Urodził się 2 listopada lub 30 października 1896 we Lwowie. W 1914, jako uczeń ostatniej klasy gimnazjum, zgłosił się na ochotnika do 2 Pułku Piechoty Legionów, jednak ze względu na młody wiek nie został przyjęty. W 1916 został skierowany do austriackiej szkoły oficerskiej, którą ukończył ze stopniem podporucznika. W szeregach armii austro-węgierskiej uczestniczył w I wojnie światowej walcząc m.in. na froncie włoskim. W 1918 został ciężko ranny w bitwie pod Caporetto. Po zakończeniu wojny, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia porucznika. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1919 rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim, które ukończył z tytułem doktora nauk prawniczych oraz odbył III Kurs Normalny 1922–1924 w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie uzyskując tytuł oficera dyplomowanego. Był wówczas oficerem nadetatowym 50 pułku piechoty w garnizonie Kowel: w 1923 adiutantem sztabowym, a w 1924 oficerem Sztabu Głównego i Biura Ścisłej Rady Wojennej. Został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928