W latach 1985-1986 brazylijski kierowca dzielił starty w Formule 3000 z wyścigami amerykańskiej serii CART. W pierwszym sezonie startów w F3000 Moreno wystartował w czterech wyścigach dla ekipy Barron Racing zdobywając pięć punktów, natomiast w następnym sezonie startował w jednym wyścigu dla Bromley Motorsport zajmując dziesiąte miejsce. W serii CART startował on dla ekipy Galles Racing, najlepiej spisując się w drugim sezonie startów, gdzie w szesnastu wyścigach zdobył trzydzieści punktów i został on sklasyfikowany na szesnastej pozycji. W sezonie 1987 startował dla Ralt Racing w Formule 3000 - Brazylijczyk czterokrotnie zdobył pole position i jeden wyścig wygrał. W klasyfikacji Moreno ukończył rywalizację na trzeciej pozycji. W tym samym czasie wystartował w dwóch wyścigach dla zespołu AGS, zastępując Pascala Fabre. Podczas Grand Prix Australii kierowca ukończył zmagania na szóstej pozycji zdobywając jeden punkt, który dał mu w ostateczności 21. miejsce. Po sezonie kontynuował rywalizację w F3000 ponownie reprezentując zespół Bromley Motorsport, tym razem spisując się lepiej niż w zeszłym sezonie - Moreno trzykrotnie osiągał pole position i czterokrotnie wygrywał rundy, co przełożyło się na zdobycie tytułu mistrzowskiego z przewagą dziewięciu punktów. W sezonie 1989 został kierowcą ekipy Coloni - zakwalifikował się do czterech wyścigów, których nie ukończył i sezon ukończył bez zdobyczy punktowej. Ostatni sezon spędził na początku w stajni EuroBrun, gdzie kwalifikuje się do dwóch wyścigów, kończąc tylko inauguracyjny wyścig na trzynastym miejscu. Przed wyścigiem o Grand Prix Japonii włoska ekipa wycofała się z Formuły 1, a Moreno zastąpił kontuzjowanego Alessandro Nanniniego w zespole Benetton. Już podczas pierwszego wyścigu dla brytyjskiej stajni Brazylijczyk ukończył zmagania na drugiej pozycji, przegrywając tylko ze swoim rodakiem i kolegą z zespołu, Nelsonem Piquetem. Cały sezon kierowca zakończył na dziesiątym miejscu z sześcioma punktami.