Był synem Franciszka Ksawerego kasztelana zakroczymskiego, sędziego pokoju i jego żony Izabeli Małachowskiej. . Brał udział w wojnie z Austrią (1809) i wyprawie rosyjskiej (1812). 7 września 1812 w czasie bitwy pod Możejskiem został ciężko ranny (stracił rękę) podczas dostarczania raportu Napoleonowi. Po tym wydarzeniu został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari i Legią Honorową. Jako inwalida nie uczestniczył w dalszych działaniach i zajął się gospodarstwem w Milejowie na Lubelszczyźnie. Wieloletni prezes Komisji Województwa Lubelskiego. Podczas powstania listopadowego początkowo popierał władze powstańcze, ale ostatecznie opowiedział się po stronie Rosji usunięty przez władze powstańcze ze stanowiska za postawę prorosyjską, został przez Rosjan ponownie mianowany po zajęciu przez nich Lubelszczyzny w lutym 1831. 16 listopada 1836 powołany na członka stałego Rady Stanu Królestwa Polskiego. szambelan dworu. W roku 1841 został mianowany tajnym radcą stanu. W latach 1842-1844 senator, członek ogólnego zebrania Warszawskich Departamentów Rządzącego Senatu. Za oddanie i służbę odznaczony Orderem Świętego Stanisława oraz Orderem Świętej Anny I klasy.