Tijdens de aanval op Rusland in 1941 realiseerden de Roemenen dat ze gebrek hadden aan effectieve antitankwapens. Omdat Duitsland zijn eigen materieel zelf hard nodig had, waren de Duitsers niet in staat om de Roemenen ook te voorzien van het benodigde materieel. Tijdens de gehele oorlog zijn er enkel verschillende Pz.Kpfw. III en IV geleverd en enkele andere voertuigen. Maarschalk Antonescu was van mening dat er een lokale productie opgezet moest worden van een tank welke vergelijkbaar zou kunnen zijn met de Russische T-34 middelzware tank. De Roemeense industrie had daar niet genoeg capaciteit voor en daarnaast was er een gebrek aan grondstoffen. Aan het einde van 1942 was er echter wel genoeg oorlogsbuit, waaronder 175 tanks en 154 stuks artilleriegeschut. Met dit materieel tot zijn beschikking werd luitenant-kolonel Constantin Ghiulai bevolen om een zelfrijdend antitankkanon te ontwikkelen.