aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
Kral Claudius
Kral Claudius William Shakespeare 'in trajedisi Hamlet antagonisti olan kurgusal bir karakterdir. Eski Kral Hamlet'in kardeşi , Gertrude'un ikinci kocası ve Prens Hamlet'in amcası ve daha sonra üvey babasıdır. Kardeşini zehirle öldürmüş ve ardından merhum kralın dul eşiyle evlenerek Danimarka tahtını ele geçirmiştir O, Chronicon Lethrense ve Saxo Grammaticus'un Gesta Danorum'unda görünen Jütler şefi Feng'e dayandığı düşünülür. Bu isimde gerçek bir Danimarka Kralı olmamıştır.
Prens Hamlet
Prens Hamlet, William Shakespeare'in 1600 yılında yazdığı Hamlet trajedisinin ana kahramanıdır. Danimarka Prensidir. Önceki Danimarka Kralı, Kral Hamlet'in oğlu ve tahtı gaspeden Claudius'un ise yeğenidir. Oyunun başlangıcında babasının öldürülmesinin intikamını alıp almayacağı ve nasıl alacağı ile ilgili mücadele verir. Hikâye boyunca kendi akıl sağlığı ile de uğraşır. Trajedinin sonunda Hamlet, Polonius, Laertes, Claudius ve çocukluktan beri tanıdığı iki kişi olan Rosencrantz ve Guildenstern'in ölümüne sebep olmuştur. Ayrıca dolaylı olarak aşkı Ophelia'nın (boğulma) ve annesi Gertrude'nin (yanlışlıkla Claudius tarafından zehirlenmesi) ölümlerine de karışmıştır.
Enola Holmes (film)
Enola Holmes, Nancy Springer'ın aynı adlı kitap serisine dayanan yakın zamanda yayınlanan bir gizem filmidir. Filmin yönetmeni Harry Bradbeer ve yazarı Jack Thorne'dur. Millie Bobby Brown, filmin yapımcıları arasındayken aynı zamanda başrol karakter olarak da Enola Holmes rolündedir. Sam Claflin, Henry Cavill ve Helena Bonham Carter, yardımcı rollerde yer almaktadır.
Sherlock Holmes: Gölge Oyunları
Sherlock Holmes: A Game of Shadows, Sherlock Holmes'ün devam filmdir.16 Aralık 2011 tarihinde vizyona girmiştir. Sherlock Holmes bu filmde ezeli rakibi Profesör James Moriarty ile karmaşık dengelere uzanan bir kavgaya tutuşuyor.(Filmin ana konusu Sherlock Holmes'ün "Son Vaka" macerasından alınmış olsa da senaristler bağımsız bir film olmasını planlamıştır.)
İlk filminde bilinmezde bıraktığı birçok soruya cevap verirken yeni sorularda yaratıyor.Filme Sherlock Holmes'ün kardeşi gibi yeni dahil 
olmuş karakterlerde sizi Sherlock Holmes atmosferine sokuyor.129 dakikalık film bittiğinde yine kafalarda sorular bırakarak (artık çıkması kaçınılmaz olduğu anlaşılan) bir sonraki filme sırasını savıyor.
Sherlock, Jr. (film, 1924)
Sherlock, Jr. Buster Keaton' ın yönettiği ve başrolde yer aldığı 1924, ABD yapımı sessiz bir komedi filmidir. Filmin senaryosu Clyde Bruckman, Jean Havez and Joseph A. Mitchell tarafından yazılmıştır. Başroldeki acemi dedektif rolündeki Keaton'a Kathryn McGuire, Joe Keaton ve Ward Crane gibi oyuncular eşlik eder.
The Adventure of Black Peter
The Adventure of Black Peter, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1904 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of Charles Augustus Milverton
The Adventure of Charles Augustus Milverton, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1904 yılı Mart ayında yayınlanmıştır.
The Adventure of Silver Blaze
The Adventure of Silver Blaze, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1892 yılı Aralık ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
The Adventure of the Abbey Grange
The Adventure of the Abbey Grange, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1904 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Beryl Coronet
The Adventure of the Beryl Coronet, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1892 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Blue Carbuncle
The Adventure of the Blue Carbuncle, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1892 yılı Ocak ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
The Adventure of the Bruce-Partington Plans
The Adventure of the Bruce-Partington Plans, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1908 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Cardboard Box
The Adventure of the Cardboard Box, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1893 yılı Ocak ayında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Copper Beeches
The Adventure of the Copper Beeches, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1892 yılı Haziran ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
The Adventure of the Crooked Man
The Adventure of the Crooked Man, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1893 yılı Temmuz ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
The Adventure of the Dancing Men
The Adventure of the Dancing Men, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1903 yılı Aralık ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
The Adventure of the Devil's Foot
The Adventure of the Devil's Foot, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1910 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Dying Detective
The Adventure of the Dying Detective, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1913 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Empty House
The Adventure of the Empty House, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1903 yılı Eylül ayında Amerikan Collier's dergisinde yayınlanmıştır. Conan Doyle tarafından son Holmes macerası olarak planlanmış olan The Final Problem macerasıyla kahramanın ölmesi öngörülse de, kamuoyu baskısı altında kalan Doyle Empty House macerasıyla baskılara boyun eğmiş ve seriyi 10 yılın ardından devam ettirmiştir.[a]
The Adventure of the Engineer's Thumb
The Adventure of the Engineer's Thumb, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1892 yılı Mart ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
The Adventure of the Gloria Scott
The Adventure of the Gloria Scott, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1893 yılında yayınlanmıştır. Kronolojik olarak ilk Sherlock Holmes macerasıdır, Holmes analiz etme ve çıkarım yapma kabiliyetlerini ilk kez profesyonel olarak bu olayda sergiler.
The Adventure of the Golden Pince-Nez
The Adventure of the Golden Pince-Nez, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1904 yılı Temmuz ayında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Greek Interpreter
The Adventure of the Greek Interpreter, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1893 yılında yayınlanmıştır. Macerada ilk kez Holmes'un ağabeyi Mycroft okuyucuların karşısına çıkar.
The Adventure of the Musgrave Ritual
The Adventure of the Musgrave Ritual, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1893 yılı Mayıs ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
The Adventure of the Naval Treaty
The Adventure of the Naval Treaty, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1893 yılı Ekim ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
The Adventure of the Noble Bachelor
The Adventure of the Noble Bachelor, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1892 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Norwood Builder
The Adventure of the Norwood Builder, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1903 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Priory School
The Adventure of the Priory School, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1904 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Reigate Squires
The Adventure of the Reigate Squires, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1893 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Resident Patient
The Adventure of the Resident Patient, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1893 yılı Ağustos ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
The Adventure of the Second Stain
The Adventure of the Second Stain, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1904 yılı Aralık ayında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Six Napoleons
The Adventure of the Six Napoleons, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1904 yılı Nisan ayında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Solitary Cyclist
The Adventure of the Solitary Cyclist, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1903 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Stockbroker's Clerk
The Adventure of the Stockbroker's Clerk, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1893 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of the Yellow Face
The Adventure of the Yellow Face, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1893 yılında yayınlanmıştır.
The Adventure of Wisteria Lodge
The Adventure of Wisteria Lodge, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1908 yılında yayınlanmıştır.
The Boscombe Valley Mystery
The Boscombe Valley Mystery, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1891 yılı Ekim ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
The Disappearance of Lady Frances Carfax
The Disappearance of Lady Frances Carfax, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1911 yılında yayınlanmıştır.
The Final Problem
The Final Problem, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1893 yılı Aralık ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır. Conan Doyle tarafından son Holmes macerası olarak planlanmış olan macerayla kahramanın ölmesi öngörülse de, kamuoyu baskısı altında kalan Doyle maceraları devam ettirmiştir.
