Od listopada 1918 w odrodzonym Wojsku Polskim. W szeregach 1 pułku ułanów wziął udział w wojnie z bolszewikami. Po wojnie zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. Służbę kontynuował w macierzystym 1 pułku Ułanów Krechowieckich na stanowisku dowódcy szwadronu. Awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku. W latach 1927–1929 był m.in. dowódcą szwadronu zapasowego 1 pułku ułanów. W 1929 roku został przeniesiony do 20 pułku ułanów w Rzeszowie na stanowisko kwatermistrza. Z dniem 1 kwietnia 1930 roku został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy 20 pułku ułanów im. Króla Jana III Sobieskiego. 14 grudnia 1931 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W kwietniu 1934 roku został mianowany dowódcą 3 pułku szwoleżerów w Suwałkach. Na pułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.