# Die Verbondsmoeder in Skriflig

### Dr Irmhild Horn

Moederskap behels dat ŉ vrou aan haar kinders onder meer die volgende bied: liefdevolle kommunikasie, blywendheid, sekuriteit, vertroeteling, gerusstelling en dissipline. God het die vrou so geskape dat moederskap in haar hart geskrywe staan. Daarbenewens het God die vrou (De Gereformeerde Vaandel, September 1952, pp 155-167) passie vir haar eie kinders gegee. In ons tyd blyk dit egter dat baie vrouens 'dwaas geword het in hul oorlegginge, en hul onverstandige hart is verduister' (Romeine 1:21). Baie vrouens weet eenvoudig nie meer van nature wat ware moederskap behels nie. Dié vrouens mag dan óf hulle kinders te min aandag gee, óf hulle is oortoegewy aan hulle kinders. Eersgenoemde hou verband met die feminisme en die sogenaamde emansipasie van die vrou. Laasgenoemde hou verband met die magdom literatuur aangaande kinders grootmaak waarin die advies op (De Gereformeerde Vaandel, September 1952, pp 155-167) humanistiese, mensgesentreerde, eerder as (De Gereformeerde Vaandel, September 1952, pp 155-167) Bybelse perspektief berus.

Die Bybel praat nie direk van moederskap nie, maar van ouers. Beide ouers word beveel om hulle kinders lief te hê, te dissiplineer en in God se Woord te onderrig. In Efesiërs 6:4 som Paulus die Here se ordes in drie fundamentele bevele op: liefde, dissipline en onderrig. Hierdie opdragte moet op verskillende wyses deur die vader en moeder vervul word. God het die man en die vrou nie net fisies verskillend geskape nie. Hy het hulle ook met emosionele verskille geskape, en derhalwe het Hy aan die man en die vrou verskillende rolle in die huweliksverhouding toegesê. Om die moeder se spesifieke rol in die gesin te bepaal, moet ons dus kyk na die rol wat die Here vir die vrou in die huweliksverhouding neergelê het. Die leringe van die feminisme is in direkte teenstryd met die rol wat die Here vir die vrou neergelê het.

In die gedeeltes van die Bybel waar God oor die vrou se rol in die huweliksverhouding praat, byvoorbeeld Efesiërs 5:22-24, Kolossense 3:18 en 1 Petrus 3:1, is Sy kernopdrag aan die vrou dat sy aan haar man onderdanig moet wees. Hierdie bevel beteken nie dat vrouens minderwaardige wesens is of dat vrouens aan mans in die algemeen onderdanig moet wees nie. Die vrou moet aan haar eie man onderdanig wees. In elk van dié Skrifgedeeltes word die vrou ook eerste aangespreek. Dit dui op vrywillige onderwerping - (De Gereformeerde Vaandel, September 1952, pp 155-167) liefdegawe van haar aan haar man wat sy gesinshoofskap tot stand bring en in stand hou.

Die Here het die man as hoof van die gesin aangestel omdat Hy hom geskape het om te inisieer en te lei, terwyl Hy die vrou geskape het om te volg. Die vrou se sondige natuur kom natuurlik in opstand teen die gesagsordening wat God vir die huwelik beveel. Nietemin, die vrou wat God se opdrag aan haar as huweliksmaat gehoorsaam, skep vir haarself en haar gesin die geluk en welsyn wat ons Hemelse Vader vir hulle bedoel het. Sy bring in haar huis die liefde en die samesyn wat in Psalm 133 besing word, tot stand.

Die vrou se erkenning van haar man as die gesinshoof skap (De Gereformeerde Vaandel, September 1952, pp 155-167) atmosfeer van liefde en rustigheid in die huis. Haar respek vir haar man is die sleutel tot die respek en eerbied wat die kinders vir hulle vader moet toon. Die moeder is die brug tussen die kinders en die vader, en haar optrede teenoor haar man moet die vader-kind verhouding opbou. As sy nie haar man as hoof erken nie, mag sy die vader-kind verhouding dalk onherroepelik