W 2000 utwór został zakwalifikowany do stawki finałowej "Eurolaul 2000", estońskich eliminacji do 45. Konkursu Piosenki Eurowizji. Został zaprezentowany jako dziewiąty w kolejności podczas koncertu finałowego, rozegranego 5 lutego w ETV Stuudio. Otrzymała największą liczbę 98 punktów od międzynarodowej komisji jurorskiej (w składzie: Jernej Vene ze Słowenii, Noel Kelehan z Irlandii, Corinne Hermès z Francji, Manfred Witt z Niemiec, Anders Berglund ze Szwecji, Andre Vermeulen z Belgii, Jorge de Carmo z Portugalii, Michael Ball z Wielkiej Brytanii, Bo Halldorsson z Islandii i Moshe Datz z Izraela), zostając kompozycją reprezentującą Estonię podczas finału Konkursu Piosenki Eurowizji, rozegranego 13 maja w Globen w Sztokholmie. Został wykonany jako czwarty w kolejności i zdobył 98 punktów, zajmując czwarte miejsce w końcowej klasyfikacji. Podczas występu artystce towarzyszył pięcioosobowy chórek, w którym zaśpiewali: Paulus, Kaire Vilgats, Kadri „Maiken” Koppel, Jelena Juzvik i Tanel Padar, ówczesny partner życiowy wokalistki oraz zwycięzca konkursu w 2001 roku.