Ο παππούς του, Ιάκωβος Β' της Αγγλίας και Ιρλανδίας και Ζ' της Σκωτίας, κυβέρνησε τις χώρες αυτές από το 1685 έως το 1688. Καθαιρέθηκε όταν η Βουλή κάλεσε τον Ολλανδό Προτεστάντη Γουλιέλμο Γ' και τη σύζυγό του, Πριγκίπισσα Μαρία, μεγαλύτερη κόρη του Ιακώβου, να τον αντικαταστήσουν κατά την "Ένδοξη" Επανάσταση του 1688. Πολλοί Προτεστάντες, καθώς και ένας αριθμός επιφανών βουλευτών, ανησυχούσαν μήπως ο Βασιλιάς είχε στόχο να επαναφέρει το Καθολικό δόγμα στην Αγγλία. Από την εξορία του Ιακώβου και έπειτα ο Αγώνας των Ιακωβιτών είχε ως στόχο να επανατοποθετήσει τους Στιούαρτ στους θρόνους της Αγγλίας και της Σκωτίας, οι οποίοι είχαν ενωθεί επί Ιακώβου ΣΤ' και Α' το 1603, ενώ οι δύο βουλές ενώθηκαν με τις Πράξεις της Ένωσης το 1707 και δημιουργήθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας. Ο Κάρολος Εδουάρδος Στιούαρτ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιδίωξη αυτού του στόχου.