W 1656 roku uzyskał od cara nadania ziemskie. W 1657 roku dowodził korpusem kozackim, w sile trzech pułków, wspomagającym armię Jerzego II Rakoczego w wyprawie przeciw Polsce, brał udział w bitwie pod Magierowem. Pod wpływem agitacji carskiej, Żdanowicz odmówił powrotu na Ukrainę. Nieposłuszeństwo pułkownika było dla Chmielnickiego ciężkim ciosem i przyczyniło się do jego przedwczesnej śmierci. Po śmierci Chmielnickiego Żdanowicz znalazł się wśród doradców Iwana Wyhowskiego. Brał udział w bitwie pod Konotopem. W bitwie pod Mohylowem Podolskim (1660) dostał się do niewoli. Dalsze jego losy są nieznane.