Daar kan nie met stelligheid uit gemaak word dat die lied Remonstrants is nie aangesien die Bybel ook soms sodanige klem lê en omdat die Remonstrantse leer nie in sy konsekwensies in die lied voorgehou word nie. Daar word nie bewys dat dit 'n Remonstrantse dwaling is wat nie deel kan wees van ons liedereskat nie.

## Besluit: Punte 3.1 tot 3.1.2 kennis geneem.

3.1.3 Aanbeveling: Die beswaar slaag nie op hierdie grond nie.

## Besluit: Aanbeveling afgekeur en beswaargrond slaag.

3.2 Beswaargrond 2: ' Jesaja 7:14 en 8:8 word buite konteks gebruik - Lied 353 is nie 'n Skrifberyming nie, maar word as 'n Skrifgetroue lied aanbeveel en daarom moet die lied die volle Godsopenbaring in ag neem. (Gevolgtrekking: dit is 'n Remonstrantse dwaling wat nie deel kan wees van ons liedereskat)' 3.2.1 Beredenering Hierdie beswaargrond word gerig teen 'n beredenering van die Kommissierapport wat voor die Sinode 2012 gedien het en waarvan die Sinode (Acta 2012:408, 2.2.1a) net kennis geneem het. Daar is egter geen aanduiding in die besluit dat die Sinode die beredenering vir sy rekening geneem het nie en daarom kan daar nie beswaar gemaak word teen die beredenering nie. Hierdie beswaargrond is dus tegnies nie ontvanklik nie. Ook indien die inhoudelike oorweeg sou word, slaag die beswaargrond nie. Die beswaardes beweer: 'In die Kommissierapport wat voor Sinode 2012 gedien het, word hierdie Skrifgedeeltes gebruik om die idee te ondersteun dat Christus Immanuel geword het. Jesaja 7:14 en 8:8 word buite konteks gebruik.' Die beroep op hierdie Skrifgedeeltes is egter nie die enigste begronding vir die aanbeveling in die genoemde Rapport nie. Al sou dit dus kon bewys word dat dit buite konteks aangehaal is, sou dit slegs beteken dat 'n gedeelte van die begronding geskrap moes word, aangesien daar nie aangedui is dat die res van die begronding ongeldig is nie. 3.2.2 Gevolgtrekking : Die beswaardes toon nie hiermee aan dat die lied 'n Remonstrantse dwaling is nie.

## Besluit: Punte 3.2 tot 3.2.2 kennis geneem.

3.2.3 Aanbeveling: Die beswaar slaag nie op hierdie grond nie.

## Besluit: Aanbeveling afgekeur en beswaargrond slaag.

3.3 Beswaargrond 3: ' Die hele uitverkiesingsleer word in gedrang gebring deur die drie bewerings dat Jesus Immanuel en Verlosser word. (Gevolgtrekking: Lied 353 weerspreek Skrif en Belydenis).' 3.3.1 Beredenering Die beswaardes stel by hierdie grond die waarheid van die uitverkiesingsleer en dat Christus voor die grondlegging van die wêreld reeds bestem was om Verlosser en Middelaar te wees. Hulle lei daaruit af dat die gedagte dat Christus Verlosser en Middelaar word die uitverkiesingsleer in gedrang bring. Hulle beweer ook dat daarmee 'n skeiding tussen die Ou en die Nuwe Testament teweeg gebring word. Die teendeel is egter dat die lied juis die eenheid tussen die Ou en die Nuwe Testament voorop stel deur in die eerste reël die menswording van Christus aan te dui as die vervulling van die Ou Testamentiese profesie. Lied 353:2, 3 volg die gedagtegang van Johannes 1. Johannes 1 het in vers 1 die uitgangspunt dat die Seun self God is en dat alles wat bestaan deur Hom tot stand gekom het. Tog realiseer die verlossing van mense om kinders van God te wees eers in sy menswording (Joh 1; 12, 13). Die ewige Skeppingsmiddelaar 'word' dus ons Verlosser in die realisering van sy menswording in die tyd. 3.3.2 Gevolgtrekking: Die lied weerspreek nie die Skrif nie en bring nie die hele uitverkiesingsleer in gedrang nie.

## Besluit: Punte 3.3 tot 3.3.2 kennis geneem.

3.3.3 Aanbeveling: Die beswaar slaag nie op hierdie grond nie.

## Besluit: Aanbeveling afgekeur en beswaargrond slaag.

403