aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
Kim Hanedanı
Kim hanedanlığı veya Paektu Soyluğu, ülkenin ilk lideri Kim İl-sung'dan doğan üç kuşak bir Kuzey Kore liderliği soyu. 1948'de Kim, 1945'teki Japon egemenliğinin sona ermesinden sonra Kore'nin kuzeyinde yeni oluşturulan yönetime katıldı. 1950'de Kore Yarımadası'nı yeniden bir araya getirme girişiminde Kore Savaşı başladı ve Kim ailesi bu savaşa yoğun olarak katıldı. 1980'lerde Kim, daha sonra iki halefine geçecek olan Juche devlet felsefesine yakından bağlı bir kişilik kültü geliştirdi: oğlu Kim Jong-il ve torunu Kim Jong-un.[1][2]
Kim Hyong-gwon
Kim Hyong-gwon (Hangul: 김형권; d. 4 Kasım 1905 – 12 Ocak 1936 ö.) Koreli devrimci. Japon yönetiminde Kore'deki bir Japon polis istasyonuna saldırmasıyla ve Seul'daki Seodaemun Hapishanesi'nde yatarken ölmesiyle ünlenmiştir.
Kim Hyong-jik
Kim Hyŏng-jik (10 Temmuz 1894 - 5 Haziran 1926) Koreli Komünist ve de bağımsızlık aktivisti. Kuzey Kore'nin kurucusu Kim İl-sung'un babası, Kim Jong-il'in dedesi ve de Kim Jong-un'un büyük dedesidir.
Kim İl-sung Meydanı
Kim İl-sung Meydanı (Hanja: 金日成廣場; Hangul: 김일성광장), Kuzey Kore'nin başkenti Pyongyang'da bulunan anıtsal meydan.
Kim İl-sung Üniversitesi
Kim İl-sung Üniversitesi 1 Ekim 1946'da kurulan Kuzey Kore'de kurulan ilk üniversitedir.[2] Ülkenin başkenti Pyongyang'da 15 hektarlık bir kampüste yer almaktadır. Ana akademik binaların yanı sıra, kampüste 10 ayrı ofis, 50 laboratuvar, kütüphane, müze, matbaa, bir Ar-Ge merkezi, yurtlar ve bir hastane bulunmaktadır.[3] Oldukça büyük bir bilgisayar laboratuvarı var, ancak yalnızca sınırlı bir internet erişimi var.[4] Üniversite, Kuzey Kore'nin kurucusu ve ilk lideri Kim İl-sung'un onuruna adlandırıldı.[2] Hem sosyal bilimler hem de doğa bilimleri bölümündeki derslerin tamamlanması beş yıl sürmektedir.[3]
Kumsusan Güneş Sarayı
Kumsusan Güneş Sarayı (Korece: 금수산태양궁전), diğer adıyla Kumsusan Anıt Sarayı (Korece: 금수산기념궁전) ya da bazı kaynaklarda geçen adıyla Kim İl-sung Müzesi, Kuzey Kore'nin başkenti Pyongyang'da yer alan, ülkenin kurucusu Kim İl-sung'a ait anıt mezar. Yapı önceleri sadece Kim İl-sung'un adına inşa edilmiş iken, oğlu Kim Cong-il'in 2011 yılındaki ölümünün ardından her iki liderin adıyla anılmaktadır.[1]
Kuzey Kore ebedi lideri
Kuzey Kore Ebedi Lideri (Korece: 주체조선의 영원한 수령), Kuzey Kore’nin ölen liderlerine ölüm sonrası unvanlar verilmesi uygulamasına atıfta bulunmaktadır. "Juche Kore'nin Ebedi Liderleri" ifadesi, 30 Haziran 2016'da değiştirildiği gibi Anayasa'ya giriş satırında ve ardından yapılacak revizyonlarda belirtildi.
Orak, çekiç ve yazı fırçası
Orak, çekiç ve yazı fırçası veya orak, çekiç ve kalem[1] Kuzey Kore'de iktidar olan Kore İşçi Partisi bayrağında bulunan amblem.
Kim Il-sung Stadyumu
Kim Il-sung Stadyumu, Kuzey Kore'nin başkenti Pyongyang'da bulunan ulusal futbol stadyumudur.
Liyakat Ali Han
Liyakat Ali Han (1 Ekim 1895, Karnal, Hindistan - 16 Ekim 1951, Ravalpindi, Pakistan), Pakistan'ın ilk başbakanı.
I. Hindistan-Pakistan Savaşı
Birleşmiş Milletler gözetmenliğinde ateşkes [1]
David Lloyd George
David Lloyd George (okunuşu: deyvid loyd corc) (d. 17 Ocak 1863 – ö. 26 Mart 1945), Britanyalı siyasetçi, 1916-1922 arasında başbakan. David ön adı, Lloyd George soyadıdır. 1945'te ölümünden kısa bir süre önce Dwyfor Kontu payesi verildi.
Çanakkale Krizi
İngilizlerin Anadolu'dan geri çekilmesi
İhanet Davası
Sharpeville Katliamı  Soweto Ayaklanması · İhanet Davası  Rivonia Davası 
Church Street saldırısı · CODESA 
St James Kilisesi Katliamı 
Cape Town barış yürüyüşü
Mandela: Özgürlüğe Giden Uzun Yol
Mandela: Özgürlüğe Giden Uzun Yol, Güney Afrika ve ABD 2013 ortak yapımı dram ve otobiyografi filmidir. Film Güney Afrika Başkanı Nelson Mandela'nın çocukluğundan, başbakanlığına kadar uzanan hayatını Mandela'nın otobiyografisi ekseninde konu almaktadır. Yönetmenliğini Justin Chadwick'in üstlendiği ve William Nicholson'ın senaryosuyla çekilen filmin başrol oyunculuğunu Idris Elba yapmıştır. Filmde ayrıca Naomie Harris, Robert Hobbs ve Mark Elderk gibi oyuncular da yer almaktadır. Film, 4 Nisan 2014 tarihinde Türkiye'de vizyona girdi.[1]
Rivonia Davası
Sharpeville Katliamı  Soweto Ayaklanması · İhanet Davası  Rivonia Davası 
Church Street saldırısı · CODESA 
St James Kilisesi Katliamı 
Cape Town barış yürüyüşü
Zindzi Mandela
Zindziswa Mandela ya da Zindzi Mandela-Hlongwane (23 Aralık 1960 –  13 Temmuz 2020), Güney Afrikalı kadın siyasetçi.[1][2]
Benito Mussolini
Benito Amilcare Andrea Mussolini (29 Temmuz 1883, Predappio - 28 Nisan 1945, Giulino di Mezzegra), Ulusal Faşist Partinin lideri olan İtalyan politikacı ve gazeteci. Kendini faşist olarak tanımlayan Mussolini, iktidara geldikten sonra Duce (Lider) olarak tanındı. Mussolini, faşizm ideolojisinin ilk örneği olan İtalyan faşizminin kurucusudur,[3][4][5] bu sebepten dolayı faşizmin kurucusu olarak da kabul edilmektedir. 31 Ekim 1922 ve 25 Temmuz 1943 tarihleri arasında İtalya Krallığı'nın başbakanı, 23 Eylül 1943 ve 25 Nisan 1945 tarihleri arasında ise İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'nin Ducesi olarak görev yaptı. II. Dünya Savaşı öncesinde ve savaş sırasında İtalyan siyasetinde önemli bir rol oynadı. Nisan 1945'te, Luftwaffe miğferi takıp bir Nazi konvoyu ile İsviçre'ye kaçmaya çalışırken, komünist İtalyan partizanlar tarafından fark edildi ve sevgilisi ile beraber kurşuna dizilerek infaz edildi.[6] Ayrıca; Adolf Hitler, Francisco Franco ve António de Oliveira Salazar gibi aşırı sağ totaliter yöneticilere de ilham vermiştir.[7][8][9][10]
Benito Mussolini'nin ölümü
Benito Mussolini'nin ölümü, görevden alınan İtalyan faşist diktatörü, 28 Nisan 1945'te, Avrupa'da II. Dünya Savaşı'nın son günlerinde, İtalya'nın kuzeyindeki küçük Giulino di Mezzegra köyünde bir İtalyan partizan tarafından infaz edildiğinde meydana gelen bir olaydır. Olayların genel kabul gören versiyonu, Mussolini'nin "Albay Valerio" nun takma adını kullanan komünist partizan Walter Audisio tarafından vurulmasıdır.[1] Bununla birlikte, savaşın sona ermesinden bu yana, Mussolini'nin ölüm koşulları ve katilinin kimliği, İtalya'da devam eden kafa karışıklığı, anlaşmazlık ve tartışmaların konusu oldu.
