adithya7/xlel_wd_dictionary huggingface dataset:
Битка при Ватерло
Битката при Ватерло, провела се на 18 юни 1815 г., е последната битка на Наполеон I. Неговото поражение слага край на управлението му като император на Франция. Тази битка слага край на период, наречен Стоте дни, който започва през март 1815 г. след завръщането на Наполеон от остров Елба, където е заточен след битката при Лайпциг през 1813 и военните операции във Франция през 1814 г.
ওয়াটারলুর যুদ্ধ
ওয়াটার লু'র যুদ্ধ ১৮১৫ সালের ১৮ জুন বেলজিয়ামের ওয়াটার লু নামক স্থানে সংগঠিত হয়। ফরাসি সম্রাট নেপোলিয়ন বোনাপার্ট এই যুদ্ধে দুইটি সম্মিলিত শক্তি, যথা- ডিউক অব ওয়েলিংটনের অধীন ব্রিটিশ সেনাবাহিনী এবং গাবার্ড ভন বুচারের অধীন  পার্শিয়ান সেনাবাহিনীর নিকট পরাজিত হন।&lt;br&gt;
Battaglia di Waterloo
La battaglia di Waterloo (denominata inizialmente dai francesi battaglia di Mont Saint-Jean e dai prussiani battaglia di Belle-Alliance) si svolse il 18 giugno 1815 durante la guerra della settima coalizione fra le truppe francesi guidate da Napoleone Bonaparte e gli eserciti britannico-olandese-tedesco del Duca di Wellington e prussiano del feldmaresciallo Gebhard Leberecht von Blücher. Fu una delle più combattute e sanguinose battaglie delle guerre napoleoniche, nonché l'ultima battaglia di Napoleone, e segnò la sua definitiva sconfitta e il conseguente esilio a Sant'Elena. La battaglia in realtà ebbe luogo nel territorio del villaggio di Mont-Saint-Jean, situato alcuni chilometri a sud della cittadina di Waterloo, nella quale si trovava il quartier generale del Duca di Wellington.
வாட்டர்லூ போர்
வாட்டர்லூ போர் ("Battle of Waterloo") நெதர்லாந்து ஐக்கிய இராச்சியத்தின் அங்கமாகவிருந்த (தற்போதைய பெல்ஜியம்) வாட்டர்லூ என்ற இடத்தில் சூன் 18, 1815, ஞாயிறன்று நிகழ்ந்த சண்டையாகும். வெல்லிங்டன் பிரபு தலைமையேற்ற ஆங்கிலேயர் படைகளும் வாகிசட் இளவரசர் தலைமையேற்ற பிரசியப் படைகளும் இணைந்து நெப்போலியன் தலைமையேற்ற பிரான்சியப் படைகள் மீது தொடுத்த போராகும். 26 ஆண்டுகளாக நடந்து வந்த பிரெஞ்சுப் புரட்சிப் போருக்கும் நெப்போலியப் போர்களுக்கும் இந்தச் சண்டை மூலம் ஓர் முடிவு எட்டியது. பிரான்ஸ் நாட்டின் பேரரசராகவும், சிறந்த படைத்தலைவராகவும் விளங்கிய நெப்போலியன் இறுதியாகத் தோல்வியற்றார். இத்தோல்வியினால், ஐரோப்பா முழுவதையும் தம் ஆட்சிக்குள் கொண்டுவர வேண்டுமென்ற நெப்போலியனின் பேராசை அழிந்தொழிந்தது.
워털루 전투
워털루 전투(; )는 1815년 6월 18일 오늘날의 벨기에 워털루 인근에서 벌어진 전투다. 나폴레옹 보나파르트가 이끄는 프랑스 북부군은 제7차 대프랑스 동맹의 주요 2개국 군대에게 패배를 당했다. 제1대 웰링턴 공작 아서 웰즐리가 이끄는 영국 주축의 연합군과 게프하르트 레베레히트 폰 블뤼허가 이끄는 프로이센군이 2개국 군대였다. 이 전투로 인해 나폴레옹 전쟁은 완전히 종결된다.
