adithya7/xlel_wd_dictionary huggingface dataset:
Campionato europeo di pallavolo maschile 2007
Il XXV campionato europeo di pallavolo maschile si svolse a Mosca e San Pietroburgo, in Russia, dal 6 al 16 settembre 2007. Al torneo parteciparono 16 squadre nazionali europee e la vittoria finale andò per la prima volta alla Spagna.
Campeonato Europeu de Voleibol Masculino de 2007
O Campeonato Europeu de Voleibol Masculino de 2007 foi a 25ª edição deste torneio bianual que reúne as principais seleções europeias de voleibol masculino. A Confederação Europeia de Voleibol (CEV) foi a responsável pela organização do campeonato, que ocorreu na Rússia.
2007 Avrupa Erkekler Voleybol Şampiyonası
&lt;noinclude&gt;
Majstrovstvá Európy vo volejbale mužov 2007
Majstrovstvá Európy vo volejbale mužov 2007 boli v poradí 25. majstrovstvá Európy vo volejbale mužov, ktoré organizuje Európska volejbalová konfederácia (CEV). Konali sa od 6.16. septembra 2007 v Moskve a Petrohrade, v Rusku, za účasti 16 tímov. Počet tímov sa oproti minulým turnajom zvýšil 4 družstvá. Nováčikom turnaja bolo družstvo Srbska. Zápasy sa odohrali v 2 arénach: Sportivnyj komplex Olimpijskij a Sportivnyj komplex Jubilejnyj. Titul získalo prekvapujúco , ktoré vo finálovom stretnutí zvíťazilo nad domácim . Pre Španielsko to bola vôbec prvá medaila.
Mistrzostwa Europy w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2007
XXV Mistrzostwa Europy w piłce siatkowej mężczyzn 2007 odbyły się w Rosji w Moskwie i Petersburgu między 6 a 16 września 2007 roku.
2007 Men's European Volleyball Championship
The 25th Men's European Volleyball Championship was the first continental volleyball competition hosted by Russia. Championship took place from September 6 to September 16, 2007, and was won by Spain.
Campeonato Europeo de Voleibol Masculino de 2007
El XXV Campeonato Europeo de Voleibol Masculino se celebró en Rusia entre el 6 y el 16 de septiembre de 2007 bajo la organización de la Confederación Europea de Voleibol (CEV) y la Federación Rusa de Voleibol.
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2007
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2007 () เป็นครั้งที่ 25 ของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป จัดขึ้นที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และ มอสโก, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 6–16 กันยายน พ.ศ. 2550
Solferinói csata
A solferinói csata a szárd–francia–osztrák háború döntő ütközete volt. 1859. június 24-én zajlott le Délkelet-Lombardiában, Solferino község környékén, a Piemont felől visszavonuló osztrák császári haderő, másfelől az őket követő francia császári és a vele szövetséges szárd–piemonti királyi haderő között. A csapatokat az uralkodók személyesen irányították. A Garda-tótól délre lezajlott ütközet az osztrák császári haderő döntő vereségével és visszavonulásával végződött. A solferinói vereség az egész háború végét jelentette, I. Ferenc József fegyverszünetet kért, amelyet III. Napóleon elfogadott, mivel hadseregét szintén súlyos veszteségek gyengítették, és tartania kellett a porosz hadüzenettől is. A háborút lezáró békeszerződésben Ausztria végleg elveszítette Lombardiát és az itáliai Habsburg szekundogeniturákat (Parmát, Toszkánát, Reggio–Modenát) is, amelyeket II. Viktor Emánuel szárd–piemonti király szerzett meg. A Habsburg Birodalom észak-itáliai főhatalma megtört, a győztes Szárd Királyság tovább terjeszkedhetett, és megvalósíthatta Itália egyesítését Viktor Emánuel király koronája alatt.
Slag bij Solferino
De Slag bij Solferino vond plaats op 24 juni 1859 en resulteerde in de overwinning van de alliantie van het Franse leger onder Napoleon III en het Sardijnse leger onder Victor Emmanuel II (samen bekend als de Frans-Sardijnse Alliantie) op het Oostenrijkse leger onder commando van keizer Frans Jozef I. Meer dan 200.000 soldaten vochten in deze belangrijke slag, de grootste Europese veldslag sinds de Slag bij Leipzig uit 1813. Er waren 129.273 Oostenrijkse troepen en een totaal van 130.833 Franse en Piëmontees-Sardijnse troepen. Gelijktijdig vond de Slag om San Martino plaats.
