aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
İlerleme ve Yoksulluk
İlerleme ve Yoksulluk (İngilizce: Progress and Poverty: An Inquiry into the Cause of Industrial Depressions and of Increase of Want with Increase of Wealth: The Remedy) sosyal teorisyen ve ekonomist Henry George tarafından 1879 yılında yayımlanan bir kitaptır. Kitap, neden yoksulluğun ekonomik ve teknolojik ilerlemeyle birlikte ortaya çıktığını ve ekonomilerin döngüsel bir patlama ve çöküş eğilimi gösterdiğini inceler. George, arazi tapularından ve doğal kaynaklardan elde edilen ekonomik ranta odaklanır ve bunun için tümdengelim ve tarihselcilik yöntemleri ile bulunmuş radikal çözümleri savunur. Kitap, milyonlarca kopya satarak 1800'lerin sonlarında en çok satan kitaplardan biri haline gelmiştir[1]. Bu, İlerlemeci Dönem'i tetiklemiş ve bugün "Georgizm" olarak bilinen ideoloji etrafında dünya çapında bir sosyal reform hareketine yol açmıştır.
Vera veya Nihilistler
Vera veya Nihilistler, İrlandalı yazar ve şair Oscar Wilde'ın ilk oyunudur. 1880 yılında yayımlanmıştır. Vera Zasulich'in hayatını temel alarak yazılan ve Rusya'da geçen melodramatik bir trajedi olan oyun, Wilde'ın ilk yazdığı ve ilk sahnelenen oyunu olmasının yanı sıra, doğrudan siyasi içeriğe sahip tek oyunudur. İlk kez 1880 yılında birkaç nüsha halinde basılmıştır. Tanınmış aktrislerle görüşmeler gerçekleştirilmiş olsa da oyunun İngiltere'de sahnelenmesi mümkün olmamıştır. Bu yüzden oyun ilk kez 1883 yılında New York'taki Union Square Tiyatrosu'nda sahnelenmiştir. Pek ilgi görmeyen oyun, bir hafta sonra tiyatro programından çıkarılmıştır.
Renan Müdafaanâmesi
Renan müdâfaanâmesi veya Renan Risâlesi, Namık Kemal'in 1883 tarihli bir eleştiri yazısıdır.
Tembellik Hakkı
Tembellik Hakkı (Fransızca: Le Droit à la paresse), Paul Lafargue tarafından yazılan, ilk baskısı 1883'te yapılan bir kitaptır. Kitapta Lafargue, işçilerin ücretli emeği ortadan kaldırmak yerine, daha çok iş imkanı adına genişletmeye çalışmasını eleştirmektedir. Lafargue'a göre, ücretli emek kölelikle eşdeğerdir ve bir işçi hareketi olarak köleliğin yayılması için savaşmak akıl almazdır. Lafargue kitabında, bir burjuva hakkı olarak gördüğü çalışma hakkının aksine tembellik hakkını savunmuştur.
Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni
Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni (Almanca orijinal adı: Der Ursprung der Familie, des Privateigentums und des Staats) Friedrich Engels'in 1884 yılında yazdığı ve devletin kökenini ve insanlık tarihinin ilk dönemlerini incelediği kitabı.
Oxford English Dictionary
Oxford English Dictionary (OED) [Oxford İngilizce Sözlüğü]; İngilizceden İngilizceye açıklamalı sözlük. İlk sürümü, A New English Dictionary on Historical Principles'ın (Tarihî Prensiplere Dayanan İngilizce Sözlük) düzeltilmiş ve geliştirilmiş halidir. İlk kez 1 Şubat 1884'te yayımlanmaya başladı. 19 Nisan 1928'e kadar, 12. yüzyıldan günümüze kadar kullanılan İngilizce kelimelerin yer aldığı 10 cilt yayımlandı. 1933'te the New English Dictionary (NED) olan adı Oxford English Dictionary'ye (OED) çevrildi ve 12 cilt artı ilaveler cildi ile birlikte Oxford'daki Clarendon Press tarafından yeniden yayımlandı.[1]
Dictionary of National Biography
Ulusal Biyografi Sözlüğü (DNB), 1885'ten beri yayınlanan İngiliz tarihinin önemli figürleri üzerinde standart bir kaynak çalışmasıdır. Güncellenmiş Oxford Ulusal Biyografi Sözlüğü (ODNB), 23 Eylül 2004 tarihinde 60 ciltte ve çevrimiçi olarak 54.922 yaşamı kapsayan 50.113 biyografik makale ile yayınlanmıştır.
Ahlakın Soykütüğü Üzerine
Ahlakın Soykütüğü Üstüne: Bir Kavga Yazısı (Zur Genealogie der Moral: Eine Streitschrift), Alman filozof Friedrich Nietzsche’nin son dönem yapıtlarındandır. Önsöz ve üç bölümden oluşan eser, 1887 yılının temmuz ve ağustos aylarında yazılmış ve aynı yılın kasım ayında basılmıştır[1]. Nietzsche bu kitapta ceza,suç, adalet, hınç duygusu, vicdan gibi ahlaki kavramların tarihsel gelişimini inceleyip, Yahudiliğin ve Hristiyanlığın modern Avrupa kültüründe hakim kıldıkları 'ahlaki önyargıların' eleştirisini yapar. Nietzsche yorumcuları tarafından onun en sistematik kitabı olarak görülen Ahlakın Soykütüğü Üstüne, modern Avrupa kültürünün en önemli yapıtlarından biri olarak kabul edilmektedir[2].
Kara Ok (roman)
Kara Ok (İngilizce orijinal adı:The Black Arrow, tam adı The Black Arrow: A Tale of Two Roses-Kara Ok: İki Gülün Hikâyesi) Robert Louis Stevenson tarafından, 1888 yılında yazılan, Güller Savaşı döneminde geçen,tarihi roman.
The Nursery "Alice"
The Nursery "Alice" (1890), Alice Harikalar Diyarında'nın (1865) Lewis Carroll tarafından kısatılmış hâlidir ve yazarın kendisi tarafından "sıfırdan beşe" kadar  uyarlanmıştır. Özgün kitaptan John Tenniel tarafından çizilen renkli, genişletilmiş ve bazı durumlarda revize edilmiş yirmi çizim içermektedir.[1]
Steps to Christ
Steps to Christ, Yedinci Gün Adventist Kilisesi'nin liderlerinden Ellen G. White tarafından yazılmış olan evanjelik kitap. İlk olarak 1892'de Fleming H. Revell Şirketi tarafından basıldı. Aynı yıl, yayın hakları Yedinci Gün Adventistlerinin yayınevi olan Review and Herald Publishing Association tarafından satın alındı ve 1896'da tekrar basıldı. 150'den fazla dile çevrilmiş en popüler ve en çok okunan kitaplardan biridir.[1]
Lugat-i Nâcî
Lugat-ı Naci (Osmanlıca: لغت ناجى), Muallim Naci tarafından başlanıp onun ölümünden sonra Müstecabizâde İsmet tarafından tamamlanan ve ilk baskısı 1894’te yapılan Osmanlıca sözlük.
Dizin Kataloğu
Dizin Kataloğu (IC) —ayrıca Index Catalogue of Nebulae, Index Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars, IC I, veya IC II olarak da bilinir— Yeni Genel Katalog'a ek olarak sunulan; gökadalar, bulutsular ve yıldız kümelerinin yer aldığı bir katalogdur. İlk defa 1895 yılında yayımlandı ve IC cisimleri olarak da bilinen 5.387 cisme ulaşılmış oldu.
Deccal (kitap)
[1]Deccal, filozof Friedrich Nietzsche'nin eseri. 1888 yılında yazılmış ve 1895 yılında yayımlanmıştır. Nietzsche kitapta Hristiyanlığa çok sert eleştirilerde bulunmaktadır. Hristiyanlığı sıklıkla köle ayaklanmasına benzetir. Hristiyanlığın tüm ussallaştırma çabalarının ve ahlak anlayışının nihilizm ile sonuçlandığını dile getirir.
