Równolegle z Iskołatem działały inne instytucje powstałe po rewolucji: Komitet Wykonawczy Połączonej Rady Łotewskich Pułków Strzeleckich (Iskołatstrieł), rada guberni liflandzkiej oraz Iskosoł (komitet wykonawczy rady delegatów żołnierskich 12 Armii Frontu Północnego, którym od listopada również kierował bolszewik, Siemion Nachimson), których wpływy były wczesną jesienią 1917 r. znacznie większe. Jednak po przejęciu przez bolszewików władzy w Piotrogrodzie w listopadzie 1917 r. to Iskołat przejął władzę na terytoriach Łotwy niebędących pod okupacją wojsk niemieckich. Oficjalnie Iskołat ogłosił ustanowienie władzy radzieckiej na Łotwie 21 listopada 1917 r. w Valce. Bolszewicy w rzeczywistości kontrolowali całą Liwonię już w połowie miesiąca. Jedynie w Valce znajdował się jeszcze Komitet ocalenia ojczyzny, który wezwał do obrony Rządu Tymczasowego, jednak nie miał za sobą dostatecznych sił, by stanąć przeciwko zrewolucjonizowanym strzelcom łotewskim (choć i ci nie od razu poparli bolszewików).