Kolejne dwa medale zdobyła na mistrzostwach świata w Sestriere w 1997 roku. Najpierw zajęła drugie miejsce w supergigancie, rozdzielając na podium Isolde Kostner i swą rodaczkę Hilde Gerg. Parę dni później srebrny medal zdobyła także w kombinacji, w której o 0,04 sekundy lepsza była Renate Götschl z Austrii. Rywalizację pucharową w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20narciarstwie%20alpejskim%20kobiet%201996/1997"&gt;sezonie 1996/1997&lt;/a&gt; Niemka zaczęła od zwycięstwa w gigancie 26 października 1996 roku w Sölden. Następnie na podium stawała jeszcze czternaście razy, odnosząc trzy kolejne zwycięstwa: 30 listopada w Lake Louise wygrała zjazd, a 7 marca w Mammoth Mountain i 13 marca 1997 roku w Vail zwyciężała w supergigancie. Sezon ten Seizinger ukończyła na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej oraz klasyfikacjach giganta i supergiganta. Najlepsze wyniki osiągnęła w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20narciarstwie%20alpejskim%20kobiet%201997/1998"&gt;sezonie 1997/1998&lt;/a&gt;, kiedy po raz drugi wywalczyła Kryształową Kulę, zdobywając 1655 punktów. Na podium nie stawała równie często co rok wcześniej, za to odniosła osiem zwycięstw: 29 listopada w Mammoth Mountain w supergigancie, w dniach 4-6 grudnia w Lake Louise dwukrotnie w zjeździe i raz w supergigancie, w dniach 17-18 grudnia w Val d'Isère w zjeździe i supergigancie, 24 stycznia w Cortina d'Ampezzo w supergigancie oraz 31 stycznia 1998 roku w Åre w zjeździe. Zwycięstwo z końca stycznia było jej ostatnim pucharowym triumfem. Ostatnie podium w zawodach tego cyklu wywalczyła tego samego dnia, zajmując trzecie miejsce w kombinacji. Niemka zwyciężyła w klasyfikacjach zjazdu i supergiganta, a w klasyfikacji kombinacji była druga za Hilde Gerg.