Od pierwszych lat 80. należy do ścisłej czołówki szachistów swojego kraju. W czasie swojej kariery siedmiokrotnie zwyciężył w indywidualnych mistrzostwach Chin (w latach 1981–1996), dwunastokrotnie (w tym 6 razy na I szachownicy) wystąpił na szachowych olimpiadach (w latach 1982–2004), w swoim debiucie zdobywając srebrny medal za indywidualny wynik na IV szachownicy, jak również wielokrotnie w drużynowych mistrzostwach Azji. Dwukrotnie startował w pucharowych turniejach o mistrzostwo świata: w roku 2001 kolejno pokonał Aleksieja Barsowa, Lwa Psachisa, Loeka van Wely i awansował do najlepszej szesnatski świata (w IV rundzie przegrał z Wasilijem Iwanczukiem), natomiast w 2004 wyeliminował Carlosa Garcia Palermo i Ni Hua, ale w III rundzie przegrał z Zoltanem Almasi i odpadł z dalszej rywalizacji.