aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
Jean de Joinville
Jean de Joinville, Fransız edebiyatının erken dönemlerinde lirik (Lirik şiir) şair. Yazdığı kısa ve taşlamalarla dolu mizahi öykülerle (fabliaux) ünlüydü.
Marguerite de Navarre
Marguerite de Navarre (11 Nisan 1492 – 21 Aralık 1549), Fransız Rönesans yazarı ve Fransa Kralı I. François'nın kardeşi.
Revue des Deux Mondes
Revue des Deux Mondes (Türkçe: İki Dünya'nın Eleştirilmesi) 1829 yılından beri Fransa'nın başkenti Paris'te basılan aylık bir edebiyat ve kültür dergisidir.[1] Günümüzde derginin çoğunluk hissedarı Marc Ladreit de Lacharrière'dir.
Pierre de Ronsard
Pierre de Ronsard, (11 Eylül 1524 – 28 Aralık 1585) Rönesans dönemi Fransız edebiyatında geleneksel tarzı kırıp Yunan ve Roma modelli yeni bir Fransız edebiyatı yaratmaya çalışan yedi şairden oluşan Pleiade grubunun önderi.[1]
Antonio ve Davit
Antonio ve Davit (Gürcüce: ანტონიო და დავითი; translit.: ant'onio da daviti), Cemal Karçhadze’nin 1987 yılında yayımlanan romandır. Yazarın iki başyapıtından biridir (diğeri Zebulon'). 2020'de Türkçe yayımlanmıştır. Roman Türkçe dışında Rusça, Çekçe, Arapça ve İsveççeye de çevrilmiştir.[1]
Baba Katili
Baba Katili (Gürcüce: მამის მკვლელი "mamis mk'vleli"), Gürcü yazar Aleksandre Kazbegi’nin romanı. İlk kez 1882’de yayımlandı. Romanın konusu bir aşk hikâyesi üzerine kurulu olmakla birlikte, eserde Gürcistan’ın 19. yüzyıldaki politik ve toplumsal ortamı da ele alınmıştır. Baba Katili, Gürcü edebiyatında eleştirel gerçekçiliğin önemli eserlerinden biri sayılır.
Ben, Ninem, İliko ve İlarion
Ben, Ninem, İliko ve İlarion (Gürcüce: მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი "me, bebia, ilik'o da ilarioni"), Gürcü yazar Nodar Dumbadze’nin ilk romanıdır. Mizahın yoğun biçimde kullanıldığı bir yapıt olarak bilinir. Roman, 1960 yılında ilk kez Gürcüce basılmış, 2019'da Türkçe yayımlanmıştır.[1]
Davit Kldiaşvili
Davit Kldiaşvili (Gürcüce: დავით კლდიაშვილი, “davit k’ldiaşvili”) (d. 10 Eylül 1862, Tercola, İmereti, Gürcistan – ö. 24 Nisan 1931, Tercola), Gürcü yazar. Romanları ve oyunlarında ülkenin yozlaşması ve köylülüğün sefaletini ele almıştır.
İakob Tsurtaveli
İakob Tsurtaveli (Gürcüce: იაკობ ცურტაველი; translit.: “iak’ob tsurt’aveli”), 5. yüzyılda yaşamış Gürcü yazar ve din adamıdır. Azize Şuşanik’i anlatan Şuşanik’in Şehadeti adlı hagiografik eseriyle tanınır. Tsurtaveli, Rahip İakob olarak da tanınır.
Aleksandre Kazbegi
Aleksandre Kazbegi (Gürcüce ალექსანდრე ყაზბეგი "aleksandre q'azbegi" 20 Ocak 1848, Stepantsminda, Gürcistan –  22 Kasım 1893, Tiflis), Gürcü roman ve oyun yazarı, şair, çevirmen ve tiyatro oyuncusu. Yazar olarak “Akaki Moçhubaridze”, tiyatroda “Moheve” takma adlarını kullanmıştır. 1882'de yayımlanan Baba Katili adlı yapıtıyla tanınır. Kitap, Kafkaslar'ın Robin Hood'u Koba'yı anlatır. Daha sonra Stalin olarak anılan İoseb Cugaşvili, Aleksandre Kazbegi'nin bu önemli yapıtının kahramanından esinlererek Koba takma adını almıştır. Yazarın birkaç öyküsü ve Elguca adlı romanı Türkçe yayımlanmıştır.
Koba
Koba, (Gürcüce: კობა), Gürcü yazar Aleksandre Kazbegi'nin romanı Baba Katili'nin kahramanlarından biridir. 1882 yılında yayımlanan ve  Gürcistan’ın 19. yüzyıldaki politik ve toplumsal ortamını ele alan romandaki Koba karakteri, fakirlerin yanında yer alır ve otoriteye karşı savaşır. Şiddete de başvurarak zenginlerin mallarına el koyar ve fakirlere dağıtır.
Lambalo ve Kaşa
Lambalo ve Kaşa (Gürcüce: ლამბალო და ყაშა / lambalo da q’aşa), Gürcü yazar Miheil Cavahişvili’nin romanı. Çarlığın din kardeşliği üzerinden yürüttüğü politikayı alaya alan Miheil Cavahişvili, bu eserini 1925 yılında kaleme aldı. Lambalo ve Kaşa aynı yıl Mnatobi dergisinde basıldı. 1926 yılında “İki Hüküm” adlı öyküsüyle birlikte kitap olarak yayımlandı. Lambalo ve Kaşa, yazarın 1937’de kurşuna dizilmesinden önce, 1933 ve 1937’de iki kez daha basıldı. Roman 2018'de Türkçe yayımlandı.[1][2]
Madrabaz Kvaçi
Madrabaz Kvaçi (Gürcüce: კვაჭი კვაჭანტირაძე / k'vaçi k'vaç'ant'iradze), Gürcü yazar Miheil Cavahişvili'nin romanı. Özgün adı Kvaçi Kvaçantiradze olan roman, 1924'te yazılmış ve Parna-Beka Çilaşvili tarafından Türkçeye çevrilip 2017'de Madrabaz Kvaçi adıyla yayımlanmıştır.[1][2] Madrabaz Kvaçi, Gürcü edebiyatında pikaresk roman türünün en önemli örneği kabul edilir.
Nikoloz Barataşvili
Nikoloz Baratashvili (Gürcüce: ნიკოლოზ "ტატო" ბარათაშვილი, “nik’oloz t’at’o barataşvili” ; d. 4 Aralık 1817, Tiflis, Gürcistan – ö. 21 Ekim 1845, Gence, Azerbaycan), Gürcü şair. Avrupa romantizmini Gürcü edebiyatına tanıtan kişi olarak bilinir. Genç yaşta ölümü nedeniyle geride az sayıda şiiri kalmıştır.
Sivrisinek Şehirde
Sivrisinek Şehirde (Gürcüce: კოღო ქალაქში "k’oğo kalakşi"), Gürcü yazar Erlom Ahvlediani’nin romanı. Roman, büyük bir olasılıkla 1960’lardan başlayarak son birkaç on yıl boyunca yazılıyordu ve 2010 yılında ilk kez Gürcüce yayımlandı. Kitap ertesi yıl, Gürcistan’da önemli edebiyat ödülü olan Saba ödülünü aldı. Sivrisinek Şehirde,  Gürcüce aslından çevrilerek 2014’te Türkçe yayımlandı.
Tsigni Sibrdzne Sitsruisa
Tsigni Sibrdzne Sitsruisa (Gürcüce: წიგნი სიბრძნე სიცრუისა / ts'igni sibrdzne sitsruisa - "Yalanların Bilgeliği Kitabı"), Sulkhan-Saba Orbeliani tarafından 1686 ile 1695 yılları arasında yazılan fıkra ve öykü derlemesinden haiz roman. Gürcüce yazılan kitap Gürcü edebiyatının önemli eserlerinden biri olarak görülmektedir.
Yolda Bir Adam Gidiyordu
 Yolda Bir Adam Gidiyordu (Gürcüce:  გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა "gzaze erti k’atsi midioda"), Gürcü yazar ve şair Otar Çiladze’nin romanı. Yazarın başta gelen romanlarından biridir. Roman, 1973’te yılında ilk kez Gürcüce basıldı. 2015’te Gürcüce aslından çevrilerek Türkçe yayımlandı.
