adithya7/xlel_wd_dictionary huggingface dataset:
Batalha de Fehrbellin
A batalha de Fehrbellin foi disputada no dia 28 de junho de 1675, entre a Suécia e o Brandemburgo (futuro reino da Prússia), durante a chamada Guerra Franco-Holandesa. A batalha teve várias peculiaridades, como a ausência de infantes do lado prussiano. Os suecos, após se verem obrigados a desistir da invasão do Brandemburgo, estavam em retirada para o norte. Na vila de Fehrbellin foram forçados a aceitar batalha, até conseguirem reparar a ponte que lhes permitiria prosseguir a marcha para o norte. Embora os suecos tenham sofrido poucas baixas, a derrota dos invasores teve grande efeito simbólico, mostrando o quanto o exército do eleitorado do Brandemburgo havia evoluído desde a Guerra dos Trinta Anos.
Slaget ved Fehrbellin
Slaget ved Fehrbellin var et mindre slag mellom Sverige og kurfyrstedømmet Brandenburg-Preussen. Det foregikk 18. juni Juliansk kalender/28. juniGregoriansk kalender 1675 ved byen Fehrbellin i Brandenburg. Svenskene, under grev Wolmar Wrangel (halvbror av Carl Gustaf Wrangel), hadde invadert og okkupert deler av Brandenburg fra deres besittelser i Pommern, men ble fordrevet av styrkene til den brandenburgske kurfyrsten Fredrik Vilhelm ved feltmarskalk Georg von Derfflinger i nærheten av byen Fehrbellin.
Trận Fehrbellin
Trận Fehrbellin diễn ra vào ngày 18 tháng 6 năm 1675, khi quân đội Thụy Điển tấn công Brandenburg trong Chiến tranh Scandinavia. Tại đây 6 nghìn quân Brandenburg do lãnh chúa Friedrich Wilhelm I trực tiếp chỉ huy đã đánh bại 1,1 vạn quân Thụy Điển do thống chế Waldemar Wrangel chỉ huy. Mặc dù quy mô trận đánh và thiệt hại của hai bên là không quá lớn, kết quả trận Fehrbellin cùng với trận Warszawą năm 1656 đã góp phần xác định vai trò của Brandenburg như một cường quốc quân sự Bắc Âu thời bấy giờ, đồng thời đặt nền tảng cho sự hình thành của quân đội Phổ. Đây cũng là thất bại lớn đầu tiên của quân đội Thụy Điển sau nhiều năm bách chiến bách thắng trên các chiến trường ở Tây Âu và Bắc Âu.
Bataille de Fehrbellin
La bataille de Fehrbellin est un des principaux combats de la guerre de Scanie, prolongement nord-européen de la guerre de Hollande ; elle s'est déroulée le entre la Suède et le Brandebourg. Les Suédois, sous les ordres de Waldemar von Wrangel (beau-frère de Carl Gustaf Wrangel), sont repoussés par les forces du feld-maréchal Georg von Derfflinger près de la ville de Fehrbellin.
Bitwa pod Fehrbellin
Bitwa pod Fehrbellin – starcie zbrojne, które miało miejsce 28 czerwca 1675 podczas wojny duńsko-szwedzkiej będącej częścią wielkiej europejskiej wojny Francji z koalicją.
Battle of Fehrbellin
The Battle of Fehrbellin was fought on June 18, 1675 (Julian calendar date, June 28th, Gregorian), between Swedish and Brandenburg-Prussian troops. The Swedes, under Count Waldemar von Wrangel (stepbrother of "Riksamiral" Carl Gustaf Wrangel), had invaded and occupied parts of Brandenburg from their possessions in Pomerania, but were repelled by the forces of Frederick William, the Great Elector, under his "Feldmarschall" Georg von Derfflinger near the town of Fehrbellin. Along with the Battle of Warsaw (1656), Fehrbellin was crucial in establishing the prestige of Frederick William and Brandenburg-Prussia's army.
Batalla de Fehrbellin
La batalla de Fehrbellin tuvo lugar el 28 de junio de 1675 y enfrentó a un ejército brandeburgués de 6500 soldados al mando de Federico Guillermo I de Brandeburgo, conocido como el Gran Elector, contra un ejército sueco de 11.000 hombres a las órdenes de Carl Gustaf Wrangel. La batalla, que terminó con la victoria brandeburguesa, se enmarca dentro de la guerra franco-holandesa.
