Na de eerste tien jaar van het songfestival steeds bij de beste vijf te zijn geëindigd, maakte Frankrijk in 1966 een eerste misstap. Dat jaar wist de afgevaardigde Dominique Walter met zijn nummer "Chez nous" het Europese publiek niet te bekoren; het belandde met slechts 1 punt op de 16de plek. De teleurstelling onder de Fransen was groot, maar werd het volgende jaar alweer weggepoetst door Noëlle Cordier. Zij zong het lied "Il doit faire beau là-bas" naar de derde plaats en scoorde er een grote hit mee, die in Frankrijk nog altijd bekendstaat als een songfestivalklassieker. In 1968 wierpen de Fransen zich vervolgens weer in de strijd met Isabelle Aubret, van wie gehoopt werd dat zij haar overwinning van zes jaar eerder zou kunnen herhalen. Dit gebeurde niet; net als Cordier eindigde Aubret met 20 punten op de derde plaats. Winnen deed hierna wel Frida Boccara, die met haar lied "Un jour, un enfant" in 1969 naar het songfestival in Madrid was gekomen. Met een totaal van 18 punten zorgde zij voor de vierde Franse overwinning op het Eurovisiesongfestival. Deze zege moest echter wel gedeeld worden met Spanje, Nederland en het Verenigd Koninkrijk, die evenveel punten hadden behaald.