W 1947 pojął praktykę orzeczniczą jako sędzia, pracował w tym zawodzie do 1954. Przeszedł następnie do dyplomacji jako urzędnik resortu spraw zagranicznych. Był ekspertem w departamencie prawa międzynarodowego, od 1963 szefem gabinetu ministra, a w latach 1967–1970 ambasadorem Austrii w Czechosłowacji (w tym w trakcie wydarzeń Praskiej Wiosny). W kwietniu 1970 nowo mianowany kanclerz Bruno Kreisky powierzył mu funkcję ministra spraw zagranicznych, którą pełnił do lipca 1974.