adithya7/xlel_wd_dictionary huggingface dataset:
Ión felkelés
Az ión felkelés alatt az i. e. 499–493 közötti, a perzsa uralom elleni görög lázadásokat kell érteni, melyek Iónia, Aiolisz, Dórisz, Kária és Küprosz (Ciprus) területén törtek ki. Ezek egyik fő oka az volt, hogy a városokban Arisztagorasz és Hisztiaiosz türannoszok uralma perzsa támogatásra épült. Iónia városait még i. e. 540-ben elfoglalták a perzsák, és a térség a birodalom egyik szatrapiájának része lett. I. e. 499-ben Arisztagorasz a király hatalmát kívánta megerősíteni, ezért Artaphernésszel hadjáratba indult Naxosz megerősített erődje ellen, de végül elbuktak. Arisztagorasz attól félve, hogy elveszti türannoszi pozícióját, felkelést szított korábbi ura, I. Dárajavaus perzsa király ellen.
Ionische Opstand
Ionische Opstand is de naam die gewoonlijk gegeven wordt aan de initiële fase die voorafgaat aan de Perzische Oorlogen.
Јонски устанак
Јонски устанак (499. п. н. е. - 494. п. н. е.), изазван је акцијама Аристагоре, владара Милета. То је био први већи сукоб Грка и Персијанаца. Тиме су почели Грчко-персијски ратови.
Joniska upproret
Joniska upproren utlöstes genom handlingar av Aristagoras, tyrann över den joniska staden Miletos i slutet av 500- och början av 400-talet f.Kr. De blev den första större konflikten mellan Grekland och Persien, då de flesta av de grekiska städer, som hade ockuperats av perserna i Mindre Asien och Cypern reste sig mot det persiska styret och kriget varade från 499 till 493 f.Kr. Jonerna upplevde inledande framgångar, bland annat i och med plundringen av Sardis, men det efterföljande persiska motanfallet av både kavalleri och flotta var för starkt och jonerna besegrades i det avgörande slaget vid Lade utanför Miletos kust 494 f.Kr.
Ionischer Aufstand
Als Ionischer Aufstand wird die Rebellion der kleinasiatischen und zyprischen Griechen gegen die persische Oberherrschaft bezeichnet. Er begann 500/499 v. Chr. und endete mit einem Sieg der Perser in der Seeschlacht bei Lade 494 v. Chr.
המרד האיוני
בשנת 500 לפנה"ס התמרדו הערים היווניות שבאיוניה (חופה המערבי של אסיה הקטנה) כנגד שלטון האימפריה הפרסית. המורדים נחלו הצלחה בתחילת דרכם, ואף כבשו את העיר סרדיס, בירת אסיה הקטנה, אך הפרסים הצליחו להביס אותם לבסוף ולסיים את המרד בשנת 494 לפנה"ס עם כיבושה ושריפתה של מילטוס, החשובה שבערי האיונים.
Ιωνική Επανάσταση
Η Ιωνική Επανάσταση (500/499 π.Χ. - 494 π.Χ.), και οι σχετικές επαναστάσεις στην Αιολίδα, στη Δωρίδα, στην Κύπρο και στην Καρία ήταν στρατιωτικές εξεγέρσεις πολλών περιοχών της Μικράς Ασίας κατά της περσικής κυριαρχίας και έληξαν με την αποφασιστική νίκη των Περσών και την κατάπνιξη της εξέγερσης. Αιτία της επανάστασης ήταν η δυσαρέσκεια των κατοίκων των ιωνικών πόλεων εναντίον των τυράννων, τους οποίους οι Πέρσες διόριζαν κυβερνήτες στις ιωνικές πόλεις, και οι μεμονωμένες ενέργειες δύο τυράννων από την Μίλητο· του Ιστιαίου και του Αρισταγόρα. Οι πόλεις της Ιωνίας είχαν υποταχθεί στους Πέρσες το 547/6 π.Χ. και από τότε διοικούνταν από ντόπιους τυράννους διορισμένους από τον σατράπη στις Σάρδεις. Το 499 π.Χ. ο τότε τύραννος της Μιλήτου, Αρισταγόρας, με στόχο να ενισχύσει την θέση του, ξεκίνησε με την υποστήριξη του σατράπη Αρταφέρνη μια εκστρατεία εναντίον της Νάξου. Η πολιορκία της Νάξου απέτυχε και για να αποφύγει μια πιθανή απομάκρυνσή του από την ηγεσία της Μιλήτου, ο Αρισταγόρας κήρυξε στην πόλη του δημοκρατία, προκάλεσε την πτώση άλλων τυράννων σε πόλεις της Ιωνίας και υποκίνησε έναν γενικό ξεσηκωμό των Ιώνων εναντίον της περσικής κυριαρχίας.
