W 1989 po rumuńskiej rewolucji współtworzył i następnie stanął na czele Partii Narodowo-Chłopsko-Chrześcijańsko-Demokratycznej. Był jednym z liderów opozycji wobec postkomunistycznego rządzącego Frontu Ocalenia Narodowego Iona Iliescu. W styczniu 1990 stał się jednym z głównych celów ataku pierwszej mineriady – najazdu górników na Bukareszt, którzy oblegli siedzibę jego nowo powstałej partii. Corneliu Coposu opuścił budynek dzięki premierowi Petre Romanowi, który nakazał wysłać pojazd opancerzony w celu jego ewakuacji.