Яшчэ ў 1885 годзе быў падпісаны Кангалезскі акт, у адпаведнасці з якім каланіяльныя ўладанні павінны былі захоўваць нейтралітэт у выпадку вайны ў Еўропе. Таму губернатар Брытанскай Усходняй Афрыкі сэр Хенры Конуэй Белфілд і губернатар Германскай Усходняй Афрыкі Хайнрых Шне спадзяваліся, што ім не прыйдзецца ваяваць адзін з адным, тым больш, што і асаблівых войскаў у калоніях не было — толькі па пары тысяч афрыканскіх салдат пад камандаваннем еўрапейскіх афіцэраў, служачых для аховы межаў і падаўлення мясцовых паўстанняў.