Zijn eerste werken waren stillevens en landschappen met een monotone lucht. Maar vanaf 1896 legde hij zich toe op landschappen met meer zwier in de hemel. Als een echte pleinairist, ontbreken in bijna al zijn werken personnages. Dit zou slechts de aandacht afleiden van het behandelde thema. Hij werkte graag in de Kempen en aan de Belgische kust. Hij werd in 1893 aanvaard op het Salon van Brussel. Vervolgens prijkte hij met een belangrijk werk op de Wereldtentoonstelling van Antwerpen.