Urodził się w Kijowie, jako syn Adama Bukara, sędziego ziemskiego żytomierskiego, właściciela Januszpola (Podole), i Konstancji z Pacanowskich. W latach 1783–1790 kształcił się w Szkole Rycerskiej (Szkoła Kadetów) w Warszawie, po czym służył w wojsku koronnym jako podporucznik artylerii. W randze porucznika artylerii brał udział w bitwie Tadeusza Kościuszki (przeszedł z nim całą kampanię) z Rosjanami, pod Zieleńcami. 12 czerwca 1792 odznaczony krzyżem Virtuti Militari w grupie pierwszych kawalerów tego odznaczenia. Po klęsce Kościuszki podał się do dymisji, opuścił wojsko i osiadł na Podolu w majątku ojca w Januszpolu. W roku 1794 definitywnie wystąpił ze służby wojskowej i zaczął gospodarować na wsi. Według Tadeusza Bobrowskiego miał w Eliaszówce „pałacyk włoskiego stylu, który bodaj, czy nie nad możność utrzymywał”. Do jego przyjaciół należał także Szymon Ewaryst Konopacki.