In 1956 pakte Heida naast zijn studie de atletiekdraad weer op en prompt werd hij dat jaar op de 1500 m studentenkampioen; bovendien liep hij op de 800 m een beste tijd van 1.58,4. Het jaar erna klom hij met zijn prestaties op tot nationaal niveau. Met beste tijden van 1.53,1 op de 800 en 4.01,9 op de 1500 m werd hij een serieuze kandidaat voor nationale titels. In 1957 wist Meindert Blankenstein hem tijdens de Nederlandse baankampioenschappen op de 800 m echter nog te weerstaan en werd Heida tweede. Zijn studententitel op de 1500 m prolongeerde hij, evenals het jaar erna, toen hij bij de studenten zelfs dubbelkampioen werd. Heida won dat jaar zowel de 800 als de 1500 m. Bij de "echte" Nederlandse kampioenschappen werd hij in 1958 echter opnieuw tweede, ditmaal achter Henk Haus. Zijn beste 800 metertijd had hij inmiddels wel opgekrikt tot 1.51,3, wat nog maar een goede halve seconde verwijderd was van het nationale record van Blankenstein (1.50,7). Op de 1500 m stond zijn PR aan het einde van 1958 inmiddels op 3.58,3.Intussen had hij dat jaar ook zijn eerste grote internationale toernooi ervaren: de Europese kampioenschappen te Stockholm. Dat werd geen succes. Heida: "Ik raakte al na de start van de serie bij toeval ingesloten en werd kansloos uitgeschakeld." Hij werd in zijn serie zesde in een tijd van 1.52,3.