Die positieve flow manifesteerde zich ook op de wereldkampioenschappen van 1991 in Tokio, waar zij met een score 6672 punten de verzamelde concurrentie ver voor bleef, een jaar later dus gevolgd door die bronzen olympische plak in Barcelona. In 1993 was het op de WK in Stuttgart alleen olympisch kampioene Joyner-Kersee die haar van het goud kon afhouden, maar op de EK van 1994 in Helsinki was zij opnieuw de beste. Haar tweede en laatste wereldtitel behaalde zij in 1997 in Athene, waarna zij op de EK van 2002 in München voor de laatste keer eremetaal veroverde.