Clara Petacci
Clara Petacci, aynı zamanda Claretta Petacci olarak da bilinir (28 Şubat 1912 – 28 Nisan 1945), İtalyan diktatör Benito Mussolini'nin metresiydi. Mussolini'nin İtalyan partizanlar tarafından idam edilmesi sırasında onu mermilerden korumak için kendini üzerine attı ve beraber öldürüldüler.[1]
Gran Sasso baskını
 Birleşik Krallık
Il Popolo d'Italia
Il Popolo d'Italia, Faşist Mücadele Birliklerinin İttifakı örgütünün ve Ulusal Faşist Parti'nin resmi yayın organı. 15 Kasım 1914'te Benito Mussolini tarafından kurulmuştu. İlk başlarda Mussolini bu gazeteyi geçmişte bağlı bulunduğu İtalyan Sosyalist Partisi için hazırlamıştı, ancak partiden atılınca 1919'dan 1921'e kadar Faşist Mücadele Birliklerinin İttifakı örgütünün, sonra ise 1921'den 1943'e kadar Ulusal Faşist Parti'nin resmî yayın organı olarak yayım yaptı. Parti propagandaları ve siyasal haberler bu gazete üzerinden yazılı halde yapılmaktaydı. 1943'te Ulusal Faşist Parti'nin dağılmasıyla birlikte 1945'e kadar da Cumhuriyetçi Faşist Parti'nin yayın organı olmuştu.
İslam Kılıcı
İslam Kılıcı (Arapça: سيف الإسلام Seyfü l-İslâm), Benito Mussolini'ye 1937 yılında verilen bir törensel yakın dövüş silahıdır. Mussolini aynı zamanda İslam'ın Koruyucusu (Arapça: حامي الإسلام Hâmî l-İslâm) olarak ilan edilmişti.
Alessandra Mussolini
Alessandra Mussolini (d. 30 Aralık 1962, Roma), İtalyan politikacı, eski manken ve aktris. Benito Mussolini'nin torunudur ve Sophia Loren'in yeğenidir, ve Avrupa Parlamentosu'nun milletvekillerinden biridir.
Rachele Mussolini
DoğrulukGörüldü
Roma'ya Yürüyüş
Roma'ya Yürüyüş (İtalyanca: Marcia su Roma), Ekim 1922 tarihinde İtalya'da Benito Mussolini önderliğinde Kara Gömleklilerin Napoli'den başkent Roma'ya düzenlediği yürüyüşten oluşan bir gösteridir. Yürüyüş sonunda Ulusal Faşist Parti, İtalya'da iktidarı ele geçirmiştir.
Walter Audisio
Walter Audisio (28 Haziran 1909 –  11 Ekim 1973) İtalyan bir sosyalist partizan ve politikacıydı. 1930'ların sonlarında ve 1940'ların başlarında İtalyan faşist rejimi tarafından anti-faşist faaliyetleri nedeniyle hapsedildi. II. Dünya Savaşı sırasında serbest bırakıldıktan sonra İtalyan direniş hareketinin kıdemli bir partizanı olan Audisio, Benito Mussolini'nin ölümüne karıştı ve muhtemelen diktatörü ve metresini bizzat öldürdü. Savaştan sonra, 20 yıl görev yaptığı İtalyan Komünist Partisi'nden parlamentoya seçildi.
Olof Palme
Sven Olof Joachim Palme (30 Ocak 1927, Stokholm - 28 Şubat 1986, Stokholm), İsveçli sosyal-demokrat siyasetçi, İsveç'in 1969–1976 ve 1982–1986 yılları arasında iki dönem görev yapmış eski başbakanı. Olof Palme, silahsızlanmayı destekleyen o dönemde en önemli politikacılardan biriydi. Üçüncü dünya ülkelerinin ihtiyaçlarının göz önüne alınması için de gayret sarf etti. Şubat 1986'da gerçekleşen suikast, aydınlatılamadı ve katillerin kimlikleri belirlenemedi.
Palme suikastı dosyasının Başsavcısı Krister Petersson, basına yaptığı açıklamada, katil zanlısının 2000 yılında ölen Stig Engström olduğunu söyledi. Engström'un cinayeti tek başına işlediği sonucuna vardıklarını belirten Petersson, ölen katil zanlısını sorgulama ihtimalleri kalmadığı için artık dosyayı kapatmak durumunda kaldıklarını belirtti.[2]
Olof Palme Caddesi
Olof Palme Caddesi adı, suikasta kurban giden İsveç başbakanı Olof Palme'nin adını taşıyan aşağıdaki sokaklara atıfta bulunabilir.
Christer Pettersson
Carl Gustaf Christer Pettersson (23 Nisan 1947 - 29 Kasım 2004) 1986 yılında İsveç başbakanı Olof Palme'ye düzenlenen suikastin bilinen zanlısıdır. 1988 yılında Olof Palme'yi öldürmekten mahkûm edilmiş fakat sonraki yıl temyize giderek suçsuz bulunmuştur.
Juan Perón
Juan Domingo Perón (d. 8 Ekim 1895, Lobos – ö. 1 Temmuz 1974, Olivos), Arjantinli asker ve siyasetçi. Peronist hareketin kurucusu ve önderi olan Peron, 1946-55 ve 1973-74 arasında başkanlık yapmıştır.
Augusto Pinochet
Augusto José Ramón Pinochet Ugarte (25 Kasım 1915 - 10 Aralık 2006), 1973 yılından 1990 yılına kadar Şili'yi dikta rejimi ile yöneten general. 1973'ten 1998'e kadar Şili ordusunun başkomutanı ve 1973'ten 1981'e kadar Şili Cunta Hükûmeti'nin başkanı.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Augusto_Pinochet
No paragraph found
İzak Rabin
DoğrulukGörüldü
Fethi Şikaki
Fethi Şikaki, (1951 – 1995) Filistin İslâmi Cihat örgütünün kurucusu ve lideridir.
François de Robespierre
Maximilien Barthélémy François de Robespierre (17 Şubat 1732, Arras - 6 Kasım 1777, Münih), Fransız avukat. Maximilien, Charlotte ve Augustin de Robespierre'in babasıdır.
Maximilien Robespierre'in Düşüşü
Thermidorcular
Mutlak Varlık Kültü
Mutlak Varlık Kültü veya Yüce Varlık Kültü (Fransızca: Culte de l'Être suprême), Fransız Devrimi sırasında Maximilien Robespierre tarafından Fransa'da kurulan bir deizm biçimidir. Yeni Fransız Cumhuriyeti'nin devlet dini olması ve Roma Katolikliği ile rakibi Akıl Kültü'nün yerini alması amaçlandı. Robespierre'in düşüşünden sonra desteksiz kaldı ve 1802'de Birinci Konsül Napolyon Bonapart tarafından resmen yasaklandı.
Ruhullah Humeyni
Ruhullah Humeyni (doğum adıyla Ruhullah Mustafavî Musevî, Farsça: سید روح‌الله خمینی‎, 22 Eylül 1902, Humeyn - 3 Haziran 1989, Tahran), İranlı siyasetçi ve Şii din adamı. Ayetullah Humeyni olarak da anılır. İran İslam Devrimi'nin siyasi ve ruhani lideriydi. Muhammed Rıza Pehlevi rejimine son verip İslam Cumhuriyeti'ni kurdu ve devrimden sonraki tüm dinî ve siyasi yetkileri elinde tuttu.
