Kiedy ewakuowana siostra Tani – Nina powróciła po odblokowaniu miasta do Leningradu i rozpoczęła poszukiwania członków rodziny, którzy przeżyli, u Jewdokii Arsieniewej odnalazła swój niegdyś zaginiony notatnik. Zabrała go, ale przekonana, że zawiera jedynie jej zawodowe notatki, nie zaglądała do środka. Później poznała mjr. Rakowa, który przed wojną był pracownikiem Ermitażu. Dopiero on przyjrzał się bliżej dziecięcym „bazgrołom” w notesie. Ponieważ z racji przydziału do Zarządu Politycznego Frontu Leningradzkiego od końca 1943 uczestniczył w organizowaniu wystawy "Bohaterska Obrona Leningradu", zaproponował Ninie umieszczenie na niej dziennika Tani jako eksponatu. W styczniu 1946 dziennik wraz z całą wystawą został umieszczony w nowo otwartym Muzeum Obrony Leningradu. W 1953 roku muzeum zostało zamknięte, a dziennik wraz pozostałymi eksponatami trafił do Muzeum Historii Leningradu (obecnie Państwowe Muzeum Historii Sankt Petersburga), gdzie jest eksponowany do dzisiaj. Wcześniej został wykorzystany w procesie norymberskim jako jeden z dowodów przeciwko zbrodniarzom hitlerowskim (chociaż współcześni historycy rosyjscy kwestionują ten fakt, twierdząc, że gdyby tak było, dziennik jako dowód pozostałby w Norymberdze).