1097'de Haçlı orduları, Avrupa'dan doğuya doğru gruplar halinde yolculuk ederek Konstantinopolis'te bir araya geldiler. Selçuklulara karşı paralı asker olarak hizmet etmeleri için yalnızca bir miktar Batılı şövalye talep eden I. Aleksios, Kudüs'e gidecekleri yolu keserek orduları engelledi ve eskiden kendisine ait olan toprakları imparatorluğa geri vermeye yemin edene kadar orduların ayrılmalarına izin vermedi. Haçlılar sonunda bu yemini grup olarak değil daha ziyade tek tek ettiler. Buna karşılık, Aleksios onların emrine rehberler ve korumalar verdi. Ancak Haçlılar, Bizans'ın rakip tarafa karşı olan tutumuna kızgındılar. Örneğin Haçlılar yolculuklarını finanse etmek için yağmalamayı umdukları Selçuklu kenti Nikea'yı kuşattıklarında Bizans teslim müzakereleri yaparak yağmanın önüne geçmeye çalışmıştı. Eskiden Bizans'ın hükmünde olan önemli şehirleri, adaları ve batı Küçük Asya'nın çoğunu tekrar ele geçiren Aleksios tarafından ihanete uğradıklarını hisseden Haçlılar, Bizans'ın yardımı olmadan yollarına devam ettiler. 1098'de Antakya'yı uzun bir kuşatmadan sonra ele geçirseler de daha sonra kendileri kuşatma altına alındılar. Bunun üzerine Aleksios kuşatmayı kırmak üzere yürüyüşe geçti ancak Blois Kontu Stephen'dan durumun umutsuz olduğunu duyunca Konstantinopolis'e geri döndü. Kuşatma karşısında beklenmedik bir şekilde ayakta kalan Haçlılar, Aleksios'un kendilerini terk ettiğini düşünerek Bizans'ı tamamen güvenilmez bulmaya başladılar ve yeminlerini geçersiz saydılar.