Mart 1979 İran İslam Cumhuriyeti referandumu
İran'da 30 ve 31 Mart 1979'da bir İslam Cumhuriyeti yaratma referandumu yapılmıştır. Referandumda hiçbir grup hayır oyu için kampanya yapmamıştır.[1] Bazı grupların seçime itiraz etmesine ve referandumu boykot etmesine rağmen,[2] resmi sonuçlara göre vatandaşların % 98,2'si tarafından evet oyu verilerek kabul edilmiştir. Bu referandumdan hemen önce devrime katılan İranlı gençleri onurlandırmak için oy verme yaşı 18'den 16'ya indirildi.
Ruhullah Humeyni Türbesi
Ruhullah Humeyni Türbesi (Farsça: حرم سید روح‌الله خمینی), İran'ın Tahran şehrinde bulunan, İran İslam Devrimi önderi Ruhullah Humeyni ile ailesinin ve eski Cumhurbaşkanı Haşimi Rafsancani ve başka siyasilerin mezarlarının bulunduğu türbe kompleksi.
Velâyet-i Fakih yâ Hükûmet-i İslamî
 İslam Siyasi İslam
Auguste Comte
Isidore Marie Auguste François Xavier Comte, kısaca Auguste Comte (19 Ocak 1798 - 5 Eylül 1857), Fransız sosyolog, matematikçi ve filozof. Sosyolojinin babası olarak tanımlanmaktadır.
Pierre Leroux
Pierre Leroux (7 Nisan 1798 - 12 Nisan 1871), Fransız filozof ve politik iktisatçı, Paris yakınlarındaki Bercy'de bir zanaatçı çocuğu olarak doğmuştur.
José de San Martín
Arjantin General'i, Şili Ordusunda Başkomutan, Peru ve Arjantin, Generalissimo
Kurbansultan Ece
Kurbansultan Ece (1913 - 5 veya 6 Ekim 1948), Türkmenistan'ın ilk cumhurbaşkanı Saparmurat Türkmenbaşı'nın annesi. 1948 Aşkabat depremi sırasında Türkmenbaşı'nın diğer aile fertleri ile birlikte ölmüştür.
Enver Sedat
Muhammed Enver Sedat (25 Aralık 1918 – 6 Ekim 1981), Mısırlı asker, siyasetçi ve Mısır'ın üçüncü Cumhurbaşkanı.
Halid el-İslâmbûlî
DoğrulukGörüldü
Selahaddin Eyyubi
Selahaddin Eyyubi[not 1] (Arapça: صلاح الدين الأيوبي; Kürtçe: سەلاحەدینی ئەییووبی, Selahedînê Eyûbî; y.  1137[not 2] – 4 Mart 1193), Eyyûbîler Devleti'nin kurucusu ve ilk hükümdarıdır.[4][5][6][7][8] 1187 yılında Kutsal Topraklar'ı Haçlılardan geri almak için bir ordu kurdu ve komutasındaki ordusuyla beraber 4 Temmuz 1187 tarihinde gerçekleşen Hıttin Muharebesi[9] ile Kudüs Kralı Lüzinyanlı Guy'ın ordusunun büyük bir bölümünü yok etti.[4][10][11] 2 Ekim 1187'de ise Kudüs'ü Haçlı kuvvetlerinden alarak bölgedeki 88 yıl süren Hristiyan egemenliğine son verdi ve kenti İslam dünyasına geri kazandırdı.[8] Avrupalı Hristiyanlar, yaşadıkları bu yenilgiden sonra, Kudüs'ü tekrar hâkimiyetlerine geçirebilmek amacıyla III. Haçlı Seferi'ni düzenlediler.[12]
Esâdüddîn Şirkuh
DoğrulukGörüldü
İsmet Hatun
İsmet Hatun veya tam adıyla İsmetüddin Amine bint Üner ed-Dımaşkıyye (Arapça: عصمة خاتون, ö. Şubat, 1186), Nureddin Mahmud Zengi'nin ve daha sonra Selahaddin Eyyubi'nin eşi.
Selahaddin Kartalı
DoğrulukGörüldü
Taksin Şinavatra
Taksin Şinavatra (Tayca: ทักษิณ ชินวัตร) (d. 29 Temmuz 1949, San Kamphaeng, Chiang Mai), Çin asıllı Tayland eski başbakanı, politikacı ve iş adamıdır. Taksin Şinavatra 9 Şubat 2001'de başbakan olarak göreve gelmiş olup 19 Eylül 2006'da Askeri Darbe nedeniyle görevden alınarak yapılan askerî darbede devrildi. Partisi yasadışı ilan edildi ve siyasi faaliyetlerden men edildi.[1] 5 yıl boyunca siyaset yapması yasaklandı. Thaksin o zamandan beri 2008'de Tayland'a yaptığı kısa süreli bir ziyareti dışında sürgünde yaşamaktadır. Gıyaben iktidarı kötüye kullanmaktan iki yıl hapse mahkûm edilmiştir.
2006 Tayland darbesi
Eylül 2006 Tayland darbesi Tayland Kraliyet Ordusu tarafından başbakan Thaksin Shinawatra hükûmetine karşı yapılmıştır. Darbe Tayland'daki uzun bir politik krizin arkasından gelmektedir.
Bandung Konferansı
Endonezya'nın Bandung kentinde 18-24 Nisan 1955'te toplanan ve o dönem yeni bağımsızlığını kazanan Asya-Afrika devletlerini bir araya getiren konferanstır. Bağlantısızlar Hareketinin bir parçasıdır.
Tepedelenli Ali Paşa
DoğrulukGörüldü
Ali Paşa Kalesi
Ali Paşa Kalesi (Arnavutça: Kalaja e Ali Pashës), Arnavutluğun Avlonya kentin yanındaki Butrint dünya miras eseri yanında bulunmakta olan ve Osmanlı döneminde inşa edilen tarihî bir yapımdır. Ali Paşa kalesi Tepedelenli Ali Paşa döneminde 1819 ve 1820 yılları arasında inşa edilmiş ve Osmanlı mimarisinin Arnavutluk'taki yapıtlarından birisidir.
Borş Kalesi
Borşi Kalesi (Arnavutça: Kalaja e Borshit) veya Sopoti Kalesi (Kalaja e Sopotit), Arnavutluğun Borşi köyünün yanındaki Sopot tepesinin üstünde bulunmakta olan ve Osmanlı döneminde inşa edilen tarihî bir yapımdır. Kalenin içinde Hacı Bendo Camii bulunmaktadır. Fakat bu camii komünizm dönemde zarar görmüştür ve bugüne kadar yeniden ibadete açılamıştır. Eskiden kırmızı tuğladan olan kubbe, bugün beton ile kapatılmıştır.
Hacı Bendo Camii
Hacı Bendo Camii (Arnavutça: Xhamia e Haxhi Bendos) veya Hacı Bedo Camii (Xhamia e Haxhi Bedos), Arnavutluğun Borşi köyünün yanındaki Sopot tepesinin üstünde bulunmakta olan ve Osmanlı döneminde inşa edilen tarihî bir Türk dinî yapısıdır. Yapı, Borşi Kalesi'nin içinde bulunmaktadır. Fakat bu cami komünizm dönemde zarar görmüştür ve bugüne kadar yeniden ibadete açılamıştır. Eskiden kırmızı tuğladan olan kubbesi, bugün beton ile kapatılmıştır. Bölgedeki Bizans dönemi kiliseler ve manastırlar bugün restore edilirken Hacı Bendo Camii bugüne kadar restore edilmemiştir. İçindeki Müslüman freskler ve nakkaşlık işleri yok olma tehlikesindedir. Taştan olan minaresinin yarısı eksiktir.
Kira Frosini
Efrosini Vasiliu (Yunanca: Ευφροσύνη Βασιλείου; 1773 - 11 Ocak 1800), ya da bilinen adıyla Kira Frosini (Κυρά Φροσύνη), Osmanlı İmparatorluğu'nun Yanya valisi Tepedelenli Ali Paşa ile evliyken yaşadığı aşk nedeniyle başka 16 kadınla birlikte öldürülen Yunan kadın. Hikâyeye göre politik nedenlerle öldürülen Frosini bu nedenle ulusal bir kahraman olarak görülür. Kira Frosini'nin yaşamı birçok roman, bir opera, bir film ve birçok şarkıya ilham vermiştir.
