Władzę nad Bretanią objął po śmierci swojego ojca w 1399 r. Regencję na czas jego małoletności sprawował Gwidon XII de Laval. W przeciwieństwie do ojca prowadził politykę pokojową (aczkolwiek brał udział w bitwie pod Azincourt). Umocnił władzę książęcą w Bretanii poprzez wprowadzenie stałej armii zaciężnej i usprawnienie aparatu fiskalnego. Był mecenasem artystów i hojnym sponsorem Kościoła. Podczas swojego panowania sfinansował budowę wielu katedr. W 1420 r. złożył swój podpis pod traktatem w Troyes. Był kawalerem Orderu Złotego Runa.