aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
Ahmet Neidim
Ahmet Neidim (d. 1953, Adapazarı), Türk siyasetçidir.
Ahmet Nihat Akay
Ahmet Nihat Akay, (d.1923, Gelibolu, Türkiye - 13 Ekim 2000[1]), Türk politikacı.
Ahmet Nihat Akın
Ahmet Nihat Akın (1922, Devrek - 12 Şubat 2011, Ankara), Türk siyasetçidir.
Ahmet Nurettin Aydın
Ahmet Nurettin Aydın, (d. 1949, Siirt), Türk siyasetçi.
Ahmet Nuri Göktepe
Ahmet Nuri Göktepe, (1889, Akseki, Antalya – 29 Nisan 1967), Türk siyasetçi.
Ahmet Nuri Gürel
Ahmet Nuri Gürel (1893, Trabzon - 4 Mayıs 1965), Türk siyasetçidir.
Ahmet Nusret Tuna
Ahmet Nusret Tuna (1916, Mucur, Kırşehir, Türkiye - 22 Kasım 1988, Ankara), Türk siyasetçidir.
Ahmet Nüzhet Saraçoğlu
Ahmet Nüzhet Saraçoğlu (1861, Çemişgezek, Tunceli - 12 Aralık 1942), Türk siyasetçidir.
Ahmet Oğuz (siyasetçi)
Ahmet Oğuz (1912, Eskişehir - 19 Eylül 1972), Türk siyasetçidir.
Şablon:Ukraynalı siyasetçi-taslak
Bu şablon taslak seviyesindeki Ukraynalı siyasetçi ile ilgili maddeleri etiketlemek için kullanılır. Taslak şablonlarını oluşturma ve maddeleri etiketleme işlemi {{mtkutu}} üst şablonu vasıtasıyla yapılmaktadır.
Aleksandr Zaharçenko
Aleksandr Vladimiroviç Zaharçenko (Rusça: Алекса́ндр Влади́мирович Заха́рченко, Ukraynaca: Олекса́ндр Володи́мирович Заха́рченко; d. 26 Haziran 1976 – ö.31 Ağustos 2018), Ukraynalı ayrılıkçı önder ve askeri lider.[1][2]
Anatoliy Kinah
Anatoliy Kiriloviç Kinah (Ukraynaca: Анатолій Кирилович Кінах) Bir Ukraynalı siyasetçi ve Mykolaiv Devlet İnsani Üniversite'sinde onursal profesör. Kinah eski (uzun süredir hizmet veren) Ukrayna Milletvekili'dir.
Andriy Beşta
Andriy Petroviç Beşta (Ukraynaca: Андрій Петрович Бешта ; d. 14 Aralık 1976; ö. 30 Mayıs 2021), Ukraynalı siyasetçi ve diplomat.[1]
Yuri Bohutski
Yuriy Petrovich Bohutsky (Ukraynaca: Ю́рій Петро́вич Богу́цький; d. 24 Eylül 1952 –ö. 14 Mayıs 2019), Ukraynalı siyasetçi ve eski bakan.
Vitaliy Boyko
Vitaliy Boiko (30 Eylül 1937 – 30 Ocak 2020), Ukraynalı hukukçu ve siyasetçi.
Valeriy Bolotov
Valeriy Dmitrieviç Bolotov (Rusça: Валерий Дмитриевич Болотов, Ukraynaca: Вале́рій Дми́трович Бо́лотов; 13 Şubat 1970; Taganrog, Rusya - 27 Ocak 2017, Moskova, Rusya), Ukraynalı ayrılıkçı ve Rusya yanlısı asker ve siyasetçi.[1]
[2]
Mihaylo Çeçetov
Mihaylo Vasilyoviç Çeçetov (Ukraynaca: Чечетов Михайло Васильович; 3 Ekim 1953 - 27 Şubat 2015), Ukraynalı bürokrat ve siyasetçi.
Denis Monastırski
Denis Anatoliyoviç Monastırski (Ukraynaca: Денис Анатолійович Монастирський; 12 Haziran 1980 - 18 Ocak 2023), eski Ukrayna İçişleri Bakanı, avukat ve siyasetçiydi.[1][2]
İvan Vakarçuk
İvan Oleksandrovıç Vakarçuk (Ukraynaca: Іван Олександрович Вакарчук; 6 Mart 1947 – 4 Nisan 2020), Ukraynalı siyasetçi ve fizikçi.
Vitali Kliçko
Vitali Vladimiroviç Kliçko (Ukraynaca: Віталій Володимирович Кличко, d. 19 Temmuz 1971, Belovodskoye), Haziran 2014'ten bu yana her iki görevi de elinde bulunduran, Kiev belediye başkanı[2] ve Kiev Şehir Devlet İdaresi başkanı olarak görev yapan Ukraynalı bir politikacı ve eski profesyonel boksördür. Klitschko, Avrupa Dayanışması partisinin eski lideri ve Ukrayna Parlamentosu'nun eski bir üyesidir.[3][4][5][6][7][8][9][10] 2005 yılında Ukrayna siyasetine aktif olarak dahil oldu ve 2013 yılında spordan emekli olana kadar bunu profesyonel boks kariyeri ile birleştirdi.[6][11][12] Kiev Üniversitesi Fizik Bilimleri Bölümü'nden Doktora Derecesine (Ph.D.) sahiptir.[13]
Leonid Kravçuk
Leonid Makaroviç Kravçuk (d. 10 Ocak 1934 - ö. 10 Mayıs 2022) Ukraynalı politikacı ve 5 Aralık 1991 tarihinden, 19 Temmuz 1994 tarihindeki istifasına kadar Ukrayna devlet başkanlığını sürdürmüş devlet adamı.
Leonid Kuçma
Leonid Daniloviç Kuçma (Ukraynaca: Леонід Данилович Кучма d. 9 Ağustos 1938), Bağımsız Ukrayna'nın ikinci Devlet Başkanıdır. Kuçma 1994 yılında rakibi Leonid Kravçuk'u mağlup ettikten sonra 23 Ocak 2005 tarihine kadar görevini yürütmüştür. Cumhurbaşkanlığı devrinde ülkesinin ekonomisi hızla gelişmiş Rusya ile ilişkiler ivme kazanmıştır.
Lev Pidlisetski
Lev Teofiloviç Pidlisetski (Ukraynaca: Лев Теофілович Підлісецький ; d. 29 Mayıs 1977, Lviv – ö. 10 Ağustos 2021, Lviv, Ukrayna), Ukraynalı iş insanı ve siyasetçi.[1][2]
Vsevolod Murahovski
Vsevolod Serafimovich Murakhovsky (Rusça: Всеволод Серафимович Мураховский; 20 Ekim 1926 –  12 Ocak 2017),Ukraynalı Rus Sovyet politikacı.
Nadiya Savçenko
Nadiya Viktorivna Savçenko (Ukraynaca: Надія Вікторівна Савченко; d. 11 Mayıs 1981), Ukraynalı siyasetçi ve Ukrayna Kara Kuvvetleri'nin Ordu havacılık eski pilotu. 2014-2019 yılları arası Rada (Ukrayna Parlamentosu) eski üyesi ve Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi üyesidir.
Petro Poroşenko
Petro Oleksiyoviç Poroşenko (Ukraynaca: Петро Олексійович Порошенко; d. 26 Eylül 1965), Ukraynalı iş insanı ve politikacı. Önceden Dışişleri Bakanı ve Ticaret ve Ekonomik Kalkınma Bakanı olarak görev alan Poroşenko, 2014 Ukrayna cumhurbaşkanlığı seçimlerinde cumhurbaşkanı seçildi. Ukrayna siyasetinin en etkili kişileri arasında gösterilmektedir.[2] Şubat 2007 ile Mart 2012 arasında Ukrayna Merkez Bankası Konseyinin başkanlığını yürüttü.[2][3][4][5]
Serhiy Arbuzov
Serhiy Arbuzov (Ukraynaca: Сергій Геннадійович Арбузов), Serhiy Hennadiyovych Arbuzov) (d. 24 Mart 1976),  Ukrayna eski Başbakan Birinci Yardımcısı, Ukrayna Milli Bankası eski başkanı ve eski başbakan. 2000'li yıllarda Privatbank ve Ukreximbank dahil olmak üzere birçok önde gelen Ukrayna bankalarında bir yönetici olarak çalıştı.
Kostyantın Sıtnık
Kostiantyn Merkuriyovych Sytnyk (Ukraynaca: Костянтин Меркурійович Ситник; d. 3 Haziran 1926- ö.22 Temmuz 2017), Ukraynalı-Sovyet bilim insanı, siyasetçi ve akademisyendir.
