adithya7/xlel_wd_dictionary huggingface dataset:
Battle of Saule
The Battle of Saule (; ; ) was fought on 22 September 1236, between the Livonian Brothers of the Sword and pagan troops of Samogitians and Semigallians. Between 48 and 60 knights were killed, including the Livonian Master, Volkwin. It was the earliest large-scale defeat suffered by the orders in Baltic lands. The Sword-Brothers, the first Catholic military order established in the Baltic lands, was soundly defeated and its remnants accepted incorporation into the Teutonic Order in 1237. The battle inspired rebellions among the Curonians, Semigallians, Selonians, Oeselians, tribes previously conquered by the Sword-Brothers. Some thirty years' worth of conquests on the left bank of Daugava were lost. To commemorate the battle, in 2000 the Lithuanian and Latvian parliaments declared September 22 to be the Baltic Unity Day.
Slaget ved Saule
Slaget ved Saule (, , , ) blev udkæmpet den 22. september 1236 mellem Sværdbroderordenen og de hedenske semgallere, litauere og ẑemaitijanere. Omkring 50-60 riddere blev dræbt, herunder ordensmesteren Volkwin; det var det første virkeligt betydningsfulde nederlag, ordenen havde lidt i det baltiske område. Sværdbroderordenen, som var den første katolske ridderorden oprettet i Baltikum, led et nederlag af så stort omfang, at den var tvunget til at slutte sig til den Tyske Orden i 1237. Slagets udfald fik kurlændere, semgallere og selere, der var baltiske stammer tidligere underkuede af Sværdbroderordenen, til at gøre opstand. 30 års sejre i området på venstre bred af Daugava gik tabt.
Durbeni csata
A Durbeni csata a Német Lovagrend és a Kardtestvérek rendje hadának összecsapása a lettektől és kúroktól támogatott litvánok ellen a livóniai mocsaraknál, Durben (Durbe) alatt, 1260. július 13-án. A litvánok győzedelmeskedtek a lovagok felett, sikerük annak is köszönhető volt, hogy a rendi seregben nagyszámban szolgáltak a helyi lakosságból toborzott segéderők, akik a csata közben átálltak, mivel számos honfitársuk is harcolt az ellenség soraiban.
Slag bij Durbe
De Slag bij Durbe was een veldslag die op 13 juli 1260 nabij Durbe, Letland werd uitgevochten tussen de Samogitiërs en de Duitse en Lijflandse Orde tijdens de Lijflandse Kruistocht. De veldslag resulteerde in een overwinning voor de Samogitiërs en is een van de grootste nederlagen voor de Ordes in het oosten.
Schlacht an der Durbe
Die Schlacht an der Durbe war eine Schlacht am 13. Juli 1260 zwischen dem Deutschen Orden unter dem Landmeister von Livland Burkhard von Hornhausen und Ordensmarschall Heinrich Botel nebst einheimischen Hilfstruppen gegen die Scharen des litauischen Herzogs Mindaugas, der selbst an der Schlacht nicht beteiligt war.
Бітва на Дурбэ
Бітва на Дурбэ — бітва войскаў Тэўтонскага ордэна і яго саюзнікаў з атрадамі жамойтаў і куршаў. Адбылася 13 ліпеня 1260 года і скончылася перамогай жамойтаў і куршаў. Параза ордэна стала штуршком для маштабных паўстанняў прусаў у 1261—1270 гадах.
Битва при Дурбе
Битва при Ду́рбе, или битва у озера Дурбе, — сражение войск Тевтонского ордена под командованием ливонского магистра Буркхарда фон Хорнхаузена и маршала Пруссии Генриха Ботеля и их союзников — куршей (перешедших в начале битвы на сторону противника), эстов, пруссов, датчан и шведов с войском из жемайтов 13 июля 1260 года (в день блаженной девы Маргариты, "in die beate Margarethe") возле нынешнего городка Дурбе в западной Латвии. Битва закончилась полной победой литвинов и куршей.
