W latach 1963-1970, tj. od zamachu stanu zorganizowanym przez Komitet Wojskowy partii Baas do zamachu stanu, po którym dyktatorską władzę w państwie przejął Hafiz al-Asad, jedyną legalnie działającą w Syrii partią była partia Baas. Na wprowadzenie fasadowego pluralizmu politycznego zdecydował się al-Asad w ramach ograniczonych reform znanych jako Ruch Korygujący. 23 listopada 1970 po raz pierwszy od siedmiu lat do rządu syryjskiego dopuszczono przedstawicieli syryjskiej lewicy niezwiązanej z rządzącą partią. Następnie współpracę Baas z mniejszymi, satelickimi wobec niej partiami zinstytucjonalizowano, powołując stałą koalicję - Narodowy Front Postępu. W 1970 weszły do niego Syryjska Arabska Unia Socjalistyczna, Socjalistyczny Ruch Unionistów, Arabska Partia Socjalistyczna oraz Komunistyczna Partia Syrii. W wyborach parlamentarnych, które odbyły się w roku następnym, przedstawiciele partii Baas objęli 60% mandatów, natomiast pozostałe rozdzielono między innych członków Narodowego Frontu Postępu oraz posłów niezrzeszonych.