Jeden z najbliższych współpracowników Ruhollaha Chomejniego w opozycji względem rządów szacha Mohammada Rezy Pahlawiego, a następnie po rewolucji islamskiej. Przewidywany jako następca Chomejniego na urzędzie Najwyższego Przywódcy. Związany z lewicowym skrzydłem nowej irańskiej elity władzy. W 1989, po tym, gdy protestował przeciwko egzekucjom więźniów politycznych, został zmuszony do rezygnacji z pełnionych funkcji. Pozostawał w opozycji wobec konserwatywnych poglądów kolejnego Najwyższego Przywódcy Alego Chameneiego, wzywał do reformy Islamskiej Republiki Iranu (w granicach systemu zbudowanego po rewolucji).