Як толькі Людовік XVIII вярнуўся ў Парыж, Фушэ апынуўся ў ліку гарачых прыхільнікаў Бурбонаў. Але калі Напалеон пакінуў востраў Эльба і высадзіўся ў Францыі, то Фушэ вітаў яго як збавіцеля айчыны, і Напалеон, дзеля ўласнае бяспекі, павінен быў у трэці раз прызначыць яго міністрам паліцыі. Фушэ і гэтым разам працягваў свае таемныя перамовы з Людовікам XVIII і Метэрніхам. Пасля Ватэрлоа ён настойваў на адрачэнні Напалеона і быў членам часовага ўрада, прызначанага палатамі; на гэтай пасадзе ён садзейнічаў другой рэстаўрацыі. Людовік XVIII ва ўзнагароду прызначыў яго ў чацвёрты раз на тую ж пасаду міністра паліцыі.