Beelde flits in my gedagtes wat 'n diep sin van berou wek. Die groeiende lys aan herinneringe van my ontstoke interaksies met diegene rondom my het 'n las vir my siel geword. Ek het in alle erns na vrede gesoek. Terwyl ek nadink oor sommige van my onlangse uitbarstings is ek oorskadu deur 'n gevoel van afsku en 'n begeerte om 'n ander persoon te wees as wat ek op daardie oomblik was. Die woord wat op daardie oomblik in my gedagtes gekristalliseer het, was vergifnis en my behoefte daaraan. Het jy al ooit op daardie punt in jou lewe gekom waar jy besef dat die persoon wat jy is, nie iemand is waarvan jy hou nie en tog, na baie pogings omjouself te verander, kom jy terug by dieselfde plek met dieselfde las? Hoe kan jy uit die ontstellende beeld wat jy in jouself sien, ontsnap? Hierdie ervaring bewys die waarheid van die Bybel se woorde. …Daaris niemand regverdig nie, selfs nie een nie. (11) Daar

geopenbaar is. Toe ek 'n kind was, het ek hierdie woorde verskeie kere gehoor:

Die Evangelieverhaal onthul 'n lewe gevul met deernis, vriendelikheid en die mooiste beeld van Sy Vader in die hemel Wie vol liefde en goedhartigheid is. Hoe is dit moontlik dat hierdie man sulke barbaarse behandeling moet ondergaan? Die harde gerinkel van metaal op metaal trek ons aandag terwyl spykers deur die teer hande gedryf word, hande wat so baie geseën het. Daardie kosbare voete wat oor die stowwerige paaie van Israel geloop het, is nou deurboor en aan die houtkruis vasgenael. Die kruis word dan opgehef en op gewelddadige wyse ingestamp vir die hele wêreld om te aanskou, want hierdie gebeurtenis wat in die Skrif opgeteken is, sou van daardie punt af deur miljoene mense deur die hele wêreld vertel en gelees word. Terwyl ek nadink oor hierdie kruisgebeurtenis in my soeke na die verligting van my skuldgevoel, het my hart met simpatie uitgegaan na hierdie onskuldige manwatook

### 'Kom na Mytoe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee.' Matthéüs 11:28

Dit is bemoedigend om te weet dat ek na Jesus kan kom omrus en ontlading van mylaste te vind. Ek het begin nadink oor die lewe van Christus en veral die finale tonele wat verband hou met Sy dood. Die verhaal van die Kruis het geweldige krag vir die gebroke siel wat aan die einde van sy vermoë om homself te red, gekom het. Die Kruis het die lewens van miljoene mense verander en hulle vrede en hoop gegee. Tog bevat dit 'n raaisel. Hoe kan 'n verhaal van verraad, marteling en die slagting van 'n onskuldige man 2000 jaar gelede, vrede in mysiel bring? Hoe kan dit vandag vir myvan toepassing wees? Aanvanklik voel hierdie verhaal teen-intuïtief. Sou dit nie meer sinvol wees om in 'n ruimte van stilte gevul met

is niemand wat verstandig is nie, daar is niemand wat God soek nie. (12) Hulle het almal afgewyk, saam het hulle ontaard. Daar is niemand wat goed doen nie, daar is selfs nie een nie. Romeine 3:10-12 Daar is baie wat probeer om van hierdie toestand te ontsnap deur hulself te verblind omtrent hul eie karakterfoute en op die foute van ander te fokus. Aangesien ons almal tekortkominge het is dit maklik om 'n ander persoon die skuld te gee vir 'n moeilike situasie waarin ons onsself bevind. Wanneer ons op hierdie manier vrede vir ons siele wil vind, sal dit onvermydelik die verhouding met ons en ander skade aandoen en op die ou end nog groter droefheid en eensaamheid bring. Die enigste weg na vrede en vryheid is om verantwoordelikheid te neem vir ons eie kwessies en om vergifnis by ons Maker te soek. en Hy het hulle geleer en gesê: (3) 'Geseënd is dié wat weet hoe afhanklik hulle van God is, want aan hulle behoort die koninkryk van die hemel. (4) Geseënd is dié wat treur, want hulle sal vertroos word. Matteus 5:2-4 Dit was presies die toestand waaarin ek myself bevind het. Ek het getreur oor my selfsug en die pyn wat ek ander aangedoen het deur my behoefte aan aandag. Ek het in 'n Christenhuis grootgeword en ek is met die liefde van God grootgemaak soos dit in Jesus Christus

soet aromatiese wierook en rustige musiek, omring deur natuurlike skoonheid, hierdie vrede te bewerkstellig nie? Terwyl die verhaal van die Kruis in die siel omvou, hoor ons die geluide van soldate wat skree, die harde klap van 'n sweep oor die rug van Christus, die sieklike gedreun van 'n groot houtkruis watopdie grond val terwyl die Verlosser flou word onder die gewig daarvan. Ons hoor die uitjouery van die skare en sien verwronge gesigte verheug oor die tonele van brutaliteit. Wat is die geheim van hierdie raaisel? Hoe kan hierdie verhaal myvrede gee? Hoe kan daar rustigheid gekry word deur 'n slagting? Daar is 'n sterk begeerte om die blik van die toneel af te weer en tog is daar hierdie aantrekkingskrag om die drama te aanskou. Die brutaliteit is op een of ander manier vreemd bekend en terselfdertyd gruwelik. Ons arriveer by die plek van die skedel - Golgota. Christus lê gedweë op hierdie instrument van marteling; bloed het van Sy gesig gestroom weens die bespotlike doringkroon wat die skare in Sy kop ingeslaan het. Die mans wat hierdie lot saam met hom ly, staan dit desperaat teë in 'n poging om die onvermydelike uit te stel. Die rug van die Heiland is onherkenbaar as gevolg van die géseling wat Hy vroeër ontvang het. Wat het hierdie man gedoen om hierdie behandeling te verdien?

die Seun van God is. My gedagtes volg die spoor van Sy treë vanaf Getsemane na Golgota. Ek dink aan die woorde van Pilatus, die Romeinse goewerneur:

### 'Dit is die mens!' Johannes 19:5

Ek het gesien hoe Hy in die tuin struikel en val en van intense pyn druppels bloed sweet. Ek het gekyk hoe Sy dissipels vlug en Homaandiegenade van die skare oorlaat. Ek het verbaas gewonder hoe die skare Barabbas kon kies en die Seun van God kruisig. Waarom doen hulle dit? Watter kwaad het Hy gedoen om dit te verdien? Ek het gekyk hoe Hy bespot, geslaan en mishandel word: Hulle trek toe sy klere uit en gooi Hom 'n pers mantel om. (29) Hulle vleg 'n doringkroon en sit dit op sy kop en gee Hom 'n stok in sy regterhand. Toe bespot hulle Hom deur voor Hom te buig en te sê: 'Ons groet u, Koning van die Jode!' (30) Hulle het op Hom gespoeg en die stok gevat en Hom oor die kop geslaan. (31) Nadat hulle Hom klaar bespot het, het hulle die mantel uitgetrek en weer sy eie klere vir Hom aangetrek. Toe lei hulle Hom weg om Hom te kruisig. Matteus 27:28-31 Die versoeking om die hartelose akteurs in hierdie drama te blameer was sterk, maar ek het ook aan my eie hartelose behandeling van ander gedink en besef dat ek skuldig is, nes hulle. Die woorde van Christus kom na vore: ... 'Dit verseker Ek julle: Vir sover julle dit aan een van die geringste van hierdie broers van My gedoen het, het julle dit aan My gedoen.' Matteus 25:40