Επί τουρκοκρατίας οι Κιτριές αποτελούσαν την έδρα των Μπέηδων της Μάνης και ήταν ο σημαντικότερος λιμένας του Μεσσηνιακού Κόλπου, επίνειο της Ζαρνάτας, από τον οποίο πραγματοποιούνταν το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο της ευρύτερης περιοχής. Στις Κιτριές συντάχθηκε το ομώνυμο ιστορικό "Σύμφωνο των Κιτριών", το 1819, με το οποίο οι μεγάλες οικογένειες των Μαυρομιχαλαίων (Μαυρομιχάληδες), Γρηγοράκηδων (Γρηγοριάνοι) και Τρουπάκηδων υποσχέθηκαν μεταξύ τους ειρήνη, ομόνοια και ένωση των δυνάμεών τους στην επερχόμενη επανάσταση του 1821. Επίσης εδώ τον Μάρτιο του 1821 ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης ανέλαβε αρχηγός των σπαρτιατικών δυνάμεων, μετά από απόφαση που έλαβαν οι συγκεντρωθέντες οπλαρχηγοί και καπεταναίοι. Στη δε ιστορική εκκλησία των Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, το 1825, ο Μητροπολίτης Ζαρνάτας Γαβριήλ Φραγκούλης χειροτόνησε αντικανονικά τέσσερις επισκόπους σε χηρεύουσες επισκοπές της περιοχής Μάνης, που αργότερα όμως καταργήθηκαν. Εκκλησιαστικά σήμερα υπάγεται στην Αρχιερατική Περιφέρεια τ. Δήμου Αβίας της Ιεράς Μητροπόλεως Γυθείου και Οιτύλου