W pobliżu gmachu świątyni znajdowały się zabudowania wojskowe i koszary. Wkrótce po swym powstaniu cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Jekaterynburgu stał się świątynią garnizonową. Służyła ona m.in. 12 Wielikołukskiemu Pułkowi Piechoty i 139 Morszańskiemu Pułkowi Piechoty, w okresie przygotowań do działań militarnych w czasie wojny rosyjsko japońskiej w 1904. Po zakończeniu wojny świątynia służyła jako cerkiew garnizonowa 185 Orowajskiego Pułku Piechoty, który został ulokowany w pobliskich koszarach. Po wybuchu I wojny światowej, pułk ten został w 1914 został wysłany na front karpacki, do walki z Austro-Węgrami. W cerkwi odbyły się uroczystości pożegnania żołnierzy. W czasie wojny nowoformowane na tym obszarze pułki także wykorzystywały cerkiew do nabożeństw. Przewrót bolszewicki w 1917 kończy w zasadzie historię cerkwi jako świątyni garnizonowej. Formacje zbrojne czerwonych, programowo ateistyczne, nie potrzebowały ceremonii religijnych. Najprawdopodobniej jednak od lipca 1918 do sierpnia 1919, gdy Jekaterynburg zajęty był przez wojska Białych, cerkwi przywrócono jej dawną rolę. Służyć ona miała 25 Pułkowi Piechoty armii admirała Aleksandra Kołczaka.