மௌரியப் பேரரசு காலத்தில், இந்த பகுதி பல மாநிலங்களால் ஆளப்பட்டது. கூட்டாக அடவிகா (காடு) மாநிலங்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறது. பேரரசர் அசோகரின் ஆட்சிக் காலத்தில் (கி.மு. 232) மௌரியப் பேரரசின் அதிகாரத்தை இந்த மாநிலங்கள் ஏற்றுக்கொண்டன. இடைக்காலத்தில், நாகவன்சி, ராம்கர், செரோ போன்றா வம்சங்கள் இந்த பிராந்தியத்தை ஆண்டன. முகலாயப் பேரரசர் அக்பரின் ஆட்சிக் காலத்தில் அக்பரின் நம்பிக்கைக்குரிய தலைமைப் படைத்தலைவர் மான் சிங் 1574இல் படையெடுக்கப்பட்டபோது முகலாய செல்வாக்கு இந்த பகுதியை அடைந்தது. பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் செல்வாக்கு 18 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்த பிராந்தியத்தை அடைந்தது. இரகுநாத் மகாதோ 1769 இல் 'ஜங்கிள் மகால்' என்ற இடத்தில் கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திற்கு எதிராக ஒரு கிளர்ச்சியை நடத்தினார். 1857 சிப்பாய் கிளர்ச்சியில் கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திற்கு எதிராக தாகூர் விசுவநாத் சகாதேவ் மற்றும் பாண்டே கணபதி இராவ் ஆகியோர் கிளர்ச்சியாளர்களை வழிநடத்தினர். 1857 ஆம் ஆண்டு இந்திய கிளர்ச்சியில் திகாயிட் உம்ராவ் சிங், சேக் பிகாரி, நாதிர் அலி, ஜெய் மங்கல் சிங் ஆகியோர் முக்கிய பங்கு வகித்தனர்.