Οι κόμητες της Νιμ έγιναν κληρονομικοί μετά τον Καρλομάγνο (748-814), σε εκείνα τα δύσκολα χρόνια, που οι Νορμανδοί άρχισαν τις αιφνιδιαστικές τους επιθέσεις λεηλατώντας πρώτα τα παράλια και στη συνέχεια, μέσω των ποταμών φθάνοντας και στην περιοχή της Νιμ, όπως και σε πολλές άλλες περιοχές, κάνοντας όλη τη Δύση να φρικιάσει. Το πρώτο μισό του 10ου αιώνα εμφανίστηκαν και οι Ούγγροι εκεί με τη σειρά τους και με τις επιδρομές τους διέπραξαν τρομακτικές καταστροφές. Όμως, σύντομα, η περιοχή απέκτησε άρχοντες ικανούς να την υπερασπιστούν. Το 956, η κληρονόμος Σεσίλ παντρεύτηκε τον υποκόμη του Αλμπί, και οι απόγονοί τους έγιναν επίσης κύριοι της Μπεζιέ και της Καρκασσόν και ήταν ισχυροί, γνωστοί ως Οίκος των Τρανκαβέλ. Ωστόσο, η υποκομητεία της Νιμ αποκόπηκε από τις κτήσεις των Τρανκαβέλ το 1130, δόθηκε σαν επικαρπία (apanage) στον νεότερο γιο της οικογένειας και πωλήθηκε τον ίδιο αιώνα (1185) στον κόμη της Τουλούζης. Στις αρχές του επόμενου αιώνα, ο Σιμόν ντε Μονφόρ την κατέλαβε κατά τη διάρκεια της Σταυροφορίας των Αλβιγηνών και ο διάδοχός του Αμωρί ΣΤ΄ του Μονφόρ την παρέδωσε στον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας, ο οποίος τελικά την προσάρτησε στο στέμμα της Γαλλίας, όπου και παρέμεινε έκτοτε.