აღმასვლა . აღმასვლა . აბსტრაქტულიდან კონკრეტულისაკენ ზოგადიდან კერძოსაკენ შინაარსობრივი ' ', , განზოგადების გზით გამოიყოფა საწყისი მიმართება რომელიც განსაზღვრავს საგანს ახდენს ' ' , ზოგადი ცნების ფორმირებას შემდეგ ყოველ ცალკეულ შემთხვევაში ის ივსება კონკრეტული . ' ' ' ', შინაარსით ამგვარ ზოგად ცნებად მკვიდრდება ცნება თვალსაზრისი რომელიც საშუალებას . იძლევა დამყარდეს ურთიერთობა ავტორსა და ნაწარმოებში აღწერილ მოვლენებს შორის , თანამედროვე ლიტერატურათმცოდნეობაში კვლევების მთელი მრავალფეროვნების , , უნივერსალურობის და უდავო აუცილებლობის მიუხედავად მხატვრულ ტექსტში აზრის წარმოქმნისა და მისი ინტერპრეტაციისა შესწავლასთან დაკავშირებული პრობლემები კვლავ . ' ' გადაუჭრელი რჩება ტექსტების უმრავლესობა მოუხელთებელია კვლევის მეთოდებისა და , . კონცეფციებისათვის არ ესედაგება წაკითხვის არც ტრადიციულ და არც ნოვატორულ ხერხებს , , არსებითად ეს გასაგებიცაა მხატვრული ნაწარმოების ბუნება ამოუწურავია და მისი დაყვანა . , რაციონალურ ფორმულირებებამდე შეუძლებელია ამგვარად აქტუალური გახდა თანამედროვე , ფილოლოგიასა და მეთოდიკაში კითხვის ახალი სტრატეგიების კვლევა რომელსაც საფუძვლად უდევს , პოეტიკის შესწავლა აზრის თვითწარმოქმნის თვალსაზრისით რომელიც ყალიბდება მხატვრული . ნაწარმოების კონტექსტში და გამოიყენება მკითხველის მიერ ტექსტის ანალიზისა და გაგებისათვის , მნიშვნელოვან ფაქტორად რომელიც განაპირობებს წაკითხვის სტრატეგიების ძიებას თავად ტექსტში , , , და გვიჩვენებს მისი გამოყენების ეფექტურობას განსაკუთრებით პედაგოგიურ პრაქტიკაში , . . ' ', ' ' გვევლინება თხრობის ენიგმატიზმი ე ი სხვადასხვა უცნაურობები შეფერხებები სემანტიკურ , '' ' . . , სტრუქტურაში ტექსტის აზრობრივი ქსოვილის წყვეტები და ა შ ფსიქოლოგიაში ცნობილია რომ ' ' გაუგებარი განაპირობებს ესტეთიკური კომუნიკაციის შეჩერებას და თავად მკითხველის აზრის , . წარმოქმნის რეფლექსიის დაწყებას ჰერმენევტიკული ინტერესის გაჩენას იმავე ფუნქციას ასრულებენ , აზრის განსხვავებული სტილისტური ფიგურები რომლებიც მოწოდებულია ჩართონ პარასემანტიკაზე ( ) . შემთხვევით ასოციაციებსა და მათ რეფლექსურ შერჩევაზე გადასვლის პროცესი ამგვარი ფიგურები ( , . .) ეტიმოლოგიური წრიული განსაზღვრებები და ა შ ფილოსოფიური ტექსტების მაგალითზე . . ( , 1994) ' '. აღწერილია ო ბ ვაინშტეინის მიერ ვაინშტეინი გამოკვლევაში რომანტიკული აზრი ენაში , , მაგრამ ფიგურები რომლებიც ასრულებენ იგივე ფუნქციას გვხვდება მხატვრულ ნაწარმოებებშიც და . მათი კვლევა ასევე მეტად აქტუალურია იგივე კატეგორიას განეკუთვნება კონტექსტიდან , . . გაურკვეველი შედარებები მკითხველისათვის უცნობი სახელები და ა შ

- ------------------------------------------------------------

სასწავლო პროგრამების ლიტერატურის თეორიითა და ისტორიით გადატვირთვა კიდევ ერთი პრობლემაა, რომლის წინააღმდეგაც გამოდის ,,საპასუხო კრიტიციზმის'სკოლა(ლ. როზენბლატი,დ. პრობსტი ) მიიჩნევენ, რომ ავტორის განზრახვა, ბიოგრაფიული ფაქტები, ფორმა და სხვა ლიტერატურული შეხედულებები შეიძლება იყოს მნიშვნელოვანი, მაგრამ ეს ყველაფერი არის მხოლოდ ნაწილი მკითხველის მიერ შექმნილი მნიშვნელობების ერთი დიდი მოზაიკისა. მათი აზრით, მასწავლებელი ხდება მრჩეველი, დამხმარე, რომ მოსწავლეებმა წარმართონ საკუთარი აზრები და შექმნან საკუთარი მნიშვნელობები.

აზრის აზრის წარმოქმნა ყოველთვის მჭიდროდ არის დაკავშირებული ტექსტის წარმოქმნასთან , , ჰერმენევტიკული რეფლექსია იმ შემთხვევაშიც კი როდესაც მიმართულია მთლიანი ტექსტის , . შემეცნებისაკენ არასოდეს არ არის ყოვლისმომცველი ის ყოველთვის ახდენს ოპერირებას , , , , ფრაგმენტებით ან დეტალებით რის შედეგადაც ქმნის ტექსტს ტექსტიდან ტექსტს ტექსტში და . ' ' ახდენს მის ინტერპრეტირებას მკითხველი მისდევს შინაარსს და უღრმავდება არაავტორისეულ , ' ' ' ' . ტექსტებს ტექსტში რომლებსაც არა აქვთ ჩართული ტექსტისა და მონათხრობის საერთო ნიშნები ' ' - ( - ამგვარი ტექსტების გამოყოფის პრინციპი სემიოტიკურია გაორმაგებული სემიოტიკა სამყაროს , ), ' შიგნით გამოხატული სიტყვით სიტყვაში ეს შესაძლოა იყოს ტექსტი სიცოცხლისშემოქმედი ან , , . .' სივრცობრივი პიროვნებისა ან სახელის თეატრალიზებული ან ზმანებისეული და ა შ ეს ტექსტი