The Five Orange Pips
The Five Orange Pips, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1891 yılı Kasım ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
The Man with the Twisted Lip
The Man with the Twisted Lip, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1891 yılı Aralık ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
The Problem of Thor Bridge
The Problem of Thor Bridge, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1922 yılında yayınlanmıştır.
The Red-Headed League
The Red-Headed League, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan bir Sherlock Holmes macerasıdır, ilk kez 1891 yılı Ağustos ayında The Strand Magazine'de yayınlanmıştır.
Roma kralı
Roma Kralı (Latince: rex, regis) Roma Krallığı'nın başmagistrası. Romanın kurucusu olan ve bu sebeple kendiliğinden kral olan Romulus hariç tüm Krallar Roma halkı tarafından yaşam boyu seçilmişler, Krallardan hiçbiri tahta çıkmak için askeri gücüne güvenmemiştir. İlk dört kralın seçimlerinin kalıtsal ilkelere göre yapıldığına dair bir bilgi yoksa da, beşinci kral Tarquinius Priscus'tan itibaren kraliyet mirası kralın soyundan gelen kraliyet kadınları tarafından devam ettirilmiştir. Sonuç olarak, antik tarihçiler kralların seçiminde soylarından çok erdemlerine bakıldığını vurgularlar.
Ancus Marcius
Ancus Marcius (MÖ 640 - MÖ 616), Tullus Hostilius'tan sonta tahta çıkan 4. Roma Kralıdır.[1]
Tullus Hostilius
Domus Tullus Hostilius (MÖ 673 – MÖ 641) Numa Pompilius'un ardından Roma tahtına çıkan üçüncü Roma Kralı.
Numa Pompilius
Numa Pompilius, efsanelere göre Romulus'un ardından tahta çıkan ikinci Roma Kralı. Romulus'un ölümünün ardından Romalılar Sabin kökenli bir adamı kral yaparak onun her iki Roma kabilesine de sadık olmasını amaçlamışlardır.
Romulus (Roma kralı)
Romulus (/ˈrɒmjələs/), Roma'nın kurucusu ve ilk kralıdır. Çeşitli gelenekler, Roma'nın en eski yasal, siyasi, dini ve sosyal kurumlarının çoğunun kuruluşunu Romulus ve çağdaşlarına bağlar. Bu geleneklerin çoğunun folklor unsurlarını içermesine ve efsanevi Romulus'un altında ne ölçüde tarihsel bir figürün yattığının net olmamasına rağmen ona atfedilen olaylar ve kurumlar, Roma'nın kökenlerini ve kültürel geleneklerini çevreleyen mitlerin merkezinde yer alıyordu.
Romulus ve Remus
Romulus ve Remus, Roma Mitolojisine göre MÖ 753'te Roma şehrinin kurucularıdır.  Efsaneye göre Savaş Tanrısı Mars ile Rhea Silvia'nın ikizleridir. Ataları ise Truva'dan kaçan Afrodit'in oğlu Prens Aeneas'tır. Aeneas, Hektor'un kuzenidir.
Servius Tullius
Servius Tullius, Antik Roma Krallığı'nın MÖ 578-MÖ 535 yılları arasında tahta çıkmış altıncı ve Etrüsk hanedanının ikinci Roma Kralı.
Lucius Tarquinius Superbus
Lucius Tarquinius Superbus (Gururlu Tarquin ya da II. Tarquin olarak da bilinir) Roma Krallığının yedinci ve son Roma Kralı. Beşinci kral Lucius Tarquinius Priscus'un oğlu ve altıncı kral Servius Tullius'un damadı olup Etrüsk kökenlidir ve MÖ 535 - MÖ 510 yılları arasında tahta çıkmıştır. MÖ 510 yılında tahttan indirilmesinin ardından Roma Cumhuriyeti kurulmuştur.
Hilal ve yıldız
Hilâl ve yıldız veya ay ve yıldız, hilâl ve hilalin açık ucunda yer alan bir yıldız şeklinden oluşan antik simge. Bu simgenin kullanıldığı bayraklara çoğunlukla Akdeniz çevresinde, Orta Doğu ve Orta Asya'da rastlanır.[1] Günümüzde çoğunlukla İslam ülkelerinin bayraklarında kullanılan bir sembol olarak bilinmektedir.
Ninşubur
Ninshubur (𒀭𒊩𒌆𒋚, Aynı zamanda Ninshubar, Nincubura veya Ninšubur)[1] İnanna ile ilişikli Sukkal (Vezir) lakaplı Sümer tanrısıdır. Adı Sümerce " Subartu'nun Kraliçesi" anlamına gelir. Frans Wiggerman, bu ismin genellikle "Hizmetçilerin Kraliçesi" olarak anlaşıldığını öne sürüyor.[2] Ninshubur İnanna'nın habercisi olarak Hermes ya da Iris ile de ilişkilendirilebilir.
Varka Vazosu
Varka Vazosu ya da Uruk Vazosu, Güney Irak'taki Müsenna'daki Uruk antik kentinin kalıntılarında Sümer Tanrıçası İnanna'nın tapınak kompleksinde bulunan ince oymalı kaymak taşı bir kaptır. Uruk Teknesi ve Mısır'daki Narmer Paleti gibi, anlatı kabartma heykelinin günümüze ulaşan en eski eserlerinden biridir ve MÖ 3200-3000 yıllarına tarihlenmektedir.[1] Basit kabartma heykeller, MÖ 9000 yıllarına tarihlenen Göbeklitepe'de olduğu gibi çok daha eski dönemlere kadar gitmektedir.
Hyakinthos
Hyacinth (İngilizce telaffuz: [ˈhaɪəsɪnθ]), sümbül anlamına gelen ve Hyacinthus olarak da kullanılan (Yunanca: Ὑάκινθος, Hyakinthos), Yunan mitolojisinde ilahi olarak tanımlanan bir kahraman[1]. Günümüzde Amykles'in klasik antik dönemde adıyla Sparta'da bir tümülüsün sırtında yaşamış Sparta prensidir. Olağanüstü güzellikte bir erkek olan[1] Hyacinth, mitlere göre[2] çocukluk arkadaşı Tanrı Apollon ile trajik[1] bir aşk yaşar.[3]
Nefertem
Nefertem ( /ˈnɛfərˌtɛm/  ayrıca Nefertum veya Nefer-temu da denir.) Mısır mitolojisinde [2] Nefertem, Mısır mavi nilüfer Nymphaea caerulea'nın içindeki ilk sulardan doğan Mısır mavi lotus çiçeğinin hem ilk güneş ışığını hem de hoş kokusunu temsil ediyordu. Nefertem'in bazı başlıkları "Güzel Olan" ve "Güneşin Nilüferleri" idi ve Ölüler Kitabı'nın bir versiyonu şöyle diyor:
Yanan Çalı
Yanan Çalı (İbranice: הַסְּנֶה בֹּעֵר ha-səneh boʕēr, Çıkış 3,2) Tanah'ta (Çıkış 2,23 - 4,18) aktarıldığına göre Sina Dağı'nda Musa'ya görünen ve ona İsrailoğullarını Mısır'dan çıkarma görevini veren bir çeşit teofanidir.
