Peter Aalders urodził się jako syn Hendrika i Johanny z domu Dingslager w Gorinchem 20 czerwca 1785, a 26 tego miesiąca został ochrzczony w tamtejszym zborze Holenderskiego Kościoła Reformowanego. Po śmierci ojca 25 czerwca 1791 i ponownym zamążpójściu matki, gdzieś przed 1811 wyjechał z Gorinchem i miał brać (według tradycji rodzinnej) udział po stronie francuskiej w kampanii rosyjskiej w 1812 (zajęcie Moskwy), by następnie, już po dostaniu się do brytyjskiej niewoli, zaciągnąć się w Portsmouth 21 września 1813 do brytyjskiej armii (przydzielony został do 7 batalionu 60 pułku piechoty) od razu w stopniu podoficerskim ("colour sergeant"). Od 1814 w Nowej Szkocji, do której translokowano jego pułk, by dokonać we wrześniu tego roku w ramach wojny brytyjsko-amerykańskiej zakończonego sukcesem ataku na tereny północnego Massachusetts (obecnie Maine). Jego udział w bitwie pod Waterloo w 1815 mimo istnienia w przekazach rodzinnych, jest kwestionowany, a w roku następnym najpierw ożenił się z Elisabeth Hetler (6 stycznia), a później w Halifaksie, gdzie odbywał służbę, urodziło się jego najstarsze dziecko, córka Johanna (18 października). Zwolniony 12 października 1818, już w Anglii (Portsmouth) z wojska z zachowaniem świadczeń ze względu na puchlinę wodną przeniósł się z rodziną do Holandii (Rotterdam), by najpewniej w 1820 powrócić do Nowej Szkocji, w której otrzymał jako jeden z dawnych wojskowych w 1822 nadanie w okręgu ("township") Sherbrooke na terenach współczesnego Aldersville (w nowoszkockim hrabstwie Lunenburg) Przez cały czas chorował na puchlinę wodną, która doprowadziła do uszkodzeń wątroby, zmarł w 1834, nieznane jest miejsce pochówku. Jego potomkowie (w linii męskiej: Henry, John Christopher, William George Alexander i ich zstępni) potem zamieszkiwali również w dwóch pobliskich hrabstwach: Kings i Hants, miał także córki (Johanna, Ann Eliza, Elizabeth, Mary Ann).