aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
Üç Krallığın Kayıtları
Üç Krallığın Kayıtları (Çince: 三國志; pinyin: Sānguózhì), Geç Doğu Han Hanedanı (MS 184-220) ile Üç Krallık döneminin (MS 220-280) tarihini kapsayan bir tarihsel metindir. Yaygın olarak dönemin resmi tarihsel metni olarak kabul edilmektedir. Üçüncü yüzyılda Chen Shou tarafından yazılmış olup Üç Krallık dönemindeki rakip devletler olan Wei, Shu Han ve Doğu Wu'nun daha küçük geçmişlerini tek bir metinde birleştirmektedir.[1] Üç Krallığın Kayıtları daha sonra 14. yüzyılda Luo Guanzhong tarafından yazılan Üç Krallığın Hikâyesi adlı tarih romanının temelini oluşturmuştur.
Wei Kitabı
Wei Kitabı (Çince: 魏書; pinyin: Wèi Shū), Wei Shou tarafından MS 551'den 554'e kadar derlenen klasik bir Çin tarihi metnidir. Metin, Kuzey Vey ve Doğu Vey'in MS 386'dan 550'ye kadar olan tarihini anlatan önemli bir metindir[1] ve Yirmi Dört Tarih 'in bir parçasıdır.
Yuan Tarihi
Yuan Tarihi (Çince: 新唐書; pinyin: Xīn Tángshū), Çin'in Yuan Hanedanı'nın resmî tarih kitabıdır. Siyasi geleneğe uygun olarak Ming Hanedanı sarayı tarafından görevlendirilen metin, 1370 yılında Song Lian (1310-1381) yönetiminde Ming Hanedanı'nın resmi Tarih Bürosu tarafından yazılmış olup İmparatorluk Çin'in resmi Yirmi Dört Tarih'inin arasında yer almaktadır.
Zhan Guo Ce
Zhan Guo Ce (Çince: 戰國策; pinyin: Zhàn Guó Cè; "Savaşan Devletlerin Stratejileri"), MÖ 3. yüzyılda Han Hanedanı döneminde tarih yazımı şeklinde yayınlanan Çin tarihçiliğinde öncü bir referans eserdir. Savaşan Devletler Çağı'ndaki siyasi manipülasyon ve savaş anekdotlarını içerir. Diplomasi Okulu'nun stratejilerini ve siyasi görüşlerini anlattığı, dönemin tarihi ve sosyal özelliklerini ortaya koyduğu için Savaşan Devletler Çağı'nın önemli bir metnidir.
Zhuangzi (kitap)
Zhuangzi (Çince: 莊子; pinyin: Zhuāngzǐ), ideal Taocu bilgenin kaygısız doğasını örnekleyen hikâyeler ve anekdotlar içeren geç Savaşan Devletler Çağı dönemi (MÖ 476-221) eski bir Çin metnidir. Geleneksel yazarı "Usta Zhuang" (Zhuangzi) olarak adlandırılan Zhuangzi, Tao Te Ching ile birlikte Taoizm'in iki temel metninden biridir.
Zizhi Tongjian
Zizhi Tongjian (Çince: 資治通鑑; Yönetim Yardımında Kapsamlı Ayna), 1084 yılında Song Hanedanı döneminde tarih yazımı şeklinde yayınlanan Çin tarihçiliğinde öncü bir referans eserdir. 1065'te İmparator Yingzong, büyük tarihçi Sima Guang'a baş yardımcıları Liu Shu, Liu Ban ve Fan Zuyu gibi diğer bilim adamlarıyla birlikte Çin'in evrensel bir tarihinin derlemesini yönetmesini emretti. Görevin tamamlanması 19 yıl sürdü ve 1084'te halefi Shenzong'a sunuldu. Zizhi Tongjian, 16 hanedanı kapsayan ve MÖ 403'ten MS 959'a kadar yaklaşık 1400 yıla yayılan Çin tarihini kaydetmekte ve 294 cilt ve yaklaşık 3 milyon Çince karakter içermektedir.[1]
Arşavir Şıracıyan
Arşavir Şıragyan (diğer adıyla Aravir, 1900-12 Nisan 1973[1]) Ermeni yazar, tetikçi ve istihbaratçı.
Garabed Ütücüyan
Karabed Ütücüyan (Ermenice: Կարապետ Իւթիւճեան; 1823, Kostantiniye, Kostantiniye Vilâyeti – 1904, Konstantiniye) Osmanlı Ermenisi çevirmen, gazeteci ve yazar.[1]
Keğam Parseğyan
Keğam Parseğyan (Ermenice: Գեղամ Բարսեղեան, 1883 - 1915), Osmanlı Ermenisi yazarı, köşe yazarı, öğretmen, editör ve gazeteci.[1][2] 24 Nisan 1915'te tehcir edilerek Ermeni Kırımı kurbanı oldu.[3]
Rupen Sevag
Rupen Sevag (Ermenice: Ռուբէն Սեւակ) veya Rupen Çilingiryan (15 Şubat 1885 - 26 Ağustos 1915) Osmanlı Ermenisi hekim, 1912 Balkan savaşları'nda Osmanlı ordusu kaptanı, Batı Ermenice dilinde yazan şair ve nesir yazarı. 1915 Ermeni Kırımı döneminde işkence çektirilerek öldürülmüştür.
Rupen Zartaryan
Rupen Zartaryan (Ermenice: Ռուբէն Զարդարեան, 1874-1915) Osmanlı Ermenisi yazar, eğitimci ve siyasi aktivist. 1915 Ermeni Kırımı sırasında öldürüldü.
Sırpuhi Düsap
Sırpuhi Düsap, 1841-1901 toplumsal baskıları dillendiren, kadınların meslek sahibi olması için mücadele eden yazar ve aktivist kadınların eğitiminin ateşli bir savunucusu olmuştur.[1]  Kadınların kurtuluş sorununu 1880-1881 de üç makaleyle gündeme getiren Ermeni aydınıdır.[2]
Taniel Varujan
Taniel Varujan veya Çubukkâryan (Osmanlıca: دانيال چوبوقکاریان, Ermenice: Դանիէլ Չպուքքարեան), Sivas doğumlu Osmanlı Ermenisi yazar ve şair. Ermeni Kırımı sırasında tutuklandı ve işkence görerek öldürüldü. Sadece 31 yaşında olmasına rağmen 26 Ağustos 1915'te kendisi, çocukları ve bütün ailesi kesilerek öldürüldü.
Tlgadintsi
Tılgadindzi veya Tlkatintsi (Ermenice: Թլկատինցի, doğum adı Hovhannes Harutyunyan, d. Harput 1860, ö. 20 Temmuz 1915) Osmanlı Ermenisi yazar, öğretmen, ve Ermeni kırsal edebiyatının önemli temsilcilerinden biri.[1] 1915 Ermeni Kırımı kurbanıydı.[1][2][3][4][5]
Yervant Sırmakeşhanlıyan
Yervant Sırmakeşhanlıyan (Ermenice: Երուանդ Սրմաքէշխանլեան, 1870, Kostantiniye - 1915, Harput), mahlası ile Eruhan (Երուխան), 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında ünlü bir Osmanlı Ermenisi yazar. Ermeni Kırımı sırasında Osmanlı hükûmeti tarafından tutuklandı, işkence gördü ve öldürüldü. Evliydi ve bir ailesi vardı, karısı iki çocuğuyla birlikte Harput'un dışında Deyrizor'a yapılan ölüm yürüyüşlerinde öldürüldü.
Zaruhi Kalemkaryan
Zaruhi Kalemkaryan (Ermenice: Զարուհի Գալեմքեարեան; 18 Temmuz 1874[1] İstanbul - Temmuz[2] 1971, Ridgewood,[3]) Osmanlı Ermenisi asıllı Amerikalı nesir yazarı, denemeci, şair ve hayırsever.[4]
Fransız Akademisi
Fransız Akademisi[1] (Fransızca: Académie Française), Fransızca ile ilgili konularda Fransa'nın asli kurumu niteliğindedir.[2] Akademi, resmî olarak 1635 yılında Kral XIII. Louis'in başbakanı Kardinal Richelieu tarafından kurulmuştur.[2] 1793 yılında Fransız Devrimi sırasında kapatılan kurum, 1803 yılında Napoleon Bonaparte tarafından Institut de France'ın bünyesinde yeniden kurulmuştur.[2] Enstitünün beş akademisinden en eskisidir.
