aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
Yeni Yıl Şarkısı
Yeni Yıl Şarkısı, Charles Dickens'ın  Bir Noel Şarkısı adlı hikâyesinden uyarlanan 2009 yapımı filmdir. Robert Zemeckis tarafından yazılan ve yönetilen filmin başrolünde Ebenezer Scrooge'in gençliğini, yetişkinliğini ve yaşlılığını ve Scrooge'a musallat olan üç hayaleti canlandıran Jim Carrey yer alır. Üç boyutlu film Zemeckis'in daha önceki The Polar Express (2004) ve Beowulf (2007) filmlerinde de kullanılan performance capture tekniği ile yapılmıştır. Çekimleri Şubat 2008'de başlayan A Christmas Carol 3 Kasım 2009'da gösterime girmiştir.
Uçan Sınıf
Uçan Sınıf (asıl ismi Das fliegende Klassenzimmer[1]) Erich Kastner'in 1933 yılında yazmış olduğu ve 37 kez yeniden basılan kitap.
Alex Garland
Alexander "Alex" Medawar Garland[1] (d. 1970) İngiliz yazar, senarist, film yapımcısı ve yönetmen.
Ata Tuncer
Sedat Ata Tuncer, (d. 18 Kasım 1988, İzmir) Türk şair, yazar.
Oğuz Atay
Oğuz Atay (12 Ekim 1934, İnebolu - 13 Aralık 1977, İstanbul), Türk roman, öykü ve oyun yazarı.
J. G. Ballard
James Graham Ballard (15 Kasım 1930 - 19 Nisan 2009) Şanghay'da doğan İngiliz asıllı bilimkurgu yazarıdır. Bilimkurgu edebiyatta teknoloji tapınmacılığına karşı çıkan Yeni Dalga'nın seçkin temsilcilerindendir.
Cem Akaş
Cem Akaş (d. 10 Mart 1968, Mannheim), Türk roman, öykü ve deneme yazarı, çevirmen ve yayıncı.
Michael Chabon
Michael Chabon (okunuşu Şeybon) (d. 24 Mayıs 1963), Amerikalı yazardır.
Christian Kracht
Christian Kracht, (d. 29 Aralık 1966 Saanen - İsviçre), İsviçreli yazar ve gazetecidir.[1]
Philip K. Dick
Philip Kindred Dick (d. 16 Aralık 1928 - ö. 2 Mart 1982), Amerikalı bilimkurgu yazarı. 44 roman ve 121 hikâye yazdı. Dick hayattayken hikâyelerinin çoğu bilimkurgu dergilerinde yayımlandı.
Umberto Eco
Umberto Eco (d. 5 Ocak 1932, Alessandria - ö. 19 Şubat 2016, Milano[1]), İtalyan bilim insanı, yazar, edebiyatçı, eleştirmen ve düşünür.
Giannina Braschi
Giannina Braschi (5 Şubat 1953), Porto Riko'lu yazar. İlk Spanglish romanı Yo-Yo Boing! (1998), şiir üçlemesi Empire of Dreams (Yale, 1994) ve Latin Amerika göçmenlerinin Amerika Birleşik Devletleri'ndeki deneyimlerinden bahseden felsefe romanı United States of Banana (AmazonCrossing, 2011) ile bilinmektedir. "Onlarca yıldır, Dominik ve Porto Riko yazarları bir dil devrimi gerçekleştirdiler." diye yazan The Boston Globe "ve Giannina Braschi, özellikle de YO-YO BOING! romanında bunu kanıtlamaktadır." şeklinde yazısına devam etti.[1] Çağdaş Latin Amerika edebiyatında etkili ve devrimci bir ses olarak kabul edilmektedir. Çalışmaları "ABD Hispaniklerinin yaşadığı deneyimleri belirleyici bir şekilde dikkate alan sinerjik bir kaynaşma" olarak tanımlanmaktadır.[2][3][4][5] Braschi'nin çalışmaları, İngilizce, Spanglish ve İspanyolca dillerinde yazılmış olup,[6] Birleşik Devletler'deki 50 milyon İspanyol kökenli kişinin kültürel deneyimini yakalamaya[7] ve ayrıca Porto Riko'nun üç siyasi tercihini (Ulus, Koloni ya da Devlet) keşfetmeye çalışmaktadır. Adanın egemenlik eksikliği konusunda Braschi, "Özgürlük bir seçenek değil, bir insan hakkıdır." demektedir.[8]
William Gibson
William Ford Gibson (d. 17 Mart 1948), yazdığı bilimkurgu romanları ile tanınan Amerikan roman yazarı. Siberpunk akımının babası olarak bilinen Gibson'ın ilk romanı Neuromancer, yayınlandığı 1984 yılından bu yana, tüm dünyada 6.5 milyonun üzerinde satmıştır[kaynak belirtilmeli].
Gloria E. Anzaldúa
Gloria Evangelina Anzaldúa (26 Eylül 1942 - 15 Mayıs 2004), Amerikalı Chicana feminizmi, kültürel teori ve queer teorisi uzmanıdır. En çok bilinen kitabı Borderlands/La Frontera: The New Mestiza'yı (1987) Meksika-Teksas sınırında geçirdiği hayatına dayandırdı ve yaşam boyu süren sosyal ve kültürel marjinalleşme deneyimlerini çalışmalarına dahil etti. Ayrıca Nepantla, Coyoxaulqui imperatifi, yeni kabilecilik ve manevi aktivizm kavramları da dahil olmak üzere sınırlar boyunca gelişen marjinal, arada kalan ve karma kültürler üzerine bazı teoriler geliştirmiştir.[1][2] Cherríe Moraga ile birlikte editörlüğünü yaptığı This Bridge Called My Back: Writings by Radical Women of Color (1981) diğer bir önemli eseri olarak gösterilmektedir.
Alasdair Gray
Alasdair Gray (28 Aralık 1934 - 29 Aralık 2019), Glasgow doğumlu İskoç yazar ve sanatçı.
Hal Foster (Sanat eleştirmeni)
Harold Foss "Hal" Foster (d. 13 Ağustos 1955), Amerikalı sanat eleştirmeni ve tarihçisi. Princeton Üniversitesi, Columbia Üniversitesi ve New York Şehir Üniversitesi'nde eğitim gördü. 1991'den 1997'ye kadar Cornell Üniversitesi'nde ders verdi ve 1997'den beri Princeton'da öğretim üyesi olarak görev yapıyor. 1998'de Guggenheim Bursu'na hak kazandı.
Hélène Cixous
Hélène Cixous (d. 5 Ocak 1937, Vahran), Fransız akademisyen, felsefeci, romancı, şair, oyun yazarı ve eleştirmendir.
Hubert Selby Jr.
Hubert "Cubby" Selby Jr. (23 Temmuz 1928 – 26 Nisan, 2004) Amerikalı yazar. Onun en iyi bilinen kitapları Türkiye'de, Ayrıntı Yayınları tarafından yayımlanmıştır: Brooklyn'e Son Çıkış (1964) ve Bir Düş İçin Ağıt (1978), Bu iki romanı aynı şekilde film olarak da çekilmiş ve evrensel bir düzeye ulaşmıştır.
J. P. Donleavy
James Patrick Donleavy (23 Nisan 1926 - 11 Eylül 2017), İrlanda kökenli Amerikalı roman ve oyun yazarıdır. Yazarın 1955 tarihli Zencefil Adam romanı yaklaşık 45 milyon satışa ulaştı.[1]
James Tiptree Jr.
Alice Bradley Sheldon (Alice Hastings Bradley; 24 Ağustos 1915 - 19 Mayıs 1987), Amerikan bilim kurgu ve fantezi yazarıdır.
Jan Kjærstad
Jan Kjærstad (6 Mart 1953, Oslo) Norveçli yazar.[1][2] Kjærstad, MF (Norveççe: Det teologiske Menighetsfakultet) Norveç İlahiyat Fakültesi ve Oslo Üniversitesi teoloji mezunudur.  Seri romanlar, kısa öyküler, denemeleri bulunmakta ve 1985 - 1989 arası Vinduet ("Pencere") adlı edebiyat dergisinin editörlüğünü de yürüttü. Postmodernizm seksenli yılların başlarında Norveç ile tanıştıran Jan Kjaerstad'di ve yazar bu akıma da Norveçli bir yaklaşım getirdi. TV yıldızı Jonas Wergeland karakteri merkezinde yazdığı bir seri roman, perspektifçi üçlemesi (The Seducer, The Conqueror ve The Discoverer) ile İskandinav Konseyi Edebiyat Ödülü'nü aldı.
Jack Kerouac
Jean-Louis "Jack" Kerouac (12 Mart 1922 - 21 Ekim 1969) Kanadalı-Amerikalı roman yazarı ve şair.