Битка код Солферина
Битка код Солферина је битка између Француске и Пијемонта-Сардиније са једне стране и Аустрије са друге стране. Битка се одиграла 24. јуна 1859. Била је то одлучујућа битка Аустријско-сардинијског рата, у којој су победили Француска и Сардинија под вођством Наполеона III и Виктора Емануела II.
Slaget vid Solferino
Slaget vid Solferino var ett avgörande slag som ägde rum 24 juni 1859 i trakten kring Solferino i norra Italien. Slaget utkämpades mellan Kejsardömet Österrike under kejsar Frans Josef på den ena sidan och en allians mellan Frankrike och Sardinien under kejsar Napoleon III och kung Viktor Emanuel på den andra. Alliansens seger över österrikarna spelade en viktig roll för enandet av Italien.
Schlacht von Solferino
Die Schlacht von Solferino war die Entscheidungsschlacht im Sardinischen Krieg zwischen dem Kaisertum Österreich und dem Königreich Sardinien mit dessen Verbündeten Frankreich unter Napoléon III. Durch die Niederlage der Österreicher bei Solferino am 24. Juni 1859 wurde der Krieg von Sardinien gewonnen und der Weg zur Einigung Italiens eröffnet.
קרב סולפרינו
קרב סולפרינו נערך ב-24 ביוני 1859 בלומברדיה (כיום בצפון איטליה), כחלק מתהליך איחוד איטליה. בקרב ניצח צבא ברית צרפתי-סרדיני בראשות נפוליאון השלישי והמלך ויטוריו אמנואלה השני את צבא הקיסרות האוסטרית בראשות פרנץ יוזף קיסר אוסטריה. מוראות הקרב שימשו השראה להקמת ארגון הצלב האדום וניסוח אמנת ז'נבה.
Bătălia de la Solferino
Bătălia de la Solferino (denumită în Italia bătălia de la Solferino și San Martino) s-a dat în ziua de 24 iunie 1859 și s-a soldat cu victoria armatei aliate formată din armata franceză condusă de și armata sardă condusă de (denumită alianța franco-sardă), împotriva armatei austriece condusă de împăratul ; a fost ultima mare bătălie din istoria universală în care toate armatele s-au aflat sub comanda personală a monarhilor lor. Circa 300.000 de soldați au luptat în această bătălie, fiind cea mai mare de după bătălia de la Leipzig din 1813. Au participat circa 160.000 de soldați austrieci și un total de 156.000 de soldați francezi și piemontezi aliați. După această bătălie, împăratul Austriei nu a mai condus niciodată direct armata sa.
Битва при Сольферино
Битва при Сольфери́но — крупнейшее сражение австро-итало-французской войны, состоявшееся 24 июня 1859 года между объединёнными войсками Франции и Сардинского королевства против австрийской армии. Полем боя стали окрестности ломбардской деревушки Сольферино. Войсками Франции командовал Наполеон III, силами Пьемонта и Сардинии — Виктор Эммануил II, австрийскими войсками — император Франц-Иосиф. Сражение закончилось победой франко-итальянской коалиции.
Solferinon taistelu
Solferinon taistelu oli toisen Italian itsenäisyyssodan aikana käyty taistelu keskenään liittoutuneen Ranskan ja Sardinian kuningaskunnan joukkojen, sekä Itävallan joukkojen välillä italialisen Solferinon kaupungin ja San Martinon kylän alueella. Verinen taistelu päätyi Napoleon III:n johtamien ranskalais-sardinialaisten joukkojen voittoon. Taistelu oli toisen Italian itsenäisyyssodan viimeinen ja sodan jälkeen Itävaltaan kuulunut Lombardia liitettiin Sardinian kuningaskuntaan.
Battaglia di Solferino e San Martino
La battaglia di Solferino e San Martino venne combattuta il 24 giugno 1859 in Lombardia nel contesto della seconda guerra d'indipendenza italiana dall'esercito austriaco da un lato e da quello francese e piemontese dall'altro. Vide la sconfitta dell'Austria che con essa perse la guerra e la Lombardia. Viene ricordata in Italia come primo concreto passo verso l'unità nazionale e in tutto il mondo per aver ispirato a Henry Dunant l'idea della Croce Rossa Internazionale.
