Hij deed een oproep aan alle krijgsheren en edelen binnen het rijk. In 641 had hij een gigantisch leger samengebracht, van 150.000 soldaten, dat bijna net zo groot was als het leger tijdens de Slag bij al-Qādisiyyah. Toen Omar hiervan hoorde, stuurde hij een leger van 30.000 soldaten naar het oosten om eens en voor altijd een einde aan de Perzische dreiging te maken. Tijdens de Slag bij Nahāvand wisten de Arabieren in 642 het 150.000 man sterke Perzische leger te verslaan. Ze gebruikten cavaleriebewegingen, waarbij ze snel aanvielen en weer terugtrokken om veel klappen uit te delen, waarbij ze hun snelheid gebruikten, hun effectieve boogschutters die zware verliezen toebrachten en hun zwaardvechters die getraind waren om officieren te doden teneinde het leger te verzwakken. Ze deden daarna alsof ze terugtrokken omdat de kalief overleden was, waarna ze de Perzen in een kloof verrasten, insloten en versloegen. Ruim honderdduizend Perzen kwamen om en beide generaals, Pirouzan en Mardanshah, werden gedood. De Slag bij Nahāvand staat nog steeds bekend bij moslims als de 'overwinning der overwinningen'.