Po najeździe Niemiec na Polskę ewakuował się na wschód i 23 września 1939 r. znalazł się w Kostopolu, zajętym przez wojska sowieckie. Tam otrzymał pełnomocnictwo do nacjonalizowania zakładów pracy, m.in. tamtejszej huty szkła. Został jej wicedyrektorem oraz dyrektorem technicznym. Na tym stanowisku przetrwał do wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w czerwcu 1941 r. W hucie zarządzanej przez Niemców był palaczem na urządzeniach gazowych. W 1943 r. przeniesiono go do Huty Szkła w Wołominie. Organizował tam Polską Partię Robotniczą, Gwardię Ludową i Armię Ludową oraz prowadził działalność sabotażową. W końcu 1943 r. był współorganizatorem konspiracyjnej Miejskiej Rady Narodowej w Wołominie, a następnie warszawskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej.