W 1676 roku został szambelanem na dworze cesarza Leopolda I, gdzie szybko został oceniony jako utalentowany dyplomata. W 1687 reprezentował cesarza na koronacji Józefa I na króla Węgier, a 1689 został pierwszym świeckim dostojnikiem, który został specjalnym wysłannikiem cesarskim na dworze papieskim. Jego zadanie stało się trudniejsze po śmierci zaprzyjaźnionego papieża Innocentego XI, kiedy nowym został Aleksander VIII. W związku z tym w 1691 został awansowany na ambasadora cesarskiego. W 1695 roku został powołany do Tajnej Rady, a w 1697 odznaczony Orderem Złotego Runa. Towarzyszył arcyksięciowi Karolowi III w wyprawie do Hiszpanii, a następnie w przegranej wojnie o sukcesję hiszpańską. Ponadto wpadł w osobisty konflikt z pretendentem do tronu. Mimo tego nadal cieszył się zaufaniem rodziny cesarskiej i w 1711 roku uczestniczył w koronacji Karola VI na cesarza.