У пачатку партызанскай вайны, якп рушыў за ўварваннем у Ірак у 2003 годзе, баевікі «Аль-Каіды» ўзмацнілі сваю ўладу ў Эр-Рамадзі, дзе тады жыў Рышаві. Групоўка станавілася ўсё больш агрэсіўнай, спрабуючы падпарадкаваць сабе мясцовых шэйхаў. Неўзабаве яе байцы для вымагальніцтва грошэй і запалохвання сталі выкрадаць і абезгалоўліваць членаў розных племён. Падчас гэтых падзей бацька Абдула Сатара і два яго брата былі забітыя баевікамі. У канцы лета 2006 года Рыша пачаў вербаваць сваіх калегаў-шэйхаў у так званы «Савет выратавання Анбара» і заклікаць членаў свайго племя стварыць мясцовае апалчэнне. Узброеныя сілы ЗША заахвочвалі дадзеную ініцыятыву і забяспечвалі бяспеку першых сходаў Савета ў рэзідэнцыі Рышаві ў заходнім Рамадзі. Пазней замежнікі далі апалчэнцам зброю і боепрыпасы. У сакавіку 2007 года Савет налічыў 41 племя з правінцыі Анбар. Гэта прывяло да рэзкага скарачэння гвалту ў правінцыі і вымусіла многіх баевікоў «Аль-Каіды» бегчы ў іншыя рэгіёны Ірака.