İntihar (kitap)
İntihar (Fransızca: Le suicide), Fransız sosyolog Émile Durkheim'in 1897 tarihli eseri. İntihar kavramına yönelik metodolojik bir  eserdir. Durkheim bu eseriyle intihar olgusunu ırk, iklim, kalıtım gibi nedenlere bağlayan tezleri çürütmeye çalıştı. İntihar oranlarındaki değişimlerin nedenlerini milliyet, medeni durum ve dinsel ilişkinlik kıstaslarıyla ele aldı. Bu kıstaslar ile intihar oranlarında değişimleri inceleyerek üç farklı intihar çeşidi ortaya koydu: bencil, özgecil ve kuralsız. Genel olarak her toplumda doğrusal bir intihar oranı vardır ve oransal değişimler yapısal düzensizlik ve bunalımın gözle görülür habercisidir.[1] Bu eserden sonra anomi kavramı oldukça popüler hale geldi.[2] Durheim’ın 1897 yılında ‘Le suicide etude de sociologie’ orijinal ismiyle yayınladığı kitabıdır.Bu kitap sosyal bilimlerde ilk defa istatistik bilgilerin kullanıldığı bir araştırmadır. Kitap, 3 ana bölümden oluşur:
Mabel'in Maceraları
Mabel'in Maceraları (İngilizce: The Adventures of Mabel), Amerikalı yazar Harry Thurston Peck tarafından, Rafford Pyke takma adı altında ilk kez 1896-1897'de yayınlanan bir fantastik çocuk romanıdır. Hikaye, kertenkeleler kralına yardım eden ve sonrasında hayvanlarla sohbet etme yeteneğiyle ödüllendirilen beş yaşındaki bir kız olan Mabel hakkındadır.[1]
A Message to Garcia
A Message to Garcia (Türkçe: Garcia'ya mesaj), 1899 yılında Elbert Hubbard tarafından kaleme alınmış bir deneme kitabıdır. Kitap iki sinema filmine ilham kaynağı olmuştur.
Kâmûsü'l-A'lâm
Kâmûsü'l-A'lâm (Osmanlıca: قاموس الاعلام), Şemseddin Sami'nin İstanbul'da yayımlanan tarih, coğrafya ve ünlü  kişiler ansiklopedisidir. Altı ciltten oluşan eser, 1889-1898 arasında fasiküller halinde yayımlanmıştır.[1]
Kamûs-ı Türkî
Kamûs-ı Türkî (Osmanlıca: قاموس تركی), Şemseddin Sâmi tarafından yazılıp, ilk baskısı 1901 tarihinde İkdâm gazetesi tarafından yapılan Türkçe sözlük.
Yahudi Ansiklopedisi
Yahudi Ansiklopedisi veya özgün adıyla Jewish Encyclopedia (Tam adı: The Jewish Encyclopedia: A Descriptive Record of the History, Religion, Literature, and Customs of the Jewish People from the Earliest Times to the Present Day), Yahudilik ve Yahudiler hakkında tarih ve kültür gibi konularda 15.000'in üzerinde madde içeren İngilizce bir ansiklopedidir.[1] Şu anda kamu malı durumdadır. Projenin finansmanının sağlanması Isidore Singer'ın girişimleriyle olmuş, Singer ayrıca ansiklopedinin editörlüğü görevini de yürütmüştür.
Uçurum İnsanları
Uçurum İnsanları (İngilizce: The People of the Abyss), Jack London'ın 1903 yılında basılan natüralist kitabı. Kitap Jack London'ın 1902 yılında Londra'nın doğu yakasında yaşayan insanlar üzerine yaptığı gözlemlerden oluşmaktadır.
Petit Larousse
Le Petit Larousse Illustré ya da yaygın kullanımı ile Petit Larousse (Fransızca telaffuz: [lə pə.ti laʁus]), ilk olarak 1905 yılında Fransız pedagog ve yayıncı Claude Augé tarafından yayımlanan ansiklopedik sözlük. Küçük Larousse da denir. 1924'te Nouveau Petit Larousse Illustré (Resimli Yeni Küçük Larousse), 1935'te Augé tarafından, 1948'de, 1952'de Larousse Kitabevi'nin 100. yılında, 1959, 1968 ve 1981 yıllarında yeniden gözden geçirilip basımları yapıldı. Resimli olarak iki farklı şekilde de yayımlanırdı ve her yıl güncelleştirilirdi. Ansiklopedi kullanımının yaygın olduğu yıllarda Fransızca baskısı 1 milyon, İspanyolca baskısı ise 600 binden fazla satıyordu ve dönemi için önemli bir yayıncılık başarısı gösteriyordu. Fransızca ve İspanyolca dışında farklı dillerdeki versiyonları da bulunmaktaydı.[1]
Protestan Ahlakı ve Kapitalizmin Ruhu
Max Weber temel olarak kapitalizmin gelişimini Protestan ahlakının yaygınlaşmasına bağlamaktadır. "Ne oldu da geleneksel toplumdan modern topluma geçildi?" sorusuyla kapitalizmin dinamiklerine açıklama getirmeye çalışmaktadır.
Catholic Encyclopedia
The Catholic Encyclopedia: An International Work of Reference on the Constitution, Doctrine, Discipline, and History of the Catholic Church,[1] ayrıca Old Catholic Encyclopedia ya da Original Catholic Encyclopedia,[2] olarak adlandırılır. ABD'de yayınlanan İngilizce bir ansiklopedidir. İlk cilt Mart 1907'de, son üç cilt 1912 yılında, ana indeks cildi 1914 yılında, daha sonra ise tamamlayıcı ciltler basılmıştır. "Katolikliğin ilgi, eylem ve doktrinlerinin tüm çevrimiyle alakalı okuyucularına tam ve güvenilir bilgi vermek" için tasarlanmıştır.[3][4]
Father and Son (kitap)
Father and Son: A Study of Two Temperaments Edmund Gosse'nin 1907 tarihli otobiyografik eseri. Gosse eserinde kendi mutsuz çocukluk dönemi ve bu mutsuzluğunun kaynağı olan despotik babası Philip Henry Gosse hakkında yazdı. Ebeveyn-çocuk ilişkisini konu edinen eserde ebeveynlerin itikadi durumlarının çocuklar üzerine "karşı yansımaları" okunabilmektedir. Biyolog olan babasının Darwinizmi reddi Gosse için kırgınlık yaratan ve kendisini edilgen duruma indirgeyen bir durumdu, bu nedenle çekingenliğe itilmişti. Gosse kendini eğitimli modern biri olarak görürken babasının muhafazakâr eğilimleri altında ezilmiş hissediyordu. Kendine ayrı bir dünya yaratmak isteyen Gosse bu otobiyografik eseriyle Victoria devrinin değer yargılarına karşıtlığını dile getirmiş ve ebeveyn-çocuk ilişkisinde çocuklara yüklenen ödevlere dikkat çekiyordu.[1]
Kybalion
Kybalion, Eski Mısır ve Eski Yunanistan'daki hermetik felsefe üzerine bir çalışma olup, Hermes Trimesgistus'un öğretilerini iletmeyi amaçlayan bir kitaptır. 1908 yılında, kendilerini "Üç İnisiyeler" şeklinde adlandıran bir grup tarafından İngilizce olarak basılmıştır. Bu anonim grubun kimlikeri sonradan ortaya çıkmıştır. Bunlar William Walker Atkinson ya da meşhur adıyla Yogi Ramacharaka, BOTA kurucusu Paul Foster Case ve o sıralar Kuzey Amerika'da Alpha & Omega majikal mabedlerinin şefi Michael Whittey'dir.[1]
Takımın Muharebe Talimi
Takımın Muharebe Talimi, Mustafa Kemal Atatürk tarafından 1908'de yayımlanan kitap.
Cumalı Ordugâhı
Cumalı Ordugâhı, Mustafa Kemal Atatürk'ün Osmanlı ordusunun 1909'da Makedonya bölgesinde yaptığı tatbikatlar ile ilgili gözlemlerini yazdığı notlardan derlediği kitaptır.
Siyah Gözler
Siyah Gözler, Cemil Süleyman tarafından yazılan 1911 yılında yayımlanan roman.[1] Romanın baş kahramanı olan kadının psikolojik rahatsızlıklarının aşk hayatına yansıdığı bir romandır.
Osmanlı Müellifleri
Osmanlı Müellifleri, Bursalı Mehmet Tahir Bey tarafından yazılan 3 ciltlik Osmanlı biyografyasıdır.
Zabit ve Kumandan ile Hasbihal
Zabit ve Kumandan ile Hasbihal, Mustafa Kemal Atatürk'ün Osmanlı ordusu ve askerlik ile ilgili görüşlerini yazdığı kitaptır.
Hutuvat-ı Sitte
Hutuvat-ı Sitte, Said Nursî'nin 1920 yılında İstanbul’un İngilizler tarafından işgal edilmesi üzerine, işgal kuvvetleri aleyhine kaleme aldığı bir risaledir.
