Η σχεδιαζόμενη εθνική εξέγερση απέτυχε να υλοποιηθεί επειδή οι αρχές στις διχοτομήσεις έμαθαν για τις μυστικές προετοιμασίες. Η Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας έληξε σε φιάσκο στις αρχές του 1846. Στην Εξέγερση της Κρακοβίας το Φεβρουάριο του 1846, η πατριωτική δράση συνδυάστηκε με επαναστατικά αιτήματα, αλλά το αποτέλεσμα ήταν η ενσωμάτωση της Ελεύθερης Πόλης της Κρακοβίας στην Αυστριακή Διχοτόμηση. Οι Αυστριακοί αξιωματούχοι εκμεταλλεύτηκαν τη δυσαρέσκεια των χωρικών και υποκίνησαν τους χωρικούς ενάντια στις μονάδες εξέγερσης που κυριαρχούνταν από τους ευγενείς. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη Σφαγή της Γαλικίας το 1846, μια μεγάλης κλίμακας εξέγερση των δουλοπάροικων, οι οποίοι ζητούσαν ανακούφιση από τη μεταφεουδαρχική τους κατάσταση υποχρεωτικής εργασίας, όπως ασκούταν στα "φόλβαρκ". Η εξέγερση απελευθέρωσε πολλούς από τη δουλεία και επιτάχυνε τις αποφάσεις που οδήγησαν στην κατάργηση της πολωνικής δουλοπαροικίας στην Αυστριακή Αυτοκρατορία το 1848. Ένα νέο κύμα εμπλοκής της Πολωνίας σε επαναστατικά κινήματα πραγματοποιήθηκε σύντομα στις διχοτομήσεις και σε άλλα μέρη της Ευρώπης στο πλαίσιο των επαναστάσεων της Άνοιξης των Εθνών του 1848 (π.χ. συμμετοχή του Γιούζεφ Μπεμ στις επαναστάσεις στην Αυστριακή Αυτοκρατορία και την Ουγγαρία). Οι γερμανικές επαναστάσεις του 1848 πυροδότησαν την Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας του 1848, κατά την οποία οι αγρότες στην Πρωσική Διχοτόμηση, που τότε ήταν σε μεγάλο βαθμό ενωμένοι, έπαιξαν εξέχοντα ρόλο.