aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
2. Raymond Barre Hükûmeti
2. Raymond Barre Hükûmeti, Beşinci Cumhuriyet'in 13. hükûmetidir. 1977 Fransa belediye seçimlerinin ardından Raymond Barre 29 Mart 1977'de ve bakanlar 30 Mart 1977'de ve devlet sekreterleri ise 1 Nisan 1977 tarihinde atanmışlardır ve 1978 Fransa genel seçimlerinin ardından hükûmet 31 Mart 1978 tarihinde istifa etmiştir.
3. Raymond Barre Hükûmeti
3. Raymond Barre Hükûmeti, Beşinci Cumhuriyet'in 14. hükûmetidir. 1978 Fransa genel seçimleri sonucunda başbakanlığa Raymond Barre 3 Nisan 1978'de, bakanlar 5 Nisan 1978'de ve devlet sekreterleri ise 6 Nisan 1978 tarihinde atanmışlardır ve 1981 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimleri'ni François Mitterrand'ın kazanması sonucunda hükûmet 13 Mayıs 1981 tarihinde istifa etmiştir.
Jules Antonini
Jules Antonini (d. 1 Ocak 1903, Ajaccio - ö. 29 Kasım 1987, Paris 15. arrondissement) Fransız yönetici.
Pierre Chatenet
Pierre Chatenet (d. 6 Mart 1917, Paris - ö. 4 Eylül 1997, Tavers (Loiret)) Fransız siyasetçi.
Halk Hareketi için Birlik
Halk Hareketi için Birlik (Fransızca: Union pour un mouvement populaire Fransızca telaffuz: [y.njɔ̃.pu.ʁœ̃.muv.mɑ̃.pɔ.pyˈlɛʁ]; UMP Fransızca telaffuz: [y.ɛmˈpe]) Fransa'da Sosyalist Parti (PS) ile birlikte iki önemli çağdaş siyasi partiden biri olan, merkez sağ bir siyasi partiydi. 2002 yılında Cumhurbaşkanı Jacques Chirac önderliğinde birkaç merkez sağ partinin birleşmesi olarak kuruldu. 30 Mayıs 2015 tarihinde partinin adı Cumhuriyetçiler olarak değiştirildi.
1. Jacques Chirac Hükûmeti
1. Jacques Chirac Hükûmeti, Beşinci Cumhuriyet'in 11. hükûmetidir. Valéry Giscard d'Estaing'in cumhurbaşkanlığı görevine başlaması ile beraber 27 Mayıs 1974'te Jacques Chirac başbakanlığa atanmıştır. 28 Mayıs 1974'te bakanlar ve 8 Haziran 1974'te ise devlet sekreterleri atanmışlardır. 25 Ağustos 1976 tarihinde, cumhurbaşkanı ile başbakan arasındaki anlaşmazlıklar had safhaya ulaşınca Chirac bir basın açıklaması ile istifa etmişi böylelikle hükûmet son bulmuştur.
1. Alain Juppé Hükûmeti
1. Alain Juppé Hükûmeti, Beşinci Cumhuriyet'in 25. hükûmetidir. Jacques Chirac'ın cumhurbaşkanlığı görevine başlamasıyla beraber 17 Mayıs 1995 tarihinde Alain Juppé başbakanlığa getirilmiş ve 18 Mayıs 1995 tarihinde hükûmetin diğer üyeleri atanmıştır. 7 Kasım 1995 tarihinde istifa etmiştir.
2. Alain Juppé Hükûmeti
1. Alain Juppé Hükûmeti, Beşinci Cumhuriyet'in 26. hükûmetidir. 7 Kasım 1995'te başbakan ve diğer hükûmet üyeleri görevlerine başlamış ve 1 Haziran 1997 seçimlerinden bir gün sonra istifa etmişlerdir.
1. Jean-Pierre Raffarin Hükûmeti
1. Jean-Pierre Raffarin Hükûmeti Jacques Chirac'ın ikinci kez cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından 6 Mayıs 2002'de başbakanlığa Jean-Pierre Raffarin atanmış ve 7 Mayıs'ta da hükûmetin üyeleri görevlerine atanmışlardır. 16 Haziran'daki milletvekili seçimlerinin ardından 17 Haziran'da hükûmet istifa etmiştir. Beşinci Cumhuriyet'in 28. hükûmetidir.
2. Jean-Pierre Raffarin Hükûmeti
2. Jean-Pierre Raffarin Hükûmeti, 2002 Fransa genel seçimleri sonucunda 17 Haziran 2002'de başbakan ve hükûmetin diğer üyeleri görevlerine atanmışlardır. 2004 Bölgesel seçimlerinde UMP ağır yenilgi alınca 30 Mart 2004'te Başbakan istifa etmiş ve hükûmet son bulmuştur. Beşinci Cumhuriyet'in 29. hükûmetidir.
3. Jean-Pierre Raffarin Hükûmeti
3. Jean-Pierre Raffarin Hükûmeti, Beşinci Cumhuriyet'in 30. hükûmetidir. 2004 Bölgesel seçimleri sonucu istifa eden 2. Raffarin Hükûmetinin ardından 30 Mart 2004 tarihinde Başbakan ve 31 Mart 2004 tarihinde de hükûmetin diğer üyeleri atanmıştır. Avrupa Anayasası referandumundan "hayır" sonucu çıkması üzerine 31 Mayıs 2005 tarihinde hükûmet sonlanmıştır.
Guy Canivet
Guy Canivet (d. 23 Eylül 1943, Lons-le-Saunier, Jura), Fransız hakimdir.
Jean-Louis Pezant
Jean-Louis Pezant (d. 5 Ekim 1938, Dun-le-Palestel (Creuse) - ö. 24 Temmuz 2010, Paris) Fransız hukukçu ve bürokrat.[1]
Jacques Robert
Jacques Robert (d. 1928, Cezayir Fransız hukukçu.
Véronique Malbec
Véronique Malbec (d. 1 Ekim 1958, Mont-de-Marsan) Fransız yargıç.
1. François Fillon Hükûmeti
1. François Fillon Hükûmeti, 5. Cumhuriyet'in 32. hükûmetidir. Nicolas Sarkozy'nin cumhurbaşkanı seçilmesi ile beraber 17 Mayıs 2007 tarihinde François Fillon başbakanlığa getirilmiş ve 18 Mayıs 2007'de de diğer hükûmet üyeleri atanmışlardır. Bu hükûmet milletvekili seçimlerinden bir gün sonra, 18 Haziran 2007 tarihinde istifa etmiştir.
2. François Fillon Hükûmeti
2. François Fillon Hükûmeti, 5. Cumhuriyet'in 33. hükûmetidir. 2007 Fransa genel seçimleri sonucunda 18 Haziran 2007'de François Fillon yeniden başbakanlığa getirilmiş ve 19 Haziran 2007'de de diğer hükûmet üyeleri atanmışlardır. Bu hükûmet 13 Kasım 2010 tarihinde başbakanın istifa etmesiyle son bulmuştur.
3. François Fillon Hükûmeti
3. François Fillon Hükûmeti, Beşinci Cumhuriyet'in 34. hükûmetidir. 14 Kasım 2010 tarihinde kurulmuş ve 2012 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimleri'nin ardından 10 Mayıs 2012 tarihinde istifa etmiştir.
André Deschamps
André Deschamps (d. 1 Aralık 1895, Romilly-sur-Seine (Aube) - ö. 21 Ekim 1968) Fransız asker ve hukukçu.
Maurice Patin
Maurice Patin (4 Aralık 1895, Aix-en-Provence - 22 Aralık 1962), Fransız yargıç.
Marcel Waline
Marcel Waline (d. 1 Ekim 1900, Épernay (Marne) - ö. 14 Ekim 1982), Fransız hukukçu ve akademisyen.
1. Georges Pompidou Hükûmeti
1. Georges Pompidou Hükûmeti Beşinci Cumhuriyet'in 2. hükûmetidir. 14 Nisan 1962 tarihinde cumhurbaşkanı Charles de Gaulle tarafından başbakan Georges Pompidou atanmış, ardından 15 Nisan 1962 tarihinde de bakanlar kurulunun diğer üyeleri atanmıştır. Hükûmete 5 Ekim 1962 tarihinde güvensizlik oyu verilmiş ancak hükûmetin hemen istifa etmesi gerekirken, cumhurbaşkanı meclisi feshedip ülkeyi erken seçime götürmesi üzerine hükûmet 28 Kasım 1962 tarihinde istifa etmiştir.
