adithya7/xlel_wd_dictionary huggingface dataset:
Stormvloed van 1916
De stormvloed van 1916 of Zuiderzeevloed van 1916 is een watersnoodramp die zich in de nacht van 13 op 14 januari 1916 in Nederland rond de Zuiderzee voltrok.
Sturmflut von 1916
Die Sturmflut von 1916 oder "Zuiderzeeflut von 1916" ist eine Überschwemmungskatastrophe, die sich in der Nacht vom 13. auf den 14. Januar 1916 in den Niederlanden und der Zuiderzee ereignete.
Наводнение Зёйдерзе 1916 года
Наводнение Зёйдерзе 1916 года (другое название — ) — стихийное бедствие, произошедшее в заливе Зёйдерзе в ночь с 13 на 14 января 1916 года. От наводнения пострадала нидерландская провинция Северная Голландия. После этого, правительством Нидерландов был разработан и воплощен в жизнь проект Зёйдерзе.
Inondazione dei Paesi Bassi del 1916
L'inondazione dei Paesi Bassi del 1916 fu un evento che colpì le coste dei Paesi Bassi tra il 13 e il 14 gennaio 1916. L'inondazione non fu così importante da essere paragonata ad altri disastri avvenuti sulle stesse coste nel corso dei secoli, ma l'avvenimento ebbe una grande influenza sulla decisione per l'avvio dei lavori dello Zuiderzee.
Powódź w Holandii (1916)
Powódź w Holandii 1916 roku (także powódź Zuiderzee) wydarzyła się 14 stycznia 1916 roku w Holandii. Nie była ona aż tak dotkliwa jak powódź w 1953, czy powódź w Boże Narodzenie 1717 roku, ale także przyniosła ofiary śmiertelne. Miała duży wpływ na wybudowanie Zuiderzee Works (systemu zapór i melioracji w Holandii).
Flood of 1916
The flood of 1916 or Zuiderzeevloed of 1916 is a flood that took place in the night between 13 and 14 January 1916 in the Netherlands along the dikes of the Zuiderzee as a result of a storm surge.
Sint-Elisabethsvloed (1421)
De Sint-Elisabethsvloed van 1421 was een watersnoodramp in de graafschappen Zeeland en Holland die plaatsvond op of rond 19 november 1421, de naamdag van Sint-Elisabeth.
Elisabethenflut 1421
Die Zweite Elisabethenflut () war eine Sturmflut vom 18. bis 19. November 1421, die das Gebiet der heutigen Niederlande betraf. Die Fluten wurden zu dieser Zeit nach den Namenstagen von Heiligen oder kirchlichen Feiertagen benannt. Auch die Erste Elisabethenflut im Jahre 1404 ereignete sich an einem 19. November.
Наводнение Святой Елизаветы (1421)
Наводнение Святой Елизаветы (, 18 ноября — 19 ноября 1421 года; также Второе наводнение Святой Елизаветы) — одно из крупнейших наводнений в истории Нидерландов и крупнейшее за предшествовавшие этому событию пять столетий. На первом этапе начался мощный штормовой прилив, когда сильный западный ветер нагнал воды Северного моря в прибрежные заливы и эстуарии, преградив таким образом сток поднявшихся от осенних дождей рек и рукавов дельты Мааса и Ваала, воды которых затопили низинные польдеры и размыли защитные плотины с внутренней стороны, разрушив всю систему дамб.
Pyhän Elisabetin tulva
Pyhän Elisabetin tulva 19. marraskuuta 1421 oli Zeelandin ja Hollannin kreivikuntien alueella noussut tulva, jonka seurauksena maaseutualue Grote Hollandse Waard jäi veden alle. 23 tai 30 kylää tuhoutui ja ihmistä kuoli, kun Pohjanmeri alkoi myrskytä yöllä ja Grote Waardin suojaksi rakennetut patovallit murtuivat. Koukkujen ja turskien sotaa käyneet Dordrechtin ja Geertruidenbergin kaupungit menettivät maayhteyden toisiinsa. Yksi syy patovallien murtumiseen oli se, että sodan takia patojen korjaustöistä ei ollut huolehdittu kunnolla.
