Syn młynarza Wojciecha i Marii ze Słomińskich. Ukończył szkołę rolniczą w Śremie, a potem podjął praktykę rolniczą w Posadowie. 11 listopada 1914 powołany do armii pruskiej (kolejno: 46 pułk piechoty, 20 Poznański pułk artylerii polowej, 258 pułk artylerii polowej). W 1917 został mianowany podporucznikiem. W listopadzie 1918 wrócił do Śremu, gdzie dołączył do miejscowego podziemia niepodległościowego, m.in. organizując w powiecie śremskim plutony Służby Straży i Bezpieczeństwa. W początku grudnia tego roku zorganizował, liczącą około 130 osób, I Kompanię Śremską i został jej dowódcą. Walczył m.in. pod Zbąszyniem. 30 stycznia 1919 wyróżniono go rozkazem dziennym za "waleczne wytrwanie na posterunku" po bitwie pod Zbąszyniem, mimo zamieszania jakie wówczas powstało. Od 1 lutego 1919 walczył pod Rawiczem. Wyróżnił się 10 lutego w bitwie pod Zieloną Wsią, kiedy to sformował baterię ze zdobycznych armat. 10 marca 1919 przeniesiony został do 1 pułku artylerii polowej (dowództwo 2. baterii). W tym czasie mianowano go porucznikiem. Walczył o Lwów pod dowództwem generała Daniela Konarzewskiego. W wojnie z bolszewikami brał udział wraz z 15 Wielkopolskim pułkiem artylerii polowej. Został mianowany dowódcą 5 baterii.