aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
Sami Dürubi
Sami Dürubi (soyadı ed-Dürubi olarak da yazılır; 1921 - 12 Şubat 1976) Suriyeli siyasetçi, diplomat, yazar, çevirmen, üniversite profesörü ve filozoftur. 1960'lı yıllar boyunca Suriyeli bir diplomat olarak çalışmış, sırasıyla Brezilya, Fas, Yugoslavya ve Mısır'ın yanı sıra Arap Birliği, İspanya ve Kutsal Makam'da Suriye büyükelçisi olarak görev yapmıştır. 1963'te kısa bir süre eğitim bakanı olarak görev yaptı. Ayrıca çok sayıda edebi eseri Arapçaya çevirdi.
Arno Schmidt
Arno Schmidt (18 Ocak 1914 - 3 Haziran 1979), Alman mütercim ve yazar.[1][2]
Simon Kauhçişvili
Simon Kauhçişvili (Gürcüce:  სიმონ ყაუხჩიშვილი; 1 Ekim 1895, Kutaisi - 11 Mayıs 1981, Tiflis) eski Gürcü kroniklerinin eleştirel baskılarıyla tanınan Gürcü tarihçi ve filologdur. Gürcistan Ulusal Bilimler Akademisi üyesiydi. Hem edebi hem de bilimsel eserler yazan Kauhçişvili, Gürcistan'daki Bizans çalışmalarının kurucusu olarak kabul edilmektedir.
Jiří Stránský
Jiří Stránský (12 Ağustos 1931 –29 Mayıs 2019), Çek şair, oyun yazarı, çevirmen ve aktivist.[1]
[2]
Suman Pokhrel
Suman Pokhrel (Nepalce: सुमन पोखरेल (21 Eylül 1967); çok dilli bir Nepalli şair, söz yazarı, oyun yazarı, tercüman ve sanatçıdır. Güney Asya'nın en önemli yaratıcı seslerinden biri olarak kabul edilir. Eserleri takdir edildi ve uluslararası yayınlandı.[1][2][3][4][5]
Suzan Zengin
Suzan Zengin (1959 - 12 Ekim 2011), Türk gazeteci, çevirmen ve insan hakları aktivistiydi. Yaklaşık iki yıl boyunca yasadışı örgüt üyeliği suçlamasıyla tutuklu bulundu.
Yun Chi-ho
Yun Chi-ho (Korece: 윤치호, 尹致昊, 26 Aralık 1864 - 9 Aralık 1945), Koreli eğitimci, bağımsız aktivist ve siyasetçi idi. Kore'de Hristiyan Methodist Misyon ve yayılmasına katkıda bulunmuştur.
Rina Zaripova
Rina Zaripova (Tatarca: Rena Bayan qızı Zarifova; 12 (19) Mart 1941 – 10 Ocak 2008[1]) Tataristan Cumhuriyeti'nin üstün kültür işçisi unvanına sahip Tatar gazeteci, çevirmen ve öğretmendir. 2001 yılında "Bällür qäläm" ("Kristal kalem") ödülüne layık görüldü.
Zhou Youguang
Zhou Youguang (Çince: 周有光; pinyin: Zhōu Yǒuguāng; 13 Ocak 1906 - 14 Ocak 2017), Çinli ekonomist, bankacı, dilbilimci, Sinolog ve en uzun yaşayan insanlardan biridir. Pinyin'in babası olarak bilinmiştir.[1]
Farhad Fatkullin
Farhad Fatkullin (Tatarca: Фаткуллин Фәрһад Hаил улы, Rusça: Фархад Наилевич Фаткуллин; 2 Kasım 1979, Kazan, Tataristan), Rusya'nın Rusça konuşmayan halkları arasında Wikimedia hareketini teşvik etme faaliyetleriyle tanınan Tataristanlı bir Rus sosyal aktivistidir. Bunun için 2018 yılının Yılın Vikipedisti ilan edildi.[1][2][3] Genel olarak, daha önce Tataristan'ın eski Cumhurbaşkanı Mintimer Şeymiyev için hizmet veren profesyonel bir simültane tercümandır.
Olga Sedakova
Olga Alexandrovna Sedakova, (d. 26 Aralık 1949, Moskova ) Rus şair ve çevirmen.[1][2]
John Rylands Papirüsleri
John Rylands Papirüsleri, İngiltere'nin Manchester kentindeki John Rylands Üniversitesi Kütüphanesinde tutulan Kuzey Afrika ve Yunanistan'dan binlerce papirüs fragmanı ve belgesinin bir koleksiyonudur. Koleksiyon, Yuhanna Fragmanı olarak da bilinen Papirüs 52'yi içerir; bu, kanonik bir incilin hayatta kalan en eski fragmanıdır.[1]
Ptahhotep'in özdeyişleri

Ptahhotep'in Özdeyişleri ya da Ptahhotep'in Öğretisi Vezir Ptahhotep tarafından M.Ö. 2375-2350 yılları arasında, Beşinci Hanedanlık'ın kralı Djedkare İsesi zamanında yazılan bir antik Mısır edebi metnidir.[1]  Ptahhotep'in Özdeyişleri, sebayt türüne ait öğretici bilgelik edebiyatı kategorisinde kabul edilmektedir.[2] Ptahhotep'in Özdeyişleri yaşamak için gerekli olan erdemleri sıralar ve antik Mısır kültüründe önemli bir rol oynayan Maat kavramına uygun olarak nasıl yaşanacağını anlatır.
Tabut metinleri
Tabut metinleri, Birinci Ara Dönem'de başlayan tabutların üzerine yazılmış eski Mısır cenaze büyülerinin koleksiyonudur. Kısmen daha önceki Piramit Metinlerinden türetilmiştir, yalnızca kraliyet kullanımı için yapılmışsa da sıradan insanlardan oluşan bir hedef kitleye işaret eden, günlük arzularla ilgili önemli materyaller de içermektedir. Tabut metinleri MÖ 2100 yılına tarihlenmektedir.[1] Bir tabutun ücretini karşılayabilen sıradan Mısırlılar bu cenaze büyülerine erişebilmekteydi. Ayrıca Firavunun artık ölümden sonraki yaşam için özel hakları yoktu.[2][3]
Mısır Ölüler Kitabı
Mısır Ölüler Kitabı, Antik Mısır cenazelerinde okunan metinleri içeren ve asıl adı Günden Dışarı Gidenler anlamına gelen Ra nu pert em hru olan kitabın, Alman bilim insanı Richard Lepsius tarafından 1842'de bu metinlerin bazı kısımlarının bir araya getirilerek oluşturulduğu kitaptır. Kitabın orijinali Geç Dönem hanedanları döneminde yazılmıştır.[1] Ölüm-ötesi yaşamında kendisine yardımcı olması için ölmekte olan kişinin huzurunda okunan metinlerin ve gömülme yöntemleriyle ilgili metinlerin derlenmesinden oluşmuş bir kitaptır. Kitabın; Heliopolis uyarlaması, Teb uyarlaması ve Sais uyarlaması olmak üzere üç ayrı kaynaktan uyarlanmış biçimleri bulunmaktadır. Mısır Ölüler Kitabı, Işığa Çıkarma Kitabı olarak da bilinir.
Derveni El Yazması
Derveni el yazması, 1962'de Selanik Şehri yakınlarında bulunan eski bir Makedon papirüs tomarıdır. Filozof Anaxagoras çevresinde yazılmış bir teogoni, yani tanrıların doğumuyla ilgili Orfik bir şiire ilişkin alegorik bir yorum şeklinde felsefi bir incelemedir. MÖ 5. yüzyılın sonlarına doğru oluşturulmuş ve Yunan dini, sofizm hareketi, felsefenin başlangıcı ve edebiyat eleştirisinin kökenleri ile ilgili 20. yy'da yapımış tartışmasız en ilgi çekici Yunanca metin keşfidir. Tomar, Makedonya Kralı II. Philip'in hükümdarlığı dönemine (MÖ 340) dayanıyor ve bu da onu Avrupa'nın günümüze ulaşmış en eski el yazması yapıyor[1]. Keşfini müteakip yıllarda kısmi baskı ve çevirileri yayınlanmış, fakat tamamının yayınlanması 2006'yı bulmuştur.
Metin eleştirisi
Metin eleştirisi, basılı kitapların metinsel varyant veya el yazmalarının farklı versiyonlarının tanımlanmasıyla ilgilenen bilimdir. Filoloji ve edebiyat eleştirisinin bir alt dalı olarak çalışır. Bu tür metinlerin tarihleri, örneğin kil üzerine basılan en eski çivi yazısı yazısından, bir 21. yüzyıl yazarının eserinin yayınlanmamış birden çok   versiyonuna kadar değişebilir.