Valentin Simonenko
Valentyn Symonenko (Ukraynaca: Валентин Костянтинович Симоненко; b. 4 Temmuz 1940, Odessa), bir Ukraynalı devlet adamı. 1996 ve 2011 yılları arasında Ukrayna Muhasebe Odası Başkanlığı yaptı.
Valeriy Pustovoytenko
Valeri Pustovoitenko (d. 23 Şubat 1947) 16 Temmuz 1997 tarihinde Ukrayna'nın başbakanı olarak seçildi. Pustovoitenko Ukrayna'nın sekizinci başbakanıydı.[1] Leonid Kuchma'nın yeni dönem için yeniden seçilmesi ile bağlantılı olarak istifa etti.[2] Ukrayna Halk Demokrat Partisinin eski lideridir.[3]
Vasil Durdinets
Vasil Vasilyoviç Durdinets (Ukraynaca: Василь Васильович Дурдинець; d. 27 Eylül 1937), Ukraynalı bir politikacı ve diplomat. Temmuz 1997’de kısa sürede Ukrayna Başbakan Vekilliği yaptı.[1] Durdinets, Ulusal İçişleri Akademisi onursal profesörüdür.
Vitold Fokin
Vitold Pavlovych Fokin (Ukraynaca: Віто́льд Па́влович Фо́кін; d. 25 Ekim 1932, Novomykolaivka, Novomykolaivskyi Rayonu, Dnipropetrovsk Oblastı), bir öğretmenin oğluydu. Kasım 1991'de Ukrayna'nın ilk başbakan yardımcısı seçildi. Bugün Novomykolaivka Zaporizhia Oblast'ta ikamet etmektedir.
Volodimir Hroysman
Volodimir Hroysman[1] (Ukraynaca: Володимир Борисович Гройсман; d. 20 Ocak 1978), 14 Nisan 2016 ile 29 Ağustos 2019 tarihleri arasında Ukrayna Başbakanı.[2]
Yuhim Zvyahilski
Yuhim Leonidoviç Zvyahilski (Ukraynaca: Юхим Леонідович Звягільський, Rusça: Ефим Леонидович Звягильский; d. 20 Şubat 1933, Donetsk - 6 Kasım 2021, Kiev, Ukrayna), Ukraynalı bir politikacı. Sekiz seçimlerde meclise seçilen Verhovna Rada'nın tek üyesiydi.
Oleksandr Zadorojniy
Oleksandr Viktorovich Zadorozhnii (Ukraynaca: Задорожній Олександр Вікторович; d. 26 Haziran 1960 – ö. 12 Mayıs 2017),Ukraynalı siyasetçi. 1998'den 2006 yılına kadar Ukrayna Yüksek Halk Şurası başkan yardımcılığı görevini yapmıştır.[1]
Ukraynalı siyasetçi Oleksandr Zadorozhnii 12 Mayıs 2017'de 56 yaşında ölmüştür.
Valeriya Zaklunna
Valeriya Gavriilovna Zaklunna-Myronenko (Ukraynaca: Вале́рія Гавриїлівна Заклу́нна-Мироненко, Rusça: Вале́рия Гаврии́ловна Заклу́нная; 15 Ağustos 1942, Stalingrad –  22 Ekim 2016, Kiev[2]), Ukraynalı siyasetçi ve oyuncu. Ukrayna Komünist partisi üyesiydi. Sinema oyunculuğuda yapan Zaklunna To the last minute adlı yapımdaki rolü ile 1975 yılı Shevchenko Ulusal Ödülü'nü almıştır.
Tareck El Aissami
Tareck Zaidan El Aissami Maddah (İspanyolca telaffuz: [taˈɾek ˈsaiðan el aiˈsami ˈmaða]; Arapça: طارق زيدان العيسمي مداح,[3] d. 12 Kasım 1974)[4] Dürzi asıllı Venezuelalı siyasetçi.
Andrés Narvarte
Andrés Narvarte Pimentel  (d. 1781 - ö. 1853), Venezuela'nın 20 Ocak 1835'ten 9 Şubat 1835'e kadar ve 24 Nisan 1836'dan 20 Ocak 1837'ye kadar devlet başkanıydı.
Carlos Andrés Pérez
Carlos Andres Perez (d. 27 Ekim 1922 - ö. 25 Aralık 2010), Venezuelalı siyasetçi. 1974-1979 ve 1989-1993 yılları arasında Venezuela devlet başkanı olarak görev yaptı.
Carlos Delgado Chalbaud
Carlos Delgado Chalbaud (d. 20 Ocak 1909 - ö. 13 Kasım 1950), Venezuelalı asker ve siyasetçi. 1948'den 1950'ye kadar Venezuela devlet başkanıydı.
Carlos Soublette
Carlos Soublette (d. 15 Aralık 1789 - ö. 11 Şubat 1870), Venezuelalı devlet başkanı, 11 Mart 1837'den 1 Şubat 1839'e kadar ve 28 Ocak 1843'ten 1 Mart 1847'ye kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır. 18 Mayıs 1849'da Caracas'ta ölmüştür.
Cipriano Castro
Cipriano Castro (d. 12 Ekim 1858 - ö. 4 Aralık 1924), Venezuelalı asker ve politikacıdır. 20 Ekim 1899'dan 19 Aralık 1908'e kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Cristóbal Mendoza
Maria Regina Montilla Pumar
Gertudis Buroz Tovar
Edgar Sanabria
Edgar Sanabria (d. 3 Ekim 1911 - ö. 24 Nisan 1989), Venezuelalı avukat, diplomat ve siyasetçi. 1958-1959 yılları arasında kısa bir süre Venezuela devlet başkanı olarak görev yaptı.
Eleazar López Contreras
Eleazar López Contreras (d. 5 Mayıs 1883 - ö. 2 Ocak 1973), Venezuelalı devlet adamıdır. 18 Aralık 1935'ten 5 Mayıs 1941'e kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Francisco Linares Alcántara
Francisco Linares Alcántara (d. 13 Nisan 1825 - ö. 30 Kasım 1878), Venezuelalı devlet adamıdır. 27 Şubat 1877'den 30 Kasım 1878'e kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Germán Suárez Flamerich
Germán Suárez Flamerich, (d. 10 Nisan 1907 - ö. 24 Haziran 1990), Venezuelalı avukat, akademisyen, diplomat ve siyasetçi. 1950'den 1952'ye kadar Venezuela devlet başkanı olarak görev yaptı.
Guillermo Tell Villegas
Guillermo Tell Villegas (d. 1823 - ö. 21 Mart 1907), Venezuelalı avukat, gazeteci ve politikacıdır. 1868'ten 1869'a kadar 1870'ten 1870'e kadar 1892'den 1892'e kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Guillermo Tell Villegas Pulido
Guillermo Tell Villegas Pulido (d. 28 Temmuz 1854 - ö. 25 Temmuz 1949), Venezuelalı avukat, gazeteci ve politikacıdır. 31 Ağustos 1892'den 7 Ekim 1892'ye kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Hermógenes López
Hermógenes López (d. 19 Nisan 1830 - ö. 17 Aralık 1898), Venezuelalı devlet adamıdır. 1887'den 1888'e kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Ignacio Andrade
Ignacio Andrade (d. 31 Temmuz 1839 - ö. 17 Şubat 1925), Venezuelalı avukat ve politikacıdır. 28 Şubat 1898'ten 20 Ekim 1899'a kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Isaías Medina Angarita
Isaías Medina Angarita, (d. 6 Temmuz 1897 - ö. 15 Eylül 1953), Venezuelalı asker ve siyasetçi. 5 Mayıs 1941'den 18 Ekim 1945'e kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Aristóbulo Iztúriz
Aristóbulo Iztúriz Almeida  (d. 20 Aralık 1946 –ö. 27 Nisan 2021)[1], Venezuelalı siyasetçi ve akademisyen.
Jaime Lusinchi
Jaime Ramón Lusinchi (d. 27 Mayıs 1924 - ö. 21 Mayıs 2014), Venezulalı siyasetçi. 2 Şubat 1984 - 2 Şubat 1989 tarihleri arasında Venezuela devlet başkanı olarak görev yaptı.
Joaquín Crespo
Joaquin Crespo (d. 22 Ağustos 1841 - ö. 16 Nisan 1898), Venezuelalı politikacı ve aynı zamanda da Venezuela devlet başkanıdır. 26 Nisan 1884'ten 15 Eylül 1886'ya kadar ve 7 Ekim 1892'den 28 Şubat 1898'e kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Jorge Arreaza
Jorge Alberto Arreaza Montserrat (İspanyolca telaffuz: [ˈxoɾxe alˈbeɾto areˈasa monseˈra(t)]) (d. 6 Haziran 1973), Venezuelalı siyasetçi. Başkan Hugo Chavez ve onun halefi Nicolás Maduro'nun yönetiminde önemli görevlerde bulunmuştur. Dışişleri Bakanlığı görevini yürütmüş halen Sosyal Hareketler ve Topluluklar Bakanıdır.
