Μαρτυρείται για πρώτη φορά το 1317, στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου (σ. 1282–1328). Στη συνέχεια αναφέρεται το 1326, όταν κατείχε το αξίωμα του "μέγα τζαούσιου" και τη θέση του κυβερνήτη ("κεφαλής") της πόλης των Σερρών και της περιοχής της Ποπόλιας, νότια του όρους Παγγαίου στη Μακεδονία. Στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ του Ανδρόνικου Β΄ και του εγγονού του Ανδρονίκου Γ΄ (π. 1328–1341), ο Τζαμπλάκων τάχθηκε αρχικά με τον πρεσβύτερο Ανδρόνικο Β΄, αλλά το 1327 άλλαξε πλευρά και ανταμείφθηκε με την προαγωγή σε "μέγα παπία" και τη διοίκηση της Ζίχνης.