aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
Prothoenor
Yunan mitolojisinde, Prothoenor (Yunanca: Grekçe: Προθοήνωρ) Böotya'lı Troya Savaşındaki liderlerden biri,[1]Areilycus ve Theobule'nin oğlu, Arcesilaus'un kardeşi; savaşta sekiz gemiyi komuta etmiştir.[2][3] İlyada'ya göre Polydamas tarafından öldürüldü ve Polydamas hemen bununla övünmeye başladı.[4]
Sikroslu Likomedes
Yunan mitolojisinde, (Lycomedes,  ya da Lycurgus olarak da bilinen), Truva Savaşı sırasında Euboea yakınlarındaki Sikros Adasında Dolopyalıların en önemli kralıydı .
Thetis
Thetis (Grekçe: Θέτις), Yunan mitolojisine göre tüm zamanların en iyi savaşçısı olan Aşil'in annesi, Phtya kralı Peleus'un karısıdır. Su tanrıçası olarak bilinir. İlyadada da 'gümüş ayaklı' olarak adlandırılır.
Truvalı Agenor
Agenor (Fonetik: /əˈdʒiːnɔːr/; Grekçe: Ἀγήνωρ), Antenor ve Theano'nun oğlu,[1] bir Truva kahramanı.
Güzel Helen - Truva Muharebeleri
Helen of Troy (Troyalı Helen), 1956 Amerikan-İtalyan ortak yapımı film. Robert Wise tarafından yönetilmiştir. Türkiye'de Güzel Helen - Truva muharebeleri adıyla 26 Ocak 1956'da gösterime girmiştir.[1]
The Odyssey (dizi, 1997)
Odysseia (The Odyssey),1997 tarihli, AB-İngiltere ortak yapımı,Homeros'un Odysseia destanından uyarlanan,Hallmark Entertainment yapımı,iki bölümlük,fantastik mini dizi.Başrollerinde Armand Assante,Greta Scacchi,Isabella Rossellini,Christopter Lee,Bernadette Peters,Miles Anderson,Vanessa Williams,Eric Roberts,Reid Asato,Irene Papas ve Alan Stenson yer almaktadır.
Truva (film)
Truva (İngilizce özgün adıyla Troy), 2004 yılı yapımı sinema filmi. İlyada destanını konu almaktadır.[1]
Ulysses (film, 1954)
Ulysses, 1954 yılı ABD-İtalyan ortak yapımı, Homeros'un Odysseia destanından uyarlanan epik film. Başrollerinde Kirk Douglas, Anthony Quinn ve Rosenna Podesta yer almıştır.
Kaz Dağı
Kaz Dağı ya da İda Dağı, Edremit Körfezi'nin kuzeyinde Çanakkale ve Balıkesir illeri arasında yer alan bir dağ.
Kranon
Kranon (Antik Yunanca: Κρανών) veya Krannon (Κρανν) Yunan tarihçi Strabon'a göre, Pelasgiotis bölgesinin bir kenti ve polisiydi (şehir devleti).[1] Kent; Antik Teselya'da, Larisa'nın güneybatısında ve Gyrton'dan 100 stadyum uzaklıkta bulunmaktadır. Şehrin adı kaynaklara göre farklılık göstermektedir: Κράννων ve ῂ Κράνωνοϛ;[2] Κραννών,[3] Κράννουν[4] ve Κράννουϛ.[5] Sınırları, batıda Atrax topraklarına ve doğuda Skotoussa topraklarına kadar, güneyde ise Revenia sırtlarının kenti Enipeus Nehri'nden ayırdığı yere kadardır.[6]
Simoeis
Simoeis veya Simois /ˈsɪmoʊɪs/ (Simóeis), Truva ovasının bir nehidir, şimdi Dümruk Su (Dümrek Çayı) olarak anılır ve Yunan mitolojisinde nehrin tanrısıdır.
Tebai (Kilikya)
"Tebai/Thebai" ya da "Theb/Thebe",Havran sınırları içinde yer alan antik kent.[1] Antik kent bu ilçeye bağlı Tepeoba köyü yakınlarındadır, dönem olarak Anadoluda Hellen İstilasından öncesine kadar dayanır. Kent adının kökeni Luvi dilinde "düzlük, düz yer, düz nesne" dir.[2]
Lore Olympus
Lore Olympus, Yeni Zelandalı sanatçı Rachel Smythe tarafından yaratılan romantik bir web çizgi romanıdır.[1] Çizgi roman, Yunan tanrıçası ile tanrı Persephone ve Hades arasındaki ilişkinin modern bir versiyonudur.  Mart 2018'de Webtoon platformunda haftalık olarak yayınlanmaya başladı.[2] Çizgi roman, Harvey Ödülü ve Eisner Ödülü'nü kazandı[3][4][5] ve Ringo Ödülü'ne aday gösterildi.[6][7] 2019 yılında bir televizyon uyarlamasının geliştirilmekte olduğu duyurulmuştu.
Soğuk Dağ
Soğuk Dağ (İngilizce: Cold Mountain); 2003 ABD yapımı, Amerikan İç Savaşı'nı konu alan sinema filmi. Charles Frazier'in aynı adlı öyküsünden uyarlanmıştır.
The Odyssey (tablo)
The Odyssey, Jean Auguste Dominique Ingres'in 1850 tarihli tablosudur ve Homeros'un adını taşıyan şiirin, kadın kişileştirmesini gösterir. Şu anda Lyon Güzel Sanatlar Müzesi'ndedir .
Ulysses 31
Ulysses 31, Homeros'un Odysseia destanından esinlenerek yaratılmış bir animedir. Uzayda tanrıların lanetine uğrayan Ulysses isimli uzay gemisi kaptanının kendi gezegenine dönüş maceralarını anlatır.
Aias
Ajax (/ˈeɪdʒæks/) ya da Aias (/ˈaɪ.əs/) [a] Yunan Mitolojisinde Kral Telamon'un ve Periboea'nın oğludur [1] ve üvey kardeşi Teukros'dur. Homeros'un İlyada destanında Truva Savaşı'nda önemli bir rol oynar; ve cesur bir savaşçı olarak tasvir edilir. Ayrıca "Telamon oğlu Aias, "Büyük Aias" veya "Aias Büyük" adları ile de anılır, bu şekilde anılmasının sebebi Akha ordusundaki Oileus oğlu Aias'dan ayırmaktır, ayrıca Küçük Aias olarak bilinir. Adı "dünyanın" anlamına gelir.[2]
Alkinoos
Yunan mitolojisinde, Alkinoos, Alkinos, Alkinus (Eski Yunan : Ἀλκίνους veya Ἀλκίνοος Alkinoos ,"kudretli zihin") Nausithoos'un oğlu ve Rhexenor'un kardeşidir.[1][2] Kardeşinin kızı Arete ile evlenir ve Nausikaa, Halius, Klytoneus ve Laodamas isimli çocukları olur.  Bazı anlatımlarda, Alkinoos'un babası Poseidon ve Corcyra'un oğlu Phaeax'tır ve kardeşi Lokros'tur.[3]
Argos (mitoloji)
Argos (Yunanca Άργος) Yunan mitolojisinde Odysseus'un sadık köpeğinin ismiydi. İthaka halkı Odysseus'un öldüğünü düşünmesine rağmen, Argos 20 yıl boyunca sahibinin dönmesini beklemiştir. Truva Savaşından dönünce Odysseus bir dilenci kılığında olmasına rağmen onu tanımış ve kuyruğunu salladıktan sonra ölmüştür.Hermes Argos’u öldürdükten sonra kendine “Argos-katili” adını vermiştir.Argos Yunan mitolojisinde üç başlı köpek olarak bilinir.Ayrıca Io da gökyüzündeki yüz gözlü canlıdır.
İlos
Yunan mitolojisinde, Ilus, İlos, İlus, Truva ile doğrudan veya dolaylı olarak ilişkilendirilen birkaç mitolojik kişinin adıdır .
Kalipso
Kalypso  (Calypso, Yunanca: Καλυψώ Kalupsō), Homeros'un Odysseia destanında adı geçen gizemli tanrıça. Adı Yunanca gizlemek anlamına gelen kalypteinden türetilmiştir.
