Najbardziej znane sztuki teatralne autora to: "Sto rąk, sto sztyletów" (1978), utwór w metaforyczny sposób odwołujący się do pierwszej nocy Powstania listopadowego. Dramat ten – wedle "Antologii Dramatu Polskiego" – „był wielkim sukcesem. W fabule sztuki widziano parabolę wydarzeń Marca 68 i doceniono jej zakamuflowaną polityczno-patriotyczną wymowę. Podobnie przyjęto następną sztukę "Po Hamlecie" (1981)”. Obie były wystawiane w wielu teatrach w Polsce (m.in. Teatr im. Słowackiego w Krakowie, teatry Ateneum i Polski w Warszawie, Teatr Wybrzeże w Gdańsku) „jednakże sytuacja, jaką władze po ogłoszeniu stanu wojennego stworzyły dla teatru i kultury w ogóle, uniemożliwiła autorowi normalną współpracę z teatrami i właściwą recepcję jego dalszych utworów.”