Veli Paşa
Veli Paşa, Tepedelenli Ali Paşa'nın oğludur. Yanina valiliği (paşalığı) yapmıştır.  Osmanlı komutanı olarak Souliotes, Yedi Ada Cumhuriyeti ve Sırp isyancılara karşı mücadele etti.
Eleftherios Venizelos
Elefterios Venizelos (Yunanca: Ελευθέριος Βενιζέλος Eleftherios Venizelos, d. 23 Ağustos [E.U. 11 Ağustos] 1864[1] - ö. 18 Mart 1936), Yunanistan'ın eski başbakanı, Megali İdea'nın (Türkçe: Büyük Fikir, Yunanca: Μεγάλη Ιδέα) mimarı ve modern Yunanistan'ın en önemli siyasetçilerinden biriydi.[2]
1920 Yunanistan genel seçimleri
Elefterios Venizelos
Liberal Parti (Yunanistan)
Balkan Savaşları'nda Yunanistan
Yunanistan'ın 1912-1913 yıllarındaki Balkan Savaşları'na katılımı, Yunan devletinin büyüklüğünü neredeyse iki katına çıkarmasını ve bugünkü toprak büyüklüğünün çoğuna ulaşmasını sağladığı için modern Yunan tarihinin en önemli bölümlerinden biridir. Aynı zamanda, ilişkilerin sonraki on yıla hükmedeceği ve Yunanistan için uzun süren yankı uyandıran iki kişiliğin ön plana çıkmasıyla birlikte siyasi gelişmelerin bir katalizörü olarak da hizmet etti: Başbakan Elefterios Venizelos ve ordu komutanı, prens ve daha sonra kral olan I. Konstantin.
Mayıs 1915 Yunanistan genel seçimleri
Dimitrios Gunaris
Japon Grubu
Sevr Antlaşması
Sevr Antlaşması (Fransızca: Le Traité de Sèvres), I. Dünya Savaşı sonrasında İtilâf Devletleri ile Osmanlı İmparatorluğu hükûmeti arasında 10 Ağustos 1920'de Fransa'nın başkenti Paris'in 3 km batısındaki Sevr (Sèvres) banliyösünde bulunan Seramik Müzesi'nde (Musée National de Céramique) imzalanmış antlaşmadır. Antlaşma imzalandığı dönemde devam eden Türk Kurtuluş Savaşı'nın sonucunda Türklerin galibiyetiyle, bu antlaşma yerine 24 Temmuz 1923'te Lozan Antlaşması imzalanıp uygulamaya konulduğundan Sevr Antlaşması geçerliliğini kaybetmiştir. Sevr Antlaşması 433 maddeden oluşmaktaydı.[1]
Sofoklis Venizelos
Sophoklis Venizelos (Yunanca: Σοφοκλής Βενιζέλος); (d. 3 Kasım 1894 - ö. 7 Şubat 1964) Yunan siyasetçi.
Ulusal Bölünme
Ulusal Bölünme (Yunanca: Εθνικός Διχασμός, Ethnikós Dichasmós), bazen Büyük Bölünme olarak da anılan bu, Kral I. Konstantin ile Başbakan Elefterios Venizelos arasında 1910–1922 döneminde Yunanistan'ın dış politikasına ilişkin bir dizi anlaşmazlıktı ve bunun devrilme noktası, Yunanistan'ın I. Dünya Savaşı'na girip girmemesi idi.Başbakan Müttefikleri destekleyen ve Yunanistan'ın kendi tarafında savaşa katılmasını isterken, Alman yanlısı Kral Yunanistan'ın tarafsız kalmasını istedi, bu da İttifak Devletleri'nin planlarını destekliyordu.
Raoul Wallenberg
Raoul Wallenberg (4 Ağustos 1912 – 17 Temmuz 1947)[1][2] İsveçli bir mimar, iş insanı, diplomat ve yardımseverdi. İkinci Dünya Savaşı sonlarına doğru, Alman işgali altında bulunan Macaristan’da, Macar faşistleri ve Nazilerden, 100.000’i aşkın Yahudi’nin hayatını kurtarmasından dolayı oldukça saygı ve övgü duyulan biridir. Budapeşte’de, İsveç Özel Elçiliği görevini sürdürürken (Temmuz-Aralık 1944), Wallenberg, Yahudilere dokunulmazlık sağlayabilen pasaportlar verip, İsveç sınırları olarak sayılan, resmi olarak dokunulmaz binalarda binlerce Yahudinin hayatını kurtardı.[3] 17 Ocak 1945’te [4] Budapeşte’nin Kızıl Ordu tarafından işgali esnasında, Sovyet otoriteler tarafından, casus olduğu şüphesiyle göz altına alındı ve sonra ortadan kayboldu. Daha sonra edinilen bilgilere göre, 17 Temmuz 1947’de Moskova’daki KGB ana üssü ve KGS hapishanesinin bulunduğu Lubyanka binasında öldüğü iddia edildi. Wallenberg’ün KGB Sovyet Hükûmeti tarafından yakalanması, casus olduğu şüpheleri, ölümü ve Amerikan istihbaratıyla olan bağları tamamen sır olarak kaldı ve sürekli farklı spekülasyonlarla dile getirildi [5]
Tuna Kıyısındaki Ayakkabılar
Tuna kıyısındaki ayakkabılar (Macarca: Cipők a Duna-parton) veya Tuna Ayakkabıları, Macaristan'ın başkenti Budapeşte'de bulunan bir Holokost anıtıdır.
Robert Walpole
Robert Walpole (d. 26 Ağustos 1676, Norfolk - ö. 18 Mart 1745, Londra), Britanyalı devlet adamı. Genellikle ilk Büyük Britanya başbakanı olarak anılır.
Şas
Şomrei Sfarad (İbranice: שומרי ספרד, Türkçe: Tevrat Muhafızları Partisi) ya da kısaca Şas (İbranice: ש״ס), İsrail merkezli siyasi parti. 1984 yılında haham Ovadia Yosef önderliğinde kurulan parti, kuruluşundan bu yana katıldığı parlamento seçimleri sonucunda iktidar koalisyonları içinde bulunmuştur. Parti, 25. dönem İsrail parlamentosunda 11 milletvekili ile temsil edilmektedir. Partinin mevcut lideri Aryeh Deri'dir.[1]
Yitzhak Yosef
Yitzhak Yosef (İbranice: יצחק יוסף), 16 Ocak 1952 doğumlu İsrail’in Sefarad Baş Haham’ı, Yeshivat Hazon Ovadya Talmud okulunun dekanı, ve Yahudi dini kanunu (Halaha) üzerine yazılmış “Yalkut Yosef” adında popüler kitap seti yazarı. Haham Yosef önceki İsrail Baş Hahamı Ovadya Yosef’in oğludur ve Yahudi kanunu üzerindeki hükümlerini babasının yöntemlerini temel alarak yapmaktadır.[1] Kitapları İsrail ve dünya çapındaki büyük bir kısım Sefaradi Yahudi için esas sayılmaktadır. Kitapları birkaç ödül kazanmıştır.
