Асноўным метадам выкарыстання падводных лодак СССР у Другой сусветнай вайне з'яўляўся пазіцыйны, таму падводныя крэйсеры ў СССР былі прадстаўлены толькі нешматлікай серыяй падводных лодак тыпу «К», якія мелі водазмяшчэнне ў 2500 тон, высокую надводную хуткасць, 10 тарпедных апаратаў, 20 мін тыпу ЭП у спецыяльнай шахце-баластнай цыстэрны і 2x100-мм гарматы Б-24ПЛ. Меркаваўшыся перавод часткі лодак на Ціхаакіянскі флот ажыццяўлёны не быў, таму шэсць лодак даволі паспяхова ўжываліся на Паўночным флоце, пяць лодак ваявалі на нязручнай для гэтых вялікіх караблёў Балтыцы, адна лодка так і не была дабудавана. Лодкі рабілі мінныя пастаноўкі, выходзілі ў тарпедныя атакі, дасягнулі параўнальна вялікіх поспехаў артылерыяй. К-21 (Лунін) здолела выйсці ў атаку на германскі лінкор «Цірпіц». Вынік — зрыў атакі на канвой PQ17. (PQ17 быў атакаваны выключна Люфтвафэ і падводным флотам.)