Tractatus Logico-Philosophicus
Tractatus Logico-Philosophicus, Ludwig Wittgenstein'ın hayatı boyunca yayımladığı tek eseridir. Gerçeklik ve dil arasındaki ilişkileri tanımlamak ve bilimin sınırlarını betimlemek amacıyla yazılmıştır.[1] Wittgenstein kitabın notlarını I. Dünya Savaşı'nda askerlik yaparken hazırlamıştır. Ağustos 1918'de, İtalya'da savaş esiriyken tamamlamıştır.[2] Kitap 1921'de yayımlanmış, önsözü Bertrand Russell tarafından yazılmıştır. Daha sonra 1929 yılında Wittgenstein bu eseri Cambridge Üniversitesi'nden doktora derecesi almak için kullanacaktır. Wittgenstein, felsefi hayatının ikinci döneminde bu eseri basit bularak dil oyunlarını temel alan Felsefi Soruşturmalar adlı eseriyle uğraşacaktır. Tractatus'un Wittgenstein'in dünya, gerçeklik, bilim, etik, mantık, din, mistisizm, felsefe, dil ve düşünce alanında yaptığı önermeler ve bu önermeleri açıklamak için kullandığı alt-önermelerden oluşan bir yapısı vardır. G. E. Moore, kitabın adının Baruch Spinoza'nın Tractatus Theologico-Politicus adlı eserine atıfta bulunduğunu söyler.[3]
Fuhş-i Atik
Fuhş-i Atîk ya da ilk basımındaki tam adıyla Fuhş-i Atîk - Eski maceralardan, Ahmet Rasim'in bir kitabıdır. İlk olarak 1922 (Hicri 1340) yılında İkdam matbaası'nca iki cilt olarak basılmıştır.[1] 19. yüzyıl İstanbul'undaki kadın ticareti ve seks işçiliği konusu hakkında başvuru kaynaklarından biridir.[2] Kitapta İstanbul'un fuhuş âlemi gerçekçi bir ifadeyle yer bulur.[3]
Ermiş (kitap)
Ermiş, Lübnanlı-Amerikalı yazar Cibran Halil Cibran tarafından yazılmış, toplam 26 adet şiirden oluşan bir karma şiir denemeleri kitabıdır.[1] Cibran Halil Cibran'ın en ünlü eserlerinden biridir ve ilk kez 1923 yılında basılmıştır. Ermiş, 100'den fazla dile çevrilerek Dünya edebiyatı tarihinde en fazla çevrilen kitaplardan biri olmuştur.
Felsefenin Öyküsü
Felsefenin Öyküsü, Will Durant tarafından yazılmış, Platondan Friedrich Nietzsche'ye kadar olan batı felsefesini ve filozofların birbirini nasıl etkilediklerini anlatan kitaptır.
Maşenka
Maşenka (Rusça: Машенька), Vladimir Nabokov'un 1926 yılında Rus yayımcı Slovo tarafından V. Sirin rumuzuyla yayımladığı ilk romanıdır.
Varlık ve Zaman
Varlık ve Zaman (Almanca: Sein und Zeit), Alman filozof Martin Heidegger'in 1927 yılında yayınlanmış eseridir. Her ne kadar kısa sürede yazılmış ve giriş kısmında belirtilen ikinci bölüm tamamlanamamış olsa da 20. yüzyıl felsefesinde bir hayli etkili olmuş bir kitaptır. Heidegger'in toplam 110 eserlik külliyatı içinde felsefesinin ana fikirlerini açımladığı temel eseri olarak kabul görür.
Medeni Bilgiler
Vatandaş için Medeni Bilgiler, Medeni Bilgiler veya Yurttaşlık Bilgileri, 1930 yılında Afet İnan'ın adıyla basılan, Mustafa Kemal Atatürk'ün yazımında bizzat yer aldığı iki ciltlik yurttaşlık bilgisi kitabı.
1844 Elyazmaları
1844 Ekonomik ve Felsefi Elyazmaları (aynı zamanda Paris Elyazmaları olarak da bilinmektedir) Karl Marx tarafından 1844 yılı Nisan ve Ağustos ayları arasında yazılmış bir dizi nottur.[1] Hayatta olduğu süre içerisinde yayımlanmayan bu notlar ilk kez 1932 yılında Sovyetler Birliği'ndeki araştırmacılar tarafından yayımlanmıştır.
Benerci Kendini Niçin Öldürdü?
Benerci Kendini Niçin Öldürdü?, Nâzım Hikmet'in uzun şiiridir. Adam Yayınları tarafından 1987 yılında Gece Gelen Telgraf, Portreler, Taranta Babu'ya Mektuplar, Simavne Kadısı Oğlu Şeyh Bedrettin Destanı ile beraber bir kitapta toplandı. Yayın hakları 1987 yılına kadar Anadolu Yayıncılık'a aitti. Daha sonra telif haklarının YKY'na geçmesiyle aynı şekilde, bu yayınevinde basıldı.
Cavidname
Cavidname, Muhammed İkbal'in özelde oğlu Cavid için yazmış olduğu, mesnevi tarzında (hem felsefi hem de tasavvufi) kaleme aldığı şiir kitabıdır.[1]
Türkiye Köy İktisadiyatı
İsmail Hüsrev Tökin'in 1934 yılında yazdığı iktisad kitabı. İsmail Hüsrev Tökin bu çalışmasını Sovyetler Birliği'nde Moskova'daki KUTV'da eğitim görürken aldığı iktisad bilgileri ve 1927 yılından sonra 1929 yılına kadar bir Alman ihracat firmasının Türkiye temsilçiliğini yaparken ve 1929 yılından sonra Ziraat Bankası için Anadolu'da yaptığı incelemeleri netcesinde 1932 ve 1934 yılları arasında Kadro dergisinde yayımlanan makallerinin de ışığında 1934 yılında tamamladığı ve yine aynı yıl yayımladığı 200 sayfalık bir köy iktisadı çalışmasıdır. Bu çalışma aynı zamanda Türkiye'de bu alanda yapılan ilk çalışma olması nedeniyle oldukça önemlidir. Dönemin şartları göz önüne alınırsa kitabın oldukça ileri düzeyde bir akademik bilgi ile yazıldığı ortadadır.
Wiseman hipotezi
Tablet teorisi olarak da bilinen Wiseman hipotezi, P. J. Wiseman'ın (1888 - 1948) New discoveries in Babylonia about Genesis (tercüme: "Tekvin hakkında Babil'deki yeni keşifler") (1936) kitabında savunduğu üzere Tekvin'in yazarı ve kompozisyonu ile ilgili teorisidir. Güncellenmiş versiyonu olan Ancient records and the structure of Genesis: A case for literary unity (tercüme: "Tekvin'in antik kayıtları ve yapısı: Yazınsal birlik olgusu") 1985'te oğlu Donald Wiseman tarafından yayınlandı.
Dost Kazanma ve İnsanları Etkileme Sanatı (kitap)
Dost Kazanma ve İnsanları Etkileme Sanatı (İngilizce: How to Win Friends and Influence People), ilk defa 1937'de sadece beş bin adet olarak basılmıştır. Dale Carnegie de yayıncı Simon and Schuster da kitabın bu miktardan fazla satmasını beklemiyorlardı. Fakat kitap, onları şaşırtacak bir şekilde, birdenbire büyük bir sansasyon yaratmış ve artan talebi karşılayabilmek için baskı üstüne baskı yapılmıştır. Dost Kazanma ve İnsanları Etkileme Sanatı, tüm zamanların uluslararası alanda en çok satan kitaplarından biri olarak yayıncılık tarihindeki yerini almıştır.
Gömülü Şamdan
Gömülü Şamdan, Stefan Zweig'ın 1937'de yazdığı "Yahudiler ve Yahudilik" temasının işlendiği bir öyküdür.
Katalonya'ya Selam
Katalonya'ya Selam, George Orwell'in İspanya İç Savaşı sırasında Cumhuriyet ordusunun POUM milisleri için savaşırkenki deneyimlerini ve gözlemlerini anlattığı kitabıdır. Savaş, George Orwell'in siyasi bakış açısını belirleyen olaylardan biriydi. Aynı zamanda "1936'dan beri yazdığım her ciddi eser, doğrudan veya dolaylı olarak totaliterliğe karşı ve anladığım kadarıyla Demokratik Sosyalizm için yazılmıştır." sözünü yazması için önemli bir olaydı.[1]
Türk Ansiklopedisi
Türk Ansiklopedisi, Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığınca, Millî Eğitim Basımevi tarafından 1943'de fasiküller halinde yayınlanmaya başlanan ve 1984'de tamamlanabilen bir ansiklopedidir.
