aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
Katerina Tihonova
Katerina Tihonova (Rusça: Катерина Тихонова) veya doğum adıyla Yekaterina Vladimirovna Putina (Екатерина Владимировна Путина) (d. 31 Ağustos 1986)[1], Rus akrobatik dansçı ve Moskova Devlet Üniversitesi'ndeki iki girişimin yöneticisidir.[2] Rusya devlet başkanı Vladimir Putin'in küçük kızıdır.[3][4]
Mariya Vorontsova
Mariya Vorontsova (Rusça: Мария Воронцова), doğum adıyla Mariya Vladimirovna Putina (Мария Владимировна Путина) veya başka bilinen adıyla Maria Faassen[1][2] (d. 28 Nisan 1985), Rus pediatrik endokrinoloji uzmanı[3]. Rusya devlet başkanı Vladimir Putin'in ilk kızıdır.[4]
Putin'in Sarayı
"Putin'in Sarayı" (Rusça: "Дворец Путина", romanize: Dvorets Putina), Rusya'nın Krasnodar Krayı'na bağlı Gelencik kentinde bulunan bir saray kompleksidir.[2]
Putinleştirme
Putinleştirme, Avrupa Parlamentosu Başkanı Martin Schulz tarafından popüler hale getirilen bir terimdir. Bu terim, Rusya'da ki Vladimir Putin rejimini taklit ederek bazı Doğu Avrupa ülkelerinde liberal demokrasiden uzaklaşma eğilimini ifade eder. Otoriter bir yönetimden liberal bir demokrasiye geçiş süreci ise "Putin'den arınma" olarak bilinir.[1]
Rusya'nın Ukrayna'yı işgali
 Rusya
Sığınaktaki dede
Sığınaktaki dede,[1][2][3] (Rusça: Бункерный дед, Latin harfleriye: Bunkernıy ded; Ukraynaca: Бункерний дід, Latin harfleriye: Bunkerniy did) Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin için kullanılan aşağılayıcı bir ifadedir. İfade, Rus ve Ukraynalı internet kullanıcıları arasında yayılmıştır.
Vladimir Putin'in toplantı masası
Vladimir Putin'in toplantı masası, Kremlin'de bulunan beyaz tepeli oval bir masadır. Masa, 1990'ların sonlarında Boris Yeltsin'in başkanlığı sırasında kurulmuştur.[1] Masanın 6 metre uzunluğunda, tek levha kayın ağacından yapıldığı ve içi boş üç ahşap sehpa üzerinde taşındığı bildirilmektedir. Beyaz lakelidir ve yan tarafı altın kaplamadır.[2]
Wagner Grubu isyanı
Wagner ilerleyişini durdurdu
227 No.lu Emir
227 No.lu Emir veya bilinen adıyla Geri adım yok! (Rusça: Ни шагу назад!; Ni shagu nazad!), devam eden Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Halk Savunma Komiseri olarak görev yapan Josef Stalin tarafından 28 Temmuz 1942 tarihinde verilen emirdir. Emiri konu alan Geri adım yok! sloganı 1942 yazında Sovyet basınının ana sloganı haline geldi.[1][2]
Boris Bajanov
Boris Georgiyeviç Bajanov (Rusça: Борис Георгиевич Бажановbazen) veya kısaca Bajanov (9 Ağustos 1900 -  30 Aralık 1982) Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu sekreteri ve 1923 - 1925 yılları arasında Josef Stalin'in sekreteri.[1][2]
Eşelonnaya
Eşelonnaya (Rusça: Эшелонная) ya da bilinen diğer isimleriyle Voroşilov İçin Şarkı (Песня о Ворошилове) veya Kızıl Muhafızların Savaşı (Боевая красногвардейская), 1933 yılında bestesi Aleksandr Aleksandrov, sözleri Osip Koliçev tarafından yazılan Sovyet şarkısı. Rus İç Savaşı dönemini anlatan popüler Sovyet marşlarından biridir.[1] Kliment Voroşilov'a adanan şarkı aynı zamanda savaş döneminde önemli yeri olan buharlı lokomotifi konu alır.[2]
Finlandiya Demokratik Cumhuriyeti
Finlandiya Demokratik Cumhuriyeti, II. Dünya Savaşı'nın Kış Savaşı cephesinde Sovyetler Birliği'nin lideri Josef Stalin tarafından örgütlenmiş komünizm destekçisi milislerden ve Sovyet partizanlarından oluşturulmuş devlettir. Bu ülkenin hiçbir özelliği olmaması ile birlikte Kış Savaşı'nın bitiminde imzalanan Moskova Barış Antlaşması ile birlikte lağvedilmiştir. Daha sonra Devam Savaşı başlamış olsa bile, Stalin bu devleti tekrar kurmamıştır. O dönemlerde Stalin yönetimi altındaki Sovyetler Birliği'nin Finlandiya, Japonya, Türkiye ve Batı Almanya için özel planları olmasına karşın ancak Batı Avrupa'da aşırı solcu örgütleri desteklemek ile yetinmiş ve Kore Savaşı bitiminde hastalanarak ölmüştür. Söz konusu topraklar şu an Rusya kontrolü altındadır. Bazı muhalif partiler dışında Finlandiya'nın resmi bir toprak talebi yoktur.[1][2][3][4][5]
Gürcistan Olayı
Gürcistan Olayı (Rusça: Грузинское дело), Rus İmparatorluğu'nda gerçekleşen Ekim Devrimi ve Rus İç Savaşı'nın ardından 1922 yılında Gürcistan topraklarında sosyalizmin gerektirdiği sosyal ve siyasi değişikliklerin nasıl gerçekleştirileceğine dair Bolşevik önder kadro arasında çıkan siyasi anlaşmazlık ve bunu izleyen olayları kapsar.
Stalin Hattı
Stalin Hattı, Sovyetler Birliği'nin batı sınırı boyunca uzanan bir tahkimatlar dizisidir. Batıdan gelecek bir saldırı karşısında Sovyet sınırlarını korumak üzere 1930'lu yıllarda inşasına başlanmıştır.[1]
Josef Stalin ve antisemitizm
Stalin ve antisemitizm, Josef Stalin'in antisemitizm ile ilgili görüşlerini kapsar. Stalin'in Yahudi karşıtlığı düşüncesinin derecesi, tarihçiler tarafından geniş ölçüde tartışılmıştır. Stalin'in bazı dönemlerde antisemitik tutumlar sergilediğine dair örnekler çağdaşları tarafından görülmüş ve tarihsel kaynaklar tarafından belgelenmiştir.[1]
Josef Stalin ve din
Josef Stalin'in dine karşı tutumu zamanla değişti. Aynı zamanda, komünist rejimin hayatta kalması ve genişlemesi gibi pragmatik hedeflerin peşinden gitmedeki tutarlılığı ile ayırt edildi. Bazı araştırmacılar, Stalin'in dine karşı tutumunun belirsiz olduğunu düşünüyor. 15 Mayıs 1932'de Sovyetler Birliği'nde, 1 Mayıs 1937'ye kadar ülkede dinin tamamen ortadan kaldırılması olan bir kampanya ilan edildi. 1939'a gelindiğinde, Sovyetler Birliği'nde çalışmaya devam eden kiliselerin sayısı birkaç yüze indirildi ve piskoposluk yapıları tamamen yıkıldı. Büyük Temizlik sırasında, Stalin'in kişisel kararı ile Başpiskopos Pitirim ve Moskova Patrikhanesi başkanı Başrahip Alexander Vasilyevich Lebedev vuruldu.[1]
Josef Stalin yönetimindeki Sovyetler Birliği'nde ölümler
Sovyetler Birliği'nin 1991 yılında çözülmesinden önce, Stalin döneminde öldürülen insan sayısını saymaya çalışan araştırmacılar, 2 ile 60 milyon arasında değişen tahminler üretti. Sovyetler Birliği dışa kapalı bir ülke olduğu için 1991 yılına kadar insanlar Sovyetler Birliği'nde neler olduğunu öğrenemediler. 1991 yılında Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra paylaşılan resmi belgelere göre 799.455 infazın (1921-1953)[1], Gulag'da yaklaşık 1,7 milyon ölüm ve zorunlu göçler sırasında yaklaşık 390,000 ölüm - bu kategorilerde toplam 2.9 milyon resmi kayıtlı ölüm vakası vardır.[2][3]
Josef Stalin'in ölümü ve devlet cenaze töreni
Sovyetler Birliği'nin ikinci lideri Josef Stalin, 5 Mart 1953'te 74 yaşında, Kuntsevo Dacha'da felç geçirdikten sonra öldü. Dört günlük ulusal yas ilan edildikten sonra bir devlet cenazesi töreni yapıldı. Vücudu daha sonra mumyalandı ve 1961'e kadar Lenin ve Stalin'in Mozolesi'ne defnedildi. Nikita Kruşçev, Georgi Malenkov, Vyaçeslav Molotov ve Lavrenti Beriya, cenazeyi organize etmekten sorumluydular.
