Mandat Palestyny, na mocy postanowienia Ligi Narodów z 1922 roku, znajdował się pod zarządem brytyjskim do 1948 roku. Został on powołany z części ziem Imperium Osmańskiego: Palestyny i Transjordanii. Zmienna polityka brytyjska realizowana w ramach przyznanego mandatu, tak wobec Żydów, jak i Arabów, przyczyniła się do skonfliktowania tych społeczności. Na arenie międzynarodowej Brytyjczycy popierali syjonistów, w samej Palestynie przychylni byli jednak Arabom. Napięte stosunki w połączeniu ze zwiększającą się liczbą żydowskich imigrantów doprowadziły do wybuchu arabskiego powstania w 1936 roku.