Assedio di Fort St. Philip (1756)
L'assedio di Fort St. Philip si svolse tra l'aprile e il giugno 1756 nell'ambito dei più vasti eventi della guerra dei sette anni.
Siege of Fort St Philip (1756)
The siege of Fort St Philip (commonly known in Britain as the fall of Minorca or siege of Minorca) took place in 1756 during the Seven Years' War.
Sitio del Fuerte San Felipe (1756)
El asedio del Fuerte de San Felipe, comúnmente conocido en Gran Bretaña como la Caída de Menorca o el Asedio de Menorca, tuvo lugar en 1756 durante la Guerra de los Siete Años.
ロシュフォール襲撃
ロシュフォール襲撃（ロシュフォールしゅうげき、）は七年戦争中の1757年9月、イギリスによるフランスのロシュフォール港の占領を目的とした水陸両用作戦。襲撃は数か月前に就任したウィリアム・ピットによる「フランス海岸への急襲」という新しい戦略の目玉であった。
Raid su Rochefort
Il raid su Rochefort fu un episodio della guerra dei sette anni svoltosi nel settembre 1757. Come parte di un più ampio piano per distrarre le truppe del Regno di Francia dal teatro bellico principale nella Germania occidentale, le forze britanniche si riproponevano di occupare temporaneamente il porto di Rochefort per poi ritirarsi dopo averlo reso inservibile, instillando insicurezza lungo tutto la costa della Francia.
로슈포르 습격
로슈포르 습격()은 7년 전쟁 중인 1757년 9월, 영국에 의한 프랑스의 로슈포르 항구 점령을 목적으로 한 상륙 작전이다. 습격은 몇 달 전에 취임한 윌리엄 피트가 세운 ‘프랑스 해안 급습’이라는 새로운 전략이 중심이었다.
Raid sur Rochefort
Raid on Rochefort
The Raid on Rochefort (or Descent on Rochefort) was a British amphibious attempt to capture the French Atlantic port of Rochefort in September 1757 during the Seven Years' War. The raid pioneered a new tactic of "descents" on the French coast, championed by William Pitt who had taken office a few months earlier.
Raid sur Saint-Malo (1758)
Le raid sur Saint-Malo est une descente navale menée par les Britanniques en à proximité du port français de Saint-Malo en Bretagne. Bien que la ville elle-même n'ait pas été attaquée, comme cela avait été prévu à l'origine, les Britanniques détruisirent un nombre important de bâtiments de commerce et de navires corsaires avant de réembarquer une semaine plus tard. La composante navale des forces britanniques est commandée par le "commodore" Richard Howe, alors que les forces terrestres sont conduites par le duc de Marlborough et Lord Sackville.
Raid on St Malo
The Raid on St Malo took place in June 1758 when an amphibious British naval expedition landed close to the French port of St Malo in Brittany. While the town itself was not attacked, as had been initially planned, the British destroyed large amounts of shipping before re-embarking a week later. The naval forces were under the command of Richard Howe while the army was led by the Duke of Marlborough and Lord Sackville.
Raid sur Cherbourg
Le raid sur Cherbourg est une descente navale britannique qui a lieu début contre la ville de Cherbourg, dans le cadre de la guerre de Sept Ans. Une force britannique est débarquée par la "Royal Navy" sur la côte française, près de la ville de Cherbourg, dans l'intention d'attaquer la ville. Cette attaque s'inscrit dans la politique de « descentes navales » défendues par William Pitt et par le gouvernement britannique.
Raid on Cherbourg
The Raid on Cherbourg took place in August 1758 during the Seven Years' War when a British force was landed on the coast of France by the Royal Navy with the intention of attacking the town of Cherbourg as part of the British government's policy of "descents" on the French coasts.
ベル＝イル占領
ベル＝イル占領（ベル＝イルせんりょう、）は七年戦争中の1761年、イギリスによるフランスのブルターニュ海岸にあるベル＝イル＝アン＝メールへの遠征と占領。イギリスは2度上陸し、1度目は撃退されたが、による2度目の上陸はを得ることに成功した。イギリスはその後6週間の包囲を経てル・パレの城塞を落とした。フランスは本土から救援軍を出そうとしたがイギリスに制海権を握られていたので失敗した。
Presa di Belle Île
La presa di Belle Île fu un episodio della guerra dei sette anni svoltosi tra l'aprile e il giugno 1761.