Inondazione di Santa Elisabetta (1421)
L'inondazione di Santa Elisabetta (in olandese "Sint-Elisabethsvloed"), avvenuta nella notte tra il 18 e il 19 novembre 1421, e conosciuta anche come seconda inondazione di Santa Elisabetta per distinguerla da quella avvenuta nello stesso giorno dell'anno 1404, interessò le zone costiere del Mare del Nord in seguito ad una mareggiata che colpì le coste degli attuali Paesi Bassi e, in particolare, del delta del Reno, della Mosa e della Schelda. Prende il nome da Santa Elisabetta d'Ungheria, festeggiata, fino al 1969, il 19 novembre. L'inondazione causò la rottura di diverse dighe e la morte di un numero tra e persone.
St. Elizabeth-flommen i 1421
St. Elizabeth-flommen (nederlandsk "Sint-Elisabethsvloed") i 1421 var en flom i Nederland. Natt til 19. november traff en kraftig storm kysten av Nordsjøen og diker brast flere steder slik at polderne som lå under havnivå ble oversvømmet. Mange landsbyer forsvant i flommen og mellom 2 000 og 10 000 mennesker mistete livet. Flommen frårsaket enorme ødeleggelser i Zeeland og Holland og skilte byene Geertruidenberg og Dordrecht som tidligere hadde bekjempet hverandre under krok- og torskekrigen.
Raz-de-marée de la Sainte-Élisabeth en 1421
Le raz-de-marée de la Sainte-Élisabeth (en néerlandais : "") a lieu en 1421 en Hollande et en Zélande, le jour de la fête de la Sainte Élisabeth de Hongrie qui avait lieu à l'époque le . On l'appelle aussi "la seconde inondation de la Sainte Elisabeth".
St. Elizabeth's flood (1421)
The St. Elizabeth's flood of 1421 was a flooding of the Grote Hollandse Waard, an area in what is now the Netherlands. It takes its name from the feast day of Saint Elisabeth of Hungary which was formerly November 19.
Inundación de Santa Isabel (1421)
La inundación de Santa Isabel () tuvo lugar en 1421 en Holanda y Zelanda, el día de la festividad de Santa Isabel de Hungría, que se celebraba en esa época el 19 de noviembre. También se la conoce como la «segunda inundación de Santa Isabel». La noche del 18 al 19 de noviembre de 1421, una violenta tormenta se desató en el mar del Norte y los diques cedieron en varios lugares, ya que estaban descuidados por razones económicas. Los polders de la región tras ellos quedaron sumergidos entonces y todavía permanecen hoy bajo el agua. Según las fuentes, se estima que la catástrofe habría causado , sumergiendo entre 17-72 aldeas.
Stormvloed van 1825
De Stormvloed van 1825 was een stormvloed die plaatsvond tussen 3 en 5 februari 1825 en grote schade veroorzaakte langs de Nederlandse, Duitse en Deense Waddenkusten en met name de oostelijke kust van de Zuiderzee. Ook Vlaanderen werd getroffen. In de provincies Groningen, Friesland, Overijssel, Utrecht en Holland leidde de stormvloed tot ernstige dijkdoorbraken en overstromingen waardoor 379 mensen in Nederland het leven verloren. Hiervan vielen er 305 in de provincie Overijssel, 25 in de provincie Holland en 17 in de provincie Friesland. In alle landen samen vielen ongeveer 800 slachtoffers te betreuren.
Februarflut 1825
Februarflut 1825 ("februaristormfloden 1825") eller Große Halligflut ("stora hallig-stormfloden") var en svår stormflod som inträffade den 3-5 februari 1825 längs med Nordsjökusten. Omkring 800 personer omkom i denna naturkatastrof.
Februarflut 1825
Die Februarflut von 1825, in Deutschland auch Große Halligflut genannt, war eine Flutkatastrophe vom 3. bis 5. Februar 1825 an der gesamten deutschen, dänischen und niederländischen Nordseeküste sowie im unteren Weser- und Elbegebiet und deren Nebenflüssen, bei der etwa 800 Menschen ertranken und sehr schwere Schäden entstanden. An nahezu allen Orten wurden die bis dahin beobachteten Rekordwasserstände deutlich überstiegen; sie dürfte eine der schwersten Fluten der letzten Jahrhunderte gewesen sein.
Февральское наводнение
Февральское наводнение — разрушительное наводнение, произошедшее на побережье Северного моря в период с 2 по 5 февраля 1825 года в результате вызванного ураганным ветром штормового нагона воды. Пострадали прибрежные районы Нидерландов, Германии и Дании. В результате бедствия утонуло около 800 человек.
