W październiku 1942 był świadkiem wymordowania przez Einsatzgruppen żydowskiej społeczności Dubna na Wołyniu. Pod wpływem tych wydarzeń stał się przeciwnikiem Adolfa Hitlera, którego - razem m.in. z Stauffenbergiem - próbował zamordować w grudniu 1943, ale zamach nie doszedł do skutku. Wkrótce potem, 30 stycznia 1944 w wyniku ran odniesionych w walce na froncie wschodnim, stracił nogę. Przebywał w szpitalu podczas zamachu w Wilczym Szańcu, dzięki czemu jako jeden z nielicznych konspiratorów przeżył wojnę.