Oxyrhynchus Papirüsleri
Oxyrhynchus Papirüsleri, arkeologlar tarafından 19. yüzyılın sonunda Mısır'daki tarihi Oxyrhynchus bölgesi yakınlarındaki eski bir çöplükte bulunan papirüs üzerine yazılmış el yazmalarıdır. Bu geniş papirüs koleksiyonu, antik Yunanca ve Latince binlerce belge, mektup ve edebi eser içermektedir. Ayrıca bazı parşömen el yazmaları ve kağıt üzerinde daha yeni Arapça el yazmaları da vardır (örneğin, Orta Çağ P. Oxy. VI 1006).
Villa dei Papiri
Villa dei Papiri, Herkulaneum'da bulunan büyük bir villa maritimadır. 1750 yılında İsviçreli arkeolog Karl Weber tarafından keşfedilmiştir.
Merneptah Steli
Merneptah Dikilitaşı (veya İsrail Dikilitaşı, Merneptah Zafer Dikilitaşı), Antik Mısır kralı Merneptah (iktidar: MÖ 1213 - MÖ 1203) tarafından yazdırılan ve arka yüzündeki granit dikilitaşın Kral III. Amenhotep tarafından diktirildiği dikilitaştır. 1896'da, Mısır'ın Teb şehrinde Flinders Petrie tarafından keşfedilmiştir.
Palermo Taşı
Palermo Taşı Antik Mısır'ın Eski Krallık döneminden kalma Kraliyet Yıllıkları olarak bilinen bir dikili taşın geniş bir parçasıdır. Bu parça Mısır ilk hanedan döneminden Beşinci Hanedan dönemine kadar olan Mısır firavunlarının isim kayıtlarını içermektedir.
Asurbanipal Kütüphanesi
Asurbanipal Kütüphanesi, Antik Yakın Doğu'nun günümüze ulaşan en büyük kütüphanesidir. Yaklaşık 25.000 adet çivi yazısı tableti bulunduran kütüphane, antik Mezopotamya hakkında sahip olunan bilgilerin temelini oluşturmaktadır. Ninive'de bulunan Kütüphane Asuroloji'nin en önemli keşifleri arasında sayılmakla beraber, onun keşfi çivi yazısının deşifre edilmesine sebep olmuştur.
Basileus
Basileus (Yunanca: βασιλεύς; Yunanca telaffuz: [basile͜ús], Yunanca telaffuz: [vasiˈlefs] Grekçe ve Yunanca telaffuz (yardım·bilgi); çoğulu Yunanca: βασιλεῖς, basileis Yunanca telaffuz: [basilêːs], Yunanca telaffuz: [vasiˈlis]), tarihte çeşitli monarşilerde kullanılan ve kral ya da imparator gibi anlamlara gelen Grekçe kökenli bir terim.
Boğazköy Arşivi
Boğazköy arşivleri, Hitit devletinin başkenti Hattuşa şehrinin (şimdiki Türkiye'de Boğazkale) yerinde bulunan metinlerin bir koleksiyonudur. Bunlar devletin günümüze ulaşan en eski belgeleri olup, M.Ö. 2. binyılda oluşturulduğu sanılmaktadır. Arşivde yaklaşık 25.000 tablet bulunmaktadır.[1]
Ebla Tabletleri
Ebla tabletleri Suriye sınırları içerisinde yer alan antik kent Ebla'da 1800 tam kil tablet, 4700 parça ve binlerce küçük parçadan oluşan bir saray arşivi koleksiyonudur.[1] Tabletler İtalyan arkeolog Paolo Matthiae ve onun ekibi tarafından 1974-75 yılları arasında antik kent Tell Mardikh kazıları sırasında keşfedildi.[2] [3] Hepsi MÖ 2500 ve şehrin yıkıldığı MÖ 2250 yılları arasında tarihlendi.[4] Bugün, tabletler Suriye'de Halep, Şam ve İdlib müzelerinde tutulmaktadır.
Enuma Anu Enlil
Enuma Anu Enlil yaklaşık 7000 adet Babil Omen'inden oluşan çivi yazılı metinlerdir. Metinlere ismini veren Anu ve Enlil eski mezopotamya tanrılarındandır.
Kadeş Antlaşması
Kadeş Antlaşması, MÖ 13. yüzyılın başında, Kadeş Savaşı'nı sonlandıran, Mısır Firavunu II. Ramses ile Hitit Kralı III. Hattuşili arasında, bazı kaynaklara göre MÖ 1285[1], bazı kaynaklara göre MÖ 1280,[2] bazı kaynaklara göre ise MÖ 1286[3] yılında imzalanan ve Suriye topraklarının paylaşılması ile neticelenen[1][4] barış antlaşmasıdır.[5]
Kolofon (basım)
Kolofon, bir kitabın genellikle başlık sayfasında bulunan matbaa amblemi ve kitapla ilgili açıklamalardır. Yunanca 'zirve, son nokta' veya 'son rötuşlar' anlamına gelen kolophon kelimesinden gelmektedir.[1]
Linear B
Linear B ya da çizgi yazısı B, MÖ 1450 ve sonralarına tarihlenen, büyük olasılıkla Antik Yunanistan'da Akhalar olarak bilinen Miken Uygarlığı'nın kullanmış olduğu soldan sağa doğru yazılan çizgisel bir yazı tipidir. Yazı çeşidinin nasıl ortaya çıktığı henüz tam olarak bilinmese de, Akhalar'ın o dönemde Girit adasında büyük bir uygarlık olan Minos Uygarlığı'nı işgal ettiği ve bu uygarlıkta kullanılan Linear A yazısını geliştirip kendi yazı çeşitleri olan Linear B'yi geliştirdikleri düşünülmektedir. Eski Yunanca'nın en eski formlarından biri olduğu düşünülen Linear B yazı tipi, İngiliz mimar Michael Ventris ve John Chadwick tarafından çözülmüştür. Bu yazı tipinin kullanıldığı metinler edebi yahut tarihi metinler olmaktan uzaktır, daha çok birtakım listeler halinde düzenlenmiş envanter kayıtlarından ibarettir.[1]
Plimpton 322
Plimpton 322, Babil'de bulunan çivi yazılı bir kil tablettir. Tableti özel kılan ise matematiksel içeriğidir. En önemlisi Plimpton 322 olan yaklaşık 400 tablet sayesinde Babil dönemi matematiği analiz edilmiştir. Tabletin milattan önce 1800 ila 1650 yılları arasında yazıldığı tahmin edilmektedir.
Tărtăria tabletleri
Tărtăria tabletleri, 1961'de Romanya'nın Tărtăria köyünün (yaklaşık olarak Alba lulia'dan 30 km uzaklıkta.) Neolitik kazı alanında bulunan üç kil tablettir.[1]
Appu'nun Hikayesi
Appu'nun Hikâyesi mitolojik bir Hitit metnidir (CTH 360). Metin bölük pörçüktür ve öyküdeki olaylar dizisi bir yeniden kurgulamadır.
Ugaritçe
Ugaritçe veya Ugarit dili, 1929'da Fransız arkeologlar tarafından keşfedilmiş Ugarit metinleri ile tasdik edilmiş, Amorice'nin nesli tükenmiş bir lehçesidir.[2][3][4][5][6] Neredeyse sadece Ugarit (modern Ras Shamra, Suriye) şehrinde bulunmuş Ugarit metinlerinde kullanılmış dil aynı zamanda Amori dilinin yazıya geçirilmiş tek lehçesidir.[7][8]
Ambryon
Ambryon (Gr. Grekçe: Ἀμβρύων) Aristotle'ye karşı Laertios Diogenes tarafından epigramı alıntı yapılan eser olan Theocritus adlı şiir üzerine çalışma yapmış olan antik Yunan yazarı.[1][2] Kendisinin yaşamının tarih aralığı ve "Theocritus Üzerine" adlı eserinin oluşturulma tarihi ancak milattan önce 3. yüzyıl ve milattan sonra 3. yüzyıl şeklinde daraltılabiliyor ve eserinin artık var olmadığı biliniyor.[3]
III. Attalos
III. Attalos (Άτταλος Γ') (d. MÖ 170 Pergamon (günümüzde Bergama) -  ö. MÖ 133, Pergamon (günümüzde Bergama)), Pergamon Krallığının son Kralı, Attalos Hanedanının altıncı üyesi  M.Ö. 138 - M.Ö. 133 yılları arasında hüküm sürdü. Κral II. Eumenis ile Kraliçe Stratonike'in oğludur. Annesine olan bağlılığından ve sevgisinden dolayı "Annesini seven", (Φιλάμετορ) olarak anılır. Amcası II. Attalos ölünce kral oldu.
