Podczas drugiej kadencji Menachema Begina rozpoczęła się wojna libańska (lata 1982–1985), a wraz z nią problem masakry w Sabrze i Szatili. Peres, jako lider opozycji stanął w trudnej sytuacji. Z jednej strony „odpowiedzialność narodowa” zmuszała go do lojalności wobec państwa i rządu, z drugiej strony jako opozycja nie ukrywał, że nie pochwala decyzji, które doprowadziły do wybuchu wojny. Sytuacja polityczna tamtego czasu była bardzo skomplikowana i zawiła.