adithya7/xlel_wd_dictionary huggingface dataset:
Inundació dels Països Baixos del 1953
L 'Inundació dels Països Baixos el 1953 (en neerlandès "De Watersnood", "La inundació") va tenir lloc la nit del 31 de gener a l'1 de febrer de 1953. Diversos dics en les províncies de Zelanda i Holanda Meridional van ser incapaços de contenir la combinació d'una marea viva i una severa tempesta del nord-oest. Grans porcions de terra, tant a les illes costaneres com en el continent, van resultar completament inundades. Van morir 1.835 persones, així com nombrosos caps de bestiar. Encara avui en dia moltes persones recorden les víctimes de la catàstrofe cada 1 de febrer.
Nordsjøflommen 1953
Watersnood van 1953 var en kombinasjon av en springflo og en sterk storm fra nordvest som rammet kysten av Nederland, England, Belgia, Frankrike og Danmark natten mellom 31. januar og 1. februar 1953. Totalt døde 2385 mennesker, hvorav 1836 i Nederland, 18 i Vest-Flandern i Belgia, 307 i England og 224 på sjøen da flere trålere og dessuten fergen MV "Princess Victoria" gikk ned med 133 mennesker. Princess Victoria sank i kanalen som skiller Skottland og Nord-Irland.
Banjir Laut Utara 1953
Banjir Laut Utara 1953 (Dutch, Watersnoodramp, harafiah "malapetaka kecemasan air") merupakan banjir utama yang disebabkan oleh ribut kuat, yang melanda pada malam Sabtu, 31 Januari 1953 dan pagi Ahad, 1 Februari 1953. Banjir melanda Belanda, Belgium, England dan Scotland.
Raz-de-marée en mer du Nord en 1953
Le raz-de-marée en mer du Nord en 1953 est une catastrophe naturelle survenue la nuit du au . Les vents d'une violente dépression ont causé un rehaussement exceptionnel du niveau de la mer le long de la côte des Pays-Bas, Belgique et Royaume-Uni. Les conséquences de ce raz-de-marée furent désastreuses : plus de (dont plus de aux Pays-Bas), de terres inondées, de nombreuses têtes de bétail noyées, et beaucoup de bâtiments détruits ou endommagés. À la suite de cette submersion marine, la construction d'un réseau renforcé de digues a été entreprise le long de la côte de la mer du Nord.
Powódź w Holandii (1953)
Powódź w Holandii w 1953 roku (nider. Watersnoodramp – w dosłownym tłumaczeniu „katastrofa powodzi”) – powódź, która nawiedziła Holandię w wyniku bardzo silnego sztormu w nocy z 31 stycznia na 1 lutego 1953 oraz zbiegu kilku innych niekorzystnych zjawisk meteorologicznych i spowodowała przerwanie wałów przeciwpowodziowych i wdarcie się wody morskiej 75 km w głąb lądu. W wyniku powodzi zginęło 1836 osób. Tenże sztorm spowodował też powodzie w innych krajach rejonu Morza Północnego. Aby uniknąć powtórzenia się kataklizmu władze Holandii podjęły decyzję o realizacji stworzonego wcześniej Planu Delta.
North Sea flood of 1953
The 1953 North Sea flood was a major flood caused by a heavy storm at the end of Saturday, 31 January 1953 and morning of the next day. The storm surge struck the Netherlands, north-west Belgium, England and Scotland.
Inundación del Mar del Norte de 1953
La Inundación del Mar del Norte de 1953 (en neerlandés: "Watersnood van 1953", en inglés: "North Sea flood of 1953"), conocido como «el desastre» en los Países Bajos y Bélgica, fue una gran inundación causada por una tormenta ocurrida entre el 31 de enero y 1 de febrero de 1953.
Povodeň v Nizozemsku 1953
Povodeň v Nizozemsku 1953 byla rozsáhlá povodeň způsobená silnou bouří, která proběhla v noci ze soboty na neděli 31. ledna - 1. února 1953. Bouře zasáhla území Skotska, Anglie, Nizozemska a Belgie.
Stormfloden i Nordsøen 1953
Stormfloden i Nordsøen 1953 var en kombination af en springflod og en stærk storm fra nordvest som ramte kysten af Holland, England, Belgien, Frankrig og Danmark natten mellem 31. januar og 1. februar 1953. Oversvømmelserne ramte primært Holland, Belgien og de britiske øer.
