Μετά το τέλος του αδελφού του Eδουάρδου Γ΄ δούκα του Μπαρ στη μάχη του Aζενκούρ το 1415, ο Λουδοβίκος Α΄ κληρονόμησε το δουκάτο και υπερασπίστηκε με επιτυχία το δικαίωμά του σε αυτό εναντίον τού κουνιάδου του Aδόλφου δούκα τού Γύλιχ και τού Μπεργκ, ο οποίος θεώρησε ότι ο Λουδοβίκος Α΄, ως κληρικός, δεν επρόκειτο να κληρονομήσει το δουκάτο και τα έσοδά του. Το 1419, προκειμένου να θέσει τέρμα στις διαφορές που υπήρχαν εδώ και αρκετούς αιώνες μεταξύ των δουκών του Μπαρ και της Λωρραίνης, ο Λουδοβίκος Α΄ διαπραγματεύτηκε τον γάμο του μικρανιψιού του Ρενέ Α΄ των Βαλουά-Ανζού, δούκα του Ανζού, με την Ισαβέλλα δούκισσα της Λωρραίνης]], κόρη και κληρονόμο του Καρόλου Β΄ δούκα της Λωρραίνης· τους ανέθεσε να κυβερνήσουν το δουκάτο του Μπαρ το 1420.