adithya7/xlel_wd_dictionary huggingface dataset:
Битва при Дьенбьенфу
Би́тва при Дьенбьенфу́ — крупное сражение между французской армией и силами Объединённого национального фронта Льен-Вьет, произошедшее в марте—мае 1954 года. Считается решающим сражением Первой Индокитайской войны, определившим поражение французских колониальных войск в регионе.
Điện Biên Phủn taistelu
Điện Biên Phủn taistelu oli ensimmäisen Indokiinan sodan ratkaisutaistelu, joka käytiin Vietnamissa lähellä Laosin vastaista rajaa sijainneen Điện Biên Phủn kylän ja sitä ympäröineiden linnakkeiden hallinnasta 13. maaliskuuta – 7. toukokuuta 1954. Ranskalaisia Điện Biên Phủssa komensi Christian de Castries ja Việt Minhin joukkoja Võ Nguyên Giáp.
Bitka za Dien Bien Phu
Bitka za Dien Bien Phu (tudi bitka za Dien Bien Fu) je bila bitka, ki je potekala med vojno v Indokini spomladi 1954, med francoskimi kolonialnimi silami in silami Viet-Minha.
Battaglia di Dien Bien Phu
La battaglia di Ðiện Biên Phủ (in francese: "Bataille de Diên Biên Phu"; in vietnamita: "Chiến dịch Điện Biên Phủ") fu combattuta fra il 13 marzo 1954 e il 7 maggio 1954 dalle truppe francesi del Corpo di spedizione francese in Estremo Oriente ("Corps expéditionnaire français en Extrême-Orient") e le truppe nazionaliste vietnamite del Việt Minh (abbreviazione di Việt Nam Độc lập Đồng minh Hội - Lega per l'Indipendenza del Vietnam) nei dintorni del villaggio di Ðiện Biên Phủ, nel nord-ovest del Vietnam.
디엔비엔푸 전투
디엔비엔푸 전투(, 1954년 3월 13일 - 5월 7일)는 제1차 인도차이나 전쟁의 승패를 결정지은 전투이다. 1953년 11월 프랑스는 하노이를 비롯한 홍 강 삼각주 일대에서 라오스로 가는 길목을 차단하기 위해 베트남 서북부 산간지역인 디엔비엔푸에 주둔지를 설치했다. 보응우옌잡 장군이 이끄는 하노이 정부군의 라오스 침공을 저지하기 위해서였다. 1954년 3월 13일 보 장군은 디엔비엔푸 진지에 포격을 개시했으며, 2개월에 걸친 치열한 격전 끝에 5월 7일 프랑스 정부군이 하노이 정부군에 항복함으로써 전투는 막을 내린다. 이 전투로 말미암아 프랑스의 대 인도차이나 정책은 철수로 완전히 굳어지게 되었고, 1차 인도차이나 전쟁은 막을 내리게 되었다.
Битва при Дьєнб'єнфу
Битва при Дьєнб'єнфу — битва між французькою армією і силами В'єтміню, яка відбулась у березні-травні 1954 року. Вважається вирішальним боєм Першої Індокитайської війни.
نبرد دین بین فو
نبرد دین‌بین‌فو اوج نزاع‌های جنگ اول هندوچین بین اتحاد فرانسویان و نیروهای انقلابی کمونیست ویت مین در ویتنام بود. این نبرد که در دین‌بین‌فو بین ماه‌های مارس و آوریل ۱۹۵۴ اتفاق افتاد در پایان به شکست کامل فرانسه منجر شد. آغاز محاصره دین‌بین‌فو، پایان یک قرن حضور استعماری فرانسه در منطقه هندوچین بود. دین‌بین‌فو، دشتی در ویتنام شمالی نزدیک مرز لائوس است. به نوشتهٔ مارتین ویندرو، مورخ نظامی دین بین فو «نخستین باری است که یک جنبش استقلال خواهانهٔ غیر اروپایی از همه مراحل از جنگ چریکی به یک ارتش متعارف سازمان یافته و مجهز قادر به شکست دادن یک اشغالگر غربی مدرن در یک جنگ صف آرایی شده تکامل یافت.»