Kemalizm
Kemalizm, Kamâlizm veya Atatürk'ün ölümü sonrası yaygınlaşan bir diğer adıyla Atatürkçülük, Türkiye Cumhuriyeti'nin Atatürk İlkeleri'ni[1] esas alan kurucu ideolojisidir.[2][3][4][5][6][7][8][9] Kemalizm, Mustafa Kemal Atatürk tarafından uygulandığı şekliyle yeni Türk devletini öncülü Osmanlı İmparatorluğu'ndan ayırma, laikliğin getirilmesi, batı demokrasisine dayanan cumhuriyetin ilanı, ekonomik kalkınma ve sanayileşme, bilim, teknoloji ve sanata devlet desteği, ücretsiz ve zorunlu eğitim gibi kapsamlı siyasi, sosyal, ekonomik, kültürel ve dinî reformları içermektedir.[10] Reformların amacı Atatürk'ün tarifiyle "muasır medeniyetler seviyesinin üstüne çıkmak", çağdaş ve Batılı bir hayat tarzını benimsemektir.[11]
Altı Ok
Altı Ok, Cumhuriyet Halk Partisi'nin temel ilkelerini temsil eden simgedir.[1] Aynı zamanda kırmızı zemin üzerine beyaz Altı Ok simgesi partinin bayrağı olarak kullanılmaktadır.[1]
Anti-Kemalizm
Anti-Kemalizm ya da Kemalizm karşıtlığı, ilkelerden oluşan Türk milliyetçisi bir düşünce olan Kemalizm'i reddetme ve bu düşüncenin lehine olan çalışmaların yaygınlığını azaltmaya çalışan bir düşüncedir. Bazı anti-Kemalistler Kemalizm'i laiklik ilkesi sebebiyle reddederken bazıları da Kemalizm'i bir burjuva ideolojisi olarak gördüğünden[1][2][3] reddeder. Bazıları da Kemalizm'in fazla milliyetçilik ve hatta asimilasyon politikası içerdiğini düşündüklerinden[2] Kemalizm'i reddetmektedir. Kemalizm'in uygulandığı tek parti dönemi ise baskıcı ve yasakçı olması gerekçesiyle[4] veya bu dönemde tek tip insan yetiştirildiği ve halktan kopuk olduğu[5] iddiasıyla bazı anti-Kemalistlerce eleştirildi. 1980 ve sonrası; sivil toplum, anti-Kemalizm tartışmalarının da yoğunlaşmaya başladığı bir dönemdir.[6] Anti-Kemalizm, Atatürk düşmanlığı ile karıştırılmamalıdır.
Atam izindeyiz
Atam izindeyiz, Atatürkçüler arasında yaygınlaşmış bir slogandır. İlk örneklerinden biri Aziz Nesin'in ilk kez 1982'de yayımlanmış Azizname adlı eserindeki bir şiirin başlığı olarak görülebilir.[1] Slogan genellikle, Türkiye'nin modernleşmeci batı idealinden Ortadoğu'ya doğru yaşadığı eksen kaymasına atıfla, kurucu ideallere dönülmesi gerektiğinin bir işareti olarak kullanılır. İfadedeki "izindeyiz" kısmının hem iz sürmek hem de izinde olmak anlamında bir çift anlama sahip olması, özellikle Atatürkçülük karşıtı kesimler tarafından kimi zaman alay ve eleştiri konusu olmuştur.[2]
Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu
Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Türkiye Anayasası'nın 134. maddesine göre, Atatürkçü düşünceyi, Atatürk ilke ve inkılâplarını, Türk Kültürünü, Türk tarihini ve Türk dilini bilimsel yoldan araştırmak, tanıtmak ve yaymak amacıyla 1983 yılında kuruldu.
Atatürkçülük ve Marksizm
Marksizm ve Atatürkçülük veya Marksizm ve Kemalizm, Marksizm ve Atatürkçülük akımlarının karşılıklı ilişkileri, koşutlukları ve karşıtlıkları ile ilgilenir.
Halkçılık Programı
Halkçılık Programı veya Halkçılık Beyannamesi olarak Türkiye'nin siyaset tarihine geçen Mustafa Kemal Atatürk tarafından ilan edilen 1921 Anayasası olarak da bilinen Teşkilat-ı Esasiye'nin taslağı olarak kabul edilen metindir.
Kemalist tarihyazımı
İnkılapları
Atatürk milliyetçiliği
Atatürk milliyetçiliği, Atatürk'ün millet tanımından yola çıkarak Kemalizm'in milliyetçilik ilkesini oluşturur. Atatürk'e göre millet, geçmişte bir arada yaşamış, bir arada yaşayan, gelecekte de bir arada yaşama inancında ve kararında olan, aynı vatana sahip, aralarında dil, kültür ve siyasi birlik olan insanlar topluluğudur. Atatürk'ün tanımladığı milliyetçilik; din ve ırk ayrımı gözetmeksizin, ulus tanımını vatandaşlık ve üst kimlik değerlerine dayandıran sivil milliyetçi[1][2][3] bir vatanperverlik anlayışıdır.[4][5][6]
Mustafa Kemal'in askerleriyiz
"Mustafa Kemal'in askerleriyiz", 2010'lu yıllarda yaygınlaşan bir slogandır. İddialara göre, ilk kez kullanan Turgut Özakman'dır.[1] Gezi Parkı olaylarında kullanılan slogan, tartışmalara neden olmuştur.[2][3][4] Eylemlerde sloganla "Mustafa Keser'in askerleriyiz" denerek dalga geçilmiş[5] ancak Mustafa Keser, sloganı doğru bulmadığını belirtmiştir.[6]  Slogan, zaman zaman tekrar gündeme gelmiştir. Mesela, 2018'de Canan Kaftancıoğlu'nun sloganı militarist bulması kamuoyunda yankı bulmuştur.[7] Benzer şekilde, üzerindeki tişörtte "Mustafa Kemal'in askerleriyiz" yazan kişinin Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne alınmaması partilerce kınanmıştır.[8] Daha sonra, sloganın Atatürkçü çevrelerce kullanımına rastlamak mümkündür.[9][10] "Mustafa Kemal'in askerleriyiz" sloganını Türkiye Gençlik Birliği (TGB) yoğun olarak kullanır. Bu slogan derneğin ana sloganlarından birisi olarak bilinir.[11]
Post-Kemalizm
Post-Kemalizm, özellikle Türk akademisinde ve siyasi tartışmasında; Türkiye'nin, başta demokratikleşme olmak üzere yaşadığı siyasi ve kültürel sorunların kaynağının askeri-bürokratik ittihatçı-kemalist ideolojide yattığını savunan ve temelinde Türk resmi tarihçiliğini sorgulama olan bir akımdır. 12 Eylül sonrası ortaya çıkan post-Kemalist akım, 2000'li yıllarda Adalet ve Kalkınma Partisi'nin iktidara gelmesi ile Türk tarihyazımının merkezine oturmuş, 2010'lu yıllardan sonra ise gerilemeye başlamıştır.[1]
Türkiye'de Kürtlerin inkarı
Türkiye'de Kürtlerin inkârı, Kürtlerin bir halk olduğunu reddeden ve bunun yerine Türklerin bir alt grubu olduklarını iddia eden[kaynak belirtilmeli] Türkiye hükümetlerininin onlarca yıldır resmi devlet politikasıydı ve Kürt ve Kürdistan kelimeleri devlet kurumları tarafından yasaklanmıştı.
Yurtta sulh, cihanda sulh
"Yurtta sulh, cihanda sulh" ilk defa Mustafa Kemal Atatürk tarafından 20 Nisan 1931'de seçim dolayısıyla millete beyannamesinde dile getirilmiştir:[1] "Cumhuriyet Halk Fırkasının müstakar umumî siyasetini şu kısa cümle açıkça ifadeye kâfidir zannederim: Yurtta sulh, cihanda sulh için, çalışıyoruz."[2]
Bordigizm
Bordigizm, İtalya Komünist Partisi'nin kurucusu ve Enternasyonal Komünist Partisi'nin önde gelen isimlerinden olan Marksist Amadeo Bordiga tarafından benimsenen bir sol komünizm çeşididir. Bordigizm, dışardan konulmuş bir etikettir: bu ekolün takipçileri kendilerini bu şekilde nitelemeyip İtalya komünist solu tabirini tercih ederler. Kökenleri İtalya Sosyalist Partisi'nin sol kesimine dayanan Bordigizm, seçimleri boykot etmeyi savunmakla bilinir. Enternasyonal Komünist Partisi (Programma Comunista) 80'lerin başlarında Türkçe Enternasyonalist Proleter gazetesini çıkarmış[1], Enternasyonal Komünist Partisi (il Partito Comunista) ise 2019'dan beri internet üzerinden Türkçe yayın yapmaktadır[2].
