Upadek Kandii spowodował wszczęcie rokowań pokojowych, jako że samotna Wenecja nie miała szans na podjęcie kontrofensywy. Pokój był dla Republiki Weneckiej dość ciężki: zrzekała się praw do Krety (poza portami Suda i Spinalonga) i musiała płacić trybut z wyspy Zante w wysokości 1,5 tys. talarów rocznie. Zatrzymywała jednak zdobytą w czasie wojny ważną twierdzę Klis w Dalmacji. Wyczerpanie Wenecji było olbrzymie, jednak sukces turecki był niewspółmiernie mały w stosunku do poczynionych nakładów i faktu prowadzenia niemal 25-letniej wojny. W trakcie samego oblężenia Kandii zginęło ok. 100 tys. żołnierzy tureckich, flota turecka zaś musiała być kilkakrotnie odbudowywana po ciężkich stratach zadanych jej przez Wenecjan. Sukces tej wojny był obok zdobycia Kamieńca Podolskiego trzy lata później, jednym z ostatnich jakie Turcy mieli odnieść w Europie. Wkrótce zaś Wenecja z chęcią przystąpiła do zmontowanej przeciw Porcie Osmańskiej koalicji państw chrześcijańskich, by wziąć rewanż za klęskę kandyjską.