Битва під Ватерлоо
Битва під Ватерлоо — вирішальний бій, що відбувся 18 червня 1815 року і став остаточною поразкою Наполеона І. Французька армія під командуванням Наполеона Бонапарта була розбита двома арміями Сьомої коаліції: армією союзників Великої Британії під командуванням герцога Веллінгтона та прусською армією під командуванням Гебгарда Леберехта фон Блюхера. Битва ознаменувала кінець Наполеонівських воєн.
نبرد واترلو
نبرد واترلو ، نبردی بود که در روز یکشنبه ۱۸ ژوئن سال ۱۸۱۵ میلادی، بین قوای فرانسه و قوای ائتلاف هفتم انجام گرفت. علت خوانده شدن نبرد به این نام، این بود که جنگ در دشت واترلو در کشور بلژیک امروزی انجام گرفت.البته بلژیک در آن زمان بخشی از پادشاهی هلند بود.در این جنگ فرانسه دارای یک ارتش به فرماندهی ناپلئون بود که در مقابل دو ارتش ائتلاف هفتم قرار گرفت.یکی از ارتش های ائتلاف به رهبری دوک ولینگتون آرتور ولزلی بود که متشکل از واحد هایی از انگلستان،هلند،هانوور،برانشوایگ و ناسائو بود و ارتش دیگر به فرماندهی گبهارد بلوشر متعلق به پادشاهی پروس بود.این نبرد، آخرین نبرد ناپلئون بناپارت بود که پایان جنگ های ناپلئونی را با خود به همراه داشت.
滑铁卢战役
滑铁卢战役（，，，）是1815年6月18日大英帝國、荷蘭聯合王國、普魯士王國共同對抗法蘭西第一帝國，在布魯塞爾南部的滑鐵盧進行的一次戰役。這是拿破崙戰爭中的最後一次戰役，也是軍事史上最著名的戰役之一。在这場戰役中，大英帝國的威靈頓公爵和普魯士的格布哈德·列博莱希特·馮·布呂歇爾指揮的英普聯軍擊敗了拿破崙指揮的法軍，這場戰役的勝負決定了拿破崙所領導的法蘭西第一帝国的覆滅。後世也經常將重大的失敗代稱為滑鐵盧。
Batalha de Waterloo
A Batalha de Waterloo foi um confronto militar ocorrido a 18 de Junho de 1815 perto de Waterloo, na atual Bélgica (então parte integrante do Reino Unido dos Países Baixos). Um exército do Primeiro Império Francês, sob o comando do Imperador Napoleão ( homens), foi derrotado pelos exércitos da Sétima Coligação que incluíam uma força britânica liderada pelo Duque de Wellington, e uma força prussiana comandada por Gebhard Leberecht von Blücher ( homens). Este confronto marcou o fim dos Cem Dias e foi a última batalha de Napoleão; a sua derrota terminou com o seu governo como Imperador.
Batalla de Waterloo
La Batalla de Waterloo fou una decisiva batalla entre les tropes imperials franceses de Napoleó Bonaparte i les forces angloprussianes comandades per Wellington que va tenir lloc el 18 de juny de 1815 a una planura propera a Waterloo al ducat de Brabant, actualment Brabant Való a Bèlgica. Un exèrcit francès, sota el comandament de Napoleó, va ser derrotat pels exèrcits de la Setena Coalició.
Slaget ved Waterloo
Slaget ved Waterloo ble utkjempet 18. juni 1815, nær Waterloo i dagens Belgia, da en del av Det forente kongeriket Nederlandene. En fransk armé under keiser Napoléon I ble beseiret av styrker fra den syvende koalisjonen, bestående av en britisk-alliert armé ledet av feltmarskalk Arthur Wellesley (hertugen av Wellington) og en prøyssisk armé under feltmarskalk Gebhard von Blücher.
