W kwietniu roku 356 Rada Amfiktionii nałożyła grzywnę na Fokidę. Oficjalnie nałożenie kary było spowodowane obrazą Apollona jakiej dopuścili się Fokejczycy. Posunięcia Rady były jednak inspirowane przez Tebańczyków, którzy chcieli w ten sposób zdyscyplinować przywódców Fokidy. Zaprzyjaźnione z Fokejczykami Ateny zajęte były w tym czasie wojną ze swoimi zbuntowanymi sprzymierzeńcami i nie mogły udzielić im wsparcia. Wówczas przywódca Fokidy Filomelos zajął Delfy i przywłaszczył sobie zgromadzone w nich skarby. Za zagarnięte pieniądze opłacił 10 tys. najemników z których pomocą odparł atak Związku Beockiego. Zawarł także przymierze z Atenami i Spartą. Rada Amfiktionii ogłosiła tzw. wojnę świętą z Fokidą. Oznaczało to że wszyscy winni zbezczeszczenia świątyni mieli zostać zabici. Tebańczyków którzy wystąpili w roli obrońców Delf poparł Związek Tesalski i tyrani z Feraj. Wiosną 354 połączone armie Lokrów i Beotów doznały ciężkiej klęski w bitwie z Fokejczykami, a wkrótce porażkę poniosła także 6 tys. armia tesalska. Po tych niepowodzeniach tyrani z Feraj postanowili zawrzeć przymierze z Ateńczykami i stanęli po stronię Fokidy. O pomoc w pokonaniu Feraj poproszony został Filip, który zaraz po zdobyciu Methone skierował się do Tesalii. Po przybyciu zaczął oblegać Pagasaj, port Feraj, który padł jesienią. W tym czasie Beoci i ich sprzymierzeńcy zebrali 13 tys. armię i pokonali Fokejczyków w bitwie pod Neon, po której Filomelos popełnił samobójstwo.