Τη νύχτα της 27ης Αυγούστου 1916, 1η Ρουμανική Στρατιά, η 2η Ρουμανική Στρατιά και η Βόρεια Ρουμανική Στρατιά ξεκίνησαν την επίθεση στην Τρανσυλβανία μέσω των Καρπαθίων, όπως καθόριζε το σχέδιο «Υπόθεσις Ζ». Αρχικά, οι Ρουμάνοι αντιμετώπισαν την αντίσταση της 1ης Αυστροουγγρικής Στρατιάς, την οποία απώθησαν μέχρι την Ουγγαρία. Σε σχετικά ελάχιστο χρόνο, οι πόλεις του Μπρασόβ, της Φάραγκας και της Μερκούρια Τσουκ καταλήφθηκαν από τους επιτιθέμενους που έφθασαν στον ποταμό Σιμπίου. Στις περιοχές με ρουμανική πλειονότητα, ο ρουμανικός στρατός έλαβε σημαντική βοήθεια όσον αφορά τους τομείς του εφοδιασμού, του στρατωνισμού και της καθοδήγησης. Ωστόσο, η γρήγορη ρουμανική προώθηση οδήγησε τις Κεντρικές Δυνάμεις να στείλουν ενισχύσεις στην περιοχή. Η Αντάντ θεωρούσε πως η Γερμανία δεν θα μπορούσε να απαντήσει στην εισβολή, καθώς βρίσκονταν σε εξέλιξη η μάχη του Σομμ και η επίθεση του Μπρουσίλοφ, οι οποίες απασχολούσαν πολλές γερμανικές δυνάμεις. Παρ' ολ' αυτά, ο Στρατηγός Φάλκενχαϊν συγκέντρωσε 8 μεραρχίες και το Σώμα των Άλπεων, ενώ η Αυστροουγγαρία έστειλε 4 μεραρχίες και μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου, η ρουμανική επίθεση αναχαιτίστηκε. Οι Ρώσοι είχαν στείλει 3 μεραρχίες στη βόρεια Ρουμανία, αλλά δεν μπορούσαν να στείλουν πολεμοφόδια.