Vanaf de 18e eeuw won het nationalisme in Europa sterk aan kracht. Veel volken wilden een eigen staat. Dit leidde bijvoorbeeld tot de vorming van Italië. Ook in Servië ontstond een sterke nationalistische stroming. Op dat moment maakte de Serven nog deel uit van het Ottomaanse Rijk, maar dat begon langzaam te desintegreren. Een belangrijke inspirator van het idee van een Groot-Servië was Vuk Karadžić. Twee Servische opstanden tegen de Turken leidde in 1815 tot de vorming van het Vorstendom Servië waarmee de Serven een zekere autonomie kregen, hoewel ze nog steeds onderdeel waren van het Ottomaanse Rijk. In 1867 werden de Ottomanen definitief buiten de deur gezet en ontstond het Koninkrijk Servië. Vervolgens breidde het Koninkrijk zich na de Servisch-Bulgaarse Oorlog (1885) en de Balkanoorlogen (1912) steeds verder uit. Die uitkomst van die laatste oorlog was voor veel politici, waar het idee van Groot-Servië met uitzondering van de sociaaldemocraten breed geaccepteerd was, niet geheel bevredigend. Servië kreeg weliswaar grote delen van Macedonië in handen, maar Bosnië en Herzegovina werd geannexeerd door Oostenrijk-Hongarije en de veroverde gebieden die toegang verschaften tot de Adriatische Zee moesten onder druk van de grootmachten ontruimd worden en daar werd het Vorstendom Albanië gevormd.