László Krasznahorkai
László Krasznahorkai (d. 5 Ocak 1954, Gyula) Macar senarist ve romancıdır.
Gioele Magaldi
Gioele Magaldi ya da Joel Magaldi (d. 14 Temmuz 1971, Roma) İtalyan yazar ve Mason.[1]
Malcolm Bradbury
Malcolm Stanley Bradbury (d. 7 Temmuz 1932 - 27 Kasım 2000), İngiliz yazar ve akademisyen.[1]
Alan Moore
Alan Moore (d. 18 Kasım 1953, Northampton) İngiliz yazar ve çizgi roman yazarıdır. Frank Miller ile birlikte çizgi roman dünyasını değiştiren sanatçı olarak anılmaktadır. Yazdığı birçok çizgi roman Hollywood tarafından filme çekilmiştir. Bunlardan başlıcaları olarak "Watchmen", "From Hell", "V for Vendetta" ve "The League" sayılabilir.
Norman Mailer
Norman Mailer (31 Ocak 1923, New Jersey - 10 Kasım 2007, New York) Amerikalı gazeteci, romancı, oyun yazarı, film yönetmeni, senarist.
Thomas Pynchon
Thomas Pynchon (d. 8 Mayıs 1937, Long Island, New York), Amerikalı romancı ve öykü yazarı. Yapıtlarında kara mizahla düş dünyasını birleştirerek modern toplumlardaki insanın yabancılaşmasını betimlemiştir.
Roberto Bolaño
Roberto Bolaño Ávalos (İspanyolca: [roˈβeɾto βoˈlaɲo ˈaβalos] (28 Nisan 1953 – 15 Temmuz 2003) Şilili romancı, kısa öykü yazarı, şair ve denemeci. 1999'da Bolaño, Los Salvajes (Vahşi Dedektifler) adlı romanıyla Rómulo Gallegos Ödülü'nü kazandı ve 2008'de 2666 adlı romanıyla ölümünden sonra Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği Kurgu Ödülü'ne layık görüldü.[1] New York Times, onu "neslinin en önemli Latin Amerika edebi sesi" olarak tanımladı.[2]
Selman Rüşdi
Selman Rüşdi (d. 19 Haziran 1947, Bombay, Hindistan), Hint asıllı Britanyalı-Amerikalı yazar ve romancı.
Patti Smith
Patti Smith, (d. 30 Aralık 1946, Chicago) - Amerikalı müzisyen, rock şarkıcısı, ressam ve şair. 1975 yılında çıkardığı ilk albümü Horses ile punk rockın doğmasında en etkili isimlerden biri oldu. Smith, punkın vaftiz anası olarak anıldı.[1] Beat şiiri performans tarzını garage rock ile birleştirdi. Kadınsılıktan uzak diliyle disko çağına meydan okurken Amerikan gençlerini 19. yüzyıl Fransız şiiri ile de tanıştırdı. Smith, çok geniş kitleler tarafından Bruce Springsteen ile birlikte yazdığı ve listelerde 13 numaraya kadar yükselen "Because the Night" isimli şarkısıyla tanınır. 2005 yılında, sanatçıya, Fransa Kültür Bakanlığı tarafından edebiyata ve kültüre yaptığı katkılardan dolayı "Ordre des Arts et des Lettres" nişanı verildi.[2] Ayrıca 2007 yılında "Rock and Roll Hall of Fame"e kabul edildi. 17 Kasım 2010'da ise anılarını yazdığı "Just Kids"(Çoluk Çocuk) adlı kitabıyla National Book Award'ı kazandı.[3] 2011 yılındaysa Polar Music Prize'ı alan sanatçılardan biri oldu.
Catherynne M. Valente
Catherynne M. Valente (d. Bethany L. Thomas[1], 5 Mayıs 1979), Amerikalı yazar, şair, edebiyat eleştirmeni. Sekiz tane basılmış romanı, çeşitli antolojilerde ve dergilerde yayımlanmış hikayeleri, şiirleri ile International Journal of the Humanities'de yayımlanmış edebiyat eleştirileri bulunmaktadır. Palimpsest adlı romanı 2010 yılında Hugo Ödülü’ne aday gösterilmiştir.[2]
Gore Vidal
Eugene Luther Gore Vidal (3 Ekim 1925 - 31 Temmuz 2012), Amerikalı romancı, oyun yazarı, deneme yazarı, senarist ve siyasi aktivist.
David Foster Wallace
David Foster Wallace (21 Şubat 1962; Ithaca, New York - 12 Eylül 2008, Kaliforniya), Amerikalı roman, deneme ve kısa öykü yazarı.
David Woodard
David Woodard (i/ˈwʊdɑːrd/; d. 6 Nisan 1964), Amerikalı bir yazar ve orkestra şefidir. 1990'lı yıllarda, öznesinin ölümü sırasında ya da ölümünden biraz önce kullanılacak özel müziği besteleyen Budist çalışmayı tanımlamak için bir preemptive ve requiem portmantesi olan prequiem terimini bulmuştur.[1][2]
İmparatorluk (kitap)
İmparatorluk, Antonio Negri ve Michael Hardt'ın ortaklaşa kaleme aldıkları ve muhalif politik çevrelerde çok ses getirmiş olan kitap. Negri bu kitap üzerine çalıştıkları sırada Roma'daki Rebbia Hapishanesinde bulunmaktaydı. Burada ikili ortak çalışmalarının en verimli örneğini sergilerler ve yeni bir siyaset kuramıyla dünyanın değişen sosyal ve politik koşullarına karşılık gelen bir muhalif girişimin öncülüğünü yaparlar. Bu kitap, dolayısıyla,postmodern durum içinden bu durumu değiştirip dönüştürecek sol politikanın yeni bir yol arayışının ürünü olarak değerlendirilmektedir. Sol cenahta bazı akımlar bu çalışmayı burjuva libaralizminin ve küreselleşme rüzgarının etkisinde kalmış olmakla eleştirirken, başka bazı önemli teorisyenlerce (örneğin Ettienne Balibar, Slavoj Zizek gibi) yeni bir soluk ve hatta Komünist Manifesto'nun yeniden yazılması olarak anlaşılmıştır.Kitap birçok teorik ve politik alandaki konular arasında geçişkenlikler sağlayarak ilerlemekte, tarihsel bir perspektif içinde modernitenin hemen öncesinden başlayarak bilgi, iktidar, yönetim, çokluk, egemenlik, politika, yerellik, evrensellik, küreselleşme gibi temaların izini sürmekte ve sonuç olarak küreselleşme çağı denilen sürecin analizine ve bu sürecin catışmalı dinamiklerini tespit etmeye yönelmektedir.Modern egemenlik'ten postmodernleşme'ye geçişin ekonomik, sosyal ve siyasal verilerini değerlendirmekte, emperyalizm gibi kavramların artık yetersiz olduğunu belirterek imparatorluk, biyoiktidar ve biyopolitika gibi yeni kavramsal araçlarla söz konusu veriler yeni bir perspektife oturtulmaya çalışılmaktadır.Buna bağlı olarak belirtilmesi gereken başka bir nokta da, bu kitapta Negri ve Hardt'ın yalnızca sosyolojik ya da siyaset kuramcıları olarak verileri ortaya koymakla sınırlı kalmadıkları, aksine küreselleşme denilen çağın niteliğini tespit ettikten sona açık bir şekilde bu çağ içinde küreselleşmenin vahşetine maruz kalanlardan yana politik tavır takınmakta oluşlarıdır.Negri ve Hardt, birçok bölümde alternatif çözüm arayışlarına ilişkin çözümlemelerde bulunmaktadırlar.Bu kitapta bir anlamda yazarların muhalif konumları, kitabın son altbaşlığında dile getirdikleri "imparatorluğa karşı çokluk" önermesinde olduğu gibi, iktidarın doğasına ilişkin tespit etttikleri yeni durumdan hareketle "iktidar her her yerdedir, direniş de" sözüyle özetlenebilecek olan Foucaultcu düşünceyle de ifade edilmektedir denilebilir.
Uyumsuz tiyatro
Uyumsuz tiyatro, absürt tiyatro olarak da bilinir. Uyumsuz tiyatronun anlaşılması için çıktığı dönem ve coğrafyanın bilinmesi şarttır. II. Dünya Savaşı'ndan sonra patlak veren, sanatın her alanındaki değişik yansımalar, tiyatro alanında da kendini göstermiş ve absürt tiyatro ortaya çıkmıştır.
Samuel Beckett ve Eugene Ionesco,  absürt tiyatronun en önemli isimlerindendir. Beckett'in Godot'yu Beklerken, Ionesco'nun Kel Şarkıcı ve Jean Tardieu'nün Gişe adlı oyunları bu tiyatronun ilk örnekleridir.