Ierse hongersnood (1845-1850)
De Ierse hongersnood (Engels: "Great Famine", ook wel: "Potato Famine", Iers: "An Gorta Mór") is de periode van voedselschaarste die Ierland tussen 1845 en 1850 trof. Voor hun voedselvoorziening waren de Ieren grotendeels afhankelijk van de aardappeloogst. Negentig procent daarvan was echter mislukt als gevolg van de aardappelziekte. Deze plaag werd veroorzaakt door de pseudo-schimmel "Phytophthora infestans" en bracht door de monocultuur een ware ravage teweeg. Als gevolg van de voedselschaarste stierven meer dan een miljoen Ieren. Miljoenen anderen vluchtten al dan niet gedwongen naar Noord-Amerika, Australië, Nieuw-Zeeland en Groot-Brittannië.
Велика глад у Ирској
Велика ирска глад, позната и као Велика кромпирова глад, односи се на несташицу хране, која је погодила Ирску од 1845. до 1849. године. Главни узрок несташице хране је била зараза кромпира, тада примарног у ирској исхрани. Додатни разлог за катастрофалне ефекте несташице хране је била лоша расподела земљишта и однос земљовласника према станарима на њиховој земљи. Тачан број жртава се не зна, али се претпоставља да је од глади умрло од 750.000 до два милиона људи. Сматра се да се, као последица глади, још до два милиона људи иселило из Ирске, углавном преко Атлантика.
ジャガイモ飢饉
ジャガイモ飢饉（ジャガイモききん、、）は、19世紀のアイルランド島で主要食物のジャガイモが疫病により枯死したことで起こった大飢饉のことである。アイルランドにおいては歴史を飢餓前と飢餓後に分けるほど決定的な影響を与えたため、「（大飢饉）」と呼ばれている。
Den stora svälten på Irland
Den stora svälten på Irland (iriska: "an Gorta Mór"; engelska: "Great Irish Famine") mellan 1845 och 1852 orsakades delvis av oomyceten "Phytopthora infestans" (potatispest). Potatisen blev angripen av en svamp som förgiftade den. En effekt av hungersnöden som följde var en massiv emigration till Amerika och framförallt till New York.
Große Hungersnot in Irland
Die als Große Hungersnot ( oder ; ) in die Geschichte eingegangene Hungersnot zwischen 1845 und 1849 war die Folge mehrerer durch die damals neuartige Kartoffelfäule ausgelöster Missernten, durch die das damalige Hauptnahrungsmittel der Bevölkerung Irlands, die Kartoffel, vernichtet wurde. Die Folgen der Missernten wurden durch die von der Laissez-faire-Ideologie dominierte Politik der Whig-Regierung unter Lord John Russell noch erheblich verschärft.
רעב תפוחי האדמה הגדול באירלנד
רעב תפוחי האדמה הגדול באירלנד או בקצרה הרעב הגדול (בגאלית אירית: An Gorta Mór; באנגלית: Great Irish Famine) הוא השם שניתן לרעב ההמוני ששרר באירלנד בין השנים 1846 ו-1849.
Marea Foamete Irlandeză
Marea Foamete Irlandeză (1845-1849) sau „An Gorta Mór” (în traducere „Viață Grea”), un capitol dureros din istoria Irlandei, reprezintă o perioadă de foamete, epidemii, și emigrații, care va schimba complet destinul acestui stat.
Голод в Ирландии (1845—1849)
Вели́кий го́лод в Ирла́ндии (, , за пределами Ирландии известен также как Ирландский картофельный голод) — произошёл в Ирландии в 1845-1849 годах. Худшим годом этого периода был 1847 год, известный как «Чёрный 47-й». Во время голода около миллиона человек погибло, и ещё миллион эмигрировало, в результате чего население Ирландии сократилось на 20-25 %.
Irlannin suuri nälänhätä
Irlannin suuri nälänhätä (, ) oli perunaruton aiheuttama nälänhätä Irlannissa vuosina 1845–1852. Ruton vaikutukset olivat erittäin tuhoisat, sillä Irlannissa perunoita viljeltiin monokulttuurina. Seitsemän nälänhätävuoden aikana Irlannin väkiluku putosi 8 miljoonasta 5 miljoonaan. Miljoona ihmistä menehtyi nälkään ja tauteihin ja kaksi miljoonaa muutti siirtolaisiksi Englantiin, Australiaan, Yhdysvaltoihin ja muihin maihin. Irlannin suurta nälänhätää pidetään yhtenä Irlannin historian merkittävimmistä tapahtumista.