Waterloo Muharebesi
Waterloo Muharebesi veya Waterloo Savaşı; 16-18 Haziran 1815 tarihlerinde gerçekleşen, Fransa İmparatoru Napolyon'un mutlak yenilgisiyle sonuçlanan ve Avrupalı güçler arasında 23 yıldır süren silahlı mücadelenin (Fransız Devrim Savaşları ve Napolyon Savaşları) sonunu getiren muharebe. Fransızcada Mont-Saint-Jean Muharebesi olarak da bilinir. Muharebe İngiltere-Prusya ittifakı ile Fransa arasında, Belçika'nın Waterloo kasabası yakınlarında gerçekleşmiştir.
Trận Waterloo
Trận Waterloo là trận chiến diễn ra vào ngày Chủ nhật 18 tháng 6 năm 1815, gần Waterloo, thuộc Bỉ. Quân Pháp dưới sự chỉ huy của Hoàng đế Napoleon Bonaparte đã bị đánh bại bởi hai đội quân của Liên minh thứ bảy, quân Anh- một liên minh bao gồm nhiều đơn vị từ Anh, Hà Lan, Hanover, Brunswick và Nassau, dưới sự chỉ huy của Arthur Wellesley, Công tước thứ nhất của Wellington, và quân Phổ dưới sự chỉ huy của Thống chế Gebhard Leberecht von Blücher. Trận chiến đã đánh dấu sự kết thúc của Những cuộc chiến tranh của Napoleon.
Slag by Waterloo
Die Slag by Waterloo was 'n veldslag wat op Sondag, 18 Junie 1815 naby Waterloo in die Verenigde Koninkryk van die Nederlande (hedendaagse België) plaasgevind het. Die Franse magte onder bevel van Napoleon is verslaan deur die leërs van die Sewende Koalisie, 'n kombinasie van 'n Anglo-geallieerde leër onder leiding van Arthur Wellesley, 1ste hertog van Wellington, en 'n Pruisiese leër onder leiding van Gebhard Leberecht von Blücher.
Pertempuran Waterloo
Pertempuran Waterloo merupakan pertempuran besar terakhir maharaja Perancis, Napoleon Bonaparte, yang berlaku pada 18 Jun 1815. Pertempuran ini berlangsung di tempat yang sekarang ialah Belgium, lebih kurang 12 km tenggara Brussel (ibu kota Belgium). Napoleon mempunyai 124,000 tentera and lawannya, pasukan bersekutu mempunyai 200,000 orang. Pasukan bersekutu yang terdiri daripada Great Britain, Belanda dan Prusia berjaya menewaskan Napoleon. Kekalahan di Waterloo mengakhiri pemerintahan Napoleon sebagai Maharaja Perancis dan menandakan berakhirnya era kegemilangan Napoleon.
Bataille de Waterloo
La bataille de Waterloo ( ) se déroule le , en Belgique, à vingt kilomètres au sud de Bruxelles, dans l'actuelle province du Brabant wallon. Cette bataille a opposé l'armée française dite Armée du Nord, dirigée par l'empereur Napoléon, à l'armée des Alliés, dirigée par le duc de Wellington et composée de Britanniques, d'Allemands (contingents du Hanovre, du Brunswick, du Nassau) et de Néerlandais (unités belges et hollandaises), rejointe par l'armée prussienne commandée par le maréchal Blücher. Elle s'est achevée par la défaite décisive de l'armée française.
Bitka pri Waterloo
Bitka pri Waterloo bola bitka medzi francúzskymi a spojenými britsko-nizozemsko-nemeckými vojskami, ktorá sa odohrala 18. júna 1815 pri Waterloo v dnešnom Belgicku. Porážka Francúzov viedla k definitívnemu odstúpeniu Napoleona a zániku prvého francúzskeho cisárstva.
Bitwa pod Waterloo
Bitwa pod Waterloo – starcie zbrojne, do którego doszło 18 czerwca 1815 roku i było ostatnią bitwą Napoleona Bonaparte. Były cesarz Francuzów powrócił niespodziewanie z wygnania na Elbie i objął rządy na okres 100 dni. W krótkim czasie zebrał ponad 100-tysięczną armię, z którą ruszył w kierunku Brukseli, gdzie stały nierozwiązane jeszcze armie VI koalicji: angielska Wellingtona i pruska Blüchera. Po dwóch zwycięskich starciach 16 czerwca pod Quatre Bras i Ligny Napoleon stanął oko w oko z Wellingtonem pod Waterloo. Zwycięska początkowo bitwa po nadejściu armii Blüchera przemieniła się w klęskę, a armia francuska przestała istnieć. Napoleon musiał ponownie abdykować w dniu 22 czerwca.
