aerdincdal/tr_wikipedia_ddo_qa huggingface dataset:
Luciano Maiani
Luciano Maiani (d. 16 Temmuz 1941, Roma), San Marinolu fizikçidir. Parçacık fiziği ile teorik fizik alanlarında faaliyetlerde bulunan Maiani; 1970'te yayınlanan, Sheldon Glashow ve Yannis İliopulos ile elde ettiği deneylerin sonuçlarının yer aldığı makalede, henüz keşfedilmemiş tılsım kuarkın varlığına dair yeni kanıtlar sunmuştu.[1][2]
Miguel Alcubierre
Miguel Alcubierre Moya (d. 1964), Meksikalı teorik fizikçi. 1994'te geliştirdiği warp motoru benzeri bir varsayımsal taşıt olan Alcubierre motoru ile tanınır.
Kornel Morawiecki
Kornel Andrzej Morawiecki (3 Mayıs 1941 –30 Eylül 2019), Polonyalı siyasetçi ve teorik fizikçi.[1][2]
Nihat Berker (bilim insanı)
Ahmet Nihat Berker (d. 20 Eylül 1949, İstanbul), Türk bilim insanı, araştırmacı ve fizik akademisyenidir. 2009-2016 yılları arasında Sabancı Üniversitesi'nde rektörlük görevini yürütmüştür. Kadir Has Üniversitesi'nde, Rektör Yardımcılığı ile birlikte, ve Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde emeritus öğretim üyesi olarak ders ve araştırmalarına devam etmektedir.
Jean Perrin
Jean Baptiste Perrin (30 Eylül 1870, Lille - 17 Nisan 1942, New York), katot ışınları ve X ışınları çalışmasının başladığı 1894-1897 döneminde okulunda asistan, 1910 yılında profesör oldu.
Pierre-Simon Laplace
Pierre-Simon (Marquis de) Laplace (23 Mart 1749 – 5 Mart 1827), Fransız matematikçi ve gökbilimci.[1]
Max Planck
Lorentz Medal ( 1927 )
Planck Medal ( 1929 )
C. V. Raman
 Chandrasekhara Venkata Raman (சந்திரசேகர வெங்கட ராமன்) (7 Kasım 1888 - 21 Kasım 1970), ülkesinde fizik biliminin gelişmesini sağlayan Hint fizikçi. Raman etkisi ve Raman saçılması olarak literatüre geçen, ışığın saydam bir malzemeden geçmesiyle bir kısmının bükülerek farklı dalga boyları oluşturması keşfiyle 1930 yılında Nobel Fizik Ödülü'nü kazanmıştır.[1]
1983 yılında kendisi gibi bir fizikçi olan yeğeni, Subrahmanyan Chandrasekhar da Nobel Fizik Ödülü sahibi olmuştur.[2]
Rudolf Clausius
Rudolf Julius Emanuel Clausius (doğum adı: Rudolf Gottlieb[1] 2 Ocak 1822 - 24 Ağustos 1888),  termodinamik biliminin başlıca kurucularından kabul edilen[2] Alman fizikçi ve matematikçidir. İsmi Ay krateri olan Clausius'a verilmiştir.
Julian Schwinger
Julian Seymour Schwinger  (12 Şubat 1918 – 16 Temmuz 1994), Nobel Fizik Ödülü sahibi Amerikalı teorik fizikçi.
Leonard Susskind
Leonard Susskind (d. Haziran 1940[2][3]), Stanford Üniversitesi'nde teorik fizik profesörü ve Stanford Teorik Fizik Enstitüsü yöneticisidir. Araştırmaları sicim teorisi, kuantum kozmolojisi, kuantum statik mekaniği ve kuantum alan teorisini içerir.[1] ABD Ulusal Bilimler Akademisi ve Amerikan Bilim ve Sanat Akademisi üyesi, Kanada’nın Perimeter Teorik Fizik Enstitüsünün kısmi üyesi ve Kore Modern Araştırma Enstitüsü’nün seçkin bir profesörüdür.[4][5]
Edward Teller
Edward Teller (İbranice: אדוארד טלר; Macarca: Teller Ede; 15 Ocak 1908 - 9 Eylül 2003), bilim ve teknoloji dünyasında "hidrojen bombasının babası" olarak bilinen Macar–Amerikalı teorik fizikçi.[2][3][4]
Frank J. Tipler
Frank Jennings Tipler III (d. 1 Şubat 1947, Andalusia, Alabama[1]) matematiksel fizikçi ve kozmolog. Tulane Üniversitesi´nde Matematik ve Fizik bölümlerinde ortak bir memuriyettedir.[2]
Toshihide Maskawa
Toshihide Maskawa (ya da Masukawa) (益川 敏英, Masukawa Toshihide,  d. 7 Şubat 1940, Nagoya, Japonya) ö. 23 Temmuz 2021, Kyoto, Japonya 2008'de CP ihlali üzerine yaptığı çalışmalarla bilinen,  "atomaltı fizikte doğada en az 3 kuark ailesinin varlığını öngören spontane kırık simetrinin kökeninin keşfi" ile Nobel Fizik Ödülü nün dörtte biriyle ödüllendirilen Japon Kuramsal fizikçidir.[1]
Victor Weisskopf
Victor Frederick "Viki" Weisskopf (19 Eylül 1908 - 22 Nisan 2002) Avusturya doğumlu Amerikalı teorik fizikçi. Werner Heisenberg, Erwin Schrödinger, Wolfgang Pauli ve Niels Bohr ile doktora sonrası çalışmalar yaptı.[1] Dünya Savaşı sırasında Los Alamos Manhattan Projesi Teorik Bölümü Grup Başkanı idi [2] ve daha sonra nükleer silahların yayılmasına karşı kampanya yürüttü.
Wilhelm Wien
Wilhelm Wien (d. 13 Ocak 1864 – ö. 30 Ağustos 1928), Alman fizikçi. 1886'da Berlin Üniversitesi'nden fizik doktoru derecesini aldı ve aynı yerde fizikçi Hermann L.F. von Helmholt’un asistanı oldu (1890).[1] 1896’da Aachen’de görev alan fizikçi 1900’de Würzburg Üniversitesi’nde profesörlüğe yükseldi. Yirmi yıl çalıştığı bu üniversiteden 1920'de Münih Üniversitesi’ne geçti. 1925–1926 arasında aynı üniversitenin rektörlüğünü yürüttü. Işıma yasasına ilişkin çalışmalarıyla 1911 Nobel Fizik Ödülü'nü kazandı. Daha sonra optik, X ışınları ve hidrodinamik üzerine eğildi.
Kenneth Wilson
Kenneth Geddes Wilson (d. 8 Haziran 1936 – ö. 15 Haziran 2013), Amerikalı teorik fizikçi. 1982'de maddede ikinci mertebeden faz geçişleri konusunda, komşu moleküllere olan etkisini de hesaba katan bir teori geliştirdiği için Nobel Fizik Ödülüne layık görüldü. Diğer bir önemli çalışması da Kuvantum alan kuramında kullanılan renormalizasyon grupları tekniğini ve felsefesini geliştirmiş olmasıdır.
Friedemann Schulz von Thun
Friedemann Schulz von Thun (d. 6 Ağustos 1944 Soltau[1]) Alman psikolog. 2009 yılındaki emekliliğine kadar Hamburg Üniversite'sinde ders veren biliminsanı, insanarası ilişkileri ve iletişim hakkında yazdığı çalışmaları ile bilinmektedir. Friedemann Schulz von Thun, Türkçeye dört kulak modeli ya da iletişim dörtgeni olarak da adlandırılan iletişim modelini keşfetmiştir.
Claude Elwood Shannon
Claude Elwood Shannon (30 Nisan 1916 - 24 Şubat 2001), Amerikalı matematikçi, elektrik mühendisi ve kriptograftır. Bilgi kuramının babası olarak da bilinmektedir.[1][2]
Warren Weaver
Warren Weaver (d. 17 Temmuz 1894 – ö. 24 Kasım 1978) Amerikalı bilim insanı ve matematikçi. Claude E. Shannon ile birlikte iletişim teorilerinin kurucusu olarak kabul edilmektedir.
Adriaan Kortlandt
Adriaan Kortlandt (25 Ocak 1918, Rotterdam - 18 Ekim 2009, Amsterdam), Hollandalı etolog ve profesördür.
Chris Stringer
Christopher Brian Stringer FRS (d. 1947), insanın evrimi konusundaki çalışmaları ile tanınan, İngiliz fiziksel antropolog.
