Tijdens de Mexicaanse Revolutie wist generaal José Garza Gonzalez voor de constitutionalisten Michoacán in te nemen en Alfredo Elizondo werd als gouverneur geïnstalleerd. Elizondo begon met het doorvoeren van antiklerikale en landhervormingen. In het postrevolutionaire tijdperk leverde Michoacán en aantal van de prominentste leiders van Mexico, waaronder Francisco J. Múgica en vooral Lázaro Cárdenas. Michoacán werd zwaar geteisterd door de Cristero-oorlog waarbij katholieke rebellen het opnamen tegen de overheid, maar Cárdenas slaagde er na zijn verkiezing als gouverneur in de cristero-oorlog in Michoacán te de-escaleren. Cárdenas deelde meer van 400.000 hectare uit aan landloze Michoacánen en onder zijn toezicht ontwikkelden zich de eerste vakbonden. Cárdenas werd in 1934 tot president gekozen.