Auld Lang Syne
Auld Lang Syne bir Yeni Yıl  şarkısıdır. Robert Burns tarafından 1788'de yazılmış bir İskoç dili şiiridir.[1] Pek çok ülkede, özellikle İngilizce konuşulan dünyada, geleneksel kullanımı, Yeni Yıl arifesinde gece yarısı inişinde eski yıla veda sunmaktır.[2][3]
Zebur
Mezmurlar Kitabı (İbranice: תְּהִלִּים‎, romanize: Tehillim, lit. "övgüler"), popüler ismiyle Zebur, Tanah'ın üçüncü bölümü, Ketuvim'in ("Yazılar") ise ilk kitabı olan Yahudi kutsal kitabıdır.[1] Kitabın "gökten indiricisi" olduğuna inanılan Kral Davud'a ithafen Davut'un Mezmurları da denir.
23. Mezmur
23. Mezmur, Zebur'un bir bölümü. Kitab-ı Mukaddes'in Koini tercümesine (Septuaginta) göre Davud tarafından yazılmış olup Tanah'ın Zebur kitabında bulunur ve Rab'bı bir çoban olarak anlatır. "RAB çobanımdır, Eksiğim olmaz. Beni yemyeşil çayırlarda yatırır, Sakin suların kıyısına götürür. İçimi tazeler, Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder. Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile, Kötülükten korkmam. Çünkü sen benimlesin. Çomağın, değneğin güven verir bana. Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın, Başıma yağ sürersin, Kâsem taşıyor. Ömrüm boyunca yalnız iyilik ve sevgi izleyecek beni, Hep RAB'bin evinde oturacağım."[1] Yahudiler ve Hıristiyanlar tarafından sevilen bu metin popüler medya ve müzikte sıkça kullanılmıştır.
Livyatan
Livyatan (İbranice: לִוְיָתָן‎, romanize: Līvəyāṯān), Tanah'da yer alan Eyüp Kitabı, Yeşaya Kitabı ve Amos Kitabı'nda ismi geçen deniz canavarıdır. Eyüp Kitabı'nda bahsedilen Livyatan, Antik Kenan mitolojisinde tanrı Baal Hadad tarafından mağlup edilmiş ilkel bir canavar olan Lotan'dan etkilenmiştir. Karşılaştırmalı mitolojiye göre Mezopotamya dininde canavara paralel olarak yer alan ve Marduk tarafından mağlup edilen Tiamat yer almıştır. Ayrıca Leviathan, İndra'nın Vritra'yı öldürmesi veya Thor'un Jörmungand'u yenmesi gibi anlatılardaki ejderha ve yılanlarla (serpent) karşılaştırılabilir.[1]
Aethiopis
Aethiopis (/iːˈθaɪəpɪs/), ya da Aithiopis ( Grekçe: Αἰθιοπίς ), eski Yunan edebiyatının kayıp bir destanlarından biridir. "Epik Döngü" olarak bilinen, Antik Yunanda daktilik ölçü ile yazılmış ve Truva Savaşı'nı konu alan şiirlerden biriydi. Aethiopis'in hikâyesi kronolojik olarak Homeros İlyada'sından hemen sonra gelir ve onu Küçük İlyada takip eder. Aethiopis; antik yazarların bazıları tarafından Miletli Arctinus (8. yy) (bkz Döngüsel şairler ) atfedilmiştir. Şiir, daktilik ölçü ile yazılmış beş şiir kitabından oluşuyordu.
Iliupersis
Iliupersis ( Grekçe: Ἰλίου πέρσις, Iliou persis, "Truva'nın Yağmalanması"), antik Yunan edebiyatının kayıp destanlarından biridir. "Epik Döngü" olarak bilinen, Antik Yunanda daktilik ölçü ile yazılmış ve Truva Savaşı'nı konu alan şiirlerden biriydi. Iliou persis'in hikâyesi kronolojik olarak Küçük İlyada'dan sonra gelir ve Iliou persis'ten sonra Nostoi ("Dönüşler") gelir. Iliou persis bazen antik yazarlar tarafından Miletli Arctinus'a (MÖ 8. yy) atfedilmiştir (bkz. Döngüsel şairler). Şiir, daktilik ölçü ile yazılmış iki kitaptan oluşuyordu.
Yeremya
Yeremya  (İbranice: יִרְמְיָהוּ, Modern: Yirmeyahu  [jiʁmiˈjahu], Tiberya: Yirmĭyāhū; Yunanca: Ἰερεμίας; Arapça: إرميا),  "ağlayan peygamber" olarak da adlandırılan,[1] İbranice Kutsal Kitap'ın (Eski Ahit) büyük peygamberlerinden biriydi. Yahudi geleneğine göre Yeremya, kâtibi olan Baruk ben Neriya ile müritleri yardımıyla Yeremya kitabı, Krallar kitabı ve Ağıtlar kitabını[2] yazmıştır.
Arignote
Arignote veya Arignota Kroton[1] veya Samos doğumlu Pythagorasçı filozoftu. Pythagoras ve Theano'un derslerine bizzat katılmış biri olarak bilinir.[2] Kimilerince ikisinin kızıdır.[3][4][5]
Ezop
Ezop (Yunanca: Αἴσωπος, Aisōpos), MÖ 6. yüzyılda yaşadığı varsayılan eski Yunan masalcısıdır.[1] Kahramanları hayvanlar olan masallarıyla büyük ün kazanmış olan Ezop'un yaşamıyla ilgili bilgiler kesin değildir.[2]
Heraklitos
Efesli Heraklitos (Grekçe: Hράκλειτος, Herakleitos) (MÖ 535? - 475), Efes'te yaşamış Sokrates öncesi Yunan filozof.
Hezekiel
Hezekiel (İbranice: יְחֶזְקֵאל‎, romanize: Yĕḥezqēʾl, IPA: [jəħ.ɛzˈqeːl]), Tanah'ta bahsedilen ve Hezekiel Kitabı'na ismini veren Yahudi din büyüğüdür. Hezekiel M.Ö. 586 yılında Yeruşalim'in düşüşünden önce ve son­ra Babil'de sürgünde yaşadı. Yahudi geleneğine göre, Hezekiel kendi kitabı olan Hezekiel Kitabı'nı yazmadı, onun kehanetleri Büyük Meclis tarafından toplandı ve yazıldı.[1] Hezekiel adı "Tanrı Güçlendirir" anlamına gelir.
Antifon
Rhamnouslu Antiphon (/ˈæntəˌfɒn, -ən/; Grekçe: Ἀντιφῶν ὁ Ῥαμνούσιος) (MÖ 480 - 411), on Attik hatipten en eskisiydi ve beşinci yüzyıl Atina siyasi ve entelektüel yaşamında önemli bir şahsiyetti. Bir Sofistti ve Sokrates'in çağdaşı idi.
Eshilos
Eshilos ya da Aiskhylos (Yunanca: Αἰσχύλος, Aiskhylos) (d. yak. MÖ 525/524 - ö. yak. MÖ 456/455), Antik Yunan oyun yazarıdır.
Fan Ye
Fan Ye (Çince: 范曄; pinyin: Fàn Yè; MS 398-MS 445 veya 446) veya onursal adıyla Weizong, Liu Song Hanedanı döneminde yaşamış bir Çinli tarihçi, filozof ve devlet adamı. Fan Tai'nin oğlu olup Hou Hanshu tarihi metin kitabının derleyicisiydi.
Mantinealı Diotima
Mantinealı Diotima'nın Arkadya'da bir rahibe olduğu varsayılmaktadır. Platon'un Şölen adlı diyaloğunda geçmektedir ve Sokrates'in hocası olduğu bildirilmektedir. Böyle bir kişinin olup olmadığı bir bilmeceye dönüşmüş görünmektedir. Ancak Antik yazarların onun varlığından kuşku duymadıkları söylenebilir. Platon, Diotima'nun ağzından, Eros'u anlatır ve onu "güzellik sevgisi" anlamında tanımlayarak aşkı yüceltir.
Sofokles
Sofokles (Grekçe: Σοφοκλῆς) (d. MÖ 495 - ö. MÖ 406), Antik Yunan'ın Eshilos ve Evripides ile beraber 3 büyük tragedya yazarlarından biridir.
