Пасля вайны займаў пост пратэктара Таварыства ўвекавечання памяці герояў. У 1925 годзе стаў канцлерам Ваеннага ордэна Марыі-Тэрэзіі. У 1930-я гады выступаў супраць аншлюсу. Памёр 8 студзеня 1941 года праз некалькі дзён пасля смерці жонкі, быў пахаваны на могілках Вілтэн ў Інсбруку. Вермахт не стаў аказваць яму вайсковых ушанаванняў.