Ионийское восстание
Ионийское восстание (499—493 гг. до н. э.) — восстание греческих городов в Ионии (Малая Азия) против Персидской империи, ставшее началом греко-персидских войн. Восстание было вызвано недовольством жителей восточного побережья Эгейского моря и Кипра властью персов. Инициаторами восстания стали тираны Милета Гистией и Аристагор.
Йонийско въстание
Йонийското въстание () е бунт на малоазийските и кипърските гърци по време на персийското управление, което трае между 499 и 493 г. пр. Хр. Основната причина за недоволство е тиранията на Персия, особено действията на двама тирани от Милет, Хистией и Аристагор.
Rivolta ionica
La rivolta ionica e le ribellioni associate avvenute in Eolide, in Doride, a Cipro e in Caria, furono sollevazioni militari in diverse regioni dell'Asia Minore contro il dominio persiano e durarono dal 499 a.C. al 493 a.C. La causa della ribellione fu l'insoddisfazione delle città greche dell'Asia Minore nei confronti dei tiranni nominati dalla Persia per dominarle, oltre che le azioni dei due tiranni di Mileto, Istieo ed Aristagora. Le città della Ionia erano state conquistate dalla Persia intorno al 540 a.C. e, successivamente, erano state governate da tiranni provenienti dall'Asia Minore, ma nominati dal satrapo persiano di Sardi. Nel 499 a.C. l'allora tiranno di Mileto, Aristagora, lanciò una spedizione congiunta con il satrapo persiano Artaferne per conquistare Nasso, nel tentativo di rafforzare la sua posizione nella stima del Gran Re. La missione fallì ed avvertendo la sua imminente destituzione dal ruolo di tiranno Aristagora scelse di incitare tutta la Ionia a ribellarsi contro il re persiano Dario il Grande.
Іонійське повстання
Іоні́йське повста́ння  — повстання грецьких міст в Іоніі (Мала Азія) проти Перської імперії, що тривало у 500 - 494 рр. до н. е.
شورش ایونیان
شورش ایونیان و شورش‌های مرتبط در آئولیس، دوریس، قبرس، و کاریا، یک شورش نظامی علیه سلطهٔ ایرانی‌ها در آسیای کوچک بود، که از ۴۹۹ تا ۴۹۳ پیش از میلاد دیرپایید. دلیل اصلی این ناآرامی‌ها، نارضایتی شهرهای یونانی در آسیای کوچک از حاکمان ستمگری بود که ایرانیان برگمارده بودند، به خصوص دو ستمگر میلتوسی، هیستیائوس و آریستاگوراس. شهرهای ایونیا در سال ۵۴۰ پیش از میلاد توسط ایرانی‌ها فتح شدند، و سپس حاکمانی بومی که توسط ساتراپ‌های ایرانی در سارد تعیین می‌شدند، بر آن‌ها حکم می‌راندند. در ۴۹۹ پیش از میلاد حاکم میلتوس، آریستاگوراس، حملهٔ مشترکی را با مگاباتس سردار ایرانی، و تحت نظارت ساتراپ ایرانی لیدی آرتافرنه یکم، برای فتح جزیرهٔ ناکسوس انجام داد تا موقعیت خود را مستحکم کند. مأموریت به سختی شکست خورد و آریستاگوراس که موقعیت خود را متزلزل می‌دید، شهرهای ایونیا را علیه داریوش بزرگ، شاهنشاه ایران، شوراند.
