adithya7/xlel_wd_dictionary huggingface dataset:
Front yougoslave de la Seconde Guerre mondiale
Le Front yougoslave englobe l'ensemble des opérations militaires conduites en Yougoslavie pendant la Seconde Guerre mondiale. Ce pays des Balkans devient un théâtre d'opérations du conflit mondial au printemps 1941. Le gouvernement yougoslave s'allie en effet à l'Allemagne nazie fin mars, mais il est renversé par un coup d'État deux jours plus tard. En réaction, les forces de l'Axe envahissent le royaume le . La Yougoslavie est ensuite démembrée, et son territoire annexé ou occupé par l'Allemagne, l'Italie, la Hongrie et la Bulgarie. Deux parties du pays deviennent des États : la Croatie, où le mouvement fasciste des Oustachis est mis au pouvoir et installe une dictature particulièrement meurtrière, et la Serbie, où est proclamé un gouvernement collaborateur.
World War II in Yugoslavia
World War II in Yugoslavia ( / ; ; ) refers to World War II military operations that occurred on the territory of the then-Kingdom of Yugoslavia. Conflict in Yugoslavia began on 6 April 1941, when the Kingdom of Yugoslavia was swiftly conquered by Axis forces and partitioned between Germany, Italy, Hungary, Bulgaria and their client regimes. Shortly after Germany attacked the USSR on 22 June 1941, the communist-led republican Yugoslav Partisans, on orders from Moscow, launched a guerrilla liberation war fighting against the Axis forces and their locally established puppet regimes, including the Axis-allied Independent State of Croatia (NDH) and the Government of National Salvation in the German-occupied territory of Serbia. This was dubbed the National Liberation War and Socialist Revolution ( / ; ; ) in post-war Yugoslav historiography. Simultaneously, a multi-side civil war was waged between the Yugoslav communist Partisans, the Serbian royalist Chetniks, the Axis-allied Croatian Ustashas and Home Guard, Serbian Volunteer Corps and State Guard, Slovene Home Guard, as well as Nazi-allied Russian Protective Corps troops.
Yugoslavia durante la Segunda Guerra Mundial
Yugoslavia durante la Segunda Guerra Mundial mantuvo su neutralidad hasta 1941. En dicho año, con el deseo de ayudar al ejército italiano que se encontraba en dificultades en Grecia (véase "Guerra Greco-Italiana"), la Alemania nazi solicitó derechos de tránsito a través del Reino de Yugoslavia para sus tropas. Tras la aceptación por parte del regente Príncipe Pablo para la firma de una alianza con Alemania, el rey Pedro II, bajo la influencia de algunos oficiales, puso fin a la regencia. Esta decisión trajo como consecuencia la invasión del país por el Tercer Reich alemán, estableciéndose casi inmediatamente el Frente de Yugoslavia.
Jugoslavien under 2. verdenskrig
Følgende er en oversigt over Jugoslavien under 2. verdenskrig.
الحرب العالمية الثانية في يوغوسلافيا
الحرب العالمية الثانية في يوغوسلافيا أو المسرح اليوغوسلافي في الحرب العالمية الثانية، ويشار إليها في يوغوسلافيا باسم حرب التحرير الشعبية، هي العمليات العسكرية التي نُفذت في الحرب العالمية الثانية وقد بدأت في 6 أبريل 1941 حين غزت قوات المحور مملكة يوغوسلافيا بسرعة وقُسمت الأراضي بين ألمانيا وإيطاليا والمجر وبلغاريا وأنظمة عميلة. وبالتالي، نشبت حرب عصابات لأجل تحرير الأراضي من قوى المحور المحتلة وأنظمتهم الدمية - من ضمنهم دولة كرواتيا المستقلة وحكومة الإنقاذ الوطني الصربية - وقادها بارتيزان يوغوسلاف بقيادة الجمهوريين الشيوعيين. بالتزامن مع ذلك، نشبت حرب أهلية متعددة الجوانب بين البارتيزان الشيوعيين اليوغوسلاف وتشيكنيس الملكيين الصرب وأوستاشي الفاشيين الكروات والحرس الوطني وكذلك قوات الحرس الوطني السلوفيني.
