W północnej Europie rozwinęła się cywilizacja Wikingów skandynawskich wojowników, którzy od VIII wieku podejmowali dalekie wyprawy o charakterze kupieckim, rabunkowym lub osadniczym. Organizatorami wypraw do krajów Europy Zachodniej byli Normanowie duńscy i norwescy (czyli właśnie "wikingowie"), a także mieszkańcy dzisiejszej Szwecji południowej (prowincje Bohuslän, Halland, Uppland, Skania i Blekinge). Normanowie szwedzcy, głównie Swionowie i Goci, organizowali wyprawy do krajów położonych na wschód i południe od ich ojczyzny, docierając do Bułgarii Kamskiej, Rusi Kijowskiej, Bizancjum, a nawet Kalifatu Bagdadzkiego. Wikingowie dotarli też do Ameryki Północnej na długo przed Kolumbem. Dopłynęli do półwyspu Labrador – Winlandii (wschodnie wybrzeże Kanady). Zasiedlili tereny północnej Francji, które noszą dotąd miano Normandii. Ulegli tam szybkiej romanizacji, przejmując od miejscowych język francuski. W 1066 książę normandzki Wilhelm Zdobywca wyprawił się na północ i podbił Anglię, zwyciężając w bitwie pod Hastings. Inwazja ta wyznacza koniec epoki staroangielskiej w rozwoju kultury.