W roku 1802, rodzice Juana Pablo Duarte, Juan José Duarte i Manuela Díez Jiménez wyemigrowali z hiszpańskiej kolonii Hispaniola do Mayaguez na wyspie Portoryko. Wymknęli się spod francuskiej władzy rozszerzającej się na wschodnią część wyspy. Zmiana przynależności kolonialnej wyspy ujawniła się, gdy Toussaint L’Ouverture, gubernator francuskiej kolonii Saint Domingue (zajmującej zachodnią część wyspy) przejął kontrolę również nad częścią hiszpańską. W tym czasie, Francja i Saint Domingue przechodziły burzliwy okres ruchów społecznych – rewolucję francuską i haitańską. W trakcie okupacji hiszpańskich terytoriów wyspy, słynny „czarny gubernator” wykonywał zalecenia uzgodnione pomiędzy rządami francuskim i hiszpańskim na mocy pokoju w Bazylei w 1795 r. Po przybyciu na Santo Domingo, L’Ouverture niemal natychmiast ograniczył niewolnictwo (zostało ono całkowicie zniesione na wschodniej Hispanioli w roku 1822). Poza tym zaczął zastępować stare hiszpańskie instytucje kolonialne zarządami Francji Rewolucyjnej, kierowanej przez rząd liberalny. Portoryko, wciąż pozostające kolonią hiszpańską, wraz z miastem Mayaguez, było położone na tyle blisko Hispanioli (za cieśniną Mona), że stało się azylem dla hiszpańskich kolonistów, którzy nie akceptowali nowego, francuskiego zwierzchnictwa.