José Gil Fortoul
José Gil Fortoul (d. 25 Kasım 1861 - ö. 15 Haziran 1943), yazar, tarihçi, politikacı ve aynı zamanda da Venezuela devlet başkanıdır. 5 Ağustos 1913'ten 19 Nisan 1914'e kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
José Gregorio Monagas
José Gregorio Monagas (1795-1858), Venezuelalı devlet adamıdır. 1851'den 1858'e kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
José Gregorio Valera
José Gregorio Valera, Venezuelalı devlet adamıdır. 30 Kasım 1878'ten 26 Şubat 1879'a kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
José María Carreño
José María Carreño (d. 19 Mart 1792 - ö. 18 Mayıs 1849), Venezuelalı politikacı ve asker, 27 Temmuz 1835'ten 20 Ağustos 1835'e kadar ve 20 Ocak 1837'den 11 Mart 1837'ye kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır. 18 Mayıs 1849'da Caracas'ta ölmüştür.
José Ruperto Monagas
José Ruperto Monagas (d. 1831 - ö. 12 Haziran 1880), Venezuelalı devlet adamıdır. 1869'dan 1870'e kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Juan Bautista Pérez
Juan Bautista Perez (20 Aralık 1869 - 7 Mayıs 1952), Venezuelalı avukat ve devlet başkanıdır. 30 Mayıs 1829'dan 13 Haziran 1831'e kadar devlet başkanlığı yapmıştır.
Juan Crisóstomo Falcón
Juan Crisóstomo Falcón (d. 27 Ocak 1820 - ö. 29 Nisan 1870), Venezuelalı devlet adamı. 1863'ten 1868'e kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Juan Pablo Rojas Paúl
Juan Pablo Rojas Paúl (d. 26 Kasım 1826 - ö. 22 Temmuz 1905), Venezuelalı devlet adamı. 1888'den 1890'a kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Juan Vicente Gómez
Juan Vicente Gómez (24 Temmuz 1864 - 17 Aralık 1935), 1908-1935 arasında Venezuela diktatörü.
Julián Castro
Julián Castro (d. ? - ö. 12 Haziran 1875), Venezuelalı askerdir. Aynı zamanda bir zamanlar Venezuela devlet başkanlığını yapmıştır.
Manuel Ezequiel Bruzual
Manuel Ezequiel Bruzual (d. 1832 - ö. 15 Ağustos 1868), Venezuelalı devlet adamıdır. 1868'te Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Manuel Felipe de Tovar
Manuel Felipe de Tovar (1 Ocak 1803 - 21 Şubat 1866), Venezuelalı devlet adamıdır. 1859'den 1861'e kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Marcos Pérez Jiménez
Marcos Evangelista Pérez Jiménez (25 Nisan 1914 - 20 Eylül 2001), Venezuelalı asker ve siyasetçidir. 1952-1958 yılları arasında Venezuela devlet başkanı olarak görev yaptı.
Octavio Lepage
Octavio Lepage (d. 24 Kasım 1923 - ö. 6 Ocak 2017), Venezuelalı siyasetçi. 21 Mayıs 1993 - 5 Haziran 1993 tarihleri arasında geçici Venezuela devlet başkanı olarak görev yaptı.
Pedro Gual Escandón
Pedro Gual Escandón (d. 17 Ocak 1783 - ö. 6 Mayıs 1862), Venezuelalı avukat, politikacı, ve diplomattır. Aynı zamanda bir süre Venezuela devlet başkanlığını yapmıştır.
Rafael Caldera
Rafael Antonio Caldera Rodríguez (d. 24 Ocak 1916 - ö. 24 Aralık 2009), Venezuelalı siyasetçi. 1969'dan 1974'e kadar ve 1994'ten 1999'a kadar Venezuela devlet başkanlığını üstlenmiştir.
Raimundo Andueza Palacio
Raimundo Andueza Palacio (d. 6 Şubat 1846 - ö. 17 Ağustos 1900), Venezuelalı avukat, gazeteci ve politikacıdır. 1890'dan 1892'ye kadar Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Ramón José Velásquez
Ramón José Velásquez (d. 28 Kasım 1916 - ö. 24 Haziran 2014), Venezuelalı tarihçi, gazeteci, avukat ve siyasetçi. 1993-1994 yılları arasında Venezuela devlet başkanlığı yapmıştır.
Raúl Leoni
Raul Leoni (d. 26 Nisan 1905 - ö. 5 Temmuz 1972), Venezuelalı siyasetçi. 1964-1969 yılları arasında Venezuela devlet başkanı olarak görev yaptı.
Rómulo Betancourt
Rómulo Betancourt, (d. 22 Şubat 1908 - ö. 28 Eylül 1981), Venezuelalı siyasetçi. 1945-1948 ve 1959-1964 yılları arasında Venezuela devlet başkanı olarak görev yaptı.
Wolfgang Larrazábal
Wolfgang Larrazábal (d. 5 Mart 1911 - ö. 27 Şubat 2003), Venezuelalı asker ve siyasetçi. 1958 yılında bir süre Venezuela devlet başkanı olarak görev yaptı. 1958 devlet başkanlığı seçiminde aday olmak için istifa etti, ancak eski devlet başkanı Rómulo Betancourt'a yenildi.
2003 Azerbaycan ara genel seçimleri
2003 Azerbaycan ara genel seçimleri, Azebaycan Millî Meclisi 2. Yasama Dönemi 14 sayılı Karadağ seçim çevresinden milletvekili seçilen bağımsız milletvekili Nazım İbrahimov'un  ölümü, 69 sayılı İsmayıllı seçim çevresinden milletvekili seçilen Yeni Azerbaycan Partisi milletvekili Mirmevsim Abbasov'un milletvekilliğinden istifa ve 91 sayılı Hanlar-Daşkesen seçim çevresinden milletvekili seçilmiş Yeni Azerbaycan Partisi milletvekili Yaşar Aliyev'in büyükelçi olarak atandığı için milletvekilliğinden istifa etmesi üzerine boşalmış sandalyeler için 5 Mart 2003 tarihinde düzenlenen seçimler.
Ağustos 1998 Azerbaycan ara genel seçimi
Ağustos 1998 Azerbaycan ara genel seçimi, Azebaycan Millî Meclisi 1. Yasama Dönemi 48 sayılı Ağdam Köy seçim çevresinden milletvekili seçilen bağımsız milletvekili Sofig Hüseynov'un vefatı üzerine boşalmış sandalye için düzenlenen seçim.
Azerbaycan Millî Kurtuluş Günü
Azerbaycan Millî Kurtuluş Günü veya Millî Kurtuluş Günü, Azerbaycan'ın millî bayramlarından biridir[1]. 15 Haziran 1997 tarihinde ilanı yapılan bayram 1998 yılında anayasaya dahil edilmiş ve her yıl kutlanmaya başlamıştır.[2]
Haydar Aliyev'in kişilik kültü
Haydar Aliyev'in kişilik kültü, Haydarizm olarak da bilinir[1][2] (Azerice: heydərizm),[3] Aliyev'in 1993 yılında iktidara gelmesinden sonra Azerbaycan siyasetinin ve toplumunun önemli bir parçası oldu. 2003 yılında ölümünden sonra yerine oğlu İlham Aliyev'in geçmesiyle devam etti.[4][5] Eski bir Sovyet politbüro üyesi ve 1969'dan 1987'ye kadar Sovyet Azerbaycan'ın lideri olan Aliyev, 1993 yılında Azerbaycan Cumhurbaşkanı oldu. Daha sonra, aile ve parti üyeleriyle petrol gelirlerine güvenerek otokratik bir sistem tasarlamaya başladı.[6]
Kasım 2001 Azerbaycan ara genel seçimleri
Kasım 2001 Azerbaycan ara genel seçimleri, Azebaycan Millî Meclisi 2. Yasama Dönemi 52 sayılı Ağcabedi seçim çevresinden milletvekili seçilen YAP milletvekili Fahrettin Hasanov'un  milletvekilliğinden istifası ve 87 sayılı Tovuz Şehir seçim çevresinden milletvekili seçilen bağımsız milletvekili Zakir Zeynalov'un vefatı üzerine boşalmış sandalyeler için düzenlenen seçimler.[1]
Şubat 1999 Azerbaycan ara genel seçimleri
Şubat 1999 Azerbaycan ara genel seçimleri, Azebaycan Millî Meclisi 1. Yasama Dönemi 11 sayılı Hatai 3. seçim çevresinden milletvekili seçilen Resul Guliyevin milletvekilliğinin düşürülmesi ve 26 sayılı Nesimi 1. Nesimi seçim çevresinden milletvekili seçilen bağımsız milletvekili Yusuf Vekilov'un vefatı üzerine boşalmış sandalyeler için düzenlenen seçimler.
