De familie de Ferraris was afkomstig uit Piëmont, maar hijzelf werd geboren in Lotharingen. Op negenjarige leeftijd trad hij in Oostenrijkse dienst aan het keizerlijk hof te Wenen als page van keizerin Amalia, de weduwe van keizer Jozef I.Tot 1793 maakte hij carrière in het Oostenrijkse leger en onderscheidde zich in verschillende veldslagen. Hij nam deel aan de Oostenrijkse Successieoorlog en werd op 17 mei 1742 in de Slag bij Chotusitz ernstig gewond. Nog in hetzelfde jaar werd de graaf tot luitenant bevorderd, in 1750 tot majoor. Vanaf de aanvang van de Zevenjarige Oorlog vocht hij mee in verschillende veldslagen. In 1758 verkreeg hij het bevel van het infanterieregiment "Karl Prinz von Lothringen". Met dit regiment had hij een beslissend aandeel in de Slag bij Hochkirch op 14 oktober 1758. Hij werd daarvoor beloond met de Orde van Maria-Theresia.In 1767 benoemde keizer Jozef II hem tot directeur-generaal van de Artillerie in de Oostenrijkse Nederlanden en in 1775 werd Ferraris als gouverneur naar Dendermonde gestuurd. Als in oktober 1789 de Brabantse Revolutie uitbreekt, neemt Ferraris als leidinggevende deel aan het neerslaan ervan.