In 1983 zag het er aanvankelijk wat zorgelijk uit. In maart, tijdens de Europese indoorkampioenschappen in Boedapest, moest Druppers in de halve finale van de 800 m met een dijbeenblessure opgeven. Hij herstelde echter op tijd voor de Nederlandse baankampioenschappen, won in 1.45,33 en wist de ingezette lijn van het jaar ervoor door te trekken met een tweede plaats op zijn specialiteit bij de eerste wereldkampioenschappen atletiek in Helsinki, een initiatief van de toenmalige voorzitter van de IAAF, Adriaan Paulen. In eerste instantie plaatste hij zich maar met moeite voor de finale. Maar in die eindstrijd steeg hij boven zichzelf uit en liep naar het zilver in 1.44,20, opnieuw een verbetering van zijn eigen nationale record. Op grond van deze prestatie werd Rob Druppers in 1983 gekozen tot Sportman van het jaar en koos de KNAU hem tot atleet van het jaar.