adithya7/xlel_wd_dictionary huggingface dataset:
Tuyên ngôn độc lập Indonesia
Tuyên ngôn độc lập Indonesia () đã được đọc vào lúc 10 giờ sáng thứ sáu ngày 17 tháng 8 năm 1945, hai ngày sau khi kết thúc chiến tranh thế giới thứ hai. Tuyên bố này đánh dấu sự khởi đầu của một cuộc đấu tranh ngoại giao và xung đột vũ trang với thuộc địa Hà Lan, nơi công nhận nền độc lập của Indonesia vào năm 1949 và người Indonesia gọi "Revolusi" Nó được ký bởi Sukarno và Mohammad Hatta. Dự thảo đã được chuẩn bị vào đêm 16 tháng 8 năm 1945.
Proklamasi Kemerdekaan Indonesia
Proklamasi Kemerdekaan Republik Indonesia diumumkan tepat pada pukul 10.00 pagi, Jumaat, 17 Ogos 1945 oleh Presiden Sukarno yang didampingi oleh Mohammad Hatta di Jalan Pegangsaan Timur 56, Cikini, Jakarta Tengah, Indonesia. Pengisytiharan itu menandakan permulaan empat tahun perjuangan diplomatik dan tentangan bersenjata yang dipanggil Revolusi Nasional terhadap angkatan tentera Belanda sehingga 1949 apabila Belanda mengiktiraf kemerdekaan Indonesia.
Proclamation de l'indépendance de l'Indonésie
La proclamation de l'indépendance de l'Indonésie, en indonésien , est lue à 10 h du matin, le vendredi , deux jours après la fin de la Seconde Guerre mondiale et trois ans et demi après l'invasion japonaise.
Proclamation of Indonesian Independence
The Proclamation of Indonesian Independence (, or simply "Proklamasi") was read at 10:00 AM in the morning of Friday, August 17, 1945. The declaration marked the start of the diplomatic and armed resistance of the Indonesian National Revolution, fighting against the forces of the Netherlands and pro-Dutch civilians, until the latter officially acknowledged Indonesia's independence in 1949. The document was signed by Sukarno (who signed his name "Soekarno" using the Van Ophuijsen orthography) and Mohammad Hatta, who were appointed president and vice-president respectively the following day.
Declaración de Independencia de Indonesia
La Declaración de Independencia de Indonesia (en indonesio: "Proklamasi Kemerdekaan Indonesia", o simplemente "Proklamasi") fue leída a las 10.00 a.m. con treinta y siete segundos del viernes, 17 de agosto de 1945. La declaración marcó el inicio de la resistencia diplomática y armada de la Revolución Nacional Indonesia en contra de fuerzas de los Países Bajos y civiles pro-neerlandeses, hasta que estos últimos aceptaron la independencia de Indonesia en forma oficial en 1949. En 2005, los Países Bajos declararon que habían aceptado el 17 de agosto de 1945 como la fecha de independencia "de facto" de Indonesia. En una entrevista en 2013 con el historiador indonesio Sukotjo, entre otros, se pidió al gobierno neerlandés aceptar formalmente la fecha de independencia como el 17 de agosto de 1945.
إعلان استقلال إندونيسيا
إعلان استقلال إندونيسيا (بالإندونيسية Proklamasi Kemerdekaan) قُرأ الإعلان في الساعة 10:00 من صباح يوم الجمعة 17 أغسطس 1945. مثَّل هذا الإعلان بداية المقاومة الدبلوماسية والمسلحة للثورة الوطنية الإندونيسية التي كانت تقاتل ضد القوات الهولندية والمدنيين الموالين لهولندا، إلى أن اعترفت الأخيرة رسميًا باستقلال إندونيسيا في عام 1949. تم التوقيع على الوثيقة من قبل سوكارنو ومحمد حاتا ، اللذين تم تعيينهما في اليوم التالي رئيسًا ونائبًا للرئيس على التوالي .
