Keleti zou in 1940 (en later ook in 1944) deelnemen aan de Olympische Zomerspelen, echter deze wedstrijden gingen niet door door de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog. De Joodse Keleti, overleefde de oorlog met behulp van de Zweedse diplomaat Raoul Wallenberg, haar vader overleed in Auschwitz. In 1948 mocht ze eindelijk meedoen aan de Olympische Zomerspelen, echter kon ze hier ook niet turnen, ditmaal door een blessure. Bij deze spelen ontving ze wel een medaille voor de team meerkamp, omdat ze deel was van het team, ongeacht of ze geturnd had op een onderdeel. Bij de Olympische Zomerspelen 1956 waren er opnieuw problemen voor Keleti, dit keer zorgde de inval van de Sovjet-Unie in Hongarije ervoor dat zij en meerdere andere atleten na de spelen niet naar huis konden terugkeren en asiel moesten aanvragen in Australië. Een jaar later, 1957, verhuisde ze naar Israël waar ze coach werd. Zo coachte ze onder andere het Israëlisch vrouwenteam.