Syn Stanisława i Heleny z Lisieckich. Od 1927 mieszkał z rodzicami w Chudowoli k. Lubartowa i uczęszczał do okolicznych szkół podstawowych. Po ukończeniu czwartej klasy ojciec przeniósł go do szkoły powszechnej w Dęblinie. W 1936, po ukończeniu szkoły powszechnej, wstąpił do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy (od 1938 w Krośnie). Odbył kurs unitarny oraz szkolenie szybowcowe w Ustjanowej. W 1938 przeszedł szkolenie w zakresie podstawowego pilotażu samolotowego na RWD-8, szkolenie zaawansowane odbył w Krośnie na samolotach PWS-18 i PWS-26. Tuż przed wybuchem wojny został skierowany do Wyższej Szkoły Pilotażu w Ułężu. Po napadzie ZSRR na Polskę szkoła rozpoczęła ewakuację do Rumunii. 18 września Bargiełowski dostał się do niewoli radzieckiej i jako podoficer został zesłany do pracy w kamieniołomach Jelenowskie Rudniki nad Morzem Czarnym. 23 maja 1940 wywieziono go na Syberię do Czobiu-Uchta, gdzie przebywał do 4 września 1941. W tym samym roku wraz z grupą innych pilotów został ewakuowany na pokładzie SS „Langsterplan Castle” do Szkocji. Dotarł do Glasgow 13 października. Po długim leczeniu, przeszedł szkolenie w zakresie pilotażu w 25 Elementary Flying Training School (EFTS) w Havillan a następnie od 23 sierpnia 1942 w 16 Secondary Flying Training School (SFTS) w Newtown. Praktykę lotniczą odbył w 41 Operation Training Unit (OTU). Otrzymał numer służbowy 794457.