W czerwcu 1919 r. białe Siły Zbrojne Południa Rosji odniosły szereg zwycięstw nad Armią Czerwoną na obszarze wschodniej Ukrainy oraz na południu Rosji. Na początku czerwca 1919 r. rozstrzygnęły na swoją korzyść długotrwałe walki o Donbas, w końcu tego samego miesiąca zdobyły Charków oraz Jekaterynosław, zmusiły czerwonych do odejścia z Krymu, a także w porozumieniu z kozackimi powstańcami wyparły bolszewików z całego obszaru dońskiego. Wreszcie w ostatnich dniach czerwca 1919 r. biali Kozacy kubańscy pod dowództwem Piotra Wrangla zdobyli Carycyn. Tam też 3 lipca głównodowodzący Sił Zbrojnych Południa Rosji gen. Anton Denikin ogłosił rozpoczęcie ofensywy, której celem miało być zdobycie Moskwy i obalenie bolszewickiej Rady Komisarzy Ludowych. W opracowanym przez Denikina planie ofensywy znalazły się jednak nie tylko wytyczne dotyczące marszu na stolicę Rosji i uderzenia na miasto, ale również koncepcja zajęcia Kijowa i południowej Ukrainy z Chersoniem, Mikołajowem i Odessą.