Siłami pierwszego rzutu w nadchodzącej inwazji stały się siły powietrznodesantowe pod dowództwem Dempseya. Na początku sierpnia Dempsey zwolnił gen. Horatio Berneya-Ficklina, dowódcę 5 Dywizji Piechoty, wchodzącej w skład XIII Korpusu. Pod koniec kampanii kwatera główna Dempsey została wycofana, by rozpoczęła przygotowania do operacji Baytown, lądowania część 8 Armii we Włoszech kontynentalnych przez Cieśninę Mesyńską. Chociaż lądowanie jego korpusu 3 września obyło się bez oporu ze strony wroga, Niemcy zadbali o to, aby jego postępy były powolne, niszcząc mosty i przepusty na jedynych trasach wiodących przez trudny, górzysty teren. Prawie dwa tygodnie zajęło oddziałom Dempseya przejście 480 km na północ, aby połączyć się z amerykańską 5 Armią (obejmującej oprócz amerykańskiego VI Korpusu, także brytyjski X Korpus), która wylądowała w Salerno w ramach operacji Avalanche. Siły sprzymierzonych rozpoczęły następnie ofensywę na północ z 5 Armią na zachodzie i 8 Armią na wschodzie półwyspu Apenińskiego. XIII Korpus wziął później udział w bitwie nad rzeką Moro, ale sroga zima uniemożliwiła mu dokonanie dalszego postępu.