...ama bulutlar...
...ama bulutlar... (özgün adı: … but the clouds …), Samuel Beckett'ın Ekim - Kasım 1976'da BBC'nin kendisine onay için yolladığı (ve onun "filmin düşük kalitesi" nedeniyle reddettiği) Oyun'un filmiyle yer değiştirmek üzere yazdığı televizyon oyunudur.[1] Billie Whitelaw ile Ronald Pickup'ın rol aldığı oyunu Donald McWhinnie yönetti. İlk defa 17 Nisan 1977'de BBC2'de üç Beckett oyununun yer aldığı ‘Shades’ adlı programda yayınlandı. İlk basımı Ends and Odds kitabında oldu. (Faber, 1977) Oyunun daha önceki başlığı Poetry only love idi. ...ama bulutlar... adı ise, W. B. Yeats'in neredeyse solipsist şiiri The Tower'ın şu dizesinden gelir: "Seem but the clouds of the sky".
Arthur Adamov
Arthur Adamov (gerçek adı Arthur Adamian, (23 Ağustos 1908 Kislovodsk Rusya - 15 Mart 1970, Paris, Fransa), uyumsuz tiyatro'nun önde gelen savunucularından biri olan, Rus-Ermeni asıllı Fransız oyun yazarıydı.
Beşik (oyun)
Beşik (Rockaby) Samuel Beckett'in kısa oyunlarından biridir. 1980 yılında İngilizce olarak yazıldı. 8 Nisan 1981 yılında State University of New York'ta sahnelendi. Alan Schneider yönetimindeki ilk gösterimde Billie Whitelaw oynadı.
From an Abandoned Work
From An Abandoned Work, "radyo için düşünce"[1], Samuel Beckett'ın ilk defa 14 Aralık 1957'de Molloy'dan bir derleme ile birlikte BBC Third Programme'de yayınlanan eseridir. Tüm Düşenler ile büyük bir başarı yakalayan Donald McWhinnie'nin yönettiği bu yapımda İrlandalı aktör Patrick Magee rol aldı.
Godot'yu Beklerken
Godot'yu Beklerken (Fransızca: En attendant Godot, İngilizce: Waiting for Godot), Samuel Beckett'ın 1949 yılında Fransızca olarak yazılan ve ilk kez 1953'te Paris'te sahnelenen ünlü eseridir. 
Zamanla ülke çapında ün kazanıp 1954 yılında Beckett tarafından bazı değişikliklerle İngilizceye çevrilmiş ve başka ülkelerde de sahnelenmeye başlanmıştır.
Hayalet Üçlüsü
Hayalet Üçlüsü (orijinal adı: Ghost Trio), Samuel Beckett'ın İngilizce yazdığı bir televizyon oyunudur. 1975'te yazıldı, Ekim 1976'da kaydedildi ve ilk defa BBC2'de 17 Nisan 1977'de Lively Arts programının Beckett'ın Shades adını verdiği bölümünde yayınlandı. Yönetmenliği Beckett'ın denetiminde Ronald Pickup ve Billie Whitelaw'la birlikte Donald McWhinnie üstlendi. Oyunun orijinal adı Tryst olacaktı. "Beckett'ın defterinde bu ismin üzerine kuvvetlice çizilmiş ve yanına yeni başlık olan Hayalet Üçlüsü (Ghost Trio) yazılmıştı. Aynı el yazısıyla başlık değişikliği BBC çekim senaryosunun ilk sayfasında da görülebilir; buna göre değişikliğin son dakikada yapılmış olması gerekir."[1]
Mutlu Günler
Mutlu Günler (İngilizce: Happy Days), Samuel Beckett tarafından İngilizce yazılmış, iki perdelik tiyatro oyunu. Beckett oyunu yazmaya 8 Ekim 1960'ta başladı[1] ve 14 Mayıs 1961'de bitirdi.[2] Daha sonra oyunu Fransızca'ya çevirmeye başladı ancak Kasım 1962'de bitirdiği bu çeviride oyunun ismini değiştirdi. Verlaine’in Colloque sentimental şiirinden  Oh les beaux jours (Ah güzel günler) dizesini bir anlık ilham ile[3] oyunun başlığı olarak kullandı.
Nacht und Träume
Nacht und Träume, Samuel Beckett'ın yazdığı ve yönettiği son televizyon oyunudur. 1982 ortalarında Süddeutscher Rundfunk için İngilizce yazıldı. Ekim 1982'de çekildi ve 19 Mayıs 1983'te gösterildi. Bu yayın, iki milyon seyirci topladı.[1] Her iki rolü de pandomim sanatçısı Helfrid Foron oynadı.
Nakşineh Tiyatrosu
Nakşineh Tiyatrosu (Farsça گروه تئاتر نقشینه), uyumsuz tiyatro alanında faaliyet gösteren İranlı tiyatro topluluğu
Oyun (oyun)
Oyun (İngilizce Play), Samuel Beckett tarafından yazılmış bir tiyatro oyunudur. 1962 ve 1963 yılları arasında yazılan bu oyun ilk olarak Almanca Spiel ismiyle 14 Haziran 1963 yılında Almanya'daki Ulmer Theatre'da sahnelendi. Deryk Mendel'in yönettiği oyunda, Nancy Illig, Sigfrid Pfeiffer ve Gerhard Winter gibi oyuncular rol aldılar. Oyun İngilizce olarak 7 Nisan 1964 tarihinde Londra'daki Old Vic tiyatrosunda sahnelendi.
Oyun Sonu (oyun)
Oyun Sonu (Fransızca: Fin de partie, İngilizce: Endgame),  Samuel Beckett tarafından 1954-1956 yılları arasında yazılmış tek perdelik tiyatro oyunudur.
Quad (oyun)
Quad, Samuel Beckett'ın 1981'de yazdığı oyun. İlk defa 1984'te basıldı. (Faber and Faber) Kitapta oyun, "dört kişi, ışık ve perküsyon için bir parça"[1] ve "dört kişilik bir bale"[2] olarak tanımlanır.
Sam Shepard
Samuel Shepard Rogers (d. 5 Kasım 1943; Fort Sheridan, Illinois -ö. 31 Temmuz 2017; Kentucky, ABD)[1] Amerikalı oyun yazarı, yazar ve oyuncu.
Söyle Joe
Söyle Joe (İngilizce Eh Joe), Samuel Beckett'in televizyon için yazdığı ilk eseridir. Yazar eseri İngilizce olarak elli dokuzuncu doğumgünü olan 13 Nisan 1965'te yazmaya başladı ve Mayıs'ın 1'inde bitirdi. "Onu altı tarihsiz daktilo metni (0'dan 4'e numara verilmiş olanlar ile 'son sürüm') takip etti."[1]
Deniz Madanoğlu
Deniz Madanoğlu (d. 30 Nisan 1982, Ankara) Türk oyun yazarı ve senarist[1].
Juraj Herz
Juraj Herz (d. 4 Eylül 1934 – ö. 9 Nisan 2018), Tanınmış Çek yönetmen, aktör, senarist ve sahne tasarımcısıdır. Kendisi 4 Eylül 1934'te Kežmarok, Çekoslovakya'da doğdu. Genelde Fransız-Çek ortak yapımı film ve dizi projelerinde yer almıştır.[1] Çektiği  1976 yapımı film Day for My Love 27'inci Uluslararası Berlin Film Festivali'nde gösterilmiştir.
Hou Hsiao-Hsien
Hou Hsiao-Hsien (Çince: 侯孝賢; d. 8 Nisan 1947), Tayvanlı film yönetmeni, senarist, yapımcı ve aktör. Dünya sinemasında ve Tayvan'daki Yeni dalga sinema hareketinin önderi olarak kabul edilmektedir. 1989'da Venedik Film Festivali'ndeki A City of Sadness filminden (1989) Üzüntü Şehri ve 2015 yılında Cassin Film Festivali'nde Suikastçı (2015) için en iyi yönetmen ödülünü kazandı.[1] Kuklacı (1993)[2] ve Şanghay Çiçekleri (1998) filmleri de eserleri arasında saygı görmektedir.[3][4]
İmran Aslam
İmran Aslam (d. 1952 - ö. 2 Aralık 2022), Pakistanlı gazeteci, senarist ve televizyoncu.[1]
Jaromil Jireš
Jaromil Jireš (d. 10 Aralık 1935 - ö. 24 Ekim 2001) Çekoslovak Yeni Dalga hareketiyle bağlantılı bir yönetmendir.[1]
Nelly Kaplan
Nelly Kaplan (11 Nisan 1931, Buenos Aires - 12 Kasım 2020, Cenevre)[1][2], Arjantin doğumlu Fransız film yapımcısı, yönetmen, yazar ve senarist.
