Το Μάιο του 1946 ο Ιόν Αντονέσκου κατηγορήθηκε αρχικά σε σειρά Λαϊκών Δικαστηρίων, με κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ειρήνης και προδοσία. Τα δικαστήρια προτάθηκαν αρχικά από το PNŢ και ήταν σύμφωνα με τη Δίκη της Νυρεμβέργης στην κατεχόμενη από τους Συμμάχους Γερμανία. Το ρουμανικό νομοθετικό πλαίσιο συντάχθηκε από τον πραξικοπηματία Πετρεσκάνου, μέλος του PCR που είχε αναλάβει την ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Παρά το γεγονός ότι η ιδέα είχε κερδίσει τη στήριξη πολλών πλευρών του πολιτικού φάσματος, οι διαδικασίες πολιτικοποιήθηκαν υπό μια έννοια ευνοϊκή για το PCR και τη Σοβιετική Ένωση και έθεσαν ένα νομικό πρόβλημα ότι στηρίζονταν σε αποφάσεις βάσει νόμων εκ των υστέρων. Η πρώτη τέτοια τοπική δίκη έλαβε χώρα το 1945, με αποτέλεσμα την καταδίκη του Ιωσήφ Γιακομπίτσι, του Nικολάε Ματσίτσι, του Κονσταντίν Τρεστιορεάνου και άλλων στρατιωτικών διοικητών που συμμετείχαν άμεσα στο σχεδιασμό ή στη διεξαγωγή της σφαγής της Οδησσού.