In de Tachtigjarige Oorlog (1572-'73), tijdens het beleg van Middelburg, werd de kerk ernstig beschadigd. In de jaren daarna (1622-1624) werd de kerk weer hersteld met gebruikmaking van de resterende muurdelen. Het resultaat is een typisch 17e-eeuwse zaalkerk, vijf traveeën lang en met een dakruiter op de nok van het dak. De oude kerk is groter geweest, zoals de restauratie van 1955 aantoonde. Het 19de-eeuwse pleisterwerk werd toen ook verwijderd. Het interieur bevat een preekstoel uit 1624, doophek en een voorlezersbank uit de tijd van de herbouw. Verder bevindt zich een doopbekken uit 1718 in de kerk met de inscriptie: 'O jeugdig vlees en bloet, denckt dat ghij sterven moet'.