Studiował w Wyższej Szkole Sztuki Teatralnej i Filmowej w Budapeszcie. Brał udział w powstaniu 1956 roku. Został aresztowany w marcu 1957, wyszedł na wolność po sześciu miesiącach. Następnie poświęcił się pisarstwu, był autorem wielu dramatów, powieści i scenariuszy filmowych. W 1969 i 1980 otrzymał nagrodę literacką im. Attili Józsefa. W latach 1973–1986 był felietonistą dziennika „Magyar Nemzet” (Naród Węgierski). W 1981 pełnił funkcję członka zarządu Związku Pisarzy Węgierskich. We wrześniu 1987 roku został współzałożycielem, a od 1991 był wiceprzewodniczącym prawicowego Węgierskiego Forum Demokratycznego (MDF). Od 1990 był posłem do Parlamentu. W 1992 skrytykował w ostrych słowach charakter przemian ustrojowych na Węgrzech, stawiają zarzuty „zmowy elit” i wykonywania poleceń Izraela i USA. W wyniku tego w 1993 został wykluczony z MDF i w tym samym roku założył skrajnie prawicową Węgierską Partię Sprawiedliwości i Życia (MIÉP), nie stroniącą od retoryki antysemickiej i wzywającą do przywrócenia Wielkich Węgier w kształcie sprzed Traktatu z Trianon. W 1998 dostał się kolejny raz do parlamentu i stanął na czele 14-osobowego klubu swojej partii. W kolejnych wyborach w 2002 nie zdołał jednak powtórzyć tego sukcesu. W październiku 2011 został mianowany kierownikiem literackim Teatru Nowego w Budapeszcie, co spotkało się z gwałtownymi protestami.