Pierwotnie niemal wszystkie "pā" znajdowały się na wybitnych wzniesieniach, szczególnie na wzgórzach pochodzenia wulkanicznego, przy czym naturalne stoki wzniesień przecinano tarasami. Nieczynne wulkany były najczęstszym miejscem lokalizacji "pā" na obszarze dzisiejszego Auckland. "Pā" miały wielorakie przeznaczenie. Te, które poddano szczegółowym badaniom po wojnach maoryskich, jak również ostatnio odkryte, strzegły zapasów wody pitnej, w tym także jej źródeł, żywności − (szczególnie "kūmary") − jak i niewielkich poletek uprawianych wewnątrz "pā". Badania prowadzone w latach 2002–2004 wykazały, że tylko kilka osób zamieszkiwało "pā" na stałe, i że "iwi" zarządzała kilkoma "pā" jednocześnie, oddając je pod kontrolę hapū (klanu). Poletka wewnątrz "pā" służyły mieszkańcom głównie jako ogrody warzywne. Atrakcją turystyczną jest dobrze zachowana "pā" na "Mount Eden" w Auckland. Jej tradycyjna nazwa to "Maungawhau", czyli "Góra Drzew Whau". Endemiczne "Whau" (Entelea) to drzewo lub krzew o lekkim, porównywanym z balsą drewnie, używanym przez Māori do budowy tratew i pływaków sieci zastawnych na ryby.