Przyczynił się do zwycięstwa pod Hondschoote, od 11 września 1793 naczelny wódz, w miesiąc później wygrał wielką, 2-dniową, bitwę pod Wattignies. Pół roku później mianowany następcą generała Hoche w armii nad Mozelą, które to stanowisko dość szybko utracił, oskarżony o brak zapału wojennego. Miesiąc później dowodził już jednak armią Sambry i Mozy, na czele której 12 czerwca 1794 zdobył Charleroi, a 26 wygrał wielką bitwę pod Fleurus, tak ważną dla Francuzów. Potem szedł na wschód, ale napotkał arcyksięcia Karola, który pobił go pod Neumarck. Z tego powodu dowództwo zostało mu odebrane, a on wrócił do Limoges, rodzinnego miasta. Tam wybrany został do Rady Pięciuset, gdzie głosił poglądy republikańskie, a zajmował się głównie organizacją wojska.