Artur Benni wyemigrował do Szwajcarii i tam rozpoczął pracę dziennikarską jako korespondent angielskiej gazety „Fortnightly Review”. Na łamach prasy wypowiedział surowe opinie o państwie carskim i uznał, że społeczeństwo rosyjskie dojrzało już do rewolucji socjalistycznej. Benni był zdeklarowanym zwolennikiem zjednoczenia Włoch; tak w artykułach prasowych, jak w działalności politycznej opowiadał się po stronie Giuseppe Garibaldiego (1807–1882), stopniowo stając się jego bliskim współpracownikiem. W 1866 tuż po wybuchu wojny austriacko-włoskiej wstąpił ochotniczo do armii i walczył pod rozkazami Garibaldiego. Brał udział w krwawej bitwie pod Custozą (24 czerwca 1866). Jako korespondent brytyjski uczestniczył też w bitwie pod Mentaną (3 listopada 1867), w której Garibaldczycy ulegli armii papieskiej, wspomaganej przez francuski korpus ekspedycyjny wysłany przez cesarza Napoleona III na pomoc Państwu Kościelnemu. W bitwie tej Benni, przebywający stale w obozie Garibaldczyków, dowodził (na rozkaz Menotti Garibaldiego) 9 pułkiem piechoty i w trakcie działań wojennych został ugodzony pociskiem w prawą dłoń. Z powodu upływu krwi stracił przytomność na polu bitwy i został wzięty do niewoli.