Absolwent medycyny Uniwersytetu Kijowskiego z 1894 r. Pracował m.in. w Petersburgu, specjalizując się w ginekologii, tamże zrobił doktorat w 1904. Następnie był ordynatorem w Tambowie do 1918, gdy przyjechał na stałe do Polski. Jako lekarz brał udział w wojnie z Rosją Sowiecką. Po wojnie był oficerem rezerwy 9 Batalionu Sanitarnego w Siedlcach. Zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 20. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, w grupie lekarzy. Później pracował w Warszawie, a od 1922 w Wilnie, gdzie w tymże roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego na tamtejszym uniwersytecie. Autor przeszło 25 publikacji naukowych. Pochowany na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie (kwatera P2KB-9-8).