Η Βασίλιγια Βούκοτιτς γεννήθηκε στο Τσέβο το 1897. Ήταν η μόνη κόρη και η μεγαλύτερη από τα δύο παιδιά του Σερντάρ Γιάνκο Βούκοτιτς. Ανήκε στην αδελφότητα του Βούκοτιτς, είχε σχέση με τον Πέταρ και τη Μιλένα Βούκοτιτς. Συμμετείχε στον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο, στον Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι την πτώση του Μαυροβούνιου στρατού και κράτους το 1916. Ήταν η μόνη γυναίκα που συμμετείχε στη Μάχη του Μόικοβατς. Όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο αδελφός της Βασίλιγια, Βουκάσιν, ο οποίος ήταν δώδεκα χρόνια νεώτερος, δεν ήταν αρκετά μεγάλος για να πολεμήσει. Καθώς η Βασίλιγια είχε ήδη κάποια στρατιωτική εμπειρία, ο πατέρας της της έδωσε το βαθμό του δεκανέα. Διαβίβαζε προσωπικά τις παραγγελίες του σε στρατιωτικές μονάδες και τους διοικητές τους. Δεδομένου ότι ήταν η μόνη γυναίκα και μάλιστα η κόρη του Σέρνταρ, ήταν πολύ αγαπητή από τους στρατιώτες, ειδικά για την τόλμη, την τιμή και το θάρρος της. Συμμετείχε στη μάχη του Μόικοβατς, στην οποία ο στρατός του Μαυροβουνίου υπερασπίστηκε την υποχώρηση του σερβικού στρατού, προχωρώντας προς τη βόρεια Αλβανία. Αφού επέζησε της μάχης, η Βασίλιγια άφησε μία λεπτομερή περιγραφή των στιγμών του ηρωισμού και της τραγωδίας: «Αν δεν ήταν εκείνα τα αιματηρά Χριστούγεννα στο Μόικοβατς, δεν θα υπήρχε το Πάσχα στο Καϊμακτσαλάν. Αν δεν υπήρχαν οι αετοί του Μαυροβουνίου, αυτοί οι νεαροί, που περιφρόνησαν τον θάνατο και έκλειναν τις πόρτες του Μόικοβατς με τα δικά τους στήθη και εμπόδισαν τον εχθρικό στρατό να φτάσει στο πίσω μέρος της Σερβίας, ίσως η τύχη των Σέρβων θα είχε σφραγιστεί ολοκληρωτικά. Η Βασίλιγια Βούκοτιτς πέθανε στο Βελιγράδι το 1970.