ongeveer ooreen met 'laagstaande' en 'hoogstaande'. Eersgenoemde diere word onder - en laasgenoemde diere bo- aan die stamboom geplaas.'

Gelukkig is daar min konsekwente evolusioniste in ons land. Ek is dankbaar om te kan sê dat vir sover ek met my kollegas in die biologie gesels het daar geen een van hulle is wat byvoobeeld die bestaan van God loën nie. Die vraag wat hulle gewoonlik stel is: Waarom kan die almag van God nie ook in die evolusie tot openbaring kom nie?

Ek kom dus nou by die hoofvraag: Staan die skeppingsleer en die evolusieleer teenoor mekaar? Hier moet ek antwoord dat die konsekwente ateïstiese evolusieleer diametraal teenoor die Skrifopenbaring aangaande skepping en formasie staan. Volgens die Skrif is God die Skepper en Onderhouer van alle dinge, en wie op enige stadium - dit wil sê heel aan die begin of te enige tyd daarna - skeppende of kreërende krag aan die natuur self toeskryf, weerspreek die Woord van God. Ek wil voorts beklemtoon dat die konsekwente evolusiedogma die grondwette van die logika en die kousaliteit verbreek: Immers, hierdie dogma aanvaar die onmoontlike grondstelling, te wete selfveroorsaakte ontstaan binne die tyd-ruimtelike; en bowendien neem dit aan dat gevolge meer en andersoortig as hulle oorsake is. (De Gereformeerde Vaandel, September 1952, pp 155- 167) Kenlike geval van reductio ad absurdum .

Maar nou wil ek die tweede ewe belangrike vraag stel, naamlik: Is daar ook (De Gereformeerde Vaandel, September 1952, pp 155-167) wortelverskil of -verskille tussen die opvatting van diegene wat glo in God, maar tog die transformasieleer huldig, en die standpunt wat deur die Skrifgelowige ingeneem word?

En dan vind ek dat daar oor die algemeen gesproke die volgende drie verskilpunte van grondleggende aard is:

- (1) Die evolusionis glo, dit is, hy aanvaar a priori , dat daar miljoene en selfs honderde miljoene jare nodig was vir die verloop van die evolusieproses.

Daarteenoor staan dat die Heilige Skrif geen jaartalle noem nie, maar tog duidelik wat die formasie betref nie sulke miljoene syfers veronderstel nie.

- (2) Die evolusionis l eer dat God in deïstiese trant selfontplooiende mag in die verskynselewêreld gelê het.

Die Skrif leer dat God eenmaal geskep het en daarna geformeer het, maar dat Hy sedert die skepping ook alles deur sy almag van oomblik tot oomblik onderhou en in sy voorsienigheid bestier; Hom dus nie terugtrek soos die deïste wil nie; maar aktiewe relasies met sy skepping handhaaf, en sodoende deur die geskape dinge as tweede oorsake heen werk.

- (3) Die evolusionis glo dat daar ontwikkeling of transformasie van die laagste na die hoogste lewensvorme plaasgevind het - óf dit nou al geleidelik óf, soos vandag meer dikwels geleer word, deur saltasies geskied het.

##### Die Skrif leer die konstantheid van die grondtipes, maar terselfdertyd mutasies binne hierdie grondsoorte.

Ek wil nou weer nadruk daarop lê dat (De Gereformeerde Vaandel, September 1952, pp 155-167) mens hier, soos die eminentste bioloë ook erken, met a prioristiese uitgangspunte te doen het wat onbewysbaar is. Selfs Haeckel skryf in die voorwoord tot sy Sistematische Philogenie, I, dat dit vanselfsprekend is dat ons genealogiese