Marcus Aurelius
Marcus Aurelius Antoninus Augustus (26 Nisan 121 – 17 Mart 180), 161 - 180 yılları arası Roma İmparatoru. 96 - 180 yılları arasında görev yapan Beş İyi İmparator'dan sonuncusudur ve aynı zamanda en önemli Stoacı filozoflardan biri olarak kabul edilir.
Efesli Apollonius
Efes’li Apollonius (180-210) bir Kilise yazarıydı. Frigyalı Montanistler ve Efes’li hristiyanların tarihini onun yazılarından öğreniriz.
Flavius Arrianus
Lucius Flavius Arrianus 'Xenophon' (Yunanca: (Ἀρριανό)), ve  Nicomedia'lı Arrianus olarak bilinen Bitinya kökenli antik Romalı tarihçi,[1]), yönetici, asker ve Roma ve Bizans dönemi filozofu. Büyük İskender ve onun doğu seferi hakkında en önemli kaynak Arrianus tarafından yazılan "Aleksandrou Anabasis" İskenderin Seferi adlı eseridir. Arrianos, İskender döneminde yaşamamış olmasına rağmen Büyük İskender'i takdir ettiğini sık sık yinelemektedir. "Aleksandrou Anabasis" adlı eseri, onun isminin ve yaptıklarının gelecek nesiller tarafından doğru bilinmesi için yazmıştır.
İskenderiyeli Amarantus
İskenderiyeli Amarantus (Yunanca: Ἀμάραντος) Theocritus'e atfedilen idyll'e bir eleştiri yazan antik Yunan yazarı.[1] Yaşadığı zaman aralığı ile alakalı olarak Mauretania Kralı ve muhtemelen 1. yüzyılda Galen'in akranı en yaşlı kişi olan II. Juba'dan sonra yaşadığı biliniyor.[2][3][4]
İskenderiyeli Hierokles
İskenderiyeli Hierocles ( Yunanca: Ἱεροκλῆς ὁ Ἀλεξανδρεύς ), MS 430 civarında aktif olan bir Yunan Yeni Platoncu yazardı.
İskenderiyeli Theon
Theon (Antik Yunanca: Θέων) (d. 335 - ö. 405) İskenderiye, Mısır'da yaşamış Yunan bilgin ve matematikçidir. Öklid’in elementleri ve Klaudyos Batlamyus'un el çizelgeleri ile ilgili çeşitli yorumlar yazdığı gibi üzerlerinde eklemeler ve düzeltmeler de yapmıştır. Ayrıca matematik üzerine ün kazanmış olan Hypatia'nın da babasıdır.
Laodikyalı Proklos
Proclus (Grekçe: Πρόκλος) veya Proculeius, hekim Themison'un oğlu. Suriye'de Laodikeia'da hiyerofanttı (tefsirci rahip). Suda'ya göre şu eserleri yazdı:
Manetho
Manethon ya da Manetho (Grekçe: Μανέθων), Mısırlı tarihçi ve rahip. MÖ 3. yüzyılda Mısır'a egemen olan Ptolemaios Hanedanı döneminde yaşamıştır. Manetho'nun Roma asıllı olduğu ve MS 200'lü yıllarda yaşadığını düşünen tarihçiler de bulunmaktadır.[1] İlk iki Ptolemaios'un döneminde Yunanca olarak Mısır Anıları adlı eserinde ülkesinin tarihini yazmıştır. Yapıtı günümüze tam olarak kalmamıştır. Bunu Julius Africanus, Eusebius ve Josephus'un yapıtlarına alınmış özetlerinden ve parçalarından anlaşılmaktadır. Manetho bildiği firavunların listesini otuz sülaleye ayırmıştır. Bu bölüş yanlış olsa da bugün bilim dünyası tarafından kullanılmaktadır. Manetho'nun listesi uzun yıllar arkeologların dayandığı tek kaynak oldu.[2]
Silanion
Silanion (Yunanca: Σιλανίων), MÖ 4. yüzyılda çalışan Yunan portre heykeltıraşlarının en ünlüsüdür.[1] Bilinen en önemli eseri Platon'un idealize edilmiş portre başıdır. Mithridates tarafından Atina Akademisi içinde görevlendirilmiştir.  M.Ö. 370'te Bunun ve idealize edilmiş Sappho portre başkanının kopyaları ve daha sonraki kopyalar hayatta kalır. Her ikisi de basit ideal tiptedir, Sappho tam anlamıyla bir portre değildir, çünkü Sappho (MÖ 6. yüzyıl) portre çağından önce yaşamıştır.
Codex Marcianus CCXXVIII (406)
Codex Marcianus CCXXVIII (406) Aristoteles'in Evdemos ya da Ruh Üstüne İncelemenin bir el yazmasıdır. Oc sembolü ile belirtilir. Paleografik olarak 14. yüzyıla tarihlenir. Yunanca küçük harf ile yazılmıştır. El yazması, tezin eksik olan metnini içermektedir. II. cildin metni 419 a 27 ile bitiyor. III. cilt bulunmamaktadır.
Fizik (Aristoteles)
Fizik, Aristoteles tarafından yazılan, Batı bilim ve felsefesinin temel metinlerinden biridir. Bu metinde varlık, var olan, değişim, devinim, zaman, hareket, ilk hareket ettirici gibi belli başlı hususlardan söz etmektedir. Bir anlamda Aristoteles'in Metafizik metniyle (ki bu metin de fizikten sonra gelen anlamındadır) bir arada değerlendirilmesi gereken, bu nedenle de Aristoteles metafiziğinin parçası olarak adlandırılabilecek bir metindir.[1]
Hayvanların Tarihi Üzerine
Hayvanların Tarihi Üzerine (Yunanca: Τῶν περὶ τὰ ζῷα ἱστοριῶν), Ton peri ta zoia historion, "Hayvanlar Üzerine Sorular"; Latince: Historia Animālium "Hayvanların Tarihi"), M.Ö. 4. yüzyılda antik Yunan filozofu Aristoteles'in Batı bilim ve felsefesinin temel metinlerinden biri olup, biyoloji konusundaki en önemli metinlerinden biridir. Atina'daki Platon Akademisi'nde okundu.
Ruh Üzerine
Ruh Üzerine (Grekçe: Περὶ Ψυχῆς, Peri Psychēs; Latince: De Anima), Aristo tarafından yaklaşık MÖ 350 yıllarında yazılmış önemli eserlerinden biridir.[1] İsmi ruhla ilgili olsa da, kitap doğrudan ruhaniyet üzerine olmaktan ziyade biyopsikoloji (biyolojik bir çerçevede var olan psikoloji) üzerinedir.[2][3] Kitapta farklı canlıların sahip olduğu, farklı işlevleri olan ruhlar tartışılmaktadır. Bitkiler, hayvanlar ve insanlar bu ruhlardan bir ya da daha fazlasına sahip olabilir: üçünün de sahip olduğu besleyici bir büyüme ve yaşam ruhu; hayvanlar ve insanların sahip olduğu acıyı, zevki ve arzuyu algılayıcı ruh; sadece insanlara özgü olan akıl ruhu.
Dionysiaka
Dionysiaka /ˌdaɪ.ə.nɪˈzaɪ.ə.kə/ (Dionysiaca) eski bir Yunan epik şiiridir ve Nonnus'un en önemli eserlerinden biridir. Dionysiaka, 48 kitaptan ve 20.426 satırdan oluşan bir destandır. Homeros lehçesi ve dactylic hexameters ile yazılmış günümüze ulaşan en uzun Grek-Roman şiiridir. Ana konusu Dionysos'un hayatı, Hindistan'a yaptığı sefer ve onun muzaffer dönüşüdür.
Titanomahia
Titanomakhia veya Titanlar Savaşı, (Grekçe: Τιτανομαχία), Yunan mitolojisinde, insanların yaratılışından önce iki ilahî ırk arasında Titanlar ve Olimposlular 11 yıl sürmüş savaşlara verilen isimdir. Titanların merkezi Othrys Dağı, Olimposluların ise Olimpos Dağı'dır. Tanrıların Savaşı veya Titan Savaşı olarak adlandırıldığı da olmuştur. Bu savaş, Zeus'un babası Titan Kronos'a karşı Uranüs'un çocukları Kykloplar ve Hekatonkheirleri yer altından kurtarmasıyla başlar. Zeus Kronos'un karnından daha önce Kronos tarafından tek lokmada yutulmuş olan Poseidon, Hades, Demeter, Hera, Hestia'yı çıkartır. Hekatonheirler ve kykloplar Zeus'a minnettar kalırlar ve ona yakıcı şimşekleri ve ateşi hediye ederler. Böylece Zeus gücüne güç katmıştır. Kronos'u yenmiştir. Ateşe sahip olan ilk eril tanrıdır.
