Ο Κωνσταντίνος Μέρτζιος γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1886 στο χωριό Βράβορη Γραμμενοχωρίων των Ιωαννίνων. Την στοιχειώδη παιδεία του την ελαβε στο χωριό του και στην Καπλάνειο Σχολή των Ιωαννίνων, ενώ μετά γράφτηκε στην Ζωσιμαία Σχολή απ' όπου αποφοίτησε το 1903. Αρχικά βοηθούσε στην εμπορική επιχείρηση (εμπόριο υφασμάτων) της οικογένειάς του και παράλληλα δημοσιογραφούσε στην εφημερίδα "Ήπειρος" από το 1909 έως το 1917 και από το 1913 έωςτο 1916 διετέλεσε ανταποκριτής στα Ιωάννινα των αθηναϊκών εφημερίδων "Νέα Ημέρα" και "Νέα Ελλάς" Το 1917 διατελώντας πρόεδρος του "Πανηπειρωτικού Συνδέσμου Επιστράτων" αναμείχθηκε στις πολιτικά γεγονότα καιως "φανατικός βασιλόφρων" με τη βοήθεια του Ιταλικού προξενείου κατέφυγε στην Ιταλία επειδή καταδιωκόταν από τους Βενιζελικούς ως επίστρατος μετά το κίνημα της ΘεσσαλονίκηςΜέχρι το 1921 έζησε στο Μιλάνο ασχολούμενος μετις εμπορικές υποθέσεις του πατέρα του και το 1922 ήλθε στην Βενετία ασχολούμεος με αρχειακές έρευνες.Στη διάρκεια του ελληνοιταλικού πολέμου του επιβλήθηκε κατ' οίκον περιορισμός, ενώ κατά τη γερμανική κατοχή εξορίσθηκε σε στρατοπεδο κοντά στο Τρεβίζο. Το 1947 η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών δημοσίευσε αρχειακό υλικό, προερχόμενο από τα κρατικά αρχεία Βενετίας, υπό τον τίτλο "Μνημεία Μακεδονικής Ιστορίας" με έγγραφα που είχαν συλλεχθεί από τον Μέρτζιο και αφορούσαν την Θεσσαλονίκη και το Βόρειο Αιγαίο για την περίοδο 1381 - 1650. Τον Ιούλιο του 1957 δώρισε, μέσω του ιστορικού Κώστα Τριανταφύλλου, στην δημοτική βιβλιοθήκη Πατρών έγγραφα από το 1595 έως το 1794 που αφορούν την Πάτρα, και τα οποία αναφέρονται ως "Κώδηξ Μέρτζιου". Σημαντικές θεωρούνται οι ανακαλύψεις του για τα παιδικά χρόνια του Ελ Γκρέκο, για τον Λάμπρο Κατσώνη, για την Λευκάδα, την Κρήτη κ.α. Συνολικά εξέδωσε πλήθος εκδόσεων με ιστορικά έγγραφα που αφορούσαν τον Ελλαδικό χώρο.