Po upadku ZSRR, w latach 90. XX wieku lotnictwo wojskowe Rosji przeżywało głęboki kryzys. Dotyczyło to także śmigłowców. Posiadane maszyny były przestarzałe, brakowało części zamiennych, amunicji i paliwa. Pomimo że opracowano następcę Mi-24, czyli Ka-50 do użytku wprowadzono znikome ilości tego śmigłowca (w latach 1993-1994 dostarczono tylko cztery maszyny). W połowie lat 90. XX rosyjskie siły zbrojne zaangażowały się w konflikt z czeczeńskimi separatystami. W walkach intensywnie zaangażowane były śmigłowce Mi-24 (wykonywano dziennie 4-5 lotów, znacznie więcej niż w czasie interwencji w Afganistanie). Wykorzystano je m.in. 30 września 1994 w pierwszym ataku na lotnisko w Groznym, gdzie zniszczyły kilka samolotów. Konflikt szybko przerodził się w działania przeciwpartyzanckie, wobec czego Mi-24 wykorzystywano także do wsparcia sił naziemnych oraz samodzielnego poszukiwania i niszczenia celów. Głównym przeciwnikiem rosyjskich śmigłowców był ogień czeczeńskiej artylerii przeciwlotniczej, od jej ognia stracono kilka maszyn Mi-24.