Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy w Łobzowie. Porucznik rezerwy piechoty (nominacja 31 października 1938). Harcerz II, a następnie I Lwowskiej Drużyny Harcerzy, gdzie objął referat prasowy. Jako harcerz – ochotnik, był uczestnikiem obrony Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej oraz wojny polsko-bolszewickiej. Założyciel i członek Polskiej Korporacji Akademickiej Cresovia Leopoliensis. Studiował medycynę, a ostatecznie w 1937 ukończył biologię na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 1927–1944 asystent (początkowo wolontariusz) Zakładu Biologii Ogólnej Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Nauczyciel w gimnazjum Salezjanów. Kierownik działu produkcji szczepionki przeciwko tyfusowi Instytutu Rudolfa Weigla we Lwowie. Wiktor Weigl: „Miał jednak Ojciec kilku asystentów, bez których nie mógł się obejść. Zbigniew Stuchly, którego jak mi się wydaje, Ojciec typował jako swojego następcę na katedrze – do którego miał olbrzymie zaufanie – nie tylko w sprawach naukowych. Cenił go za jego podejście do spraw nauki, ale i za jego postawę moralną, zasady życiowe. Miał dla niego dużo szacunku, liczył się z jego zdaniem i mam wrażenie, że jego jedynego odrobinę się bał” („Wspomnienia o moim Ojcu”).