2. Georges Pompidou Hükûmeti
2. Georges Pompidou Hükûmeti Beşinci Cumhuriyet'in 3. hükûmetidir. 1962 milletvekili seçimleri ardından 28 Kasım 1962 tarihinde cumhurbaşkanı Charles de Gaulle tarafından başbakan Georges Pompidou atanmış, ardından 6 Aralık 1962 tarihinde bakanlar kurulunun diğer üyeleri atanmıştır. Hükûmet, Charles de Gaulle'ün tekrar cumhurbaşkanlığı görevine gelmesinin ardından 8 Ocak 1966 tarihinde istifa etmiştir.
3. Georges Pompidou Hükûmeti
3. Georges Pompidou Hükûmeti Beşinci Cumhuriyet'in 4. hükûmetidir. Charles de Gaulle'ün ikinci kez cumhurbaşkanlığı görevine seçilmesinin ardından 8 Ocak 1966 tarihinde hükûmet oluşturulmuştur. Hükûmet 1967 milletvekili seçimleri ardından 1 Nisan 1967 tarihinde istifa etmiştir.
4. Georges Pompidou Hükûmeti
4. Georges Pompidou Hükûmeti Beşinci Cumhuriyet'in 5. hükûmetidir. 1967 milletvekili seçimleri ardından 5 Nisan 1967'de cumhurbaşkanı Charles de Gaulle tarafından başbakan, 6 Nisan 1967'de de hükûmetin diğer üyeleri atanmıştır. Hükûmet 1968 erken milletvekili seçimleri ardından 10 Temmuz 1968 tarihinde son bulmuştur.
Nicole Maestracci
Nicole Maestracci (d. 3 Şubat 1951, Paris (17. arrondissement) - ö. 7 Nisan 2022) Fransız yargıç
https://tr.wikipedia.org/wiki/Manuel_Valls_H%C3%BCk%C3%BBmeti
No paragraph found
1. Manuel Valls Hükûmeti
DoğrulukGörüldü
2. Manuel Valls Hükûmeti
DoğrulukGörüldü
Jean-Jacques Hyest
Jean-Jacques Hyest (d. 2 Mart 1943, Fontainebleau, Seine-et-Marne), Fransız merkez sağ siyasetçi.
Michel Pinault
Michel Pinault (d. 9 Mayıs 1947, Paris 16. arrondissement) Fransız hukukçu.
1. Édouard Philippe Hükûmeti
1. Édouard Philippe Hükûmeti, Beşinci Cumhuriyet'in 40. hükûmetidir. Emmanuel Macron'un cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından 15 Mayıs 2017'de başbakan Édouard Philippe ve 17 Mayıs 2017'de hükûmetin diğer üyeleri atanmıştır. 2017 Fransa yasama seçimleri'nin ardından 19 Haziran 2017 tarihinde istifa etmiştir.
2. Édouard Philippe Hükûmeti
DoğrulukGörüldü
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C3%89douard_Philippe_H%C3%BCk%C3%BBmeti
No paragraph found
2. Pierre Mauroy Hükûmeti
2. Pierre Mauroy hükûmeti Beşinci Cumhuriyet'in 16. hükûmetidir. 21 Haziran seçimleri sonucunda François Mitterrand 22 Haziran 1981 tarihinde Başbakan ve 23 Haziran 1981'de de hükûmetin diğer üyelerini atamıştır ve 1983 Yerel Seçimleri sonucunda 22 Mart 1983'te hükûmet istifa etmiştir.
3. Pierre Mauroy Hükûmeti
3. Pierre Mauroy Hükûmeti, Beşinci Cumhuriyet'in 17. Hükûmetidir. 22 Mart 1983-17 Temmuz 1984 tarihleri arasında sürmüştür. 22 Mart 1983 tarihinde Başbakan ve Bakanlar, 24 Mart 1983 tarihinde ise diğer hükûmet üyeleri atanmıştır. 17 Temmuz 1984'te, Milli Eğitim Bakanı Alain Savary'nin hazırladığı kanun tasarısına din adamları ve muhafazakâr ailelerin yoğun tepki göstermesi üzerine, hükûmet istifa etmiştir.
1. Pierre Messmer Hükûmeti
1. Pierre Messmer Hükûmeti Beşinci Cumhuriyet'in 8. hükûmetidir. 5 Temmuz 1972 tarihinde Başbakan, 6 Temmuz 1972 tarihinde de diğer hükûmet üyeleri atanmışlardır. Hükûmet 1973 Fransa genel seçimleri sonrasında 28 Mart 1973 tarihinde istifa etmiştir.
2. Pierre Messmer Hükûmeti
2. Pierre Messmer Hükûmeti Beşinci Cumhuriyet'in 9. hükûmetidir. 1973 Fransa genel seçimleri sonucunda, 2 Nisan 1973 tarihinde, cumhurbaşkanı Georges Pompidou tarafından başbakanlığa Pierre Messmer atanmış, 5 Nisan 1973 tarihinde Bakanlar, 12 Nisan 1973 tarihinde de Devlet Sekreterleri atanmıştır. Hükûmet 27 Şubat 1974 tarihinde son bulmuştur.
3. Pierre Messmer Hükûmeti
3. Pierre Messmer Hükûmeti Beşinci Cumhuriyet'in 10. hükûmetidir. 27 Şubat 1974'te Başbakanlığa Pierre Messmer atanmış, 1 Mart 1974'te de diğer hükûmet üyeleri atanmıştır. Hükûmet 27 Mayıs 1974 tarihinde, cumhurbaşkanlığı görevine Valéry Giscard d'Estaing'in başlamasıyla, istifa etmiştir.
1. Michel Rocard Hükûmeti
1. Michel Rocard Hükûmeti, Beşinci Cumhuriyet'in 20. hükûmetidir. François Mitterrand'ın 2. kez cumhurbaşkanı olması üzerine Michel Rocard'ı 10 Mayıs 1988 tarihinde başbakanlığa atamış, 12 Mayıs'ta Bakan ve Yardımcı Bakanlar ve 13 Mayıs'ta da Devlet Sekreterleri atanmıştır. Bu hükûmet milletvekili seçimlerine kadar sürmüş ve 22 Haziran 1988'de istifa etmiştir.
2. Michel Rocard Hükûmeti
2. Michel Rocard Hükûmeti, Beşinci Cumhuriyet'in 21. hükûmetidir. 1988 Fransa genel seçimleri sonrası 23 Haziran'da başbakanlığa ikinci kez Michel Rocard atanmış, 28 Haziran'da da hükûmetin diğer üyeleri atanmıştır. Hükûmet 15 Mayıs 1991'de Michel Rocard'ın istifası ile son bulmuştur.
René Cassin
René Samuel Cassin (5 Ekim 1887 – 20 Şubat 1976) Fransız mahkemesi jüri üyesi ve hukuk adamıdır. 1968 yılında insan haklarını savunmadaki katkılarından dolayı Nobel Barış Ödülü'ne layık görülmüştür.
Charles Le Coq de Kerland
Charles Le Coq de Kerland (d. 21 Aralık 1887, Bordeaux - ö. 7 Kasım 1978) Fransız hukukçu.
Georges-Léon Dubois
Georges-Léon Dubois (d. 28 Kasım 1909, Orthez (Pyrénées-Atlantiques) - ö. 8 Şubat 2003, Le Chesnay) Fransız yargıç.
Maurice Delépine
Maurice Delépine (15 Temmuz 1883, Paris - 30 Nisan 1960), Fransız hukukçudur.
Elba
Elbe (Latince: Ilva; İtalyanca: Isola d'Elba) İtalya'nın, Toskana eyaletine bağlı bir adadır. Sahil şehri olan Piombino'nun (42°44′N, 10°22′E) 20 km (12 mil) açığındadır. Fransa'ya bağlı Korsika Adası 35 km batıda bulunmaktadır. Toskana bölgesinin en büyük adasıdır. İtalya'nın ise Sicilya ve Sardinya'dan sonra 3. büyük adasıdır.