Hélène Carrère d'Encausse
Hélène Carrère d'Encausse (d. Zourabichvili, 6 Temmuz 1929, Paris - 5 Ağustos 2023 [1]), Rus tarihinde uzmanlaşmış Gürcü kökenli Fransız tarihçiydi. 1990 yılında Fransız Akademisi üyeliğine seçildi ve aynı zamanda ilk kadın genel sekreterliğini de yürüttü.[2]
Angoulême Büyük Ödülü
Angoulême Büyük Ödülü ya da Fransızca adıyla Grand Prix de la ville d'Angoulême, Angoulême Uluslararası Çizgi Roman Festivali'nde her yıl bir çizere çizgi roman sanatının gelişimi için yaptığı katkılardan ötürü verilen, prestijli bir ödüldür.
Bir Hizmetçi Kızın Hatıraları
Bir Hizmetçi Kızın Hatıraları (Fransızca : Le Journal d’une femme de chambre) Fransız yazar Octave Mirbeau tarafından bir roman (1900).
Değişme
Değişme[1], Michel Butor'un 1957'de kaleme aldığı Yeni Roman anlayışının ilk örnekleri arasında yer alan romanıdır. 
Özgün ve sıra dışı bir tekniğe (ikinci çoğul şahıs kullanılarak yapılan anlatım, noktalama işaretleri, kurgu gibi) sahip olan roman, öncü Fransız roman sanatının en eksizsiz ve ünlü romanı sayılmaktadır.
İşkenceler bahçesi
İşkenceler bahçesi (Fransızca :  Le Jardin des supplices) Fransız yazar Octave Mirbeau tarafından bir roman (1899).
Manon Lescaut
Manon Lescaut, Abbé Prévost'nun romanı. Özgün adı L'Histoire du chevalier des Grieux et de Manon Lescaut'dür. Bu ünlü roman önce Hollanda'da (1731), sonra Fransa'da yayınlandı (1733). Fakat o dönemin ileri gelenleri arasında konusu açıksaçık, ahlak bozucu bulunduğu için tepkiyle karşılandı ve toplatıldı. Buna rağmen çok popüler oldu ve korsan sürümleri yaygın olarak dağıtıldı.
Sarı Odanın Esrarı
Sarı Odanın Esrarı (Fransızca: Le mystère de la chambre jaune), Fransız gazeteci ve yazar Gaston Leroux'ün kurgusal gizem romanı. Kitap 1907 senesinde L'Illustration gazetesinde Eylül ve Kasım ayları arasında periyodik olarak yayınlanmıştır. 1908 senesinde ise yayın haklarıyla birlikte piyasa kitap olarak sürülmüştür. Kitabın en önemli özelliklerinden birisi tarihte ilk kez kapalı oda olgusunu gizem türünde kullanmasıdır.
Tehlikeli İlişkiler
Tehlikeli İlişkiler (Les Liaisons Dangereuses), Choderlos de Laclos'un romanıdır. Mektup roman tarzının öncü örneklerindendir.
Amédée Achard
Louis Amédée Eugène Achard (19 Nisan 1814 - 25 Mart 1875), lirik tarzda eserler yazan Fransız şair ve gazeteci.
Adam de la Halle
Adam De La Halle, veya Adam Le Bossu, Kambur Adam (1250, Arras, Fransa —  1306, Napoli), şair, müzisyen ve Fransız seküler tiyatrosunun erken yenilikçilerindendir.[1]
Jean Arp
Jean Arp ya da Hans Arp, (d. 16 Eylül 1887, Strazburg, Almanya - ö. 7 Haziran 1966, Basel, İsviçre), 20. yüzyılın ilk yarısında Avrupa'da görülen öncü sanat anlayışının önderlerinden biri olan Fransız heykelci, ressam ve şair.
Antonin Artaud
Antoine Marie Joseph Artaud ya da bilinen adıyla Antonin Artaud (d. 4 Eylül 1896, Marsilya - ö. 4 Mart 1948, Paris), Fransız oyun yazarı, oyuncu, yönetmen ve şair.[1]
Zacharie Astruc
Zacharie Astruc (1833 Angers - 1907, Paris), Fransız heykeltıraş, ressam, şair ve sanat eleştirmeni.
Marie-Claire Bancquart
Marie-Claire Bancquart (21 Temmuz 1932 - 19 Şubat 2019), Fransız şair, deneme yazarı, profesör ve edebiyat eleştirmeni.
Charles Baudelaire
Charles Pierre Baudelaire (d. 9 Nisan 1821; Paris - ö. 31 Ağustos 1867; Paris), Fransız şair, deneme yazarı ve sanat eleştirmenidir. 19. yüzyılın en önemli Fransız şairlerinden olmasının yanı sıra, Edgar Allan Poe'nun eserlerini çeviren öncü sanatçıdır. En ünlü eseri olan lirik tarzdaki Kötülük Çiçekleri'nde; 19. yüzyılın ortalarında Paris'te yaşanan hızlı sanayileşmenin, güzelliğin doğasını nasıl etkilediğini yansıtan şiirlerine yer vermiştir. Baudelaire'nin son derece özgün nesir şiir tarzı; Verlaine, Rimbaud ve Mallarmé gibi kendinden sonraki dönem sanatçılarını da oldukça etkilemiştir.
Yves Bonnefoy
Yves Jean Bonnefoy[1] (24 Haziran 1923 – 1 Temmuz 2016), Fransız şair ve deneme yazarı. Bonnefoy ünlü İngiliz oyun yazarı William Shakespeare'den derlediği eserleriyle bilinir. Kendisi Tours, Fransa doğumludur.
André Breton
André Breton (d. 19 Şubat[1] 1896 – ö. 28 Eylül 1966), Fransız yazar, şair, ve gerçeküstücü kuramcı, Gerçeküstücülüğün babası olarak tanınır. 1924 yılında yayınlanan Gerçeküstücü Manifesto'su ile psikolojik çözümlemeler içeren otonom yazı tekniğini edebiyat dünyasına tanıtmıştır.
René Char
René Char (14 Haziran 1907, L'Isle-sur-la-Sorgue - 19 Şubat 1988, Paris), Fransız şair.
Georges-Emmanuel Clancier
Georges-Emmanuel Clancier (d. 3 Mayıs 1914 – ö.4 Temmuz 2018), Fransız gazeteci, şair ve romancı. Çalışmalarıyla Goncourt Ödülü (şiir), Fransız Akademisi'nin Büyük Ödülü'nü ve Société des lettres de lettres Büyük Ödülü'nü kazandı.
Clotilde de Vaux
Clotilde de Vaux (3 Nisan 1815, Paris - 5 Nisan 1846), Fransız şair ve yazar. Fransız yazar Auguste Comte'un arkadaşıydı. Genç yaşta ölmüş, Pere Lachaise Mezarlığı'na gömülmüştür.
Cedric Demangeot
Cédric Demangeot (d. 3 Kasım 1974 –ö. 28 Ocak 2021), Fransız şair, çevirmen, ve yayıncı.[1] Fransa'da yayınlanan kültür, sanat konularına değinen Moriturus ve Fissile dergilerinin kurucusudur.
François Fénelon
François de Salignac de la Mothe-Fénelon (Fransızca telaffuz: [də la mɔt fenəlɔ̃]), daha çok bilinen adıyla François Fénelon (d. 6 Ağustos 1651, Sainte-Mondane, Fransa - ö. 7 Ocak 1715, Cambrai, Fransa), Fransız Roma Katolik başpiskoposu, ilahiyatçı, şair ve yazar. Bugün çoğunlukla, 1699'da yayınlanan Les Aventures de Télémaque (Telemakhos'un Maceraları) adlı kitabının yazarı olarak anılmaktadır.
Jean Ferrat
Jean Ferrat (gerçek adı; Jean Tenenbaum), (d. 26 Aralık 1930, Vaucresson, Fransa - ö. 13 Mart 2010, Aubenas, Fransa), Fransız şarkıcı, şarkı sözü yazarı, şair.
Serge Gainsbourg
Lucien Ginsburg ya da bilinen adıyla Serge Gainsbourg (d. 2 Nisan 1928, Paris, Fransa - ö. 2 Mart 1991, Paris, Fransa), Fransız müzisyen ve sinemacı. Fransız popüler müziğinin en önemli figürlerinden biri olarak görülen Gainsbourg, caz, mambo, dünya müziği, chanson, pop ve yé-yé'den to rock and roll, progressive rock, reggae, electronik, disco, new wave, ve funk'a kadar uzanan geniş müzik yelpazesi ile olduğu kadar yayınladığı kışkırtıcı ve skandallara sebep olarak şarkılarla da tanındı. Bu nedenle dünyanın en etkileyici popüler müzisyenlerinden biri oldu.
