Η περίπτωση του Βιετνάμ αποτελούσε έναν ακόμα πιο δύσκολο γρίφο. Γεωγραφικώς το Νότιο Βιετνάμ δεν ήταν απομονωμένο όπως η Μαλαισία και το νησιωτικό σύμπλεγμα των Φιλιππίνων. Τα εκτενή του σύνορα καθιστούσαν δυνατή τη διείσδυση ολόκληρων μεραρχιών του εχθρού μέσω δυσπρόσιτων τροπικών δασών καθώς και τη δημιουργία αφανών γραμμών ανεφοδιασμού τους από απρόσιτα πολιτικοστρατιωτικά κέντρα τους. Σύντομα οι Η.Π.Α κατάλαβαν ότι ένας πόλεμος δεν είναι πάντα θέμα καταθλιπτικά υπέρτερης τεχνολογίας. Για να μπορέσουν να ξετρυπώσουν τους Βιετναμέζους αντάρτες θα έπρεπε να εισβάλουν σε δύο όμορες χώρες, την Καμπότζη και το Λάος ώστε να σφραγίσουν τα δυτικά σύνορα του Βιετνάμ και να αποκόψουν τις γραμμές εφοδιασμού των Βιετκόνγκ από τα κέντρα τους στις ζούγκλες της Καμπότζης και του Λάος στη βιετναμέζικη μεθόριο. Μια τέτοιας έκταση πολεμική ενέργεια απαιτούσε την εμπλοκή εκατοντάδων χιλιάδων στρατιωτών, με τις συνεπαγόμενες πολιτικές επιπλοκές στο εσωτερικό των Η.Π.Α, αλλά και τη διεθνή κατακραυγή που θα ακολουθούσε και πιθανότατα θα επέφερε την επέμβαση της Σοβιετικής Ένωσης και της Κίνας με κίνδυνο τη δημιουργία ενός νέου πολέμου της Κορέας.