İmparatorluğun başlangıcında, eyaletlerde yaklaşık 750.000 İtalyan'ın yaşadığı tahmin ediliyor. Julius Caesar, Mark Anthony ve Octavian, lejyon emeklilerinin çoğunu İtalya'da ve eyaletlerdeki kolonilere yerleştirdi. MÖ 14'e kadar İtalya'da kurulan koloniler Keppie (1983) tarafından incelenmiştir. Augustus, uzun saltanatının başarılarını anlatan "Res Gestae Divi Augusti'de" MÖ 31'de İtalya'daki yirmi koloniye 120.000 asker yerleştirdiğini, ardından MÖ 14'te İspanya ve Güney Galya'daki kolonilere 100.000 asker yerleştirdiğini ve ardından bir başkasına MÖ 2'de 96.000 asker yerleştirdiğini belirtir. Brian Campbell ayrıca "MÖ 49'dan 32'ye kadar yaklaşık 420.000 İtalyan askere alındı" diyor ve bu da ileride Augustus döneminde büyük ölçüde eyaletlere (kolonilere) gönderilen lejyon emeklisi (vatandaş) stoku olacaktı. Ancak Lex Calpurnia, üstün cesaret örneklerinde de vatandaşlık verilmesine izin verdi. Örneğin, MÖ 101'deki Vercellae Savaşı'ndan sonra Camerinum'dan 1.000 socii ve daha sonra Zela Savaşı'ndan sonra da savaşta görevli auxilialara Roma vatandaşlığı verildi. Augustus zamanında, lejyonlar çoğunlukla etnik Latinler/İtalikler ve Cisalpine Galyalılardan oluşuyordu.