Niedługo po odzyskaniu niepodległości państwo polskie musiało stoczyć wojnę o jej utrzymanie. Wojna polsko-bolszewicka z lat 1919-1920 stanowiła ważny punk w historii narodu. Armia Czerwona pod dowództwem Michaiła Tuchaczewskiego dotarła do Wisły i w okolicy Warszawy planowała przełamać ostatni punkt obrony polskiej. Tuchaczewski planował zaatakować warszawę od strony Płocka. Strona polska umocniła front na całej linii Wisły. w rejonie Ciechanów – Mława – Modlin stacjonowała 5 armia pod dowództwem generała Sikorskiego. W szeregach tej armii działała 18 dywizja piechoty stacjonująca w Raciążu. Już 11 VIII wojska Rosyjskie wkroczyły do Raciąża, skąd ruszyły na Płock. 14 VIII generał Sikorski nasilił ataki w rejonie Wkry. 15 VIII natarcie bolszewików zostało złamane, a Polacy przeszli do kontrataku. Walki ciągle trwały jednak w różnych rejonach frontu między innymi pod Płockiem, Ciechanowem, Mławą, Sierpcem i Raciążem. Walki zakończyły się 24 VIII, a w ciągu ich trwania Raciąż wielokrotnie zdobywany był przez stronę bolszewicką i polską, a samo miasto uległo zniszczeniu.