Jan Kulczycki w 1911 ukończył szkołę realną w Czerniowcach i w latach 1911–1912 w 4 pułku artylerii wałowej odbył służbę jako jednoroczny ochotnik. Studiował przez rok na Politechnice Wiedeńskiej. Studia przerwała mu mobilizacja cesarskiej i królewskiej Armii, w której był chorążym rezerwy ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1913, a jego oddziałem macierzystym był 3 pułk artylerii fortecznej w Przemyślu. Po wybuchu I wojny światowej na froncie wschodnim objął dowództwo półbaterii w 6 baterii moździerzy 305 mm. 22 marca 1915, po kapitulacji Twierdzy Przemyśl, dostał się do niewoli rosyjskiej. Powrócił z niej w sierpniu 1917. Awansowany na porucznika art. ze starszeństwem z dniem 1 września 1915. Referent demobilizacyjny w kadrze 3 pułku artylerii ciężkiej z którego od 5 czerwca do 3 listopada 1918 był odkomenderowany do Wiednia na kurs automobilowy dla oficerów artylerii ciężkiej.