Jan Hulsker tabloyu, ressamın çift kare resimleri içinde en özgünü olarak değerlendirir. Resme bakan kişi ağaç kökleri ile gövdesini ayırt edebileceğini sanır, ancak resmin öznesini bir bütün olarak ayırt etmek güçtür. Van der Veen ile Knapp'a göre bu resimde, "Ağaçlar ve çalılıklar"da olduğu gibi, üstün olan resmin öznesi değil; resmin kendisidir ki bu da soyut resmi ve Alman Dışavurumculuğunu müjdeler.