Haydar Aliyev Vakfı
Haydar Aliyev Vakfı (Azerice: Heydər Əliyev Fondu), Azerbaycan'da bir yardım vakfıdır ve Azerbaycan'daki en önemli sivil toplum kuruluşularından biridir. Kurum Azerbaycan'ın başbayanı Mehriban Aliyeva'nın öncülüğünde 10 Mayıs 2004 yılında kuruldu. Vakfın genel merkezi başkent Bakü'dedir. Kuruluşundan beri vakfın başkanı Mehriban Aliyeva ve başkan yardımcısı ise kızı Leyla Aliyeva.
2004 Azerbaycan ara genel seçimleri
2004 Azerbaycan ara genel seçimleri, Azebaycan Millî Meclisi 2. Yasama Dönemi 24 sayılı Nerimanov 1. seçim çevresinden milletvekili seçilen YAP milletvekili Samur Nevruzov'un  ölümü, 29 sayılı Ali Bayramlı-Salyan seçim çevresinden milletvekili seçilen AHCP milletvekili Mirmahmut Miralioğlu'nun Meclisi protesto edip oturumlara katılmadığı için milletvekilliği düşürlmesi üzerine boşalmış sandalyeler ve 2002 Azerbaycan anayasa referandumu ile değiştirilen Seçim Kanunu'na esasen ülkenin 125 seçim çevresine bölünmesi üzerine yeni oluşturulan 101 sayılı Hanlar-Daşkesen seçim çevresi için düzenlenen seçimler.
2016 Azerbaycan ara genel seçimi
2016 Azerbaycan ara genel seçimi, 2015 Azerbaycan genel seçimleri 90 sayılı Ağdaş seçim çevresindeki sonuçları iptal edildiği için yeniden düzenlenen seçim.
Salvador Allende
Salvador Allende Gossens (26 Haziran 1908, Valparaíso, Şili -  11 Eylül 1973, Santiago, Şili), Şilili devlet adamı ve Latin Amerika'da serbest seçimle iktidara gelen ilk Marksist devlet başkanıdır.[3] Ne var ki işçi sınıfının egemenliğinde bir cumhuriyet kurma amacını gerçekleştiremedi. Göreve başladıktan üç yıl sonra karşıdevrimci general Augusto Pinochet, onun başkanlığını sürdürdüğü sosyalist iktidarı bir darbe ile ortadan kaldırdı.[4][5]
Idi Amin
Idi Amin Dada Oumee, (d. 17 Mayıs 1925 - ö. 16 Ağustos 2003), 1971-1979 arasında devlet başkanlığı da yapmış olan Ugandalı asker ve diktatördür. Dünya tarihinin en acımasız despotlarından biri olarak kabul edilir.[2]
Kofi Annan
Kofi Atta Annan (8 Nisan 1938 - 18 Ağustos 2018), yedinci Birleşmiş Milletler eski Genel Sekreteri.
Suriye için Kofi Annan Barış Planı
Suriye için Kofi Annan Barış Planı, Birleşmiş Milletler ve Arap Birliği Suriye Özel Temsilcisi Kofi Annan'ın, çatışmaları durdurmak için ortaya çıkardığı uluslararası yazılı bir plandır. 2011-2012 Suriye çatışmaları'nı durdurmak için hazırlanan bu plana fiili olarak çatışan her iki taraf da uymamıştır. Bunun üzerine Suriye'ye gönderilen BM gözlemcileri planın fiilen devre dışı kaldığını ilan etmişlerdir.[1]
Caracas Simón Bolívar Meydanı
Caracas Simón Bolívar Meydanı veya kısaca Bolívar Meydanı (İspanyolca: Plaza Bolívar) Venezuela'nın başkenti Caracas'ın en büyük ve en tanınmış kamu alanıdır. 1567 yılında Santiago de León de Caracas kentinin kurulduğu dönemdeki ilk 25 blokunun merkezinde yer almaktadır. Libertador Belediyesi'nin[1] Parish Katedrali'nde şehrin tarihi merkezinde bulunmaktadır.
Simón Bolívar'ın Doğum Yeri
Simón Bolívar'ın Doğum Yeri (İspanyolca: Casa Natal del Libertador Simón Bolívar) Venezuela'nın başkenti Caracas'ın Simón Bolívar Meydanı yanında bulunan Venezuela ve Latin Amerika'nın bağımsızlık kahramanı ve bağımsız Venezuela'nın 2. başkanı olan Simón Bolívar'ın doğduğu evdir. Aynı zamanda Bolivar Müzesi (İspanyolca: Museo Bolivariano) olarak düzenlenerek hizmet veren yapı, ülkenin turistik cazibe noktalarından biridir.
Ulusal Panteon, Venezuela
Ulusal Panteon (Panteón Nacional de Venezuela) Venezuela'nın ulusal kahramanların mezarlarının bulunduğu anıt mezardır. 
Panteon ((Latince) Pantheon,[1] (Yunanca) Pantheon kelimesi "tüm tanrıların tanınağı" anlamına gelir) 1870larda Venezuela'nın Caracas'ın eski şehir kısmının kuzey ucundaki yıkık bir tarihi kilisenin bulunduğu yerde inşa edilmiştir.
Cesare Borgia
Cesare Borgia, (13 Eylül 1475[1] - 12 Mart 1507) güç mücadelesiyle Machiavelli'nin Prens kitabına büyük bir ilham kaynağı olan Valensiya kökenli[2] İtalyan[3][4] politikacı ve condottieri.[5][6] Papa VI. Alexander'ın gayrimeşru oğluydu ve Borgia Hanedanı mensubuydu.[7]
VI. Alexander
Papa VI. Alexander veya Rodrigo Borgia (1 Ocak 1431  Xantiva, Valensiya - 18 Ağustos 1503, Roma) 1492 yılından ölümüne kadar Hristiyanlığın Papa'sıydı. Rönesans döneminin en tartışılan papasıdır. İsmi sürekli olarak yolsuzluklarla anılan Borgia ailesinin önemli isimlerindendir.
Fidel Castro Díaz-Balart
Fidel Castro Díaz-Balart (d. 1 Eylül 1949 – ö. 1 Şubat 2018), Kübalı nükleer fizikçi ve devlet görevlisidir. Küba lideri Fidel Castro'nun ilk evliliğini yaptığı Mirta Diaz-Balart'an olan en büyük çocuğudur.[1][2][3][4] Fidelito adıyla bilinirdi.[5]
Natalia Revuelta Clews
Natalia Revuelta Clews (26 Aralık 1925- 27 Şubat 2015), Küba'nın devrimci lideri Fidel Castro'nun eski sevgilisi Kübalı sosyaelit. Küba devriminin lideri Fidel Castro ile uzun yıllar birlikte yaşayan ve ondan bir çocuğu vardır.
Ramon Castro
Ramón Eusebio Castro Ruz (14 Ekim 1924 – 23 Şubat 2016), Kübalı ulusal figür ve politikacı. Küba'nın liderleri Fidel ve Raúl Castro'nun abisidir.
Chamberlain savaş hükûmeti
Neville Chamberlain, Chamberlain savaş hükûmetini 1939'da Almanya'ya savaş açtıktan sonra kurdu. Chamberlain İkinci Dünya Savaşı'nın ilk sekiz ayında ülkeyi yönetti. Hükûmet, parlimentodaki Norveç Tartışması dolayısıyla Chamberlain'in istifa edip Winston Churchill'in yeni bir hükûmet kurmasına sonlandı.
Yatıştırma politikası
Yatıştırma politikası uluslararası diplomaside savaşın önlenmesi için saldırgan bir devlete siyasal, maddi veya coğrafi ödünler verilmesini tarif eder. Terim çoğunlukla II. Dünya Savaşı'na giden 1935-1939 döneminde Nazi Almanyası ve Faşist İtalya karşısında bu siyaseti güden Birleşik Krallık hükûmetleri için kullanılır.[1] Başbakanlar Ramsay MacDonald (1929-1935), Stanley Baldwin (1935-1937) ve son olarak Neville Chamberlain (1937-1940) bu siyasetle anılır. İngiltere'nin baskısı altında Fransa da Nazizm ve Faşizmi yatıştırma siyaseti gütmüştür.
Hugo Chávez
Hugo Rafael Chávez Frías (28 Temmuz 1954, Sabaneta - 5 Mart 2013, Caracas), Venezuelalı politikacı ve 1998'den ölümüne kadar ülkenin devlet başkanıydı. 2007 yılında Venezuela Birleşik Sosyalist Partisi'nin (PSUV) lideri olan Chávez, 1997'de kuruluşundan itibaren Beşinci Cumhuriyet Hareketi'nin de liderliğini yapmıştır. Politik ideolojisi 21. yüzyıl sosyalizmi ve Bolivarcılık idi. Ülkede Bolivarcı Devrimin sosyalist reformların uygulanmasına odaklandı.
2002 Venezuela askerî darbe girişimi
2002 Venezuela darbe girişimi, 11 Nisan 2002 günü Bolivarcı Venezuela Cumhuriyetinin anayasal Devlet Başkanı Hugo Chávez’i devirmek için yapılan ve başarısız olan eylemlerin tamamını anlatır.
21. yüzyıl sosyalizmi
21. yüzyıl sosyalizmi (İspanyolca: Socialismo del siglo XXI), ilk kez Heinz Dieterich'in 1996 yılında dile getirdiği ve ardından Latin Amerika liderleri olan Hugo Chávez, Rafael Correa ve Evo Morales gibi liderler tarafından benimsenip uygulamaya konulan sosyalizm fikrini tanımlayan terim.
Beşinci Cumhuriyet Hareketi
Beşinci Cumhuriyet Hareketi (İspanyolca: Movimiento V [Quinta] República, MVR), Venezuela'da eski sosyalist bir siyasi parti. 1998 başkanlık seçimlerinde, Venezuela'nın eski Cumhurbaşkanı Hugo Chavez'in adaylığını desteklemek için, Bolivarcı Devrimci Hareket-200 kongresinin ardından 1997 yılının Temmuz ayında kuruldu. "Beşinci Cumhuriyet" Cumhuriyet'i kurucu meclis aracılığıyla yeniden kurmayı amaçladı. Chavez'in 1998 seçim zaferini takiben, 1999 yılında gerçekleşirken 1999 Venezuela Anayasası'nın oluşturulmasını beraberinde getirdi.
Latin Amerika İçin Bolivarcı İttifak
ALBA, Latin Amerika için Bolivarcı İttifakın kısa adı. Venezuela devlet başkanı Hugo Chavez Frias tarafından Küba'nın liderlerinden Fidel Castro ile birlikte oluşturulan, anti-emperyalist hassasiyetleri olan Latin Amerika ortak pazarı. ABD'nin bölgeyi sınırsızca sömürme çabası şeklinde algılanan Serbest Ticaret Antlaşması'na (FTAA) bir tepki olarak doğdu. İkili ticaretin para yerine mal veya hizmet takası ile yapılabilmesine olanak tanıyarak ambargo altındaki Küba ekonomisinin önünü açtı.
26 Temmuz Hareketi
26 Temmuz Hareketi (İspanyolca: Movimiento 26 de Julio) 1959 yılında Küba'da Fulgencio Batista rejimini deviren liderliğini Fidel Castro'nun yaptığı devrimci bir örgüttür. Örgütün isminin kaynağı, 26 Temmuz 1953 tarihinde Santiago de Cuba'daki Moncada Kışlası'na yapılan saldırıdır. Hareket 1955 yılında Meksika'da sürgündeki bir grup devrimci tarafından tekrar örgütlenmiştir. Sadece 82 kişiden oluşan bu yeniden örgütlenme safhasında Fidel ve Raúl Castro kardeşleri ve Arjantinli Che Guevara'yı sayabiliriz. Batista'yı devirmek için hazırlanacak eğitimli bir gerilla kuvveti hazırlamayı görev edinmişlerdi. Hareketin Küba'da kalan üyeleri sabotaj eylemlerine devam ederken siyasî hoşnutsuzlukları körüklemeye çalışıyorlardı.
Jacobo Arbenz Guzmán
Albay Jacobo Arbenz Guzmán (14 Eylül 1913 – 27 Ocak 1971) 1951 yılından 1954 yılına kadar Guatemala'nın başkanlığını yapmıştır. 1954 yılında CIA tarafından düzenlenen (Operasyon PBSUCCESS) darbe ile başkanlıktan indirilmiş ve ülkeyi uzun yıllar süren politik karışıklığa ve kaosa iten bu darbe sonucunda başkanlığını Albay Carlos Castillo Armas'ın yaptığı askerî cunta başa getirilmiştir.
Haydée Tamara Bunke Bider
Haydée Tamara Bunke Bider (d. Buenos Aires, 19 Kasım 1937 – ö. 31 Ağustos 1967), Tania ya da Gerilla Tania olarak da bilinir, Küba Devrimi'nden sonra Küba hükûmetinde ve çeşitli Latin Amerika devrimci hareketlerinde önemli rol oynamış olan komünist devrimci ve casus. Che Guevara'nın komutasında Bolivya'da komünist isyancılarla birlikte çarpışan tek kadındı.
Che Guevara'nın modası
Che Guevara trendi veya "Che chic" [1] Arjantin doğumlu devrimci Ernesto "Che" Guevara'nın yer aldığı, onun tarzından etkilenen ve onun kültürel mirasını yaşatma amacıyla ortaya çıkmış bir moda trendidir.
Alberto Granado
Alberto Granado (8 Ağustos 1922; Hernando, Córdoba, Arjantin - 5 Mart 2011), Latin Amerika seyahati sırasında Che Guevara'nın yolculuk arkadaşı ve Küba'daki Santiago Tıp Okulu'nun kurucusu.
Guerrillero Heroico
Guerrillero Heroico, Alberto Korda'nın 5 Mart 1960 tarihinde La Coubre patlamasında hayatını kaybedenler için düzenlenen cenaze töreninde çektiği ünlü Ernesto Che Guevara portresi. Fotoğraf çekildikten yedi yıl sonra yayımlanmıştır. Maryland Institute College of Art bu fotoğrafın dünya üzerindeki en ünlü fotoğraf ve 20. yüzyılın sembolü olduğunu belirtmiştir.
Hilda Gadea
Hilda Gadea Acosta (21 Mart 1921 – Şubat 1974)[1] Perulu ekonomist, Komünist lider ve yazar. Che Guevara'nın ilk eşi.
Alberto Korda
Alberto Díaz Gutiérrez ya da bilinen adıyla Alberto Korda (14 Eylül 1928 - 25 Mayıs 2001), Kübalı fotoğrafçı. 1960 yılında çektiği ve zamanla bir simge hâlini alan Guerrillero Heroico isimli Che Guevara fotoğrafı ile bilinir.
La Higuera
La Higuera (İspanyolca: "İncir ağacı") Bolivya'daki Santa Cruz bölgesinde, Santa Cruz de la Sierra'nın kuş uçuşu 150 km. güneybatısındaki küçük bir köydür. La Higuera 1950 m rakımda ve 2001 sayımına göre 119 kişilik bir nüfusa sahiptir. Köylülerin çoğunluğu yerli Guarani halkındandır. İdarî olarak La Higuera Pucará belediyesinin bir parçasıdır.
Aleida March
Aleida March (d. 18 Şubat 1936; Santa Clara, Küba) Che Guevara'nın ikinci eşi ve Castro'nun Küba ordusunun bir üyesidir.
Monika Ertl
Monika Ertl,  (7 Ağustos 1937 - 12 Mayıs 1973), Ñancahuazú Guerrilla üyesi, belgesel yapımcı ve yönetmeni, kameraman. Che Guevara'nın katledilişinin intikamını alan kişi olarak bilinir.
Che Guevara Mozolesi
Che Guevara Mozolesi (Che Guevara Mausoleum) Santa Clara, Küba'da bulunan bir anıttır. Ernesto Che Guevara ve onun 1967'de Bolivya'daki çatışmaları sırasında öldürülen on altı savaşçı arkadaşı burada yatmaktadır.
Félix Rodríguez
Félix Ismael Rodríguez Mendigutia (d. 31 Mayıs 1941, Havana), Domuzlar Körfezi Çıkarması'nda, Che Guevara'nın sorguya çekilmesi ve öldürülmesinde yer almasıyla ünlü ve İran Kontra Olayı'nda George H. W. Bush ile olan bağlarıyla tanınan eski CIA ajanı.