Armand Gatti
Armand Gatti, (26 Ocak 1924, Monako - 6 Nisan 2017, Saint-Mandé)  Oyun yazarı, şair, senarist, gazeteci, film yönetmeni, film yapımcısı ve II. Dünya Savaşı'nda direnişçi.[1] İlk yönettiği film olan 1961 yılı yapımı L'Enclos adlı film ile 2. Moskova Uluslararası Film Festivali'nde en iyi yönetmen dalında Gümüş Ödül kazandı.[2] İki yıl sonra yönettiği El Otro Cristóbal adlı film, 1963 Cannes Film Festivali'nde gösterildi.[3]
Théophile Gautier
Pierre Jules Théophile Gautier (30 Ağustos 1811 – 23 Ekim 1872) Fransız şair, oyun yazarı, romancı, gazeteci ve edebiyat eleştirmeni. Parnasizmin kurucusudur.
Geoffroy de Villehardouin
Villehardouinli Geoffrey (Fransızca: Geoffroi de Villehardouin)  (1160 - yaklaşık 1212), Fransız edebiyatının erken dönemlerinde lirik şair. Yazdığı fabliauxlarla ünlüydü.
Benoîte Groult
Benoîte Groult (30 Ocak 1920 –ö. 20 Haziran 2016) , Fransız gazeteci, yazar, şair ve kadın hakları aktivisti.[1] 1992 yapımı Andrew Birkin'in yönettiği Salt on Our Skin filminin senaryosunu yazmıştır.
Eugène Guillevic
Eugène de Guillevic (d. 5 Ağustos 1907 Carnac, Morhiban - ö. 19 Mart 1997 Paris) 20. yy'ın ikinci yarısının en önemli Fransız şairlerinden. Asker olan babasının görev yerlerini değiştirmesiyle 1909-1919'a kadar sırasıyla Jeumont, Saint Jean-Bréveldy ve yukarı Ren-Faret'te yaşadı.
Victor Hugo
Victor Marie Hugo (Fransızca telaffuz: [viktɔʁ maʁi yɡo]; 26 Şubat 1802, Besançon - 22 Mayıs 1885, Paris) Romantik akıma bağlı Fransız şair, romancı ve oyun yazarı. En büyük ve ünlü Fransız yazarlardan biri kabul edilir. Hugo'nun Fransa'daki edebi ünü ilk olarak şiirlerinden sonra da romanlarından ve tiyatro oyunlarından gelir. Pek çok şiirinin içinde özellikle Les Contemplations ve La Légende des siècles büyük saygı görür. Fransa dışında en çok Sefiller ve Notre Dame'ın Kamburu romanlarıyla tanınır.
Isidore Isou
Isidore Isou, (d. 25 Ocak 1925 Botoșani - ö. 1 Ağustos 2007 Paris) Rumen şair. Tam adı Ioan-Isidor Goldstein'dır.
Jean Chauvel
Jean Chauvel (d. 16 Nisan 1897, Paris - ö. 31 Mayıs 1979, Paris) Fransız büyükelçi.
Jean Froissart
Jean Froissart, Fransız edebiyatının erken dönemlerinde lirik şair ve tarihçidir. Yazdığı fabliauxlarla ünlüydü. Eserleri arasında erken yazın manzume romanslarından sonra ortaya çıkan romanslar bulunur. Tarihi belgeler bu tip yazının ana unsurudur.
Jean Tardieu
Jean Tardieu (d. 1 Kasım 1903, Saint-Germain-de-Joux, Ain; ö. 27 Ocak 1995, Créteil, Val-de-Marne) Fransız gerçeküstücü şair ve oyun yazarı. Uyumsuz tiyatro alanında eserler veren Tardieu'nün en bilinen çalışması gişe adlı oyunudur.
Joachim du Bellay
Joachim du Bellay, (d. 1522 - ö. 1 Ocak 1560) Fransız Rönesans şairi; Pleiade grubunun üyesi. 
Fransız edebiyatında İtalyan Rönesansi´ndan ödünç aldığı sone bicimini ilk kullanan sairdir. du Bellay, Fransız Edebiyatı´nın Savunması ve Yüceltilmesi adlı önemli bir makale yazdı (1549). Makalede, Orta Çağ boyunca çoğu sair tarafından kullanılan Latince´yi savunan şairlere karşı Fransızca´yı savundu. Du Bellay, Fransızca´nin Latince ya da Yunanca´nın rakibi olamadığını kabul etmekle beraber bu iki dilin olanaklarının çokça kullanılması nedeniyle solmaya yüz tuttuğunu, ancak Fransızca´nın bu sorunun çözümüne yeni bir soluk getirebileceğini düşünmekteydi. Fransız yazarlarını, Fransızca´yı Yunanca ve Latince´den alıntılarla, lehçe ve teknik deyimler açısından güçlendirme çağrısı yaptı.
Étienne Jodelle
Étienne Jodelle, (1532-1573) Fransız edebiyatındaki Pleiade grubunun üyesi Rönesans şairi ve oyun yazarı.
Jean de La Fontaine
Jean de La Fontaine (okunuşu [Jeon dö la fonten]) (8 Temmuz 1621, Château-Thierry - 13 Nisan 1695, Paris)[1], Fransız şair ve yazar.
Comte de Lautréamont
Comte de Lautréamont gerçek adı Isidore Lucien Ducasse'dır. (4 Nisan 1846 Uruguay - 24 Kasım 1870 Paris) Fransız şair.
Louise Labé
Louise Labé, asıl adı Louise Charly, lakabı La Belle Cordière (d. 1524 - ö. 25 Nisan 1566), Fransız şair.
Hubert Lucot
Hubert Lucot (d. 1935 Paris, Fransa – ö.18 Ocak 2017 Paris, Fransa), Fransız şair ve metakurgu yazarı. 60'ın üzerinde kitap kaleme almıştır.
Stéphane Mallarmé
Stéphane Mallarmé (18 Mart 1842, Paris - 9 Eylül 1898, Vulaines-sur-Seine), Fransız şair.
Marie Huot
Marie Huot (doğum adıyla Mathilde Marie Constance Ménétrier; 28 Haziran 1846 – 13 Nisan 1930) Fransız şair, yazar, feminist, hayvan hakları ve vejetaryenlik aktivistidir.
Alfred de Musset
Alfred Louis Charles de Musset, (11 Aralık 1810 –  2 Mayıs 1857) Fransız oyun yazarı ve edebiyatçı.
Gérard de Nerval
Gerard de Nerval, (22 Mayıs 1808 – 26 Ocak 1855) Gérard Labrunie 'nin yazılarında kullandığı ismidir. Romantizmin en güçlü temsilcisi olan Fransız; şair, yazar ve gezgindir. Birçok defa Türkiye'ye de uğramış, İstanbul'un en çok mezarlıklarını beğenmiştir. Dünya edebiyat tarihinin en önemli şairlerinden ve yazarlarından biridir.
Nicolas Boileau
Nicolas Boileau-Despréaux (1 Kasım 1636 - 13 Mart 1711), Fransız şair ve eleştirmen.[1] Klasisizmin kurucusu olarak kabul edilir.
Odile Caradec
Odile Caradec (d. 15 Şubat 1925, Brest – ö. 22 Eylül 2021, Poitiers), Fransız şair, belgesel film yapımcısı ve çellist.[1][2]
Édouard Pailleron
Édouard Jules Henri Pailleron (7 Eylül 1834 - 19 Nisan 1899), Fransız şair, oyun yazarı ve gazeteci.
Paul Éluard
Paul Éluard, gerçek adıyla Eugène Grindel (14 Aralık 1895, St. Denis - 18 Kasım 1952, Paris), dadacı ve gerçeküstücü Fransız şairdir.
Catherine Paysan
Annie Hausen (bilinen adıyla: Catherine Paysan, 4 Ağustos 1926, Aulaines, Sarthe, Fransa –22 Nisan 2020, Le Mans, Fransa),[1], Fransız şair, senarist, eğitimci ve yazar. Yaşamı boyunca kaleme aldığı eserleriyle SGDL Edebiyat Büyük Ödülü'nü kazandı.