Kirke
Kirke (Antik Yunanca: Κίρκη), Yunan mitolojisinde büyücü tanrıça. Tıpkı Kalypso gibi Odysseus'un maceralarında başlıca rolü olan kişilerdendir. Güneşin kendisini temsil eden Titan Helios ile Okeanos'un kızı olan Perseis'in kızıdır. Fakat bazı kaynaklarda Helios (Güneş) ile (Ay) Hekate'nin kızı olduğu ve büyücülüğü de ondan öğrendiği belirtilir. Kolkhis Kralı Aietes'in ve Giritli Minos'un karısı Pasiphae'nin kız kardeşidir.
Nausikaa
Nausikaa (Grekçe: Ναυσικᾶ, Nausikâ [nau̯sikâː]) ayrıca Nausicaä veya Nausikaa olarak da yazılır, Homeros'un Odysseiaʼsındaki bir karakterdir. Phaiakların Kralı Alkinoos ve Kraliçe Arete'nin kızıdır. Adı "gemi yakan" anlamına gelir. (ναῦς 'gemi'; κάω 'yakmak').[1]
Nestor
Nestor (Gerenyalı Nestor), Homeros'un Odysseia'sında anlatılan efsanevi bilge Pylos Kralı'dır.[2] 1939'daki kazılar onun sarayını ortaya çıkarmıştır ve bölgedeki kazılar yakın zamanda yeniden başlamıştır.
Bu Şarkı Burada Bitmez
Bu Şarkı Burada Bitmez, Recep Tayyip Erdoğan'ın 26 Mart 1999'da yayımlanan albümü.[1] 6 Aralık 1997 tarihinde Siirt'te düzenlenen açıkhava toplantısı sırasında topluluğa yaptığı konuşmada kullandığı ifadeler nedeniyle 10 ay hapis cezası alan dönemin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Erdoğan'ın cezaevine girdiği gün piyasaya sürüldü.[1] Albümde yedi şiir ve bir şarkı yer almaktadır.[1] Ulus Müzik etiketiyle yayımlanan albümün yapımcılığını İskender Ulus üstlenmiştir.[1] Albüm, 1 milyon adet satarak Türkiye'de 1999'un en çok satan albümü olmuştur.[2]
Çanakkale Zaferin Yüzüncü Yılı
[1][2]Çanakkale Zaferin Yüzüncü Yılı,şiir albümü. Türk Dünyası Vakfı başkanı Nabi Avcı ve Eskişehir Valiliği vali Güngör Azim Tuna İstanbul Sineması yapımcısı Mesut Aslan’ın iş birliğiyle Çanakkale Zaferi'nin 100. yılı anısına "ölümsüz kahramanlar"a ithafen Türkiye'nin önde gelen sanatçılarının seslendirdiği şiir albümü.[3][4]
Ferdifon'dan Seçmeler 1
Ferdifon'dan Seçmeler 1, Ferdi Tayfur, Hüseyin Altın, Ahmet Selçuk İlkan, Fikret Aslan, Zafer Çotal ve Gönül Şenay'ın 1985 yılında Ferdifon Müzik tarafından çıkarılan albümüdür.[1]
İnadına Seveceğim
İnadına Seveceğim, Mehmet Tokat'ın ikinci şiir albümü. Şiirlerde Haluk Levent, Işın Karaca ve Naşide Göktürk gibi birçok sanatçı sesleriyle destek veriyor.
Mastorava
Mastorava (Erzyanca: Масторава), 1994 yılında Erzya dilinde yayınlanan Mokşa dili versiyonuyla Aleksandr Sharonov'un Mordvin mitolojisine ve folkloruna dayanan bir Mordvin destan şiiridir.[1].
Shakespeare'in soneleri
Shakespeare'in soneleri, William Shakespeare'in çeşitli temalar üzerine yazdığı şiirlerdir. Shakespeare'in soneleri çoğu zaman 1609'da bir quarto'da toplu biçimde yayımlanmış olan 154 sone olarak bilinse de,[1] Shakespeare'in yazdığı altı ek sone daha vardır ve bunları Romeo ve Juliet, V. Henry ve Aşkın Çabası Boşuna oyunlarına dahil etmiştir. III. Edward oyununda da kısmi bir sone vardır.
Çarh-nâme
Çarhnâme-i Ahmed Fakıh der Bîvefâî-i Rûzigâr (Kısa adı: Çarhnâme),  13. yüzyılın ilk yarısında Ahmed Fakih' in yazmış olduğu kaside şeklinde 83 beyitlik tasavvuf manzumesidir.
Destân-ı Yûsuf
Destân-ı Yûsuf, Şeyyad Hamza'nın Yusuf ve Züleyha hikâyesini kendi edebî diliyle ele aldığı mesnevi. 1.529 beyitten oluşmakta olup Anadolu'daki Türk edebiyatının bilinen ilk Yusuf ve Züleyha'sı olmasıyla öne çıkmaktadır. Aruzu fa'ilâtün / fa'ilâtün / fâ'ilün kalıbıyla yazılmış olan mesnevi gerek vezin gerekse imla bakımından iyi bir nüsha olmamakla birlikte eski Eski Anadolu Türkçesinin ilk örneklerinden olması ve dönemin ses ve imla özelliklerini tanıtması bakımından önemlidir.
Hüsn ü Aşk
Hüsn ü Aşk (günümüz Türkçesiyle Güzellik ve Aşk), Şeyh Galip tarafından yazılan mesnevi. Beyit sayısı 2.041 olan eser, aruz ölçüsünün "mef'ûlü mefâ'îlün fe'ûlün" kalıbı ile kaleme alınmıştır.
Mecâlis-i Seb‘a
Mecalis-i Seb'a, Mevlânâ'nın 7 öğüdünün[1] bulunduğu eserdir. Aslı Türkçe olmasına rağmen daha sonra Farsçaya çevrilmiştir. Eserde insan, Allah, varlık konuları işlenmiştir. Terim Türkçeye çevrildiğinde Yediler Meclisi anlamına gelir.[2] Mevlânâ’nın çeşitli câmilerde yedi ayrı sohbet meclisinde yaptığı vaazlarından oluşan ve adını da buradan alan Mecâlis-i Seb‘a (Yedi Meclis), bu sohbetler esnâsında tutulmuş olan notların bir araya getirilmesiyle meydana gelmiştir. Eserin Sultan Veled veya Hüsâmeddin Çelebi tarafından yazıya geçirildiği[3] rivâyet edilmektedir.
Risâletü'n-Nushiyye
Risâletü'n-Nushiyye (Arapça: رسالة النصحيّة), Yunus Emre'nin dinî nasihatler içeren mesnevi türünde Türkçe eseri.
Aristoteles
Aristoteles (Grekçe: Ἀριστοτέλης Aristotélēs, Grekçe telaffuz: [aristotélɛːs]; c. MÖ 384 – c. MÖ 322) veya kısaca Aristo,[a] Antik Yunanistan'da klasik dönem aralığında yaşamını sürdürmüş olan Yunan filozof ve bilge.[5]
Aristoteles fiziği
Aristoteles fiziği veya Aristo fiziği, Yunan filozof Aristoteles'in eserlerinde tanımladığı doğa bilimlerin bir biçimidir (M.Ö 384-322). Fizik kitabında Aristoteles, fizikte değişimin genel prensiplerini belirler: yaşayan ve ölü, ilahi ve dünyevi, tüm hareketlilikleri içeren, mekana göre ve boyut ya da miktara göre değişen, bir türün niteliksel değişikliği; ve olmak (var olmak, 'nesil') ve yok olmak (artık var olmayan, 'bozulma').
Knidoslu Eudoksos
Knidos'lu Eudoxus veya Knidoslu Eudoksos (/ˈjuːdəksəs/; Grekçe: Εὔδοξος ὁ Κνίδιος; Eúdoxos ho Knídios y. 408 – y. MÖ 355[1][2]) antik bir Yunan astronomu, matematikçi, bilim insanı ve Archytas ile Platon'un öğrencisiydi. Hipparchus'un Aratus'un astronomi üzerine şiiriyle ilgili yorumunda bazı parçalar korunsa da tüm eserleri kaybolmuştur.[3] Bithynialı Theodosius tarafından yazılan Sphaerics, Eudoxus'un bir çalışmasına dayanabilir.
Kategoriler (Aristoteles)
Kategoriler ya da Yüklemler Aristoteles'in Organon adı altında derlenen mantık ile ilgili metinlerinden biridir. Eser 15 bölümden oluşan kısa bir metindir. Metin eşadlılık, ortakadlılık ve yanadlılık tanımlamalarıyla başlayarak, tasımda kullanılması amaçlanan terim türlerinin özelliklerini inceler.
