Sobór został uszkodzony w czasie walk o Kazań w czasie wojny domowej w Rosji. Wszystkie jego kopuły na skutek uderzeń pocisków zawaliły się i zostały odbudowane dopiero w latach 80. XX wieku. W okresie radzieckim sobór nie spełniał swoich funkcji. We wrześniu 1918, krótko po ostatecznym opanowaniu Kazania, władze radzieckie nadały całemu Kremlowi kazańskiemu status terenu wojskowego i zmusiły wszystkie organizacje religijne do opuszczenia go. Bogate wyposażenie soboru zostało w znacznej części rozgrabione, chociaż władze zgodziły się na wyniesienie z niego przez wiernych najcenniejszych ikon i utensyliów, jak również raki z relikwiami św. Guriasza Kazańskiego. Między majem 1920 a wrześniem 1925 swoją parafię w soborze prowadziła Żywa Cerkiew. W 1925 świątynię przekazano muzeum, a następnie archiwum państwowemu Tatarstańskiej Autonomicznej SRR. Archiwum zajmowało budynek soboru do 1997. Od 1995 budowla znajdowała się na terenie nowo utworzonego muzeum-rezerwatu „Kreml kazański”. W kolejnych latach sobór był odnawiany i restaurowany. W 2005 został ponownie wyświęcony.