Do roku 1936 dowódca 2. szkolnej roty wojsk piechoty, następnie przydzielony do 26. pułku piechoty w Bańskiej Bystrzycy (1936–1937). Po wznowieniu państwowości słowackiej pełnomocnik rządu przy VII. Grupie Armii w Bańskiej Bystrzycy; organizator i dowódca Akademii Wojskowej w Bańskiej Bystrzycy (listopad 1939). W okresie kampanii wrześniowej w randze ppłk, jako dowódca 2. Dywizji Piechoty (kryp. „Škultéty”) w składzie zgrupowania "Bernolák", od 5 września 1939 dowódca Grupy Szybka (kryp. Kalinčiak”) walczącej jako wojska sojusznicze po stronie Niemiec w agresji przeciwko Polsce. Jednostka ta uczestniczyła następnie w agresji na Związek Radziecki w czerwcu i lipcu 1941 roku. W roku 1944 został generałem w utworzonym na terenie ZSRR Korpusie Czechosłowackim, a następnie był również uczestnikiem powstania słowackiego w roku 1944. Po wojnie skazany przez sąd. W roku 1965 rehabilitowany, został pracownikiem Muzeum Narodowego w Bańskiej Bystrzycy. Autor pamiętników.