W 2006 roku Rada Najwyższa Ukrainy uznała wielki głód za ludobójstwo narodu ukraińskiego. 13 stycznia 2010 przez kijowski Apelacyjny Sąd Administracyjny Józefa Stalina, Wiaczesława Mołotowa, Łazara Kaganowicza, Pawła Postyszewa, Stanisława Kosiora, Własa Czubara i Mendla Chatajewicza uznał za winnych zbrodni ludobójstwa określonych w art. 442 #.1 kodeksu karnego Ukrainy. Drogą dyplomatyczną uzyskano podjęcie podobnych rezolucji przez parlamenty Polski, Estonii, Gruzji oraz USA. Obecnie (2012) za ludobójstwo uznają wielki głód na Ukrainie rządy lub parlamenty 26 państw, oprócz wymienionych także Argentyna, Australia (30 października 2003), Azerbejdżan, Kanada (28 maja 2008) Hiszpania (30 maja 2007), Mołdawia, Belgia, Węgry (24 listopada 2003), Litwa (24 listopada 2005), Meksyk (19 lutego 2008), Paragwaj (25 października 2007), Łotwa (13 marca 2008), Czechy (30 listopada 2007), Kolumbia (21 grudnia 2007), Watykan. W kręgach akademickich to, czy Hołodomor był ludobójstwem, jest nadal przedmiotem debaty, podobnie jak przyczyny i intencjonalność głodu. Część uczonych uważa, że głód został zaplanowany przez Józefa Stalina w celu wyeliminowania ukraińskiego ruchu niepodległościowego. Niektórzy kwestionują jednak zasadność uznawania go za ludobójstwo.