Кіраванне бацькі Іштвана II, караля Кальмана, нярэдка параўноўваюць з кіраваннем вялікага князя кіеўскага Яраслава Мудрага. Нават мянушка "Кніжнік", як лічыцца, паказвае на асвечанае кіраванне, за якое быў празваны "Мудрым" князь Яраслаў. Прытрымліваючыся далей гэтай аналогіі, можна параўнаць кіраванне Іштвана II з пачаткам кіравання на Русі князёў "Яраславічаў": цэнтральная ўлада слабее, абвастраюцца ўнутраныя смуты, пачашчаюцца няўдачы ў знешніх войнах, краіна пачынае скочвацца да феадальнай раздробненасці. Ужо ўвесну 1116 года венгерская войска пацярпела страшнае паражэнне ад чэхаў на р. Ольшаве. Казьма Пражскі ў сваёй «Чэшскай хроніцы» пісаў, што ў гэтай бітве «венграў загінула нават больш чым на рацэ Лех». Няўдачай венграў скарысталася Венецыя: у выніку вайны, якая доўжылася 9 гадоў ((1116—1125 з перапынкамі), венецыянцы аднялі ў венграў Далмацыю.