Pierwotny kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny istniał w tym miejscu od 1155 roku. Zbudował go, razem z przyległym klasztorem i szpitalem, zakon Crociferi. Po pożarach w 1214 i 1514 roku kościół został przebudowany, a w 1657 roku kupiony przez jezuitów, po tym jak Crociferi zostali rozwiązani z powodu zepsucia moralnego. Jezuici z kolei zostali w 1606 roku usunięci ze swego kościoła i szkoły Santa Maria dell'Umiltà w Dorsoduro. Pozwolono im na powrót, ponieważ Wenecja potrzebowała pieniędzy po wojnie z Kandią. Uzyskali oni jednak lokalizację peryferyjną, ponieważ nigdy nie byli popularni w Wenecji. Pieniędzy na budowę kościoła dostarczyła rodzina Manin, pochodząca z Friuli, wpisana do Złotej Księgi weneckiej szlachty dzięki znaczącej donacji na pokrycie kosztów wojny z Kandią. W 1710 roku Maninowie nabyli prawo do pochówku pod ołtarzem, co według starożytnej tradycji weneckiej szlachty oznaczało prawo do zbudowania kaplicy mającej służyć jako rodzinny grobowiec.