Perang Dunia II di Yugoslavia
Operasi militer pada Perang Dunia II di Yugoslavia dimulai pada 6 April 1941, ketika Kerajaan Yugoslavia dengan cepat ditaklukkan oleh pasukan Kekuatan Poros dan kemudian dibagi-bagi oleh Jerman, Italia, Hongaria, Bulgaria dan rezim-rezim klien.
Инвазија на Ирак (2003)
Инвазија на Ирак 2003. започета је 20. марта од стране од коалиције од 48 земаља коју је су предводиле Сједињене Америчке Државе. Означила је почетак рата у Ираку. Багдад је пао 9. априла 2003, а 1. маја амерички председник Џорџ В. Буш прогласио је крај већих борбених операција окончавања владавине "Баас" партије и збацивања ирачког председника Садама Хусеина са власти. Након тога је уследио прелазни период. Сам рат изазвао је бројне контроверзе, иако Сједињене Америчке Државе тврде да је био легитиман.
Уварванне ў Ірак (2003)
Уварванне ЗША і іх саюзнікаў у Ірак — ваенная аперацыя ЗША і яе краін-саюзнікаў супраць Ірака, учыненая ў 2003 годзе з мэтай звяржэння дыктатуры Садама Хусейна. Ваенныя дзеянні супраць іракскай арміі пачалiся 20 сакавіка і скончылiся 9 красавіка, калі амерыканскія войскі занялі сталіцу Ірака горад Багдад. 1 мая прэзідэнт ЗША Джордж Буш-малодшы абвясціў аб заканчэнні актыўных баявых дзеянняў. Аперацыя праводзілася на падставе рэзалюцый Савета бяспекі ААН № 687 і 1441, без дадатковай санкцыі ААН.
Invazia Irakului din 2003
Invazia Irakului din 2003 a avut loc între 20 martie și 1 mai 2003 și a dus la începerea Războiului din Irak, care a fost numit "Operațiunea Eliberarea Irakului" de către Statele Unite ale Americii (înainte de 19 martie ea se numea Operațiunea Enduring Freedom, continuare a Războiului din Afganistan). La invazie au luat parte trupe din Statele Unite ale Americii, Marea Britanie, Australia și Polonia.
Вторжение США и их союзников в Ирак (2003)
Вторжение США и их союзников в Ирак — военная операция США и её стран-союзников против Ирака, предпринятая в 2003 году с целью свержения диктатуры Саддама Хусейна. Военные действия против иракской армии начались 20 марта и закончились 9 апреля, когда американские войска заняли столицу Ирака город Багдад.
২০০৩-এর ইরাক আক্রমণ
২০০৩ সালে ইরাক আক্রমণ ছিল ইরাক যুদ্ধের প্রাথমিক অবস্থা। এই আক্রমণ শুরু হয় ১৯ মার্চ, ২০০৩ এ যা এক মাস ব্যাপী চলেছিল। এর মাঝে ২১ দিন সর্বাত্মক যুদ্ধ হয়েছিল , যার এক দিকে ছিল ইরাক বাহিনী ও অন্যদিকে ছিল যুক্তরাষ্ট্র, যুক্তরাজ্য, অস্ট্রেলিয়া ও পোল্যান্ড এর সম্মিলিত বাহিনী। এই যুদ্ধ প্রাথমিক ভাবে শেষ হয় ১ মে, ২০০৩। এদিন তৎকালীন যুক্তরাষ্ট্রের প্রেসিডেন্ট জর্জ ডব্লিউ বুশ যুদ্ধ সমাপ্তি ঘোষণা করেন। এর পরে গঠিত হয়, কোয়ালিশন প্রভিশনাল অথোরিটি (Coalition Provisional Authority বা সংক্ষেপে CPA). যা সক্রিয় ছিল জানুয়ারী ২০০৫ এ পরবর্তী ইরাকী পার্লামেন্ট নির্বাচন পর্যন্ত। যুক্তরাষ্ট্র সেনাবাহিনী ২০১১ পর্যন্ত ইরাক এ অবস্থান করেছিল।
Invasione dell'Iraq del 2003
L'invasione dell'Iraq, avvenuta tra il 20 marzo e il 1º maggio 2003, è stata condotta da una coalizione di paesi, guidata dagli Stati Uniti insieme a Regno Unito, Australia e Polonia. Altri paesi sono stati coinvolti nella fase di occupazione. L'invasione segnò l'inizio della guerra in Iraq.
