W momencie wybuchu I wojny światowej, pod koniec lipca 1914, „Habsburg” służył jako okręt flagowy III Dywizjonu Pancerników austro-węgierskiej floty, pod dowództwem komandora Miklósa Horthy’ego. W Dywizjonie tym służyły również „Babenberg” i „Árpád”. Następnie pancerniki typu "Habsburg" zostały przeniesione do IV Dywizjonu po tym, jak do służby weszły pancerniki typu "Tegetthoff". Mniej więcej w tym samym czasie trzy okręty oraz reszta austro-węgierskiej floty zostały zmobilizowane w celu osłony ucieczki SMS „Goeben” i SMS „Breslau”. Te dwa niemieckie okręty stacjonowały na Morzu Śródziemnym i próbowały wyrwać się z Mesyny, która była blokowana przez brytyjskie okręty. Po tym jak niemieckim okrętom udało się zmylić pogoń i przedostać do Turcji, flota została odwołana. W tym czasie austro-węgierskie okręty były mniej więcej na wysokości Brindisi na południu Włoch. Kiedy Włochy dołączyły do wojny po stronie Francji i Anglii, austro-węgierska marynarka ostrzelała kilka włoskich instalacji; pancerniki typu "Habsburg" wzięły udział w bombardowaniu Ankony w 1915 roku. Później pancerniki typu "Habsburg" zostały wycofane ze służby liniowej i przez resztę wojny służyły jako okręty obrony wybrzeża. Ich załogi zostały przeniesione na nowe U-Booty i do lotnictwa. W roku 1918 „Árpád” i „Habsburg” zostały z powrotem wprowadzone do służby jako okręty treningowe. Po zakończeniu wojny, okręty przekazano Wielkiej Brytanii jako pryzy, a następnie zostały sprzedane i zezłomowane we Włoszech w 1921 roku.