Koniec II wojny światowej. Podczas walk o Berlin radzieccy żołnierze natrafiają na błąkającego się słonia. Jeden z nich – Ormianin Armeniak wywozi go ze strefy walk. Jak się okazuje jest to zwierzę pochodzące z erywańskiego zoo – słoń, który na krótko przed wojną został wypożyczony do Europy Zachodniej i pozostał w Berlinie po rozpoczęciu działań wojennych. Radzieckie dowództwo wydaje Armeniakowi rozkaz dostarczenia zwierza do Erywania. Żołnierzowi nie jest to w smak – wolałby wraz ze swoimi towarzyszami walczyć na froncie. Jednak karnie wyrusza na tyły. Po drodze, wędrując przez wyniszczony wojną kraj napotyka na wiele niebezpieczeństw – ataki niemieckiego lotnictwa, fanatycznych członków Volkssturmu... Z każdej jednak sytuacji, dzięki opanowaniu i zimnej krwi potrafi wyjść obronną ręką. Największym problemem z którym przychodzi wkrótce mu się zmierzyć jest wykarmienie słonia – w wyniszczonym wojną kraju trudno znaleźć odpowiednio dużą ilość karmy dla tak dużego zwierzęcia. W końcu jednak żołnierz wraz ze swoim podopiecznym dociera do ZSRR, gdzie znajdując zrozumienie u jednego z radzieckich oficerów, wyposażony w odpowiednią ilość siana, pociągiem wyrusza bezpiecznie do Erywania, krzycząc na odjezdnym, że to nie tylko słoń ale, coś więcej – nowe życie...