Po śmierci Władysława IV należał do zagorzałych zwolenników króla Jana Kazimierza. Poseł na sejm koronacyjny 1649 roku. Czynnie uczestniczył w zwalczaniu buntu Bohdana Chmielnickiego. Walczył pod Konstantynowem i Piławcami, a w 1649 r. pod Zborowem. Po zawarciu ugody Zborowskiej poszedł dobrowolnie do Krymu jako zakładnik chana tatarskiego. Za jego staraniem, popartym własnymi pieniędzmi, wyszło z niewoli tatarskiej wielu polskich jeńców. Poseł sejmiku szadkowskiego na sejm 1650 i sejm zwyczajny 1654 roku.