Piąty zawodnik uniwersjady w Izmirze (2005). W 2006 roku zajął 5. miejsce w mistrzostwach Europy. Bez powodzenia startował w halowych mistrzostwach świata (2006) oraz w halowym czempionacie Starego Kontynentu (2007). Na treningu podczas mistrzostw świata w Osace (2007) złamał rękę i nie mógł wystartować w konkursie. 30 lipca 2008 podczas mityngu w Szczecinie wypełnił minimum (5,70) uprawniające go do startu podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie. Czerwiński pomyślnie przeszedł eliminacje konkursu olimpijskiego i 22 sierpnia w olimpijskim finale z wynikiem 5,45 m zajął 11. miejsce. Zajął trzecie miejsce w mistrzostwach Europy w Barcelonie (2010) – po tym sukcesie został wybrany sportowcem roku w plebiscycie szczecińskiego oddziału Gazety Wyborczej. Halowy sezon 2011 rozpoczął od nieudanych występów (dwa konkursy bez zaliczonej wysokości), gdy prześwietlenie wykazało kontuzję kostki lewej nogi Czerwiński postanowił zakończyć sezon halowy, przez co nie wystąpił na halowych mistrzostwach Europy w Paryżu, oraz opuścił sezon letni. Do startów powrócił dopiero w styczniu 2012. Wkrótce potem został zawodnikiem Ośrodka Skoku o Tyczce w Szczecinie, jego trenerem pozostał Wiaczesław Kaliniczenko. Na mistrzostwach Europy w 2012 odpadł w eliminacjach, nie zaliczając żadnej wysokości. Był to jego ostatni start na imprezie mistrzowskiej rangi międzynarodowej.