Napolyon Savaşları
Koalisyon kuvvetleri:
 Birleşik Krallık
 Avusturya Arşidüklüğü (1804'e kadar) 
 Avusturya İmparatorluğu[a] (1804'ten sonra)
 Rus İmparatorluğu[b]  (1804-1807, 1810-1815)
 Prusya[a] (1806-1807, 1812-1815)
 İspanya[c] (1808-1815)
 Osmanlı İmparatorluğu (1806-1810)
 Portekiz
 Sicilya[d]
 Sardunya
 İsveç[e]
 Hannover 
 Hollanda Birleşik Krallığı
 Fransız Kralcılar(1815)
1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı
 Rus İmparatorluğu 
 Megrelya Prensliği 
 Abhazya Prensliği 
 Boğdan 
 Eflak 
 Karadağ Prensliği 
 Guria Prensliği
1812 Uvertürü
1812 Uvertürü, Pyotr İlyiç Çaykovski tarafından bestelenmiş orkestral bir çalışma.
Aigle de drapeau
Aigle de drapeau ya da Fransız İmparatorluk Kartalı, Napolyon Savaşları sırasında Napolyon Bonapart imparatorluk orduları tarafından taşınan sopa şeklindeki uzun bir desteğin üzerine konulmuş bir kartal şeklinden oluşan sancaktır.
Askeri Galeri
Askeri Galeri (Rusça; Военная галерея ) Rusya'nın Saint Petersburg kentindeki Kışlık Saray'ın bir galerisidir. Galeri, 1812 Napolyon'un Rusya seferi'ne katılan generallerin 332 portresi için bir mekandır. Portreler George Dawe ve Rus asistanları Alexander Polyakov (1801-1835) ve  Wilhelm August Golicke tarafından yapılmıştır.[1]
Avusturya-Polonya Savaşı
Avusturya-Polonya Savaşı, 1809'da Avusturya İmparatorluğu ve Birleşik Krallık'ın  Birinci Fransız İmparatorluğu ve Bavyera'ya karşı oluşturduğu koalisyon nedeniyle gerçekleşen Beşinci Koalisyon Savaşı'nın bir parçasıydı. Bu savaşta, Napolyon müttefiki Varşova Dükalığı'nın Polonya kuvvetleri ve Saksonya Krallığı kuvvetlerinin yardımıyla Avusturya İmparatorluğu'na karşı savaştı. Haziran ayında, Rus İmparatorluğu Avusturya'ya karşı birleşti. Polonyalı birlikler, Avusturya'nın Varşova'ya saldırısına karşı onları Raszyn'de yenerek direndi, ardından Kraków ve Lviv da dahil olmak üzere bölünme öncesi Polonya'nın bazı kısımlarını yeniden fethetmek için Varşova'yı terk etti ve Avusturyalıları gafil avlayarak Avusturyalıları Varşova'dan çekilmeye zorladı.[1]
Baker tüfeği
Baker tüfeği, Napolyon Savaşları sırasında Britanya Ordusu tarafından kullanılan çakmaklı tüfektir. İngiltere’de yapılan ve Britanya Ordusu tarafından standart olarak sağlanan ilk tüfektir. Adı 1800 yılında ilk üretimi gerçekleştiren Ezekiel Baker’den gelir. Tüfek 1830’lara kadar uzun bir dönem kullanımda kalmıştır.
Büyük Ordu
Büyük Ordu[2] (Fransızca: Grande Armée) Napolyon Savaşları sırasında I. Napolyon tarafından oluşturulan ve yönetilen ordu. 1804'ten 1809'a kadar Grande Armée, Fransız İmparatorluğu adına Avrupa üzerinde eşi görülmemiş bir zafer elde eden tarihi bir ordu oldu.[3]
England expects that every man will do his duty
"England expects that every man will do his duty" (İngiltere herkesin üzerine düşen görevi yapmasını bekler), 21 Ekim 1805 tarihinde Amiral Horatio Nelson tarafından amiral gemisi HMS Victory'den Trafalgar Savaşı'nın başlamak üzere olduğunu bildiren bir işaretti. Trafalgar, Napolyon Savaşları'nın belirleyici bir deniz harekâtıydı ve Birleşik Krallık'a denizlerin kontrolünü elinde tutarak, bir Fransız istilası ile Büyük Britanya'nın fethi olasılığını kaldırdı. Savaş sonrasında sinyalin ifadesini çevreleyen çok fazla karışıklık olmasına rağmen, savaş sırasında zaferin önemi ve Nelson'un ölümü İngiliz ruhuna gömülü olma deyimini ortaya çıkardı ve düzenli olarak alıntılanmış, yeniden düzenlenmiş ve günümüze kadar değinilmiştir.[1]
Fransa'nın Mısır ve Suriye seferi
DoğrulukGörüldü
Fransız Devrim Ordusu
Fransız Devrim Ordusu  (Fransızca: Armée révolutionnaire française) 1792'den 1802'ye kadar Fransız Devrim Savaşları için savaşan Fransız askeri gücüdür.
Helvetia Cumhuriyeti
République helvétique   ( Fransızca )
Repubblica Elvetica   ( İtalyanca )
Kıta Ablukası
Kıta Ablukası, 1807-1814 döneminde Fransa ve uydu devletlerinin, Büyük Britanya Krallığı'na uyguladığı ambargodur.
İkinci Koalisyon Savaşı
Genel olarak Fransız zaferi
Altıncı Koalisyon Savaşı
Koalisyon zaferi; Kiel Antlaşması;
Kolberg Kuşatması (1807)
 Fransa İmparatorluğu
Leipzig Muharebesi
 Fransa
Mısır Seferi (1801)
Mısır Seferi, 1798-1802 Osmanlı-Fransız Savaşı'nda evre.
Osmanlı-İngiliz Savaşı
Osmanlı - Büyük Britanya Savaşı veya Osmanlı - İngiliz Savaşı, 1807 - 1809 yılları arasında gerçekleşmiş, Napolyon Savaşları'nın bir parçasıdır.
Pläswitz Ateşkesi
Pläswitz Ateşkesi veya Mütarekesi, Napolyon Savaşları sırasında, 4 Haziran 1813'te Fransa Kralı I. Napolyon ile Müttefikler arasında kararlaştırılan dokuz haftalık bir ateşkesti. Alman Harekatının ilkbahar döneminde Napolyon, diğerlerinin yanı sıra Großgörschen Muharebesi ve 1813 Bautzen Muharebesinde başarılar elde etmişti. Bu nedenle, müttefik kuvvetler Silezya'ya çekilmek zorunda kaldı. Ancak, her iki savaş da Napolyon için maliyetliydi. Hastalık ordusundaki birçok askeri öldürmüştü ve süvari baskınları sürekli olarak ikmal hatlarını tehdit ediyordu. Ayrıca Bautzen Muharebesinde galip olarak ayrılsa da istediğini alamayan Napolyon, müttefik kuvvetleri kuşatamamış ve müttefik kuvvetlerini takip edebilecek süvari kuvvetlerinden yoksundu. Bu nedenle Napolyon, Metternich tarafından önerilen ateşkesi kabul etti.
Polonya Lejyonları
Napolyon döneminde Polonya Lejyonları (Lehçe: Legiony Polskie we Włoszech; Dąbrowski Lejyonları olarak da bilinir), bazı birimler 1815'e kadar hizmet vermeye devam etse de, esasen 1797'den 1803'e kadar Fransız Ordusunda hizmet veren birkaç Polonya askeri birimiydi.[1]
Polonya-İtalyan Lejyonu
Polonya-İtalyan Lejyonu, 6 Nisan 1807 tarihli Napolyon kararnamesiyle oluşturulmuş bir Polonya birimi.
Portekiz Lejyonu
Portekiz Lejyonu (Fransızca: Légion portugaise, Portekizce: Legião Portuguesa) 
Napolyon'un İmparatorluk Ordularına entegre edilmiş, Portekiz'in işgali sonrasında 1807'de harekete geçirilen 9,000 kişilik askeri gücü.[1]
Tirol İsyanı
1809 Tirol İsyanı (Almanca: Tiroler Volksaufstand) Andreas Hofer liderliğindeki Tirol'deki köylülerin vatanını işgal etmiş olan Napolyon Bonapart liderliğindeki Fransız ve Bavyera ordularına karşı Beşinci Koalisyon Savaşı sırasında başlattıkları isyandır.
Vistül Lejyonu
Vistül Lejyonu, 31 Mart 1808 tarihli kararname ile Napolyon Bonapart tarafından krallık ordusunun Polonya ve İtalyan Lejyonu tarafından kurulan bir Polonya askeri birliğiydi. Vestfalya Krallığı'nın Jérôme Bonaparte tarafından inşa edilmesinden bir yıl önce kuruldu. 18 Haziran 1813'te feshedildi.
