In mei 1863 besloot de Deense regering de Duitse wensen naast zich neer te leggen, de Deense Rikskammer nam een wet aan die de liberale Deense Grondwet ook in Sleeswijk en Denemarken van kracht verklaarde. Arbitrage door Engeland en diplomatieke Duitse druk brachten geen resultaat en op 1 februari viel het leger van de door Oostenrijk voorgezeten Duitse Bond Denemarken binnen. Voor de 53.000 Pruisen en 20.000 Oostenrijkers was het kleine leger van Denemarken geen partij. De Oostenrijkers versloegen de Denen op 2 februari onder leiding van luitenant-veldmaarschalk Karl Wilhelm v. Gablentz in de gevechten rond Oeversee. De Pruisen onder generaal-veldmaarschalk graaf Wrangel bestormden op 18 april de sterke Deense posities op bij Sonderburg die de "Düppeler Schanzen" werden genoemd. Op zee wist Denemarken op 9 mei in een gevecht bij Helgoland de aanval van een Duits-Oostenrijkse eskader onder admiraal Wilhelm von Tegetthoff af te slaan. Dit zeegevecht was niet beslissend. De oorlog wordt de Tweede Duits-Deense Oorlog genoemd.