Maoculuk
Mevcut liderlik
1 Ekim Anti-Faşist Direniş Grupları
1 Ekim Anti-faşist Direniş Grupları (GRAPO), İspanya'da Marksist-Leninist bir örgüt olup İspanya Cumhuriyeti'nin yeniden kurulmasını hedeflemiştir.
Çin Rüyası
Mevcut liderlik
Çin-Sovyet ayrılığı
Çin-Sovyet Ayrılığı (Basitleştirilmiş Çince: 中苏交恶; Geleneksel Çince: 中蘇交惡; pinyin: Zhōngsū jiāoè; Rusça: Советско-китайский раскол, Sovyetsko-kitayskiy raskol), dönemin iki büyük komünist devleti olan Çin ve Sovyetler Birliği (SSCB) arasında 1960-1989 yılları arasında Marksizm-Leninizm'e dair teorik ve ideolojik tartışmalardan kaynaklanan ciddi bir diplomatik ayrılıktır. Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri Josef Stalin'in 1953 yılındaki ölümünden sonra Nikita Kruşçev tarafından başlatılan destalinizasyon ve barış içinde bir arada yaşama politikaları sonucunda doktriner ayrılıklar kısmen başlamış, 1969'da zirveye ulaşmış ve farklı yollarla 1980'lerin sonuna kadar sürmüştür.
Filipin Komünist Ayaklanması
 Filipinler
Hindistan Komünist Partisi (Maoist)
Hindistan Komünist Partisi (Maoist), halk savaşı ile Hindistan hükûmetini devirmeyi amaçlayan bir yeraltı siyasi partidir. 21 Eylül 2004 tarihinde Halk Savaşı Grubu'nun Maoist Komünist Merkezi ile birleşmesiyle kurulmuştur. Liderliğini Muppala Lakshmana Rao yürütmektedir. Hindistan hükûmeti tarafından terör örgütü olarak tanınmaktadır.[1]
Naksalit-Maoist İsyanı
 Hindistan[1]Destekleyenler: Bangladeş Bhutan   Nepal Sri Lanka Myanmar İran
Peru İç Savaşı
 Abimael Guzmán (Esir)
 Yoldaş José
 Yoldaş Raul
 Óscar Ramírez (Esir)
 Yoldaş Artemio (Esir)
 Yoldaş Alipio †
 Yoldaş Mono (Esir)
 Víctor Polay (Esir)
Üç Dünya Teorisi
Üç Dünya Teorisi, Soğuk Savaş döneminde Mao Zedong'un geliştirdiği uluslararası ilişkiler teorisidir. Bu teoriye göre; 1. dünya emperyalist ABD ile sosyal-emperyalist SSCB'den oluşur. 2. dünya da onların tahakkümündeki Avrupa ülkeleri, Kanada, Japonya, Avustralya gibi ülkelerden oluşur. 3. dünya  ise Çin'in de dahil olduğu bağlantısız ülkelerdir.[1]
McCarthycilik
McCarthycilik ya da İkinci Kızıl Panik, 1940'lı yılların sonunda başlayıp 1950'li yılların sonuna değin ABD'de sürmüş antikomünist kuşkuculuğunu belirtmektedir.[1] İkinci Kızıl Tehlike olarak da anılan terim, adını ABD senatörü Joseph McCarthy'den almaktadır.
Joseph Raymond McCarthy
Joseph Raymond McCarthy (14 Kasım 1908 - 2 Mayıs 1957) 1947 ve 1957 yılları arasında Wisconsin eyaleti Cumhuriyetçi parti senatörüydü. Senatodaki 10 yıllık görev süresinde McCarthy ve çalışanları, komünist parti ya da komünist sempatizanları hakkında sorumsuz suçlamalarla kötü bir şöhret kazandılar. Bu suçlamalar ABD hükûmetindeki insanlara özellikle Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı'nda ve denizaşırı ülkelerde hükûmet kütüphanelerinde çalışanlara yöneltilmişti.
Whittaker Chambers
Whittaker Chambers (doğum ismi Jay Vivian Chambers ve David Whittaker Chambers olarak bilinir)[1] (1 Nisan 1901 – 9 Temmuz 1961), Amerikalı yazar ve editör. ABD Komünist Partisi üyesi ve Sovyetler Birliği casusudur. Daha sonra komünistlikten vazgeçti ve rakibi oldu. En çok Alger Hiss hakkında casusluk ve yalancı şahitliği ile tanınır.
J. Edgar Hoover
John Edgar Hoover (d. 1 Ocak 1895 - ö. 2 Mayıs 1972), 1924'ten ölümüne değin Federal Soruşturma Bürosu'nun (FBI) Başkanlığı'nı yapan Amerikalı kamu görevlisi.
Kızıl Tehlike
Kızıl Tehlike ya da Kızıl Panik, Amerika Birleşik Devletleri (ABD) tarafından ilk olarak 1919-1920 yılında politik aktivistlere ve sosyalistlere karşı başlatılan antikomünist propagandaya verilen ad. Ardından II. Dünya Savaşı'nı izleyen 1947-1957 yılları arasında tekrar Amerika Birleşik Devletleri içerisindeki ve dışarısındaki komünistlerin federal hükûmeti yıkıp yerine komünist bir düzen getirmesi tehlikesine karşı yürütüldü.
Martha Dodd
Martha Eccles Dodd (8 Ekim 1908 - 10 Ağustos 1990) Amerikalı bir gazeteci ve romancıydı. ABD Başkanı Franklin Delano Roosevelt'in Almanya ilk Büyükelçisi William Edward Dodd'un kızı Dodd, 1933-1937 yılları arasında Berlin'de yaşadı ve Üçüncü Reich'ın yükselişine tanık oldu. Nazi devletinin şiddetine ilk elden tanık olduktan sonra sol siyasete dahil oldu. İkinci kocası Alfred Stern Jr. ile İkinci Dünya Savaşı öncesinden Soğuk Savaş'ın zirvesine kadar Sovyetler Birliği adına casusluk yaptı.
Talcott Parsons
Talcott Parsons (13 Aralık 1902 - 8 Mayıs 1979), Amerikalı sosyolog.
Ethel ve Julius Rosenberg
Ethel Greenglass Rosenberg (d. 25 Eylül 1915 – ö. 19 Haziran 1953) ve Julius Rosenberg (d. 12 Mayıs 1918 – ö. 19 Haziran 1953), Amerikan vatandaşı ve Amerika Birleşik Devletleri Komünist Partisi (CPUSA) üyesiydiler. Sovyetler Birliği adına casusluk yapmakla ve atom bombasıyla ilgili bilgileri Ruslara vermekle suçlanıp yargılandılar, suçlu bulundular ve idam edildiler.
Millî Görüş
 İslam Siyasi İslam
Ayhan Songar
Ayhan Songar (1926, Gönen, Balıkesir- 2 Temmuz 1997, Samatya, Fatih, İstanbul), Türk psikiyatri doktoru.
Bahri Zengin
Bahri Zengin (1942, Kilis - 10 Kasım 2011, Ankara), Türk siyasetçi ve mühendis.
Fatih Erbakan
DoğrulukGörüldü
Kadir Topbaş
Kadir Topbaş (8 Ocak 1945, Yusufeli, Artvin - 13 Şubat 2021, İstanbul), Türk mimar, iş insanı ve siyasetçi.
Millî Gazete
Millî Gazete, 12 Ocak 1973 tarihinde İstanbul'un Cağaloğlu semtinde kiralık bir binada Hasan Aksay tarafından yayın hayatına başladı. Kendi matbaası olmadığı için baskısını bir süre diğer gazetelerin tesislerinde sürdürdü.[2]
Necmettin Erbakan Vakfı
Necmettin Erbakan Vakfı, Necmettin Erbakan'ın fikir ve projelerini yaşatmak amacıyla 2013 yılında Ankara'da faaliyete geçen vakıftır. Vakfın başkanı Fatih Erbakan'dır.