ஈராக் மீதான படையெடுப்பு, 2003
ஈராக் மீதான படையெடுப்பு மார்ச்சு 19 2003 முதல் 1 மே 2003 வரை இடம் பெற்று ஈராக் போர் ஆரம்பிக்க வழிவகுத்தது. சதாம் உசேன் தலைமையிலான அரசாங்கத்திடம் பாரிய அழிவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய இரசாயன ஆயுதங்கள் இருப்பதாகக் குற்றஞ்சாட்டியே இந்த ஆக்கிரமிப்பினை "பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போர்" எனக் கூறிக் கூட்டுப் படைகள் ஆரம்பித்தன. டிசம்பர் 13, 2003 இல் சதாம் உசேன் கைது செய்யப்பட்டார். இதன் பின்னர் பாரிய அளவிலான தாக்குதல்கள் நிறுத்தப்பட்ட போதிலும் கூட்டுப் படைகளுக்கும் ஈராக் போராளிகளுக்கும் இடையே தொடர் மோதல்கள் இடம் பெற்றன.
2003년 이라크 침공
2003년 이라크 침공(, )은 2003년 3월 20일 미군과 영국군이 합동으로 이라크를 침공한 사건으로, 이로 인해 이라크 전쟁이 발발하였다.
Вторгнення коаліційних сил до Іраку (2003)
Вторгнення коаліційних сил до Іраку — військова операція США і країн-союзників проти Іраку, розпочата в 2003 році з метою повалення уряду Саддама Хусейна. Операція стала першою фазою в затяжній іракській війні (2003-2011). Операція проводилася без санкції ООН.
Invasão do Iraque em 2003
A Invasão do Iraque em 2003, que começou a 20 de março de 2003 e terminou em 1 de maio do mesmo ano, foi a primeira etapa do que se tornaria um longo conflito, a Guerra do Iraque. Foi lançada com o nome de "Operação Liberdade do Iraque" pelos Estados Unidos e aconteceu no contexto da Guerra Global contra o Terrorismo. A invasão durou apenas 21 dias e foi bem sucedida. Os americanos receberam apoio militar do Reino Unido, da Austrália e da Polônia. O objetivo era derrubar o regime baathista de Saddam Hussein. A fase da invasão do conflito foi curta e consistiu em combate convencional e na ocupação de boa parte do Iraque, resultando na destituição do governo que estava no poder. A ditadura de Saddam entrou em colapso logo após a queda de Bagdá.
Invasió de l'Iraq de 2003
La Invasió de l'Iraq de 2003 (també anomenada Guerra de l'Iraq, "Segona Guerra del Golf" o "Tercera Guerra del Golf") és una guerra entre l'Iraq i una coalició de països liderats pels Estats Units que va causar la caiguda del govern de Saddam Hussein i va suposar l'ocupació d'Iraq per part de tropes nord-americanes i de la coalició.
Invasjonen av Irak i 2003
Invasjonen av Irak, eller Operation Iraqi Liberation (senere Operation Iraqi Freedom) er den amerikansk-ledede invasjonen av Irak, som varte fra den 20. mars 2003 til den 1. mai 2003, da president George W. Bush erklærte at hoveddelen av de militære operasjonene var avsluttet. Invasjonen var begynnelsen på den pågående krigen i Irak. Invasjonen kan også sees på som fortsettelsen av Gulfkrigen i 1991 med en lavintensiv krig hvor USA og Storbritannia angrep Irak i perioden mellom de to krigene.
