Przez pewien czas zamieszkiwał w Grzęsce. 20 czerwca 1934 zdał egzamin dojrzałości w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Władysław Bes, Kazimierz Boczar, Andrzej Skubisz). Studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i będąc na piątym roku studiów w 1939 po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej. Pozostał we Lwowie, a w 1940 ukończył studia. Podczas okupacji sowieckiej (od 1940) pracował w szpitalu powiatowym, a następnie w okresie okupacji niemieckiej (w 1943) był lekarzem na Oddziale Chirurgii Dziecięcej Szpitala Św. Zofii we Lwowie. W międzyczasie od 1942 do 1943 był członkiem organizacji dywersyjnej Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej działającej pod kryptonimem „Wachlarz”. Po nadejściu frontu wschodniego w 1944 jako ochotnik wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego i został chirurgiem w 5 samodzielnej kompanii sanitarnej 2 Łużyckiej Dywizji Artylerii (2 Armia Wojska Polskiego); brał udział w bitwie o Kołobrzeg, walkach o Wał Pomorski, przeszedł szlak bojowy aż do Szczecina, następnie uczestniczył w operacji łużyckiej i operacji praskiej.