Raz-de-marée en mer du Nord en 1825
Le raz-de-marée en mer du Nord en 1825, également connu en Allemagne sous le nom de "Große Halligflut", s'est déroulé du 3 au , sur la côte de la mer du Nord. Il a particulièrement affecté les Pays-Bas et l'Allemagne et fait environ .
February flood of 1825
The February flood of 1825, also known in Germany as the Great Hallig Flood ("Große Halligflut"), was a devastating flood that occurred from 3 to 5 February 1825 on the North Sea coast, in which about 800 people were drowned.
Stormfloden i 1825
Stormfloden i 1825 (også "februarflod") var en stormflod, som ramte den danske, tyske og nederlandske vesterhavskyst i dagene fra den 3. til den 5. februar 1825.
Vierde Kruistocht
De Vierde Kruistocht (1202-1204) werd oorspronkelijk gestart om het door moslims gecontroleerde Jeruzalem te heroveren door middel van een invasie door Egypte. In plaats daarvan veroverden de kruisvaarders van West-Europa de christelijke (oosters-orthodoxe) stad Constantinopel, de hoofdstad van het Byzantijnse Rijk, in april 1204. Dit wordt gezien als een van de laatste gebeurtenissen in het Oosters Schisma tussen de oosters-orthodoxe kerken en de Rooms-Katholieke Kerk.
Четврти крсташки рат
Четврти крсташки рат трајао је од 1202. до 1204. године и покренут је да би се освојио Египат. Крсташи су због недостатка новца пристали да прво за Млетачку републику заузму Задар, да би касније прво за Алексија Анђела, а потом за себе освојили Цариград и срушили Византију. На темељима овог похода настале су нове државе, а Млетачка република је постала највећа поморска сила у источном Средоземљу.
第4回十字軍
第4回十字軍（だいよんかいじゅうじぐん、1202年 - 1204年）は、インノケンティウス3世によって呼びかけられ、フランスの諸侯とヴェネツィアを中心として行われた十字軍。当初の目的であった聖地には向かわず、キリスト教国の東ローマ帝国を攻略し、コンスタンティノポリス（コンスタンティノープル・現イスタンブール）を陥落させ、略奪・殺戮の限りを尽くしたため、最も悪名の高い十字軍として知られる。
Vierter Kreuzzug
Der Vierte Kreuzzug von 1202 bis 1204, an dem hauptsächlich französische Ritter sowie venezianische Seeleute und Soldaten beteiligt waren, hatte ursprünglich die Eroberung Ägyptens zum Ziel. Trotz heftiger Einwände des Papstes und gänzlich dem Kreuzzugsgedanken zuwider wurde stattdessen das christliche Konstantinopel eingenommen und geplündert. Das Ereignis vertiefte die sich ohnehin bereits abzeichnende Spaltung von griechisch-orthodoxem Osten und römisch-katholischem Westen.
Чацвёрты крыжовы паход
Чацвёрты крыжовы паход (1201—1204) — крыжовы паход, арганізаваны супраць Егіпту, каб пазбавіць Святую зямлю ад мусульманскай пагрозы.
מסע הצלב הרביעי
מסע הצלב הרביעי (1201–1204), היה מסע צלב שתוכנן תחילה כדי לכבוש את ירושלים שהייתה אז בשליטה מוסלמית תוך כדי מעבר וכיבוש מצרים. אולם, הצלבנים הגיעו רק עד לעיר קונסטנטינופול ובאפריל 1204, בזזו ושרפו אותה.
Δ΄ Σταυροφορία
Η Δ' Σταυροφορία (1201-1204) είχε σκοπό και στόχο την κατάληψη της Ιερουσαλήμ μέσω μιας εισβολής στην Αίγυπτο και την Αλεξάνδρεια, αλλά παρέκλινε από τον στόχο της και οι Σταυροφόροι κατέλαβαν τελικά την Κωνσταντινούπολη, καταλύοντας τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και ιδρύοντας τη Λατινική Αυτοκρατορία. Ως ιστορικό γεγονός, η Δ' Σταυροφορία αποτέλεσε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο ιστορικό φαινόμενο, το οποίο υπήρξε αποτέλεσμα διάφορων συμφερόντων και συναισθημάτων: θρησκευτικά αισθήματα, ελπίδες των Σταυροφόρων για ηθική ανταμοιβή και επιθυμία για κέρδη και περιπέτειες και υλικά κέρδη από την άλλη πλευρά. Όμως, η επικράτηση των υλικών συμφερόντων, η οποία ήταν αισθητή και στις προηγούμενες Σταυροφορίες, εκδηλώθηκε ξεκάθαρα κατά την Δ’ Σταυροφορία με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1204.