Likeion
Lykeion (Grekçe: Λύκειον, Lykeion; Latince: Lyceum) Atina'nın kuzeydoğusunda, Lykavitos Tepesi ile İlissos Deresi arasında, bugün Yunanistan parlamentosunun bulunduğu bina ile Enthnikos Kipos'un (Milli Bahçe) tam arkasında yer alan bir Apollon tapınağıydı. Sağlı sollu ağaçlar dikilmiş ara yolları ile antikitenin popüler gezinti yeriydi. Daha sonraki tarihlerde,  Aristoteles derslerini burada vermeye başladı ve bu yüzden kurduğu felsefe ekolü Peripatetik (Yürüyüş Yapanlar) adıyla tanındı.
Kutsal orman anlamına gelen Lykeion aynı zaman da Tanrı Apollon'un sıfatlarından biridir ve kurtlardan koruyan manasına da gelir. Lykeion; Bilinen ilk lise olarak kabul edildiği gibi bugünkü Lise kelimesinin de atasıdır.
Aristo mantığı
Aristo mantığı, MÖ 4. yüzyılda yaşamış olan Yunan filozofu Aristo'nun mantık bilimine ve yorumuna verilen isimdir. Organon isimli kitabı Aristo mantığı ve düşüncesi üzerinedir. Aristo'nun Organon adı altında toplanan 6 kitap vardır. Bunlar:[1]
Nikomahos (Aristoteles'in babası)
Nicomachus (Eski Yunanca: Νικόμαχος M.Ö.375) Aristoteles'in babası ve dönemin Makedonya kralı III. Amyntas'ın doktoruydu.
Philia
Philia (İngilizce telaffuz: [ˈfɪljə] veya İngilizce telaffuz: [ˈfɪliə]; Grekçe: φιλία), sıklıkla "kardeşçe sevgi" olarak çevrilen, dört antik Yunan sevgi sözlerinden (philia, storge, agape ve eros) biri. Aristoteles'in Nicomachean Ethicsinde, philia genellikle "arkadaşlık" veya sevgi olarak çevrilir.[1] Tam tersi ise phobia (fobi) olarak adlandırılır ve ayrıca philia sevicilik anlamı katan bu kavram hem tıp dilinde hem de Latincede bir ektir.
Politika (Aristoteles)
Aristoteles'in tarihsel açıdan en önemli eseri olan "Politika", Yunanistan'daki kent devletlerinin anayasalarının açıklandığı bir kaynaktır.
Proton Pseudos
Proton Pseudos, Eski Yunanca: πρῶτον ψεῦδος, kelime anlamı "ilk yalan, temel yanılgı", Aristo mantığının bir kavramıdır. Bir çıkarımdaki öncül yanlış olmasıyla, çıkarım biçimsel olarak doğru yürütülüyor da olsa, yanlış ifadelere varılmasını dile getirir.[1]
Sağduyu
Sağduyu, insanın kişisel günlük yaşantısından edindiği görüş, duyuş, davranış ve düşünüş biçimlerininin tümü.[1]
Sokak Kedisi Bob
Sokak Kedisi Bob, James Bowen'ın 2013 yılında yayımlanan ilk romanı.[1] Londra'da Sokak Müzisyenliği yapan James Bowen ve kedisi Bob'un gerçek hikâyesini anlatan kitap aynı zamanda uluslararası en çok satan kitaplar listesine girmiştir.[2][3] 2016 yılında Sokak Kedisi Bob aynı isimle sinemaya uyarlandı.[4] Kitaba ilham veren Bob kedisi tahmini olarak 14 yaşındayken 15 Haziran 2020 tarihinde öldü.[5][6]
Shoscombe Old Place Macerası
Shoscombe Old Place Macerası, Arthur Conan Doyle'un ünlü dedektifi Sherlock Holmes'un yer aldığı kısa bir hikâyedir. Öykü 1927 yılında yayımlanmıştır ve Doyle tarafından yazılan 56 Sherlock Holmes öyküsünün sonuncusudur.
Edmond Dantes
Edmond Dantès (Fransızca telaffuz: [ɛd.mɔ̃ dɑ̃.tɛs]) Alexandre Dumas'ın 1844 tarihli macera romanı Monte Kristo Kontu'nun baş karakteri ve baş kahramanıdır . Hikayenin anlatımı içinde Dantes, işlemediği bir suçtan dolayı mahkum olmuştur. Dantes hapisten kaçıp kendini özgür ve hazineye ulaşınca zengin bulduğunda, içinde bulunduğu zor durumda kendisine yardım edenleri ödüllendirmeyi ve yıllarca çektiği acıların sorumlularını cezalandırmayı kendine görev edinir.
Armand Jean du Plessis de Richelieu
Armand Jean du Plessis de Richelieu, Cardinal-Duc de Richelieu (9 Eylül 1585 – 4 Aralık 1642), genellikle kullanılan ismiyle Kardinal Richelieu, Fransız bir din adamı, asilzade ve siyasetçidir. 1607 yılında psikopos olmuş ve 1616 yılında dışişlerden sorumlu danışmanlığa getirilmiştir. Richelieu'nun yıldızı zamanla hem Katolik Kilisesi'nde hem de Fransa yönetiminde parlamış; 1622'de kardinal, 1624'te XIII. Louis'in başbakanı olmuştur. Görevini ölene dek sürdürmüş, 1642'de yerini kariyeri boyunca teşvik ettiği Kardinal Mazarin'e bırakmıştır.
Belit (hayalî karakter)
Belit; Conan'ın ölümsüz aşkıdır. Kara kıyıların kraliçesidir. Conan'ın yaşlılık döneminde 'aldatmadığım tek kadın'dediği tek kadın. En az Conan kadar barbar, korsan kraliçedir. Amcası Kral olan babasını kıskanmıs ve öldürmüştür. Büyüyene kadar Belit, amcasıyla yaşamış ve amcasının bu hainliğini öğrendiğinde ise saraydan hizmetkarıyla kaçmıştır. Kara kıyılara geldiklerinde onlara seçilmiş oldukları düşüncesiyle yamyamlar dokunmamıstır. Bu sayede onların tanrıçası gibi olmuş ve kara kıyıların kraliçesi olmuştur.
Radagast (Orta Dünya)
Boz Radagast, J.R.R. Tolkien'in fantastik epik kitapları Yüzüklerin Efendisi ve Hobbit'te sözü edilen beş büyücüden biridir.[1][2]
Thingol
Thingol, ilk doğan elflerdendir.[1] Asıl adı Elwe'dir. Lakap olarak ise Singollo yani 'Gri Pelerin' lakabı takılmıştır.
Thranduil
Thranduil, Yüzüklerin Efendisi serisinde Legolas'ın babası olan elf karakterdir.[1] Kuyutorman Elflerinin Kralı. Thranduil Oropher'in oğluydu ve halkının çoğu Orman Elflerinden olmasına rağmen kendisi Sindar soyundan geliyordu.[2]
Tuor
Tuor  J.R.R. Tolkien'in evreninde kurgusal karakter .Tuor Hador Hanesine mensupdur. Hurin'in yeğeni Turin ve Nienor'un kuzenidir. Ayrıca Tuor Gondolin'e ayak basan 3. insandır.İlk iki insan ise Tuor'un babası ve amcası yani Huor ile Húrin'dir. Tuor'un babası Huor Sayısız Gözyaşı Savaşında Ork (Orta Dünya)lar tarafından öldürüldüğünde Huor'un karısı Rian Tuor'u hamile idi.Rian Tuor'u Birinci Çağın 472 yılında doğurduktan sonra Mithrim'de yaşıyan elflere emanet edip Huor'u aramaya koyuldu ve birdaha onu gören olmadı. TuorDoğuluların eline esir düşünce bir müddet esir hayatı yaşadı. Sonra bir  fırsatı değerlendirerek kaçmayı başardı.
Marianne Dashwood
Marianne Dashwood, Jane Austen'in 1811 tarihli Sense and Sensibility romanında kurgusal bir karakterdir. Bay ve Bayan Henry Dashwood’un 16 yaşındaki ikinci kızlarıdır. Ablası Elinor'un "mantığının" aksine, o kitapta  "duyguyu" somutlaştırır.[1]
Roland Deschain
Roland Deschain. Stephen King'in Kara Kule serisindeki en önemli karakterdir.
