Już w 1944 r. Rajzman spotkał się z ocalałymi z Treblinki na pierwszym spotkaniu. Następnie wyjechał na teren pokonanych już Niemiec, gdzie był dyrektorem personalnym Centralnego Komitetu Wyzwolonych Żydów. Zeznawał w głównym procesie zbrodniarzy hitlerowskich w Norymberdze jako jedyny świadek z Treblinki i jeden z dwóch świadków z Polski (drugim była Seweryna Szmaglewska, ocalała z obozu Auschwitz-Birkenau). Jego zeznania zrobiły ogromne wrażenie i były jednym z ważniejszych wydarzeń procesu. Do Polski nie wrócił, gdyż jego żona i córka nie przeżyły Holocaustu: zamieszkał w Paryżu, a w 1950 r. wyemigrował do Kanady, gdzie ponownie się ożenił, założył własną firmę i mieszkał w Montrealu.