Cruciada a patra
Cruciada a patra (1202–1204), convocată inițial pentru recucerirea Ierusalimului printr-o invazie a Egiptului, a sfârșit în 1204 prin invadarea, cucerirea și jefuirea capitalei ortodoxiei Constantinopol și dizolvarea temporară a Imperiului Bizantin, apariția unor state latine și a unor state bizantine succesoare. Cruciada este văzută ca unul dintre actele finale ale Marii Schisme.
Четвёртый крестовый поход
Четвёртый кресто́вый похо́д — крестовый поход в 1202—1204 годах. В конце XII века за организацию нового похода на Восток взялся папа Иннокентий III.
Neljäs ristiretki
Neljäs ristiretki oli vuosien 1202–1204 välillä käyty sotilaallinen konflikti. Ristiretken tarkoituksena oli alun perin vallata muslimien hallitsema Jerusalem hyökkäyksellä Egyptin läpi. Valtauksen kohteeksi joutui kuitenkin lopulta vuonna 1204 Bysantin pääkaupunki Konstantinopoli. Valtauksen jälkeen kaupunkia ryöstettiin ja tuhottiin useiden päivien ajan, mikä aiheutti katkeruutta idän kristityissä ja sinetöi lopullisesti katolisen ja ortodoksisen kirkon eron. Ristiretkeläiset perustivat Latinalaisen keisarikunnan (1204–1261) ja muita ristiretkivaltioita.
Četrta križarska vojna
Četrta križarska vojna (1202–1204) je bil vojaški pohod, katerega namen je bil preko Egipta osvoboditi Jeruzalem, ki so ga leta 1187 osvojili Ajubidi. Namesto Jeruzalema so križarji iz zahodne Evrope aprila 1204 napadli in zasedli krščanski Konstantinopel, prestolnico Vzhodnega rimskega oziroma Bizantinskega cesarstva. Zasedba mesta je bila eno zadnjih dejanj v veliki shizmi med vzhodno pravoslavno cerkvijo in Rimskokatoliško cerkvijo.
Четвърти кръстоносен поход
Четвъртият кръстоносен поход е кръстоносен поход от 1202 – 1204 година, в който участват главно войски от Венеция, Свещената Римска империя и Френското кралство. В този поход на преден план излиза не религиозната, а политическата идея. Той е насочен първоначално срещу ислямски Египет на Аюбидите, но в крайна сметка се обръща срещу Византийската империя и завършва с падането на Константинопол и разделянето на империята на три части.
চতুর্থ ক্রুসেড
চতুর্থ ক্রুসেড (১২০১ - ১২০৪) মূলত সাজানো হয়েছিল মিশরে হামলা চালিয়ে জেরুজালেম দখলের উদ্দেশ্যে। পরিবর্তে এপ্রিল ১২০৪ সালে ক্রুসেডাররা গ্রিক অর্থডক্স শহর কনস্টান্টিনোপলে হানা দেয় এনং দখল করে, যা ছিল বাইজেন্টাইন সাম্রাজ্যের রাজধানী। এটিকে ইতিহাসের সবচেয়ে লাভজনক ও অমার্জিত লুণ্ঠন বলে মনে করা করা হয়।
Quarta crociata
La quarta crociata fu indetta da papa Innocenzo III all'indomani della propria elezione al soglio pontificio nel 1198. Doveva essere diretta contro i musulmani in Terra santa, ma in realtà si risolse nel saccheggio di Bisanzio da parte dell'esercito crociato, portando alla spartizione dell'Impero bizantino e alla costituzione da parte dei crociati dell'Impero Latino. Nella prima enciclica di Innocenzo III, dell'agosto 1198, la liberazione di Gerusalemme era vista come necessaria, ma questo obiettivo non fu raggiunto e solo una piccola parte di crociati raggiunse la Terrasanta.
Четвертий хрестовий похід
Четвертий хрестовий похід (1202—1204) — четвертий за рахунком похід хрестоносців. На початку був запланований як військова експедиція проти турків з метою визволення Єгипту, проте його результатом стала узурпація влади імператора у Константинополі та заснування Латинської імперії.
