Kongres Filadelfijski, który zebrał się 2 maja 1787, miał za zadanie uchwalić nowy projekt konstytucji – mającej zastąpić dotychczasowe Artykuły Konfederacji. Po czterech miesiącach obrad, 17 września, dokument został podpisany i ogłoszony. Na konwencji ustalono, że wymaga się zgody 9 spośród 13 stanów, aby ratyfikować Konstytucję. Głównym punktem spornym była tzw. Karta Praw Obywatelskich. Niecałe dwa tygodnie później, 28 września, George Clymer przedstawił projekt, by zarządzić wybory delegatów do zgromadzenia stanowego. Ponieważ dokument wzbudzał duże kontrowersje, część posłów nie pojawiła się na głosowaniu, przez co nie osiągnięto kworum. Następnego dnia dwóch posłów doprowadzono siłą i przeprowadzono głosowanie, które zakończyło się sukcesem zwolenników Konstytucji. Do 21 czerwca 1788 udało się zebrać zgody wymaganych dziewięciu stanów. Nie było wśród nich jednak Wirginii i Nowego Jorku, które uchodziły za najważniejsze. Dzięki kampaniom Washingtona i Madisona Wirginia wkrótce ratyfikowała Konstytucję. Istniała jednak uzasadniona obawa, że jeśli Nowy Jork jej nie podpisze, to sąsiadujące z nim stany mogą uznać go za obce państwo.