Het Ottomaanse Rijk hield Bosnië tot 1878 in zijn bezit. Al in 1878 bepaalde het Congres van Berlijn echter dat Bosnië en Herzegovina door Oostenrijk-Hongarije zou worden bestuurd. De formele annexatie volgde in oktober 1908. Onder het Oostenrijkse bestuur europeaniseerde de regio. Bosnië behoorde vanaf 1918 tot het Koninkrijk van Serven, Kroaten en Slovenen, dat in 1929 zijn naam veranderde in Koninkrijk Joegoslavië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Bosnië ingenomen en onderdeel geworden van de fascistische marionettenstaat Onafhankelijke Staat Kroatië. Na de oorlog werd het een onderdeel van de federale republiek Joegoslavië. Begin 1992 viel Joegoslavië uiteen en werd Bosnië en Herzegovina ook onafhankelijk. De Bosnische Serviërs verzetten zich hiertegen en begonnen in maart 1992 aanvallen op verschillende Bosnische steden, met name in Oost-Bosnië dat aan Servië grenst: Bijeljina, Zvornik, Foča, Visegrád, Bratunac en de hoofdstad Sarajevo. Prijedor, Sanski Most, Kozarac, Ključ en andere steden in Noord-Bosnië volgden in mei 1992. Dit was het begin van de Bosnische Oorlog. Gedurende de oorlog werd de etnische kaart van Bosnië door de etnische zuiveringen en massamoorden, met name op Bosniakken, drastisch veranderd. De grootste massamoord in Europa na de Tweede Wereldoorlog vond plaats aan het eind van de oorlog in Srebrenica in juli 1995.