Hanok kitabı
Hanok kitabı, kanonik kutsal metinlerden sayılmayan (apokrif) kitap. Adını, Kitâb-ı Mukaddes'te yer yer bahsedilen Hanok'tan alır.[1] Kitaptaki çeşitli atıflar dini çevreleri rahatsız etmiş ve daha sonra 1. Konstantin hükûmeti tarafından “saptırıcı” olduğu sebebi ile kutsal metinler külliyatından çıkarılmış ve kaybettirilmiştir. 1. İznik konsilinde de (M.S. 325) Tevrat’dan tamamen çıkarılmıştır. İki farklı nüshası vardır. Biri bir Rus manastırında bulunmuş ve Slav dilinde muhafaza edilmiştir.[2] Adı "Hanok Sırlar Kitabı"dır. İkinci kitap ise Hanok kitabıdır. Bu kitap 1772 yılında James Bruce tarafından bir Habeş manastırında bulunmuştur. Tanrı'nın gökten kovduğu meleklerin yeryüzüne inmesinden ve Nefilim'i başlatmasından söz eder.
Aisara
Lucanialı Aesara (Yunanca: Αἰσάρα veya Aisara; MÖ. 4. veya 3. yüzyıl), bir parçası Stobaeus tarafından korunan İnsan Doğası Üzerine (On Human Nature) adlı kitabı yazan bir Pisagorcu filozoftur.
Aristoksenos
Aristoxenus (Yunanca: Ἀριστόξενος, MÖ 4. yüzyıl) Taranto'lu bir Yunan filozofudur.[1] Peripatetik ekolün bir sözcüsü olup, müzik ve ritim alanındaki teorisyenlerden biridir. Sokrates’in bir öğrencisi olan babası Spinthare tarafından eğitilen Aristoxène sonradan Pisagorcular’ca eğitilmiştir.[2][3] Daha sonra Atina’ya gidip Aristo’nun yanında öğrenim gören Aristoxene özellikle felsefe, etik ve müzik konularında 453 yazı yazmıştır.
Demokritos
Demokritos (Grekçe telaffuz: [ðiˈmo.kri.tos]; Grekçe: Δημόκριτος, Dēmókritos, "halkın seçtiği" anlamına gelir; y. 460 - y. MÖ 370), geliştirdiği atomcu evren teorisi formülasyonu ile tanınan Sokrates öncesi Antik Yunan filozof.[3]
Dikaiarhos
Messanalı Dicaearchus (Grekçe: Δικαίαρχος; y. MÖ 350 - 285), ayrıca Dicearchus veya Dicearch olarak da bilinen Yunan filozof, kartograf, coğrafyacı, matematikçi ve yazardır.
Filon (matematikçi)
MÖ 4. yüzyılın Atinalı mimarı Philon (Grekçe: Φίλων), iki önemli eserin planlayıcısı olarak bilinir: Eleusis'teki büyük Gizemler Salonuna on iki Dor sütununun portikosu (Demetrius Phalereus tarafından MÖ 318 civarında yaptırılan çalışma) ve Lycurgus'un yönetimi altında, Atina'da bir cephanelik.[1] Son olarak, bir yazıttan kesin bilgiye sahibiz. E. A. Gardner, "belki de bizim için antik çağın diğer kayıp anıtlarından daha ayrıntılı olarak bilindiğini" gözlemler.[2] Kadırgaların donanımını tutmaktı; ve öylesine tasarlanmıştı ki, tüm içeriği merkezi bir salondan görülebiliyordu ve bu yüzden Atina demokrasisinin denetimine açıktı. Atina cephaneliği ve tapınak binalarının oranları[3] üzerine kitaplar yazdığı biliniyor, ancak bunlar günümüze ulaşmadı.
Fintis
Phintys, muhtemelen MÖ 3. yüzyılda yaşamış Pisagorcu bir filozoftu. Ondan geriye, Stobaios'un alıntıladığı, kadınların doğru davranışları üzerine yazdığı iki parça kalmıştır.
Lampsakoslu Poliainos
Lampsakoslu Polyaenus (/ˌpɒliːˈiːnəs/ POL-ee-EE-nəs; Grekçe: Πoλύαινoς Λαμψακηνός, Polyainos Lampsakēnos; y. MÖ 340 - y. MÖ 285), aynı zamanda Polyenus olarak da yazılır, eski bir Yunan matematikçi ve Epicurus'ün bir arkadaşı.
Menandros
Menander (Yunanca: Μένανδρος, Menandros; d. MÖ 342– ö. MÖ 291), Atina Yeni Komedyasının en önemli temsilcilerinden olan Yunan oyun yazarı.
Panini
Pāṇini (M.Ö. 4. yüzyıl, Pushkalavati (bugünkü Gandhara, Pakistan)[1][2]), Hindistan'da yaşamış[1][2]) Sanskrit dil bilimci.[3] Tarihte, dil kuralları ve söz varlığı ile ilgili çalışan ilk bilim insanlarındandır. Sanskrit diliyle ilgili çalışmaları ile bilinir.
Shen Buhai
Shen Buhai (Çince: 申不害; pinyin: Shēn Búhaì; MÖ 400-MÖ 337), Han devleti döneminde yaşamış bir Çinli filozof ve devlet adamı. MÖ 354'ten MÖ 337'ye kadar on beş yıl boyunca Zhao altında Han devleti şansölyesi olarak görev yaptı.[1] Senkretist Shi Jiao ve Hukukçu Shang Yang'ın çağdaşı oluğ Zheng devletinde doğdu ve muhtemelen orada küçük bir memurdu. Han, MÖ 375'te Zheng'i fethettikten sonra, Han yetkililerinin saflarında yükseldi, topraklarını böldü ve başarılı bir şekilde reform yaptı. Kendisi ceza hukukuyla uğraşmasa da, idari yenilikleri, en ünlü halefi Han Fei tarafından "Çin Hukukçusu" devlet idaresine dahil edilecekti. MÖ 337'de görevdeyken eceliyle öldü.
Theofrastos
Theophrastus (M.Ö. 371, Midilli, Yunanistan - y. M.Ö. 287, Atina, Yunanistan) botaniğin kurucusu olarak kabul edilen bilim adamı ve düşünür.
Devlerin Kitabı
Devlerin Kitabı, Tanah'taki bir anlatıyı genişleten bir kurgu Yahudi kitabıdır. Kumran'da keşfedilmesiyle kitabın tarihi, MÖ 2. yüzyıl öncesine kadar gitmektedir. Devler Kitabı, öncelikle Maniheizm edebiyatında alınmış ve Turfan'da bilinen bir sel öncesi (tufan öncesi) anlatıdır. Ancak kitabın bilinen en eski adetleri, Ölü Deniz Yazmaları'ndaki Devlerin Kitabı'nın Aramice kopyalarından kaynaklanmaktadır. Bu kitap, tufanda bu Nefilim'in geçmişini ve kaderini anlatıyor.
Doğruluk Öğretmeni
Doğruluk Öğretmeni (İbranice: מורה הצדק More ha-Sedek), Kumran'da bulunan Ölü Deniz parşömenlerinde geçen bir önderdir. Geçtiği başlıca metin Şam Parşömeni'dir. Bu parşömende Esseniler olduğu düşünülen Kumran'da izleri bulunan dini topluluğun kökeni anlatılır. Babil Sürgünü'nden 390 sene sonra civarında ve 20 sene süren rehbersiz hakikat arayışından sonra topluluğun teşekkül ettiğinden bahseder:[1]
Kumran
Kumran (İbranice: קומראן; Arapça: خربة قمران Khirbet Qumran), Batı Şeria'daki İsrail'in Kumran Milli Parkı tarafından yönetilen bir arkeolojik sittir.[1] Lut Gölü'nün kuzeybatı kıyısından yaklaşık 1,5 km (1 mi) uzaklıkta kuru bir marn platosunda, İsrail yerleşiminin ve Kalya kibutzunun yakınında yer almaktadır. Helenistik dönem yerleşimi, Yohanan Hurkanus döneminde (MÖ 134-104) veya daha sonra inşa edildi ve Romalılar tarafından MÖ 68'de veya kısa bir süre sonra yıkılıncaya kadar işgal edildi. Ölü Deniz Yazmaları'nın saklandığı Kumran Mağaraları'na en yakın yerleşim olarak bilinir. Kumran'daki başlıca kazılar 1950'lerde Roland de Vaux tarafından yapıldı.
