Syn Henryka i Kazimiery z Szaynów. Od 1928 studia w ramach Seminarium Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wykładowca w Wyższym Studium Handlowym w Krakowie. Przed wyborami do Rady Miasta Krakowa z 1938 został członkiem komitetu Polskiego Bloku Katolickiego. Po agresji III Rzeszy na Polskę od 5 września 1939 w Wojsku Polskim, po agresji ZSRR na uchodźstwie, w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Kierownik Wydziału Politycznego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Rządzie RP na uchodźstwie. Po układzie Sikorski-Majski attaché w Ambasadzie RP w Kujbyszewie, nadzorował delegatury terenowe ambasady w ZSRR, zbierał materiały dotyczące oficerów zaginionych w 1940, ofiar zbrodni katyńskiej. Autor pierwszego raportu w tym zakresie. Wydalony z ZSRR jako "persona non grata" w 1942 wraz z częścią personelu ambasady i jej delegatów okręgowych.