Katyn Katliamı
Katyn Katliamı veya Katyn Ormanı Katliamı, 1940 yılında yaklaşık 22.000 Polonyalı subay, sivil ve aydınların başlarına birer kurşun sıkılarak gerçekleştirilen toplu infaz.[1] Sovyetler Birliği hükûmeti uzun yıllar bu olayda kendisinin sorumlu olmadığını açıkladı, olayın Nazi Almanyası tarafından gerçekleştirildiğini savundu. Ancak 1990 yılında Mihail Gorbaçov yaşananların Sovyetler tarafından gerçekleştirildiğini kabul etti. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından 1992 yılında Rusya Devlet Başkanı Boris Yeltsin, Polonya Devlet Başkanı Lech Walesa'ya infaza dair Josef Stalin'in imzaladığı emrin orijinal belgelerini verdi.[2][3][4] Ayrıca 2010 yılında, dönemin Rusya başbakanı Dmitri Medvedev, 22.000 bin kişinin infaz edildiği bu katliam hakkındaki Sovyet belgelerinin çevrimiçi olarak yayınlanmasını emretmiştir. Bunun üzerine Rusya, hükûmete ait bir web sitesinde Katyn'deki Polonyalı mahkumların katliamına ilişkin belgeleri yayınladı.[5]
Na prostorah Rodini çudesnoy
Na prostorah Rodini çudesnoy (На просторах Родины чудесной / Na prostorakh Rodiny chudesnoy ; anlam: "Harika vatanın alanında"), Pesnya o Staline (Песня о Сталине; anlam: "Stalin üzerine şarkı") olarak da bilinen Sovyet popüler propaganda şarkısı.
Nadejda Alliluyeva
Nadejda Alliluyeva-Stalina (Rusça: Надежда Аллилуева-Сталина; 22 Eylül 1901, Bakü - 9 Kasım 1932, Moskova), SSCB lideri Josef Stalin'in ikinci eşi.
Sovyet mimarisi
Sovyet mimarisi, bazı kaynaklarda geçtiği gibi Stalinist mimari (Rusça: ста́линский ампи́р) ya da Sosyalist Klasisizm, Sovyetler Birliği'nin Stalin dönemi (1933-1955) mimarisini tanımlamak için kullanılan bir terim.
Stalin (anlam ayrımı)
Stalin şu anlama gelebilir:
Stalin'in topçu marşı
Stalin'in topçu marşı (Rusça: Марш Сталинской артиллерии / Marsh Stalinskoy artillerii), Sovyet popüler şarkısı.
Stalinu slava!
Stalinu slava! (Rusça: Сталину слава!, anlam: "Yaşasın Stalin!"), Sovyet film müziği ve şarkı.
Tek ülkede sosyalizm
Tek ülkede sosyalizm, 1924 yılında Josef Stalin tarafından ortaya konulan, ertesi yıl Nikolay Buharin tarafından geliştirilen ve son olarak Stalin tarafından devlet politikası olarak benimsenen bir kuramdır.[1]
Tiflis Ruhban Okulu
Tiflis Ruhban Okulu, (Gürcüce: თბილისის სასულიერო სემინარია, Rusça: Тбили́сская духо́вная семина́рия) 1817'den 1919'a kadar Rus Ortodoks Kilisesi'nin Tiflis'teki manevi eğitim kurumu olan ruhban okulu. Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreteri Josef Stalin 1895'te on altı yaşındayken burada okudu. Eğitim dili Rusça idi ve Gürcü dili orada eğitim veren Rus rahipleri tarafından küçümsendi. Stalin her iki dilde de iyi bir okuyucu oldu ve bu yıllarda Rus baskınlığına karşı Gürcü kültürünü savundu. Anonim olarak yerel basında Gürcüce şiirler yazdı ve siyaset ile uğraştı. Performansı iyi olmasına rağmen, final sınavlarını kaçırdıktan sonra 1899'da okuldna atıldı.[1]
Tito-Stalin ayrılığı
Tito–Stalin ayrılığı Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti ve SSCB liderleri arasında baş gösteren ve 1948 yılında Yugoslavya'nın Kominform'dan ihraç edilmesiyle sonuçlanan görüş ayrılığına ve uzlaşmazlık sürecine verilen isimdir.  Bu aynı zamanda, Yugoslavya'da İnformbiro Dönemi adıyla anılacak, SSCB ile olan ilişkilerin iyice zayıfladığı, 1955 yılına kadar devam edecek bir dönemin başlangıcıydı.
Uluslar Halk Komiserliği
Uluslar Halk Komiserliği veya Narkomnatlar SSCB'nin erken döneminde 1917'den 1924'e kadar[1] Rus olmayan milletler konusunda faaliyet gösteren kuruluş. Jozef Stalin 1917-23 arasında Halk Komiserleri Kurulu'nun  Uluslar Halk Komiseri görev yapmıştır.
Vissariyon İvanoviç Cugaşvili
Vissariyon İvanoviç Cugaşvili (Gürcüce: ბესარიონ ჯუღაშვილი, Rusça: Виссарион Иванович Джугашвили; 1849 veya 1850 – 25 Ağustos 1909), Josef Stalin'in babasıdır. Genellikle gerçek adını değil, takma adı olan "Viso"yu kullandı. Yoksulluk içinde yaşadı. Ayakkabıcılık yaptı. Eşi, Stalin'in annesi olan Ketevan Geladze'dir.
Abdullah Gül
Abdullah Gül (d. 29 Ekim 1950, Bünyan, Kayseri), Türk siyasetçi, ekonomist ve Türkiye'nin 11. Cumhurbaşkanı.[2] Cumhurbaşkanlığı görevini 2007 - 2014 yılları arasında sürdürmüştür.[3][4] Bu görevinden önce 4 aylığına 2002 - 2003 yılları arasında Türkiye Başbakanı olarak görev almıştır.[5] 2003 - 2007 yılları arasında Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı olarak görev almıştır.[6]
Abdullah Gül tarafından yapılan cumhurbaşkanlığı ziyaretleri listesi
Bu madde, Türkiye Cumhuriyeti'nin 11. cumhurbaşkanı Abdullah Gül tarafından yapılan cumhurbaşkanlığı seyahatleri listesini içermektedir. 28 Ağustos 2007'de göreve başlayan Gül, görev süresinin dolduğu 28 Ağustos 2014'e kadar 4 farklı kıtada 63 farklı ülkeyi ziyaret etmiştir.
2007 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi
Ahmet Necdet Sezer
58. Türkiye Hükûmeti
58. Türkiye Hükûmeti veya Gül Hükûmeti, 3 Kasım 2002 genel seçimlerinde Adalet ve Kalkınma Partisinin tek başına iktidara gelmesinden sonra,[1] AK Parti Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın siyaset yasağı yüzünden seçimlere katılamaması nedeniyle Kayseri Milletvekili Abdullah Gül'ün kurduğu hükûmettir.
Abdullah Gül Üniversitesi
Abdullah Gül Üniversitesi (AGÜ), 2010 yılında Kayseri'de kurulan devlet üniversitesidir.
Altay Cengizer
Ahmet Altay Cengizer (d. 22 Ekim 1954, İstanbul) Türk büyükelçi.
Cihangir Akşit
Emin Cihangir Akşit (d. 16 Temmuz 1953, İstanbul) Türk asker.
Mehmet Ferden Çarıkçı
Ferden Çarıkçı (d. 1968, İstanbul) Türk büyükelçi.
Fikret Nesip Üçcan
Fikret Nesip Üçcan (d. 1 Şubat 1943, İstanbul[1]) Eski Başbakanlık müsteşarı.
Gürcan Balık
Gürcan Balık (d. 18 Haziran 1973, Yerköy) Türk büyükelçi.
Gürcan Türkoğlu
Hüsnü Gürcan Türkoğlu, (d. 1955, İstanbul) Türk diplomat.
Hayrünnisa Gül
Hayrünnisa Gül (evlilik öncesi soyadı Özyurt; 18 Ağustos 1965[1]; Beşiktaş, İstanbul), Türkiye'nin 11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün eşidir.
