Po wojnie pracował w zawodzie pedagoga. W 1925 roku współzałożył Towarzystwo Miłośników Książki. Był członkiem zarządu okręgu Związku Legionistów Polskich we Lwowie. W latach 1933–1940 dyrektor Szkoły Męskiej im. św. Marii Magdaleny we Lwowie. Równocześnie redagował „Kronikę Powiatu Rohatyńskiego”, a w latach 1934–1938 „Przegląd Nauczycielski”. Okres do 1939 roku był „złotym” okresem największego rozwoju i świetności szkoły. Szukając nowych form nauczania i kierowania zainteresowań młodzieży powołał do życia organizacje wystaw szkolnych, które jako nowość odbiegały od stereotypów stosowanych. Wystawy „Stulecie Pana Tadeusza” (1934), „Piękno naszych gór” (1936), „Szermierze postępu i wolności” (1937) i inne niosły trwałe wartości poznawcze. Był znanym bibliofilem, miał bogaty zbiór druków bibliofilskich, drzeworytów i litografii z XIX w.