W 1926 S. Ruud został mistrzem Norwegii w kombinacji norweskiej w kategorii juniorów. W 1928 podczas igrzysk olimpijskich w Sankt Moritz wywalczył srebrny medal, ulegając jedynie swemu rodakowi Alfowi Andersenowi. Rok później, na mistrzostwach świata w Zakopanem zdobył tytuł mistrza świata na Wielkiej Krokwi. W 1930 na mistrzostwach świata w Oslo wywalczył brązowy medal (wyprzedzili go tylko dwaj rodacy: Gunnar Andersen i Reidar Andersen).