W latach 50. XX wieku większość głosicieli została wysłana do łagrów na Syberii. W roku 1954 w łagrze w pobliżu miejscowości Kengir (obecnie Żezkazgan) w środkowym Kazachstanie, wśród około 14 tys. osadzonych, było 80 Świadków z zachodnich republik radzieckich. Kierując się neutralnością odmówili udziału w powstaniu w obozie, dzięki czemu uniknęli śmierci. Świadkowie Jehowy przebywali również w obozie w Karagandzie. W roku 1956 Świadkom Jehowy zesłanym na Syberię pozwolono opuścić teren specjalnych osiedli, a wielu z nich przeniosło się do Kazachstanu. Świadkowie Jehowy zaczęli prowadzić swoje spotkania w środkowej i południowo-wschodniej części kraju (Sätbajew, Karaganda, Bałchasz, Rudnyj i inne miasta). 21 sierpnia 1955 roku w rzece Nura ochrzczono 6 osób, a tydzień później kolejne 12 osób.