Την περίοδο εκείνη η σχετική οικονομική και στρατιωτική θέση των άλλων δυνάμεων επιβεβαίωνε πλήρως το διπολικό χαρακτήρα του διεθνούς συστήματος. Το 1951 ακόμα, μεσούντος του πολέμου της Κορέας, οι αμυντικές δαπάνες Βρετανίας, Γαλλίας και Ιταλίας μαζί ήταν λιγότερες από το ένα πέμπτο των ΗΠΑ και από το ένα τρίτο της ΕΣΣΔ, ενώ το στρατιωτικό προσωπικό τους ήταν το ήμισυ του αμερικανικού και το ένα τρίτο του σοβιετικού. Οι παλιές μεγάλες δυνάμεις, Βρετανία και Γαλλία, συνειδητοποίησαν οριστικά το 1956 με την κρίση του Σουέζ, ακολουθώντας πια διαφορετικό δρόμο η κάθε μια, ότι χωρίς τη συναίνεση των υπερδυνάμεων δεν ήταν δυνατή η αυτόνομη προβολή ισχύος στο διεθνές σύστημα.