Пазіцыя Гофмана на перамовах была цвёрдай — новаўтвораныя дзяржавы на прасторах былой Расійская імперыі, якія заявілі аб сваёй самастойнасці павінны стаць цалкам незалежныя. З успамінаў Макса Гофмана:"…і я пачаў тлумачыць рускім, якое праўдзівае становішча спраў і якая розніца існуе паміж іх прамовамі і іх учынкамі; яны кажуць гучныя словы аб свабодзе сумлення, свабодзе слова, самавызначэнні народаў і пра іншыя выдатныя рэчы, а ў рэчаіснасці ў сябе на радзіме не церпяць вольнага грамадскага руху; яны штыкамі разагналі Устаноўчы сход, выбары ў які скончыліся не на іх карысць, разагналі ўзброенай сілай беларускае народнае прадстаўніцтва ў Мінску і цяпер разганяюць свабодна абраную ўкраінскую Раду. Для нямецкага Вярхоўнага камандавання пытанне аб пагранічных дзяржавах вырашана: яно стаіць на той кропке гледжання, што законныя прадстаўнікі гэтых дзяржаў выказаліся за іх аддзяленне ад Савецкай Расіі, — таму другаснае галасаванне бессэнсоўна.