奠邊府戰役
奠边府战役（；）是法越战争（1946年～1954年）中法国与越南间最后一场战役，該戰役发生於1954年。作战一方為武元甲手下的越盟军队，另一方為法国空降兵及法国外籍兵团。中国派出军事顾问团支援越方。战役发生於越南北部足以扭轉戰局的戰略重地奠边府村附近（奠边府村距離寮國僅16公里，法國為阻越盟自此進軍寮國，故派重兵於此）。
Batalha de Dien Bien Phu
A Batalha de Dien Bien Phu (em francês "Bataille de Diên Biên Phu", em vietnamita "Trận Điện Biên Phủ") foi uma fase decisiva da Guerra de Resistência Antifrancesa que opôs as forças da União Francesa e do Việt Minh, em Tonkin (norte do atual Vietnã), entre 13 de março e 7 de maio de 1954.
Batalla de Dien Bien Phu
La Batalla de Dien Bien Phu (Ðiện Biên Phủ) fou una batalla decisiva durant la Guerra d'Indoxina que tingué lloc entre el 13 de març i el 7 de maig de 1954. Va enfrontar el Cos Expedicionari Francès a l'Extrem Orient i les forces revolucionàries comunistes del Viet Minh.
Slaget ved Dien Bien Phu
Slaget ved Dien Bien Phu var det avgjørende slaget i første indokinesiske krig og foregikk fra 13. mars til 7. mai 1954 mellom Viet Minh under general Võ Nguyên Giáp og franske styrker, og avsluttet syv års krig. Dette var første gang en opprørshær i en europeisk koloni klarte å utvikle seg fra alle nivåer i en geriljakrig til en velorganisert konvensjonell hær for til slutt å vinne et avgjørende feltslag. Krigen endte med en fredskonferanse i Genève, og Frankrike trakk seg ut av kolonien Fransk Indokina. Avtalen forutsatte et delt Vietnam, og kampene ble gjenopptatt, noe som førte til den andre indokinesiske krig, også kalt Vietnamkrigen.
Dien Bien Phu Muharebesi
Dien Bien Phu Muharebesi, I. Çinhindi Savaşı'nın (1946-1954) sonucunu belirleyen çarpışma.
Chiến dịch Điện Biên Phủ
Trận Điện Biên Phủ (; ), còn gọi là Chiến dịch Trần Đình là trận đánh lớn nhất trong Chiến tranh Đông Dương lần thứ nhất diễn ra tại lòng chảo Mường Thanh, châu Điện Biên, tỉnh Lai Châu (nay thuộc thành phố Điện Biên Phủ, tỉnh Điện Biên) giữa Quân đội Nhân dân Việt Nam và Quân đội Liên hiệp Pháp (gồm Lực lượng Viễn chinh Pháp, Binh đoàn Lê dương Pháp, phụ lực quân bản xứ và Quân đội Quốc gia Việt Nam).
Slag van Dien Bien Phu
Die Slag van Dien Bien Phu (Frans: "Bataille de Diên Biên Phu"; Viëtnamees: "Chiến dịch Điện Biên Phủ", letterlik: "Veldtog van Dien Bien Phu") was die laaste veldslag van die Frans-Indo-China-oorlog. Die slag het in Noordwes-Viëtnam plaasgevind, waar 45 000 Viët-Minh-soldate onder Vo Nguyen Giap 15 000 Franse soldate onder kolonel Christian de Castries verslaan het. Die veldslag het gelei tot die einde van die Frans-Indo-China-oorlog, die onttrekking van Franse magte aan Indo-China (Viëtnam, Kambodja en Laos) en die stigting van die kommunistiese Noord-Viëtnam en die pro-Westerse Suid-Viëtnam.
Bataille de Diên Biên Phu
La bataille de Diên Biên Phu (Điện Biên Phủ en vietnamien) est un moment clé de la guerre d'Indochine qui se déroula du au et qui opposa, au Tonkin, les forces de l'Union française aux forces du Việt Minh, dans le nord du Viet Nam actuel.