솔페리노 전투
솔페리노 전투(Battle of Solferino)는 제2차 이탈리아 독립전쟁 중인 1859년 6월 24일, 이탈리아 북부 롬바르디아 지방의 솔페리노를 중심으로 벌어진 전투이다. 나폴레옹 3세가 이끄는 프랑스 제2제국군과 비토리오 에마누엘레 2세가 이끄는 사르데냐 왕국군의 연합군이 프란츠 요제프 1세가 이끄는 오스트리아 제국군과 싸워 프랑스-사르데냐 연합군이 승리를 거두었다.
Битва під Сольферіно
Битва під Сольферіно (, , ) — найбільша битва Австро-італо-французької війни 1859 року, яка відбулась 24 червня 1859 року між коаліцією Франції та П'ємонту і Сардинського королівства проти армії Австрійської імперії поблизу Сольферіно в Ломбардії.
نبرد سولفورینو
جنگ سولفرینو بین ناپلئون سوم و ویکتور امانوئل دوم پادشاه ایتالیا از یک سو و فرانسوا ژوزف پادشاه اطریش و از سوی دیگر (۱۸۵۹) اتفاق افتاد و منجر به شکست اتریش گردید. این نبرد آخرین جنگ بزرگی بود که ارتش، تحت فرمان شخصی خود پادشاه بود. شاید حدود سی صد هزار سرباز درآن شرکت داشتند و تلفات به قدری بود که تاجر سوییسی به نام هنری دونانت (هرچند خودش شاهد جنگ نبود) تعداد تلفات را ۶۰۰۰ نفر اعلام کرد.
Batalha de Solferino
A Batalha de Solferino, ocorrida em 24 de junho de 1859, próximo ao comune italiano de Solferino, foi um combate decisivo da Segunda Guerra de Independência Italiana, resultante da invasão do Piemonte-Sardenha pelos austríacos em 1859. Essa batalha resultou na vitória das tropas francesas de Napoleão III e Sardo-Piemontesas de Vítor Emanuel II sobre o exército austríaco comandado pelo imperador Francisco José I da Áustria (Franz Joseph).
Batalla de Solferino
La Batalla de Solferino va tenir lloc el 24 de juny de 1859 a la localitat de Solferino (Itàlia). En aquest combat es van enfrontar, d'una banda, les tropes de l'Imperi austríac, comandades pel mateix emperador Francesc Josep I, amb un total d'aproximadament 100.000 efectius; de l'altra, la coalició formada per un exèrcit francès, liderat per Napoleó III, i l'exèrcit del Regne de Sardenya-Piemont, capitanejat per Víctor Manuel II, i amb una força propera als 118.600 homes. La batalla es va desenvolupar en el context de la Unificació italiana. Després de nou hores de batalla, les tropes austríaques van veure's forçades a la rendició. Les baixes en el bàndol aliat van ser de 2.492 morts, 12.512 ferits i 2.922 capturats o desapareguts. Més de 3.000 soldats austríacs van morir, 10.807 van resultar ferits i 8.638 capturats o desapareguts.
Slaget ved Solferino
Slaget ved Solferino fant sted 24. juni 1859 og førte til seier for den allierte franske hæren under Napoleon III av Frankrike og Kongedømmet Sardinias hær under Victor Emmanuel II av Italia (også kalt den fransk-sardinske allianse) mot keiserdømmet Østerrikes hær under keiser Frans Josef.
Solferino Muharebesi
Solferino Muharebesi (İtalyanlara göre Solferino ve San Martino Muharebesi olarak anılır), 24 Haziran 1859'da gerçekleşmiş ve Franz Joseph kumandasındaki Avusturya İmparatorluğu'na karşı, III. Napolyon kumandasındaki İkinci İmparatorluk (Fransa) ile II. Vittorio Emanuele kumandasındaki Sardinya Krallığı ittifakınin zaferiyle sonuçlanmıştır. 200.000 fazla askerin yer aldığı bu savaş sayı bakımından, 1813'teki Leipzig Savaşı'ndan bu yana yapılan en büyük savaştır. 100.000 Avusturya askeri gücü ile, 118.600 Fransız-Sardinyalı asker karşı karşıya gelmiştir. Tüm güçlerin, bizzat kendi İmparatorları tarafından kumanda edilen Dünya Tarihi'ndeki son savaş olarak kabul edilir. Bu savaştan sonra Avusturya İmparatoru savaşları bizzat komuta etmeyi bırakmıştır.
