Jednocześnie z Kubania ruszył na obwód Aleksander Awtomonow. W takiej sytuacji wojska białogwardyjskie zmuszone zostały do odwrotu. Na początku lutego Armia Ochotnicza została rozbita w bitwie pod Matwiejowym Kurhanem. Próba kontruderzenia podjęta przez Kozaków nie powiodła się. Czerwoni podeszli na przedpola Rostowa, w Taganrogu wybuchło robotnicze powstanie. Ataman Kaledin załamany i rozczarowany brakiem zwolenników popełnił samobójstwo. Nowym dowódcą Wojska Dońskiego został generał Aleksandr Nazarow. 23 lutego czerwoni zajęli Rostów i proklamowali Dońską Republikę Radziecką. Tymczasem biali znajdowali się w ciągłym odwrocie jeszcze przez ponad miesiąc, docierając wbrew wszelkim przeciwnościom na Kubań, gdzie połączyli swe wojska z oddziałami Kozaków Kubańskich, którzy również wystąpili przeciwko bolszewikom. Na stanowisko głównodowodzącego sił kontrrewolucyjnych jednomyślnie mianowano generała Korniłowa. Ze względu na poważne wzmocnienie swoich sił biali ruszyli na początku kwietnia do ofensywy w kierunku Jekaterynodaru. Szturm miasta zakończył się niepowodzeniem, a biali stracili swojego wodza – Korniłowa, który zginął, gdy w jego kwaterę trafił pocisk artyleryjski. Po jego śmierci dowództwo przejął generał Anton Denikin i wydał rozkaz odwrotu na Stepy Salskie.