Nermin Erbakan
Hatice Nermin Erbakan (evililik öncesi soyadı: Saatçioğlu) (1943, Karesi - 23 Ekim 2005, Söğütözü) Türkiye'nin eski başbakanlarından Necmettin Erbakan'ın eşidir.
Osman Yumakoğulları
Osman Yumakoğulları (d. 1947, Korkuteli, Antalya - ö. 21 Mart 2016[1]), Türk siyasetçi.
Recai Kutan
DoğrulukGörüldü
Rıza Ulucak
Rıza Ulucak (d. 1928, Ankara) - (ö. 17 Mart 2014[1]), Türk siyasetçi.
Saadet ve Gelecek İttifakı
DoğrulukGörüldü
Süleyman Arif Emre
Süleyman Ârif Emre (1 Temmuz 1923, Adıyaman - 21 Temmuz 2019 İstanbul), Türk siyasetçi ve şair.
Süleyman Karagülle
Süleyman Karagülle (d. 1 Temmuz 1928; Borçka, Artvin - ö. 24 Mayıs 2021[1][2]), Türk siyasetçi, İslâm alimi, Elektrik mühendisi, düşünür ve yazar.[3][4][5] Babasından dini ilimler tahsili gördü.[6] 1955 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi’nden Elektrik Yüksek Mühendisi olarak mezun oldu. 14 yıl kamu görevinde bulundu. 1967’de İzmir'de Akevler Kooperatifi[7]’ni kurdu.[8] Necmettin Erbakan ile beraber Milli Nizam Partisi ve Milli Selamet Partisi'nin kuruluş çalışmalarında yer aldı.[8] Milli Görüş Hareketi'nin öncülerindendir.[9] Kapitalizm'e ve Sosyalizm'e alternatif olarak geliştirilen Adil Düzen'in teorisyenidir.[8][9][10] 1998 yılında İstanbul'da Akevler Kooperatifi'ni[11] kurdu. Tefsir, İktisat, Fıkıh ve İslam Siyaset Teorisi'ne dair seminerler verdi ve kitaplar yazdı.[12][13] Akevler Dergisi[14], Vesika Dergisi[15], Gurbet Dergisi[16], Kriter Dergisi[17], Tekyol Dergisi, İslam Medeniyeti Dergisi[15], Bilgi ve Hikmet Dergisi[18]'nde makaleleri; Milli Gazete ve Yeni Akit[19][20]'te günlük yazıları yayınlandı. Arapça ve Fransızca bilmekte olan Süleyman Karagülle 24 Mayıs 2021 tarihinde öldü.
Şevket Kazan
Şevket Kazan (7 Aralık 1933 – 9 Mart 2020) Türk avukat ve siyasetçi. Eski Adalet Bakanı.
Şevki Yılmaz
Şevki Yılmaz (1955, İzmit, Kocaeli), TBMM 20. dönem Rize milletvekili.
Tahir Büyükkörükçü
Tahir Büyükkörükçü (1925, Konya - 5 Mart 2011 Selçuklu, Konya), Konya eski müftüsü ve Kapu Camii vâizi, 20. yüzyılın önemli İslâm âlimlerindendir. 5 Mart 2011 günü 06.00 sularında tedavi gördüğü Meram Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde vefat etmiştir.
TV5 (Türkiye)
TV5, uydudan, D-Smart ve internet üzerinden yayın yapmaktadır. TV5, Necmettin Erbakan'ın lideri olduğu Millî Görüş adlı siyasi ve toplumsal harekete yakınlığıyla bilinmektedir. İlk kurulduğunda genel yayın yönetmenliğini iletişimci akademisyen ve yazar Yusuf Kaplan yapmıştır. Bu ilk dönemde kanal, pek çok program hazırlamıştır. Yusuf Kaplan, kanal sahiplerinin beklediği şekilde siyasi propagandaya yer vermediği gerekçesiyle yayın yönetmenliğinden alınmıştır. Kanal, ilk dönemde kullandığı logosunu değiştirmiş ve hâlen kullanılan logoya geçmiştir. TV5'in binası ve stüdyoları Sefaköy Milsan Tesisleri'nde yer almaktadır.
Yeni Devir
Yeni Devir, Türkiye'nin İstanbul şehrinde yayınlanan günlük gazete. Yeni Devir, Necmettin Erbakan'ın lideri olduğu Milli Görüş adlı siyasi ve toplumsal harekete yakınlığıyla bilinmektedir.[1] Muhafazakar kimliği ile tanınmakta[2] olan gazetenin binası Sefaköy Milsan tesislerinde yer almaktadır. Günümüzde Millî Gazete yönetiminde devam etmektedir.[3][4]
Stalinizm
Stalinizm veya Stalincilik,  Marksist-Leninist ideolojinin 1928-1953 yılları arasında Sovyetler Birliği’ni yöneten Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri Josef Stalin’in uyguladığı siyasi sistemde kullanılan teori ve pratiğine verilen addır.[1]
Stalin kişi kültü
Stalin kişi kültü, Josef Stalin şahsında, onun tüm kişiliğinin bir kült haline getirilmesidir. Özellikle Aralık 1929'da Stalin'in 50. yaş günü kutlamasından sonra Sovyetler Birliği kültürünün önemli bir parçası hâline gelmiştir.[1] Stalin'in yönetimi boyunca Sovyet basını Stalin'i her şeye kudreti yeten, her şeye vâkıf olan bir lider olarak sunmuş ve Stalin'in adı ile imgesi her an her yerde karşılaşılır hâle gelmiştir. 1936'dan itibaren Sovyet yazılı basını Josef Stalin'den Ulusların Babası olarak söz etmeye başlamıştır.[2]
Lenin'in Vasiyeti
Lenin’in Vasiyeti, Bolşevik lider Vladimir Lenin tarafından 1922 yılı sonu – 1923 yılı başında yazılan belge. Belgede Lenin Sovyetler Birliği yönetim organlarında değişiklik yapılması gereğini bildirmektedir. Ayrıca Sovyet liderleri hakkında düşüncelerini de sıraladığı belgede özellikle Josef Stalin’in Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri görevinden alınmasını önermiştir.[1] Yaptırım özelliği olmayan belgenin Merkez Komite'de gündem edilmesi üzerine Stalin görevinden istifa etse de, Merkez Komite tarafından buna izin verilmemiştir.
Ulrike Meinhof
Ulrike Marie Meinhof (7 Ekim 1934 - 9 Mayıs 1976), Alman radikal sol kanadın militanı ve gazeteci.
Nazizm ile Stalinizm'in karşılaştırılması
Nazizm ile Stalinizm'in karşılaştırılması, Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri Josef Stalin dönemi politikaları ile Nazi Almanyası lideri Adolf Hitler'in politikaları arasındaki karşılaştırmalardır. Çok sayıda yazar Nazizm ile Stalinizm karşılaştırılmasını yapmış ve iki ideolojinin benzer olup olmadığı, 20. yüzyıl tarihini anlamak için bu ideolojilerin karşılaştırılmasının etkilerini, iki rejim arasında var olan ilişkileri ve neden her iki ideolojinin de aynı zaman dilimi içinde baskınlaştığını incelemiştir.[1] 20. yüzyılda Stalinizm ile Nazizm karşılaştırması totalitarizm, ideoloji ve liderlerin kişiliği üzerine yapılmıştır. Her iki rejim de Batı'da süregelen liberal rejim ile kıyaslanmış ve ikisi arasındaki benzerlikler ön plana çıkarılırken aralarındaki ayrılıklar minimize edilmiştir.[2] Hannah Arendt, Carl Friedrich gibi siyasi kuramcılar ve Amerikalı Zbigniew Brzezinski, bu ideolojileri "totaliter" olarak yorumlayan önde gelen isimlerdir.[3]
Stalin tuniği
Stalin tuniği ya da Stalinka, Josef Stalin ile ilişkilendirilen bir tür tunik veya cekettir. 1920'lerden 1950'lere ve sonrasına kadar, Sovyetler Birliği'ndeki hükümet yetkilileri (ve II.Dünya Savaşı'ndan sonra Sovyet uydu devletlerindeki yetkililer) tarafından genellikle siyasi bir üniforma olarak giyildi.[1]
Palmiro Togliatti
Palmiro Togliatti (26 Mart 1893 - 21 Ağustos 1964), İtalyan siyaset adamı ve komünist önder. Yaklaşık 40 yıl yöneticiliğini yaptığı İtalyan Komünist Partisi'ni (PCI) Batı Avrupa'nın en büyük komünist partisi durumuna getirmiştir.
