Περισσότεροι Ρωσόφωνοι εμφανίστηκαν στην βόρεια, κεντρική και ανατολική Ουκρανία από τα τέλη του 17ου αιώνα, μετά την Εξέγερση του Χμελνίτσκι (1648-1657) κατά τον Πολωνών υπό την ηγεσία του Μπογκντάν Χμελνίτσκι. Η εξέγερση του Χμελνίτσκι οδήγησε σε μια μαζική μετακίνηση Ουκρανών στην Σλομποζάνστσινα (Ελεύθερη Ουκρανία) μετατρέποντας έτσι την περιοχή από μια ερημική παραμεθόρια περιοχή σε μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές στο Βασίλειο της Ρωσίας. Μετά το συμβούλιο του Περεγιάσλαβ από το 1654 το σύγχρονο βόρειο και ανατολικό τμήμα της Ουκρανίας τέθηκε υπό την ηγεμονία του ρωσικού βασιλείου. Αυτό έφερε το πρώτο σημαντικό, αλλά μικρό, κύμα Ρώσων εποίκων στην κεντρική Ουκρανία (κυρίως αρκετές χιλιάδες στρατιώτες που είχαν σταθμευτεί σε φρουρές, σε ένα πληθυσμό περίπου 1.2 εκατομμυρίων μη Ρώσοι). Αν και ο αριθμός Ρώσων εποίκων στην Ουκρανία πριν από τον 18ο αιώνα παρέμεινε μικρός, οι τοπικές ανώτερες τάξεις στο τμήμα της Ουκρανίας που προσαρτήθηκε από τη Ρωσία μετέβησαν στην ευρεία χρήση της ρωσικής γλώσσας.