Charles Darwin
Charles Robert Darwin FRS FRGS FLS FZS (12 Şubat 1809, Shropshire - 19 Nisan 1882, Downe), İngiliz biyolog ve doğa tarihçisi.[Not 1] Doğal seçilim yoluyla evrim kuramının kurucusu.
Francisco J. Ayala
Francisco José Ayala (d. 12 Mart 1934 – ö. 3 Mart 2023), İspanyol-Amerikalı filozof ve biyolog.
Raymond Dart
Raymond Arthur Dart (d. 4 Şubat 1893, Brisbane, Queensland; ö. 22 Kasım 1988, Reno, Nevada), Avustralyalı anatomist ve antropolog. 1924 yılında Güney Afrika'nın kuzeyindeki Taung şehrinde, insanlara oldukça benzeyen ve soyu tükenmiş bir hominid olan Australopithecus africanus'un ilk fosilini keşfetmesiyle bilinir.
Richard D. Alexander
Richard D. Alexander (18 Kasım 1929 – 20 Ağustos 2018), Amerikalı zoologdur. Michigan Üniversitesinde profesördü. Aynı zamanda üniversitenin Michigan'ın Ann Arbor kentindeki zooloji müzesinin müdürlüğünü yapmıştır. Bilime olan ilgisi; sistematik, ekoloji, evrim, doğa tarihi ve davranış alanlarını kapsamaktadır. Araştırmalarına konu olan organizmalar çok geniş kapsamlıdır. Düz kanatlılar (çekirgeler, uzun antenli çekirgeler ve cırcır böcekleri) ve cicadidae familyasından omurgalılara (köpekler, atlar ve insan da dahil olmak üzere primatlar) kadar birçok organizma üzerinde araştırma yapmıştır.[1][2] 1974'te Ulusal Bilimler Akademisi üyeliğine seçilmiştir.[3]
James Watt
James Watt (19 Ocak 1736 - 19 Ağustos 1819), Modern buhar makinesinin geliştiricisi olan İskoç mucit ve mühendis. Sanayi Devrimi'nin oluşmasında önemli rol oynamıştır.
Denise Scott Brown
Denise Scott Brown (ilk soyadı Lakofski; d. 3 Ekim 1931) Amerikalı mimar, planlamacı, yazar, eğitimci. Philadelphia'daki Venturi, Scott Brown ve Associates mimarlık ofisinin kurucu ortağıdır.[1] Scott Brown ile eşi ve ortağı Robert Venturi, hem projeleri hem de kuramsal çalışmalarıyla yirminci yüzyılın çığır açan mimarları arasında sayılmaktadır. Postmodernizmi mimarlık tartışmalarına öncü bir şekilde dahil etmişlerdir. Scott Brown 2016 yılında Amerikan Mimarlar Enstitüsü Altın Madalyası ile ödüllendirilmiş, bu madalyayı kazanan ilk kadın olmuştur.[2]
Konstantinos Apostolos Doksiadis
Constantinos Apostolou Doxiadis (Yunanca: Κωνσταντίνος Δοξιάδης, (C.A. Doxiadis) (14 Mayıs 1914 – 28 Haziran 1975), Yunan mimar ve şehir plancısı.
Françoise Choay
Françoise Choay (29 Mart 1925, Paris), Fransız mimarlık ve şehircilik tarihçisi ve teorisyenidir. 1973'te Paris Üniversitesi'nde profesör oldu.[1] Ayrıca Amerika Birleşik Devletleri, Belçika ve İtalya'da çok sayıda üniversitede misafir öğretim üyesi olarak bulundu. Choay 1981 ve 2007 yıllarında Grand Prix National du Livre d'architecture ile ödüllendirildi.[2]
Lewis Mumford
Lewis Mumford (18 Ekim 1895, New York - 26 Ocak 1990, New York), Amerikalı yazar; felsefe, kültür ve mimarlık tarihçisi ve eleştirmeni. Özellikle kentler ve kent mimarisi üzerine yazdığı eserlerle anılır. 1961 yılında yayımlanan Tarih boyunca Kent adlı çalışması en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilir. İrlandalı biyolog ve kent plancısı Patrick Geddes, Mumford üzerinde derin etkiler bırakmıştır.
Manuel Castells
Manuel Castells Oliván (d. 9 Şubat 1942; Hellín, Albacete), İspanyol sosyolog.
Moshe Safdie
Moshe Safdie, İsrail, Kanada ve Amerikan vatandaşı olduğu iddiasında bulunan bir mimar, şehir plancısı, eğitimci, teorisyen ve yazardır.[1] 50 yılı aşkın bir kariyere sahip olan Safdie, kapsamlı ve insancıl bir tasarım felsefesi aracılığıyla sosyal tasarımın temel ilkelerini araştırmıştır. Safdie, çok kültürlülüğü, bir yeri tanımlayan coğrafi, sosyal ve kültürel unsurlara bağlılığı ve sürekli tipolojik ve teknolojik yenilik arayışı nedeniyle yirminci yüzyılın ikinci yarısının ve yirmi birinci yüzyılın başlarının önemli bir mimarıdır.[2][3] "Herkes İçin Bir Bahçe" ifadesinin yaratıcısı olan Safdie,[4] kültürel, eğitimsel ve sivil kurumları içeren projeleri tamamlamıştır. Mahalleler ve halka açık parklar; Konut; karma kullanımlı kentsel merkezler; havaalanları; ve hem mevcut topluluklar hem de tamamen yeni şehirler için master projeleri bulunmaktadır.[5] Safdie'nin Kuzey ve Güney Amerika'da, Orta Doğu'da ve Asya'da projeleri de bulunmaktadır. En fazla Marina Bay Sands ve Jewel Changi Havaalanı'nın yanı sıra McGill Üniversitesi'nde yüksek lisans tezi olarak tasarlanan ilk projesi Habitat 67'yi tasarlamakla tanınmıştır. Bu onun uluslararası kariyerine adım atmasına sebep olmuştur.[6] Safdie, bir düşünce lideri olarak kabul edilir ve örnek projeleri nesiller boyu mimarlara ilham kaynağı olmuştur.[7][8]
Joshua Jortner
Joshua Jortner (İbranice: הושע יורטנר, d. 14 Mart 1933), İsrailli fiziksel kimyager. Tel Aviv, İsrail'deki Tel Aviv Üniversitesi Sackler Kesin Bilimler Fakültesi Kimya Bölümü'nde Emeritus Profesör.[1]
John Lennard-Jones
Sör John Edward Lennard-Jones KBE, FRS[2] (27 Ekim 1894 – 1 Kasım 1954) İngiliz bir matematikçi ve Bristol Üniversitesi'nde teorik fizik ve ardından Cambridge Üniversitesi'nde teorik bilim profesörü idi. Modern hesaplamalı kimyanın, günümüz sayısal kimya alanının kurucusu olarak kabul edilebilir.[4][5][6][7][8][9][10][11][12][13]
Nevil Sidgwick
Nevil Vincent Sidgwick FRS  (8 Mayıs 1873 - 15 Mart 1952), değerlik ve kimyasal bağ teorisine önemli katkılarda bulunan İngiliz teorik kimyacıydı. [2] [3]
Oktay Sinanoğlu
Oktay Sinanoğlu (25 Şubat 1935, Bari - 19 Nisan 2015, Miami), Türk kimya mühendisi ve akademisyen. Kimya, moleküler biyofizik, biyokimya ve matematik alanlarında dersler vermiştir.[1] 1975 yılında özel kanunla Oktay Sinanoğlu'na ilk ve tek Türkiye Cumhuriyeti Profesörü unvanı verilmiştir.[2] Türkiye'de akademik çalışmalarıyla olduğu kadar, Türkçe ile ilgili politik görüşleriyle de tanınmaktadır.
Vincenzo Barone
Vincenzo Barone (d. 8 Kasım 1952, Ancona) teorik ve hesaplamalı kimya alanında faaliyet gösteren İtalyan bir kimyagerdir.[1]
Aleksandr Parvus
Aleksandr Parvus (Rusça: Александр Парвус), doğum adı İsrail Lazareviç Gelfand (8 Eylül 1867 - 12 Aralık 1924), Marksist teorisyen, devrimci ve Almanya Sosyal Demokrat Partisi'nde tartışmalı bir Yahudi aktivist. Alman ajanlığı yaptığı rivayeti de mevcut. Modern Alman yazınında 'yağmacı' olarak adlandırılan Parvus, 20. Yüzyılın en önemli süreçlerinde rol alan baş aktörlerdendir ve II. Abdulhamid aleyhine projelerde yer almıştır.[kaynak belirtilmeli] Politik ideolojiler geliştirip bu ideolojilerin terörizm, anarşi, devrimsel faaliyetler, sosyal mühendislik, politik manipülasyon yöntemleriyle ülkelerin geçerli rejimlerine karşı operasyonlar yürütmüştür.
