Katowice w pierwszych dniach września 1939 roku, niedługo po zajęciu miasta przez oddziały niemieckie. Kilku polskich więźniów opuszcza lokalne więzienie i maltretowani przez rozjuszonych SA-manów, udaje się w więziennej karetce w swoją ostatnią drogę na miejsce stracenia. Są wśród nich porucznik rezerwy Karol Profaska – dowódca lokalnego oddziału samoobrony, harcerka, której koleżanki poległy w obronie wieży spadochronowej, byli powstańcy śląscy, klejarze – cywilni Polacy Katowic, którzy po opuszczeniu miasta przez regularne, polskie oddziały chwycili za broń w nierównej walce z najeźdźcą. Ich ostatnia podróż, w dniu uroczystego wkroczenia jednostek niemieckich do Katowic jest okazją do indywidualnych wspomnień, ukazujących heroiczną obronę miasta przez jej polskich mieszkańców w pierwszych dniach wojny.