Apeiron
Apeiron (ἄπειρον), Antik Yunancada "sınırlı olmayan" anlamına gelir. Sözcüğün başındaki "a" eki olumsuzluk ekidir. Etimolojik olarak "sınırlı olmayan" anlamına gelse de, apeiron ifadesi sadece niceliksel bir anlam taşımaz; aynı zamanda "belirlenemez olan" anlamında da anlaşılmalıdır.[1]
Hilozoizm
Hilozoizm veya aynı anlama gelen canlı özdekçilik, felsefi olarak (tüm evren bir bütün olarak) maddenin canlı olduğunu savunan hayata bakış açısıdır. Kavram, Sokrates öncesinde Milet Okuluna dayanmakla birlikte Ralph Cudworth tarafından 1678 yılında tanıtılmıştır.[1]
Hippo (filozof)
Hippo (/ˈhɪpoʊ/; Antik Yunanca: Ἵππων, Hippon; MÖ 5.yy) Sokrates öncesi Yunan filozofuydu. Rhegium,[1] Metapontum,[2] Samos[3] ve Croton[4] adlarıyla da anılır.
İtalyan Okulu (felsefe)
Sokrat öncesi felsefe'nin İtalyan Okulu, MÖ 6. yüzyılda İtalya'da veya Magna Graecia'da bulunmaktaydı. İtalyan Okulu, bünyesinde Pisagor, Elealı Parmenides Elealı Zenon ve Empedokles gibi düşünürleri barındırıyordu. Diogenes Laertius, Sokrat öncesi felsefeyi İyon ve İtalyan Okulu olarak ikiye ayırır.[1] Pisagor, daha önceki İyon okullarından ayrılarak Samos'tan Kroton'a seyahat etti.
İyi ideası
İyi ideası ya da (Yunanca: ἡ τοῦ ἀγαθοῦ ἰδέα "iyinin fikri") Platon felsefesindeki bir kavramdır. Platon'un cumhuriyet diyaloğunda (508e2-3) Sokrates karakteriyle anlatılır. Bu form, eğitim gören bir filozofun bir filozof-krala ilerlemesini sağlayan formdur. Açıkça görülemez veya açıklanamaz, ancak kişinin diğer tüm formları gerçekleştirmesine izin veren formdur. İyinin tanımı, içinde belirli iyi şeylerin paylaştığı, uzay ve zamanın dışında var olan mükemmel, ebedi ve değişmeyen bir Formdur.
Mağara alegorisi
Mağara alegorisi, Yunan filozof Platon'un Devlet adlı eserinin yedinci kitabında Sokrates'in ağzından ortaya atılan Antik Çağ felsefesinin en önemli alegorilerinden biridir.
Phaidon (kitap)
Phaidon, Yunan filozof Platon'un ‘ruhun ölümsüzlüğü’ düşüncesini ele aldığı bir diyalogdur. Adını Elis'li Phaidon'dan alır. Phaidon diyalogu geleneksel sınıflandırmaya göre ruh üzerine (antik yunanca: peri psihis) ve "ahlaka dair" (antik yunanca: ethikos) sıfatlarıyla tanımlanır. Platon'un olgunluk dönemine ait olduğuna ve Akademia'yı kurmuş olduğu dönemde, MÖ 385'ten birkaç yıl sonra yazılmış olduğuna inanılır.[1]
Sofistlerin devlet anlayışı
Sofist öncesi devirde Ataerkil Krallık çok kuvvetli bir durumdadır. Homeros destanlarında ; çokluğun iktidarı ele almasının bir delilik teşkil edeceği belirtilmekte. Krallar halklarının çobanlarıdır.  Savaşlarda daima kahraman, yaşlılar kurulunda en akıllı, halk kurulu önünde ise en iyi söz söyleyen yöneten kişilerdir. Fakat unutulmamalıdır ki, Homeros devrinde şairler, krallar ve diğer devlet büyüklerinin insanları ile yaşamaktaydı.
Sokratik yöntem
Sokratik yöntem, antik dönem Yunan filozofu Sokrates'in ( MÖ 470 Alopeke, Attika - MÖ 399 Atina) felsefi düşünüşü ve bilgiyi sınayarak öğretme yöntemidir. İlk olarak Menon diyaloğunda Sokrates'in bir köleye bir geometri teoremini çözdürmesi ile Sokratik yöntem ortaya çıkmıştır.[1]
Yedi Bilge
Yedi Bilge ya da diğer adıyla Yunanistan'ın Yedi Bilgesi, Antik Yunan uygarlığının altın çağı olan MÖ 7. ve 6. yüzyıllara damgasını vurmuş yedi filozof, devlet adamı ve kanun koyucuya verilen isimdir. Yunanistan’da ilk felsefe etkinliklerini Hesiodos’dan bir yüzyıl kadar sonra Yedi Bilgeler olarak bilinen ilk ahlakçılar başlattılar. Gerçekte düşüncelerini özdeyişler biçiminde ortaya koyan bu kişilerin birer filozof olmaktan çok felsefeyi başlatan düşünürler olduğunu söylemek yanlış olmaz. Gerçekte onlar iktisadi ve toplumsal dengeleri gittikçe bozulan, buna bağlı olarak ahlak açısından büyük sorunlar yaşayan Yunanistan’ın kuralkoyucuları oldular.
Yunan mitolojisi
Yunan mitolojisi, Antik Yunanistan'da dünyanın yaratılışı, tanrı, tanrıça ve kahramanların hayatı hakkındaki söylence ve öğretileri içermekle kalmayıp aynı zamanda Eski Yunan dininin gövdesini oluşturmaktadır. Günümüzde, bu mitoloji hakkındaki bilgilerimizi bu sözlü edebiyatın yazılı hâllerinden alıyoruz. Tarihçiler, mitoloji hakkında daha ayrıntılı bilgi almak için o dönemin sanatındaki ipuçlarını bile toplar.
433 Eros
Eros (küçük gezegen belirtmesi: (433) Eros), geçici belirtmesi 1898 DQ, Amor grubunun silikatlardan oluşmuş bir asteroitidir. Uzun bir şekle ve yaklaşık 16,8 kilometre ortalama çapa sahip ilk keşfedilen ve ikinci en büyük Dünya'ya yakın cisimdir. NEAR Shoemaker uzay sondası tarafından 1998'de ziyaret edilerek, asteroit etrafındaki yörüngeden incelenen ilk asteroit oldu.
Abaris
Abaris, Mitolojik çağda, Yunanistan'ı dolaştığına inanılan efsanevi İskit rahibi. Mucizeler gerçekleştirdiği ve o sıralarda bölgede baş gösteren büyük bir salgına son verdiği söylenir.[1]
Abas (kahraman)
Abas, Yunan mitolojisinde adı geçen bir kahramandır. Denizlerin ve dünyadaki tüm suların tanrısı Poseidon ile Arethusa adlı bir nymph'in çocuklarıdır. Truva savaşına katılmıştır ve ilyada'da adı geçmektedir. Abantlar boyuna adını verdiği söylenegelmiştir.
Ahlis
Yunan mitolojisinde Achlys, Nix ve Erebus'un oğlu, ya da Nix'in tek başına doğurduğu oğlu.
Akalar
Akalar (Akhalar) (Yunanca: Ἀχαιοί, Akhaioi) Homeros'un İlyada'da (598 kez) ve Odysseia'da eski Yunan halkları için kullandığı müşterek isimdir.[1] Diğerleri İlyada'da 138 kez kullanılan 'Danaolar' (Δαναοί), İlyada'da 29 kez geçen 'Argoslular' (Ἀργεῖοι) isimleridir.[2]
Alodai İkizleri
Alodai ikizleri; gigant Otis ve gigant Ephialtes Yunan mitolojisinde bulunmaktadır. Bu iki gigant, Dionysos'un zıttı olacak şekilde dünyaya gelmiştir. Diğer tüm gigantlar gibi bu gigantların da anneleri Toprak Tanrıçası Gaia, babaları ise Kötülük Çukuru Tartaros'tur. Bu gigantlar, Gigant Savaşı'nda Dionysos ve Herakles tarafından öldürülmüşlerdir.
