W 1912 roku żydowskie organizacje syjonistyczne zakupiły ziemię położoną na wzgórzach na północ od Jerozolimy. W 1914 roku zamieszkała tutaj pierwsza grupa żydowskich osadników, którzy przygotowywali skalistą glebę pod przyszłe uprawy rolnicze. Podczas I wojny światowej władze tureckie wymusiły opuszczenie osady i projekt całkowicie upadł. W 1918 roku w wyniku wojny cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy utworzyli Mandat Palestyny. Zmiana rządów wiązała się ze zmianą polityki wobec osadnictwa żydowskiego w Palestynie. Dzięki temu, w 1922 roku kolejna grupa osadników podjęła próbę założenia nowego osiedla Atarot. Grupa ta wydzierżawiła pola uprawne od okolicznych Arabów, oczyszczając następnie cały ten teren ze skał i kamieni. Następnie pola te odkupił od arabskich właścicieli Żydowski Fundusz Narodowy, wspierając założenie w 1924 roku pobliskiego żydowskiego osiedla Newe Ja’akow. Powstał w ten sposób blok dwóch sąsiednich osiedli żydowskich. W 1931 roku brytyjskie władze mandatowe przeprowadziły przymusowe wywłaszczenie z około 20 hektarów ziemi, na których wybudowano niewielkie lotnisko Kalandia. W trakcie prac budowlanych powstała droga oraz wodociągi. Podczas arabskiego powstania (1936–1939) moszaw był kilkakrotnie napadany, a jego uprawy rolnicze niszczone. Pomimo tych trudności w 1940 roku w moszawie żyło 150 mieszkańców.