W 1907 roku dwójka działaczy ówczesnej partii socjaldemokratycznej, Ceton i David Wijnkoop założyło pismo "De Tribune". Działacze ci na łamach gazety krytykowali umiarkowane kierownictwo Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej (SDAP). Założyciele pisma byli zwolennikami ortodoksyjnego marksizmu i spodziewali się wybuchu rewolucji proletariackiej, kierownictwo SDAP natomiast było zorientowane reformistycznie i parlamentarnie. Na zjeździe partii w Deventer w 1908 kierownictwo SDAP zażądało zaprzestania publikowania "Tribune" pod groźbą wydalenia z partii twórców pisma. Żądanie spotkało się z odmową. W rezultacie Cetona i Wijnkoopa oraz ich zwolenników (w tym poetę Hermana Gortera) wydalono z partii. W 1909 rozłamowcy założyli nową partie o nazwie Partia Socjaldemokratyczna (SDP). Do 1910 SDAP skupiało się na atakowaniu nowej formacji. Rewolucja rosyjska w 1917 doprowadziła w większości partii socjalistycznych w Europie, do rozłamu na frakcję reformistyczną i rewolucyjną. Pomimo tego że SDP wystartowała w wyborach w 1917 to nie udało się jej uzyskać żadnego mandatu. W wyborach w 1918 partia zdobyła dwa mandaty w parlamencie a Wijnkoop przejął kierownictwo w partii. W tym samym roku SDP dołączyła do Międzynarodówki Komunistycznej grupującej partie sympatyzujące z leninizmem.