W wyniku paktu Ribbentrop–Mołotow i sowieckiej napaści na Polskę 17 września 1939 roku, ziemie północno-wschodnie II Rzeczypospolitej, wraz z Białostocczyzną, Ziemią Łomżyńską i (na krótko) Wileńszczyzną, znalazły się jako "Zachodnia Białoruś" pod okupacją ZSRR. Reakcja na to wydarzenie ze strony jej mieszkańców była niejednorodna. Białorusini i Żydzi, zwłaszcza ci ubożsi, często witali wkraczające wojska sowieckie z entuzjazmem i radością, jako wyzwolicieli. Upadek polskiej władzy poparła także zamieszkała tam białoruska inteligencja i elita narodowa, jako szansę na zjednoczenie, w ich mniemaniu, białoruskich ziem. W wielu miejscach jednak uroczystości powitalne nie były spontaniczne, lecz zaplanowane i zaaranżowane przez miejscowych komunistów i sowieckich antypolskich dywersantów. Ludność narodowości polskiej, a także zamożniejsi Białorusini i Żydzi, w większości przypadków przyjmowali wojska sowieckie biernie lub z wrogością.