Bitka o Dien Bien Phu
Bitka o Dien Bien Phu bola ozbrojeným stretom medzi francúzskymi koloniálnymi vojskami v Indočíne a silami vietnamských partizánov Viet Minhu, podporovanými Sovietskym zväzom a komunistickou Čínou. Bitka sa skončila veľkým vietnamským víťazstvom a znamenala postupný odchod francúzskych síl z krajiny. Pád francúzskej pevnosti Dien Bien Phu súčasne ukončil indočínsku vojnu. Bola to jedna z prvých a veľkých porážok Francúzska v procese dekolonizácie a významný signál pre podrobené národy. Dien Bien Phu kapitulovalo 7. mája 1954.
Bitwa pod Điện Biên Phủ
Bitwa pod Điện Biên Phủ () – zakończone 7 maja 1954 roku starcie między oddziałami wietnamskimi Việt Minh a francuskimi oddziałami zamkniętymi w Điện Biên Phủ (założonej w czasie II wojny światowej przez Japończyków bazie wojskowej, w czasie I wojny indochińskiej przekształconej przez Francuzów w warowny obóz dla liczącego ok. 20 tys. żołnierzy garnizonu). Załogę wspierało 60 dział, 10 lekkich czołgów M24 Chaffee oraz 6 zrzucających napalm samolotów.
Battle of Dien Bien Phu
The Battle of Dien Bien Phu ( ; , ) was a climactic confrontation of the First Indochina War that took place between 13 March and 7 May 1954. It was fought between the French Union's colonial Far East Expeditionary Corps and Viet Minh communist revolutionaries. The United States was officially not a party to the war, but it was secretly involved by providing financial and material aid, which included CIA contracted American personnel participating in the battle.
Batalla de Dien Bien Phu
La batalla de Ðiện Biên Phủ se libró en 1954 entre el Viet Minh, bajo el mando del General Võ Nguyên Giáp, contra el Cuerpo Expedicionario Francés en Extremo Oriente mandado por el general Henri Navarre. Tuvo lugar en los alrededores de la aldea de Dien Bien Phu y fue la última batalla de la guerra de Indochina.
Bitva u Dien Bien Phu
Bitva u Dien Bien Phu (čti "bitva u Dien Bien Fu", francouzsky "bataille de Diên Biên Phu", vietnamsky "chiến dịch Điện Biên Phủ") byla bitva mezi francouzskými koloniálními vojsky v Indočíně na jedné straně a silami komunistického Viet Minhu, podporovaných Sovětským svazem a komunistickou Čínou na straně druhé. Bitva skončila velkým triumfem pro Vietnamce.
Slaget ved Dien Bien Phu
Dien Bien Phu er en lille (22.400 indb.) by i det nordvestlige Vietnam. Den 6 maj 1954 blev byen indtaget af Ho Chi Minhs tropper efter en 57 dage lang belejring. Det var mod forventning lykkedes oprørstropperne, Viet Minh at slæbe tungt artilleri opad bakkerne omkring byen, hvilket resulterede i de franske troppers nederlag. Alle 13.000 franske soldater, hvoraf mange var fra Fremmedlegionen, blev enten dræbt eller taget til fange. De vietnamesiske tab estimeres til 25.000. Dette nederlag blev afgørende for Frankrigs beslutning om at give Indokina dets selvstændighed fra kolonistyre.
معركة ديان بيان فو
معركة ديان بيان فو هي معركة مصيرية بين قوات اتحاد تحرير فيتنام والجيش الفرنسي الذي كان مدعومًا من قوات من حلف الناتو.
ยุทธการที่เดียนเบียนฟู
ยุทธการที่เดียนเบียนฟู (; ) เป็นการเผชิญหน้าครั้งสำคัญสุดยอดในสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ระหว่างกองทัพรบนอกประเทศภาคพื้นตะวันออกไกลของสหภาพฝรั่งเศสและนักปฏิวัติคอมมิวนิสต์-ชาตินิยมเวียดมินห์ ยุทธการนี้เกิดขึ้นระหว่างเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1954 และสิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้อย่างกว้างขวางของฝรั่งเศสซึ่งส่งอิทธิพลต่อการเจรจาเหนืออนาคตของคาบสมุทรอินโดจีนที่นครเจนีวา นักประวัติศาสตร์การทหาร มาร์ติน วินโดรว์ เขียนว่า เดียนเบียนฟูเป็น ""ครั้งแรกซึ่งขบวนการเรียกร้องเอกราชอาณานิคมวิวัฒนาผ่านทุกขั้นตอนจากกองโจรไปเป็นกองทัพซึ่งจัดระเบียบและติดอาวุธตามแบบจนสามารถเอาชนะเจ้าอาณานิคมตะวันตกสมัยใหม่ในการรบแบบที่ตั้งมั่น" (pitched battle)"
Ankarai csata
Az ankarai (törökösen angorai) csata 1402. július 20-án játszódott le az I. Bajazid szultán vezette Oszmán Birodalom és Timur Lenk mongol-türk seregei között.