جنگ صلیبی چهارم
جنگ صلیبی چهارم (۱۲۰۲–۱۲۰۴ میلادی) با فراخوان پاپ اینوسنت سوم با انگیزه حمله به سرزمین‌های مقدس و بازپس گیریِ اورشلیم آغازشد. به‌خاطر درگیری‌های درونی بین شاهان و مراکز قدرت مسیحی و مطامع جمهوری ونیز، جنگ صلیبی چهارم از هدف اولیه‌اش منحرف شد و به تسخیر و غارت زادار و قسطنطنیه مسیحی و تقسیم بخش عمده امپراتوری بیزانس بین جمهوری ونیز، صلیبیان و دولت‌های بازمانده از امپراتوری بیزانس انجامید. بدین ترتیب، جمهوری ونیز توانست با اتکا به موقعیت اقتصادی خود، از انگیزه‌های مذهبی صلیبیون برای مقاصد سیاسی و تجاری خود بهره‌برداری کند و به قویترین قدرت تجاری دریای مدیترانه تبدیل گردد.
第四次十字军东征
第四次十字军东征（1202年－1204年）是由-{zh-hant:教宗依諾增爵三世; zh-hans:教宗依诺增爵三世; zh-hk:教宗諾森三世; zh-cn:教宗意诺增爵三世;}-发起的一次西方天主教世界的军事行动，目的本是要进攻阿尤布王朝所在的埃及，解放被穆斯林控制的圣城耶路撒冷。然而，一系列的經濟和政治事件最終導致十字軍軍隊攻陷了君士坦丁堡，這座被希臘基督徒所控制的東羅馬帝國首都。
Quarta Cruzada
A Quarta Cruzada (1202-1204) foi começada com a intenção de tomar a Terra Santa, então em mãos muçulmanas, através da conquista do Egito. Entretanto, a cruzada foi desviada de seu intuito original e os cruzados, junto aos venezianos, tomaram e saquearam Constantinopla, cidade cristã capital do Império Bizantino. Esse evento levou à fundação do Império Latino e à consolidação do Grande Cisma do Oriente entre a Igreja Católica.
Quarta Croada
La Quarta Croada (1202 - 1204) fou promoguda pel papa Innocenci III amb la intenció originària d'alliberar Terra Santa mitjançant una invasió des d'Egipte. Per contra, l'abril del 1204, els croats occidentals catòlics acabaren conquerint Constantinoble, l'epicentre dels cristians ortodoxos, i derrocant l'Imperi Romà d'Orient. La Quarta Croada fou l'acte final que segellà irremeiablement el Gran Cisma d'Orient entre l'Església Ortodoxa i Església Catòlica Romana.
Det fjerde korstog
Det fjerde korstog (1202–1204) hadde opprinnelig som mål å erobre det muslimske Jerusalem ved en invasjon via Egypt. Isteden, i april 1204, invaderte og erobret korsfarerne fra Vest-Europa det kristne (østlig-ortodokse) Konstantinopel, hovedstad i Det bysantinske riket. Dette har blitt betraktet som den siste handling i Det store skisma mellom det østlig-ortodokse kirke og den romersk-katolske kirke. Det har ofte blitt beskrevet som en av de mest lønnsomme og samtidig som den mest vanærende plyndring av en by i historien.
Dördüncü Haçlı Seferi
Dördüncü Haçlı Seferi, 1202-1204 yılları arasında gerçekleşen bir Haçlı seferidir. Papa III. Innocentius, Kudüs'ü kurtarmak maksadıyla; tüm Avrupa'yı sefere davet etti ve bu sefer 1202'de Venedik'ten başladı. Başlangıçta seferin hedefi önce Mısır'ı ele geçirmek ve oradan Kudüs'e gidip orayı da zapt etmekti. Fakat Venedik'liler ve yaşlı Venedik Dükü Enrico Dandolo bu seferin hedefini değiştirmeyi başardı. Haçlılar, İstanbul'u kuşatıp zapt ettiler. Klasik ve Orta Çağ'ın kültür hazineleriyle dolu olan şehri yakıp talan ettiler. 1204'te kendi Orta Çağ ve Katolik inançlarına uyan Latin İmparatorluğu'nu kurdular.