Yüz Gün
Yüz Gün Savaşı veya Yedinci Koalisyon Savaşı, Birinci Fransa İmparatorluğu imparatoru Napolyon Bonapart’ın 1814 Fontainebleau Antlaşması gereğince sürgün edildiği Elba Adasındaki sürgünden kaçarak Paris’e döndüğü 20 Mart 1815 tarihiyle, kral XVIII. Louis’nin Fransa tahtına döndüğü 8 Temmuz 1815 tarihleri arasındaki 111 günlük dönemi anlatır. Bu dönemde Napolyon Savaşları yeniden başlamış ve Waterloo Muharebesi yaşanmıştır. Yüz Gün deyimi ilk kez kralın dönüşünü kutlayan Paris valisi Gaspard de Chabrol tarafından kullanılmıştır.
Henri Rey
Henri Rey (d. 2 Kasım 1903, Pont-Aven (Finistère) - ö. 12 Ekim 1977, Paris) Fransız siyasetçi ve hukukçu.
Jean Cabannes
Jean Cabannes (d. 2 Mart 1925, Mirande (Gers) - ö. 1 Temmuz 2020) Fransız yargıç.
Louis Gros
Louis Gros (d. 18 Mayıs 1902, Marsilya - ö. 8 Ekim 1984, Paris) Fransız hukukçu ve siyasetçi.
Maurice-René Simonnet
Maurice-René Simonnet (d. 4 Ekim 1919, Lyon - ö. 21 Ağustos 1988, Montélimar (Drôme)) Fransız siyasetçi ve hukukçu.
François Goguel
François Goguel (d. 3 Şubat 1909 - ö. 15 Nisan 1999, Paris) Fransız siyaset bilimci, hukukçu ve seçim sosyoloğu. "Seçim coğrafyası"nın kurucularından biri olarak değerlendirilir.
Dominique Schnapper
Dominique Schnapper (d. 9 Kasım 1934, Paris) Fransız sosyolog ve siyasetbilimci.
Jacqueline de Guillenchmidt
Jacqueline de Guillenchmidt (d. 25 Eylül 1943, Pekin) Fransız hukukçu.
Renaud Denoix de Saint Marc
Renaud Denoix de Saint Marc (d. 24 Eylül 1938, Boulogne-Billancourt (Hauts-de-Seine)) Fransız idareci.
Alain Lancelot
Alain Lancelot (12 Ocak 1937, Chêne-Bougeries (İsviçre) - 14 Aralık 2020, Vendôme) Fransız siyasetbilimci.
Étienne Dailly
Étienne Dailly (d. 4 Ocak 1918, 8. arrondissement (Paris) - ö. 24 Aralık 1996, 16. arrondissement (Paris)) Fransız senatör ve  hukukçu.
Cumhuriyetçiler (Fransa)
Cumhuriyetçiler (Fransızca: Les Républicains) Fransa'daki merkez sağ siyasi partilerden biridir.
Michel Ameller
Michel Ameller (d. 1 Ocak 1926, El Attaf Cezayir - 28 Eylül 2022) Fransız bürokrat ve hukukçu.
Perestroyka
Perestroyka (Rusça: перестройка, "Yeniden Yapılanma"), SSCB'de 1980'li yıllardan itibaren gerçekleştirilen ekonomik ve siyasi sistemi yeniden yapılandırma ve reform hareketleri.[1] İlk olarak 1979'da dönemin devlet başkanı Leonid Brejnev tarafından önerilmiş, daha sonra sonraki devlet başkanı Mihail Gorbaçov tarafından desteklenmiş ve teşvik edilmiştir.[1]
Egemenlik geçit töreni
Egemenlik geçit töreni (Rusça: Парад суверенитетов, Parad suverenitetov), ​​1980'lerin sonundan 1990'ların başına kadar Sovyetler Birliği'ndeki Sovyet cumhuriyetleri tarafından çeşitli derecelerde egemenlik ilanları dizisiydi. Deklarasyonlar, kendi topraklarındaki kurucu cumhuriyet gücünün merkezi güç üzerindeki önceliğini belirtti ve bu da merkez ile cumhuriyetler arasında Hukuk Savaşı'na yol açtı. Süreç, Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin Mihail Gorbaçov yönetimindeki demokratizatsiya ve perestroyka politikalarının bir sonucuydu. Gorbaçov'un Birliği, Egemen Devletler Birliği şeklinde yeni bir anlaşma kapsamında koruma çabalarına rağmen, birçok kurucu kısa sürede tam bağımsızlıklarını ilan etti.[1][2] Süreç Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla sonuçlandı.[3]
Rusya Halk Vekilleri Kongresi
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Halk Vekilleri Kongresi (Rusça: Съезд народных депутатов РСФСР) ya da 1991 yılından sonraki adıyla Rusya Federasyonu Halk Vekilleri Kongresi (Rusça: Съезд народных депутатов Российской Федерации), 16 Mayıs 1990 ile 21 Eylül 1993 tarihleri arasında Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nin ve Rusya'nın ve en yüksek devlet kurumu. 4 Mart 1990 tarihinde 5 yıllığına seçilmiş, fakat 1993 Rusya anayasa krizi sonrası[1] anayasal olmayan yolla Devlet Başkanlığı kararnamesiyle Boris Yeltsin tarafından lağvedilmiştir.[2]
Andrey Saharov
Antimadde
Sovyet güçlerinin Afganistan'dan çekilmesi
Sovyet muharip kuvvetlerinin; Afganistan'a gerçekleştirdiği askerî müdahalede yaşadığı mağlubiyet sonucu Afganistan'dan nihai çekilmesi 15 Mayıs 1988'de başlamış ve tamamen çekilmesi 15 Şubat 1989'da Kıdemli Orgeneral Boris Gromov liderliğinde sona ermiştir.[1]
Sovyetler Birliği Devlet Konseyi
Sovyetler Sosyalist Cumhuriyetler Birliği Devlet Konseyi veya kısaltmayla SSCB Devlet Konseyi (Rusça: Государственный Совет СССР veya Devlet Sovyeti, Sovyetler Birliği'nde Ağustos 1991 Sovyetler Birliği darbe girişimi sonrası 5 Eylül 1991'de kurulan devlet sovyeti. Konseyin üyeleri Sovyetler Birliği Devlet Başkanı Mihail Gorbaçov ile birlikte tüm Sovyet cumhuriyetlerinin en üst düzey yetkilileri (genellikle devlet başkanları) idi. Darbe girişimi sonrasında o dönemki yasalara göre devlet başkanı Gorbaçov'un yerini alacak Başkan Yardımlığı kurumu lağvedildi. Konsey Halk Komiserleri Konseyi Başkanı'nı seçme yetkisine sahipti.[1]
Sovyetler Birliği Güvenlik Konseyi
Sovyetler Birliği Güvenlik Konseyi, Sovyetler Birliği'nde 1990 yılında kurulan güvenlikten sorumlu devlet organı.
Sovyetler Birliği Halk Vekilleri Kongresi
DoğrulukGörüldü
Sovyetler Birliği Komünist Partisi 19. Konferansı
Sovyetler Birliği Komünist Partisi 19. Tüm Birlik Konferansı, Sovyetler Birliği Komünist Partisi tarafından 28 Haziran - 1 Temmuz 1988 tarihleri ​​arasında düzenlenen bir parti konferansıydı.[1] Konferansa 4.991 delege katılmıştır.[2]
Ortsac Operasyonu
Ortsac Operasyonu Küba'nın olası işgali için ABD tarafından Mayıs 1962'de planlanan operasyonundur.[1] Ortsac kodadı Küba devlet başkanı Fidel Castro'nun soy isminin tersten yazılmasıyla türetilmiştir.[2]
Vasili Arhipov
Vasili Aleksandroviç Arhipov (Rusça: Василий Александрович Архипов; 30 Ocak 1926 - 19 Ağustos 1998) Küba Füze Krizi sırasında bir Sovyet nükleer saldırısını (ve muhtemelen tümüyle nükleer savaşı) önlemiş bir Sovyet Donanması subayıydı. Böyle bir saldırı büyük bir küresel termonükleer tepkiye neden olabilirdi.[1]
Varşova Paktı
Varşova Paktı, 14 Mayıs 1955 tarihinde Varşova'da, sekiz sosyalist ülkenin imzaladığı "Dostluk, İşbirliği ve Karşılıklı Yardım Antlaşması" ile kurulan askeri ve siyasal birlik. Antlaşmayı imzalayan ülkeler Arnavutluk, Bulgaristan, Çekoslovakya, Doğu Almanya, Macaristan, Polonya, Romanya ve SSCB'ydi. Anlaşma, daha önceleri SSCB ile Çekoslovakya (1943); Polonya (1945); Bulgaristan, Macaristan ve Romanya (1948) arasında imzalanan ikili anlaşmaları bütünlüyordu. Pakt, Macaristan, Çekoslovakya ve Afganistan'ın işgalleri gibi önemli siyasal olaylarda askeri unsur olarak yer almıştır.
