Od 1803 dowódca armii włoskiej, odwołany rok później na rzecz Massény. Od 1806 do 1809 doradca króla Józefa Bonaparte w Hiszpanii. Na czas wyprawy rosyjskiej wrócił jednak na polecenie Napoleona i objął porzucone wcześniej obowiązki. Po klęsce pod Vitorią wrócił do Rouen i tam żył spokojnie jakiś czas. Po upadku Napoleona opowiedział się za królem Ludwikiem XVIII, pomógł jednak Bonapartemu w czasie 100 dni. Po Waterloo znowu oświadczył się za Ludwikiem XVIII, jednak stracił dowództwo i godność Para, przywróconą mu jednak w 1819. Potem mianowany jeszcze gubernatorem Domu Inwalidów.