Thập tự chinh thứ tư
Cuộc Thập tự chinh lần thứ tư (1202–1204) ban đầu được dự định là để chinh phục người Hồi giáo và kiểm soát Jerusalem bằng cách tiến hành một cuộc xâm lược vào Ai Cập. Nhưng thay vào đó, trong tháng 4 năm 1204, quân Thập tự chinh Tây Âu đã xâm lược và chinh phục thành phố Constantinopolis của Kitô hữu (Chính Thống giáo Đông phương), thủ đô của Đế quốc Đông La Mã (Đế quốc Byzantine). Đây được xem là một trong các hành vi cuối cùng trong sự ly khai lớn giữa Chính Thống giáo Đông phương và Giáo hội Công giáo La Mã. Quân viễn chinh đã thành lập Đế quốc La Tinh (1204-1261) và thành bang Latin khác ở các vùng đất của Byzantine mà họ chinh phục.
Perang Salib Keempat
Perang Salib Keempat (1202-1204) pada awalnya dirancang untuk menawan Jerusalem daripada orang Islam dengan menceroboh Mesir. Sebaliknya pada bulan April 1204, tentera salib menyerang dan menawan kota Constantinople, ibu negara Empayar Byzantine. Tindakan ini dilihat sebagai satu tindak balas hasil daripada Perpecahan Besar dalam agama Kristian yang menyaksikan perpecahan antara Kristian Katolik dan Kristian Ortodoks. Pencerobohan dan penggeladahan kota Constatinople merupakan salah satu penggeladahan yang jelek dalam sejarah manusia.
Quatrième croisade
La quatrième croisade est une campagne militaire qui fut lancée de Venise en 1202. Levée à l'origine en vue de reconquérir les lieux saints sous domination musulmane, elle aboutit en fait à la prise et au pillage de la ville chrétienne de Constantinople par les croisés, et à la fondation de l'Empire latin de Constantinople qui dura de 1204 à 1261.
Štvrtá križiacka výprava
Štvrtá križiacka výprava (12021204) bola vojenská výprava, ktorej pôvodným cieľom bolo obsadiť Jeruzalem najprv prevzatím kontroly nad Egyptom, ale v roku 1204 skončila dobytím Konštantínopola, hlavného mesta Byzantskej ríše.
IV wyprawa krzyżowa
IV wyprawa krzyżowa – wyprawa wojenna, wszczęta w roku 1202. Jej celem było wsparcie zbrojne państw łacińskich na Bliskim Wschodzie, jednak zakończyła się zdobyciem i złupieniem Konstantynopola w 1204 r., a następnie utworzeniem Cesarstwa Łacińskiego, które przetrwało do roku 1261.
Fourth Crusade
The Fourth Crusade (1202–1204) was a Latin Christian armed expedition called by Pope Innocent III. The stated intent of the expedition was to recapture the Muslim-controlled city of Jerusalem, by first defeating the powerful Egyptian Ayyubid Sultanate, the strongest Muslim state of the time. However, a sequence of economic and political events culminated in the Crusader army's 1204 sack of Constantinople, the capital of the Greek Christian-controlled Byzantine Empire, rather than Egypt as originally planned. This led to the partitioning of the Byzantine Empire.
Cuarta cruzada
La cuarta cruzada (1198-1204) fue una expedición militar proclamada por el papa Inocencio III con el propósito de reconquistar Tierra Santa, pero que varió su rumbo y terminó con la conquista y saqueo de Constantinopla —capital del Imperio bizantino— por los cruzados, que establecieron el efímero Imperio latino.
Čtvrtá křížová výprava
Čtvrtá křížová výprava (1202–1204) byla jedním ze série válečných tažení do Svaté země. Roku 1198 ji vyhlásil papež Innocenc III. Pontifik chtěl obnovit papežskou autoritu a moc nad křesťanskými panovníky tím, že odmítal světské vedení výpravy; kruciáta měla být pod jeho velením. Výzva zůstala zpočátku bez odezvy. Do března 1199, kdy mělo tažení začít, se téměř nikdo nepřihlásil. Až na sklonku roku 1199 účast na výpravě přislíbilo několik francouzských velmožů. Velitelem výpravy byl určen hrabě Theobald ze Champagne. Teprve roku 1201 se Francouzi dohodli s benátským dóžetem Enricem Dandolem, že Benátčané přepraví křižáky na Východ, zajistí jim zásobování a připojí své bojovníky. Na oplátku jim bylo přislíbeno 85 000 marek stříbra a polovina budoucí kořisti. Místo do Svaté země však měla výprava směřovat do Egypta, centra říše Ajjúbovců, Saladinových nástupců.
