Tematy tekstów zostały Bocheńskiemu "zadane przez innych ludzi" albo narzucone przez wypadki. Bocheński nazywa je ćwiczeniami europejskimi. Pierwszym ćwiczeniem jest przemówienie z maja 1988 roku na międzynarodowej konferencji "Sen o Europie" w Berlinie Zachodnim, zorganizowanej przez tamtejszych pisarzy jeszcze w warunkach podziału na blok wschodni i zachodni. Innym ćwiczeniem europejskim jest relacja z wojny w byłej Jugosławii, gdzie Bocheński był i opowiada o wypadkach jako naoczny świadek. Kolejny ważny temat: wojna w Czeczenii. Tu autor opisuje wydarzenia, które zna tylko z przekazów telewizyjnych, radiowych, bądź z ust świadków. Końcowym ćwiczeniem jest wejście Polski do Unii Europejskiej. W tym miejscu autor analizuje m.in. co oznacza pojęcie "pisarz europejski". Wszystkie te ćwiczenia są pozszywane tzw. nitkami, czyli opowieściami Bocheńskiego o remoncie własnego mieszkania; remont mieszkania jest alegorią polskiej transformacji. W tym wątku pojawiają się autentyczne dialogi między autorem i jego żoną.