Tydens die bewind van keiser Qianlong (1735–1796) het die ryk se voorspoed en keiserlike beheer ’n hoogtepunt bereik en ook begin afneem. Die bevolking het tot sowat 400 miljoen gestyg, maar die belasting en regeringsinkomste was laag en dit het ’n fiskale krisis onafwendbaar gemaak. Korrupsie het gedy, rebelle het die regering se wettigheid uitgedaag en die regerende elite het nie by veranderings in die res van die wêreld aangepas nie. Ná die Opiumoorlog het Europese magte verdrae aan die Sjinese opgedwing wat tot hul nadeel gestrek het, asook vrye handel en handelshawens onder buitelandse beheer. Twee rebellies in die 19de eeu het tot die dood van sowat 20 miljoen mense gelei. In die Eerste Sjinees-Japannese Oorlog van 1895 het die Qing invloed oor Korea en besitreg op Taiwan verloor. Toe buitelandse magte China binneval ná die gewelddadige Bokserrebellie van 1898–1900 teen buitelandse invloed, het die Keiserin-weduwee en regentes Cixi oorlog teen hulle verklaar, en dit het tot ’n rampspoedige nederlaag gelei.