Po upadku powstania Spartakusa wyjechała do Szwajcarii. Pod koniec 1920 przybyła do Wiednia, gdzie nawiązała współpracę z sowieckim wywiadem wojskowym. W tym mieście studiowała chemię na miejscowym uniwersytecie. Od 1921 pełniła funkcję rezydenta Razwiedupru w Krakowie. Używała pseudonimu „Zosia”. Stworzyła siatkę szpiegowską, sięgającą polskich władz wojskowych. W marcu 1922 powróciła do Moskwy, po czym w grudniu tego roku skierowano ją do rezydentury Razwiedupru w Wiedniu. Pełniła tam funkcję kuriera do Rumunii i Bułgarii. Od połowy 1923 służyła w rezydenturze w Berlinie, wypełniając zadania specjalnego przeznaczenia. We wrześniu 1924 powróciła do Polski w charakterze zastępcy rezydenta. Latem 1925 odesłano ją do ZSRR. Pracowała w centrali Razwiedupru. Od grudnia 1935 prowadziła nielegalną działalność wywiadowczą we Francji. Rozpracowywała m.in. byłego działacza Francuskiej Partii Komunistycznej Jacques’a Doriota i skrajnie prawicową organizację Croix-de-feu pułkownika François de La Rocque’a.