Wobec odmowy wpuszczenia do twierdzy podjął oblężenie klasztoru, które składało się głównie z drobnych potyczek i wymiany ognia artyleryjskiego. Dowódca zwrócił się także do Karola X Gustawa o wzmocnienie swoich sił o dwa większe działa, jednak szwedzki król odmówił, obawiając się zadrażnienia polskiej ludności. Kilkukrotnie przerywano też chaotyczne działania zbrojne z powodu rokowań. Już 26 listopada część załogi, w tym zakonnicy, zbuntowała się i zażądała kapitulacji, ale dowodzący załogą przeor Augustyn Kordecki zażegnał bunt przez podwojenie żołdu i usunięcie z klasztoru części niechętnej obronie załogi.