Οι Σταυροφόροι έφυγαν από τη Νίκαια στις 26 Ιουνίου 1097, έχοντας βαθιά δυσπιστία για τους Βυζαντινούς, οι οποίοι είχαν καταλάβει την πόλη μετά από μια μακρά πολιορκία. Προκειμένου να απλοποιήσει το πρόβλημα των προμηθειών, ο στρατός των Σταυροφόρων χωρίστηκε σε δύο ομάδες. Ο Βοημούνδος του Τάραντα ηγούταν της αδύναμης πλευράς, ο Ταγκρέδος, ο Ροβέρτος Β΄ της Νορμανδίας, ο Ροβέρτος της Φλάνδρας, και ο βυζαντινός στρατηγός Τατίκιος βρίσκονταν στην εμπροσθοφυλακή, και ο Γοδεφρείδος του Μπουγιόν, ο αδελφός του Βαλδουίνος της Βουλώνης, ο Ραϋμόνδος Δ΄ της Τουλούζης, ο Στέφανος Β΄, και ο Ούγος του Βερμαντουά στο πίσω μέρος.