Po mistrzostwach w Meksyku Kaczalina u steru reprezentacji zastąpił Walentin Nikołajew (jednocześnie pracujący w CSKA Moskwa). Drużyna ZSRR prowadzona przez Nikołajewa w rozegranych w latach 1970–1971 13 meczach ani razu nie przegrała. Awansowała również do ćwierćfinałów mistrzostw Europy, wygrywając grupę z Hiszpanią, Irlandią Północną i Cyprem. Jednak decyzją ministra obrony ZSRR Andrieja Grieczki Nikołajew wiosną 1972 roku zmuszony był skupić się na pracy z drużyną CSKA. Nowym selekcjonerem został Aleksandr Ponomariow, jednak wkrótce został zastąpiony przez Nikołaja Gulajewa, który poprowadził zespół do zwycięstwa w ćwierćfinałowym dwumeczu z Jugosławią. Jednak po przegranym 26 maja aż 1–4 towarzyskim spotkaniu z RFN na otwarcie Stadionu Olimpijskiego w Monachium Gulajewa odsunięto, a głównym trenerem ponownie mianowano Ponomariowa.