Altın Post
Altın Post ya da Altın Pösteki (Yunanca: Χρυσόμαλλον Δέρας;), Yunan mitolojisinde zenginliği ve iktidarı sembolize eden postun adıdır.[1] İason ve Altın Post hikâyesi Koç takım yıldızıyla ilişkilendirilir. Phrixus ve kız kardeşi Helle, Boeotya Kralı Athamas'ın çocuklarıdır[1]. Karısı Nephele öldükten sonra üvey anneleri Ino çocuklara tahammül edemez ve tuzak kurarak tarlalara zararlı maddeler döktürüp ürünlerin zarar görmesini sağlar. Kral bu beladan nasıl kurtulacağını sordurmak için danışmanlarını Delfi'ye kutsal rahiplere gönderir. Kraliçe danışmanlara rüşvet vererek çocukların kurban edilmesi yanıtını krala vermelerini sağlar. Kral Athamas çocuklarını kurban etme konusunda tereddüte düşer fakat rahip danışmanlar kurban konusunda ısrar ederler. Çocuklarını kurban etmek üzere yakınlardaki dağa götürür, bu arada olup biteni cennetten seyreden öz anneleri Nephele tanrılardan çocuklarını korumak için altın postlu bir koç kurban (Aries) yollamalarını diler.[1]
Amfiaraos
Amphiaraos, (/ˌæmfiəˈreɪəs/; Yunanca: Ἀμφιάραος Amphiaraos)[1] Yunan mitolojisinde Oikles'in ve Hypermestra'nın oğlu. Alkmaion ve Amphilokhos'un babası, Argoslu bir kâhindir.
Apaturia (Yunan mitolojisi)
Apaturia (Eski Yunanca: Ἀπατουρία ) Yunan mitolojisi'nde birden fazla tanrıçaya verilen bir sıfat. Kelime anlamı olarak "aldatıcı" anlamına geliyor.
Argo (gemi)
Argo, Yunan mitolojisinde İason ile Argonotların Altın Post’u ele geçirmek üzere Iolkos kentinden yola çıktıkları geminin adıdır. Argo gemisi, Argus adında bir tersane işçisi tarafından yapıldı. Geminin koruyucusu tanrıçası Hera idi. Bu efsanenin asıl kaynağı Rodoslu Apollonios’un Argonautika adlı yapıtıdır. Bu geminin Altın Post’un peşine düşen denizcilerin adı Argonot da bu gemiden gelir.
Artemis Tapınağı
Artemis Tapınağı, (Yunanca: Artemision; Latince: Artemisium) aynı zamanda Diana Tapınağı olarak da bilinir. Tanrıça Artemis'e ithaf edilmiş tapınak Efes'te MÖ 550 yıllarında tamamlanmıştır. Tapınak tamamen mermerden inşa edilmiştir. Dünyanın yedi harikasından biri sayılan tapınaktan geriye bugün sadece bir iki mermer parçası kalmıştır. Türkiye'deki antik kent Selçuk İzmir'de bulunmaktadır.
Batı rüzgarı
Batı rüzgarı, batıdan doğuya doğru esen rüzgardır. Batı rüzgarı, sekiz rüzgardan biri olup antik çağlarda birçok ismi vardı.
Chromia
Yunan mitolojisinde, Chromia (Fonetik: İngilizce telaffuz: [ˈkroʊmiə]; Grekçe: Grekçe: Χρωμία) Itonus (Ἴτωνος)'un kızı.Aynı zamanda, bazı yerlerde, Endymion'dan olma Aetolus, Paeon, Epeius ve Eurycyda'nın annesi olarak da belirtilir.
Cornucopia
Cornucopia (bolluk veya bereket boynuzu olarak da bilinir), Klasik Antik Çağ'da bolluk, bereket, başarı ve iyi şansı simgelemiş, içerisinden meyve, sebze, çiçek veya yemişlerin taştığı boynuz şekilli bir kaptır. Kelime, Latince cornu (boynuz) ve copia (bolluk) sözcüklerinden türemiştir.[1]
Dioni
Dione /daɪˈoʊniː/ Yunan mitolojisindeki dört kadının ismi ve Sankhuniathon’ un Fenike mitolojisindeki figürlerden biridir. Dione’ nin çevirisi “Tanrıça”dır ve Zeus, Diana ve diğerlerine verilen etimolojik isimle aynıdır. Bu kadınlarla ya da tanrıçalarda ilgili çok az bilgi bulunmaktadır.[1][2][3]
Enkelados
Enkelados (Yunanca Ἐγκέλαδος, silahların borozancısı), Yunan mitolojisinde bir gigant olarak bilinir. Gaia'nın ve Tartarus'un oğludur. Her gigant (dev) gibi oda bir tanrıya karşı gelecek şekilde yaratılmıştır. Enkelados tanrıça Athena'nın karşıtıdır.
Epione
Yunan mitolojisi'nde, Epione (Yunanca: Ἠπιόνη) ağrı yatıştırma tanrıçası. İsmi yatıştırma anlamına gelir.Asklepius'un karısı, Hygieia ve Panacea'nın annesi.Aynı zamanda Homeros'un İlyada'sında bahsi geçen ünlü doktorlar Machaon ve Podalirius'un muhtemel annesidir.[1]
Eridanos (mitoloji)
Eridanos veya Eridanus (Grekçe: Ἠριδανός), Yunan mitolojisinde anlatılan bir ırmaktır. Antik Romalı şair Virgil, Aeneid (VI, 659.) adlı destansı şiirinde yer altı tanrısı Hades’in ırmaklarından birisi olarak saymıştır.
Eris (mitoloji)
Eris, Yunan mitolojisinde fitne ve fesat tanrıçası. Savaş tanrısı Ares'in kız kardeşi bazılarına göre de kızı ya da yoldaşıdır.
Bütün tanrı ve tanrıçaların katıldığı Peleus ile Thetis'in düğününe çağrılmaması üzerine ortaya attığı 'En güzeline' yazılı altın elmanın tanrıçalarca kapışılması ve sonrasında gelişen olayların Truva Savaşı'na yol açtığı söylenir. Roma mitolojisindeki Discordia'ya tekabül eder.
Eufrosine
Euphrosyne, Yunan mitolojisinde güzellik tanrıçası. Zeus ve Eurynome'nin kharislerinden biridir. Ortanca veya büyük olup olmadığı bilinmemektedir. Sevinç ve neşe anlamındadır.
Fokos
Phokos, Yunan mitolojisinde Aigina kralı Aiakos ile bir Nereid olan Psamathe'nin oğlu. Psamathe'nin Aiakos'un elinden kaçmaya çalışırken ayıbalığı (Yunanca: phoke) kılığına girmesi nedeniyle bu adı almıştır. Aiakos'un meşru oğulları Peleus ve Telamon, Phokos'un üstün atletik yeteneklerini çekemezler ve anneleri Endeis'in de kışkırtmasıyla onu öldürmeye karar verirler. Çektikleri kura sonunda Phokos'u öldürme işi Telamon'a düşer. Telamon kaza süsü vererek Phokos'u öldürür. Aiakos gerçeği öğrenince oğullarının ikisini de sürgüne gönderir.
Graikos
Yunan mitolojisinde, Graecus (Grekçe: Grekçe: Γραικός) Pandora ve Zeus'un oğlu.[1]
Haimon
Sofokles'in Antigone oyununa göre, Haemon /ˈhiːmɒn/ veya Haimon ( Eski Yunanca : Αἵμων, Haimon "kanlı"; gen:. Αἵμωνος) Kreon ve Eurydice'in oğluydu ve Menoeceus ( Megareus ), Lycomedes, Megara, Pyrrha ve Henioche'nin kardeşiydi
Heiron
Kheiron, Yunan Mitolojisinde sentor olarak da bilinen yarı at, yarı insanların en bilgili ve yeteneklisidir.[1] Ebeveynleri Kronos ve Philyra'dır.
Herkül'ün On İki İşi
Herkül'ün ya da Herakles'in On iki İşi (Grekçe: οἱ Ἡρακλέους ἆθλοι, hoi Hērakleous athloi)[1][2], daha sonra Herkül olarak isimlendirilen Yunan kahramanlarının en büyüğü olan Herakles tarafından yerine getirilen kefaretle ilgili bir dizi olaydır. Kral Eurystheus'un hizmetinde 12 yıldan fazla bir sürede başarıyla tamamlanmıştır.
Higieia Kâsesi
Hygieia Kâsesi, farmakolojinin sembollerinden biridir ve Asklepios'un Asası ile birlikte batı ülkelerinde tıpla ilgili en eski ve önemli sembollerden birisi olarak kabul edilir. Hygieia; Yunan sağlık, hijyen, temizlik ve sanitasyon tanrıçası ve aynı zamanda Asklepios'un kızıydı. Asklepios'un sembolü etrafına bir yılan dolanmış olan asasıdır. Buna karşılık, Hygieia'nın sembolü, sapının etrafına dolanmış bir yılan bulunan bir kâse veya kadehtir. Orijinal Hipokrat Yemini'nde babası Asklepios ve Panacea ile birlikte Hygieia'ya da belirtilmektedir.
