I wojna światowa nie odcisnęła piętna na stadionie Pogoni, za to obrona Lwowa podczas konfliktu polsko-ukraińskiego w latach 1918–1919 już tak. Po zakończeniu walk obiekt zastano poryty armatnimi pociskami, a dach trybuny, parkan oraz ławki były powalone i podziurawione kulami. Stadion szybko doprowadzono jednak do porządku i już 18 maja 1919 roku zorganizowano na nim pierwszy mecz piłkarski, Pogoń Lwów przeciwko drużynie 5 pp. Legionów Polskich (9:3). Od kwietnia 1920 roku trwały przygotowania polskich sportowców do udziału w VII Letnich Igrzyskach Olimpijskich mających się odbyć w Antwerpii. We Lwowie zorganizowano obóz przygotowawczy dla lekkoatletów. Zasługą lwowskiego Magistratu wydłużono stadion, dzięki czemu bieżnia lekkoatletyczna mogła uzyskać standardową długość 400 m. Pomocy przy tworzeniu bieżni udzielił również Polski Komitet Igrzysk Olimpijskich (późniejszy PKOl). Planowano także rozbudowanie trybuny głównej. Trwająca wojna polsko-bolszewicka sprawiła jednak, że prac tych nie dokończono (zostały one przełożone na kolejny rok); ponadto niedługo przed igrzyskami Polski Komitet Igrzysk Olimpijskich zdecydował się odwołać wyjazd Polskich sportowców do Belgii. Na stadionie Pogoni Lwów zorganizowano za to w dniach 16–18 lipca pierwsze w historii lekkoatletyczne Mistrzostwa Polski, w których udział wzięli lekkoatleci trenujący na olimpijskim obozie. Najwięcej tytułów na tych zawodach zdobyli sportowcy reprezentujący lwowską Pogoń.