Silvius (mitoloji)
Roma mitolojisinde Silvius veya Sylvius veya Silvius Postumus  [1][2](Latince : Latince: Silvǐus ; Yunanca : Grekçe: Σιλούιος ) 1139-1110 yılları arasında hüküm sürdüğü söylenmektedir [3]  ve ya Aeneas ve Lavinia'nın oğlu ya da Ascanius'un oğludur. Ascanius'dan sonra Alba Longa kralı olmuştur.[4]
Alex Fierro
Alex Fierro kurgusal bir karakter ve Rick Riordan'ın Magnus Chase ve Asgard Tanrıları serisindeki ana karakterlerden biri. Alex'in Thor'un Çekici'ndeki canlandırması, karakterin cinsiyet sıvısı kimliğine dürüst ve doğru yaklaşımı nedeniyle övgü aldı.
Frank Zhang
Frank Zhang, Percy Jackson & Olimposlular Neptün'ün Oğlu adlı kitapta hayali karakterdir. Babası bir Roma tanrısı olan Mars Ulton'dur. Annesi Afganistan'da ölmüştür ve Çinli atalarından kalma bir özelliğe sahiptir: İstediği hayvana dönüşebilme... 16 yaşında olmasına rağmen bebeği anımsatır. Hayatı bir odun parçasına bağlıdır.Bu odun parçası yanarsa hayatı sona ereceği için ateşle uğraşan Leo Valdez'den hoşlanmamıştır. Ayrıca onun kız arkadaşı Hazel Levesque'ya sarktığını düşünmüştür.
Hearthstone (elf)
Hearthstone ya da kısaca Hearth,Rick Riordan'ın Magnus Chase ve Asgard Tanrıları serisndeki karakterlerdendir.Alfheim'li bir ışık elfi olan Hearthstone,Magnus Chase'in yakın arkadaşıdır.Dilsiz olduğu için işaret diliyle iletişim kurmaktadır.Küçük erkek kardeşi Andiron koruyucu ruhudur.Şamanik Seidhr sihirinde ve rün büyüsünde ustadır.Odin'den rün okumayı öğrenmiştir.En yakın arkadaşı bir Kara Elf ve Cüce olan Blitzen'dir.Babası lanetli ve zalim bir elf olan Alderman'dır.Odin'in oğlu Vidar yakın dostudur.
Jason Grace
Jason Grace, kurgusal bir karakter ve Rick Riordan'ın Olimpos Kahramanları serisinin kahramanlarından biridir.
Leo Valdez
Leo Valdez, yazarı Rick Riordan olan Olimpos Kahramanları serisinde bulunan kurgusal bir karakterdir.
Meg McCaffrey
Margaret "Meg" McCaffrey Rick Riordan'ın Apollo'nun Görevleri serisindeki karakterlerdendir.Demeter'in yarı tanrı kızı olan Meg bitkiler üzerinde bir güce sahiptir.Nero tarafından ailesi öldürülen kız,Apollon'a kahinleri bulmasında yardım etmektedir.
Melez Kampı serisi karakterleri listesi
Bu madde Percy Jackson & Olimposlular kitap serilerindeki karakterleri içermektedir.
Percy Jackson
Perseus Percy Jackson, Percy Jackson & Olimposlular serisinin baş karakteridir. Serinin ilk kitabı Şimşek Hırsızı'nda ilk kez görünen Percy, serinin ilk kitabında annesi ve üvey babası Gabe'le, Manhattan'da, Yukarı Doğu Yakası'nda yaşıyordu, annesiyle küçük evlerinden taşınan Percy, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB) yüzünden, pek çok kez okullardan atıldı.
Sadie Kane
Sadie Kane, Rick Riordan'ın Kane Günceleri adlı serisinde baş kahraman ve iki anlatıcıdan biridir. Karamel rengi saçları ve mavi gözleri vardır. Teni bir hayli açıktır. Asker botları giyer ve saçlarını farklı renklere boyar. Yanlarında büyüdüğü son derece normal büyük annesi ve büyük babasının aksine asi bir genç kızdır. Kendine güvenir ve hazır cevaptır. iPod'unu yanından hiç ayırmaz. Ölüler Tanrısı Anubis'le garip bir ilişkisi olsa da, Tutankhamon soyundan gelen Walt Stone'a karşı bir şeyler hissetmektedir.
Samira El Abbas
Samira "Sam" el-Abbas, Rick Riordan'ın yazdığı Magnus Chase ve Asgard Tanrıları serisindeki karakterlerden biridir. Magnus Chase'in Valkürü ve Loki'nin ortadoğu asıllı kadın bir doktordan olan yarı-tanrı kızıdır.14 yaşında okulunu bir Buz Jotunu'nun saldırısından kurtarınca bir Valkür olarak seçilmiştir.Zor durumlarda kaldığında arkadaşlarından yardım görmektedir.Aslen Ahmed İbn Fadlan'ın soyundan gelen ve bir felafel ezmecisi işleten Amir Fadlan'la nişanlıdır.
Thalia Grace
Thalia Grace, Percy Jackson & Olimposlular serisinde bir hayalî karakterdir. Jason Grace'in kız kardeşi, Percy Jackson, Hazel Levesque,Bianca di Angelo ve Nico di Angelo'nun kuzenidir. İlk olarak Canavarlar Denizi kitabının son sayfalarında görülmüştür. Zeus'un kızı olan Thalia, birçok melez gibi DEHB ve disleksiye sahiptir. Thalia, Kronos'un büyüsüne tekrar kapılıp Olimpos'un yıkımına sebep olmak istemediği için bakirelik yemini ederek bir Artemis Avcısı olmayı seçmiştir. Küçük yaşlarında evden kaçıp yolda Annabeth ve Luke ile tanışır. Yolculuklarına devam ederlerken koruyucu satir Kıvırcık Çalıdibi ile tanışıp Melez Kampı'na gelirler. Kampın girişinde canavarlarla karşılaştıklarında Thalia arkadaşlarını korumak için canavarların önüne atlar ve canavarlardan öldürücü darbeler yer. Ölmek üzereyken babası Zeus ona acıyarak bir çam ağacı haline getirir. Thalia yıllarca bu şekilde yaşar, Canavarlar Denizi kitabında Altın Post'un ağacının dalına asılmasıyla insan haline geri döner. Titan'ın Laneti kitabında Percy,Annabeth, Nico di Angelo, Bianca di Angelo ve Zoe the Nightshade ile tanrıça Artemis'i kurtarma savaşında büyük rol oynar. Şimşek çaktırma yeteneğine sahiptir ve Percy ile sık sık kavga eder.
Tyson (Percy Jackson)
Tyson, Rick Riordan'ın Percy Jackson ve Olimposlular serisi için yarattığı, kurgusal karakterden birisidir. O, 
Poseidon'un oğlu, Percy'nin kardeşi, bir kikloptur. Serinin ikinci kitabı Canavarlar Denizi'nde ilk kez görünen Tyson, New York sokaklarında bir karton kutuda yaşamaktaydı. Percy'yle, O'nun okulunda, bir yardım severin verdiği burs sayesinde tanışmışlardı. Percy, onun bir kiklop olduğunu, ancak kampa vardıklarında anlamıştır.[1]
Walt Stone
Walt Stone, Rick Riordan'ın Kane Günceleri serisindeki karakterlerden biridir.Hayat Evi'ndeki öğrencilerden biri olan Walt Tutankhamun'un soyundan geldiği için onun lanetini taşımaktadır.
Zia Raşit
Zia Rashid,Rick Riordan'ın Kane Günceleri serisindeki karakterlerden biridir.Hayat Evi'nde eğitilmiş Kahireli bir büyücü.Hayat Evi'nin yöneticisi İskender onu çok seviyor. Küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve onlar hakkında hiçbir şey hatırlamıyor.Carter Kane'in sevgilisidir.
Holden Caulfield
Holden Caulfield, J. D. Salinger'ın Gönülçelen (özgün adıyla: The Catcher in the Rye) romanının baş karakteridir. Holden, on altı yaşında, çevresindeki sahte dünyayla kendini bağdaştıramadığı için asosyal olan bir çocuktur. Zengin ailesinin yolladığı tüm okullardan "kendini derslerine yeterince vermemesi" nedeniyle atılmıştır. Holden; kardeşinin genç yaştaki ölümü, çevresindeki sahte davranışlar, değişimler ve büyüklüğün getirdiği sorumluluklar içinde kaybolarak bir çöküşe geçer. Çavdar Tarlasında Çocuklar da Holden'ın bu süreçteki deneyimlerini anlatır.[1]
Seymour Glass
Seymour Glass (d. Şubat 1917 - ö. 18 Mart 1948), J. D. Salinger'ın kurgusal ailesi Glass'ların en büyük oğlu. Seymour Glass, Franny ve Zooey (1961) ve Yükseltin Tavan Kirişini, Ustalar ve Seymour: Bir Giriş (1963) kitaplarında anlatılır. Hapworth 16, 1924 öyküsündeki mektubun yazarıdır. Ayrıca, Muz Balığı İçin Mükemmel Bir Gün hikâyesini baş karakteridir.