Sisamlı Aristarkus
Aristarkus (Grekçe: Ἀρίσταρχος, Arístarchos; MÖ 310 – y. MÖ 230), Yunan gökbilimci ve matematikçi. Sisam adasında doğdu. Evrenin merkezine dünyayı değil de güneşi koyan günmerkezlilik inanışının bilinen ilk savunucularındandı. Pisagor'dan ve Filolaos'dan etkilendi. Her ikisi de güneşi merkeze koymalarına rağmen, gezegenlerin diziliş sırası açısından Filolaos'dan farklı görüşlerde oldu. Onun astronomik fikirleri 1800 yıl boyunca geçerliliğini sürdüren Aristo ve Batlamyus'un yermerkezli teorileri karşısında rağbet görmedi, ta ki Kopernik, Kepler ve Newton'un buluşlarına kadar. Ay'daki Aristarkus Krateri'ne onun adı verilmiştir.[1]
Aristarkus'dan Büyüklükler ve Uzaklıklar Üzerine
(Güneş ve Ay'ın) Büyüklükleri ve Uzaklıkları Üzerine (Περὶ μεγεθῶν καὶ ἀποστημάτων [ἡλίου καὶ σελήνης], Peri megethon kai apostematon), MÖ. 280-240 yaşamış Sisamlı Aristarkus'ın günümüze kadar ulaşmış kitabıdır. Kitapta Güneş ve Ay'ın büyüklüklerini gösterir çizimler ve hesaplamalar yer alırken, Dünya'nın yarıçapı biriminde uzaklıkları da verilmiştir.
Aristillus
Aristillus (Yunanca: Ἀρίστυλλος; fl. c. 261 M.Ö.), Sisam adasında yaşamış bir Yunan astronomdu. MÖ 300 civarında Mısır'ın İskenderiye şehrinde çalışmalar yapmıştır.
Arşimet
Arşimet (Antik Yunanca: Ἀρχιμήδης (y. MÖ 287, Siracusa - y. MÖ 212 Siracusa), Antik Yunan[3] matematikçi, fizikçi, astronom, filozof ve mühendis.
Çandarlılı Autolikos
Çandarlılı Autolycus (Grekçe: Αὐτόλυκος ὁ Πιταναῖος; yaklaşık MÖ 360-290) bir Yunan astronomu, matematikçi ve coğrafyacı.
Filon (mühendis)
Bizantiyonlu Filyon, (İngilizce: Philo/Philon of Byzantium, Grekçe: Φίλων ο Βυζάντιος[1]) milattan önce 280 ve 220 yılları[2] arasında yaşadığı tahmin edilen bir askerî mühendistir.
Nikomedes (matematikçi)
Nicomedes (Grekçe: Νικομήδης; yaklaşık MÖ 280–210), açıyı üçe bölme de dahil olmak üzere çeşitli matematik problemlerini çözmek için kullandığı konkoid eğriyi keşfini içeren Konkoid Çizgiler Üzerine (İngilizce: On conchoid lines) adlı bilimsel eseriyle ünlü bir Yunan matematikçi.
Sisamlı Konon
Samoslu Conon (Grekçe: Κόνων ὁ Σάμιος, yaklaşık MÖ 280, Samos/Yunanistan – 220, muhtemelen İskenderiye/Mısır) bir Yunan astronom ve matematikçiydi. Öncelikle bir takımyıldız olan Coma Berenices'i adlandırmasıyla hatırlanır.
Baruk Kitabı
Baruk kitabı, bazı Hristiyan geleneklerinde Kutsal Kitap'ın bir parçası olarak görülen döterokanonik metin. Yazıtın Yahudilikte ve Protestanlığın çoğu biçiminde, Ahid'in bir parçası olmadığı düşünülür. Kitap, Baruk 1:1'de ismi geçen, Yeremya'nın kâtibi Baruk ben Neriya'dan adını almıştır ve metnin yazarının bu kişi olduğu varsayılmaktadır.[1] Kitap, bir geç dönem Yahudi yazarının Babil sürgünü, İsrail teolojisi ve tarihi ile bilgelik tartışmalarını içerir ve Kudüs ile diasporadaki Yahudilere doğrudan seslenerek yazılmıştır. Bazı araştırmacılar, metnin Makkabiler döneminde veya bundan kısa bir süre sonra yazıldığını önermektedir.[2]
Atinalı Apollodoros
Atinalı Apollodoros (Apollodorus) MÖ 180 - MÖ 120 arasında yaşamış bir Yunan bilgini, tarihçisi ve dil bilgisi uzmanı idi. Babası Asklepiades'tir. Çağdaşı Dionysius Thrax ile birlikte, Babilli Diogenes, Stoacı Panaetius ve Semadirekli dil bilimci Aristarkus'un öğrencisiydi. Büyük olasılıkla MÖ 146 civarında Bergama'ya gitmek için İskenderiye'den ayrıldı (belki kaçtı) ve sonunda Atina'ya yerleşti.
Bitinyalı Theodosius
Bithynialı Theodosius (Grekçe: Θεοδόσιος; d. MÖ 169, Bithynia, Anadolu (şimdiki Bursa) - ö. 100), kürenin geometrisi üzerine bir kitap olan Sphaerics 'i yazan bir Yunan astronom ve matematikçi.
Hipparkos
İznikli Hipparkos veya Nikaialı Hipparhus (/hɪˈpɑːrkəs/; Yunanca: Ἵππαρχος Hipparkhos; y. MÖ 190 – y. 120) bir Yunan astronom, coğrafyacı ve matematikçiydi.
Rodoslu Attalus
Rodoslu Attalus (Grekçe: Ἄτταλος ὁ Ῥόδιος) MÖ 2. yüzyılda Rodos'ta yaşamış ve Hipparchus'un çağdaşı olan eski bir Yunan gramerci, astronom ve matematikçi.[1]
De Officiis
De Officiis (Yükümlülükler Üzerine), Romalı bir hatip, filozof ve devlet adamı olanı olan Cicero tarafından M.Ö. 44 yılında kaleme alınmış, siyasi etik alanında incelemelerde bulunan bir eserdir. Eser üç cilde ayrılmıştır, bu ciltlerin her birinde sırasıyla; yaşam, davranışlar ve ahlaki yükümlülükler işlenmiştir. İlk ciltte neyin onurlu olduğu, ikinci ciltte neyin avantajlı olduğu, üçüncü ciltte ise onurlu ve avantajlı davranışlar çatıştığında kişinin ne yapması gerektiği irdelenmiştir. Cicero'nun ilk ciltte Stoacı filozof Panaetius’tan son derece etkilendiği görülmektedir fakat bu etkiler son ciltte gittikçe azalır. Günümüz eğitiminde pek yer tutmasa bile De Officiis son derece önemli bir felsefe kitabıdır. Türkiye'de İş Bankası Yayınları tarafından "Yükümlülükler Üzerine" adıyla basılmıştır.
Aulus Hirtius
Aulus Hirtius (d. MÖ 90 civarı - ö. MÖ 43) Jül Sezar'ın hemen ardından Roma konsülü olmuştu. Ayrıca askerî konular üzerine yazardı.
Cornelius Nepos
Cornelius Nepos, M.Ö. 110-25 yılları arasında yaşamış biyografi yazarıdır. Günümüze tam olarak ulaşan eseri yoktur, sadece diğer yazarlar tarafından alıntılanan parçaları bilinmektedir. Özellikle Cato’nun hayatını yazdığı biyografisi önemlidir.[1] İmparator Augustus döneminde yaşayan Nepos; Cicero, Atticus ve Catullus’un çağdaşıdır. Hayatı hakkında başka bilgi bulunmamaktadır. Günümüze tamamı ulaşan eseri yoktur.[2] Plinius, Naturalis Historia’da Nepos’un kısa bir biyografisini verir ve zaman zaman Nepos’un bitki isimlendirmelerinden faydalanır.[3]
Geminus
Rodoslu Geminus (Yunanca: Γεμῖνος ὁ Ῥόδιος, MÖ 10 - MS 60 dolayları), MÖ 1. yüzyılda yıldızı parlayan bir Yunan astronom ve matematikçi. Onun bir astronomi çalışması olan ve öğrenciler için astronomi kitabı olarak tasarlanan Olaylara Giriş (İngilizce: Introduction to the Phenomena) hala hayattadır. Ayrıca matematik üzerine bir çalışması da yazdı ama bu eserin sadece sonraki yazarlar tarafından alıntılanan kısımları hayatta kaldı ve günümüze ulaştı.
Kapadokyalı Arhelaos
Arkhelaos (Yunanca: Ἀρχέλαος; d. MÖ 1. yüzyıl, ö. MS 17) bir Roma bağımlı prensi ve Kapadokya'nın son kralıydı .