Askerî İşbirliğini Güçlendirme Madalyası
Askeri Kahramanlık Madalyası (Rusça:  Медаль «За укрепление боевого содружества») 25 Mayıs 1979'da Yüksek Sovyet Presidyum Kararı ile kurulan Sovyetler Birliği'nin askeri bir ödülüydü. Tüzüğü daha sonra teyit edilmiş ve 18 Temmuz 1980 tarih ve 2523-X Yüksek Sovyet Başkanlığı Kararname ile hafifçe değiştirildi. Çeşitli Varşova Paktı ülkelerinin ya da diğer dostça sosyalist devletlerin farklı servisler ve silahlı kuvvetler arasındaki olağanüstü iş birliğinin farkına varılmıştı.[1]
GIUK bölgesi
GIUK bölgesi; Atlas Okyanusu'nun kuzeyinde; İngiltere, İzlanda ve Grönland arasında yer alan ve bu bölgedeki deniz ve karaları içeren alandır. GIUK kelimesi (G)reenland, (I)celand ve (U)nited (K)ingdom ülkelerinin baş harflerinden oluşmaktadır. II. Dünya savaşı'nda Almanya, Soğuk Savaş döneminde de Sovyetler Birliği Atlas Okynusu'na açılmak için GUIK bölgesini çok sık kullanmıştır.
Sinatra Doktrini
Sinatra Doktrini, 1990'lı yıllarda Sovyetler Birliği’nin Batılı diplomatlar arasında söz konusu edilen gayriresmî doktrinidir. Frank Sinatra (1915-1998) bir siyaset ve devlet adamı değil, İtalyan kökenli Amerikalı bir şarkıcıydı. Bu şarkıcının nasıl olup da, bir dönem boyunca heyecan yaratmış bir doktrine isim verdiğini anlamak için, 1990'lı yıllarda Doğu Avrupa’da yaşanan değişime bakmak gerekir.
Lenin Barış Ödülü
Uluslararası Stalin Ödülü ya da Uluslararası Stalin Barış Ödülü (Rusça:Международная Ленинская премия «За укрепление мира между народами») olarak bilinen Uluslararası Lenin Barış Ödülü; SSCB tarafından Nobel Barış Ödülü'ne alternatif olarak sunulan ödüldür. Sovyet hükûmeti tarafından dünya çapında barış çalışmalarına katkıda bulunduklarına kanaat getirilenlere verilen ödüldür.
John Desmond Bernal
John Desmond Bernal (1901–1971), Britanyalı fizikçi.[1] X-ışını kristallografisindeki öncü çalışmalarıyla tanınır.[1] Edebi bir portresi C.P. Snow'un 'The Search' adlı romanında verilmiştir.
Bruno Pontecorvo
Bruno Pontecorvo (Rusça: Бру́но Макси́мович Понтеко́рво, Bruno Maksimovich Pontecorvo; 22 Ağustos 1913 – 24 Eylül 1993) , Enrico Fermi' nin ilk zamanlarındaki asistanı, yüksek enerji fiziği ve nötrinolar üzerine sayısız çalışmanın yazarı olan İtalyan nükleer fizikçi. Bir komünistin ikna etmesi sonucu, 1950'de Sovyetler Birliği'ne gitti ve burada muon çürümesi ve nötrinolar üzerine araştırmalarına devam etti. Prestijli Pontecorvo Ödülü, 1995 yılında onun anısına tesis edildi.
Howard Fast
Howard Melvin Fast (11 Kasım 1914, New York, ABD - 12 Mart 2003, Old Greenwich, Connecticut, ABD), ABD'li yazar. Howard Fast, E. V. Cunningham ve Walter Ericson mahlaslarıyla da yazmıştır.
Frédéric Joliot-Curie
Jean Frédéric Joliot-Curie (d. 19 Mart 1900 – ö. 14 Ağustos 1958), Irene Joliot-Curie'nin eşi ve Nobel Kimya Ödülü sahibi Fransız fizikçidir.[1][2]
Valentin Gluşko
Valentin Petroviç Gluşko (Валентин Петрович Глушко) (2 Eylül 1908 - 10 Ocak 1989), Ukrayna kökenli Sovyet mühendis. Sovyetler Birliği'nin uzay programı için tasarım yapan önemli üç başmühendisten (diğerleri Vladimir Çelomey ve Sergey Korolyov) biridir.
İlya Vekua
İlya Vekua (Gürcüce: ილია ვეკუა, Rusça: Илья́ Не́сторович Ве́куа; 23 Nisan 1907 Sheshelety, Kutaisi Valiliği, Rus İmparatorluğu (günümüzde Oçamçıra (rayon), Abhazya,[1] – 2 Aralık 1977 Tiflis, Gürcistan,[1] SSCB) kısmi diferansiyel denklemler, tekli integral denklemleri, genelleştirilmiş analitik fonksiyonlar ve elastik kabuk (katı mekaniği) matematiksel teorisinde uzmanlaşmış Gürcü matematikçidir.
Kara Karayev
Kara Ebulfez oğlu Karayev (d. 5 Şubat 1918, Bakü - ö. 13 Mayıs 1982, Moskova), Azerbaycan müzik kültürünün önde gelen bestecisi[1], pedagog ve eğitimcidir.
Konstantin Feoktistov
Konstantin Petrovich Feoktistov (Rusça: Константин Петрович Феоктистов; 7 Şubat 1926 – 21 Kasım 2009), Sovyet kozmonot ve seçkin bir uzay mühendisidir. Feoktistov, uzay teknolojisi ve keşif üzerine birkaç kitap da yazmıştır. Aydaki Feoktistov kraterine adı verilmiştir.
Sergey Korolyov
DoğrulukGörüldü
Mihail Ulyanov
Mihail Aleksandroviç Ulyanov (Rusça: Михаи́л Алекса́ндрович Улья́нов; 20 Kasım 1927 - 26 Mart 2007), Sovyet ve Rus aktör. Ulyanov II. Dünya Savaşı sonrası Sovyet tiyatro ve sinemasının en tanınan kişilerinden birisidir.[1] 1969 yılında Sovyetler Birliği Halk Sanatçısı seçildi ve 1982 yılında Venedik Film Festivali'nde özel bir ödül aldı.[2] Lenin Portresine Darbeler, Lenin İsviçre'de gibi birçok filmde Vladimir Lenin karakterini canlandırmıştır.
Mstislav Rostropoviç
Mstislav Leopoldoviç Rostropoviç (d. 27 Mart 1927; Bakü, Transkafkasya SFSC – ö. 27 Nisan 2007; Moskova, Rusya) Rus çellist ve orkestra şefidir. 20. yüzyılın en önemli çello sanatçılarından biri olarak kabul edilir.
Nikolay Basov
Nikolay Gennadiyevich Basov (Rusça: Никола́й Генна́диевич Ба́сов; d. 14 Aralık 1922 – ö. 1 Temmuz 2001), Sovyet fizikçi ve eğitmendir. Lazer ve maser'in gelişmesini sağlayan kuantum optiği alanındaki temel çalışmalarından dolayı, Basov 1964 yılında Nobel Fizik Ödülünü Alexander Prokhorov ve Charles Hard Townes ile paylaştı.[1]
Yevgeni Vuçetiç
Yevgeni Viktoroviç Vuçetiç (Rusça: Евгений Викторович Вучетич, 28 Aralık 1908 - 12 Nisan 1974), Sovyetler Birliği döneminde yaşamış sanatçı ve heykeltıraş. Alegorik tarzı ve kahramanlaştırıcı anlatımı ile bilinir.
Barış Kararnamesi
Barış Kararnamesi, Bolşevik lider Lenin tarafından yazılan ve Ekim Devrimi ile iktidarın alınmasından sonra 26 Ekim 1917 günü 2. Tüm-Rusya Sovyetleri Kongresi tarafından onaylanan kararname. Kararname 9 Kasım 1917 [E.U. 27 Ekim 1917] tarihli ve 208 numaralı İzvestiya gazetesinde yayınlanmıştır. Karara göre Rusya I. Dünya Savaşından derhal çekilmektedir.