Hüseyin Avni Karslıoğlu
Hüseyin Avni Karslıoğlu, (d. 15 Kasım 1956, Yozgat), Türk diplomat ve Türkiye'nin eski Almanya büyükelçisi.
Hüseyin Diriöz
Hüseyin Diriöz (d. 17 Eylül 1956, İstanbul) Türk büyükelçi.
Murat Salim Esenli
Murat Esenli (d. 23 Mart 1962, Ankara[1]) Türk büyükelçi.
Sadık Arslan
Sadık Arslan (d. 1 Ocak 1968, Sivrihisar) Türk diplomat.
Zergün Korutürk
Zergün Korutürk (d. 1948 Ankara), Türk diplomat.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:Halide_Edib_Ad%C4%B1var
No paragraph found
Sinekli Bakkal (film)
Sinekli Bakkal, senaryo ve yapımcılığını Osman F. Seden'in üstlendiği, Mehmet Dinler'in yönettiği 1967 yapımı Türk filmidir. Filmin başrollerdeki oyuncuları Türkân Şoray ve Ediz Hun'dur.
Vurun Kahpeye (film, 1949)
Vurun Kahpeye, Lütfi Ömer Akad'ın 1949 yapımı filmi. İftira sonrası linç edilen Aliye Öğretmenin hikâyesini konu edinmektedir. Film, Halide Edib Adıvar'ın 1923 yılı sonlarında Akşam gazetesinde tefrika edilen ve 1926'da ilk defa kitap olarak yayınlanan[1] aynı adlı eserinden sinemaya uyarlanmıştır. Roman, toplamda üç defa sinemaya uyarlanmış ve bu, ilk uyarlamadır. Başrolde Aliye Öğretmeni canlandıran Sezer Sezin vardır.
Ahmet Davutoğlu
Ekonomi ile Siyaset Fakültesi, İstanbul
Ahmet Davutoğlu'nun başbakanlıktan istifa süreci
Davutoğlu'nun istifa süreci, Ahmet Davutoğlu ve Recep Tayyip Erdoğan arasında yaşanan gerginlik sonucunda Davutoğlu'nun başbakanlık ve Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkanlığı görevlerini bırakması ile sonuçlanmış süreçtir. Bu süreç, arka planını sunduğunu iddia eden Pelikan adlı bir grubun blog sitesinin adı ile özdeşleştirilip Pelikan Dosyası olarak da adlandırılmaktadır.[1] Türkiye Cumhuriyeti tarihinde ilk kez bir Başbakan; askerî darbe, gensoru ve seçim mağlubiyeti gibi sebepler dışında bir sebepten ötürü partisinin genel başkanlığını ve başbakanlığı bırakma kararı almıştır.[2][3] Süreç, bazı yorumcular tarafından Saray Darbesi şeklinde de ifade edilmiştir.[4][5][6]
Ali Sarıkaya
Durmuş Ali Sarıkaya (d. 25 Ekim 1974, İstanbul) Türk bürokrat.
Cihad Erginay
Cihad Erginay (d. 24 Eylül 1966, Ankara) Türk büyükelçi.
Feridun Sinirlioğlu
Feridun Hadi Sinirlioğlu (30 Ocak 1956, Görele, Giresun), Türk diplomat ve siyasetçi. 21 Ekim 2016'dan 4 Şubat 2023[1] tarihine kadar Türkiye'nin Birleşmiş Milletler daimî temsilcisi olarak görev almıştır. Bundan önce 2009-2016 tarihleri arasında Dışişleri Bakanlığı Müsteşarı ve 2015 Türkiye genel seçimleri sonrasında oluşturulan geçici seçim hükûmetinde Türkiye Dışişleri Bakanı olarak görev aldı. Ocak 2021'de Cumhurbaşkanlığı atama kararı ile Cumhurbaşkanlığı Başdanışmanlığına atanmıştır.[2]
Kemal Madenoğlu
Kemal Madenoğlu, (d. 1964, Seydişehir) Büyükelçi[1], bürokrat ve planlamacı. 2014-2016 yılları arasında Başbakanlık müsteşarlığı[1], 2009-2011 yılları arasında Devlet Planlama Teşkilatı müsteşarlığı[2], 2011-2014 yılları arasında Kalkınma Bakanlığı müsteşarlığı[1] görevlerini yürütmüştür.
Kemal Ökem
Mekin Mustafa Kemal Ökem[1] (25 Ekim 1967, Ankara) Türk diplomat.
Selçuk Ünal
Selçuk Ünal (d. 1971, Ankara) Türk büyükelçi.
1. Demokrasi ve Atılım Partisi Olağan Büyük Kongresi
Ali Babacan
Demokrasi ve Atılım Partisi
10 Kasım Atatürk'ü anma günü ve Atatürk haftası
10 Kasım Atatürk'ü Anma Günü, 10 Kasım 1938 günü saat 09.05'te yaşamını yitiren, Türkiye'nin kurucusu ve ilk Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk anısına her yıl tutulan ulusal yastır. 10 Kasım gününü kapsayan Atatürk Haftası ise Atatürk'ün yurt genelinde anıldığı, ilke ve devrimlerinin anlatıldığı, radyo ve televizyonda konuşmalarının kendi sesinden yayımlandığı, Atatürk'le ilgili filmlerin gösterildiği; 10-16 Kasım tarihleri arasına karşılık gelen haftaya denir.
Mustafa Kemal Atatürk'ün adını taşıyan şeyler listesi
Bu sayfada adını Mustafa Kemal Atatürk'ten alan şeyler listelenmektedir.
Agop Dilâçar
DoğrulukGörüldü
Ali Galip Olayı
Ali Galip Olayı, Sadrazam Damat Ferit Paşa hükûmetinin, Elazığ Valisi Ali Galip Bey’in önderliğinde Sivas Kongresi'nin yapılmasını engellemeye ve Mustafa Kemal Paşa'yı ortadan kaldırmaya, Heyet-i Temsiliye ve Millî Mücadeleyi durdurmaya çalıştığı girişim.[1][2]
Süreyya Anderiman
Süreyya Anderiman (1902, Taif - 28 Eylül 1959, Tokyo, Japonya), Türk bürokrat.
Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun
Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun veya 5816 sayılı kanun, kamuoyunda anıldığı şekliyle Atatürk'ü Koruma Kanunu, 25 Temmuz 1951'de kabul edilmiş Türkiye Cumhuriyeti kanunudur. Konusu, ülkenin kurucusu ve ilk cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'e karşı işlenecek suçlardır.
Atatürk Devlet Modeli Lisesi
Atatürk Devlet Modeli Lisesi (Bengali: আতাতুর্ক সরকারি আদর্শ উচ্চ বিদ্যালয়) Bangladeş'in Feni ilçesinde bulunan bir orta öğretim okuludur. İlçenin en eski okullarından biridir. 8 dönüm arazi üzerine inşa edilen okul, adını milletin babası ve Türkiye'nin ilk cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ten alıyor.
Atatürk Kitaplığı
Atatürk Kitaplığı, İstanbul'un Taksim semtinde Mete Caddesi üzerinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kütüphane ve Müzeler Müdürlüğü'ne bağlı, halka ve araştırmacılara hizmet veren bir kitaplıktır.
Atatürk Uluslararası Barış Ödülü
İnkılapları
Atatürk ve Kurtuluş Savaşı Müzesi
Atatürk ve Kurtuluş Savaşı Müzesi ya da resmi adıyla Anıtkabir Atatürk ve Kurtuluş Savaşı Müzesi, Anıtkabir'de Atatürk'ün mozolesinin bulunduğu Şeref Salonu'nun altındaki 3 bin metrekarelik sütunlu alanda bulunan 21 Haziran 1960'ta ziyarete açılmış müze.[1]
Atatürk Yılı
UNESCO'nun 27 Kasım 1978'de Paris'te düzenlediği 20. Genel Kurul toplantısında 1981 yılının Atatürk Yılı olarak kutlanmasına karar verildi. 12 Eylül Darbesi ile yönetime gelen Millî Güvenlik Konseyi de bir kanun çıkararak 1981 yılını Atatürk Yılı kabul ve ilan etti.[1]
Atatürk'ün Sevdiği Şarkılar
Atatürk'ün Sevdiği Şarkılar, Atatürk'ün sevdiği şarkıların yer aldığı, toplamda 20 şarkıdan oluşan, Müzeyyen Senar ve Safiye Ayla tarafından seslendirilen Türk sanat müziği şarkılarından oluşan albümdür.[1]
Atatürklü İş Bankası reklamı

Atatürklü Türkiye İş Bankası reklamı, Türkiye'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün canlandırıldığı reklam. İlk kez 9 Kasım 2007'de, prime-time kuşağında saat 21.00'da yayınlanmış olup 10 Kasım 2007'de Atatürk'ün 69. ölüm yıldönümünde genel olarak yayınlanmıştır.
