Στα τέλη του 1993 ανέλαβε πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης και ταυτόχρονα προπονητής της Εθνικής Ρωσίας, την οποία οδήγησε σε δύο αργυρά μετάλλια Παγκοσμίου Πρωταθλήματος (Τορόντο 1994, Αθήνα 1998) και το χάλκινο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1997. Από τη διοικητική του θέση αποχώρησε το 1998 από την προπονητική το 1999, μετά την απογοητευτική εμφάνιση της ομάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Γαλλίας. Έχοντας γερές βάσεις και εμπειρία στον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται μια μεγάλη ομάδα, αμέσως μετά ανέλαβε την Ουράλ Γκρέιτ του Περμ, με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ρωσίας το 2001 και το 2002, εκθρονίζοντας την έως τότε μόνιμη πρωταθλήτρια - και μεγάλη του αγάπη - ΤΣΣΚΑ Μόσχας, με την οποία όμως δεν είχε πάντα αγαθές σχέσεις.