1815'ten sonra Amerika Birleşik Devletleri dikkatini dış politikadan iç kalkınmaya kaydırdı. Doğu Kızılderililerinin 1812 Savaşı'nda yenilmesiyle, Amerikalı yerleşimciler çok sayıda Ortabatı'nın zengin tarım arazilerine taşındı. Batıya doğru genişleme çoğunlukla genç aile grupları tarafından üstlenildi. Daniel Boone, Kentucky'nin yerleşimine öncülük eden öncülerden biriydi. 1830'larda, federal hükümet güneydoğu kabilelerini Hindistan topraklarındaki (şimdi Oklahoma) kendi çekincelerine "Gözyaşı Yolu" yoluyla zorla sürdü. Orada yıllık yiyecek ve erzak yardımı aldılar. XIX. yüzyılın ilk yarısında, bu çatışmalara adı karışan en ünlü kişi, Beyaz Saray'da görev yapan ilk "Batılı" olan Andrew Jackson'dı. 1812 Savaşı'nın tam ortasında, o sıralarda Tennessee milis güçlerinin komutanı olan Jackson güney Alabama'ya gönderildi ve oradaki Creek Kızılderlilerinin ayaklanmasını acımasızca bastırdı. Bundan kısa bir süre sonra Creekler topraklarının üçte ikisini Amerika Birleşik Devletleri'ne terk ettiler. Jackson, bundan sonra da, Seminole Kızılderilileri çetelerini, İspanya'ya ait bulunan Florida'daki barınaklarından uzaklaştırdı.