Ο Κάρολος Ιωάννης, ως Γενικός Διοικητής της Βόρειας Στρατιάς, υπερασπίστηκε με επιτυχία τις προσβάσεις στο Βερολίνο και νίκησε τον Ουντινό τον Αύγουστο και τον Νε το Σεπτέμβριο στις Μάχες του Γκρόσμπερεν και του Ντένεβιτς. Η Βόρεια Στρατιά του Μπερναντότ θα συνέχιζε να φρουρεί το Βερολίνο και να παρακολουθεί τις δυνάμεις του Νταβού στο Αμβούργο, ενώ οι Σύμμαχοι, σύμφωνα με το σχέδιο που εκπονήθηκε στο Τράχενμπεργκ, ελίχθηκαν προς το στρατό του Ναπολέοντα στη Λειψία. Ενώ ο υπόλοιπος συμμαχικός στρατός ενεπλάκη στη μάχη στις 17 Οκτωβρίου ο στρατός του Μπερναντότ πέρασε τελικά τον Έλβα και έλαβε μέρος στη Μάχη της Λειψίας στις 19 Οκτωβρίου. Τα νέα του στρατεύματα, ενισχυμένα από 30.000 Πρώσους, συμμετείχαν στη συμπλοκή ενάντια στις ήδη πληγείσες γαλλικές γραμμές, όπου οι σουηδικές δυνάμεις συμμετείχαν για πρώτη φορά στην εκστρατεία σε τέτοια κλίμακα. Σε μια κρίσιμη στιγμή μια ολόκληρη μεραρχία Σαξόνων αυτομόλησε στο στρατό του ανταποκρινόμενη σε μια διακήρυξη που κυκλοφόρησε μια εβδομάδα πριν, με την οποία ο Μπερναντότ κάλεσε τους Σάξονες να ενταχθούν υπό τον παλιό τους διοικητή για να νικήσουν τον Ναπολέοντα. . Η Βόρεια Στρατιά έδωσε τη χαριστική βολή στους ήδη εξαντλημένους Γάλλους και ο Μπερναντότ ήταν ο πρώτος από τους ηγεμόνες των Συμμάχων που εισήλθαν στη Λειψία.