Przełom w karierze Guya nastąpił w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%201988/1989"&gt;sezonie 1988/1989&lt;/a&gt;. Trzykrotnie znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów, przy czym 18 marca 1989 roku w Lake Placid po raz pierwszy stanął na podium pucharowych zawodów zajmując trzecie miejsce. We wszystkich swoich startach punktował dzięki czemu w klasyfikacji generalnej uplasował się na dziewiątej pozycji. W lutym 1989 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Lahti. W zawodach indywidualnych zajął 34. miejsce, co było najgorszym wynikiem ze wszystkich reprezentantów Francji. W sztafecie nie wystąpił. Sezony &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%201989/1990"&gt;1989/1990&lt;/a&gt; i &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%201990/1991"&gt;1990/1991&lt;/a&gt; ukończył na szóstej pozycji. Łącznie trzykrotnie stanął na podium: 14 stycznia 1990 roku w Saalfelden am Steinernen Meer był drugi, a 19 stycznia 1990 roku w Murau i 8 marca 1991 roku w Falun był trzeci. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 1991 roku Francuzi w składzie: Francis Repellin, Xavier Girard i Fabrice Guy wywalczyli srebrny medal w sztafecie, mimo iż po skokach zajmowali dopiero szóste miejsce. W konkursie indywidualnym Guy uplasował się na trzynastym miejscu i był tym samym najlepszy we francuskiej kadrze.