Slag bij Ankara
De Slag bij Ankara werd op 20 juli 1402 (of op 28 juli naargelang de bron) uitgevochten tussen het Osmaanse rijk van sultan Bayezid I en de legers van Timoer Lenk, de kreupele, heerser over de Turks-Mongoolse Timoeriden, op de vlakte van Çubuk, nabij Ankara.
Битка код Ангоре
Битка код Ангоре (данашње Анкаре) одиграла се 28. јула 1402. године између Османлија под командом султана Бајазита I и Монгола под командом Тамерлана. Тамерлан је из битке изашао као победник док је султан Бајазит I кога је војска издала, пао у заробљеништво и убрзо умро. Исход битке имао је за последицу губитак већине освојених територија у Малој Азији и стагнацију турске експанзији за дужи временски период.
Slaget vid Ankara
Slaget vid Ankara var ett fältslag som stod utanför staden Ankara (i nuvarande centrala Turkiet) den 20 juli 1402 mellan den osmanske sultanen Beyazits armé och den mongoliske härskaren Timur Lenks styrkor, understödda av osmanernas forna vasaller. Timur besegrade osmanerna och tillfångatog sultanen, som senare dog i fångenskap. Slaget ledde till att ett inbördeskrig mellan Beyazits söner bröt ut i Osmanska riket (detta kom att vara till 1413), samt en kraftig (om än tillfällig) försvagning av rikets terretoriella makt i Anatolien och även dess inflytande över bland andra Bysans och Serbien på Balkan.
Schlacht bei Ankara
In der Schlacht bei Ankara, auch Schlacht von Angora (), vom 20. Juli 1402 besiegte die vom zentralasiatischen Fürsten Timur (Tamerlan) geführte turko-mongolische Armee die des osmanischen Sultans Bayezid I. In dieser Schlacht wurde den osmanischen Truppen eine der schwersten Niederlagen der Geschichte zugefügt. Dabei geriet Bayezid in Gefangenschaft, wo er 1403 verstarb. Das Osmanenreich zerfiel in der Folge des Herrschaftsstreites der vier Söhne Bayezids und wurde erst wieder nach einem Jahrzehnt ständiger Kämpfe geeint.
קרב אנקרה
קרב אנקרה (טורקית Ankara Savaşı) התרחש ב-20 ביולי 1402 בשדה צ'ובוק (Çubuk) שליד אנקרה, בין צבאות הסולטאן העות'מאני באיזיט הראשון לצבאותיו של טימור לנג, שליט האימפריה הטימורית.
Μάχη της Άγκυρας
Η μάχη της Άγκυρας πραγματοποιήθηκε το 1402 ανάμεσα στους Μογγόλους του Ταμερλάνου και τους Οθωμανούς Τούρκους και τους Σέρβους του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α' στην Άγκυρα κατά τις εκστρατείες του Ταμερλάνου.
Bătălia de la Ankara
Bătălia de la Ankara / Angora a avut loc pe 20 iulie 1402 în împrejurimile localității "Çubuk" (lângă Ankara) între forțele Imperiului Otoman conduse de Baiazid I și cele ale Imperiului Timurid conduse de Timur Lenk. Timur Lenk a obținut o victorie de proporții și a provocat o perioadă de criză în Imperiul Otoman (Interregnul otoman). Până în cele din urmă însă, Imperiul Timurid a intrat într-un declin rapid după moartea lui Timur Lenk trei ani după victoria sa de la Ankara, în vreme ce Imperiul Otoman și-a revenit și a continuat să prospere în următorii trei sute de ani.