Lester James Peries
Sri Lankabhimanya Lester James Peries (Sinhala: ශ්‍රී ලංකාභිමාන්‍ය ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස්) (d. 5 Nisan 1919 – ö. 29 Nisan 2018), Sri Lankalı film yönetmeni, senarist ve film yapımcısıdır.[1][2][3] Rekava, Gamperaliya, Nidhanaya, Golu Hadawatha, Kaliyugaya, Awaragira ve Yuganthaya isimli çalışmalarıyla ile bilinir.
Ralf König
Ralf König (d. 8 Ağustos 1960 Soest, Westfalen) bilhassa homoseksüellerin gündelik hayatı ve altkültürünü konu edindiği eserleri ile ünlü Alman çizgi roman yazarı ve çizer.
Resul Rıza
Resul Rıza (tam adı: Rzayev Resul İbrahim oğlu; d. 19 Mayıs 1910, Göyçay - ö. 1 Nisan 1981, Bakü), Azerbaycan şairi. Sosyalist Emek Kahramanı (1980), Azerbaycan Halk Şairi (1960), Azerbaycan Emektar Sanat Adamı (1943), SSCB Devlet ödülü (1951). ödüllerine sahipti.
Rufat Hasanov
Rufat Hasanov (Azerbaycan Türkçesi: Rüfət Rauf oğlu Həsənov) (24 Nisan 1987 doğumlu) Azerbaycanlı bir film yönetmeni ve senaristi,[1] Azerbaycan Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı'nın da Sinematografi Dairesi başkanıdır.[2]
Seçkin Yasar
Seçkin Yasar (d. 1949, Malatya) Film yönetmeni, yapımcı, senarist, yazar.
Baadur Tsuladze
Baadur Tsuladze (Gürcüce: ბაადურ წულაძე; 5 Mart 1935 –  13 Mayıs 2018), Gürcü aktör, film yönetmeni, senarist ve yayıncıdır. 1979'da Gürcistan Sanatçı Onur Ödülü'ne layık görülmüştür.[1]
Jukka Virtanen
Jukka Jalmari Virtanen (25 Temmuz 1933 –1 Eylül 2019), Finlandiyalı sunucu, komedyen, oyuncu, yazar ve yönetmen.[1][2]
Zoltan Kamondi
Zoltán Kamondi (6 Nisan 1960 – 17 Mart 2016), Macar film yönetmeni, oyuncu, yapımcı ve senarist.[1] Kamondi, Budapeşte, Macaristan'da doğdu.[2] Yönetmenliğini yağtığı Paths of Death and Angels. adlı yapımla bilinir.
Çarşamba karısı
Çarşamba Karısı, Türkçede saçı başı karmakarışık, üstü başı özensiz kadın anlamında kullanılır. Zaman zaman Alkarısı'na tekabül eder.
Ezo Gelin
Ezo Gelin, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nden çıkıp Türkiye'nin her yanına yayılmış halk öyküsü. Barak ağzıyla söylenen bir uzun havaya da konu olmuştur.
Hınkır
Hınkır munkur, halk hikâyelerinde yer alan doğaüstü kötücül bir yaratık. Yakaladığı insanları önce boğarak öldüren sonra da yiyen bir canavar olarak tanımlanır. İnsana benzer, fakat göbeğinde bulunan bir torbanın içinde yavrusunu taşır. doğu andoluda yerel halk tarafından hınkır mınkır veya hınkır pınkır olarak söylenir . En korktuğu şey üzerine idrar yapılmasıdır. Böyle tehdit edilirse ortadan kaybolacağına inanılır.
John Henry (folklor)
John Henry bir Afro-Amerikan halk kahramanıdır. "Çelik süren bir adam" olarak çalıştığı söylenir - bir demiryolu tüneli inşa ederken kayayı patlatmak için yerleştirilecek patlayıcılar için delik açmak üzere çelik bir matkabı kayaya çakmakla görevli bir adam.
Şahmeran
Şahmeran[1] ya da Şahmaran[2] (Farsça: شاهماران "şâhmârân" [yılanların şahı]; Kürtçe: şahmaran; Tatarca: Şahmara, Zilant ya da Aq Yılan, Çuvaşça: Вĕреçĕлен "Vӑrӑşӑlen" [ateş yılanı]; Pencapça: ਸੱਪ ਦੇ ਸ਼ਾਹ "Sapa dē Shaha"), Türk-İran-Irak-Kürt[3] ve Anadolu mitolojilerinde rastlanan akıllı ve iyicil olarak tanımlanan bellerinden aşağısı yılan, üstü ise insan şeklindeki Maran adı verilen doğaüstü yaratıkların başında bulunan ve hiç yaşlanmayan, ölünce ruhunun kızına geçtiğine inanılan varlık.
Babamın Bavulu
Babamın Bavulu, Orhan Pamuk'un 2006 yılında Nobel Ödül Töreni'nde yaptığı konuşma metninin başlığı ve 2007 yılında İletişim Yayınları'ndan çıkan kitapçığının adı.
Birliğin Durumu
Birliğin Durumu (İngilizce: State of the Union), Amerika Birleşik Devletleri başkanı tarafından görev süresinin ilk yılı dışında ABD Kongresinin ortak oturumunda yapılan bir konuşmadır.[1] Birliğin Durumu yalnızca ulusun durumuyla ilgili değil, aynı zamanda başkanın yasama gündemini ve ulusal öncelikleri tanımlamasına da olanak tanımaktadır.[2]
Sportpalast konuşması
Sportpalast konuşması (Almanca: Sportpalastrede) ya da topyekûn savaş çağrısı, Nazi Almanyası Propaganda Bakanı Joseph Goebbels'in 18 Şubat 1943 tarihinde Berlin Sportpalast'ta yaptığı topyekûn savaş çağrısını içeren konuşmasıdır.[1] Goebbels bu konuşmasında Alman halkını uzun ve zor olmasına rağmen savaşı sürdürmeye ikna etmeye çalışmıştır. Goebbels'e göre; Bolşevizm gerek Almanya'nın, gerekse Almanya tarafından kontrol edilen Avrupa'nın geleceği için büyük bir tehlikeydi ve bu nedenle topyekûn bir savaş gerçekleştirilmeliydi.
We shall fight on the beaches
We shall fight on the beaches (Türkçe: Sahillerde savaşacağız) İkinci Dünya Savaşı sırasında Birleşik Krallık Parlamentosunun Avam Kamarasında 4 Haziran 1940 tarihinde Başbakan Winston Churchill tarafından yapılan konuşmanın genel adıdır. Nazi Almanyası zaferiyle sonuçlanan Fransa Muharebesi'nin ardından Churchill tarafından yapılan üç ayrı söylevden ikincisidir. İlk söylev 13 Mayıs günkü Blood, toil, tears and sweat, üçüncü söylev ise 18 Haziran günkü This was their finest hour söylevidir. Churchill bu söylevlerle karmaşık askerî ve diplomatik gündemlere dair yorumlarını kamuoyuyla paylaşmıştır.
Kazma (şarkı)
Kazma  sözleri Barış Manço'ya müziği Müzik eseri sahiplerinin haklarını korumakta olan MESAM'a (Türkiye Musiki Eseri Sahipleri Meslek Birliği) göre "Kazma" adlı eserin telif hakları Barış Manço'ya aittir.  Ayrıca Kazma adlı şarkı Evlerinin Önü Mersin adlı türkünün giriş müziği ile aynıdır.[1][2]Barış Manço nun
Estağfurullah... Ne Haddimize! albümünde yer alır.
Bekle Beni (şiir)
Bekle Beni, Konstantin Simonov'un Stalingrad Muharebesi sırasında eşine yazmış olduğu şiirdir.[1]
Blood on the Dance Floor x Dangerous (The White Panda Mash-Up)
"Blood on the Dance Floor x Dangerous (The White Panda Mash-Up)" Amerikalı kayıt sanatçısı Michael Jackson'ın şarkısı. The White Panda tarafından bir mashup, 6 Eylül 2017'de Jackson'ın ölümünden sonra derleme albümü Scream'in tanıtımıyla yayınlandı.
