Według projektu uzbrojenie miało stanowić 16 dział 9-calowych (203 mm) Dahlgrena, lecz jeszcze podczas budowy w kwietniu 1862 roku, bazując na doświadczeniach z bitwy w zatoce Hampton Roads, postanowiono maksymalnie wzmocnić kaliber dział. W efekcie, uzbrojenie stanowiło 14 odprzodowych gładkolufowych dział 11-calowych (279 mm) Dahlgrena i dwa odprzodowe działa gwintowane 150-funtowe (8 cali) Parrota, rozmieszczone w bateriach burtowych. Działa Dahlgrena strzelały pełnymi kulami o masie 77 kg (170 funtów) lub granatami o masie 62 kg (według innych danych, kulami 165-funtowymi). Działa były umieszczone na lawetach zamocowanych obrotowo przy burcie, co pozwalało na zwiększenie kąta ostrzału, lecz jedynie w niewielkim zakresie; podobnie niewielkie było podniesienie luf (ok. 4−4,5°). Waga salwy burtowej podawana jest jako 975 funtów (442 kg), jednakże z obliczeń wynika, że powinna być większa.