Służbę w wojsku rozpoczął w 1791 wstępując do pułku piechoty w wieku czternastu lat. W ciągu następnych lat służby awansował kolejno na chorążego (1795), podporucznika (1797), porucznika (1804) i sztabskapitana (1805). Chociaż młodszy wiekiem i rangą, stał się jednym z bliższych przyjaciół generała Gerharda von Scharnhorsta, doceniany za energię i nieustraszony charakter, jeszcze przed wojną w 1806 roku. Był w niej adiutantem marszałków Möllendorffa (w którego pułku zapoczątkował swą karierę wojskową) oraz L’Estocqa. Za udział w bitwie pod Pułtuskiem, w której został ciężko ranny, odznaczono go orderem Pour le Mérite. W okresie od bitwy pod Jeną do zawarcia pokoju w Tylży, zyskał awans na majora za służbę podczas działań wojennych.