Po wybuchu II wojny światowej 1939 w pierwszym okresie kampanii wrześniowej pełnił funkcję dowódcy saperów dywizyjnych w dowództwie 25 Dywizji Piechoty. Następnie został dowódcą 25 batalionu saperów, sformowanego 17 kwietnia 1939 dla 25 Dywizji Piechoty przez Ośrodek Sapersko-Pionierski 25 DP w Kaliszu. Później został oficerem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Podczas kampanii libijskiej pełnił stanowisko dowódcy kompanii saperów w składzie Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Został ranny odłamkiem bomby lotniczej w bitwie o Tobruk, po czym został ewakuowany stamtąd do Aleksandrii na parowcu SS Shuntien, który został storpedowany 23 grudnia 1941 na Morzu Śródziemnym przez niemiecki okręt podwodny U-559.