Charles Péguy
Charles Péguy (d. 7 Ocak 1873, Orléans, Fransa - ö. 5 Eylül 1914, I. Marne Muharebesi) Fransız şair, denemeci ve editör. İki ana ilhamı sosyalizm ve milliyetçilik, ama 1908 de bir dindar katolik oldu. Ondan sonra Katoliklik, işleri üstünde majör bir etki gösterdi.[1]
Philippus Cancellarius
Phillippus Cancellarius Parisiensis (d. yak 1160– ö. 26 Aralık 1236) (Fransızca: Philippe le Chancelier), Fransız teolog ve lirik Latin şairi. Paris Başdiyakozu Philippeus'un (d.1125) gayrimeşru oğlu ve güçlü bir rahip ailesinin üyesidir. Paris’te doğdu ve burada teoloji öğrenimi gördü. Göreve başladığı 1211 yılından ölümüne kadar Paris Notre Dame Katedrali’nin rektörü olarak hizmet verdi, ayrıca Noyon Başdiyakozu görevini yürüttü. Philippus o dönemde yaygın hale gelen Dilenci Tarikatlarına (Fransiskan, Dominikan, Karmelit, ... vs.) düşman olarak tanımlandı, fakat bu büyük ölçüde abartılmıştır. Ölümünden bir süre önce Fransiskan tarikatına katılmış bile olabilir.
Maurice Pon
Maurice Marie Jean Pon (26 Ekim 1921 – 3 Nisan 2019), Fransız söz yazarı ve şair.[1]
[2]
Raymond Queneau
Raymond Queneau (21 Şubat 1903, Le Havre - 25 Ekim 1976, Paris), Fransız yazar ve şair.
Jean Racine
Jean Baptiste Racine (d. 22 Aralık 1639 - ö. 21 Nisan 1699), 17. yüzyıl Fransız edebiyatının önde gelen şairlerinden ve trajedi yazarlarından olan Racine iyi bir eğitim görmüştür.[1] Özellikle Yunan trajedi şairi Euripides (Öripid)'den etkilenen Racine, Fransız klâsik trajedisinin gelişmesinde büyük rol oynamıştır. XIV. Louis (Lui) döneminde saray tarihçiliği de yapmış olan Racine, eserlerinde Yunan mitolojisi, Filistin tarihi ve İngiliz saraylarından seçilmiş konulara yer vermiştir. Racine, eserlerinde genellikle tutkularına esir olmuş kişilere yer vermiştir.
Arthur Rimbaud
Jean Nicholas Arthur Rimbaud (Türkçe: Arthur Rembo) (20 Ekim 1854 - 10 Kasım 1891) Sembolizm'in en büyük temsilcilerinden, aykırı şair.
Edmond Rostand
Edmond Eugène Alexis Rostand (Fransızca telaffuz: [ʁɔstɑ̃]; 1 Nisan 1868 – 2 Aralık 1918) Fransız şair ve oyun yazarı. Neo-romantizm akımına bağlıdır ve en çok Cyrano de Bergerac isimli tiyatro oyunu ile bilinir. Rostand'ın romantik tiyatro oyunları ondokuzuncu yüzyılda pek popüler olan natüralist tiyatrodan çok farklıdır. Bir diğer Rostand eseri Les Romanesques bir müzikal komedi olan The Fantasticks'e uyarlandı.
Maurice Rostand
Maurice Rostand (26 Mayıs 1891 - 21 Şubat 1968), Fransız yazar, şair ve oyun yazarı.
Paul Verlaine
Paul Marie Verlaine (30 Mart 1844 - 8 Ocak 1896), Fransız şair.
Boris Vian
Boris Vian (d. 10 Mart 1920 - 23 Haziran 1959) Fransız yazar, şair, müzisyen, şarkıcı, gazeteci, senarist, oyuncu, eleştirmen, çevirmen ve maden mühendisi. "Vernon Sullivan" takma adıyla da yazdı. Daha çok yazdığı roman ve tiyatro oyunları ile tanınır.
Marguerite Yourcenar
Marguerite Yourcenar (8 Haziran 1903, Brüksel — 17 Aralık 1987, Northeast Harbor), Fransız-Amerikalı romancı, deneme yazarı ve şair.
La Fontaine Masalları
Jean de La Fontaine, hem Batı hem de Doğu'da çok çeşitli kaynaklardan fabllar topladı ve bunları Fransız serbest nazımına uyarladı. Bunlar, 1668'den 1694'e kadar çeşitli ciltlerde Fabllar başlığı altında yayımlandı ve Fransız edebiyatının klasikleri hâline geldi. Esprili, nüanslı ve ironik olan fabllar başlangıçta yetişkinlere yönelikken daha sonraları eğitim sistemine girmesiyle öğrencilerin eğitiminde kullanılır hâle geldi.
Sayın Başkan
Sayın Başkan, Miguel Angel Asturias'ın 1946'da yayımlanan diktatör romanıdır.. Orta ve Güney Amerika'nın en büyük yazarı kabul edilen Miguel Angel Asturias'ın en önemli eserlerinden olan Sayın Başkan (Orijinal adı: El senor Presidente) yazarın en büyük eseri kabul edilen Guatemala Efsaneleri'nden sonra 1946 yılında yayınladığı bu ikinci eseriyle dünya ölçüsünde bir ün kazanmış ve bu romanla 1952'de 
Fransa'da Uluslararası Roman Armağanını almıştır.
Budist felsefe
Budist felsefe, Gotama Buda'nın (ayrıca kısaca Buda veya Siddhattha Gotama ve Siddhārtha Gautama ve Buddha Shakyamuni) ölümünden sonra Hindistan'daki çeşitli Budist okulları arasında gelişen ve daha sonra Asya'nın büyük kısmına yayılan felsefi araştırmalar ve araştırma sistemlerini ifade eder. Budist öğretilerinin yaşam, varoluş, bilgi, akıl, madde ve insan ahlakı değerlerine bakışı veya uygulanması, Budist felsefenin temel konusunu oluşturur. Buda’nın yaşamı boyunca kişisel olarak öğretilerini yazılı olarak kayıt etmemesinden dolayı, Budist felsefesi büyük oranda Budist okullarında geliştirilen Budist öğretilerinin yeniden inşası üzerine kurulmuştur. Budist felsefe’nin çalışma konusu, "Dukkha" kavramı ile başlar. Dukkha, Pali dilinde genellikle sefalet, mutsuzluk, keder, talihsizlik ve umutsuzluk anlamına gelir. Felsefe'nin amacına göre, Dukkha'dan Nirvana'ya ulaşmanın yolu (kurtuluş yolu dahil olmak üzere) dört asil hakikatte özetlenmiştir. Budizm’de Nirvana’ya ulaşmanın yolu hem felsefi akıl yürütme, hem de meditasyonu birleştirmekten geçer.
Tripitaka
Tipitaka (Sanskritçe: त्रिपिटक), Budist kutsal yazıları için kullanılan geleneksel bir terimdir.[1][2] Bunlar, Theravada Budizmi'nde münhasırla yetkili sayılan kanonik metinlerdir. Mahayana Budizmi'de bu metinleri yetkili saymakla birlikte ayrıca çeşitli türev literatürü ve daha sonraları bestelenmiş yorumları da saymaktadır.[1][3]
Binbir Gece Masalları
Binbir Gece Masalları (kısaca Binbir Gece; Arapça: كتاب ألف ليلة وليلة, Kitāb 'Alf Layla wa-Layla; Farsça: هزار و یک شب, Hazâr-o Yak Šab), Orta Çağ'da kaleme alınmış olan Orta Doğu kökenli edebi eserdir. Prenses Şehrazad'ın hükümdar kocası Şehriyar'a anlattığı hikâyelerden oluşur. Arapçaya çevrildikten sonra yayılmıştır.
Açıl susam açıl
"Açıl Susam Açıl", Binbir Gece Masalları'nda yer alan Ali Baba ve Kırk Haramiler'de geçen sihirli sözlerdir. Kırk haraminin hazinelerini sakladığı mağaranın kapısını açmaya yaramaktadır. Sözler ilk defa  Antoine Galland'nın Les Mille et une nuits (1704–1717) çalışmasında Sésame, ouvre-toi (Türkçesi "Susam, açıl!") olarak yer almıştır.[1] Hikâyenin daha önceki sözlü veya yazılı versiyonu herhangi bir dilde bilinmemektedir. Masalda Ali Baba, kırk haraminin mağaraya girmek için "Açıl Susam Açıl" dediğini duyar. Ali Baba'nın abisi Kasım ise mağaraya girdikten sonra sihirli sözleri unutarak mağarada tıkalı kalır.