Velika lakota (Irska)
Velika lakota, znana tudi kot velika krompirjeva lakota, je doletela Irsko med letoma 1845 in 1849. Glavni vzrok pomanjkanja hrane je bila "phytophthora infestans", krompirjeva plesen, ki je napadla krompir, temelj irske prehrane. To je bil eden od razlogov, drugi pa tudi slaba razdelitev zemljišč in odnos med posestniki in najemniki ali zakupniki. Točno število žrtev ni znano, a ocenjujejo, da je zaradi lakote umrlo od 750.000 do dva milijona ljudi, kakšna dva milijona ljudi pa se je izselilo.
Голям глад (Ирландия)
Големият глад () е период на масов глад и болести в Ирландия между 1845 и 1849 г., довели до емиграция от страната.
Grande carestia irlandese
La Grande carestia irlandese (in irlandese: "An Gorta Mór"; inglese: "The Great Famine" oppure "The Great Hunger") è la definizione data ad una carestia che colpì l'isola d'Irlanda tra il 1845 e il 1849, causando la morte di circa un milione di persone e l'emigrazione all'estero di un ulteriore milione.
அயர்லாந்தின் உருளைக்கிழங்குப் பஞ்சம்
அயர்லாந்தின் உருளைக்கிழங்குப் பஞ்சம் ("Irish Potato Famine") அல்லது பெரும் பஞ்சம் ("Great Famine") என்பது 1845-1852 கால கட்டத்தில் அயர்லாந்து நாட்டில் பெரும் திரளான மக்கள் பட்டினியாலும் நோயாலும் மடிந்ததையும் வாழ்வுதேடி வெளிநாடுகளுக்குப் பெயர்ந்து சென்றதையும் குறிக்கும்.
아일랜드 대기근
아일랜드 대기근(, )은 1845년에서 1852년까지 영국의 아일랜드 섬에서 일어난 집단기근, 역병과 집단 해외이주의 시기를 일컫는다. 아일랜드 외부에서 이것은 보통 아일랜드 감자 기근으로 알려져 있기도 하다. 이것은 아일랜드어에서 an Gorta Mór라고 불리며, "대기근"을 뜻한다. 또한 이것은 ‘an Drochshaol’로 불리기도 하는데, 이것은 "나쁜 인생"을 의미한다.
Великий голод в Ірландії
Вели́кий го́лод в Ірла́ндії (, , відомий також як "Ірландський картопляний голод") охопив Ірландію в 1845-1849 роках. Голод був викликаний деструктивною економічною політикою Великої Британії та спровокований епідемією фітопатогенного картопляного гриба Phytophthora infestans, який викликав фітофтороз.
قحطی بزرگ ایرلند
قحطی بزرگ ایرلند که به قحطی سیب‌زمینی نیز معروف است در بین سال‌های ۱۸۴۵ تا ۱۸۵۲ میلادی در کشور ایرلند رخ داد و در آن حدود یک میلیون نفر از مردم بر اثر گرسنگی و بیماری جان باختند و بیش از یک میلیون نفر نیز به کشورهای بریتانیا، استرالیا، کانادا و به‌ویژه به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کردند. تعداد زیادی از این مهاجران نیز در طول سفر و در کشتی‌هایی که آنان را حمل می‌کرد از بین رفتند.
爱尔兰大饥荒
爱尔兰大饥荒（ ），又稱大饥饿、爱尔兰马铃薯饥荒，是一场发生于1845年至1852年间的饥荒。爱尔兰语占主导地位的爱尔兰西部和南部受饥荒的影响最为严重，在这些地方，爱尔兰大饥荒又被称作，意为坏时光（又可译作“艰难时刻”）。而灾情最严重的的1847年则被称为“黑色47年”。在大饥荒的影响下，约有一百万人死于饥饿，另有超过一百万人被迫离开爱尔兰，使得爱尔兰的总人口减少了20%至25%。
Grande fome de 1845–1849 na Irlanda
A Grande fome de 1845–1849 na Irlanda ( ou A Grande Fome) foi um período de fome, doenças e emigração em massa entre 1845 e uma data variável entre 1849 e 1852, em que a população da Irlanda se reduziu entre 20 e 25 por cento inaugurando o primeiro período de crise da região. A fome provocou a morte a cerca de um milhão de pessoas e forçou mais de um milhão a emigrar da ilha principalmente para os Estados Unidos e o Canadá. A causa mais próxima da fome foi uma doença provocada pelo oomiceto "Phytophthora infestans", que contaminou em larguíssima escala as batatas em toda a Europa durante a década de 1840. Apesar de a Europa inteira ter sido atingida, um terço de toda a população da Irlanda dependia unicamente de batatas para sobreviver, e o problema foi exacerbado por vários fatores ligados à situação política, social e econômica que ainda são matéria de debate na comunidade acadêmica.
