У той жа час Квіслінг меркаваў, што адзіны шлях вярнуць прыхільнасць Гітлера — збор добраахвотнікаў для дапамогі Германіі. Ён шчыра жадаў дапамагчы Германіі весці татальную вайну. Пасля паразы гітлераўцаў пад Сталінградам у лютым 1943 годзе Квіслінг палічыў, што Нарвегія павінна згуляць сваю ролю ў падтрыманні сілы Германскай імперыі. У красавіку 1943 года Квіслінг сказаў прамову, дзе рэзка раскрытыкаваў адмову Германіі выказаць свае планы пра паваенную Еўропу. Калі ён выказаў гэта Гітлеру, той нічога не адказаў, нягледзячы на нарвежскі ўнёсак у вайсковыя высілкі. Квіслінг пачуваўся ашуканым, бо гітлераўцы адцягвалі прызнанне незалежнасці Нарвегіі, але ў верасні Гітлер канчаткова пагадзіўся з ідэяй свабоднай паваеннай Нарвегіі, і непрыязь Квіслінга пайшла на змяншэнне.