Ahikar'ın Hikayesi
Ahikar'ın Öyküsü, (veya Sözleri ) Orta ve Yakın Doğu'da geniş çapta dolaşan Elefantin, Mısır'dan gelen papirüslerde MÖ beşinci yüzyıl İmparatorluk Aramicesinde tasdik edilen bir öyküdür.[1][2] "Dünya edebiyatının en eski 'uluslararası kitaplarından' biri" olarak nitelendirilir.[3]
Alaaddin (dizi, 1994)
Alaaddin, ilk gösterimini 5 Şubat 1994'te Disney Channel'de yapmış, 1994-1995 yılları arasında gösterimde kalmıştır.[1] Alaaddin'in Prenses Jasmine, Genie, İago, Abu, sihirli halı ile Agrabah şehrinde olan maceralarını konu alır.[1] Kötülerin saflarında ise Abis Mal, Haroud Hazi Bin gibi kötüler bulunur.[1] Disney'in sinema filmi Alaaddin'in devamı olarak çekilmiştir. 1994'te ilk olarak Alaaddin Cafer'in Dönüşü adlı televizyon filmiyle başlamış,1996'da yine uzun televizyon filmi olan Alaaddin ve Hırsızlar Kralı'yla sona ermiştir.
Rokh Kuşu
Roc,Rokh,Rukh,Ruh,Orta Doğu'nun popüler mitolojisinde yer alan dev boyutlarda efsanevi bir yırtıcı kuştur. Arap coğrafyalarında ve doğa tarihinde yer alan Roc kuşu, Arap masallarında ve denizcilerin folklorunda popüler hale gelmiştir.Binbir Gece Masalları'nda sık sık geçer.Denizci Sinbad'ın ikinci ve beşinci seyahatlerinde ortaya çıkar.Alaaddin'in Sihirli Lambası'nın bazı versiyonlarında Roc kuşu'nun yumurtası cinlerin efendisi olarak geçer(Bazen burada yumurtanın güneşi sembolize ettiği önerilir).İbn Battuta, Çin Denizleri üzerinde havada süzülen bir dağdan söz eder.Binbir Gece Masalları'nın çoğu Türkçe çevirisinde Anka ile karıştırılır ve öyle anılır (Bazı çevirilerde orjinal isim korunur.).Oysa Ankadan farklı özelliklere sahiptir.Yeniden doğan Anka güneş ve ateşle bağlantılı olup herhangi bir boyutta olabilir.Rokh'un tek önemli özelliği devasa boyutu olup,bulutlar gibi güneşi gölgeleyebilecek kudur uzun kanatları ve av olarak filleri ve dev yılanları yakalayabilen ve iri kayalar fırlatabilen dev pençeleridir (İngilizce de İsmi bazen Rock (Kaya) olarak anılırken ismini bu kaya fırlatma özelliğinden aldığı esprisi yapılır.).
Uçan halı
Uçan halı veya sihirli halı,  üzerinde bulunan insanları anında veya hızlı bir şekilde hedeflerine ulaştırmak için kullanılabilecek efsanevi bir halıdır.
Alejandro Casona
Alejandro Casona (Alejandro Rodríguez Álvarez) (Besullo - Cangas del Narcea, Asturias, 23 Mart 1903 - Madrid, 17 Eylül 1965) 1927 Nesli'ne bağlı İspanyol şair ve oyun yazarıdır.
Clara Janés
Clara Janés Nadal, (d. 6 Kasım 1940, Barselona)[1]  İspanyol şair, yazar ve çevirmen.
Pablo Garcia Baena
Pablo García Baena (d. 29 Haziran 1923 – ö. 14 Ocak 2018)[1],İspanyol şair ve yazardır.[2] Kendisi Córdoba, İspanya'da doğmuş ve yaşamıştır. 1947'de edebiyatçı arkadaşları Ricardo Molina (şair) Juan Bernier, Julio Aumente ve Mario López (şair) ile birlikte Cántico adlı edebi/sanatsal bir grup kurdu. Grupta ayrıca ressamlar Miguel del Moral ve Ginés Liébana'da vardı.
Miguel Hernández
Miguel Hernández Gilabert (Orihuela, 30 Ekim 1910 - Alicante, İspanya, 28 Mart 1942), 20. yüzyıl İspanyol edebiyatında özel bir öneme sahip şair ve drama yazarıdır. Geleneksel olarak adı 1936 Nesli'yle (en:Generation of '36) anılmış olsa da, Miguel Hernández, Alonso Damaso tarafından 1927 Nesli'ne (en:Generation of '27) olan yakınlığı sebebiyle "1927 Nesli'nin ışığı" olarak adlandırılmıştır.
Joan Perucho
Joan Perucho (1920 - 2003) Katalan yazar, şair ve sanat eleştirmeni.
Leandro Fernández de Moratín
Leandro Fernández de Moratín (10 Mart 1760, Madrid—21 Haziran, 1828, Paris), 18. yy İspanyol Tiyatrosunun öne çıkan tiyatro yazarı ve şairlerinden biridir.
Manuel Vilas
Manuel Vilas (d. 1962, Huesca, İspanya) İspanyol şair ve romancıdır.
Pau Riba i Romeva
Pau Riba (d. 7 Ağustos 1948, Palma de Mallorca, İspanya) – (ö. 6 Mart 2022, Tiana, Katalonya), İspanyol şair, müzisyen ve şarkıcı.[1][2][3][4]
Rafael Guillén
Rafael Guillén (d. 27 Nisan 1933 – ö. 4 Mayıs 2023), İspanyol şair.
Blacksad
Blacksad isimli çizgi roman serisi  İspanyol yazar Juan Diaz Canales (yazar) ve Juanjo Guarnido (Çizer) tarafından yaratılmış ve Fransız Yayınevi Dargaud tarafından yayınlanmıştır. Bu iki sanatçı İspanyol olsa da Fransız piyasasını hedefledikleri için[1] tüm Blacksad serisini ilk önce Fransızca, bir ay aralıkla İspanyolca yayınlamışlardır.[2] İlk bölümü Quelque part entre les ombres (Gölgeler arasında bir yerde) 2000 yılında Kasım'da yayınlanmıştır. İkinci bölüm, Arktik-Irk 2003 yılında, üçüncüsü Âme Rouge (Kızıl Ruh), 2005 yılında yayınlandı.
Homo Faber (roman)
Homo faber Max Frisch'in 1957 yılına ait en önemli eserlerinden bir tanesidir [1]. Roman zamanının keskin bir dille eleştirisidir. Kendi doğasına yabancılaşmış zamane teknoloji insanının ironik ve şaşırtıcı yaşamı hakkındadır.
Giulio Angioni
Giulio Angioni (28 Ekim 1939; Guasila, Sardinya - 12 Ocak 2017), İtalyan yazar.
Kaptan Swing
1966 Temmuzu'nda Stüdyo EsseGesse tarafından yazılıp çizilmeye başlanan Kaptan Swing ya da orijinal adıyla Comandante Mark, her biri 64 sayfa olmak üzere 280 serüveni yayınlanmıştır. Çok çeşitli senaryolar ve cep kitabı boyutlarında yayınlanan bir dergi olmasına rağmen çok detaylı çizilmiştir. Kaptan Swing'e hayat veren ustalar; Giovanni Sinchetto, Dario Guzzon, Pietro Sartoris'tir. Günümüzde Sergio Bonelli Editore tarafından yayınlanmaktadır.
Mister No
Mister No, Sergio Bonelli ve Galliano Ferri ikilisinin yarattığı çizgi roman ve baş karakter.[1] İtalya'da 1975 Haziran ayında ilk serüveni yayımlanmıştır.[2]
Nathan Never
Nathan Never, bir çizgi roman. Haziran 1991'de gazete satış noktalarında yerini alan ilk sayısı, Sardinyalı üç ünlü sanatçının (Michele Medda, Antonio Serra, Bepi Vigna) imzasını taşıyordu. Çizimler, artık Marvel için çalıştığı ABD'de de tanınan Romalı Claudio Castellini'ye aitti. İlk sayı büyük bir başarı elde etti ve okurların yüreğini fethetti. Uzun süredir beklenen bilimkurgu serisi buydu işte. Seri Türkiye'de de bir süre satılmış, ancak daha sonra ekonomik kriz nedeniyle satışı durdurulmuştur.
Nick Raider
Nick Raider, New York'lu bir cinayet masası polisinin maceralarını konu alan bir İtalyan çizgi romanıdır. Sergio Bonelli Editore'nin oluşturduğu çizgi roman, 1988'den 2005'e kadar toplamda 200 sayı yayımlanmıştır.[1][2]
Guelfolar ve Ghibellinolar
Guelfolar ve Ghibellinolar, Orta Çağ İtalyan siyasetinde önemli rol oynayan iki karşıt grubun adıdır. Çok genel olarak, Guelfolar Papalık yanlısı, Ghibellinolar ise İmparatorluk yanlısı olarak tanımlanabilir.
Lombard Birliği
Lombard Birliği, 1167 yılı civarında Kuzey İtalya'daki Milano, Piacenza, Cremona, Mantua, Bergamo, Brescia, Bologna, Padova, Treviso, Vicenza, Verona, Lodi, ve Parma'da dahil neredeyse tüm kentlerin ve Marquis Malaspina ve Ezzelino da Romano gibi Lord'ların da katıldığı siyasi ve askeri birlik.
