W &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20narciarstwie%20alpejskim%20kobiet%201994/1995"&gt;sezonie 1994/1995&lt;/a&gt; dziewięć razy stanęła na podium zawodów Pucharu Świata, jednak tylko dwukrotnie na najwyższym stopniu: 11 grudnia 1994 roku w Lake Louise i 19 marca 1995 roku w Bormio wygrywała supergiganta. W tej samej konkurencji w najlepszej trójce plasowała się jeszcze dwa razy, a w zjeździe dokonała tego pięciokrotnie. Ostatecznie w klasyfikacji supergiganta zdobyła Małą Kryształową Kulę, a w zjeździe była trzecia za Picabo Street i jej rodaczką, Hilary Lindh. W klasyfikacji generalnej zajęła tym razem drugie miejsce, zaledwie sześć punktów za Szwajcarką Vreni Schneider. W &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20narciarstwie%20alpejskim%20kobiet%201995/1996"&gt;sezonie 1995/1996&lt;/a&gt; została pierwszą od 20 lat niemiecką zawodniczką, która zwyciężyła w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata (w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20narciarstwie%20alpejskim%20kobiet%201975/1976"&gt;sezonie 1975/1976&lt;/a&gt; najlepsza była Rosi Mittermaier). Na podium stawała trzynaście razy, w tym siedmiokrotnie zwyciężając: 5 grudnia w Sankt Anton i 3 lutego w Val d'Isère wygrywała zjazd, 6 stycznia w Mariborze i 9 marca w Kvitfjell, była najlepsza w gigancie, a 13 stycznia w Garmisch-Partenkirchen oraz 2 i 4 lutego 1996 roku w Val d'Isère zwyciężała w supergigancie. Wyniki te dały jej czwarte z rzędu zwycięstwo w klasyfikacji supergiganta oraz drugie miejsca w klasyfikacjach zjazdu i giganta. Z mistrzostw świata w Siera Nevada w 1996 roku wróciła ze srebrnym medalem zdobytym w zjeździe. W zawodach tych wyprzedziła ją tylko Picabo Street, a trzecia była Hilary Lindh. Niemka była też piąta w gigancie i kombinacji.