De Saksenoorlogen vanaf 772 onder Karel de Grote hadden als hoofddoel de bekering en inlijving van de Saksen bij het Frankische keizerrijk. Hoewel de hoogste kaste al snel was bekeerd, zorgden de gedwongen bekering van de lagere kasten ervoor dat zij zeer vijandig tegenover hun overheersers kwamen te staan. De kerstening van de Saksen werd gekwalificeerd als 'doop of dood' en 'prediking met ijzeren tong, met het zwaard'. De methoden die gehanteerd werden waren ook volgens tijdsgenoten niet toereikend, zoals uit het volgende blijkt. Dit is een stuk uit een brief van Alcuinus van York aan zijn vriend Meginfrid uit 796.