Santa Clara Muharebesi
Santa Clara Muharebesi, Küba Devrimi sırasında 1958 yılı Aralık ayında Ernesto Che Guevara komutasındaki 26 Temmuz Hareketine bağlı gerillaların Fulgencio Batista birliklerine karşı savaşarak Santa Clara kentini ele geçirdiği muharebeyi anlatır. Şehrin düşmesinden 12 saat sonra diktatör Batista Küba'dan kaçmış[1] ve Fidel Castro birlikleri tüm ülkede kesin zafer kazanmış, Küba Devrimi ilan edilmiştir.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Cicero
No paragraph found
Muhammed Ali Cinnah
Muhammed Ali Cinnah (25 Aralık 1876 - 11 Eylül 1948), Pakistanlı 20. yüzyıl hukukçusu, politikacısı ve devlet adamıdır.
Cinnah Caddesi
Cinnah Caddesi; Ankara'nın Çankaya ilçesinde bulunan bir caddedir. Atatürk Bulvarı'nın devamı niteliğinde olup[1] Kuğulu Park'tan başlayarak Atakule'ye kadar uzanır. Aziziye, Çankaya ve Remzi Oğuz Arık mahalleleri arasında bir sınır oluşturan cadde; Hoşdere, Çankaya ve Simon Bolivar caddelerinin kesiştiği noktada son bulur. Tek yönlü olarak araç trafiğine açık olup yaklaşık 1.8 kilometre uzunluğundadır. Cadde boyunca Afganistan, Bangladeş, Hindistan, İsveç, Kanada ve Libya gibi ülkelerin büyükelçilikleri bulunur.
Cinnah Antarktika İstasyonu
Cinnah Antarktika İstasyonu (Urduca: جناح جنوبی قطب اسٹیشن Baza Sv. Kliment Ohridski), Antarktika'da bulunan bir Pakistan araştırma istasyonudur.[1][2] İstasyon, 1991 yılında açılmış olup Kraliçe Maud Toprakları'nda bulunan Sør Rondane Dağları'nda yer almaktadır.[2]
Mezar-ı Kaid
Mezar-ı Kaid (Urduca: مزار قائد) bilinen diğer adlarıyla Cinnah Anıt Mezarı veya Ulusal Anıt Mezar, Büyük Önder olarak anılan Pakistan'ın kurucusu Muhammed Ali Cinnah'ın anıt mezarı.
Çan Kay Şek
Çan Kay Şek (Basitleştirilmiş Çince: 蒋介石; Geleneksel Çince: 蔣介石; pinyin: Jiǎng Jièshí; Wade–Giles: Chiang Chieh-Shih; İngilizce: Chiang Kai-shek; 31 Ekim 1887 – 5 Nisan 1975), Çin doğumlu Tayvanlı asker ve siyasetçi.
Çan Kay Şek Anıt Mezarı
Çan Kay Şek Anıt Mezarı (Geleneksel: 中正紀念堂 / Basit: 中正纪念堂, Tongyong Pinyin: Jhongjhēèng Jìniàntáng, Bopomofo: ㄓㄨㄥ ㄓㄥˋ ㄐ｜ˋ ㄋ｜ㄢˋ ㄊㄤˊ, Hanyu Pinyin: Jìniàntáng, Zhōngzhèng, resmî İngilizce adı: National Chiang Kai-shek Memorial Hall), Çin Cumhuriyeti'nin başkenti Taipei'nin Chuncheng semtinde bulunan ve eski devlet başkanı Çan Kay Şek anısına inşa edilen anıt mezar kompleksi.
Derviş Eroğlu
Derviş Eroğlu (d. 7 Mart 1938, Ovgoroz, Mağusa) eski Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı, 1985-1994, 1996-2004 ve 2009-2010 yılları arası başbakanlık yapmış Kıbrıs Türkü siyasetçi.
2010 Kuzey Kıbrıs Cumhurbaşkanlığı seçiminde Derviş Eroğlu
2010 Kuzey Kıbrıs Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Derviş Eroğlu, seçimi %50,35 oy oranıyla seçimi kazanan adaydır.[1]
Dimitrovgrad
Dimitrovgrad (Kiril: Димитровград) Avrupa'da bulunan üç kasabanın adıdır. Bunlar:
Dimitrovgrad, Bulgaristan
25° 36' doğu
Dimitrovgrad, Sırbistan
Dimitrovgrad (Sırpça: Димитровград) Sırbistan'ın doğusundaki Pirot İlçesi'nde bulunan bir kent. 483 km²'lik bir belediye alanına sahip kent ülkenin Bulgaristan sınırında bulunur.
Reichstag Yangını
Reichstag Yangını, Hitler'in sebep gösterip ülkede düzeni sağlamak adına 24 Mart 1933'te Cumhurbaşkanı Paul von Hindenburg'un imzasıyla elde ettiği diktatöryal güce kavuşmasından önce Alman parlamentosunun toplandığı Reichstag binasında (Almanca: Reichstagsgebäude) 27 Şubat 1933 akşamı çıkmış olan yangındır. Yangınla ilgili ilk rapor, saat 21:00'den kısa bir süre sonra, bir Berlin itfaiye istasyonuna bir alarm çağrısı geldiğinde geldi.[1] Polis ve itfaiye ekipleri geldiğinde, Temsilciler Meclisi (alt meclis) alevler içinde kaldı. Polis binanın içinde kapsamlı bir arama yaptı ve orada tutuklanan Van der Lubbe'yi buldu.
Adolf Eichmann
Otto Adolf Eichmann (/ˈaɪxmən/ IEH-mən;[1] Almanca telaffuz: [ˈɔto ˈaːdɔlf ˈaɪçman]; 19 Mart 1906 - 1 Haziran 1962), Hitler'e sunduğu "Yahudi Sorununun Nihai Çözümü" önerisiyle Holokost'un en büyük organizatörlerinden biri olmuş Alman-Avusturyalı[2] SS-Obersturmbannführer'di.
Der Staat gegen Fritz Bauer
Der Staat gegen Fritz Bauer, yönetmenliğini Lars Kraume'nin üstlendiği 2015 yılı çıkışlı bir sinema filmi. Film Yahudi kökenli Alman başhakim Fritz Bauer'ın, nazi Adolf Eichmann'ı sanık koltuğuna oturtma mücadelesini aktarmaktadır.
Fritz Bauer
Fritz Bauer (16 Temmuz 1903 - 1 Temmuz 1968) bir Alman Yahudi yargıç ve savcıydı. Eski Holokost planlayıcısı Adolf Eichmann'ın savaş sonrası yakalanmasında etkili oldu ve Frankfurt Auschwitz davalarının başlamasında önemli bir rol oynadı.
Madagaskar Planı
Madagaskar Planı, Nazi hükûmetinin Avrupa’daki Yahudi nüfusun Madagaskar Adası'na taşınmasını öneren bir politikasıdır.
Rezső Kasztner
Rudolf Israel Kastner olarak da bilinen Rezső Kasztner (1906 - 15 Mart 1957), Holokost sırasında Yahudilerin işgal altındaki Avrupa'dan kaçmalarına yardım edişi ile tanınan Macar-İsrailli bir gazeteci ve avukattı. İsrail mahkemesinin onu Nazilerle işbirliği yapmakla suçlaması sonrası 1957'de suikasta kurban gitti.
Arnavutluk Komünist Partisi
Arnavutluk Komünist Partisi (Arnavutça: Partia Komuniste e Shqipërisë), Arnavutluk'ta 1991 yılında kurulan Marksist-Leninist, Hocaist ve revizyonizm karşıtı komünist parti.[1][2] Arnavutluk Emek Partisi'nin 1991 yılında Arnavutluk Sosyalist Partisi'ne dönüşmesinden ve yeni partinin sosyal demokrasi'yi benimsemesinden sonra, eski partinin bölünmesiyle kurulmuştur.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:CIPOML
No paragraph found
Tiran Piramidi
Tiran Piramidi, Arnavutluk'un başkenti Tiran'da yer alan piramit şeklinde bir binadır. İlk olarak 14 Ekim 1988 tarihinde Enver Hoca Müzesi adıyla açılmış olup Enver Hoca'nın damadı tarafından tasarlanmıştır.[2] 1991 yılında ülkenin demokrasiye geçmesinin ardından bir konferans merkezi ve sergi mekanı haline getirildi.
Yunanistan Birleşik Komünist Partisi Hareketi
Yunanistan Birleşik Komünist Partisi Hareketi (Yunanca: Κίνηση για Ενιαίο ΚΚΕ), 1993 yılında Yunanistan'da kurulan ve Marksist-Leninist, stalinist ve Hocaist görüşlere sahip komünist parti.