Toprak Kararnamesi
Toprak Kararnamesi, Bolşevik lider Lenin tarafından yazılan ve Ekim Devrimi ile iktidarın alınmasından sonra 26 Ekim 1917 günü 2. Tüm Rusya Sovyetleri Kongresi tarafından onaylanan kararname. Kararname 28 Ekim 1917 tarihli ve 209 numaralı İzvestiya gazetesinde yayınlanmıştır. Karara göre toprakta özel mülkiyet kaldırılıyor ve büyük topraklar topraksız ve yoksul köylülük arasında dağıtılıyordu. Bu kapsamda asillerin, büyük toprak sahiplerinin, manastırların ve kilislerin elindeki tüm topraklara el konur. Bu karar, VtsIK tarafından alınan 19 Şubat 1918 tarihli kararla geliştirilecek ve sonrasında 1924 Sovyet Anayasasında yer alacaktır.
Lenin Nişanı
Lenin Nişanı (Rusça: Орден Ленина, Orden Lenina), SSCB'nin ülke gelişiminde katkıda bulunan; sanat, bilim, spor, askeri alanlarda başarılı olan kişilere, organizasyonlara, şehirlere verdiği nişandır. Ortasında bronz Lenin kabartması bulunur, diğer kısımları altındır. 6 Nisan 1930'da çıkarılan kanunla tedavüle girmiştir. İlk olarak Komsomol-Pravda gazetesine verilmiştir. Sovyetler Birliği'ndeki en üst madalya olan Sovyet Kahramanlık Madalyası'nı alan herkese ayrıca Lenin Nişanı da verilmiştir. Mareşal Dmitri Ustinov nişanı en çok (11 kez) alan kişi olmuştur. Tedavülde olduğu sürece 431.418 adet verilmiştir.[1]
Lenin Ödülü
Lenin Ödülü (Rusça: Ленинская премия) SSCB'nin en yüksek ödüllerinden biriydi. 23 Haziran 1925'te yaratıldı ve 1934'e kadar verilmeye devam edildi. 1935 - 1956 dönemi boyunca hiç verilmedi. 15 Ağustos 1956'da tekrar verilmeye başlanılarak 22 Nisan (Lenin'in doğum günü) 1990'a kadar her yıl bilim, sanat, edebiyat ve teknoloji alanlarında  verildi. Lenin Ödülü kişilerin yanı sıra bazı kurumlara ve yayın organlarına da verilirdi. 1950 yılında Pionerskaya Pravda adlı Sovyet çocuk gazetesi Lenin Ödülü'ne layık görülmüştü.
Aleksandr Frumkin
Aleksandr Naumoviç Frumkin (Rusça: Алекса́ндр Нау́мович Фру́мкин; 24 Ekim 1895 – 27 Mayıs 1976), 1932'den beri Rusya Bilimler Akademisi üyesi, Rus Elektrokimya Dergisi Elektrokhimiya'nın kurucusu ve Sosyalist Emek Kahramanı ödülü sahibi Rus/Sovyet elektrokimyacısıdır. Rusya Bilimler Akademisi'nin A.N. Frumkin Fiziksel Kimya ve Elektrokimya Enstitüsü onun adını almıştır.
Arkadi Plastov
Arkadi Aleksandroviç Plastov (Rusça: Аркадий Александрович Пластов; 31 Ocak 1893, Simbirsk - 12 Mayıs 1972, Ulyanovsk), sosyalist gerçekçilik akımının öncülerinden olan Rus-Sovyet ressam.[1]
Boris Rıbakov
Boris Aleksandroviç Rıbakov (Rusça: Бори́с Алекса́ндрович Рыбако́в, 3 Haziran 1908, Moskova – 27 Aralık 2001), Rus arkeolog ve tarihçi. Ağırlıkla Kiev Rusya'sı üzerine çalıştı ve Normanizm karşıtı bir görüşü savundu. Hindolog Rostislav Rıbakov'un babasıdır.[1]
Galina Ulanova
Galina Sergeyevna Ulanova (Rusça: Галина Сергеевна Уланова, 8 Ocak 1910 - 21 Mart 1998), Rus balerin. 20. yüzyılın önde gelen balerinleri arasında gösterilmektedir.
Abram İoffe
Abram Fyodoroviç İoffe (Rusça: Абра́м Фёдорович Ио́ффе; 29 Ekim 1880, Romnı - 14 Ekim 1960, Sankt-Peterburg), Sovyet Rus fizikçidir.
Kerim Kerimov (general)
Korgeneral Kerim Kerimov (Azerice: Kərim Əli oğlu Kərimov, Rusça: Керим Алиевич Керимов; 14 Kasım 1917 – 29 Mart 2003), Sovyetler Birliği'nin uzay programında yer alan kilit bilim insanlarından ve uzay programının kurucularından biri olarak kabul edilen ve uzun yıllar boyunca Sovyet uzay programında önemli bir karakter olarak görülen bir Sovyet Azerbaycanlı mühendisti. Önde gelen rolüne rağmen kimliği, kariyerinin çoğu boyunca halktan gizli tutuldu.[1][2] İlk uydunun, 1957'de Sputnik 1'in ve Yuri Gagarin'in 108 dakikalık ilk insanlı uzay uçuşundan itibaren 1950'lerin sonlarından itibaren dünyayı şaşkına çeviren Sovyet başarılarının arkasındaki baş mimarlardan biriydi, çalışmaları arasında 1961'deki Vostok 1, 1967'de Cosmos 186 ve Cosmos 188'in ilk tam otomatik uzay limanlaması ve 1971'den 1991'e kadar ilk uzay istasyonları olan Salyut ve Mir görevlerine kadar birçok göreve katkıda bulundu.[1][2]
Mihail Kalaşnikov
Mihail Timofeyeviç Kalaşnikov (Rusça: Михаил Тимофеевич Калашников; 10 Kasım 1919 - 23 Aralık 2013), Sovyet general ve silah tasarımcısı. Kalaşnikov silahlarının tasarımcısı.
Nguyễn Phú Trọng
Nguyễn Phú Trọng (d. 14 Nisan 1944), Vietnamlı siyasetçi. Trọng, Asya ülkesi Vietnam'da 23 Ekim 2018 tarihinden bu yana devlet başkanlığı makamında bulunmaktadır.
Sergo Zakariadze
Sergo Zakariadze (Gürcüce: სერგო ზაქარიაძე) (d. 18 Temmuz 1909, Bakü - ö. 13 Nisan 1971, Tiflis), Gürcü oyuncu. 1958 yılında SSCB Halk Sanatçısı olarak seçilmiştir.
Stanislav Yemelyanov
Stanislav Vasilyeviç Yemelyanov (Rusça: Станислав Васильевич Емельянов; 18 Mayıs 1929, Voronej - 15 Kasım 2018, Moskova), Sovyet ve Rus bilim insanı ve kontrol mühendisidir.
Tamaz Gamkrelidze
Tamaz Valerianis dze Gamkrelidze  (Gürcüce: თამაზ ვალერიანის ძე გამყრელიძე; 23 Ekim 1929, Kutaisi - 10 Şubat 2021) Gürcü dilbilimci, oryantalist ve Hititolog. Hint-Avrupa dilbilimi, antik diller, teorik dilbilim, yapısal ve uygulamalı dilbilim ve Kartveloloji alanlarında birçok seçkin eserin yazarıdır. 2005-2013 yılları arasında Gürcistan Bilimler Akademisi'nin başkanlığını yapmıştır.
Valeri Legasov
Valeri Alekseyeviç Legasov (Rusça: Валерий Алексеевич Легасов; 1 Eylül 1936 - 27 Nisan 1988), Sovyet inorganik kimyager ve SSCB Bilimler Akademisi üyesi. Günümüzde Çernobil faciasını inceleyen komisyonun başkanı olarak yaptığı çalışmalarla hatırlanır.[1]
Viktor Gluşkov
Viktor Mihayloviç Gluşkov (Rusça: Виктор Михайлович Глушков; 24 Ağustos 1923 - 30 Ocak 1982), Sovyet matematikçi.[1] Sovyetler Birliği'nde bilgi teknolojisinin ve Sovyet sibernetiğinin kurucu babalarından biriydi.
Vyaçeslav İvanov (filolog)
Vyaçeslav Vsevolodoviç İvanov  (Rus alfabesi: Вячесла́в Все́володович Ива́нов,  Rus dilbilimci,
Yevgeni Nesterenko
Yevgeni Yevgenyeviç Nesterenko (Rusça: Евгений Евгеньевич Нестеренко; 8 Ocak 1938, Moskova - 20 Mart 2021, Viyana), Sovyet-Rus opera sanatçısı ve akademisyen.