Battaglia di Durbe
La battaglia di Durbe (in lettone: "Durbes kauja", in lituano: "Durbės mūšis", in tedesco: "Schlacht an der Durbe") fu una battaglia medievale combattuta vicino a Durbe, 23 km a est di Liepāja, nell'attuale Lettonia durante la crociata livoniana. Il 13 luglio 1260, i samogiti sconfissero nettamente le forze congiunte dei Cavalieri Teutonici della Prussia e dell'Ordine livoniano dalla Livonia. A morire furono circa 150 cavalieri, tra cui il gran Maestro Burkhard von Hornhausen e il "Landmarschall" prussiano Henrik Botel. Si trattò di gran lunga della più disastrosa sconfitta rimediata dai cavalieri nel XIII secolo: nella seconda più grande, nella seconda disfatta più clamorosa, la battaglia di Aizkraukle, furono uccisi 71 cavalieri. La sconfitta fomentò la grande rivolta prussiana (terminata nel 1274) e le ribellioni dei semgalli (arresisi nel 1290), dei curi (1267) e degli osiliani (1261). La battaglia vanificò due decenni di conquiste operate dai livoniani e ci vollero circa trenta anni affinché l'Ordine riuscisse a ricontrollarle.
Битва біля озера Дурбе
Битва біля озера Дурбе (, , ) - битва між жемайтами та об'єднаними військами Тевтонського та Лівонського ордену та їх союзників.
杜尔贝战役
杜尔贝战役（，）是中世纪利沃尼亚十字军入侵时期，在距今拉脱维亚利耶帕亚以东23公里处的附近发生的战役。 1260年7月13日，彻底击败来自普鲁士的条顿骑士团和来自利沃尼亚的利沃尼亚骑士团的联军。150名骑士皆战死于此役，其中包括利沃尼亚骑士团团长布尔哈尔德·冯·霍尔恩豪森和普鲁士地区主帅亨里克·博特尔。这是到目前已知13世纪骑士团的最大失利：其第二大失利为埃兹卡乌克战役，共71名骑士战死。这场战役引发大普鲁士起义（1274年结束），和（1290年投降）与（1267年投降）的起义。此役将骑士团20多年来对利沃尼亚的征服所带来的成果化为乌有，利沃尼亚骑士团需花30多年的时间恢复其统治。
Bataille de Durbe
La bataille de Durbe (, , ) est une bataille médiévale qui se déroula près de Durbe, à à l'est de Liepāja, dans l'actuel Lettonie lors de la Croisade de Livonie. Le , les Samogètes battent les forces réunies de l'Ordre Teutonique de Prusse et de l'Ordre Livonien de Livonie. Prés de furent tués dont le grand maître Burchard von Hornhausen et le maréchal prussien Henrik Botel. C'était de loin la plus grande défaite des Chevaliers au , la seconde étant la bataille de Aizkraukle où furent tués. La bataille inspira le Grand soulèvement prussien (qui se termina en 1274), la rébellion des Sémigaliens (reddition en 1290), des Coures (reddition en 1267) et des Osiliens (reddition en 1261). La bataille a défait une vingtaine d'années de conquête de la Livonie, et il fallut une trentaine d'années à l'Ordre Livonien pour qu'il rétablisse son contrôle.
Bitwa pod Durben
Bitwa pod Durben, pod Durbe (obecne Durbe na Łotwie) – starcie zbrojne, które miało miejsce 13 lipca 1260 pomiędzy połączonymi siłami inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego pod dowództwem mistrza krajowego Burcharda von Hornhausena i Krzyżaków pod dowództwem marszałka pruskiego Henryka Botela z dowodzonymi przez księcia Treniotę (siostrzeńca Mendoga) Żmudzinami i Litwinami.
