Gdy oparcie obrony na Dunajcu, Wiśle, Bugu i Narwi okazało się niemożliwe, 10 września opracowany został nowy plan wojenny, zakładający oderwanie się możliwie wszystkich jednostek od wroga i wykonanie głębokiego odejścia, celem zorganizowania ugrupowania obronnego w południowo-wschodniej części kraju, z wykorzystaniem Sanu, Wisły, Wieprza i Prypeci. Odwrót większości sił miał stać się możliwy dzięki ofensywie nad Bzurą, która miała związać dużą część niemieckich jednostek. Wyznaczono także trzy rezerwowe linie obrony, w tym jako ostatnią tzw. przedmoście rumuńskie, które miało być bronione aż do rozpoczęcia ofensywy sojuszników na zachodzie Niemiec i możliwości przejścia do kontrofensywy.