Γεννήθηκε στην Λειβαδιά το 1800 ή 1805. Αφού διδάχτηκε εκεί την Ελληνική και την Ιταλική γλώσσα ακολούθησε το έτος 1816 τον συγγενή του Νικόλαο Νάκο στα Ιωάννινα, όπου για έναν χρόνο παρακολούθησε διάφορα μαθήματα στο σχολείο του Αθανάσιου Ψαλίδα. Επέστρεψε στην πατρίδα του και αργότερα δίδαξε στην Θήβα. Από εκεί ακολούθησε τον θείο του Νικόλαο Βριζάκη στην Κωνσταντινούπολη, όπου βρέθηκε όταν ξεκίνησε η Ελληνική επανάσταση. Από την Κωνσταντινούπολη κατέφυγε στην Οδησσό για να ξεφύγει από τις σφαγές που είχαν ξεσπάσει από τους Τούρκους. Στην Οδησσό έμεινε στο σπίτι της ηγεμονίδος Ραλλούς Μουρούζη ως διδάσκαλος τεσσάρων παιδιών. Έμεινε εκεί ως το 1827 και από εκεί αναχώρησε για το Παρίσι. Στο Παρίσι έμεινε ως το 1832, σπούδασε ιατρική και φιλοσοφία και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής φυσικών επιστημών στην κεντρική σχολή της Αίγινας, μέλος και γραμματέας του Ιατροσυνεδρίου, πάρεδρος στο Υπουργείο Παιδείας, καθηγητής φυσιολογίας υγιεινής και παθολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1837 και σύμβουλος του Υπουργείου.