Filips Hurepel bleef een trouwe volgeling van zijn halfbroer. In 1224 vergezelde hij hem op diens veldtocht in Poitou tegen de Plantagenêts en in 1226 in de Albigenzische Kruistocht. In november 1226 stond hij ook bij het sterfbed van zijn halfbroer in Montpensier. Als oudste nog levende Capetinger had Filips Hurepel nu aanspraak kunnen maken op het regentschap voor zijn minderjarige neef Lodewijk IX, maar hij verzette zich niet tegen het regentschap van zijn schoonzus Blanca van Castilië, waarschijnlijk ook omdat deze ook aan de verdere gevangenschap van zijn schoonvader vasthield. Doch slechts kort na Reinouds dood in 1227 sloot Filips zich in de herfst van datzelfde jaar toch aan bij de opstand van baronnen tegen haar regentschap onder leiding van zijn verwant Peter Mauclerc. Toen hij echter al snel inzag dat hij niet opgewassen was tegen de met de regentes gelieerde graven Theobald IV van Champagne en Ferrand van Vlaanderen, onderwierp hij zich weer aan het gezag van de regentes en werd hem hiervoor genade geschonken. Hiermee was echter wel zijn rol op het politieke toneel uitgespeeld.