W grudniu uczestniczył w obradach I Zjazdu Wszechbiałoruskiego w Mińsku. W związku z działalnością w Centralnej Białoruskiej Radzie Wojskowej został w styczniu 1918 r. aresztowany przez bolszewików, ale już 18 lutego tego roku udało mu się uciec. Pod koniec marca tego roku wszedł w skład Rady Białoruskiej Republiki Ludowej jako sekretarz ds. wojskowych (minister obrony). Działał na rzecz utworzenia białoruskiej armii. Po wycofaniu się wojsk bolszewickich z obszaru Białorusi ponownie został komendantem Mińska i tamtejszych oddziałów białoruskich. Zorganizował przejście na stronę białoruską wojsk gen. Stanisława Bułak-Bałachowicza. Wydawał w Grodnie pismo "Бацькаўшчына". W sierpniu 1919 r. wysłano go jako szefa misji wojskowej Białoruskiej Republiki Ludowej (BRL) do Łotwy i Estonii. Doprowadził do nawiązania dyplomatycznych stosunków BRL z rządami Ukrainy, Litwy, Łotwy, Estonii i Finlandii. Wystąpił o pomoc wojskową do USA. W maju 1920 r. awansował do stopnia generała majora.