W czasie wojny z Ukraińcami i wojny z bolszewikami walczył w szeregach I dywizjonu 3 Pułku Artylerii Ciężkiej, który w 1921 został włączony w skład 2 Pułku Artylerii Ciężkiej. Dowodził 2. baterią. Wyróżnił się w walkach pod Chyrowem (maj 1919), nad Berezyną (czerwiec 1920) i pod Ossową (sierpień 1920). Po zakończeniu działań wojennych został zdemobilizowany. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 758. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1922 posiadał przydział w rezerwie do 19 Pułku Artylerii Polowej w Nowej Wilejce, w następnym roku do 3 Pułku Artylerii Polowej Legionów w Zamościu, a w 1934 do 6 Pułku Artylerii Lekkiej w Krakowie. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 25. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii.