30 grudnia 1839 r. miastu przyznano nowy herb. Była to tarcza podzielona na dwa poziome pola. W górnym znajdowała się połowa dwugłowego orła znanego z herbu rosyjskiego (bez wizerunku św. Jerzego). Orzeł wyłaniał się niejako z błękitnej wstęgi wody, a pod nią umieszczony był znany wizerunek martesa, znajdujący się na dotychczasowym herbie. Miało to być nawiązanie do faktu, że miasto Ufa jest częścią orenburskiej guberni. Herb ten w tym kształcie przetrwał zaledwie kilkanaście lat. W 1856 r. Ufa stała się centrum nowej guberni i miasto powróciło do dawnego herbu, a także użyczyło tego wyobrażenia nowo powstałej guberni ufijskiej. Martes był na tych ziemiach popularnym wyobrażeniem heraldycznym, stąd znalazł się on także w herbie guberni orenburskiej. Powstanie nowej jednostki administracyjnej ze stolicą w Ufie, wywołało także zmianę w guberni orenburskiej. W granicach Imperium Rosyjskiego nie mogły pozostawiać dwa podmioty, używające tego samego herbu. Herb miasta Ufa 5 czerwca 1878 r. został oficjalnie ustanowiony herbem ufijskiej guberni. Różnił się on nieznacznie inną stylistyką martesa, a dodano do niego Wielką Koronę Imperialną Rosji oraz wieniec złożony z liści dębu i wstęgi Orderu św. Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania. Herb Ufy w tradycyjnym kształcie przetrwał do przewrotu bolszewickiego w 1917 r., gdy wyszedł z użycia i został zastąpiony przez symbolikę związaną z ideologią komunistyczną. Wyobrażenie martesa nie zostało całkowicie zapomniane i w czasach sowieckich pojawiało się na odznakach i emblematach Ufy.