E. RAPPORT VAN DIE KOMMISSIE

- 1. Opdrag

Om die Sinode te adviseer ten opsigte van die hantering van die Beswaarskrif van ds PA Coetzee en dr HF van Wyk teen 'n besluit van Sinode 2012 om Lied 353 goed te keur vir gebruik in die erediens nadat eers met die beswaardes gesprek gevoer is.

## Besluit: Kennis geneem.

- 2. Werkswyse

Ds PA Coetzee en dr HF van Wyk is geleentheid gegee om die Kommissie toe te spreek. Hulle standpunte asook hulle beredenering voor die Sinode is in ag geneem.

## Besluit: Kennis geneem.

- 3. Beredenering van die beswaargronde

3.1 Beswaargrond 1: ' Ons het beswaar teen die woorde: Wie glo in Jesus Christus word nou sy eiendom. Die gebruik van die woorde ' wie glo ' en opgevolg deur die woord 'nou' impliseer dat die geloofskeuse by die mens lê, en as die mens in Christus glo hy die eiendom van Christus word.' 3.1.1 Beredenering Die Beswaarskrif stel met reg die waarheid dat God die geloof in die hart werk en dat die mens se geloofsgreep daarmee in die eerste plek God se werk in ons is. Dit word ook bevestig deur die eksegese van Johannes 1:12-13 wat by die Kommissie ingehandig is. Geloof is inderdaad tegelyk 'n gawe en 'n greep. Die mens word opgeroep om te glo, maar kan dit nie doen as God nie die gawe van geloof in hom gewerk het nie. In die Bybel word die twee kante van die geloof nie altyd in samehang met mekaar gestel nie. Daar is Skrifgedeeltes wat die gawe van geloof voorop stel. Maar daar is ook gedeeltes wat die klem op die greep kant van die geloof lê. Wanneer die tronkbewaarder byvoorbeeld vir Paulus vra wat hy moet doen om gered te word, is die antwoord: 'Glo in die Here Jesus, en jy sal gered word, jy en jou huisgesin.' (Handelinge 16: 31) Lied 353:2, 3 is gebaseer op Johannes 1:9-13 met invoeging van Johannes 3:16. Die gedagtegang van Johannes 1:9-13 is die volgende: Christus het as die Lig van die wêreld na sy eiendom gekom. Sy eiendom het Hom egter nie aanvaar nie. Vers 12 stel die teenstelling: 'Maar almal wat Hom aangeneem het, aan hulle het Hy mag gegee om kinders van God te word, aan hulle wat in sy Naam glo;' (OAV). Hierdie sinsvolgorde is nie 'n tydsvolgorde nie, soos eksegeties ook aangedui kan word uit die daarop volgende gedeelte. Die reg tot kindskap is inderdaad alleen moontlik deur die heilshandeling van God in die menswording en genoegdoening van Christus waardeur God die mens as sy kind aanneem en daarom is die toe-eiening ('…aanvaar') van die Evangelie 'n geloofsdaad. Alhoewel die lied die klem op die greep kant van die geloof plaas, kan daarmee egter nie stellig verklaar word dat die lied die Remonstrantse leer verkondig nie. Die gelowige kan dankbaar van God se genade sing vanuit die erkenning van die heil wat God bewerk het waaraan in die eerste woorde van die lied vasgegryp word. Hoogstens kan gestel word dat die lied daarin gebreke bly om Johannes 1:13 ook te verwoord. Die vraag is of die woord 'nou' nie die mens in die middelpunt stel nie? Die lied handel egter oor die heilsgebeure in die menswording van Christus. Die 'nou' is nie die nou van die mens se besluit nie, maar die 'nou' van God se verlossingsdaad. Dit staan in ooreenstemming met Johannes 4: 23: 'daar kom 'n uur, en dit is nou'. 3.1.2 Gevolgtrekking: Die lied voltooi wel nie die lyn van Johannes 1:7-13 deur die gawe karakter van die geloof na vore te bring nie. Die lied beklemtoon so die greep kant van die geloof. Die lied is egter nie 'n Skrifberyming nie.

402