W 1878 roku występował jako przedstawiciel Ligi z Prizrenu na Czamerię. Działając w jej imieniu ustanowił lokalną władzę w Janinie. Na Kongres berliński w 1878 r. z innymi liderami Ligi wysłał memorandum z żądaniem zachowania niepodzielności terenów albańskich w ramach Turcji, mające na celu opór przeciw przyznaniu Epiru Grecji. 1 listopada 1878 Abedin Dino wraz z innymi (głównie muzułmańskimi) delegatami złożył w Stambule rezolucję do rządu tureckiego o utworzenie autonomicznego wilajetu albańskiego, obejmującego także Janinę. W sytuacji presji greckiej na przyłączenie Epiru wraz z Czamerią, tj. ziemiami zamieszkanymi przez albańskich Czamów, 11 stycznia 1879 w domu Dino odbyło się zgromadzenie delegatów albańskich, którzy wzięli później udział w rozpoczętej 6 lutego 1879 r. konferencji w Prewezie w sprawie ustalenia granicy. Dzięki stanowczości Abedina Czameria pozostała w granicach Turcji, co zostało uhonorowane przez Turcję przyznaniem mu tytułu paszy. W marcu 1879 r. wziął udział w delegacji albańskiej (z udziałem Abdyla Frashëriego) do pięciu stolic wielkich mocarstw: Rzymu, Paryża, Londynu, Berlina i Wiednia. Nie odwiedzono Rosji, która popierała prawosławne Grecję i Serbię i była przeciwnikiem Turcji. 10 czerwca 1880 Abedin Dino został powołany na stanowisko ministra spraw zagranicznych Turcji, choć nie pozostał na nim długo, gdyż porzucając przywileje musiał ustąpić nie godząc się na ustępstwa wobec Grecji, natomiast sułtan Abd-ul-Hamid II w trosce o dobre stosunki z mocarstwami zachodnimi prowadził politykę bardziej ugodową.