Gran Fam Irlandesa
La Gran fam irlandesa (en anglès "Great Famine" o "Great Hunger" i en irlandès "An Gorta Mór" o "An Drochshaol") va ser causada entre altres motius per l'escassesa entre els anys 1845 i 1849 a Irlanda d'un producte alimentari bàsic per a la població: la patata o creïlla; pel que també és coneguda com la "Irish Potato Famine" (Fam Irlandesa de la Patata). La fam es va gestar durant uns 50 anys mitjançant la desastrosa concurrència de factors com la ineficient política econòmica del Regne Unit, els mètodes de cultiu inadequats i la desafortunada aparició del "mildium de la patata", provocat pel fong "Phytophthora infestans" que destruïa ràpidament un dels més importants aliments de l'època, la patata. Les conseqüències de la fam es van deixar sentir fins després de 1851. No es va registrar el nombre de morts causades per la fam, però la xifra estimada se situa entre 500.000 i un milió de víctimes en els anys següents a 1846. A més, dos milions de desplaçaments van ser motivats pel desastre i altres molts van emigrar a Gran Bretanya, els Estats Units, Canadà i Austràlia en el que es va conèixer com la Diàspora Irlandesa.
Hungersnøden i Irland 1845–1849
Hungersnøden i Irland 1845–1849 (på irsk kjent som "An Gorta Mór"; engelsk: "The Great Famine") viser til en sultekatastrofe, sykdom og utvandring på Irland i underkant av et tiår på midten av 1800-tallet. Hungersnøden ble utløst av en sykdom på potetavlingene, en parasitt som ved å angripe potetavlingene ødela den primære matkilden for mange irske familier. Da to femtedeler av befolkningen var utelukkende avhengig av denne billige avlingen av flere historiske grunner. I løpet av hungersnøden, mellom 1845 og 1852, døde omtrentlig 1 million mennesker og rundt 1 million ble tvunget til utvandre fra Irland, noe som førte til at Irlands befolkning minsket med mellom 20 % og 25 %.
Büyük Kıtlık (İrlanda)
Büyük Kıtlık ya da bir diğer ismiyle İrlanda Patates Kıtlığı, İrlanda'da da 1845 yılında başlayıp 1852 yılında son bulan kitlesel açlık, hastalık ve göç dönemi. İrlandacada "Gorta Mór" (Büyük Açlık) ve "Drochshaol" (kötü yaşam) adlarıyla anılmaktadır.
Nạn đói lớn (Ireland)
Nạn đói lớn hoặc Đại nạn đói ( ), hay là thời kỳ đói khát và bệnh tật ở Ireland từ năm 1845 đến 1849. Với các khu vực bị ảnh hưởng nặng nề nhất ở phía tây và nam Ireland, nơi ngôn ngữ Ailen chiếm ưu thế, thời kỳ này được biết đến một cách đồng thời ở Ailen là , được dịch một cách lỏng lẻo là "thời kỳ khó khăn" (hay nghĩa đen là "Cuộc sống tồi tệ"). Năm tồi tệ nhất của thời kỳ này là năm 1847, được gọi là "Đen '47". Trong nạn đói này, khoảng một triệu người chết và một triệu người di cư từ Ireland, khiến dân số của hòn đảo này bị mất từ 20% đến 25%.
