W związku z faktem, że w Edirne żyli zarówno prawosławni Grecy, jak i Bułgarzy, bułgarscy działacze narodowi i religijni domagali się wyłączenia metropolii adrianopolskiej z jurysdykcji Patriarchatu Konstantynopolitańskiego i włączenia jej do utworzonego w 1870 Egzarchatu Bułgarskiego. Sułtan nie wyraził jednak na to zgody. Bułgarzy mogli jedynie utrzymywać w Edirne biskupiego namiestnika. W 1913, po II wojnie bałkańskiej i po zawarciu traktatu pokojowego w Konstantynopolu ludność bułgarska musiała opuścić Edirne. W 1922 region ten opuściła również ludność grecka, podczas wymiany ludności między Grecją a Turcją ogłoszonej przez traktat w Lozannie.