Stanka Gjurić
Stanka Gjurić (d. 20 Ocak 1956) bir Hırvat şair,  deneme yazarı, oyuncu, film yapımcısı ve eski model.[1] Hırvat Yazarlar Derneği ve Hırvat Diasporası Bilim ve Sanat Akademisi (Basel, İsviçre) üyesidir.[2] Ayrıca 7 uzun metrajlı filmde rol aldı.[3]
Kelile ve Dimne
Kelile ve Dimne, Sanskritçe orijinal adı Pança-Tantra (Beş İlke) olan, fabl tarzında hikâyeler barındıran kitabın Abdullah İbn Al Mukaffa tarafından çevrilmiş Arapça'daki adıdır. Orijinal metin 3. yüzyılda yaşadığı düşünülen Brahman rahibi Beydeba tarafından yazıya geçirilmiştir.[1] Arapça eser adını ilk bölümündeki bir hikâyenin kahramanları olan iki çakaldan alır;[2] doğrunun ve dürüstlüğün simgesi "Kelile" ile yanlışın ve yalanın simgesi "Dimne".
Mantıku't-Tayr
Mantıku't-Tayr (Farsça: منطق‌الطیر Kuşların Diliyle veya Kuş Dili) İranlı sufi şair Ferîdüddîn-i Attâr tarafından kaleme alınmış bir manzum eserdir. Eserde  Gazali'nin XII. yüzyılda yazdığı Risaletü't-tayr adlı eserden yararlanılmıştır. Ali Şîr Nevaî, Attar'ın eserine nazire olarak  Lisânü't-Tayr eserini kaleme almıştır.[1]
Peygamberler ve Melikler Tarihi
Peygamberler ve Melikler Tarihi (Arapça: تاريخ الرسل والملوك Tarikh al-Rusul wa al-Muluk, Farsça: تاریخ طبری, genelde Taberî Tarihi olarak bilinir), Fars[1] yazar ve tarihçi Taberî (ö. H 310/MS 838-923) tarafından yazılan Arapça tarihi kayıt. Yaratılış'dan MS 915'e kadar Müslümanlar ve Orta Doğu tarihi ile ilgili tafsilat içerir. Bir al-Sila adlı ilave[2][3] Taberî'nin Türk öğrencisi, Ebu Abdullah bin Ahmed bin Cafer el-Farğani, tarafından eklenmiştir.[4][5]
Simin Behbehani
Simin Behbehani (Farsça: سیمین بهبهانی), (d. 20 Haziran 1927, Tahran - ö. 19 Ağustos 2014, Tahran), İranlı aktivist, şair. Nobel Edebiyat Ödülü'ne iki kez aday gösterilen şair İran'da modern şiirin kurucularından biri olarak kabul ediliyor. Halk arasında gazel divası olarak anılır.[1]
Ulysses (roman)
Ulysses, İrlandalı yazar James Joyce tarafından yazılmış ve The Little Review tarafından 1918'den 1920'e kadar, daha sonra da Sylvia Beach tarafından 2 Şubat 1922'de, Joyce'un kırkıncı yaş gününde, bir roman olarak basılmış modernist romandır. Bu roman, modernist edebiyatın en önemli eserlerinden kabul edilmektedir ve "bütün modernist akımın kısa bir gösterimi" olarak anılmıştır.[1]
İspanyol edebiyatı
İspanyol edebiyatı, İspanya'da yazılan edebiyat yapıtlarını kapsar. İspanya'nın ulusal dili olan Kastilya lehçesinde kaleme alınan yapıtlar İspanyol edebiyatının ana bölümünü oluşturmakla birlikte, Katalan dili ve Galicia lehçesinde yazılmış yapıtlar da bu kapsamda sayılır.
Luis Martin-Santos
Luis Martín-Santos Ribera (11 Kasım 1924 – 21 Ocak 1964)  İspanyol romancı ve psikiyatr.
Yakub Çelebi'nin Öyküsü
Yakub Çelebi'nin Öyküsü (Katalanca: Història de Jacob Xalabín), 15. yüzyılın başlarında yazılmış anonim bir öyküdür.
İsveç edebiyatı
İsveç edebiyatı, İsveççe'de veya İsveçli yazarlar tarafından yazılmış edebiyatı ifade eder.
İsviçreli Robinsonlar
İsviçreli Robinsonlar (Der Schweizerische Robinson), Avustralya Port Jackson(en) yönünde seyretmekte iken Doğu Hint adalarında deniz kazasına uğrayan İsviçreli bir aileyi konu alan ve ilk defa 1812 yılında yayınlanan bir romandır.
İtalyan edebiyatı
İtalyan Edebiyatı, İtalyan yazarlarca İtalyanca yazılmış edebiyat yapıtlarını kapsar. İtalya'nın siyasal birliğini 19. yüzyıla kadar kuramaması ve Katolik Kilisesi'nin etkisiyle, yazılı metinlerde uzun süre Latince kullanılmış ve yerel bir dilin yaygınlaşması öbür Avrupa ülkelerine göre daha geç başlamıştır. 12. ve 14. yüzyıllar arasında İtalya'da Fransızca düzyazı ve koşukla yazılmış romanslar okunmuş ve klasik metinlerden uyarlamalar yapılmıştır. Böylece 13. yüzyılda bir Fransız-İtalyan edebiyatı gelişmiştir. İtalyanlar Fransız öykülerini çoğu zaman uyarlayarak ve bunlara çeşitli eklemeler yaparak kaleme almışlardır. Bu edebiyatta Fransızca kullanılmakla birlikte, yazarlar yapıtlarına yer yer kendi lehçelerinin özelliklerini de katmışlardır.
De vulgari eloquentia
De vulgari eloquentia (Halkdilinde Belagat), Dante’nin 1303-1304 arasında yazdığı Latince bir risaledir.
Quattrocento
1400-1499 dönemindeki İtalya'nın kültürel ve sanatsal olaylarına toplu olarak Quattrocento denir. İtalyan'ların 1400 yılını tanımlamak için kullandıkları 400 kelimesinin İtalyanca anlamı olan ''millequattrocento'' kelimesinden gelir. Quattrocento, Geç Orta çağ'ın (en önemlisi Uluslararası Gotik), erken Rönesans'ın (1425'ten itibaren) ve genellikle 1495 ile 1500 arasında başladığı iddia edilen Yüksek Rönesans'ın sanatsal stillerini kapsar.
Türkçede İtalyan edebiyatı
Türkçede İtalyan edebiyatı, Türkçeye çevrilen İtalyanca eserlere (öykü, şiir ve roman) ilişkin bir listedir.
Manzum Edda
Manzum Edda[1] ya da Şiirsel Edda, Snorri Sturluson tarafından yazılan Edda'dan farklı olarak, isimsiz Eski Norsça anonim şiirlerine yapılan modern yorumlardır. Hepsi Codex Regius olarak bilinen Orta Çağ İzlanda el yazması metninden olmak üzere toplamda 31 şiir içeren birkaç versiyonu mevcuttur.[2] Codex Regius, İskandinav mitolojisi ve Cermen kahramanlık efsaneleri hakkında mevcut en önemli kaynaklardan birisidir. 19. yüzyılın başlarından itibaren, daha sonraları yazılacak İskandinav edebi metinleri üzerinde güçlü bir etkiye sahip oldu - sadece hikâyeleri aracılığıyla değil, aynı zamanda birçok şiirin vizyoner gücü ve dramatik kalitesi yoluyla da. Codex Regius'dan ilham aldıklarını kabul eden şairler arasında Vilhelm Ekelund, August Strindberg, J.R.R. Tolkien, Ezra Pound, Jorge Luis Borges ve Karin Boye bulunmaktadır.
Skald
Skald veya skáld (Eski İskandinav : [ˈSkald], sonra [ˈSkɒːld] ; İzlandacada: "Şair" anlamına gelen, genellikle Viking Çağı, MS 793-1066'da İskandinav liderlerinin mahkemelerinde beste yapan ve Orta Çağ'a kadar (5. yüzyıl - 15. yüzyıl) devam eden şairler için kullanılan bir terimdir. Skaldik şiir, Eski İskandinav şiirinin iki ana grubundan birini oluşturur, diğeri ise anonim Eddic şiiridir .[1][2]
Beş Çember Kitabı
Beş Çember Kitabı (五輪書, Go Rin No Şo), Miyamoto Musashi'nin Kenjutsu (kılıç yolu) ve diğer dövüş sanatlarıyla ilgili yazdığı bir kitaptır. Musashi, kitabı 1645 yılındaki vefatından birkaç hafta önce çekildiği Kyushu Dağları'nda yazmıştır. "Beş Çember Kitabı", tüm dövüş sanatlarıyla ilgilidir; ama kitabın Zen, Şinto ve Konfüçyüs düşüncelerinden etkilenen felsefesi, dövüş sanatları dışında pek çok alanda da uygulanabilirdir. Örneğin, pek çok Japon iş adamı, kitabı kariyerlerinde bir rehber olarak kullanmaktadır. Kitap, Musashi'nin deyişiyle, "stratejiyi öğrenmek isteyenler için bir rehber"dir.