Groot Ierse Hongersnood
Die Groot Ierse Hongersnood (Iers: "an Gorta Mór", of die groot honger) was 'n periode van hongersnood en siekte in Ierland van 1845 tot 1849. Die gebiede wat die ergste geraak is in die weste en suide van Ierland, waar die Ierse taal oorheersend was. Die periode is terselfdertyd in Iers bekend as "An Drochshaol", losweg vertaal as die "moeilike tye" (of letterlik, "Die slegte lewe"). Die slegste jaar van die periode was 1847, bekend as "Swart 47". Tydens die hongersnood het ongeveer een miljoen mense gesterf en 'n miljoen meer uit Ierland geëmigreer, wat die bevolking van die eiland met tussen 20% en 25% laat daal het.
Kebuluran Besar Ireland
Kebuluran Besar Ireland (, [anˠ ˈgɔɾˠtˠa mˠoːɾˠ]) merupakan suatu tempoh kesusahan yang dilalui dengan kejadian kebuluran, penyakit dan penghijrahan di pulau tersebut antara tahun-tahun 1845 dan 1849.
Ukame wa Eire
Ukame Mkubwa au Njaa Kubwa (Kieire: An Gorta Mór au An Drochshaol) ni jina lilotolewa kwa ajili ya kipindi cha ukame nchini Eire kati ya 1845 na 1849. Nje ya Eire, maranyingi waliita Irish Potato Famine yaani Ukame wa Mbatata Eire. Ukame huo ulisababishwa na mabaka-baka. Mabakabaka ilikuwa ugonjwa uliyoharibu viazi mbatata vya nchini Eire kwa haraka sana.
Grande famine irlandaise
La grande famine irlandaise, ou localement la Grande Famine ( ou ; , ou ), est une famine majeure en Irlande entre 1845 et 1852.
Wielki głód w Irlandii (1845–1849)
Wielki głód (, ) – klęska głodu, która dotknęła Irlandię w latach 1845−1849. Głód został spowodowany przez pierwotniaka grzybopodobnego – "Phytophthora infestans", który gwałtownie rozprzestrzeniał się w Europie w połowie XIX wieku i spowodował masowe straty w uprawach ziemniaków. Populacja Irlandii zmniejszyła się wówczas o 20%, doszło również do wielkiej fali emigracji – Irlandię opuściły 2 miliony ludzi.
Great Famine (Ireland)
The Great Famine ( ), also known as the Great Hunger, the Famine (mostly within Ireland) or the Irish Potato Famine (mostly outside Ireland), was a period of mass starvation and disease in Ireland from 1845 to 1852. With the most severely affected areas in the west and south of Ireland, where the Irish language was dominant, the period was contemporaneously known in Irish as , loosely translated as "the hard times" (or literally "the bad life"). The worst year of the period was 1847, known as "Black '47". During the Great Hunger, about 1 million people died and more than a million fled the country, causing the country's population to fall by 20%–25%, in some towns falling as much as 67% between 1841 and 1851. Between 1845 and 1855, no fewer than 2.1 million people left Ireland, primarily on packet ships but also steamboats and barks—one of the greatest mass exoduses from a single island in history.
Gran hambruna irlandesa
La Gran Hambruna (en inglés "Great Famine" o "Great Hunger" y en irlandés "An Gorta Mór" o "An Drochshaol") fue un período de inanición, enfermedad y emigraciones masivas en Irlanda entre 1845 y 1849. A veces se la conoce, en su mayoría fuera de Irlanda, como la hambruna de la patata o la hambruna irlandesa de la patata (), porque aproximadamente dos quintas partes de la población dependía exclusivamente de esta cosecha barata por una serie de razones históricas. Durante la hambruna, alrededor de un millón de personas murieron y un millón más emigró de Irlanda, causando que la población de la isla cayera entre un 20% y un 25%.
Velký irský hladomor
Velký hladomor nebo Velký hlad (angl. "Great Famine", "Great Potato Famine" či "Great Hunger", irsky "An Gorta Mór" či "An Drochshaol") je označení pro katastrofální hladomor, který postihl Irsko v letech 1845–1849. Jeho příčinou byla neúroda brambor, které tvořily primární zdroj potravy pro Iry, pokračující pro Irsko zničující britská ekonomická politika a neschopnost nebo neochota Velké Británie Irsku pomoci. Příčinou neúrody bylo velmi vlhké počasí, které podpořilo masivní rozšíření houbových chorob brambor; hlavní roli zde sehrála plíseň bramborová ("Phytophthora infestans") původem z Ameriky. Jelikož oproti starším plodinám byly nově dovezené irské brambory vzájemně nepříliš geneticky odlišné, plíseň se rozšířila tak rapidně, že zničila většinu irských zdrojů obživy. Analýza ostatků (zubů) ale ukázala, že vysoká úmrtnost mnohdy nebyla způsobena nedostatkem potravy jako takové (například z USA proudily do Irska dodávky kukuřice), ale nedostatkem přístupu k jídlu, respektive velmi malými porcemi, které chudí lidé dostávali za práci.