Desdemona
Desdemona ( /ˌdɛzdəˈmoʊnə/ )  William Shakespeare’in Othello (c. 1601-1604). isimli oyununda yer alan bir hayali karakter. Desdemona, çok güzel bir  Venedikli genç kızdır ve Venedik senatörü babasını hayal kuraklığına uğratarak Othello ile evlenir.  Othello, bir Mağribi’dir ve Desdemona’dan yaş olarak büyüktür. Kocası Venedik Cumhuriyeti'nin hizmetinde Kıbrıs'a gönderildiğinde Desdemona da ona eşlik eder. Orada, kocası, Iago tarafından  Desdemona’nın onu aldattığına inandırılır ve son perdede, eşi tarafından öldürülür.
Emilia (Othello)
Emilia William Shakespeare'in Othello trajedisinde bir karakterdir. Karakterin kökeni Giovanni Battista Giraldi Cinthio'nun Gli Hecatommithi isimli eserindeki 1565 tarihli "Un capitano Moro" hikâyesine kadar uzanır. Orada, karakter genç ve erdemli olarak tanımlanır, basitçe teğmenin karısı olarak anılır ve Desdemona'nın Kıbrıs'taki arkadaşı olur. Shakespeare'de ise Emilia olarak adlandırılır, Othello oyununda teğmen Iago'nun karısıdır ve Othello'nun karısı Desdemona'nın hizmetçisidir. Dramada küçük bir karakter olarak kabul edilirken, filmde birçok önemli aktris tarafından canlandırıldı ve Joyce Redman bu performansı için Akademi Ödülü adaylığı aldı.
Michael Cassio
Michael Cassio, ya da sadece Cassio (/ˈkæsioʊ/ ), William Shakespeare 'in Othello oyunundaki kurgusal bir karakterdir. Karakterin kaynağı Cinthio'nun 1565 tarihli "Un Capitano Moro" hikayesidir; Cassio, Cinthio'da isimsizdir ama "filo lideri" olarak anılır. Oyunda Cassio, Othello'nun komutasındaki genç ve yakışıklı bir teğmendir ve Othello'yu mahvetme planında Iago'nun birkaç kurbanından biri olur.
Othello (karakter)
Othello ( /oʊˈθɛloʊ/ )  Shakespeare’in Othello (c. 1601-1604) isimli oyunundaki bir hayali karakter. Karakterin kökeni, Giovanni Battista Giraldi Cinthio'nun Gli Hecatommithi'deki "Un Capitano Moro" hikâyesine kadar uzanır. Orada sadece Moor olarak anılır.
Javert
Javert kurgusal bir karakter ve Victor Hugo'nun 1862 romanı Sefiller'in ana antagonistidir. Muhtemelen 1780'de doğdu.[1] ve 7 Haziran 1832'de öldü.[2] Önce bir hapishane gardiyanı, sonra bir polis müfettişi olan Javert'in karakteri, yasalara düşkün eğilimleri ve her türlü suçlulara duyduğu empati eksikliği ile tanımlanır. Sefiller'in (Les Misérables) ana kahramanı Jean Valjean'ın şartlı tahliye ihlali sonrasında peşinde düşer ve onu cezalandırmayı takıntı haline getirir.
Jean Valjean
Jean Valjean kurgusal bir karakter ve Victor Hugo'nun 1862 romanı Sefiller'in baş kahramanıdır.[1] Sefiller, yayımlandığı dönemde Fransa'da büyük ses getirmiştir. Dünya Edebiyat tarihinin en önemli eserlerinden biridir. Hugo bu karakterde ekonomik bunalım döneminde kız kardeşinin çocuklarını beslemek için ekmek çaldığı için hapis cezasınına çarptırılıp cezaevinden kaçmak için çeşitli girişimlerde bulunan ve cezasını çektikten sonra normal bir hayat sürmek için çabalayan karakterin mücadelesini anlatır. Ayrımcılık, zor hayat şartları ve toplumdan uzaklaşmayı anlatan bir karakterdir Valjean.[2] Ayrıca Valjean karakteri romanda; Mösyö Madeleine, Ultime Fauchelevent, Mösyö Leblanc ve Urbain Fabre gibi adlarla da geçmektedir. Diğerlerinin aksine, Mösyö Leblanc'da Valjean karaktein asıl ismi değil beyaz saçlarından dolayı kendisine verilen bir takma addır.[3]
Quasimodo
Quasimodo, Victor Hugo tarafından 1831'de yazılan Notre Dame'ın Kamburu (Fransızca: Notre Dame de Paris, İngilizce: The Hunchback of Notre Dame) romanında Çingene Esmeralda'ya âşık olan çirkin, kambur, aksak ve sağır zangoç.[1]
221B Baker Sokağı
221B Baker Sokağı, yazar Sir Arthur Conan Doyle tarafından yaratılan kurgusal dedektif Sherlock Holmes'un Londra adresidir. Birleşik Krallık'ta, bir harfin takip ettiği bir rakamdan oluşan posta adresleri, daha büyük, genellikle meskun olan bir binada ayrı bir adresi gösterebilir. 19. yüzyılın sonlarında Baker Sokağı, birinci sınıf bir yerleşim bölgesiydi ve Holmes'un dairesi muhtemelen bir Gürcü sıra evinin parçası olabilirdi.
Dartmoor
Dartmoor, İngiltere'nin Güney Batı İngiltere Bölgesi'nde bulunan dağlık bir arazidir. Bataklık ve çevresindeki arazi 1951'den beri Milli Park statüsüyle korunmakta olup milli park toplamda 954 km² (368 mil²) alanı kaplamaktadır.[1]
Elementary
Elementary, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yaratılan Sherlock Holmes karakterinin günümüze uyarlanmasıyla oluşturulan Amerikan polisiye drama dizisi.[1] Robert Doherty tarafından oluşturulmuş dizide, Sherlock Holmes rolünde Jonny Lee Miller, Dr. Joan Watson rolünde ise Lucy Liu oynamaktadır.[2]  İlk sezonu Eylül 2012'de CBS'de yayınlanmaya başlanmıştır.[3] Dizi başlıca New York'ta çekilmekle birlikte Londra'da geçen kısımları da vardır.
Frederic Dorr Steele
Frederic Dorr Steele (6 Ağustos 1873 - 6 Temmuz 1944) Amerikalı ressam ve çizer. En çok bilinen eserleri Collier's dergisinde yayınlanan Arthur Conan Doyle tarafından yazılan Sherlock Holmes maceralarına çizdiği eserlerdir.
Oliver Wendell Holmes
Oliver Wendell Holmes Sr. (d. 29 Ağustos 1809 - ö. 7 Ekim 1894), Amerikalı hekim, yazar, şair. ABD'nin 19. yüzyıldaki en iyi şairlerinden biri olarak bilinir. Cambridge, Massachusetts'te doğdu. Babası Abiel Holmes (1763-1837) Kalvinist din adamı, tarihçi ve şairdir.
Jeremy Brett
Jeremy Brett (3 Kasım 1933 – 12 Eylül 1995), gerçek adı Peter Jeremy William Huggins olan ünlü İngiliz aktör, özellikle canlandırdığı Sherlock Holmes karakteriyle tanınır.
