aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
Bir İkiye Bölünür
Bir İkiye Bölünür Çince: 一分为二), 1964 yılında Çin'de ortaya çıkan ideolojik tartışma ve politik slogan. Kavram, Vladimir Lenin'in Felsefe Defterleri adlı kitabı köken alır.
Dört Eski
Çin'deki Kültür Devrimi sırasında, "Dört Eski" veya "Dört Eski Şey" (basitleştirilmiş Çince: 四旧; geleneksel Çince: 四舊; pinyin: sì jiù) terimi, öğrencilerin önderliğindeki bir grup devrimci olan Kızıl Muhafızlar tarafından, ortadan kaldırmaya çalıştıkları komünizm öncesi Çin kültürünün yönlerini ifade etmek için kullanıldı. Bunlar arasında Eski Fikirler, Eski Kültür, Eski Adetler ve Eski Alışkanlıklar (Çince: Jiù Sīxiǎng 旧思想, Jiù Wénhuà 旧文化, Jiù Fēngsú 旧风俗 ve Jiù Xíguàn 旧习惯).[1] Dört Eski'yi yok etme kampanyası, Kültür Devrimi'nin başlamasından kısa bir süre sonra, 19 Ağustos 1966'da ("Kızıl Ağustos" olarak bilinir) Pekin'de başlamıştır. Bu dönemde Pekin'de bir katliam da yaşanmıştır.[2]
Dörtlü Çete
Dörtlü Çete (Çince: 四人帮; pinyin: Sì Rén Bāng; Wade–Giles: Ssu-Jen-Pang) 1960'larda ve 1970'lerin başında yapılan Çin Kültür Devrimi sırasında belirlenen politikaların sürdürülmesinden yana olan grubun önderlerine sonradan verilen ad. Bu önderler Mao Zedong'un karısı Jiang Qing, Wang Hongwen, Zhang Chunqiao ve Yao Wenyuan idi.
Halk demokrasisi
Halk demokrasisi, Marksist-Leninist partilerin yönettiği devletlerde yönetim biçimi için kullanılan bir tanımdır. Halk demokrasisi adı, komünist devletler tarafından II. Dünya Savaşı sırasında gelişen ve Avrupa ile Asya'daki bazı ülkelerde sosyalizme yeni bir geçiş biçimi olarak görülüyordu ve "burjuva demokrasisi" olarak adlandırdıkları batılı demokrasilerden ayırmak için kullanılmaktaydı. Yine komünist ideolojiye göre iktidar işçi sınıfınındı.
İşçi-Köylü-Asker öğrenci
İşçi-Köylü-Asker öğrenciler (工农兵学员) 1970 ve 1976 yılları arasında Kültür Devrimi'nin (1966-1976) son zamanlarına doğru üniversitelerde okuyan Çinli öğrencilerdi . Bu öğrencilerin üniversitelere kabul edilme nedeni akademik başarıları değil ailelerinin belirli "sınıfsal arka plandan" gelmesiydi. İşçi, köylü ve askerlerin çocukları "Beş Kırmızı Kategori" içinde sınıflandırılıp belirli ayrıcalıklardan yararlanıyorlardı.
Kızıl Muhafızlar (Çin)
Kızıl Muhafızlar (Basitleştirilmiş Çince: 红卫兵; Geleneksel Çince: 紅衛兵; pinyin: Hóng Wèibīng), Kültür Devrimi sırasında 1966 ile 1967 yıllarında Mao Zedong'un harekete geçirdiği fanatik öğrenci yarı askerî kitlesel toplumsal hareket.[1] Bir Kızıl Muhafız liderine göre hareketin amaçları şunlardı:
Sağcı Karşıtı Hareket
Sağcı Karşıtı Hareket, Sağ Karşıtı Kampanya (basitleştirilmiş Çince  反右运动), Çin Halk Cumhuriyeti'nde 1957'den 1959'a kadar süren, Çin Komünist Partisi içinde ve yurtdışındaki "sağcı" olduğu iddia edilenlere karşı tasviye hareketiydi. Sağcıların belirlenişi her zaman tutarlı değildi, bazen hükûmetin solundaki eleştirmenler de dahil edilse de, resmî  olarak kapitalizmi desteklediği ve kolektivizasyona karşı çıktığı iddia edilen entelektüeller ima edilmişti. Kampanyalar Başkan Mao Zedong tarafından başlatıldı ve Çin'in resmî  istatistiklerine göre, en az 550.000 kişi siyasi baskıya maruz kaldı.[1][2][3]
Yüz Çiçek Kampanyası
Yüz Çiçek Kampanyası, Yüz Çiçek Hareketi olarak da bilinir (Basitleştirilmiş Çince: 百花运动; Geleneksel Çince: 百花運動; pinyin: Bǎihuā yùndòng), 1956 yılında Çin'de[1] Çin Komünist Partisi'nin kendi vatandaşlarını komünist rejim hakkındaki görüşlerini açıkça dile getirmeye teşvik ettiği bir dönemdir. Başkan Mao Zedong'un ünlü sözüne dayanarak ("Yüz çiçeğin açmasına ve yüzlerce düşünce okuluna izin verilmesi politikası, sanatın gelişmesini ve bilimsel ilerlemeyi teşvik etmek için tasarlanmıştır."), ulusal politikalar hakkında farklı görüşler ve çözümler teşvik edildi.[2][3] Bu hareket kısmen kendilerini Komünist Parti'den yabancılaşmış hisseden entelektüellerin moralsizliğine tepki olarak ortaya çıktı.[kaynak belirtilmeli] Bu kısa liberalleşme döneminin ardından Mao, bunu kendi kuvvetlerini kullanarak komünist rejime meydan okuyanlara baskı yapmak için kullandı. Bu baskılar, 1957'de Sağcı Karşıtı Hareket halinde rejimi ya da rejimin ideolojisini eleştirenlere karşı yer almaya devam etti. Bu kapsamda hedeflenenler halka açık şekilde eleştirildi ve hapishane çalışma kamplarına sevk edildi.[4]
Bonapartizm
Bonapartizm, dar anlamıyla 19. yüzyılda Bonapart Hanedanının iktidarını koruması için izlenen politikaya verilen isimdir. Geniş anlamıyla ise Bonapartizm, güçlü ve merkezî bir devleti savunan asker ve bürokratların izlediği politikaları ifade eder. Bu bağlamda daha çok Marx ile gündeme gelmiştir.[1] Bonapartizmde sivil ve asker bürokratlar devlet yönetiminde bir sınıfın tamamen kaim olmasına mani olur. Bonapartizm, iktidarı emekçilerin alamadığı ama burjuvazinin de alacak kadar palazlanamadığı için siyasal gücünü bürokrasiye devrettiği rejimin adıdır. Marx ve Engels'in 19. yüzyıl ortalarında Fransa'daki rejim hakkındaki tanımlarıdır. Asker, sivil bürokrasi ve küçük burjuva aydınlar ittifakı, burjuvazi adına ama burjuvaziye iktidarı tam olarak teslim etmeden erki elinde tutar.[1]
Demokratik konfederalizm
Demokratik konfederalizm, Apoizm ya da Apoculuk, PKK lideri Abdullah Öcalan'ın İmralı Adası'ndaki cezaevinde teorize ettiği liberteryen sosyalist politik kuram.[3][4]
Faşizme ölüm, halka hürriyet
"Faşizme ölüm, halka hürriyet" (Sırp-Hırvatça: Smrt fašizmu, sloboda narodu; Смрт фашизму, слобода народу, Slovence: Smrt fašizmu, svoboda narodu, Makedonca: Смрт на фашизмот, слобода на народот, Arnavutça: Vdekje fashizmit, liri popullit), II. Dünya Savaşı kapsamındaki Yugoslavya Halk Kurtuluş Savaşı sırasında özellikle Yugoslav Partizanları olmak üzere Yugoslavya'daki tüm direniş hareketinin resmi sloganı olarak bilinen slogan. Bu slogan savaş sonrasında Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nde ve dünya komünist hareketi tarihinde önemli bir yere sahip olmuştur.