伊奥尼亚起义
伊奧尼亞起義为古希腊时期前499年-前493年在伊奧尼亞、多里斯、賽普勒斯、卡里亚、愛奧利亞發生的一場起義，为小亞細亞地区居民在米利都僭主阿里斯塔格拉斯鼓動反抗波斯统治的抵抗運動。這個不成功起義的文字描述，主要來自古希臘作家希羅多德的記述詩《歷史》第五卷。起義的落幕過程放在第六卷。這期間前後發生過：
Revolta Jônica
A revolta jônica, e as conturbações em Eólia, Hexápole Dórica , Chipre e Cária, foram rebeliões militares em várias regiões gregas da Ásia Menor contra o domínio persa, com duração de 499 a No coração da rebelião estava a insatisfação das cidades gregas da Ásia Menor com os tiranos nomeados pela Pérsia para governá-las, juntamente com as ações individuais de dois tiranos de Mileto, Histieu e Aristágoras . As cidades da Jônia foram conquistadas pela Pérsia por volta de 540 a.C., e posteriormente foram governadas por tiranos nativos nomeados pelo sátrapa persa em Sárdis. Em 499 a.C., o tirano de Mileto, Aristágoras, lançou uma expedição conjunta com o sátrapa persa Artafernes para conquistar Naxos, em uma tentativa de robustecer sua posição. A missão foi um desastre, e sentindo sua iminente remoção como tirano, Aristágoras escolheu incitar toda a Jônia a rebelar-se contra o rei persa Dario, o Grande .
Revolta Jònica
La revolta Jònica fou un conflicte armat entre els països de l'Àsia Menor i Xipre contra l'Imperi Persa, que va representar un episodi decisiu de la confrontació entre grecs i perses. Els habitants del sud-est d'Europa i sud-oest d'Àsia es van revoltar contra els dictadors perses que havien ocupat el seu territori. Aquest conflicte s'inicià l'any 499 aC, impulsat per Aristàgores, tirà de Milet, i acabà amb la derrota grega l'any 494 aC. Aquesta rebel·lió fou tan destacable perquè va ser el primer conflicte a gran escala entre Grècia i L'Imperi Persa, ja que els jònics van demanar ajuda a Atenes i Erètria.
Det joniske opprøret
Det joniske opprøret ble utløst av handlingene til Aristagoras, tyrannen i den joniske byen Miletos på slutten av det 6. århundre f.Kr. og på begynnelsen av det 5. århundre f.Kr.. Det utgjorde den første betydelige konflikten mellom Hellas og Persia. De fleste greske byer som var okkupert av perserne i Anatolia og Kypros gjorde opprør mot sine persiske undertrykkere. Krigen varte fra 499 til 494 f.Kr. Jonerne lyktes i å plyndre Sardis, men det persiske motangrepet var for sterkt og jonerne ble avgjørende beseiret ved Lade utenfor kysten av Miletos i 494 f.Kr.
Ioniese Opstand
Die Ioniese Opstand, en gepaardgaande opstande in Aeolis, Doris, Siprus en Karië, was militêre opstande deur verskillende kusstreke van Klein-Asië teen die Persiese bewind, wat geduur het van 499 v.C. tot 493 v.C.. Die kernoorsaak van die rebellie was die ontevredenheid van die Griekse stede van Klein-Asië met die tiranne wat deur Persië oor hulle aangestel is, benewens die individuele optrede van twee Milesiaanse tiranne, Histiaeus en Aristagoras.
