Goya inspirował się królewskimi portretami konnymi Velázqueza. Znał dobrze te dzieła, gdyż w 1778 wykonał na ich podstawie rysunki i ryciny. Zastosował niski punkt widzenia, podkreślający sylwetkę konia. W przeciwieństwie do Velázqueza miał trudności z prawidłowym uchwyceniem proporcji i anatomii konia. Zastosował skrót perspektywiczny w zadniej części, a głowa konia jest lekko obrócona tak, że zwierzę patrzy wprost na widza. Koń jest tradycyjnie symbolem poddanych, być może Goya nawiązuje do powstania ludowego z 2 maja, gdzie lud pozbawiony króla sam bronił się przed najeźdźcą.