2003 Irak askerî müdahalesi
2003 Irak askerî müdahalesi, Amerika Birleşik Devletleri yönetimindeki koalisyonun kuvvetlerinin Irak Savaşı'nda gerçekleştirmiş olduğu ilk topyekün askerî aşamadır. Müdahale ilk olarak 19 Mart 2003 tarihinde hava taarruzu ile başlamış, 20 Mart 2003’de ise kara taarruzu ile devam etmiştir. Müdahalenin ilk 26 günü; çatışmalar Irak'ın çeşitli bölgelerinde yoğun olarak yaşanmıştır. Saddam Hüseyin yönetimindeki Irak güvenlik güçlerinin verdiği ağır kayıplar sonucu, müdahale yaklaşık bir ay içerisinde başarı ile sonuçlanmıştır. Müdahale sonucunda; koalisyon kuvvetleri arasında bulunan ABD, Birleşik Krallık, Avustralya ve Polonya askerleri Irak'ı işgal etmiştir. Irak Savaşı'nın bu erken ve ilk aşaması, 1 Mayıs 2003'te Amerika Birleşik Devletleri Başkanı George W. Bush'un Amerikan halkına yaptığı ulusa sesleniş konuşmasında; savaşın resmen bittiğini duyurmuştur. Koalisyon güçlerinin zaferini ilan etmesinin ardından Geçici Koalisyon Yönetimi (CPA), birkaç ardışık geçiş hükümetinin ilki olarak kuruldu.
Cuộc tấn công Iraq 2003
Cuộc tấn công vào Iraq năm 2003 bắt đầu từ ngày 20 tháng 3, chủ yếu bởi quân đội Hoa Kỳ và Vương quốc Anh; 98% của quân lực đến từ hai nước này, tuy nhiều quốc gia khác cũng tham gia. Cuộc giải phóng Iraq trở thành giai đoạn đầu của sự kiện thường được gọi là Chiến tranh Iraq. Theo lịch sử, nó có thể được gọi chính xác hơn là "Chiến tranh vùng Vịnh lần 3", tính từ sau chiến tranh 8 năm giữa Iraq và Iran vào thập niên 1980. Lần này, Quân đội Iraq đã bại trận hoàn toàn, và thủ đô Bagdad được giải phóng ngày 9 tháng 4 năm 2003. Ngày 1 tháng 5 năm 2003, Tổng thống Hoa Kỳ George W. Bush tuyên bố là các chiến dịch quan trọng đã kết thúc, tức là giai đoạn cầm quyền của đảng Ba'ath và nhiệm kỳ của Tổng thống Iraq Saddam Hussein đã kết thúc. Quân lực Liên hiệp cuối cùng đã bắt được Saddam Hussein ngày 13 tháng 12 năm 2003. Sau đó, thời kỳ quá độ bắt đầu, trong lúc đó tại Iraq bạo lực lan tràn do các lực lượng nổi dậy phần nhiều là người Sunni theo Hồi giáo, và cũng có cả các tay súng của mạng lưới khủng bố Al-Qaeda.
Serangan ke atas Iraq 2003
Serangan ke atas Iraq 2003 (20 Mac, 2003 - kini) merujuk kepada peperangan yang diketuai oleh Amerika Syarikat, Britain, Australia dan beberapa negara lain menyerang Iraq, bagi menamatkan pemerintahan Saddam Hussein. Alasan utama yang memulakan perang adalah disebabkan kepercayaan Amerika Syarikat bahawa Iraq memiliki senjata pemusnah besar-besaran dan tidak mengakui ada memilikinya. Ramai berpendapat bahawa Abu Musab al-Zarqawi, seorang daripada pemimpin Al-Qaeda, telah bersembunyi di Iraq selepas serangan 11 September 2001. Meskipun Saddam Hussein tidak terlibat di dalam rancangan serangan 11 September, kebanyakan orang telah menyalahkan beliau dengan memberi Al-Qaeda satu tempat selamat bagi menyembunyikan diri daripada Amerika Syarikat.