Zakkum (ağaç)
Zakkum (Arapça: زقوم) ağacı, İslam dinine göre, cehennem'de olduğuna inanılan ölümcül, acı meyveli ağaç.[1][2] Cennet'te bulunan ağaç ise Tuba'dır. Herhangi bir "öldürücü gıda" anlamı taşıyan zakkum, Türkçede zehir, acı anlamlarına gelen[3] zıkkım kelimesi şeklinde günlük hayatta kullanılmaktadır.[4]
Asya'da cadılık
Bu madde Orta Doğu'daki cadılıkla alakalı değildir. Orta Doğu'da cadılıkla ilgili bilgi için Orta Doğu'da cadılık maddesine bakınız
Britanya'daki halk şifacıları
Britanya'daki halk şifacıları, Britanya'da Orta Çağ'dan yirminci yüzyılın başlarına kadar varlığını sürdüren profesyonel ya da yarı profesyonel büyü uygulayıcılarıydı. Halk şifacıları olarak, "düşük büyü" olarak da bilinen halk inançlarını uyguladılar, ancak bunları genellikle grimoire çalışmasıyla öğrendikleri "yüksek" veya tören büyüsü unsurlarıyla birleştirildiler.[1] Öncelikle, büyü ve tılsımı mesleklerinin bir parçası olarak kullanarak, sihirlerini kötü niyetli büyücülükle savaşmak, suçluları, kayıp kişileri veya çalınan malları bulmak, fal bakmak, şifa vermek, hazine avlamak ve insanları aşık etmek amacıyla kullandılar. "Popüler inanç ve gelenek dünyasına ait" olan halk şifacılarının büyüsü, "evrenin gizemleriyle değil, magus'un [tören büyüsü gibi] güçlendirilmesiyle değil, belirli problemler için pratik çözümlerle ilgili olarak tanımlandı."[2] Bununla birlikte, diğer tarihçiler, bazı durumlarda, büyülü uygulamalarının görünüşe göre "deneysel veya" ruhsal "bir boyutu" olduğunu, doğası gereği muhtemelen şamanik bir şey olduğunu belirtmişlerdir.[3]
Cadı Ayini
Cadı Ayini (İspanyolca: Aquelarre veya El gran cabrón[1]) İspanyol ressam Francisco Goya'nın 1821 ve 1823 yılları arasında evinin duvarlarına boyadığı Kara Resimler olarak adlandırılan yağlıboya duvar resimlerinden biridir. Resimde şiddet, yıldırma, yaşlanma ve ölüm temaları işlenmiştir.[2] Keçi formuna bürünmüş kükreyen Şeytan ve ay ışığının aydınlattığı dehşete kapılmış cadılar resmedilmiştir.[3] Goya, bu resmi yaptığı dönemde 75 yaşındaydı, yalnız yaşıyordu ve zihinsel-fiziksel problemleri vardı.
Cadı damgası
Cadı avlarının zirvesinde cadı avcılarına göre, cadı damgası veya şeytan damgası bir bireyin cadı olduğunu gösteren bir işaretti. İşaretle ilgili inançlar, duruşma yerine ve cadı aleyhine yapılan suçlamaya göre değişirdi. Cadı damgalarının kanıtı en erken 16. yüzyılda bulundu ve 1645'te zirveye ulaştı, ardından 1700'de esasen ortadan kayboldu.[1] Cadı veya Şeytan damgalarının, Şeytan'ın müritlerinin kendisine itaatini ve hizmetlerini mühürlemek için kalıcı işareti olduğuna inanılıyordu. Pençesini müritlerinin vücudunu tırmıklayarak ya da sıcak demir kullanarak mavi veya kırmızı bir damga vurarak işareti oluşturdu. Şeytanın kişiyi gece başlama törenlerinin sonunda damgaladığı düşünülüyordu.[2]
Cadı kültü hipotezi
Cadı kültü hipotezi, Erken Modern dönemin cadı mahkemelerinin, Avrupa'nın Hıristiyanlaşmasından sağ kurtulmuş olan Hıristiyanlık öncesi, bir pagan dini bastırma girişimi olduğunu öne süren, günümüzde kabul görmeyen bir teoridir. Savunucularına göre, cadı kültünde, Hıristiyanlar tarafından zulmedilen ve Şeytan olarak atıfta bulunulan boynuzlu bereket, yer altı, av ve avcı tanrısının etrafında cadıların Şabatı'nda dönülerek ibadet ediliyordu.
Kullanıcı:Ashriels/madde adı
Conneticut'ın 17. yüzyıldaki cadı davaları, Salem, Massachusetts'a göre uzun bir süre gölgede kalmıştır. Bunun nedeni Salem ve Massachusetts'ta ki davaların daha çok sayıda ve daha çok ses getirmesidir. Ancak Connecticut'takiler, Salem'den kırk yıl önce, New England'daki ilk cadılık denemeleri arasındaydı. Mary Johnson'ın 1648'de Wethersfield'daki cadılık itirafı, kolonilerde türünün ilk örneğiydi.
Coven
Bir coven /kʌvən/ genellikle bir cadılar grubu veya  topluluğunu ifade etmektedir. "Coven" kelimesi (Anglo-Norman covent, cuvent, Eski Fransızca covent, Latince conventum = convention köklerinden), Margaret Murray'in Avrupa'daki tüm cadıların "covenler" olarak adlandırdıkları on üç kişilik gruplar halinde bir araya geldiği fikrini ortaya attığı 1921 yılına kadar İngilizce'de büyük ölçüde kullanılmadan kaldı.[1]
Daemonologie
Daemonologie (veya tam adıyla Daemonologie, In Forme of a Dialogue, Divided into three Books: By the High and Mighty Prince, James &c.) 1597'de[1] İskoçya Kralı VI. James (daha sonra İngiltere kralı) tarafından çağdaş büyücülük ve eski kara büyüde kullanılan çeşitli kehanet yöntemleri arasındaki tarihsel ilişkiler üzerine felsefi bir tez olarak yazıldı ve yayınlandı.
Erken modern dönemde cadı mahkemeleri
Karşı-Reformasyon ve Avrupa din savaşları sırasında kabaca %80'ini kadınların[1][2] ve çoğunluğunu 40 yaşının üzerinde insanların[3][4][5][6] oluşturduğu yaklaşık 50.000 kişi[7][8] büyücülük suçlaması nedeniyle yargılandı ve kovuşturmalar 1580-1630 yılları arasında tepe noktasına ulaştı.
Johann Weyer
Johann Weyer ya da Johannes Wier (Latince: Ioannes Wierus ya da  Latince: Piscinarius; 1515 – 24 Şubat 1588), Hollandalı hekim, okültist ve demonolog. Heinrich Cornelius Agrippa'nın takipçisi ve öğrencisidir. Cadıların zulmüne karşı ilk yayın yapanlar arasındaydı. De praestigiis daemonum (Demonların İllüzyonları ve Büyüler ve Zehirler Üzerine, 1563) adlı çalışması en bilinen eseridir.
Juju (kültür)
Juju, batıl inançlarla bağlanılan ve büyülü özellikler taşıdığına inanılan birer tılsım yahut fetiş olarak tanımlanabilecek nesnelerdir.[1] Genellikle Batı Afrika'da yaygındır ve eğer bir bebek ateşlenirse o bebek juju büyücüsüne götürülür. Büyücü o bebeğin vücudunu özel bir bıçakla özel şekiller yaparak keser. İzler o kadar derindir ki hayat boyunca taşınır.
Kara kedi (evcil kedi)
Kara kedi siyah kürklü melez veya safkan evcil kedilerdir. Bombay ırkı sadece siyah renktedir. Sadece siyah kürk pigmentasyonu dişi kedilere kıyasla erkek kedilerde daha fazla görülür.
