У 1554 годзе сын папярэдняга ўладальніка, князь А. А. Лукомскі запісаў Бельнякі разам з іншымі сваімі маёнткамі ў вена жонцы. На супрацьлеглым (левым) беразе Усвейкі быў пабудаваны драўляны замак князёў Лукомскіх, які ў дакументах называецда па-рознаму: Белгарадок, Гарадок Мялешкаўскі ці Гарадок Бельнякі (Бельмакі). Побач з замкам узнікла мястэчка — сучасная вёска Замачак, а ў вёсцы Бельнякі заснаваны фальварак. У час Лівонскай вайны 1558—1583 гадоў замак разам з Бельнякі быў у 1563 годзе часова захоплены войскам Івана Грознага, пра што згадваецца ў Пісцовай кнізе Полацкага ваяводства і ў перапісцы польскага караля і вялікага князя літоўскага Жыгімонта II Аўгуста з Іванам Грозным. Пазней Бельнякі валодаў князь І. А. Лукомскі-Мялешкаўскі, пасля смерці якога ў 1605 годзе — яго пляменнік, князь Іван Барысавіч Лукомскі. У 1623 годзе апошні прадаў замак Белгарадок з фальваркам Бельнякоўскім за 6 тыс. коп грошаў свайму зяцю Адаму Шчорсу. Сын апошняга ў 1631 годзе перапрадаў маёнтак гетману вялікаму літоўскаму Льву Сапегу, які раней купіў Мялешкавічы ў князеў Лукомскіх. 3 гэтага часу Бельнякі належалі да Чарэйскага маёнтка Сапегаў. Паводле інвентара 1713 года, Бельнякі ўваходзілі ў склад Аршанскага павета Смаленскага, потым Віцебскага ваяводств, і налічвалася 25 валок зямлі.