W latach 80. XIX wieku Chiny zaczęły zamawiać nowoczesne okręty w stoczniach europejskich w związku z rozwojem chińskich sił zbrojnych w ramach polityki tzw. samoumocnienia. Wielka Brytania, wiodąca w konstrukcji okrętów, była niechętna wobec sprzedaży Chinom silniejszych jednostek, lecz swoją ofertę zaproponowały stocznie niemieckie. W stoczni Vulcan w Szczecinie Chiny zamówiły budowę dwóch pancerników typu "Dingyuan". Z przyczyn finansowych, zamiast trzeciego pancernika, zamówiono następnie w tej stoczni budowę tańszego krążownika, który otrzymał nazwę „Jiyuan”. Był on pierwszym z nowoczesnych krążowników zbudowanych dla marynarki chińskiej, nie licząc dwóch wcześniejszych małych i słabo opancerzonych okrętów projektu Rendela. Stępkę pod jego budowę położono 16 stycznia 1883 roku na pochylni zwolnionej w listopadzie 1882 przez pancernik „Zhenyuan” (w starszych publikacjach spotyka się 1880 rok). Kadłub zwodowano 1 grudnia 1883 roku. Okręt został ukończony w sierpniu 1884 roku, ale jeszcze prawie 10 miesięcy spędził w Niemczech, gdyż zgodnie z cichym porozumieniem z Francją, strona niemiecka wstrzymywała przekazanie Chińczykom okrętów, które mogły wpłynąć na przebieg wojny chińsko-francuskiej (1884–1885).