Podczas wojny grupa oksfordzka w Niemczech rozbiła się na trzy niezależne frakcje. Część członków podporządkowała się żądaniu Himmlera, by zerwać wszelkie związki z Buchmanem i resztą grupy oksfordzkiej za granicą. Największa grupa kontynuowała działalność na rzecz chrześcijańskiej przemiany serc ludzkich pod zmienioną nazwą: "Arbeitsgemeinschaft für Seelsorge" ("Robocze bractwo duszpasterskie"), bez angażowania się w politykę, przy pełnym poddaniu się nadzorowi ze strony państwa. Trzecia grupa włączyła się w aktywną opozycję. Zięć Moni von Crammons był jednym ze straconych z rozkazu Hitlera po zamachu 20 lipca wraz z Adamem von Trott zu Solz.