De kruisvaarders hadden het Beleg van Nicea op 26 juni achter zich gelaten, met een gebroken vertrouwen in de Byzantijnen die hun bijstonden tijdens het langdurige beleg. Zij hadden de stad Nicea ingenomen buiten hun wetenschap om. Vervolgens werd de kruisvaart voortgezet en ontstond er het probleem van de bevoorrading, ze besloten zich in twee groepen op te splitsen. De eerste (de zwakkere groep) voorgaand onder leiding van Bohemund I van Taranto, met zijn neef Tancred, Robrecht II van Vlaanderen en Robert Curthose en achteraan de groep van Godfried van Bouillon met zijn broers Boudewijn en Eustachius, Raymond IV van Toulouse, Steven van Blois en Hugo I van Vermandois.