Als lid van de Raad van State (het belangrijkste uitvoerende orgaan van de Republiek op militair gebied, zeker na het begin van het Tweede Stadhouderloze Tijdperk) werd hij "Gedeputeerde te velde" voor Friesland op het hoofdkwartier van John Churchill, Hertog van Marlborough, vanaf 1706 tot aan het ontslag van de hertog in 1711. Als zodanig was hij belast met het adviseren van de hertog, tevens moest hij een oogje op hem houden. Dit geheel volgens de afspraak die in 1702 was gemaakt, toen Marlborough tot luitenant-kapitein-generaal van het leger van de Republiek was benoemd. De Nederlandse afgevaardigden-te-velde hadden het recht een veto uit te spreken over de tactische beslissingen van de hertog van Marlborough, als zij van mening waren dat deze beslissingen in strijd waren met de belangen van de Republiek. Dit had al tot veel wrijving met Marlborough geleid in de jaren voor 1706. Goslinga stelde zich echter coöperatief op en leverde een positieve bijdrage tijdens de veldslagen van Ramillies, Oudenaarde en Malplaquet.