Nazarius kennen we slechts via drie geschreven bronnen. Er is vooreerst de panegyriek (lofrede) die hij heeft nagelaten. Deze werd afgeleverd in Rome voor de senaat in het jaar 321. De aanleiding hiervoor was de vijftiende verjaardag van het keizerschap van Constantijn en de quinquennalia van zijn twee zonen, Crispus en Constantinus. De redevoering viert de overwinning van Constantijn op Maxentius na de Slag bij de Milvische Brug in 312 en werd waarschijnlijk gehouden in afwezigheid van Constantijn. Opvallend is dat Nazarius verder bijna geen referenties maakt naar de gebeurtenissen na de slag. Ook vermeldt hij niets over zichzelf, zijn verblijfplaats, zijn afkomst of zijn positie. Dit kan erop wijzen dat hij dit niet nodig achtte omwille van de bekendheid die hij genoot op dat moment. Soms wordt ook de twaalfde panegyriek aan Nazarius toegeschreven maar volgens Wilhelm Kroll zijn er niet voldoende elementen om deze stelling te ondersteunen.