Za kolejne role - jako Lady Barbara Skelton w kontrowersyjnym dramacie Michaela Winnera "Niedobra pani" ("The Wicked Lady", 1983) z Alanem Batesem i Johnem Gielgudem, prezentowanym na 36. Festiwalu Filmowym w Cannes, oraz jako żądna władzy czarownica Selena (rolę odrzuciły Dolly Parton, Goldie Hawn i Jane Fonda) w filmie sci-fi Jeannota Szwarca "Supergirl" (1984) - zdobyła nominację do Złotej Maliny dla najgorszej aktorki. Zaczęła odnosić sukcesy na szklanym ekranie. Jako Maud Charteris w miniserialu CBS "Ellis Island" (1984) z Richardem Burtonem otrzymała Złoty Glob dla najlepszego aktora drugoplanowego w serialu, miniserialu lub filmie telewizyjnym. Jej kolejna rola kinowa, Wandy Wilcox w dramacie Barbeta Schroedera "Ćma barowa" ("Barfly", 1987) u boku Mickeya Rourke, była nominowana do Złotego Globu. W teledysku do piosenki grupy Tom Petty and the Heartbreakers pt. „Into the Great Wide Open” (1991) z Terence’em Trentem D’Arby, Chynną Phillips i Mattem LeBlanc wystąpiła jako menadżerka Johnny’ego Deppa. Postać Laury Staton w telewizyjnym filmie kryminalnym NBC "Columbo: Gra miłosna" ("Columbo: It's All in the Game ", 1993) z Peterem Falkiem przyniosła jej nagrodę Emmy i nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki w miniserialu lub filmie telewizyjnym. Za rolę szefowej koncernu o lesbijskich skłonnościach w dreszczowcu Toma Hollanda "Bez skrupułów" ("The Temp", 1993) z Larą Flynn Boyle i Timothym Huttonem przyznano jej Złotą Malinę dla najgorszej aktorki drugoplanowej. Następnie można było ją zobaczyć w komediodramacie "Don Juan DeMarco" (1995) z Johnnym Deppem i Marlonem Brando, komedii familijnej "Małpa w hotelu" ("Dunston Checks In", 1996) z Rupertem Everettem i reżyserskim debiucie Kevina Spaceya "Biały aligator" ("Albino Alligator", 1996).