In eind jaren 50 maakte Chögyal Namkhai Norbu een pelgrimstocht naar Tibet, India en Nepal. Hij woonde in 1959 in Sikkim tijdens de Opstand in Tibet (1959), omdat hij toen niet meer in staat was naar zijn vaderland te gaan om zich bij zijn familie te voegen. Hij bleef in Sikkim werkzaam als auteur en redacteur voor de regering van Sikkim. Op de leeftijd van slechts tweeëntwintig werd hij erkend als zeer deskundig in alle aspecten van de Tibetaanse cultuur en bracht de Tibetaanse diaspora hem naar Italië op uitnodiging van professor Giuseppe Tucci om te werken aan het ISMEO Instituut in Rome voor twee jaar. Van 1964 tot 1992 was Namkhai Norbu hoogleraar Tibetaans en Mongools voor zowel de taal als de literatuur aan het Oriëntaals Instituut van de Universiteit van Napels. Namkhai Norbu wordt gezien als een autoriteit op het gebied van Tibetaanse beschaving, in het bijzonder op de gebieden geschiedenis, literatuur, Tibetaanse geneeskunde en astrologie.