Een storm op 14 maart 1962 spoelde de aan de zuidkant bestaande verbinding met het vasteland weg. Daarmee werd ook de watervoorziening met de pijpleiding afgesneden. Het leven op het eiland werd daarna steeds moeilijker. Toen de toestand tijdens de anjerrevolutie ook politiek onzeker werd, verlieten uiteindelijk op 25 april 1974 de laatste bewoners overhaast het eiland, evenals aangemeerde boten bij Foz do Cunene. In het volgende jaar braken in Angola gevechten uit tussen elkaar bestrijdende bevrijdingsbewegingen. Daarna volgde de Zuid-Afrikaanse Grensoorlog (1978-1988). Sindsdien is het eiland onbewoond. De bebouwing is in een spookstad veranderd en verdwijnt langzaam in de zandduinen. De kerkklok werd door de baas van een vissersschip uit de toren gesloopt en aan een schroothandelaar verkocht. De kerkbanken met houtsnijwerk verdwenen op vergelijkbare wijze.