Ale zanim Brytyjczycy weszli do Lhasy, XIII Dalajlama uciekł przed nimi do Urgi (dzis. Ułan Bator), do Bogdo-gegena – ostatniego chana Mongołów – a Chińczycy zawiesili mu jego uprawnienia. Younghusband zaczął rozmawiać z urzędnikami tybetańskimi, z którymi 7 września 1904 roku podpisał tzw. umowę lhaską. Zgodnie z nią Tybet m.in. zobowiązywał się, że zapewni swobodę handlu Brytyjczykom i Hindusom bez konieczności płacenia przez nich cła, że nie będzie zawierać umów z innymi mocarstwami bez zgody Brytyjczyków, a w Gyangzê i Ganthoku będą założone placówki handlowe. Dwa lata później zawarto z kolei umowę brytyjsko-chińską, w której przyrzekali, że nie anektują Tybetu i że nie będą wtrącać się w zarządzanie tym krajem. Umowa dawała też Brytyjczykom kontrolę nad tybetańskimi drogami. Zaś w r. 1907 Brytyjczycy i Rosjanie umówili się, że nie będą wchodzić w negocjacje z Tybetem inaczej, jak za pośrednictwem rządu chińskiego, przez co uznały zwierzchnictwo Chin nad Tybetem (umowa ta była częścią porozumienia z 1907 r., które kończyło rywalizację Rosji i Anglii, a tym samym tworzyło Ententę).