Op de dag van de oprichting beschikte het korps over de Kampfgruppe 25e Panzergrenadierdivisie, de Infanteriedivisie Döberitz en Divisiestaf z.b.V. 606. Het korps werd meteen ingezet om het Oderfront te versterken om te voorkomen dat de Sovjettroepen naar Berlijn zouden doorstoten. Deze taak werd gedurende de volgende twee maanden uitgevoerd. Bij het begin van de Slag om Berlijn op 16 april beschikte het korps langs de Oder over de 303e Infanteriedivisie "Döberitz", de 309e Infanteriedivisie "Berlin" en de 606e Infanteriedivisie. Het 47e Sovjetleger (Luitenant-Generaal Perhorovich) en het 3e Sovjet Stoottroepenleger (Kolonel-generaal Kuznetsov) doorbraken het front tussen de 309e en de 606e Infanteriedivisies, o.a. met behulp van 197 pantservoertuigen van het 9e Sovjet Tankkorps. Op 19 april werd het korps afgesneden van het 9e Leger en door de inname van Wriezen door het Rode Leger en het oprukkende 3e Stoottroepenleger gedwongen om richting Eberswalde en Bernau bei Berlin (ten noorden van Berlijn) terug te trekken. Het korps had geen beschikking meer over radioapparatuur en had bijna ¾ van haar oorspronkelijke sterkte verloren. Het kwam nu onder bevel van het 3e Pantserleger. De daaropvolgende week trok het korps zich terug voor de oprukkende Sovjet troepen. Op 28 april kwam het korps bij Berge (Prignitz) onder bevel van het nieuwe 21e Leger, met de 5e Jägerdivisie, de 309e Infanteriedivisie "Berlin" en de 606e Infanteriedivisie onder bevel.