Proklamasi Kemerdekaan Indonesia
Proklamasi Kemerdekaan Indonesia dilaksanakan pada hari tahun Masehi, atau tanggal 17 Agustus 2605 menurut tahun Jepang, yang dibacakan oleh Soekarno dengan didampingi oleh Mohammad Hatta di sebuah rumah hibah dari Faradj Martak di Jalan Pegangsaan Timur No. 56, Jakarta Pusat. Proklamasi tersebut menandai dimulainya perlawanan diplomatik dan bersenjata dari Revolusi Nasional Indonesia, yang berperang melawan pasukan Belanda dan warga sipil pro-Belanda, hingga Belanda secara resmi mengakui kemerdekaan Indonesia pada tahun 1949.
Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2016 – Polsstokhoogspringen vrouwen
Het polsstokhoogspringen voor de vrouwen op de Olympische Zomerspelen 2016 vond plaats van dinsdag 16 tot en met vrijdag 19 augustus 2016. Regerend olympisch kampioene was Jennifer Suhr uit de Verenigde Staten, die haar titel in Rio de Janeiro verdedigde. De wedstrijd bestond uit een kwalificatieronde, waar atletes in drie pogingen bij drie verschillende hoogtes bij de beste twaalf deelneemsters moesten komen om een plaats in de finale af te dwingen. De kwalificatie-eis was een hoogte van 4,60 meter. In de finale kreeg iedere polsstokhoogspringer opnieuw drie pogingen per hoogte. De Griekse Ekaterini Stefanidi won het goud met een hoogte van 4,85 meter. Sandi Morris kwam tot een gelijke hoogte, maar had één foutsprong meer en werd daarom tweede.
Атлетика на Летњим олимпијским играма 2016 — скок мотком за жене
Скок мотком у женској конкуренцији, био је једна од 47 дисциплина атлетског програма на Летњим олимпијским играма 2016. у Рио де Жанеиру, Бразил. Такмичење је одржано 16. и 19. августа на Олимпијском стадиону Жоао Авеланж.
Stavhopp för damer i friidrott vid olympiska sommarspelen 2016
Damernas stavhopp vid olympiska sommarspelen 2016, i Rio de Janeiro i Brasilien avgjordes den 16-19 augusti på Estádio Olímpico João Havelange.
Olympische Sommerspiele 2016/Leichtathletik – Stabhochsprung (Frauen)
Der Stabhochsprung der Frauen bei den Olympischen Spielen 2016 in Rio de Janeiro wurde am 16. und 19. August 2016 im Estádio Nilton Santos ausgetragen. 36 Athletinnen nahmen teil.
Лёгкая атлетика на летних Олимпийских играх 2016 — прыжки с шестом (женщины)
Соревнования в прыжках с шестом у женщин на Олимпийских играх 2016 года в Рио-де-Жанейро прошли 16 и 19 августа 2016 года на стадионе Энженьян.
Friidrett under Sommer-OL 2016 – Stavsprang kvinner
Stavsprang kvinner under Sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro, Brasil ble arrangert den 16.–20. august 2016 på Olympiastadion.
Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – skok o tyczce kobiet
Skok o tyczce kobiet – jedna z konkurencji lekkoatletycznych rozgrywanych podczas igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro.
Athletics at the 2016 Summer Olympics – Women's pole vault
The women's pole vault competition at the 2016 Summer Olympics in Rio de Janeiro, Brazil. The event was held at the Olympic Stadium between 16–19 August.
Atletika na Letních olympijských hrách 2016 – ženy, skok o tyči
 Skok o tyči žen na Letních olympijských hrách 2016 se uskutečnil od 16. do 19. srpna na Olympijském stadionu v Riu de Janeiru.
Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2016 – Kogelstoten mannen
Het kogelstoten voor de mannen op de Olympische Zomerspelen 2016 vond plaats op donderdag 18 augustus 2016. Regerend olympisch kampioen was Tomasz Majewski uit Polen, die zijn titel in Rio de Janeiro verdedigde, maar er in de finale niet aan te pas kwam. De wedstrijd bestond uit een kwalificatieronde, waar atleten in drie pogingen bij de beste twaalf deelnemers moesten komen om een plaats in de finale af te dwingen. De kwalificatie-eis was een afstand van 20,65 meter; dat werd gehaald door zes atleten, waardoor de zes besten onder die afstand zich eveneens kwalificeerden voor de eindstrijd. In de finale kreeg iedere kogelstoter opnieuw zes pogingen, waarbij de vier minst presterende finalisten na de derde poging afvielen. De Amerikaan Ryan Crouser won het goud met een stoot van 22,52 meter, ruim een halve meter verder dan zijn landgenoot Joe Kovacs en tevens een olympisch record.
