უგულოკაცი .' უგულოკაცი .' ვერ კაცობს კაცთაგან განაკიდიან ,, ' - ავტორის ნიღაბი პოსტმოდერნიზმის ერთ ერთი მნიშვნელოვანი პოსტულატი განსაკუთრებით , , , ფაქიზი დაკვირვების საგანია რადგან მისი გარჩევა ავტორის კომენტარისაგან ხშირ შემთხვევაში . გარკვეულ სიძნელესთან არის დაკავშირებული ,, - ' : სტუმარ მასპინძელში აღაზას სიკვდილის სცენაში ვხვდებით საინტერესო სტრიქონებს ,, '! , თავს ნუ იკლავო აბა თუ .' ერთმა ურჩიოს მაინცა , ამ ჩართვით ვაჟა მკითხველის ყურადღების მიქცევას მის გამოფხიზლებას ცდილობს და . , თანაგრძნობისკენ მოუწოდებს თითქოს ეშინია არ აღმოჩნდეს მოუმზადებელი მკითხველის პირისპირ კომუნიკაციური კავშირის აღდგენას ცდილობს . ამასთან , გმირების აღდგენა სიკვდილის და მასთან შემდეგ , არის ბაზისური რეალობის - ,, აღდგომის' ერთგვარი დამახინჯება - სიმულაკრა . ,, ავტორის ნიღაბი' უფროაშკარად იჩენს თავს ,, ბახტრიონის' XVI თავში : ,,- ვის მოგილოცოთ სახელი , ვინა ხართ სახელიანი?' ავტორი კომენტარს აღარ აკეთებს . მიმართავს უშუალოდ გმირებს , როგორც ერთ - ერთი პერსონაჟი .

განსაკუთრებით , საინტერესოდ მიგვაჩნია ალ . ყაზბეგის 'ხევისბერ გოჩაში' ძიძიას მხატვრული სახის ინტერპრეტაცია , როგორც ბოდრიარისეული სატყუარას ერთგვარი გამოვლინება . გავ i ხსენოთ ცეკვის სცენა, რომელიც უსწრებს ძიძიას გამოჩენას ნაწარმოებში. ქალი და , აქ მამაკაცი ერთგვარი რიტუალური თამაშის გმირებად გვევლინებიან . ეს წრე დროისა და სივრცის ვიწრო არეალში განასხეულებს საპირისპირო სქესთა მარადიულ ურთიერთლტოლვას , მაგრამ , იმავდროულად , ავლენს კონკრეტული სქესისათვის ნიშანდობლივ ქვეცნობიერ ინდივიდუალურ ნიშნებს . ალ ყაზბეგი შესანიშნავად აღწერს ამ სცენას : ,, აგერ მირბის და მკრთალს არჩვსავით მოხევის რომელიმე შავთვალა ქალი . იმისი სახე სრულს შიშს გამოსთქვამს , რადგანაც არწივსავით მკლავებგაშლილი კაცი მისდევს თავის მსხვერპლს . ნაზი ქმნილება თანდათან დუნდება , კაცი ეწევა , აი წუთიც და გულში ჩაიკრავს შეშინებულს , ქედანსავით აკანკალებულ ქალს , მაგრამ მოლოდინი არ უმართლდება . ერთბაშად მარდად გატრიალებული ქალი ხელიდან ეცლება და მეორე მხარეს . გამხტარი ფეხს ათამაშებს გულდაწყვეტილი , , კაცი გასცქერის ხედავს თავის მსხვერპლს მომხიბლავის ღიმილით და მოჟუჟუნე თვალებით , : ,, რომელნიც იმას იწვევენ იპატიჟებენ და თითქოს ეუბნებიან დამიჭირე და მე გაგრძნობინებ !' სიცოცხლის სიტკბოებას , , , ქალი გვევლინება დაუცველ მაგრამ დაუძლეველ ძალად რომელიც იმორჩილებს თავისი . უსუსურობითა და მომხიბვლელობით ,, , , არც ერთ ქალს არასოდეს დაუკარგავს ნებელობის ფუნდამენტური ფორმა რომელიც ამავე დროს . , , , - . ცდუნებას ეჯაჭვება სხეული სიამოვნება სურვილი უფლებები სხვა საქმეა მაგრამ ქალი ყოველთვის , იყო წყვდიადის გაქრობისა და გაელვების მომხიბვლელი თამაშის წარმმართველი და , აქედან , ,, ' . გამომდინარე ყოველთვის შეეძლო საკუთარი გამგებლების უფლებების დაჩრდილვა . . არასოდეს ვხიბლავთ ძალით ან ძალისმიერი ნიშნებით უფრო სისუსტით ცდუნებისას მთავარი , .' - . ამოსავალი სისუსტეა რაც სწორედ ამგვარი თამაშისას იძენს ძლევამოსილებას ბოდრიარი , , , , . ცდუნება უკვდავია ის იყო არის და იქნება როგორც სიკვდილი ბედისწერა და სიცოცხლე . , ,, ' - , თამაში არასოდეს უნდა წყდებოდეს ძიძია როგორც გაქრობის ესტეთიკა იკარგება დრო სივრცეში , . ერწყმის უსასრულობას რათა მეორედ მოევლინოს ქვეყანას ავტორი არაფერს ამბობს მისი . , , აღსასრულის შესახებ ის უდანაშაულოა როგორც ბედისწერა მოვლენები მისგან დამოუკიდებლად , . ვითარდება ის სატყუარაა , , . ბოდრიარის აზრით აცდუნო ნიშნავს მოკვდე როგორც რეალობა და დაიბადო სატყუარის სახით ამ . შემთხვევაში სუბიექტი მოჯადოებულ სამყაროში აღმოჩნდება , , ძიძია აღმოჩნდა მოჯადოებულ სამყაროში მისი არსებობა ერთგვარი თვითნებობაა რომელიც . გამორიცხავს დანარჩენ სამყაროს ამიტომაც ძიძია კონტაქტში არ შედის მის გარშემომყოფ . . , ადამიანებთან ის მთლიანად ჩაძირულია საკუთარ არსში და იხსნება მხოლოდ ონისესთან კაცთან . რომელიც მის მიერ ცდუნდება , . , . საინტერესოა რომ ძიძია არასოდეს ცრუობს არ ცრუობს მაშინ როდესაც საკურთხევლის წინაშე დგას , . არც მაშინ როდესაც გუგუა ცდილობს მის მხილებას , , - ონისე ძიძიას მაცდურს უწოდებს ის ხედავს საფრთხეს მაგრამ შეპყრობილია სულით ხორცამდე და . - ამიტომ სიკვდილი გარდაუვალია ონისე სულიერად როგორც კაცი, მოვალეობის და წესის . . აღმსრულებელი, კვდება ის ღალატობს თავის ჭეშმარიტებას ცდუნება კარგავს და ამახინჯებს . რეალობას