Prise de Belle-Île-en-Mer
La prise de Belle-Île-en-Mer est le nom donné à l'expédition britannique au cours de laquelle l'île française de Belle-Île-en-Mer, située au large des côtes de Bretagne, est capturée en 1761, pendant la guerre de Sept Ans. Après qu'une attaque britannique initiale a été repoussée, une seconde tentative conduite par le "General" Studholme Hodgson permet aux troupes britanniques de débarquer. Un second débarquement a lieu par la suite et, après six semaines de siège, la principale citadelle de l'île, située au Palais est enlevée, scellant ainsi le contrôle britannique sur l'île. Une expédition française, envoyée depuis le continent, échoue en raison de la supériorité militaire britannique sur les mers. Les Britanniques occupent Belle-Île pendant deux ans avant de la rétrocéder contre Minorque en 1763 conformément au Traité de Paris.
Capture of Belle Île
The Capture of Belle Île was a British amphibious expedition to capture the French island of Belle Île off the Brittany coast in 1761, during the Seven Years' War. After an initial British attack was repulsed, a second attempt under General Studholme Hodgson forced a beachhead. A second landing was made, and after a six-week siege the island's main citadel at Le Palais was stormed, consolidating British control of the island. A French relief effort from the nearby mainland was unable to succeed because of British control of the sea. The British occupied the island for two years before returning it in 1763 following the Treaty of Paris.
Unruhen in Detroit 1967
Die Unruhen in Detroit 1967 (im englischen Sprachraum "1967 Detroit riot" oder "12th Street riot") gelten als eine der größten sogenannten Rassenunruhen (“Race riots”) in den Vereinigten Staaten. Sie forderten 43 Todesopfer, 1189 Verletzte und 7000 Verhaftete. Ausgelöst wurden sie am 23. Juli 1967 durch eine Polizeirazzia in einer Bar ohne Ausschankgenehmigung in Detroit. Sie dauerten etwa fünf Tage. Die Unruhen war eine von mehreren in den USA im sogenannten “Long, hot summer of 1967”.
המהומות בדטרויט ב-1967
המהומות בדטרויט ב-1967 המוכרות גם כ"מהומות רחוב 12" היו מהומות על רקע בין-גזעי שפרצו בדטרויט בקיץ 1967 והיו מהמהומות האלימות ביותר בהיסטוריה של ארצות הברית. במהלך המהומות נהרגו 43 בני אדם, מאות נפצעו, כ-1,400 בניינים הועלו באש וכ-2,500 חנויות נבזזו.
Бунт в Детройте 1967 года
Бунт в Детройте 1967 года () — массовые гражданские беспорядки, происходившие в 1967 году в городе Детройт, штат Мичиган, США.
Scontri di Detroit del 1967
La sommossa di Detroit del 1967, conosciuta anche come rivolta della 12th Street o Ribellione di Detroit del 1967, fu un violento tumulto che degenerò in una vera e propria rivolta nella città di Detroit, durata dal 23 al 27 luglio 1967. L'evento scatenante fu un raid della polizia in un bar notturno privo di licenza, un "blind pig", all'angolo tra la 12th Street (oggi Rosa Parks Boulevard) e Clairmount Street, nella zona Near West Side della città. Lo scontro della polizia con i clienti e i passanti si trasformò in una delle rivolte più letali e distruttive della storia degli Stati Uniti, con violenze e distruzioni maggiori di quelle della rivolta razziale di Detroit del 1943.