Ангорская битва
Анго́рская би́тва, Анка́рская би́тва или Би́тва при Анкаре́ () — сражение между Османским султаном Баязидом I и среднеазиатским эмиром Тимуром (Тамерланом), произошедшее 20 июля 1402 года близ Ангоры (ныне Анкара), в котором войска Тимура разгромили турецкую армию султана Баязида Молниеносного, что привело к временному распаду Османской империи.
Ankaran taistelu
Ankaran taistelu käytiin Timur Lenkin ja osmanisulttaani Bajasid I:n välillä Ankaran koillispuolella Çubukin tasangolla 28. heinäkuuta 1402. Timurin armeija löi osmanien joukot vangiten Bajasidin ja ajaen Osmanien valtakunnan hajaannukseen, josta se kuitenkin toipui myöhemmin.
Bitka pri Ankari
Bitka pri Ankari ali Bitka pri Angori se je bíla 20. julija 1402 na Çubuškem polju pri Ankari. V bitki sta se spopadli vojski osmanskega sultana Bajazida I. in turško-mongolska vojska vladarja Timuridskega cesarstva Timur Lenka. V bitki je prepričljivo zmagala Timurjeva vojska, Bajazid pa je bil ujet. Timur Lenk je za novega sultana priznal Mehmeda Çelebija, s čemer se njegovi bratje niso strinjali in začela se je nasledstvena vojna, ki je trajala do leta 1413. Zmagal je Mehmed Çelebi in se razglasil za sultana Mehmeda I.
Битка при Ангора
Битката при Ангора или битката при Анкара се води между войските на монголския завоевател Тимур (Тамерлан) и на османския султан Баязид I на полето до Ангора (дн. Анкара, Турция) на 20 юли 1402 г. Тежкото поражение на турците и пленяването на Баязид от Тимур разтърсват Османската империя, но българите, гърците, сърбите (които участват в битката като турски васали) и другите балкански народи не успяват да се възползват от възможността да премахнат османската заплаха за Европа.
আঙ্কারার যুদ্ধ
আঙ্কারার যুদ্ধ ১৪০২ সালের ২০ জুলাই সংঘটিত হয়। আঙ্কারার নিকটে চুবুকের যুদ্ধক্ষেত্রে উসমানীয় সাম্রাজ্য ও তৈমুরি সাম্রাজ্যের মধ্যে এই যুদ্ধ হয়। তৈমুরিরা এই যুদ্ধে জয়ী হয়। ফলশ্রুতিতে উসমানীয় সাম্রাজ্যে গৃহযুদ্ধ দেখা দেয়। যুদ্ধের তিন বছর পর তৈমুর বেগ মারা যান। এরপর তৈমুরি সাম্রাজ্যের অবনতি হতে থাকে এবং উসমানীয় সাম্রাজ্য ক্রমান্বয়ে শক্তিশালী হতে থাকে।
Battaglia di Ancyra
La battaglia di Ancyra o di Ankara o di Angora fu combattuta il 28 luglio 1402, a nord di Ancyra (attuale Ankara), tra i Turchi ottomani guidati dal sultano Bayezid I (1389-1402) e i Timuridi guidati da Tamerlano (1369-1405). I Timuridi vinsero nettamente la battaglia durante la quale Bayezid I fu catturato.
Ангорська битва
Анго́рська би́тва 1402  — битва біля Ангори (Анкара), що проходила 20 липня 1402 року між турецьким військом султана Баязида І та монгольським військом самаркандського еміра Тимура. Ударивши по флангах і ввівши в бій резерви, Тимур оточив і розгромив турецьке військо, після чого захопив і пограбував Малу Азію.
نبرد آنکارا
نبرد آنکارا ("یا آنقره") در ۲۸ تیر ماه ۷۸۱ شمسی در دشت چوبوک در نزدیکی آنکارا بین نیروهای عثمانی سلطان بایزید یکم و تیمور فرمانروای امپراتوری تیموریان روی داد. این جنگ یک پیروزی بزرگ برای تیمور به‌شمار آمد و منجر به یک دوره بحران بزرگ برای امپراتوری عثمانی گشت؛ هرچند امپراتوری تیمور پس مرگ او سه سال پس از این نبرد روند تباهی و نابودی را پیمود اما حکومت عثمانی توانست توانش را کاملاً بازیابی کند و سیر افزایش نیروی خود را در دو تا سه قرن پس از این جریان ادامه دهد.
