De nervositeit van de autoriteiten was echter bepaald niet minder geworden. Het wantrouwen tegenover met name de Lakota Sioux bleef en culmineerde uiteindelijk in het bloedbad bij Wounded Knee op 29 december 1890. Een aanvoerder van de Sioux, Big Foot, werd aangehouden terwijl hij op weg was naar een conferentie met andere Sioux leiders. Hij en zijn stamgenoten werden gedwongen hun wapens in te leveren en zetten daartoe hun kamp op bij het riviertje Wounded Knee. Toen er onenigheid ontstond over het inleveren van de wapens openden soldaten het vuur. Hun Hotchkiss kanonnen hadden zij al rond het indianenkamp opgesteld. Na afloop bleken 25 Amerikaanse soldaten te zijn gedood - veelal door de kanonnen die aan de overkant van het kamp opgesteld waren. Aan indiaanse zijde waren 391 doden te betreuren; vooral vrouwen en kinderen. Hierna gaf Kicking Bear zich over aan generaal N.A. Miles, waarmee zijn verspreiding van de Ghost Dance voorbij was. De slachting bij Wounded Knee leidde overigens tot zoveel verontwaardiging, mede dankzij berichtgeving erover door indiaanse activisten zoals Susette LaFlesche, dat er maatregelen werden genomen om de levensomstandigheden van de indianen in de reservaten te verbeteren.