De conventie van Simla was geïnitieerd door alle drie de delegaties, maar werd meteen verworpen door Peking vanwege de ontevredenheid met hoe de grens tussen Binnen- en Buiten-Tibet was getrokken. McMahon en de Tibetaanse vertegenwoordigers ondertekenden het document als een bilateraal akkoord met de notitie bijgevoegd, die China alle rechten ontzegde, tenzij het ook zou ondertekenen. De regering van Brits-Indië verwierp het Akkoord van Simla in eerste instantie, als onverenigbaar met de Brits-Russische Conventie. Vanaf het Verdrag van Sint-Petersburg in 1907, waren de Britten niet meer gebonden aan de Russen en ratificeerden ze het akkoord in 1921. Tibet, niettemin, veranderde zijn standpunt over de McMahon-linie in de tweede helft van de jaren 40.