W czasie I wojny światowej walczył na froncie zachodnim i we Włoszech. Po rewolucji listopadowej 1918 odszedł jako kapitan z aktywnej służby wojskowej. Kilka miesięcy później wstąpił jako postulant chóru do arcyopactwa św. Marcina w Beuron i w roku 1920 został przyjęty do nowicjatu jako „brat Odo”. W lutym 1921 roku złożył śluby i w roku 1926 został wyświęcony na kapłana. Latem 1930 roku ojciec Odo został wysłany do opactwa św. Marcina w Weingarten położonego niedaleko zamku Altshausen, gdzie piastował on nie tylko liczne urzędy w klasztorze, lecz jako misjonarz młodzieżowy angażował się również silnie w katolicką pracę z młodzieżą. Wskutek tego, ale również pod wpływem klerykalno-konserwatywnego katolicyzmu swojej rodziny, trafił on od początku do opozycji wobec narodowego socjalizmu i już w roku 1933 był wielokrotnie przesłuchiwany przez Gestapo.