Atatürk Barajı ve Hidroelektrik Santrali
DoğrulukGörüldü
Başkomutanlık Meydan Muharebesi
DoğrulukGörüldü
Conk Bayırı Muharebesi
 Britanya İmparatorluğu
Atatürk Devrimleri
Atatürk Devrimleri ya da Atatürk İnkılâpları (Atatürk Reformları, Kemalist Devrim, Türk Devrimi, Cumhuriyet Devrimi vb. adlarla da anılır), I. Dünya Savaşı'ndan sonra teokratik ve çok uluslu Osmanlı Devleti'nin  laik, demokratik ulus devlet Türkiye'ye dönüşmesiyle  sonuçlanan,  Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu ve ilk cumhurbaşkanı olan Mustafa Kemal Atatürk'ün kişiliği, önerileri, girişimleri ile gerçekleştirilmiş toplumsal, kültürel, yasal ve iktisadi bir dizi düzenlemenin genel adıdır.
Ercüment Ekrem Talû
Ercüment Ekrem Talû (d. 1888, İstanbul - ö. 16 Aralık 1956), Türk gazeteci, yazar ve siyasetçi.
Güneş-Dil Teorisi
İnkılapları
Hagop Vahram Çerçiyan
Hagop Vahram Çerçiyan, İstanbul Robert Koleji'nde bir matematik, coğrafya ve kaligrafi öğretmeniydi.
Atatürk Koşusu
Atatürk Koşusu, Atatürk'ün Ankara'ya ilk gelişine rastlayan 27 Aralık günü yapılan ve bir gelenek halini almış bulunan 10.800 m'lik sokak koşusudur. İlk kez 27 Aralık 1936'da yapılmıştır. Bu koşuyu Galip Darılmaz kazanmıştır (41 dakika 08 saniye ile).[kaynak belirtilmeli]
Latife Uşşakî
Latife Uşşakî ya da Latife Hanım, (d. 17 Haziran 1898, İzmir - ö. 12 Temmuz 1975, İstanbul), Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün ilk ve tek evliliğinde eşiydi. 29 Ocak 1923 ile 5 Ağustos 1925 tarihleri arasında, iki buçuk yıl Atatürk ile evli kalmıştır. Atatürk ile evliliği ve bu evliliğin bitişi, Türkiye Cumhuriyeti tarihi açısından önemli ve popüler bir konudur.[1]
Mustafa Kemal Atatürk kronolojisi
İnkılapları
Mustafa Kemal Atatürk'ün askerî kariyeri
DoğrulukGörüldü
MV Savarona
MV Savarona, 28 Mart 1931'de Hamburg'da denize indiğinde dünyanın en büyük yatı olan, 23 Şubat 1938’de yedi yaşındayken Türk Hükûmeti tarafından satın alınarak devrin cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'e hediye edilmiş yat.
Ne mutlu Türk'üm diyene
"Ne mutlu Türk'üm diyene", Mustafa Kemal Atatürk'ün, Onuncu Yıl Nutku'nun bitiminde Cumhuriyet Bayramı tebriği için söylediği sözdür. Daha sonra 1972 yılında Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı tarafından öğrenci andına eklenmiştir.[1][2][3] Siyasi miting ve eylemlerde bir slogan olarak da kullanılmaktadır. Türkiye'deki ve KKTC'deki birçok dağ ve tepede de bu sözü görmek mümkündür. Zaman zaman bu sözün etnik ayrımcılığa yol açtığı iddiasıyla çeşitli eleştirilerde de bulunulmuştur. Fakat söz, mensup olduğu millet fark etmeksizin “Türk’üm” diyebilene ne mutlu anlamı taşımaktadır.
Mustafa Kemal Atatürk'ün ödülleri listesi
Bu maddede, Mustafa Kemal Atatürk'ün Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye döneminde aldığı ödüllerin bir listesi yer almaktadır. Atatürk'ün madalya ve nişanları ile manevi evlatlarından Afet İnan, Rukiye Erkin, Sabiha Gökçen'in armağan ettikleri Atatürk'e ait eşyalar, Anıtkabir'deki Atatürk ve Kurtuluş Savaşı Müzesi'nde sergilenmektedir.
Mustafa Kemal Atatürk'ün ölümü ve devlet cenaze töreni
İnkılapları
Salih Bozok
1319 (1902) P.-158[1]
Damal'daki Atatürk silüeti
Atatürk silüeti, bir doğa olayı ile her yıl Ardahan ilinin Damal ilçesinin Ata Mahallesi'nde Karadağlar'ın eteğine her yıl beliren ünlü silüet.[1] Atatürk silüeti Ardahan'ın Karadağlar'ın eteğine yanındaki tepenin gölgesinin düşmesiyle oluşuyor.[1] Her yıl haziran ayının 15'i ile temmuz ayının 15'ine kadar saat 18 sıralarında Karadağ sırtlarında Atatürk'ün bu silüeti net olarak yaklaşık 20 dakika izlenmektedir.
Hasan Rıza Soyak
Hasan Rıza Soyak (1888, Üsküp - 26 Ekim 1970,[1][2] İstanbul), Türk bürokrat, siyasetçi
Tevfik Bıyıklıoğlu
Mehmet Tevfik Bıyıklıoğlu (1891, Çanakkale - 24 Kasım 1961), Türk asker ve siyasetçi.
Türk Ulusal Hareketi
Türk Ulusal Hareketi, Kuvâ-yi Milliye'nin direnişiyle Ankara Hükûmeti'nin siyasal ve askerî eylemlerini kapsayan Türk hareketi. I. Dünya Savaşı'nın kötü sonuçlarından sonra Osmanlı İmparatorluğu'nun bölünmesi ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasına kadar geçen süreyi kapsar. Ulusal hareketin ilk adımı Mustafa Kemal'in Samsun'a çıkışı kabul edilmektedir.[1] Türkler aşamalı olarak, Mustafa Kemal Paşa'nın liderliği çevresinde birleşti.
Türkiye Türklerindir
Türkiye Türklerindir, Mustafa Kemal Atatürk'e ait bir söz.[1] Çeşitli siyasetçiler ve yazarlar tarafından da kullanılmıştır.[2] Hürriyet gazetesinin sloganı olarak da kullanılmaktadır.
Ruşen Eşref Ünaydın
Mehmet Ruşen Ünaydın[1] (18 Mart 1892, İstanbul - 21 Eylül 1959, İstanbul), Türk gazeteci, yazar, siyasetçi ve diplomat. Türk Dil Kurumu ve Galatasaray'ın kurucularından (12 numaralı üye) biridir.
Vatan ve Hürriyet Cemiyeti
Vatan ve Hürriyet Cemiyeti, 20. yüzyılın başlarında Sultan II. Abdülhamit'in otokratik yönetimine karşı olan reformist subayların kurduğu gizli dernek.
Ya istiklâl ya ölüm
Ya istiklal ya ölüm, Mustafa Kemal Atatürk'ün Sivas Kongresi'ne dayanan sözüdür.
Yusuf Hikmet Bayur
Yusuf Hikmet Bayur[1] (1891, İstanbul - 6 Mart 1980, İstanbul), Türk siyasetçi ve tarihçi. Türk devrim tarihi konusundaki çalışmalarıyla tanınmıştır. 1933–1934 yılları arasında İsmet İnönü tarafından kurulan hükûmette Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanı olarak yer almıştır. Bu görevinden önce 1932–1933 ve 1927–1928 yılları arasında Türkiye Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliği görevini sürdürmüştür. 1925–1927 yılları arasında Yugoslavya, 1928–1931 yılları arasında ise Afganistan Büyükelçisi olmuştur.
1950 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi
İsmet İnönü
Cumhuriyet Halk Partisi
1954 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi
Celal Bayar
Demokrat Parti (1946)
Ali Haydar Görk
Ali Haydar Görk (26 Ekim 1905, İstanbul - 23 Mart 1966), Türk diplomat.
