"Diyari", amerykanin kurdyjskiego pochodzenia, wraca do swojego rodzinnego miasta, Halabdży, aby wybudować sierociniec, w pięć lat po ataku na Halabdżę. Na miejscu spotyka "Jiyan" i "Sherko," sieroty, które przeżyły atak. Podczas swojego pobytu w mieście, Diyari wnosi odrobinę nadziei oraz radości do życia dzieci, lecz kiedy odjeżdża osierocone dzieci powracają do swojego samotnego życia. Diyari opuszcza rozpłakaną Jiyan w miejscu, gdzie spotkał ją po raz pierwszy: na huśtawce pod samotnym drzewem na niewielkim wzgórzu.