Devrimci İşçi Partisi
Devrimci İşçi Partisi, Haziran 2007'de İşçi Mücadelesi adlı Marksist gazetenin çağrısıyla kuruluşuna başlanan, Şubat 2011'de yapılan kongresiyle kuruluşunu tamamlayan, Türkiye'de faaliyet gösteren bir siyasi partidir.
Dördüncü Enternasyonal'in Yeniden Kuruluş Koordinasyonu
Dördüncü Enternasyonal'in Yeniden Kuruluş Koordinasyonu(İngilizce: Coordinating Committee for the Refoundation of the Fourth International,
İspanyolca: Coordinadora por la Refundación de la Cuarta Internacional) uluslararası devrimci Marksist/Troçkist örgüt. Genellikle İngilizce kısaltması olan CRFI adı ile anılır.
"İleri" Sosyalist Hareket
«İleri» Sosyalist Hareket (Sozialisticheskoe Dvizhenie «Vpered»; Социалистическое движение «Вперёд»), Rusya'da sol radikal bir politik örgüt. 2005 yılında Rusya'da CWI (İşçi Enternasyonali Komitesi) şubesinden çıkan aktivistler tarafından kuruldu. «İleri» Sosyalist Hareket’in şubeleri birkaç Rusya şehrinde var.
İşçi Demokrasisi Partisi
İşçi Demokrasisi Partisi 2014 yılında duyurulan ve 21 Ağustos 2015 tarihinde kurulan Troçkist partidir.
İşçilerin Uluslararası Birliği - Dördüncü Enternasyonal
İşçilerin Uluslararası Birliği - Dördüncü Enternasyonal(İngilizce: International Workers' Unity – Fourth International
İspanyolca: Unidad Internacional de los Trabajadores – Cuarta Internacional
Portekizce: Unidade Internacional dos Trabalhadores - Quarta Internacional) uluslararası Troçkist örgüt. Genellikle İspanyolca kısaltması olan UIT-CI adı ile anılır. UIT-CI, Uluslararası İşçi Birliği - Dördüncü Enternasyonal  (LIT-CI) ile beraber, Nahuel Moreno'nun görüşlerini ve Morenist geleneği sahiplenen yapılardandır.
Kazakistan Sosyalist Direnişi
Kazakistan Sosyalist Direnişi (Rusça: Социалистическое Сопротивление Казахстана, Socialističeskoe Soprotivlenie Kazahstana), Kazakistan'da faaliyet yürüten Troçkist siyasi kuruluş.
POUM
Marksist Birleşim İşçi Partisi (İspanyolca: Partido Obrero de Unificación Marxista, POUM; Katalanca:  Partit Obrer d'Unificació Marxista) İspanya'da ikinci cumhuriyet sırasında kurulan ve İspanya iç savaşı sırasında başlıca güçlerden biri olan komünist parti.
Sol Muhalefet
Sol Muhalefet 1923'ten 1927'ye kadar Bolşevik Partisi içinde Lev Troçki'nin önderlik ettiği muhalefet grubu.[1]
Toplumsal devrim
Toplumsal devrim kavramı, anarşist teoride, sahip olunan siyasal perspektife göre çeşitli anlamlar yüklenen, toplumun tümüyle yeniden örgütlenmesini amaçlayan, öncü veya politik değil aksine aşağıdan yukarıya gelişen bir devrimi ifade eder. Peter Kropotkin kavramı şöyle dile getirmiştir: "Toplumsal devrim, ülkenin endüstriyel, ekonomik yaşamının ve aynı zamanda tüm toplum yapısının yeniden örgütlenmesi demektir." Troçkist hareket açısından ise toplumsal devrim, var olan mülkiyet ilişkilerinin parçalandığı bir ayaklanmaya işaret eder.
Yozlaşmış işçi devleti
Troçkist siyaset teorisinde, deforme olmuş işçi devletleri, kapitalist sınıfın devrildiği, ekonominin büyük ölçüde devlete ait olduğu ve planlandığı devletlerdir, ancak iç demokrasi ya da endüstride işçi kontrolü yoktur. Deforme olmuş bir işçi devletinde işçi sınıfı, Rus Devrimi'nden kısa bir süre sonra Rusya'da olduğu gibi hiçbir zaman siyasi iktidarda bulunmadı. Bu devletler, siyasi ve ekonomik yapıları yukarıdan (veya dışarıdan) dayatıldığı ve devrimci işçi sınıfı örgütleri ezildiği için deforme olmuş olarak kabul edilir. Dejenere olmuş bir işçi devleti gibi, deforme olmuş bir işçi devletinin sosyalizme geçiş yapan bir devlet olduğu söylenemez.
Şablon:Afrika devlet ve hükûmet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Afrika Birliği başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Angola başbakanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Angola_devlet_ba%C5%9Fkanlar%C4%B1
No paragraph found
Şablon:Arap Birliği üye devletleri liderleri
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Benin devlet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Botsvana devlet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Burkina_Faso_ba%C5%9Fbakanlar%C4%B1
No paragraph found
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Burkina_Faso_devlet_ba%C5%9Fkanlar%C4%B1
No paragraph found
Şablon:Burundi devlet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Cezayir_ba%C5%9Fbakanlar%C4%B1
No paragraph found
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Cezayir_devlet_ba%C5%9Fkanlar%C4%B1
No paragraph found
Şablon:Cibuti başbakanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Cibuti_devlet_ba%C5%9Fkanlar%C4%B1
No paragraph found
Şablon:Çad başbakanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Çad devlet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Ekvator_Ginesi_ba%C5%9Fbakanlar%C4%B1
No paragraph found
Şablon:Ekvator Ginesi devlet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Etiyopya imparatorları

İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Fas başbakanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Fildi%C5%9Fi_Sahili_ba%C5%9Fbakanlar%C4%B1
No paragraph found
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Fildi%C5%9Fi_Sahili_devlet_ba%C5%9Fkanlar%C4%B1
No paragraph found
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Gabon_ba%C5%9Fbakanlar%C4%B1
No paragraph found
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Gabon_devlet_ba%C5%9Fkanlar%C4%B1
No paragraph found
Şablon:Gambiya devlet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Gana devlet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Gine_ba%C5%9Fbakanlar%C4%B1
No paragraph found
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Gine_devlet_ba%C5%9Fkanlar%C4%B1
No paragraph found
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Gine-Bissau_ba%C5%9Fbakanlar%C4%B1
No paragraph found
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Gine-Bissau_devlet_ba%C5%9Fkanlar%C4%B1
No paragraph found
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:G%C3%BCney_Afrika_ba%C5%9Fbakanlar%C4%B1
No paragraph found
Şablon:Güney Afrika devlet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:G%C3%BCney_Sudan_devlet_ba%C5%9Fkanlar%C4%B1
No paragraph found
Şablon:Kenya devlet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Komorlar_devlet_ba%C5%9Fkanlar%C4%B1
No paragraph found
Şablon:Kongo Cumhuriyeti başbakanları
*geçici     † askeri
Şablon:Kongo Cumhuriyeti devlet başkanları
*geçici     † askeri
Şablon:Kongo Demokratik Cumhuriyeti başbakanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Kongo Demokratik Cumhuriyeti devlet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Lesotho başbakanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Liberya devlet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Libya_ba%C5%9Fbakanlar%C4%B1
No paragraph found
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Libya_devlet_ba%C5%9Fkanlar%C4%B1
No paragraph found
Şablon:Madagaskar başbakanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Madagaskar cumhurbaşkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.
Şablon:Malavi devlet başkanları
İlk yükleme görünümü hiçbir komut verilmediği takdirde otodaralt değeri ile oluşturulur.