பேரரசின் வரலாற்றின் பெரும்பகுதியின்போது, பேரரசர் முழுமையான ஆட்சியாளார், நாட்டுத் தலைவர், அரசாங்கத் தலைவர் மற்றும் இராணுவத் தலைவராக இருந்தார். அதே நேரத்தில் வீழ்ச்சியடைந்த காலத்தில் பிரதம அமைச்சருக்கு அதிகாரம் மாற்றப்பட்டது . பேரரசு பல பிராந்திய இராச்சியங்களாகவும், சுதேச மாநிலங்களாகவும் பிரிக்கப்பட்டது. ஆனால் வீழ்ச்சியடைந்த சகாப்தத்தில் கூட, முகலாயப் பேரரசர், இந்திய துணைக் கண்டத்தின் மீது இறையாண்மையின் மிக உயர்ந்த வெளிப்பாடாகத் தொடர்ந்தார். முஸ்லிம் முகவராக மட்டுமல்ல, மராட்டிய, இராஜபுதன மற்றும் சீக்கியத் தலைவர்களும் தெற்காசியாவின் இறையாண்மை கொண்ட பேரரசரின் சடங்கு ஒப்புதல்களில் பங்கேற்றனர். ஏகாதிபத்திய குடும்பம் அதிகாரத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டது. மேலும், 1857 செப்டம்பர் 27 அன்று முதல் இந்திய சுதந்திரப் போரின்போது பேரரசு ஒழிக்கப்பட்டது. அடுத்த ஆண்டு பிரிட்டிசு இராச்சியம் அறிவிக்கப்பட்டது.