Met de komst in 1987 van de nieuwe Nederlandse indooraccommodatie in de Haagse Houtrusthallen wijzigde Druppers, inmiddels overgestapt naar trainer Henk Kraaijenhof, zijn tot dan toe gevoerde strategie. Ditmaal ging hij er in het nationale indoorcircuit vol tegenaan en dat betaalde zich uit. Allereerst werd hij voor het eerst ook indoorkampioen op de 800 m, vervolgens deed hij nog in datzelfde weekend een aanval op het 1000 m wereldrecord van Sebastian Coe, die maar net mislukte (met 2.18,73 slechts 0,15 seconde erboven). Ten slotte viel bij de EK indoor eind februari in Liévin alles op zijn plaats. In dit toernooi speelde Rob Druppers een hoofdrol met een gouden plak op de 800 m. Eindelijk was hij de allerbeste. Die positie hadden velen hem ook toegedacht tijdens het enkele weken later gehouden WK indoor in het Amerikaanse Indianapolis. Daar ervoer Druppers echter letterlijk het andere uiterste: hij werd achtste en laatste in de finale 800 m. Zelf was hij van allen daar wel het meest teleurgesteld over. Bij de jaarlijkse nationale baankampioenschappen won hij de 800 m echter als vanouds, alweer zijn vijfde nationale outdoortitel op die afstand. Vervolgens realiseerde hij met 1.45,49 zijn beste jaartijd tijdens de Adriaan Paulen Memorial in Hengelo. Het leek een goede uitgangspositie voor de WK in Rome, later dat seizoen. Dat toernooi liep voor Druppers echter uit op een totale mislukking. Na twee ongeïnspireerde rondjes werd de Utrechter in zijn serie kansloos zevende.