Amadeo Bordiga
Amadeo Bordiga (13 Haziran 1889, Campania - 23 Temmuz 1970, Lazio), İtalyan Marksist, komünist ideolojiye katkıda bulunan, İtalyan Komünist Partisi'nin kurucusu, Üçüncü Enternasyonal'ın lideri ve daha sonra Uluslararası Komünist Partisi'nin önde gelen isimlerinden biriydi. Bordiga aslen İtalya Komünist Partisi ile ilişkiliydi, ancak Troçkizm ile suçlandıktan sonra 1930'da kovuldu.
André Gorz
André Gorz (gerçek ismi: Gerhart Hirsch; Şubat 1923; Viyana, Avusturya - 22 Eylül 2007; Vosnon, Aube, Fransa), Fransız filozof ve gazeteci.
Benedetto Croce
Benedetto Croce (25 Şubat 1866, Pescasseroli, İtalya Krallığı - 20 Kasım 1952, Napoli, İtalya), 20. yüzyılın ilk yarısının en önemli İtalyan filozoflarından, estetik tarihinin en önemli düşünürlerinden birisi.
Aleksandr Bogdanov
Aleksandr Aleksandroviç Bogdanov (Malinouski) (22 Ağustos 1873 - 7 Nisan 1928, Moskova), Rus bilim insanı, filozof, ekonomi, tıp araştırmacısı, bilimkurgu yazarı.
Cornelius Castoriadis
Cornelius Castoriadis (Yunanca: Κορνήλιος Καστοριάδης Kornelios Kastoriadis, 11 Mart 1922(1922-03-11), İstanbul - 26 Aralık 1997, Paris), Yunan asıllı Fransız filozof ve psikanalizci, hukukçu, aktivist ve özgürlükçü sosyalist.
Tony Cliff
Tony Cliff, (20 Mayıs 1917, Filistin - 9 Nisan 2000) Marksist siyaset kuramcısı.
Antonio Gramsci
Antonio Francesco Gramsci (22 Ocak 1891, Sardinya - 27 Nisan 1937, Roma), İtalyan düşünür, siyasetçi ve sosyalist kuramcı.
Henryk Grossman
Henryk Grossman (Henryk Grossmann olarak da yazılır; 14 Nisan 1881 - 24 Kasım 1950), Galiçyalı bir ekonomist, tarihçi ve devrimcidir.
J. Posadas
Homero Rómulo Cristalli Frasnelli (20 Ocak 1912 - 25 Mayıs 1981), daha çok J. Posadas veya bazen Juan Posadas takma adıyla da bilinen ve kişisel siyasi görüşü genellikle Posadizm olarak adlandırılan Arjantinli bir Troçkistti. Başlangıçta, 1940'larda Arjantin'deki Grupo Cuarta Internacional liderliğinin toplu takma adı olan bu isim, zamanında Dante Minazzoli tarafından da kullanılmıştır.[1]
John Lewis
John Lewis (1 Şubat 1889 - 12 Şubat 1976), İngiliz Marksist düşünür. Felsefe, antropoloji ve din hakkında çok sayıda kitabın yazarıdır.
Karl Korsch
Karl Korsch (Ağustos 15, 1886 – Kasım 21, 1961) Alman Marksist teorisyen. 1920'li yıllarda György Lukács ile birlikte Batı Marksizminin temelini atan en önemli figürlerden birisidir.
Karl Kautsky
Karl Kautsky (16 Ekim 1854, Bohemya - 17 Ekim  1938, Amsterdam), Alman Marksist, sosyal demokrasi kuramcısı ve lider. Felsefe ve tarih öğrenimi gören Kautsky, Avrupa işçi sınıfı hareketinin en önemli liderlerinden birisidir.
Kim İl-sung
Kim Il-sung, asıl adı Kim Song Ju (15 Nisan 1912 – 8 Temmuz 1994) Kuzey Kore'nin eski devlet başkanı ve Kore İşçi Partisi'nin eski Genel Sekreteri.
Ernesto Laclau
Ernesto Laclau (d. 1935 - ö. 13.04.2014) Arjantinli politik kuramcı sıklıkla, post-Marksist olarak tanınmaktadır. University of Essex' de Politik Kuram kürsüsünde profesördür, yıllarca İdeoloji ve Konuşma Çözümlemesi alanları doktora programlarının yöneticiliğini yapmıştır.
Laclau, Kuzey Amerika'da birçok üniversitede, Latin Amerika, Batı Avrupa, Avustralya ve Güney Afrika' da ders verdi. Son olarak, The University at Buffalo' dan ayrıldı ve bir süre Northwestern University'de ders vermişir.
Paul Lafargue
Paul Lafargue (15 Ocak 1842-26 Kasım 1911); Fransız uyruklu düşünür ve eylem adamı. Küba'nın Santiago kentinde doğdu. Dokuz yaşındayken ailesiyle birlikte göçtüğü Fransa'da Tıp Akademisi'ne yazıldı. Üniversitede, kralcı hükümete karşı giderek genişleyen gençlik devinimine katıldı. Yine aynı dönemde yoğun bir okuma uğraşına daldı. Hegel'den Feuerbach'a, Fourier'den Comte'a kadar pek çok düşünürün yapıtlarını okumasına karşın, özellikle Proudhon'dan etkilendi.
Ludwik Krzywicki
Ludwik Krzywicki (d. 21 Ağustos 1859 – ö. 10 Haziran 1941), Polonyalı antropolog, ekonomist ve sosyolog. Polonya'daki en erken sosyoloji şampiyonlarından biri,tarihsel materyalizm'e sosyolojik bir bakış açısından yaklaşmıştır. 1919 ve 1936 yılları arasında Varşova Üniversitesi'nde profesörlük yapmıştır.
Lusien Goldmann
Lucien Goldmann (1913-1970), Rumen asıllı Fransız yazar ve edebiyat teorisyeni. Paris'teki Sosyal Bilimler İleri Araştırmalar Okulunda profesör olarak Marksist bir kuramcıydı.
Madan Sarup
Madan Sarup (1930 - 1993), Hindistan'ın Pencap eyaletinde dünyaya geldi. Dokuz yaşında eğitim için İngiltere'ye gönderildi. 1950'ler ve 1960'lar boyunca çeşitli ortaögretim okullarında sanat ögretmenliği yaptı. 1974 yılında Londra Üniversitesi'ne bağlı Goldsmiths College'de Eğitim Sosyolojisi bölümüne öğretim görevlisi olarak atandı. Burada Radikal Felsefe hareketine yakınlık duydu ve etkinliklerine katıldı. Madan Sarup kendisini her zaman politik olarak bir Marksist olarak ifade etmiştir. Bu dönem boyunca, eğitim sosyolojisine Marksçı bir bakış açısı getirmeye çalışmıştır. 1980'lerden itibaren postyapısalcı felsefe ile ilgilenmeye ve izlerini sürmeye başladı. Özellikle Lacancı (Jacques Lacan) psikanalitik kuramı ile yakından ilgilendi, buradan eğitimle ilgili sorunları değerlendirmeye çalıştı. 1993 yılında ölmüştür.
Antonie Pannekoek
Antonie (Anton) Pannekoek (2 Ocak 1873 - 28 Nisan 1960), Hollandalı gökbilimci, Marksist kuramcı ve devrimci. Konsey komünizminin (Felemenkçe: radencommunisme) önde gelen savunucuları arasında bulunmaktadır.
Perry Anderson
Perry Anderson (d 11 Eylül 1938) Marksist entelektüel. UCLA'da tarih ve sosyoloji profesörü. Tarihçi Benedict Anderson un erkek kardeşidir.Sosyalist feminist yazar Juliet Mitchell'in eski eşidir.
Nikos Pulancas
Nikos Pulancas (Yunanca: Νίκος Πουλαντζάς; 21 Eylül 1936 - 3 Ekim 1979), Yunan sosyolog ve filozof,  Marksist siyaset toplum bilimcisi.
David Ryazanov
David Riazanov (Rusça: Дави́д Бори́сович Ряза́нов), asıl soyadı Goldendach (Rusça: Гольдендах) (10 Mart 1870 – 21 Ocak 1938), Rus Marksist ve Marksist kuramcı.[1]
Odessa'da Yahudi bir ailenin mensubu olarak dünyaya geldi. 15 yaşında Narodnik devrimcilerine katıldı ve tutuklanarak hapse atıldı. 1887'de sosyalizm çizgisinde ilerlemeye başladı.
