இந்தக் கோட்டையின் கட்டுமானம் 1656 இல் நிறைவடைந்தது. 1659 நவம்பர் 10 ஆம் தேதி சத்ரப்தி சிவாஜிக்கும் அப்சல் கானுக்கும் இடையிலான பிரதாப்காட் போர் இந்த கோட்டையின் கோபுரங்களுக்கு கீழே நடந்தது. இது வளர்ந்து வரும் இராச்சியத்தின் இராணுவத்தின் முதல் பெரிய அரணாக இருந்தது. மேலும் மராட்டிய பேரரசை நிறுவுவதற்கான களத்தை அமைத்தது. பிரதாப்காட் பிராந்திய அரசியலில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டது. புனேவின் நன்கு அறியப்பட்ட அமைச்சரான சாகரம் பாபு, 1778 இல் பிரதாப்காட்டில் தனது போட்டியாளரான நானா பட்நாவிசால் அடைத்து வைக்கப்பட்டார். பின்னர் அவர் ராய்காட்டில் இறக்கும் வரை கோட்டையிலிருந்து மற்றொரு கோட்டைக்கு அடிக்கடி மாற்றப்பட்டார். 1796 ஆம் ஆண்டில், நானா பட்நாவிசு, கௌலத்ராவ் சிந்தியா மற்றும் அவரது மந்திரி பலோபாவின் சூழ்ச்சிகளிலிருந்து தப்பிக்கையில், மகாத் செல்வதற்கு முன்பு பிரதாப்காட்டில் ஒரு வலுவான இராணுவத்தைக் கூட்டினார். 1818 ஆம் ஆண்டில், மூன்றாம் ஆங்கிலேய-மராத்தியப் போரின் ஒரு பகுதியாக, பிரதாப்காட் தனியார் பேச்சுவார்த்தைகளால் சரணடைந்தார். பிரதாப்காட் ஒரு முக்கியமான கோட்டையாக இருந்ததால், ஒரு பெரிய இராணுவத்தைக் கொண்டிருந்தது. மேலும் வய் பகுதியைச் சுற்றியுள்ள நாட்டின் பெரும்பகுதியை மறைக்கக்கூடியது என்பதால் இது மராத்திய படைகளுக்கு பெரும் அரணாகும். குதிரையில் அமர்ந்திருக்கும் சிவாஜியின் 17 அடி உயர வெண்கல சிலையை அப்போதைய இந்தியப் பிரதமராக இருந்த ஜவகர்லால் நேரு அவர்கள் 1957 நவம்பர் 30 அன்று திறந்து வைத்தார். அதே ஆண்டு கும்ப்ரோசி கிராமத்திலிருந்து கோட்டை வரை பொதுப்பணித் துறையால் ஒரு சாலை அமைக்கப்பட்டது.  1960 இல் கோட்டைக்குள் ஒரு விருந்தினர் மாளிகையும், ஒரு தேசியப் பூங்காவும் கட்டப்பட்டன.  இந்த கோட்டை தற்போது முன்னாள் சாத்தாரா சுதேச அரசின் வாரிசான உதயன்ராஜே போசுலேவுக்கு சொந்தமானது.