Na skutek długotrwałego oblegania miasta przez wojska cesarskie w czasie powstania Franciszka Rakoczego w 1710 r., a następnie szerzącej się zarazy morowej, mury były w 1711 r. w bardzo złym stanie. Ze względu na zubożenie miasta remont murów znacznie przeciągnął się w czasie: jeszcze w 1728 r. umocnienia nie były do końca pokryte gontem. W ciągu XVIII w. mury obronne średniowiecznego pochodzenia utraciły jednak w większości swój walor militarny. Dlatego już w 1803 r. wiedeńska Komora Dworska pozwoliła na sprzedaż części umocnień. Baszty i wieże przeznaczono na cele mieszkalne, zaś tereny dawnej fosy zamieniono na ogrody warzywne i sady.