Na diens terugkeer naar Engeland werd Hobhouse politiek actief. Ook nam hij deel aan de oorlog tegen Napoleon, en was onder andere aanwezig bij de Slag bij Dresden (1813). Zijn sympathie lag echter eerder bij Napoleon dan bij de Engelse overheid, getuige ook zijn pamflet uit 1816, getiteld "The substance of some letters written by an Englishman resident in Paris during the last reign of the emperor Napoleon". Na de scheiding van Byron van diens (kortstondige) echtgenote Annabella Milbanke reisden Hobhouse en Byron nog één keer samen over het vasteland van Europa. Daarna wachtte Hobhouse een carrière in de politiek: zijn radicale standpunten brachten hem echter eerst nog een tijd in de gevangenis (december 1819- februari 1820). In 1820 werd hij uiteindelijk gekozen als Parlementslid voor Westminster. Tot 1851 vervulde Hobhouse een aantal politieke functies, onder andere als staatssecretaris voor Oorlog en voor Ierse Zaken, met wisselend succes.