Po przebudowie i ponownym wejściu do służby w lipcu 1973, „Colbert” najpierw stacjonował w Breście jako okręt flagowy eskadry atlantyckiej, a następnie od 1976 do końca służby ponownie pełnił rolę okrętu flagowego eskadry śródziemnomorskiej, stacjonując w Tulonie. W 1980 roku uzbrojenie wzmocniono dodatkowo przez cztery wyrzutnie pocisków woda-woda MM 38 Exocet. Między sierpniem 1981 a listopadem 1982 roku przeszedł kolejną modernizację, w toku której zmodernizowano system przeciwlotniczy Masurca i zamontowano system łączności satelitarnej. Okręt uczestniczył w rejsach zagranicznych, m.in. do USA w 1976 (na obchody 200-lecia niepodległości), w 1988 do Australii, w maju 1990, po zakończeniu zimnej wojny, do Sewastopolu w ZSRR. Jedynym udziałem okrętu w działaniach bojowych był jego udział w I wojnie w Zatoce Perskiej od sierpnia 1990, w osłonie lotniskowca „Clemenceau” (operacja "Salamandre"). Planowano, że okręt pozostanie w służbie do 1997 roku, lecz po powrocie z Zatoki Perskiej, 24 maja 1991 roku okręt został wycofany ze służby.