Eigeman was in 1924 een van de oprichters van de Nationale Unie, een club van uiterst conservatieve notabelen die streefden naar een staatshervorming op corporatieve grondslag. Van 1924 tot 1933 maakt Eigeman deel uit van het bestuur van de Nationale Unie. Daarnaast was hij betrokken bij een groep christenen binnen de Vrijheidsbond die het tijdschrift "De Wachter" uitgaven. De groep rondom "De Wachter" zag het tot taak de Vrijheidsbond in de richting van een christelijk-liberale partij te stuwen. De neutrale staat werd daarbij afgewezen. Hetzelfde gold overigens voor de antithese. In 1933 sloot Eigeman zich aan bij het fascistoïde Verbond voor Nationaal Herstel (VNH) dat openlijk gekant was tegen het democratisch bestel. Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 1933 stond hij op de kandidatenlijst van het VNH, maar werd niet in de Tweede Kamer gekozen. Tijdens de crisisjaren was hij een bewonderaar van premier Colijn. In Colijn zag Eigeman de (autoritaire) leider die Nederland door de crisisjaren moest loodsen.