Μετά τον τερματισμό του πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής και τη συνθήκη της Ουτρέχτης η Ισπανία είχε αναγκαστεί να παραδόσει το σύνολο των ευρωπαϊκών της κτήσεων και να παραχωρήσει εμπορικά προνόμια στη Μεγάλη Βρετανία. Έχοντας υποστεί και στο εσωτερικό της πολλές καταστροφές από τις παρατεταμένες συγκρούσεις μεταξύ των οπαδών των Βουρβόνων και των Αψβούργων, η κατάσταση της ήταν οικτρή. Σε μια προσπάθεια της νέας κυβέρνησης, του βασιλιά Φιλίππου Ε' να ανορθώσει την ισπανική ισχύ, εισήχθησαν διάφορες μεταρρυθμίσεις. Έτσι αρχικά ενισχύθηκε ο συγκεντρωτισμός της διοίκησης με την κατάργηση των παλαιών προνομίων που απελάμβαναν διάφορες περιοχές του ισπανικού στέμματος, αφαιρέθηκαν αρμοδιότητες από τα Κορτέζ, την Εκκλησία και τις διάφορες συντεχνίες. Όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις προέρχονταν από τη Γαλλία και επιδίωκαν την εισαγωγή των γαλλικών προτύπων διοίκησης στην Ισπανία. Αργότερα εισήχθησαν και νεές μεταρρυθμίσεις, όπως η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων, η ενίσχυση και η προστασία της τοπικής οικονομίας από τον ξένο ανταγωνισμό. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές αφορούσαν μόνο την Ισπανία και όχι τις αποικίες, οι οποίες θεωρούντο απλώς πηγές πολυτίμων μετάλλων.