Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1879. Ήταν γιος του καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νικολάου Μακκά και αδελφός του, επίσης καθηγητή της ίδιας Σχολής, Γεωργίου Ν. Μακκά (1877-1946). Σπούδασε ιατρική στη Βιέννη και κατόπιν μετέβη στη Γερμανία για μετεκπαίδευση, αρχικά στο Μπρέσλαου και έπειτα στη Βόννη. Το 1912 έγινε υφηγητής της χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Επέστρεψε όμως στην Ελλάδα και έλαβε μέρος εθελοντικά, με το βαθμό του εφέδρου ιατρού (λοχαγός), στους Βαλκανικούς Πολέμους, ως επικεφαλής χειρουργός της υγειονομικής μονάδας της 2ας Μεραρχίας (Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος). Υπηρέτησε σε διάφορα στρατιωτικά νοσοκομεία (σε Βέροια, Καστοριά, Φιλιππιάδα και Θεσσαλονίκη), αλλά περιέθαλψε τραυματίες και στα πεδία των μαχών (Μάχη του Σαρανταπόρου και Μάχη των Γιαννιτσών).