W końcu listopada 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. W szeregach późniejszego 30 pułku Strzelców Kaniowskich wziął udział w obronie Lwowa, podczas której został ranny w rękę. Następnie skierowany do szkoły podoficerskiej, po ukończeniu której został żołnierzem 10 kompanii w III batalionie 30 pułku piechoty. Od kwietnia 1919 roku walczył na froncie ukraińskim. W czasie wojny polsko-bolszewickiej, na początku czerwca 1920 roku "w okolicach miejscowości Sielibki i Germanowicze osobistym atakiem zdobył km". Za wykazane wówczas bohaterstwo odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.