Η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας ή Τραπεζούντια Αυτοκρατορία (Ποντιακά: Αυτοκρατορία τη Τραπεζούντος), ήταν μια μοναρχία που άκμασε από το 13ο έως το 15ο αιώνα, αποτελούμενη από τη μακρινή βορειοανατολική γωνία της Μικράς Ασίας και τη νότια Κριμαία. Δημιουργηθείσα αρχικά κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης εναντίον του σφετερισμού του αυτοκρατορικού θρόνου από τους εγγονούς του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Α Κομνηνού΄, η Τραπεζούντα έγινε Βυζαντινό Ελληνικό διάδοχο κράτος που ιδρύθηκε μετά την πτώση της Ανατολικής Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας κατά την Δ΄ Σταυροφορία, μαζί με την Αυτοκρατορία της Νίκαιας και το Δεσποτάτο της Ηπείρου. Οι Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας έθεταν τις αξιώσεις τους για τον Αυτοκρατορικό θρόνο επί δεκαετίες μετά την ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τη Νίκαια το 1261.