Skoki narciarskie w Czechosłowacji miały bogatą tradycję. W 1925 w czechosłowackich Jańskich Łaźniach odbyły się pierwsze Mistrzostwa Świata w tej dyscyplinie sportu (w ramach pierwszych Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym). W skokach reprezentanci gospodarzy wywalczyli dwa medale: złoty Willen Dick i brązowy František Wende. Po II wojnie światowej najbardziej utytułowanym czechosłowackim zawodnikiem był Jiří Raška, który m.in. wywalczył złoty i srebrny medal podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1968 w Grenoble. Oprócz Willena Dicka spośród czechosłowackich zawodników tytuł mistrza świata zdobył też Jiří Parma (podczas imprezy w 1987 w Oberstdorfie). Czechosłowacy mają na koncie również tytuł mistrza świata w lotach – zwycięzcą zawodów w 1975 w Tauplitz został Karel Kodejška. Utytułowanym reprezentantem Czechosłowacji był także m.in. Pavel Ploc. Zdobył on m.in. srebrny medal ZIO w 1988 w Calgary. Od 1983 do 1984 był także rekordzistą świata w długości skoku narciarskiego (po locie na odległość 181 m w Harrachovie). Dwukrotnie stawał też na podium klasyfikacji Pucharu Świata (był 2. w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20skokach%20narciarskich%201987/1988"&gt;sezonie 1987/1988&lt;/a&gt; i 3. w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20skokach%20narciarskich%201983/1984"&gt;sezonie 1983/1984&lt;/a&gt;). Ostatni seniorski występ drużynowy ekipa Czechosłowacji zaliczyła 8 lutego 1991 podczas Mistrzostw Świata na skoczni K-120 w Predazzo, zajmując 5. miejsce. 7 marca tego samego roku natomiast reprezentacja Czechosłowacji zdobyła drużynowe mistrzostwo świata juniorów.