W 1930 został wybrany na metropolitę Pafos. Miał prawicowe poglądy polityczne. Od 1933 do 1947 pełnił funkcję "locum tenens" arcybiskupstwa Cypru, gdyż po śmierci arcybiskupa Cyryla III brytyjskie władze kolonialne nie zgodziły się na wybór nowego zwierzchnika Kościoła zgodnie z tradycyjnymi procedurami. Ponadto wygnanie metropolitów Kition Nikodem i Cyrynei Makarego II, oskarżonych o współorganizację powstania na Cyprze w 1931, uniemożliwiło sformowanie Świętego Synodu Kościoła.