Göreli yoksunluk
Göreli yoksunluk veya göreceli yoksunluk, birey veya grupların beklentilerinin konusu olan şeylerin mutlak yoksunluğundan ziyade, diğerlerine göre, göreceli mahrumiyet algısını ifade eder. Göreli yoksunluk bir hak veya inandığı bir şeyden yoksun olma deneyimidir.[1]
Kültürel hegemonya
Kültürel hegemonya kavramı, esas olarak Marksist filozof ve politikacı Antonio Gramsci tarafından öne sürülmüş ve geliştirilmiş bir kavramdır.
Lümpen proletarya
Lümpen (Almanca: Lumpenproletariat, "proletarya yığını"; "pejmürde proletarya"), başlangıçta Karl Marx ve Friedrich Engels tarafından ikinci ünlü ortak çalışmaları Alman İdeolojisi'nde (1854) icat edilen terim.
Marksist doğa felsefesi
Marksist doğa felsefesi, materyalizm, ateizm ve rasyonel insan kontrolü altındaki doğa biliminin potansiyelinin desteklenmesidir.[1]
Meta fetişizmi
Meta fetişizmi (metâ fetişizmi), Marksist teorinin en özgün kavramlaştırmalarından birisidir. Bu kavram Kapital'de açık bir şekilde kullanılır ve belirgin olarak tanımlanır. "Metaların fetişizmi ve Bunun Sırrı" başlıklı bölümde, hem metanın fetişist karakterinin doğası, hem de bunun neden açıkça görünür olmadığı anlatılır. Bu bölüm, Kapital'in içinde çok uzun olmayan ama çarpıcı ve etkileyici olan bir bölüm olarak yer alır.
Proleter devrim
Proleter devrim, bir ülkede, toplum içindeki tüm mevcut proleter ve ezilen sınıfların (başta işçi sınıfı olmak üzere) siyasi ve ekonomik iktidarı ele geçirmesinden sonra sermaye (kapitalist) düzeninin hakimi olan burjuvazi yerine emek iktidarını kurmasıyla oluşan ve gelişen süreç. Ezilen işçi ve emekçi halkların diktatörlüğü üzerine kurulmuş bir sistemdir. En canlı örneği, Rusya'da işçi, köylü ve asker konseylerinin 1905'te ve 1917'de Sovyetler olarak görülmesi olmuştur. Proleter devrim, sosyalizm ve komünizm görüşlerini benimseyenler tarafından savunulurken, sonucunda bir diktatörlüğün ortaya çıkacağını gerekçe olarak gösteren birçok anarşist tarafından reddedilmektedir.
Proleter enternasyonalizm
Proleter enternasyonalizm, işçi sınıfına ait bütün dünyadaki insanların millete bakmaksızın dünya devrimini gerçekleştirmek için birlik içerisinde hareket etmesi gerektiğini söyleyen Marksist sosyal sınıf teorisidir. Komünist Manifesto'nun son dizesi "Dünyanın bütün işçileri, birleşin!", proleter enternasyonalizmin sloganıdır.
Savaşa Hayır, Ancak Sınıf Savaşı
Savaşa Hayır, Ancak Sınıf Savaşı (İngilizce: No War But The Class War; NWBTCW), anarşist ve komünist gruplar tarafından sınıf mücadelesi kavramını savunmak için kullanılan ve kapitalizme karşıtlığı ifade eden slogan.[1] Aynı zamanda bazı antikapitalist ve otorite karşıtlığıyla bilinen grupların adıdır.
Süper emperyalizm
Süper emperyalizm, güçlü emperyalist devletlerin, zayıf veya eşit düzeydeki rakiplerine karşı hegemonyasını ifade eden Marksist-Leninist terim.
Sürekli devrim
Sürekli devrim, Lev Troçki tarafından kaleme alınan (ortaya atılan) Marksist, Sosyalist ve Anti-Stalinist harekettir.
Ücretli kölelik
Ücretli kölelik ya da maaşlı kölelik, kişilerin yaşamlarını sürdürmek için belli bir ücret karşılığı çalışmak zorunda olması durumunda kullanılan bir terimdir. Kişi ücretli olarak çalışıyor (Marksist terminolojiye göre emeğini satıyor), ama yine de geçimini güçlükle sağlıyorsa ve çalışma - geçimini sağlama döngüsünü sürdürebilmesi için mutlaka çalışmaya devam etmesi gerekiyorsa o zaman ücretli bir kölelikten bahsedilebilir.
Üretim araçları
Üretim araçları, somut ve insansız girdilerin -fabrikalar, makineler ve gelir meydana getirmede kullanılan araçlar- üretim sürecinde kullanılması.[1] Marksizm, terim olarak üretim araçları sermaye, toprak, emek ve hammaddeden oluşan ve artık değer üretiminde kullanılan ögelere tekabül eder. Üretim araçlarını elinde tutanlara "kapitalist" ya da "burjuva", kendi emeğini bile bir üretim aracı kullanma yetisinden arındırılmış ve mülk sahibi olmayan insan topluluğuna da "proleterya" denmektedir.
Üretim biçimi
Üretim biçimi ya da başka bir deyişle Üretim tarzı, Marksist teoride genel olarak belirli bir tarihsel dönemdeki üretimin niteliğini ya da üretimin karakteristik formunu ifade etmek anlamında kullanılır. Esas itibarıyla üretim sürecinin nihai sonucuyla üretim araçları arasındaki ilişkiyi belirtir. Bu kategori, Marks'ın şekillendirdiği tarih anlayışının temel kavramlarındandır. Kavramın içerimleri farklı şekillerde ele alınıp farklı vurgularla değerlendirilmekle birlikte, genel anlamda, tarihsel gelişmenin Marks'ın formüle ettiği anlamda Materyalist bir şekilde açıklanmasında bu kavram temel bir rol oynar. Ekonomi-politiğe ait bir kavram olmakla birlikte, Marks'ın kuramında bu terim çok daha genel bir kuramsal yapının ögesi durumundadır. Üretim ilişkileri ve üretici güçler kavramları, belirli bir tarihsel andaki ilişkileriyle üretim biçiminin niteliğini belirlerler.
Alman Kız Birliği
Alman Kız Birliği (Almanca: Bund Deutscher Mädel, BDM), Nazi Almanyası'nda 1933-1945 yılları arasında kızlara yönelik faaliyet göstermiş örgüt.
Alter Kämpfer
Alter Kämpfer (Almanca "Eski Savaşçı"), Nazi Partisi'nin ilk üyelerine, yani 1930 Reichstag Almanya federal seçimlerinden önce partiye katılanlara atıfta bulunan bir terimdir ve birçoğu 1919-1923'teki ilk kuruluşundan itibaren partiye aittir. Eylül 1930'daki seçim atılımından sonra partiye katılanlar, Alte Kämpfer tarafından Eylüller olarak bilinirken, 30 Ocak 1933'te iktidara geldikten sonra partiye katılanlar Märzveilchen olarak biliniyordu. Partinin " Eski Muhafızları " ve 1925-1933'teki sözde "Mücadele Dönemi" (Kampfzeit) sırasında harekete kanıtlanmış bağlılıkları nedeniyle, 1933'te ve daha sonra fırsatçı nedenlerle katılan yeni üye selinden ayrıldılar. Bu amaçla bir dizi özel ödül/nişan verildi:
Altreich
Altreich (Türkçe: Eski İmparatorluk), 1871 yılında kurulan imparatorluk 22 monarşik devletin kurduğu federasyonu, üç cumhuriyetçi şehir devletini ve Alsas-Loren bölgesini ifade eden bölgesel terim. 1938'de Nazilerin Avusturya'yı işgali sonrasında 1937'de ilhak öncesi sınırları belirtmek için kullanılır. Daha yaygın anlamıyla Nazi Almanyası'nın II. Dünya Savaşı öncesi sınırları anlamına gelir.[1]
Arbeit macht frei
Arbeit macht frei; "çalışmak özgürlük getirir", "çalışmak özgür kılar", "çalışmak insanı özgürleştirir" anlamlarına gelen bir Almanca deyiştir. Slogan, birçok Nazi toplama kampının girişinde yer almasıyla ün kazanmıştır.
