Protektorat Czech i Moraw został utworzony po rozbiorze Czecho-Słowacji, z okupowanych od 15 marca 1939 Czech, Moraw i Śląska Czeskiego, nieprzyłączonych w konsekwencji układu monachijskiego do III Rzeszy 30 września 1938 jako Kraj Sudetów (niem. "Sudetenland"). Protektorat wchodził w skład tzw. Wielkich Niemiec ("Großdeutsches Reich"), ale miał wewnętrzny samorząd, natomiast władze Niemiec pozostawiły sobie prawo zawieszania przepisów i zarządzeń władz czeskich. Protektorat posiadał również własną reprezentację piłkarską, walutę oraz rząd. Politykę zagraniczną i obronną ralizowały Niemcy. Autonomia była stopniowo ograniczana przez okupanta metodą faktów dokonanych – poprzez infiltrację Gestapo, wzmożone represje, ucisk językowy i rabunek czeskiej gospodarki. Protektorat Czech i Moraw istniał formalnie do końca II wojny światowej. Prezydentem przez cały okres jego istnienia był Emil Hácha, lecz realna władza spoczywała w rękach niemieckiego protektora. Pierwszym był generał Johannes Blaskowitz, później na stanowisko to wyznaczono Konstantina von Neuratha, a ostatecznie objął je Wilhelm Frick. Trzecią osobą w protektoracie był czeski premier – najdłużej stanowisko to sprawował Jaroslav Krejčí. Gwarantem niemieckiego panowania była organizacja Narodowe Zjednoczenie, do której zapisało się ok. 98% pełnoletnich Czechów, a także partie Vlajka oraz Narodowo-Socjalistyczna Partia Czeskich Robotników i Chłopów. Kres jego istnieniu położyło zajęcie Czech przez oddziały radzieckie, polskie, czechosłowackie i rumuńskie w 1945 roku.