Tijdens de Duitse bevrijdingsoorlog streed hij met zijn brigade "Hessen-Homburg" in de Slag bij Großbeeren, de Slag bij Dennewitz en de Slag bij Leipzig. Tijdens deze veldslag bestormde hij met zijn troepen de Grimmasche Poort, waarbij hij gewond raakte. Voorts was hij van de partij bij de belegeringen van Luxemburg, Thionville en Mézières. Voor zijn deelname aan het Beleg van Mézières kreeg hij het IJzeren Kruis 2e Klasse. Op 21 oktober 1813 kwam hij aan het hoofd van de 3e Brigade in het 3e Legerkorps en kreeg hij de rang van luitenant-generaal. Op 27 december 1813 volgde zijn benoeming tot bevelhebber van de landmacht tussen de Elbe en de Rijn, op 29 januari 1814 werd hij commandant van de belegeringstroepen bij Wesel. Voor zijn deelname aan de Slag bij Leipzig werd hij op 12 december 1814 onderscheiden met de Orde van Maria Theresia en na het Verdrag van Parijs werd hij op 15 april 1815 benoemd tot gouverneur van de Vesting Luxemburg. Tijdens de Zevende Coalitieoorlog in 1815 vocht hij opnieuw in het Pruisische leger, zo commandeerde hij op 2 juli 1815 de artillerieaanval op de Vesting van Longwy en leidde hij daarna van 11 augustus tot de wapenstilstand van 8 september de belegering van deze vesting.