In 2003 kwalificeerde Judith Vis zich op de allerlaatste dag dat dit mogelijk was voor de wereldkampioenschappen in Parijs. In België, waar zij buiten mededinging terechtkon bij de Belgische kampioenschappen, liep zij op de 100 m horden 13,05, precies de B-limiet voor het WK. Helaas kwam zij in Parijs door een slechte start niet in de buurt van deze tijd: met 13,36 werd zij in haar serie uitgeschakeld. Het jaar erna was Vis echter vastbesloten om zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen van Athene. Daar kwam het echter nooit van, want in mei scheurde zij bij wedstrijden in Doha haar achillespees volledig af en werd een blessureperiode ingeluid, die tot in 2007 voortduurde. Ze werd direct geopereerd, maar mocht pas na twaalf maanden weer wedstrijdgericht trainen. Een enorme tegenvaller voor de gedreven Moordrechtse, die zich voorlopig maar concentreerde op haar werk als laborante. Daarnaast deed zij in 2005 enige tijd vrijwilligerswerk in Ghana. 'Ik wilde graag een keer naar Afrika. In eerste instantie had ik een lange vakantie op het oog, maar omdat oktober een lastige periode was voor mijn vriendinnen om vrij te krijgen van werk of school, ben ik alleen gegaan.' Judith verbleef drie weken in gastgezinnen en gaf ook sportlessen. Ze was echter vastbesloten om in de atletieksport terug te keren op het hoogste niveau.