Джон Бургойн з'яўляецца найбольш вядомым за яго ролю ў амерыканскай вайны за незалежнасць. Ён распрацаваў схему ўварвання і быў прызначаны камандаваць войскамі, якія б рухаючыся з поўдзеня ад Канады да адкалолі Новую Англію ад асноўных сілаў паўстання і ў канчатковым выніку задушыць паўстанне. Бургойн выйшаў з Канады, але яго павольны рух дазволіў амерыканцам сканцэнтраваць свае сілы для адпору. Замест таго, каб рушыць да яго на дапамогу ў адпаведнасці з агульным планам, брытанская армія ў Нью-Ёрку рушыла на поўдзень, каб захапіць Філадэльфію. Акружаны Бургойн даў два невялікіх боя каля Саратогі, каб вырвацца з акружэння. Злоўлены ў пастку праўзыходнымі сіламі амерыканскіх войскаў і не бачачы ніякай надзеі, Бургойн здаў ўсю сваю армію (6200 чалавек) на 17 кастрычніка 1777 года. Капітуляцыя Бургойна па заяве гісторык Эдмунда Моргана "была вялікім паваротным момантам вайны, таму што яна выйграла для амерыканцаў знешнюю дапамогу, якая была апошнім элементам неабходным для перамогі". Бургойн і яго афіцэры вярнуліся ў Англію, тады як радавыя сталі ваеннапалоннымі. Бургойн трапіў пад вострую крытыку, калі ён вярнуўся ў Лондан, і ўжо ніколі не прымаў актыўнага камандвання.