Kulstötning för herrar i friidrott vid olympiska sommarspelen 2016
Herrarnas kulstötning vid olympiska sommarspelen 2016, i Rio de Janeiro i Brasilien avgjordes den 18 augusti på Estádio Olímpico João Havelange.
Olympische Sommerspiele 2016/Leichtathletik – Kugelstoßen (Männer)
Das Kugelstoßen der Männer bei den Olympischen Spielen 2016 in Rio de Janeiro wurde am 18. August 2016 im Estádio Olímpico João Havelange ausgetragen. 34 Athleten nahmen teil.
Atletism la Jocurile Olimpice de vară din 2016 - Aruncarea greutății (masculin)
Proba masculină de aruncare a greutății de la Jocurile Olimpice de vară din 2016 a avut loc la 18 august la Stadionul Olimpic.
Лёгкая атлетика на летних Олимпийских играх 2016 — толкание ядра (мужчины)
Соревнования по толканию ядра у мужчин на Олимпийских играх 2016 года в Рио-де-Жанейро прошли 18 августа 2016 года на Олимпийском стадионе.
Atletica leggera ai Giochi della XXXI Olimpiade - Getto del peso maschile
Ai Giochi della XXXI Olimpiade, che si sono tenuti a Rio de Janeiro nel 2016, la competizione di getto del peso maschile si è svolta il 18 agosto presso lo Stadio Nilton Santos.
Friidrett under Sommer-OL 2016 – Kulestøt menn
Kulestøt menn under Sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro ble arrangert den 18. august 2016 på Olympiastadion.
Lancer du poids masculin aux Jeux olympiques d'été de 2016
L'épreuve du lancer du poids masculin aux Jeux olympiques de 2016 se déroule le au Stade olympique de Rio de Janeiro, au Brésil. Elle est remportée par l'Américain Ryan Crouser qui établit un nouveau record olympique avec la marque de .
Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – pchnięcie kulą mężczyzn
Pchnięcie kulą mężczyzn – jedna z konkurencji lekkoatletycznych rozgrywanych podczas igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro.
Athletics at the 2016 Summer Olympics – Men's shot put
The men's shot put competition at the 2016 Summer Olympics in Rio de Janeiro, Brazil. The event was held at the Olympic Stadium on 18 August. Thirty-four athletes from 24 nations competed. The event was won by Ryan Crouser of the United States, the nation's first victory in the event since 2004 (and 18th overall). His teammate Joe Kovacs took silver. Tomas Walsh earned New Zealand's first medal in the men's shot put (in the country's first appearance in the event since 1972).
Opstand van de linkse sociaal-revolutionairen
De opstand van de linkse sociaal-revolutionairen was een revolte door de Linkse Sociaal-Revolutionaire Partij (LSRP) tegen de bolsjewistische communisten op 6 en 7 juli 1918 in Moskou. De aanleiding van de opstand was het verzet van de LSRP tegen de Vrede van Brest-Litovsk, waarmee Rusland vrede sloot met Duitsland, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk.
Aufstand der Linken Sozialrevolutionäre
Der Aufstand der Linken Sozialrevolutionäre war einer von mehreren Aufständen nichtkommunistischer linker Gruppen in Sowjetrussland zur Zeit des Russischen Bürgerkriegs. Er fand vom 6. bis zum 7. Juli 1918 in Moskau statt und hatte das Ziel, das Land zurück in den Krieg gegen die Mittelmächte zu führen.
