Po wybuchu I wojny światowej, 12 sierpnia 1914 powołany do służby czynnej. 21 sierpnia została sformowana Armia Lotaryńska składająca się z 7 dywizji rezerwowych, w celu zabezpieczenia prawego skrzydła wojsk francusko-angielskich, której dowództwo powierzono gen. Maunoury. Po przegranej przez armię francuską bitwie granicznej, wobec ofensywy armii niemieckiej na Paryż (zgodnie z Planem Schlieffena), 7 Armię rozformowano, a gen. Maunoury powierzono dowodzenie 6 Armią, która miała być rozwinięta w rejonie Amiens do 2 września. 30 sierpnia głównodowodzący armią francuską gen. Joseph Joffre skierował 6 Armię do obrony Paryża. 5 września 6 Armia rozpoczęła przegrupowanie na północny wschód od Paryża w celu zajęcia pozycji wyjściowych nad rzeką Ourcq. W czasie marszu była niespodziewanie zaatakowana przez 4 Korpus Rezerwowy (niemiecki), zatrzymana i odrzucona. We wrześniu dowodzona przez gen. J. Maunoury 6 Armia walczyła w bitwie nad Marną. Z powodzenie przekroczyła i w walkach osiągnęła zachodni brzeg rzeki Ourcq. W rejon walk 6 Armii były przerzucone siły 1 Armii niemieckiej, jednak zostały one zatrzymane przez 6 Armię i Armię brytyjską. 10 września 1 Armia niemiecka rozpoczęła wycofanie. Armia gen. Maunoury przyczyniła się w dużym stopniu do zwycięstwa w bitwie nad Marną. W dniach 13-15 września gen. Maunoury prowadził dalej natarcie w celu otoczenia prawego skrzydła 1 Armii niemieckiej, jednak natarcie francuskie zostało zatrzymane nad rzeką Aisne. W 1915 został ciężko ranny i zmuszony był przekazać dowództwo 6 Armii.