Największy sukces w karierze Jean-Daniel Dätwyler osiągnął w 1968 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Grenoble wywalczył brązowy medal w biegu zjazdowym. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie dwaj reprezentanci Francji: Jean-Claude Killy oraz Guy Périllat. Był to jego jedyny start olimpijski. Dwa lata później wystartował na mistrzostwach świata w Val Gardena, gdzie w tej samej konkurencji zajął czternastą pozycję. W Pucharze Świata zadebiutował 14 stycznia 1967 roku w Wengen, gdzie był trzeci w zjeździe; lepsi byli tylko Jean-Claude Killy i jego rodak Léo Lacroix. W kolejnych startach jeszcze sześciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ w zjeździe: 18 stycznia 1969 roku w Kitzbühel był drugi, 14 lutego 1969 roku w Val Gardena odniósł swoje pierwsze zwycięstwo, 14 grudnia 1969 roku w Val d'Isère był drugi, 29 stycznia 1971 roku w Megève zwyciężył po raz drugi i ostatni, a 25 i 26 lutego 1972 roku w Crystal Mountain zajmował trzecie miejsce. Najlepsze wyniki w osiągnął w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20narciarstwie%20alpejskim%20m%C4%99%C5%BCczyzn%201968/1969"&gt;sezonie 1968/1969&lt;/a&gt;, kiedy to zajął 12. miejsce w klasyfikacji generalnej oraz czwarte w klasyfikacji zjazdu. Czwarty w klasyfikacji zjazdu był też w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20narciarstwie%20alpejskim%20m%C4%99%C5%BCczyzn%201967/1968"&gt;sezonie 1967/1968&lt;/a&gt;, jednak w klasyfikacji generalnej uplasował się na 19. pozycji.