Pierwsze symptomy przezwyciężania ciężkiej konnicy przez wyszkolone i zdyscyplinowane formacje piesze pojawiły się w trakcie wojen szkocko-angielskich, powstania mieszczan i chłopów we Flandrii, wojny stuletniej oraz wojen husyckich, w których rycerstwo poniosło szereg spektakularnych klęsk. Symboliczną cezurą końca ery jazdy rycerskiej stała się bitwa pod Pawią pomiędzy wojskami francuskimi a hiszpańsko-niemieckimi w 1525 roku. W decydującym momencie starcia 1500 baskijskich arkebuzerów otworzyło silny ogień na centrum wojsk francuskich. Od kul zginął kwiat rycerstwa, padł także rumak królewski, zaś sam władca Franciszek I musiał walczyć pieszo, co jednak nie uchroniło jego armii od klęski.