Na początku lat 80. zaangażował się w działania „Solidarności”, m.in. wygłosił apel poległych podczas organizowanych 16 grudnia 1980 uroczystości odsłonięcia pomnika stoczniowców poległych w Grudniu 1970 w Gdańsku oraz wystąpił w koncertach okolicznościowych, na których zbierano fundusze na sfinansowanie budowy pomnika stoczniowców, a w 1981 podpisał się pod „listem ośmiu” (napisanym przez Józefa Rybickiego do Wojciecha Jaruzelskiego w proteście wobec wprowadzenia stanu wojennego w Polsce), czym naraził się SB. Wkrótce wyjechał do Francji, gdzie występował w roli Heralda von Wullnowa w sztuce "Szaleńcy są na wymarciu" na scenie Theatre des Amandiers w Nanterre oraz Retta Butlera w "Przeminęło z wiatrem" w paryskim Theatre Marigny. Pozostając na emigracji, wykreował także kolejne role kinowe: austriackiego dyrygenta Karla Kremera w filmie Claude’a Leloucha "Jedni i drudzy", Saint-Genisa w dramacie Josepha Loseya "Pstrąg", Saula Portera w filmie Jean-Pierre Igouxa "Derelitta" oraz jedną z głównych ról w debiutanckiej produkcji Monique Enckell "Gdybym miał 1000 lat", a także drugoplanową rolę Wiktorczyka w niemiecko-francuskim filmie wojennym Andrzeja Wajdy "Miłość w Niemczech". W 1984 wystąpił w niemiecko-fińskiej koprodukcji Vojtěcha Jasný’ego "Nieznośny samobójca", będącej ekranizacją "Samobójcy" Nikołaja Erdmana, a także zagrał podwójną rolę – braci-bliźniaków Vincenta i Thomasa Delaune – we "Flashbacku" Olivera Nolina oraz wcielił się w postać radzieckiego szachisty Tac-Taca w nagrodzonym Oscarem dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego dramacie Richarda Dembo "Przekątna gońca".