Dörtlü Takrir
Dörtlü Takrir, 7 Haziran 1945'te CHP'li Celâl Bayar, Refik Koraltan, Adnan Menderes ve Fuat Köprülü'nün meclis grubunda açık olarak görüşülmek üzere verdiği önergedir. Dört kişi verdiği için Dörtlü Takrir diye anılır.[1] Amacı, Türkiye'nin tek parti yönetiminden çok partili hayata geçmesi, serbest seçimlerin yapılması, üniversite özerkliği, tek dereceli seçim sistemi, yürütme erkinin CHP'nin tüzel hamiliğinden çıkarılması idi. Menderes ile Köprülü Vatan gazetesinde muhalif yazılar yazmaya başlayınca 21 Eylül 1945'te ikisi de partiden ihraç edildi. Buna tepki gösteren Refik Koraltan'ın partiden ihraç edilmesi takip etti. Gelişen olaylar doğrultusunda Celâl Bayar ise hem milletvekilliğinden hem de partiden istifa etmiştir.
Kemal Gedeleç
Hasan Kemaleddin "Kemal" Gedeleç (1878, İstanbul - 1962), Türk bürokrattır.
Ahmet İhsan Gürsoy
Ahmet İhsan Gürsoy (1913, Gediz, Kütahya - 15 Ağustos 2008, İstanbul), TBMM 8. Dönem, 9. Dönem, 10. Dönem ve 11. Dönem (1946-1960) Demokrat Parti Kütahya milletvekili.
Haldun Derin
DoğrulukGörüldü
Munis Faik Ozansoy
Munis Faik Ozansoy (22 Mart 1911, Midilli, Osmanlı İmparatorluğu - 31 Mart 1975, Paris, Fransa[1][2]), Türk bürokrat, şair ve yazar.
Nilüfer Gürsoy
Nilüfer Gürsoy (d. 1 Haziran 1921), Türk siyasetçi. 3. Türkiye Cumhurbaşkanı Celal Bayar'ın kızıdır.
Nurullah İhsan Tolon
Mehmet Nurullah Tolon (1904, İstanbul - 1 Ağustos 1986), Türk siyasetçidir.
Ömer Fikret Belbez
Ömer Fikret Belbez (d. 1903, Van - ö. 4 Haziran 1985, İstanbul) Türk büyükelçi ve bürokrat.
Reşide Bayar
Reşide Bayar (d. 1887,[1] Bursa - ö. 24 Aralık 1962, Ankara), Türkiye Cumhuriyeti 3. Cumhurbaşkanı Celâl Bayar'ın eşi. Refii, Turgut ve Nilüfer adlarında üç çocuğu olmuştur. İlk çocuğu olan Refii kalp romatizmasından ölmüştür. Üç dönem üst üste Cumhurbaşkanlığı görevinde bulunan Celâl Bayar ile 1903'te evlenmiştir.[2] 24 Aralık 1962'de İstanbul'dan Ankara'ya gelirken trende kalp krizi geçirerek öldü.
https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Eablon:27_May%C4%B1s_Darbesi
No paragraph found
Süleyman Demirel
Süleyman Sami Demirel[2] (1 Kasım 1924, Isparta - 17 Haziran 2015, Ankara), 1993-2000 yılları arasında Türkiye'nin 9. cumhurbaşkanı olarak görev yapan Türk mühendis, siyasetçi ve devlet adamı.
1993 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi
Hüsamettin Cindoruk (vekaleten)
Ali Naci Tuncer
Ali Naci Tuncer (1939, Çaykara, Trabzon) Türk siyasetçi, hakim.
Ekrem Ceyhun
Ertuğrul Ekrem Ceyhun (4 Şubat 1927, Erzurum, Türkiye - ö. 1 Nisan 2017, Ankara), Türk siyasetçi.
Ender Arat
Ender Arat, (d. 21 Ocak 1947, İzmir), Türk bürokrat.
Güniz Sokak
Güniz Sokak, Süleyman Demirel ve eşi Nazmiye Demirel'in ikamet etmiş olduğu Ankara'nın Çankaya ilçesi Kavaklıdere semtinde evinin bulunduğu sokaktır.
Mustafa Ernam
Mustafa Ernam (15 Kasım 1931; Kemaliye, Erzincan - 22 Aralık 1988), Türk bürokrat.
Nazmiye Demirel
Nazmiye Demirel (evlilik öncesi soyadı Şener; d. 3 Ocak 1928 - ö. 27 Mayıs 2013), Türkiye Cumhuriyeti'nin 9. Cumhurbaşkanı olan Süleyman Demirel'in eşi.
Necdet Seçkinöz
Necdet Seçkinöz (1 Ekim 1927, Üsküdar, İstanbul Türkiye - 7 Şubat 2004), Türk bürokrat.
Turgut Özal
Siyasi Partisi
Süleyman Demirel Anıt Mezarı
Süleyman Demirel Anıt Mezarı, Türkiye'nin 9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in doğduğu köy olan Isparta'nın Atabey ilçesine bağlı İslamköy'de Çalcatepe mevkiinde bulunan anıt mezarı. Kapladığı 58 bin m2 alan ile Anıtkabir'den sonra Türkiye'nin ikinci büyük anıt mezarıdır. Anıt mezar, Demirel hayattayken oluşturulmaya başlandı.[1]
Süleyman Demirel Üniversitesi (Kazakistan)
Süleyman Demirel Üniversitesi Almatı, Kazakistan'da bulunan 1996 kurulmuş ve kısa süre içerisinde ülkenin en prestijli üniversitesi haline gelmiş Türkiye eski Cumhurbaşkanının ismini taşıyan yükseköğretim kurumudur. Üniversitenin öğretim dili İngilizcedir. Birçok öğrenci Kazakistan'ın büyük şehirlerinden gelen Türk-Kazak liselerinden mezun olan öğrencilerdir.
Volkan Bozkır
Volkan Bozkır (d. 22 Kasım 1950, Ankara), Türk hukukçu, diplomat ve siyasetçi. Türkiye’nin eski Avrupa Birliği Bakanı ve Başmüzakerecisi, İstanbul Milletvekili, TBMM Dışişleri Komisyonu Başkanı, Türkiye-ABD Parlamentolararası Dostluk Grubu Başkanı görevlerini yürütmüştür.
Deniz Baykal
Deniz Baykal (20 Temmuz 1938, Antalya - 11 Şubat 2023, Ankara) Türk avukat, siyaset bilimci,[1] akademisyen ve siyasetçi. Cumhuriyet Halk Partisinin 4. genel başkanı. 1995-1996 yılları arasında başbakan yardımcılığı görevini yürüttü. Birçok hükûmette yer alan Baykal, kısa aralıklar dışında 1992-2010 yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisinin genel başkanlığını yaptı. 2002-2010 yılları arasında CHP'yi ana muhalefet partisi olarak yönetti.
Önder Sav
DoğrulukGörüldü
Yılmaz Ateş
DoğrulukGörüldü
2016 Milliyetçi Hareket Partisi Olağanüstü Kongresi
Devlet Bahçeli
Milliyetçi Hareket Partisi
Devlet Bahçeli
Devlet Bahçeli (d. 1 Ocak 1948, Osmaniye),[2] Türk akademisyen,[3] ekonomist ve siyasetçidir. Milliyetçi Hareket Partisinin (MHP) Genel Başkanı ve eski Başbakan Yardımcısı'dır.
Ülkü Ocaklarının kurucularından olan Bahçeli, 6 Temmuz 1997 tarihinden beri MHP Genel Başkanlığı görevini sürdürmektedir. 1999-2002 yılları arasında Bülent Ecevit tarafından kurulan ANASOL-M Koalisyon Hükûmetinde Başbakan Yardımcısı olarak yer aldı. Koalisyon ortaklarıyla birlikte Rahşan Affı'nı çıkardı.
Devlet Bahçeli'nin seçimler tarihi
Günümüzde Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) Genel Başkanı olan Devlet Bahçeli'nin seçimler tarihi, kendisinin aday olduğu tüm seçimleri konu almaktadır. Bahçeli, 1987 yılında Alparslan Türkeş'in çağrısıyla başlayan siyasi kariyerinde birçok genel seçime katılmıştır.
Ömer Karakaş
Ömer Karakaş (d.1973, Sivas) Türk siyasetçi.
Üstün Dinçmen
Üstün Dinçmen (d. 11 Ağustos 1936, Bakırköy) Türk büyükelçi.