Hardayi Lillora Sisoz Kiroz
Hardayi Lillora Sisoz Kiroz (Hicaz Buselik Yahudi Kantosu) 2/4 Nim Sofyan usulünde Kanto şarkıdır.Sözleri Ladino ve Türkçedir.[1] Yunanistan'da  Πράσινες ντομάτες (Άγγουρες ντομάτες) bilinir.Domna Samiu Andros adasından Πράσινες ντομάτες olarak derlemiştir."I Trata Mas I Kourelou" adlı şarkının bir versiyonudur.  Χαρίλαος Πυρρής (Harilaos Pyrris) Εβραιοπούλα olarak söylediği çeşitlemesi vardır.[2]
I Got You (Bebe Rexha şarkısı)
I Got You (Türkçe: Seni Yakaladım), amerikan  kadın şarkı yazarı olan Bebe Rexha tarafından yapılmış, "Expectations" adlı albümde yer alan bir şarkıdır. Rexha, bu şarkıyı aynı anda; hem erkek arkadaşını, menajerini ve en iyi arkadaşını kaybetmesinin acısı uğruna yazmıştır.[1]
Islak İmza (şarkı)
''Islak İmza'', Türk şarkıçı-aranjör Mustafa Ceceli'nin Aralık 2014 yılında yayınladığı üçüncü stüdyo albümü Kalpten'de bulunan iki numaralı şarkıdır. Şarkının sözü ve müziği Sezen Aksu'ya ait olmasıyla, şarkı yapımında kardeşi Sinan Ceceli ile birlikte çalışmıştır.
İstemem Söz Sevmeni
İstemem Söz Sevmeni, Türk rock grubu maNga'nın solisti Ferman Akgül'ün ilk solo teklisinin ismi. 26 Şubat'ta şarkıcının kendi plak şirketi 06 Records ve EMI-Universal Müzik Türkiye işbirliği ile dijital ortamlarda yayınlanmıştır.[1]
Kanto
Kanto, tuluat tiyatrosunda kadın bir sanatçı tarafından söylenen şarkı ve bu şarkı eşliğinde yapılan dans.[1] Kanto sözcüğü Türkçeye İtalyanca canto kantat (şarkı)[2] sözcüğünden geçmiştir.[1]
Sen Gelmez Oldun
“Sen Gelmez Oldun” (“Sən gəlməz oldun”), bestesi Alekber Tağıyev, sözleri şair Medine Gülgün'e ait şarkıdır. Zeynep Hanlarova, Memmedbağır Bağırzade, Faik Ağayev şarkıyı söylemiştir. Türkçe olarak Neşe Karaböcek, Sibel Can ve Gülay Sezer söylemiştir.
Willow (şarkı)
Willow, Amerikalı şarkıcı-söz yazarı Taylor Swift'in dokuzuncu stüdyo albümü Evermore'dan ilk teklisi.[1]
Winterreise
Winterreise (Kış Yolculuğu), Wilhelm Müller'in 24 şiirinden oluşan ve Franz Schubert'in ( D. 911, Op . 89 adıyla 1828'de yayınlandı) vokal ve piyano için yazdığı bir şarkı döngüsüdür . Bu eser Schubert'in Müller'in şiirleriyle ilgili yazdığı iki büyük şarkı döngüsünden ikincisidir. Bestecinin bu alandaki ilk eseri Die schöne Müllerin'dir (D. 795, Op. 25, 1823).
Amatör tiyatro
Amatör tiyatro, para kazanma amaçlı ve profesyonel olmayan bir tiyatro türüdür.
Amatör tiyatronun en temel özelliği tiyatro teori ve pratiğinin bir eğitim kurumundan değil, kişinin veya topluluğun kendi istek ve eğilimleri doğrultusunda yaptığı araştırmalardan edinilmesidir.
Dördüncü duvar
Dördüncü duvar, üç yanı kapalı geleneksel proscenium tiyatrolarda izleyicilerin sahneyi gördükleri düşsel "duvar".[1][2] İlk kez Denis Diderot tarafından dile getirilmiş olan kavram, 19. yüzyıl tiyatrosunda öne çıkan gerçekçilik akımıyla gelişmiştir.[3]
Dünya Tiyatro Günü
Dünya Tiyatro Günü 1961'de Uluslararası Tiyatrolar Birliği (International Theatre Institute) tarafından kuruldu.
Gala
Gala ya da prömiyer, ilk temsil anlamındaki sözcük. Bir tiyatro oyununun, filmin, dansın veya bestenin ilk çıkışı yani ilk halka açık sunumudur.[1]
İstanbul Dans Tiyatrosu
İstanbul Dans Tiyatrosu (İDT+)'nun kurucu ve yaratıcı üyeleri, Geyvan McMillen, Dilara Akay, Sernaz Demirel ve Tan Temel [1], kendi sosyal ve kültürel ortamlarından yola çıkarak özgün sanat dillerini araştırıp sunmaktadır. Topluluğun Sanat Yönetmeni Geyvan McMillen, Türkiye'de modern dansın 35 yıldır gelişmesinde öncülük yapmış ve Devlet Opera ve Baleleri bünyesinde çalışmıştır. Ayrıca, Yıldız Teknik Üniversitesi Modern Dans Programı'nın da kurucusudur.
Jonglör
Jonglör, belirli bir sayıdaki nesneyi havaya atıp tutan, bu esnada en az bir adet nesnenin seyahat halinde (havada) olmasını sağlayan sirk veya sahne sanatçısı.[1] Türkçeye Fransızca Jongleur sözcüğünden geçmiştir.
Kırım Tatar Devlet Akademik Müzik ve Drama Tiyatrosu
Kırım Tatar Devlet Akademik Müzik ve Drama Tiyatrosu (крымскотат. Qırımtatar devlet akademik muzıkalı drama teatri ) Kırım'daki  Kırım Tatarlarının Türkçe dilinin de kullanıldığı bir tiyatrosudur.
Metot oyunculuğu
Metot oyunculuğu birçok tiyatro uygulayıcısı tarafından formüle edilmiş, oyunculukta içtenlik ve duygusal etkileyiciliği ön planda olan performans ortaya koymaya yönelik alıştırma ve tekniklerin genel adıdır. Bu teknik, Rus oyuncu ve yönetmen Konstantin Stanislavskiy'in Bir Aktör Hazırlanıyor, Bir Karakter Yaratmak ve Bir Rol Yaratmak kitaplarında geliştirdiği Stanislavski sistemi'ne dayanmaktadır.[2]
Oyuncak tiyatrosu
Oyuncak tiyatrosu (kağıt tiyatro ve model tiyatro), Avrupa'da 19. yüzyılın başlarına kadar uzanan bir minyatür tiyatro biçimidir. Oyuncak tiyatrolar genellikle kâğıt tahta, karton ve mukavva kağıtlara basılır.[1] Opera binası, oyun evi veya vodvil tiyatrosunda gösterilebilir.[2]
Royal Shakespeare Company
Royal Shakespeare Company (RSC), merkezi Stratford-upon-Avon, Warwickshire, İngiltere'de bulunan büyük bir İngiliz tiyatro topluluğudur. Şirket 1.000'den fazla personel istihdam etmekte ve yılda yaklaşık 20’den dazla yapıma imza atmaktadır. RSC düzenli olarak Londra, Stratford-upon-Avon'da ve Birleşik Krallık'ta ve uluslararası turlarda oynuyor.
Seyirci
Seyirciler (Latince: publicus), Edebiyat, Tiyatro, Müzik veya herhangi bir ortamda yapılan gösteriye izleyici olarak katılan insan grubu. Seyirci, oldukça farklı gruplardan insanların oluşturduğu Heterojen bir kalabalıktır.
Tağıyev'in Tiyatrosu
Hacı Zeynelabidin Tağıyev Tiyatrosu veya Tağıyev'in Tiyatrosu Bakü şehrinin ilk tiyatrosudur. 1883 yılında sanayici ve hayırsever Hacı Zeynelabidin Tağıyev tarafından yaptırılmıştır. Bu tiyatronun sahnesinde ulusal oyunlar, operalar ve dünya klasiklerinden eserler sahnelenmiştir. Ocak 1908'de Üzeyir Hacıbeyov'un ilk Azerbaycan milli operası "Leyla ve Mecnun" Tağıyev Tiyatrosu'nda prömiyeri olmuştur.
