Στην Ελλάδα βασικός θεωρητικός του εναλλακτικού κινήματος θεωρείται ο Γιώργος Καραμπελιάς, εκδότης του περιοδικού "Άρδην" και της εφημερίδας "Ρήξη", συγγραφέας, αναλυτής και βασικός ιδρυτής της Κίνησης Πολιτών Άρδην. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου, η παραπάνω διάκριση των κοινωνικών κινημάτων δεν υφίσταται. Ένα κοινωνικό κίνημα μπορεί να είναι εναλλακτικό, πολιτικό, με σαφή εθνικά χαρακτηριστικά κι όταν οι "αντικειμενικές συνθήκες ωριμάσουν και υπάρξει υποστήριξη από τα λαϊκά στρώματα, μπορεί να γίνει ένοπλο". Κατά τον Καραμπελιά, μετά τον Μάη του '68, τα κινήματα χωρίστηκαν στα ένοπλα δηλαδή τα αντάρτικα πόλης ή τρομοκρατικά (βλέπε και ερυθρά τρομοκρατία) και τα εναλλακτικά. Τα μεν πρώτα είναι καταδικασμένα να οδηγήσουν στην αποτυχία γιατί όσο αγνοί και ανιδιοτελείς κι αν είναι οι σκοποί τους, δεν έχουν τη λαϊκή υποστήριξη που απαιτείται, τα δε δεύτερα, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη έχουν κάνει την εμφάνισή τους αλλά και την παρουσία τους αισθητή, στην Ελλάδα είναι σε εμβρυακή μορφή ακόμη. Σύμφωνα με τον ίδιο, επίσης, το σύγχρονο κίνημα, είτε θα είναι εναλλακτικό προτάσσοντας στοιχεία άμεσης δημοκρατίας, οικολογίας, εθνικής ανεξαρτησίας και κοινωνικής επανάστασης προσπαθώντας να πετύχει αλλαγή στη συμπεριφορά, τις αντιλήψεις και των τρόπο ζωής των πολιτών άρα και σ' ένα μεγάλο κομμάτι των λαϊκών στρωμάτων και κατά συνέπεια όλης της κοινωνίας, είτε θ' αποτύχει ή δε θα υπάρξει. Αυτό το αιτιολογεί λέγοντας πως εφόσον επαναστατικά κινήματα θεωρούνται τα ένοπλα και "τρομοκρατικά", η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας θα στραφεί προς το ρεφορμισμό. Κατά τον Καραμπελιά, σκοπός του εναλλακτικού κινήματος στην Ελλάδα του 21ου αιώνα δε μπορεί να είναι η βελτίωση του καπιταλιστικού συστήματος αλλά ούτε κι η απάτη του "υπαρκτού" σοσιαλισμού της ΕΣΣΔ αλλά μια "αντικαπιταλιστική", μετασοσιαλιστική κοινωνία με προοπτική τον αληθινό κομμουνισμό.