Ενισχύθηκε τους άνδρες και τα πυροβόλα από το Γερμανικό καταδρομικό "SMS Königsberg" (το οποίο βλήθηκε το 1915 στο δέλτα του ποταμού Ρουφίτζι) και το οποίο είχε ένα ικανό πλήρωμα υπό τον κυβερνήτη του "Max Looff", καθώς και πολλά πυροβόλα όπλα τα οποία μετατράπηκαν σε μονάδες πυροβολικού για τις μάχες στη ξηρά, τις μεγαλύτερες μονάδες πυροβολικού ξηράς που χρησιμοποιήθηκαν στο θέατρο της Ανατολικής Αφρικής. Το Μάρτιο του 1916, οι Βρετανοί υπό τον Στρατηγό Γιαν Σματς ξεκίνησαν μια τρομερή επίθεση με 45.000 άνδρες και τους Βέλγους υπό τον Στρατηγό "Charles Tombeur" πλησίον της Ταμπόρα. Ο φον Λέτοβ-Φόρμπεκ χρησιμοποίησε υπομονετικά, το κλίμα και τους σχηματισμούς του εδάφους ως συμμάχους του, ενώ τα στρατεύματά του πολεμούσαν τους Βρετανούς με τους όρους του και προς όφελός του. Οι Βρετανοί, ωστόσο, συνέχισαν να προσθέτουν περισσότερα στρατεύματα, αναγκάζοντας τον φον Λέτοβ-Φόρμπεκ να παραχωρήσει εδαφική κυριαρχία. Παρόλα αυτά, συνέχισε να πολεμά, συμπεριλαμβάνοντας μια ζωτικής σημασίας μάχη στη Μαχίουα τον Οκτώβριο του 1917, όπου χάθηκαν 517 άνδρες οι οποίοι σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν ή αγνοήθηκαν ενώ οι Βρετανοί έχασαν 2.700 άνδρες. Μετά τη μάχη και όταν η είδησή της είχε πλέον φτάσει στη Γερμανία, προήχθη σε Υποστράτηγο ("Generalmajor"). Οι Βρετανοί θα ανακτούσαν τις απώλειές των και θα συνέχιζαν να κατέχουν ένα τεράστιο πλεονέκτημα σε αριθμό ανδρών. Για τη Γερμανική "Schutztruppe" (αποικιακή δύναμη), αυτό ήταν σοβαρό: δεν υπήρχαν εφεδρείες για να συμπληρωθούν πάλι οι τάξεις.