Battle of Durbe
The Battle of Durbe (, , ) was a medieval battle fought near Durbe, east of Liepāja, in present-day Latvia during the Livonian Crusade. On 13 July 1260, the Samogitians soundly defeated the joint forces of the Teutonic Knights from Prussia and Livonian Order from Livonia. Some 150 knights were killed, including Livonian Master and Prussian Land Marshal . It was by far the largest defeat of the knights in the 13th century: in the second-largest, the Battle of Aizkraukle, 71 knights were killed. The battle inspired the Great Prussian Uprising (ended in 1274) and the rebellions of the Semigallians (surrendered in 1290), the Couronians (surrendered in 1267), and the Oeselians (surrendered in 1261). The battle undid two decades of Livonian conquests and it took some thirty years for the Livonian Order to restore its control.
Bitva u Durbeského jezera
Bitva u Durbeského jezera proběhla u Durbeského jezera ve Žmudi 13. července 1260 a vojsko litevského kmene Žemajtů v ní porazilo spojené síly německých a livonských rytířů.
Slaget ved Durbė
Slaget ved Durbė (, ) var et middelalderligt slag udkæmpet i nærheden af Durbe, 23 km øst for Liepāja, i det nuværende Letland som en del af de liviske korstog. Den 13. juli 1260 vandt Žemaitija en afgørende sejr over den Tyske Ordens og Den Liviske Ordens fælles styrker. 150 riddere blev dræbt, herunder den liviske ordensmester Burchard von Hornhausen og tyske ordensmarskal Henrik Botel. Det var langt det største nederlag, riddere i Baltikum led i 1200-tallet. I det næststørste nederlag, Slaget ved Aizkraukle, blev 71 riddere dræbt. Slaget inspirerede til den Store preussiske opstand (afsluttet i 1274), til det semgaliske oprør (de sidste overgav sig i 1290) og kurlændernes oprør (de sidste overgav sig i 1267). Kampen resulterede i tabet af omkring 20 års liviske erobringer, og det tog omkring tredive år for den Liviske Orden at genoprette kontrollen.
Livóniai háború
Az 1558–1583 között zajló livóniai háború közel negyedszázados fegyveres konfliktus volt Oroszország, Svédország és különböző dán, lengyel–litván koalíciók között Ó-Livónia megszerzéséért.
Lijflandse Oorlog
De Lijflandse Oorlog van 1558 tot 1583, ook wel de Eerste Noordse Oorlog genoemd, was de eerste fase in een langdurig militair conflict tussen het tsaardom Rusland en zijn westelijke buren over de macht in de gebieden die nu Estland en Letland vormen.
Ливонски рат
Ливонски рат вођен је у периоду од 1558. до 1583. године између Руског царства и Ливоније (Ливонског витешког реда), Пољске, Шведске и Данске ради излаза на Балтичко море.
リヴォニア戦争
リヴォニア戦争（リヴォニアせんそう、）は、1558年から1583年、テッラ・マリアナ（中世リヴォニア、現在のエストニア、リヴォニア）の支配を巡り行なわれた戦争。モスクワ国家（モスクワ大公国、ロシア・ツァーリ国）、ポーランド・リトアニア連合、スウェーデン王国が、リヴォニアを主戦場にし戦った。1557年（リヴォニア帯剣騎士団が加盟）、リヴォニア連盟とポーランド・リトアニア連合（後のポーランド・リトアニア共和国）が相互安全保障条約を結び、イヴァン雷帝は、リヴォニアによるロシアへの敵対行為とみなし、ロシアがリヴォニア帯剣騎士団領に侵攻し開戦した。
Livländska kriget
Livländska kriget var ett krig som utkämpades i olika etapper mellan 1558 och 1583 mellan Ryssland och en blandad koalition bestående av Danmark-Norge, Sverige och Polen-Litauen. Kriget gällde kontrollen över Livland (dagens Estland och Lettland) i Baltikum.