安卡拉之战
安哥拉之战指1402年奥斯曼帝国和帖木儿帝国之间发生于今土耳其安卡拉（旧译安哥拉）附近的战役。
Batalha de Ancara
A Batalha de Ancara foi uma batalha travada nas proximidades de Ancara, em 20 de julho de 1402, envolvendo as tropas otomanas de Bajazeto I e os mongóis de Tamerlão, fundador do Império Timúrida. Ela foi sangrenta e resultou na derrota das forças otomanas turcas. Bajazeto foi aprisionado por Tamerlão e posto a desfilar pelas ruas da cidade em uma gaiola de ferro. Tamerlão, contudo foi ferido em combate o que valeu-lhe o apelido de Tamerlão "O Coxo" ("Tmur i Leng") pelos seus súbditos.
Batalla d'Ankara
La batalla d'Ankara, d'Angora o Cubukovasi, va tenir lloc el 20 de juliol de 1402 entre Baiazet I, soldà de l'Imperi Otomà, i Tamerlà ("Temür"), a la plana de Çubuk, al nord/nord-est de la ciutat d'Ankara, a Anatòlia, Turquia.
Ankara Muharebesi
Ankara Muharebesi, farklı kaynaklara göre 20 veya 28 Temmuz 1402'de Ankara'nın kuzeydoğusundaki Çubuk Ovası'nda, Osmanlı Devleti ile Timurlular arasında gerçekleşen muharebedir. Timurluların kesin zaferiyle sonuçlanan muharebe sonrasında, Osmanlı Padişahı I. Bayezid Timurlulara esir düşmüş ve devlet, Fetret Devri olarak bilinen 11 yıllık hükümdarsız bir döneme girmiştir.
Trận Ankara
Trận Ankara hay Trận Angora, diễn ra vào ngày 20 tháng 7, 1402, tại cánh đồng "Çubuk" (gần Ankara) giữa quân Ottoman của sultan Beyazid I và quân Mông Cổ-Thổ Nhĩ Kỳ của hoàng đế Timur của Đế quốc Timur. Trận đánh kết thúc với thảm bại của quân đội Ottoman.
Pertempuran Ankara
Pertempuran Ankara atau Angora berlaku pada 20 Julai 1402 di Tchubuk berhampiran Angora antara pihak Kerajaan Uthmaniyyah pimpinan Sultan Bayezid I dengan Empayar Timuriyah yang diterajui oleh Amir Timur Agung (atau Timurlang). Pertempuran ini menyaksikan kemenangan muktamad berpihak kepada Timur dan ia membawa kepada tempoh krisis Kerajaan Uthmaniyah (Perang Saudara Uthmaniyyah). Namun, kerajaan Timur mengalami kemerosotan berikutan kematian pengasasnya selepas tiga tahun pertempuran ini berakhir manakala Kerajaan Uthmaniyah pula memulihkan kembali pemerintahannya sebelum ia menjadi sebuah kuasa besar di rantau ini selama dua hingga tiga kurun seterusnya.
Bataille d'Ankara
La bataille d'Ankara ("Ankara Muharebesi") s'est déroulée le (19 Dhoul Hijja 804 AH) sur le champ de bataille de Çubuk, près d'Ankara, entre les forces du sultan ottoman Bayezid et l'armée turco-mongole de Tamerlan, à la tête de l'Empire timouride.
Bitka pri Ankare
Bitka pri Ankare bol stret medzi vojskami osmanského sultána Bayezida I. a mongolského dobyvateľa Tímúra, ku ktorému došlo 20. júla 1402 pri Ankare.
Bitwa pod Ankarą
Bitwa pod Ankarą – inaczej bitwa pod Angorą bitwa stoczona 28 lipca 1402/27 zu al-hidżdża 804 roku między armią Turków Osmańskich a wojskami Timura w pobliżu Ankary, zakończona druzgocącym zwycięstwem Timura.