Genji'nin Hikâyesi
Genji'nin Hikâyesi[2] (Genji Monogatari 源氏物語), 11. yüzyılın başlarında Murasaki Şikibu tarafından yazılmış, Japon edebiyatının başyapıtlarından biri. Dünyanın ilk romanı kabul edilir.[1]
Hyakunin Isshu
Hyakunin Isshu (Japonca: 百人一首), yüz şair tarafından yazılan yüz wakadan olışan klasik bir Japon antolojisidir. Hyakunin Isshu "yüz kişi, [her biri] bir şiir" olarak tercüme edilebilir. Hyakunin Isshu'ya dayalı kartlardan oluşan bir deste kullanan uta-garuta kart oyununa da atıfta bulunabilir.
Japonya'nın 100 Ünlü Dağı
Japonya'nın 100 Ünlü Dağı (Japonca: 日本百名山 Nihon Hyaku-meizan), 1964 yılında dağcı ve yazar Kyūya Fukada tarafından yazılan ve Japonya'daki 100 önemli dağı içeren bir kitaptır.[1] Liste, NHK belgesellerinin ve diğer yürüyüş kitaplarının konusu olmuştur.
Kaifūsō
Kaifūsō (Japonca: 懐風藻), Japon şairler tarafından yazılmış edebi kanshinin en eski şiir antolojisidir.
Kapadokya'da Çatra Patralar
Kapadokya' da Çatra Patralar, konusu Kapadokya’da geçen fantastik bir çocuk romanıdır. Türkiye hakkında pek çok eseri bulunan Japon yazar Etsuko Shindō’nun kitabıdır.
Kōdan
Kōdan (講談,  eskiden bilinen şekliyle Kōshaku (講釈)) geleneksel Japon sahne sanatlarından biridir. Sanatçılar sahnedeki Shakudai (釈台) denilen küçük masanın önünde oturur ve seyircilerine çeşitli konularda konuşmalar yapar. Elindeki Harisen (張扇)'i  konuşmanın akışına göre masaya vurur. Konuşmanın içeriği savaş günlükleri gibi genellikle tarihi olaylardan oluşur. Kamigata Kōdanları'nda Harisen ile Hyōshigi (拍子木) birlikte kullanılarak anlatım yapılır.
Murasaki Shikibu'nun Günlüğü
Murasaki Shikibu'nun Günlüğü (Murasaki Shikibu Nikki 紫式部日記) Japon edebiyat tarihinin en önemli eserlerinden biridir. 1008-1011 yılları arasında yazıldığı düşünülmektedir. Yazarı Murasaki Shikibu, eserinde o dönemde nedimelik yaptığı Heian sarayı yaşamını detaylı ve canlı bir ifadeyle betimlemiştir. Japon tarihinin önemli isimlerinden Naip Fujiwara Michinaga'ya dair detaylar ve daha sonra İmparator olacak Prens Atsuhira ve Atsunaga'nın doğum törenleri ile ilgili ayrıntılar da hem tarihi hem edebi açıdan önemlidir. Murasaki Shikibu Genji Monogatari adlı eseriyle dünya edebiyat tarihinin en önemli isimlerinden biri olmuştur. Ancak bu ünlü hanımın yaşamına dair çok az şey bilinmektedir. Günlüğünde yaşamına dair yer alan ayrıntılar edebiyat tarihçileri için çok önemli bir kaynak teşkil etmektedir.
Otogizōshi
Otogizōshi (Japonca: 御伽草子), özellikle Muromachi döneminde (1392-1573) yazılan yaklaşık 350 Japon nesir anlatımı serisidir. İlişkilendirilmemiş olan bu kısa öyküler birlikte Japon Orta Çağı'nı temsil eden edebi türlerden birini oluşturmaktadır.
Rakugo
Rakugo (落語) bir tür eğlendirici sözlü Japon oyunudur. Hikâyeci (落語家 rakugoka) tek başına Kōza (高座) denilen sahnede oturur. Sadece bir yelpaze (扇子 sensu) ve küçük bir kumaş  (手拭 tenugui) kullanarak seiza stilindeki oturuşundan hiç kalkmadan uzun, karmaşık ve komik bir hikâye anlatır. Hikâye genellikle iki ya da daha fazla karakterin konuşmasını içerir. Karakterler arasındaki farklılıklar sadece seste ton, yükseklik değişikliğiyle ve başın hafif bir şekilde döndürülmesiyle gösterilir.
Renksiz Tsukuru Tazaki'nin Hac Yılları
Renksiz Tsukuru Tazaki'nin Hac Yılları (色彩を持たない多崎つくると、彼の巡礼の年, Shikisai o motanai Tazaki Tsukuru to, kare no junrei no toshi), Japon yazar Haruki Murakami’nin Japonya’da 2013 yılında yayımlanan romanıdır.
Tanka
Tanka veya Waka, klasik Japon şiirinin günümüze kadar gelmiş en önemli nazım şekillerinden biridir. Çok uzun bir gelişme devresinden sonra bu form, bir nazım şeklinden çok bir şiir türü, hatta bir ekol haline gelmiştir.
Tanka 5 dizedir, hece ölçüsüyle yazılır, hecelerin ölçüsü 5-7-5-7-7 şeklindedir. İlk üç dizeye " üst kıta" anlamında KAMİ NO KU, son iki dizeye de " alt kıta" anlamında SHİMO NO KU denir. Hecelerin toplam sayısı 31 dir.
Yastık Kitabı
Yastık Kitabı (Japonca: 枕草子 Makura no Sōshi), Sei Shōnagon'un MS 990-1000 yılları arasında İmparatoriçe Teishi'nin saray hanımı olarak görev yaptığı süre boyunca kaydettiği gözlemler ve düşünceler kitabıdır. Kitap, 1002 yılında tamamlandı.
Kazak edebiyatı
Kazak edebiyatı, Kazakistan'ın mevcut topraklarından, Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti döneminden, Rus İmparatorluğu altındaki Kazak ülkesinden ve Kazak Hanlığı döneminden doğar. Etnik Kazaklar tarafından yazılmış tarih ve edebiyat, tarih boyunca Kazakistan'ın yaşadığı Türk boylarının literatürüne dâhil birçok tamamlayıcı temalarda bazı örtüşmelerle belirmiştir.
Magcan Cumabay
Cumabay, Mağcan Bekenoğlu (Kazak: Мағжан Бекенұлы Жұмабаев, Mаgjаn Bekenulı Jumаbаev) (25 Haziran 1893 - 19 Mart 1938) – Kazak Türkleri edebiyatının 20.asrın başındaki yıldızlarından biri ve önemli bir şairi.
Şakerim Kudayberdiyev
Şakerim Kudayberdioğlu ya da Şahkerim Kudayberdioğlu [1], (d. 11 Temmuz 1858- ö. 02 Ekim 1931) – (Kazakça: Шәкәрім Құдайбердіұлы) şair, yazar, filozof, tarihçi[2] ve bestecidir.
Cypria
Cypria(Greek: Kupria ; Latince : Cypria), Stasinus'a atfedilen ve klasik antik çağda [1] oldukça iyi bilinen eski Yunan edebiyatının kayıp bir epik şiiridir. "Epik Döngü" olarak bilinen, Antik Yunanda daktilik ölçü ile yazılmış ve Truva Savaşı'nı konu alan şiirlerden biriydi.  Cypria'nın hikâyesi kronolojik olarak Epik Döngü'nün başında gelir ve onu İlyada takip eder. Şiir, daktilik ölçü ile yazılmış on bir şiir kitabından oluşuyordu.
Kıbrıs edebiyatı
Kıbrıs edebiyatı, çoğunlukla Yunanca, Türkçe, İngilizce ve/veya Fransızca dahil diğer dillerde bulunan Kıbrıs edebiyatını kapsar. Modern Kıbrıs Rum lehçesi, Modern Yunan lehçelerinin Güneydoğu grubuna aittir.
Kore edebiyatı
Kore edebiyatı, Kore'de çoğunlukla Korece ve bazen Klasik Çince yazılan edebi eserlerdir. Kore'nin edebi tarihi 1,500 yıllık olup büyük bir kısmı Hanja ile yazılmıştır. Klasik ve modern dönemlere ayrılmakla birlikte bu ayrım bazen belirsizdir. Kore, dünyanın ilk metal ve bakır türü, dünyanın ilk bilinen basılı belgesi ile dünyanın ilk doğal metnine ev sahipliği yapmaktadır.
