De zomer van 2015 begon voor Cant met enkele nationale selecties op de weg. Voor aanvang van het seizoen 2015-2016 liet Cant weten dat ze minder wedstrijden zou betwisten, dit met als doel frisser de kampioenschappen te kunnen aanvatten. Haar seizoen startte met een derde plek tijdens de eerste Amerikaanse wereldbeker ooit. Hierna volgde twee zeges in de Superprestige, waarin voor het eerst in de geschiedenis ook een eindklassement voor vrouwen zou worden opgemaakt. Haar eerste grote doel van het seizoen was het Europees kampioenschap, waar ze met succes haar titel verdedigde. Hierna volgde een reeks van overwinningen. Vanaf het EK tot en met de Duinencross te Koksijde boekte ze 6 overwinningen op een rij. Ook in de hieropvolgende eindejaarsperiode presteerde ze sterk. Met haar vijfde plek in de slotmanche van de Wereldbeker verzekerde ze zich van de eindzege, ze had 41 punten meer dan eerste achtervolgster Eva Lechner. Haar volgende doel waren de kampioenschappen. Het BK werd in haar thuis in Lille georganiseerd. Ze reed zoals verwacht makkelijk naar haar 7de titel op een rij. 3 Weken later stond ze als absolute topfavoriet aan de start het WK, zonder de geblesseerde Marianne Vos en Pauline Ferrand-Prevot was Cant gebrand op haar eerste titel. Lange tijd zag het er goed uit voor Cant, maar toen in de voorlaatste ronde Thalita de Jong een verschroeiende versnelling plaatste, plooide Cant. De mentale veer was bij Cant gebroken en ook de Franse Caroline Mani passeerde nog, Cant werd 3de.