Ari ırk
Ari ırk, 19. yüzyılın sonlarında Proto-Hint-Avrupa mirasına sahip insanları ırksal gruplarla tanımlamak için ortaya çıkmış ve artık kullanılmayan bir tarihsel ırk kavramıdır.[1][2] Antropolojik, tarihi ve arkeolojik kanıtlar bu kavramın geçerliliğini desteklememektedir.[3] Kavram, Proto-Hint-Avrupa dilini ilk konuşanların insanlığın üstün bir örneğinin belirgin ataları olduğu[4][5] ve günümüze kadar onların soyundan gelenlerin Sami ve Hamitik ırklarının yanı sıra Kafkas ırkının bir alt ırkını ya da kendine özgü başka bir ırkı oluşturduğu düşüncesinden türemiştir.[6] Günümüzde, bu gruplar arasındaki yakın genetik benzerlik ve karmaşık karşılıklı ilişkiler nedeniyle, insan popülasyon gruplarını kategorize etmeye yönelik bu taksonomik yaklaşımın yanlış yönlendirilmiş ve biyolojik olarak anlamsız olduğu düşünülmektedir.[7][8][9] Irk, kültür ve dilin izomorfizmi, modern akademisyenler tarafından hatalı bir anlayış olarak reddedilmiştir.[10] Ari ırk kavramı 19. yüzyıl boyunca Arthur de Gobineau, Richard Wagner ve bilimsel ırkçılığı daha sonra Nazi ırkçı ideolojisini etkileyen Houston Stewart Chamberlain gibi[11] çeşitli ırkçı ve antisemitik yazarlar tarafından benimsenmiştir.[12] 1930'lara gelindiğinde, kavram hem Nazizm hem de Nordizm[13] ile ilişkilendirilmiş ve Aryan ırkını "üstün ırk"[14] olarak tasvir eden, Aryan olmayanları ırksal olarak aşağı ve yok edilmesi gereken varoluşsal bir tehdit olarak gören beyaz üstünlükçü Aryanizm ideolojisini desteklemek için kullanılmıştır.[15] Bu fikirler Nazi Almanyası'nda Holokost'a yol açan devlet ideolojisinin önemli bir parçasını oluşturmuştur.[16][17]
Aryan sertifikası
Aryan sertifikası (Almanca: Ariernachweis), bir kişinin Aryan ırkının bir üyesi olduğunu onaylayan bir belge.[1] Nisan 1933'ten itibaren, Mesleki Memuriyetin Restorasyonu Hakkında Kanun'a göre, eğitim dahil, kamu sektöründeki tüm çalışanlardan ve görevlilerden talep edildi. Aynı zamanda Alman veya akraba kanından (Aryan) olanlar için Reich vatandaşı olmak birincil gereklilikti. Bir "İsveçli veya bir İngiliz, bir Fransız veya bir Çek, bir Polonyalı veya bir İtalyan" akraba, yani "Aryan" olarak kabul edildi.[1][2][3] Hitler Kabinesi'nin 1936'da İranlıları “safkan Aryanlar” olarak ilan eden bir kararnamesinden sonra İranlılar da Aryan olarak kabul edildi.[4]
Avusturya'nın ilhakı
Avusturya'nın ilhakı, 12 Mart 1938'de Hitler'in Almanya'yı genişletme çabalarının ilk adımı olmuştur.[1] Avusturya'nın ilhakını, (Almanca: Anschluß, okunuşu Anschluss) Versay Antlaşması gereği 15 yıldır Milletler Cemiyetinin kontrolünde olan Saar bölgesinin Almanya'ya verilmesi, Çekoslovakya'nın Südetlerinin Almanya'ya hediye edilmesi, Almanya'nın Çekoslovakya'yı işgali ve en sonunda Polonya'nın işgali takip etti.[2]
Blut und Boden
Blut und Boden (Türkçe: Kan ve Toprak), insanların yaşadıkları topraklara bağlılık duyması fikrine dayalı, köylülüğe vurgu yapan bir nasyonal sosyalizm öğretisidir. İlk olarak 19. yüzyılda Alman millî romantizmini geliştirmek amacıyla ortaya çıkmıştır. 20. yüzyılın ilk yarısında ise Alman nasyonal sosyalistlerin ırkçı prensiplerinden biri olmuştur.
Blut und Ehre
Blut und Ehre (Türkçe: Kan ve Onur), nasyonal sosyalistlerin gençlik teşkilatı Hitler Gençliği'nin 1926'dan 1945'e kadar kullanmış olduğu slogandır.
Blutfahne
Blutfahne (Kan Bayrağı), 9 Kasım 1923 tarihinde, Münih'te başarısız darbe girişimi olan Birahane Darbesi'nde kullanılan, SA üyelerinden birinin kanı bulaşan bireysel Nazi Alman svastika bayrağı. Bu sonradan Nazi Partisi'nin en saygıdeğer nesnelerinden biri haline geldi. Münih polisi Nazilere ateş ettiğinde, bayraktar Heinrich Trambauer vuruldu ve bayrak düştü. Andreas Bauriedl isimli bayrağın yanında yürüyen bir SA elemanı öldürüldü, bayrağın üzerine düştü ve bayrak onun kanıyla boyandı.[1] Sonraları bu bayrak parti tarafından düzenlenen törenlerde kullanıldı.
Das Schwarze Korps
Das Schwarze Korps, Schutzstaffel'in (SS) resmî gazetesiydi. Çarşamba günleri yayımlanır ve bedava dağıtılırdı. Başeditör SS bölge lideri Gunter d'Alquen'di. Yayımcı, Franz Eher Verlag şirketinden Max Amann'dı. Tüm SS üyeleri bu gazeteyi okumaya teşvik edildi. Gazete, Katolik Kilisesi, Yahudiler, Komünizm, Masonluk ve diğerlerini sık sık kınayan makalelerle birçok gruba düşmandı.[1]
Deutsches Jungvolk
Deutsches Jungvolk (Almanca: Alman Gençliği), 10-14 yaş arası erkeklerin alındığı Nazi Almanyası'ndaki bir gençlik örgütü olarak, Hitler Gençliği hareketinin bir bölümüydü. Deutsches Jungvolk, açık hava etkinlikleri, gösteriler ve spor programları sayesinde, nasyonal sosyalist ideolojinin ilkelerini genç üyelerine öğretmeyi amaçlanmaktaydı. Üyelik, 1939 yılında erkekler için kısmen zorunlu hale getirildi. II. Dünya Savaşı'nın sonunda Deutsches Jungvolk'tan bazı çocuk askerler oluşmuştu.
Drang Nach Osten
Drang Nach Osten, Almanya'yı Orta ve Doğu Avrupa'nın Slav topraklarına genişletmek isteyen 19. yüzyıl Alman milliyetçiliğinin adıydı.[1] Bazı tarihsel söylemlerde Drang nach Osten, Orta ve Doğu Avrupa'daki tarihi Alman yerleşimini, Orta Çağ (12. ila 13. yüzyıl)[2] Töton Şövalyeleri (Kuzey Haçlı Seferleri) gibi askeri seferleri ve ve Nazizmin Lebensraum kavramını uygulayanlar gibi modern Alman devletlerinin savaşını[3] ve Almanlaştırma politikalarını birleştirir.
Ein Volk, ein Reich, ein Führer
"Ein Volk, ein Reich, ein Führer" (Türkçe: "Tek Halk, tek İmparatorluk, tek Lider"), nasyonal sosyalistlerin propaganda sözcüğü ve ilkesidir.
Endsieg
Endsieg, Almanca "nihai zafer" anlamına gelmektedir. Genellikle bir savaşın ya da çatışmanın sonunda kazanılan zaferi ifade etmek için kullanılır.[1]
Führerprinzip
Führerprinzip, Üçüncü Reich'ın hükûmet yapılarında siyasi otoritenin temelini belirlemiştir. Bu ilke, "Führer'in sözü, yazılı yasanın üstündedir" anlamına gelir ve hükûmet politikaları, kararları ve büroları bu amaca yönelik olarak çalışmalıdır.[1] Gerçek siyasi kullanımda, çoğunlukla bir siyasi partinin saflarında diktatörlük uygulamasına atıfta bulunur ve bu nedenle siyasi bir faşizmin bir ayırt edici haline gelmiştir.
