Het korps werd omgedoopt om klaar te zijn voor een frontlijn-taak. Dit was het beschermen van de Somme-monding. Deze lag op de scheiding tussen 2 legerkorpsen en dat werd door de Duitsers als te gevaarlijk aangezien. Op 5 februari werd het stafkwartier in Amiens gevestigd en kreeg het korps het bevel over 2 divisies aan weerszijden van de Somme-monding: de 344e en 348e Infanteriedivisie. Het korps bleef aan deze kust, ook nadat de geallieerden in Normandië geland waren. Na de Duitse nederlaag in Normandië en de daaropvolgende terugtocht, kwam het front op 1 september aan bij het korps, en vanaf daar nam het korps deel aan de terugtocht. Op 5 september lag het korps bij Calais en trok daarna terug naar Zeeuws-Vlaanderen. Tussen 10 en 12 september stak het korps over de Westerschelde en werd naar het front ten noorden van Antwerpen verplaatst. Tussen 2 en 16 oktober moest het korps wijken voor Canadese troepen, die richting Woensdrecht oprukten. Op 20 oktober begon alsnog Operatie Pheasant, een beter voorbereide poging om Brabant te bevrijden. Na soms bittere strijd was deze operatie op 9 november met de bevrijding van Moerdijk voltooid. Het korps was nu teruggedrongen tot achter het Hollandsch Diep. Hier verbleef het korps rond Dordrecht. Eind november werd het korps verplaatst, naar het gebied rond Krefeld. En vervolgens als voorbereiding van het Ardennen Offensief nog iets zuidelijker. Op 16 en 17 december probeerde het korps rond Monschau door de Amerikaans linies te breken met de 272e en 326e Volksgrenadierdivisies. Maar dit lukte niet. Daarna bleef het front hier stabiel.