"Epody" przewyższały siłą temperamentu późniejsze wiersze Horacego. Jak wyznał poeta, "słodka młodość i zapał serca wpędziły mnie w szybkie jamby". Odcinał się w nich od dotychczasowej konwencji, tak na płaszczyźnie ideowej, jak i artystycznej. Pragnął wierszami wpływać na społeczeństwo, jako jego przywódca i sumienie – dlatego szukał wzorów nie wśród poetów aleksandryjskich, jak na przykład Wergiliusz, ale zwrócił się ku lirykom greckim. Wybór padł na Archilocha, żyjącego w podobnie jak Horacy burzliwej epoce, którego formę wiersza przeniósł Horacy do poezji łacińskiej. W "Epodach" Horacy komentował aktualne wydarzenia. "Epoda VII" była protestem przeciw wojnie domowej między Oktawianem a Sekstusem Pompejuszem. "Epoda IV" zawierała aluzje do pokonanych w 36 roku przez Marka Agryppę piratów. Wiosną 31 roku, podczas przygotowań do wojny domowej zakończonej bitwą pod Akcjum, powstała "Epoda I", zaś "Epoda IX" wyraża radość ze zwycięstwa Oktawiana nad Antoniuszem.