Ο όρος Βησιγοτθικό Βασίλειο περιγράφει το βασίλειο που ιδρύθηκε από τον Βάλια το 414 στην ρωμαϊκή επαρχία της Ακιτανίας, αρχικά ως φοϊδεράτο της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με κέντρο την σημερινή Τουλούζη κι έπειτα ως ανεξάρτητο κράτος. Έφτασε να ελέγχει μια ευρύτατη περιοχή της Δυτικής Ευρώπης που περιελάμβανε τη σημερινή νότια Γαλλία και τα δύο τρίτα της Ιβηρικής χερσονήσου. Μετά τη ήττα από τους Φράγκους στο Βουιγιέ το 507, περιορίστηκε στην Ιβηρική χερσόνησο όπου, εν μέσω ενός διαρκούς αγώνα εναντίον των εσωτερικών εριδών (αντιπαλότητα ισπανορωμαίων χριστιανών - αρειανικής βησιγοτθικής ελίτ) και των εξωτερικών εχθρών (Βυζαντινών, Σουηβών) κατάφερε να εγκαταστήσει ένα λειτουργικό κράτος που κατέρευσε το 711 από την εισβολή μαυριτανικών και αραβικών στρατευμάτων του Χαλιφάτου της Δαμασκού.