Urodzony na Sycylii, w młodym wieku przeniósł się do Rzymu, by tam szukać szczęścia. W 1949 poznał neorealistycznego reżysera Pietra Germiego, którego wkrótce stał się ulubionym aktorem. Wystąpił u niego w takich filmach, jak m.in.: "Pod niebem Sycylii" (1949), "Droga nadziei" (1950), "Czerwony sygnał" (1956), "Człowiek ze słomy" (1958), "W ślepej uliczce" (1959), a zwłaszcza "Uwiedziona i porzucona" (1964). Kreacja ta przyniosła mu nagrodę dla najlepszego aktora na 17. MFF w Cannes.