1. Korintliler
Romalılar · 1. Korintliler 
2. Korintliler · Galatyalılar 
Efesliler · Filipililer 
Koloseliler · 1. Selanikliler 
2. Selanikliler · 1. Timoteos
2. Timoteos · Titus 
Filimon · İbraniler
2. Korintliler
Romalılar · 1. Korintliler 
2. Korintliler · Galatyalılar 
Efesliler · Filipililer 
Koloseliler · 1. Selanikliler 
2. Selanikliler · 1. Timoteos
2. Timoteos · Titus 
Filimon · İbraniler
2. Selanikliler
Romalılar · 1. Korintliler 
2. Korintliler · Galatyalılar 
Efesliler · Filipililer 
Koloseliler · 1. Selanikliler 
2. Selanikliler · 1. Timoteos
2. Timoteos · Titus 
Filimon · İbraniler
Efeslilere Mektup
Romalılar · 1. Korintliler 
2. Korintliler · Galatyalılar 
Efesliler · Filipililer 
Koloseliler · 1. Selanikliler 
2. Selanikliler · 1. Timoteos
2. Timoteos · Titus 
Filimon · İbraniler
Elçilerin İşleri
Romalılar · 1. Korintliler 
2. Korintliler · Galatyalılar 
Efesliler · Filipililer 
Koloseliler · 1. Selanikliler 
2. Selanikliler · 1. Timoteos
2. Timoteos · Titus 
Filimon · İbraniler
Filipililere Mektup
Romalılar · 1. Korintliler 
2. Korintliler · Galatyalılar 
Efesliler · Filipililer 
Koloseliler · 1. Selanikliler 
2. Selanikliler · 1. Timoteos
2. Timoteos · Titus 
Filimon · İbraniler
Galatyalılara Mektup
Romalılar · 1. Korintliler 
2. Korintliler · Galatyalılar 
Efesliler · Filipililer 
Koloseliler · 1. Selanikliler 
2. Selanikliler · 1. Timoteos
2. Timoteos · Titus 
Filimon · İbraniler
İbranilere Mektup
Romalılar · 1. Korintliler 
2. Korintliler · Galatyalılar 
Efesliler · Filipililer 
Koloseliler · 1. Selanikliler 
2. Selanikliler · 1. Timoteos
2. Timoteos · Titus 
Filimon · İbraniler
Koloselilere Mektup
Romalılar · 1. Korintliler 
2. Korintliler · Galatyalılar 
Efesliler · Filipililer 
Koloseliler · 1. Selanikliler 
2. Selanikliler · 1. Timoteos
2. Timoteos · Titus 
Filimon · İbraniler
Romalılara Mektup
Romalılar · 1. Korintliler 
2. Korintliler · Galatyalılar 
Efesliler · Filipililer 
Koloseliler · 1. Selanikliler 
2. Selanikliler · 1. Timoteos
2. Timoteos · Titus 
Filimon · İbraniler
Bibliotheka (Pseudo-Apollodoros)
Bibliotheka ("antik Yunancadır ve kütüphane" anlamındadır) ayrıca Pseudo-Apollodoros Bibliotheka'sı olarak da bilinir. Yunan mitleri ve kahramanlık efsanelerinin bir özetidir ve genellikle MS birinci veya ikinci yüzyıla tarihlenen üç kitap halinde düzenlenmiştir.[1]
Coğrafya (Strabon)
Coğrafya (antik yunanca: Γεωγραφικά-Geōgraphika), Yunan coğrafyacı Strabon'un (MÖ 64-MS 24) yazdığı, ilkçağın önemli coğrafya kitabıdır[1].
Barnabas
Barnabas ya da Barnaba (Yunanca: Απόστολος Βαρνάβας, Apostolos Varnavas), Hristiyanlığın erken döneminde Nasıralı İsa'nın yaşamı boyunca kendi etrafında oluşturduğu "On İkiler"in arasında yer almayan elçilerinden biriydi. Elçilerin İşleri'ne göre, Kıbrıs'taki Yahudi diaspora cemaatinden geliyordu ve Levililerin kâhin İsrail kabilesine mensuptu.[1] Antakya'daki Hristiyan cemaatinin kurucu figürlerinden ve liderlerinden biridir ve mektuplarında (1. Korintliler, Galatyalılar) kendisinden birkaç kez bahseden Tarsuslu Pavlus'un öğretmeni olarak kabul edilir. Barnabas, Elçiler Çağı'nda Pavlus'la birlikte Hristiyan misyonerlik anlayışının gelişmesi için temel teşkil eden misyonerlik yolculuklarına çıkmış ve Elçiler Konsili'nin katılımcılarından biri olmuştur.
İskenderiyeli Heron
İskenderiyeli Hero (/ˈhɪəroʊ/; Grekçe: Ἥρων[1] ὁ Ἀλεξανδρεύς, Heron ho Alexandreus; ayrıca İskenderiyeli Heron /ˈhɛrən/ olarak da bilinen; y. MS 10 - y. MS 70), memleketi İskenderiye, Roma dönemi antik Mısır'da faal olan bir Greko-Mısır matematikçi ve mühendisti. Genellikle antik çağın en büyük deneycisi olarak kabul edilir[2]  ve çalışmaları Helenistik bilimsel geleneğin temsilcisidir.[3]
Arrianus'un Karadeniz Seyahati
Arrianus'un Karadeniz Seyahati (Eski Yunanca: Περίπλους τοῦ Εὐξείνου Πόντου, Períplous toû Euxeínou Póntou, Modern Yunanca: Períplous tou Efxínou Pódou, Latince: Periplus Ponti Euxini), Karadeniz kıyısındaki kentlerin detaylıca anlatıldığı periplus veya rehber kitaptır. MS 130-131 yıllarında Nikomedyalı Arrianus tarafından yazılmıştır.
Coğrafya El Kitabı
Coğrafya El Kitabı (Grekçe: Γεωγραφικὴ Ὑφήγησις, Geografiki İfigisis), Batlamyus'un 2. yüzyılda hazırladığı ve ilk atlas olarak kabul edilen eser. Biri Vatikan Gizli Arşivlerinde, diğeri ise Topkapı Sarayı Müzesi Yazma Eserler Kütüphanesinde olmak üzere günümüze ulaşan iki nüshası bulunan eserin her iki nüshası da Bizans İmparatorluğu döneminde istinsah edilen kopyalarıdır.[1] Topkapı Sarayı Müzesinde korunan ve Codex Seragliensis adıyla anılan nüsha uzun bir çalışma neticesinde restore edilmiş ve 2016 yılında eserin tıpkıbasım sürümü satışa çıkarılmıştır.[2][3]
Kendime Düşünceler
Kendime Düşünceler (Koini Grekçesi: Τὰ εἰς ἑαυτόν, romanize: Ta eis heauton), MS 161 yılından MS 180 yılına kadar Roma İmparatoru Marcus Aurelius'un kendisine özel notlarını ve Stoacılık felsefesi üzerine düşüncelerini kaydeden bir dizi kişisel yazıdır.
Yergiler
Yergiler (Latince: Saturae), Romalı yazar Decimus Iunius Iuvenalis'in hiciv türünde yazdığı ve kendi türünde başyapıt olarak kabul edilen eseri.
Hierapolisli Apollinaris
Hierapolis’li Apollinaris ya da Apollinaris Claudius, 2. yy’da yaşamış bir hristiyanlık iman savunucusu ve piskopos. Hem katolikler hem de ortodokslar tarafından hürmet edilir, yortusu 8 Ocak’tadır.[1] Apollinarizm sapkınlığının kurucusu 4. yy’da yaşamış Laodikya'lı Apollinarus ile karıştırılmamalıdır.
Pausanias (coğrafyacı)
Pausanias (Gezgin), MS 2. yüzyılın sonlarında yaşamış Lidyalı gezgin ve coğrafyacı.
Samsatlı Lukianos
Samsatlı Lukianos (Grek: Λουκιανός ο Σαμοσατεύς, Latin: Lucianus, d. 125 – ö. 180), Süryani retorikçi, Hiciv yazarı.
Tatianus
Tatianus[1] (Latince:Tatianus d. 130 ö. 176) putperest bir aileden doğan, sonraları Hristiyanlığı seçen bir Hristiyan apolojisti. Tatianus'un bir süre Roma'da yaşayıp daha sonra Edessa'ya döndüğü bilinir. Bardesanes ile çağdaş olan Tatianus Süryani edebiyatına büyük katkılarda bulunmuştur.
