Gedurende de maand januari 1945 werd de zuidelijke vleugel van het korps weer teruggedreven tot achter Sankt Vith en vanaf 1 februari was het korps weer terug op Duits grondgebied. Maar pas een maand later, in Operatie Lumberjack (1 tot 7 maart), kwam het korps echt in problemen en moest halsoverkop terugtrekken tot achter de Rijn, in de buurt van Remagen. Op 7 maart namen de Amerikanen in de sector van het korps de brug bij Remagen in bezit en begonnen meteen een bruggenhoofd uit te bouwen. Het korps pakte de zuid-sector van het bruggenhoofd op ter verdediging. Tijdens de uitbraak van de Amerikanen uit het bruggenhoofd vanaf 24 maart, kon het korps geen effectieve weerstand meer bieden. Het korps werd vol aangevallen en viel letterlijk uiteen, zozeer dat het een week lang geen contact had met Heeresgruppe B. Het moest uitwijken naar het noordoosten. Op 1 april sloten de Amerikanen de Ruhr pocket en (de armzalige resten van) het korps bevond zich op dat moment net buiten de omsingeling. De volgende dag werd het korps toegevoegd aan het 11e Leger, dat als doel kreeg de omsingeling te doorbreken. Dat was, met de beschikbare middelen, een volstrekte illusie. Het aanvalsbevel werd dan ook op 4 april ingetrokken. Vervolgens werd het korps tezamen met het 11e Leger de Harz ingedreven door de naar de Elbe oprukkende Amerikaanse troepen. Uit de omsingeling die volgde was geen ontsnappen mogelijk.