14 września 1918 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji lwowskiej i biskupem tytularnym Telmissus. 12 stycznia 1919 przyjął w katedrze lwowskiej sakrę biskupią. Opóźnienie konsekracji było spowodowane oblężeniem Lwowa przez Ukraińców. Przejął obowiązki wikariusza generalnego, wiceprezesa Wydziału Centralnego Instytutu Ubogich we Lwowie, oraz rektora seminarium duchownego we Lwowie.