Hyangga
Hyangga (Korece: 향가, 鄕歌), Kore tarihinde Birleşik Silla ve erken Koryo dönemlerinde hyangchal olarak bilinen bir sistemde Çince karakterler kullanılarak yazılmış şiirlerdi. Samguk Yusa eserinde 14 (6. ve 9. yüzyıllar arasında) ve 11'i de keşiş Kyunyeo tarafından (10. yüzyıl) olmak üzere günümüze kadar birkaçı hayatta kaldı.
Leton edebiyatı
Leton edebiyatı, Letonca diliyle üretilmiş sözlü ve yazılı metinlerdir. Letonya'da yazılı edebiyat Alman din adamlarının etkisiyle ortaya çıktı. Din dışındaki edebiyat ise, 18. yüzyılda Gotthard Friedrich Stender'le başladı.
Lāčplēsis
Lāčplēsis, yerel efsanelere dayanarak 1872–1887 yılları arasında Leton şair olan Andrejs Pumpurs tarafından yazılmış olan destansı bir şiirdir. Lāčplēsis Letonya ulusal destanı olarak kabul edilir.
The Guardsman
Muhafız Ferenc Molnár'ın Testőr oyununa dayanan 1931 tarihli bir Amerikan yasa öncesi filmidir. Alfred Lunt, Lynn Fontanne, Roland Young ve ZaSu Pitts yer almaktadır. Film Maxwell Anderson'ın Kraliçe Elizabeth  isimli tiyatro oyununun final sahnesinin yeniden canlandırılması ile açılıyor.Fontanne'nin Elizabeth’i ve Lunt'un Essex Kontu’nu oymadığı bu sahne dışında filmin oyunla hiçbir ilgisi yoktur.
Crack hareketi
Crack hareketi veya Crack akımı ya da Crack Kuşağı (İspanyolca: Generación del crack), 1990'ların ortalarında Meksika'da başlayan edebi bir harekettir. Latin Amerika Boom'a tepki olarak düşünülen edebi gelenekleri yok sayan bir grup genç Meksikalı yazar tarafından başlatıldı. Önemli yazarları arasında  Ignacio Padilla, Jorge Volpi, Eloy Urroz, Pedro Ángel Palou ve Ricardo Chávez-Castañeda yer almaktadır.[1] Yazarların post-boom'a dahil olduklarını belirtmeleri, çok sesli romanı tercih etmeleri, kurgunun hızlı akması, konu ve tema bakımından çeşitlilik olması, görülebilirliğin önem arz etmesi, sağlam bir içerik ortaya konması, konuların Meksika dışından seçilmesi, Avrupa edebiyatı ile bütünleşmeleri gerektiği gibi düşüncelere sahip olan Crack hareketi, çeteleşmeye karşıdır ve medya desteğine önem vermez. 1996'da yayımladıkları manifestolarında Italo Calvino'nun "Gelecek Bin Yıl İçin Altı Öneri" yazısına atıfta bulunulmuştur.
Dört Büyükler (Norveçli yazarlar)
Dört Büyükler (Danca ve Norveççe de fire store), 19. yüzyılın en etkili Norveçli yazarlarından dördü için kullanılan bir terimdir.[1]
Ahlâk-ı Ahmedı̂
Ahlâk-ı Ahmedı̂, Hüseyin Vâiz Kâşifı̂’nin hicri 900 (miladi 1495) yılında Sultan Hüseyin Baykara’nın oğlu Ebü’l-Muhsin Mirzâ adına yazdığı, kırk ahlaki konudan müteşekkil olan Ahlâk-ı Muhsinı̂'nin Türkçe kısaltılmış tercümesidir.
Encümen-i Şuara Topluluğu
Encümen-i Şuara Topluluğu (Osmanlıca: انجمن شعرا), 19. yüzyıl eski şiir zevkini devam ettirmeyi amaçlamış şairler topluluğudur. Bazı edebiyat araştırmacıları tarafından Türk edebiyatının ilk edebî grubu kabul edilir.[1] Leskofçalı Galip topluluğun başkanı konumundadır.
İbretnüma
İbretnüma,  İbretnâme  (عبرتنامه) veya Kitab-ı ibretnüma (كتاب عبرتنما) Lâmiî Çelebi'nin tasavvuf hakkında yazdığı menkıbe ve hikâyelerinden oluşan eseridir. Lâmiî Çelebi, eserini yazma sebebi olarak 1526 yılında Bursa'da bir gün düşüncelere daldığı sırada hatiften bir ses işittiğini, bu sesin kendisine fetihlerden söz edip bir fetihname telifiyle I. Süleyman menakıbı yazmasını telkin etmesi olarak göstermiştir.[1] Fakat Lamiî, fetihleri değil de ibret hikâyeleri yazmaya karar verir. Nefahatü'l-Üns'ten sonra Lamii Çelebi'nin nüsha sayısına göre en popüler eseridir. Salih Gülerer, 1988 yılında eserin bir nüshasını transkript etmiştir.
Letaif-i Rivayat
Letaif-i Rivayat (Osmanlıca: Osmanlıca: لطائف روایات; Söylenegelen Güzel Öyküler), Ahmed Midhat Efendi'nin 1870-1894 yılları arasında çıkardığı seridir. Yirmi beş fasikül ve biri tiyatro ve diğerleri hikâye olmak üzere otuz metinden oluşmakta olan Letaif-i Rivayat serisi, önce üç kitap­lık bir çalışma olarak düşünülmüşse de bunların gördüğü ilgi üzerine yazar, daha sonra yazacağı eserleri de bu ana başlık altında neşretme yoluna gitmiştir.[1] Eserde­ki uzun hikâyeler hacim bakımından büyük, ancak tek bir konu etrafında gelişen anlatılardır. Halk diliyle yazılan bu hikâyeler, ders verici, güldürücü nitelik arz eder, okuyucuyla senli benli konuşmalarla tamamlanır.
Memleket Hikâyeleri
Memleket Hikâyeleri, Refik Halit Karay'ın 1919'da yayımlanmış hikâye kitabıdır. Kitabın 1947 yılında, Karay'ın gözden geçirerek eklemeler ve bazı değişiklikler yaptığı yeni baskısı yayımlanmıştır.
Mîzânü'l-Hak fî İhtiyâri'l-Ehak
Mîzânü'l-Hak fî İhtiyâri'l-Ehak (Arapça: ميزان الحق في اختيار الأحق), Avrupalılarca Hacı Kalfa, Osmanlılarca Hacı Halife olarak anılan Kâtip Çelebi'nin 1656 yılında yazdığı eser. İçinde Hızır, Taganni, Raks, Salavat, Tütün, Kahve, Keyif Verici Maddeler, Firavun imanı, İbni Arabi, Regaib, Berat, Kadir, Millet, Rüşvet başlıkları bulunmaktadır.
Muhsin Bey yahut Şâirliğin Hazin Bir Neticesi
vak'a tasvir olunurken tatsız ve âhenksiz bir alay tafsilât-ı bî-fâide ile hikâyenin letafeti kaçırılmak var. Ufak hikâyede ise tutulan mikyasın darlı­ğına mebnî muhtac-ı tevsî'ü tafsîl görünen teferruât-ı vak'adan mühim olan bazısı terk ve ihmal olunmakla hikâye bütün bütün tatsızlaştırılmak
Osmanlı kitap kültürü
Osmanlı kitap kültürü iki ana döneme ayrılabilir. Birinci dönem, elyazması formatında kitapların ağırlıklı olarak kullandığı dönemdir. İkinci dönem ise matbaada basılmış kitapların yavaş yavaş daha yaygın hale geldiği dönemdir. Öte yandan, bu iki dönemi kesin tarihlerle birbirlerinden ayırmak oldukça zordur. Örneğin, 19. yüzyılda Osmanlı dünyasında her ne kadar matbaa daha yaygın olarak kullanılmış olsa da elyazmalarının kullanımı 19. yüzyılın sonlarına kadar yaygın olarak devam etmiştir.[1] Benzer bir çerçevede, Osmanlı dünyasındaki Müslüman kesimler matbaayı 18. yüzyıl ortalarına kadar yoğun bir şekilde kullanmıyor olsalar da özellikle Rum[2] ve Musevi[3] tebaanın matbaayı 16. yüzyıldan itibaren kullandığı görülmektedir.
Rumûzü'l-edeb
Rumuzu'l Edeb, Samipaşazade Sezai'nin hikâye, hatıra, gezi notları ve sohbet yazılarından meydana gelmiş eseridir.[1] Rumuzu'l Edeb isim bakımından, babası Samipaşa'nın Rumuzu'l Hikem adlı risalesini hatırlatmak amacıyla konmuştur.[2]
Salname
Salname  (سالنامه :salname), Osmanlı Devleti'nde  resmî ve özel kurumlar tarafından  bir sene boyunca gerçekleşen olayları topluca göstermek üzere hazırlanan yapıtlardır.
