Za udział w bitwie pod Zieleńcami odznaczony krzyżem kawalerskim Orderu Virtuti Militari i wszedł w skład kapituły tego odznaczenia. 26 czerwca objął dowództwo 2 Pułku Wiernych Kozaków. Został adiutantem księcia Józefa Poniatowskiego. Po przystąpieniu króla Stanisława Augusta do konfederacji targowickiej wziął dymisję w stopniu majora. Wsławił się publicznym pobiciem targowickiego majora Dembińskiego. Zmuszony był wyjechać z kraju i udał się do Paryża.