Пачаў прафесійную кар'еру ў 1991 годзе ва ўзросце 17 гадоў, а ў пачатку 1993 года дэбютаваў у асноўнай стадыі рэйтынгавага турніру на адкрытым чэмпіянаце Еўропы. У 1994 годзе дэбютаваў на чэмпіянаце свету, а ў 1997 годзе, знаходзячыся па-за межамі топ-32 упершыню выйшаў у фінал рэйтынгавага турніру на адкрытым чэмпіянаце Уэльса, дзе саступіў Стывену Хендры (2:9). У &lt;a href="%D0%A1%D0%BD%D1%83%D0%BA%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%20%D1%81%D0%B5%D0%B7%D0%BE%D0%BD%201997/1998"&gt;сезоне 1997/1998&lt;/a&gt; выйшаў у чвэрцьфінал чэмпіянату Вялікабрытаніі і ў паўфінал адкрытага чэмпіянату Уэльса, што дазволіла яму ўвайсці ў топ-16 рэйтынгу ў наступным сезоне і здзейсніць дэбют на найбуйнейшым запрашальным турніры Мастэрс, дзе ён дайшоў да чвэрцьфіналу. У &lt;a href="%D0%A1%D0%BD%D1%83%D0%BA%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%20%D1%81%D0%B5%D0%B7%D0%BE%D0%BD%202002/2003"&gt;сезоне 2002/2003&lt;/a&gt; падняўся на 11-е месца ў рэйтынгу, якое стала найвышэйшым у яго кар'еры, а ў 2004 годзе ў другі раз дайшоў да рэйтынгавага фіналу на Айрыш Мастэрс, дзе прайграў Пітэру Эбдану з лікам 7:10, і дайшоў да паўфіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі, што стала яго найлепшым вынікам на другім найбуйнейшым рэйтынгавым спаборніцтве. У &lt;a href="%D0%A1%D0%BD%D1%83%D0%BA%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%20%D1%81%D0%B5%D0%B7%D0%BE%D0%BD%202008/2009"&gt;сезоне 2008/2009&lt;/a&gt; вярнуўся ў топ-16, а ў 2011 годзе ў другі раз дайшоў да чвэрцьфінальнай стадыі Мастэрс. На чэмпіянатах свету сем разоў даходзіў да 1/8 фіналу (1998, 1999, 2001, 2002, 2008, 2009, 2013), але ніколі не праходзіў далей.