Mongołowie stosowali także ataki dywersyjne na domniemanych sojuszników swoich wrogów (takim był I najazd mongolski na Polskę w 1241, który miał na celu uniemożliwienie ewentualnej pomocy dla atakowanych Węgier). Mongołowie prowadzili swoje wojny do ostatecznego zwycięstwa, czyli do pełnego podporządkowania lub wybicia danego ludu. Stąd często atakowali państwa które przyjęły uchodźców z ludów toczących z nimi wojnę. Takie były przyczyny ataku na Połowców, którzy przyjęli Merkitów w 1223, i na Węgry, które przyjęły Połowców, a także na Indie które przyjęły część armii chorezmijskiej.