Był praprawnukiem Bernarda von (de) Schuttenbacha – XIX-wiecznego geodety, autora planu urbanistycznego miasteczka Aleksandrowa Łódzkiego. Ukończył Szkołę Powszechną oraz Szkołę Handlową Łódzkiego Towarzystwa Szerzenia Wiedzy Handlowej. W 1918 roku brał udział w rozbrajaniu żołnierzy niemieckich w Łodzi. Jako żołnierz 28 Pułku Strzelców Kaniowskich walczył w wojnie polsko-rosyjskiej (odznaczony medalem „Polska Swojemu Obrońcy”). W grudniu 1922 ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty DOK IV. W latach międzywojennych pracował między innymi jako nauczyciel wychowania fizycznego i instruktor harcerstwa. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 112. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934 posiadał przydział w rezerwie do 31 Pułk Strzelców Kaniowskich w Łodzi.