Battle of Waterloo
The Battle of Waterloo was fought on Sunday, 18 June 1815, near Waterloo in Belgium, part of the United Kingdom of the Netherlands at the time. A French army under the command of Napoleon Bonaparte was defeated by two of the armies of the Seventh Coalition, a British-led coalition consisting of units from the United Kingdom, the Netherlands, Hanover, Brunswick, and Nassau, under the command of the Duke of Wellington, referred to by many authors as the Anglo-allied army or Wellington's army, and a Prussian army under the command of Field Marshal von Blücher, referred to also as Blücher's army. The battle marked the end of the Napoleonic Wars. The battle was contemporaneously known as the Battle of Mont Saint-Jean or La Belle Alliance (the beautiful alliance).
Batalla de Waterloo
La batalla de Waterloo fue un combate que tuvo lugar el 18 de junio de 1815 en las proximidades de Waterloo, una población de la actual Bélgica situada a unos veinte kilómetros al sur de Bruselas, en el que se enfrentó el ejército francés, comandado por el emperador Napoleón Bonaparte, contra las tropas británicas, neerlandesas y alemanas, dirigidas por el duque de Wellington, y el ejército prusiano del mariscal de campo Gebhard von Blücher.
Bitva u Waterloo
Bitva u Waterloo (současníky nazývaná "bitvou u Belle Alliance" či Napoleonem pojmenovaná "bitvou u Mont-Saint-Jean") se odehrála v odpoledních a podvečerních hodinách neděle 18. června 1815 asi 20 km jižně od belgické metropole Bruselu. Francouzská armáda císaře Napoleona I. zde utrpěla drtivou porážku od části vojsk Sedmé koalice evropských panovníků, reprezentované sbory anglo-batavské armády polního maršála vévody z Wellingtonu a pruským vojskem pod velením polního maršála Blüchera. Pro francouzského panovníka se bitva stala jedním z jeho posledních vystoupení v roli vojevůdce, stratéga a hlavy státu, pro Evropu znamenala ukončení napoleonských válek. Přestože se spojencům podařilo dosáhnout generálního vítězství, průběh tažení hrál spíš v jejich neprospěch. 16. června utrpěli porážky v bitvách u Ligny a Quartre-Bras a byli nuceni se odděleně stahovat k belgické metropoli. Britský maršál však druhého dne ústup zastavil a zaujal výhodné postavení na svahu v krajině kolem Waterloo, kde přes noc vyčkal na útok nepřítele. Po promarněném dopoledni pak Napoleon podnikl opakované útoky na střed jeho pozic, avšak francouzští vojáci byli za oboustranně vysokých ztrát pravidelně obraceni na ústup. Kolem 16:00 hodin se k Britům začaly připojovat první pruské jednotky, které s přibývajícím množstvím, po necelých čtyřech hodinách tlaku na protivníkovo pravé křídlo, obrátily francouzské vojsko na útěk. I když Napoleon ve svých memoárech přičítal vinu za debakl neschopnosti svých maršálů, byla spíš souhrou desítek selhání jak císaře samotného, tak jeho podřízených, ale stejnou měrou i okolností a schopnostmi jeho protivníků.
Slaget ved Waterloo
Slaget ved Waterloo [] fandt sted 18. juni 1815 ved den nu belgiske landsby Waterloo omkring 15 km syd for Bruxelles. I slaget, som blev Napoleon Bonapartes sidste, blev han besejret af en britisk-tysk-nederlandsk hær, ledet af general Arthur Wellesley, hertug af Wellington, og en preussisk hær under marskal Gebhard Leberecht von Blücher. Efter slaget blev Napoleon afsat og sendt i eksil på St. Helena i Sydatlanten, hvor han tilbragte resten af sit liv.
