Oddział uczestniczył w składzie Czechosłowackiego Batalionu Piechoty w tzw. 1 Kubańskim Marszu Lodowym. Dowodził nim praporszczik Bogdan N. Jacew. 21 lutego oddział przeszedł swój chrzest bojowy podczas walki o wieś Lieżanka na granicy Obwodu Dońskiego i Kubańskiego. 9 marca uczestniczył w boju pod Filippowskim Chutorem jako kompania Pułku Korniłowskiego, wykazując dużą odwagę. Następnie brał udział w operacji pod Jekaterynodarem, osłaniając oddziały atakujące miasto od strony stanicy Marininskaja. Do lata 1918 r. liczebność Oddziału wzrosła do ok. 100 żołnierzy. Po poniesieniu dużych strat w licznych walkach, został on przeniesiony na odpoczynek do Noworosyjska, potem do Taganroga, a na koniec do Wołnowachy. W tym czasie na jego czele stał sztabskapitan Piacco, którego wkrótce zastąpił ppor. Aleksandr E. Brojakowski. Tam powrócili do walki. Oddział został wówczas przekształcony w Samodzielny Batalion Karpacko-Rosyjski pod dowództwem kpt. Uskowa. Wobec przygniatającej przewagi wojsk bolszewickich na statkach został przetransportowany na Krym do Kerczu. Stamtąd, po ciężkich walkach, powrócił do Taganroga, gdzie dowództwo objął płk Pisarienko.