De grond werd in 1754 uitgegeven door Wigbold Crommelin, de toenmalige gouverneur van Suriname aan Hendrik Nicolaas Herbert. Hij noemde de plantage naar zijn echtgenote Susanna Nepveu, de zuster van Jan Nepveu. Na het overlijden van Herbert hertrouwde zij met Johan Philip Hendrik Mutzelius. Naar hem wordt de plantage in het Sranantongo Moeseersi genoemd.Deze sloot een hypotheek af bij het negotiatiefonds van weduwe De Ruijter en Adriaan Floris Raap. Omdat hij deze hypotheek niet kon afbetalen kwam de plantage in handen van het fonds. Dit fonds kocht rond 1790 een aantal percelen aan de overzijde van de rivier die eigenlijk waren uitgegeven ten bate van de voedselvoorziening van Paramaribo. De stad had in die tijd namelijk een ernstig tekort aan voedsel door de Engelse blokkade gedurende de Vierde Engels-Nederlandse Oorlog. Deze koffieplantage werd het Land van Suzanna’s Daal genoemd. Later werd dit een onderdeel van de buurplantage De Morgenstond en omgezet naar een cacaoplantage. Na 1970 treedt er steeds meer verstedelijking op en wordt de plantage een wijk van Paramaribo.