W 1961 r. wraz z Larsenem wygrał turniej Hoogovens w Holandii, wyprzedzając Wolfganga Uhlmanna i Fridrika Olafssona. Największym jego sukcesem turniejowym było dzielone z Uhlmannem I miejsce w Zagrzebiu w 1965 r., przed Tigranem Petrosjanem, Lajosem Portischem, Brunonem Parmą i Dawidem Bronsteinem. Dwukrotnie (1958, wraz z Petarem Trifunoviciem i 1967, wraz z Leonidem Steinem) podzielił I miejsca w turniejach "Bosna" w Sarajewie, natomiast w 1974 zwyciężył (wraz z Władimirem Tukmakowem i Vlastimilem Jansą) w turnieju "IBM" w Amsterdamie. W 1970 r. wystąpił w reprezentacji "Reszty Świata" w meczu z drużyną ZSRR, ulegając 1–3 Paulowi Keresowi.