Yunanistan Komünist Partisi'nin Yeniden Kuruluşu Hareketi 1918-55
Yunanistan Komünist Partisi'nin Yeniden Kuruluşu Hareketi 1918-55 (Yunanca: Κίνηση για την Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918–55) veya bilinen adıyla Anasintaksi (Türkçe: Yeniden Kuruluş), 1996 yılında Yunanistan'da kurulan ve Marksist-Leninist, stalinist ve Hocaist görüşlere sahip komünist parti.
Natal Hintli Kongresi
Natal Hint Kongresi (NHK), Güney Afrika'daki Hintlere karşı ayrımcılıkla mücadele etmeyi amaçlayan bir organizasyondu.
Miklós Horthy
Miklós Horthy de Nagybánya (18 Haziran 1868 - 9 Şubat 1957), Macar asker ve siyasetçi. 1 Mart 1920 - 15 Ekim 1944 tarihleri arasında Macaristan Kral Naibi olarak görev yaptı.[1]
Arthur John Arberry
Arthur John Arberry (12 Mayıs 1905 - 2 Ocak 1969), İngiliz doğubilimcisi; Arap, Pers uygarlıkları ve İslamiyet üzerine yaptığı çalışmalarla tanınır. Mısır Kahire Üniversitesi'nde Yunan ve Latin Klasikleri Departman Başkanlığı yapmış; Cambridge Üniversitesi'nde 1947 yılından ölümüne kadar Arap dilleri bölümünde en yüksek seviye olan Sir Thomas Adams'ın Arapça Profesörü olarak görev almıştır. Koran Interpreted adıyla yayımladığı Kur'an tercümesi, Müslüman olmayan yazarların çevirileri arasında en saygı duyulanlarındandır. Nifferî'nin el-Mevâkıf adlı eserini 1935 yılında Londra'da yayımlamış ve İngilizceye çevirmiştir. Aynı yıl Kelabâzî'nin tasavvufa dair et-Taarruf adlı eserini The Doctrine of the Sufis adıyla İngilizceye çevirmiştir. Mevlana hakkında yaptığı araştırmaları ile tanınır ve Mevlana'yı "dünyanın en büyük ozanı" olarak niteler.
Phillip Jaisohn
Phillip Jaisohn ya da Seo Jae-pil (Kore: 서재필;徐載弼) (d. 7 Ocak 1864 - ö. 5 Ocak 1951), Koreli aktivist, gazeteci, politikacı, doktor. Kore'nin bağımsızlığı için mücadele edenlerin başında gelen ve Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlığına geçen ilk Koreli.
Kim Kyu-Sik
Kim Kyu Sik(28 Şubat 1881 - 10 Aralık 1950)  Koreli bir politikacı, bağımsız aktivist ve eğitimcidir.
Alea iacta est
Alea iacta est, Latince bir deyiştir. Jül Sezar'ın ünlü sözlerinden biridir.
Anticato
Anticato (bazen Anti-Cato; Latince: Anticatones) Jül Sezar tarafından Cicero'nun Genç Cato'yu öven risalesine karşı düşmanca bir cevap olarak kaleme alınmış olan polemik. Asıl metin kaybolmuş ve geriye sadece bazı parçaları kalmıştır. Brutus, Cicero'nun çalışmasından memnun olmamış ve Cato'yu öven "Cato" adından ikinci bir risale yazmış ve bu eser de Octavian tarafından cevaplanmıştır.[1] Octavian'ın çalışmasının "AntiCato" olarak adlandırılıp adlandırılmadığı bilinmemekle beraber, Sezar'ın Cicero'ya vermiş olduğu cevabı örnek almış olmalıdır.
Arrar Nehri Muharebesi
DoğrulukGörüldü
Jül Sezar'ın askerî kariyeri
Jül Sezar'in birliklerine komuta etme yeteneği, tarihçiler tarafından tarihin en önemli askeri taktisyen ve stratejistleri olarak kabul edilen Büyük İskender, Hannibal ve Napolyon Bonapart'ta eşdeğer olarak kabul edilmiştir. Sezar, gerek Galya savaşları sırasındaki Gergovia savaşında gerekse iç savaş sırasındaki Dyrrhachium Muharebesi'nde taktik açıdan göz alıcı zaferler kazanmıştır. Ancak, Sezar'ın taktik dehası kendini Galya Savaşları sırasındaki Alesia kuşatmasında, iç savaş sırasındaki Farsalus savaşında, Pompey'in sayıca fazla birliklerini geri püskürtmesiyle ve Pharnaces'in ordusunu Zela savaşında yok etmesiyle göstermiştir.
Asteriks Sezar'ın Tacı
Sezar'ın Tacı, Asteriks serisinde bir kitap.
Athena Archegetis Kapısı
Athena Archegetis Kapısı, Atina'da, Roman Agora'nın batı tarafında yer alır ve Rüzgâr Kulesi'nden sonra bölgedeki en önemli ikinci kalıntı olarak kabul edilir.
Axona Muharebesi
Gallo-Germen kabileler:
Cassivellaunus
Cassivellaunus, Jül Sezar'ın MÖ 54 yılında Britanya'ya düzenlediği ikinci sefer sırasında Britanya kabilelerini işgale karşı organize eden efsanevi kabile reisi. Cassivellaunus adı ayını zamanda Monmouth'lu Geoffrey'nin Historia Regum Britanniae adlı eserinde (1136) Cassibelanus, Mabinogion ve Gal söylencelerinde ise Beli Mawr oğlu Caswallawn olarak da geçer.(Gal destanı Mabinogion'da Beli Mawr da güneş tanrısı Belenos'un oğlu olarak geçmiştir.) Asteriks çizgi romanlarından Asteriks Britanya'da 
albümünde de görünmüştür.Ancak türkçe çeviride Cassivellaunus'un adını "Fişençipos" olarak çevirilmiştir.Albümün animasyon uyarlamasında da yer almıştır.
Cornelia Cinna minor
Cornelia Cinna minor (MÖ 94– MÖ 69[1] ya da MÖ 68[2]), Lucius Cornelius Cinna'nın (Marius Partisi'nin en büyük önderlerinden biri) kızı ve suffect konsül Lucius Cornelius Cinna'nın kız kardeşi. Julia, Roma tarihinin en büyük fatihlerinden ve Roma Dikatatörü Gaius Julius Caesar ile evlenmiştir. Sezar, Julia ile MÖ 83 yılında [3], Julia henüz on üç ve Sezar henüz on sekiz yaşında iken evlenmiştir. Cornelia, Sezar'a Julia Caesaris adına bir kız çocuğu doğurmuştur. Tacitus'a göre (Yıllıklar iii 6) MÖ 82 ya da 83 yılında Sezar'ın quaestorluğundan 13 ya da 14 yıl önce doğum yaparken ölmüştür. Öldüğünde 24 ya da 25 yaşındaydı. Sezar quaestor olarak görev yaptığı sırada onun anısına Rostra'da bir söylev vermiştir.[4][5][6]
Galya Savaşları
Galya Savaşları (MÖ 58 - MÖ 57)
İskenderiye Kuşatması (MÖ 47)
İskenderiye Kuşatması, Julius Caesar, VII. Kleopatra, IV. Arsinoe ve XIII. Ptolemy güçleri arasında M.Ö. 48 ve 47 yılları arasında meydana gelen bir dizi çarpışma ve çatışmalar serisidir. Bu süre zarfında Sezar, kalan Cumhuriyetçi güçlere karşı bir iç savaşa girdi.
Jül Sezar'ın Rubicon'u geçişi
Jül Sezar'ın Rubicon'u geçişi, Lejyon XIII Gemina'nın başında bulunan Jül Sezar'ın MÖ 10 Ocak 49'da[1], o sırada generallerin orduları ile birlikte geçmelerinin yasak olduğu Rubicon nehrini geçmesi ve iç savaşı başlatması olayını ifade eder. Bazı kaynaklarda ordusu ile beraber nehirden geçişi sırasında Sezar'ın "Alea iacta est" sözünü söylediği geçmektedir.
Kaisarion
Ptolemy XV[1] Philopator Philometor Caesar, lâkabı Küçük Sezar (Yunanca: Πτολεμαίος ΙΕ' Φιλοπάτωρ, Φιλομήτωρ Καίσαρ, Καισαρίων Caesarion; 23 Haziran, MÖ 47 – Ağustos, MÖ 30), Antik Mısır tahtına çocuk yaşta çıkmış olan Ptolemaios hanedanının son Kralı. Tahta annesi Kleopatra VII ile birlikte 2 Eylül MÖ 44 tarihinde çıkmış ve Octavian tarafından ölüm emri verildiği Ağustos MÖ 30 tarihine kadar saltanat sürmüştür.