Tralleisli Flegon
Tralleisli Flegon (Yunanca: Φλέγων ὁ Τραλλιανός, Flegon o Trallianos; MS 2. yy.) Milattan sonra ikinci yüzyılda yaşamış, Tralleis (Τράλλεις) doğumlu Antik Yunan yazarı ve Roma İmparatoru Hadrianus'un azat edilmiş kölesi.
Hexapla
Hexapla (Yunanca Ἑξαπλᾶ) Origenes tarafından MS 245 yılı civarında düzenlenen Eski Ahit'in 6 ayrı sütuna bölündüğü çok dilli bir sinopsisidir. Hexapla'nın amacı, Septuaginta'nın Yunanca metnini, orijinal İbranice metin ile karşılaştırmak ve hatta gerektiği yerde, iki metin arasında uyumsuzluk söz konusu ise, bu uyumsuzluğu gidermektir.[1] Origenes'in takındığı bu filolojik yaklaşım, Eski Ahit'in temelinde yatan anlama yaklaşarak doğru bir tefsiri kolaylaştırmak istemektedir.
İsagoci
Isagoge, Porfirios tarafından Yunanca yazılan ve Boethius tarafından Latinceye çevrilen Aristoteles'in kategorilerine giriş niteliği taşıyordu. Onun ölümünden sonra en az bin yıl boyunca mantık üzerine standart ders kitabıydı. Tüm antik yorumcular Ammonius, Elias ve David'e göre, 268-270 yılları arasında Sicilya'daki Porfirios tarafından bestelenmiş ve Khrysaorium'a gönderilmiştir. Çalışma; "Porfirios ağacı" olarak bilinen, genel olarak maddeden bireylere kadar cinslerin ve türlerin oldukça etkili hiyerarşik sınıflandırmasını ve evrenseller sorunundan bahseden bir giriş içeriyordu.
Arius
Arius (Grekçe: Ἄρειος; 256 - 336), İskenderiye'de Baucalis Kilisesi'nde görev yapmış Libya kökenli çileci Hristiyan bir din adamıdır.[1] Tanrı'nın doğası hakkındaki öğretisi, Baba'nın Oğul üzerindeki kutsallığının altını çizmesi[2] ve teslis inancına muhalefeti, 325 yılında Roma İmparatoru Konstantin tarafından toplanan Birinci İznik Konsili'nde onu ana konu hâline getirmiştir.
Hermias philosophus
Hermias Philosophus pek bilinmeyen muhtemelen 3. yüzyılda yaşamış bir Hristiyan iman savunucusu. Kendisine dair adından başka bir şey bilinmemektedir. Yahudi Olmayan Filozofların Maskaralığı (Diasyrmos ton Exo Philosophon) adındaki Yunan felsesi temaları (bedenin doğası, ruh ve dünya) üzerine bir parodi kitabının yazarıdır.
İskenderiyeli Theognostus
İskenderiye’li Theognostus (d. 210, İskenderiye, Roma İmparatorluğu – ö. 270, Heliopolis, Roma İmparatorluğu) 3. yüzyılın sonlarında bir Hristiyan ilahiyatçısıydı. Yunan tarihçi Sideli Filipus, Pierius'tan (M.S. 265) sonra İskenderiye'deki İlahiyat Okulu'na başkanlık ettiğini söylüyor.[1] Origenes'in bir müridi olmasına rağmen, Kilise’nin tarihi hakkındaki kitaplarda Eusebios ya da Hieronymus onun hakkında hiçbir bahsetmede bulunmaz.
Olimposlu Methodius
Olimposlu Methodius (260, Likya - 311, Halkida), Kilise Babası, piskopos, kilise yazarı, iman şehidi.[1] Ortodoks Kilisesi'nde yortusu 20 Hazirandır. Katolik Kilisesi'nde ise 18 Eylül'dür.[2]
Plotinos
Plotinos (Yunanca: Πλωτίνος) (M.S. 205–270), Neoplatonizmin kurucusu antik filozof. Plotinos hakkındaki bilgilerimizin çoğu, kendisi de filozof olan Porfirios'un Plotinos'un baş eseri Enneadlar'a yazdığı önsözden gelmektedir. Plotinos'un mistik felsefesi Yahudi, Hristiyan, gnostik ve Müslüman filozoflara ve mistiklere yüzyıllar boyunca esin kaynağı olmaya devam etmiştir.
De Libero Arbitrio
De libero arbitrio (Özgür irade hakkında) [1]
387 senesinde yazılmaya başlanan De libero arbitrio; kötülüğün kökeni ve özgür seçim üzerine yazılmış temel (elzem) ve karmaşık bir tezdir. Bitirmesi 7 sene alan bu eserde Manici dualizmin ve Augustinus’un kendisini iradeye çok büyük bir önem vermeye iten determinizmin bir eleştirisi yapılmıştır.
Bu tezin ele aldığı temel konu ise her etik eylemin doğru ve rasyonel seçimlere dayanması nedeniyle iradenin en iyi şekilde terbiye edilerek ahlaki davranmanın merkezini oluşturması gerekliliğinin açıklanması olmuştur. Bunun tam tersinin ise iradenin yanlış kullanımı neticesinde kötülüğün varlığına sebebiyet verileceği belirtilmiştir.
İtiraflar
İtiraflar[1][2], Şiirsel bir düzyazı (nesir) şeklinde on üç adet kitap halinde yazılmış bir eser olmakla birlikte Tanrı’ya hitap eden bir üslupta kaleme alınmıştır. Ayrıca bu eser, Maniciler’e yönelik bir polemik atıf niteliği de taşımaktadır. Piskopos olarak kutsanmasından bir yıl sonra yani 397 senesinde yazılmıştır. Bu tarih tam olarak kendisinin de Maniheizm inancından Hristiyanlığa geçiş yapmasından 10 sene sonrasına denk gelmektedir. Bu dönemde Augustinus’un ilk Hristiyan olduğu dönemin neden olduğu iyimserliğini kaybederek yerini günahlarının ağırlığından dolayı büyük bir endişe taşıyan bir adama bıraktığı görülmektedir.
Aemilia Hilaria
Aemilia Hilaria (y. 300 – y. 363)[1] bir Galya-Roma hekimiydi. Hekimlik yapmış, jinekoloji ve obstetrik üzerine kitaplar yazmıştır. Bebekken neşeli olmasından dolayı "Hilaria" olarak anılırdı.[2]
İskenderiyeli Pappus
İskenderiyeli Pappus (Grekçe: Πάππος ὁ Ἀλεξανδρεύς; yaklaşık MS. 290 - 350) antik çağın son büyük Yunan matematikçilerinden biridir. İskenderiye doğumlu Helenleşmiş bir Mısırlıydı. Synagoge (Συναγωγή) ya da Koleksiyon (yaklaşık MS. 340) olarak da adlandırılan eseri ve Pappus teoremi ile bilinir.
Konyalı Amfilokius
Konyalı Amfilokius  (339/340, Caesarea-Kayseri –  403, İconium-Konya) İconium’lu bir piskopos. Hieronymus, ismini Kapadokyalı Kilise Babaları listesine dahil eder. Yortusu Katolik Kilisesi’nde 22 Kasım, Ortodoks Klisesi’nde 23 Kasım'dır.[1]
Laodikyalı Apollinarus
Laodikya’lı Apollinarus veya Apollinaris (d. 315 - ö. 382) günümüzde Lazkiye olan Suriye’deki bir piskopos ve yazar.[1] Ariusçuluğa karşı duruşla tanınır. Apollinaris’in İsa’yı tanrı ve tek beden olarak benimsemedeki istekliliği, Mesih’in insan doğasındayken bir mantıklı insan ruhuna sahip olması fikrini reddetmeye yönlendirmiştir. Bu fikire Apollinarizm denir. 381 yılındaki Birinci Konstantinopolis Konsili’nde reddedilmiştir.[2]
Mısırlı Macarius
Mısırlı Macarius (M.S. 300–391) bir Kıpti Hristiyan ve münzevi bir keşişti. Yaşlı Macarius veya Büyük Macarius olarak da bilinir. Sıklıkla karıştırıldığı adaşı ve çağdaşı İskenderiye’li Macarius'tan ayırt edilmesi gerekir. Manastır yaşamının babalarından biri olarak kabul edilir. 19 Ocak'ta Katolik Kilisesi ve Ortodoks Kilisesi tarafından anılır.[1]