W 1995 roku nawiązał współpracę z marokańsko-izraelskim piosenkarzem Szlomo Barem i zespołem grającym muzykę etniczną Habrera Hativit, z którymi nagrał płytę pt. "David &amp; Szlomo". W tym samym roku wystąpił w Watykanie przez Janem Pawłem II z okazji ustabilizowania sytuacji politycznej między Izraelem a Stolicą Apostolską, będąc tym samym pierwszym artystą, który wystąpił przed Papieżem. W 1997 roku wydał swoją czwartą płytę studyjną zatytułowaną "Hahofa'a", którą nagrał w duecie z izraelską piosenkarką Etti Ankrią. Wydawnictwo otrzymało certyfikat podwójnej platynowej płyty. W 2001 ukazała się jego kolejna płyta pt. "Baneszama", w tym samym roku otrzymał tytuł "Izraelskiego piosenkarza roku" i "Najlepszego piosenkarza" podczas ceremonii wręczenia nagród krajowego rynku fonograficznego. Po wyborze Liora Narkisa na reprezentanta Izraela podczas 47. Konkursu Piosenki Eurowizji w listopadzie 2002 roku kilku poprzednich przedstawicielu kraju w konkursie stwierdziło, że wybór D’Ora na lokalnego reprezentanta w finale widowiska byłby lepszym wyborem. Sam D’Or życzył piosenkarzowi powodzenia, dziękując przy okazji wszystkim za wsparcie dla jego twórczości.