Οι Σοβιετικοί στο τουρνουά αυτό παρουσίασαν την πιο γρήγορη και θεαματική ομάδα όλων των εποχών με τους Άρβιντας Σαμπόνις, που ήταν ο MVP της διοργάνωσης, και τον Αλεξάντερ Βολκόφ σε μεγάλη φόρμα, και εκτός μιας παραφωνίας με την Ισπανία στην πρώτη φάση (92-99) διέλυσαν κυριολεκτικά κάθε αντίπαλο, φορτώνοντας τα αντίπαλα με 109 πόντους κατά μ.ο. σε κάθε αγώνα. Για τελευταία φορά, μία από τις κορυφαίες μπασκετικές δυνάμεις του ευρωπαϊκού χώρου, έστω και γερασμένη, η Τσεχοσλοβακία κάνει την έκπληξη στα προημιτελικά και αποκλείει τη Γιουγκοσλαβία, που είχε στις τάξεις της τον Ντράζεν Πέτροβιτς (ο οποίος ήταν και ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 25,5 πόντους μ.ο.) και νικώντας στον ημιτελικό την Ισπανία 98-95 (Πέτερ Ράινιακ 31 π.) τελικά κατακτά τη δεύτερη θέση και ποτέ ξανά δεν θα παίξει καθοριστικό ρόλο στα μπασκετικά δρώμενα της γηραιάς ηπείρου, πλην δύο νικών-φωτοβολίδων επί της ελληνικής ομάδας το 1991 και το 1999, ως Τσεχία.