Na de bouw van de buitenwerken in de 16e en 17e eeuw verergerde dit probleem, omdat de grachten in de Bossche Fronten in principe bedoeld waren als 'natte grachten'. In de Hoge Fronten kon worden volstaan met 'droge grachten', omdat daar de ondergrondse verdedigingswerken zorgden voor aanvullende veiligheid. Het eveneens laaggelegen gebied De Kommen in het zuidelijk deel van de vestingwerken kon door inundatie van het riviertje de Jeker zonder problemen onder water worden gezet. Hierdoor ontstond het plan om ook het noordelijk deel van de constante watertoevoer van de Jeker te laten profiteren. Dit was mogelijk door het verval van de Maas bij Maastricht, waardoor het noordelijk deel van de vestingwerken gemiddeld ruim 3 meter lager lag dan het zuidelijke. Een nieuw aan te leggen watergang tussen beide gebieden had om die reden een verhang van 2,8 mm/m, voldoende om het water stromend te houden. Aanvankelijk werd dit bereikt door in de kapitale gracht (de hoofdgracht langs de stadsmuur) een cunette aan te leggen, een smalle, verdiepte geul, waarin permanent water stroomde. De aanleg van de cunette begon kort na het beleg van 1579, waarbij de lage waterstand in de noordwestelijke stadsgracht een zekere rol had gespeeld.