Hungersnøden i Irland 1845-1849
Hungersnøden i Irland 1845-1849 ( eller "An Drochshaol") var en sultkatastrofe med katastrofale eftervirkninger. Hungersnøden blev forårsaget af parasitten Phytophthora infestans, som angreb kartoflerne og ødelagde den primære madkilde for mange irske familier.
مجاعة أيرلندا الكبرى
مجاعة أيرلندا الكبرى أو مجاعة البطاطس الإيرلندية حدثت بين 1845م و1852م. وسببت وفاةَ مليون إنسان وهجرة مليون آخر من أيرلندا فانخفضت نسبة السكان بحوالي 20%-25% في الجزيرة ، كان ثلث سكان أيرلندا يعتمد على أكل البطاطس في التغذية بسبب الفقر، وفي أربعينيات القرن التاسع عشر أتلفت آفة زراعية تُسمى باللفحة المتأخرة محاصيل البطاطس في أنحاء أوروبا وكذلك تضررت أيرلندا ولكن بشكل كبير فتفاقمت فيها الخسائر البشرية ويرجع ذلك إلى عدد من الأسباب الاقتصادية والسياسية والثقافية التي تظل محل جدل تاريخي، وفي أثناء هذه المجاعة استمر دفع الإيجارات والضرائب والتصدير، لقد غيرت هذه المجاعة المشهد السكاني والسياسي والثقافي في أيرلندا إلى الأبد وأصبحت نقطة تاريخية فاصلة في تاريخها.
ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์
ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ (, ) หรือในภาษาเกลิก “An Gorta Mór” แปลตรงตัวว่า “ความโหยหิวอันยิ่งใหญ่” หรือ “An Drochshaol” ที่แปลว่า “ชีวิตอันตกอับ” เป็นสมัยที่เกิดทุพภิกขภัย โรคระบาด และการย้ายถิ่นฐานครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1845 จนถึงปี ค.ศ. 1852 ซึ่งทำให้จำนวนประชากรลดลงไปถึงราวระหว่างร้อยละ 20 ถึง 25 ชาวไอร์แลนด์เสียชีวิตไปราวหนึ่งล้านคนและอีกกว่าล้านคนอพยพหนีความยากเข็ญไปประเทศอื่น สาเหตุของวิกฤติทุพภิกขภัยมาจากภาวะการขาดแคลนอาหารที่เกิดขึ้นเมื่อรามันฝรั่ง (potato blight หรือ phytophthora infestans) ทำลายผลผลิตมันฝรั่งส่วนใหญ่ของไอร์แลนด์ แม้ว่าเชื้อราเดียวกันนี้จะทำลายผลผลิตของมันฝรั่งไปทั่วยุโรปในระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1840 เช่นกัน แต่ผลกระทบที่มีต่อชีวิตของคนในไอร์แลนด์—ซึ่งหนึ่งในสามของประชากรบริโภคมันฝรั่งเป็นอาหารหลัก—รุนแรงมากกว่าที่เกิดขึ้นในภูมิภาคอื่น ๆ อย่างไรก็ตามสาเหตุที่มาจากปัจจัยหลายอย่าง ที่รวมทั้งสภาวะทางการเมือง สังคม และเศรษฐกิจ ก็ยังคงเป็นหัวข้อทางประวัติศาสตร์ ที่แม้ในปัจจุบันยังคงเป็นเรื่องที่โต้แย้งกันอยู่
Wabah Kelaparan Besar
Wabah Kelaparan Besar (bahasa Inggris: The Great Famine atau mengacu pada kejadian dramatis di Irlandia: Irish Potato Famine, , ) Wabah Kelaparan Irlandia mengacu pada kejadian meluasnya kelaparan di Eropa pada rentang waktu antara tahun 1845-1852. Walaupun melanda banyak negara Eropa saat itu, dampak terparah terjadi di Irlandia dan Skotlandia. Dalam sejarah Irlandia bahkan wabah kelaparan ini menjadi tonggal ikhtisar waktu karena berdampak luas berupa berkurangnya penduduk wilayah ini sebesar 20% sampai 25% akibat tingginya tingkat kematian dan emigrasi.
