Η εξουσία της χώρας είχε αναπτυχθεί σε τέτοιο βαθμό, που τα τελευταία χρόνια της εξουσίας της Ταμάρα, το Βασίλειο ασχολήθηκε πρωτίστως με την προστασία των γεωργιανών μοναστικών κέντρων στους Αγίους Τόπους, οκτώ εκ των οποίων ήταν καταχωρημένα στην Ιερουσαλήμ. Ο βιογράφος του Σαλαντίν Μπαχά αντ-Ντιν ιμπν Σαντάντ αναφέρει ότι, μετά την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ από τους Αγιουβίδες το 1187, η Ταμάρα έστειλε απεσταλμένους στον σουλτάνο, για να ζητήσει την επιστροφή των κατασχεθέντων περιουσιών των γεωργιανών μοναστηριών στην Ιερουσαλήμ. Η απάντηση του Σαλαντίν δεν καταγράφεται, αλλά οι προσπάθειες της βασίλισσας φαίνεται να ήταν επιτυχημένες. Η Ιμπν Σαντάντ ισχυρίζεται επίσης ότι η Ταμάρα ξεπέρασε τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου στις προσπάθειές της να αποκτήσει τα λείψανα του Αληθινού Σταυρού του Ιησού, προσφέροντας 200.000 χρυσά κομμάτια στον Σαλαντίν, που είχε πάρει τα λείψανα ως λεία στη μάχη του Χατίν - χωρίς αποτέλεσμα, ωστόσο.