Roman Kazimierski pracując w latach 1976–1981 w Stoczni Gdańskiej stał się jednym z twórców Pomnika Poległych Stoczniowców 1970, oraz uczestnikiem strajków. W 1981 powrócił do swojego rodzinnego miasta – Bierutowa, gdzie założył klub wodniaków „STER”. Stając na jego czele brał wielokrotnie udział w Mistrzostwach Polski Modeli Redukcyjnych, na których dwukrotnie zdobył wicemistrzostwo Polski. Stał się promotorem organizacji „Jarmarków Bierutowskich” – festynów połączonych z prezentacją lokalnych stowarzyszeń, przedsiębiorców, artystów. Rozpoczął starania o budowę zalewu na rzece Widawie. W 1993 w ramach klubu „STER” założył drużynę rycerską, wielokrotnie biorącą udział w rekonstrukcjach Bitwy pod Grunwaldem. Od 1997 pracownik Miejskiego Ośrodka Kultury. Autor filmu „Bierutów, Dzieje Miasta 1266–1939”, nakręconego w 1998. Organizował cykliczne wystawy „Dni Morza”, których przedmiotem były dzieła lokalnych twórców amatorów, dotyczące tematyki marynistycznej. Był również organizatorem wielu lokalnych wydarzeń, imprez, festynów, zapoczątkował coroczne „Jarmarki Bierutowskie”, będące czasem promocji lokalnych firm, rzemieślników, oraz prezentowania artystów, osiągnięć młodzieży szkolnej. Wykonał elementy nowego wyposażenia (m.in. żyrandole, zdobienia sklepień nawy głównej, konfesjonały) do poewangelickiej fary św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Bierutowie przejętej w 1982 z rąk władz PRL na cele religijne. Na przełomie XX i XXIw. dokonał rozbiórki pomnika wdzięczności Armii Czerwonej w parku w Bierutowie (Armia Czerwona w 1945 spaliła zabytkowe centrum Bierutowa, które w czasie wojny nie zostało naruszone przez działania wojenne, a pomnik powstał z nakazu centralnych władz komunistycznych).