Maximilien Rubel
Maximilien Rubel (10 Ekim 1905, Çernivtsi - 28 Şubat 1996, Paris), çalışmalarını Karl Marx’ın eserleri ve hayatı üzerine yapmış olan Fransız tarihçidir.
Santiago Carrillo
Santiago Carrillo (18 Ocak 1915 - 18 Eylül 2012), 1960 ve 1982 yılları arası İspanyol Komünist Partisi Genel Sekreteri olarak görev yapmış olan İspanyol politikacıdır.
Georges Sorel
Georges Eugène Sorel (2 Kasım 1847 –  29 Ağustos 1922) Fransız filozof, sosyolog ve sendikalist devrim teorisyeni. Sorel'in insanların yaşamında "mitin gücü" kavramı Marksistleri ve Faşistleri ilhamlandırmıştı. Bu kavramıyla birlikte "şiddet savunması" Georges Sorel'in hatırlanmasına en büyük katkıları yapmaktadır.
Aleksandr Tarasov
Aleksandr Nikolayeviç Tarasov (Rusça: Александр Николаевич Тарасов, d. 8 Mart 1958(1958-03-08), Moskova), Sovyet ve Rus sol sosyolog, siyaset bilimci ve kültür bilimci, yayıncı, yazar, filozof. XXI yüzyılın başına kadar István Mészáros ile birlikte kendisini Post-Marksist olarak tanımladı.[1][2] Bununla birlikte, XXI yüzyılda, "Post-Marksizm" terimi Ernesto Laclau, Chantal Mouffe ve takipçilerinin asimilasyonundan dolayı A. Tarasov kendisine böyle demekten kaçındı.[3] "Marquis Who's Who in the World" 2014'ün 31. sayısındaki önemli noktalar listesine dahil edildi.[4] Sovyetler Birliği'nde sol görüşlü bir siyasi muhaliftir. Birkaç kitabın yazarı ve ortak yazarı.
Richard D. Wolff
Richard D. Wolff (d. Youngstown, Ohio, 1 Nisan 1942), Marksçı ekonomiler, ekonomi yöntembilimi ve sınıf çözümlemesi üzerine (Stephen Resnick ile beraber yaptığı) çalışmalarla tanınan Kuzey Amerikalı iktisatçı. Doktorasını 1969'da Yale Üniversitesi'nde yapmıştır.
Arthur Asa Berger
Arthur Asa Berger (1933 doğumlu), Amerikalılar bir bilim adamı ve San Francisco Eyalet Üniversitesi'nde
Byung-Chul Han
Byung-Chul Han (Korece:한병철; d. 1959, Seul, Güney Kore) Kore doğumlu İsviçre ve Almanya vatandaşı yazar, filozof ve kültür eleştirmenidir.
Gene Youngblood
Gene Youngblood (30 Mayıs 1942 - 6 Nisan 2021) Amerikalı bir medya sanatları ve politikaları teorisyeni ve alternatif sinema tarihleri ve teorisi alanında saygın bir akademisyendir. En iyi bilinen kitabı Expanded Cinema, videoyu bir sanat formu olarak ele alan ilk kitaptır ve bilgisayar sanatı ve medya sanatları alanlarının meşrulaştırılmasına yardımcı olmuştur. Youngblood ayrıca üzerine düşündüğü, yazdığı ve öğrettiği 1967’de başlayan medyanın demokratikleşmesi hareketiyle de bilinir.
Sherry Turkle
Sherry Turkle (18 Haziran 1948 doğumlu) , Massachusetts Institute of Technology' de Sosyal Bilimler ve Teknoloji bölümünde Abby Rockefeller Mauzé profesörüdür. Harvard Üniversitesi' nde sosyal bilimler alanında lisans eğitimi ve daha sonra sosyoloji ve kişilik psikolojisi alanında doktora eğitimi aldı. Şimdi araştırmasını psikanaliz ve insan-teknoloji etkileşimi üzerine odaklıyor. İnsanların teknolojiyle olan ilişkilerinin psikolojisine, özellikle de insanların somut nesnelerle nasıl ilişki kurduğuna odaklanan birkaç kitap yazmıştır. Anı kitabı 'Empathy Diaries' oldukça adil eleştiriler aldı.[2]
Bruno Taut
Bruno Julius Florian Taut (4 Mayıs 1880, Königsberg - 24 Aralık 1938, İstanbul), Yahudi asıllı Alman mimar ve şehir plancısı. Türkiye'de Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nin (1937-39), Ankara Atatürk Lisesi'nin (1937-40), Atatürk'ün katafalkının (1938), Trabzon Fen Lisesi (1938) ve Cebeci Ortaokulu'nun (1938-39) planlarını çizen mimardır.[2]
Carlo Lodoli
Carlo Lodoli (d. 1690 - ö. 27 Ekim 1761), İtalyan mimarlık teorisyeni, Fransisken rahip, matematikçi ve öğretmendir. Mimari formların ve oranların kullanılan malzemenin yeteneklerinden türetilmesi gerektiğini iddia etti. Kendi yazıları kaybolduğu için bazen mimarinin Sokrates'i olarak anılır, teorileri sadece başkalarının eserlerinden bilinir. Claude Perrault, Abbé Jean-Louis de Cordemoy, Abbé Marc-Antoine Laugier gibi mimarlar ve mimari teorisyenlerle birlikte Lodoli, hakim Barok ve Rokoko stillerine meydan okuyan rasyonel bir mimariyi dile getirmektedir.[1]
Jean Rondelet
Jean Rondelet (4 Haziran 1743 - 27 Eylül 1829), Fransız mimar ve mimarlık teorisyenidir. 42 yıl boyunca, 1770'ten 1812'ye kadar, kendini Paris Panthéon'una adamıştır.[1]
William Pereira
William Leonard Pereira (25 Nisan 1909 - 13 Kasım 1985), Portekiz kökenli Amerikalı mimar.
Philippe de La Hire
Philippe de La Hire (veya Lahire, La Hyre veya Phillipe de La Hire) (18 Mart 1640 - 21 Nisan 1718)[1] Fransız ressam, matematikçi, astronom ve mimardır.[2] Bernard le Bovier de Fontenelle'e göre o "kendi başına bir akademi" idi.
John Ruskin
John Ruskin (8 Şubat 1819 - 20 Ocak 1900) XIX. yüzyılda yaşamış İngiliz yazar, şair, sanat ve toplum eleştirmenidir.
Eratosthenes
Eratosthenes (Eratosten; Grekçe: Ἐρατοσθένης, MÖ 276[1] - MÖ 194[2]), Yunan matematikçi, coğrafyacı, astronom ve filozoftur.
Leonhard Euler
Leonhard Euler (/ˈɔɪlər/ OY-lər;[2] Almanca telaffuz: [ˈɔʏlɐ];[a] 15 Nisan 1707 – 18 Eylül 1783), çizge teorisi çalışmasını kuran bir İsviçreli matematikçi, fizikçi, astronom, coğrafyacı, mantıkçı ve mühendisti. Topoloji ve analitik sayı teorisi, karmaşık analiz ve sonsuz küçük hesap gibi matematiğin diğer birçok dalında öncü ve etkili keşifler yaptı. Bir matematiksel fonksiyon kavramı da dahil olmak üzere, modern matematiksel terminolojinin ve gösterim'in çoğunu tanıttı.[3] Ayrıca mekanik, akışkan dinamiği, optik, astronomi ve müzik teorisi alanındaki çalışmalarıyla da tanınır.
Hermannus Contractus
Hermannus Contractus ya da Kutsanmış Reichenau'lu Hermann (18 Temmuz 1013 - 24 Eylül 1054), 11. yüzyıl Benedikten rahibi ve bilginidir. Tarih, müzik teorisi, matematik ve astronomi üzerine eserler ve çok sayıda ilahi besteledi. Geleneksel olarak "Salve Regina", "Veni Sancte Spiritus ",[1] ve "Alma Redemptoris Mater ",[2][3] besteleriyle anılır, ancak bu atıflar bazen sorgulanır. Aziz ilan edilmesi 1863'te Katolik Kilisesi tarafından onaylandı.
Anatol Rapoport
Anatol Rapoport (Ukraynaca; Анатолій Борисович Рапопо́рт, Rusça; Анато́лий Бори́сович Рапопо́рт, 22 Mayıs 1911 – 20 Ocak 2007), Amerikalı matematik psikoloğu. Genel sistem teorisine, matematiksel biyolojiye ve sosyal etkileşimin matematiksel modellemesine ve bulaşmanın stokastik modellerine katkıda bulunmuştur.
