Od 1804 służył w austriackiej armii. 9 grudnia 1826 został mianowany na stopień generała majora, a 30 marca 1833 na stopień marszałka polnego porucznika. W 1832 był brygadierem, a od następnego roku dywizjonerem w Czechach z siedzibą w Pradze. W 1848 stłumił powstanie w Pradze i rewolucję w Wiedniu. 17 października 1848 został mianowany na stopień marszałka polnego i wyznaczony dowódcą wojsk działających przeciwko węgierskim powstańcom. W tym okresie jego żona padła ofiarą walki. Na jego rozkaz został rozstrzelany polski powstaniec, ks. Edward Jełowicki. 5 stycznia 1849 zajął z rąk powstańców Budapeszt, który następnie okupował, później pobił ich nad Cisą. Z powstańcami dowodzonymi przez Henryka Dembińskiego stoczył nierozstrzygniętą bitwę pod Kápolną. Po niepowodzeniach został odwołany 12 kwietnia 1849.