Opération Liberté irakienne
L’opération "Liberté irakienne" (en anglais, "Operation Iraqi Freedom") est le nom donné au début de la guerre d'Irak par le département de la Défense des États-Unis dont l'objectif officiel principal est de renverser Saddam Hussein et le Parti Baas du pouvoir, ainsi que d'« instaurer la démocratie en Irak ».
II wojna w Zatoce Perskiej
II wojna w Zatoce Perskiej – konflikt zbrojny, który rozpoczął się 20 marca 2003 atakiem koalicji sił międzynarodowych (głównie USA i Wielkiej Brytanii) na Irak. Po około trzech tygodniach walk siły międzynarodowe objęły kontrolę nad większością terytorium Iraku, obalając rząd tworzony przez partię Baas, na czele z Saddamem Husajnem, i rozpoczynając okupację tego kraju, trwającą formalnie do 2005.
2003 invasion of Iraq
The 2003 invasion of Iraq was the first stage of the Iraq War. The invasion phase began on 19 March 2003 (air) and 20 March 2003 (ground) and lasted just over one month, including 26 days of major combat operations, in which a combined force of troops from the United States, the United Kingdom, Australia and Poland invaded Iraq. This early stage of the war formally ended on 1 May 2003 when U.S. President George W. Bush declared the "end of major combat operations", after which the Coalition Provisional Authority (CPA) was established as the first of several successive transitional governments leading up to the first Iraqi parliamentary election in January 2005. U.S. military forces later remained in Iraq until the withdrawal in 2011.
Invasión de Irak de 2003
La invasión de Irak, que ocurrió entre el 20 de marzo y el 1 de mayo de 2003, fue llevada a cabo por una coalición de países, encabezados por los Estados Unidos junto con el Reino Unido, Australia y Polonia. Otros países estuvieron involucrados en la fase de ocupación. La invasión marcó el inicio de la guerra de Irak.
Invasionen af Irak 2003
Invasionen af Irak, eller Operation Iraqi Liberation (senere Operation Iraqi Freedom) i 2003 begyndte officielt 20. marts 2003. Amerikanske og britiske tropper invaderede ifølge USA's præsident George W. Bush landet for at "afvæbne Irak for masseødelæggelsesvåben, stoppe Saddam Husseins støtte til terrorisme og for at befri det irakiske folk." USA havde forberedt invasionen ved at samle 100,000 tropper i Kuwait d. 18. februar. USA stillede hovedparten af invasionsstyrken. Den såkaldte koalition af villige lande, støttede invasionen sammen med kurderne i det nordlige Irak. Men invasionen blev også kritiseret kraftigt, og var meget upopulær i mange lande. Mellem 3. januar og 12. april 2003 deltog 36 millioner mennesker over hele verden i næsten 3,000 demonstrationer imod krigen.