Batalla de Angora
La batalla de Angora o batalla de Ankara, fue librada el 20 de julio de 1402 entre Beyazid I (Bayaceto el Rayo), sultán del Imperio otomano, y Tamerlán (Temür), en la llanura de Çubuk, al nornoreste de ciudad de Ankara, en Anatolia, Turquía.
Bitva u Ankary
Bitva u Ankary nebo bitva u Angory byl střet mezi vojsky osmanského sultána Bajezida I. a turko-mongolsko-íránského dobyvatele Timura, ke kterému došlo 20. července 1402 u Ankary.
Waterlooi csata
Az 1815. június 18-án lezajlott waterlooi csata Bonaparte Napoléon utolsó összecsapása volt. Elbai száműzetéséből nemrégen hazatért Napóleon ismét elfoglalta Franciaország császári trónját. Száznapos uralma idején az európai hatalmak egyesített erővel támadtak rá, először a brit Wellington herceg és a porosz Blücher tábornagy seregeivel került szembe.
Slag bij Waterloo
De Slag bij Waterloo was een veldslag nabij Waterloo, een plaatsje destijds gelegen in de Zuidelijke Nederlanden, tegenwoordig in België. Napoleon Bonaparte werd hier op 18 juni 1815 definitief verslagen door een coalitie van enerzijds Britse, Nederlandse en Hannoverse eenheden onder opperbevel van de hertog van Wellington en anderzijds een Pruisisch leger onder commando van maarschalk Gebhard Leberecht von Blücher.
Битка код Ватерлоа
Битка код Ватерлоа је била последња Наполеонова битка. На Ватерлоу се 18. јуна 1815. борио и изгубио против војске Седме коалиције, којом су командовали војвода од Велингтона и Гебхард фон Блихер. Наполеон је након повратка са Елбе поново постао цар Француске за време периода Наполеонових сто дана. Снаге остатка Европе ујединиле су се против Француске у Седму коалицију око Велике Британије, Пруске и Русије. Битка се одиграла у Белгији, 2 -{km}- од Ватерлоа и 12 -{km}- од Брисела.
Slaget vid Waterloo
Slaget vid Waterloo (franska: ) var ett fältslag som stod den 18 juni 1815 i Belgien mellan den franske kejsaren Napoleon på ena sidan, och Storbritannien, Preussen, Hannover, Braunschweig och Nederländerna på den andra. Napoleon besegrades vilket innebar slutet på Napoleonkrigen och den allmänna "oordningen" som de närmast föregående åren pågått i Europa.
Schlacht bei Waterloo
Die Schlacht bei Waterloo [] vom 18. Juni 1815 war die letzte Schlacht Napoleon Bonapartes. Sie fand rund 15 km südlich von Brüssel in der Nähe des Dorfes Waterloo statt, das damals zum Königreich der Vereinigten Niederlande gehörte und heute in Belgien liegt.
Бітва пры Ватэрлоа
Бітва пры Ватэрлоа — адбылася ў нядзелю, 18 чэрвеня 1815 года недалёка ад Ватэрлоа ў сучаснай Бельгіі, у той час часткі Злучанага Каралеўства Нідэрландаў. Французская армія пад камандаваннем Напалеона Банапарта была разбіта дзвума арміямі Сёмай кааліцыі: англійскіх саюзнікаў пад камандаваннем герцага Уэлінгтана і прускага войска пад камандаваннем Блюхера, прынц з Вальштадскага. Бітва прывяла да канца праўлення Банапарта і Першай Французскай імперыі, і ўсталявання храналагічнай мяжы паміж паслядоўнымі еўрапейскімі войнамі і дзесяцігоддзямі адноснага міру.
വാട്ടർലൂ യുദ്ധം
നെപ്പോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഫ്രഞ്ച് സൈന്യവും ബ്രിട്ടന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ യൂറോപ്യൻ സഖ്യ സൈന്യവും തമ്മിൽ ഫ്രാൻസിലെ വാട്ടർലൂവിൽ 1815 ജൂൺ 18 ഞായറാഴ്ച നടന്ന യുദ്ധമാണ് വാട്ടർലൂ യുദ്ധം. യുദ്ധവീരനും ഫ്രഞ്ച് ചക്രവർത്തിയുമായ നെപ്പോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ടിന്റെ അവസാന യുദ്ധം എന്ന നിലയിൽ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമാണ് ഈ യുദ്ധം. ഈ യുദ്ധത്തിലെ പരാജയത്തോടെ ഫ്രാൻസിൽ നെപ്പോളിയന്റെ ഭരണം അവസാനിച്ചെന്നു മാത്രമല്ല, യൂറോപ്പിൽ ഫ്രാൻസിന്റെ മേൽക്കോയ്മയും അവസാനിച്ചു.