Hriseis
Hryseis, İlyada destanında geçen kral Agamemnon tarafından savaş ganimeti olarak cariye kılınan kadın. Agamemnon kadının babasının kızını kurtarmak üzere getirdiği hediyeleri kabul etmez ve kızı babasına teslim etmez. Bunun üzerine savaş tanrısı Apollon'a dua eden babasının duası kabul olunur ve Apollon okları ile Agamemnonun şehrine saldırır. Bunun üzerine de Ahilleus (Aşil) ile aralarında tartışma çıkar. Kadnın kendisine savaş ganimeti olduğunu diğerleri ganimetlerini kendisi ile paylaşmadığı müddetçe kadını serbest bırakmayacağını söyler ve Aşil ile aralarında tartışma çıkar
Hronos
Khronos (Yunanca: Χρόνος), Yunan mitolojisinde zaman kavramının kişileştirilmiş halidir. Bu kavram sıklıkla Zeus'un babası Titan Kronos ile karıştırılmaktadır. Söz konusu mefhum Zurvanizm inancındaki Zurvan ile de benzerlik göstermektedir. Keza daha sonra Avrupa'da elindeki tırpanıyla resmedilen Zaman Baba ikonografisinin doğuşuna da Khronos ilham vermiş olmalıdır.[1]
Interpretatio graeca
Interpretatio graeca (Latince, "Yunanca çeviri"), diğer kültürlerin mitolojisini ve dinini yorumlamak veya anlamaya çalışmak için kullanılan bir söylemdir.[1] Eski Yunan dini kavram ve uygulamalarını, tanrıları ve mitleri, eşdeğerlikleri ve ortak özellikleri kullanarak kendi kültürüne empoze etmektir.
Iphianeira (anlam ayrımı)
Yunan mitolojisinde, Iphianeira (Fonetik: /ˌɪfiəˈnaɪərə/; Grekçe: Ἰφιάνειρα) ismi 2 kadına tekabül e der.Biri büyük büyükanne diğeri ise torunun kızı konumundadır.[1]
Itonus
Itonus (Fonetik: İngilizce telaffuz: [aɪˈtoʊnəs]) Poseidon'un oğlu olan Boeotus'un oğlu; Electryon, Hippalcimus, Archilycus (Areilycus) ve Alegenor'un babası.Troya Savaşı kahramanları Leitus, Peneleos, Prothoenor, Arcesilaus ve Clonius'un büyükbabasıdır.[1]
İtonus (Amfiktion'un oğlu)
Itonus (Fonetik: İngilizce telaffuz: [aɪˈtoʊnəs]) Amphictyon'un oğlu.Itonis ve Itonia Athena'nın soyadlarıydı, Itonus'un isminin bu soyalardan türetildiğine inanılır.[1][2][3]
Mantius
Yunan mitolojisi'nde, Mantius (Fonetik: İngilizce telaffuz: [ˈmæntiəs]) Melampus ve Iphianassa'nın oğlu; Cleitus'un ve Polypheides'in, bazı kaynaklarda Oicles de dahil olmak üzere, babası.[1][2]
Melampus
Yunan mitolojisi'nde, Melampus  (Grekçe: Μελάμπους, Melampous),[1] efsanevi kahin ve şifacı. Dionysus'a tapınma ilk defa Melampus tarafından ortaya çıkarılmıştır. Herodotus'un aktardığına göre kendisinin kehanet gibi güçleri Mısırlılar'dan geliyordu.[2] Ayrıca Melampus hayvanların dilini de anlamaktaydı. Klasik ve Helenistik çağlarda yazılmış birçok fal kitabı Melampus'un adı altında çıkarılmıştır.  Herodot ve Pausanias'a göre (vi.17.6), babası "tarifsiz" veya "anlatılamayacak kadar muhteşem" anlamlarına gelen Amythaon'du.[3]
Melinoe
Melinoë (Yunanca: Μηλινόη) Yunan mitolojisinde ölen insanların yani gölgeler veya hayaletlerin tanrıçasıdır. Melione'nin kendi yolunu insanları korkutarak çizdiğine inanılır. Hades'in kisvesini alan ve Styx Nehri'nde Persephone'u baştan çıkaran Zeus'un kızı olduğu söylenir. Bu nedenle o Olimposluların en büyüğü ve şimşeğin tanrısı Zeus ve yeraltının karanlık kraliçesi Persephone'dan doğduğu için yarısı parlak yarısı karanlıktır.
Melissa
Melissa veya Melisa bir kıza verilen isimdir. İsim, Yunanca μέλισσα (melissa), "Bal Arısı"ndan gelmektedir.[1] Bu kelime ise μέλι (meli), "bal"dan gelmektedir.  İrlanda'da bazen bir feminen formu olarak da kullanılır. Kelt dilinde erkek ismi olarak kullanılan benzer Maoilíosa ise, İsa'nın kulu anlamına gelir.
Minthe
Antik Yunan dini ve Yunan mitolojisinde Minthe (ayrıca Menthe, Mintha veya Mentha; Μίνθη veya Μένθη veya Μίντη), Cocytus nehri ile ilişkili bir Yeraltı Dünyası Naiad nymph'idir. Yeraltı Kralı Hades'in metresiydi, ancak karısı Persephone veya kız kardeşi ve kayınvalidesi Demeter tarafından bir nane bitkisine dönüştürüldü.[1]
Nymphaeum
Nymphaeum ya da nymphaion (Grekçe: νυμφαῖον) antik Yunanistan ve Roma'da nemfleri kutsamak adına genellikle bir kuyu veya pınarın üzerine dikilen anıtlara verilen isimdir.
Palamedes
Palamedes, Nauplios'un zeki oğlu, harflerin, zarların, dama ve satranç gibi oyunların, ölçü, ağırlık, ateş işaretleri ve başka şeylerin mucidi. Odysseus'u sahte deliliğini bırakmaya zorlar ve sonra onun intikamının kurbanı olur. Odysseus, Palamedes'in çadırına altın gömer ve onu kendilerine ihanet edip Troyalılarla iş birliği yapmakla suçlar. Görünüşte sağlam kanıtlara dayanılarak suçsuz Palamedes yargılanır ve taşlanarak öldürülür.[1]
Pandora (Pirra'nın kızı)
Yunan mitolojisinde, Pandora (Grekçe: Πανδώρα)[1] Kral Deukalion ve Pyrrha'nın kızıdır.
Pandora'nın kutusu
Pandora'nın kutusu, Antik Yunan efsanelerinde geçen ve içinde kötülüklerin bulunduğuna inanılan sihirli kutu. Efsaneye göre Prometheus, Tanrı Zeus'tan gizlice ateşi çalmış ve insanlığa vermiştir. Bu duruma çok öfkelenen Zeus, Prometheus'u o zamanlar kimsenin yaşamadığı Kafkas Dağları'nda zincire vurdurur. Yanına da bir kartal bırakır. Bu kartal her gün Prometheus'un ciğerini yer ve her seferinde Prometheus'un ciğeri tekrar oluşur. Bu şekilde Prometheus'a işkence edilir. Prometheus Herkül tarafından kurtarılır. Zeus bu duruma bir şey demez ancak zincir halkalarının Prometheus'un ayağında kalmasını sağlar. Böylece Prometheus sonsuza kadar cezalandırılmış olur. Zeus insanlardan da intikam almak istemektedir. Bu yüzden Hephaistos’a emir vererek balçıktan bir kadın figürü yapmasını ister ve ardından Pandora'yı yaratır. Pandora Antik Yunan'da ilk kadın olarak kabul edilir (İslamiyet ve Hristiyanlıkta geçen Havva gibi). Zeus, Tanrıçalar gibi güzel olan Pandora’yı, Prometheus’un ikizi olan Epimetheus‘a bir kutuyla/küple gönderir. Kapıyı çalan Pandora’nın güzelliğinden büyülenmiş olan Epimetheus, onu evine alır ve ertesi gün onunla evlenir. Söz konusu kutuyu/küpü açmasını Pandora’nın kulağına fısıldayan Zeus’un, artık insanlıktan intikam alma zamanı gelmiştir. Zeus sayesinde kutuyu/küpü (Pandora’nın kutusunu) açan Pandora, insanlık arasında mutsuzluğu salıvermiştir. Böylece kötülükler dünyaya ve insanlığa yayılmıştır.[1][2][3]
Paris'in yargısı
Paris'in Yargısı, Yunan mitolojisine ait Truva savaşı sırasında geçen bir öyküdür. Hikâyenin sonraki versiyonlarında olay, Roma'nın kuruluşu esnasında gerçekleşmiş gibi anlatılır.