Taşra Kabare
Taşra Kabare,  kültür-sanat işleri üretmek üzere 2015 yılında İstanbul'da kurulmuş, kültür, sanat, eğlence yapım merkezi ve İstanbul'un ilk ve tek kabare restoranıdır.[1]
The Old Vic
Old Vic, Waterloo, Londra, İngiltere'de bulunan 1.000 kişilik, kar amacı gütmeyen bir yapım tiyatrosudur. 1818'de Royal Coburg Theatre olarak kuruldu ve 1833'te Royal Victoria Theatre olarak yeniden adlandırıldı. 1871'de yeniden inşa edildi ve  Royal Victoria Palace olarak yeniden açıldı. 1880'de Emma Cons tarafından devralındı ve resmi olarak Royal Victoria Hall olarak adlandırıldı, ancak o zamana kadar zaten "Old Vic" olarak biliniyordu. 1898'de Cons'un yeğeni Lilian Baylis yönetimi devraldı ve 1914'te bir dizi Shakespeare prodüksiyonuna başladı. Bina 1940 yılında hava saldırılarında hasar görmüş ve 1951 yılında yeniden açıldıktan sonra II. Derece* koruma statüsüne geçmiştir. [1]
Üç cepheli sahne
Thrust stage ya da üç cepheli sahne[1] (platform sahnesi veya açık sahne olarak da bilinir) [2], Tiyatroda üç taraftan seyirciye uzanan ve sahne arkası ile bağlanan bir tiyatro sahnesidir. Öne doğru çıkan kısım oyuncular ve seyirciler arasında proscenium'dan daha fazla yakınlık kurma avantajına sahiptir ve aynı zamanda sahne arkası alanının kullanımını da sağlar. Bazı tiyatrolar, oyuncuların vomitorium girişlerini kullanarak izleyicilerin arasından girmesini sağlasa da, üç cepheli sahnelerde sahneye girişler en kolay sahne arkasından yapılır. Seyirciye her yönden açık olan yuvarlak tiyatrolarda sahne arkası yoktur ve tamamen oditoryumdaki veya sahnenin altından girişlere dayanır.
Viewpoints
Viewpoints, tiyatro ve dansta kullanılan, hareket, jest ve yaratıcı alan üzerine düşünmeye ve eyleme geçmeye yönelik bir araç olan bir kompozisyon tekniğidir.[1]  Overlie'nin pratiği ve teorisi, ilhamın ve yaratıcılığın kaynağına erişmeyi amaçlar. En basit şekliyle Viewpoints, bir doğaçlama pratiğidir. Viewpoints adı İngilizcede "bakış açıları" anlamına gelir.
Eiji Yoshikawa
Eiji Yoshikawa (Japonca: 吉川 英治; 11 Ağustos 1892-7 Eylül 1962), Japon tarih romancısı. En iyi bilinen romanları arasında eski klasik revizyonlar bulunmaktadır. Başta Heike Monogatari, Genji'nin Hikâyesi, Su Kenarı ve Üç Krallığın Hikâyesi gibi klasiklerden etkilenmişti. Bunların çoğu kendi stilinde yeniden dile getirmekteydi. Yoshikawa, Japonya'nın en iyi tarih romancılarından biri olarak kabul edilmektedir.
A Month in the Country (oyun)
A Month in the Country, tiyatrodaki tek tanınmış eseri olan İvan Turgenev'in beş perdelik bir oyunudur.[1]
Ayaktakımı Arasında
Ayaktakımı Arasında (Rusça özgün adı: На дне, Na dne, İngilizce konuşulan ülkelerde: The Lower Depths ve Almanca konuşulan ülkelerde Nachtasyl), Maksim Gorki'nin yazdığı ve en çok tanınan ve başarı elde etmiş tiyatro oyunudur.
Bana William Deyin
Bana William Deyin Tiyatrocu yazar Özdemir Nutku nun eseri İlk kez Bizim Tiyatro ekibinin yönettiği ve oynadığı Zafer Diper tarafından sahnelenmiştir. 2010 yılında
Mitos Boyut yayınevi tarafından kitap haline getirilmiştir.
Ben Ruhi Bey Nasılım
Ben Ruhi Bey Nasılım, Edip Cansever'in aynı adlı ırmak şiir'lerinden yola çıkarak, seyirlik oyun haline getirilmiş şeklidir.
Bir Delinin Hatıra Defteri (oyun)
Bir Delinin Hatıra Defteri, Gogol tarafından kaleme alınan bir eserdir.
Bir Kurşun Deliğine Kaç İnsan Sığar
Bir Kurşun Deliğine Kaç İnsan Sığar ilk kez 2012 yılında sahne alan tiyatro oyunudur.[1]
The Black Rider (oyun)
The Black Rider (alt başlığıyla The Black Rider: The Casting of the Magic Bullets), yazar William S. Burroughs, tiyatro yönetmeni ve yazar Robert Wilson ve besteci ve şarkıcı Tom Waits'in ortak çalışmasıyla ortaya çıkan avangart tarzda müzikal masal, tiyatro oyunu.
Brecht Dosyası
Brecht Dosyası, Macar yazar ve tiyatrocu George Tabori'nin yazdığı bir oyundur.[1]
Don Juan (Brecht)
Don Juan, Alman dramatist Bertolt Brecht'in, on yedinci yüzyıl Fransız oyun yazarı Molière'in  Dom Juan ou le Festin de pierre oyunundan yaptığı uyarlama. Oyun, Berliner Ensemble'ın1954'te Theater am Schiffbauerdamm'a taşınmasından sonra sahnelediği ilk çalışmasıydı.[1]
Geçtim Ama Tiyatrodan (oyun)
Geçtim Ama Tiyatrodan Yeton Neziray Yazdığı oyunu çevrisini Senem Cevher yaptığı oyunun yönetmenliğini Atilla Şendil üstlendiği görevli oyuncu olarak Şahin Çelik , Cengiz Baykal , Gamze Yapar yer alıyor. tiyatro oyunudur.
Hekabe (oyun)
Hekabe (Eski Yunanca: Ἑκάβη, Hekabē), Euripides tarafından MÖ 424'te yazılmış trajedidir. Truva Savaşı’ndan sonra, Yunanlar Truva’dan ayrılmadan önce (aşağı yukarı Euripides’in diğer bir oyunu olan Truvalı Kadınlar ile aynı zamanda) gerçekleşir. Ana karakter, düşmüş Truva Şehri’nin kraliçesi Hekabe’dir. Hikâye kısaca, Hekabe’nin kızı Polyksena’nun Akhilleus’un mezarına kurban edilmesinden ve oğlu Polydoros’un öldürülmesinden intikamını nasıl aldığını anlatır.
İntiharın Genel Provası
İntiharın Genel Provası (Sırpça: Generalna proba samoubstiva) Sırp oyun yazarı Duşan Kovacevic'in 2008 yılında yazdığı, Bilge Emin'in çevirdiği tek perdelik tiyatro oyunudur.
Jeanne D'arc'ın Öteki Ölümü
Jeanne D'arc'ın Öteki Ölümü; Bulgar yazar, Stefan Tsanev'in yazdığı tiyatro oyunudur.
Kanlı Nigar (oyun)
Kanlı Nigar, Sadık Şendil'in yazdığı iki perdelik seyirlik bir oyundur.
Korkudan Korkmak
Korkudan Korkmak
Oyunun  Moda Sanat Tiyatrosu Genel Sanat Yönetmeni Türkan Aktoprak tarafından kurgulanıp Barış Manço Kültür Merkezi 'de Sahnelenmiştir.
Kurgu (oyun)
Amerikalı oyun yazarı Neena Beber tarafından Jump/Cut (oyun) adıyla yazılan ve Türkiye'de ilk kez Tiyatro Fora tarafından 2009-2010 tiyatro sezonunda sergilenen tiyatro oyunudur.
Market (oyun)
Market oyun yazarı Gökhan Eraslan yazıp ve yönettiği Sadri Alışık Tiyatrosu sahnesinde sahnelenmiştir.[1][2] Oyunda Burç Kümbetlioğlu, Teoman Mermutlu, Kamer Karabektaş, Cem Hamzaoğulları, Tolga Çolak yer aldığı tiyatro oyunudur.
Mutlu Son (müzikal)
Mutlu Son,  ilk kez 2 Eylül 1929'da Berlin'de sahnelenen ve Kurt Weill, Elisabeth Hauptmann ve Bertolt Brecht tarafından yazılan müzikal komedidir.[1]
Nihayet Bitti
Nihayet Bitti Avustralyalı oyun yazarı Peter Turrini eserlerinden İlk kez 1997 yılında Viyana Burg Tiyatrosunda Claus Peymann tarafından sahnelenmiştir. Türkçemize Sibel Arslan Yeşilay çevirmiştir.
On İki Öfkeli Adam (oyun)
On İki Öfkeli Adam, 1950 yılında ilk olarak İstanbul Şehir Tiyatroları tarafından sahnelemiş olduğu oyun 22 Ekim 2014 tarihinde yeniden sahnemiştir. İngiliz yazar Reginald Rose kaleme aldığı Çevirisini Cemal Berk yaptığı rejisörlüğünü Arif Akkaya yaptığı tiyatro oyunudur.[1]
Ölü Ordunun Generali (oyun)
Ölü Ordunun Generali, İstanbul Şehir Tiyatroları sahnelendiği ve İsmail Kadare yazdığı çevirisini Bilge Emin yaptığı ve oyunu M. Nurullah Tuncer'in yönettiği bir tiyatro oyunudur.[1]
Paşa Paşa Tiyatro Yahut Ahmet Vefik Paşa
Paşa Paşa Tiyatro Yahut Ahmet Vefik Paşa, Gökhan Erarslan'ın yazdığı, Ahmet Vefik Paşa'nın Bursa'ya atanıp Fasulyeciyan'ın tiyatrosunu sahiplenmesi ve gelişen olayları anlatan tiyatro oyunudur.
