1926 இல் அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தில் நுழைவதற்கு முன் கோஷ் பகத்சிங்கையும் பதுகேஷ்வர் தத்தையும் சந்தித்தார். இந்துசுதான் சோசலிசக் குடியரசு அமைப்பின் உறுப்பினராக இருந்தார். 1929 இல் இலாகூர் சதி வழக்கு விசாரணைக்குப் பிறகு இவர் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். ஆனால் ஆதாரங்கள் இல்லாததால் விடுவிக்கப்பட்டார். 1931 இல் மீண்டும் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். சிறையில் சீனிவாஸ் சர்தேசாயுடன் தொடர்பு கொண்டார். விடுதலையான பிறகு இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியில் சேர்ந்தார். 1934 இல், இவர் கட்சியின் மத்திய குழுவுக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டா. மேலும், 1936 இல் அதன் அரசியல் பணியகத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1938ஆம் ஆண்டில், கோஷ் கட்சியின் அடையாள பத்திரிக்கையான "நேஷனல் பிரண்ட்டின்" ஆசிரியர் குழுவில் உறுப்பினரானார். 1951 முதல் 1962 இல் தான் இறக்கும் வரை கட்சியின் பொதுச் செயலாளராக இருந்தார். இவர் 1962 ல் இந்திய சீனப் போரின் போது கட்சிக்கு தலைமை தாங்கினார். சீன மக்கள் குடியரசுக்கு பதிலாக இந்தியாவின் நிலைப்பாட்டை ஆதரித்தார். இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியிலிருந்து இந்தியப் பொதுவுடமைக் கட்சி (மார்க்சிஸ்ட்) பிளவுபடுவதற்கு முன்பு இவர் மையப் பிரிவின் முக்கிய நபராக இருந்தார்.