Het aflopen van de Treves werd door Maurits van Oranje, die de Noordelijke Nederlanden leidde, aangegrepen om de oorlog tegen Spanje te hervatten. Maar zijn oorlogstriomf kreeg een flinke deuk. Bij het Spaanse beleg van Breda in 1624 door Spinola stond Maurits al machteloos. Uiteindelijk moest hij wegens ziekte in november dat jaar terwijl het beleg nog gaande was naar Den Haag vertrekken, waar hij op 23 april 1625 stierf. De macht van stadhouder en kapitein-generaal werd op zijn halfbroer Frederik Hendrik overgedragen. Deze probeerde op zijn beurt Breda te redden, maar op 5 juni werd de stad na een beleg van negenenhalve maand gedwongen tot overgave aan Spinola. Van de 13.111 ingezetenen (inclusief een Staats garnizoen) bleven toen nog 3.500 Nederlanders en minder dan 600 Engelsen over. Heel Noordwest-Brabant was nu weer onder het gezag van de Spaanse dynastie teruggebracht. Frederik Hendrik wist echter wel nog een aantal steden te heroveren, waaronder in 1629 's-Hertogenbosch. Hij breidde onder de Noordelijke Staten-Generaal in 1632 het grondgebied van de Noordelijke Nederlanden uit tot de sleutelpositie van het fort van Maastricht. In datzelfde jaar had een samenzwering van edelen plaats, die het Spaanse Nederlanden volgens de taalgrens wilden verdelen tussen de Republiek en Frankrijk.