2001 Türkiye ekonomik krizi
2001 Türkiye ekonomik krizi (diğer adıyla Kara Çarşamba), Türkiye'de gerçekleşmiş bir ekonomik kriz.
Anayasa kitapçığı krizi
Anayasa kitapçığı krizi, Anayasa fırlatma krizi ya da Kara Çarşamba, 19 Şubat 2001 Pazartesi tarihli Millî Güvenlik Kurulu toplantısında Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer'in Başbakan Bülent Ecevit'e Türkiye Cumhuriyeti anayasa kitapçığını fırlatması ile başlayan siyasi kriz. Kısa süre içinde ülke piyasalarını etkiledi ve 2001 Türkiye ekonomik krizinin nedenlerinden biri hâline geldi.[1]
Demokratik Sol Parti
Demokratik Sol Parti, 14 Kasım 1985 tarihinde Bülent Ecevit liderliğinde kurulan ve Türkiye'de faaliyet gösteren siyasi partidir. Parti tüzüğüne göre resmî kısaltması "DSP" şeklindedir. Simgesi ak güvercindir. Genel başkanı Önder Aksakal'dır.
Ertuğrul Çırağan
Ertuğrul Oğuz Çırağan (d. 1928, Malatya) Türk büyükelçi.
Füsun Koroğlu
Füsun Koroğlu (d. 12 Ocak 1953, Ankara), Türk bürokrat.
Güneş Motel Olayı
Güneş Motel Olayı veya 11'ler Olayı, 1977 yılı sonunda, 1977 Türkiye genel seçimlerinde Adalet Partisi'nden milletvekili seçilen 11 vekilin partilerinden istifa ederek  Cumhuriyet Halk Partisi'ne destek vermesini ifade eden olay. Bu vekiller 5. Demirel Hükûmeti'ne verilen gensoruyu desteklemek, Bülent Ecevit'in kuracağı hükûmetin güvenoyu oylamasında destek vermek karşılığında Ecevit'in kuracağı 42. Türkiye Hükûmeti'nde ekseriyetle bakanlık görevi almıştır.
Şükrü Sina Gürel
Şükrü Sina Gürel (d. 1 Ocak 1950, İzmir), Türk akademisyen ve siyasetçi.
Güvercin (dergi)
Güvercin, Demokratik Sol Parti'nin yayın organı olarak faaliyet gösteren dergi.
Hikmet Sami Türk
Hikmet Sami Türk (1935, Of) Türk hukukçu, akademisyen ve siyasetçidir.
Hikmet Uluğbay
Hikmet Uluğbay (d. 29 Mart 1939[1], Isparta, Türkiye), Türk siyasetçi.
Hüsamettin Özkan
Hasan Hüsamettin Özkan[1] (d. 20 Haziran 1950[2], Develi, Kayseri), Türk siyasetçi. 1999 ve 2002 yılları arasında Bülent Ecevit tarafından kurulan Koalisyon Hükûmeti'nde Başbakan Yardımcısı olarak yer aldı. 1991, 1995 ve 1999 Türkiye genel seçimlerinde İstanbul Milletvekili olarak meclise girdi.[3]
İsmail Ertan
İsmail Ertan (1926 Konarı, Safranbolu Karabük, ö. 6 Ekim 1985[1]), Türk bürokrat.
Ortanın solu
Ortanın solu, CHP'nin politik yelpazede merkez solda konumlandırılmasını ve CHP'nin sosyal demokratlaşma dönemini ifade eder. En başta "ortanın solu" söylemi, İsmet İnönü'nün Kemalizm'i siyasi yelpazede merkez sola koymasıyla başlamış, sonrasında Bülent Ecevit ile beraber Kemalizm ile sosyal demokrasinin kaynaşmasıyla devam etmiştir.[1][2]
Bülent Ecevit'e suikast girişimleri
Bülent Ecevit'e suikast girişimleri, 1970'li yıllarda Türk siyasetçi Bülent Ecevit'e karşı yapılmış tümü başarısızlıkla sonuçlanmış suikast girişimleri.
Zekeriya Temizel
DoğrulukGörüldü
Toprak işleyenin, su kullananın
"Toprak işleyenin, su kullananın", Türkiye'de ortanın solu anlayışını savunan Bülent Ecevit'in 1970'li yıllarda miting ve siyasi demeçlerinde kullandığı, sosyal demokrasiyi öne çıkararak kırsal kalkınmayı hedefleyen köykent projesine atıfla kullanılan siyasi slogan.
Ümit Pamir
Ümit Pamir (d. 18 Eylül 1942, İstanbul Türk büyükelçi
Yekta Güngör Özden
Yekta Güngör Özden (d. 5 Haziran 1932, Niksar), Türk hukukçu, yazar ve şair. Ankara Barosu Başkanlığı (1972-1974), Anayasa Mahkemesi Başkanlığı (1991-1998) ve Atatürkçü Düşünce Derneği Genel Başkanlığı (1998-2000) yapmıştır.
Ekrem İmamoğlu
DoğrulukGörüldü
2023 Erzurum olayları
7 Mayıs 2023 tarihinde İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu'nun Erzurum ilinde gerçekleştirmesi planlanan mitingine taşlı saldırı yapıldı. Tahmini 200 kişinin gerçekleştirdiği saldırılarda sonucu toplam 12 kişi yaralandı.[1][2] İmamoğlu saldırı sonucu mitingini yarıda kesmek zorunda kaldı ve konuşma yapacağı otobüs hasar aldı.[3]
İmamoğlu davası
İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu'na, 4 Kasım 2019 tarihinde yaptığı basın açıklamasında YSK üyelerine hakaret ettiği iddiası ile dava açıldı. 14 Aralık 2022'de mahkeme, İmamoğlu hakkında 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ve siyasi yasak kararı verdiğini açıkladı.[2]
2019 İstanbul ara yerel seçimi
Ali YerlikayaVekâleten, İstanbul Valisi olarak
Enver Paşa
1315 (1899) P.-4[1]
Atilla Koç
Atilla Koç (1 Mart 1946, Aydın), 59. Hükûmet Kültür ve Turizm Bakanı, TBMM 22. ve 23. Dönem AK Parti Aydın milletvekilli.
Millî Gençlik Vakfı
Necmettin Erbakan’ın direktifi ile 1975 yılında kurulmuş vakıftır. Millî Görüş hareketi üyesidir. 28 Şubat Süreci sonrası yaşanan gelişmelere bağlı olarak 2004 yılında kapatılmıştır.[kaynak belirtilmeli] Günümüzde Anadolu Gençlik Derneği adı altında çalışmalarına devam etmektedir.
Osman Kadri Keskin
Osman Kadri Keskin (14 Ağustos 1947, Kastamonu - 14 Kasım 2003), Türk hukukçu.
Pancar Motor
Pancar Motor San.ve Tic. A.Ş., Türkiye merkezli bir motor üreticisidir. Şirket, 1956 yılında kurulmuş olup Türkiye'nin ilk dizel motor üreticisidir.[1][2] Ağırlıklı olarak tarım ve sulama amaçlı motor ve motopompa üretimi yapmaktadır. Şirketin merkezi Konya'nın Selçuklu ilçesinde yer almaktadır.[3]
Selahattin Erbakan
Selahattin Erbakan (30 Ocak 1918, Tekirdağ - 23 Temmuz 2011, İzmir) Türk hekim, asker ve akademisyen. 23. Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı Necmettin Erbakan'ın ağabeyidir.
Ahmet Karabilgin
Ahmet Karabilgin, (d. 1941, Aksaray) Türk vali.
Kemal Nehrozoğlu
Kemal Nehrozoğlu (23 Nisan 1940, Mardin, Türkiye), Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri; İzmir, Muğla, Amasya ve Kocaeli valiliği de yapmıştır.
Murat Karayalçın
Murat Karayalçın (26 Ekim 1943, Samsun), Türk siyasetçi. 1993–1994 arasında Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı, 1994-1995 arasında Dışişleri Bakanı ve Başbakan Yardımcısı, 1995-1999 arasında CHP Samsun Milletvekili, 1997-1999 arasında TBMM Dışişleri Komisyonu Başkanı ve 1989- 1993 arasında SHP’den Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı olarak görev yaptı[1].
Recep Tayyip Erdoğan
DoğrulukGörüldü
Recep Tayyip Erdoğan'ın 2023 cumhurbaşkanlığı seçim kampanyası
Türkiye cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, 2023 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçiminde Cumhur İttifakı'nın ortak cumhurbaşkanı adayı oldu.[2]
59. Türkiye Hükûmeti
59. Türkiye Hükûmeti, I. Erdoğan Hükûmeti olarak da isimlendirilen hükûmettir.[1]
61. Türkiye Hükûmeti

61. Türkiye Hükûmeti veya III. Erdoğan Hükûmeti, AK Parti genel başkanlığını ve hükûmet başkanlığını Recep Tayyip Erdoğan'ın yaptığı hükûmettir. 2011 Türkiye genel seçimlerinin Cumhurbaşkanı Abdullah Gül hükûmeti kurma görevini vermesinin ardından kurulan hükûmettir.
