Ten zuiden van de plaats begon het land van de kanaten van de Oirat-Mongolen (Kalmukken) en in het oosten de landen van de Basjkieren, waartegen verschillende malen militaire expedities werden ondernomen, waaraan ook soldaten uit Syzran meededen. Tegen het begin van de 18e eeuw verslechterde de situatie voor de Russen er echter, doordat de Russische legers verliezen leden tegen de Zweden in de Grote Noordse Oorlog en het aantal soldaten dat naar het westen werd gehaald daardoor steeds groter werd. Tegenstanders zagen kansen en er werden plannen gemaakt om Kazan weer te veroveren op de Russen, terwijl er ook een opstand uitbrak in Astrachan (de Boelavinopstand). Veel lijfeigenen die eigendom waren van de kloosters begonnen zich ook te roeren. De forten langs de middenloop van de Wolga werden echter niet aangevallen, daar Peter de Grote zijn generaal Boris Sjeremetjev erheen stuurde om de situatie te stabiliseren. In 1723 kwamen de legers van Peter de Grote opnieuw naar het gebied onderweg naar Perzië.