1967年底特律骚乱
1967年底特律骚乱（），又稱為「第十二街骚乱」（），發生於美國密歇根州底特律，這場骚乱於1967年7月23日星期日早上開始，當時警方掃蕩一間位於第十二街和克萊爾蒙特街交界的無牌照酒吧，支持者及旁觀市民與警方發生衝突，並進一步演變成美國历史上最多人死亡的暴動事件之一，事件持續5日，其破壞性超越1943年發生的種族騷動。
Émeutes de 1967 à Détroit
Les émeutes de 1967 à Détroit (), également connues sous le nom d'émeute de la () et rébellion de 1967 à Détroit (), débutent aux petites heures du dimanche à Détroit dans l'État américain du Michigan et durent cinq jours. L’événement déclencheur est un raid de la police dans un (bar clandestin) exclusivement fréquenté par des Afro-Américains au nord de l'angle de la ' et '. Les pillages, les incendies et les tirs d'armes à feu prennent une telle ampleur que les forces de l'ordre locales sont complètement débordées. Un peu avant minuit le lundi , le président américain Lyndon B. Johnson déclare que la ville est en insurrection selon les termes de l"". Le gouverneur du Michigan George W. Romney peut alors dépêcher à Détroit l'Army National Guard du Michigan et le président américain y envoie les  et aéroportées. Deux jours plus tard, la ville retrouve son calme.
Zamieszki w Detroit (1967)
Zamieszki w Detroit w 1967 roku – zamieszki rasowe w mieście Detroit (stan Michigan). Zaczęły się rankiem w niedzielę 23 lipca 1967 roku, po policyjnym nalocie na nielegalny nocny bar na rogu 12. Ulicy i Clairmount, w zachodniej części miasta. Starcia policji z klientami baru i ulicznymi gapiami przerodziły się w jedne z najbardziej krwawych i niszczycielskich zamieszek w historii USA. Trwały przez 5 dni, przewyższyły pod względem stopnia przemocy i zniszczeń mienia zamieszki rasowe w Detroit z 1943 roku.
1967 Detroit riot
The 1967 Detroit Riot, also known as the Detroit Rebellion and the 12th Street Riot, was the bloodiest incident in the "Long, hot summer of 1967". Composed mainly of confrontations between black residents and the Detroit Police Department, it began in the early morning hours of Sunday July 23, 1967, in Detroit, Michigan.
Disturbios de Detroit de 1967
Los disturbios de Detroit en 1967, también conocidos como los disturbios de la calle 12 o la rebelión de Detroit de 1967, fueron los disturbios raciales más sangrientos del «largo y cálido verano de 1967». Compuesto principalmente por enfrentamientos entre la población negra y la policía, comenzó en la madrugada del domingo 23 de julio de 1967 en Detroit, Míchigan. El evento precipitante fue una redada policial en un bar sin licencia después de pasada la hora límite, conocido entonces como un "speakeasy", en el Near West Side de la ciudad. Este suceso estalló en uno de los disturbios más mortíferos y destructivos de la historia de Estados Unidos, que duró cinco días y superó la violencia y la destrucción de la propiedad del motín racial de 1943.
カイの戦い
カイの戦い（カイのたたかい、）、またはスレフフの戦い、チュリヒャウの戦い、パルツィヒの戦いは七年戦争中の1759年7月23日、のカイ（現ポーランド領）の近くで行われた戦闘。
Schlacht bei Kay
Die Schlacht bei Kay (heute Kije) oder Schlacht bei Pal(t)zig (heute Palck) am 23. Juli 1759 war eine Schlacht des Siebenjährigen Krieges zwischen Preußen und Russland.
Сражение при Пальциге
Сражение при Пальциге — сражение в ходе Семилетней войны между русскими войсками под командованием генерал-аншефа Салтыкова и прусским корпусом генерала Веделя, состоявшееся у местечка Пальциг () — ныне деревня Палцк () в окрестности городка Сулехув в Польше — и окончившееся убедительной победой русского оружия. В немецкой историографии это сражение известно как битва при Кае (), по названию деревни Кай (, ныне деревня Кийе () в Польше), где находилась исходная позиция Веделя.
Trận Züllichau
Trận Züllichau, còn gọi là trận Kay hoặc là trận Palzig, diễn ra vào ngày 23 tháng 7 năm 1759 tại Brandenburg (Phổ) trong Chiến tranh Bảy Năm, giữa một bộ phận quân đội Phổ do tướng Carl Heinrich von Wedel chỉ huy với quân đội Nga do Nguyên soái Pyotr S. Saltykov chỉ huy. Quân Nga giành thắng lợi lớn và điều này đã mở đường cho họ tiến sâu vào lãnh thổ của Vương quốc Phổ - Lãnh địa Bá tước Brandenburg, khiến cho Friedrich II Đại Đế phải dàn quân chống trả vì lo sợ quân Nga thắng thế sẽ hợp binh với đồng minh của bọn họ là quân Áo.
