Ο κύριος στόχος του Michael Billing, με την δημιουργία του όρου banal nationalism, ήταν να διαφοροποιήσει διακριτά τον καθημερινό και ενδημικό εθνικισμό από άλλες εξτρεμιστικές μορφές του. Υποστήριξε ότι η ακαδημαϊκή και δημοσιογραφική εστίαση σε εξτρεμιστές εθνικιστές, κινήματα ανεξαρτητοποίησης και ξενοφοβικά άτομα κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 επισκότισε την μοντέρνα δύναμη και την πιο συνήθη μορφή του σύγχρονου εθνικισμού, καθώς η εστίαση αυτή υπονοούσε πως ο κοινότοπος εθνικισμός ήταν περιφερική ιδεολογία. Τόνισε την σχεδόν σιωπηρή αποδοχή της ύψιστης σημασίας του έθνους στον πολιτικό διάλογο της τότε περιόδου και χρησιμοποίησε ως παραδείγματα για να ενισχύσει αυτόν τον ισχυρισμό, τις κλήσεις για την προστασία του Κουβέιτ κατά τον Πόλεμο του Κόλπου το 1991, καθώς και τους Νήσους Φώκλαντ το 1982. Υποστήριξε, παράλληλα, ότι η λανθάνουσα ή "κρυμμένη" φύση του μοντέρνου εθνικισμού, είναι ένα χαρακτηριστικό που κάνει τη συγκεκριμένη ιδεολογία ιδιαίτερα ισχυρή, εν μέρει λόγω του γεγονότος ότι, ενώ μεγάλο μέρος της δεν έχει μελετηθεί και αντιμετωπισθεί, συνεχίζει να είναι η βάση για πολλά ισχυρά πολιτικά κινήματα, αλλά και για τα περισσότερα φαινόμενα πολιτικής βίας στον κόσμο σήμερα. Ο κοινότοπος εθνικισμός δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μία λιγότερο ισχυρή μορφή εθνικισμού, αλλά η βάση για "επικίνδυνους εθνικισμούς"Ωστόσο, σε παλαιότερες εποχές, το "κάλεσμα" προς το έθνος δεν είχε την σημασία που εντοπίζεται σε σύγχρονα πλαίσια, λόγω της μεγαλύτερης ισχύος που είχαν οι θεσμοί της θρησκείας, της μοναρχίας ή της οικογένειας, οι οποίες στο παρελθόν μπορεί να επικαλούνταν συχνότερα, ώστε να υπάρξει αποτελεσματικότερη κινητοποίηση δράσεως. O Billing, επίσης, χρησιμοποιεί τον όρο για να αμφισβητήσει μεταμοντερνιστικούς ισχυρισμούς, σύμφωνα με τους οποίους, η έννοια του έθνους-κράτους βρίσκεται σε κατάσταση παρακμής, τονίζοντας συγκεκριμένα την συνεχόμενη ηγεμονική δύναμη του Αμερικάνικου εθνικισμού.