W wieku 14 lat po ukończeniu miejscowej szkoły powszechnej rozpoczął pracę jako robotnik, a później jako wytapiacz przy wielkich piecach w Hucie Bobrek oraz od 1922 w Hucie Królewskiej w Chorzowie-Batorym. Uczestniczył w walkach powstańczych w szeregach grupy "Bobrek" pod dowództwem Wincentego Leśniaka, m.in. pod Koźlem, Kędzierzynem i w rejonie Góry św. Anny. W obawie przed represjami po powstaniach śląskich w 1923 wyjechał do Francji, gdzie pracował w górnictwie oraz przemyśle hutniczym. W okresie wojny brał udział w akcjach sabotażowych ruchu oporu. We Francji, krótko przed wybuchem wojny, zawarł związek małżeński z działaczką polonijną i lewicową Marią Szczepańską. Po powrocie do Polski w 1946 podjął pracę w Hucie Baildon jako mistrz stalowni. W 1951 został kierownikiem stalowni w Hucie Bobrek. Od 1956 do 1963, to jest do czasu przejścia na emeryturę, był dyrektorem Huty im. 1 Maja w Gliwicach.