Najlepsze wyniki osiągnął w sezonach &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%201988/1989"&gt;1988/1989&lt;/a&gt; i &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%201989/1990"&gt;1989/1990&lt;/a&gt;, które ukończył na ósmej pozycji. W tym czasie łącznie siedmiokrotnie znalazł się w czołowej dziesiątce, w tym dwukrotnie stając na podium: 7 stycznia 1989 roku w Schonach był drugi, a 16 marca 1990 roku w Oslo odniósł swoje jedyne zwycięstwo. Wygrana w stolicy Norwegii była równocześnie jego ostatnim podium w zawodach Pucharu Świata. W lutym 1989 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lahti. W konkursie indywidualnym po skokach zajmował trzecie miejsce za Trondem Einarem Eldenem z Norwegii oraz Jukką Ylipullim z Finlandii. W biegu zdołał wyprzedzić Fina, ale Eldena już nie dogonił. Dundukow zdobył srebrny medal na metę przybiegając ponad dwie i pół minuty za zwycięzcą, trzecie miejsce zajął kolejny Norweg - Trond-Arne Bredesen. W konkursie drużynowym drużyna radziecka z Dundukowem w składzie zajmowała drugie miejsce po skokach, lecz nie zdołała obronić tej pozycji na trasie biegu, kończąc zawody na czwartej pozycji.