Livländischer Krieg
Der Livländische Krieg von 1558 bis 1583, auch als Erster Nordischer Krieg bezeichnet, war der erste einer Reihe kriegerischer Konflikte zwischen Schweden, Polen-Litauen, Dänemark und dem Zarentum Russland um die Vorherrschaft im Ostseeraum.
Лівонская вайна
Лівонская вайна, Інфлянцкая вайна (1558—1583), вайна, якая вялася паміж Маскоўскай дзяржавай з аднаго боку, і Лівонскім ордэнам, Вялікім Княствам Літоўскім (потым Рэччу Паспалітай), Швецыяй з другога боку за кантроль над Лівоніяй.
מלחמת ליבוניה
מלחמת ליבוניה (ברוסית: Ливонская война) הייתה מלחמה בין רוסיה הצארית וקואליציות משתנות של מדינות שכנות, בה ניסתה רוסיה להשתלט על שטחים לאורך חוף הים הבלטי. המלחמה התחוללה בשנים 1558–1583 והסתיימה בלי שרוסיה הצליחה להשיג את מטרותיה.
Războiul Livonian
Războiul Livonian (1558–1583) a fost purtat pentru controlul asupra Vechii Livonii (în teritoriul actual al Estoniei și Letoniei), când Țaratul Rusiei s-a confruntat cu o coaliție fluctuantă formată din Danemarca–Norvegia, Regatul Suediei și cu Uniunea (mai întâi personală, devenită pe parcursul războiului statală) dintre Marele Ducat al Lituaniei și Regatul Poloniei.
Liivinmaan sota
Liivinmaan sota käytiin vuosina 1558–1583 Liivinmaan eli nykyisten Viron ja Latvian alueen hallinnasta. Sota alkoi Liivinmaan liiton ja Venäjän välisenä sotana, mutta siihen osallistuivat myöhemmin myös Puola-Liettua, Ruotsi ja Tanska-Norja. Sota päättyi Liivinmaan liiton hajoamiseen ja sen alueen jakamiseen muiden Itämeren valtioiden kesken. Vaikka Liivinmaan sota päättyikin vuonna 1583, sen ääripää ulotetaan joskus vuoteen 1629 tai jopa vuoteen 1661.
Livonska vojna
Livonska vojna (1558–1583) je bila vojna za oblast v Stari Livoniji, sedanji Estoniji in Latviji. V vojni se je Carska Rusija vojskovala z različnimi koalicijami Danske-Norveške, Švedske ter Velike litovske kneževine in Kraljevine Poljske, kasneje Republike obeh narodov.
Ливонска война
Ливонската война (1558 – 1583) е военен конфликт между Русия и нейните северозападни съседи за контрол над днешната територия на Естония и Латвия, известна в миналото като Велика Ливония.
Prima guerra del nord
La prima guerra del nord o guerra di Livonia (1558 – 1583) vide le truppe russe invadere la Livonia: si trattò di un conflitto combattuto dal Regno russo contro la Confederazione polacco-lituana, alleata a Regno di Danimarca e Impero svedese, il cui scopo era l'ottenimento della supremazia nel Mar Baltico. Le coste della Livonia (in gran parte l'attuale Lettonia) avevano per i russi un valore strategico per i commerci con l'est europeo a causa delle isole del Baltico.
리보니아 전쟁
리보니아 전쟁은 1558년부터 1583년까지 스웨덴, 폴란드-리투아니아 연방, 루스 차르국, 덴마크-노르웨이가 리보니아를 놓고 벌인 전쟁이다.
Лівонська війна
Ліво́нська війна́ — у 1558–1583 роках велика війна східноєвропейських і скандинавських держав за контроль над Лівонією. Велася на території сучасних Естонії, Латвії, Білорусі та Росії. Учасниками війни були Московія, Лівонія, Литва (з 1569 року — Річ Посполита), Данія, а також Швеція.
