Krytycy Suworowa zwracają jednak uwagę, że jego zwycięstwa były okupione dużą liczbą ofiar cywilnych. Przynajmniej dwukrotnie pozwolił on swoim wojskom na dokonanie masakry ludności cywilnej - podczas zdobywania twierdzy Izmaił w 1790 roku zginęło około 10 tys. cywilów oraz podczas zdobywania Warszawy w czasie insurekcji kościuszkowskiej w 1794 roku jego żołnierze dokonali rzezi Pragi, w której śmierć poniosło od kilku do nawet 20 tysięcy cywilów. Suworow krwawo tłumił wszelkie ruchy ludowe i wyzwoleńcze, między innymi pacyfikował chłopskie powstanie Pugaczowa oraz konfederację barską. Jako dowódca wojsk okupacyjnych (1794-1796) przyczynił się do zrujnowania państwa polskiego, uwięzienia króla Stanisława Poniatowskiego, wielu aresztowań i konfiskat oraz do ostatecznego upadku Polski, czym pogwałcił obowiązujące wówczas prawo międzynarodowe.