W lecie 1994 wziął udział w pierwszej edycji Letniego Grand Prix w skokach, wygrywając wszystkie trzy konkursy indywidualne i w efekcie triumfując w klasyfikacji końcowej. Dobre wyniki z lata przełożyły się na zimowy &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20skokach%20narciarskich%201994/1995"&gt;sezon 1994/1995&lt;/a&gt;, kiedy to zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Siedmiokrotnie stawał na podium zawodów pucharowych, w tym sześciokrotnie był drugi i raz trzeci. Co więcej zajął drugie miejsce w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20lotach%20narciarskich%201994/1995"&gt;sezonie 1994/1995&lt;/a&gt; Pucharu Świata w lotach, wyprzedził go tylko Goldberger. mistrzostwa świata w Thunder Bay w marcu 1995 okazały się najbardziej udaną imprezą w jego karierze. W kwalifikacjach do konkursu indywidualnego na normalnej skoczni Okabe ustanowił nowy rekord obiektu, uzyskując 108,5 m. Dzień później, podczas konkursu głównego, osiągnął kolejno 95,0 m i 100,0 m i zdobył złoty medal. Drugi w konkursie Hiroya Saitō z Japonii stracił do niego blisko 10 punktów, a trzeci Mika Laitinen z Finlandii ponad 20 punktów. Na dużym obiekcie zajął piętnaste miejsce. W konkursie drużynowym Japończycy w składzie: Naoki Yasuzaki, Hiroya Saitō, Jin’ya Nishikata i Takanobu Okabe wywalczyli brązowy medal.