Ariel Rubinstein
Ariel Rubinstein (İbranice: אריאל רובינשטיין; d. 13 Nisan 1951) iktisat teorisi, oyun teorisi ve sınırlı rasyonellik alanlarında çalışan İsrailli bir ekonomisttir.
Bengt Holmström
Bengt Holmström tam adı ile Bengt Robert Holmström  (18 Nisan 1949, Helsinki) Finlandiyalı ekonomist.
Cristina Bicchieri
Cristina Bicchieri (1950 doğumlu) bir İtalyan-Amerikalı filozoftur. Pennsylvania Üniversitesi Felsefe ve Psikoloji Bölümlerinde S.J.P. Harvie Sosyal Düşünce ve Karşılaştırmalı Etik Profesörü, Pennsylvania Üniversitesi Wharton Okulu'nda Hukuk Çalışmaları profesörü ve Davranışsal Karar Bilimleri Yüksek Lisans programı ve Felsefe, Politika ve Ekonomi direktörüdür.[1] Sosyal bilimler felsefesi, rasyonel seçim teorisi ve oyun teorisindeki problemler üzerinde çalışmıştır [1] Güncel çalışmaları sosyal normların doğası ve evrimi ile normların hangi koşullar altında izleneceğini test etmek için davranışsal deneylerin tasarımına odaklandı.[1] Davranışsal etik alanında önderdir. Pennsylvania Üniversitesi'nde Sosyal Normlar ve Davranış Dinamikleri Merkezi'nin direktörüdür.[2]
Jaakko Hintikka
Kaarlo Jaakko Juhani Hintikka (12 Ocak 1929 - 12 Ağustos 2015), Fin filozof ve mantıkçıdır.
Martin Shubik
Martin Shubik (24 Mart 1926 - 22 Ağustos 2018), oyun teorisi, savunma analizi ve para ve finansal kurumlar teorisinde uzmanlaşmış Amerikalı bir matematiksel ekonomisttir. Savunma analizi, ana araştırma ilgi alanıydı ve 1959'da onu tanımlamak için "matematiksel kurumsal ekonomi (mathematical institutional economics)" terimini ortaya koyarak ve ondan "beyaz balinası" olarak bahsetti (yalnızca konuyla ilgili son beş kitabını yayınladıktan sonra yakalandığını düşünürsek).[1] Kariyerinin büyük bölümünü, Cowles Ekonomi Araştırmaları Vakfı ile yoğun bir şekilde ilgilendiği Yale Üniversitesi'nde geçirdi ve sanal Para ve Finansal Kurumlar Müzesi'ni kurdu.[2]
Eric Maskin
Eric Stark Maskin (d. 12 Aralık 1950) Amerikalı ekonomist. 2007 yılında, Leonid Hurwicz ve Roger Myerson ile birlikte, Nobel Ekonomi Ödülü'nü kazanmıştır. Ödülü kazanma nedenleri "Mekanizma tasarım teorisinin temellerini atmaları" olarak açıklanmıştır."[1]
Michael Kearns (bilgisayar bilimci)
Michael Kearns, Amerikalı bilgisayar bilimcisi, profesör ve Pensilvanya Üniversitesinde Ulusal Merkez Başkanı, üniversitenin Ağ ve Sosyal Sistemler Mühendisliği Programı'nın (NETS) kurucu direktörü, Warren Ağ ve Veri Bilimleri Merkezi'nin kurucu direktörüdür. Ayrıca üniversitenin Wharton Okulu'nda ve Ekonomi bölümünde ikincil görevleri mevcuttur. Hesaplamalı öğrenme teorisi ve algoritmik oyun teorisinde önde gelen bir araştırmacıdır. Makine öğrenimi, yapay zekâ, hesaplamalı finans, algoritmik ticaret, hesaplamalı sosyal bilimler ve sosyal ağlar ile ilgilenmektedir.[1] Daha önce Morgan Stanley'nin Yapay Zeka Mükemmeliyet Merkezi ekibinde Danışmanlık ve Araştırma işlevini yönetmiştir.[2] Şu anda Amazon Web Services bünyesinde bir Amazon Uzmanıdır.[3]
Myrna Wooders
Myrna Wooders (d. 1950), kamu ekonomisi teorisine, ağ teorisine ve oyun teorisine önemli katkılarda bulunan Kanadalı bir ekonomisttir.[1] Çalışmaları özellikle koalisyon teorisi, kamu yararı teorisi ve kulüp teorisi üzerine odaklanmıştır. Myrna şu anda Vanderbilt Üniversitesinde ve Warwick Üniversitesi'nde ekonomi profesörüdür.
Naira Hovakimyan
Naira Hovakimyan (21 Eylül 1966 doğumlu)[3] Urbana-Champaign'deki Illinois Üniversitesi'nde W. Grafton ve Lillian B. Wilkins'in Makine Bilimi ve Mühendisliği olan bir kontrol teorisyenidir.[4] 2015-2017 yılları arasında Urbana-Champaign'deki Illinois Üniversitesi'ndeki Koordineli Bilim Laboratuvarı ile ilişkili Akıllı Robotik Laboratuvarı'nın açılış direktörlüğünü yapmıştır.[5][6]
John von Neumann
John von Neumann (28 Aralık 1903 - 8 Şubat 1957), Macar-Amerikalı matematikçi ve bilgisayar bilimcisi.
Olga Bondareva
Olga Nikolaevna Bondareva (Rusça: Ольга Николаевна Бондарева; 27 Nisan 1937 - 9 Aralık 1991) Sovyet, matematikçi ve ekonomist. Matematiksel ekonomi alanlarına, özellikle oyun teorisine katkıda bulunmuştur.
Oskar Morgenstern
Oskar Morgenstern (24 Ocak 1902 - 26 Temmuz 1977) Alman-Amerikalı bir ekonomist. Matematikçi John von Neumann ile birlikte ekonomiye uygulanan von Neumann-Morgenstern fayda teoremi ile oyun teorisinin matematiksel alanını kurmuştur.[1][2][3][4]
Oyun teorisyenleri listesi
Bu liste, çalışmaları oyun teorisi alanına önemli ölçüde katkıda bulunan önemli ekonomistler, matematikçiler, siyaset bilimciler ve bilgisayar bilimcilerinin bir listesidir. Oyun teorisi yerine video oyunları alanındaki kişilerin bir listesi için lütfen Ludologlar listesi bölümüne bakınız.
Paul Milgrom
Paul Robert Milgrom (20 Nisan 1948 doğumlu) Amerikalı bir ekonomisttir. 1987'den beri yürüttüğü Stanford Üniversitesi'nde Shirley ve Leonard Ely Beşeri Bilimler ve Bilimler Profesörüdür. Milgrom, oyun teorisinde, özelliklede açık artırma teorisinde ve fiyatlandırma stratejilerinde uzmandır. Robert B. Wilson ile birlikte "müzayede teorisindeki gelişmeler ve yeni müzayede formatlarının icatları" nedeniyle 2020 Nobel İktisadi Bilimler Anma Ödülü'nü kazandı.[1]
Peter L. Hurd
Peter L. Hurd biyoloji alanında uzmanlaşmış bir akademisyendir. 2001 yılından bu yana[1] Psikoloji Bölümü Biyobiliş Birimi ve Alberta Üniversitesi Sinirbilim Merkezi'nde Doçent olarak görev yapmaktadır. Araştırmaları öncelikli olarak saldırgan davranışların evriminin incelenmesine odaklanmakta, saldırganlık, iletişim ve çatışan çıkarlara sahip hayvanlar arasında gerçekleşen diğer sosyal davranışları araştırmaktadır. Bu araştırmanın başlıca araçları matematiksel modellemedir (esas olarak oyun teorisi ve genetik algoritmalar). Ayrıca cinsel farklılaşma sürecinin sosyal davranışlarda bireysel farklılıkları nasıl ortaya çıkardığı ile de ilgilenmektedir.
Julia Robinson
Julia Hall Bowman Robinson (8 Aralık 1919 - 30 Temmuz 1985), hesaplanabilirlik teorisi ve hesaplama karmaşıklığı teorisi alanlarına -özellikle karar problemlerine olan katkılarından ötürü tanınan Amerikalı bir matematikçiydi. Hilbert'in 10. problemi üzerine çalışması (şimdi Matiyasevich teoremi veya MRDP teoremi olarak bilinir) nihai çözümünde çok önemli bir rol oynadı. Robinson bir 1983 MacArthur Üyesiydi.
Rufus Isaacs
Rufus Philip Isaacs (11 Haziran 1914 - 18 Ocak 1981) özellikle 1950'li ve 1960'lı yıllarda diferansiyel oyunlar üzerine yaptığı çalışmalarla öne çıkan bir oyun teorisyeniydi.
Sarit Kraus
Sarit Kraus (İbranice: שרית קראוס; d. 1960), İsrail'deki Bar-İlan Üniversitesinde bilgisayar bilimi profesörüdür. Bu alanlarda örnek hizmet ve liderliğinin yanı sıra yapay zekâya, özellikle çok aracılı sistemlere, insan-aracı etkileşimine, otonom aracılara ve monoton olmayan akıl yürütmeye yaptığı katkılardan dolayı 2020-2021 ACM Athena Öğretim Görevlisi seçilmiştir.
Thomas C. Schelling
Thomas Crombie Schelling, (d. 14 Nisan 1921, Oakland - ö. 13 Aralık 2016, Bethesda), Amerikalı ekonomist. Dış ilişkiler, millî güvenlik, nükleer strateji konularında uzman.
Reinhard Selten
Reinhard Selten  (d. 5 Ekim 1930 - ö. 23 Ağustos 2016), Nobel ödüllü Alman ekonomist.
Steven Brams
Steven J. Brams (d. 28 Kasım 1940; Concord, New Hampshire), New York Üniversitesi Politika Bölümü'nde Amerikalı bir oyun teorisyeni ve siyaset bilimcidir. Brams, oylama sistemlerini ve adil bölünmeyi analiz etmek için oyun teorisi, kamu tercihi teorisi ve sosyal seçim teorisi tekniklerini kullanmasıyla tanınır. Onay oylamasının bağımsız keşfedicilerinden biridir [1] ve onay oylamasının farklı çıkarların orantılı temsilini sağlamak için çok kazananlı seçimlere genişletilmesidir.[2]
Tamer Başar
Tamer Başar (d. 19 Ocak 1946), Amerika Birleşik Devletleri-İllinois Üniversitesi Urbana Yerleşkesi Elektrik[6] ve Bilgisayar Mühendisliği Bölümü Swanlund Endowed[7][8] Bölüm Başkanı[9] ve Kontrol sistem mühendisliği profesörü Türk bilim insanı.[10]
Viola Spolin
Viola Spolin [1] (1906 - 1994) Amerikalı oyuncu, drama hocası ve yazardır.
Arpad Elo
Arpad Emmerich Elo (Élő Árpád Imre);[1] 25 Ağustos 1903 – 5 Kasım 1992), satranç gibi iki oyunculu oyunlar için Elo derecelendirme sistemini oluşturan Amerikalı bir fizik profesörüydü.
Tigran Petrosyan
Tigran Vartani Petrosyan (17 Haziran 1929 - 13 Ağustos 1984), 1963-1969 arasında dünya şampiyonu olan büyükusta unvanına sahip Sovyet Ermeni satranç oyuncusudur. 1969'da Boris Spassky'ye yenilerek dünya satranç şampiyonluğuna veda etmiştir.
Savielly Tartakower
Ksawery Tartakower (1887-1956)  Avusturya [1], daha sonra Polonya ve Fransa'da satranç büyük ustasıydı. Ayrıca, bugün bile kitapları hala popüler olan 1920'lerin ve 1930'ların satranç gazetecisi ve yazarıydı.[2][3] Tartakower keskin zekası ve aforizmaları ile hatırlanır.
Yuri Averbah
Yuri Lvoviç Averbah (Rusça: Ю́рий Льво́вич Аверба́х; 8 Şubat 1922, Kaluga - 7 Mayıs 2022, Moskova), Sovyet-Rus satranç oyuncusu ve yazar.[1][2]
Leonidas Alaoğlu
Leonidas (Leon) Alaoğlu (Yunanca: Λεωνίδας Αλάογλου; 19 Mart 1914 – Ağustos 1981), kapalı birim topun bir normlu uzayın dualindeki zayıf-yıldız tıkızlığı üzerine Alaoğlu teoremi olarak adlandırılan, aynı zamanda Banach-Alaoğlu teoremi olarak da bilinen sonuçlarıyla tanınan Yunan asıllı Kanadalı bir matematikçi.[2]
August Ferdinand Möbius
August Ferdinand Möbius (UK /ˈmɜːbiəs/, US /ˈmeɪ-, ˈmoʊ-/;[1] Almanca telaffuz: [ˈmøːbi̯ʊs]; 17 Kasım 1790 - 26 Eylül 1868), bir Alman matematikçi ve teorik astronomdu.
Axel Thue
Axel Thue (Norveççe telaffuz: [tʉː]; 19 Şubat 1863 - 7 Mart 1922), Diyofant yaklaşımı, Diyofant denklemleri ve kombinatorik alanındaki orijinal çalışmaları ile tanınan Norveçli bir matematikçi. Thue, Diophantine denklemlerini inceledi ve örneğin 




y

3


−
2

x

2


=
1


{\displaystyle y^{3}-2x^{2}=1}

'in sonsuz sayıda tam sayı çiftiyle sağlanamayacağını gösterdi.
Alan Baker
Alan Baker FRS (19 Ağustos 1939 - 4 Şubat 2018[1]), sayı teorisindeki etkili yöntemler, özellikle de transandantal sayı teorisinden doğan konular üzerine yaptığı çalışmalarla tanınan İngiliz bir matematikçiydi.
Bjorn Poonen
Bjorn Mikhail Poonen (d. 27 Temmuz 1968, Boston), Amerikalı matematikçi ve Massachusetts Teknoloji Enstitüsü Matematik Bölümü'nde Seçkin Bilim Profesörüdür. Dört kez Putnam Yarışması kazananı olmuştur.[1] Araştırma alanı aritmetik geometri olmakla birlikte ara sıra olasılık[2] ve bilgisayar bilimi gibi diğer konularda da yayınlar yapmıştır.[3] İki kitap düzenledi ve araştırma makalelerine yaklaşık 1.000 farklı yazar tarafından atıfta bulunuldu.[4][5] Algebra &amp; Number Theory[6] dergisinin kurucu, yönetici editörüdür. Ayrıca Involve [7] ve AK Peters Research Notes in Mathematics kitap serisinin yayın kurullarında görev yapmaktadır.[8]
Carl Størmer
Fredrik Carl Mülertz Størmer (3 Eylül 1874 - 13 Ağustos 1957) Norveçli bir matematikçi ve astrofizikçidir. Matematikte, π sayısının hesaplanması ve ardışık düzgün sayılar üzerine Størmer teoremi dahil olmak üzere Sayılar teorisindeki çalışmaları ile tanınır. Fizikte, manyetosferdeki yüklü parçacıkların hareketini ve aurora oluşumunu incelemesi ve bu konulardaki Uzayın Derinliklerinden Atomun Kalbine (From the Depths of Space to the Heart of the Atom) adlı kitabıyla tanınır. Norveç'teki Oslo Üniversitesi'nde uzun yıllar matematik profesörü olarak çalıştı. Ayın uzak tarafındaki bir kratere onun adı verilmiştir.[3]
Eugène Charles Catalan
Eugène Charles Catalan (30 Mayıs 1814 - 14 Şubat 1894) [2], sürekli kesirler, tanımlayıcı geometri, sayı teorisi ve kombinatorikler üzerinde çalışan Fransız ve Belçikalı bir matematikçiydi. Göze çarpan katkıları arasında 





R


3




{\displaystyle \mathbb {R} ^{3}}

 uzayında periyodik bir minimal yüzey keşfetmek vardı; sonunda 2002'de kanıtlanabilen ünlü Catalan varsayımını ifade etti ve bir kombinatoryal problemi çözmek için Catalan sayılarını tanıttı.
Cem Yalçın Yıldırım
Cem Yalçın Yıldırım (d. 8. Temmuz 1961), Türk matematikçi. Boğaziçi Üniversitesi'nde öğretim üyesidir. Sayılar kuramı üzerine çalışmaktadır.
Christian Goldbach
Christian Goldbach (/ˈɡoʊldbɑːk/; Almanca telaffuz: [ˈɡɔltbax]; 18 Mart 1690, Königsberg - 20 Kasım 1764, Moskova), hukuk eğitimi de almış, sayılar teorisi konusunda çalışmalarıyla ünlü bir Alman matematikçiydi. Bugün Goldbach varsayımıyla anılıyor.
