Syn Bazylego i Karoliny. Po repatriacji zamieszkał wraz z rodziną w Telatynie, gdzie spoczywają jego rodzice. Uczęszczał do gimnazjum w Tomaszowie Lubelskim i w Białej Podlaskiej. Był czynnym działaczem Komunistycznego Związku Młodzieży Zachodniej Ukrainy. W marcu 1937 aresztowany i skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Zamościu na 2 lata więzienia w zawieszeniu na 5 lat i pozbawiony praw publicznych na okres 5 lat. Na przestrzeni lat 1937–1938 łącznik KZMZU pomiędzy gminami Jarczów i Poturzyn, a następnie członek komitetu KZMZU w Poturzynie i członek redakcji pisemka „Głos Młodych”. Po agresji ZSRR na Polskę i okupacji Tomaszowa Lubelskiego przez Armię Czerwoną 25 września 1939 współorganizował, wraz z m.in. Aleksandrem Żebruniem wiec witający Armię Czerwoną. Został szefem Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego w gminie Telatyn. 17 października 1939 Armia Czerwona wycofała się z Tomaszowa Lubelskiego poza ustaloną 28 września 1939 w niemiecko-sowieckim traktacie o granicach i przyjaźni linię demarkacyjną. Wraz z nią na teren okupacji sowieckiej ewakuowali się działacze Rewkomu, w tym Włodzimierz Muś. Oprócz niego byli to m.in. Adam Humer, Olga Żebruń, Aleksander Żebruń i Walerian Ciechaniewicz. Zamieszkał we Lwowie, gdzie pracował jako referent kancelarii w Radzie Związków Zawodowych.