Op 16 april 1944 werd hij met het Eikenloof bij zijn Ridderkruis van het IJzeren Kruis onderscheiden. Tussen 23 oktober 1944 en 15 januari 1945 verving hij Kesselring na zijn zware ongeval als "Oberbefehlshaber Südwest" (Opperbevelhebber Zuidwest) en opperbevelhebber van de "Heeresgruppe C". Eind januari 1945 werd van Vietinghoff tijdelijk tot opperbevelhebber van de "Heeresgruppe Kurland" benoemd. Begin maart 1945 keerde hij naar Italië terug, waar hij op 10 maart 1945 nogmaals de "Heeresgruppe C" overnam. Gelijktijdig werd hij daarmee ook Opperbevelhebber Zuidwest. Eind april 1945 nam hij met de geallieerden contact op, en ondertekende hij de overgave van zijn troepen op 29 april 1945 in Caserta. Toen "Generalfeldmarschall" Kesselring daarvan op de hoogte werd gebracht, liet hij hem arresteren. Van Vietinghoff werd door "General der Infanterie" Friedrich Schulz afgelost. Nadat de gebeurtenissen niet te stoppen waren, liet Kesselring hem op 2 mei 1945 weer vrij. Op zijn bevel bevrijdde "Hauptmann" Wichard von Alvensleben 139 hooggeplaatste politieke speciale gevangenen uit zeventien Europese landen en een groep "Sippenhäftlingen" van 20 juli (inclusief Alexander Schenk Graf von Stauffenberg) uit de handen van de SS en SD. Een van de gevangenen, "Oberst" Bogislaw von Bonin, had eerder in het geheim contact met Vietinghoff opgenomen, nadat hij en enkele andere gevangenen erachter kwamen dat de SS het bevel had gekregen om hen te doden (met een bom onder de bus van de gevangenen, om het zo op een ongeluk te laten lijken).