W I w. p.n.e. stoicki senator Katon Młodszy przeciwstawił się Juliuszowi Cezarowi w czasie wojny domowej trwającej w latach 49-45 r. p.n.e.. Po porażce poniesionej w bitwie pod Tapsus, Katon wybrał samobójstwo, nie chcąc żyć pod dyktaturą Cezara. Późniejsi stoicy uznawali Katona za symbol sprzeciwu autokratycznej władzy. Dla Seneki stanowił on wzór idealnego stoika, którego męczeńska śmierć przypominała śmierć Sokratesa. Podobnie w "De Bello Civili" Lukana, Katon został przedstawiony jako jedyna konsekwentnie bohaterska postać.