4. korstog
Det 4. korstog førte til oprettelsen af det Det Latinske Kejserrige, der eksisterede fra 1204 til 1261.
الحملة الصليبية الرابعة
الحملة الصليبية الرابعة (1202–1204) كانت حملة مسيحية لاتينية مسلحة دعا إليها البابا إينوسنت الثالث. كان هدفها المعلَن استعادة مدينة القدس من أيدي المسلمين، من خلال غزو السلطنة الأيوبية المصرية القوية أولًا، إذ كانت أقوى ولاية إسلامية في ذلك الحين. وصلت سلسلة الأحداث السياسية والاقتصادية إلى ذروتها عندما نهب الجيش الصليبي مدينة القسطنطينية (عاصمة الإمبراطورية البيزنطية التي كان يحكمها مسيحيون) في عام 1204، بدلًا من مصر التي كان التغلب عليها هو المخطط الأصلي.
สงครามครูเสดครั้งที่ 4
สงครามครูเสดครั้งที่ 4 () (ค.ศ. 1202-ค.ศ. 1204) เป็นสงครามครูเสด ครั้งที่สี่ที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1202 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1204 จุดประสงค์แรกของสงครามก็เพื่อยึดเยรูซาเลมคืนจากมุสลิม แต่ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1204 นักรบครูเสดจากยุโรปตะวันตกก็เข้ารุกรานและยึดเมืองคอนสแตนติโนเปิลที่เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิไบแซนไทน์ของอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์แทนที่ ซึ่งถือกันว่าเป็นวิกฤติการณ์สุดท้ายที่ทำให้เกิดความแตกแยกระหว่างคริสต์ศาสนจักรตะวันออกและตะวันตก (East-West Schism) ระหว่างอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ และ โรมันคาทอลิก
Perang Salib Keempat
Perang Salib Keempat (1202–1204) adalah suatu ekspedisi bersenjata dari Eropa Barat yang awalnya dimaksudkan untuk menaklukkan Yerusalem yang dikuasai kaum Muslim dengan cara invasi melalui Mesir. Sebaliknya, terjadi serangkaian peristiwa yang berujung pada penjarahan kota Konstantinopel—ibu kota Kekaisaran Bizantium yang mana dikendalikan kaum Kristen—oleh Tentara Salib.
Tweede Marokkaanse Crisis
De Tweede Marokkaanse Crisis, ook wel Agadircrisis en in het Duits ook wel Panthersprung nach Agadir genoemd) was een ernstig diplomatiek incident tussen Frankrijk en Duitsland in het jaar 1911, dat beide landen op de rand van oorlog bracht.
Друга мароканска криза
Друга мароканска криза (Агадирска криза или Пантеров скок) се десила 1911. године као последица систематског економског искоришћавања Марока. 1911. године мароканска племена су се побунила против Француза и Султана. Французи су одговорили војном интервенцијом. На то су Немци узвратили и шаљу своју топовњачу "СМС Пантеру" у луку Агадир и траже од Француза да им предају Мароко или неки други град у Африци.
Agadirkrisen
Agadirkrisen, även kallad Andra marockanska krisen eller Pantersprånget (tyska: "Panthersprung"), var en internationell kris som uppstod efter det att den tyska kanonbåten SMS "Panther" skickats till den marockanska hamnstaden Agadir den 1 juli 1911.
Zweite Marokkokrise
Die zweite Marokkokrise, auch als Panthersprung nach Agadir bekannt, wurde 1911 durch die auf persönlichen Befehl Wilhelms II. erfolgte Entsendung des deutschen Kanonenboots "Panther" nach Agadir ausgelöst, nachdem französische Truppen Fès und Rabat besetzt hatten. Die am 1. Juli 1911 eingetroffene "Panther" wurde nach wenigen Tagen durch zwei andere deutsche Kriegsschiffe, den Kleinen Kreuzer SMS "Berlin" und das Kanonenboot SMS "Eber", abgelöst. Ziel der deutschen Aktion war die Abtretung von Kolonialgebieten Frankreichs an das Deutsche Reich als Gegenleistung für die Akzeptanz der französischen Herrschaft über Marokko infolge der Ersten Marokkokrise. Drohgebärden wie die Entsendung der "Panther" sollten dieser Forderung Nachdruck verleihen.