Ο Μπλουμ υποστήριξε τις αναταραχές του 1848. Ήταν ένας από τους προέδρους του προσωρινού κοινοβουλίου στη Φρανκφούρτη, στο οποίο διακρίθηκε για την ενέργειά του, το επιβλητικό παρουσιαστικό και τις σθεναρές του ομιλίες. Ως μέλος του επόμενου κοινοβουλίου και αρχηγός της αριστεράς, εργάστηκε για να περιορίσει τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία. Η αξιοπιστία του Μπλουμ αμφισβητήθηκε όταν ο ακραίος αριστερός Arnold Ruge ισχυρίστηκε ότι ο Μπλουμ είχε μετακινηθεί προς την πλευρά του. Ως αρχηγός της ριζοσπαστικής φιλελεύθερης φατρίας, αντιτάχθηκε σθεναρά στη Συνθήκη του Μάλμε μεταξύ Δανίας και Πρωσίας, η οποία κατάργησε την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Ήταν επίσης ένας από τους πιο διαπρύσιους υποστηρικτές της λαϊκής κυριαρχίας.