Campiello Ödülü
Campiello Ödülü (Premio Campiello), her yıl İtalya’da yayımlanan bir kitaba verilen saygın bir ödüldür.
Grinzane Cavour Ödülü
Grinzane Cavour Ödülü (Premio Grinzane Cavour), Giuliano Soria’nın 1982 yılında kurduğu bir edebiyat ödülüdür. Ödülü kazananlar, Grinzane Cavour Şatosu’nda (Langhe, Piemonte) düzenen bir törenle ödüllerini alırlar.
Pozzale Luigi Russo Ödülü
Pozzale Luigi Russo Ödülü (Premio Pozzale-Luigi Russo), 1948’de Pozzale Komünist Partisi’nce kurulmuştur. Ödül, 1952 yılında seçici kurul üyeliğine çağrılan eleştirmen Luigi Russo’nun katkılarının anısına Pozzale Luigi Russo Ödülü adını almıştır.
Strega Ödülü
Strega Ödülü (İtalyanca'da Premio Strega), her yıl İtalya’da yayımlanmış bir kitaba verilen en saygın ödüllerden biridir.
Viareggio Ödülü
Viareggio Ödülü, 1930 yılında verilmeye başlanmış olan bir edebiyat ödülüdür.
Alberto Moravia
Alberto Moravia (asıl adıyla Alberto Pincherle), (28 Kasım 1907, Roma - 26 Eylül 1990), İtalya'nın dünyaca ünlü yazar ve şairlerinden.
Aleardo Aleardi
Aleardo Aleardi (14 Kasım 1812 - 17 Temmuz 1878), doğduğu adla Gaetano Maria, neo-romantik İtalyan şair.
Alessandro Manzoni
Alessandro Francesco Tommaso Manzoni; (7 Mart 1785 –  22 Mayıs 1873) İtalyan şair ve romancı.
Türkçeye Nişanlılar adıyla [1] çevrilen (İtalyanca: I Promessi Sposi) (1827) romanı, Dünya Edebiyatı'nın seçkin örnekleri arasında gösterilmektedir.[2] Bu roman, hem verdiği milliyetçi mesajlarla[2], hem de modern İtalyan dilinin gelişiminde ve tezahüründe[3] önemli kilometre taşlarından biri olması hasebiyle, İtalya'nın birleşmesinin de en önemli sembollerinden birisidir.
Corrado Alvaro
Corrado Alvaro (San Luca, Calabria 1895 - Roma 1956) İtalyan romancı ve şair.
Lorenzo Amurri
Lorenzo Amurri (d. 1971 –ö. 12 Temmuz 2016), İtalyan yazar ve müzisyen.[1] Geçirmiş olduğu bir kayak kazası sonrası yazmaya karar verdi. Kısa öykü Amore Caro ve şiir eseri Apnea ile 2015'te Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü'nü kazandı.[2]
Angelo Poliziano
Angelo Poliziano, (d. 14 Temmuz 1454 – ö. 24 Eylül 1494), Lorenzo de' Medici ve Marsilio Ficino'nun çocuklarının özel öğretmeni olup, Floransa'nın ikinci kuşak Hümanistleri arasında yer alır.
Arrigo Boito
Arrigo Boito veya daha uzun olarak Enrico Giuseppe Giovanni Boito veya takma adla Tobia Gorrio (24 Şubat 1842, Padova, İtalya – 10 Haziran 1918, Milano), İtalyan şair, roman yazarı, gazeteci, opera bestecisi ve libretto yazarıdır.
Dino Campana
Dino Campana (20 Ağustos 1885 - 1 Mart 1932), İtalyan şair. The Canti orfici ("Orfik Şarkılar") isimli bir şiir kitabı yazmıştır. Çocukluğunu büyük ve kalabalık bir kır evinde geçirir. Ailesi Dino'yu yatılı bir okula verir. 12 yaşındayken ilk sinirsel rahatsızlığını geçirmiştir. Şiir yazmaya bundan sonra başlamıştır. Sibilla Aleramo oldukça popüler bir aşk serüveni yaşamıştır. Campana'nın dizelerindeki ifade biçimi bir noktada tekdüze gibi görünse de biçem ve imgesel açıdan çok zengindir, yıkıcılığı ve sadeliği açısından güçlüdür. 20. yüzyıl İtalyan şiirinin en önemli isimlerindendir.
Carlo Emilio Gadda
Carlo Emilio Gadda, (d. 14 Mayıs 1893 - ö. 21 Kasım 1973) İtalyan hikâyeci ve romancı
Dante Alighieri
Dante Alighieri (Mayıs-Haziran 1265, Floransa - 14 Eylül 1321, Ravenna), İtalyan şair ve siyasetçi.
Fausto Cercignani
Fausto Cercignani (İtalyanca telaffuz: [ˈfausto tʃertʃiɲˈɲani]; d. 21 Mart 1941), İtalyan akademisyen, denemeci ve şair.
Girolamo Fracastoro
Girolamo Fracastoro (Fracastorius) (d. 1478 ‑ ö. 8 Ağustos 1553) İtalyan hekim, akademisyen. Matematik, coğrafya, astronomi, şiir ve atom felsefesi alanlarında çalışmıştır. Tıp tarihinde ilk kez salgın hastalıklara küçük mikroorganizmaların sebep olduğu söyleniyor.
Giacomo Leopardi
Giacomo Taldegardo Francesco di Sales Saverio Pietro Leopardi (İtalyanca: [ˈdʒaːkomo leoˈpardi]; 29 Haziran 1798 – 14 Haziran 1837), İtalyan şair, düşünür, deneme yazarı ve dil bilimci. 19. yüzyılın en radikal ve kamçılayıcı düşünürleri arasında gösterilmektedir.[1][2] Batı uygarlığı mirasını, metinleri özgün dillerinden okuyarak özümseyen, Yunan-Roma kültürü konusunda büyük bilgi birikimi sahibi Leopardi'nin düşüncelerinin ve yazılarının merkezini, yanılsama ile gerçeklik arasındaki bitimsiz diyalektik savaşım oluşturur. Leopardi, iki ünlü çağdaşı Ugo Foscolo ve Alessandro Manzoni ile İtalya'nın büyük Romantik üçlüsü ve Avrupa Romantik akımının en ünlü yazarları arasında yer almaktadır.
Giovanni Boccaccio
Giovanni Boccaccio (16 Haziran 1313 - 21 Aralık 1375), İtalyan bir yazar ve şairdir.[1]
Giovanni Santi
Giovanni Santi (d. y. 1435 – ö. 1 Ağustos 1494) İtalyan ressam, rönesans iç mimarı ve yüksek rönesans ressamı Rafael'in babası. Urbino Dükalığının Colbordolo komününde dünyaya geldi. İlk başlarda tüccarlık yaptı, sonrasında Piero della Francescadan eğitim aldı. Fiorenzo di Lorenzo'dan etkilenmiş ve Melozzo da Forlì'nin asistanlığını yapmış aynı zamanda iyi arkadaş olmuşlardır. Federico da Montefeltro (Urbino dükü)'nun mahkeme ressamlığını yaptı. Döneminin bazı mihrap ardı resimlerinden; ikisi Berlin Müzesinde, bir diğeri Fano, Santa Croce'daki kilisede, biri Londra Ulusal Galerisinde, biri Urbino'daki bir galeride sergilenmekte; ayrıca Beşaret ile ilgili eseri Milanodaki Brera Resim Galerisinde; Mesih ile alakalı tablosu Budapeşte Güzel Sanatlar Müzesi ve Hieronymus ile ilgili eseri Lateran Sarayı'nda sergilenmektedir. Urbino, San Francesco'daki kilisedeki Madonna'da onun eseridir. Urbino'da ölmüştür.
Giuseppe Gioacchino Belli
Giuseppe Gioachino Belli, tam ismi ile Giuseppe Francesco Antonio Maria Gioachino Raimondo, (d. 7 Eylül 1791, Roma - ö. 21 Aralık 1863), Romalı şair.
Guido Cavalcanti
Guido Cavalcanti (d. 1255, Floransa - ö. 29 Ağustos 1300, Floransa), İtalyan şair. Dolce Stil Nuovo (Tatlı Yeni Üslup) akımının önde gelen şairlerindendir. Günümüze 52 şiiri ulaşmıştır.
13. yüzyıl İtalyan Edebiyatının Dante'den sonra en önemli şairi kabul edilir.
