Стаў прафесіяналам у 1990 годзе ва ўзросце 20 гадоў, да гэтага перамогшы на чэмпіянаце свету сярод аматараў і на чэмпіянаце свету ва ўзросце да 21 года ў 1989 годзе, а ўжо ў 1991 годзе дайшоў да чвэрцьфіналу рэйтынгавага турніру Класік, дэбютаваў у асноўнай стадыі чэмпіянату свету і атрымаў перамогу на Benson &amp; Hedges Championship, дзякуючы якой атрымаў запрашэнне на турнір Мастэрс у 1992 годзе. У 1993 годзе здабыў першы рэйтынгавы тытул на адкрытым чэмпіянаце Уэльса і ўпершыню ўвайшоў у топ-16 рэйтынгу. У 1997 годзе стаў чэмпіёнам свету, перамогшы ў фінале Стывена Хендры (18:12), а праз год зноў патрапіў у фінал найбуйнейшага снукернага турніру, але саступіў Джону Хігінсу (12:18). У 2000 годзе перамог на Гран-пры Мальты, які стаў яго трэцяй рэйтынгавай перамогай, а ў 2001 годзе здабыў яшчэ два рэйтынгавыя тытулы на адкрытым чэмпіянаце Уэльса і Тайланд Мастэрс. У 2003 годзе ў трэці раз дайшоў да фіналу чэмпіянату свету, але саступіў Марку Уільямсу (16:18), а ў 2006 годзе здабыў шосты рэйтынгавы тытул, перамогшы на кубку Мальты, і падняўся на другое месца ў сусветным рэйтынгу, якое стала найвышэйшым у яго кар'еры. Тры разы гуляў у фіналах чэмпіянатаў Вялікабрытаніі (1994, 2001, 2002) і двойчы ў фіналах Мастэрс (1999, 2000), але ніколі не перамагаў на гэтых спаборніцтвах.