W 1939 roku został wyznaczony na stanowisko zarządcy Składnicy Saperskiej Nr 9 w Brześciu nad Bugiem. Na tym stanowisku zastała go wojna. Po 17 września 1939 dostał się do niewoli radzieckiej. Więziony w Kozielsku. Zamordowany w lesie katyńskim w kwietniu 1940 roku. Pozostawił syna Bogusława (ur. w 1934), córkę i żonę Stanisławę. Odnaleziony podczas pierwszej ekshumacji pod numerem 3245. W chwili śmierci posiadał przy sobie metrykę ślubu, list, odcinek pocztowy, kartę szczepień, pocztówkę od żony. Żona por. Stanisławskiego wraz z dwójką dzieci została zesłana do Kazachstanu. Córka nie przeżyła trudów zesłania. Po wojnie matka z synem zamieszkali w Siedlcach.