У 1840 Атон і Людвіка былі ў Рыме, дзе сустрэліся і з графам Зыгмундам Красінскім (які лічыцца адным з трох вялікіх польскамоўных паэтаў-рамантыкаў — разам з Адамам Міцкевічам і Юліушам Славацкім), пасля чаго апошні напісаў паперу Адаму Станіслававічу Солтану (1792—1863): «Сёння аддаў пачку дакументаў ад Тарланога пану Горвату, які праз месяц будзе ў Вене і ўзяўся перадаць яе для цябе з найлепшым сэрцам, з той сапраўднай шляхецкай польскай пачцівасцю. Жонка яго, Аштарпоўна, сказала мне, што добра цябе ведае. Калі яны прыедуць у Вену, прымі іх з адкрытай душой і правядзі па славутым мясцінам горада». Акрамя таго вядома, што ў 1840 Міхал Чайкоўскі (агент князя Адама-Ежы Чартарыйскага, які пасля падаўлення Лістападаўскага паўстання 1830—1831 узначальваў «арыстакратычную» партыю польска-ліцвінскай эміграцыі ў Францыі, г.зв. «гатэль Ламбер») прызначыў знаходзіўшагася ў Рыме Атона Горвата ўпаўнаважаным князя Чартарыйскага ад яго палітычнай групоўкі на ўсю Мінскую губерню. Але да гэтага не аднёсся сур’ёзна ні Атон Горват, ні «гатэль Ламбер» у Парыжы.