Trận Solferino
Trận Solferino là một trận đánh quan trọng trong cuộc Chiến tranh giành độc lập Ý lần thứ hai, diễn ra vào ngày 8 tháng 6 năm 1859 và kết thúc với chiến thắng của liên quân Pháp - Sardegna trước quân đội Áo. Trận chiến này có sự tham gia trực tiếp của Hoàng đế Napoléon III của Pháp, vua Vittorio Emanuele II của Sardegna và Hoàng đế Franz Joseph I của Áo, và là trận đánh duy nhất mà Franz Joseph đích thân chỉ huy trong suốt cuộc đời ông. Đây được xem là trận đánh lớn nhất ở châu Âu kể từ sau trận Leipzig năm 1813, với con số thương vong cao nhất kể từ sau trận Waterloo năm 1815.. Trận chiến cao điểm này đã đánh dấu sự chấm dứt của cuộc chiến ở Ý năm 1859: nhiều yếu tố, trong đó có thiệt hại nặng nề của quân đội Pháp và Áo, đã khiến cho hoàng đế hai nước quyết định giảng hòa với nhau để chấm dứt cuộc chiến không được dân chúng ủng hộ... Ngoài ra, trận đánh này đã đi vào lịch sử nhân loại như cái "nôi" của "Hội Chữ Thập đỏ Quốc tế".
Pertempuran Solferino
Pertempuran Solferino terjadi pada 24 Jun 1859 yang dimenangi oleh gabungan tentera Perancis pimpinan Napoleon III dan tentera Sardinia di bawah pimpinan Victor Emmanuel II (dikenali sebagai Perikatan Perancis-Sardinia). Mereka menentang tentera Austria di bawah pimpinan Raja Francis-Joseph (juga dikenali sebagai Franz Joseph). Lebih 200,000 tentera terlibat dan terbesar semenjak Pertempuran Leipzig tahun 1813. Seramai 100,000 Austria bertempur dengan 118,000 tentera Perancis-Sardinia.
Bataille de Solférino
La bataille de Solférino a eu lieu le durant la campagne d'Italie. Elle s'est déroulée en Lombardie, dans la province de Mantoue. Il s'agit d'une victoire des armées française de Napoléon III et sarde sur l'armée autrichienne de l'empereur François-Joseph.
Bitka pri Solferine
Bitka pri Solferine bola bitka, ktorá sa odohrala 24. júna 1859 medzi spojeneckými vojskami francúzsko-sardínskej aliancie pod velením Napoleona III., panovníka druhého francúzskeho cisárstva a sardínskej armády pod velením kráľa Viktora Emanuela II. (1820 – 1878), známeho ako panovníka kráľovstva Sardínie-Piemontu proti rakúskej armáde cisára Františka Jozefa I. Skončila sa víťazstvom spojeneckých vojsk francúzskej armády. Bola to posledná veľká bitka v európskych dejinách, kde všetky zúčastnené armády boli pod priamym osobným poľným velením svojich panovníkov.
Bitwa pod Solferino
Bitwa pod Solferino – starcie zbrojne, które miało miejsce 24 czerwca 1859. Była to największa bitwa wojny francusko-austriackiej. Przyczyniła się do powstania organizacji pomocy humanitarnej.
Batalla de Solferino
La batalla de Solferino tuvo lugar el 24 de junio de 1859, en la localidad de Solferino en Italia. El ejército austriaco, al mando de Francisco José I, de unos 100 000 hombres, fue derrotado por los ejércitos de Napoleón III de Francia y del Reino de Cerdeña, comandado por Víctor Manuel II, con una fuerza aproximada de 118 600 hombres. La batalla se enmarca dentro del proceso de Unificación Italiana. Después de nueve horas de batalla, las tropas austriacas fueron forzadas a rendirse. Las bajas en el bando aliado fueron de 2492 muertos, 12 512 heridos y 2922 capturados o desaparecidos. Más de 3000 soldados austríacos murieron, 10 807 fueron heridos y 8638 capturados o desaparecidos.