Führerstadt
Führer şehri veya Führerstadt, Almanca olarak, 1937'de Nazi Almanyası'nın diktatörü Adolf Hitler tarafından beş Alman kentine verilen statüydü.[1] Durum, Hitler'in Albert Speer, Paul Ludwig Troost, German Bestelmeyer, Konstanty Gutschow, Hermann Giesler, Leonhard Gall ve Paul Otto August Baumgarten gibi Alman mimarların kendi kanaatlerine dayanan dev şehir dönüşüm projelerini üstlenme vizyonuna dayanıyordu. Otuz beş ilde daha mütevazı yeniden yapılandırma projeleri gerçekleştirildi, ancak bazı kaynaklar bu sayının elliye kadar vardığını ileri sürdü. Bununla birlikte, bu planlar II. Dünya Savaşı'nın başlaması nedeniyle çoğunlukla gerçekleşmedi; ancak inşaat, savaş koşullarında bile Hitler'in ısrarları ile gerçekleşmeye devam etti.[2]
Gleichschaltung
Gleichschaltung, Nazi terminolojisine ait bir kavram olup "Nazileştirme süreci" denebilecek bir anlamı vardır. Bu sürecin amacı, Nazi Almanyası'nın "ekonomi ve ticaret birlikteliklerinden medyaya, kültüre ve eğitime" kadar topluluğun her alanında totaliter kontrol ve koordinasyon sistemi oluşturmasıydı.[1]
Halk Mahkemesi (Almanya)
Halk Mahkemesi (Almanca: Volksgerichtshof), Nazi Almanyası'nda kurulan bir özel mahkemeydi.
Heim ins Reich
Heim ins Reich (Türkçe: "Reich'a dönüş"), 1938'de başlayan, II. Dünya Savaşı sırasında Adolf Hitler tarafından izlenen bir dış politikaydı. Hitler'in girişiminin amacı, Nazi Almanyasının dışında (örneğin Avusturya, Çekoslovakya ve Polonya'nın batı bölgelerinde) yaşayan tüm Volksdeutsche'yi (etnik Almanlar) ikna etmekti. Nazi-Sovyet paktına uygun olarak Polonya'nın fethini takiben, bu bölgeleri Büyük Almanya'ya "yuva" getirmek için çabalamalılar, ancak aynı zamanda Alman kontrolü altında olmayan topraklardan yeniden yerleştirilmelilerdi. Heim ins Reich manifestosu, Versay Antlaşmasında yeni yeniden doğmuş Polonya ulusuna bırakılan bölgeleri, çeşitli göç alanlarını ve 6 Ekim 1939'dan sonra Avrupa'nın güneydoğu ve kuzeydoğu bölgelerini ve ayrıca Sudetenland, Danzig (şimdi Gdansk) gibi önemli Alman nüfusunun yaşadığı diğer alanları hedef almıştır.
Holokost trenleri
Holokost trenleri, Nazi Almanyası ve müttefiklerinin kontrolündeki Deutsche Reichsbahn ulusal demiryolu sistemi tarafından Yahudilerin yanı sıra diğer Holokost kurbanlarının Nazi toplama, zorla çalıştırma ve imha kamplarına zorla sınır dışı edilmesi amacıyla işletilen demiryolu taşımalarıydı.[1][2]
Irksal hijyen
Irksal hijyen, 20. yüzyılın başlarında en kapsamlı uygulamasını Nazi Almanyası'nda bulan bir öjenik yaklaşımını tanımlamak için kullanılmıştır.[1]
Judenfrei
Holokost zamanında, Almanca birer Nazi terimi olan Judenfrei (Türkçe: "Yahudi özgürlüğü") ve Judenrein (Türkçe: "Yahudi'den arınmış"), Yahudileri "temizleme" alanlarına verilen isimlerdir.[1]
Judenrat
Judenrat veya Judenräte Nazi Almanyası'nın II. Dünya Savaşı sırasında Polonya işgal topraklarında ve daha sonra Sovyetler Birliği'nin işgal altındaki topraklarında kurduğu yönetim organları.[1][2][3] Kısaca Yahudi konseyi ya da heyeti anlamına gelir.
Mischling
Mischling Nazi Almanyası'nda, 1935'teki Nürnberg ırk yasalarında kodlandığı şekliyle, Yahudi gibi soydan gelen karışık "Aryan" ve Aryan olmayan kişileri belirtmek için kullanılmış aşağılayıcı bir yasal terim.[1] Almanca'da, kelime genel olarak melez anlamına gelir. Resmi Nazi terminolojisindeki kullanımının dışında, Mischlingskinder ("karma çocuklar") terimi daha sonra II. Dünya Savaşı sonrasında beyaz olmayan askerler ve Alman annelerden doğan savaş bebeklerini ifade etmek için kullanıldı.
Nazi Almanyası'nda zorla çalıştırma
Nazi Almanyası'nda zorla çalıştırma, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası tarafından sanayide boşalan insan gücünü doldurulması amacıyla hem işgal edilen hem de az da olsa müttefik devletlerinden getirilen insanları betimler.[1][2] Bu işçilerin çoğu kötü muamele, kötü beslenme ve işkenceden dolayı öldü.
Pembe üçgen
Pembe üçgen (Almanca: Rosa Winkel), eşcinsel kültürün en sık rastlanan ve en popüler simgelerinden biridir. Kökeni II. Dünya Savaşı'na uzanan Pembe Üçgen, Naziler tarafından cinsel yönelimi nedeniyle toplama kamplarına konulmuş eşcinsel erkeklere (gey[1]) verilmiştir. Yine cinsel yönelimi nedeniyle tutuklanmış eşcinsel kadınlar (lezbiyen) ise Siyah Üçgen takmak zorunda bırakılmıştır.[2] Eşcinseller, Nazi rejiminin baskı ve soykırımına maruz kalan gruplardan biridir.
Reichsparteitag
Reichsparteitag (Resmî: Reichsparteitag (yardım·bilgi); "Reich parti kongresi" anlamına gelmektedir) veya Nürnberg Mitingleri, Weimar Cumhuriyeti'nde ve Nazi Almanyası'nda 1923'ten 1938 yılına kadar Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'nin (NSDAP) düzenlediği yıllık mitingi idi.
Todt Teşkilâtı
Todt Örgütü veya OT, Almanya'da kendi lideri Fritz Todt adını taşıyan askeri bir inşaat birim modeli olarak organize edildi. Örgüt Mart 1938'de Reich Silahlanma ve Mühimmat Bakanlığı (RMfBM ve halefi bakanlık) için kurulmuştur. Özellikle Almanya'nın işgal bölgelerinde inşaat işleri yapımı için kullanılmıştır. "Siegfried Line", Fransız sahil ve "Atlantik Duvarı" (İkmal topçu ve savunma pozisyonları) üzerinde U-boot üslerinin inşası bunların bazılarıdır. 1943 yılında, V1 ve V2 roketlerinin başlatılmasıyla devam etti. Bunu Reich'ın 1943 yazında sivil nüfus (LS Genişletilmiş Program Rehberi) ve sanayi tesislerinin yeraltı tehciri için hava savunma sistemlerinin geliştirilmesi izledi. Fritz Todt bir uçak kazasında esrarengiz koşullar altında 8 Şubat 1942 yılında öldü. Albert Speer bakanlığında halefi ve OT yeni lideri olarak atandı. II. Dünya Savaşı sırasında her büyük inşaat mühendisliği operasyonlarının Atlantik Duvarı ve Gustav Line gibi silah fabrikaları ve tahkimat denizaltı hatları dahil olmak üzere bu örgüt tarafından yapıldı. 1944 sonunda, yaklaşık 1.400.000 işçi olarak hâlâ Teşkilatı bağlıydı. Bunların toplam olarak% 1 Alman ve % 1.5 kadarı askerliği reddedenlerdi. Nazi toplama kampı esirleri, savaş esirleri ve işgal altındaki ülkelerden işçilerde çalıştırılmaya zorlandı. Köle işçiler Fritz Sauckel tarafından yönetilmekteydi.
