In 1976 trad wereldkampioen en titelverdediger West-Duitsland opnieuw aan, op weg naar de volgende hoofdprijs bij het EK voetbal in Joegoslavië. De eerste wedstrijd speelde Hoeneß met zijn ploeg tegen het gastland waarmee, na verlenging, met 4-2 werd afgerekend. Na dit gewonnen duel stond West-Duitsland meteen in de finale, in die jaren waren er nog maar vier deelnemers op een Europees kampioenschap. De finale werd gespeeld in Belgrado waar de West-Duitsers het op moesten nemen tegen Tsjecho-Slowakije. Het duel begon slecht voor "die Mannschaft", na 25 minuten stond er al een 2-0-achterstand op de scoreborden. Na enkele minuten later maakte Dieter Müller echter al de aansluitingstreffer en net voor het laatste fluitsignaal scoorde Bernd Hölzenbein de belangrijke gelijkmaker voor de Duitsers. De verlenging brak aan maar doelpunten vielen er niet meer, strafschoppen moesten de winnaar gaan bepalen. Rainer Bonhof, Heinz Flohe en Hans Bongartz gaven het goede voorbeeld. Als vierde was Hoeneß aan de beurt, de spits nam een aanloop en beleefde het dieptepunt uit zijn carrière: hij schoot de bal huizenhoog over de lat. Voor de Tsjechen legde toen Antonín Panenka de bal op de stip, zijn wereldberoemde strafschop besliste de finale en hij kroonde hiermee zijn team tot Europees kampioen.