Hij werd officier cavalerie in mei 1901. Zijn aanstellingen waren echte benoemingen, niet enkel eretitels die vaak aan leden van het koninklijk huis werden toegewezen. Andreas diende zijn land voor het eerst gedurende de Balkanoorlogen (1912-1913). In 1913 werd de vader van Andreas, George I, vermoord in Thessaloniki; Andreas' oudere broer Constantijn werd diens opvolger. Door ontevredenheid over de neutrale positie van Griekenland in de Eerste Wereldoorlog moest Constantijn in 1917 abdiceren. Een groot gedeelte van de koninklijke familie, waaronder Andreas, moest in ballingschap treden. In 1920 mocht de koninklijke familie terugkeren en diende Andreas in de Grieks-Turkse Oorlog (1919-1922). De oorlog eindigde in een nederlaag voor Griekenland. Andreas werd voor een gedeelte verantwoordelijk gehouden voor het verlies van Grieks grondgebied en moest in 1922 opnieuw in ballingschap treden. Hij zou een groot gedeelte van zijn leven wonen in Frankrijk.