Guido Guinizelli
Guido Guinizelli (d. 1230 - ö. 1276), 13. yüzyıl İtalyan edebiyatının önde gelen şairlerindendir. Dolce Stil Novo akımının başlatıcısı kabul edilir.
Guillelmus Apuliensis
Guillelmus Apuliensis, Normanların vakainüvisidir. Latince ve altı ayaklı dize biçiminde yazdığı Gesta Roberti Wiscardi ("Robert Guiscard'ın Eylemleri"), Güney İtalya'nın Normanlar tarafından fethinin ama özellikle Puglia Dükü Robert Guiscard'ın (h. 1059-1085) kariyerinin ana çağdaş kaynağıdır.
Francesco Leonetti
Francesco Leonetti (d. 27 Ocak 1924[1][2] - ö. 17 Aralık 2017),İtalyan şair, romancı, eğitimci ve politik aktivisttir. 
Brera Akademisinde Estetik eğitimi aldı. İtalyan edebiyatçılar Pier Paolo Pasolini ve Roberto Roversi ile "Officina" dergisini kurdu.[3][4]
Franco Loi
Franco Loi (d. 21 Ocak 1930, Cenova - ö. 4 Ocak 2021, Milano, İtalya), İtalyan şair ve deneme yazarı.[1]
Ludovico Ariosto
Ludovico Ariosto (8 Eylül 1474 - 6 Temmuz 1533), İtalyan şair.[1]
Nelo Risi
Nelo Risi (21 Nisan 1920 - 17 Eylül 2015) İtalyan şair, yönetmen, çevirmen ve senarist; sinematograf Fernando Risi ve yönetmen Dino Risi'nin kardeşidir.[1]
Babası da doktor olan Nelo, tıp okudu ve kardeşi gibi sanatı için tıbbı terk etti. II. Dünya Savaşı boyunca Rusya'daydı ve İsviçre'de tutuklandı. Savaştan sonra Afrika ve Avrupa'da bulundu. 1941'de şiir yazmaya başladı ve Le opere e i giorni'de eserlerini topladı. 1950'lerde Paris'te uzun  süre kaldı ve bu dönemde Pierre Jean Jouve, Kavafis ve Laforgue çevirileri yaptı.[2] Bu dönem tiyatro, Milano'da RAI televizyonu ve sinema için de çalıştı. Belgeseller çekerek başladığı sinema yönetmenliğine uzun metrajlı filmler de ekledi.[3]
Pietro Metastasio
Pietro Antonio Domenico Trapassi, (d. 3 Ocak 1698 – ö. 12 Nisan 1782), İtalyan şair ve librettist. Daha çok takma adı olan Metastasio ismi ile bilinir. Opera seria'nin en önemli librettocusu olduğu düşünülür.
Ezra Pound
Ezra Weston Loomis Pound (30 Ekim 1885 - 1 Kasım 1972), Amerikalı şair, çevirmen ve deneme yazarı.
Francesco Redi
Francesco Redi (18 Şubat 1626 - 1 Mart 1697), İtalyan doktor, doğa bilimci, biyolog ve şairdir. Deneysel biyoloji'nin kurucusu ve modern parazitolojinin babası olarak anılır. Kurtçukların sinek yumurtalarından geldiğini göstererek spontan nesil teorisine meydan okuyan ilk kişiydi.[1]
Salvator Rosa
Salvator Rosa (1615-1673) bugün en çok, romantikleştirilmiş manzaraları ve genellikle karanlık ve evcilleşmemiş doğada geçen tarih resimleri, 17. yüzyıldan 19. yüzyılın başlarına kadar önemli bir etki yaratan bir İtalyan Barok ressamı olarak bilinir. Hayatı boyunca en ünlü ressamlar arasında yer almış,[1] gösterişli kişiliği ile tanınan ve aynı zamanda başarılı bir şair, hicivci, oyuncu, müzisyen ve matbaacı olarak kabul edilmiştir. Napoli, Roma ve Floransa'da aktifti ve zaman zaman şehirler arasında taşınmak zorunda kaldı, çünkü kostik hicivleri ona günün sanatsal ve entelektüel çevrelerinde düşman kazandı.[2] Bir tarih ressamı olarak, diğer sanatçılar tarafından nadiren ele alınan İncil, mitoloji ve filozofların yaşamlarından genellikle belirsiz ve ezoterik konular seçti. Ayrıca savaş sahneleri, alegoriler, büyücülük sahneleri ve birçok otoportre üretti. Bununla birlikte, "yüce" doğayı betimleyen orijinal manzaraları için en çok saygı görmektedir: genellikle vahşi ve düşmanca, zaman zaman onları dolduran insanları doğanın daha büyük aleminde marjinal olarak gösterir. Bunlar, Claude Lorrain'in "pitoresk" klasik görüşlerinin ve romantik manzara prototiplerinin tam antiteziydi. Bazı eleştirmenler, bir ressam olarak teknik becerilerinin ve işçiliğinin her zaman onun gerçekten yenilikçi ve orijinal vizyonlarına eşit olmadığını belirtti.[3] Bununla birlikte, bu kısmen, gençliğinde (1630'larda) maddi kazanç peşinde koşarak aceleyle ürettiği çok sayıda tuval, Rosa'nın sonraki yıllarında nefret ettiği ve kendisinden uzaklaştığı tablolar ve ayrıca ölümünden sonra özlenen resimlerden kaynaklanmaktadır. atfedilen resimler.[4] :138 p.
Silvio Pellico
Silvio Pellico (24 Haziran 1788 - 31 Ocak 1854), İtalyan yurtsever, şair ve oyun yazarı. Siyasi mahkûmluk günlerini anlattığı Le Mie Prigioni 'yle (1832; Benim Hapishanelerim) İtalyan milliyetçi hareketi Risorgimento'nun destek toplamasına katkıda bulunmuştur.
Torquato Tasso
Torquato Tasso, Birinci Haçlı Seferi'nin sonundaki 1099 Kudüs Kuşatması tasvir ettiği 1591 şiiri Gerusalemme liberata ile tanınan 16. yüzyılın İtalyan şairiydi.[1][1] Tasso, 20. yüzyılın başına kadar Avrupa'da en çok okunan şairlerden biri olarak kaldı.[2]
Umberto Saba
Umberto Saba (d. 9 Mart 1883 Trieste, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu –  ö. 26 Ağustos 1957 Gorizia, İtalya) Eskiden Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’na bağlı kozmopolit bir liman kenti olan Trieste’de  Umberto Poli olarak dünyaya gelen İtalyan şair ve romancı.  1910’dan itibaren soyadını “Saba” olarak kullanmaya başladı, 1928 yılında resmen değiştirdi.
Vittorio Alfieri
Vittorio Alfieri (16 Ocak 1749 – 8 Ekim 1803), İtalyan drama yazarıdır.
Egill'in Sagası
Egill'in Sagası, muhtemelen Snorri Sturluson (1179-1241) tarafından, büyük olasılıkla 1220 ile 1240 yılları arasında yazılmış epik İzlanda sagasıdır. Saga türünün önemli temsilcilerinden biridir ve Viking çağının bitişiyle ilgili pek çok bilgi vermektedir. Sagadaki olaylar genel olarak, Egill Skallagrímsson adında İzlandalı bir viking, çiftçi ve skaltın etrafında geçer. İzlandalı bilginler tarafından genellikle "Egla" olarak bahsedilir.
Kormáks saga
Kormáks saga İzlanda sagalarından biridir. 10. yüzyılda kaleme alınmış İzlandaca bir şiiri içerir. Bu ünlü şiirin adı "Kormákr Ögmundarson ve Steingerðr, Hayatının Aşkı"dır. Saganın, yazıya geçirilen sagalar arasında ilk işlenenlerden biri olmasına rağmen günümüze kadar iyi korunarak gelmesi şaşırtıcıdır. Kimliği bilinmeyen yazar, halk arasında ağızdan ağza dolaşan hikâyeleri kendinden pek bir şeyler katmadan neredeyse aynen almış, hayal gücünden pek fazla yararlanmamıştır.
Laxdæla saga
Laxdæla saga, Laxárdalur adlı bir aile/sülalenin sagasıdır. En önemli İzlanda sagalarından biridir ve orijinali eski İskandinavca'nın eski bir İzlanda lehçesiyle yazılmıştır.
Njáls saga
Njáls saga ("Brennu-Njáls saga" ya da "Njáll'ın Yanışının Öyküsü" olarak da bilinir) İzlanda sagalarının en ünlülerinden biridir. İzlandalılar tarafından sıklıkla "Njála" olarak kısaltılır. Ayrıca "Sagaların kraliçesi" olarak anıldığı da olur.
