Παράλληλα διακρίθηκε για την έντονη κοινωνική και εθνική της δράση: συγκεκριμένα δραστηριοποιήθηκε αρχικά κατά τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1910 μέσω της τοπικής της ενορίας ενώ από το 1914, όταν άρχισαν οι διωγμοί εναντίον των ελληνικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχε σημαντική συμβολή στην οργάνωση συσσιτίων υπέρ των διωκόμενων. Το 1919, με την άφιξη του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη στα πλαίσια της Μικρασιατικής εκστρατείας υπήρξε πρόεδρος του σωματείου "Ιάδα Αδελφή του Στρατιώτου", το οποίο μεριμνούσε για την ψυχαγωγία και την ανακούφιση των Ελλήνων στρατιωτών μέσω της αποστολής δεμάτων, της δημιουργίας τμήματος αλληλογραφίας και των επισκέψεων στους στρατιώτες του μετώπου. Επίσης, ήταν ιδρυτικό μέλος της "Άμυνας Ελληνίδων Μικρασίας". Για τη δράση της τιμήθηκε με τον πολεμικό σταυρό Γ΄ τάξεως.