In hetzelfde jaar (1660) vertegenwoordigde hij Westminster in het parlement. In 1666 werd hij gekozen als lid van het zogenaamde "Pensionary parliament" (dat van 1661-1679 bestond als koningsgezinde opvolger van het Engelse parlement). Tussen 1679 en 1685 vertegenwoordigde hij Christchurch en Hampshire, en in het derde, zogenaamde "Convention Parliament" van 1689 (het eerste parlement na de Glorieuze Revolutie) vertegenwoordigde hij de Universiteit van Oxford. In 1692 was hij sterk voorstander van een wet die het regelmatig bijeenroepen van het parlement onderdeel maakte van de Britse grondwet.