W czasie I wojny światowej o tereny Kaukazu walczyły ze sobą Imperium Osmańskie i Imperium Rosyjskie. W wyniku różnych problemów politycznych, jakie stały się udziałem tego ostatniego po rewolucji październikowej, w listopadzie 1917 roku na Kaukazie Południowym powstał niezależny od centralnych władz rosyjskich rząd. W kwietniu następnego roku trzy kaukaskie narody: Gruzini, Ormianie i Azerowie utworzyły Zakaukaską Demokratyczną Republikę Federacyjną. W nowo powstałym państwie, muszącym się zmagać z inwazją wojsk osmańskich zaczęły kształtować się wewnętrzne podziały, które doprowadziły do powstania w maju 1918 roku trzech odrębnych krajów. Pomiędzy dwoma z nich, Armenią i Azerbejdżanem w następnym roku rozgorzały starcia zbrojne, których powodem była przynależność terytorialna Górskiego Karabachu, a także Zangezuru i Nachiczewanu. Stacjonujące na Kaukazie wojska brytyjskie, występując w imieniu aliantów przekazały sporne tereny Azerbejdżanowi, co wynikało z chęci umożliwienia Wielkiej Brytanii dostępu do złóż ropy naftowej nad Morzem Kaspijskim. Przynależność terenów do Azerbejdżanu potwierdzono, mimo protestów Armenii i Ormian w 1920 roku na paryskiej konferencji pokojowej, na której także przyznano Ormianom z Górskiego Karabachu prawo do autonomii terytorialnej i narodowo-kulturalnej.