W 1965 roku de Adamich wygrał mistrzostwa Włoskiej Formuły 3, a rok później - serię European Touring Car Championship (w dywizji 2). Wtedy też nawiązał długoterminową współpracę z Alfą Romeo. W Formule 1 zadebiutował Ferrari w Grand Prix RPA 1968, ale na skutek wypadku po wjechaniu na plamę oleju nie ukończył tego wyścigu. W dalszej części tego sezonu startował w Południowoamerykańskiej Formule 2, ale jego Ferrari nie było konkurencyjne, więc nie odniósł w tej serii sukcesów. Do Formuły 1 wrócił w sezonie 1970, kiedy to ścigał się napędzanym silnikami Alfa Romeo McLarenem. W sezonie 1971 ścigał się Marchem, również wyposażonym w silniki włoskiego producenta.