Распрацавана канцэрнам Krupp ў Эсэне як замена гарматы 10 cm K 04. Да пачатку вайны на ўзбраенні Германіі было ўсяго 4 такіх гарматы. У 1915 годзе вытворчасць была прыпынена па прычыне бесперспектыўнасці (калібр і памеры былі занадта вялікімі), аднак пасля вытворчасць аднавілі. 29 верасня 1918 падчас (частка Стадзённага наступу) Новазеландская дывізія захапіла адну такую гармату сіламі двух батальёнаў Велінгтанскага палка падчас штурму лініі Гіндэнбурга. Захопленая гармата пад нумарам 4 была адпраўлена ў Новую Зеландыю як трафей, а ў 1920 годзе падорана гораду Уэлінгтан у памяць пра адвагу салдатаў. У цяперашні момант гэта адзіны асобнік 135-мм гармат падобнага тыпу.