Mimo że amerykańskie siły bombowe były coraz liczniejsze i sprawniejsze, wciąż ponosiły dotkliwe straty w zmaganiach z niemieckimi myśliwcami, tak jak 13 czerwca w równoległych nalotach na Bremę i Kilonię (łącznie 174 B-17), nazwanych przez Martina Bowmana „totalnymi katastrofami”. W tym właśnie okresie alianci rozpoczęli Połączoną Ofensywę Bombową (dyrektywa „Pointblank”), mającą stanowić całodobową anglo-amerykańską kampanię bombową, która położy fundamenty pod inwazję na kontynent europejski dzięki osłabieniu niemieckiego lotnictwa (poprzez niszczenie zarówno samolotów, jak i zakładów produkcyjnych) oraz systematycznemu bombardowaniu innych gałęzi przemysłu (fabryki łożysk kulkowych i kauczuku syntetycznego, zakłady petrochemiczne).