Diyofantus
İskenderiyeli Diophantus (Grekçe: Διόφαντος ὁ Ἀλεξανδρεύς, Türkçe okunuşu: Diofantos ho Aleksandrevs; muhtemelen MS 200 ile 214 arasında doğdu; 84 yaş civarında, muhtemelen MS 284 ile 298 arasında öldü.) cebirin babası olarak tanımlanan, cebir denklemleri ve sayılar teorisi üzerine Arithmetika adlı eserin yazarı olan Yunan matematikçi.[2] Değişkenleri sadece tam sayılar olan ve kendi adını taşıyan Diophantus Polinom Denklemleri'yle de bilinir.[3]
Peter Gustav Lejeune Dirichlet
Johann Peter Gustav Lejeune Dirichlet (Almanca telaffuz: [ləˈʒœn diʀiˈkleː];[3] 13 Şubat 1805 - 5 Mayıs 1859), sayı teorisi (analitik sayı teorisi alanını oluşturmak da dahil) ve Fourier serileri teorisi ile matematiksel analizdeki diğer konulara derin katkılarda bulunan Alman bir matematikçiydi. Bir fonksiyonun modern biçimsel tanımını veren ilk matematikçilerden biri olarak kabul edilmektedir.
Edmund Landau
Edmund Georg Hermann Landau (14 Şubat 1877 - 19 Şubat 1938) sayı teorisi ve karmaşık analiz alanlarında çalışan Alman matematikçi.
Sophie Germain
Marie-Sophie Germain (1 Nisan 1776, Paris - 27 Haziran 1831, Paris), Fransız matematikçi, fizikçi ve filozoftur.
Gorō Shimura
Gorō Shimura (志村 五郎, Shimura Gorō, 23 Şubat 1930; Hamamatsu – 3 Mayıs 2019; Princeton), Princeton Üniversitesi'nde sayı teorisi, otomorfik formlar ve aritmetik geometri alanlarında çalışan Japon matematikçi ve Michael Henry Strater Matematik Fahri Profesörü idi.[1] 
Abelyen varyetelerin ve Shimura varyetelerinin karmaşık çarpımı teorisini geliştirmesinin yanı sıra, sonuçta Fermat'ın Son Teoreminin kanıtına yol açan Taniyama-Shimura varsayımını ortaya koymasıyla biliniyordu.
Godfrey Harold Hardy
Godfrey Harold Hardy FRS[2]  (7 Şubat 1877 - 1 Aralık 1947)[4], sayı teorisi ve matematiksel analizdeki başarılarıyla tanınan İngiliz  bir matematikçiydi.[5][6] Biyolojide, popülasyon genetiğinin temel bir ilkesi olan Hardy-Weinberg ilkesi olarak da bilinen, tür içi gen alışverişinin fazla olduğu topluluklarda başat ve çekinik genetik özelliklerin dağılımının oranı hakkındaki teorisiyle bu konudaki tartışmaya son vermiştir.
Charles Hermite
Charles Hermite (Fransızca telaffuz: [ʃaʁl ɛʁˈmit] FRS FRSE  MIAS) (24 Aralık 1822 - 14 Ocak 1901) sayı teorisi, ikinci dereceden formlar, değişmezlik teorisi, ortogonal polinomlar, eliptik fonksiyonlar ve cebir ile ilgili araştırma yapan Fransız bir matematikçiydi.
Jakob Bernoulli
Jacob Bernoulli (James ya da Jacques olarak da bilinir; d. 6 Ocak 1655 – ö. 16 Ağustos 1705), Bernoulli ailesindeki ünlü matematikçilerden biridir. Leibniz kalkülüsünün ilk savunucularındandır ve Leibniz- Newton kalkülüs tartışmasında Leibniz'in yanında yer almıştır. Kardeşi Johann ile birlikte kalkülüse yaptığı birçok katkıyla da ünlüdür. Ancak, matematiğe en önemli katkısı büyük sayılar yasası ile olasılık alanında olmuştur.
James Joseph Sylvester
James Joseph Sylvester FRS  (3 Eylül 1814 - 15 Mart 1897) İngiliz matematikçiydi . Matris teorisine, değişmez teoriye, sayı teorisine, bölünme teorisine ve kombinatoriklere temel katkılarda bulundu. 19. yüzyılın son yarısında Johns Hopkins Üniversitesi'nde profesör olarak ve American Journal of Mathematics'in kurucusu olarak Amerikan matematiğinde liderlik rolü oynadı. Ölümünde Oxford Üniversitesi'nde profesördü.
Joseph-Louis Lagrange
Joseph-Louis Lagrange (d. 25 Ocak 1736, Torino - ö. 10 Nisan 1813, Paris) bir İtalyan Aydınlanma Dönemi matematikçisi ve astronomudur. Analiz, sayı kuramı ve klasik ve gök mekaniği alanlarında önemli katkıları olmuştur.
1776 yılında Euler ve d’Alembert’in tavsiyesi ile yirmi yıldan fazla yaşadığı, çalıştığı ve Fransız Bilim Akademisi’nden birçok ödül aldığı Berlin, Prusya’da bulunan Prusya Bilim Akademisi’nde Euler’den devraldığı matematik yöneticiliği görevini üstlendi. Lagrange’ın analitik matematik üzerine olan ve Newton’dan sonra klasik mekaniğe en kapsamlı şekilde yaklaşan ve matematiksel fiziğin gelişimi için temel hazırlayan tezi (Mécanique Analytique, 4.ed., 2 vols. Paris Gauthier-Villars et fills, 1888-89) Berlin’de yazıldı ve 1788 yılında yayımlandı. 
1787’de 51 yaşındayken Berlin’den Paris’e taşındı ve Fransız Akademisi’nin bir üyesi oldu. Hayatının sonuna kadar Fransa’da kaldı. 1794 yılında École Polytechnique açıldığında oradaki ilk analiz profesörü oldu. 1799 yılında ise Bureau des Longitues’in kurucu üyesi ve senatör oldu.
Leopold Kronecker
Leopold Kronecker (Almanca telaffuz: [ˈkʁoːnɛkɐ]; 7 Aralık 1823 - 29 Aralık 1891) sayı teorisi, cebir ve mantık üzerine çalışan bir Alman matematikçiydi. Georg Cantor'un küme teorisi üzerine çalışmalarını eleştirdi ve Weber (1893) tarafından "Almanca: Die ganzen Zahlen hat der liebe Gott gemacht, alles andere ist Menschenwerk (Tam sayıları Tanrı yarattı, diğer her şey insanın işidir)" söylemiyle alıntılandı.[1] Kronecker, Ernst Kummer'in öğrencisi ve ömür boyu arkadaşıydı.
Eduard Kummer
Ernst Eduard Kummer (29 Ocak 1810 - 14 Mayıs 1893) bir Alman matematikçiydi. Uygulamalı matematik konusunda yetenekli olan Kummer, Alman ordusu subaylarını balistik konusunda eğitti; daha sonra, Leopold Kronecker'in matematik kariyerine ilham verdiği, lisenin Almanca karşılığı olan gymnasium’da 10 yıl öğretmenlik yaptı.
Kurt Hensel
Kurt Wilhelm Sebastian Hensel (29 Aralık 1861, Königsberg – 1 Haziran 1941) Alman matematikçi.
Leonard Eugene Dickson
Leonard Eugene Dickson (22 Ocak 1874 - 17 Ocak 1954), Amerikalı bir matematikçiydi. Soyut cebir, özellikle sonlu alanlar ve klasik gruplar teorisi alanındaki ilk Amerikalı araştırmacılardan biriydi ve aynı zamanda üç ciltlik bir sayılar teorisi tarihi kitabı ile hatırlanmaktadır.
Leonardo Fibonacci
Fibonacci (/ˌfɪbəˈnɑːtʃi/;[3] aynı zamanda US /ˌfiːb-/,[4][5] İtalyanca telaffuz: [fiboˈnattʃi]; y. 1170 – y. 1240–50),[6] ayrıca Leonardo Bonacci, Pisalı Leonardo (Leonardo of Pisa) veya Leonardo Bigollo Pisano ('Pisalı Gezgin Leonardo'[7]) olarak da bilinen Pisa Cumhuriyetinden İtalyan matematikçi, "Orta Çağ'ın en yetenekli Batılı matematikçisi" olarak kabul edilir.[8]
Ferdinand von Lindemann
Carl Louis Ferdinand von Lindemann (12 Nisan 1852 - 6 Mart 1939), 1882'de yayınlanan π'nin aşkın bir sayı olduğuna yani herhangi bir rasyonel katsayılı polinomun kökü olmadığına dair çalışması ile bilinen Alman matematikçidir.
Masahiko Fujiwara
Masahiko Fujiwara (Japonca: 藤原 正彦 Masahiko Fujiwara; 9 Temmuz 1943 tarihinde Shinkyo, Manchukuo (şimdi Çin)) kentinde doğmuş bir Japon matematikçidir.