Malleus Maleficarum
Malleus Maleficarum, (ing. Hexenhammer ya da Hammer of Witches) Türkçedeki ismiyle Cadı Çekici. 1486 yılında Dominikan Tarikatı rahibi Heinrich Kramer (Institoris) tarafından yazılmış demonoloji literatürünün en ünlü kitabı.[1] 1519 tarihli Nürnberg baskısında kitabın yazarları Heinrich Kramer ve Jacob Sprenger olarak verilmesine rağmen yapılan son çalışmalar kitabın yazarının Heinrich Kramer olduğunu ortaya koymaktadır.[2]
Margaret Murray
Margaret Alice Murray (d. 13 Temmuz 1863 – ö. 13 Kasım 1963), İngiliz Egyptologist, arkeolog, antropolog, tarihçi ve halkbilimci. Birleşik Krallık'ta arkeoloji öğretim görevlisi olarak atanan ilk kadındır. 1898 den 1935'e kadar University College London'da (UCL) çalıştı. 1953'ten 1955'e kadar Folklor Derneği Başkanı olarak görev yaptı.
Mary Walcott
Marry Walcott, Salem Cadı Mahkemeleri'nde 1692-93 yılları arasında "Rahatsız Kız" tabiri ile çağrılan tanıklardan biri. Genellikle mahkeme odasında "merkezde olan" veya "tanık" olarak resmedilir.
Orkney'de büyücülük
Orkney'deki büyücülüğün kökeni muhtemelen sekizinci yüzyıldan itibaren takımadalar üzerindeki Norsemen yerleşimine dayanmaktadır. Erken modern döneme kadar sihirli güçler genel yaşam tarzının bir parçası olarak kabul edildi, ancak İskoçya anakarasında cadı avları başladı ve 1563 İskoç Cadılık Yasası cadılık veya cadılara danışmayı ölümle cezalandırılacak bir suç haline getirdi. Büyücülükten yargılanan ve infaz edilen ilk Orcadialılardan biri, 1594'te Allison Balfour'du. Balfour, yaşlı kocası ve iki küçük çocuğu, kendisinden bir itiraf elde etmek için iki gün boyunca şiddetli işkenceye maruz kaldı.
Traité sur les apparitions des esprits et sur les vampires ou les revenans de Hongrie, de Moravie, &c.
Traité sur les apparitions des esprits et sur les vampires ou les revenans de Hongrie, de Moravie, &c. (Ruhların Görünüşleri ve Macaristan, Moravya ve diğer yerlerin Vampirleri veya Hortlakları Üzerine İnceleme), Benedikten Tarikatı'ndan bir tefsirci ve 18. yüzyıldan kalma bir Lorraine alimi olan Antoine Augustin Calmet adlı bir Başrahip keşişin birçok çalışmasından biri olup; Dom Calmet olarak da bilinir. Çalışma, meleklerin, iblislerin ve diğer ruhların görünüşleriyle ilgili okült konulara ilişkin kapsamlı araştırmayı ele alan 2 cilt halinde yayınlanmıştır.
Uçan süpürge
Uçan süpürge, Avrupa mitolojisinde cadıların üzerine binerek uçtuklarına inanılan, otlardan yapılmış, tahta saplı süpürge.
Zehir Davası
Zehir Davası (l'affaire des poisons) Kral XIV. Louis döneminde Fransa’da yaşanan büyük bir cinayet skandalıydı. 1677 ve 1682 yılları arasında, aristokrasinin bir dizi önde gelen üyesi zehirleme ve cadılık ile suçlandı. Skandal kralın iç çemberine girdi. 36 kişinin infaz edilmesine yol açtı.
Šulak
Šulak, Babil tıp-büyü geleneğinde yer alan ve tuvalet ile ilişkilendirilen bir cindir. Šulak, çeşitli hastalıklara neden olan bir tanrı, tanrıça veya ruhun “eli” olarak atfedildiği “Teşhis El Kitabında (Tablet XXVII)” yer almaktadır. Bu  “Pusucu” varlık,  olası kurbanının  yalnız olma ihtimalinin yüksek olduğu yerlerde pusuya yatan bir cin türüdür. Bir kişi tuvalette dışkılama  işlemini gerçekleştirdiği zamanda yalnız kalır ve bu nedenle savunmasızdır: işte  bu anlarda “Šulak o kişiye vuracak!” ya da  o kişiye  bir tür ”vuruş” yapar denilir.[1] (bkz.). El kitabının başka bir yerinde “Vurucu: simutti ” veya “Vuran ” olarak sıfatla taşımaktadır. Bu cin'e çok daha erken bir gönderme Hitit tanı metninde bulunur[2].
Demon
Demon, Hristiyan edebiyatında kötü niyetli doğaüstü varlık taifesidir. Terimin kökeni eski Yunancada tamamen farklı anlamlarda kullanılmış olan daimon sözcüğüdür.[1]
Fulad-zereh
Fulad-zereh (Farsça: فولادزره, Fulâd-zereh) anlam olarak çelik zırha sahip olmak veya çelik zırh demektir. Amir Arslan'nın hikâyesindeki kocaman boynuzlu iblisin adıdır.Bu isim muhtemelen öykünün yazarı tarafından daha eski bir düz yazı destanı olan Romūz-e Ḥamza'dan ödünç alınmıştır. Fulad-zereh tasvirlerinde büyük, büyülü güçlere sahip, uçabilen ve hava gezintileri sırasında gördüğü, kaçırdığı ve baştan çıkarmaya çalıştığı güzel kadınlara düşkün, kocaman çirkin bir iblisdir. Kendi başına güçlü bir cadı olan annesi, Fulad-zereh'in vücuduna, Šamšīr-e zomorrodnegār adlı özel bir kılıcın darbeleri dışında onu tüm silahlara karşı dirençli kılan bir büyü yapmıştı. Bu kılıç aslen Kral Süleyman'a aittir ve Fulad-zereh tarafından dikkatlice korunur, çünkü bu kılıç iblislere zarar verebilecek tek silahtır. Bu kılıcın neden olduğu bir yara, ancak Fulad-zereh'in beyini dahil olmak üzere çeşitli bileşenlerden yapılmış özel bir iksirle tedavi edilebilirdi. Fulad-zereh ve annesi, Amir Arslan tarafından öldürüldü.[1]
Ulupoka
Polinezya mitolojisinde Ulupoka, kötülüğün ve şeytanların tanrısıdır . Tanrı en çok Fiji'de bilinir.  Efsanelere göre Ulupoka, diğer tanrılarla savaşırken başı kesildi. Başı yere düştü ama ilahi doğası gereği ölmedi. Bedeni tapınağında kalacaktı ama şimdi başı etrafta dönüyor, fesatlık, hastalık ve ölüme neden oluyor.
Amabie
Amabie, Japonya'da söylentilere konu olan bir Yōkai türüdür. Denizin dibinden ışıkların yansıması gibi doğaüstü olaylara sebep olduğu ve bol hasat, salgın hastalıklar veya benzeri şeylere dair kehanetlerde bulunduğuna inanılır.
Atargatis
Atargatis (/əˈtɑːrɡətɪs/; Eski Yunanca: Ἀτάργατις, romanlaştırılmış: Atárgatis veya Aramice: 𐡀𐡕𐡓𐡀𐡕𐡄‎,  Klasik Süryanice: ܬܪܥܬܐ, romanlaştırılmış: Tarʿaṯā), Klasik antik dönemde kuzey Suriye'nin baş tanrıçasıydı. Yunan tarihçi Ctesias ayrıca onun için Derketo (Koinē Yunanca: Δερκετὼ) adını kullandı ve Romalılar ona Dea Suriye veya tek kelimeyle Deasura adını verdiler. Öncelikle bir bereket tanrıçasıydı, ancak şehrinin ve halkının baalatı ("Hanım") olarak, onların korunmasından ve esenliğinden de sorumluydu. Baş mabedi, Suriye'nin Halep kentinin kuzeydoğusundaki modern Menbiç'teki Hierapolis'teydi.[1][2]
Deniz erkeği
Deniz erkeği ya da merman, deniz kızının efsanevi erkek muadilidir. Belden yukarısı erkek bir insan formuna sahip olan mermanların belden aşağısı balık formundadır ve bacakları yerine pullu balık kuyrukları vardır. "Merboy"lar genç mermanlardır.
