Ter inleiding - kom ons kyk net vlugtig na 4 dinge - Die eerste een waarna ons kyk is dat die moderne mens uitgeken kan word deur sy uitdrukking van sy eie ek, ekspressiewe individualisme. Dit beteken dat dít wat ek innerlik voel, uiterlik uitgedruk moet word. Ek is eers werklik myself as ek uiting gee, veral dan in 'n publieke of sosiale arena, aan dit wat ek innerlik voel. Ons sien en hoor die veral wanneer iemand verduidelik dat sy h ele lewe eintlik 'n leuen is. Hy/sy was nie sy/haarself nie. Dalk dink jy nou dit is niks vreemd nie; maar dit was nie altyd so nie. 'n Geslag of so terug was mense geleer dat om 'n goeie mens te wees, moet jy die vermoë hê om jouself in te hou. 'n Teken van goeie opvoeding was iemand wat sy gevoelens kon beheer en onderdruk indien nodig. Die swaai dat mens eerder uiting moet gee aan jou innerlike gevoelens is 'n nuwerige ding!

Die tweede ding wat met die eerste een saamgaan, is dat die moderne mens geluk sien as 'n ervaring van innerlike vreugde. Geluk is om psigologies bevredig te voel. Weereens kan ons dink - maar is dit nie wat geluk maar nog altyd was nie? Nee, as ons 'n geslag of 2 terug vir iemand sou vra of hulle gelukkig is in hulle werk, dan sal die antwoord waarskynlik gewees het dat hulle wel is, want dit gee hulle die vermoë om skoene en kos vir die kinders te kan koop en die skoolgelde te betaal. Geluk was iets wat gesien is as iets wat in verhouding met ander mense moet gebeur.

Voorheen het mense gesê: 'Sticks and stones may break my bones, but words will never hurt me.' Intussen het ons geleer dat woorde baie seer kan maak, en mense word aangevat oor dinge wat hulle selfs lank terug gesê of geskryf het. Vryheid van spraak is meer so vry nie, want dit tas mense se innerlike vreugde aan.

As mens klompie jare terug vir mense sou vra wat beteken onderdrukking, dan sal hulle dink in terme van ekonomiese en politieke bedrywighede. Iemand word onderdruk as hy/sy nie kan werk nie. Iemand word onderdruk as hy/sy nie kan stem nie. Die moderne mense se antwoord sal wees dat iemand onderdruk word wanneer hy/sy nie toegelaat word om hul innerlike self uit te leef nie.

Die derde karaktertrek van 'n moderne mens is dat alles gaan oor die hier en die nou. Alles moet verstaan word in terme van die grense wat die fisiese wêreld het. Daar is niks buite hierdie wêreld wat vir ons sin en betekenis gee nie, daar is nie 'n bonatuurlike nie. Ons moet ons sin en betekenis soek in die hier en die nou. Dit was nie altyd so nie! As ons kyk na 'n donderstorm, dan sien ons dit as partikels en goed wat teen mekaar bots en weerlig maak. Nie lank terug nie, was 'n donderstorm gesien as 'n Goddelike handeling. Martin Luther was byna raakgeslaan deur die weerlig, en hy het dit onmiddellik geïnterpreteer dat die Here vir hom kwaad is.

Ons sien hierdie wegdoen moet enige iets bonatuurlik uitspeel in moraliteit en etiek. Wat is reg en wat is verkeerd? Tradisioneel was reg en verkeerd afgelei uit die wil van God (met 'n klein of 'n hoofletter). Vandag tel dit glad nie meer nie. Reg en verkeerd word gedefinieer in terme wat vir jou werk. As dit jou innerlik gelukkig maak, dan is dit goed, solank dit net nie iemand anders fisies seer maak nie.

Die laaste karaktertrek wat ons sien, en waarmee ons dan ons inleiding mee afhandel, is dat die moderne mens gebombardeer deur die effekte van die seksuele rewolusie van die 1960s . Hier gaan dit daaroor dat dit nie net 'n blote 'verbreding' van morele waardes is nie, maar 'n totale omkeer en wegdoen van morele waardes. Daar word aangevoer dat tradisionele morele waardes eintlik glad nie gesond is nie, en dat dit ons onderdruk. Morele waardes keer ons eintlik om (raai wat) eintlik werklik te wees wie ons binne onsself is. Morele waardes is 'n struikelblok vir geluk en ekspressiewe individualisme. Ons sal nog lank hieroor kon gesels oor hoe dit in ons samelewing afspeel, maar ter wille