persoon sy/haar vyande daarvoor, want hy/sy het dan so wonderlike program gehad, maar almal wou nie inval nie.

Die rede vir die gemors is dus nooit ek nie, dis hulle. As ons nie 'n stewige verstaan van sonde het nie, as ons nie begryp hoe onversetlik, hoe hardnekkig en hoe diep sonde is nie, gaan ons heeltyd iemand soek om te blameer vir alles wat fout is.

Beraders, sielkundiges en in die kerk sien ons dit die heeltyd. Jy as iemand se vriend/vriendin, as ouer, as diaken, as ouderling sien dit ook. Mens sal 'n pad stap met mense, jy belê baie tyd in hulle, en as jy weer sien, dan gaan doen hulle presies die teenoorgestelde, en dan is dit ook nooit hulle skuld nie. Dis altyd iets of iemand anders.Dan voel jy as berader of ouer of vriend of watookal jy kan skree. Die diakonie gee vir iemand hulp, en volgende oomblik dan gebruik hulle daai hulp om te gaan drank koop. Dit dryf mens teen die mure uit! Ons moet nooit sonde onderskat nie, Elia moes dit op harde manier leer. Vuur uit die hemel gaan nie noodwendig mense se harte omdraai nie.

Die ander ding wat Elia leer en wat ons ook maar voor moet uitkyk is geestelike hoogmoed. Elia sê vir die Here: 'Die Israeliete het die verbond gebreek, net ek wy myself met hart en siel aan U...'

Wat sê die Here vir Elia? Eerstens sê Hy vir hom dat daar nog 7000 mense is wat Hom ook dien. Ons kan so maklik begin tonnelvisie kry. Ek is alleen. Ek het nog my varkies op hok, maar hierdie ander het dit almal verloor. Ek is alleen. Die res is almal teen my! Geestelike hoogmoed lei tot geestelike blindheid, want jy sien nie meer wat die Here besig is om te doen nie. Die Here sê dan vir Elia Hy moet vir Gasael salf tot koning van Aram, dis dan Sirië.

Wat interessant is daarvan is dat Sirië nie deel is van Israel nie. Gasael is 'n heidense koning. Hy is nie deel van Israel nie, maar Elia moet hom gaan salf. Hoekom? Want God is in beheer. Hy besluit. Die Here laat dit reën oor goeie en slegte mense. Die Here werk nie net hier en daar nie. Sy genade, sy werke is groter as wat ons besef of dink.

As ons nie sonde verstaan nie, as ons nie genade verstaan nie (wat kernbegrippe is vd evangelie), gaan ons val tussen gevoel van absolute optimisme en as dinge nie werk nie, pessimisme. Ons gaan heeltyd teleurgesteld word in mense. Geliefdes, kyk na die wêreld deur die bril van die Evangelie. Kyk nou jouself deur die bril van die Evangelie. Natuurlik moet ons mense help en bestraf as dit nodig is. As iemand byvoorbeeld lui is, kan die diakonie mos nie daardie luiheid subsidieer nie! Ons moet sonde aanspreek, dis hoe ons groei. Maar ons kan ook nie so mismoedig raak dat ons besluit van nou af help ons niemand meer nie, want hulle gooi dit elk geval net in jou gesig terug. Moenie rondval tussen hoop en wanhoop as gevolg van mense se optrede nie.

## Ons

Hierdie is nie juis die skerppunt van vandag se prediking nie, maar dis tog goed dat ons dit raaksien. Soms dink mense dat as iemand onder 'n besembos lê, dan moet hulle net bietjie meer bid. Bietjie meer Bybel lees.

Geliefdes, ons is nie net geestelike wesens nie, ons is fisies ook. Soms het jou liggaam net eenvoudig rus nodig, of deesdae dalk bietjie oefening. Ons het nie altyd 'n lessie nodig nie. Soms moet mens net bietjie gaan stap... Soms het ons net 'n vriend nodig wat kom kuier, soms moet ons net 'n boek lees, of iets inkleur, of na musiek luister.