Από την αρχή της κατοχής, οι Γερμανοί ξεκίνησαν ένα σχέδιο πολιτιστικής και φυσικής εξόντωσης του πολωνικού έθνους (δείτε: "Ναζιστικά εγκλήματα κατά του πολωνικού έθνους"). Με απόφαση της 5ης Σεπτεμβρίου 1939, ένα από τα πρώτα τρία γερμανικά ειδικά δικαστήρια στην κατεχόμενη Πολωνία ιδρύθηκε στην πόλη. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1939, το "Einsatzgruppe II" εισήλθε στην πόλη για να διαπράξει φρικαλεότητες εναντίον του πληθυσμού. Στις 14-15 Σεπτεμβρίου 1939, οι Γερμανοί συνέλαβαν περίπου 200 κατοίκους της περιοχής Στράντομ. Για να τρομοκρατήσουν τον πολωνικό πληθυσμό, στις 9-11 Νοεμβρίου 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές συλλήψεις δεκάδων Πολωνών, συμπεριλαμβανομένου του δήμαρχου, του αντιδήμαρχου, των δασκάλων, των μαθητών, των ακτιβιστών και των τοπικών αξιωματούχων, αλλά σύντομα αφέθηκαν ελεύθεροι. Κατά τη διάρκεια του "AB-Aktion", οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές συλλήψεις Πολωνών τον Μάρτιο, τον Ιούνιο και τον Αύγουστο του 1940, και επίσης φυλάκισαν 60 Πολωνούς από το Ράντομσκο και το Πόβιατ Ραντόμσκο στην τοπική φυλακή τον Μάρτιο του 1940. Στη συνέχεια, οι Πολωνοί που συνελήφθησαν απελάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Ράβενσμπρικ, Ζάξενχαουζεν και Μπούχενβαλντ ή σφαγιάστηκαν στα κοντινά δάση του Όλστιν και της Απολόνκα. Μεταξύ των θυμάτων των σφαγών που διαπράχθηκαν στο Όλστιν ήταν διευθυντές σχολείων, δάσκαλοι, δικηγόροι, αστυνομικοί, έμποροι, βιοτέχνες, φαρμακοποιοί, μηχανικοί, μαθητές και τοπικοί αξιωματούχοι, και μεταξύ των θυμάτων των σφαγών της Απολόνκα ήταν 20 πρόσκοποι. Περαιτέρω εκτελέσεις ντόπιων Πολωνών πραγματοποιήθηκαν από τους Γερμανούς καθ΄ όλη τη διάρκεια του πολέμου.