W 1992 r. podzielił I m. (wspólnie z Aleksandrem Fominychem) w Symferopolu. Na przełomie 1992 i 1993 r. zwyciężył (wspólnie z Jonny Hectorem) w turnieju "Rilton Cup" w Sztokholmie. W roku 1995 podzielił I miejsce (wraz z Piotrem Swidlerem, Siergiejem Rublewskim oraz Jaanem Ehlvestem) w Nowosybirsku. W 2000 był bliski zdobycia medalu na I indywidualnych mistrzostwach Europy w Saint-Vincent, zajmując IV miejsce. W 2002 podzielił III miejsce w Ljubljanie (za Aleksandrem Bielawskim i Liviu-Dieterem Nisipeanu, wspólnie z Dusko Pavasoviciem). Rok później był V na kolejnych mistrzostwach Europy w Stambule oraz podzielił I miejsce w otwartym turnieju w Jaén. Największy sukces w karierze osiągnął w roku 2004, awansując do najlepszej ósemki mistrzostw świata FIDE w Trypolisie, pokonując w kolejnych rundach Rustema Dautowa, Ivana Sokolova, Rafaela Leitao oraz Liviu-Dietera Nisipeanu (w V rundzie przegrał z Weselinem Topałowem). W 2005 podzielił I miejsce w bardzo silnie obsadzonym turnieju "Aerofłot Open" w Moskwie (wraz z Emilem Sutowskim, Wasilijem Iwanczukiem, Władimirem Akopianem i Aleksandrem Motylewem). W latach 2007 i 2008 zwyciężył w Kazaniu (w 2008 r. wspólnie z Dmitrijem Boczarowem).