Küçük Deniz Kızı (heykel)
Küçük Deniz Kızı'nın heykeli (Danca: Den lille havfrue) Kopenhag'da Langelinie limanında bir taşın üzerinde oturur. Heykel Danimarka'nın başkenti Kopenhag'ın simgesi durumundadır.
Rusalka
Rusalka (Rusça: руса́лка; Lehçe: rusałka), Slav mitolojisinde ve folklorunda kadın ruhu, su perisi.[1][kaynak güvenilir mi?] Terim bazen Bulgarca, Beyaz Rusça, Rusça ve Ukraynacadan "deniz kızı" olarak çevrilir.
Triton (mitoloji)
Triton, Poseidon ile Amphitrite'nin oğlu. Poseidon'un habercisi. Belden yukarısı insan, belden aşağısı balık şeklinde, ayakları at ayağına benzeyen bir deniz tanrısıdır. Denizin dibinde anasının ve soylu babasının yanında altından bir sarayda oturur. Argonaut'lara Akdeniz'e çıkmanın yolunu gösterdiği söylenir ve Pallas adında bir kızı olduğu, bu kızın Athena'nın efsanesinde önemli rol oynadığı belirtilir.
Angrboda
Angrboda ya da Angerboda, Loki'nin sevgilisi olan Jötunn Kadını. Kurt Fenrir, Jörmungandr ve Hel onun ve Loki'nin çocuklarıdır.[1]
Atlas (mitoloji)
Atlas, Yunan mitolojisinde Titan soyundan bir kişilik olup, Titanlar ile Olymposlu tanrılar arasında yaşanan iktidar savaşının sonunda Gökkubbe’yi taşımakla cezalandırılmıştır.
Cacus
Roma mitolojisinde Cacus ( Yunanca'daki[1] κακός'dan türemiştir, yani kötü) ateş püskürten bir devdi ve Vulcan'ın oğluydu ( Plutarch ona Hephaestus'un oğlu derdi ).[2] Roma'nın kurulmasından önce Aventine Tepesi'ni terörize ettikten sonra Herkül tarafından öldürüldü.[3]
Damasen
Damasen, Ares'e karşı gelmek için doğan giganttır. Gaia ve Tartarus'un çocuğudur. Arese karşı doğduğu için onun zıttııdır. Bu yüzden Damasen barışçıldır. Damasen barışçıl olduğu için Gigant-Tanrı savaşına katılmamıştır. Damasen'in Anadolu'da yaşadığı inanılmaktadır. Anadolu'da çobanlık ve çiftçilik yapar ve insan çiftçi ve çobanlarla arkadaş olurdu. Gaia onun barışçıl olup savaşa katılmamasına çok öfkelenmişti. Bunun üzerine bir Drakon gönderir. Drakon Damasen'in bütün çiftçi ve çoban arkadaşlarını öldürür. Damasen bunu öğrendiğinde öfkeden deliye
döner. Drakon'un peşine düşüp bir ağaç ile onu öldürür. Gaia drakonu öldürdüğü için Damaseni lanetler. Laneti Tartarus'taki bir bataklıkta sonsuza dek kalıp her gün Drakon'un saldırısına uğramaktır. Bu yönüyle Damasen'in sonu Prometheus'a benzemektedir. Damasen'in hala Tartarus'ta olduğuna inanılmaktadır. Damasen Olimpos Kahramanları serisindeki "Hades'in Evi" kitabının bir kısmında görülmüştür.
Elathan
Kelt Mitolojisinde Fomorlar'ın krallarından biri.Tanrıların düşmanlarındandır.Oğlu Bres, Dagda’nın kızı Brigit ile evlenir ve Tuatha Dé Dannan’nın kralı olur, daha sonra Nuada onu bu görevden kovar.Bunun üzerine Elathan Tanrılar'a yine savaş açar.[1]
Gerðr
İskandinav mitolojisinde, Gerðr (Eski Norsça "çevrili"[1]) jötunn, tanrıça, ve tanrı Freyr'in karısıdır. Gerðr Büyük Edda, Nesir Edda, Heimskringla ve skaldların şiirlerinde yer almaktadır. Gerðr, Gerd ya da Gerth şeklinde ingilizleştirilmiştir.
Heimdallr
Heimdallr, İskandinav mitolojisinde tanrıların ve Midgard ile Ásgard arasındaki Bifrost köprüsünün bekçisidir.[1] Bir Aesir tanrısıdır ve Odin'in oğludur.[2] Gözlerinin dünyanın öbür ucunu görebilecek kadar keskin, kulaklarının bir çimin büyüdüğünü duyabilecek kadar hassas ve bir kuştan daha az uykuya ihtiyaç duyduğu[3] söylenir. Aynı zamanda Odin'in elit askerleri olan Einherjarları yetiştirir.[2] Kıyamet günü Loki ile dövüşecektir, bu savaşta kimse galip çıkmayacak ikisi de ölecektir.[2]
Hrisaor
Hrisaor, Poseidon ve Medusa'nın oğlu Pegasus'un kardeşi, Callirhoe'nin Kocası, Geryon'un babası, Oceanus'un damadı.
Hyrrokkin
Hyrrokkin İskandinav mitolojisinde bir kadın Jötunn.13.yüzyıl şairi Snorri Sturluson'a göre, gemiyi kıpırdatamayınca, Baldr'ın cenazesinde Æsir (tanrılar) 'dan sonra gemilerin en büyüğünü denize indirdi. [2] [3]
Jötunn
Jötunn ya da bilinen çoğul adıyla jötnar, İskandinav mitolojisinde devler ve trollere verilen addır.[1] İnsanüstü güçlere sahip olan bu devler, sıklıkla tanrılarla evlilik yapmalarına rağmen çoğu zaman Aesir ile Vanir'in karşısında yer alan bir ırkın üyesidir.[1] Niflheim, Utgardr ve Jarnvidr gibi yerlerin adlarıyla alakası vardır.[1] Bu devler beş gruba ayrılırlar: Buz Devleri, Ayaz Devleri, Kaya Devleri, Dağ Devleri ve Ateş Devleri. İlk üç grup Jötunheimr'da yaşarken Ateş devleri Muspellheim'da yaşarlar.[1] Onların lideri Surtr'dur. Dağ Devleri'nin yaşadığı Utgardr'da büyük olasılıkla Jötunheimr'dadır.[1] Trolller'se hem Jotunheimr'da, hem başka diyarlar'da da yaşayan bir türdür. Thurslar ise devler arasında en güçlü olanlarına denir. (Troll kelimesi Thurs kelimesiyle bağlantılıdır.) Jötunn isminin Anglo-Sakson dilindeki başka bir telaffuzu da Ettin'dir. (Tolkien'in Orta Dünya mitojisi'ndeki Ent ismi, Ettin kelimesine dayanmaktadır.)
