W 2002 roku brała udział w igrzyska olimpijskich w Salt Lake City, gdzie była między innymi szósta w sztafecie oraz dwudziesta w biegu na 10 km klasykiem. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Val di Fiemme była jedenasta w biegu na 15 stylem klasycznym i ponownie szósta w sztafecie. Kolejną dużą imprezą w jej karierze były dopiero mistrzostwa świata w Sapporo w 2007 roku, gdzie Włoszki z Longą w składzie znów były szóste w sztafecie, a indywidualnie była między innymi ósma w biegu łączonym na 15 km. Największe sukcesy osiągnęła podczas mistrzostw świata w Libercu w 2009 roku, gdzie zdobyła dwa medale. W biegu na 10 km techniką klasyczną była druga za Saarinen, a przed Kowalczyk, a razem z Arianną Follis zdobyła także brązowy medal w sprincie drużynowym. Na tych samych mistrzostwach była czwarta w biegu łączonym na 15 km, przegrywając walkę o podium z Saarinen. W 2010 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie jej najlepszymi wynikami były czwarte miejsce w sztafecie i siódme w biegu łączonym. Blisko medalu była również na rozgrywanych w 2011 roku mistrzostwach świata w Oslo. Longa była tam czwarta w sprincie drużynowym i sztafecie, a indywidualnie zajęła piąte miejsce w biegu łączonym, siódme na 10 km klasykiem oraz ósme na dystansie 30 km techniką dowolną.