Hij verbrak in 1934 het tien jaar oude wereldrecord van Johnny Weissmuller op de 100 meter vrije slag, en verbeterde dat later nog twee keer. Als wereldrecordhouder ging hij in 1936 naar de Olympische Zomerspelen in Berlijn, maar eindigde daar op diezelfde afstand op de zesde plaats. Leden van het Amerikaanse team betwistten echter de uitslag, en dachten dat hij wel eens medaillewinnaar kon zijn geweest. In 1938 was Fick onderdeel van het estefatteteam dat het wereldrecord op de 4x100 meter vrije slag verbrak. Met het definitieve afgelasten van de Olympische Zomerspelen 1940, eerst in Tokio en later in Helsinki, kon hij nooit revanche nemen op zijn teleurstellende optreden op de Spelen van Berlijn.