Loki
Loki, İskandinav mitolojisinde kötülük ve kurnazlık tanrısı. Kimi tasvirlerde boynuzludur. Ayrıca şekil değiştirme yeteneğine sahiptir. Loki'nin Angrboda ile evliliğinden Jörmungandr, Fenrir ve Hel adında çocukları vardır.[1] Sigyn ile olan evliliğinden ise Narfi ve Vali adlı iki çocuğu bulunmaktadır. Loki aynı zamanda cinsiyet değiştirebilen bir tanrıdır. Bir aygırı baştan çıkartması gerektiği zaman, bir kısrağa dönüşmüş ve dönüşümden Sleipnir doğmuştur. Sekiz bacaklı bu atı Loki, Odin'e hediye etmiştir.[2]
Menoitious
Menoitious, titan Iapetus ve  Klymene'nin oğlu;  Atlas,  Prometheus ve  Epimetheus'un kardeşidir.İsmi antik Yunanca sözcükler olan Menos (-ebilmek) ve Oitos (akıbet) sözcüklerinin birleşiminden oluşmuştur.Varolan kaynaklara bakıldığında şiddetli öfkenin, düşüncesizce hareket etmenin ve faniliğin tanrısı olabileceği düşünülür.
Móði ve Magni
İskandinav mitolojisinde, Móði (ingilizleştirilmiş hali Módi ya da Mothi) ve Magni, Thor'un oğullarıdır. İsimlerinin anlamı "Cesur" ve "Güçlü"dür. Rudolf Simek'e göre Thor'un kızı Þrúðr ("Kuvvet") ile birlikte babalarının özelliklerini barındırmaktadırlar.[1] Devlerin tanrılara karşı üstünlük kazandığı savaşta Magni, tanrıların devlere karşı alacağı intikamın öncüsü olacaktır.[kaynak belirtilmeli]
Patagonlar
Patagonlar veya Patagonya devleri, ilk defa zamanın az bilinen bölgesi ve sahili olan Patagonya'da rastlanan efsanevi insan ırkıdır. İlk Avrupalıların kayıtlarına göre, boylarının normal insan boyunun iki katını geçtiği, hatta bazı kayıtlara göre 3,5 - 4,5 metreyi bulduğu söylenir. Yaşamış olması mümkün olmayan bu insanların varlığı, bölgedeki Avrupalıların akıllarında, 18. yüzyılın sonlarında büyük ölçüde çürütülene dek 250 yıl kadar kalmıştır. Ancak Güney Amerika efsaneleri birkaç dev kabile soyundan bahseder. Örneğin, ortalama 7 fit (2,134 metre) boyunda ve kızıl saçlı oldukları söylenen Peru'nun Çancasları veya Çanakları [1].
Porfirion
Porphyrion, Yunan mitolojisinde Tartarus ve Gaia'nın oğlu olan Gigant kral. Porphyrion Tanrı Zeus'u öldürmek üzere yaratılmıştı ve ona denkti. Savaş'ta Herakles ve Zeus tarafından yok edilmiştir.
Selene
Selene, (Grekçe: Σελήνη, "ay") veya Mene (Grekçe: Μήνη),[1] Yunan mitolojisindeki ay tanrıçası. Hyperion ve Theia isimli titanların kızıdır.[2] Zeus'tan Pandia isminde kızı olmuştur. Geleneksel ilahi soyağacına göre Helios, yani güneş, Selene'nin erkek kardeşiydi. Helios gökyüzündeki yolculuğunu bitirdiğinde, Selene kendi yolculuğuna başlardı. Ayrıca şafak tanrıçası Eos da onun kardeşiydi. Roma mitolojisindeki muadili Luna'dır. Selene isminin, Yunanca kökenli "ışık" anlamındaki selas (Grekçe: σέλας) ile ilişkili olduğu düşünülmektedir.[3]
Suttungr
İskandinav mitolojisinde Suttungr (/ˈsʊtʊŋər/ SUUT-uung-ər) bir jötunn, Gilling'in oğlu, (Suttungr annesi ile birlikte), Fjalar ve Galar tarafından öldürülmüştü .
Theia
Theia (Grekçe: Θεία); Euryphaessa ya da bilinen diğer bir adıyla Evrifaessa, Yunan mitolojisinde Titanlar'ın aydınlık tanrıçası. Kardeşi ve kocası Hyperion'dan Helios, Selene ve Eos'un annesidir. "Thia" veya "Thea" diye de anılır. Diğer bir görevi de değerli taşlar üzerinedir; bu taşlar altın, gümüş ve mücevherlerdir. Euryphaessa, geniş aydınlatır anlamına gelir.
Thurs
Thurs (Antik İskandinavca:Durs,Orta Germence Thurisaz), Cermen mitolojisinde Jötunn devleri arasında en güçlü olanlara verilen isimdir. Troller'e benzerler. En tehlikeli olanlarının Hrimthursar'lar yani Dağ devleri olduğu söylenir.[1]
Utgard
Utgard (Antik İskandinavca Utgardr : Dışta kalan Dünya) Dağ Devleri'nin yaşadığı kale. Midgard ve Asgard'ın dışındadır. Büyük ihtimalle Jötunheimr'dedir. Liderleri Utgard Loki'dir.[1]
Utgard Loki
Utgard Loki (Antik İskandinavca Utgardr Loki: Dağların Lokisi) Dağ devi Lordu. Büyü ve hilelerde ustadır. Diğer bir adı Skyrmir'dir. Büyük ihtimalle Jötunheimr'de bulunan Utgard'da oturur. Thor, Loki, Tjalfi ve Roskva onun misafiri olduğunda onları çeşitli yarışmalara davet eder, hilelerle onları yener ve çeşitli yanılsamalarla onları kandırır.[1]
Ye'cüc ve Me'cüc
Yecüc ve Mecüc (Arapça: يَأْجُوج وَ مَأْجُوج; İbranice: גּוֹג וּמָגוֹג, Gōg ū-Māgōg), kimi dinlerde bahsi geçen efsanevi varlıklar (topluluk, insanlar ya da cüceler). Bu varlıklar çeşitli dinlerde, mitolojilerde ve kültürlerde cüceler veya dev, şeytan, kavimler veya ülkeler olarak anılır.
Ara Pacis
Ara Pacis Augustae (Latince, "Görkemli Barışın Sunağı"; bilinen adı Ara Pacis), Roma tanrıçası olarak tahayyül edilen Barış'a adanmış sunak. Sunak, Roma İmparatoru Augustus tarafından (ya da onun için) sipariş edilmiş ve MÖ 30 Ocak 9 tarihinde Augustus'un Galya ve Hispania'daki zaferlerinin ardından tesis edilen barışı kutlamak için Roma Senatosu tarafından kutsanmıştır.[1] MÖ 4 Temmuz 13 tarihinde hizmete girmiştir. Sunak, Roma İmparatorluğu'nun baskın askeri güç olmasıyla elde ettiği Pax Romana nın sağladığı barış ve refahtan duyulan memnuniyeti resmetmek için yapılmıştır.