Seyahat Jurnali
Seyahat Jurnali, Direktör Ali Bey'in 1885 ila 1888 yıllarını kapsayan seyahatinin notlarını içeren, gezi yazısı türündeki eseri. Direktör Ali Bey, bu seyahatinde resmi görevle 1885 yılında İstanbul'dan yola çıkmış ve deniz yoluyla İskenderun'a gelmiştir. Buradan görevini yerine getireceği yerlere gittikten sonra Hindistan ve Mısır üzerinden İstanbul'a dönmüştür.
Turfanda mı Yoksa Turfa mı?
Turfanda mı Yoksa Turfa mı?, Mizancı Murad'ın (Mehmet Murat Bey) 1892 tarihli romanı.
Arap (şiir)
Arap, Juliusz Słowacki'nin Kasım 1830'da Varşova'da yazdığı bir şiirdir. Ancak şiir, Nisan 1832'de Słowacki'nin Şiir adlı eserinin ilk cildinde yayınlandı. Słowacki'nin Michał Rola Skibnicki'ye ithaf ettiği bu koleksiyondaki iki doğu şiirinden biridir.
Dziady (III. Bölüm)
Dziady (III. Bölüm), Adam Mickiewicz'in kaleme aldığı Dziady dizisinin üçüncü eseridir. Eser 1832'de Dresden'de yazılmıştır.[1] İlk kez 1832'de şiirin dördüncü cildi (toplu baskı olarak) ve bir yıl sonra ayrı bir baskı olarak yayınlandı. Araştırmacılar, Dziady'ın bu bölümünü siyasi-tarihsel ve metafizik konuların tek bir eserde bir araya gelmesi nedeniyle Polonya romantik dramasının başyapıtı olduğunu kabul eder. Eser, yazıldığı yere ithafen bazen Dziady Drezdeńskie olarak anılır.[2].
Kaniów Kalesi
Kaniow Kalesi, Seweryn Goszczyński tarafından Koliivshchyna İsyanına atıfla 1828'de yazılan şiiridir. Şiir Polonya karanlık romantizminin tipik bir örneğidir. Olaylar, Ukrayna'nın Kaniów kentinde gerçekleşiyor ve hikâyeler korkunç ve kanlı olaylarla doludur. Bu çılgın romanda Kazaklar genellikle hırsızlıkla itham edilirken, kitabın ana konusu kötü bir Polonyalı kale görevlisi ve kale görevlisinin Orlik (daha sonra bir katil) tarafından kandırılarak evlendirilmesi nedeniyle kalenin yıkılmasıdır.[1]
Klasik ve Romantik Yazılar Üzerine
Klasik ve romantik yazılar üzerine, Jan Śniadecki'nin Romantizm fenomeni üzerine yaptığı 1819'da Dziennik Wileński de yayınlanan bir eskiz çalışmasıdır.[1]
Klasisizm ve Romantizm Üzerine ve Polonya Şiirinin Ruhu üzerine
Klasisizm ve Romantizm Üzerine ve Polonya Şiirinin Ruhu üzerine, Kazimierz Brodziński'nin 1818'de Varşova Günlüğü de iki bölüm halinde yayınladığı bir tezdir.
Romantik dönem Polonya edebiyatı
Romantik dönem Polonya edebiyatı, 1822-1863 yılları arasında Polonya edebiyat tarihinde, Avrupa'daki geç romantizm eğilimine karşılık gelen dönemdir.
Üçe üç
Üçe üç, Aleksander Fredro'nun günlüklerinden oluşan eserdir. Eser Fredro'nun, Napolyon Bonapart'ın ordusunda subay olarak görev yaptığı 1813-1814 dönem de dahil olmak üzere 1809-1814 arası çocukluk ve askerlik dönemini ve çoğunlukla 1844-1846 yıllarındaki hayatını anlatmaktadır [1]
Rus edebiyatı
Rus Edebiyatı, 11. yüzyılda Ruslar'ın Hristiyanlığı benimsemesinden sonra yazılan yapıtlarla başlar. Doğu Slav toplulukları ilk kez 10. yüzyılın hemen başında Kiev'de merkezi bir yönetim altında bir araya gelmişlerdi. Aynı yüzyılın sonlarında Kiev prensi tarafından benimsenen Hristiyanlığın halkın arasında yayılmasıyla okuryazarlık gelişebilme olanağı buldu. Bu yeni dinle birlikte Rusya'ya Yunanca ya da Slavca dinsel yapıtlar girdi. Yunancadan çeviriler yapılmaya başlandı.
Kokainli Roman
Kokainli Roman (Rusça: Роман с кокаином), ilk olarak 1934 yılında Paris'te bulunan Numbers adlı dergide yayımlanmış daha sonra ise kitaplaştırıldı. Hikâyenin yazarının Mihail Ageyev ismini kullanan Mark Abramoviç Levi olduğu sanılmaktadır.
Lujin Savunması
Lujin Savunması (Rusça: Защита Лужина), Vladimir Nabokov'un üçüncü romanı. İlk olarak Paris'te basılan Rusça dergi Sovremennye zapiski'de tefrika edilmiş, 1930 yılında Nabokov'un yerleştiği Berlin'de Slovo yayınevi tarafından yayımlanmıştır. Roman, yazarın düzeltmeleri ve çevirisi ile 1964 yılında The Defence adıyla İngilizcede yayımlanmıştır.
Palto (hikâye)
Palto (Rusça: Шинель), ünlü Rus yazar Nikolay Vasilyeviç Gogol'un 1842 yılında yayımlanan bir hikâyesidir.[1]
Serapion Kardeşler
Serapion Kardeşler(ya da Serapion Birliği, Rusça: Серапионовы Братья) Sankt-Peterburg'da 1921 yılında bir grup yazarın oluşturduğu oluşum. Birlik ismini 19. yüzyılda yaşamış Alman romantik yazar E.T.A. Hoffmann'ın Die Serapions-Brüder adlı romanından almıştır. Nedeni ise Hoffmann'ın romanındaki karakterlerin hep birlikte olmalarına rağmen hepsinin kendi yollarını çizmekte ve özelliklerini korumakta olmasından kaynaklanmaktaydı. Üyeleri arasında Nikolai Tikhonov, Veniamin Kaverin, Mikhail Zoshchenko, Victor Shklovsky, Vsevolod Ivanov, Elisaveta Polonskaya, Ilya Gruzdev, Mikhail Slonimsky, Lev Lunts, Vladimir A. Posner, Nikolay Nikitin ve Konstantin Fedin gibi isimler vardır.
Üç Kızkardeş (oyun)
Üç Kızkardeş, Rus yazar Anton Çehov'un 1900 yılında yazdığı tiyatro oyunu. İlk olarak 1901 yılında Moskova Sanat Tiyatrosu’nda sahnelenmiştir.
Léopold Sédar Senghor
Léopold Sédar Senghor (9 Ekim 1906, Joal, Senegal - 20 Aralık 2001, Verson, Fransa), Senegalli şair ve siyasetçidir. 1960-1980 yılları arasında Senegal başkanlığı görevini üstlenen Senghor bu süre zarfında sayısız darbe ve suikast girişimi ile karşı karşıya kalmıştır.
Fedailerin Kalesi: Alamut
Fedailerin Kalesi: Alamut, Vladimir Bartol'un 1938 yılında Slovenya'da yayımlanan, Alamut Kalesi'nde yaşayan Hasan Sabbah ve İsmaililer'i konu alan tarihi romanıdır.
Sovyet Yazarlar Birliği
Sovyet Yazarlar Birliği, SSCB Yazarlar Birliği ya da  Sovyetler Birliği Yazarları (Rusça:  Союз писателей СССР, Soyuz Sovetstikh Pisatelei) Sovyetler Birliği'nde profesyonel yazarların sanatçı birliğidir.[1]
SSCB Yazarlar Kongresi
SSCB Yazarlar Kongresi(Rusça:Съезд писателей СССР), Sovyet Yazarlar Birliğinin en üst organıdır.
Tuva edebiyatı
Türklerin milli alfabesi olan Orhun Alfabesinin kullanılmaması sonucu uzun bir dönem sözlü edebiyat görülür. 20. yüzyıla kadar yazılı bir Tuva edebiyatı ürünü pek görülmez. 20. yüzyılda kurulan Tuva Halk Cumhuriyeti (Tıva Arat Respublikazı) Tuva edebiyatına da canlılık katar. Çok sayıda Tuva edebiyatçısı yetişir.