इराक पर आक्रमण 2003
इराक पर 2003 का आक्रमण 20 मार्च से 1 मई 2003 तक चला और इराक युद्ध की शुरूआत को संकेत था, जो संयुक्त राज्य अमेरिका द्वारा संचालित ऑपरेशन इराकी स्वतंत्रता (19 मार्च से पहले, इराक में मिशन को "ऑपरेशन एंडरिंग फ्रीडम" कहा जाता था।. आक्रमण में 21 दिनों के प्रमुख मुकाबले और संचालन शामिल थे, जिसमें संयुक्त राज्य अमेरिका, यूनाइटेड किंगडम, ऑस्ट्रेलिया और पोलैंड के सैनिकों की एक संयुक्त सेना ने इराक पर हमला किया और सद्दाम हुसैन की बाथिस्ट सरकार को हटा दिया। आक्रमण चरण में मुख्य रूप से पारंपरिक रूप से लड़ा युद्ध के शामिल था, जिसमें ऑस्ट्रेलिया और पोलैंड के साथ यूनाइटेड किंगडम की निहित सहायता के साथ अमेरिकी सेनाओं द्वारा बगदाद की इराकी राजधानी पर कब्जा शामिल था।
غزو العراق
كان غزو العراق عام 2003 المرحلة الأولى من حرب العراق. بدأت مرحلة الغزو في 19 مارس 2003 (جوا) و20 مارس 2003 (البرية) واستمرت أكثر من شهر بقليل، بما في ذلك 26 يوما من العمليات القتالية الكبرى، التي غزت فيها قوة مشتركة من القوات الأمريكية والمملكة المتحدة وأستراليا وبولندا العراق. انتهت هذه المرحلة المبكرة من الحرب رسميا في 1 مايو 2003 عندما أعلن الرئيس الأمريكي جورج دبليو بوش "نهاية العمليات القتالية الكبرى"، وبعد ذلك تم تأسيس سلطة التحالف المؤقتة كأول حكومة انتقالية من بين عدة حكومات انتقالية متتالية أدت إلى أول انتخابات برلمانية عراقية في يناير 2005. وبقيت القوات العسكرية الأمريكية بعد ذلك في العراق حتى الانسحاب في عام 2011.
การบุกครองอิรัก พ.ศ. 2546
การบุกครองอิรัก พ.ศ. 2546 (19 มีนาคม – 1 พฤษภาคม 2546) เป็นจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งที่เรียกว่า สงครามอิรัก หรือปฏิบัติการเสรีภาพอิรัก ซึ่งกำลังผสมอันประกอบด้วยทหารจากสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ออสเตรเลียและโปแลนด์บุกครองอิรักและโค่นรัฐบาลซัดดัม ฮุสเซนภายในปฏิบัติการรบหลักนาน 21 วัน ระยะบุกครองประกอบด้วยสงครามรบตามแบบซึ่งจบลงด้วยการยึดครองกรุงแบกแดด เมืองหลวงของอิรัก โดยกำลังผสม
Банатски устанак
Банатски устанак из 1594. године је био један од три највећа устанка у српској историји и највећи устанак пре Првог српског устанка. Срби у области Баната (тада у саставу османског Темишварског ејалета) су 1594. започели велики устанак против турске власти. Центар устанка је био око Вршца, а његов вођа је био Теодор Несторовић, епископ Вршца. Друге две вође устанка су били бан Сава и војвода Веља Миронић.
Εξέγερση του Βανάτου
Η Εξέγερση του Βανάτου ("σερβικά: Банатски устанак") ήταν μια εξέγερση που διοργάνωσαν και καθοδήγησαν ο Σέρβος Ορθόδοξος επίσκοπος Θεόδωρος του Βρσατς και ο Σάβα Τεμίσβαρατς εναντίον των Οθωμανών στο Βιλαέτι της Τεμεσβάρ. Ηταν μία από τις τρεις μεγαλύτερες εξεγέρσεις κατά των Οθωμανών στην ιστορία της Σερβίας πριν από την Πρώτη Σερβική εξέγερση, με κέντρο το Βρσατς. Η εξέγερση ξέσπασε το 1594, στο αρχικό στάδιο του Πολυετούς Αυστροτουρκικού Πολέμου (1593-1606), και έγινε από ντόπιους Σέρβους, περίπου 5.000, που κατάφεραν να καταλάβουν γρήγορα αρκετές πόλεις της περιοχής πριν συντριβούν από τον Οθωμανικό στρατό. Σε αντίποινα οι Οθωμανοί έκαψαν τα λείψανα του Αγίου Σάββα. Αν και βραχύβια ενέπνευσε τις μελλοντικές εξεγέρσεις.
Банатское восстание
Банатское восстание () — первое крупное вооружённое выступление сербов против турецкого владычества, произошедшее в 1594 году.
Rivolta serba del Banato
La rivolta del Banato fu una ribellione organizzata e supportata dal vescovo serbo ortodosso Teodoro di Vršac e dal comandante militare Sava Temišvarac contro gli ottomani nell'Eyalet di Temeşvar.