Ragnarssona þáttr
Ragnarssona þáttr, Eski Nors dilinde Viking savaşçısı Ragnar Lodbrok ve oğullarının maceralarının anlatıldığı sagadır.
Víga-Glúms saga
Víga-Glúms saga, İzlanda sagalarından biridir. Çeşitli insanları öldüren ve suçunu örtmeye çalışan bir reisten bahseder. Saganın 13. yüzyılda yazıldığına inanılır.
Daredevil (karakter)
Korkusuz bir Marvel karakteridir. Gerçek adı Matthew Murdock olan Korkusuz, gündüzleri avukatlık yapmaktadır. Geceleri ise Korkusuz karakteriyle suçlularla mücadele eder. Baş düşmanı, babasını öldürten Kingpin'dir. Matt, 9 yaşında kör bir adamı kurtarırken gözlerine radyoaktif madde dökülmesiyle kör olmuştur. Fakat bunun karşılığında diğer 4 duyusu güçlenmiştir. Ayrıca kulakları radar olarak görev yapmaktadır. Chaste örgütünün başında olan Stick tarafından eğitilmiştir. Önce siyah, sonra sarı,sonra kırmızı, en son da siyah (Gölgediyar) kostüm giyer. Yeri geldiği zaman mınçıka olan bastonuyla savaşır. Babasının istediği gibi avukat olmuştur, fakat sakin ve beladan uzak bir hayatı tercih etmeyip bu güçlerini kötülüklere karşı kullanır.
Urashima Tarō
Urashima Tarō (Japonca: 浦島 太郎), bir kaplumbağayı kurtaran ve karşılığında Ryūjin'in sarayı Ryūgū-jō'yu ziyaret etmeye hak kazanan bir balıkçı hakkındaki bir Japon efsanesinin kahramanıdır. Ryūgū-jō'da üç gün kaldıktan sonra köyüne döndüğünde kendisini 300 yıl sonrasında bulur.
Monogatari
Monogatari (Japonca: 物語), geleneksel Japon edebiyatında edebi bir form, destana kıyasla daha geniş bir nesir anlatı masalıdır. Monogatari, sözlü geleneğin boyutlarıyla yakından bağlantılıdır ve tarihsel bir olayı yeniden dile getirirken bile neredeyse her zaman kurgusal veya kurgusal bir hikâye ile ilgilidir. Japon romancıların Genji'nin Hikâyesi ve Heike Monogatari gibi büyük eserlerinin birçoğu monogatari formundadır.
Gunki Monogatari
Gunki Monogatari ya da Savaş Masalları; savaşlara, çatışmalara ve özellikle 1156 ve 1568 arasında yer alan iç savaşlara odaklı, Kamakura ve Muromachi dönemlerinde yazılmış Japon edebiyatı türüdür. Bu tür Hougen Monogatari ve Heiji Monogatari'yi de içerir ama en çok bilineni Heike Monogatari'dir.
Ise Monogatari
Ise Monogatari (Japonca: 伊勢物語), Japonya'da Heian döneminden kalma bir uta monogatari veya waka şiirleri ve ilgili anlatılar koleksiyonudur. Mevcut versiyon, her biri şiir ve düzyazıyı birleştiren 125 bölüm toplamakta ve çoğu versiyonda toplam 209 şiir vermektedir.
Yamato Monogatari
Yamato Monogatari (Japonca: 大和物語), Japonya'da Heian döneminden kalma bir uta monogatari veya waka şiirleri ve ilgili anlatılar koleksiyonudur.[1] 9. ve 10. yüzyıllarda imparatorluk sarayındaki yaşam hakkında ayrıntılar veren 173 kısa öyküden oluşmaktadır. Metnin tamamlanma tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte metnin büyük bir kısmı MS 951 yılında bilinmeyen bir yazar tarafından tamamlanmıştır.
Akutagava Ödülü
Akutagava Ödülü (芥川龍之介賞, Akutagawa Ryūnosuke Şō) yılda iki kere verilen bir Japon edebiyat ödülü. İsmini Japon hikâye yazarı Ryunosuke Akutagava'dan alan ödül, 1935 yılında dönemin Bungeişunjū dergisi editörü Kan Kikuçi tarafından, Akutagava anısına başlatılmıştır. Ödülün günümüzdeki sponsoru Japon Edebiyatını Teşvik Cemiyetidir.
Seiun Ödülü
Seiun Ödülü (Japonca: 星雲賞, romanize: Seiunshō), her yıl bir önceki takvim yılında en iyi bilim kurgu eserleri ve başarıları için verilen bir Japon spekülatif kurgu ödülüdür. Nippon Bilim Kurgu Hayran Grupları Derneği tarafından düzenlenen ve denetlenen ödüller, her yıl düzenlenen Japonya Bilim Kurgu Kongresi'nde verilmektedir.[1] Japonya'daki en eski bilimkurgu ödülüdür ve 1970'deki 9. Japonya Bilim Kurgu Kongresi'nden bu yana verilmektedir.
Iroha
Iroha (Japonca: いろは), Heian döneminde yazıldığı düşünülen bir Japon şiiridir. Aslen şiir, Shingon Budizmi'nin kurucusu  Kūkai'ye atfedilmişti, fakat daha modern araştırmalar, daha sonraları Heian döneminde olmak üzere kompozisyon tarihini buldu. Varlığının ilk kaydı 1079'dan kalmadır. Bu aynı zamanda ünlüdür çünkü aynı anda Japon hece yazıları için her karakteri bir kez içeren bir pangram ve izogramdır. Bu nedenle Latin alfabesinin A, B, C, D ... dizileriyle aynı şekilde, hecelere yönelik bir sıralama olarak da kullanılır.
Abay Yolu
Abay Yolu (Abay Jolı), Muhtar Avezov’un kaleme aldığı dört ciltlik destansı biyografik roman.
Fikret Demirağ
Fikret Demirağ (10 Ocak 1940 - 28 Kasım 2010) Kıbrıslı Türk şair, yazar ve öğretmen. 1940 yılında Lefke'de doğdu. İlk ve ortaöğrenimini burada bitirdi. Üniversite eğitimini ise 1961 yılında Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü'nün Türkçe bölümünde tamamladı. Tekrar Kıbrıs'a dönerek 1961-1989 yılları arasında Türkçe öğretmenliği görevinde bulundu. Şölen ve Sanat Postası adlı dergiler ile  Halkın Sesi gazetesinin yayınlarına katkı sağladı. 1989 yılında emekli oldu, aynı yıl Kıbrıs gazetesinin kültür sanat bölümünde yönetici oldu. 28 Kasım 2010 tarihinde İstanbul'da kalp yetmezliği sebebiyle öldü.
Dimitris Lipertis
Dimitris Theophani Lipertis (Yunanca: Δημήτρης Λιπέρτης; 1866-1937) Kıbrıslı bir şairdir.
Nora Nadjarian
Nora Nadjarian (d. 1966) Kıbrıslı Ermeni bir şair ve kısa öykü yazarıdır. İngilizce, Ermenice ve Yunanca yazan Nadjarian'ın yazıları 1974'te Kıbrıs'ın bölünmesinin devam eden etkilerine odaklanmaktadır.
Pitsa Galazi
Pitsa Galazi (Gerçek adı: Calliope Morton;[1] d. 1940) Kıbrıs'lı bir deneme yazarı, şair ve yayıncıdır.  1960'lar ve 1990'lar arasında çok sayıda şiir kitabı yayımlandı.
Vasilis Mihailidis
Vasilis Mihailidis (1849/1853-18 Aralık 1917; Yunanca: Βασίλης Μιχαηλίδης), "Kıbrıs'ın Millî Şairi" olarak bilinen[1] Kıbrıslı Rum şair.
Kıbrıs Türk edebiyatı
Kıbrıs Türk edebiyatı, Türkiye'ye paralel bir gelişim göstermiştir. Ancak, 1923-1955 arasında bir suskunluk dönemi yaşanmıştır.
Hasan Bulliler
Hasan Bulliler, Kıbrıs Türk halk edebiyatında bir destandır. Destan 1887-1896 yılları arasında Kıbrıs'ta İngiliz
Sömürge Yönetimi zamanında yaşayan eşkıya kardeşler Hasan Bullier'i merkeze alarak adanın Britanya'ya kiralanması sonrasında yerel direnişdeki rollleri ekseninde şekillenmektedir. İngiliz yönetimine karşı türlü zorluklar çıkaran Bulliler bu sayede halkın gözünde eski eşkıyalık suçlarından azad edilmiş halk kahramanları konumuna yükseltilir. Harid Fedai'nin saptamalarına göre destanın yazarı Doktor Hâfız Cemâl'dir.[1]