Wynik wyborów praktycznie marginalizował wszystkie siły polityczne opozycyjne wobec rządzących Demokratów. Organ partii socjalistycznej "Zëri i popullit" podawał ponad 200 incydentów, w których opozycyjni kandydaci byli bici lub zastraszani przed wyborami. Już w dniu wyborów przedstawiciele opozycji sygnalizowali szereg nieprawidłowości, towarzyszących wyborom (redukcję liczby obserwatorów w komisjach wyborczych, wielokrotne głosowanie przez te same osoby, nachalne namawianie do głosowania na partię rządzącą). Od dnia wyborów rozpoczęła się seria demonstracji, organizowanych przez Socjalistyczną Partię Albanii, domagającą się anulowania wyników i rozpisania wyborów na nowo. 27 maja 1996 odbył się wiec protestacyjny w Tiranie, który władze uznały za nielegalny i użyły siły przeciwko demonstrującym. Obserwatorzy wyborów byli podzieleni w swoich opiniach, tylko Human Rights Watch przedstawiła jednoznacznie negatywną opinię o albańskich wyborach. 30 maja OBWE wezwała władze Albanii do powtórzenia wyborów w niektórych okręgach. 2 czerwca 1996 odbyła się druga runda wyborów, którą partie opozycyjne zbojkotowały. Pod presją OBWE władze zgodziły się na powtórzenie wyborów w 17 okręgach, w których doszło do nieprawidłowości. Trzecia tura wyborów odbyła się 16 czerwca – także i tym razem opozycja zbojkotowała wybory. Parlament wyłoniony w wyborach 1996 przetrwał niespełna rok. Upadek piramid finansowych i destabilizacja państwa, do której doszło wiosną 1997 spowodowały rozwiązanie parlamentu w dniu 16 maja i rozpisanie przedterminowych wyborów.