Uzun Bıçaklar Gecesi
Uzun Bıçaklar Gecesi (Almanca: Nacht der langen Messer (yardım·bilgi)), ya da Röhm tasfiyesi (Almanca: Röhm-Putsch), ya da Sinekkuşu Operasyonu (Almanca: Unternehmen Kolibri), 30 Haziran ile 2 Temmuz 1934 arasında Nazi Almanyası'nda yapılan bir tasfiyeydi. Şansölye Adolf Hitler, Hermann Göring ve Heinrich Himmler tarafından teşvik edilerek, gücünü sağlamlaştırmak; Alman ordusundaki Ernst Röhm'ün rolü ve Kahverengi Gömlekliler olarak bilinen Sturmabteilung (SA) hakkındaki endişeleri azaltmak üzere bir dizi siyasi yargısız infaz emri verdi. Nazi Partisi'nin sol kanat Strasserist hizbinden Gregor Strasser, önemli muhafazakâr Nazi karşıtları (eski Şansölye Kurt von Schleicher ve 1923'te Birahane Darbesi'ni bastıran Gustav Ritter von Kahr) ve birçok Sturmabteilung (SA) lideri öldürülmüştür.
Üstün ırk
Üstün ırk (İngilizce: master race, Almanca: die Herrenrasse), Nazi Düşüncesinde İskandinav Irk'ından -19. yüzyılın sonları 20. yüzyılın başlangıcında patlak vermiş ve Aryan Irkı olarak adlandırılmıştır- onların oluşturduğu bir kavramdır. Saf Irk  düşüncesini ileri sürer. Nazi düşüncesinde İskandinav Irkı, Kuzey Almanya ovalarında milattan önce yaşadığına inanılan ve Proto-Aryanlar olarak adlandırılan ırkçı düşüncedeki bazı kişilerin en saf ırk olarak açıkladığı ırktır.[1] {bknz. Proto-Aryans} Bu ırkın kayıp kıta Atlantis'in en üstün saf ırkı olduğuna inanılır.[2] Naziler, İskandinavların (ki şu anda Alman Vatandaşları olduğuna işaret edilir) gerçek Aryanlar olduğunu çünkü onların diğer -yöresel olmayan- Slav Irkı, Roman Irkı ve Hint-İranlı olan Hint-Avrupalı ırklar ile en az karışan ırk olduğunu iddia ederler.[3] Bu iddialarını, İskandinav insanların diğer tüm ırklardan üstün olduğuna dayandırırlar. Naziler onların otoritelerini genişletmeye hakkı olduğuna inanırlar.[3] Bu kavram aynı zamanda İskandinavcılık olarak da bilinir. Bu ırkçılıktaki uygulanan asıl politika ise Nazilerin Aryan olduklarını kanıtlamaya çalışmalarıdır.
Volksgemeinschaft
Volksgemeinschaft, Volk bileşeninin çevirisine bağlı olarak "halk topluluğu",[1][2], "ulusal topluluk",[3] veya "ırksal topluluk"[4] anlamına gelen Almanca bir ifadedir. Bu ifade ilk olarak I. Dünya Savaşı sırasında Almanların savaşı desteklemek için bir araya gelmesiyle popüler hale geldi ve birçoğu "bir anda tüm sosyal ve politik bölünmelerin büyük ulusal denklemde çözülebileceğine dair bir rahatlama" yaşadı.[5] Volksgemeinschaft fikrinin kökleri, milli bir amaca ulaşmak için sınıfsal bölünmelerin ötesindeki insanları birleştirme fikrine ve milli birliğin "işverenler ve çalışanlar, kasaba ve kırsal, üreticiler ve tüketiciler, sanayi ve zanaat arasındaki tüm çatışmaları ortadan kaldıracağı umuduna dayanıyordu."[6]
Yahudi Getto Polisi
Yahudi Gettosu Polisi veya Yahudi Polis Servisi (Almanca: Jüdische Ghetto-Polizei veya Jüdischer Ordnungsdienst), yerel Judenrat (Yahudi konseyleri) tarafından Nazi gettolarında örgütlendirilmiş yardımcı polis birimleriydi.[1]
Barış içinde bir arada yaşama
Barış içinde bir arada yaşama (Rusça: Мирное сосуществование), Soğuk Savaş döneminde Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği tarafından geliştirilmiş teoridir. Buna göre nükleer silahlara sahip Sovyetler Birliği ve sosyalist ülkeler ile kapitalist devletler bir arada barışçıl bir şekilde varlıklarını devam ettirebilirler. Bu teori sosyalizm ile kapitalizmin uzlaşmaz çelişki içinde olduklarından bir arada yaşayamayacaklarını söyleyen marksizmin genel söylemiyle çelişmektedir. Teori Sovyetler Birliği ve Varşova Paktı ülkeleri tarafından ABD ve NATO örgütüne üye ülkeleriyle olan ilişkilerinde bir dönem hakim olmuştur.
Büyük Temizlik
Büyük Temizlik, Büyük Tasfiye veya Büyük Terör (Rusça: Большая чистка, Bolşaya çistka), Sovyetler Birliği'nde 1936-1938 yılları arasında yapılan siyasi baskı kampanyasıdır.[1] Komünist Parti ve devlet görevlileri arasında temizliğe yol açarken, Kızıl Ordu ile toprak sahiplerinin baskı altına alınmasına ayrıca geniş çapta polis araştırması, tutuklamalara ve keyfî infazlara yol açmıştır.[2] Rus tarihçesinde en yoğun tasfiye harekâtıdır, 1937-1938 arası Yejovşçina (Rusça: Ежовщина; yani, "Yejov olayı" ya da  "Yejov devri" olarak da çevirisi yapılmıştır), Sovyet gizli polisi NKVD'nin şefi Nikolay Yejov'un adından kaynaklanır. 600.000 ila 1.2 milyon kişinin hayatını kaybettiği tahmin edilmektedir.[3][4][5]
Dekulakizasyon
Dekulakizasyon (Rusça: раскулачивание, romanize: raskulaçivaniye), Sovyetler Birliği'nde Birinci Beş Yıllık Plan sırasında 1929-1932 döneminde milyonlarca kulak ve ailelerinin tutuklanması, sürgüne gönderilmesi veya idamı da dahil olmak üzere siyasi bir baskı kampanyasıydı. Sovyet hükûmeti, tarım arazilerinin kamulaştırılmasını kolaylaştırmak için kulakları Sovyetler Birliği'nin sınıf düşmanları olarak resmetti.
Eski Bolşevikler
Eski Bolşevikler (Rusça: ста́рый большеви́к), 1917'de Ekim Devrimi'nin gerçekleşmesinin öncesindeki Bolşevik Parti üyelerini belirtmek için kullanılan, resmî olmayan ad.[1]
Gostinka
Gostinka küçük bir odalı daire veya mini mutfaklı ve banyolu bir oda olan yaşam alanıdır.[1]
Hruşçovka
Hruşçovka (Rusça: хрущёвка), 1960'lı yılların başlarında SSCB döneminde, adını Nikita Kruşçev'den alan, hükûmetin direktifleriyle inşa edilen düşük maliyetli,  betonarme panellerden ve/veya tuğladan yapılmış üç ile beş katlı apartmanlardır.[1][2]
Kaltak Savaşları
Kaltak Savaşları veya Suka Savaşları (Rusça: сучьи войны; suçyi voynı veya tekil olarak сучья война; suçya voyna), 1945 ile Josef Stalin'in öldüğü sıralar olan 1953 yılları arasında, Sovyet Gulag çalışma kampı sisteminde meydana geldi. Bu çatışmada rakip taraflar, genellikle o zamanlar Sovyet hapishanelerinde yaygın olan dövme sistemiyle tanımlanıyordu.[1]
Kullanışlı aptal
Siyasi jargonda kullanışlı aptal ya da idiot; bir davanın amaçlarını tam olarak kavramadan davanın propagandasını yapıyor olarak algılanan ve davanın liderleri tarafından alaycı bir şekilde kullanılan kişiyi belirten aşağılayıcı bir terimdir.[1][2] Terim, ilk olarak Soğuk Savaş sırasında komünist propaganda ve manipülasyona açık olarak görülen komünist olmayanları tanımlamak için kullanılmış[1] ve genellikle Vladimir Lenin'e atfedilmiş ancak bu atıf, şimdiye kadar doğrulanmamıştır.[3][4]
Sosyal faşizm
Sosyal faşizm, Komintern tarafından 1930'ların başında öne sürülmüş bir kavramdır. Buna göre sosyal demokrasi, faşizmin bir türüdür çünkü o, bir çeşit korporatist ekonomi modeline sahip olmasının yanında proletarya diktatörlüğüne engel olarak görülüyordu.[1]
Ultra sol
Ultra sol, aşırı sol gruplar içindeki sol muhalefeti tanımlamak için kullanılan bir jargondur.