Angıroğulun öyküsü
Angıroğlunun öyküsü (Tuvaca: Аңгыр-оолдуң тоожузу/ Angır-ooldun toojuzu)— Tuva Türklerinden tanınmış yazar Stepan Sarıg-ool Arbaanoğlu'nun roman türü eseri, yayınladığı iki ciltlik kitabı. İlk cildi 1961 yılında çıkmış, onda 43 konu başlığı yer almıştır. İkincisi 1966 yılında çıkmış, onda da 39 konu başlığı yazılmıştır. 
Eserin dili Tıva Türkçesi olup Türkçeye henüz çevrilmemiştir.
Türk edebiyatında destan
Türk edebiyatında destan,  efsaneden sonra ortaya çıkmış bir edebî türdür. Türk milletinin bir bütün olarak zamanımıza ulaşmış büyük destanları olmasa da yabancı kaynaklarda yer alan bazı parçaları mevcuttur.[1] Türk destanlarına ait çeşitli
parçalar Çin, Fars, Moğol ve Arap kaynaklarında bulunmaktadır. Bilinen Türk destanları arasında en eskisi Yaratılış Destanı’dır. Bu destan, Altay Türkleri arasında anlatılagelmiştir. Rus Türkolog Vasili Radlof tarafından saptanıp yazıya geçirilmiştir.  İslâmiyet'ten önceki döneme ait en eski destanlar Saka Türkleri'ne aittir. Bu destan zinciri içinde Alp Er Tunga ve Şu Destanı parçaları bulunur. Bunlar Kaşgarlı Mahmut'un Divân-ı Lügati't-Türk adlı eserinde yer almaktadır.
Türk edebiyatında hikâye
Türk edebiyatı'nda hem sözlü hem yazılı, manzum ve mensur hikâye geleneğine sahip olmasına rağmen Tanzimat'tan sonra farklı yapısal özellikler taşıyan bir anlatı türü olarak yeni bir hikâye tarzı oluşmuştur. Giritli Ali Aziz Efendi tarafından 1796-97'de yazılan ve ilk defa 1852 tarihinde basılan Muhayyelât, Batı tesiri olmadan gerçekçi anlatıma olan yakınlığı noktasında modern Türk hikâyesinin başlangıcı sayılmaktadır. Bunun dışında, XIX. yüzyılda basımları yapılarak yaygınlık kazanmış olan meddah hikâyeleri "yeni hikâyeye" zemin hazırlayan eserler olarak görülmektedir.[1] 1875-1890 yılları arasında Ahmed Midhat Efendi'nin devam eden Letâif-i Rivâyât serisinin dışında Mehmet Celal'in Venüs, Cemile gibi uzun hikâyeleri ile Nabizâde Nâzım'ın ilk dönem hikâyeleri bulunmaktadır.[1] Samipaşazade Sezai'nin Küçük Şeyler adlı eseri Türk edebiyatında modern anlamda kısa hikâyenin başlangıcı kabul edilmektedir. Halid Ziya Uşaklıgil'in 1888'de yazdığı Bir Muhtıranın Son Yaprakları ile Bir İzdivacın Tarih-i Muaşakası adlı çalışmaları Avrupaî tarzda ilk hikâyeler kabul edilmektedir.[2][3][4]
Türk edebiyatında masal
Türk edebiyatında masal, sözlü edebiyat geleneğinin eski ve en önemli ürünlerinden biridir. 19. yüyıldan itibaren yazıya geçirilmiştir. "Masal" sözcüğü Arapça "mesel" kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Türk masalları ile ilgili en eski eser M. Digéon'un Nouveaux Turc et Arabes (1781) aittir.[1] Bu eserde bulunan beş metinden üçü Türk masalı olup bunlar, Halil, Derviş ve Şirvanlı Tüccar'dır.[2]
Ant (öykü)
Ant, Ömer Seyfettin tarafından kaleme alınan kısa öykü.[1] Genç Kalemler Mecmuası'nda yayınlanan öykü, Ömer Seyfettin'in şahsi hayat tecrübelerinden izler taşıyan bir eserdir.[2] Ant hikâyesinde iki arkadaşın kan kardeş olması üzerine gelişen olaylar anlatılır.
Baksı
Bahşı, (Farsça: بخشی; Türkmence: bagşy (bağşı), bašxi[1]) Türkmenlerde destan anlatıcısı, Özbeklerde destancı ve falcı, Kazak ve Kırgızlarda ise büyücü ve duahan manalarında kullanılmaktadır. Türkçe Kişi Adları Sözlüğünde; 1. Bilgin, öğretmen. 2. Saz şairi, âşık. 3. Hekim.[2] olarak tanımlanır.
Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları (Türkiye)
Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları bölümü hem geçmiş dönemlerdeki hem de günümüzdeki durumu açısından Türk dilini ve Türk edebiyatını bütün çağdaş Türk lehçeleri ile ele alır ve tanıtır. Türk dilinin yapısı, gelişmesi ve diğer dillerle olan bağlantısını inceler. Bölümün iki temel amacı vardır: Birincisi, sahasında temel eğitim almış uzmanlar yetiştirmek ve onları lisansüstü eğitim için hazırlamak; ikincisi öğrencileri Türk dünyasının bütününde öteki Türk lehçeleri ve edebiyatları ile karşılaştırmalı araştırmalar yapabilecek seviyede hazırlamaktır. Bu bölümü bitiren öğrencilere Türkolog unvanı verilir. Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bölümleri, Sovyetler Birliği'nin dağılmasını müteakip Türkiye'deki yükseköğretim kurumlarında yerlerini almaya başlamışlardır. Halihazırda, bölüm Türkiye'de  18 yükseköğretim kurumunda öğrenci kabul etmekte ve eğitime devam etmektedir.
Ferhat ile Şirin
Ferhat ile Şirin ("Ferhâd ve Şîrîn", "Ferhadnâme" gibi adlarla da bilinir),  klasik Türk edebiyatında ve Türk halk edebiyatında işlenen bir klasik aşk macerasıdır.
Huzur (roman)
Huzur, Ahmet Hamdi Tanpınar'ın ilk romanı. 22 Şubat 1948 - 2 Haziran 1948 arasında Cumhuriyet Gazetesi'nde tefrika edilen Huzur, 1949'da basılmıştır.
Hüküm Gecesi
Hüküm Gecesi, 1927 yılında Yakup Kadri Karaosmanoğlu tarafından yayımlanmış bir romandır[1]. Romanda kurmaca ögelerle, gerçek kişi ve olaylar bir arada verilmiştir. Romanın geçtiği dönem olan 1910-1913 yılları arasında iktidarda bulunan İttihat ve Terakki Fırkası ile Hürriyet ve İtilaf Fırkası'nın arasındaki mücadele ve halk arasında "sopalı seçim" olarak bilinen 1912 seçimi süreci anlatılır. Kitapta İttihat ve Terakki'nin despot yönetim şekli eleştirilmiş, farklı bir yol olarak da Hürriyet ve İtilaf Fırkası'nın görülemeyeceği vurgulanmıştır[2].
Hüsrev ü Şirin (Kutb)
Hüsrev ü Şirin mesnevisi, 14. yüzyılda Harezm Türkçesiyle yazılan bir yapıttır.
Kısasu'l-Enbiya
Kısasu'l Enbiya, Harezm Türkçesi döneminin ilk yapıtı Nasıruddin bin Burhaneddin er Rabguzi veya kısaca Nasır Rabguzi tarafından Ribat-ı Oğuz kasabasında Çağatay kağanlarından Tarmaşir'in büyük beylerinden Nasıreddin Tok Boğa adına Farsça bir çeviriden Türkçeye uyarlanan bir siyer-i nebi derlemesi olan Kısasu'l enbiya adlı yapıttır.Yapıt yazar tarafından 1310 yılında tamamlanmıştır.Yazılış yılı yapıtta " Yiti yüz on erdi yılga kim bitildi bu kitab" tümcesinde  gösterilmiştir.
