Jaquet formeerde een nieuw team om Frankrijk klaar te stomen voor het WK van 1998 in eigen land. Van Papin en Ginola werd afscheid genomen. Frankrijk raakte zijn aanvoerder Éric Cantona kwijt, die in januari 1995 voor negen maanden werd geschorst, nadat hij spelend voor zijn club Manchester United een karatetrap uitdeelde aan een fan van Crystal Palace, die hem uitschold. Cantona zou nooit meer voor het nationale team uitkomen ondanks het feit, dat hij na zijn schorsing de absolute uitblinker was van Manchester United. Vervangers waren spelers als Zinédine Zidane en Youri Djorkaeff respectievelijk spelend voor Girondins de Bordeaux en Paris St. Germain. De start was stroef, in zes wedstrijden werd twee keer gewonnen en vier keer doelpuntloos gelijkgespeeld: de doelcijfers waren: 6-0. Frankrijk streed met Polen om de tweede plaats in de groep achter Roemenië en kwam in een direct duel met 0-1 achter, Djorkaeff scoorde vlak voor tijd gelijk. De volgende wedstrijden werden allemaal gewonnen, waaronder een 10-0-zege op Azerbeidzjan, de grootste zege van de Fransen ooit. Op het EK in Engeland won het in de groepsfase met 1-0 en 3-1 op respectievelijk Roemenië en Bulgarije en speelde gelijk tegen Spanje. Het spel in de play-offs werd steeds terughoudender, vooral de aanval miste stootkracht. Zowel in de kwartfinale tegen Nederland als in de halve finale tegen Tsjechië werd niet gescoord. Frankrijk won van Nederland na strafschoppen door een misser van Clarence Seedorf, maar in de halve finales was Reynald Pedros de enige die een strafschop miste. Er was veel kritiek van met name de Engelse pers, die de absentie van de in de Engelse competitie excellerende Éric Cantona en David Ginola niet begrepen.