Jedną ze zniszczonych jednostek była zatopiona 12 września 1942 roku RMS „Laconia”, uzbrojony brytyjski transportowiec przewożący pod pokładem 1793 włoskich jeńców, ale także 463 marynarzy i oficerów, 286 podróżujących żołnierzy, 80 cywilów (głównie kobiety i dzieci) oraz 103 polskich żołnierzy pełniących służbę wartowniczą. Wydane przez Wernera Hartensteina rozkazy ratowania rozbitków z „Laconii” i podjęte w tym celu działania, wywołały serię zdarzeń określanych jako „Incydent Laconii” (ang. "Laconia affair"), skutkowały także wydaniem – 17 września 1942 roku – przez admirała Karla Dönitza rozkazu znanego pod nazwą "Laconia-Befehl" (ang. "Laconia Order"), zakazującego załogom niemieckich okrętów podwodnych ratowania rozbitków. Rozkaz ten stał się podstawą oskarżenia Dönitza przed Trybunałem Norymberskim, w efekcie jednak przeprowadzonej rozprawy, obronie Dönitza udało się przekonać sędziów trybunału, że niemieccy dowódcy z narażeniem własnego życia i wielkim ryzykiem dla własnych załóg ratowali rozbitków, a w świetle przebiegu incydentu „Laconii”, taki rozkaz był w pełni usprawiedliwiony.