Z pochodzenia Białorusin. Do 1918 skończył 2 klasy gimnazjum w Jekatierinosławiu, w sierpniu 1921 wcielony do Armii Czerwonej, we wrześniu 1922 skończył kursy podoficerskie w Czernihowie i został dowódcą plutonu, a w 1931 dowódcą szwadronu. W 1928 skończył szkołę wojskową w Taszkencie. 1924–1932 brał udział w tłumieniu ruchu basmaczy w Azji Środkowej. 1936–1938 szef wydziału w sztabie dywizji kawalerii, 1938–1940 szef sztabu pułku kawalerii, od stycznia 1941 dowódca pułku. Lipec 1942 – styczeń 1943 na misji w Iranie, po powrocie został szefem sztabu dywizji kawalerii na Froncie Stepowym, potem na Froncie Woroneskim, wreszcie na Froncie Północno-Zachodnim. Od stycznia 1943 dowódca brygady powietrznodesantowej, od wiosny 1943 zastępca dowódcy dywizji powietrznodesantowej, od lutego 1944 dowódca dywizji piechoty. Ranny podczas walk. Od września 1944 służył w Wojsku Polskim w stopniu pułkownika jako dowódca tworzącej się 6 Dywizji Piechoty, z którą przeszedł szlak bojowy do 12 marca 1945. Później był zastępcą dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego ds. liniowych. 25 maja 1945 mianowany generałem brygady przez KRN. W kwietniu 1946 zakończył służbę w WP i wrócił do ZSRR, gdzie był dowódcą jednego z okręgów wojskowych.