Lupercalia
Lupercalia, Roma'da, kötü ruhları kovarak şehri temizlemeyi ve böylelikle sağlık ve bereketi serbet bırakmayı amaçlayan, 13 Şubat'tan 15 Şubat'a kadar kutlanan çok eski bir Roma pastoral festivali. Antik dönemde Lupercalia'nın Antik Yunanistan'daki Arkadya bölgesinde kutlanan Lykaia festivali (Yunanca: λύκος — lykos, "kurt", Latince lupus) ve Faunus'un Yunan mitolojisindeki karşılığı olan tanrı Lycaean Pan ile ilişkili olduğuna inanılırdı.[1]
Roma'nın kuruluşu
Roma'nın kuruluşu arkeolojiden ve filolojiden faydalanılarak araştırılabilirse de, bizzat Antik Romalılardan miras kalan geleneksel anlatılar şehrin en erken tarihini efsaneler ve mitlerle örülü bir şekilde açıklar. Bu mitlerin en tanınmışı, Roma mitlerinin belki de en ünlüsü, dişi bir kurt tarafından emzirilen Romulus ve Remus kardeşlerin hikâyesidir.[1] Bu hikâye daha sonraları, zamanda daha geri giden bir hikâye ile uzlaştırılıp, ikisi birlikte ikili bir söylence oluşturmuştur. Zamanda daha geriye giden bu hikâyeye göre Troyalı mültecî Aeneas İtalya'ya kaçmış ve burada oğlu Iulus aracılığıyla Roma soyunu başlatmıştır. (bkz.: Julio-Claudian Hanedanı)[2]
Amaru (mitoloji)
Amaro, amaru (keçuva) ya da katari (aymaraca),  Güney Amerika And medeniyetlerinin mitolojisinde daha çok Tiwanaku ve İnka imparatorluklarıyla ilişkilendirilen efsanevi bir yılan veya ejderhadır. İnka mitolojisinde, amaru yeraltında yaşayan kocaman çift başlı bir yılandır.[1] Bir kuş ve puma başıyla resmedilen amarular, Tiwanaku, Bolivya'daki Güneş Kapısı'ndaki basamaklı bir dağ veya piramit motifinin ortasındaki merkezi bir unsurdan ortaya çıkmaktadır. Amaru genellikle kuşa benzer ayak ve kanatlarla görülür[2] ki böylece bir ejderhaya benzemektedir. Amaru'nun yeraltı dünyasının manevi aleminin sınırlarını aşabileceğine inanılıyordu.[2]
Avrupa ejderhası
Avrupa ejderhası, Avrupa'nın örtüşen kültürleri arasında folklor ve mitolojide geçen efsanevi yaratıklardır.[1]
Aziz Yorgi ve Ejderha
Aziz Yorgi’nin (ö. 303) efsanesinde insan kurbanı isteyen bir ejderhayı öldürmesini anlatır. Hikaye ejderhanın köylülerden zorla haraç aldığından bahseder. Köylülerin verecek hayvanları ve incik boncukları kalmadığında yılda bir defa insan kurban etmeye başlamışlardır. Bu sistem sıradaki kurban olarak bir prenses seçilene kadar köylülerce kabul edilmiştir. Daha sonra Aziz Yorgi sıradaki kurban olarak seçilmiş olan prensesi kurtarır. Hikaye önce 11. Ve 12. yüzyıllarda Kapadokya’da ortaya çıkmıştır ama daha sonra 13. yüzyılda Libya’ya Altın Efsane ile yayılmıştır.[1]
Benzaiten
Benzaiten (Japonca: 弁才天, 弁財天), Hindu tanrıçası Saraswati'den kaynaklanan bir Japon Budist tanrıçasıdır.[1] Benzaiten ibadeti, 6 ve 8. yüzyıllarda, esasen kendisine ayrılmış bir bölümü olan Altun Yaruk'un Çince çevirileri ile Japonya'ya geldi. Lotus Sutra'da da bahsedilir ve tıpkı Saraswati'nin bir vina tuttuğu gibi biwa ile tasvir edilir. Benzaiten hem Budizm hem de Şintoizm'de senkret bir varlıktır.
Cava Ejderha
Cava Ejderha, Cava mitolojisinde yeraltı yılanı. Cava Ejderha büyük yılan bir doğaüstü varlıklar yöneticiler bir tezahürü olarak şekillenmiştir. yer alan büyük bir yılan biçimli efsane yaratığıdır.
Çin ejderhası
Çin ejderhası, Çin mitolojisinde bulunan bir efsanevi yaratıktır. Ejderhaların kaplumbağa, balık ve hayali yaratıklar gibi birçok hayvana benzeyen formları bulunur ancak onlar daha çok dört ayaklı yılan gibi gösterilir. Çin ejderhaları geleneksel olarak, merhameti ve ihtişamın kudretini sembolize ederler ve özel olarak suyu, yağışı, fırtına ve seli yönetmek gücüne sahiptir. Ejderhalar ayrıca gücü, kuvveti ve buna layık olan insanların başarısını temsil ederler. Bununla birlikte Çin imparatoru imparatorluğun gücünü göstermek için ejderhayı simge olarak kullanıyordu ve Qing Hanedanı döneminde ulusal bayrağa eklenmiştir.[1]
Druk
Druk (Tibetçe: འབྲུག, Dzongka: འབྲུག་), Tibet ve Butan mitolojisinin "Gürleyen Ejderha"sı ve Bhutan ulusal sembolüdür. Ellerinde mücevher tutan ve bolluğu, zenginliği temsil eden bir druk, Bhutan bayrağında yer almaktadır. Dzongka dilinde Bhutan, "Druk Ülkesi" anlamına gelen Druk Yul olarak anılmaktadır ve Bhutan liderlerine "Gürleyen Ejderha Kralları" anlamına gelen Druk Gyalpo demekteler. 2008'deki Bhutan Millet Meclisi seçimlerine katılan dört siyasi parti Druk [renk] Partisi adını aldı. Bhutan ulusal marşı olan Druk tsendhen, "Druk Krallığı" olarak Türkçeye çevrilir.
Ejderha (burç)
Ejderha (Çince: 龍; pinyin: lóng), Çin takvim sisteminin bir parçasını oluşturan Çin burçlarında görülen 12 yıllık tekrarlanan hayvan döngüsünün beşincisidir. Ejderha yılında doğanlar idealistler, mükemmeliyetçiler, esnek olmayan ve bilinçli kişiler olarak kabul edilir.
İlluyanka
İlluyanka, Hitit mitolojisinde yılansı bir ejderha ve bu ejderhanın fırtına tanrısı Teşup ile olan mücadelesini konu alan efsane.[1] İki farklı versiyonu olan efsane Hititlerin Purulliyaş şenliğinde yapılan dinî ritüeller sırasında söylenmekte olan kült bir efsanedir.[2][1]
Japon ejderhası
Japon ejderhası (Japonca: 日本の竜  Nihon no ryū), Japon mitolojisinde bulunan efsanevi yaratıklardır. Japon ejderhası efsaneleri, yerel efsaneler ile Çin, Kore ve Hindistan'dan gelen ejderhalar hakkındaki hikâyelerin karışımından oluşur. Ama kendi kültürlerinden gelen Ejderha konseptleri de var olmuştur.Ejderhanın stili Çin ejderhasından büyük ölçüde etkilenmiştir. Diğer Asya ejderhaları gibi, çoğu Japon olanı yağış ve su cisimleri ile ilişkili su tanrılarıdır ve tipik olarak pençeli ayakları olan büyük, kanatsız, serpantinli yaratıklar olarak tasvir edilmiştir.
Keto (mitolojik yaratık)
Keto, Gaia'nın Pontos ile birleşmesinden doğmuş  tanrıça. Kardeşi Phorkys ile birleşip Graiaları ve Gorgonları doğurur.
Kolhis ejderhası
Kolhis ejderhası (Yunanca: Δρακων Κολχικος, Gürcüce: კოლხური დრაკონი), Yunan mitolojisinde Kolhis Krallığı'ndaki Altın Postu koruduğuna inanılan, çok büyük ve çok yavaş bir ejderhadır. Tifon ve Ehidna'nın birlikteliğinden veya Tifon'un özünden doğan Kolhis ejderhasının çok uzun bir boynu, yılan gibi yüzlerce pulu ve çok uzaktan duyulabilen bir tıslaması vardı. Ovidius'un Dönüşümler eserine göre, 50 gemiden daha büyük olan Kolhis ejderhasının ibiği ve üç dili vardı. Kolhis ejderhası, önceden hiç uyumamış veya dinlenmemişti. Bazı kaynaklara göre ise bir gözü açık uyurdu.