Doğrusal olmayan anlatı
Doğrusal olmayan anlatı, çeşitli edebi eserler ile sinemada kullanılan, yaşananların kronolojik bir sıra yerine belli bir örüntüde olmadan gerçekleştiği bir anlatı tekniğidir. 19. yüzyılın sonu ile 20. yüzyılın başlarında; modernist roman yazarları Joseph Conrad, Virginia Woolf, Ford Madox Ford, Marcel Proust ve William Faulkner, bu teknikle eserler vermiştir.[1]
Yabancılaştırma efekti
Yabancılaştırma efekti Bertolt Brecht’in doğrudan Marksizm-Leninizm etkilenimiyle oluşturduğu ve seslendiği seyirci kitlesini de emekçi sınıf olarak belirlemiş olan tiyatro kuramının (Epik tiyatro) en önemli araçlarından biridir.
Deadpool (film)
Deadpool, Tim Miller'ın yönetmenliğini yaptığı, 2016 Amerikan yapımı aksiyon-komedi türündeki süper kahraman filmidir. Ünlü Marvel çizgi roman karakteri Deadpool'dan uyarlanmıştır. X-Men film serisinin altıncı yapımı olan filmin oyuncu kadrosunda başrol Ryan Reynolds'ın yanı sıra, Morena Baccarin, Ed Skrein, T.J. Miller ve Gina Carano yer almaktadır.
Neon Genesis Evangelion
Neon Genesis Evangelion (Japonca: 新世紀エヴァンゲリオン, romanize: Shinseiki Evangerion; "Yeni Yüzyıl İncili"), Gainax ve Tatsunoko Production tarafından hazırlanan 1995 yapımı bir mecha anime televizyon serisidir. Serinin yönetmenliği ve senaryosu Hideaki Anno ve müzikleri ise Shirō Sagisu tarafından yapılmıştır. Seri, Ekim 1995-Mart 1996 tarihleri arasında TV Tokyo'da yayınlandı.
Son Kahraman
 Son Kahraman (İngilizce özgün adıyla: Last Action Hero) John McTiernan tarafından yönetilen ve yapımı üstlenilen bir 1993 Amerikan fantastik meta-aksiyon komedi filmidir.[4] Film içinde filmler şeklinde birkaç aksiyon filmi parodisini içeren aksiyon türü ve ilgili klişelerin bir hicividir.[5]
Tristram Shandy: Uyduruk Bir Öykü
Rob Brydon,
Keeley Hawes,
Shirley Henderson,
Dylan Moran,
Jeremy Northam,
Naomie Harris,
Kelly Macdonald,
James Fleet,
Ian Hart,
Kokoro Connect
Kokoro Connect (Japonca: ココロコネクト, romanize: Kokoro Konekuto; "Kalp Bağlantısı"), Sadanatsu Anda tarafından yazılan bir light novel serisidir. Seri, Ocak 2010-Eylül 2013 tarihleri arasında Enterbrain'in Famitsu Bunko baskısı altında yayınlandı. İki manga uyarlaması Enterbrain'in Famitsu Comic Clear ve Kadokawa Shoten'in Nyantype dergilerinde yayınlandı. Silver Link tarafından hazırlanan bir anime televizyon serisi uyarlaması Temmuz-Aralık 2012 tarihleri arasında yayınlandı.
New Earth
"New Earth", Birleşik Krallık bilimkurgu dizisi Doctor Who'nun ikinci sezonunun birinci bölümüdür. İlk kez 15 Nisan 2006 tarihinde BBC One kanalında yayınlanmıştır. Birinci sezonun "The End of the World" bölümünde çıkan Lady Cassandra dönmüştür. Gizemli Boe'nun Yüzü bu bölümde görünmüştür.
Senin Adın
Senin Adın (Japonca: 君の名は。, romanize: Kimi no Na wa.), Makoto Shinkai'nin yönetmenliğini yaptığı ve senaryosunu yazdığı 2016 yapımı bir Japon fantastik romantik anime filmidir.[1] Film, CoMix Wave Films tarafından hazırlanmış olup 26 Ağustos 2016 tarihinde Japonya'da gösterime girdi.
Stand by Me Doraemon 2
Stand by Me Doraemon 2 (Japonca: STAND BY ME ドラえもん 2), yönetmenliğini Ryuichi Yagi ve Takashi Yamazaki'nin yaptığı ve senaryosunu Takashi Yamazaki'nin yazdığı 2020 yapımı bir Japon macera anime filmidir. Film, Stand by Me Doraemon filminin devamı olup Shirogumi ve Shin-Ei Animation tarafından hazırlanmıştır ve 20 Kasım 2020 tarihinde gösterime girdi.
Yamada-kun to 7-nin no Majo
Yamada-kun to 7-nin no Majo (Japonca: 山田くんと７人の魔女 Yamada-kun to nana-nin no Majo; "Yamada-kun ile 7 Cadı"), Miki Yoshikawa tarafından yazılan bir manga serisidir.[2] Seri, Şubat 2012-Şubat 2017 tarihleri arasında Kodansha'nın Weekly Shōnen Magazine dergisinde 28 cilt halinde yayınlandı. Canlı çekim televizyon dizisi uyarlaması Ağustos-Eylül 2013 tarihleri arasında yayınlandı. Liden Films tarafından hazırlanan bir anime serisi uyarlaması Nisan-Haziran 2015 tarihleri arasında yayınlandı.
Hiper metin
Hiper metin (İngilizce hypertext), bilgisayar ekranı ya da diğer elektronik cihazlarda gösterilen ve sadece yazıdan ibaret olmayan gelişmiş özelliklere sahip belgelerdir. Hipermetinler diğer metin ve kaynaklara hiperbağlantılar ile referans gösterebillir, standart metinlerden (İngilizce text) farklı olarak imaj, fotoğraf, video, tablo, matematik formülleri vs. içerik sunabilirler. Hiper metin, World Wide Web'in temel konseptlerinden olup günümüz Web sitelerinin çok büyük çoğunluğu Hiper Metin İşaretleme Dili (HTML) kullanmaktadır.
Hiperortam
Hiperortam ya da hipermedya (İngilizce hypermedia); grafik, ses, video, salt metin ve hiper-bağlantıları içeren bilgiler topluluğu olup hipermetin (hypertext) teriminin daha geniş kapsamlısıdır. Hipermedyanın multimedyadan farkı interaktif olması, yani kullanıcı girdilerine (input) cevap verebilmesidir. Hypermedia terimi ilk olarak 1965 yılında Ted Nelson tarafından bir makalesinde kullanılmıştır[1][2].
Hotlink
Inline Linking veya hotlink (Türkçe: İçeriğe Bağlama), bir web sitesinin başka web sitelerinde kayıtlı bulunan resim vb. içeriği kendi sayfaları içinde görüntülemesidir. Bunu HTML içindeki IMG etiketlerini kullanarak yapar. Örneğin, "example.com" alanındaki "picture.jpg" isimli resim dosyasını görüntülemek için IMG etiketinin SRC özelliği http://www.example.com/picture.jpg[ölü/kırık bağlantı] şeklinde düzenlenir.
Hipermetin romanı
Hipermetin romanı veya Hiper-roman (İngilizce: Hypertext fiction), edebiyatta bir roman türü. Hipermetin ile yaratılan edebiyattır. Bu tür şiirsel metinlere ise Hiper Şiir denir. Bu türler günümüzde elektronik edebiyata ait en iyi örneklerdir.
Zarif Bir Cinayet Gecesi
Zarif Bir Cinayet Gecesi (They do it with Mirrors) İngiliz dedektif romanları yazarı Agatha Christie'nin 1952 yilinda yazdığı bir romandır. Roman kahramanı Jane Marple'dır.
Morgue Sokağı Cinayetleri
Morgue Sokağı Cinayetleri[1] (İngilizce: The Murders in the Rue Morgue), Edgar Allan Poe tarafından yazılan ve ilk defa 1841'de Graham's Magazine'de yayımlanan öykü. İlk dedektiflik öyküsü olarak kabul edilen[2][3] Morgue Sokağı Cinayetleri'ni Poe, "uslamlama öyküleri" olarak grupladığı öyküler arasında saymıştır.[2] Ancak, E. T. A. Hoffmann'ın Matmazel Scuderi (1819)[4] ve  Voltaire'in Zadig (1748)[5] öyküleri gibi, benzer temaya sahip daha eski öyküler de mevcuttur.
