وی به سختی ریاست کمیساریا را پذیرفت، او در اولین سال شروع کار کمیساریای عالی مجبور به رسیدگی به بحران ناشی از نسل‌کشی در رواندا شد. سال‌های او به عنوان کمیساریای عالی، توأم با تلاش مستمر برای نشان دادن برنامهٔ حقوق بشر سازمان ملل متحد بود. به این منظور، او دفاتر حقوق بشر را در تمام مناطق جهان باز کرد و به‌طور گسترده به نقاط مختلف جهان سفر کرد تا همکاری رهبران سراسر جهان را جلب نماید. او بر این باور بود که مرکز سابق حقوق بشر بایستی از یک دبیرخانه غیرفعال تبدیل به یک مرکز خوب فعال با دبیرخانه تخصصی و کارمندان مجرب برای انجام پروژه‌های این سازمان در سراسر جهان باشد. تحت رهبری او می‌بایستی ظرفیت عملیاتی کمیساریای عالی مشابه دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان توسعه می‌یافت.