W roku 1989 z finansowym wsparciem Jeana-Pierre’a Van Rossema zadebiutował w Formule 1 w zespole Onyx, ale po wygłoszeniu negatywnych opinii na temat tego zespołu został z niego zwolniony i stracił wsparcie Van Rossema. W 1990 roku jeździł w zespole Coloni, ale nie zakwalifikował się wówczas do żadnego wyścigu. W sezonie 1991 ścigał się dla debiutanckiego zespołu Jordan, kilkukrotnie zdobywając punkty, a latem wygrał wyścig 24h Le Mans. W sierpniu tego roku został jednak skazany na karę pozbawienia wolności za niedozwolone użycie gazu łzawiącego zimą 1990 roku, wskutek czego został zastąpiony w Jordanie przez Michaela Schumachera. Po wyjściu z więzienia, pod koniec 1991 roku przeszedł do Larrousse’a, dla którego ścigał się również w sezonie 1992, zdobywając szóste miejsce w Grand Prix Monako. Po sezonie 1992 został zwolniony z Larrousse’a i w roku 1993 nie rywalizował w Formule 1, okazjonalnie ścigając się samochodami turystycznymi. Na rok 1994 powrócił do Formuły 1, zostając zawodnikiem Pacific Grand Prix. Nie ukończył wówczas ani jednego wyścigu, kwalifikując się jedynie do pięciu. W sezonie 1995 był kierowcą i współudziałowcem Pacifika.