Μετά το 1911 ο Μεϊερόβιτς ανήκε σε διάφορες λετονικές οργανώσεις, και ιδίως στη Λετονική Κοινωνία της Ρίγας. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε στη Λετονική Επιτροπή Προσφύγων και στην οργανωτική επιτροπή των μονάδων των Λετονών Τυφεκιοφόρων. Μετά την Φεβρουαριανή Επανάσταση μετακόμισε στη Ρίγα για να εργαστεί ως επαγγελματίας πολιτικός. Τον Σεπτέμβριο του 1917, παρακολούθησε το Συνέδριο των Λαών της Ρωσίας. Στις 23 Οκτωβρίου, και πάλι στις 11 Νοεμβρίου 1918, ως εκπρόσωπος του Προσωρινού Εθνικού Συμβουλίου της Λετονίας, έλαβε γραπτή επιβεβαίωση ότι το Ηνωμένο Βασίλειο αναγνώρισε την ντε φάκτο κρατική υπόσταση της Λετονίας και του Εθνικού Συμβουλίου ως τη κυβέρνησή της. Ο Μεϊερόβιτς έγινε ο πρώτος Υπουργός Εξωτερικών της Λετονίας στις 19 Νοεμβρίου του 1918, μια μέρα μετά την ανακοίνωση της Δημοκρατίας της Λετονίας. Ήταν μέλος του Λετονικού Λαϊκού Συμβουλίου, της Συνταγματικής Συνέλευσης της Λετονίας και της 1ης Σαεϊμά.