Het ek nie vir ander gelag en bespot nie? Het ek nie films gekyk wat brutaliteit uitbeeld en my verbly toe diegene wat ek as skurke gesien het, hul ondergang teëgekom het nie? Het daar nie vloekwoorde van my lippe geval teenoor diegene wat ek gedink verkeerd gedoen het aan my nie? Soos ek gelees het, het my gevoel van veroordeling toegeneem. Terwyl ek mediteer oor die twee mans wat langsaan Jesus gesterf het, vereenselwig ek my met die woorde van die man wat gesê het:

ek jammer was oor wat ek gedoen het en ek het Homgevra omdie Here van mylewe te wees. Onmiddellik het 'n groot vrede oor my gekom, so helend, so kalmerend, so bevrydend. Die skuldlas wat my verpletter het, het verdwyn en ek het 'n vreugde in my siel gevoel wat nie beskryf kan word nie, maar slegs deur diegene wat dit omhels, ervaar word. Soos 'n fontein van lewende water het die trane van dankbaarheid uit my oë gevloei. Die rus wat ek gesoek het was uiteindelik myne. Die dankbaarheid wat ek gevoel het was groots en ek het my met blydskap onderwerp aan die Heerskappy van my Verlosser. Dit was en dit is steeds my geseënde en pragtige ontmoeting met die Kruis. Dit laat baie vrae ontstaan. Hoe kan iets so mooi na vore kom uit iets so aakligs? Hoe kan hierdie gebeurtenis wat 2000 jaar gelede afgespeel het voel asof dit vandag gebeur het? Wat is die sleutel-elemente wat

### ' … want ons ontvang die verdiende straf vir ons dade. Maar hierdie man het niks verkeerds gedoen nie.'. Lukas 23:41

Die veroordeling wat ek op ander geplaas het, wat my voorheen gehinder en verontrief het, het nou met geweld op my neergekom toe ek Christus aan die kruis aanskou het. Ek het die uitwerking van die woorde gevoel: Met dieselfde oordeel waarmee julle oor ander oordeel, sal oor julle geoordeel word, en met dieselfde maat waarmee julle vir

ander meet, sal vir julle gemeet word. Matteus 7:2 Vir 'n paar lang sekondes was my blik gevestig op die Kruis. Alhoewel letterlik 'n tydperk van 2000 jaar van hierdie gebeurtenis, het dit vir my gevoel asof ek as getuie van die drama daar was. My wêreld het in 'n stadiger tempo beweeg en die geraas en die oproer om die Kruis het stil geword terwyl ek na die Seun van God gestaar het en terwyl ek daardie pragtige gelaat bestudeer, kom die woorde van Sy lippe:

dit bewerkstellig het en waarom moet mens ag slaan op hierdie vraag van die Kruis en jou eie persoonlike ontmoeting daarmee? Kom ons ondersoek die Kruis.

Waarom die Kruis en wie benodig dit? Waarom word die Kruis benodig vir ons redding? Is die toorn van God deur die dood van Sy Seun bevredig? Wat is God se geregtigheid en verskil dit van ons geregtigheid? Waarom het Jesus Homself met 'n bronsslang op 'n paal vergelyk? Wat leer ons by Israel se Heiligdom omtrent die Kruis?

### …'Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie!' …Lukas 23:34

Terwyl die betekenis van die woorde my siel binnedring, ontbrand 'n vonk van hoop in my. Vergifnis so lank begeer en op gehoop word veelseggend voor my gelê. Terwyl ek voor my Skepper kniel met trane wat oor my wange stroom, smelt myhart toe ek in die aangesig met die liefdesuitdrukking opkyk. In daardie gesig was daar geen greintjie van veroordeling nie. Ek het 'n sterk gewaarwording gehad dat my sondige lewe deel was van die rede waarom Hy aan die Kruis gely het en tog was daar geen veroordeling vanHomafnie - slegs liefde en vergifnis. Hy het my nie blameer vir die lyding wat ek Hom veroorsaak het nie. Hy het my vrylik vergewe. Die vraag was en is, sal ek dit aanvaar? Sal ek glo dat ek vergewe is? Persoonlik het ek dit met albei hande aangegryp en my erfenis van die ewige lewe geëis. Ek het vir Jesus gesê dat

## Hierdie is 'n uittreksel uit die boek :

# Kruis-Belewenis - Ondersoek die Kruis

## Trek die hele boek GRATIS af vanaf: