Na sugestię, by się usunęła z dworu i udała do klasztoru, Katarzyna odrzekła, iż Bóg nie powołał jej do klasztoru i jest prawowitą i wierną żoną Henryka. Wówczas Henryk postanowił odwołać się do Stolicy Apostolskiej. Nic nie mówiąc o swoich planach kardynałowi Wolseyowi, wysłał swojego sekretarza Williama Knighta do papieża Klemensa VII z prośbą, by ten anulował dyspensę Juliusza II, jako wydaną na podstawie fałszywych poszlak. Papież był w tym czasie więźniem cesarza i jednocześnie bratanka Katarzyny (było to wkrótce po Sacco di Roma w maju 1527) i Knight miał trudności z samym dotarciem do papieża – ostatecznie wrócił z niczym. Wobec tego Henryk przekazał sprawę Wolseyowi. Udało mu się zwołać sąd kościelny w Anglii z udziałem przedstawicieli papieża, Henryka i Katarzyny, ale papież nie udzielił swoim legatom prerogatyw i wkrótce ich odwołał. Zakazał Henrykowi zawierania kolejnego małżeństwa. Wysiłki Wolseya zakończyły się niepowodzeniem, został odwołany z urzędu w 1529.