Bitva u Solferina
Bitva u Solferina (24. června 1859) byla největší a rozhodující bitvou druhé italské války za nezávislost, ve které francouzsko-sardinská vojska porazila rakouskou armádu. Bitva představovala rozhodující krok ke sjednocení Itálie a Viktoru Emanuelovi II. otevřela cestu k titulu italského krále.
Slaget ved Solferino
Slaget ved Solferino fandt sted den 24. juni 1859 og førte til sejr for de allierede franske hære under Napoleon 3. af Frankrig og Kongeriget Sardiniens hær under Victor Emanuel 2. af Italien (også kaldet den fransk-sardiske alliance) mod den østrigske hær under kejser Franz Joseph I.. Over 200.000 soldater tog del i slaget, det største siden Slaget ved Leipzig i 1813. Der deltog over 100.000 østrigske tropper og en samlet styrke på 118.600 franske og sardiske soldater. Efter slaget trak den østrigske kejser sig fra at lede styrkerne direkte.
معركة سولفرينو
 معركة سولفرينو معركة وقعت في 24 يونيو 1859 ونتج عنها انتصار الجيش الفرنسي بقيادة نابليون الثالث المتحالف مع جيش سردينيا بقيادة فيكتور إيمانويل الثاني (عرف باسم التحالف الفرنسي-السرديني) على الجيش النمساوي بقيادة الإمبراطور فرانز جوزيف الأول وتعد هذه المعركة من أكبر المعارك منذ معركة ليبزيج عام 1813 حيث شارك فيها أكثر من 200,000 جندي حيث كان يوجد حوالي 100,000 جندي نمساوي و 118,600 جندي فرنسي- سرديني.
Pertempuran Solferino
Pertempuran Solferino terjadi pada 24 Juni 1859 yang dimenangkan oleh gabungan tentara Prancis pimpinan Napoleon III dan tentara Sardinia di bawah pimpinan Victor Emmanuel II (dikenal sebagai Aliansi Prancis-Sardinia). Mereka melawan tentara Austria di bawah pimpinan Franz Josef I (juga dikenali sebagai Franz Joseph). Lebih dari 200.000 tentara terlibat dan terbesar semenjak Pertempuran Leipzig tahun 1813. Sebanyak 100.000 tentara Austria bertempur dengan 118.000 tentara Prancis-Sardinia.
2011-es algériai tüntetések
A 2011-es algériai tüntetések tüntetéssorozat Észak-Afrika egyik legnagyobb országában, Algériában. A tüntetések legfőbb kiváltó okai a lakóhelyek hiánya és az alapvető élelmiszerek árainak emelkedése. A felkelés 2010. decemberben indult, és 2011. januárban folytatódott.
Protesten in Algerije
De protesten in Algerije van 2010-2012 waren een reeks van een protesten die van eind december 2010 tot begin 2012 in Algerije plaatsvonden. Ze volgden op de protesten in buurland Tunesië en worden gezien als onderdeel van de wijdverbreide protesten in de Arabische wereld in 2011.
2010年-2011年アルジェリア騒乱
2010年-2011年アルジェリア騒乱（2010ねん2011ねんアルジェリアそうらん）は、アルジェリアにおいて2010年12月より翌年にかけて発生した大規模な反政府デモとそれに付随する事件の総称。
Protesterna i Algeriet 2011
Protesterna i Algeriet 2011 var en i raden av folkliga demonstrationer i arabvärlden 2011. Orsaker som uppgavs av de protesterande i Algeriet var hög arbetslöshet, bostadsbrist, inflation på matpriser, korruption, restriktioner på yttrandefriheten och dålig levnadsstandard. Även om lokala protester redan hade pågått under flera år, utbröt i början av januari 2011 en våg av samtidiga protester och kravaller över hela landet, orsakade av plötsliga prisökningar på stapelvaror.
Unruhen in Algerien 2010–2012
Die Unruhen in Algerien 2010–2012 schlossen sich an die Revolution in Tunesien 2010/2011 an, begannen am 28. Dezember 2010 und breiteten sich seit 5. Januar 2011 aus Zorn über massiv gestiegene Grundnahrungsmittelpreise auch in Algerien aus. Die Unruhen entzündeten sich spontan an Einzelereignissen und waren nicht einheitlich organisiert.
