Пачаў удзельнічаць на турнірах Міжнароднай адкрытай серыі ў 2005 годзе ва ўзросце 18 гадоў, а з 2010 года актыўна прымаў удзел у нізкарэйтынгавых турнірах серыі Players Tour Championship у якасці аматара. У &lt;a href="%D0%A1%D0%BD%D1%83%D0%BA%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%20%D1%81%D0%B5%D0%B7%D0%BE%D0%BD%202011/2012"&gt;сезоне 2011/2012&lt;/a&gt; дайшоў да 1/8 фіналу Пол Хантэр Класік, пасля чаго перамог на адным з турніраў Q-School і здабыў статус прафесіянала. У першым сезоне ў мэйн-туры ў другі раз дайшоў да 1/8 фіналу нізкарэйтынгавага спаборніцтва на Пол Хантэр Класік, а ў канцы 2013 года дайшоў да паўфіналу нізкарэйтынгавага адкрытага чэмпіянату Рура, пасля чаго здзейсніў дэбют у асноўнай стадыі рэйтынгавага турніру на адкрытым чэмпіянаце Індыі, дзе адразу ж здолеў дайсці да паўфінальнай стадыі, саступіўшы будучаму пераможцу Дзіну Цзюньхуэю (1:4). У тым жа сезоне дэбютаваў на чэмпіянаце Вялікабрытаніі і, прайшоўшы чатыры кваліфікацыйныя раунды, патрапіў у асноўную стадыю чэмпіянату свету, дзе саступіў Нілу Робертсану (2:10), пасля чаго скончыў сезон у топ-64 сусветнага рэйтынгу. У наступным сезоне ў другі раз патрапіў у Крусібл, але зноў саступіў у першым паядынку будучаму чэмпіёну Сцюарту Бінэму (7:10), а ў &lt;a href="%D0%A1%D0%BD%D1%83%D0%BA%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%20%D1%81%D0%B5%D0%B7%D0%BE%D0%BD%202015/2016"&gt;сезоне 2015/2016&lt;/a&gt; дайшоў да 1/16 фіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі, што з'яўляецца яго найлепшым вынікам на другім па значнасці спаборніцтве, і ў трэці раз выйшаў у асноўную стадыю чэмпіянату свету, саступіўшы ў першым раундзе Рыкі Уолдэну (8:10).