Projektantem świątyni był radca budowlany z Kłodzka Kruttge, a budowniczym prowadzącym budowę Franz Lux z Długopola Górnego. Kościół został zbudowany w stylu łączącym elementy stylu neoromańskiego i neogotyckiego. Rozwiązanie bryły prezbiterium charakterystyczne jest dla środkowoeuropejskiej architektury gotyckiej. Kształty okien nawy z dużymi rozetami i podwójnymi oknami zostały wyprowadzone z francuskiego gotyku katedralnego pochodzącego z końca XII wieku. Gdy kształtowana była fasada, został przetworzony charakterystyczny dla niemieckiego romanizmu „westwerk” oraz nawiązano do form romańskich triforiów i hełmów romańskich, niemieckich świątyń. Zamknięte wielobocznie, wyodrębnione prezbiterium świątyni posiada osobny dach. Jednonawowy korpus nawowy posiada duże ostrołukowe okna ze stolarką nawiązującą do wczesnogotyckich maswerków i nakryty jest dachem dwuspadowym. Czworoboczna, smukła wieża w fasadzie mieszcząca w przyziemiu główny portal jest przepruta w górnej kondygnacji pseudotriforiami i zwieńczona hełmem składającym się ze środkowej ośmiobocznej iglicy i z czterech małych, narożnikowych, ostrosłupowych iglic. Przy prezbiterium jest umieszczona zakrystia, a przy wieży znajduje się półowalny aneks (mieszczący schody na chór) nakryty wysokim dachem z zaokrągloną połacią. Elewacje świątyni są oblicowane kamieniem.