Marcus Licinius Crassus
Marcus Licinius Crassus (MÖ 115 - MÖ 53), Roma Cumhuriyeti 'nin Roma İmparatorluğu na dönüşümünde anahtar rol oynayan Romalı general ve politikacı. Crassus kariyerine Gaius Marius ve Lucius Cornelius Sulla arasındaki iç savaş sırasında askeri komutan olarak başladı. Crassus’un bu savaşa girişi onun şöhretini arttırdı. Sulla’nın büyük takdirini topladı. Sulla'nın, Marius’un adamlarının mallarına el koyup sonra bu malları kendi adamlarına ucuz fiyata satmasıyla, ucuz fiyata aldığı gayrimenkulleri büyük fiyatlara satarak büyük bir servet biriktirdi. Bu nedenle zaman zaman "Roma'nın en zengin adamı" olarak da adlandırılırdı.[1][2] Crassus, M.Ö 71 yılında Spartacus liderliğindeki köle isyanı bastırdı ve yakalanan binlerce isyancıyı yol boyunca çarmıha gerdirdi. Jül Sezar ve Pompey ile Birinci Triumvirate olarak bilinen gizli anlaşmayı yaptı.
Pharsalus Muharebesi
Pharsalus savaşı MÖ 48 yılında Jül Sezar ile Pompey arasında Farsala'da (bugünkü Yunanistan) olmuştur. Pompeius savaşı kaybetmiş ve Mısır'a kaçmıştır.
Rubicon
Rubicon (Rubicō, İtalyanca: Rubicone), İtalya'nın kuzeyinde bulunan, 29 km uzunluğundaki nehir.
Sabis Muharebesi
Galya Savaşları (MÖ 58 - MÖ 57)
Sezar Tapınağı
Sezar Tapınağı (Latince: Aedes Divus Iulius ya da Templum Divi Iulii) Yapımına Sezar'ın evlatlık oğlu Octavian tarafından MÖ 42 yılında Jül Sezar'ın Senato tarafından ölümünün ardından tanrılaştırılmasıyla birlikte başlanmış olan ve 18 Ağustos MÖ 29 tarihinde İyonik çıkmalara sahip bir yapı olarak tamamlanan Roma tapınağı. Roma Forumunda bulunan ana meydanın doğu tarafında, Castor ve Pollux Tapınağı ve Basilica Aemilia arasında yer alan ve Sezar'ın cenaze törenin yapılıp, Marcus Antonius tarafından vasiyetinin okunduğu Regia'da bulunur.
Thapsus Savaşı

Thapsus Muharebesi, 6 Nisan MÖ 46 tarihinde antik Tunus'un Thapsus (modern Ras Dimas kenti yakınlarında yapılan savaş. Marcus Porcius Cato, Genç ve Quintus Caecillius Metellus Scipio tarafından komuta edilen Optimates destekli Cumhuriyet Ordusu ile Populares destekli Jül Sezar'ın orduları arasında yapılmıştır. Savaşı Sezar'ın kazanmasıyla birlikte Afrika'daki direniş kırılmış ve Sezar mutlak güce bir adım daha yaklaşmıştır.
Veni, vidi, vici
Veni, vidi, vici (Türkçe: Geldim, gördüm, yendim), hızlı ve kesin bir zafere atıfta bulunmak için kullanılan Latince bir ifade. Veni, vidi, vici Latince venire, videre, vincere fiilerinin birinci tekil şahıs geçmiş zaman halidir.
Vosges Muharebesi
Galya Savaşları (MÖ 58 - MÖ 57)
Zela Muharebesi
Zela Muharebesi, MÖ 2 Ağustos 47 tarihinde Zela (bugünkü Tokat'ın Zile ilçesi)'da Roma Cumhuriyeti'nin Julius Sezar ile Pontus Kralı VI. Mitridat'ın oğlu II. Farnekes arasında gerçekleşen muharebedir.[1]
Muammer Kaddafi
Muammer Muhammed Ebu Minyar el-Kaddafi (7 Haziran 1942, Sirte - 20 Ekim 2011, Sirte), devrik Libya lideri. 1969 yılında yapmış olduğu darbe sonucu iktidara gelip, 1970'ten 1972'ye kadar Libya başbakanlığı, 1972'den 1979'a kadar ise Libya devlet başkanlığı görevini yürüttü. 1977-2011 yılları arasında "Libya Sosyalist Halk Cemahiriyesi'nin Kardeşçe Lideri ve Bir Eylül Büyük Devriminin Rehberi" unvanını kullanarak, resmî bir görevi olmadan toplam 42 yıl boyunca Libya'yı yönetti. Dünya kamuoyu tarafından bir diktatör veya otoriteryen olarak görülmüş olsa da Kaddafi bunu reddetmiş ve kendisinin Libya halkı için sadece bir rehber ve yol gösterici olduğunu söylemişti. Başlangıçta kendisini ideolojik olarak Arap milliyetçiliği ve Arap sosyalizminin bir karışımı olan Baasçılık'a adamıştı, ancak daha sonra kendisi tarafından önerilen bir hükûmet tarzı olan Üçüncü Uluslararası Teorisine göre hüküm sürdü.
1969 Libya askerî darbesi
1969 Libya darbesi veya 1 Eylül Devrimi, Libya'da 1 Eylül 1969 tarihinde Albay Muammer Kaddafi önderliğindeki Hür Subaylar Hareketi tarafından Kral İdris'e karşı düzenlenen bir askerî darbeydi. Darbe sonucu Libya'da monarşi sona erdi ve yerine Libya Arap Cumhuriyeti kuruldu.
Amazon Muhafızları
Amazon Muhafızları, Libya'nın eski lideri Muammer Kaddafi'nin 1980'lerin başında kurulan tamamen kadınlardan oluşan 200 kişilik bir koruma birliği idi.[1]
Ayşe Kaddafi
Ayşe Muammer Kaddafi  (Arapça عائشة القذافي d. 25 Aralık 1977, Trablus) eski Libya lideri Muammer Kaddafi'nin tek biyolojik kızıdır.[1] Libyalı eski bir arabulucu, eski BM İyi Niyet Elçisi ve avukattır.
Çad-Libya Savaşı
Çad-Libya Savaşı, 1978-1987 yılları arasında Libya ve müttefik Çad güçleri ile Fransa destekli Çad güçleri arasında meydana gelen bir savaştır.
Kardeşçe Lider ve Devrimin Rehberi
Büyük Sosyalist Libya Arap Halk Cemahiriyesi'nin Kardeşçe Lideri ve Devrimin Rehberi (Arapça: الأخ القائد  ومرشد الثورة الجماهرية العربية الليبية الشعبية الإشتراكية العظمى), ülkenin resmi yönetim yapısının yalnızca sembolik bir figürü olduğunu iddia eden Libya eski lideri Muammer Kaddafi'nin sahip olduğu bir unvandı.[1][2] Ancak eleştirmenler, Libya devletinin Kaddafi'nin herhangi bir gücü elinde bulundurduğunu inkâr etmesine rağmen, Kaddafi'yi fiilen eski siyasi görevli olarak konumlandırarak[3] uzun zaman boyunca onu bir demagog olarak tanımladılar.
Meryem el-Betül Camii
Meryem el-Betül Camii (Arapça: مسجد مريم البتول‎; Maltaca: il-Moskea‎) veya Paola Camii, Malta'nın Paola kentinde bulunan bir camidir.[2] Caminin ilk taşı 1978'de Libya lideri Muammer Kaddafi tarafından atıldı[3] ve 1982'de halka açıldı. Asıl olarak çoğunlukla Libyalı göçmenler olmak üzere Malta'daki Müslümanlara hizmet vermek amacıyla inşa edilmiştir.[1]
Kaddafi Stadyumu
Kaddafi Stadyumu (Urduca: قذافی اسٹیڈیم), Pakistan'ın Lahor kentinde yer alan bir kriket stadyumudur. Stadyum 1959 yılında tamamlanmış olup 1974 yılında Lahor'da düzenlenen İslam Konferansı Örgütü zirvesinde Libya lideri Muammer Kaddafi'nin Pakistan'ın nükleer silah elde etme hakkını savunması nedeniyle adı Kaddafi Stadyumu olarak değiştirilmiştir.[2]
Üçüncü Enternasyonel Teori
Üçüncü Enternasyonal Teori (Arapça: نظرية عالمية ثالثة) 1970'lerin başında Muammer Kaddafi tarafından önerilen ve hükûmetinin Büyük Libya Arap Sosyalist Halk Cemahiriyesinin resmi olarak dayandığı hükûmet tarzıydı. Kısmen İslami sosyalizm, Arap milliyetçiliği, Afrika milliyetçiliğinden ve kısmen de doğrudan demokrasi ilkelerinden ilham aldı.[1]
Juche
DoğrulukGörüldü