W 1989 roku przerzuciła się na biathlon. W Pucharze Świata w biathlonie zadebiutowała w sezonie 1989/1990 zajmując 44 miejsce. Pomijając występy w sztafetach ośmiokrotnie stawała na podium zawodów PŚ w biathlonie, w tym trzy razy zwyciężała. Najlepszy wynik w klasyfikacji końcowej osiągnęła w sezonie 1990/1991, kiedy to była piąta. W 1991 roku wystartowała na mistrzostwach w Lahti zdobywając wraz z Uschi Disl i Kerstin Möring brązowy medal w sztafecie. Rok później, w swoim olimpijskim debiucie podczas igrzysk w Albertville zdobyła srebrne medale w sprincie i sztafecie oraz złoty w biegu indywidualnym. Tym samym zdobyła medale w każdym z biegów, w których startowała. Z igrzysk olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku także wróciła z medalem. Razem z Uschi Disl, Simone Greiner-Petter-Memm i Petrą Schaaf zdobyła kolejny srebrny medal w sztafecie. Jej najlepszym indywidualnym wynikiem było 9 miejsce w biegu indywidualnym. Wystartowała także na mistrzostwach świata w Anterselvie, gdzie Niemki, w tym samym składzie co w Lillehammer wywalczyły złoto w sztafecie. Indywidualnie Harvey najlepiej wypadła w biegu indywidualnym, w którym zajęła 11 miejsce. Po tych mistrzostwach zakończyła karierę.