Na przełomie XV/XVI wieku dobra należące do Jana Magiera przeszły do rodu Bełżeckich na skutek ożenku jego córki Barbary z Mikołajem Bełżeckim. Zamek przypuszczalnie zbudował albo Mikołaj (zm. 1577) albo jego syn Jan Bełżecki (zm. 1597) lub wnuk, także Jan (zm. 1598). Córka Jana o imieniu Zofia wyszła za mąż za Stanisława Głogowskiego. Zamek oblegany był w 1648 roku przez Kozaków podczas Powstania Chmielnickiego, którzy żądali okupu od chroniących się w zamku okolicznych mieszkańców. Na przełomie XVII i XVIII wieku poprzez wiano właścicielami zostali Markowscy. w drugiej połowie XVIII w. przeszedł w ręce rodu Siemieńskich i z przerwą na lata gdy w wianie otrzymał zamek Aleksander Stadnicki, był w rękach tego rodu do września 1939 r. Rodzina ta od końca XIX w. używała nazwiska Siemieński-Lewicki. W XIX w. budynek mieszkalny przebudowano w stylu neogotyckim, a w okresie międzywojennym wyremontowano cały zespół. W zamku zgromadzono cenną kolekcję obrazów Franciszka Smuglewicza.