Zurab Tsereteli
Zurab Konstantinoviç Tsereteli (Gürcüce:ზურაბ კონსტანტინეს ძე წერეთელი, Rusça: Зураб Константинович Церетели; 4 Ocak 1934 doğumlu), büyük ölçekli ve zaman zaman tartışmalı anıtlarıyla tanınan bir Gürcü-Rus ressam, heykeltıraş ve mimardır. Tsereteli, 1997'den beri Rusya Sanat Akademisi Başkanı olarak görev yapmaktadır.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi
Sovyetler Birliği Komünist Partisi (Rusça: Коммунистическая партия Советского Союза, romanize: Kommunistiçeskaya partiya Sovetskogo Sayuza[14]; kısaltma: КПСС, romanize:KPSS), Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin Bolşevik kanadınca kurulan ve 1917 Büyük Ekim Sosyalist Devrimi'nden sonra 1991 yılına dek Sovyetler Birliği'ni yöneten parti. Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi olarak iktidara gelen parti 1918 yılında Komünist Parti adını aldı.
Birleşik Muhalefet
Birleşik Muhalefet veya Ortak Muhalefet, 1926 yılında Tüm Birlik Komünist Partisi (Bolşevik) içerisinde oluşan çeşitli muhalif grupların birleşimi sonucu oluşan ortak muhalefet grubu.
Gizli söylev
Gizli Söylev veya Kruşçev Raporu, Sovyetler Birliği Komünist Partisi 20. Kongresinde Genel Sekreter Nikita Kruşçev tarafından 25 Şubat 1956 tarihinde yapılan konuşmadır. Konuşmada, 1953 yılına kadar iktidarda olan Sovyet lideri Josef Stalin tarafından yapılan yanlış uygulamalar, orduda ve partide gerçekleştirilen tasfiyeler, kişi kültünün oluşturulması eleştirilir. Kruşçev konuşmasında Stalin’i kıyasıya eleştirirken Bolşevik lider Vladimir Lenin’e ve Sovyetler Birliği Komünist Partisine sahip çıkacaktır.
Komsomol
Komsomol (Rusça: Комсомол[1], tam ad: Всесоюзный Ленинский Коммунистический союз молодёжи /Vsesoyuzny Leninsky Kommunistichesky Soyuz Molodyozhi (yardım·bilgi), kısaltma: ВЛКСМ)[2], Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin gençlik yapılanması. Erkek üyelerine "Komsomolets", kadın üyelerine "Komsomolka" denir.
Orgburo
Organizasyon Bürosu (Rusça: организационное бюро) olarak da bilinen Orgbüro (Rusça: Оргбюро́), Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesinin 1919-1952 yılları arasında 19. Komünist Parti Kongresi'nde kaldırılıncaya kadar varlığını sürdürdü ve görevleri genişleyen Sekreterya'ya devredildi.[1]
Sağ Muhalefet
Sağ Muhalefet (Rusça: Правая оппозиция, Pravaya oppozitsiya), Nikolay Buharin, Aleksey Rikov ve Mihail Tomski liderliğinde oluşan, 1920'lerin sonunda Sovyetler Birliği'nde oluşan muhalefete verilen isim. Kimi kaynaklara göre; komünist hareket içindeki Buharin ve Rikov ile özdeşleştirilen bu muhalefet, günümüzdeki siyasi merkezciliğe göre, halen sol bir akım olarak kabul edilir.
Siyasi komiser
Siyasi komiser (Rusça: политический руководитель veya политрук politruk), siyasi eğitim (ideoloji) ve örgütlenmeden sorumlu olan ve orduyu sivil kontrol altında tutmayı taahhüt eden denetleyici siyasi görevlidir.
Şablon:Sovyetler Birliği Komünist Partisi
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Denetleme Kurulu
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkezi Denetim Komisyonu, (Rusça: Центральная ревизионная комиссия КПСС), Centralnaya revizionnaya komissiya) Sovyetler Birliği Komünist Partisi bünyesindeki bir denetleyici organdı.[1] Benzer organlar, SBKP'ninkine benzer diğer komünist partilerde de var oldu.[2]
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi (Rusça: Центра́льный комите́т Коммунисти́ческой па́ртии Сове́тского Сою́за – ЦК КПСС, Okunuşu: Tsentralnıy Kamitet Kammunistiçeskay Partii Savyetskava Sayuza – TsK KPSS), Rusça kısaltması ile ЦК ("Tse-ka"), Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin (SBKP) de jure olarak en yüksek yönetim organıydı.[1] Merkez Komite, parti tüzüğüne göre partinin iki kurultayı arasındaki dönemde tüm parti ve hükûmet etkinliklerini yönetmekteydi.[2] Komite üyeleri, parti kurultayında seçilmekteydi.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi Sekreterliği
Sovyetler Birliği Komünist Partisi (SBKP) Merkez Komitesi Sekreterliği, çoğunlukla Politbüro tarafından idare edilen hükûmet politikasının hazırlanmasından ziyade partinin merkezi yönetiminden sorumluydu. Üyeleri Komünist Parti Merkez Komitesi tarafından seçildi, ancak ilk yıllarında oy kullanmadan önce kıdemli liderler tarafından kararlar alındığından seçimler resmiyetsizdi. Aynı zamanda Politbüro üyesi olan SBKP Genel Sekreteri, Sekreteryanın ve partinin lideriydi. Sekreterya ve Politbüro'daki ikili üyelik, Sovyet liderliğinin iki ya da üç çok üst düzey üyesi için ayrılmıştı ve Joseph Stalin sonrası dönemde nihai bir güce adım atmıştı. Son beş Sovyet liderleri (Nikita Kruşçev, Leonid Brejnev, Yuri Andropov, Konstantin Chernenko ve Mikhail Gorbaçov) birinci veya genel sekreter olmadan önce üst düzey sekreterlerdi. Buna ek olarak, Georgi Malenkov kısa bir süre Sekretarya'nın en üst üyeliği nedeniyle Stalin'in ölümünün ardından bir hafta partinin genel başkanı olarak değerlendirildi.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Parti Kontrol Komitesi
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Parti Kontrol Komisyonu (Rusça: Комитет партийного контроля, Komitet Partiynogo Kontrolya) Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi bünyesinde yüksek bir disiplin kuruluydu.[1] Üyeleri Merkez Komitesinin genel oturumlarında seçildi.[2]
Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ndeki muhalefet gruplarının yasaklanması
Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ndeki muhalefet gruplarının yasaklanması, ilk olarak 1921'de gerçekleşmiştir.[1][2]
Birlik (siyasi parti, Rusya)
Birlik (Rusça: Единство) Rusya'da Anavatan - Tüm Rusya'nın tehdit algılanması sebebiyle Devlet Başkanı Boris Yeltsin, Başbakan Vladimir Putin ve düzinelerce vali tarafından desteklenmiş, Eylül 1999 tarihinde kurulmuş, aynı yıl 15 Ekim'de tescil edilmiş bir siyasi partidir.[1] Ayrıca tam isminin (Mezhregonalnoye Dvizhenie "Edinstvo"; Bölgeler arası hareket "Birlik") akronimi "MeDvEd" olmasından dolayı gayriresmî olarak "Medved’" (ayı) ya da "Medvedi" (ayılar) lakapları ile anılmıştır. Sonradan parti kahverengi ayıyı sembolüne koymuştur.
Rus Birliği
Rus Birliği (Ukraynaca:Руська Єдність; Rusça:Русское Единство) Kırım'da bir siyasi parti (2014'ten beri Ukrayna tarafından yasaklı).[1] 30 Nisan 2014 tarihinde bir Kiev Mahkemesi partinin "Ukrayna topraklarında faaliyet göstermesini" yasakladı. Parti lideri Sergey Aksyonov , Kırım'ın Rusya Federasyonu tarafından ilhakını mümkün kılmada etkili oldu.[2][3][4] Parti, Rusça konuşan çoğunluğa sahip olan Kırım'da bulunuyordu. Parti, Kırım'ın ilhakından bir yıl sonra feshedildi.
Rusya Tarım Partisi
Rusya Tarım Partisi (Rusça: Аграрная Партия России, АПР, Agrarnaya Partiya Rossi, APR) Rusya'da 1993 yılında kurulan tarımcı bir siyasi partidir. 26 Şubat 1993 tarihinde Mihail Lapşin tarafından kuruldu.
2021 Rusya protestoları
 Ulusal Muhafızlar
Adat Halk Hareketi
Adat Halk Hareketi (Çeçence: «Ӏадат» халкъан болам; Rusça: Народное движение «Адат») 2020 yılında kurulan bir Çeçen muhalefet hareketidir.