Adalet ve Kalkınma Partisi
Adalet ve Kalkınma Partisi, 14 Ağustos 2001 tarihinde Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde kurulan ve Türkiye'de faaliyet gösteren bir siyasi partidir. Parti tüzüğüne göre resmî kısaltması "AK PARTİ" şeklindedir. Simgesi ampuldür.[48] TBMM'de 263 milletvekili ile en çok üyeye sahip partidir. Genel başkanı aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı da olan Recep Tayyip Erdoğan'dır.
AKBİL Skandalı
AKBİL Skandalı veya AKBİL yolsuzluğu, Recep Tayyip Erdoğan başkanlığındaki İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nde ortaya çıkan bir skandaldır. İddialara göre, 1997 ila 1999 arasında İstanbul Büyükşehir Belediyesi, şehir içi toplu taşıma taşıtlarında ödeme aracı AKBİL'den elde ettiği 2.6 trilyon liralık kazancını gizlemiştir.[1] Nisan 1999'da başlayan soruşturma kapsamında 65 kişi gözaltına alınmıştır. Kamuoyunda, Erdoğan'ın elde ettiği parayla yeni kuracağı partiye kaynak sağladığı şüphesi oluşmuştur.[2] Soruşturma daha sonra skandalın yaşandığı BELBİM'in yanı sıra İGDAŞ, İsfalt, İston ve İBB ile iş yapan şirketler olmak üzere genişletilmiştir.[3] Yargıtay tarafından açılan davada eski belediye başkanı Tayyip Erdoğan, halihazırdaki belediye başkanı Ali Müfit Gürtuna, maliye müfettişi Mustafa Açıkalın ve bu süreçte Belbim'de görev yapan kişiler yargılanmıştır.[1] Davanın hakimi, 2015'te Yargıtay başkanlığına atanan  İsmail Rüştü Cirit'ti. Hakimin dava sırasında bayılması medyanın gözünden kaçmamıştır.[4] Sanıkların çoğunun beraat ettiği davada Tayyip Erdoğan ve üç milletvekilinin dokunulmazlıkları bulunduğu gerekçesiyle dosyaları ayrılmıştır.[5][6]
Recep Tayyip Erdoğan tarafından yapılan başbakanlık ziyaretleri listesi
Bu liste Türkiye Cumhuriyeti'nin 25. başbakanı olan Recep Tayyip Erdoğan tarafından yapılan başbakanlık ziyaretlerini içermektedir. 14 Mart 2003 tarihinde göreve başlayan Erdoğan, 17 Mart 2011'e kadar 6 kıtada 87 ülkeye 259 ziyaret gerçekleştirmiştir.
Çözüm Süreci
Çözüm süreci, açılım süreci, demokratik açılım veya Kürt açılımı, uzun yıllardır süren Türkiye-PKK çatışmasını çözmeye yönelik olarak Adalet ve Kalkınma Partisi Hükûmeti tarafından başlatılan sürecin adıdır.
Davos Krizi
Davos Krizi veya "one minute" çıkışı, 29 Ocak 2009 tarihinde İsviçre'nin Davos kentinde düzenlenen Dünya Ekonomik Forumu panelinde dönemin Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan, Dünya Ekonomik Forumu Moderatörü David Ignatius ve İsrail Cumhurbaşkanı Şimon Peres arasında yaşanmış olaydır. Olayda Erdoğan moderatörün tutumuna tepki göstermiş, İsrail'in Filistin'e karşı zulümde bulunduğunu savunmuş ve paneli terk etmiştir.[1][2][3]
Demokratik açılım
Demokratik açılım süreci, 60. Türkiye Hükûmeti[1] Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan'ın başlatmış olduğu; Türkiye'de insan haklarına saygı, demokrasi, özgürlükler ve standartlarını geliştirmeyi amaçlayan bir projedir.[kaynak belirtilmeli] Projenin bir diğer ismi de Millî Birlik ve Kardeşlik Projesi'dir.[kaynak belirtilmeli] 60. Türkiye Hükûmeti İçişleri Bakanı Beşir Atalay projenin temel hedefinin demokratik standartların geliştirilmesi ve Türkiye'nin terörle sorunun bitirilmesi olduğunu ifade etmiştir.[kaynak belirtilmeli] Başbakan Recep Tayyip Erdoğan "Biz kısa vadede genelge yayınlayarak, orta vadede yasalar ve uzun vadede anayasa değişiklikleri yaparak gerekli adımları atacağız." demiştir.[2]
Dünya 5'ten büyüktür
Dünya 5'ten büyüktür, 12. Türkiye cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın dillendirdiği[1] bir politik doktrindir. Tümcedeki "5" Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin daimi üyeleri olan beş ülkeye gönderimde bulunmaktadır. Bu beş ülkenin veto hakkı doktrinin temel hedefidir. Tayyip Erdoğan, bu beş ülkenin Birleşmiş Milletleri etkisizleştirdiğini savunmaktadır.[2] Erdoğan, ilk kez 2013'te dile getirdiği doktrini[3] New York'ta yapılan 74. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'ndaki konuşmasında da bunu değinmiştir.[4]  Doktrin ders kitaplarına kadar girmiştir.[5]
Emin Zararsız
Muhammet Emin Zararsız (d. 11 Eylül 1961, Yozgat) Türk bürokrat.
Erdowie, Erdowo, Erdogan
Erdowie, Erdowo, Erdogan ("Erdo-nasıl, Erdo-nerede, Erdoğan"), Alman TV şovu extra 3 'ün Mart 2016'da yapımcılığını üstlendiği hiciv müzik videosudur. Şarkı, Türkiye cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile alay ettiği gerekçesiyle şarkının yayınlanmasının ardından Türkiye, Almanya'nın Türkiye büyükelçisini çağırdı ve şarkının kaldırılmasını istedi.[1] Almanya hükûmeti bu talebi reddetti. Türkiye hükûmetinin videoya verdiği yanıt, bir Alman komedyenin Erdoğan'a yönelik kaba bir şiirle yanıt vermesiyle diplomatik bir anlaşmazlığı hızlandıran doğrudan Böhmermann olayına yol açtı.
Ertan Aydın
Ertan Aydın (d. 6 Haziran 1971), Akademisyen, Türk siyasetçi ve Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti) eski milletvekili. 2012 ve 2014 yılları arasında Recep Tayyip Erdoğan'ın, 2014-2015 yılları arasında da Ahmet Davutoğlu'nun siyasi işlerden sorumlu başdanışmanlığı görevini sürdürmüştür.[1]
Fahri Kasırga
Mehmet Serdar Kasırga
Kafkas İttifakı
Kafkasya İstikrar ve İşbirliği Platformu, kısaca Kafkas İttifakı, Türkiye başbakanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından önerilen, Kafkaslardaki beş ülke arasında sorunları diplomasi yoluyla çözmeyi hedefleyen ittifak.
Man Adası davası
Man Adası davası, Cumhuriyet Halk Partisi genel başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'nun partisinin TBMM'deki 21 Aralık 2017 tarihli grup toplantısında, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın yakınlarının Man Adası'ndaki bir şirkete para aktararak vergi kaçırdığını iddia etmesi ve sonrasında her iki tarafın da konuyu yargıya taşıması olayıdır.[1]
Muhsin Köse
Muhsin Köse, Türk polis, Cumhurbaşkanlığı Koruma Müdürü.
Nabi Avcı
Nabi Avcı, (d. 8 Ekim 1953, Pazaryeri), Türk iletişim bilimci, bürokrat, bakan. Avcı, 2016 ile 2017 yılları arasında kültür ve turizm bakanlığı görevini sürdürdü. 2013-2016 yılları arasında Recep Tayyip Erdoğan ve Ahmet Davutoğlu tarafından kurulan hükûmetlerde millî eğitim bakanı olarak yer aldı.
Fuat Oktay
Fuat Oktay (d. 1964, Çekerek, Yozgat), Türk siyasetçi, akademisyen ve bürokrattır. Türkiye eski cumhurbaşkanı yardımcısı ve 28. dönem milletvekilidir.[1][2]
Ömer Dinçer
Ömer Dinçer (d. 10 Eylül 1956, Karaman), Türk akademisyen, bürokrat ve siyasetçidir. 2011 ve 2013 yılları arasında Millî Eğitim Bakanı olarak görevlendirilen Dinçer, 2009 ve 2011 yılları arasında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı görevini sürdürmüştür. Ayrıca 2003 ve 2007 yılları arasında Türkiye Başbakanlık Müsteşarlığı yapmıştır.
