Z okresu służby wojskowej pochodzi zbiór około 500 lub 600 grafik i akwarel dokumentujących wojnę. Początkowo odwoływał się do ekspresjonizmu, kubizmu i dadaizmu. Obraz "Mädchen vor dem Spiegel" ("Dziewczyny przed lustrem", 1921) doprowadził Dixa przed sąd z powodu rzekomej demoralizacji, został jednak uniewinniony. Kolejny skandal wybuchł po prezentacji obrazu "Schützengraben" ("Okop", 1923), a zainteresowane nim Wallraf-Richartz-Museum musiało unieważnić zakup ze względu na protesty. Obraz trafił na wystawy sztuki zdegenerowanej i po 1939 zaginął. Cykl grafik "Der Krieg" ("Wojna") z lata 1923/24 był porównywany do "Okropności wojny" Goi. Od lat 20. XX wieku, poprzez przyjęcie Dawnych Mistrzów, zbliżył się do werystycznego kręgu Nowa Rzeczowość ("Neue Sachlichkeit") i brał udział m.in. w wystawie tego ruchu w Kunsthalle Mannheim w 1925. Twórczość w latach 30. XX wieku doprowadziła do szykan ze strony nazistów, w tym pozbawienia profesury w Dreźnie. Obraz "Siedem grzechów głównych" przedstawiał Zazdrość z rysami Hitlera, przy czym wąsik został domalowany później. W 1937 Adolf Hitler powiedział stojąc przed obrazami Dixa: