De zusters runden een meisjeskostschool, die voortdurend moest concurreren met die van de plaatselijke grauwzusters. Omdat ze aanvankelijk het Nederlands niet voldoende beheersten, kregen ze assistentie van een Vlaamse zuster uit Stokkem. Begin achttiende eeuw werd het klooster begunstigd door Claude-Frédéric t'Serclaes van Tilly, militair gouverneur van Maastricht van 1718 tot 1723. Door zijn milde gaven konden een kapel en een ziekenzaal worden toegevoegd. Een gedenksteen uit 1719 herinnerde hieraan. Deze werd omstreeks 1840 vastgelegd in een tekening door Philippe van Gulpen, maar de steen zelf is waarschijnlijk bij de grote brand van 1866 verloren gegaan. De kapel werd in 1725 ingewijd. Het klooster had door zijn ligging nabij de stadswal meermaals te lijden van belegeringen, achtereenvolgens bij het beleg van 1748, het beleg van 1793 en dat van 1794.