enige kind se lewe wat hy die huis moet verlaat en op sy eie gaan woon. Dit is nie 'n maklike proses nie, en dit moes vir Jochebet hel gewees het om Moses te laat gaan woon in die paleis van die Farao. Sou sy dit nie gedoen het nie, het die plan vat God vir Moses gehad het nie uitgewerk het nie. Ouers vandag moet ook leer om te onderskei wanneer dit tyd is dat die kind die huis verlaat. 'n Kind skryf nie sy ouerhuis af nie. Moses het gaan kuier by sy ouers nadat hy gaan woon het in die paleis. Die derde vrou wat ons na gaan kyk is Sarai. Sy was Abraham se vrou, en die moeder van Isak. Sy het eers op 'n hoë ouderdom vir Isak gehad, en was tot toe kinderloos gewees. Die Here het die belofte aan Abraham en Sarai gegee dat Hy hulle sou seën met 'n groot nageslag, maar die realiteit was iets totaal anders gewees. Die Here het die belofte gehou en toe Hy hulle wou inlig van Isak se geboorte, het Sarai op 'n afstand gestaan en lag. Dit het daartoe gelei dat die Here Hom vir haar vererg het en Abraham moes die kind Isak noem. Die naam Isak beteken letterlik: 'Sy het gelag'. Isak sou vir die res van sy lewe die vloek dra vir die verkeerde besluit wat sy ma gemaak het. Ons leer van ouerskap in die gedeelte dat wat ons besluit nie net 'n effek op ons sal hê nie, maar ook op ons kinders. Dit smeer af soontoe, maak nie saak hoe ons dit probeer keer nie. Dit is menslik om foute te maak, maar ons kan nie oop oë in situasies inloop en verwag dat dit sonder gevolge gaan wees nie. 'n Ouerhuis is n veilige hawe of 'n kokon waar die kinders veilig moet wees. Ouerhuise is veronderstel om 'n nalatenskap te laat wat tot voordeel is van die kinders. Hoeveel kinders is nie kwaad vir mekaar oor iets wat hulle ouers aan mekaar gedoen het nie? Dit is mos nie regverdig om die kinders te straf vir dit wat hulle ouers gesondig het nie. Die les kom daarop neer dat ons moet dink voor ons doen en die gevolge van ons dade deeglik te oorweeg. Die voorbeeld wat ouers stel, is 'n baie luider preek as enige woorde wat gespreek word. Ouerskap is nie maklik nie, dit is 'n groot verantwoordelikheid. Ons sien dit duidelik in die doopformulier. Wanneer ouers kinders doop, is die eerste belofte om die kind na die beste van hulle vermoë groot te maak en 'n regverdige kans in die lewe te bied. Verder is dit ook die verantwoordelikheid van die ouers om die kind te leer en te laat leer van die Here en wat dit verg om 'n goeie gelowige te wees. Wat het hierdie drie vroue gedryf om te doen wat hulle gedoen het? Waarom was hulle sulke goeie ma's gewees? Hulle het hulle foute gehad, maar een ding het hulle laat aangaan en voort sukkel, maak nie saak wat oor hulle pad gekom het nie. Hulle was lief vir hulle kinders. Dit is waarom wat hulle tot die uiterstes gegaan het waarheen hulle gegaan het. Liefde maak dat mens tot uiterstes sal gaan om 'n doel te bereik. Vandag is die uitdagings dalk bietjie anders vir ma's. Ons leef in 'n tyd waar alles druk gaan en erg teen tyd werk. Hoeveel keer moet ma's nie jaag tussen die skool en ander aktiwiteite nie? Dit voel asof dit nie sla ophou nie. Soos die kinders groter word, raak die verantwoordelikhede ook meer en hoe gereeld moet die ma instaan as onderwyser, berader, suster, dokter, dominee en soveel meer.