Bataille de Kay
La bataille de Kay ou de "Paltzig" eut lieu le à Kije (Voïvodie de Lubusz, Pologne actuelle), pendant la guerre de Sept Ans.
Bitwa pod Kijami
Bitwa pod Kijami – starcie zbrojne, które miało miejsce 23 lipca 1759 podczas wojny siedmioletniej.
Battle of Kay
The Battle of Kay (), also referred to as the Battle of Sulechów, Battle of Züllichau, or Battle of Paltzig, was an engagement fought on 23 July 1759 during the Seven Years' War. It occurred near Kay (Kije) in the Neumark, now part of Poland.
Batalla de Kay
La Batalla de Kay (en alemán: Schlacht bei Kay), también conocida como Batalla de Sulechów, Batalla de Züllichau o Batalla de Paltzig, fue un combate librado el 23 de julio de 1759 durante la Guerra de los Siete Años. Ocurrió cerca de Kay (Kije) en Neumark , ahora parte de Polonia .
Operation Baytown
Operation Baytown war der Deckname für die alliierte Militäroperation zur Besetzung eines Küstenabschnittes bei Reggio Calabria an der Südspitze Kalabriens im Zweiten Weltkrieg. Die Operation begann am 3. September 1943 im Vorfeld der geplanten Hauptlandung bei Salerno (Operation Avalanche).
Operaatio Baytown
Operaatio Baytown oli toisessa maailmansodassa koodinimi liittoutuneiden maihinnousulle Calabriaan 3. syyskuuta 1943.
Operazione Baytown
L'operazione Baytown fu una parte della campagna d'Italia durante la seconda guerra mondiale, che fu iniziata il 3 settembre 1943. Gli ordini per questa operazione non furono impartiti che il 16 agosto.
பேடவுன் நடவடிக்கை
பேடவுன் நடவடிக்கை ("Operation Baytown") என்பது [இரண்டாம் உலகப் போர்|இரண்டாம் உலகப் போரின்]] போது நடைபெற்ற ஒரு படையெடுப்பு நடவடிக்கை. நேச நாடுகளின் இத்தாலியப் படையெடுப்பின் ஒரு பகுதியான இதில் பெர்னார்ட் மோண்ட்கோமரி தலைமையிலான பிரித்தானிய 8வது ஆர்மி இத்தாலியின் கலபிரியா பகுதியில் தரையிறங்கியது. செப்டம்பர் 3, 1943ல் நடைபெற்ற இத்தரையிறக்கத்தில் நேச நாட்டுப் படைகள் சிசிலியிலிருந்து நேரடியாக தரையிறங்கு படகுகள் மூலம் இத்தாலியை அடைந்தன. பயணதூரம் மிகக்குறைவு என்பதால் கப்பல்களில் ஏறி பின் மீண்டும் தரையிறங்கு படகுகளுக்கு மாறி தரையிறங்கவில்லை. இவற்றின் தரையிறக்கத்துக்கு அச்சுப் படைகளிடமிருந்து பெரும் எதிர்ப்பு எதுவும் இல்லை. இத்தாலியப் படையெடுப்பின் முதன்மை தரையிறக்கம் சலேர்னோவில் தான் நிகழப்போகிறது என்பதை ஊகித்து விட்ட ஜெர்மானியத் தளபதி ஆல்பர்ட் கெஸ்சல்ரிங் தனது படைகளை கலபிரியாவிலிருந்து பின்வாங்க உத்தரவிட்டார். நேரடியாக மோதாமல் பாலங்களைத் தகர்த்தும், சாலைகளை மறித்தும் பிரித்தானியப் படை முன்னேற்றத்தை ஜெர்மானியர்கள் தாமதப்படுத்தினர். ஒரு வார காலத்துக்குள் கலபிரியா பகுதி முழுவதும் நேச நாட்டுக் கட்டுப்பாட்டில் வந்துவிட்டது.
Операція «Бейтаун»
Операція «Бейтаун» () — кодове найменування морської десантної операції, що проводилася 3 вересня 1943 року військ союзників під час висадки в Італії з метою опанування італійського міста Реджо-Калабрія на південно-західному узбережжі континентальної Італії під час Другої світової війни.