Pemberontakan Ionia
Pemberontakan Ionia dan pemberontakan berkaitan di Aiolis , Doris , Cyprus , dan Karia , adalah pemberontakan tentera oleh beberapa kawasan di Asia Kecil terhadap kekuasaan Parsi , dan berlangsung dari tahun 499 SM sampai 493 SM . Penyebab pemberontakan ialah ketidakpuasan bandar - bandar Yunani di Asia Kecil terhadap para tiran yang dilantik oleh Parsi untuk memimpin mereka , juga kemarahan terhadap tindakan individu oleh dua tiran Miletos , iaitu Histiaios dan Aristagoras . Bandar - bandar Ionia sendiri ditawan oleh Parsi sekitar tahun 540 SM , dan sejak itu diperintah oleh diktator , yang dicadangkan oleh satrap Parsi di Sardis . Pada tahun 499 SM , zalim Miletos , Aristagoras , melancarkan ekspedisi gabungan bersama satrap Parsi , Artaphernes , untuk menakluk Naxos , dengan tujuan menaikkan kedudukannya . Misi tersebut gagal , dan merasa bahawa dia akan dipecat , Aristagoras memilih untuk menghasut seluruh Ionia untuk memberontak menentang maharaja Parsi , Darius yang Agung .
Révolte de l'Ionie
La révolte de l'Ionie représente un épisode décisif vers la confrontation entre Grecs et Perses que sont les guerres médiques. Elle a pour origine la volonté de Darius I de contrôler les sources d'approvisionnement en blé et en bois de construction navale de la Grèce. Pour cela il doit s'attaquer, avec l'aide de contingents grecs ioniens, dans un premier temps aux Scythes, qui avaient fondé un puissant empire dans le territoire qui correspond aujourd'hui à la Russie méridionale et dont les relations commerciales avec les Grecs étaient fructueuses et actives. Il y a sans doute aussi la volonté de contrôler la route du commerce de l'or, extrait des monts Oural ou de Sibérie et dont les Scythes faisaient grand commerce. Certes l'expédition contre les Scythes est un échec, ceux-ci appliquant la technique de la terre brûlée devant l'armée perse. L'armée perse échappe même au désastre et à l'encerclement grâce à la loyauté du contingent grec qui garde le pont sur le Danube ("Ister").
Iónske povstanie
Iónske povstanie bolo protiperzské povstanie iónskych sídiel v Malej Ázii, ktoré sa odohralo v rokoch 500 až 494 pred Kr. Na čele povstania stálo mesto Milét a pomoc, ktoré povstaniu poskytli Atény, bola príčinou grécko-perzských vojen. Povstanie skončilo porážkou povstalcov v bitke pri Ladé.
Powstanie jońskie
Powstanie jońskie (w latach 499–494 p.n.e.) – rewolta związku miast greckich w Azji Mniejszej przeciwko panowaniu perskiemu. Zostało krwawo stłumione przez Dariusza I Wielkiego po zdobyciu Miletu w roku 494 p.n.e.
Ionian Revolt
The Ionian Revolt, and associated revolts in Aeolis, Doris, Cyprus and Caria, were military rebellions by several Greek regions of Asia Minor against Persian rule, lasting from 499 BC to 493 BC. At the heart of the rebellion was the dissatisfaction of the Greek cities of Asia Minor with the tyrants appointed by Persia to rule them, along with the individual actions of two Milesian tyrants, Histiaeus and Aristagoras. The cities of Ionia had been conquered by Persia around 540 BC, and thereafter were ruled by native tyrants, nominated by the Persian satrap in Sardis. In 499 BC, the tyrant of Miletus, Aristagoras, launched a joint expedition with the Persian satrap Artaphernes to conquer Naxos, in an attempt to bolster his position. The mission was a debacle, and sensing his imminent removal as tyrant, Aristagoras chose to incite the whole of Ionia into rebellion against the Persian king Darius the Great.
Revuelta jónica
La revuelta jónica representó un episodio decisivo de la confrontación entre griegos y persas. Fue impulsada por Aristágoras, el tirano de Mileto, en el año 499 a. C. Constituyó el primer conflicto a gran escala entre ciudades griegas y el Imperio persa. Muchas ciudades ocupadas por los persas en Asia Menor y Chipre se alzaron contra sus dominadores. Los insurrectos lograron tomar Sardes pero el contraataque persa condujo a la derrota definitiva tras la batalla naval de Lade y la ocupación de Mileto en el 494 a. C.
