Po kryzysie czerwcowym aresztowany przez Rząd Tymczasowy Rosji, ale wkrótce zwolniony. Został wykluczony z Partii Socjalistów-Rewolucjonistów. Od listopada 1917 członek WCIK, zastępca członka Prezydium WCIK. Od grudnia 1917 do śmierci członek KC Partii Lewicowych Eserowców, od 4 stycznia do 15 marca 1918 ludowy komisarz poczt i telegrafów RFSRR, od 20 lutego 1918 członek Tymczasowego Komitetu Wykonawczego Rady Komisarzy Ludowych RFSRR, od 4 marca 1918 komisarz polityczny Wyższej Rady Wojskowej. Od kwietnia do czerwca 1918 towarzysz przewodniczącego Prezydium KC Partii Lewicowych Eserowców, od maja do lipca 1918 komisarz spraw wewnętrznych Związku Komun Obwodu Północnego. Po powstaniu lewicowych eserów przeciw rządowi bolszewickiemu w lipcu 1918 ukrywał się. Zachorował na tyfus i zmarł w grudniu 1918.