Beyaz-mavi-beyaz bayrak
Beyaz-mavi-beyaz bayrak (Rusça: Бело-сине-белый флаг, БСБ) Rusya-Ukrayna savaşı (Rusya'nın Ukrayna'yı işgali) sırasında Rusya'da 2022'de savaş karşıtı protestoların sembolü haline gelen bir bayrak. Bayrak ilk olarak 28 Şubat 2022'de Twitter'da bahsedildi ve ardından Rus muhalefet güçleri arasında yaygınlaştı. Aktivistlere göre bayrak, her şeyden önce insanları barış ve özgürlük için birleştirmenin bir simgesi. Veliki Novgorod bayrağının eski versiyonuyla süreklilik de kaydedildi. Novgorod Cumhuriyeti hükûmetinin en önemli kurumlarından biri, Vladimir-Suzdal prensliğinin aksine prensin yetkilerini sınırlayan "Novgorod Odası" idi.
Diğer Rusya Partisi
Diğer Rusya Partisi (Rusça: Другая Россия - Drugaya Rossiya), Ulusal Bolşevik Partisi lideri ve yazar olan Eduard Limonov tarafından Temmuz 2010'da kurulan Rus siyasi partisidir. 21 Ocak 2011 Diğer Rusya Partisi Federal Kayıt Servisi tarafından bir parti olarak kabul edilmedi. Zaten parti Rus halkı tarafından destek görmedi.[6]
Geleceğin Rusyası
Geleceğin Rusyası (Rusça: Россия Будущего, romanize: Rossiya Buduşçego), Rusya'da kayıtlı olmayan bir liberal demokrat bir siyasi partidir. Parti ilk olarak 15 Aralık 2012 tarihinde Leonid Volkov tarafından kurulmuş olup 19 Mayıs 2018 tarihinde Aleksey Navalni tarafından yeniden kurulmuştur.[2]
Nasyonal Bolşevik Parti
Nasyonal Bolşevik Parti (NBP ya da Nazbol[3]), Rusya'da 1993-2007  yıllarında "Nasyonal Bolşevizm" programı ile faaliyette bulunmuş siyasi parti. Resmi yayın organı olan Limonka gazetesinin ismi parti liderinin soyadının yanı sıra Rusçada bir el bombasına verilen addan gelmektedir.
Özgür İngriya
“Özgür Ingria”, St. Petersburg'daki resmi olmayan bir sosyal hareketidir.[1][2][3] 1998'den beri mevcuttur.[1] Hedefi olarak Rusya Federasyonu'nu oluşturan St. Petersburg ve Leningrad Bölgesi gibi birimlerin geniş özerkliğini veya tam bağımsızlığını ilan etmektir.[2][1]
Pussy Riot
Pussy Riot, Moskova merkezli protest ve feminist bir Rus punk rock grubudur. Ağustos 2011'de kurulmuştur ve 2012 itibarıyla 20 ila 33 arasında değişen 11 kadının üyeliğine sahiptir.[1][2] Grup, birçok halka açık yerde izinsiz ve prokatif gerilla gösteriler düzenlemiştir, bu gösteriler esasen şarkılara klip olarak çekilmiştir ve daha sonra da internete yüklenmiştir.[3] Kolektifin yazmış olduğu şarkı sözlerinin temaları arasında feminizm, LGBT hakları ve grubun bir diktatör olarak gördüğü Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'e ve onun politikalarına karşı bir baş kaldırış vardır.[2] Bu temalar, Putin'in Rus Ortodoks Kilisesi'nin liderliğiyle olan bağlantılarını da kapsamaktadır.[4]
Rus protestoları (2011)
2011 Rusya protestoları, Rusya yasal seçim sürecinde[4], birçok Rus ve yabancı gazeteciler, siyasi aktivistler ve kusurlu olarak kabul kamu üyeleri için bir tepki olarak başladı[5], küçük ölçekli gösteriler bir hafta sonra, Rusya Moskova, Sovyetler Birliği'nin çöküşünden bu yana en büyük protestolar gördü. İktidar partisi Birleşik Rusya, Vladimir Putin, Başbakan ve önceki iki dönem Başkanı[6], 2012 yılında Başkan tekrar çalıştırmak için niyetini duyurdu protestoların odak noktası olmuştur[7].
Rusya Liberteryen Partisi
Rusya Liberteryen Partisi, 2008 yılında Rusya'da kurulan sağ liberteryen politik parti.
Rusya Sonrası Özgür Milletler Forumu
Grup içi azınlık görüşler:
Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinin ardından Rus dış göçü
Sivillere yönelik saldırılar
Yabloko
Rus Birleşik Demokrat Parti "Yabloko" (Rusça: Росси́йская объединённая демократи́ческая па́ртия «Я́блоко»; Rossiyskaya obyedinyonnaya demokraticheskaya partiya "Yabloko" (Rusça: Я́блоко – "Elma") Sosyal liberal bir siyasi partidir. Grigori Yavlinski tarafından kurulan partinin mevcut başkanı Nikolay Rybakov'dur. Rusya Federasyonu`nun kuruluşundan itibaren yapılan tüm sekiz  Duma genel milletvekilleri seçimlerine katılmıştır.  Parti programı serbest pazar ekonomisini, siyasette ve ekonomide adil rekabeti, özel mülkiyetin dokunulmazlığını ve fırsat eşitliğini savunmaktadır.
Özel bir askerî operasyon yürütmek üzerine
"Özel bir askerî operasyon yürütmek üzerine" (Rusça: О проведении специальной военной операции, romanize: O provedenii spetsialʹnoy voyennoy operatsii) Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin tarafından 24 Şubat 2022'de, Rusya-Ukrayna Savaşı'nı büyük ölçüde tırmandıran Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinden hemen önce yayımlanan bir televizyon yayınıydı.
Ketevan Svanidze
Ketevan "Kato" Svanidze, (Gürcüce: ეკატერინა სვიმონის ასული სვანიძე, Ketevan Svimonis asuli Svanidze; Rusça: Екатерина Семёновна Сванидзе) 2 Nisan 1885 yılında doğdu. 5 Aralık 1907 yılında da tifüs nedeniyle öldü. Svanidze, Joseph Stalin'in ilk eşi olmakla beraber onun ilk oğlu olan Yakob'un annesidir. Onun ölümü Joseph Stalin'i derinden sarstı. Onunla sadece 18 ay evli kaldı.
Yuri Jdanov
Yuri Andreyeviç Zhdanov (Rusça: Юрий Андреевич Жданов; 20 Ağustos 1919 - 19 Aralık 2006), bir Rus kimya profesörü ve Rostov Üniversitesi rektörüydü. Sovyet politikacı Andrei Zhdanov'un oğlu ve Joseph Stalin'in kızı Svetlana Alliluyeva'nın eski kocasıydı.
1937-38 Kızıl Ordu tasfiyeleri
1937-38 Kızıl Ordu tasfiyeleri, Büyük Temizlik döneminde Kızılı Ordu ve Sovyet Deniz Kuvvetleri içerisindeki komutan ve subaylara karşı yürütülen geniş çaplı siyasi baskı ve tasfiye dönemidir. Tasfiyeler aslında 1936'nın ikinci yarısında ufak çaplı başlamıştır, ancak 1937'den Mihail Tuhaçevski'nin tutuklanmasının ardından tasfiyeler büyüdü. Mayıs-Haziran 1937'de diğer yedi üst düzey asker tutuklandı 1938'de ise tasfiyeler geniş bir kapsama büründü. 1939-1941 arasında tasfiyelerde keskin bir düşüş yaşansa da düşük yoğunlukla devam etti.
Vasili Blohin
Vasili Mihayloviç Blohin (Rusça : Васи́лий Миха́йлович Блохи́н; 7 Ocak 1895 - 3 Şubat 1955), Sovyet generali, stalinist NKVD’de, Genrih Yagoda, Nikolay Yejov ve Lavrenti Beriya’nın komutası altında baş infazcı olarak hizmet görmüştür.
Moskova Davaları
Moskova Davaları Büyük Temizlik sırasında 1936-38 yılları arasında Josef Stalin'in siyasi rakiplerini yargılamak için yapılan davalardır. 1950'li yıllarda Nikita Kruşçev'in destalinizasyon politikalarından sonra, Moskova Davaları, pek çok yerde kararların önceden verildiği, itirafların zorlama yoluyla verildiği göstermelik duruşmalar olarak nitelendirilir. Davalılar, Madde 58'e göre Stalin ve diğer Sovyet liderlerine suikast yapmak ve batılı güçlerle komplo düzenlemek, SSCB'yi parçalayıp kapitalist düzeni getirmek istemek girişimiyle suçlandı.