Iónské povstání
Iónské povstání bylo protiperské povstání iónských měst v Malé Asii, které se odehrálo v letech 500 až 494 př. n. l. V čele povstání stálo město Milét a pomoc, kterou povstání poskytly Athény, byla příčinou řecko-perských válek. Povstání skončilo porážkou povstalců v bitvě u Ladé.
الثورة الإيونية
الثورة الايونية 499 ق.م كانت حلقة حاسمة في سلسلة من المواجهات بين اليونانيين والفرس. قادها اريستارجوس طاغية مدينة ميليتوس. كان أول صراع بين المدن اليونانية وا الإمبراطورية الفارسية. الكثير من المدن التي احتلتها الفرس في آسيا الصغرى وقبرص ثارت ضد حكامها. نجح المتمردون في اتخاذ سرديس الفارسية ولكن الهجوم المضاد أدى إلى هزيمتهم نهائياً بعد المعركة البحرية.
กบฏไอโอเนีย
กบฏไอโอเนีย () เกิดขึ้นระหว่างปีที่ 499–493 ก่อนคริสตกาล เป็นการกบฏในภูมิภาคไอโอเนียของเอเชียน้อยต่อการปกครองของจักรวรรดิอะคีเมนิด (เปอร์เซีย) จุดเริ่มต้นมาจากการแต่งตั้งทรราชขึ้นปกครองชาวกรีกของชาวเปอร์เซียและการปลุกปั่นจากอริสตาโกรัส ผู้ปกครองไมลีตัส หลังอริสตาโกรัสนำทัพร่วมกับเปอร์เซียบุกเกาะนักซอสแต่ล้มเหลว อริสตาโกรัสซึ่งกลัวว่าตนจะถูกปลดออกจากตำแหน่งผู้ปกครองจึงปลุกปั่นให้ชาวกรีกในไอโอเนียก่อกบฏต่อจักรพรรดิดาไรอัสมหาราชแห่งเปอร์เซีย
Barbarossa hadművelet
A Barbarossa hadművelet (németül "Fall Barbarossa" vagy "Unternehmen Barbarossa", oroszul "Операция «Барбаросса»") a második világháború során a Harmadik Birodalom által a Szovjetunió ellen 1941. június 22-én indított támadó hadművelet fedőneve volt. Ez a hadművelet nem összekeverendő az egész keleti fronton vívott háborúval, mert amíg a Barbarossa hadművelet 1941 júniusától 1941 decemberéig tartott, addig a keleti front 1941 júniusától 1945 májusáig létezett, míg a szovjetek el nem foglalták Berlint.
Operatie Barbarossa
Operatie Barbarossa (Duits: "Unternehmen Barbarossa") was de codenaam voor de aanval van Duitsland op de Sovjet-Unie op 22 juni 1941 gedurende de Tweede Wereldoorlog. De militaire operatie was vernoemd naar keizer Frederik I Barbarossa van het Heilige Roomse Rijk, een van de leiders van de Derde Kruistocht. De operatie zelf duurde tot december 1941, maar de oorlog aan het oostfront die ermee was ingeluid, eindigde pas in mei 1945 en wel met de Duitse onvoorwaardelijke overgave aan de Sovjet-Unie en de andere geallieerden.
Операција Барбароса
Операција "Барбароса" () био је немачки кодни назив за инвазију нацистичке Немачке на Совјетски Савез током Другог светског рата. Операција је добила име по цару Светог римског царства Фридриху Барбароси.
