Тым не менш, нягледзячы нават на наяўнасць тэрытарыяльных стратаў, некаторыя памежныя рэгіёны Аўстырі заставаліся прадметам тэрытарыяльных спрэчак. Так, паўднёвы ўсход зямлі Карынтыя, населены пераважна славенцамі, меў шанц да далучэння да новай сербска-харвацка-славенскай дзяржавы, аднак мясцовы рэферэндум, праведзены 20 кастрычніка 1920 года паказаў, што большасць мясцовага насельніцтва, у тым ліку і мясцовыя славенцы, жадае застацца ў складзе Аўстрыі. Іншай спрэчнай тэрыторыяй стаў Бургенланд, які, нягледзячы на нямецкую большасць у насельніцтве, з 1647 года ўваходзіў у склад Венгрыі (уваходзячы ў яе склад нават у часы існавання Венгрыі як часткі Аўстра-Венгрыі) і з-за гэта аспрэчваўся Венгрыяй. Аднак Сен-Жэрменскі дагавор замацавала гэты рэгіён за Аўстрыяй і ў 1921 годзе ён канчаткова зацвердзіўся як частка гэтай краіны. Тым не менш, горада Шопран (ням. назва Одэнбург) апынулася ў складзе Венгрыі.