Η Λίμνη Βόλβη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας. Στην αρχαιότητα ήταν ενωμένη με την κοντινή της Κορώνεια και συναποτελούσαν έναν μεγάλο υδάτινο όγκο. Από τη νότια πλευρά της περνούσε ήδη από την αρχαιότητα δρόμος που οδηγούσε προς την ανατολική Μακεδονία, ο οποίος περνούσε από τα "Μακεδονικά Τέμπη" Ρεντίνα. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από πλούσια χλωρίδα, ιδιαίτερα από υπεραιωνόβια δάση πλατάνων, και το σταθερό οικοσύστημα των λιμναίων περιοχών προστατεύεται από τη Συνθήκη Ramsar. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, η περιοχή φημιζόταν για τις θερμές πηγές της και ο Φίλιππος Α' της Μακεδονίας έκτισε εκεί για πρώτη φορά τον 5ο αιώνα π.Χ. λουτρικές εγκαταστάσεις, οι οποίες θα πρέπει να ήταν σε χρήση και κατά τη βυζαντινή περίοδο, όπως προκύπτει από αρχαιολογικά κατάλοιπα λουτρού βυζαντινής εποχής που έχουν εντοπιστεί σε μία από τις πηγές ιαματικού ύδατος της περιοχής. Σtα μέσα του 1ου αι. μ.Χ. διήλθε από την περιοχή ο Απόστολος Παύλος και δίδαξε σε ένα σημείο φυσικού κάλλους κοντά στο σημερινό χωριό Απολλωνία (που ονομαζόταν Παζαρία κατά την οθωμανική περίοδο). Πλάι στο σημείο αυτό κτίστηκε κατά το 16ο αιώνα χαμάμ που χρησιμοποιούσε τα ιαματικά νερά της περιοχής. Ως ιδρυτής του χαμάμ, που ανήκε σε ευρύτερο θρησκευτικό συγκρότημα το οποίο περιλάμβανε τζαμί και κτίρια κοινωφελούς χαρακτήρα, πιθανολογείται ο Μέγας Βεζίρης Σοκολλού Μεχμέτ Πασάς.