جنگ لیوونی
جنگ لیوونی (۱۵۵۸-۱۵۸۳) به خاطر دست یابی بر کنترل لیوونی، منطقه‌ای قدیمی در لتونی و استونی کنونی، در گرفت. این جنگ هنگامی آغاز شد که ارتش روسیه تزاری در برابر ائتلافی از دانمارک-نروژ، پادشاهی سوئد و اتحادیه دوک نشین بزرگ لیتوانی و پادشاهی لهستان قرار گرفت.
Guerra da Livônia
A Guerra da Livônia (português brasileiro) ou Guerra da Livónia (português europeu) de 1558–1582 foi um longo conflito militar entre a Rússia Czarista e a coalizão da Dinamarca, Grão-Ducado da Lituânia, Reino da Polônia (mais tarde República das Duas Nações) e a Suécia pelo controle da Livônia Maior (o atual território da Estônia e da Letônia).
Guerra de Livònia
La Guerra de Livònia de 1558 a 1583, també coneguda amb el nom de Primera Guerra del Nord, fou el primer d'una sèrie de conflictes bèl·lics entre Suècia, Polònia, Dinamarca i Rússia per la preponderància a l'espai del Bàltic.
Livonya Savaşı
Livonya Savaşı 1558–1582 yılları arasında Rusya Çarlığı ile Danimarka, Litvanya Grandüklüğü, Lehistan Krallığı ve İsveç Krallığı'ndan oluşan bir koalisyon arasında yapılmış uzun süreli bir savaştır.
Chiến tranh Livonija
Chiến tranh Livonija (, , , , ) là thời kì xung đột để giành quyền kiểm soát Terra Mariana. Đây là sự kiện lớn nhất với địa bàn rộng nhất Âu châu thế kỷ XVI, cuốn theo hàng loạt liệt cường vào chiến sự và gây tác động mạnh mẽ đến xu thế chính trị các quốc gia Công giáo.
Guerre de Livonie
La guerre de Livonie est un conflit militaire qui a opposé de 1558 à 1583 la Russie à une alliance formée du Danemark, de la Suède, du grand-duché de Lituanie et du royaume de Pologne (les deux derniers fusionnant en 1569 pour former une fédération). L'objectif était la prise de contrôle de la Confédération livonienne correspondant aux actuelles Estonie et Lettonie.
Wojny inflanckie
Wojny inflanckie lub dominium Maris Baltici (pol. "władztwo Morza Bałtyckiego") – seria konfliktów politycznych i zbrojnych w okresie od 1558 do 1583 roku między państwem polsko-litewskim (od 1569 roku Rzeczpospolitą Obojga Narodów), a Szwecją, Danią i Carstwem Rosyjskim o panowanie na morzu i ziemie zakonu inflanckiego (do 1525 roku gałąź zakonu krzyżackiego).
Livonian War
The Livonian War (1558–1583) was fought for control of Old Livonia (in the territory of present-day Estonia and Latvia), when the Tsardom of Russia faced a varying coalition of the Dano-Norwegian Realm, the Kingdom of Sweden, and the Union (later Commonwealth) of the Grand Duchy of Lithuania and the Kingdom of Poland.
Guerra livonia
La guerra livonia de 1558-1583 fue un conflicto militar muy largo entre Dinamarca, Polonia, Rusia y Suecia para controlar la región histórica de Livonia, actuales Estonia y Letonia.
Livonská válka
Livonská válka byla sérií navazujících válečných konfliktů, vedených v letech 1558 až 1583 o území Livonsko. Jejími účastníky byly na jedné straně moskevský stát za vlády Ivana IV. Hrozného, jehož cílem bylo získat přístup k Baltu, na straně druhé nejprve livonský řád, později se přidala Litva, Polsko a nakonec Švédsko. Do konfliktu zasahovaly také další strany jako Dánsko nebo osmanská říše, během diplomatických jednání se setkáme také se zástupci papežského stolce nebo benátskými diplomaty.