Banat İsyanı
Banat İsyanı, Temeşvar Eyaleti'nde 1594'te Osmanlı İmparatorluğu'na karşı çıkan Sırp isyanı. Vršac Piskoposu Teodor Nestorović başta olmak üzere Sava Temišvarac ve Velja Mironić gibi figürler tarafından yönlendirilen isyan kesin Osmanlı zaferiyle sonuçlanmıştır.
Uprising in Banat
The Uprising in Banat was a rebellion organized and led by Serbian Orthodox bishop Teodor of Vršac and Sava Temišvarac against the Ottomans in the Eyalet of Temeşvar. The uprising broke out in 1594, in the initial stage of the Long Turkish War, and was fought by local Serbs, numbering some 5,000, who managed to quickly take over several towns in the region before being crushed by the Ottoman army. The relics of Saint Sava were burnt by the Ottomans as a retaliation. Although short-lived, it inspired future rebellions.
Друга интифада
Друга интифада () – талас насиља који је почео 28. септембра 2000. између палестинских Арапа и Израелаца; такође се назива Интифада ел Акса. Интифада је арапска реч која значи „устанак“ (у буквалном преводу „продрмавање"). Многи Палестинци сматрају интифаду као рат за национално ослобођење против стране окупације, док је многи Израелци сматрају за терористичку кампању.
Al-Aqsa-intifadan
Al-Aqsa-intifadan (ibland andra intifadan) var ett palestinskt uppror mot Israel och inleddes den 28 september 2000 i samband med att Ariel Sharon gjorde ett uppmärksammat besök på Tempelberget i Jerusalems gamla stad.
Zweite Intifada
Die Zweite Intifada, auch bekannt als „Al-Aksa-Intifada“ bzw. „Al-Aqsa-Intifada“, war ein gewaltsamer Konflikt zwischen Palästinensern und Israelis, welcher sich von Jerusalem und Israel auf den Gazastreifen und das Westjordanland ausweitete. Sie begann am 28. September 2000, nachdem der Oslo-Friedensprozess mit den ergebnislosen Verhandlungen in Camp David gescheitert war. Im Unterschied zur Ersten Intifada setzten radikale Palästinenser auf Terroranschläge in Israel.
האינתיפאדה השנייה
האינתיפאדה השנייה (הקרויה בפי הפלסטינים אינתיפאדת אל-אקצא בערבית: انتفاضة الأقصى; תעתיק מדויק: אנתפאצ'ת אלאקצא) הייתה התקוממות פלסטינית אלימה נגד מדינת ישראל, שהחלה בסוף ספטמבר 2000. היא פרצה בתום שלוש שנים של שקט יחסי בין ישראל והפלסטינים, שהופר באירועי מנהרת הכותל ובאירועי יום הנכבה 2000. הכינוי שניתן על ידי צה"ל לאירועים אלה (עוד לפני פריצתם) היה "'אירועי גאות ושפל". כינוי זה נותר קוד פנימי במערכת הביטחון; השם הנהוג בישראל כיום הוא "האינתיפאדה השנייה", להבדיל מהאינתיפאדה הראשונה.
Intifada Al-Aqsa
Cea de-a doua Intifadă, de asemenea, cunoscută și sub numele de Intifada de la Al-Aqsa (Arabă: انتفاضة الأقصى, ebraică: אינתיפאדת אל - אקצה, Intifādat El-Aqtzah) a fost cea de-a doua revoltă arabă palestiniană contra Israelului produsă după Războiul de Șase Zile din iunie 1967. Spre deosebire de Prima Intifadă (1987-1993), ea s-a declanșat după semnarea Acordurilor de la Oslo, întoarcerea conducerii OEP în frunte cu Yasser Arafat în Cisiordania și Fâșia Gaza și alcătuirea Autorității Naționale Palestiniene, și caracterul ei spontan a fost discutabil. Intifada Al Aqsa a fost o perioadă de acte intense de violențe palestiniene și represalii israeliene, care au început la sfârșitul lui septembrie 2000. Acțiunea care a încins spiritele a fost vizita unui grup de deputați israelieni în frunte cu Ariel Sharon, pe Muntele Templului, pe esplanada moscheii El Aqsa.
Интифада Аль-Аксы
Интифада Аль-Аксы (; ) — вооружённое восстание палестинских арабов против израильской власти на территории Западного берега реки Иордан и Сектора Газа. Также известна как «"Вторая палестинская интифада"», в продолжение 1-й интифады, начавшейся в 1987 году и завершившейся с подписанием Соглашений в Осло (август 1993) и созданием в 1994 году Палестинской автономии.
Toinen intifada
Toinen eli Al-Aqsan intifada on palestiinalaisten kansannousu Israelin miehitystä vastaan, joka alkoi syyskuussa 2000. Usein esitetään, että toinen intifada alkoi Ariel Sharonin vierailtua Al-Aqsan moskeijassa, ja että vierailu olisi tulkittu provokaatioksi. Nykyisin sekä palestiinalaiset että israelilaiset ovat yhtä mieltä siitä ettei intifadan syynä ollut ainoastaan Sharonin toiminta. Israelilaiset katsovat intifadan olevan "osa palestiinalaishallinnon laskelmoivaa politiikkaa suhteissaan Israelin valtioon" ja palestiinalaiset puolestaan katsovat sen olevan enemmän kuin "vain oikeutettu reaktio provokatiiviseen tapaukseen." Palestiinalaisten mukaan se on "palestiinan kansan yksimielinen, julkinen neuvotteluiden epäonnistumisen aiheuttama mielenilmaus ja Israelin toiminnan täydellinen tuomitseminen".
Интифада ал-Акса
Интифадата ал-Акса е вълна на насилие и политически конфликти, започнала през септември 2000 г. между палестинските араби и израелтяните. Тя е наричана още Втората интифада (вж. още Първа интифада). „Интифада“ е арабски термин и означава „въстание“. Много палестинци смятат интифадата за националноосвободителна война срещу окупаторите, а израелците я разглеждат като терористична акция.
Seconda intifada
La Seconda intifada (all'epoca denominata dal governo palestinese Intifada di al-Aqṣā, ) è stata la rivolta palestinese esplosa a Gerusalemme il 28 settembre del 2000, in seguito estesa a tutta la Palestina. Secondo la versione palestinese l'episodio iniziale fu la reazione a una visita, ritenuta dai palestinesi provocatoria, dell'allora capo del Likud Ariel Sharon (accompagnato da una delegazione del suo partito e da centinaia di poliziotti israeliani in tenuta antisommossa) al Monte del Tempio, luogo sacro per musulmani ed ebrei situato nella Città Vecchia. L'Intifada fu una successione di fatti violenti che aumentarono rapidamente di intensità e proseguirono per anni, assumendo i caratteri di una guerra d'attrito.
انتفاضه دوم (اقصی)
پس از مذاکرات پیمان کمپ دیوید۲ در سال ۱۳۷۹ (۲۰۰۰ میلادی) و مذاکرات ۹ ساله تحت عنوان طرح صلح خاورمیانه آشکار شد.
阿克萨群众起义
阿克薩群众起义（阿拉伯语：' '，希伯来语：' "Intifādat El-Aqtzah"）是从2000年9月开始爆发的巴勒斯坦与以色列之间的冲突。它也被称为“第二次巴勒斯坦大起义”（Second Intifada）。许多巴勒斯坦人将它看作是反抗外族占领的解放战争，而以色列则认为它是一个恐怖运动。
Segunda Intifada
A Segunda Intifada ou Intifada Al-Aqsa (em árabe, إنتفاضة فلسطينية ثاني) designa o conjunto de eventos que marcou a revolta civil dos palestinos contra a política administrativa e a ocupação Israelense na região da Palestina a partir de setembro de 2000. A Primeira Intifada ocorreu em 1987.