Opération Baytown
L’opération "Baytown" est le débarquement, le , du Corps de la VIIIe armée britannique à Reggio de Calabre et
Operacja Baytown
Operacja Baytown – aliancka operacja desantowa w południowych Włoszech, która odbyła się 3 września 1943 roku. Polegała na lądowaniu XIII. Korpusu Armijnego z 8 armii brytyjskiej w Kalabrii w rejonie miasta Reggio di Calabria.
Operation Baytown
Operation Baytown was an Allied amphibious landing on the mainland of Italy that took place on 3 September 1943, part of the Allied invasion of Italy, itself part of the Italian Campaign, during the Second World War.
Operation Baytown
Operation Baytown var en del af de allieredes invasion af Italien under 2. verdenskrig den 3. september 1943.
730 (交通)
730（ナナ・サン・マル、ナナサンマル）とは、沖縄県において日本への復帰6年後の1978年に、自動車の対面交通が右側通行から左側通行に変更することを事前に周知するため実施されたキャンペーン名称であり、実施後はその変更施行自体を指す通称となった。なお“730”の名称は、変更施行月日である「7月30日」に由来する。
Переход на левостороннее автомобильное движение в Окинаве
Смена сторон автомобильного движения в Окинаве произошла 30 июля 1978 года, в этот день японская префектура перешла с правостороннего на левостороннее автомобильное движение.
730 (교통)
730(칠삼공, )은 일본 오키나와현 일대가 1972년 5월 15일을 기해 미국으로부터 반환한 이래 6년간 자동차에 대한 대면 통행의 유예 기간을 거쳐 정식으로 바뀌는 통행 체계이며, 1978년 7월 30일부터 적용된 대면 통행 체계이다.
730 (Okinawa)
 foi o dia 30 de julho de 1978, quando a província japonesa de Okinawa retomou a circulação pela esquerda após 33 anos circulando do outro lado.
730 (Okinawa)
La journée désigne dans les îles Ryūkyū le , date à laquelle l'archipel adopta officiellement la circulation à gauche pour s'accorder avec le reste du Japon.
730 (transport)
The was the day July 30, 1978, when Okinawa Prefecture of Japan switched back from driving on the right-hand side of the road to the left.
1. Parteitag der Kommunistischen Partei Chinas
Der 1. Nationale Parteitag der Kommunistischen Partei Chinas () fand zwischen dem 23. Juli und dem 2. August 1921 in Shanghai und Jiaxing statt. Er markierte die offizielle Gründung der Kommunistischen Partei Chinas.
I съезд КПК
I съезд Коммунистической партии Китая проходил нелегально с 23 июля по 5 августа 1921 года в Шанхае. На съезде присутствовало 13 делегатов от 7 кружков: Бао Хуэйсэн (Гуанчжоу), Ван Цзиньмэй (Цзинань), Дун Биу (Ухань), Дэн Эньмин (Цзинань), Ли Да (Шанхай), Ли Ханьцзюнь (Шанхай), Лю Жэньцзин (Пекин), Мао Цзэдун (Чанша), Чжан Готао (Пекин), Чжоу Фохай (Токио), Чэнь Гунбо (Гуанчжоу), Чэнь Таньцю (Ухань), Хэ Шухэн (Чанша). Общая численность представленных кружков составляла 53 человека.
I Congresso nazionale del Partito Comunista Cinese
Il I Congresso del Partito Comunista Cinese si svolse a Shanghai dal 23 al 31 luglio 1921 e sancì la formazione del partito.