Maas-Argonneoffensief
Het Meuse-Argonneoffensief was een Amerikaans offensief aan het westfront van de Eerste Wereldoorlog in de herfst van 1918. Het was onderdeel van het Honderddagenoffensief waarbij de geallieerden eindelijk de Duitse linies doorbraken en de oorlog in hun voordeel beslisten. Het was de grootschaligste aanval in de geschiedenis van het Amerikaanse leger tot dan toe, en zowel de Amerikanen als de Duitsers leden zware verliezen.
Maas-Argonnen-Offensive
Die Maas-Argonnen-Offensive (, ; "Meuse" ist der französische Name für den Fluss "Maas") war eine größere Schlacht im Ersten Weltkrieg. Sie war der größte Sieg für die US-amerikanischen Expeditionsstreitkräfte in diesem Krieg. Die Offensive fand zwischen dem 26. September und dem 11. November 1918 im Verdun-Sektor statt, unmittelbar nördlich und nordwestlich der Stadt Verdun. Sie war Teil der von Marschall Ferdinand Foch geplanten, später so genannten Hunderttageoffensive, die entlang der gesamten Westfront Druck auf die Deutschen ausüben sollte.
Мёз-Аргонскае наступленне
Мёз-Арго́нская апера́цыя, таксама Мёз-Арго́нскі на́ступ () або Наступ у Аргонскім лесе () (26 верасня — 11 лістапада 1918) — наступальная аперацыя саюзных войскаў у ходзе Стодзённага наступлення Антанты на Заходнім фронце. Найбуйнейшая і адна з самых кровапралітных ваенных аперацый у гісторыі ЗША падчас Першай сусветнай вайны.
Επίθεση της Μεζ-Αργκόν
Η επίθεση της Μεζ-Αργκόν ήταν η τελευταία επίθεση του A' Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν μια σημαντική στρατιωτική επιχείρηση, νότιο τμήμα της τελικής «Επίθεσης των εκατό ημερών» που εξαπέλυσαν τα στρατεύματα της Αντάντ σε όλο το Δυτικό μέτωπο τους θερινούς και φθινοπωρινούς μήνες του 1918. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε στον τομέα του Βερντέν, στα βόρεια και βορειοδυτικά της πόλης, από την κοινότητα Φορζ στον ποταμό Μεζ έως το δάσος της Αργκόν, μεταξύ 26 Σεπτεμβρίου και 11 Νοεμβρίου 1918, συνολικά για 47 ημέρες. Η επίθεση στη Μεζ-Αργκόν ήταν η μεγαλύτερη στην στρατιωτική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς έλαβαν μέρος 1,2 εκατομμύρια Αμερικανοί στρατιώτες.
Мёз-Аргоннское наступление
Мёз-Аргонское наступление (26 сентября — 11 ноября 1918 года) — наступление войск Антанты на позиции германских войск во время Первой мировой войны, одно из важнейших сражений кампании 1918 года. Союзное командование возлагало на эту операцию большие надежды: при её удачном исходе огромная масса германских войск могла быть окружена.
Meusen–Argonnen taistelu
Meusen–Argonnen taistelu eli "Maasin–Argonnen offensiivi" tai "Meuse-Argon" oli Yhdysvaltain joukkojen suurin hyökkäysoperaatio ensimmäisessä maailmansodassa. Sitä johti kenraali John J. Pershing. Hyökkäys tapahtui Verdunin pohjoispuolella 26. syyskuuta – 11. marraskuuta 1918.
Offensiva della Mosa-Argonne
L'offensiva della Mosa-Argonne, anche detta "battaglia della foresta dell'Argonne" o "battaglia delle Argonne", avvenne tra il 26 settembre e l'11 novembre 1918, lungo il Fronte occidentale della prima guerra mondiale.
Мез-Аргоннська операція
Мез-Аргоннська операція, також Мез-Аргоннський наступ () або Наступ в Аргоннському лісі () (26 вересня — 11 листопада 1918) — наступальна операція союзних військ в ході Стоденного наступу Антанти на Західному фронті. Найбільша та військових операцій в історії США в ході Першої світової війни.