İnce Adam
İnce Adam (1934), Dashiell Hammett'in ilk olarak Redbook'un Aralık 1933 sayısında yayınlanan bir dedektif romanıdır . Ertesi ay kitap şeklinde çıktı.
N veya M
N veya M (N or M) İngiliz dedektif romanları yazarı Agatha Christie'nin 1941 yılında yazmış olduğu bir romandır. Agatha Christie dedektif romanları yazarı olarak bilinse bile bazı romanları daha çok casus romanı niteliğindedir. II. Dünya Savaşı yıllarında yazılmış olan N veya M de bu tür romanlardandır. Roman kahramanları da Agatha Christie'nın nispeten az tanınan kahramanları olan Tom ve Tuppence çiftidir.
Suç ve Ceza
Suç ve Ceza (Rus Reformu öncesi Rusça: Преступленіе и наказаніе; Rus Reformu sonrası Rusça: Преступление и наказание), Rus yazar Fyodor Dostoyevski tarafından yazılan psikolojik ve dram türündeki romandır. İlk olarak 1866 yılı boyunca Rus Habercisi adlı edebiyat dergisinde on iki ayda yayımlandı.[1] Daha sonra ise tek cilt olarak yayımlandı. Dostoyevski'nin beş yıl süren Sibirya sürgününün dönüşünde yazdığı tam uzunluktaki ikinci romanıdır. Suç ve Ceza, yazarın "olgunluk" döneminin ilk büyük romanı olarak kabul edilir.[2]
All Summer in a Day
" Bir Günde Koca Yaz ", Amerikalı yazar Ray Bradbury'nin ilk kez The Magazine of Fantasy & Science Fiction dergisinin Mart 1954 sayısında yayınlanan bir bilim kurgu kısa öyküsüdür.
Truva Atı
Truva atı, Odysseus'un Truva surlarını aşmak ve şehre gizlice girmek için yaptırdığı tahtadan at maketidir. Savaş yaklaşık 10 yıldır sürmektedir. Askerler bıkkın ve yorgundur. Zekası sayesinde Athena tarafından da sevilen Odysseus'un aklına tahtadan bir at yapma fikri gelir. Plana göre Akhalılar savaştan çekiliyor gibi gözüküp, geride çok büyük bir tahta at bırakırlar. Odysseus ve diğer seçkin komutanlar atın içine gizlenirken, diğerleri denize açılıp gemileri Bozcaada'nın arkasına, Troyalıların onları göremeyeceği bir şekilde gizlerler. Planın yürümesi için, görevi tahta atın Truvanın surlarından içeri girmesini sağlamak olan bir Akhalı askeri atın yanında bırakırlar. Akhalıların çekildiğini gören Truvalılar, şaşkınlık içinde batı kapısının önündeki dev tahta atın yanına giderler. Bu sırada ortaya çıkan Sinon ismindeki Akhalı asker, Yunanlardan nefret ettiğini, onu Akhalıların geri dönüşleri için gerekli rüzgarın çıkması adına kurban seçtiklerini ve kendisinin kaçarak kurtulduğunu söyler.
Vergilius Vaticanus
Vergilius Vaticanus (Vatikan,  Biblioteca Apostolica, Cod. Vat. lat. 3225, ayrıca Vatican Virgil olarak da bilinir). Virgil'ın yaklaşık 400 yılında Roma'da yaptığı Aeneis ve Georgics eserlerinden parçalar içeren bir el yazmasıdır.[1] Aeneis yazmasının günümüze ulaşan en eski kaynaklarından biridir ve klasik edebiyatın sadece üç resimli el yazmasından biri ve en eskisidir. Günümüze ulaşan klasik edebiyatın diğer iki resimli el yazması Vergilius Romanus ve Ambrosian Iliad'dır.
Batı'ya Yolculuk
Batı'ya Yolculuk (Geleneksel Çince: 西遊記; Basitleştirilmiş Çince: 西游记; Hanyu Pinyin: Xīyóu-jì) Çin edebiyatının Dört Büyük Klasik Romanından biridir. Aslı 1590'larda, Ming Hanedanlığı döneminde, anonim bir şekilde yayımlanmıştır. Her ne kadar yazarının kimliğine dair doğrudan bir kanıt bulunmasa da 20. yüzyıldan bu yana yazarının Wú Chéng'ēn olduğu kabul edilir.
Black Myth: Wukong
Black Myth: Wukong, Çin merkezli bağımsız stüdyo Game Science tarafından 16. yüzyılda yazılan Batı'ya Yolculuk temel alınarak geliştirilen aksiyon-rol yapma oyunu.
Xuan Zang
Xuanzang veya Xuan Zang, (Çince: 玄奘; pinyin: Xuán Zàng, okunuşu: Şüen Zanğ) Erken Tang döneminden tanınmış bir Çinli Budist rahip, bilgin, gezgin ve çevirmen. Bu dönemde Hindistan ile Çin arasındaki etkileşime olumlu katkıları olmuştur. Birçok metinde ismine rastlanan Xuanzang ayrıca tanınmış Çin klasik romanı Batı'ya Yolculuk'ta da kurgusal bir figür olarak konu edilir ve romanın hikâyesinin başrolünü oynar.
Fengshen Yanyi
Fengshen Yanyi (geleneksel Çince: 封神演義; basitleştirilmiş Çince: 封神演义; pinyin: fēngshén yǎnyì) ("Tanrıların Atanması" veya "Tanrıların Yaratılışı" olarak çevrilebilir), Fengshen Bang (Çince: 封神榜) olarak da bilinen, Ming Hanedanlığından yerel lehçe ile yazılmış önemli romanlardan biridir. Hikâyesi Shang Hanedanlığının düşüşü ve Zhou Hanedanlığının yükselişini konu alır ve Çin mitolojisinin birçok öğesini, farklı tanrı, tarnıça, ölümsüz ve ruhları da konuyla ilişkilendirir. Bu açıdan o dönem Çin'deki yaşamın, ki din günlük yaşamda çok önemli bir yere sahipti bu dönemde, temel özellikleri açısından tanımlayıcı ve betimleyicidir. Fengshen Yanyi'nin yazarının Xu Zhonglin (許仲琳; 许仲琳) (ö. 1566) veya Lu Xixing (陸西星; 陆西星) (ö. 1601) olduğuna dair atıflar mevcuttur.
Agamemnon
Agamemnon, Yunan mitolojisinde Miken Kralı, Sparta Kralı Menelaos’un büyük kardeşi, orduları Truva (Troya) savaşına götüren kumandan. Atreus ve Aerope’nin oğludur. Yunan orduları Avlid’de Truva’ya yola çıkmak için toplandıklarında hiç rüzgâr olmadığı için Agamemnon Av Tanrıçası Artemis rüzgârları serbest bıraksın diye kızı İphigenia’yı kurban vermeye yönelir. Ancak İphigenia, kurban olarak kesileceği sırada Artemis, bir dişi geyik göndererek kızın yerine onu kurban ettirdi ve kızı Artemis tapınağına rahibe yaptı. Böylece Artemis rüzgârları serbest bıraktı. Truva savaşında kazanılan zaferden sonra Agamemnon güzel Kassandra’yı da yanına alıp evine döndü. Agamemnon'un kızları İphigenia'yı öldürmeye teşebbüs etmesini ve Kassandra'yla dönmesini sindiremeyen, Agamemnon’un karısı Clytemnestra, sevgilisi Aigisthos ile birlikte Agamemnon’u öldürdüler.[1] Homeros'un Odysseia destanında baş karakter İthake kralı Odysseus, ölüler ülkesinde Agamemnon'un ruhuyla konuşur, Agamemnon ölümünden şöyle bahseder:
Agapenor
Agapenor (Yunanca: Grekçe: Ἀγαπήνωρ) Truva Savaşı'nda Arkadyalıların lideri.[1] Ancaeus'un oğlu ve Lycurgus'un torunudur.Arkadyalıların kralı unvanıyla Agamemnon'dan liderlik ettiği Arkadyalıları Troya'ya götürmek için liderlik edeceği 60 gemi almıştır.[2][3] Aynı zamanda Helen'in taliplilerinin arasındaydı.[4][5] Truva Atı'nın içinde saklanmış olan adamlardan biridir.[6]
Ahilleus
Akhilleus (Grekçe: Ἀχιλλεύς Akhileus, Fransızca: Achille Aşil) annesi tanrıça, babası ölümlü bir kral olan yarı tanrıdır. Peleus ile su tanrıçası olan Thetis'in oğludur. Dünyanın en büyük savaşçısı kabul edilir. Yunan mitolojisinin en önemli kahramanlarından biridir. Truva Savaşı'nın Grek kahramanlarının başında gelmekte ve Homeros'un İlyada mitolojik eserinde Greklerin en büyük savaşçısı olarak başkarakterdir. Homeros'un MÖ 720'lerde yazmış olduğu on altı bin dizelik İlyada eserinde Achilles yer alır.