Rahvan Giden Atlılar
Rahvan Giden Atlılar, Özen Yula’nın kaleme aldığı iki perdelik tiyatro oyunu.
Sayın Muhbir Vatandaşlar
Sayın Muhbir Vatandaşlar, Başar Sabuncu'nun yazdığı, dört perdelik seyirlik bir oyundur.
Shakespeare ile Savaş
Shakespeare ile Savaş Müjdat Gezen Tiyatrosu oyuncuları tarafından sahnelenmiştir. 
İlk gösterimi Müjdat Gezen Tiyatrosu Savaş Dinçel Sahnesi de 27 Aralık 2014 ilk prömiyer yapmıştır.
Oyunu Can Doğan yazdığı ve Uğurcan Keleş, Orkun Sevinç oynadıkları tiyatro oyunudur.
The Prisoner of Second Avenue
"The Prisoner of Second Avenue" olan "İkici Caddenin Mahkûmu adlı oyun Amerikalı oyun yazarı Neil Simon'un yazdığı 2 perdelik tiyatro oyunudur. Oyun İstanbul'da Bakırköy Belediye Tiyatroları tarafından, 2003 yılında oynanmıştır.
Türkiye Kayası- Bir Göç Hikayesi
Türkiye Kayası- Bir Göç Hikayesi, İstanbul Şehir Tiyatroları tarafından 2013'te sahnelediği ve 2014-2015'te tekrar  26 Ekim 2014 tarihinde sahnelenmiştir. Fehime Seven kaleme aldığı yönetmenliğini Şükrü Türen yaptığı tiyatro oyunudur.
Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz (oyun)
Yaşar ne yaşar ne yaşamaz, Aziz Nesin'in aynı adlı kitabından uyarlanan tiyatro oyunu.
Yeşilçam (oyun)
Yeşilçam, Ankara Devlet Tiyatrosu nun yeni oyunlardan biri olduğu prömiyer olarak 07 Ekim 2014 tarihinde sahnelenmiştir. Uğur Saatçi kaleme aldığı rejisörlügünü Barış Erdenk üstlendiği tiyatro oyundur.
Arcadia (oyun)
Arcadia, Tom Stoppard'ın yazdığı geçmiş ve şimdiki, düzen ve düzensizlik, kesinlik ve belirsizlik arasındaki ilişkileri konu alan 1993 tarihli bir tiyatro oyunu.[1][2] 2006 yılında, Büyük Britanya Kraliyet Enstitüsü, bilimle ilgili şimdiye kadar yazılmış en iyi çalışmalardan biri olarak nitelendirmiştir.[3]
Kral ve Ben
The King and I, Rodgers ve Hammerstein ekibinin beşinci müzikalidir. Margaret Landon'ın 1860'ların başında Siam Kralı olan Mongkut'un çocuklarına mürebbiye olan Anna Leonowens'in anılarından yola çıkarak yazdığı Anna ve Siam Kralı (1944) adlı romanına dayanmaktadır. Müzikalin konusu, Kral'ın ülkesini modernleştirme çabasının bir parçası olarak işe alınan İngiliz bir öğretmen olan Anna'nın deneyimlerini anlatıyor. Hikayenin ana çatışması Kral ve Anna arasındaki ilişki ve ikisinin de kabul edemediği bir aşktır. Müzikalin prömiyeri 29 Mart 1951'de Broadway'deki St. James Tiyatrosu'nda yapıldı . Neredeyse üç yıl boyunca sahnelendi ve o sırada tarihteki en uzun süre devam eden dördüncü Broadway müzikali oldu ve birçok tura katıldı.
Aksak İstanbul Hikayeleri
Aksak İstanbul Hikayeleri oyunu ilk kez 26 Mayıs 2004 tarihinde 14. Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali sahnelenmiştir. Yeşim Özsoy Gülan'ın yazdığı dördüncü oyunudur ve Osmanlı müziğindeki Aksak Ritim öğesinden yola çıkılarak yazılmıştır. Müziğin ritmindeki bu aksamanın, eski bir Osmanlı başkenti olan 2004 yılının İstanbul hayatındaki yansımalarını anlatılmıştır. Ayrıca bu oyun yazarına Afife Jale Tiyatro Ödülleri'inde Cevat Fehmi Başkut Özel Ödülü'nü de kazandırmıştır.
Annemin Cesareti
Annemin Cesareti (İngilizce: My Mother's Courage), Macar oyun yazarı George Tabori'nin yazdığı ve Bertolt Brecht'in Mutter Courage adlı oyununa "yıkıcı bir yanıt" olarak nitelendirilen[1] tiyatro oyunudur. İlk kez 1979'de Münih'te sahnelenen oyunun başrolünde Alman oyuncu Hanna Schygulla yer aldı.[2]
Arafta Kalanlar (oyun)
Yılmaz Onay'ın bu oyunu ilk kez, yazıldığı yıl olan 1985 yılında Hollanda da Amsterdam Öngören Tiyatrosu'nda Yılmaz Onay tarafından sahneye konulmuştur. Hollandaca'ya da çevrilen bu oyun 1992 yılında Mitos-Boyut Yayınları tarafından yayınlandı.(Tiyatro/oyun dizisi - 3 Yılmaz Onay Toplu Oyunları - 1)
Asiye Nasıl Kurtulur?
Asiye Nasıl Kurtulur?, 1969 yılında Vasıf Öngören tarafından yazılmış oyun. Türkiye'nin en hararetli dönemlerinde yapılan "bize has bir tiyatro nasıl olmalı" tartışmalarının göbeğinde üretilmiş bir metindir.
Ateş Yüzlü
Ateş Yüzlü (Almanca: Feuergesicht), Alman oyun yazarı, Marius von Mayenburg'un 1997'de yazdığı ve ilk kez 1998'de Münih'te sergilenen oyun.
Awake and Sing!
Awake and Sing!, Clifford Odets tarafından yazılan dram türünde bir tiyatro oyunudur. Oyun New York'ta kurulan Group Theatre'nin eseridir.
Azizname'95
Azizname'95,  Yücel Erten tarafından Aziz Nesin’in öykü ve taşlamalarının uyarlanması ile meydan gelmiş iki perdelik  müzikli bir sahne eseri.
Baal (oyun)
Baal, tiyatro için yazılmış bir oyundur. Bertolt Brecht,bu oyunu askerlik görevini yaptığı sırada, 1918 yılında yazdı. François Villons'un şiirinden esinlenerek yazılan oyunun başlarda planlanan adı: "Baal yemleniyor! Baal dans ediyor! Baal kendini kutsallaştırıyor!!!". İlk kez 8 Aralık 1923 tarihinde Leipzig Eski Tiyatro'da Alwin Kronacher yönetimi ile sahnelenen oyun, Ayşe Nur Kocatopçu tarafından Türkçeye çevrilmiştir. Yazko Çeviri Dergisi'nde yayınlanmıştır.
Bağdat Hatun (oyun)
Bağdat Hatun, Güngör Dilmen'in 1973'te yazdığı iki perdelik tiyatro oyunudur.
Bağla Şu İşi
Bağla Şu İşi, David Mamet'in orijinal adı Speed-the-Plow olan tiyatro oyunu.
Balıkesir Muhasebecisi
Balıkesir Muhasebecisi, Reşat Nuri Güntekin'in yazdığı eserden uyarlanan seyirlik oyun.
Balkon (oyun)
Balkon (Fransızca: Le Balcon), Jean Genet'nin 1956'da yazdığı tiyatro oyunudur.
Basitleştirilmiş Konuşma Denemeleri
Basitleştirilmiş Konuşma Denemeleri (özgün İngilizce adı: Words, Words, Words) David Ives tarafından yazılmış kısa bir komedi oyunudur. Oyun, Dr. Rosenbaum'un "Daktilonun tuşlarına gelişigüzel dokunan üç maymun sonsuz zamanda Hamlet'i neredeyse kesin olarak yazabilir" (sonsuz maymun kuramının bir uyarlaması) biçimindeki önermesini doğrulamak amacıyla bir kafese konulan üç akıllı maymunu konu almaktadır. Maymun karakterler kendilerinin de içinde bulunduğu bu denemenin amacını öğrenmek üzere birbirleriyle söyleşmektedirler.
