Op de Wereldtentoonstelling van 1900 hing in het Spaanse paviljoen het schilderij "De laatste ogenblikken" van de 19-jarige Picasso. Dit schilderij werd later door hem zelf overgeschilderd. Picasso was onder de indruk van de werken van Paul Cézanne, Edgar Degas, Pierre Bonnard, Vincent van Gogh en Henri Toulouse-Lautrec. Pablo en Carlos huurden woon- en werkruimte aan de Rue Gabrielle 49 in Montmartre. In Parijs ontmoette Carlos Germaine Gargallo, een danseres uit de Moulin Rouge, en werd verliefd op haar. Na verloop van tijd gingen Pablo en Carlos wegens geldgebrek terug naar Madrid. Casagemas keerde, verliefd als hij was, terug naar Parijs, al was hij intussen wel verslaafd aan de drugs en aan de drank. Germaine wees hem af; hij schoot op haar en schoot zichzelf door het hoofd. Zij overleefde, hij niet. Picasso schilderde hierop "Mort de Casagemas", waarin hij duidelijk verband legde met Van Gogh die ook zelfmoord gepleegd had.