Joseph Bell
Joseph Bell (2 Aralık 1837 - 4 Ekim 1911), 19. yüzyılda Edinburgh Üniversitesi tıp fakültesinde görevli İskoç cerrah ve öğretim görevlisiydi. Edebi karakter Sherlock Holmes için bir ilham kaynağı olmasıyla bilindi.[2]
Korku Vadisi
Sir Arthur Conan Doyle'un, yarattığı ünlü dedektif Sherlock Holmes'un maceralarından birini anlattığı 1914'te yazdığı romanı.Holmes Profesör Moriarty'nin örgütündeki casusu Porlock'da şifreli bir mesaj almıştır. Mesajda bir cinayet işleneceğinden söz edilmektedir. Mesajın şifresini sadık yardımcısı Watson'la birlikte çözdükleri anda, Brilstone'da bir cinayet işlendiği haberini alırlar.Hemen harekete geçen kahramanlarımız, öldürülen kişinin Amerika'da Korku Vadisi olarak da bilinen Vermissa Vadisi adlı bölgede yıllar önce karanlık işlerde çalıştığını ve geçmişi hakkında kendisinden yirmi beş yaş küçük karısı da dahil olmak üzere, kimsenin bilgisi olmadığını öğrenirler.Bu olay İngiltere'nin tarihi şatolarından ABD taşrasındaki mason örgütlenmelerine dek uzanmaktadır.
Sherlock (dizi)
Sherlock, Mark Gatiss tarafından televizyon için geliştirilen Sir Arthur Conan Doyle'ın aynı adı taşıyan romanlarına dayalı Birleşik Krallık televizyon dizisi. Dizinin 90 dakikalık ilk bölümü 25 Temmuz 2010 günü BBC One televizyon kanalında, "Mini-Dizi" olarak yayımlanmaya Mayıs ayında başladı. Ancak gördüğü büyük ilgi sonucunda diziye devam edilmesine karar verildi. Dizinin 2. sezonu 1 Ocak 2012'de başladı. 15 Ocak 2012'de yayımlanan 6. bölüm ise 2. sezonun final bölümü olarak seyirciyle buluştu. Dizinin en son 4. sezonu yayımlanmıştır. 5. sezon onayı verilmiştir.[1]
Sherlock (yazılım)
Sherlock; adını kurgusal dedektif Sherlock Holmes'tan alan, Apple Inc. tarafından PowerPC tabanlı "klasik" Mac OS için oluşturulan ve Mac OS Finder'ın dosya arama yeteneklerinin bir uzantısı olarak Mac OS 8 ile tanıtılan bir dosya ve web arama aracıydı.
Sherlock Holmes (dizi, 1984)
Sherlock Holmes, 1984-1994 yılları arasında İngiliz ITV Granada şirketi tarafından televizyon için adapte edilen Sherlock Holmes maceralarını anlatır. Dizide ünlü dedektifi  Jeremy Brett canlandırmıştır. Brett tarafından yapılan canlandırma çok beğenilmiş ve en iyi Sherlock Holmes performanslarından birisi olarak değerlendirilmiştir. Holmes'un yardımcısı Dr. Watson dizide önce David Burke[a] sonra da Edward Hardwicke tarafından canlandırılmıştır. Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan 60 öykünün 42 tanesi adapte edilmiştir. 36 adet bir saatlik bölüm ve 5 adet özel uzunlukta bölüm çekilmiştir.
Sherlock karakterleri listesi
Sir Arthur Conan Doyle'un ünlü Sherlock Holmes hikâyelerinin modern çağ uyarlaması olan Sherlock dizisinin karakterleri bu maddede listelenmiştir. İlk bölümü Temmuz 2010'da BBC One kanalında yayınlanan dizi, Steven Moffat ve Mark Gatiss tarafından yaratılmıştır.
Sidney Paget
Sidney Edward Paget (4 Ekim 1860 - 28 Ocak 1908) Victoria devri'nin önemli Britanyalı ressam ve çizerlerindendir. En çok bilinen eserleri The Strand Magazine dergisinde yayınlanan Arthur Conan Doyle tarafından yazılan Sherlock Holmes maceralarına çizdiği eserlerdir.
Guishan Guanyin of the Thousand Hands and Eyes
Guishan Guanyin of the Thousand Hands and Eyes 99 metre yüksekliğiyle Çin'in dörüncü, dünyanın en büyük yedinci heykelidir. Bronz yaldızlarla kaplıdır. Çin'de Hunan eyaletinin başkenti Changsha'da bulunmaktadır.[1]
Edmund Pevensie
Edmund "Ed" Pevensie, C. S. Lewis'in Narnia Günlükleri serisinde kurgusal karakter. Yedi kitabın üçünde (Aslan, Cadı ve Dolap, Prens Caspian ve Şafak Yıldızının Yolculuğu) ana karakter ve ikisinde (At ve Çocuk ve Son Savaş) yan karakterdir.
Lucy Pevensie
Lucy Pevensie, Narnia serisinin (C.S Lewis'in yarattığı) kurgusal bir karakteridir. O, dört çocuğun en küçüğüdür. Narnia'yı bulan ilk insandır. Narnia'nın "Cesur" unvanlı kraliçesidir. Lucy yedi kitap (Aslan, Cadı ve Dolap, Prens Caspian ve Şafak Yıldızı'nın Yolculuğu) ve diğer iki küçük karakter (At ve Çocuk ve Son Savaş üçünde bir ana karakterdir.) Lucy 2005 film Narnia Günlükleri yılında Georgie Henley tarafından oynanmıştır. O ve onun kardeşleri Peter ve Edmund, İngiltere'de bir tren kazasında öldüler. Susan (ablaları) o sırada okumak için Amerika'daydı. Ve o günden sonra da bir daha asla Narnia'ya gitmedi.
Kaplan Tigger
Kaplan Tigger, Winny The Pooh adlı Walt Disney çizgi filmindeki zıplayan kaplan.
Piglet (karakter)
Piglet, Winnie The Pooh çizgi dizisinde yer alan Ayı Winnie'nin dostudur. Karakter, küçük ve sevimli bir domuzdur. Rengi pembe tonlarında olan Piglet, büyük kulaklara sahiptir. Piglet’in bir diğer özelliği ise ürkek olmasıdır. Çizgi dizide Ayı Winnie'nin en zor anlarını paylaşan sadık dostu Piglet, ürkek bir yapıda olmasına rağmen dostunu hiçbir zaman yalnız bırakmamıştır. Piglet karakterinin bazı izleyiciler tarafından domuz değil armadillo olduğu iddia edilse de Disney, karakterin bir domuz olduğunu belirtmiştir.
Aeneas
Aeneas[1] (Yunanca: Αινείας), Kral Ankhises ile Aphrodite'nin oğlu ve Troya kahramanlarından biridir. Latin Şair Vergilius'un Aeneis isimli şaheserinin konusu oldu ve bu Anadolulu prens, Roma'nın millî kahramanı ve İmparator Augustus'un atası sayıldı.
Amata
Amata (Palanto olarak da bilinir), Roma mitolojisinde Kral Latinus'un karısı.Latinus ve Amata'nın Lavinia adında bir kızları varken hiç erkek çocukları yoktu.
Askanius
Yunan ve Roma mitolojisinde Ascanius, Aeneas ve Kreusa'nın oğludur. Truva savaşının ardından Aeneas yanmakta olan şehirden babası Ankhises, oğlu Ascanius ve bu yolculuk sırasında ölecek olan karısı Creusa ile birlikte kaçarak İtalya'daki Latium'a gelmişti. Ascanius sonradan İtalyan savaşlarında boy göstermiştir. Virgil'in Aeneid adlı eserinde Alba Longa'nın ilk kralı olarak Roma'nın kuruluş mitinde yer alır.
Lucius Junius Brutus
Lucius Junius Brutus (ya da Lucius Iunius Brutus) Roma Cumhuriyeti'nin kurucusu ve ilk konsüllerden biriydi (MÖ 509). Marcus Junius Brutus'ünde mensubu olduğu Antik Roma'nın meşhur Junius ailesinin başıdır. Brutus çok sert biriydi. oğullarından ikisinin Tarquin'i yeniden tahta çıkarmak için komplo hazırladıklarını öğrenince onları idam ettirdi.[kaynak belirtilmeli]
Camilla (mitoloji)
Camilla, Virgil'in Aeneis adlı eserinde adı geçen, Volsci'li Kral Metabus ve Casmilla'nın kızlarıdır.[1]
Dardanos (mitoloji)
Yunan mitolojisinde, Dardanos (/ˈdɑːrdənəs/ ; Eski Yunanca : Δάρδανος,[1] Dardanos) Throas'da İda Dağının ayaklarında Dardanos şehrinin kurucusudur.
Dido (Kartaca kraliçesi)
Dido, Yunan ve Roma kaynaklarına göre, Kartaca'yı (günümüzde Tunus) kuran ilk kraliçe (MÖ 814). Romalı şair Virgil'in Aeneid hikâyesinde bahsedilir. Bazı kaynaklarda Elissa olarak da geçer.
