Ze względu na problemy finansowe w Paryżu, w 1934 roku Mualla powrócił do Turcji. Na miejscu wystąpił do ministerstwa edukacji o posadę nauczyciela sztuki, którą dostał w szkole średniej w Ayvalık, lecz szybko z niej zrezygnował. Zamiast tego projektował stroje do operetek wystawianych w Stambule, w tym do "Deli Dolu", "Saz Caz" i "Lüküs Hayat". Tworzył ilustracje do periodyku "Yeni Adam", zilustrował także książkę Nazıma Hikmeta. W 1934 roku w Stambule miał swoją pierwszą wystawę indywidualną, która jednak przeszła bez echa. Jego problemy z alkoholem nasilały się. W 1936 na rok trafił do szpitala psychiatrycznego w Bakırköy. Nabawił się także pogłębiającego się lęku przed policją. W ciągu następnych dwóch lat, na prośbę Abedina Dino, stworzył około 30 prac przedstawiających Stambuł na potrzeby tureckiego pawilonu na Wystawie Światowej w Nowym Jorku w 1939 roku. W tym czasie opublikował także dwa opowiadania: "Masal" i "Üsera Karargahı" w magazynie „Ses”.