Astronomia nova ("Νέα Αστρονομία", λατινικά: ) είναι το σημαντικό εκείνο βιβλίο, που δημοσιεύθηκε το 1609 από τον Γιοχάνες Κέπλερ, και που περιέχει τα αποτελέσματα μιας δεκαετίας έρευνας πάνω στη κίνησης του πλανήτη Άρη. Συγκαταλέγεται στα πιο σημαντικά βιβλία στην ιστορία της αστρονομίας, και παρέχει ισχυρά επιχειρήματα για το ηλιοκεντρικό σύστημα ενώ προσέφερε πολύτιμες πληροφορίες για την κίνηση των πλανητών. Η σημαντικότερη αποκάλυψη ήταν ότι οι πλανήτες κινούνται επάνω σε ελλειπτικές τροχιές με τον ήλιο στην εστία. Θεωρείται ως ένα από τα σημαντικότατα έργα της επιστημονικής επανάστασης.