Po ukończeniu Korpusu Kadetów w latach 1770–1776, wstąpił 1 września 1777 r. do 5 pułku przedniej straży koronnej w stopniu chorążego. Po przejściu niższych stopni oficerskich awansował na majora w 1789 r. W 1790 r. został podpułkownikiem. W 1792 walczył przeciwko interwencji rosyjskiej. Odznaczył się pod Wiszniopolem, uzyskał awans w 1793 r. na pułkownika 5 pułku przedniej straży i został kawalerem Krzyża Orderu Virtuti Militari. 10 kwietnia 1794 po odznaczeniu się w bitwie pod Szczekocinami awansował na generała majora. Pod Maciejowicami dostał się do niewoli rosyjskiej. Nagrodzony złotą obrączką Ojczyzna Obrońcy Swemu nr 20.