Με την εκβιομηχάνιση του Γκέτο του Λοτζ, ήλπιζε να κάνει την κοινότητα απαραίτητη για τους Γερμανούς και να σώσει τους ανθρώπους του Λοτζ. Στις 5 Απριλίου 1940 ο Ρουμκόφσκι ικέτευσε τους Γερμανούς να τους δώσει αντικείμενα από τους Εβραίους σε αντάλλαγμα για τα απαραίτητα τρόφιμα και χρήματα. Μέχρι το τέλος του μήνα οι Γερμανοί συμφώνησαν, εν μέρει, να παράσχουν φαγητό αλλά όχι χρήματα. Αν και ο Ρουμκόφσκι και άλλοι «Εβραίοι πρεσβύτεροι» της ναζιστικής εποχής θεωρήθηκαν συνεργάτες και προδότες, οι ιστορικοί επανεκτίμησαν αυτήν την απόφαση από τα τέλη του 20ού αιώνα υπό το φως των φοβερών συνθηκών της εποχής. Ένας επιζών του γκέτο του Λοτζ, ο Άρνολντ Μοτσόβιτς, σημείωσε στα απομνημονεύματα του ότι ο Ρουμκόφσκι έδωσε σε ένα ποσοστό του λαού του την ευκαιρία να επιβιώσει δύο χρόνια περισσότερο από τους Εβραίους του Γκέτο της Βαρσοβίας, που σκοτώθηκαν στην εξέγερση του γκέτο. Ωστόσο, όπως σημείωσε ο Λούτσιαν Ντομπροσίτσκι, η τελική απόφαση για το μέλλον δεν ήταν δική του για να την πάρει.