Gaston, marquis de Galliffet was de laatste mannelijke telg uit de familie "De Galliffet". Zijn ouders waren Alexandre Justin Marie, marquis de Galliffet, prince de Martigues en Marie Victoire Auguste Baulde de Vieuville. Hij studeerde en verwierf in 1846 een baccalaureaat in de letteren. In 1848 deed hij zijn intrede in het Franse leger. Hij diende bij lichte cavalerie. Op 3 oktober 1849 werd hij bevorderd tot brigadier en op 13 december 1850 volgde zijn bevordering tot onderofficier. In 1853 werd hij onderluitenant in het Regiment der Verkenners, de persoonlijke garde van keizer Napoleon III. Wegens zijn verdiensten werd hij onderscheidden als "Ridder in het Legioen van Eer". In 1854, na het overlijden van zijn ouders, erfde hij een klein vermogen en dacht erover om ontslag uit het leger te nemen, maar bleef uiteindelijk actief militair. In 1855 werd hij naar de Krim gezonden en nam deel aan de Krimoorlog tegen Rusland. Tijdens de strijd om Sebastopol betoonde hij zich uiterst moedig. In 1857 werd hij bevorderd tot luitenant en naar Algerije gezonden om deel te nemen aan de pacificatie van de Franse kolonie. Vervolgens nam hij deel aan de Oostenrijks-Sardijnse Oorlog van 1859 (waarbij Frankrijk aan de zijde van de Italiaanse Nationalisten streed). In 1860 werd hij bevorderd tot kapitein van een regiment in Algerije en in hetzelfde jaar werd hij "aide-de-camp" van keizer Napoleon III. In 1863 volgde zijn bevordering tot majoor en maakte hij deel uit van het 1e Regiment der Huzaren en diende opnieuw in Algerije. Nadien werd hij bevorderd tot "Officier in het Legioen van Eer".