Poseł na sejm 1703 roku z powiatu brzeskolitewskiego. Był marszałkiem sejmu nadzwyczajnego w Lublinie w dniach 11 czerwca-19 sierpnia 1703, kilkakrotnie marszałkiem Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Przez okres wojny domowej na początku XVIII wieku był zwolennikiem Augusta II i dopiero kilka miesięcy po abdykacji Sasa w 1707 przeszedł na stronę Stanisława Leszczyńskiego, zresztą za cenę oddania buławy hetmańskiej i województwa wileńskiego, otrzymując w zamian buławę polną. Wyparty przez ofensywę rosyjską, zawzięcie się odgryzał, odnosząc zwycięstwo w bitwie pod Janiszkami w styczniu 1708 r. Po klęsce Szwedów pod Połtawą w 1709 roku Michał Serwacy nie zdecydował się porzucić rodziny i majętności, przez co 8 września 1709 roku dostał się do niewoli rosyjskiej. Mimo wstawiennictwa wielu osób, w tym samego Augusta II, który wówczas powrócił do kraju, car Piotr nie zamierzał zwolnić księcia, którego uważał za zdrajcę. Dopiero po roku niewoli zdołał Michał zbiec, jednak przez dłuższy czas nie mógł wrócić do kraju, gdzie przebywały wówczas wojska rosyjskie. Po kilku latach prób przywrócenia Leszczyńskiego, a później negocjacji z Augustem II co do powrotu, na wiosnę 1716 roku Michał Serwacy wrócił do kraju.