Bolligers internationale carrière werd uitgesteld door de Tweede Wereldoorlog. In 1946 werd ze op het kogelstoten geselecteerd voor de Europese kampioenschappen in Oslo. Door visumproblemen geraakte ze niet tijdig ter plaatse en diende ze forfait te geven. Vier jaar later werd ze bij de Europese kampioenschappen in Brussel elfde in het discuswerpen en negende op de vijfkamp. Op de Olympische Spelen van 1952 in Helsinki nam ze deel aan vier nummers. Op de 80 m horden, het verspringen en het kogelstoten geraakte ze niet in de finale. In de finale van het discuswerpen werd ze 17e. Ze nam ook deel aan de Europese kampioenschappen van 1954 en 1958. In het discuswerpen en op de vijfkamp kon ze geen toptien-plaats halen. Bij de estafette 4 x 100 m kon ze met de Zwitserse ploeg geen finaleplaats afdwingen.