Mavi Ejderha
Mavi Ejderha (Çince: 青龍; pinyin: Qīnglóng), Çin takımyıldızlarının Dört Simgesi ile Çin mitolojisinde En Yüksek İlahiyat'ın Beş Formu'nun bineğini veya kitonik kuvvetlerini temsil eden Ejderha Tanrıları'ndan biridir. Tam olarak "Doğu'nun Mavi Ejderhası" olarak bilinmekte olup doğuyu ve ilkbahar mevsimini temsil etmektedir.[1]
Mušḫuššu
Muşuşu veya mušḫuššu (Sümerce: 𒈲𒄭𒄊; eskiden sirrušu, sirruş diye okunurdu), antik Mezopotamya mitolojisinde yer alan bir yaratıktır. Bir kartalın pençelerine benzeyen arka ayakları, kedi gibi ince ön bacakları, uzun boynu ve kuyruğu, boynuzlu bir kafası, yılan benzeri bir dili ve bir tepesi olan pullu bir ejderhadır. En bilinen Mušḫuššu, MÖ 6. yüzyıla ait Babil şehrinin yeniden inşa edilmiş İştar Kapısı'nda bulunmaktadır. “Mušḫuššu” biçimi, Sümercedeki 𒈲𒄭𒄊 MUŠ.ḪUS ("kızılımsı yılan" anlamına gelir ve bazen "ateşli/kızgın yılan" olarak da çevrilir) kelimesinin Akadcadaki yalın hâlidir.[2]
Nehuştan
Nehuştan (veya Nehustan, İbranice: נחושתן), Eski Ahit'te bir asa üzerine dolanmış pirinçten yapılmış yılanın betimlendiği kutsal bir nesnedir. Kral Hezekiya'nın ikonoklastik reformları sonucu Nehuştan isimli tunç yılan parçalandı[1]; Musa metinlerinde bu isim kullanılmasa bile, "Hezekiya buna Nehuştan dedi".[2] Tevrat'taki Ruhbani kaynak, Musa'nın İsrailoğulları'ndaki yılan ısırıklarını 'ateşli yılan' ile tedavi ettiğini belirtir.[3] Buna Nehuştan ismi verilişi Hezekiya döneminden öncesine rastlamaz.[4]
Tiamat
Tiamat (Akadca: 𒀭𒋾𒊩𒆳 DTI.AMAT ya da 𒀭𒌓𒌈 DTAM.TUM, Yunanca: Θαλάττη Thaláttē)[3] antik Babil inanışına göre daha genç tanrılar üretmek için tatlı su tanrısı Apsû ile çiftleşen tuz denizinin ilkel tanrıçasıdır. İlkel yaratılıştaki kaosun sembolüdür. Kadın olarak anılır[4] ve "parıldayan" olarak tanımlanır.[5] Tiamat mitosunun, Tiamat'ın tuzlu ve tatlı su arasında kutsal evlilik yaptığı bir yaratıcı tanrıça olduğu ve birbirini izleyen nesiller boyunca kozmosu barışçıl bir şekilde yarattığı iki bölüm olduğu öne sürülür. İkinci Chaoskampf'ta Tiamat, ilkel kaosun canavarca bir düzenlemesi olarak kabul edilir.[6] Bazı kaynaklar onu bir deniz yılanı veya ejderha resimleriyle tanımlar.[7]
Tifon
Tayfun (Antik Yunanca: Τυφῶν, Tuphōn, [typʰɔ̂ːn]), veya Typhoeus (Τυφωεύς, Tuphōeus), Typhaon (Τυφάων, Tuphaōn) veya Typhos (Τυφώς, Tuphōs)), Yunan mitolojisinde Gaia ile Tartaros'un oğludur.  Yüz başlı yılan olduğu, başından alevler saçtığı, gözlerinin ateşle parladığı söylenir.  Ehidna ile birleşiminden bir sürü canavar çocukları olmuştur. Bunlar Geryon'un kalesini koruyan köpek Orthos, Hades'in köpeği Kerberos, Lerna bataklığının canavarı Hidra, üç kafalı Khimaria'yı, Herakles'in 12 görevinden biri olan Nemeia Aslanı'nıdır.
Vişap
Vişap (Ermenice: Վիշապ), Livyatan'a benzer şekilde su ile yakından ilişkili olan, Ermeni mitolojisine ait bir ejderhadır. Genellikle kanatlı bir yılan veya farklı hayvanların elementlerinin birleşiminden oluşan bir şekilde tasvir edilir.[1][2] Ermeni mitolojisinde, Vişap'ın su, bereket ve yaşam kaynağı olarak kabul edildiği düşünülür. Bu nedenle, Vişap, Ermeni kültüründe önemli bir sembolik değere sahiptir.
Wyvern
Wyvern (okunuşu: Vay-vırn) mitolojik, Orta Çağ Avrupa varyantı bir ejderha türüdür. World of Warcraft, Heroes of Might and Magic(en), ve Dungeons and Dragons gibi çoğu fantazi oyunlarında yer almıştır.
Viper yani dev engerek kelimesi ile aynı kökten türemiştir. Bir tür uçabilen dev kertenkeledir.
Ejderhalardan farkı ağzından ateş çıkaramaması ve kollarının olmamasıdır.
Yam (mitoloji)
Yam, Yamm, ya da Yammu, Tunç ve Erken Demir Çağlarında deniz ve nehir tanrısıydı.
Yam, Kenan dillerinde Yam (İbranice: ים) ya da Yaw olarak yazılır ve "deniz" anlamına gelir. Ugarit ırmak ve deniz tanrısının adlarından biridir. Ayrıca "Hâkim Nahar" (Nehirlerin hakimi) olarak da isimlendirilir. El'in oğullarından biridir.
Kurt adam
Kurt adam, dolunay sırasında kurt gibi korkunç bir yaratığa dönüşen efsanevi insan. Bir insanın bir hayvan, özellikle de kurt biçimine girebilmeye yetenekli olması, kurt adam söylencesinin çıkış kaynağı hakkında yeterli bir açıklama değildir. Genellikle bir kurt tarafından ısırılma ya da belirli ayda doğma olayı diye bilinir. Çok eskiden beri çeşitli kaynaklarda ve toplumlarda kurt adam öykülerine rastlanmaktadır. Farklı coğrafyalarda yaşayan insan topluluklarında sadece kurt adamlık değil çeşitli insan hayvan karışımı yaratıklara da rastlanmaktadır. İskandinavların ayı adamları, Kızılderililerin bizon adamları, Afrikalıların sırtlan adamları, Türklerin itbarakları ve İstanbul’un kedi kadınları bunlara örnektir.
Petrus Gonsalvus
Petrus Gonsalvus, (Pedro González) İtalyan doğabilimci Ulisse Aldrovandi tarafından verilen adıyla "orman adamı", 1537 yılında İspanya'nın Kanarya Adaları'na bağlı Tenerife adasında "konjenital hipertrikoz universalis" hastalığı ile doğmuştur.  Gonsalvus tüm vücudu kıllar ile kaplı olduğundan dolayı diğer insanlardan farklıydı. Aslında kendisinin hastalığı tıp dilinde hipertrikoz olarak bilinen,  normalin üzerinde anormal bir şekilde vücut kıllarının, diğer insanların saçları kadar uzamasıydı. Fakat yaşadığı yıllarda henüz bu hastalık tam olarak bilinmediğinden dolayı, tüm yaşamı boyunca tıbbi araştırmalara konu oldu ve bu durum kendisini tanınır hale getirdi. Ayrıca bu hastalıktan dolayı "Tenerife Wild Gentleman" ve "Kurt Adam Canario" takma adlarıyla da bilinmektedir.[1]