In 1949 vertrok Di Stéfano naar Colombia. Daar stelde de spits zich beschikbaar voor het Colombiaanse voetbalelftal. Overigens bestond dit team niet uit alleen Colombianen, maar was het een samenstelling van de beste spelers uit de Dimayor-competitie. Samen met Héctor Rial en Charlie Mitten van Santa Fe speelde Di Stéfano onder meer een interland tegen een gelegenheidsteam uit Uruguay. Bij de Uruguayanen speelden enkele internationals mee die drie weken eerder wereldkampioen waren geworden. Di Stéfano en Rial scoorden beiden een doelpunt waardoor de Colombianen het duel met 2-1 wonnen. Di Stéfano was onder de indruk geraakt van Mitten en Real Madrid zou na het sluiten van het "Pacto de Lima" een poging ondernemen om, naast Rial, ook de oud-speler van Manchester United over te nemen. Deze poging mislukte omdat Mitten's vrouw last had van heimwee. Di Stéfano zou hierover later zeggen: "Ah, Mitten, "numero uno". Als we hem hadden gehad, hadden we Francisco Gento nooit nodig gehad. Gento was snel, maar Mitten was slimmer." De vier interlands die Di Stéfano voor Colombia speelde werden niet officieel erkend door de FIFA vanwege de opgelegde sancties tegen de Colombiaanse competitie.