Koşuk
Türkler İslamiyet öncesi belli dönemlerde, "sığır töreni" adı verilen av törenlerinde, "Toy / Şölen" 
adı verilen kurban törenlerinde ziyafetler ve kazanılan savaşlar sonunda, tüm boyların 
erkekleri bir araya gelerek eğlenirdi. Bu eğlencelerde söylenen çoklukla aşk, doğa ve 
yiğitlik konularını işleyen ve "kopuz" adı verilen sazla birlikte söylenen şiirlere "koşuk" adı verilir. Koşuklar İslamiyet sonrası edebiyatta yerini: Halk edebiyatında koşmalara, Divan edebiyatında ise gazellere bırakmıştır. Koşuklar dörtlük biçiminde yazılmış ve hece ölçüsüyle söylenmiştir. Ayrıca koşuklar kopuz eşliğinde söylenirdi Uyak düzenleri: aacb nmuh jklm şeklindedir.[1]
Kutadgu Bilig
Kutadgu Bilig ([qʊtaðˈɢʊ bɪˈlɪɡ]) (Günümüz Türkçesi ile: Mutluluk Veren Bilgi ya da Devlet Olma Bilgisi), 11. yüzyıl Karahanlı Türklerinden Yusuf Has Hacib'in Doğu Karahanlı hükümdarı ve Kaşgar Prensi Tabgaç Uluğ Buğra Kara Han'a (Ebû Ali Hasan bin Süleyman Arslan) atfen yazdığı ve takdim ettiği Orta Türkçe eserdir. Eser, Karahanlıca olarak da isimlendirilen Hakaniye lehçesi ile yazılmıştır.[1]
Mehmet Murat Somer
Mehmet Murat Somer 1959 Ankara doğumludur. İstanbul'da geçen ve isimsiz bir amatör travesti dedektifin rol aldığı Hop-Çiki-Yaya dizisiyle tanınan bir Türk polisiye kurgu yazarıdır.
Menekşeli Vadi
Menekşeli Vadi, Türk yazar Sait Faik Abasıyanık'ın 1948 yılında yayımlanan dördüncü kitabı Lüzumsuz Adam'da yer alan on dört öyküden biridir.
Millî Edebiyat
Millî Edebiyat Dönemi II. Meşrutiyet ile Cumhuriyet’in ilk yılları arasında faaliyet gösteren edebiyat akımıdır. Genellikle Ali Canip Yöntem, Ömer Seyfettin ve Ziya Gökalp'in Genç Kalemler dergisinde savundukları Yeni Lisan Hareketi ile başlatılır. Dilde sadeleşme, şiirde aruzun yerine hece vezni, içerikte halkın sorunları ve yerli yaşam Millî Edebiyat Döneminin temelini oluşturur. Bu dönemde Türk edebiyatı Doğu ve Batı taklitçiliğinden kurtarılmaya çalışılmış, yalın bir anlatım benimsenmiştir. Ayrıca Türk kültürü ve tarihi, incelenmemiş bir hazine olarak kabul edilmiştir.
Millî Edebiyat zevk ve anlayışını sürdüren şiir
Millî Edebiyat zevk ve anlayışını sürdüren şiir, Kurtuluş Savaşı'nın etkilerinin sürdüğü dönemde ortaya çıkmış şiir akımıdır. Bu akımın yazarları milliyetçilik düşüncesinden etkilenerek bu doğrultuda eseler vermişlerdir. Yazarlar dildeki yabancı sözcüklerin Türkçe karşılıklarını kullanmayı tercih etmişlerdir. Şiirde, Halk edebiyatında olduğu gibi hece ölçüsü kullanılmıştır. Genellikle sözcüklerin akla gelen ilk anlamları kullanılmıştır. Yazarların verdikleri eserlerde millî hisler ön planda olurken, eserlerdeki kişiler halk arasından seçilmiş sıradan kişilerdir. Bu akıma dahil olan şairler şiirlerini Kültür Haftası, Hisar ve Çınaraltı gibi dergilerde yayınlamışlardır.  Bu akıma dahil olan yazarlar: Ahmet Kutsi Tecer, Arif Nihat Asya, Orhan Şaik Gökyay, Kemalettin Kamu, Ömer Bedrettin Uşaklı, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Behçet Kemal Çağlar, Necmettin Halil Onan, Zeki Ömer Defne ve Coşkun Ertepınar'dır. Dönem şairlerinden Arif Nihat Asya Türk edebiyatında "Bayrak Şairi" olarak bilinirken Ömer Bedrettin Uşaklı "Anadolu Şairi", Kemalettin Kamu ise "Gurbet Şairi" olarak bilinir. Bu akımın diğer şairlerinden Ahmet Kutsi Tecer Âşık Veysel'i Türk edebiyatına tanıtan kişidir. Necmettin Halil Onan "Bir Yolcuya" adlı şiiriyle hamaset edebiyatına ait örnekler vermiştir. Behçet Kemal Çağlar ise şiirlerinde Atatürk devrimleri ve Atatürk sevgisi gibi konular ön plana çıkarmış ve Faruk Nafiz Çamlıbel ile Onuncu Yıl Marşı'nı yazmıştır.[1]
Muhâkemetü'l-Lugateyn
Muhâkemetü’l-Lugateyn (محاكمة اللغتين Muḥākemetü’l-Luġateyn; anlamı: İki Dilin Karşılaştırılması), 15. yüzyılın edebî şahsiyetlerinden ünlü Ali Şîr Nevâî tarafından Çağatay Türkçesi ile yazılmış bir eserdir.
Nevâî, edebî dil olarak Türk dilinin Farsçaya nazaran üstün olduğuna inanmış ve Aralık 1499'da tamamlanmış Muhâkemetü’l-Lugateyn'de de iddiasını savunmuştur. Ünlü eserinde iki dilin karşılaştırmasını söz varlığından örneklerle yaparken Farsçaya üstünlüğünü kanıtlamaya çalıştığı kendi dilini Türkî, Türkçe şeklinde beyan etmiştir.[1][2] Özellikle Türk dilinin hayvan isimleri ve fiil zenginliği yönünden Farsçadan daha üstün olduğunu gösterir.
Muinü'l-Mürid
Muinü'l Mürid Harezm Türkçesiyle yazılmış bir yapıttır. 1313 yılında İslam veya Şeyh Şeref[1] adında bir Harzem Türkü ozan tarafından yazılmıştır.15. yüzyılda Harezm Türkçesi alanında yazılan ve yerli şive özelliklerini içeren yapıtlardan biridir. Ebu'l Gazi Bahadır Han Şecere-i Terakime adlı yapıtında yapıtın Türkmenler arasında çok saygın ve yaygın olduğunu ve onların da bu kitabı çok okuduklarını yazmaktadır.
Mütareke (dönem)
Mütareke, Türk tarihinde 30 Ekim 1918 Mondros Mütarekesi ile başlayıp Mudanya Mütarekesi ile sona erdiği kabul edilen[1] ve işgal ve Türk Kurtuluş Savaşı ile betimlenen ara dönem. Edebiyat ve diğer sanat eserlerine konu ve sahne oluşturmuştur.
Öbürküler
Mahir Ünsal Eriş'in 2017 yılında yayımlanan uzun öyküsü (novella). Karakarga Yayınları'ndan çıkan kitap[1][2], Eriş'in, Öbürküler Üçlemesi'nin ilk kitabıdır.[3] Kitaptaki illüstrasyonlar M.K. Perker tarafından hazırlanmıştır.[4]
Reşit İmrahor
Reşit İmrahor, Ahmet Güntan[1][2], İzzet Yasar[3][4] ve Mustafa Irgat[5][6]'ın ortaklaşa kullandıkları mahlastır. Enis Batur[7][8] ve Cenk Koyuncu[9] da aynı mahlasla eserler vermiş, İsmail Yerguz bu mahlasla çeviriler yapmıştır.
Sarnıç (kitap)
Sarnıç, Türk yazar Sait Faik Abasıyanık'ın 1939 yılında, Çığır Kitabevi tarafından yayınlanan ikinci kitabı.[1] Bu kitapta, yazarın ilk kitabı Semaver'e almadığı hikâyeleri yer alır. Kitabın kapağında Sait Faik'in adı "Said Faik" olarak yazılmıştır.
Serbest nazım ve toplumcu şiir
Serbest nazım ve toplumcu şiir, 1920 – 1960 yılları arasında etkili olan şiir hareketi. Başlıca temsilcileri: Nâzım Hikmet, Rıfat Ilgaz, Aziz Nesin, Ceyhun Atuf Kansu, Ahmed Arif, Ercüment Behzat Lav, Arif Damar, Şevket Süreyya Aydemir, Vedat Nedim Tör, Enver Gökçe, Şükran Kurdakul ve Mehmet Başaran'dır.
Türk dili ve edebiyatı
Türk Dili ve Edebiyatı bölümü hem geçmiş dönemlerdeki hem de günümüzdeki durumu açısından Türk dilini ve Türk edebiyatını ele alır ve tanıtır. Türk dilinin yapısı, gelişmesi ve diğer dillerle olan bağlantısını inceler. Bölümün iki temel amacı vardır: Birincisi, sahasında temel eğitim almış uzmanlar yetiştirmek ve onları lisansüstü eğitim için hazırlamak; ikincisi öğrencileri Türk dünyasının bütününde öteki Türk lehçeleri ve edebiyatları ile karşılaştırmalı araştırmalar yapabilecek seviyede hazırlamaktır. Türk Dili ve Edebiyatı anabilim dalında eski Türk edebiyatı, yeni Türk edebiyatı ve halk edebiyatı üzerine dersler verilir. Bu bölümü bitiren öğrencilere Türkolog unvanı verilir. TC Yükseköğretim Kurulu Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi 2007 Yükseköğretim Programları ve Kontenjanları Kılavuzu'na göre Türkiye'de lisans eğitimi veren sivil 108 yükseköğretim kurumu vardır. Bunlardan 58'inde Türk Dili ve Edebiyatı bölümü bulunur. Bir anlamda her iki üniversiteden birinde bu bölüm bulunur.
Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü
Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü, Türk edebiyatına ait yazar ve şairlerin biyografilerini barındıran web sitesi. Sitede, başlangıçtan 20. yüzyıla kadarki divan, âşık ve tekke edebiyatı geleneğine dair isimler yer almaktadır.[1] Biyografi girişleri çok sayıda akademisyen ve yazar tarafından yapılmış, editörler tarafından incelemeye tabi tutulmuştur.[2] İnceleme süreci tamamlanan maddeler erişime açılmıştır.[3]
Türk edebiyatında Kurtuluş Savaşı konulu romanlar
Türk edebiyatında Kurtuluş Savaşı konulu romanlar, 1919-1922 yılları arasında gerçekleşen Türk Kurtuluş Savaşı'nın sosyal, ekonomik, kültürel ve edebi etkileri olmuştur. Bu savaşlar, Türk edebiyatında özellikle Millî Edebiyat dönemine denk gelen eseler için bir konu seçimi olmuştur. Kurtuluş Savaşı'nı konu edinen bazı romanlar o dönemde geçmektedir fakat doğrudan Kurtuluş Savaşı'nı anlatmamaktadır. Bazı eserlerde ise ateşkes dönemi ile işgal altındaki İstanbul yüzeysel olarak ele alınmıştır.[1]
Uluslararası İstanbul Şiir Festivali
2008 yılında ilki gerçekleştirilen Uluslararası İstanbul Şiir Festivali, Literaturwerkstatt Berlin tarafından, Avrupa Şiir Festivalleri Topluluğuna üye olarak kabul edilmiştir. Festivalin onursal başkanlığını ünlü eleştirmen ve yazar Doğan Hızlan, festival direktörlüğünü ise Adnan Özer yapmaktadır.
Çağdaş Ukrayna edebiyatı
Çağdaş Ukrayna edebiyatı, hem Ukrayna'nın bağımsızlığını kazandığı hem de Sovyetler Birliği'nin dağıldığı yıl olan 1991'den sonraki dönem Ukrayna edebiyatına atıfta bulunur. 1991 yılından itibaren, Sovyetler Birliği'nin uyguladığı sansür ortadan kalktı ve yazarlar, sanat, müzik ve edebiyatın resmi sosyalist gerçekçilik tarzından ayrılma imkanı elde edebildiler. Ukrayna edebiyatında zaten Perestroika (1985) döneminde ve özellikle Çernobil Faciası'ndan sonra temel değişiklikler meydana gelmişti. Bazı araştırmacılar, modern Ukrayna edebiyatının 1970'lerde doğduğunu ve altmışlılar jenerasyonundan Sovyet muhalifleri tarafından kurulduğunu öne sürmektedir.
Kateryna Kalytko
Kateryna Oleksandrivna Kalytko (Ukraynaca; Катерина Олександрівна Калитко) (doğum 8 Mart 1982; Vinnytsia, Ukrayna) Ukraynalı yazar ve çevirmen.[1][2] 2017 yılında Joseph Conrad Edebiyat Ödülü'nü kazanmıştır.
Şaşkınlıkla bakıyorum mavi göğün yüzüne…
Şaşkınlıkla bakıyorum mavi göğün yüzüne… (Ukraynaca: Дивлюся на небо та й думку гадаю), sözleri 1841 yılında Ukraynalı romantik şair Mihailo Petrenko tarafından yazılmış şarkı.[1][2][3][4] 1903 yılında Lyudmila Aleksandrova bu şiire müzik besteledi.[5][6] Müzisyen, koro yönetmeni ve müzik öğretmeni olan Vladislav Zaremba bu şarkıyı vokal ve piyano için uyarlamıştır.
Ukrayna dili yazarları listesi
Bu Ukrayna dilinde nesir ve şiir çalışmaları yazımı yapan yazarların bir listesidir.
Uygur edebiyatı
Uygur edebiyatı, Uygurların tarih içinde olay, düşünce, duygu ve hayallerin dil aracılığıyla sözlü veya yazılı olarak biçimlendirilmesi sanatı, yazındır. Burkancılık (Budizm) ve Manihaizmin yanında Nasturilige ait eserlere de pek az olarak rastlanır. Çeviriler önce, Sanskritçe, Toharca, Tibetçe ve Soğdakca'dan yapılmıştır. Bu arada yazı da değişmiş, bengü taşlarında kullanılan Köktürk yazısının yerini Soğdak yazısından geliştirilmiş bulunan Uygur yazısı almıştır. Uygur yazısı yanında az da olsa Köktürk, Brahmi, Tibet, Soğdak ve Mani yazıları da kullanılmıştır.
Altun Yaruk
Altun Yaruk, ("التون altun" "altın."[1] ve "يرقلق yarukluk" "nur, ışık"[2]  anlamındadır.) veya tam adıyla Altun önglüg yaruk yaltrıklıg kopda kötrülmiş nom iligi (Tr:Altın renkli, parlak ışıklı, en üstün sutra hükümdarı), Mahayana Budizmine ait bir sutra kitabıdır. Özgün eser Sanskritçe yazılmış ve VIII. yüzyılda Çinceye, X. yüzyılda da Beşbalıklı Uygur bilgini Singku Seli Tutung tarafından Uygurcaya çevrilmiştir.[3][4]
Aprın Çor Tigin
Aprın Çor Tigin, Uygur dönemine ait Mani dininin etkisinde şiirler yazmış adı bilinen ilk Türk şairidir. Turfan kazılarında bulunan şiirleri ilk kez A. von Le Coq tarafından 1919'da yayımlanmıştır. Bulunan iki şiirinden ilki, üç dörtlükten oluşan ve ilahi tarzında yazılmış bir övgü olup ilk dörtlüğü zedelenmiştir. Aprın Çor Tigin’in ikinci şiiri, aşk konusunda yazılmış din dışı bir şiirdir. Yedi dörtlükten oluşan bu şiirin ilk dörtlüğü kayıptır. “Sevgili” adı verilebilecek olan bu şiir, Uygur edebiyatının ilk ve en eski lirik şiir örneği sayılır.
Sekiz Yükmek
Sekiz Yükmek, (Sekiz Tomar, Sekiz Yığın) adlı sutra (sudur), Uygurlar arasında yayılmış olan Budizm dini öğreti, düşünce veya inancını başkalarına tanıtmak, benimsetmek ve yaymak amacı ile yazılmış bir eserdir. Çince'den çevrilmiş olan Sekiz Yükmek, Burkancılık'a (Budizm) ait dini-ahlaki inanışlar ve kolaylıkla uygulanabilir bazı bilgileri içerir. 24 Kasım 1907 tarihinde Turfan'ın 10 km. batısında Yamaz Vadisi'ndeki Yar-Hoto'da bulunmuş 405 satırlık sutradır.[1]
Singku Seli Tutung
Singku Seli Tutung, (Šiñko Šäli Tutuñ) 10. yüzyılın birinci yarısında yaşadığı tahmin edilen Beşbalıklı ünlü Uygur bilgini ve edebiyatçısıdır. James Hamilton, Uygur yazım sistemine dayanarak, çeşitli kanıtlarla çevirmenin adını Şingko Şeli Tutung şeklinde okur[1]. Ana adı Šiñko olan çevirmenin, Šäli Tutuñ kendisine verilen iki unvandır.
Doña Bárbara
Doña Bárbara, Venezuelalı yazar Rómulo Gallegos'un 1929 tarihli romanı.[1] Kitap 1974 yılında Donald Shaw tarafından "muhtemelen en çok tanınan Latin Amerika romanı" olarak tanımlanmıştı.[2]
P. A. Oyunskiy Edebiyat Müzesi
P. A. Oyunskiy Edebiyat Müzesi, Yakut Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Dönemi'nde 17 Nisan 1970'te Yakutsk şehrinde Saha Türkü edebiyatçı ve siyasetçi Platon Alekseeviç Oyunskiy'in 1935-1938 yılları arasında ailesiyle yaşadığı evinin müzeye dönüştürülmesiyle kurulmuş bir edebiyat ve edebiyat tarihi müzesidir.[1]