Εξέγερση των Αριστερών Εσέρων
Η εξέγερση των Αριστερών Εσέρων ή η ανταρσία των Αριστερών Εσέρων κατά των Μπολσεβίκων από το Αριστερό Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα άρχισε στις 6 Ιουλίου 1918 με τον ισχυρισμό ότι ο σκοπός ήταν να ξαναρχίσει ο πόλεμος με την Γερμανία. Ήταν μια από έναν αριθμό αριστερών εξεγέρσεων κατά των Μπολσεβίκων που έγιναν κατά την διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου.
Восстание левых эсеров
Восста́ние ле́вых эсе́ров (в советской историографии — левоэсе́ровский мяте́ж) — события в июле 1918 года, связанные с убийством германского посла Мирбаха и вооружённым выступлением левых эсеров против большевиков.
Vasemmistososialistivallankumouksellisten kapina
Vasemmistososialistivallankumouksellisten kapina eli heinäkuun kapina oli vasemmistososialistivallankumouksellisen puolueen Moskovassa 6.–7. heinäkuuta 1918 nostattama aseellinen kapina bolševikkien hallintoa vastaan. Vasemmistososialistivallankumouksellisten päätavoite oli lietsoa Neuvosto-Venäjän ja Saksan välille vallankumouksellinen sota, joten he salamurhasivat 6. heinäkuuta Saksan Moskovan-lähettilään, kreivi Wilhelm von Mirbachin. Alkuperäisellä sosialistivallankumouksellisella puolueella oli vahva perinne poliittisen väkivallan ja salamurhien käytöstä vallankumouksellisen taistelun välineenä. Mirbachin murhaa seurasi kaksi päivää kestäneitä taisteluita, joissa bolševikkihallitus murskasi kapinan. Eräät hieman myöhemmät, avoimesti bolševikkien vallasta syöksemiseen tähdänneet kapinat yhdistetään joskus näihin tapahtumiin.
Повстання лівих есерів
Повстання лівих есерів (Лівоесерівський заколот) - події в липні 1918, пов'язані з вбивством німецького посла Мірбаха і збройним виступом лівих есерів проти більшовиків.
Revolução Russa de 1918
A Revolução Russa de 1918 (também conhecida como a Terceira Revolução Russa, ou a Revolução de Julho de 1918) é um termo que descreve o levante contra os bolcheviques por grupos de esquerda, incluindo socialistas revolucionários, socialistas da esquerda revolucionárias, mencheviques e anarquistas em julho de 1918. O levante começou em 6 de Julho de 1918 e foi reivindicado como destinado a reiniciar a guerra com a Alemanha. Foi um de uma série de levantes de esquerda contra os bolcheviques, que teve lugar durante a Guerra Civil Russa continuaram até 1922.
Sol SR ayaklanması
Sol SR ayaklanması, Ekim Devrimi ile Rus İmparatorluğunda iktidarı alan Bolşeviklere karşı 1918 yılı Temmuz ayında Sol SRlar tarafından başlatılan silahlı ayaklanmadır. 6 Temmuz 1918 günü başlatılan ayaklanmanın amacı Brest Litovsk Antlaşması ile barış yapılan Almanya İmparatorluğu ile savaşın yeniden başlatılmasıydı. Ayaklanma Rus İç Savaşı sırasında Bolşeviklere karşı sol ayaklanmaların en önemlilerindendir. Ayaklanma bastırılmış ve ülkede Sol SR faaliyetleri yasaklanmıştır ancak yıkıcı faaliyetlerin şiddetine rağmen yaptırımlar görece hafifletilmiş şekilde uygulanmıştır.
Powstanie lewicowych eserowców
Powstanie lewicowych eserowców, lub Bunt eserowców – nieudany zamach stanu ze strony lewicowych eserowców przeciw rządzącym bolszewikom dokonany 6 lipca 1918 roku.
Left SR uprising
The Left SR uprising, or Left SR revolt, was an uprising against the Bolsheviks by the Left Socialist Revolutionary Party. The uprising started on 6 July 1918 and was claimed to be intended to restart the war against Germany. It was one of a number of left-wing uprisings against the Bolsheviks that took place during the Russian Civil War.