Diomidis
Diomedes (/ˌdaɪəˈmiːdiːz/ [1] ya da /ˌdaɪˈɒmɪdiːz/ ) ya da Diomede (/ˈdaɪəmiːd/ ;[1] Yunanca 'Diomēdēs' , ""tanrı gibi kurnaz" veya "Zeus tarafından tavsiye edilen"" ), Truva Savaşı'na katılmasıyla tanınan Yunan mitolojisinde bir kahramandır.
Flegyas
Phlegyas, Yunan mitolojisinde, Ares ve Chryse'nin oğlu, Lapithlerin kralı .
Helenus
Yunan mitolojisinde Helenus (Eski Yunanca: Ἕλενος, Helenos, Latince: Helenus) kibar ve zeki bir kâhindi.[1]
Juturna
Antik Roma mitolojisinde Juturna [1], çeşmeler, kuyular ve pınarların tanrıçası ve Janus tarafından Fontus'un annesiydi.[2]
Jüpiter (mitoloji)
Jüpiter (Iuppiter), tanrıların en güçlülerinden birisi olan Zeus ile denktir. Satürn ile Ops'un en genç çocuğudur. Bir tanrı olan Atlas'a evreni taşıma görevini o vermiştir. Ayrıca Romalıların büyük bir sevgiyle taptıkları yüce tanrılarından biridir. Etrüsk mitolojisinde ise Tinia olarak bilinir. Juno'nun eşi olup Juno, Minerva, Mars ile büyük tanrıları oluşturur. Ayrıca Pollux'un babasıdır.[1]
Kreusa (Truva)
Yunan mitolojisinde, Kreusa (Eski Yunanca: Κρέουσα Kreousa "prenses") Priamos ve Hekabe'nin kızıdır.[1][2] Aeneas'ın ilk karısı ve Ascanius'un (Iulus olarak da bilinir) annesidir.[3]
Küçük Aias (mitoloji)
Aias (ya da Ajax, "toprak" anlamına gelir.[1]) Lokris kralı Oileus'un oğlu olan mitolojik bir Yunan kahramanıydı. Onu, Telamon oğlu Aias'dan ayırt etmek için, "Küçük" veya "Lokrisli" Aias olarak anıldı.[2] Truva Savaşı sırasında Lokris birliğinin lideriydi. Homeros'un İlyada'sında önemli bir karakterdir ve Odysseia'da [3], Virgilius'un Aeneis'sinde ve Euripides'in Troyalı Kadınlar'ında da adı geçmektedir. Etrüsk mitolojisinde Aivas Vilates olarak bilinirdi.
Latinus
Latinus (Latince: Lătīnŭs; Grekçe: Λατῖνος) Yunan ve Roma mitolojisi karakteri.
Marcus Claudius Marcellus (Julio-Claudian Hanedanı)
Marcus Claudius Marcellus (MÖ 42-MÖ 23), Augustus'un kız kardeşi Küçük Octavia ve eski bir konsül olan Gaius Claudius Marcellus Minor'un en büyük oğlu. Babası tarafından İkinci Pön savaşının ünlü generali Marcus Claudius Marcellus ile akrabadır.
Neoptolemos
Neoptolemos (ya da Neoptolemus, aynı zamanda kızıl saçları dolayısıyla Pyrrhus olarak da anılmaktadır), Yunan Mitolojisinde savaşçı Akhilleus ve prenses Deidamia'nın oğludur ve Oneiros'un [1] kardeşidir. Antik Epirus'un Molosslularının hanedanının efsanevi atasıdır.
Peirithoos
Peirithoos Lapithler'in kralıdır. İksion'un oğludur. Güzel Hippodameia ile düğünü sırasında Centaurlar ile kanlı bir savaş çıkmış ve bu savaşta Peirithoos, arkadaşı Theseus tarafından cesurca desteklenmiştir. İkisi Helena'yı kaçırmayı başarınca, yeraltı dünyasından Persephone'yi de kaçırmaya karar verirler. Ancak bu Hades'in tahammül sınırını aşar ve ikisini de orada kalmaya mahkûm eder. Herakles bir süre sonra Theseus'u kurtarmayı başarır, ama Peirithoos ölüler diyarında kalmak zorundadır.[1]
Publius Cornelius Scipio (MÖ 211'de ölen konsül)
Publius Cornelius Scipio (MÖ 211'de öldü) Roma Cumhuriyeti'nin bir general ve devlet adamı idi.
Roland
Roland (Fransızca telaffuzu: [ʁɔ.lɑ̃]; Eski Frankça: *Hrōþiland; Orta Çağ Latincesi: Hruodlandus ya da Rotholandus; İtalyanca: Orlando ya da Rolando; ö. 15 Ağustos 778), Şarlman hizmetindeki bir Frank askeri lideri ve Matière de France olarak bilinen edebî romanslarda dikkate değer figürlerden biri olan tarihî bir kişidir. Tarihî  Roland, Breton Sınırı'nın askeri valisiydi ve Frank Krallığı'nın sınırlarını Bretonlara karşı korumakla görevliydi. Roland'ın adı tarihte yalnızca Einhard'ın Vita Karoli Magni adlı eserinde geçer. Esere göre Roland, Roncevaux Geçidi Muharebesi'nde İber Yarımadası'ndaki Basklar tarafından intikam amacıyla öldürülen Frank artçı birlikleri arasındaydı.
Adapa
Adapa, Adaba Mezopotamya mitolojisinde yaratılmış ilk insandır. Adapa Sümer kralları listesi'nde ulusun ilk lideri olarak geçer. Farklı biçimlerinde Oanes ve Alulim olarak da anıldığı olmuştur. Akadca'da ismi adamu, erkek insan anlamına gelir. Öykü tevrat anlatılarında yer alan yasak meyveden yiyen Âdem ile Havva'nın cennetten atılması öyküsü ile ilişkilendirilmektedir.[1]
Enmebaragesi
Enmebaragesi (çivi yazısı: 𒂗𒈨𒁈𒄄𒋛 EN.ME.BARAG.GE.SI,  y. MÖ 2500), Sümer kralları listesine göre Kiş'in kralıdır. 900 yıl hüküm sürülen Elam'a boyun eğdirmiş ve Gılgamış'ın selefi Kuara'lı Balıkçı Dumuzid tarafından esir alınmıştır.
Enmerkar
Enmerkar, çeşitli Sümer mitlerinde ve efsanelerinde adı geçen kral. MÖ 4. binyılın ortalarından sonlarına kadar Uruk şehir devletini yönettiğine inanılmaktadır. Bir efsaneye göre Enmerkar, Uruk'taki ilk büyük tapınak olan ve tanrıça İnanna'ya adanan Eanna Tapınağı'nı inşa eden kişidir. Başka bir efsanede ise tüm Sümer şehir devletlerini kendi yönetimi altında birleştiren büyük bir fatih olarak tasvir edilir. Enmerkar'dan Gılgamış Destanı'nda da bahsedilir ve burada tanrılar tarafından Uruk'u yönetmesi için seçilen bilge ve güçlü bir hükümdar olarak tasvir edilir. Efsanevi statüsüne rağmen, Enmerkar'ın varlığına ve yönetimine dair çok az somut tarihsel kanıt vardır. Bununla birlikte, Sümer mitolojisi ve folklorunda önemli bir figür olmaya devam etmiştir.[3]
İnanna
İnanna (Sümerce: 𒀭𒈹 Dinanna, ayrıca 𒀭𒊩𒌆𒀭𒈾 Dnin-an-na[6][7]); aşk, güzellik, seks, savaş, adalet ve siyasi güçle ilişkilendirilen antik Mezopotamya tanrıçasıdır. Sümerlerde kendisine "İnanna" adıyla ibadet edilirken daha sonraki dönemlerde Akad, Babil ve Asurlular tarafından İştar (Dištar)[6] olarak tanımlanmış ve "Cennetin Kraliçesi" olarak anılmıştır. Ana tapınma merkezi Uruk'taki Eanna Tapınağı'dır ve buranın koruyucu tanrıçası kabul edilmiştir. Venüs gezegeniyle ilişkilendirilmiş ve aslan ile sekiz köşeli yıldız, en belirgin sembolü olmuştur. İştar'ın kocası, daha sonraki dönemlerde Tammuz olarak anılacak olan Tanrı Dumuzid iken yardımcısı (sukkal) ise sonraki dönemlerde erkek tanrılar İlabrat ve Papsukkal ile bir tutulacak olan Ninşubur'dur.
