W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich, w których początkowo otrzymał przydział do 2. kompanii I batalionu 1 pułku piechoty. Podczas bitwy pod Laskami (październik 1914) otrzymał ranę w piersi i leczony był w wiedeńskim szpitalu. Po wyleczeniu, już jako sierżant, służył w 4. kompanii II batalionu 1 pułku piechoty (wchodzącego w skład I Brygady Legionów). Uczestnik bitwy pod Konarami (maj 1915), w trakcie której został ranny pod Klimontowem. Ponownie skierowany na leczenie - do Szpitala Fortecznego nr 9 w Krakowie. Pod koniec lipca 1915 roku został przeniesiony do 6. kompanii nowo utworzonego 6 pułku piechoty. 11 listopada 1915 został mianowany chorążym w piechocie. Wyróżnił się podczas walk o Polską Górę (5 lipca 1916) w trakcie bitwy pod Kostiuchnówką, kiedy to po śmierci dowódcy kompanii objął nad nią komendę i powiódł do ataku, wyprowadzając ją tym samym z ciężkiego położenia. Za ten czyn pośmiertnie odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. 1 lipca 1916 został mianowany podporucznikiem w piechocie. We wrześniu 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do c. i k. Armii i wysłany na front włoski.