Franz Mertens
Franz Mertens (20 Mart 1840 - 5 Mart 1927) (ayrıca Franciszek Mertens) Polonyalı bir matematikçidir. Prusya Krallığı'nın Posen Büyük Dükalığı'nda (şimdi Środa Wielkopolska, Polonya) Schroda'da doğdu ve Avusturya'nın Viyana kentinde öldü.
Hermann Minkowski
Hermann Minkowski (/mɪŋˈkɔːfski, -ˈkɒf-/;[3] Almanca telaffuz: [mɪŋˈkɔfski]; 22 Haziran 1864 - 12 Ocak 1909) bir Alman matematikçi ve Königsberg, Zürih ve Göttingen'de profesörlük yaptı.
Pafnuti Çebışov
Pafnuti Lvoviç Çebışov (Rusça: Пафнутий Львович Чебышёв - Pafnuti Lvoviç Çebışov; 16 Mayıs 1821 - 8 Aralık 1894) Rus matematikçidir. İsmi Çebışov, Tchebycheff ya da Tschebyscheff olarak da çevrilir (Almanca ve Fransızca çeviri yazılarda).
Pierre de Fermat
Pierre de Fermat (Fransızca telaffuz: [pjɛːʁ də fɛʁma] French: [pjɛːʁ də fɛʁma]; 31 Ekim ve 6 Aralık 1607[a] arasında - 12 Ocak 1665), neredeyse eşitlik (“adequality”) tekniği de dahil olmak üzere sonsuz küçük hesaplara yol açan erken gelişmeler için yaptığı katkılarla bilinen bir Fransız matematikçiydi. Özellikle, eğri çizgilerin en büyük ve en küçük koordinatlarını bulmanın özgün bir yöntemini keşfetmesiyle tanınır; bu, o zamanlar bilinmeyen diferansiyel kalkülüsünkine benzer ve sayı teorisi üzerine yaptığı araştırmadır. Analitik geometri, olasılık ve optiğe kayda değer katkılarda bulundu. En çok ışık yayılımı hakkındaki Fermat ilkesi ve Diophantus'un Aritmeticasının bir kopyasının kenarındaki bir notta açıkladığı sayı teorisindeki Fermat'nın Son Teoremi ile tanınır. Aynı zamanda Fransa'nın Toulouse Parlamentosu'nda[4] avukattı.
Srinivasa Aiyangar Ramanujan
Srinivasa Aiyangar Ramanujan (22 Aralık 1887 - 26 Nisan 1920), Hint matematikçi.
Wacław Sierpiński
Wacław Franciszek Sierpiński (Lehçe: ˈvat͡swaf fraɲˈt͡ɕiʂɛk ɕɛrˈpij̃skʲi (dinle (yardım·bilgi)); 14 Mart 1882 - 21 Ekim 1969) Polonyalı bir matematikçiydi. Küme teorisine (seçim aksiyomu ve süreklilik hipotezi üzerine araştırma), sayı teorisi, fonksiyonlar teorisi ve topolojiye yaptığı katkılarla biliniyordu. 700'ün üzerinde makale ve 50 kitap yayınladı.
Teiji Takagi
Teiji Takagi (高木 貞 治Takagi Teiji, 21 Nisan 1875 - 28 Şubat 1960), sınıf cisimleri teorisinde Takagi varoluş teoremini kanıtlamasıyla tanınan bir Japon matematikçidir. Hiçbir yerde türevlenemeyen ancak tekdüze sürekli bir fonksiyonun grafiği olan Blancmange eğrisi, üzerinde çalıştıktan sonra Takagi eğrisi olarak da adlandırıldı.
Vera T. Sós
Vera Turán Sós (d. 11 Eylül 1930 – ö. 22 Mart 2023)[1] sayılar teorisi ve kombinatorik konusunda uzmanlaşmış Macar matematikçi.
Viggo Brun
Viggo Brun (13 Ekim 1885 - 15 Ağustos 1978) Norveçli bir profesör, matematikçi ve sayı teorisyeniydi.[1]
Giorgi Dvali
Giorgi (Gia) Dvali (Gürcüce : გიორგი (გია) დვალი; d. 30 Mayıs 1964) New York Üniversitesi Kozmoloji ve Parçacık Fiziği Merkezi'nde ve LMU Münih'te fizik profesörüdür.[1]
Michael Green
Michael Boris Green FRS (d. 22 Mayıs 1946), sicim kuramının öncülerinden olan Britanyalı fizikçi. Cambridge Üniversitesi'nde uygulamalı matematik ve teorik fizik bölümünde profesör ve Clare Hall ileri araştırmalar kolejinin üyesidir. 1 Kasım 2009'da Stephen Hawking'den Lucasian Matematik Profesörlüğü kürsüsünü devralmıştır.[2][3]
Susan Moller Okin
Susan Moller Okin (19 Temmuz 1946 - 3 Mart 2004), Liberal feminist, politik filozof ve yazardır.
Jerzy Grotowski
Jerzy Marian Grotowski (d. 11 Ağustos 1933 - ö. 14 Ocak 1999), tiyatro kuramcısı, yönetmen, eleştirmen, oyuncu, eğitimci.
Vikipedi bibliyografyası
Bu Vikipedi hakkında kitaplar ya da büyük bir konusu Vikipedi olan kitaplar listesidir.
Papyrus Graecus Holmiensis
Papyrus Graecus Holmiensis (Stockholm papirüsü olarak da bilinir), Mısır'da derlenmiş olan zanaat tarifleri koleksiyonudur. y. 300 MS Yunanca yazılmıştır. Stockholm papirüsünde değerli taşları boyamak, incileri temizlemek (arındırmak), altın ve gümüş taklidi yapmak için 154 tarif vardır.[1] Bazı tarifler Pseudo-Democritus'tan türemiş olabilir. Mısırlı bir simyacı olan Panopolis'li Zosimos'da,  (y. 300 MS) benzer tarifler verir. Bu tariflerden bazıları, özellikle Mappae clavicula, Orta Çağ Latin teknolojik tarif koleksiyonlarında bulunur.
Dirse Han Oğlu Boğaç Han
Dirse Han Oğlu Boğaç Han, Dede Korkut Kitabı'nın bölümlerinden birini oluşturan öykü.
Duha Koca Oğlu Deli Dumrul
Duha Koca Oğlu Deli Dumrul veya kısaca Deli Dumrul, Dede Korkut Kitabı'nın bölümlerinden birini oluşturan öykü. Destansı bir varlık olan Dumrul, köprüsünden geçenlerden de geçmeyenlerden para aldığı hikâyesi ile ünlenmiştir.
İç Oğuz'a Taş Oğuz Asi Olup Beyrek Öldüğü
İç Oğuz'a Dış Oğuz'un Düşman Olup Beyreği Öldürmesi, Dede Korkut Kitabı'nın 12 hikâyesinin 12. hikâyesi'ni anlatan öyküdür.
Kam Büre Bey Oğlu Bamsı Beyrek
Kam Büre Bey Oğlu Bamsı Beyrek, ya da Bay Bora Beg Oġlı Bamsı Beyrek[1] Dede Korkut Kitabı'nın bölümlerinden birini oluşturan öykü. Dede Korkut Kitabı'nda yer alan 12 hikâyenin en uzunudur.  Çocuğa ad verme geleneğinin görüldüğü hikâyelerden biridir.[2]
Kazan Bey Oğlu Uruz'un Tutsak Olması
Kazan Bey oğlu Uruz'un tutsak olması, Dede Korkut Kitabı'nın bölümlerinden birini oluşturan bir öyküdür.
Kazılık Koca Oğlu Yegenek
Kazılık Koca Oğlu Yiğenek, Dede Korkut Kitabı'nın bölümlerinden birini oluşturan öykü.
Salur Kazanın Tutsak Olup Oğlu Uruz'un Çıkarması
Salur Kazanın Tutsak Olup Oğlu Uruz'un Çıkarması, Dede Korkut Kitabı'nın bölümlerinden birini oluşturan öyküdür.
Uşun Koca Oğlu Segrek
Uşun Koca Oğlu Seğrek, Dede Korkut Kitabı'nın bölümlerinden birini oluşturan öykü.
Define Adasına Dönüş
Define Adasına Dönüş, Long John Silver rolünde Brian Blessed’in oynadığı UK ITV ve HTV Wales yapımı televizyon dizi filmidir. Galler, İspanya ve Jamaika’da çekilmiştir. Senaryosunu John Goldsmith yazmış, yönetmenliğini ise Piers Haggard ile Alex Kirby yapmıştır.