ההפגנות באלג'יריה (2011)
ההפגנות באלג'יריה ב-2011 הן סדרת מחאות מתמשכות שהחלו ב-28 בדצמבר 2010 כחלק מגל המחאות בעולם הערבי. ההפגנות באו בעקבות האבטלה, עלייה דרסטית במחירי הנדל"ן, האינפלציה במחירי המזון, שחיתות, תנאי מחיה קשים ודרישה לחופש הדיבור. במהלך ההפגנות נהרגו כשמונה אנשים ונפצעו יותר מ-420.
Волнения в Алжире (2010—2012)
Волнения в Алжире — акции протеста, начавшиеся в декабре 2010 года.
Алжирски протести (2011)
Алжирските протести са серия от протести в Алжир, продължавали от декември 2010 до ранната пролет на 2011 г.
2010-2012년 알제리 시위
2010 ~ 2012년 알제리 반정부 시위는 알제리에서 2010년 12월부터 현재까지 진행 중인 반정부 시위와 그에 따른 사건의 총칭이다. 강권적 지배를 강화 해온 알제리 대통령 압델아지즈 부테플리카에 대한 반발이, 튀니지에서 벌어진 벤 알리의 장기 독재 정권을 붕괴시킨 튀니지 혁명에 촉발되었다고 판단되었으며, 또한 이집트에서 2011년 이집트 혁명으로 호스니 무바라크 정권이 붕괴되자 그 기세가 더해졌다.
2010－2012年阿爾及利亞反政府示威
2010－2012年阿爾及利亞反政府示威是在2010年12月开始在阿尔及利亚爆发的一系列反政府示威。抗议者针对国内严重的政治腐败，公民言论自由的缺乏，高失业率，住房的缺乏，高昂的食物价格等等民众恶劣的生存状况和权利缺失等问题而展开。
Protestos na Argélia em 2010-2012
Os protestos na Argélia em 2010-2012 foram uma série de protestos ocorridos em toda Argélia que duraram de 28 de dezembro de 2010 a princípios de 2012. Esses protestos foram inspirados pelos protestos semelhantes em todo o Oriente Médio e Norte da África.
2011 Cezayir protestoları
2011 Cezayir protestoları, Cezayir'de 2010'un aralık ayından beridir devam eden protesto gösterileridir. Göstericiler tarafından gösterilen sebepler, işsizlik, gıda enflasyonu, evsizlik, usulsuzlük, ifade özgürlüğü ve kötü yaşam koşullarıdır. Daha önceki yıllarda yerel gösteriler sıkça yapılmış olsa da, tüm ülke çapında eşzamanlı gösteriler 2011'in ocak ayında patlak verdi. Bunlar hükûmetin gıda fiyatlarını düşürmesiyle bastırıldı; fakat daha sonra çoğunlukla hükûmet binalarının önünde gerçekleşen kendini yakma eylemleri başladı. Muhalefet partileri 1992'deki darbeden beridir olağanüstü hal bulunan Cezayir'in hükûmetinden izin almadan yasa dışı nitelikte gösteriler düzenlemeye başladı. Gösterilerde üç kişi öldü, 420 kişi yaralandı.
Biểu tình Algérie 2010–2012
Biểu tình Algérie 2010–2012 là chuỗi những cuộc biểu tình liên tiếp diễn ra tại nhiều nơi ở Algérie bắt đầu từ tháng 1 năm 2011, trong số các cuộc biểu tình trên toàn thế giới Ả Rập. Nguyên nhân chính được cho là nạn thất nghiệp, thiếu nhà ở, lạm phát giá thực phẩm, tham nhũng, sự kiểm soát của chính phủ về quyền tự do báo chí và điều kiện sống nghèo nàn của người dân. Mặc dù các cuộc biểu tình mang tính địa phương đã diễn ra từ nhiều năm trước cho tới tháng 12 năm 2010, một làn sóng nhiều cuộc biểu tình và bạo động đồng thời nổ ra từ sự tăng giá bất ngờ của thực phẩm, đã diễn ra trên toàn Algeria từ tháng 1 năm 2011. Tuy các cuộc biểu tình đã buộc chính phủ phải tìm biện pháp làm giảm giá thực phẩm, nhưng sau đó làn sóng tự thiêu của người biểu tình, hầu hết diễn ra trước tòa nhà của chính phủ, bắt đầu lan ra. Các đảng đối lập, đoàn thể, và tổ chức nhân quyền sau đó đã bắt đầu tổ chức các cuộc biểu tình hàng tuần, mặc dù các cuộc biểu tình là bất hợp pháp do không được phép vì chính phủ đặt đất nước tình trạng khẩn cấp đang diễn ra, chính phủ cố gắng đàn áp các cuộc biểu tình càng nhiều càng tốt, trong khi hứa hẹn sớm chấm dứt ngay tình trạng khẩn cấp. Trong khi đó, cuộc biểu tình của thanh niên thất nghiệp, thường với lý do thất nghiệp,"hogra" (áp bức), và các vấn đề cơ sở hạ tầng, tiếp tục, xảy ra hầu như hàng ngày ở các thị trấn nằm rải rác trên cả nước. Sau nhiều cuộc biểu tình, Algérie đã bãi bỏ tình trạng khẩn cấp sau 19 năm.
