Christopher Nolan rozmyślał nad nakręceniem "Dunkierki" już około 20 lat przed premierą filmu, w środku realizacji "Śledząc". Wraz ze swoją dziewczyną, producentką Emmą Thomas (która obecnie jest jego żoną), dołączyli do przyjaciela żeglującego małym jachtem z Anglii przez kanał La Manche do Dunkierki. Według Nolana podróż trwała 19 godzin i zakończyła się w środku nocy, morze było niewiarygodnie niespokojne, a wiatr był okrutnie zimny. Stwierdził, że „[Podróż trwała tak długo] I to bez ludzi zrzucających bomby na nas. Nie byliśmy w strefie wojny”. Dodał także, że w trakcie tego bardzo intensywnego przeżycia „zostało zasiane w nim ziarno”. Po premierze Interstellar w 2014 roku, Christopher Nolan rozmawiał ze swoją żoną na temat następnego filmu, nad którym wspólnie będą pracować. To ona przypomniała i zwróciła uwagę reżysera na książki o tematyce związanej z wydarzeniami, które miały miejsce na wybrzeżu Dunkierki. Nolan twierdzi, że historia Operacji Dynamo nie była opowiedziana we współczesnym kinie od 1958 roku, kiedy to Leslie Norman nakręcił czarno-biały film "Dunkierka", w którym wystąpili John Mills i Richard Attenborough. Według Nolana jednym z powodów było to, że tak ogromne wydarzenia muszą być przedstawione w olbrzymiej skali, a to wymaga odpowiedniego budżetu. Wytwórnie filmowe w Stanach Zjednoczonych, które mogą wyłożyć duże pieniądze na film, są zainteresowane tworzeniem filmów o Amerykanach, a ci nie brali udziału w tej ewakuacji wojsk alianckich. Nolan podjął się tworzenia tego filmu dopiero wtedy, gdy uzyskał pewność, że będzie mógł nakręcić brytyjski film, ale z amerykańskim budżetem.