Το 1911, επί προεδρίας του δικαστού Νικόλαου Παπαδήμου, ο Ηπειρώτης δικηγόρος Νικόλαος Χαρισιάδης, δήλωσε στο Σύλλογο την πρόθεσή του να δωρίσει τη διώροφη κατοικία του, που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Δημητριάδος και Ογλ, προκειμένου να στεγαστεί η λαϊκή βιβλιοθήκη. Η προσφορά έγινε δεκτή με μεγάλη ευχαρίστηση από το Σύλλογο και αφού περατώθηκαν κάποιες διαμορφώσεις και επισκευές στο κτίριο, τα βιβλία μεταφέρθηκαν στην ιδιόκτητη στέγη το 1913. Τότε δεν έγιναν επίσημα εγκαίνια, καθώς είχε ξεσπάσει ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος (29 Ιουνίου έως τις 31 Ιουλίου του 1913). Ένα χρόνο αργότερα άρχισε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (από τον Ιούλιο του 1914 ως τις 11 Νοεμβρίου 1918), στα τελευταία χρόνια του οποίου υπήρξαν συνέπειες που επηρέασαν και το Βόλο. Στην ανώμαλη πολιτική κατάσταση εκείνης της εποχής, το κτίριο της βιβλιοθήκης επιτάχθηκε διαδοχικά, από το Φεβρουάριο του 1916 μέχρι το Μάιο του 1919, από διάφορες ελληνικές αλλά και από τις γαλλικές στρατιωτικές αρχές. Σε εκείνα τα πολύ δύσκολα για όλη την Ελλάδα χρόνια, ο Παπαδήμος που προήδρευε τότε, μόλις που ξαναλειτούργησε το Σύλλογο με κάποιες εκδηλώσεις, βίωσε, όπως όλοι οι Έλληνες, τη Μικρασιατική Καταστροφή. Το κτίριο του Συλλόγου επιτάχθηκε από το 1922 μέχρι το 1928 για τη φιλοξενία προσφύγων από τη Μικρά Ασία .