W 1966 roku wystartował na mistrzostwach świata w Oslo. Zajął tam czwarte miejsce w biegu na 30 km, przegrywając walkę o brązowy medal z Walterem Demelem z RFN. Na tych samych mistrzostwach wraz z kolegami z reprezentacji zajął również czwarte miejsce w sztafecie 4x10 km. Cztery lata później, podczas mistrzostw świata w Wysokich Tatrach osiągnął największy sukces w swojej karierze wspólnie z Ove Lestanderem, Janem Halvarssonem i Larsem-Göranem Åslundem zdobywając brązowy medal w sztafecie.