Pigmalion
Pygmalion, Yunan mitolojisinde Kıbrıs’ta geçen bir söylencenin  kahramanı olan yontu sanatçısı.
Plüton (mitoloji)
Plüton (Antik Yunanca: Πλούτων, Ploutōn) Roma mitolojisinde yeraltı dünyasının hükümdarıdır. Mitolojideki bu tanrının önceki ve daha yaygın olan ismi Yunan mitolojisindeki yeraltı tanrısı Hades'tir. Antik Yunan dini ve mitolojisinde, Plüton öbür dünyada başkanlık yapan tanrı olarak olumlu bir şekilde kavramlaştırılmıştır. Ploutōn, maden zenginlikleri yeraltında bulunduğundan ve kitonik bir tanrı olarak bol bir hasat için gerekli tohumları içeren toprağın derinlerini yönettiğinden dolayı sıkça zenginlik tanrısı Ploutos (Πλοῦτος, Plutos) ile bir görülmektedir.
Popüler kültürde Hades
Mitolojik Yunan tanrısı Hades, popüler kültürde sıklıkla görülür. Ölüm ve yeraltı dünyasıyla ilişkisi nedeniyle sık sık kötü adam olarak tasvir edilir.
Popüler kültürde Yunan mitolojisi
Yunan mitolojisinin unsurları, popüler kültür de dahil olmak üzere bazı kültürde birçok kez ortaya çıkar.[2] [3][4] Mitolojik öğeler  Rönesans sanatında, İngiliz şiirlerinde [5], filmlerde, edebiyatta,[6] şarkılarda ve reklamlarda yer alır.[7] İncil ve Shakespeare'in eserlerinin yanı sıra, Yunanistan ve Roma mitleri, son 500 yıldır Batı kültürünün en önemli "mihenk taşı" olmuştur.[8]
Prokrustes
Yunan mitolojisinde Procrustes, kendisine konuk olan yolcuların boylarını yatağa uydurmak için kol ve bacaklarını çekip uzatan, ya da kırıp kısaltan sadist ruhlu dev. Belirli kalıplar dışına taşan her şeyin standart bir yapıya sahip olması gerektiğini savunan görüşü de ifade etmektedir. Bir gün Theseus, ona aynı işkenceyi uygulamıştır.
Ptous
Yunan mitolojisinde, Ptous (Fonetik:İngilizce telaffuz: [ˈtoʊəs] ; Grekçe: Πτῶος) Böotya'daki Ptous Dağı'na ismini veren kişidir. Ptous'un Athamas ve Themisto'nun[1][2][3] veya  Acraepheus ve Euxippe'nin[4][5] veya Apollon ve Zeuxippe'nin oğlu veya Athamas'ın kızı olduğuna inanılır.[6]
Salmoneus
Yunan Mitolojisi'nde Salmoneus, hepsi Selanik prensi olan yedi kardeşten biriydi.[1] Babası Aeolus, annesi Enarate ya da Iphis, kız kardeşi Peneus ya da Laodice, erkek kardeşleri  Athamas, Sisyphus, Cretheus, Perieres, Deioneus, Canace, Alcyone, ve Perimede'dir. İlk karısı Alcidice'den olan çocuğu Tyro'dur, ikinci karısı Sidero'dur.
Skamandros
Yunan mitolojisi'nde, Skamander İngilizce telaffuz: [skəˈmændə] (Skamandros, Xanthos) (Yunanca: Σκάμανδρος; Ξάνθος; İngilizce: Scamander; Türkçe: Karamenderes nehri) bir nehir tanrısı olup, Hesiodos'a göre Oceanus ile Tethys'in oğludur. Kimi kaynaklara göre ise, Skamander aynı zamanda Zeus'un oğlu olan bir nehir tanrısı olarak da tanımlanmaktadır. 
Coğrafik olarak konumu, günümüz Türkiye'sinin Çanakkale bölgesinde yer almakta olup, Türkçede Karamenderes nehri olarak anılmaktadır.
Teiresias
Yunan mitolojisinde, Thebaili[1] Teiresias (Yunanca: Τειρεσίας, Tiresias), ayrıca -  Odysseia'de 6 kez kullanımı ile - Tebaili tanımı (Yunanca: Θηβαῖος şeklinde kullanımı ile)  Teiresias'u tarifler[1], durugörüye sahip olması ve 7 yıl kadına dönüşmesiyle bilinen kör kâhin, çoban Everes ve nemf Chariclo'nun oğludur.[2]
Timeo Danaos et dona ferentes
Timeo Danaos et dona ferentes, Publius Vergilius Maro tarafından yazılmış olan Aeneis adlı eserde geçen Latince terimdir. Anlamı "Hediye getiren Yunanlara güvenme" olan terimin birebir çevirisi "Hediye getirdiklerinde bile Danaanlara (Yunanlara) güvenemiyorum" şeklindedir.
Kullanıcı:Yagmurlukorfez/Melampus
Yunan mitolojisi'nde, Melampus  (Grekçe: Μελάμπους, Melampous),[1] efsanevi kahin ve şifacı. Dionysus'a tapınma ilk defa Melampus tarafından ortaya çıkarılmıştır. Herodotus'un aktardığına göre kendisinin kehanet gibi güçleri  Mısırlılar'dan geliyordu.[2] Ayrıca Melampus hayvanların dilini de anlamaktaydı. Klasik ve Helenistik çağlarda yazılmış birçok fal kitabı Melampus'un adı altında öne sürülmüştür.  Herodot ve Pausanias'a göre (vi.17.6), babası "tarifsiz" veya "anlatılamayacak kadar muhteşem" anlamlarına gelen Amythaon'du.[3]
Yarı tanrı
Yarı tanrı, tanrı ve insanın ölümlü veya ölümsüz çocuğu olabileceği gibi, ölümünden sonra tanrısal statüye ulaşan figürleri tanımlamak için de kullanılır. Bazen küçük tanrılardan bahsederken de bu terim tercih edilir.
Yunan kahraman kültü
Yunan kahraman kültü (inançları), Antik Yunan dininin en belirgin özelliklerinden biriydi. Homeros Yunancasında "kahraman", bir insanın ve bir tanrının ölümlü yavrularını ifade eder.
Yunan mitolojisinde ensest temaları
Yunan mitolojisinde ensest temaları bolca görülür. Ensest kelime anlamı olarak yakın akrabalar arasında gönüllü ya da gönülsüz cinsel ilişkidir.[1] Antik uygarlıklarda ensest sıkça görülür. Antik Yunanistan'da Leonidas tarihte ensest ile anılan liderlerden biridir. Mısır'da ise Firavunlar genellikle akrabaları ile evlenirdim, bu durumun sebebi ise kanı korumak ve iktidarı güçlendirmektir. Ensest, bazen Yunanistan'da tiranlığın olumlu bir işareti olarak kabul ediliyordu. Yunanlar ensest temasına günümüzden farklı bakıyordu. Dolayısıyla Antik Yunan dinin temeli olan sözlü anlatımlarda ensest görülmesi gayet normaldir.[2] Yunan tanrıları hasta olmadıkları için ensest kökenli hiçbir hastalık görülmemiştir.
Zethos
Zethos veya Zethus (/ˈziːθəs/; Ζῆθος Zēthos), mitolojide Zeus ve Antiope'nin çocuğu, Amphion'un ikizi.
Zeuxippe (anlam ayrımı)
Yunan mitolojisinde, Zeuxippe (Fonetik: /zuːɡˈzɪpi/; Grekçe: Ζευξίππη) ismi birkaç kadına birden aittir.
Kleio (mitoloji)
Yunan mitolojisinde, Kleio (Yunanca: Κλειώ)  tarihin ilham perisidir veya birkaç mitolojik hikayede, lir çalmanın ilham perisidir.[1]
Plutarhos
Mestrius Plutarchus veya Plütark (Yunanca: Πλούταρχος Plutarhos; MS 46 - 120?), Yunan tarihçi, biyografi ve deneme yazarı. Ayrıca orta dönem Platonculardandır.[1] Plutarkhos Delfi'nin yaklaşık 35 km doğusunda bulunan Chaeronea, Boeotia Yunanistan'da dünyaya gelmiştir. Plutarkhos'un ciltlerce eser yazmış olduğu belirtilmektedir. Lampria Katalogu adlı bir antik katalog listesinde 227 eseri olduğu bildirilmiştir. Elimize geçen eserleri Paralel Yaşamlar ve Moralia adlı iki toplanmış eserdir.