ยุทธการที่วอเตอร์ลู
ยุทธการที่วอเตอร์ลู () เกิดขึ้นเมื่อ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1815 ที่หมู่บ้านวอเตอร์ลู ประเทศเบลเยียม (ส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์) กองทัพฝรั่งเศสภายในบัญชาของจักรพรรดินโปเลียนพ่ายแพ้ต่อสองกองทัพฝ่ายสหสัมพันธมิตร กองทัพแรกคือกองทัพผสมระหว่างบริเตน, เนเธอร์แลนด์, ฮันโนเฟอร์, เบราน์ชไวค์ และนัสเซา ในบัญชาของจอมพลดยุกแห่งเวลลิงตัน กองทัพที่สองคือกองทัพปรัสเซียในบัญชาของจอมพลเก็พฮาร์ท ฟ็อน บลึชเชอร์ ยุทธการครั้งนี้เป็นจุดจบของสงครามนโปเลียนที่ดำเนินมากว่า 12 ปี
Pertempuran Waterloo
Pertempuran Waterloo terjadi pada tanggal 18 Juni 1815 di dekat kota Waterloo sekitar 15 km selatan ibu kota Belgia, Brussels, merupakan pertempuran terakhir Napoleon. Kekalahan dalam perang ini menjadi penutup sejarahnya sebagai Kaisar Prancis. Pertempuran ini juga dicatat dalam sejarah sebagai penutup dari seratus hari sejak larinya Napoleon dari pulau Elba.
Zentai csata
A zentai csata, 1697. szeptember 11-én a török hódoltság alatti magyarországi területek visszafoglalásának egyik legjelentősebb és legvéresebb csatája volt, amelyben a szövetséges keresztény sereg Savoyai Jenő herceg vezetésével győzelmet aratott az Elmas Mehmed nagyvezír által vezetett török hadakon, a jelenlevő II. Musztafa szultán seregén.
Битка код Сенте
У току Великог турског рата (1683—1699) у близини Сенте 11. септембра 1697. одиграла се велика битка између аустријске и турске војске. Аустријска војска под командом Еугена Савојског нанела је тежак пораз турској војсци којом је командовао султан Мустафа II.
Schlacht bei Zenta
In der Schlacht bei Zenta errangen kaiserliche Truppen unter dem Oberbefehl von Prinz Eugen von Savoyen bei Zenta an der Theiß am 11. September 1697 einen bedeutenden Sieg über die Osmanen. Dieser Sieg führte schließlich zum Frieden von Karlowitz, der den Großen Türkenkrieg (1683–1699) beendete.
Битва при Зенте
Битва при Зенте — сражение, состоявшееся 11 сентября 1697 года у реки Тисы, в котором австрийская армия под предводительством принца Евгения Савойского одержала победу над турками. Около 50 тысяч австрийцев остановили продвижение турок на север, разбив 80-тысячную турецкую армию. Примерно 25 тысяч турок погибло, в то время как потери австрийцев составили лишь 429 человек убитыми и 1598 человек ранеными. Султан Мустафа II был вынужден наблюдать с другого берега реки уничтожение своего захваченного врасплох войска. Битва при Зенте была поворотным пунктом в борьбе Австрии против турок, а также основой Карловицкого мира 1699 года, после которого баланс сил в Юго-Восточной Европе значительно изменился в ущерб Османской империи. Тем не менее, победа при Зенте не была достаточно использована в военном отношении, так как из-за плохих погодных условий австрийцы воздержались от преследования турок.
Bitka pri Senti
Bitka pri Senti (madžarsko "Zentai csata," nemško "Schlacht bei Zenta", srbsko "Битка код Сенте", turško "Zenta Savaşı") je potekala 11. septembra 1697 med habsburško monarhijo in osmansko vojsko. Avstrijci so v bitki uničili turško mostišče na desnem bregu Tise in po avstrijskih navedbah naj bi v bitki padlo okoli 20.000 Turkov.
