W 1934 roku wystartował na mistrzostwach świata w Sollefteå. Wraz z Sulo Nurmelą, Marttim Lappalainenem i Velim Saarinenem triumfował w sztafecie. Zajął także piąte miejsce w biegu na 18 km techniką klasyczną. Rok później, podczas mistrzostw świata w Vysokich Tatrach zdobył złoty medal w biegu na 18 km, a na dystansie 50 km stylem klasycznym był drugi, wyprzedził go jedynie Nils-Joel Englund ze Szwecji. Ponadto Finowie w składzie: Mikko Husu, Klaes Karppinen, Väinö Liikkanen i Sulo Nurmela obronili tytuł mistrzów świata w sztafecie zdobyty rok wcześniej. Na mistrzostwach świata w Chamonix w 1937 roku razem z Pekką Niemim, Jussim Kurikkalą i Kalle Jalkanenem zdobył kolejny medal w sztafecie, tym razem srebrny. Indywidualnie był także drugi w biegu na 50 km, w którym wyprzedził go tylko Pekka Niemi. Na tym samym dystansie zajął piąte miejsce podczas mistrzostw świata w Lahti w 1938 roku. Na tych samych mistrzostwach Finowie biegnący w składzie: Jussi Kurikkala, Martti Lauronen, Pauli Pitkänen i Klaes Karppinen po raz kolejny zdobyli złoty medal w sztafecie. Ostatnią międzynarodową imprezą Karppinena były mistrzostwa świata w Zakopanem w 1939 roku. Indywidualnie zdobył srebrne medale w biegach na 18 i 50 km stylem klasycznym. W pierwszym biegu wyprzedził go Jussi Kurikkala, a w drugim lepszy było tylko Lars Bergendahl z Norwegii. Co więcej wspólnie z Paulim Pitkänenem, Olavim Alakulppim i Eino Olkinuorą zdobył swój czwarty złoty medal w sztafecie i zarazem piąty złoty medal mistrzostw świata w karierze.