Wnuk Ludwika Zaleskiego z Mikuliczyna, powstańca listopadowego. Urodził się 29 maja 1889 jako drugie dziecko lekarza i społecznika Karola Zaleskiego (1856–1941) oraz nauczycielki Wilhelminy z domu Leixner (1859–1912). Miał ośmioro rodzeństwa: (pięciu braci i trzy siostry), byli to kolejno Tadeusz (ur. 1887), Karol (ur. 1890), Zygmunt (ur. 1892), Władysław (ur. 1894), Maria (ur. 1896, po mężu Hanus), Jakub (ur. 1899), Jadwiga (ur. 1900) i Zofia Ludwika (1903–1906, zmarła w dzieciństwie na zapalenie opon mózgowych). Rodzina zamieszkiwała w tzw. Willi Zaleskich. W 1907 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie był m.in. Wojciech Stepek). Następnie kształcił się na studiach filozoficznych na kierunku filologii polskiej na Wydziale Filozoficznego Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie do 1912. W 1910 był stypendystą w Bibliotece Zakładu Narodowego im. Ossolińskich (wówczas stypendystą był także Władysław Dajewski, późniejszy profesor sanockiego gimnazjum). Na początku 1910 został uznany przynależnym do gminy Sanok. Od 1912/1913 był członkiem Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych. Należał do Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza.