Radke wist vanaf 1993 de toenmalige Nederlandse overmacht op de lange afstanden regelmatig te doorbreken. Vreemd genoeg werd hij hierdoor in Nederland zo populair dat hij zelfs een fanclub kreeg. Op de Olympische Spelen van 1994 in Hamar was hij een van de outsiders voor de medailles. De Winterspelen brachten hem niet wat er vooraf verwacht werd. Hij werd 7e op de 5 km en 5e op de 10 km. Ondanks die teleurstelling ging hij nog jaren door met schaatsen. De successen van zijn eerste paar jaren wist hij echter niet meer te herhalen, hij eindigde bij wereldkampioenschappen en wereldbekerwedstrijden steeds vaker in de middenmoot. Af en toe wist hij nog weleens een verrassend resultaat neer te zetten. In 2003 sloot hij zijn carrière af met een 23e plaats op de 5000 meter tijdens de Wereldkampioenschappen per afstand in Berlijn.