Inicjatorem powstania koalicji był były premier Iraku Ijad Allawi. Miała ona skupiać organizacje niezadowolone z dotychczasowe - ukształtowanej po obaleniu Saddama Husajna przez amerykańską interwencję - praktyki tworzenia partii politycznych według klucza wyznaniowo-etnicznego, odpowiednio szyickich, sunnickich, kurdyjskich i innych. Praktyka ta przed wyborami parlamentarnymi w marcu 2010 budziła w irackim społeczeństwie coraz większe rozczarowanie. Do koalicji przystąpiło osiemnaście organizacji. Pierwszoplanową rolę w Irackim Ruchu Narodowym odegrało Porozumienie Narodowe Iraku kierowane przez Allawiego, Tarik al-Haszimi i jego partia Lista Odnowy, Rafi al-Isawi oraz Salih al-Mutlak i jego Iracki Narodowy Front Dialogu. Do koalicji dołączyli również niektórzy politycy sunnickiej Irackiej Partii Islamskiej oraz wpływowi działacze z Mosulu, bracia Usama i Asil an-Nadżajfi. Uczestniczące w koalicji partie przyjęły platformę wyborczą opartą na hasłach arabskiego nacjonalizmu i świeckości państwa, chociaż niektóre wstępujące do niej partie wcześniej głosiły hasła religijne (sunnickie) i zamierzały przede wszystkim wystąpić przeciwko formacjom szyickim. Iracki Ruch Narodowy zapowiadał również zaprowadzenie w kraju prawa i porządku, ponowną integrację Iraku z innymi krajami arabskimi oraz kurs antyirański w polityce zagranicznej.