Den livlandske krig
Den livlandske krig fra 1558–1582 var en langvarig militær konflikt mellem Zar-Rusland og en vekslende koalition af Danmark, storfyrstendømmet Litauen, kongedømmet Polen (senere Polen-Litauen) og Sverige om kontrollen over Livland.
الحرب الليفونية
الحرب الليفونية (1558 - 1583) خيضت من أجل السيطرة على ليفونيا قديمة الواقعة حالياً في أرضي استونيا ولتفيا عندما حاربت روسيا القيصرية تحالفاً متفاوتةً من الدنمارك-النرويج، ومملكة السويد، واتحاد (لاحقاً كومنولث) دوقية لتوانيا الكبرى ومملكة بولندا.
Molotov–Ribbentrop-paktum
A német–szovjet megnemtámadási szerződés (közismertebb elnevezéssel Molotov–Ribbentrop-, kevésbé elterjedt kifejezéssel Hitler–Sztálin-paktum) Moszkvában 1939. augusztus 23-án Vjacseszlav Molotov szovjet és Joachim von Ribbentrop német külügyminiszterek által aláírt megállapodás. A szerződéshez csatolt titkos záradékban megállapodtak Európa keleti térségeinek érdekszférákra történő felosztásáról.
Molotov-Ribbentroppact
Het Molotov-Ribbentroppact (officieel het Niet-aanvalsverdrag tussen Duitsland en de Sovjet-Unie; Duits: "Nichtangriffsvertrag zwischen Deutschland und der Union der Sozialistischen Sowjetrepubliken"; Russisch: Договор о ненападении между Германией и Советским Союзом, "Dogovor o nenapadenii mezjdoe Germanijej i Sovetskim Sojoezom") was een niet-aanvalsverdrag tussen nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie, gedateerd op 23 augustus 1939, maar eigenlijk ondertekend te Moskou in de vroege uren van 24 augustus, genoemd naar de ondertekenaars, de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Joachim von Ribbentrop en zijn Sovjetcollega Vjatsjeslav Molotov. De overeenkomst bevat slechts 280 woorden, maar heeft een geheim gehouden aanhangsel.
Споразум Рибентроп—Молотов
Споразум Рибентроп—Молотов (службени назив: Споразум о ненападању између Немачке и Савеза Совјетских Социјалистичких Република) је био споразум о ненападању између Трећег рајха и Совјетског Савеза. Потписан је 23. августа 1939. године у Москви од стране совјетског министра спољних послова Вјачеслава Молотова и немачког министра спољних послова Јоахима фон Рибентропа. Међусобни споразум о ненападању био је на снази до почетка Операције Барбароса 22. јуна 1941. године када је Немачка напала СССР.
Molotov–Ribbentrop-pakten
Molotov–Ribbentrop-pakten var en icke-angreppspakt mellan Sovjetunionen och Tyskland. Pakten undertecknades den 23 augusti 1939 i Moskva av ländernas utrikesministrar, Vjatjeslav Molotov och Joachim von Ribbentrop, efter kort och intensiv diplomati. Ledarna i de båda länderna, Josef Stalin och Adolf Hitler, medverkade direkt genom telex och personligen, både vid utformningen av fördraget och i efterföljande justeringar. Pakten innebar ett icke-aggressionsavtal staterna emellan, men inbegrep även i hemlighet en uppdelning av Östeuropa i intressesfärer. Molotov–Ribbentrop-pakten gav ett slags klartecken för andra världskriget, eftersom pakten tillät Tyskland och Sovjetunionen att anfalla länder mellan dem utan att den andra parten i pakten blandade sig i det, så länge man höll sig innanför de uppgjorda gränserna för intressesfärer. Andra världskriget startade också en vecka senare då Tyskland anföll Polen i gryningen den 1 september.
