Αν και η παρουσία των Ελλήνων στα παράλια χρονολογείται από πάρα πολύ παλιά, σε ότι αφορά αυτούς στην ενδοχώρα της Γεωργίας η παρουσία τους χρονολογείται από τα τέλη του 18ου αιώνα, όπου το πρώτο κύμα μετανάστευσης εκεί έγινε κατά την περίοδο του Γεωργιανού βασιλιά Ηράκλειου Β´ το 1763, και κατόπιν ένα δεύτερο κύμα με την έναρξη της ελληνικής επανάστασης στον κυρίως ελλαδικό χώρο και Βαλκάνια. Οι πληθυσμοί αυτοί εγκαταστάθηκαν κυρίως στην περιοχή Τριαλέτι της Γεωργίας, και ιδίως την πόλη Τσάλκα την οποία ίδρυσαν. Στον 20ό αιώνα μετά την μικρασιατική εκστρατεία / τουρκικό πόλεμο της ανεξαρτησίας και την γενοκτονία των Ποντίων εκτός από την Ελλάδα πολλοί ήταν αυτοί που κατέφυγαν στην σοβιετική Γεωργία της ΕΣΣΔ, ειδικά στην περιοχή της Αμπχαζίας, και σε άλλες περιοχές της ΕΣΣΔ. Με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991 και τον πόλεμο στην Αμπχαζία σύντομα έπειτα, αρκετοί κατέφυγαν στην Ελλάδα. Πολλοί από αυτούς παρότι δεν γνώριζαν την ελληνική γλώσσα δήλωναν Έλληνες. Ωστόσο στις απογραφές τόσο της Γεωργίας όσο και της Ουκρανίας δεν διευκρινίζεται πόσοι από τους ελληνικούς πληθυσμούς είναι τουρκόφωνοι.