Po wycofaniu się z puszczy niemieckich władz wojskowych w grudniu 1918 r. w lasach pozostało wielu żołnierzy maruderów, natchnionych rewolucją w Rosji i niepodlegających żadnej władzy. Polowali oni bez umiaru, grabili też fabryki i tartaki, których wyposażenie zazwyczaj wykupywali żydowscy kupcy z Białegostoku. Okres anarchii wykorzystywali też miejscowi. Na przełomie 1918 i 1919 r. strzały w puszczy było słychać dniem i nocą. W kilka miesięcy żubry (ostatni padł w kwietniu 1919 r.) i łosie zostały całkowicie wytępione (przed wojną było ponad 700 żubrów). Przeżyły nieliczne jelenie. W lutym 1919 r. Puszczę Białowieską zajęły wojska polskie. Na dobre polska administracja objęła puszczę we wrześniu 1920 r., po wojnie bolszewickiej.