Zniesienie niewolnictwa w Stanach Zjednoczonych w 1865 roku na mocy 13. poprawki do Konstytucji USA spowodowało, że wielu zwolenników wyższości białej rasy, głównie spośród WASP-ów, zwłaszcza na Południu, poszukiwało innych sposobów dominacji oraz segregacji rasowej. Zrezygnowali oni wpierw z dotychczasowych uzasadnień ideologicznych religijno-rasowych, których podstawą była doktryna przekleństwa Chama, zgodnie z którą Murzyni, jako potomkowie Chama, przeznaczeni są do niewolnictwa. Już w 1867 roku pojawił się pogląd, iż od Noego pochodzą wyłącznie biali, natomiast żółci i czarni w ogóle nie są potomkami Adama i Ewy, w związku z czym nie są takimi samymi ludźmi jak biali. Pogląd ten rozpropagował pastor Kościoła Metodystyczno-Episkopalnego Buckner H. Payne (1799-1889) z Nashville w publikacji pod pseudonimem Ariel: "Ariel or the Ethnological Origin of the Negro" (w innym wydaniu: "The Negro: What is his Ethnological Status"). Twierdził on w niej, że przedstawiciele innych ras przetrwali Potop na Arce wśród zwierząt. Payne wywołał swą publikacją szeroką dyskusję, znacząco przyczynił się do odrzucenia doktryny przekleństwa Chama i zaostrzenia poglądów rasistowskich w okresie rekonstrukcji. Pomimo krytyki był uważany za „największy umysł Południa”.