Recep Tayyip Erdoğan Hükûmeti döneminde sivil-asker ilişkileri
Recep Tayyip Erdoğan hükümeti döneminde sivil-asker ilişkileri normalleşme yönünde ilerlemiş ve ordunun etkisi azalmıştır. İktidarı boyunca, iktidardaki Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti) sık sık orduyla karşı karşıya geldi ve ülkenin laik müesses nizamının bir ayağına meydan okuyarak siyasi güç kazandı.[1]
Recep Tayyip Erdoğan tarafından yapılan cumhurbaşkanlığı ziyaretleri listesi
Bu liste Türkiye Cumhuriyeti'nin 12. ve mevcut cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından, cumhurbaşkanlığı görev süresi içerisinde gerçekleştirilen resmî ve gayriresmî ziyaretleri içermektedir. 28 Ağustos 2014 tarihinde göreve başlayan Erdoğan, 2017 sonu itibarıyla 58 farklı ülkeye toplam 90 seyahat gerçekleştirmiştir.
Recep Tayyip Erdoğan'a verilen fahri doktora unvanları listesi
Bu, şu anki Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'a Fahri doktora veren üniversiteler ve verdikleri tarihleri içeren bir listedir.
Recep Tayyip Erdoğan'ın 2014 cumhurbaşkanlığı seçim kampanyası
11. cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün görevinin bitmesi üzerine ve 2007 Türkiye anayasa değişikliği referandumunda halk tarafından seçilmesi kararı alındıktan sonra AK Parti, 1 Temmuz 2014'te cumhurbaşkanı adayının Recep Tayyip Erdoğan olduğu açıklamıştır. Açıklamadan sonra daha çok Türkiye'nin büyükşehirlerinde mitingler yapılmıştır. 10 Ağustos 2014'te Recep Tayyip Erdoğan, %51.8 oyla birinci çıkarak Türkiye'nin 12. cumhurbaşkanı olmuştur.
Recep Tayyip Erdoğan'ın 2018 cumhurbaşkanlığı seçim kampanyası
2014'ten bu yana cumhurbaşkanlığı görevini yürütmekte olan Recep Tayyip Erdoğan'ın 2017'de değiştirilen anayasaya uygun olarak Adalet ve Kalkınma Partisi tarafından 2018 cumhurbaşkanlığı seçimi için aday gösterilmesidir. Erdoğan'ın adaylığı 3 Mayıs 2018'de kesinleşmiş,[1] mecliste grubu bulunan Milliyetçi Hareket Partisi[2] ve meclis dışındaki Büyük Birlik Partisi ile Hür Dava Partisi adaylığa destek vermiştir.[3]
Recep Tayyip Erdoğan'ın aldığı ödüller listesi
Bu maddede, Recep Tayyip Erdoğan'ın başbakanlık döneminde ve cumhurbaşkanlığı döneminde aldığı ödüllerin bir listesi yer almaktadır.
Recep Tayyip Erdoğan'ın halk üzerindeki imajı
Recep Tayyip Erdoğan'ın halk üzerindeki imajı, şu anki Türkiye cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın gerek Türkler gerekse diğer ülke vatandaşları üzerindeki olumlu veya olumsuz imajı üzerine yapılmış bir araştırmayı kapsar.
Recep Tayyip Erdoğan'ın ilk yılları ve kariyeri
Recep Tayyip Erdoğan, Türkiye Cumhuriyeti'nin 25. Başbakanı ve 12. Cumhurbaşkanıdır. 26 Şubat 1954 tarihinde İstanbul'da doğdu.
Recep Tayyip Erdoğan'ın üçüncü göreve başlama töreni
Recep Tayyip Erdoğan'ın Türkiye cumhurbaşkanı olarak üçüncü kez göreve başlama töreni, 3 Haziran 2023 tarihinde Türkiye'nin başkenti Ankara'daki Cumhurbaşkanlığı Külliyesi'nde gerçekleşmiştir.[1]
Recep Tayyip Erdoğan'ın üniversite diploması tartışması
Recep Tayyip Erdoğan'ın üniversite diploması tartışması, Recep Tayyip Erdoğan'ın ilk kez cumhurbaşkanlığına adaylığını koyduğu 2014 cumhurbaşkanlığı seçimi sürecinde belirginleşen bir tartışmadır. Tartışmanın ana nedeni Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 101. maddesi uyarınca cumhurbaşkanı olacak kişinin yükseköğretim mezunu olma şartı olmasına rağmen Recep Tayyip Erdoğan'ın bir üniversite diplomasına sahip olmadığı iddiasıdır.[1][2][3]
TÜRGEV
TÜRGEV, Türkiye Gençlik ve Eğitime Hizmet Vakfı adıyla bilinen kız çocuklarına yurt, eğitim hizmeti veren kâr amacı gütmeyen vakıf olarak faaliyetlerini sürdürmektedir.[1]
Türk modeli
Türk modeli, çağdaş, ılımlı ve işleyen bir Müslüman demokrasi örneği olarak Türkiye'ye atıf yapar.[1] Türkiye, seküler anayasayla sistematize edilmiş bir devletin, İslamcı köklere sahip parti ya da partilerce (Adalet ve Kalkınma Partisi) yönetilebilmesinin örneği olarak görülmektedir. Recep Tayyip Erdoğan tarafından yönetilen Adalet ve Kalkınma Partisi, Türkiye'yi 2002 yılından beri parlamentoda idare etmektedir. Bu iktidar sürecinin özellikle ilk yıllarında Türkiye Batı dünyasıyla iyi ilişkiler geliştirirken İran İslam Cumhuriyeti'yle de nispeten olumlu ilişkiler kurmuş ve uluslararası arenada Filistin yanlısı bir siyaset sürdürmüştür.[2] Ülke, oldukça çekişmeli ve temelde özgür ve adil seçimleriyle, canlı ve dış dünyaya etki eden kültürüyle,[3] ekonomik büyümesiyle ve genişleyen orta sınıfıyla dikkat çekmiştir.[1] Ancak Gezi Parkı olaylarına sert müdahale eden ve sonraki yıllarda politik duruşunu değiştiren AK Parti hükûmeti batı dünyasından aldığı desteği kaybetmiş, Türk modelinin sona erdiği yorumları yapılmıştır.[4][5]
Erdil Akay
Erdil Kamil Akay (22 Ekim 1936, Pire - 8 Şubat 2012, İstanbul[1]) Türk diplomat.
Haluk Bayülken
Ümit Haluk Bayülken (1921 - 26 Nisan 2007), Türk diplomat ve siyasetçi.
İhsan Sabri Çağlayangil
İhsan Sabri Çağlayangil[2] (1908, İstanbul - 30 Aralık 1993, Ankara), Türk siyasetçi ve diplomat. 1965-1971 ve 1975-1977 arasında Dışişleri Bakanlığı, 1979-1980'de Cumhuriyet Senatosu Başkanlığı ve Cumhurbaşkanı Vekilliği yapmıştır.[3]
İlhan Öztrak
İlhan Öztrak (1925, Malkara - 22 Mayıs 1992, Ankara), Türk siyasetçi ve bürokrat.
İsmet İnönü
1319-SAH.TOP.1
1946 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi
İsmet İnönü
Cumhuriyet Halk Partisi
Cebeci İnönü Stadyumu
Cebeci İnönü Stadyumu, Ankara'da Cebeci semtinde bulunan koltuksuz 37.000 kişi kapasiteli stadyumdu.[3] Yıkılmadan önce kapasite açısından Türkiye'nin beşinci, Ankara'nın ise en büyük stadyumuydu[4]
Birinci İnönü Muharebesi
Türk zaferi.[1] Yunan ordusu durduruldu[2] Yunan ordusu kuzeyde İnönü, güneyde Afyon hattı olmak üzere her iki taraftan da geri çekildi[2]
İkinci İnönü Muharebesi
Kesin Türk zaferi
İsmet İnönü'nün adını taşıyan şeyler listesi
Bu maddede Mustafa İsmet İnönü'nün adını taşıyan şeyler listelenmektedir.
İkinci Kahire Konferansı
İkinci Kahire Konferansı, 4-6 Aralık 1943 tarihlerinde Kahire, Mısır'da, Türkiye'nin II. Dünya Savaşı'na Müttefik Devletler lehine katılması için gerçekleşen konferanstır.[1]