Dopiero w 1839 planowana ekspedycja doszła do skutku. Oficjalnym powodem agresji Mikołaja było uwolnienie rosyjskich niewolników pojmanych wskutek najazdów Turkmenów znad Morza Kaspijskiego. W rzeczywistości carowi chodziło o poszerzenie strefy wpływów w Azji Środkowej, związanej z tak zwaną wielką grą, toczoną pomiędzy Brytyjczykami, a Rosjanami. Brytyjczycy walczyli o kontrolę nad graniczącym z Chanatem Chiwy Afganistanem w latach 1839 – 1842. Wojna ta przeszła do historii pod nazwą I wojna brytyjsko-afgańska. Wyprawą rosyjską dowodził generał i dowódca garnizonu orenburskiego, Wasilij Pierowski. Stanął on na czele ponad pięciu tysięcy żołnierzy z dziesięcioma tysiącami wielbłądów. Żołnierze wyruszyli w listopadzie 1839, ale plany ponownie nie powiodły się wskutek ciężkich warunków klimatycznych. Zima tego roku była jedną z najgorszych w historii Chiwy. Zdziesiątkowana armia Pierowskiego została zmuszona do powrotu w lutym 1840. Poniosło w niej śmierć ponad tysiąc żołnierzy. W maju 1840 powrócili do Orenburga.