W 1914 wcielony do armii niemieckiej i jako podoficer w jej szeregach walczył na frontach I wojny światowej. Po demobilizacji wstąpił do wielkopolskich oddziałów powstańczych. Od stycznia 1919 w składzie batalionu gostyńskiego walczył w Grupie „Leszno” na odcinku południowo-zachodnim. Z końcem marca 1919 skierowany został do 8 pułku strzelców wielkopolskich. W Jarocinie zorganizował kompanię ciężkich karabinów maszynowych. W październiku 1919 mianowany podporucznikiem. Na froncie polsko-bolszewickim wziął udział w wyprawie kijowskiej, walczył w bitwie nad Berezyną, na szlakach odwrotowych i w ofensywie wojsk polskich znad Wisły. 1 października 1920 nieprzyjacielowi udało się przełamać pozycje I batalionu 62 pułku piechoty wielkopolskiej na linii Kurniejewo – Wertniki – Kowłany. Do kontrataku wyruszyła między innymi kompania ckm. Dowódca kompanii "nie zważając na ogień nieprzyjaciela obchodził pozycje swych ciężkich karabinów maszynowych, wskazując cele. W toku walki zastąpił celowniczego rannego odłamkiem granatu. Oddziały 27 DS bolszewickiej zostały odrzucone".