Włodzimierz Lenin zmarł 21 stycznia 1924 roku w Gorkach pod Moskwą. Wieść o jego śmierci szybko obiegła Związek Radziecki. Już w kilkadziesiąt godzin po dotarciu tej wiadomości do Nowonikołajewska władze postanowiły w jakiś sposób upamiętnić wodza Rewolucji Październikowej. 10 lutego 1924 roku na zebraniu nowonikołajewskiego komitetu partyjnego postanowiono na cześć zmarłego przywódcy wybudować ośrodek, którego celem byłoby nie tylko upamiętnienie Lenina, ale także rozpowszechnianie jego idei wśród robotników i zwykłych mieszkańców miasta. Większość środków na budowę Domu Lenina mieli przeznaczyć robotnicy Nowosybirska, którzy w czynie społecznym, zgodzili się przekazać jedną dniówkę na sfinansowanie inwestycji. Władze miejskie i partyjne na poczet budowy zaczęły też rozprowadzać tzw. cegiełki wśród mieszkańców miasta. Komitet partyjny zlecił przygotowanie projektu architektom miejskim, jak szacowano koszty budowy miały wynieść ponad 100 tysięcy rubli. Budowla miała móc mieścić około 3 tysięcy ludzi, jednak projekt przedstawiony przez architektów okazał się niezadowalający – był mało monumentalny i nie odznaczał się niczym szczególnym, uznano więc, że był niegodny osoby Lenina. 22 marca ogłoszono konkurs na nowy projekt, z terminem zgłoszeń do 30 marca. Ostatecznie po wielu sporach wybrano projekt lokalnego architekta, który (po nałożeniu kilku poprawek) zakładał wybudowanie czteropiętrowego budynku z kolumnową fasadą.