W styczniu 1942 r. Mohammad Reza Pahlawi podpisał z Brytyjczykami i Sowietami pakt trójstronny, w którym zadeklarował neutralność, ale po stronie aliantów. W tym samym roku na terytorium Iranu wkroczyły też wojska amerykańskie. We wrześniu 1943 r. rząd irański wypowiedział formalnie wojnę III Rzeszy. Alianci do końca wojny przetransportowali głównie do ZSRR ponad 5 mln ton materiałów wojennych w ramach Lend-Lease. Jednocześnie w czasie okupacji Iranu doszło do masowych konfiskat irańskich zapasów żywności przez okupantów, co skutkowało klęską głodu i zgonami wśród ludności cywilnej. Demonstracje głodujących zostały stłumione przez podległe Aliantom oddziały, które zabiły kilku demonstrantów. Władze okupacyjne doprowadziły też do pojawienia się hiperinflancji i w konsekwencji do finansowej ruiny uboższych i średnich warstw społeczeństwa. Władze sowieckie przeprowadziły także konfiskaty majątków ziemskich. Po zakończeniu II wojny światowej formalnie wojska brytyjskie wycofały się z Iranu (w istocie pozostały chroniąc tereny Anglo-Persian Oil Company), natomiast Armia Czerwona pozostawała na jego terytorium aż do maja 1946 roku, kiedy to wycofała się na skutek tzw. kryzysu irańskiego. Przed wycofaniem się Sowieci utworzyli w północno-zachodniej prowincji – Azerbejdżanie Irańskim dwa państwa marionetkowe – Ludową Republikę Azerbejdżanu i Kurdyjską Republikę Ludową, jednakże po wyjściu wojsk radzieckich z Iranu oba państewka szybko upadły.