Bayazıt (Racine)
Bayazıt, (Fransızca Bajazet) Jean Racine tarafından yazılmış seyirlik bir oyundur.
Bayönder (oyun)
Bayönder, Münir Hayri Egeli tarafından 1932’de kaleme alınan manzum bir perde ve sekiz tabloluk bir tiyatro eseridir. Konusu ve gelişimi Atatürk tarafından tespit edilmiştir. Atatürk’ün hayatını sembolleştiren bir eserdir.
Beklenmeyen Misafir (oyun)
Laura Warwick
Michael Starkwedder
Miss Bennett
Jan Warwick
Mrs Warwick
Henry Angell
Sergeant Cadwallader
Inspector Thomas
Ben Değil
Ben Değil (Not I), Samuel Beckett'in yirmi dakikalık dramatik monolog[1] tarzında yazılmış olan tiyatro oyunudur. Alan Schneider yönetmenliğinde “Samuel Beckett Festivali”nde sahnelenmiştir. Sahnede yalnızca ağzı ışıklandırılmış olarak oturan bir kadın oyuncu yer alır. Ağız, her seferinde, izleyicinin duyamadığı bir ses tarafından dile getirilen bir soru ve bir yanıta dönüştüğü dört kriz anı ile belirlenmiş olan monoluğunun tümünde, “Ben” dememek için umutsuz bir uğraş verir. Oyun, Neil Jordan’ın tarafından 2000 yılında filme çekilmiştir. On dört dakika süren filmin başrolünde Julianne Moore yer aldı.
Bir Adam Yaratmak
Bir Adam Yaratmak, Necip Fazıl Kısakürek'in 1937 yılında yazdığı üç perdelik oyun.
Bir Casusa Ağıt
Bir Casusa Ağıt (Almanca: Requiem für einen Spion), Macar tiyatrocu George Tabori'nin Mayıs 1993'te yazmış olduğu iki perdelik tiyatro oyunudur. Tabori'nin Britanya Gizli Servisi ile deneyimlerini konu almaktadır.[1]
Bir Kavuk Devrildi
Bir Kavuk Devrildi, Musahipzade Celal'in 1929 tarihli 4 perdelik komedisi. Konusu; Osmanlı İmparatorluğu döneminde toplumda olan değer yargılarında karşıtlık, toplum düzenindeki yozlaşmalar, Osmanlı ekonomisin çöküşü, eğitimsiz ve bilinçsiz kişilerin devlet yönetimine geçmesi gibi dönemsel sorunlardır. Oyunda halkın saflığından faydalanmak isteyen müftü karakteri ile din ile devlet işlerinin birbirine karıştırılması eleştirilir. Oyunda geleneksel Türk tiyatrosu özelliklerinden yararlanılmıştır.  Oyun ilk olarak 1930-31 döneminde İstanbul Şehir Tiyatroları'nda sergilenmiştir. Ayrıca oyun Muhsin Ertuğrul yönetmenliğinde sinemaya da uyarlanmıştır.[1]
Biri Hiçbiri ya da Hepsi
Biri Hiçbiri ya da Hepsi, Yonca İnal Eğilmezbaş'ın yazıp yönettiği engelli gençler ve profesyonel tiyatro oyuncuları tarafından sahnelenen tiyatro oyunu.
Buluşma Yeri
Buluşma Yeri,  (Sırpça:Sabirni centar) Sırp oyun yazarı Duşan Kovacevic'in 1982 yılında yazdığı komedi tarzındaki tiyatro oyunudur.
Büyük Aşkların Sonuncusu
Büyük Aşkların Sonuncusu SİBEL ve SELO'nun aşkı veya orijinal adıyla Last of the Red Hot Lovers, Hataylı tiyatro oyunu yazarı ln12 grubunun'un 2015 yılında yazdığı gerçek ve büyük aşk tiyatrosu oyunudur.
Cam Yapraklar
Cam Yapraklar (İngilizce: Leaves of Glass), Philip Ridley tarafından yazılmış tiyatro oyunu. İlk kez 3 Mayıs 2007'de Lisa Goldman yönetmenliğinde Londra'daki Soho Tiyatro'da sahnelendi.[1] Cam Yapraklar, Lisa Goldman'ın Soho Tiyatro'da yönetmen olarak görev yaptığı ilk oyun idi.
Celâleddin Harzemşah (oyun)
Celalettin Harzem Şah, Namık Kemal'in kaleme aldığı 15 perdelik tarihi tiyatro oyunu.
Çift Yönlü Ayna (oyun)
Çift Yönlü Ayna, Arthur Miller'in orijinal adı Two Way Mirror olan tiyatro oyunu.
Çirkin (oyun)
Çirkin (Der Häßliche), Alman oyun yazarı ve dramaturg Marius von Mayenburg'un 2007 yılında yazdığı tiyatro oyunu.
Çürük Temel
Çürük Temel, Fransız yazar Emile Fabre'in 1907'de yazdığı üç perdelik  tiyatro eserinden 1916'da Türkçeye uyarlanmış tiyatro oyunudur. Darülbedayi’nin sahnelediği ilk oyun olarak tarihe geçmiştir.[1]
Deli İbrahim (oyun)
Deli İbrahim, Turan Oflazoğlu’nun kaleme aldığı üç perdelik tarihi tiyatro oyundur. Yazarın, İktidar Üçlemesi başlığı altında yayımladığı 3 oyundan ikincisidir (Üçlemenin birinci yapıtı IV. Murat, üçüncü yapıtı Kösem Sultan'dır)[1].
Doğum Günü Partisi
Doğum Günü Partisi (Orijinal adı: The Birthday Party), Nobel ödüllü yazar, Harold Pinter'ın 1957'de yazdığı tiyatro oyunu. Oyun, ilk olarak 28 Nisan 1958 yılında Cambridge'de sahnelendi.
Duhter-i Hindu
Duhter-i Hindu, Abdülhak Hamit Tarhan'ın 1875 tarihli tiyatro oyunudur. Farsçada "Hint kızı" anlamına gelen Duhter-i Hindu'da olaylar Hindistan'ta geçmektedir ve Surucuyi adında Brahman olan Hint köle bir kızın aşık olduğu Hristiyan İngiliz subayı Tomson'la mensubu olduğu Brahmanizm'den ötürü evlenememesi anlatılmaktadır. Duhter-i Hindu, Tarhan'ın şöhretini sağlayan ilk büyük eseridir ve 1875'te Tasvir-i Efkâr Matbaası'nda basılmıştır.[1] Yazar, Hindistan'a gitmeden eseri kaleme almıştır. Eser, beş perdeden oluşmaktadır. Burhanettin Tepsi ve Benliyan tarafından sahnelenmiştir.[2]
Eşeğin Gölgesi
Eşeğin Gölgesi, Haldun Taner'in 1965 yılında yazdığı epik tarzda üç perdelik bir politik tiyatro oyunudur.
Fazilet Eczanesi
Fazilet Eczanesi, Haldun Taner'in 1960 yılında yazdığı üç perdelik bir tiyatro oyunudur.
Fragment de théâtre I
Fragment de théâtre I (Tiyatro Oyunu Taslağı I), Samuel Beckett oyunudur. Kısaca Tiyatro I olarak da bilinir. Orijinal dili Fransızca olan oyun, Beckett tarafından İngilizceye çevrildi. Oyun, ilk kez 1979 yılında Hamburg'daki Schiller tiyatrosunda Walter Asmus yönetiminde sahnelendi.
Gülünç Kibarlar
Gülünç Kibarlar (Fransızca: Les Précieuses ridicules, Fransızca telaffuz: [le pʁesjøz ʁidikyl]) Fransız oyun yazarı Molière’in 1659’da yazdığı, düzyazı tiyatro oyunu. Komedi türündeki tek perdelik oyun, 17 sahneden oluşmaktadır. Bu satirik oyun Molière’i Paris halkına tanıtan ilk yapıttır ve kibar sınıftan burjuva sınıfına kadar bütün insanların merak saldığı dil zorlamalarını ve zevksizliğini eleştirir.[1]
Harput'ta Bir Amerikalı
Harput’ta Bir Amerikalı, Cevat Fehmi Başkut'un yazdığı üç perdelik oyun.
Hisseli Harikalar Kumpanyası
Hisseli Harikalar Kumpanyası, Haldun Dormen'in yazdığı, ilk kez 3 Mart 1980'de İstanbul Şan Sineması'nda Dormen yönetmenliğinde sahnelenmiş bir müzikaldir.
Inadmissible Evidence
Inadmissible Evidence John Osborne'un Kasım 1964 yılında yazdığı bir oyundur. 1968 yılında filmi çekilmiştir.