Το μοναστήρι έχει άγνωστες καταβολές, ωστόσο η ύπαρξή του έχει καταγραφεί κατά τον 15ο αιώνα, κυρίως λόγω του εργαστηρίου της αντιγραφής χειρογράφων ("scriptorium"). Ανακατασκευάστηκε κατά τον 18ο αιώνα. Χρησίμευσε ως καταφύγιο κατά τη διάρκεια των χαμιδιανών σφαγών της περιόδου 1894-1896, προτού εγκαταλειφθεί κατά την αρμένικη γενοκτονία της περιόδου 1915-1916. Σήμερα, δεν απομένει από αυτό παρά μόνο η εκκλησία "Σουρπ Καραπέτ" ("Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος") και ο νάρθηκάς της (γκαβίτ")".