อะเลคเซย์หมดสติและจมอยู่ในอาการโคม่า เมื่อเขาฟื้นขึ้นมาก็พบว่า นาตาชาหายตัวไปและกองทัพเยอรมันได้ประชิดประตูกรุงมอสโกแล้ว ในเมืองหลวง สตาลินวางแผนป้องกันเมือง โดยอธิบายกับเกออร์กี จูคอฟ ที่กำลังเสียขวัญให้เข้าใจวิธีปรับใช้กองกำลังของเขา อะเลคเซย์อาสาเข้าร่วมกองทัพแดง ได้เดินสวนสนามในจัตุรัสแดงและได้ต่อสู้ในยุทธการที่มอสโก ส่วนในกรุงเบอร์ลิน หลังจากได้รับการสนับสนุนจากพันธมิตรอย่างตุรกี นครรัฐวาติกัน โรมาเนีย และญี่ปุ่น และเห็นขบวนทาสแรงงานชาวโซเวียต (ซึ่งนาตาชาก็อยู่ในหมู่พวกเขาด้วย) อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ก็รู้สึกหัวเสียที่ได้ยินว่ากรุงมอสโกยังไม่แตก เขาปลดวัลเทอร์ ฟ็อน เบราคิทช์ ออกจากตำแหน่งและเสนอตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพแก่แกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท แต่ฟ็อน รุนท์ชเต็ท ปฏิเสธโดยกล่าวว่า สตาลินเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่และเยอรมนีจะเป็นผู้แพ้แน่นอน จากนั้นฮิตเลอร์ได้สั่งโจมตีนครสตาลินกราด ในขณะเดียวกัน แฮร์มัน เกอริง ได้เจรจาต่อรองกับนายทุนชาวบริเตนชื่อเบดสโตนซึ่งคอยสนับสนุนวัตถุดิบที่จำเป็นแก่เยอรมนี หลังจากสหภาพโซเวียตมีชัยที่นครสตาลินกราด วาซีลี ชุยคอฟ กล่าวกับอีวานอฟว่า สตาลินอยู่เคียงข้างกองทัพแดงเสมอ จากนั้นส่วนเนื้อเรื่องได้ข้ามไปยังการประชุมยัลตา ที่ซึ่งสตาลินและพันธมิตรตะวันตกได้อภิปรายเกี่ยวกับอนาคตของสงคราม วินสตัน เชอร์ชิลล์ พยายามขัดขวางไม่ให้กองทัพโซเวียตเข้าสู่กรุงเบอร์ลินและเกือบจะโน้มน้าวแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ให้ยอมรับแผนของเขาได้สำเร็จ สงครามยังคงรุกคืบสู่กรุงมอสโก โดยอะเลคเซย์อยู่ท่ามกลางสมรภูมิและนาตาชาถูกจับอยู่ในค่ายกักกัน