Μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου την 1η Σεπτεμβρίου 1939, το Βασίλειο της Ρουμανίας (με βασιλιά τον Βασιλιά Κάρολο Β΄) αποφάσισε να τηρήσει στάση ουδετερότητας. Ωστόσο, η ταχέως μεταβαλλόμενη πολιτική κατάσταση στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του 1940, καθώς και οι εγχώριες πολιτικές αναταραχές, υπονόμευσαν την στάση που είχε αποφασίσει να κρατήσει αρχικά η Ρουμανία. Οι φασιστικές πολιτικές δυνάμεις (όπως η Σιδηρά Φρουρά) απέκτησαν μεγαλύτερη δημοτικότητα στον ρουμανικό λαό και μεγαλύτερη εξουσία στην διακυβέρνηση της χώρας, ωθώντας τη χώρα σε συμμαχία με την Ναζιστική Γερμανία και τους συμμάχους της. Καθώς οι στρατιωτικές τύχες των δύο κύριων εγγυητών της εδαφικής ακεραιότητας της Ρουμανίας (της Γαλλίας και της Βρετανίας) κατέρρευσαν στην Πτώση της Γαλλίας, η κυβέρνηση της Ρουμανίας στράφηκε στην Γερμανία ελπίζοντας σε μια παρόμοια εγγύηση. Όμως, δεν είχαν ενημερωθεί ότι οι Γερμανοί είχαν συναινέσει στις Σοβιετικές εδαφικές αξιώσεις στο μυστικό σύμφωνο Μολότωφ–Ρίμπεντροπ.