Z czasów dzieciństwa Irena Morsztynkiewiczowa wyniosła znajomość języka rosyjskiego i francuskiego, potem jeszcze nauczyła się angielskiego i niemieckiego, co później zaowocowało tłumaczeniami w życiu zawodowym. W latach 1911–1914 na rok szkolny przyjeżdżała z matką do Warszawy, gdzie uczęszczała na Pensję Żeńską Anieli Wareckiej. Na wakacje wracały na Syberię do ojca. Wybuch I wojny światowej to przerwał. W 1918 r. rodzina przyjechała do Kijowa, gdzie Irena podjęła naukę w Szkole Polskiej Filologicznej Wacławy Peretiatkowiczowej. W 1919 r. otrzymała świadectwo dojrzałości ze świetnym wynikiem. W tym też roku Irena przyjechała do Warszawy, a ojciec, który pozostał w Kijowie, zaginął bez śladu. Pracowała w Warszawie dorywczo w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Banku Handlowym. W 1920 r. pełniła służbę w harcerskich oddziałach pomocniczych wojsk polskich w wojnie z bolszewikami. W tym samym roku podjęła studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego, absolutorium uzyskała w roku 1928. W latach 1937–1939 kontynuowała naukę na kierunku socjologicznym. Stopień magistra filozofii w zakresie socjologii uzyskała w 1951 r. na Uniwersytecie Warszawskim.