バルバロッサ作戦
バルバロッサ作戦（バルバロッサさくせん、 、）は、第二次世界大戦中の1941年6月22日に開始された、ドイツ国によるソビエト連邦奇襲攻撃作戦の秘匿名称である。今日では独ソ戦序盤の戦闘の総称とされる場合もある。
Operation Barbarossa
Operation Barbarossa (, efter Fredrik I Barbarossa) var kodnamnet för Nazitysklands invasion av Sovjetunionen som inleddes den 22 juni 1941, under andra världskriget. Över 4,5 miljoner soldater från axelmakterna invaderade Sovjetunionen längs en 2 900 km lång front. Förutom det stora antalet trupper inblandade fanns också 600 000 motorfordon och 750 000 hästar. Planeringen för Operation Barbarossa inleddes den 18 december 1940; de hemliga förberedelserna och den militära operationen i sig varade nästan ett år, från vår till vinter 1941. Den sovjetiska krigsmakten stod emot Wehrmachts breda angrepp och Adolf Hitler besegrade inte Sovjetunionen. Sovjetunionens situation förblev dock svår även efter att offensiven stannat upp. Taktiskt sett hade tyskarna vunnit ett antal övertygande segrar och ockuperade några av de viktigaste ekonomiska områdena i landet, främst i Ukraina. Trots stora initiala framgångar nådde inte tyskarna sina anfallsmål och trycktes tillbaka från Moskva. Tyskland och dess allierade kunde därefter inte igångsätta en samtidig offensiv längs hela den sovjetisk-tyska fronten.
Unternehmen Barbarossa
Unternehmen Barbarossa (ursprünglich Fall Barbarossa) war der Deckname des nationalsozialistischen Regimes für den Überfall der Wehrmacht auf die Sowjetunion am 22. Juni 1941 im Zweiten Weltkrieg. Er eröffnete den Deutsch-Sowjetischen Krieg.
План Барбароса
«Барбароса» (Дырэктыва № 21. План «Барбароса», ) — кодавая назва плана вайны Германіі супраць СССР, прынятага ў снежні 1940. Распрацоўка плана «Барбароса» пачалася 21 ліпеня 1940 года. План, канчаткова распрацаваны пад кіраўніцтвам генерала Ф. Паўлюса, быў зацверджаны 18 снежня 1940 дырэктывай Вярхоўнага галоўнакамандуючага вермахта. Прадугледжваўся вокамгненны разгром асноўных сіл Чырвонай Арміі на захад ад рэк Дняпро і Заходняя Дзвіна, у далейшым вызначалася захапіць Маскву, Ленінград і Данбас з наступным выхадам на лінію Архангельск — Горкі — Астрахань.
ഓപ്പറേഷൻ ബാർബറോസ
രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിന്റെ സമയത്ത് സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ ആക്രമിക്കാൻ ജർമ്മനി തയ്യാറാക്കിയ പദ്ധതിയുടെ രഹസ്യനാമമാണ് ഓപ്പറേഷൻ ബാർബറോസ. അച്ചുതണ്ട് ശക്തികളുടെ കീഴിലുള്ള നാലു ലക്ഷത്തോളം വരുന്ന സൈനികർ റഷ്യയുടെ സൈനിക അതിർത്തിയിലേക്ക് ആക്രമണം നടത്തി.
מבצע ברברוסה
מבצע ברברוסה (בגרמנית: Unternehmen Barbarossa) הוא שם הקוד שניתן לתוכנית המבצעים, שהוכנה על ידי המטה הכללי של הצבא הגרמני, למלחמה נגד ברית המועצות ולכיבוש שטחה על ידי צבאות גרמניה הנאצית ובעלות בריתה במלחמת העולם השנייה. מטרת המבצע הייתה להכניע את ברית המועצות באמצעות השמדת כוחות הצבא האדום, כיבוש מרכזי השלטון של ברית המועצות, והשתלטות על משאביה הכלכליים והתעשייתיים. תוכנית המבצע קבעה שיש להשיג יעדים שאפתניים אלו תוך כארבעה חודשים בלבד, לפני כניסת החורף של שנת 1941, באמצעות שורת מבצעי בזק צבאיים.
Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα
nan
Operațiunea Barbarossa
Operațiunea Barbarossa (în germană "Unternehmen Barbarossa") a fost numele de cod secret acoperitor folosit de conducerea Germaniei naziste pentru operația militară de invadare a Uniunii Sovietice în timpul celui de-al Doilea Război Mondial, acțiune începută la 22 iunie 1941. Scopul inițial al operațiunii a fost cucerirea Rusiei Europene și a Ucrainei până la Arhanghelsk în nord și Astrahan în sud. Se presupune că eșecul Operațiunii Barbarossa a dus, în cele din urmă, la înfrângerea Germaniei naziste, fiind un punct de cotitură pentru soarta celui de Al Treilea Reich condus de Adolf Hitler. Frontul de răsărit care a fost deschis prin această operațiune avea să devină cel mai mare teatru de lupte al celui de Al Doilea Război Mondial. Pe acest front s-au purtat unele dintre cele mai mari și violente bătălii, cu uriașe pierderi de vieți omenești, în condiții cumplite atât pentru germani cât și pentru sovietici. Numele de cod al operațiunii vine de la numele împăratului romano-german Frederic Barbarossa (1122 - 1190) al Sfântului Imperiu Roman.
Операция «Барбаросса»
Операция «Барбаро́сса» (Директива № 21. План «Барбаросса»; , "в честь короля Германии и императора Священной Римской империи Фридриха I Штауфена по прозвищу Барбаросса") — разработанный в декабре 1940 — июне 1941 годов стратегический план нападения нацистской Германии на СССР и одноимённая военная операция, осуществлявшаяся в соответствии с этим планом на начальной стадии Великой Отечественной войны.
Operaatio Barbarossa
Operaatio Barbarossa (, ’tapaus Barbarossa’) oli Saksan Neuvostoliittoon vuonna 1941 tekemän hyökkäyksen koodinimi. Sen taustana on Adolf Hitlerin ja kansallissosialistien ajama oppi elintilasta ("Lebensraum") idästä. Hitler esitteli elintilaopin kirjassaan "Taisteluni", jonka hän saneli vuoden 1923 vallankaappausyrityksen takia saamansa vankeustuomion aikana. Elintilaopin mukaan Saksan tulisi laajentua itään eli Neuvostoliiton suuntaan, sillä idässä nähtiin olevan runsaasti tilaa Saksan kasvavalle väestölle sekä Saksan tarvitsemia raaka-aineita, kuten öljyä. Operaatio nimettiin Pyhän saksalais-roomalaisen keisarikunnan keisarin Fredrik I Barbarossan mukaan, joka johti vuonna 1189 aloitettua kolmatta ristiretkeä.
Operacija Barbarossa
Operacija Barbarosa je bilo kodno ime za invazijo oboroženih sil Sil osi na Sovjetsko zvezo 22. junija 1941. Gre za največjo kopensko invazijo v zgodovini.
Операция „Барбароса“
Операция „Барбароса“ () е кодово име, избрано от германското върховно командване за нападението над Съветския съюз през 1941 г., с което започва Германо-съветската война.
অপারেশন বারবারোসা
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধের অত্যন্ত গুরুত্বপূর্ণ একটি অধ্যায় পূর্ব ফ্রন্টের যুদ্ধ বা জার্মানীর রাশিয়া আক্রমণ। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধের আগে থেকেই নাৎসিদের সাথে সোভিয়েতদের সম্পর্ক মোটেই ভালো ছিল না। ১৯৩৯ এর পোল্যান্ড আক্রমণের মাধ্যমে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধের সূচনা হয়।সেই সময় নিজেদের সুরক্ষার স্বার্থে সোভিয়েতরাও পোল্যান্ডের বেশ কিছু অংশ নিজেদের দখলে নিয়ে আসে।
Operazione Barbarossa
Operazione Barbarossa (in tedesco: "Unternehmen Barbarossa"), nota anche come Invasione tedesca dell'Unione Sovietica, era il nome in codice dell'invasione dell'Unione Sovietica da parte della Germania nazista e di alcune altre potenze dell'Asse, iniziata domenica 22 giugno 1941, durante la seconda guerra mondiale. L'operazione mise in atto l'obiettivo ideologico della Germania nazista di conquistare l'Unione Sovietica occidentale per ripopolarla di tedeschi. Il Generalplan Ost mirava a utilizzare parte del popolo conquistato come forza lavoro a beneficio dell'impegno bellico dell'Asse mentre quest'ultima acquisiva le riserve di petrolio del Caucaso e le risorse agricole di vari territori sovietici. L'obiettivo finale includeva l'eventuale sterminio, la schiavitù, la germanizzazione e deportazione di massa in Siberia dei popoli slavi e la creazione di più "lebensraum" (spazio vitale) per la Germania.