Deutsch-sowjetischer Nichtangriffspakt
Der deutsch-sowjetische Nichtangriffspakt (vollständige Bezeichnung: "Nichtangriffsvertrag zwischen Deutschland und der Union der Sozialistischen Sowjetrepubliken") oder nach den Unterzeichnern Molotow-Ribbentrop-Pakt genannt ist auch als Hitler-Stalin-Pakt bekannt. Er war ein Vertrag zwischen dem Deutschen Reich und der Sowjetunion, der am 24. August 1939 (mit Datum vom 23. August 1939) in Moskau vom Reichsaußenminister Joachim von Ribbentrop und dem sowjetischen Volkskommissar für Auswärtige Angelegenheiten Wjatscheslaw Molotow in Anwesenheit Josef Stalins (als KPdSU-Generalsekretär de facto Führer der Sowjetunion) und des deutschen Botschafters Friedrich-Werner Graf von der Schulenburg unterzeichnet und publiziert wurde. Der Pakt garantierte dem Deutschen Reich die sowjetische Neutralität für den vorbereiteten Angriff auf Polen und den Fall eines möglichen Kriegseintritts der Westmächte.
Пакт Молатава — Рыбентропа
Дагавор аб ненападзе падпісаны 23 жніўня 1939 года ў Маскве наркамам замежных спраў СССР В. Молатавым і міністрам замежных спраў Германіі І. Рыбентропам на 10 гадоў, да дагавора быў прыкладзены «Сакрэтны дадатковы пратакол», які размежаваў сферы ўзаемных інтарэсаў СССР і нацысцкай Германіі ва Усходняй Еўропе.
മൊളോട്ടൊഫ്–റിബൻത്രോപ് ഉടമ്പടി
1939ൽ സോവ്യറ്റ് യൂനിയൻ വിദേശകാര്യമന്ത്രി മൊളോട്ടൊഫ് വിച്സ്ലാവും നാസി ജർമനിയുടെ വിദേശകാര്യമന്ത്രി യോഹിം ഫോൻ റിബൻത്രോപും ഒപ്പിട്ട സമാധാന കരാറാണ് മൊളോട്ടൊഫ്–റിബൻത്രോപ് ഉടമ്പടി.1941ൽ ജർമനിയുടെ സോവ്യറ്റ് യൂന്യൻ അധിനിവേശത്തോടെ കരാർ തകർന്നു. 1939 ഓഗസ്റ്റ് 23 ന് മോസ്കോയിൽ ജർമ്മൻ വിദേശകാര്യമന്ത്രി ജോചിം വോൺ റിബെൻട്രോപ്പും സോവിയറ്റ് വിദേശകാര്യ മന്ത്രി വ്യാസെസ്ലാവ് മൊളോടോവും ഒപ്പുവച്ചു. ജർമ്മനിയും സോവിയറ്റ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കുകളുടെ യൂണിയനും തമ്മിലുള്ള അധിനിവേശ ഉടമ്പടി എന്ന് ഔദ്യോഗികമായി അറിയപ്പെട്ടു.
הסכם ריבנטרופ–מולוטוב
הסכם רִיבֶּנְטְרוֹפּ–מוֹלוֹטוֹב (נקרא גם הסכם האי-תוקפנות הגרמני/נאצי-סובייטי או הסכם היטלר–סטלין) הוא הסכם בין ברית המועצות לבין גרמניה הנאצית, שנחתם במוסקבה ערב מלחמת העולם השנייה. ההסכם כלל שני חלקים: החלק הראשון היה חוזה כלכלי בהיקף כספי של 200 מיליון רייכסמארק, שנחתם ב-19 באוגוסט 1939, לפיו התחייבה גרמניה למכור ציוד, מכונות ומוצרים לברית המועצות, תמורת אספקת מצרכי מזון וחומרי גלם. החלק השני שנחתם ב-23 באוגוסט 1939 היה הסכם אי-תוקפנות בין שתי המדינות לתקופה של 10 שנים, לפיו הן התחייבו שלא לתקוף זו את זו, ולא לסייע לאחרים לעשות זאת. בנוסף לשני החלקים הגלויים, כלל ההסכם נספח סודי, שעסק בחלוקת תחומי ההשפעה של שתי המדינות במזרח אירופה. נציגי שתי המדינות לחתימה על ההסכם היו שר החוץ הגרמני, יואכים פון ריבנטרופ, ושר החוץ הסובייטי, ויאצ'סלב מולוטוב.
Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης
Ο όρος Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης ή Σύμφωνο Μολότωφ - Ρίμπεντροπ (επίσημα: Γερμανοσοβιετική Συνθήκη) χαρακτηρίζει το σύμφωνο μη επίθεσης που υπέγραψαν στις 23 Αυγούστου 1939 στη Μόσχα ο Υπουργός Εξωτερικών της ναζιστικής Γερμανίας Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ ("Joachim von Ribbentrop") και ο Υπουργός Εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης, Βιατσεσλάβ Μιχάηλοβιτς Μόλοτοφ ("Вячесла́в Миха́йлович Мо́лотов"). Την συνθήκη αυτή επικύρωσε το Ανώτατο Σοβιέτ, οκτώ ημέρες μετά, στις 31 Αυγούστου.
Pactul Ribbentrop-Molotov
Pactul Ribbentrop-Molotov, cunoscut și ca "Pactul Stalin-Hitler", a fost un tratat de neagresiune încheiat între Uniunea Sovietică și Germania nazistă, semnat la Moscova, la 23 august 1939 de șeful guvernului și ministrul de externe a URSS Viaceslav Molotov și ministrul de externe german Joachim von Ribbentrop, în prezența lui Stalin.
Договор о ненападении между Германией и Советским Союзом
Догово́р о ненападе́нии ме́жду Герма́нией и Сове́тским Сою́зом (; также известен как пакт Мо́лотова-Ри́ббентропа) — межправительственное соглашение, подписанное 23 августа 1939 года главами ведомств по иностранным делам Германии и Советского Союза. СССР был предпоследним государством, подписавшим подобный двусторонний документ с Германией (после Польши, Великобритании, Франции, Литвы, Латвии и Эстонии, и перед Турцией).
Molotov–Ribbentrop-sopimus
Molotov–Ribbentrop-sopimus (, ) (myös Hitlerin–Stalinin sopimus) oli Saksan ja Neuvostoliiton välinen hyökkäämättömyyssopimus, joka solmittiin 23. elokuuta 1939. Sopimus sai nimensä maiden ulkoministereistä Joachim von Ribbentropista ja Vjatšeslav Molotovista, jotka allekirjoittivat sopimuksen.
Pakt Ribbentrop-Molotov
Pakt Ribbentrop-Molotov (tudi pakt Hitler-Stalin), poimenovan po zunanjih ministrih, je pakt o nenapadanju med nacistično Nemčijo pod vodstvom Hitlerja in komunistično Sovjetsko zvezo pod vodstvom Stalina, ki so ga podpisali 23. avgusta 1939 v Moskvi. Sporazum o nenapadanju je trajal do Operacije Barbarossa 22. junija 1941, ko je Nemčija vdrla na ozemlje Sovjetske zveze.
Пакт Рибентроп-Молотов
Пактът за ненападение между Германия и Съветския съюз (; ), известен също като Пакт Молотов – Рибентроп, е споразумение за ненападение с решаващи исторически последици между СССР и Германия, сключено в Москва на 23 август 1939 г.
Patto Molotov-Ribbentrop
Il trattato di non aggressione fra il Reich Tedesco e l'Unione delle Repubbliche Socialiste Sovietiche, comunemente chiamato patto Molotov-Ribbentrop o patto Hitler-Stalin, fu un patto di non aggressione di durata decennale stipulato a Mosca il 23 agosto 1939 fra la Germania nazista e l'Unione Sovietica e firmato rispettivamente dal ministro degli Esteri sovietico Vjačeslav Molotov e dal ministro degli Esteri tedesco Joachim von Ribbentrop.