Битка при Зента
Битката при Зента между християнските сили, предвождани от Евгений Савойски, и османската армия, предвождана лично от султан Мустафа II, се състои на 11 септември 1697 г. на река Тиса. В битката австрийската армия, с численост около 50 000 души спира последното крупно настъпление на османците в Централна Европа, разгромявайки напълно 80 000-та им армия.
Battaglia di Zenta
La battaglia di Zenta (11 settembre 1697) fu combattuta nell'ambito della guerra ottomano-austriaca 1683 – 1699 cui pose praticamente fine dando origine alla Pace di Carlowitz. I contendenti furono l'esercito imperiale, comandato dal principe Eugenio di Savoia, e quello ottomano, comandato dal sultano Mustafa II.
젠타 전투
젠타 전투(Battle of Zenta; 젠토라고도 함.) 또는 센타 전투(Battle of Senta; 센터라고도 함.)는 1697년 9월 11일 현대 세르비아의 센타 지방(세르비아어 키릴 문자: Сента, 독일어와 헝가리어: Zenta)의 바로 남쪽, 티서 강(Tisa)의 동쪽에서 벌어진 전투로 대튀르크 전쟁(Great Turkish War 1683–1699)의 주요한 사건 중 하나이다. 또한 이 전투는 오스만 제국 역사상 가장 결정적인 패배 중 하나이기도 하다.
Битва під Зентою
Би́тва під Зе́нтою, що фактично завершила Війну Священної ліги, відбулася 11 вересня 1697 року на переправі через ріку Тиса. У цій битві цісарська армія під проводом принца Євгена Савойського здобула перемогу над турками. Близько 50 тисяч австрійців зупинили просування турків на північ, розбивши 80-тисячну турецьку армію. Приблизно 25 тисяч турків загинуло або потонуло у Тисі, у той час як втрати австрійців склали лише 400 чоловік убитими і 1200 чоловік пораненими. Султан Мустафа II був змушений спостерігати з іншого берега річки за знищенням свого захопленого зненацька війська.
Batalha de Zenta
A Batalha de Zenta ou Batalha de Senta, aconteceu em 11 de setembro de 1697 bem ao sul da atual cidade sérvia de Senta (cirílico sérvio: Сента, alemão e húngaro: "Zenta"), na margem leste do rio Tisza, foi um grande confronto na Grande Guerra Turca (1683–1699) e uma das derrotas mais decisivas da história otomana.
Slaget ved Zenta
Slaget ved Zenta eller "Slaget ved Senta" ble utkjempet den 11. september 1697 like sør for Zenta (serbisk Senta, i dagens Serbia), på østsiden av elven Tisza. Det var et stort slag i Den store tyrkiske krig (1683–1699) og et av de meste avgjørende nederlagene i osmansk historie. I et overraskende angrep utslettet habsburgske keisertyrker den osmanske arméen som var i ferd med å krysse elven. Med et tap på bare noen hundre mann påførte keiserarméen osmanene et tap på rundt 30 000 mann, mens resten ble spredt. Som følge av slaget mistet Det osmanske riket kontroll over Bosnia, men i det lange løp var seieren til habsburgerne ved Zenta et avgjørende steg som presset Det osmanske riket til Freden i Karlowitz (1699). Denne stoppet den osmanske kontrollen over store deler av Sentral-Europa. Etter denne avtalen ble det habsburgske kongedømmet Ungarn gjort større og omfattet landområder som en gang hadde tilhørt det middelalderske Kongedømmet Ungarn. (På 1500-tallet ble kongedømmet Ungarn delt mellom Habsburgmonarkiet (jfr. Kongelige Ungarn), Det osmanske riket (se Osmansk Ungarn) og Det austungerske kongedømmet med senter i Transilvania).
Zenta Muharebesi
Zenta Muharebesi Osmanlı İmparatorluğu ile Avusturya orduları arasında, 11 Eylül 1697 tarihinde Tisa Irmağı kıyısındaki Zenta’da yapılan ve Osmanlıların yenilgisiyle sonuçlanan muharebedir. Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları'nın son önemli çarpışması olan bu savaşın ardından 1699 yılında Karlofça Antlaşması imzalandı.