பர்பரோசா நடவடிக்கை
பர்பரோசா நடவடிக்கை ("Operation Barbarossa", இடாய்ட்சு மொழியில்: Unternehmen Barbarossa) என்பது இரண்டாம் உலகப் போரின் கிழக்குப் போர்முனையில் நிகழ்ந்த ஒரு போர் நடவடிக்கை. இது நாசி செருமனி சோவியத் ஒன்றியத்தின் மீது நடத்திய படையெடுப்பின் ஆரம்பகட்ட நடவடிக்கைக்கு இடப்பட்டிருந்த குறிச்சொல். நடவடிக்கையின் துவக்கத்தில் ஜெர்மானியப் படைகள் சோவியத் படைகளை வேகமாக முறியடித்து முன்னேறினாலும், திட்டமிட்டபடி இலக்குகளை அவற்றால் அடையமுடியவில்லை. பர்பரோசா நடவடிக்கையின் தோல்வியால் கிழக்குப் போர்முனையில் மேலும் நான்கு ஆண்டுகள் கடும் போர் நீடித்தது. இருமுனைப் போர் புரியும் நிலைக்கு ஆளான ஜெர்மனி நான்காண்டுகளில் நேச நாட்டுப் படைகளால் தோற்கடிக்கப்பட்டது.
바르바로사 작전
바르바로사 작전(, , )은 제2차 세계 대전의 동부 전선에서 나치 독일이 소비에트 연방을 침공한 작전명칭이다. 작전 기간은 1941년 6월 22일부터 1941년 12월까지였으며, 작전 이름은 신성 로마 제국의 프리드리히 1세의 별명이었던 "바르바로사"(붉은 수염)에서 유래했다. 프리드리히 1세는 명군으로 불린 전설적 인물로 동방에 관심을 기울였기에 대소련전에 걸맞다고 판단한 모양이다. 일설에는 붉은 수염은 스탈린을 암시하기도 한다고 한다. 또한 독일 육군은 공격작전명에 색깔 이름을 붙이는 전통이 있어, 이것의 발전형이라고도 생각된다.
Операція «Барбаросса»
Операція «Барбаросса» () — стратегічна наступальна операція збройних сил Німеччини та її союзників проти СРСР. План операції передбачав швидкоплинну військову кампанію з повним розгромом Червоної армії та захопленням європейської частини СРСР по лінії Волга — Архангельськ. Незважаючи на початковий успіх німецьких військ, завершити операцію у встановлені терміни Вермахту не вдалося, війна переросла в широкомасштабну та довготривалу.
عملیات بارباروسا
عملیات بارباروسا که با عنوان تهاجم آلمان به اتحاد جماهیر شوروی نیز شناخته می‌شود، اسم رمز یورش نیروهای مسلح آلمان و برخی متحدانش در نیروهای محور به اتحاد جماهیر شوروی در جریان جنگ جهانی دوم بود که به عنوان بزرگترین و گسترده‌ترین یورش نظامی تاریخ بشریت در روز یکشنبه ۲۲ ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ میلادی آغاز شد.
巴巴羅薩行動
巴巴羅薩行動（德语：）是第二次世界大戰期間纳粹德国入侵蘇聯所使用的作戰代號，整場行動於1941年6月22日展開，其名稱來自於神圣罗马帝国皇帝腓特烈一世的綽號“紅鬍子”。巴巴羅薩作戰自1941年6月一直進行至同年12月間德軍在莫斯科門戶被蘇軍打退以失敗告終，但蘇德戰爭一直要到1945年5月蘇聯佔領柏林才算正式結束。