Hij nam deel aan verschillende campagnes in de Honderdjarige Oorlog. In 1341 en 1342 vocht hij aan de zijde van Karel van Blois tegen Jan van Montfort in de Bretoense Successieoorlog en in 1346 vocht hij in de Slag bij Crécy, waarbij hij gewond geraakte. In juni 1347 commandeerde hij de Franse troepenmacht aan de grens met het graafschap Vlaanderen. In 1349 werd hij aangesteld tot kapitein-generaal van Languedoc, nadat de Engelse krijgsheer Hendrik van Grosmont, de hertog van Lancaster, tot diep in de provincie wist door te dringen. Op 22 februari 1350 nam hij het commando in handen van de Franse troepen in Moissac. Jacob begon onmiddellijk onderhandelingen met Lancaster met twee pauselijk legaten als bemiddelaar. Dit leidde tot een wapenstilstand die aanvankelijk enkel gold voor Languedoc en andere provincies waar Jacob luitenant was, maar in april 1350 uitgebreid werd tot heel Frankrijk. In 1351 werd Jacob door koning Jan II van Frankrijk aangesteld tot graaf van Ponthieu.