Urodzona w Kalkucie w 1942, Gayatri Chakravorty należy do pierwszego pokolenia intelektualistów od czasu odzyskania przez Indie niepodległości. Po zdobyciu dyplomu na Uniwersytecie w Kalkucie w 1959 r. wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuowała studia na Uniwersytecie Cornell i na Uniwersytecie w Iowa; na tym ostatnim złożyła doktorat na podstawie pracy o poezji Yeatsa, napisanej pod kierunkiem Paula de Mana. W 1967 r. rozpoczęła prace nad przekładem dzieła Jacques’a Derridy "De la Grammatologie" (książka ukazała się w 1976 roku). Jako członek Subaltern Studies Collective zajmowała się krytyką imperializmu i dziedzictwa kolonializmu, podejmowaną w studiach historycznych i tekstach krytcznoliterackich. Jako owoc tych zainteresowań powstał najbardziej znany esej Spivak, "Can the Subaltern speak", w którym podejmuje ona dyskusję z Subaltern Studies Collective i porusza kwestię możliwości wypowiedzenia się tytułowego Subalterna w sposób dostępny intelektualist(k)om z Pierwszego Świata; przedstawia również swoją wizję obowiązków, jakie na tych ostatnich w związku z tym spoczywają. Wydawane kolejno książki i eseje poświęcone krytyce postkolonialnej (prowadzonej z punktu widzenia marksistki, feministki i dekonstrukcjonistki w jednej osobie, co Spivak chętnie podkreśla) uczyniły z niej jedną z najbardziej znanych autorek tworzących w ramach tej perspektywy. Po 11 września 2001 zajęła się problematyką terroru. Od marca 2007 roku jest profesorem na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku. W 2012 została odznaczona Nagrodą Kioto w dziedzinie sztuki i filozofii.