Larangan udara banyak memainkan peranan penting di dalam konflik sejak Perang Dunia II. Ia telah digunakan secara ekstensif di dalam konflik yang melibatkan Amerika Syarikat di Korea, Vietnam, Iraq dan Serbia, selain perang di antara Israel dengan negara-negara Arab di Timur Tengah. Sekali lagi, perbezaan keadaan tempatan dan kekangan politik membawa kesan yang amat besar bagaimana larangan udara dilaksanakan dan tahap kejayaannya. Sebagai contoh di Vietnam, kempen larangan udara strategik yang dikenali sebagai Operasi Rolling Thunder (1965–1968) merupakan kegagalan yang terburuk. Permukaan bumi dengan hutal tebal, perisikan lemah ke atas pergerakkan musuh dan kekangan politik ke atas sasaran menjadikan usaha-usaha larangan udara oleh Amerika Syarikat adalah sia-sia. Pengaliran bekalan dan bantuan daripada Vietnam Utara kepada unit-unit mereka di Vietnam Selatan tidak terjejas teruk. Sebaliknya, usaha-usaha larangan udara Pasukan Bersekutu di dalam Perang Teluk pada 1991 telah membawa kejayaan besar dalam memisahkan barisan hadapan unit-unit Iraq daripada pangkalan-pangkalan mereka di belakang. Perisikan, yang diperolehi daripada penderia-penderia udara dan angkasa, telah memberi gambaran jelas kedudukan-kedudukan musuh, dan persekitaran padang pasir yang terbuka telah membantu dalam operasi larangan udara.