Poparcie przez przywódców Rumunii reform praskiej wiosny Alexandera Dubčeka spotęgowało wizerunek Ceaușescu jako narodowego i niezależnego przywódcy komunistycznego. Już w 1967 roku Rumunia podjęła szereg działań zagranicznych źle ocenionych w ZSRR – nawiązała relacje dyplomatyczne z RFN i nie zerwała relacji z Izraelem po wojnie sześciodniowej. Działania Rumunii zostały natomiast dobrze odebrane na Zachodzie, co w połączeniu z głośną wizytą rumuńskiego przywódcy u Charles'a de Gaulle'a we Francji w maju 1968 roku przyniosło Rumunii wsparcie USA i innych państw zachodnich. W 1969 i 1975 Rumunię odwiedzili nawet amerykańscy prezydenci (kolejno Richard Nixon i Gerald Ford), a w międzyczasie Ceaușescu odbył szereg wizyt do stolic bloku zachodniego.