Alzamiento socialrevolucionario
El Alzamiento socialrevolucionario o revuelta socialrevolucionaria es el nombre que recibe el enfrentamiento de los socialrevolucionarios de izquierda (PSRI) con el Gobierno bolchevique que tuvo lugar en el verano de 1918 y que comenzó con el asesinato del representante diplomático alemán, el conde Wilhelm von Mirbach. El choque acabó con el poder político del partido SR de izquierda, eliminado por la persecución de los bolcheviques.
Derde Oorlog tussen Mysore en de Britten
De Derde Oorlog tussen Mysore en de Britten (1790-1792) was een militair conflict tussen het door Tipu Sultan geleide sultanaat Mysore en de Britse East India Company. De Britse troepen werden aangevoerd door Lord Cornwallis, de gouverneur-generaal van India, en bijgestaan door de Maratha's en troepen van de nizam van Haiderabad. De oorlog eindigde met een Britse overwinning. Mysore stond grote gebieden af aan de Britten en hun bondgenoten, wat het begin vormde van de territoriale heerschappij van de Britse East India Company over het zuiden van India.
మూడవ ఆంగ్లో-మైసూరు యుద్ధం
మూడవ ఆంగ్లో-మైసూరు యుద్ధం (1789-92) దక్షిణ భారతదేశంలో మైసూరు సామ్రాజ్యానికీ, ఈస్టిండియా కంపెనీ-మిత్రరాజ్యాలైన హైదరాబాద్ నిజాం, మరాఠాలతో జరిగిన యుద్ధం. మొత్తం నాలుగు ఆంగ్లో మైసూరు యుద్ధాల్లో ఇది మూడవది.
第三次マイソール戦争
第三次マイソール戦争（だいさんじマイソールせんそう、英語：Third Anglo-Mysore War, カンナダ語：ಮೂರನೇ ಮೈಸೂರು ಯುದ್ಧ, タミル語：மூன்றாவது ஆங்கில மைசூர் போர்）は、1789年（あるいは1790年）から1792年にかけて、イギリス東インド会社とマイソール王国との間で南インドで行われた戦争。
Dritter Mysore-Krieg
Der Dritte Mysore-Krieg von 1789 bis 1792 war Teil der Mysore-Kriege und fand auf dem indischen Subkontinent zwischen dem Königreich von Mysore und der Britischen Ostindienkompanie statt. Auf der Seite der Ostindienkompanie kämpften das Marathenreich, Hyderabad und Travancore. Der Krieg endete mit dem Vertrag von Seringapatam, in dem Mysore große Teile seines Gebietes abtreten musste.
Третья англо-майсурская война
Третья англо-майсурская война (1790—1792) — третья из серии войн между Британской Ост-Индской компанией и княжеством Майсур.
மூன்றாவது ஆங்கிலேய மைசூர் போர்
மூன்றாவது ஆங்கில மைசூர் போர் ("Third Anglo-Mysore War") 1789–92 காலகட்டத்தில் தென் இந்தியாவில் நிகழ்ந்த ஒரு போர். திப்பு சுல்தான் தலைமையிலான மைசூர் பேரரசு மற்றும் பிரிட்டிஷ் கிழக்கு இந்தியா நிறுவனத்தின் தலைமையிலான கூட்டணி இடையே நடைபெற்றது. மைசூருக்கு எதிரான கூட்டணியில் மராட்டியப் பேரரசும் ஐதராபாத் நிஜாமும் இடம் பெற்றிருந்தனர். இப்போரில் மைசூர் அரசு தோல்வியடைந்தது. சீரங்கப்பட்டினம் அமைதி ஒப்பந்தத்தின்படி தனது ஆட்சியின் கீழிருந்த பகுதிகளில் கிட்டத்தட்ட பாதியினை தனது எதிரிகளிடம் திப்பு சுல்தான் ஒப்படைக்க நேர்ந்தது. மேலும் அதற்கு பணயமாக திப்பு சுல்தான் தனது இரு மகன்களை ஆங்கில அரசுக்கு வழங்க வேண்டியிருந்தது. பத்து வயதான அப்துல் காலிக் சுல்தான், எட்டு வயதான மொய்சுதீன் சுல்தான் ஆகிய இருவரும் பிணையாகக் கொடுக்கப்பட்டனர்.