中国共产党第一次全国代表大会
中国共产党第一次全国代表大会，簡稱中共一大，于1921年7月23日在上海法租界秘密召开，7月30日会场被租界巡捕房搜查后休会，8月3日在浙江省嘉兴闭幕结束。大会的召开宣告了中国共产党的正式成立。
1.º Congresso Nacional do Partido Comunista da China
O Primeiro Congresso Nacional do Partido Comunista da China foi realizado em Xangai e Jiaxing entre 23 de julho e 2 de agosto de 1921. O Congresso foi responsável por estabelecer formalmente o Partido Comunista da China. O congresso começou em um "shikumen" (edifício típico de Xangai) na região francesa da Concessão Internacional de Xangai (próximo da atual Xintiandi, no distrito de Huangpu). No início de junho de 1921, o holandês Henk Sneevliet, também conhecido como Ma Lin, representante da Internacional Comunista, chegou a Xangai e incitou várias células comunistas do país a se reunirem para um encontro de nível nacional. Nikolski, o representante russo da Internacional Comunista, também participou da reunião. Na época, o Partido Comunista da China possuía somente 57 membros. Notavelmente, os dois fundadores do partido não compareceram ao congresso: Chen Duxiu e Li Dazhao. A reunião foi encerrada devida à perseguição da força policial da Concessão Francesa em 30 de julho. Os delegados concordaram em transferir a reunião para o Lago Sul, Jiaxing, em um barco turístico alugado. Desde 1961, o local da conferência em Xangai foi transformado em um museu. O Museu Revolucionário do Lago Sul em Jiaxing, localizado em uma ilha no centro do lago, foi construído em 1959. Um complexo que abriga uma série de outras exposições foi construído ao norte do Lago Sul 2011, também como forma de comemorar o 1º Congresso.
1er congrès national du Parti communiste chinois
Le premier congrès national du Parti communiste chinois (chinois: 中国共产党第一次全国代表大会), s'est tenu à Shanghai et à Jiaxing entre le 23 juillet et le et marque la création officielle du Parti communiste chinois.
1st National Congress of the Chinese Communist Party
The 1st National Congress of the Chinese Communist Party was held in Shanghai and Jiaxing between July 23 and August 2, 1921. The Congress established the Chinese Communist Party. It was succeeded by the 2nd National Congress of the Chinese Communist Party. The congress began in a "shikumen" building of the French Concession area of Shanghai (near present-day Xintiandi in Huangpu District). In early June 1921, Dutch national Henk Sneevliet, also known as Ma Lin, a representative of Comintern, arrived in Shanghai, and urged various Communist cells in the country to get together for a national-level meeting. Russian Comintern representative also attended the meeting. At the time, there were 57 members of the Chinese Communist Party. Notably, the two founders of the party did not attend the congress: Chen Duxiu and Li Dazhao.
Kongres Nasional Partai Komunis Tiongkok ke-1
Kongres Nasional Partai Komunis Tiongkok ke-1 diadakan di Shanghai dan Jiaxing antara 23 Juli sampai 2 Agustus 1921. Kongres tersebut mendirikan Partai Komunis Tiongkok. Kongres tersebut diteruskan oleh Kongres Nasional Partai Komunis Tiongkok ke-2. Kongres tersebut dimulai di sebuah bangunan "shikumen" di wilayah Konkesi Prancis Shanghai (kini dekat Xintiandi di Distrik Huangpu). Pada awal Juni 1921, warga negara Belanda Henk Sneevliet, juga dikenal sebagai Ma Lin, seorang perwakilan Comintern, datang ke Shanghai, dan menyerukan agar seluruh kelompok Komunis di negara tersebut untuk berkumpul bersama pada pertemuan tingkat nasional. Perwakilan Comintern Rusia juga menghadiri pertemuan tersebut. Pada masa itu, terdapat 57 anggota Partai Komunis Tiongkok. Dua pendiri partai tersebut ak menghadiri kongres tersebut: Chen Duxiu dan Li Dazhao.
藤原仲麻呂の乱
藤原仲麻呂の乱（ふじわらのなかまろのらん）は、奈良時代に起きた叛乱。恵美押勝の乱（えみのおしかつのらん）ともいう。孝謙太上天皇・道鏡と対立した太師（太政大臣）藤原仲麻呂（藤原恵美押勝）が軍事力をもって政権を奪取しようとして失敗した事件である。
Biến loạn Fujiwara no Nakamaro
, còn được gọi là Biến loạn Emi, là một cuộc đối đầu quân sự vào thời kỳ Nara trong một khoảng thời gian ngắn ngủi và cuối cùng phải chuốc lấy thất bại do cuộc đấu tranh quyền lực giữa cựu Thiên hoàng Kōken với nhân vật chính trị nổi tiếng lúc bấy giờ là Fujiwara no Nakamaro xuất thân từ gia tộc Fujiwara quyền thế.