Arkesilaos (mitoloji)
Yunan mitolojisinde, Arcesilaus Troya Savaşı liderlerinden biridir ve savaşta 10 gemiye komuta etmiştir.
Briseis
Briseis (Yunanca: Βρισηΐς), Yunan mitolojisine göre Troia'da Lyrnessos şehrinde soylu bir kadın. Aka orduları Troya'ya gitmeden önce bölgedeki önemli kentleri yağmaladılar. Akhilleus, Lyrnessos'u yağmalayarak Briseisi köle olarak aldı, ama sonra Agamemnon'a vermek zorunda kaldı. Bu sebepten savaşa katılmayı reddedip adamlarını geri çekti. Hektor'un Patroklos'u öldürmesinden sonra Agamemnon, Akhilleus'un savaşa devam etmesi için Briseisi geri vermek zorunda kaldı. Akhilleus ve Briseis aşık oldular. Akhilleus'un ölümünden sonra intihar etti.
Eetion
Yunan mitolojisinde, Eëtion veya Eetion (/iˈiːti.ɒn/) ;[1] Eski Yunanca: Ἠετίωνantik zamanlarda yaşamış bir Tebai kralıydı.
Ennomus
Ennomus /ˈɛnəməs/[1] Grekçe: Ἔννομος" Yunan mitolojisinde Truva Savaşı esnasında Truva'nın koruyucularından ikisinin adıdır.
Helen
Helen (Helene) veya Truvalı Helen,[1] Menelaos'un karısı. Yunan mitolojisine göre Truva savaşına neden olan dünyanın en güzel kadınıdır. Çeşitli efsanelere göre Zeus'un fani bir kadından olan tek kızıdır. Sparta kraliçesi Leda ile kuğu kılığına girmiş tanrı Zeus'un kaçamağından doğan bir kızdır. Ve Truva'dan kaçabilmeyi de Zeus ve Aphrodite'e borçlu olduğu söylenir. İlyada'nın ve çevrim şiirlerinin başlıca kahramanlarından biridir.[2]
İris (mitoloji)
İris. Antik Yunan tanrıçası. İris'in sembolü gökkuşağıdır. Thaumas ile Elektra'nın kızı olup Okeanos'un soyundandır. Gökle yeri birbirine bağladığından tanrıların tanrısı Zeus ona gökyüzünden yeryüzüne haber taşıma görevi vermiştir. Zeus insanlara mutlu haberleri hep İris aracılığıyla gönderir. Zephyros ile birleşerek Eros'u doğurmuştur. Akhilleus sevgili dostu Patroklos'un cesedini yakmaya çalıştığında alevlerin cılız olması onu üzmüş, o da rüzgârlara dua etmişti rüzgâr çıksın diye. İris de bu isteği alıp Zephyros'a götürmüştü. Zeus bir gün deniz Tanrıçası Thetis'i görmek istemişti. İris onu bulmak için Okeanos'un koyu dalgalarının içine atılmıştı. Gücünden deniz inleyip, dalgalanmış, İris derinliklere kurşun bir top gibi dalıp, kaybolmuş, sonunda şekil değiştirme yeteneği olan Thetis'e ulaşıp Zeus'un isteğini iletmişti.
Menelaos
Menelaos, Mykene kralı Agememnon'un kardeşi ve Helen'in kocasıdır.[1] Sparta prensesi Helen'le evlenerek Helen'in babasının ricası üzerine Sparta kralı olmuştur. İyi bir savaşçı denebilecek nitelikte bir askerdir. Truva Prensi Paris Helen'i kaçırır.[2] Tabi buna Helen de razıdır. Menelaos deliye döner ve abisinden yardım ister. Abisi önceden tüm Yunan şehir devletlerini bir çatı altında toplamayı başarmıştır. Sonuçta, tüm Yunanistan Truva'ya karşı birleşti. Savaştan sonra Menelaos Helen'i geri alır ve Sparta'ya geri döner. Beraber yaşlanarak ölürler.
Mentor (Yunan mitolojisi)
Mentor (Grek: Μέντωρ, Méntōr; gen.: Μέντορος), Yunan Mitolojisi'nde aşağıdaki karakterlerle ilişkilendirilir;
Migdon (Frigya kralı)
Migdon (Grekçe: Μύγδων), Frigya kralı. Akmon'un oğlu, Koroibos'un babası ve Anaksimenis'in kocasıdır.[1][2][3]
Paris (mitoloji)
Paris, Antik Troia kralı Priamos ile Hekabe'nin oğludur ve diğer adı Aleksandrostur. Hekabe Paris'in doğumundan önce rüya görür; rüyasında bir alev topu doğurur ve bu alev topu bütün şehri sarar. Rüyayı iyiye yormayan kâhinin üzerine anne babası, Paris doğduktan sonra onu İda Dağı' na bırakırlar. Ancak dişi bir ayı bebeği emzirir. Sonra da bir çoban yanına alır ve büyütür. Zeus, Tanrılar arasında Peleus ile Thetis'in düğününde nifak tanrıçası Eris'in attığı "En güzeline" yazan altın elmanın yol açtığı anlaşmazlığın hakemliğini Paris'e bırakır. Bunun üzerine o sıralar basit bir çoban olan Paris'e giderler. Paris bu sıralarda Oinone isimli bir nemf ile beraber yaşamaktadır. Athena altın elmanın karşılığında çok büyük bir bilgeliği ve Troia'nın zaferini vadederken Hera tüm Asya ve Avrupa kıtasının hükümdarlığını önerir. Aphrodite ise Akha kral Menelaos'un karısı, dünyanın en güzel kadını Helen'i vadeder. Paris altın elmayı Aphrodite'ye verir. Aphrodite'nin yardımıyla davetli olarak katıldığı bir gece Helen'i kaçırır. Bunun üzerine Troya savaşı patlak verir. Akhalı Menalaos'un karısı Helen'e olan aşkı kendisinin ve ülkesinin sonunu hazırlar. Kendisine düşman olanların arasında Athena ve Hera da vardır. Bunun üzerine tanrılar da savaşa dâhil olurlar. Helen'e aşık olması ve onu kaçırması üzerine Troya ile Yunanistan Krallıkları arasında gerçekleşen Troya savaşı 10 yıl sürer, zaman zaman kazanan taraf değişse de çoğunlukla durum berabere gider. Sonunda 'cin fikirli' Odysseus tarafından planlanan, içine gizlenmiş askerlerin bulunduğu "Truva Atı" şehre alınır. Gece geç saatte askerler attan çıkarak kapıları açarlar ve Yunan ordusunun içeri girmesini sağlarlar. Bu sırada Paris Yunan savaşçı Akhillus'u (Aşil) topuğundan okla vurarak öldürür. Rivayete göre "Paris" savaş sırasında Troya'nın düşmesine sebep olacak kehanetlerden birinin yerine gelmesi sonucunda Herakles'in okunun omzunu sıyırması fakat üzerindeki Hera'nın kanı olarak bilinen zehrin vücuduna yayılması sebebiyle ölmüştür.
Patroklos
Menoitios'un oğlu Patroklos, Akhilleus'un kuzenidir. İkisi de Aktor ve Aigina'nın soyundan gelmektedir. Dolayısıyla akrabadırlar. Fakat arkadaşlıkları Patroklos'un Akhilleus ile birlikte  Peleus'un sarayında  beraber büyümüş olmasından ileri gelir. Patroklos'un ruhu nasıl bir adam öldürerek , Peleus'un yanına sığındığını İlyada şöyle anlatır: