W sporach o władzę w Rzeszy Adolf razem ze swym kuzynem wspierali Ottona IV z rodu Welfów. Ok. 1205 przeszedł do obozu Hohenstaufów i poparł Filipa Szwabskiego. Wtedy także rozpoczął walki przeciwko sprzyjającemu Welfom następcy Adolfa z Alteny, Brunonowi z Sayn. Po śmierci Filipa oraz Brunona z Sayn na powrót porozumiał się z Ottonem IV. W 1211 wziął udział w krucjacie przeciwko albigensom. Gdy jednak w Nadrenii pojawił się Fryderyk II Hohenstauf, Adolf opowiedział się po jego stronie i ponownie wystąpił przeciwko Ottonowi IV. Zdobył wówczas Kaiserswerth, gdzie uwolnił uwięzionego z rozkazu Ottona przez Kolończyków biskupa Münsteru Ottona z Oldenburga. W efekcie zdołał doprowadzić do wyboru na arcybiskupa Kolonii w 1216 swego młodszego brata Adolfa, Engelberta.