Προς το τέλος Οκτωβρίου, ολόκληρο το εργατικό δυναμικό των στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας σε Λούμπλιν/Μαϊντάνεκ, συμπεριλαμβανομένων Εβραίων κρατούμενων από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Τραβνίκι, διατάχθηκαν να ξεκινήσουν την κατασκευή αντιαρματικών τάφρων χωρίς να γνωρίζουν τον πραγματικό σκοπό δημιουργίας τους. Οι σφαγές, οι οποίες αργότερα θεωρήθηκαν πως ήταν εκδίκηση για τη Γερμανική ήττα στο Στάλινγκραντ, ορίστηκαν από τον Κρίστιαν Βιρτ για τις 3 Νοεμβρίου 1943 υπό το κωδικό όνομα Επιχείρηση Φεστιβάλ Συγκομιδής κι έλαβαν χώρα ταυτόχρονα στα υποστρατόπεδα Μαϊντάνεκ, Τραβνίκι, Πονιάτοβα, Μπούντζιν, Κράζνικ, Πούαβε και Λιπόβα. Τα πτώματα των Εβραίων που πυροβολήθηκαν στους λάκκους από άντρες Τραβνίκι με τη βοήθεια του Τάγματος 101, αργότερα αποτεφρώθηκαν από μία μονάδα αντρών "Sonderkommando" από το Μιλέιουφ, οι οποίοι με τη σειρά τους εκτελέστηκαν επί τόπου μόλις ολοκλήρωσαν το έργο τους. Η Επιχείρηση Φεστιβάλ Συγκομιδής, η οποία υπολογίζεται πως είχε 43.000 θύματα, ήταν η μεγαλύτερη ενιαία σφαγή Εβραίων από Γερμανούς καθόλη τη διάρκεια του πολέμου. Ξεπέρασε τη περιβόητη σφαγή των περισσότερων από 33.000 Εβραίων στο Μπάμπι Γιαρ έξω απο το Κίεβο κατά 10.000 θύματα.