Manifestations de 2011-2014 en Algérie
La contestation en Algérie au début de l'année 2011, sous forme d'émeutes et manifestations, débute le contre la flambée des prix de certaines denrées alimentaires élémentaires, et se poursuit dans le contexte du printemps arabe.
Protesty w Algierii (2010–2012)
Protesty w Algierii – seria antyrządowych protestów w Algierii, spowodowanych przez bezrobocie, rosnące ceny żywności, korupcję władz, brak wolności słowa i złe warunki życia. Protesty rozpoczęły się pod koniec grudnia 2010 roku i zakończyły się obietnicami prezydenta Abdelaziza Butefliki zmian w konstytucji i reformami. Protesty w Algierii miały mniejszą skalę aniżeli inne wystąpienia w krajach regionu w tym czasie.
2010–2012 Algerian protests
The 2010–2012 Algerian protests were a series of protests taking place throughout Algeria, lasting from 28 December 2010 to early 2012. The protests had been inspired by similar protests across the Middle East and North Africa. Causes cited by the protesters included unemployment, the lack of housing, food-price inflation, corruption, restrictions on freedom of speech and poor living conditions. While localized protests were already commonplace over previous years, extending into December 2010, an unprecedented wave of simultaneous protests and riots, sparked by sudden rises in staple food prices, erupted all over the country starting in January 2011. These were quelled by government measures to lower food prices, but were followed by a wave of self-immolations, most of them in front of government buildings. Opposition parties, unions, and human rights organisations then began to hold weekly demonstrations, despite these being illegal without government permission under the ongoing state of emergency; the government suppressed these demonstrations as far as possible, but in late February yielded to pressure and lifted the state of emergency. Meanwhile, protests by unemployed youth, typically citing unemployment, "hogra" (oppression), and infrastructure problems, resumed, occurring almost daily in towns scattered all over the country.
الاحتجاجات الجزائرية 2011
احتجاجات الجزائر 2011 م: هي حملة احتجاجات شعبية وقادت هذه الاحتجاجات أحزاب المعارضة بالإضافة إلى الشبان الجزائريين الذين طالبوا بإجراء إصلاحات سياسية واقتصادية واجتماعية.
1955-ös férfi kosárlabda-Európa-bajnokság
Az 1955-ös férfi kosárlabda-Európa-bajnokságot 1955. június 7. és június 19. között rendezték Magyarországon, azon belül Budapesten. Ez volt a 9. férfi kosárlabda-Eb. A tornát a házigazda magyar válogatott nyerte, azóta is ez az egyetlen Európa-bajnoki címe a magyar válogatottnak. A torna legértékesebb játékosa (MVP) a magyar Greminger János lett.
Европско првенство у кошарци 1955.
Европско првенство у кошарци 1955. је девето регионално кошаркашко такмичење организован под покровитељством ФИБЕ. Такмичење одржано у Будимпешти у Мађарској од 7. јуна до 19. јуна. Учествовале су репрезентације Аустрије, Бугарске, Чехословачке, Данске, Енглеске, Западне Немачке, Финске, Француске, Мађарске, Италије, Луксембурга, Пољске, Румуније, Совјетског Савеза, Шведске, Швајцарске, Турске и репрезентација Југославије.