Op 27 februari 1945 begon het 2e Wit-Russische Front met de aanval op Pommeren. Na een hevig gevecht braken ze door de verdediging van het Duitse 2e Leger, dat zich ten oosten van het 3e Pantserleger bevond. Sovjettanks en cavalerie rukten op naar het noorden en op 2 maart bereikten ze de Baltische kust. De flank van het 3e Pantserleger was volledig ongedekt. Op 2 maart 1945 begon ook het 1e Witrussische Front met de aanval. Het 2e Gardetankleger en het 3e Stoottroepenleger vielen het 3e Pantserleger aan. Ze concentreerden zich op de 5e Jägerdivisie, die de scheiding vormde tussen het III SS-Pantserkorps en het X SS-Legerkorps. Reeds op de eerste dag sloegen de Sovjets een bres in de verdediging. De Duitse verdediging stortte ineen. Het X SS-Legerkorps en Korps Tettau waren afgesneden van de rest van het leger. Sovjettanks, gesteund door cavalerie, vielen vanuit alle richtingen aan. Vanuit het oosten en noorden kwamen de tanks van het 2e Witrussische Front en vanuit het westen en zuiden vielen de tanks en cavaleristen van het 2e Gardeleger de Duitsers aan. Generaal Raus probeerde zijn flank terug te trekken, maar de Sovjets hadden elke route naar het westen afgesneden. Op 8 maart 1945 gaf "Generalleutnant" Krappe zich met 8 000 soldaten over.