Naar aanleiding van de Libanonoorlog in 1982 begon de uitgesproken linkse dichteres met het schrijven van politiek getinte gedichten, waarin ze humanistische waarden uitdrukte. Net als een aantal van haar tijdgenoten, zoals David Avidan en Yehuda Amichai, was Ravikovitch van mening dat de ongehoorde stemmen, die zich bezighouden met menselijke behoeften en belangen, een prominente plek in de literatuur verdienen. Ze werd een tegenstander van het Israëlische beleid ten aanzien van de Palestijnen, verlangend naar vrijheid en gerechtigheid. Bewonderd om haar moed als vredesactivist ontving ze de Israëlprijs, de hoogste nationale onderscheiding.