Trận Zenta
Trận Zenta hay Trận Senta, diễn ra vào ngày 11 tháng 9 năm 1697 về phía nam Zenta (tiếng Serbia: Senta; khi ấy là đất thuộc Đế quốc Ottoman; ngày nay ở Serbia), ở bờ đông sông Tisa, là một trận đánh quan trọng trong cuộc Đại chiến Thổ Nhĩ Kỳ (1683 – 1699) và là một trong những thất bại quyết định nhất trong lịch sử Ottoman. Bằng một đợt tập kích quyết liệt, các lực lượng Đế quốc Habsburg dưới sự chỉ huy của Vương công Eugène xứ Savoie đã đập tan quân đội Ottoman vốn đang trong tiến trình vượt sông. Chỉ với cái giá khoảng 2.000 quân tử trận và bị thương, quân đội Habsburg đã gây cho quân Ottoman 30.000 thương vong, buộc Sultan Mustafa II cùng số quân còn lại của Ottoman phải rút chạy và kho báu của quân Ottoman cũng bị thu giữ. Như một hậu quả trực tiếp của trận đánh, Đế quốc Ottoman mất quyền kiểm soát Bosnia, và sau cùng, chiến thắng của quân Habsburg tại Zenta là bước quyết định cuối cùng để buộc Đế quốc Ottoman phải ký kết Hòa ước Karlowitz (1699), chấm dứt sự thống trị của Ottoman trên những phần đất rộng lớn ở Trung Âu.
Bataille de Zenta
La bataille de Zenta eut lieu le juste au sud de la ville, en Hongrie, sur la rive orientale de la Tisza. Ce fut une bataille décisive de la cinquième guerre austro-turque ainsi que l'une des pires défaites jamais infligées à l'Empire ottoman. Cette victoire des Habsbourg fut la dernière étape qui força l'Empire ottoman à signer le traité de Karlowitz, en 1699, qui mit fin à la domination turque sur la Hongrie.
Bitka pri Zente
Bitka pri Zente (popoludní 11. septembra 1697) bola poslednou veľkou bitkou medzi kresťanskou Európou a Osmanskou ríšou v 17. storočí a predstavuje jednu z najdrvivejších porážok tureckej histórie. Príčinou stretnutia bola snaha tureckého sultána získať späť územia v Uhorsku a Sedmohradsku, ktoré stratil po bitke pri Viedni.
Bitwa pod Zentą
Bitwa pod Zentą – starcie zbrojne, które miało miejsce 11 września 1697 r. Była to największa bitwa w trakcie V wojny austriacko tureckiej (1683–1699).
Battle of Zenta
The Battle of Zenta, also known as the Battle of Senta, was fought on 11 September 1697, near Zenta, Ottoman Empire (modern-day Senta, Serbia), between Ottoman and Holy League armies during the Great Turkish War. The battle was the most decisive engagement of the war, and it saw the Ottomans suffer an overwhelming defeat by an Imperial force half as large sent by Emperor Leopold I.
Bitva u Zenty
Bitva u Zenty (odpoledne 11. září 1697, Senta) byla poslední velkou bitvou mezi křesťanskou Evropou a Osmanskou říší v 17. století a představuje jednu z nejdrtivějších porážek turecké historie. Příčinou střetnutí byla snaha tureckého sultána získat zpět území v Uhrách a Sedmihradsku, která ztratil po bitvě u Vídně.
معركة زانطة
معركة زانطة (بالتركية: Zenta Muharebesi) هي معركة كبرى من معارك الحرب التركية العظمى (1683 ـ 1699) وقعت في 11 سبتمبر 1697 جنوب مدينة زينتا (زانطة) الصربية ـ التي كانت آنذاك جزءًا من الدولة العثمانية ـ على الضفة الشرقية لنهر تيسا. كانت هذه المعركة واحدة من أكبر الهزائم الحاسمة في تاريخ الدولة العثمانية.
