Na niwie politycznej, dzięki poparciu księcia Atholl, w roku 1776 powrócił niekwestionowany do parlamentu, pomimo chęci Dundasa trzymania tego miejsca dla swojego syna. Graham potwierdzał, że poparcie Atholla nie miało wpływu na jego niezależność, zaś później napisał, że w tym czasie zdecydowanie popierał wojnę, lecz „jednocześnie nigdy nie sprzeniewierzył się tym pryncypiom Wigów, które doprowadziły do rewolucji 1688 roku.