Tercera guerra de Mysore
La tercera guerra de Mysore (1789 -1792) va ser un conflicte armat al sud del subcontinent indi entre el sultanat de Mysore i de la Companyia Britànica de les Índies Orientals i els seus aliats, entre ells l'imperi Maratha i el nizam d'Hyderabad. Va ser la tercera de quatre guerres entre Gran Bretanya i Mysore.
तिसरे इंग्रज-म्हैसूर युद्ध
तिसरे इंग्रज-म्हैसूर युद्ध (मराठी नामभेद: तिसरे ब्रिटिश-म्हैसूर युद्ध ; इंग्रजी: "Third Anglo-Mysore War", "थर्ड ॲंग्लो-मायसोर वॉर") हे म्हैसूरच्या राज्याचा शासक टिपू सुलतान आणि ब्रिटिश ईस्ट इंडिया कंपनी व त्यांचे मित्रसैन्य (मराठा साम्राज्य आणि हैदराबादचा निजाम) यांच्यामध्ये इ.स. १७८९ ते इ.स. १७९२ या कालखंडात झडलेले युद्ध होते. हे युद्ध म्हणजे इंग्रज-म्हैसूर युद्धे मालिकेतील तिसरे युद्ध होते.
Third Anglo-Mysore War
The Third Anglo–Mysore War (1790–1792) was a conflict in South India between the Kingdom of Mysore and the British East India Company, Kingdom of Travancore, Maratha Empire, and the Nizam of Hyderabad. It was the third of four Anglo–Mysore Wars.
Moord op de Romanovs
De moord op de Romanovs vond plaats op 17 juli 1918 in het Ipatjev-huis in Jekaterinenburg. Het gezin van de voormalige tsaar Nicolaas Romanov en hun bedienden werden daarbij doodgeschoten.
Убиство породице Романов
Убиство породице Романов догодило се у ноћи између 16. и 17. јула 1918. године у Јекатеринбургу. Руска царска породица Романов (цар Николај II, његова супруга царица Александра и њихово петоро деце: Олга, Татјана, Марија, Анастасија и Алексеј), као и сви остали који су одлучили да им се придруже у заточеништву – Евгеније Боткин, Ана Демидова, Алексеј Труп и Иван Харитонов, према иследнику Соколову, погубљени су ватреним оружјем и бајонетима. Према званичном извештају Совјетског Савеза, цар Николај Романов, његова породица и особље, погубљени су због претње да ће град окупирати Чехословачка легија. Заправо, убијени су највероватније по налогу Владимира Лењина, Јакова Свердлова и Феликса Дзержинског. Њихова тела су потом однета у шуму Коптјаки, где су осакаћена. 1919. године, истрага Беле гарде није успела да утврди место сахрањивања, па је закључено да су остаци краљевске породице највероватније кремирани у рову Ганина Јама, близу рудника Четири брата.
Avrättningen av tsarfamiljen
Avrättningen av tsarfamiljen ägde rum i Ipatjevhuset i Jekaterinburg natten mellan den 16 och 17 juli 1918 under det ryska inbördeskriget (1917–1922) och företogs av den bolsjevikiska tjekan under ledning av Jakov Jurovskij (troligtvis på direkta order från Lenin genom Jakov Sverdlov och Felix Dzerzjinskij).
Ermordung der Zarenfamilie
Die Ermordung der Zarenfamilie durch die Bolschewiki ereignete sich in der Nacht von 16. auf 17. Juli 1918 in Jekaterinburg. Der ehemalige Zar Nikolaus II. und seine Familie wurden wie die übrigen Angehörigen des Hauses Romanow nicht zuletzt deshalb ermordet, weil die Bolschewiki den „weißen“ Konterrevolutionären keine potentiellen Symbolfiguren überlassen wollten. Als erster Romanow wurde am 13. Juni 1918 Großfürst Michail Alexandrowitsch getötet. Im Verlauf des Russischen Bürgerkriegs wurden noch weitere Mitglieder der Dynastie beseitigt, darunter Jelisaweta Fjodorowna, die Schwester der Zarin, und fünf weitere Romanows in der auf die Ermordung der Zarenfamilie folgenden Nacht. Am 29. Januar 1919 wurden die letzten vier in Haft befindlichen Romanows erschossen. Insgesamt wurden 18 Angehörige der Dynastie und viele weitere Personen aus ihrem Umfeld von den Bolschewiki umgebracht.