Gerardus Cremonensis
Gerardus Cremonensis (y. 1114 – 1187), bilimsel kitapların Arapçadan Latinceye çeviren İtalyan tercümandır. Kastilya Krallığı'nda Toledo'da çalıştı ve Toledo'daki kütüphanelerden Arapça kitaplar aldı. Kitaplardan bazıları orijinal olarak Yunanca yazılmıştı ve o zamanlar Konstantinopolis'te iyi bilinmesine rağmen, Batı Avrupa'da Yunanca veya Latince olarak mevcut değildi. Gerardus Cremonensis, on ikinci yüzyılda Arapların ve eski Yunanlıların astronomi, tıp ve diğer bilimlerdeki bilgilerini Latince olarak kullanıma sunarak Batı ortaçağ Avrupa'sını canlandıran Toledo Çevirmenler Okulu arasında en önemli çevirmendir. Gerardus'un en ünlü çevirilerinden biri, Toledo'da bulunan Arapça metinlerden Batlamyus'un Almagest eseridir.
Saadia Gaon
Rabbi Se`adiah ben Yosef Gaon (d. Mısır 882/892, ö. Bağdat 942)[1] (İbranice:סעדיה בן יוסף גאון‎, Arapça: سعيد بن يوسف الفيومي‎, Said bin Yusuf al-Fayyumi) Geonim döneminin ünlü hahamı, Yahudi filozofu ve Tanah yorumcusuydu. İbrani dilbilimi, Halaha ve Yahudi felsefesiyle ilgili çalışmalarıyla tanınır. "Yahudi Kelamı" olarak bilinen okulun en bilgili pratisyenlerindendi. Saadia Gaon'un felsefi bir çalışması olan Emunoth ve-Deoth Yahudi ilahiyatıyla Yunan felsefesini entegre etme girişiminde bulunulmuş ilk sistematik eserdir. Karaizm'e karşı aktif bir şekilde muhalefet etmiştir.
Abdurrahman es-Sufî
Abdurrahman es-Sufî (Farsça: عبدالرحمن صوفی, Aralık 903 –  25 Mayıs 986), 10. yüzyılda yaşamış Farisi gökbilimci.
Fadl bin Nubaht
El-Fadl ibn Naubaht, (Arapça: الفضل بن نوبخت) Halife Harun Reşid döneminde yaşamış İranlı düşünür. Bağdat kentini planlayan Naubaht'ın oğludur.
İbn Fadlan
İbn Fadlan (877 - 960), 10. yüzyılda yaşamış bir Arap din bilgini ve gezginidir.
İbn-i Cübeyr
Tam adı; Ebul'l Hüseyn Muhammed İbni Ahmed İbni Cübeyr El-Kinani (d. 1145 - ö. 1217). Orta Çağ Endülüs asıllı şair ve yazar olarak ün yapmıştır, 539 yahut 540/1144 veya 1145 yılında İspanya'nın Valensiya veya Hatib şehrinde dünyaya geldi. Eldeki kaynaklara göre 740 yılında İspanya'ya gelen arap kabilelerinden birine mensuptu. Babasının kültürlü ve üst düzey bir devlet memuru olduğu, kendisinin de bir süre Muvahhidler'den bir emirin sekreterliği ile Granada valisinin nezdinde kâtiplik yaptığı bilinmektedir.
İbn-i Mukaffa
İbn-i Mukaffa (720 veya 724 - 759), İranlı düşünür, bürokrat ve edebiyatçı.
Nâsır-ı Hüsrev
Nâsır-ı Hüsrev[a] (d. 1004, Kubadiyan, Belh - ö. (?), Yemgan), İsmailî şair, filozof, seyyah.
Yâkût el-Hamevî
Yâkût el-Hamevî (1178 veya 1179 -  1229), 12 ila 13. yüzyılda yaşamış gezgin, coğrafya ve tarih bilgini.
Zheng He
Zheng He (Geleneksel Çin yazısı: 鄭和; Basitleştirilmiş Çin yazısı: 郑和; Hanyu Pinyin: Zhèng Hé; Wade-Giles: Cheng Ho; Türkçe okunuşu: Cınğ Hı; Doğumdaki ismi: 馬三寶 / 马三宝; Pinyin: Mǎ Sānbǎo; Arapça / Farsça: حجّي محمود شمس Hacı Mahmud Şems) (1371-1433) ünlü Çinli denizci, amiral ve kâşif.
Alain Boureau
Alain Boureau (d. 1946, Fransa), Fransız tarihçi, akademisyen ve yazardır. Fransa'da bulunan Sosyal Bilimler Yüksek Tahsil Okulu'nun emekli idari direktörüdür.[1] Uzmanlık alanı Orta Çağ skolastisizmidir ve bu alanda kaleme aldığı eserlerle adını duyurmuştur.[2] Orta çağ dönemindeki ilk gece hakkı gibi ritüellerin gerçekte var olmadığını, birer mitten ibaret olduğunu, gerek dönem kaynaklarında, gerekse Fransız hukuk külliyatında böyle bir hakka dair ispatlayacak bir kayıt bulunmadığını ifade etmektedir.[3]
Edessalı Mateos
Edessalı Mateos ya da Urfalı Mateos (Ermenice: Մատթէոս Ուռհայեցի, Matevos Urhayetsi; d. 1070 civarı; ö. 1137 sonrası) Edessa şehrinde yaşamış Ermeni tarihçi ve keşiş. Ay ve yıl vererek ve önemli bulduğu olayları kayıt altına aldığı, tarih kitabı olduğu kadar günlük olarak tutulmuş önemli kroniğini (Ermenice: Zhamanakagrut‘iwn) 12. yüzyılın ilk yarısında yazmıştır ve eserinde 952 ila 1128/1129 tarihlerini ele almıştır. 1162/1163 tarihine uzanan kroniğin devamı rahip Gregor tarafından tamamlanmıştır.
Nestor (kronikçi)
Nestor (d. 1050 Kiev - 27 Ekim 1113, Kiev), Doğu Slavlarına ait günümüze ulaşan en eski kronik olan Nestor Kroniği'nin yazarı olduğu düşünülen bir keşiştir.
Cirencesterli Richard
Cirencesterli Richard (c. 1335 – c. 1401), tarihçi yazar ve Benediktin Westminster Abbey'de cemaat üyesi idi. Bilinen üç kitabı vardır. Özellikle Anglosakson tarihi için önemli belgeler yazmıştır. Speculum Historiale de Gestis regum Angliæ, 447 - 1066 adlı kitabının orijinali Cambridge Üniversitesi kütüphanesinde korunmaktadır. Kitaplarında Anglosakson toplumu için kutsal kişilere de yer verilmiştir.
El-Belevî
Ebû Muhammed Abdullāh b. Muhammed b. Umeyr el-Medînî el-Belevî (Arapça:  بن محفوظ المديني البلوي), Yaygın olarak el-Belewi, 10. yüzyılın Mısırlı Arap tarihçisiydi.  Quda'a'nın bir kolu olan Bali Arap kabilesine mensuptu.[1]
Hovanes Drashanakertsi
Hovhannes Draskhanakerttsi (Ermenice: Հովհաննես Դրասխանակերտցի Drasxanakert (Gümrü) Hovhannes (Türkçe:Yuhanna), farklı yazılımlar ile) 897'den 925'e kadar Ermenistan Katolikosu ve tanınmış bir vakainüvis ve tarihçidir. Tarihçi V. Yuhanna olarak anılır ve Ermenistan Tarihi ile tanınır.[1][2] 17. yüzyılın sonlarında basılmıştır.[3] Krikor Maksoudian tarafından yapılmış yakın tarihli bir İngilizce çevirisi (1987) vardır.
Marcellinus Comes
Marcellinus Comes  (ö. yaklaşık 534), Doğu Roma İmparatorluğu'nun Latince Vakanüvistir. İliryalıdır,[1] hayatının çoğunu Konstantinopolis sarayında geçirdi. Hayatta kalan tek eseri Doğu Roma İmparatorluğu'na odaklanan Vakainame idi.
Wincenty Kadłubek
Wincenty Kadłubek (1161 – 8 Mart 1223), Vincentius de Cracovia,Vincent Kadlubek, Vincent Kadlubo, Vincent Kadlubko, Vincent Krakov, Usta Vincentius, olarak da bilinen bir 13. yüzyıl Krakow psikoposu ve Polonya tarihçisi.
İosif Genesios
İosif Genesios (Yunanca: Ιωσήφ Γενἐσιος), 10 yüzyıl "imparatorların saltanatları" vakayinamesinin anonim Yunan yazarına verilen geleneksel isim. Konstantin Maniakes'in oğlu ya da torunu olduğu rivayet edilir.