Po wojnie ukrywał się pod przybranym nazwiskiem Franz Lang. Został ujęty 11 marca 1946 r. w Gottrupel koło Flensburga przez z brytyjskiego "War Crimes Investigation Team" (WCIT). Był świadkiem na procesie norymberskim w sprawach Ernsta Kaltenbrunnera, Oswalda Pohla i kierownictwa koncernu IG Farben. Został wydany polskiemu wymiarowi sprawiedliwości na podstawie umowy o ekstradycji i 25 maja 1946 wraz z 9 innymi zbrodniarzami nazistowskimi przetransportowany samolotem z Berlina na lotnisko mokotowskie w Warszawie. Trafił do więzienia mokotowskiego. Stamtąd 30 lipca został przewieziony pociągiem do Krakowa i osadzony w więzieniu Montelupich wraz ze 120 funkcjonariuszami Auschwitz-Birkenau. Oskarżenie przygotował sędzia śledczy Jan Sehn, który w latach 1945–1946 z ramienia Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich prowadził badania na terenie obozu. Za namową Jana Sehna i psychiatry Stanisława Batawii w więzieniu napisał m.in. autobiografię.