Расстрэл імператарскай сям’і Раманавых
Расстрэ́л ца́рскай сям’і́ (былога расійскага імператара Мікалая II і яго сям’і) быў ажыццёўлены ў паўпадвальным памяшканні ў Екацярынбургу ў ноч з 16 на 17 ліпеня 1918 года ў выкананне пастановы выканкама Уральскага абласнога Савета рабочых, сялянскіх і салдацкіх дэпутатаў, які ўзначальваўся бальшавікамі. Разам з царскай сям'ёй былі расстраляныя і члены яе світы.
רצח משפחת הצאר
רצח משפחת הצאר (ברוסית: Расстрел царской семьи) הוא הכינוי הרווח לרצח ניקולאי השני לבית רומנוב, משפחתו ומשרתיו, שאירע ביקטרינבורג בלילה שבין 17-16 ביולי 1918 לפי הנחיית סובייט אורל הבולשביקי.
Εκτέλεση της οικογένειας των Ρομάνοφ
Η Ρωσική Αυτοκρατορική οικογένεια των Ρομάνοφ (Τσάρος Νικόλαος Β', η σύζυγός του Τσαρίνα Αλεξάνδρα Φιόντοροβνα και τα πέντε παιδιά τους, Όλγα, Τατιάνα, Μαρία, Αναστασία και Αλεξέι), όπως και όσοι φυλακίστηκαν μαζί τους, ο Ευγένιος Μπότκιν, η Άννα Ντεμίντοβα, ο Αλεξέι Τρουππ και ο Ιβάν Χαριτόνοφ εκτελέστηκαν είτε μέσω πυροβολισμού, ξιφολόγχης είτε ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου στο Αικατερίνενμπουργκ στις 17 Ιουλίου του 1918. Ο Τσάρος και η οικογένειά του δολοφονήθηκαν από Μπολσεβίκους υπό την ηγεσία του Γιάκοφ Γιουρόφσκι, ο οποίος εκτελούσε τις εντολές του Περιφερειακού Σοβιέτ των Ουραλίων. Οι σοροί τους ακρωτηριάστηκαν, κάηκαν και ετάφησαν σε ένα χωράφι, που έμεινε γνωστό με την ονομασία Γκανίνα Γιάμα, στο δάσος Κοπτυάκι.
Execuția familiei Romanov
Familia Romanov (țarul Nicolae al II-lea, soția sa țarina Alexandra și cei cinci copii ai lor (Olga, Tatiana, Maria, Anastasia, și Alexei) și toți cei care au ales să-i însoțească în captivitate—anume , , și —au fost împușcați, înjunghiați cu baionetele și omorâți cu lovituri la Ekaterinburg în noaptea de 16–17 iulie 1918. Țarul și familia sa au fost uciși de trupe bolșevice conduse de din ordinele Sovietului Regional Ural și conform instrucțiunilor lui Lenin, și Felix Dzerjinski. Trupurile lor au fost apoi dezbrăcate, mutilate, arse și îngropate pe un câmp numit în pădurea Kopteaki.
Расстрел царской семьи
Расстре́л ца́рской семьи́ (последнего российского императора Николая II и его семьи) был осуществлён в полуподвальном помещении дома Ипатьева в Екатеринбурге в ночь с 16 на 17 июля 1918 года. Осуществлён во исполнение постановления исполкома Уральского областного Совета рабочих, крестьянских и солдатских депутатов, возглавлявшегося большевиками. Вместе с царской семьёй были расстреляны и члены её свиты.
Разстрел на семейство Романови
Екзекуцията на Романови – семейството на последния руски цар Николай II (тогава вече самоотрекъл се от трона и в изгнание в провинцията) и на свитата му, е извършена в мазето на къщата на Ипатиев в Екатеринбург, където са били настанени, през нощта на 16 юли срещу 17 юли 1918 г.