Tammuz
Tammuz veya Tamuz (Arapça: تمّوز, Tammūz; İbranice: תַּמּוּז; Akadca: Duʾzu, Dūzu; Sümerce: :𒌉𒍣𒉺𒇻, Dumuzi sipad[1]) daha sonra İştar olarak da adlandırılacak İnanna tanrıçasının kocası olan bir Antik Mezopotamya tanrısıdır. Sümer, Akad ve bazı Sami halkların dinlerinde yer almış tanrıdan, Tanah gibi Musevi kaynaklarında da bahsedilmiştir.
Efsanevi yaratıklar listesi
Bu sayfada pek çok kültüre ait efsanevi yaratıkların listesini bulabilirsiniz.
Abası
Abası (Yakutça: Aбаасы, Dolganca: Абааһы, Azerice: Abası, Macarca: Abaaszi, Bulgarca: Абааси, Rusça: Абасы) Yakut mitolojisinde, kötülükleri simgelediklerine inanılan ve korunmak için kendilerine kurbanlar sunulan, kötü ruhlara verilen ad.[1]
Abra ve Yutpa
Abra ve Yutpa - Türk ve Altay mitolojisinde adları geçen yeraltı yılanları. Abura/Apra ve "Yutma/Utma" olarak da tanınırlar.
Ağaç Ana
Ağaç Ana - Türk mitolojisinde ve halk kültüründe Ağaç Tanrıça. Farklı şivelerde Ağaç (Ağaş, Ağas, Yağaç, Yığaç, Cığaç, Eves) Ana olarak da bilinir. Moğolcada Mod ve Modun (Modon) Eçe olarak söylenir.
Aktu
Aktu - Türk ve Altay mitolojisinde İyilik Tanrısı. Kötülüğe dair içinde hiçbir duygu yoktur. Kendisine bağlı olan diğer iyilik ilahları Aktular olarak çoğul biçimde kullanılır. İyilik tanrılarıdır. Fin (Suomi) mitolojisindeki Su tanrısı Ahtı (Ahto)’yu akla getirmektedir. Göğün üçüncü katında otururlar.[1]
Ala (demon)
Ala veya hala (çoğul: ale veya hali); Bulgar, Makedon ve Sırp folkloründe yer alan mitolojik bir kadın yaratıktır. Ale, asıl amacı dolu yağdıran fırtına bulutlarını mahsulleri yok etmek ya da yağmalamak ve ele geçirmek için tarlalara, üzüm bağlarına veya meyve bahçelerine yönlendirmek olan kötü hava demonları olarak kabul edilir. Son derece obur olan ale, özellikle çocukları yemeyi sever fakat açgözlülükleri Dünya ile sınırlı değildir. Bazen Güneş veya Ay'ı yemeye çalıştıklarına, tutulmalara neden olduklarına ve başarılı olmaları halinde dünyanın sonu anlamına geleceğine inanılır. İnsanlar bir ala ile karşılaştığında zihinsel veya fiziksel sağlıkları ve hatta yaşamları tehlike altına girer fakat kendisine saygı ve güvenle yaklaşıldığında lütfu kazanılabilir. Bir ala ile iyi bir ilişki içinde olmak çok faydalıdır çünkü en sevdiklerini zenginleştirir ve zor zamanlarda bu kişilerin hayatlarını kurtarır.
Alkarısı
Alkarısı - Türk, Anadolu ve Altay halk inancında lohusa dönemindeki kadınlara ve atlara musallat olduğuna inanılan yaratıktır. Efsanenin temeli Şamanizm'e kadar uzanır.[1] İnanışa göre lohusaların ve yeni doğmuş çocukların ciğerleriyle beslenir. Alkarısından korunmak için çeşitli çarelerin olduğuna inanılır. Lohusa kadını yalnız bırakmamak, ışıkları sürekli yakmak, başucuna Kuran koymak, yüzünü kırmızı örtüyle örtmek, doğum yapılan yere kartal getirmek[2] bunlardan bazılarıdır. Albastıya neden olduğuna inanılır. Albıs adlı yaratık ile de alakalıdır.
Anak İyesi
Anak İyesi veya Toplağ İyesi (Tatarca: Mäçet İyäse "Mescit İyesi"), Türk, Tatar ve Altay halk inancında caminin koruyucu ruhu. Toplağ İyesi de denir.
Aran İyesi
Aran İyesi - Türk ve Tatar halk kültüründe ahırın koruyucu ruhu. Damız İyesi veya Kitre İyesi (Tatarca: Kiträ İyäse) veya Ahır İyesi olarak da bilinir.
Arank
Arank - Türk ve Tatar mitolojisinde Su Cini. Arang (Arañ) veya Anank (Anang, Anañ) olarak da söylenir. “Aranklar” şeklinde çoğul olarak anılırlar. Sayıları çok fazladır. Suyun içinde olduğu kadar su dışında da yaşarlar ve her taraf onlarla doludur. Suların akışına hükmederler; sular onların müdahalesiyle hızlı veya yavaş akar.[1] İyicil varlıklardır, nadiren kötü davranırlar. İnsanları korurlar. Bazı kutlu kişiler onları egemenlikleri altına alabilirler. Çölde susuz kalıp ölme noktasına gelen kişilere yardım ederler.[2] “Eren” sözcüğü ile bağlantılı görünmektedir. Türk halk kültüründe çölde susuz yolculuk yapan veya suya ihtiyaç duymadan çölde yaşayan evliya kıssaları anlatılır. Suların akışına hükmederler. Yaran adı verilen bir türlerinin bulunduğu da söylenir veya bu kelime bazen eşanlamlı olarak da kullanılır.
Ardov
Ardov, Türk mitolojisinde su cini. Ardoy, Erdov veya Erdoy olarak da bilinir. İnsana zararı yoktur. Bu varlığın uzaklaşması için, ölü gömüldüğünde mezarın başında üç gün ışık yakılır.[1] Geceleri atları kaçırır ve sabaha kadar koşturup kan ter içinde bırakır. Uzun boylu, sarışın ve çok güzel bir kadındır. Su kaynaklarında yaşadığına inanılır. Köşeye sıkışınca bir kuyuya veya dereye girip kaybolur. Çuvaş mitolojisindeki Vudaş (Vutaş) ile büyük benzerlikler gösterir.
Ayıhı
Ayıhı (Yakutça: Айыы, Bulgarca: Айъ veya Айы, Rusça: Айыы) - Türk, Altay ve Yakut mitolojilerinde iyi ruhlar. Ayığı olarak da söylenir. İyilik yapan ruhlardır.[1] Melek anlamında da kullanılmıştır. Yeryüzünde iyilik yapan insanları korurlar. Yoldan çıkanları ise yalnız bırakırlar. Karşıtı Abası’dır.
Azıktı
Azıktı, Türk ve Altay halk inancında bir kayıp cini. "Azıtkı" olarak da söylenir. İsmi "azdıran" anlamına gelen Kırgızların ve Özbeklerin İslamiyet öncesi inançlarında yer alan şeytani bir varlıktır. Her türlü kılığa girebilir.[1] İnsanlara kendilerine en yakın olan kişi şeklinde görülebilir. Bu şekilde kılığa giren Azıktı insanı azdırıp, uçuruma, dağa veya bir akarsuya götürerek öldürebilir.
Azmıç
Azmıç - Türk ve Balkar mitolojisinde Kayıp Cini veya Yol Cini. Aznıç veya Azıtkı (Azıktı) olarak da bilinir. Karaçay - Balkarların inançlarına göre Şeytani bir ruh. Belli bir görüntüsü yoktur.[1] İnsanlara düşmandır, kurbanları tek başına yola çıkan insanlardır. Azmıç bu insanları onu tanıyan birisinin sesiyle çağırır. İnsan dönüp cevap verirse Azmıç'ın buyruğu altına girer.[2] Azmıç da bu insanı kayalıklardan aşağı atar.Tek başına yola çıkan insanları kandırıp götüren ve kaybeden kötü ruhtur. Tanıdığı birisinin sesiyle bu insana seslenir. Eğer bu sesi duyan kişi geriye dönüp bakarsa onu alır götürür ve kaybeder. Kılıktan kılığa girer.[3] Bir insana en sevdiği kişi gibi gözükebilir. Böylece insanları peşine takıp azıtarak, dağa, uçuruma, ırmağa götürüp buralara düşürerek ölmesine neden olur. Congolos’a benzer.