1970-കളിൽ ജനിതക എൻജനിയറിംഗ് സാധ്യമാണെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ തെളിയിച്ചു. ഇത്തരം ഗവേഷണങ്ങളുടെ ഗുണദോഷവശങ്ങളെപ്പറ്റി ശാസ്ത്രസമൂഹം വിശദമായ ചർച നടത്തുകയും മനുഷ്യരാശിക്ക് ദോഷകരമാകാത്തവിധം ഗവേഷണങ്ങൾ നടത്താനുള്ള മാർഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ മാർഗരേഖ അസിലോമർ 1975 എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്നു. 2001-ലെ ഭീകരാക്രമണത്തിനുശേഷം, ശത്രുരാജ്യങ്ങൾ ജനിതക ഗവേഷണങ്ങളിലൂടെ ജൈവായുധങ്ങൾക്ക് രൂപം നൽകിയേക്കാമെന്ന ആശങ്ക അമേരിക്കൻ ഭരണാധികാരികളിൽ വേരൂന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. മനുഷ്യവംശത്തിന് ഗുണകരവും ദോഷകരവുമായി ഭവിച്ചേക്കാവുന്ന ദ്വന്ദസ്വഭാവമുള്ള ഗവേഷണ പദ്ധതികൾക്ക് (Dual Use Research ) അമേരിക്കൻ ഗവണ്മെൻറ് ഉപാധികളോടെയാണെങ്കിലും ധനസഹായം നൽകുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം ഗവേഷണ പദ്ധതികൾ ജൈവശാസ്ത്രമേഖലയിലാണെങ്കിൽ അവക്ക് ആശങ്കാവഹം എന്ന വിശേഷണം(Dual Use Research of Concern ) കൂടി നൽകപ്പെടുന്നു . DURC എന്ന ചുരുക്കപ്പേരിലറിയപ്പെടുന്ന ദ്വന്ദോപയോഗ ഗവേഷണ പദ്ധതിയുടെ ഉപവിഭാഗമാണ് കഴിവു നേടൽ അഥവാ ഗെയിൻ ഓഫ് ഫങ്ഷൺ റിസേർച്.