Dlaczego na tym terenie, wchodzącym w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego zaistniało prawosławie, skoro Litwa w latach 1387-1388 przyjęła chrzest ze strony kościoła katolickiego? W historii tych ziem były to czasy, kiedy po soborach w Ferrarze (1437) a następnie Florencji (1439) nastąpił akt połączenia kościołów katolickiego i prawosławnego zwany Unią Florencką. Cesarz bizantyński Jan Paleolog oraz patriarcha konstantynopolitański wraz z wieloma biskupami cerkwi greckiej przybyli na sobór poszukując m.in. pomocy przeciw Turkom. Uczestniczył w nim również metropolita całej Rusi Izydor podpisując akt unii. Wracającego z soboru Izydora witano uroczyście w polskich kościołach katolickich. Metropolita Izydor odprawił też pontyfikalne nabożeństwo na Wawelu. Król Władysław Warneńczyk 22 marca 1443 roku wydał w Budzie przywilej dla duchowieństwa ruskiego w Polsce i na Węgrzech ogłaszając całkowitą równość obrządków w jego państwach. Wyraził tym przekonanie, że unia obu kościołów zawarta na Soborze Ferrarsko-Florenckim w roku 1439 już się przyjęła wśród Rusinów, dlatego poręczał hierarchii i wiernym kościoła wschodniego -posiadanie i zachowanie praw, wolności, przywilejów i zwyczajów duchowieństwa katolickiego.