Ogromnym okręgiem wojskowym, rozciągającym się od Missisipi po Góry Skaliste i od Teksasu po płynną jeszcze granicę z brytyjską Kanadą, dowodził Sheridan, który w czasie wojny dał się poznać mieszkańcom Południa podczas swego osławionego „Marszu” dokonując rzeczy niezwykłych. Na przekór wojennym pryncypiom wdarł się głęboko w terytorium nieprzyjaciela bez zaopatrzenia i linii komunikacyjnych z zapleczem. Działając w ten sposób zburzył cały ekonomiczny i psychologiczny potencjał Południa. Trudno było się spodziewać, że inaczej potraktuje zamieszkujących Wielkie Równiny Indian. Jego plan był prosty: Dakotów trzymać na północ od Platte; Arapaho, Szejenów i Komanczów zepchąć na południe, za Arkansas, by – jak mówił: "„dać naszym ludziom wyłączność użytkowania szerokiego pasa ziem między wschodem a zachodem, gdzie przebiegają dwie ważne linie kolejowe i liczne szlaki wiodące wprost ku górom”".