W pierwszych dniach wojny pełni funkcję dowódcy obrony p-lot miasta Torunia. Po zajęciu miasta przez Niemców, objął funkcję dowódcy 4 baterii p-lot przy 4 Dywizji Piechoty. W czasie bitwy pod Kutnem, 18 września 1939 roku został wzięty do niewoli. Był więźniem Oflagu VII A aż do wyzwolenia przez wojska amerykańskie. Po powrocie do kraju zamieszkał w Poznaniu a następnie od maja 1946 objął stanowisko komendanta I batalionu UNRRA w Gdańsku. W 1947 ukończył kurs księgowości i objął posadę w Funduszu Aprowizacyjnym we Wrocławiu. Po jego zlikwidowaniu przeniósł się do Polskich Zakładów Zbożowych we Wrocławiu a później Opolu.