Ma za sobą udział w Mistrzostwach Świata 1998 we Francji. Rozegrał wszystkie trzy mecze, z Austrią wszedł w 65 minucie za Augustin’a Simo, a „Nieposkromione Lwy” niefortunnie przegrały, prowadząc 1:0 po golu Pierre’a Njanki i tracąc gola w 90 minucie (Toni Polster). Następnie uczestniczył w przegranym 0:3 meczem z Włochami i zaliczył 68 minut w spotkaniu z Chile, po czym został zmieniony przez Didiera Angibeauda. Kamerun zgromadził dwa punkty i nie wyszedł z grupy. W roku 2000 zdobył Puchar Narodów Afryki, a Kamerun wygrał 4:3 w rzutach karnych z Nigerią. W 2001 roku uczestniczył w Pucharze Konfederacji, na którym piłkarze z Afryki zajęli trzecie miejsce w grupie, tuż za Japonią i Brazylią. W 2002 roku zdobył po raz drugi Puchar Narodów Afryki, a „Nieposkromione Lwy” wygrały z Senegalem 3:2 w karnych. Wziął udział w Mistrzostwach Świata 2002 i uczestniczył w trzech meczach, z Irlandią (90 minut), z Arabią Saudyjską (wszedł w 46 minucie za Daniela Ngom Kome), oraz z Niemcami (żółta kartka w 58 minucie, a w 64 minucie został, tym razem, zmieniony przez Ngom Kome). Kamerun nie zdołał wyjść z grupy, zajmując trzecie miejsce z czterema punktami na koncie. Grał również w kwalifikacjach do Mistrzostw Świata 2006, w których Kamerun mierzył się z Sudanem, Beninem, Libią, Wybrzeżem Kości Słoniowej, oraz Egiptem, jednak zmarnowany karny przez Pierre Wome zadecydował o awansie Słoni kosztem Lwów na Mundial rozgrywany w Niemczech. Brał udział w Pucharze Narodów Afryki 2006, podczas którego Kamerun odpadł po ćwierćfinale, przegranym w karnych 12:13 z Wybrzeżem Kości Słoniowej.