Jako książę znajdował się pod wpływem Franków i był zobowiązany płacić im doroczną daninę (kilkaset krów, koni lub świń), wystawiać oddział do udziału w wyprawach wojennych oraz oddawać zakładników. Podczas konfliktu Dagoberta I z państwem Samona wystąpił jednak przeciw Frankom. Być może nastąpiło to jeszcze przed bitwą pod Wogastisburgiem, w której mogły uczestniczyć jego wojska. Później wysyłał wojska do najazdów na Turyngię. Odparł również odwetowy najazd Sasów. W 641 został zaproszony na rozmowy pokojowe przez księcia Turyngii, Randulfa, i zawarł z nim sojusz, kończąc walki z państwem Franków.