Jarmúki csata
A jarmúki (görögösen hieromüaxi) csata 636-ban játszódott le az iszlám-hívő arabok és Hérakleiosz bizánci császár hadserege között. Egyes történészek szerint ez a világtörténelem egyik legjelentősebb ütközete, ami az Arábián kívüli muszlim hódítást és az iszlám gyors elterjedését eredményezte a keresztény Palesztinában, Szíriában és Mezopotámiában.
Slag bij de Jarmuk
De Slag bij de Jarmuk (ook geschreven als: Jarmoek, Yarmuk, Yarmuq, Hieromyax en معركة اليرموك) was een veldslag tussen het Arabische Rijk en het Byzantijnse Rijk over een periode van zes dagen in augustus 636. De slag vond plaats bij de Jarmuk, een zijrivier van de Jordaan, en is van historisch belang omdat ze symbool staat voor de eerste golf van islamitische veroveringen buiten het Arabisch schiereiland. Byzantium verloor Syrië aan de Arabieren en
Битка на Јармуку
Битка код Јармука представља главну битку која се одиграла између војски Византијског царства и Рашидунског Калифата. Битка се одвијала кроз серију мањих окршаја који су трајали шест дана и који су се одиграли у августу 636. године, ублизини реке Јармук, дуж данашње сиријско-јорданске границе и сиријско-палестинске границе источно од Галилејског језера. Битка је окончана арапском победом која је за своју последицу имала окончање византијске власти у Сирији. Битка код Јармука сматра се једном од најважнијих битки у војној историји, означила је први велики талас раних муслиманских освајања након смрти посланика Мухамеда, означивши тиме брз продор ислама кроз тадашњи хришћански Левант.
ヤルムークの戦い
ヤルムークの戦い (、)は、東ローマ帝国とその同盟国のが、正統カリフ勢力のアラブ軍とヨルダン川の支流のヤルムーク川で激突した戦い。この戦いに完勝した正統カリフ勢力によって東ローマ帝国のシリア支配は終わりを告げ、預言者ムハンマドの死後始まったイスラームの「大征服」時代の幕開けとなった。これ以後、キリスト教の影響が強かったレバント地方は急速にイスラーム化が進む。
Schlacht am Jarmuk
Die Schlacht am Jarmuk, traditionell datiert auf den 20. August 636, war ein wichtiges Ereignis im Rahmen der damaligen islamischen Expansion. Dabei bereiteten die muslimischen Araber den oströmischen Truppen des Kaisers Herakleios eine entscheidende Niederlage, in deren Folge Ostrom bzw. Byzanz seine Besitzungen in Syrien und Palästina und etwas später auch in Ägypten verlor.
യർമൂക് യുദ്ധം
മുസ്ലിംകൾക്കും റോമാക്കർക്കും ഇടയിൽ നടന്ന നിർണായക യുദ്ധമായിരുന്നു യർമൂക് യുദ്ധം. AD 636 ഓഗസ്റ്റ്‌ മാസം, സിറിയക്കും ജോർദാനും, ഇസ്രയേലിന്റെയും അതിർത്തിയിൽ യർമൂക് നദിയുടെ കരയിൽ വെച്ച് 6 ദിവസം തുടർച്ചയായിട്ടാണ് ഈ യുദ്ധം നടന്നത്. യുദ്ധാവസാനം മുസ്ലിംകുടെ സമ്പൂർണ്ണമായ വിജയത്തിലും ബയ്സന്റിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിനെ സിറിയയിൽ നിന്നും തുടച്ചു നീക്കുന്നതിലുമാണ് കലാശിച്ചത്. സൈനിക ചരിത്രത്തില അതിനിർണായക സ്ഥാനമാണ് ഈ യുദ്ധതിനുള്ളത്. മുഹമ്മദ്‌ നബിതിരുമേനിയുടെ വിയോഗത്തിന് ശേഷം ഇസ്ലാമിക മുന്നേറ്റത്തിന്റെ ശക്തമായ വരവറിയിച്ച, ക്രിസ്ത്യൻ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കുള്ള വേഗത്തിലുള്ള മുന്നേറ്റമായിരുന്നു ഇത്.