Garibaldi werd geboren in Australië maar reisde de hele wereld over op zoek naar een zaak om voor te vechten. Hij vocht op Kreta aan de Griekse zijde tijdens de Grieks-Turkse Oorlog in 1897. Vervolgens trok hij naar Afrika om tijdens de Tweede Boerenoorlog aan de kant van de Britten te vechten en naar Latijns-Amerika om aan de zijde van Manuel Antonio Matos de Venezolaanse dictator José Cipriano Castro te bevechten, om Panama te steunen in de onafhankelijkheidsoorlog tegen Colombia en vervolgens naar Mexico om daar in de Mexicaanse Revolutie aan de zijde van Pancho Villa en Francisco I. Madero de dictator Porfirio Díaz te verdrijven. Na de slag bij Casas Grandes werd hij gepromoveerd tot kolonel, maar hij werd ontslagen door Pancho Villa, die liever zelf in de schijnwerpers stond, toen hij bij de inname van Ciudad Juárez te veel de aandacht trok. Hij keerde terug naar Europa om tijdens de Eerste Balkanoorlog weer aan Griekse zijde te vechten. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog sloot hij zich als vrijwilliger aan bij het Franse leger en vocht aan de Argonne. Na de deelname van Italië aan de oorlog streed Garibaldi in het Italiaanse leger tegen Oostenrijk-Hongarije. Hij onderscheidde zich door zijn moed, en werd in 1918 benoemd tot brigadegeneraal.