Армяне адлічваюць сваю гісторыю ад дзяржавы Урарту. Пасля яе заняпаду ў VI стагоддзі да н.э. утварылася Армянская сатрапія. Найбольшага развіцця старажытнае Армянскае царства дасягнула ў I стагоддзі да н.э. за валадараннем Тыграна Вялікага. На ўзбярэжжы Міжземнага мора ў XI-XIV стагоддзях існавала Армянскае княства (Кілікійская Арменія). У XVI-XIX стагоддзях спрадвечныя армянскія тэрыторыі — Усходняя і Заходняя Арменія — папераменна пераходзілі пад уладу варагуючых Асманскай і Персідскай імперый. Да сярэдзіны XIX стагоддзя Усходняя Арменія была заваяваная Расійскай імперыяй, а большая частка Заходняй Арменіі заставалася пад асманскім панаваннем, сёння гэта частка Турцыі. У Першую сусветную вайну армяне ў Асманскай імперыі сістэматычна вынішчаліся. Пасля амаль 600 гадоў бездзяржаўнасці ў 1918 годзе Арменія атрымала незалежнасць, аднак у 1920 стала савецкай. У 1922—1991 Арменія ўваходзіла ў склад СССР.