קרב ווטרלו
קרב ווטרלוֹ היה קרב שנערך ב-18 ביוני 1815 בווטרלו שבבלגיה והיה הקרב המכריע שהביא דה פקטו לסיום המלחמות הנפוליאוניות. הקרב נערך בין כוחות הצבא הצרפתי בפיקודו של נפוליאון בונפרטה לבין כוחות הקואליציה האנטי-צרפתית השביעית, כאשר העיקריים בהם היו כוחות בריטניה בפיקודו של ארתור ולסלי, הדוכס מוולינגטון שהיה המפקד העליון של כוחות הקואליציה, וכוחות פרוסיה בפיקודו של גבהרד לברכט פון בליכר בן ה-72.
Μάχη του Βατερλώ
Η Μάχη του Βατερλώ (γαλλικά: Bataille de Waterloo, αγγλικά: Battle of Waterloo, γερμανικά: Schlacht bei Waterloo) διεξήχθη την Κυριακή 18 Ιουνίου 1815 κοντά στο Βατερλώ της Φλάνδρας, στο σημερινό Βέλγιο. Ο γαλλικός στρατός υπό τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Α΄ ηττήθηκε από τον στρατό του Έβδομου Συνασπισμού, ο οποίος αποτελείτο από συμμαχικές δυνάμεις που είχαν συγκεντρώσει οι Βρεταννοί, υπό τον υποστράτηγο Άρθουρ Ουέλσλι, τον μετέπειτα Δούκα του Ουέλλινγκτον, και από Πρώσσους, υπό τον στρατάρχη Γκέμπχαρτ Λέμπερεχτ φον Μπλύχερ. Ήταν το αποκορύφωμα της Εκστρατείας του Βατερλώ και η τελευταία μάχη του Ναπολέοντα. Η ήττα του είχε ως αποτέλεσμα το τέλος της εξουσίας του και την εξορία του στη νήσο της Αγίας Ελένης.
Bătălia de la Waterloo
Bătălia de la Waterloo a avut loc la 18 iunie 1815, în apropierea localității Waterloo din Belgia de astăzi, la 18 kilometri sud de Bruxelles, opunând o armată franceză condusă de Împăratul Napoleon unei armate a celei de-a Șaptea Coaliții, aflate sub comanda ducelui de Wellington și a feldmareșalului von Blücher. Bătălia s-a încheiat cu victoria decisivă anglo-aliaților și prusacilor, victorie ce pecetluiește practic sfârșitul Imperiului napoleonian.
Битва при Ватерлоо
Битва при Ватерло́о — последнее крупное сражение французского императора Наполеона I. Битва явилась результатом попытки Наполеона вернуть себе власть во Франции, утраченную после войны против коалиции крупнейших европейских государств и восстановления в стране династии Бурбонов («Сто дней»). В качестве противника Наполеона выступила Седьмая коалиция европейских монархов.
Waterloon taistelu
Waterloon taistelu oli 18. kesäkuuta 1815 käyty Napoleon I:n viimeinen taistelu. Taistelu käytiin 12 kilometriä Brysselistä eteläkaakkoon Waterloon kylän lähistöllä Yhdistyneessä Alankomaiden kuningaskunnassa, nykyisen Belgian alueella. Vastakkain olivat Napoleonin johtamat ranskalaiset ja liittoutuma, johon kuuluivat Wellingtonin herttuan johtamat britit ja alankomaalais-belgialaiset joukot, sekä Gebhard Leberecht von Blücherin johtamat Preussin joukot.
Bitka pri Waterlooju
Bitka pri Waterlooju se je odvijala v nedeljo, 18. junija 1815, blizu naselja Waterloo, ki danes spada pod Belgijo, v času te bitke pa je spadal pod Nizozemsko.