De Eerste Kruistocht (1096-1099) was een militaire expeditie, opgezet door het westers christendom om het Heilige Land, dat veroverd was in de moslimverovering van de Levant, terug te krijgen, wat uiteindelijk resulteerde in de herovering van Jeruzalem. In 1095 riep paus Urbanus II ertoe op, als reactie op een verzoek van de Byzantijnse keizer Alexios I Komnenos om westerse vrijwilligers die hem zouden komen bijstaan om de binnenvallende Seltsjoeken af te weren van Anatolië. Een bijkomend doel werd al snel de voornaamste doelstelling: de christelijke herovering van de heilige stad Jeruzalem en het Heilige Land en het bevrijden van de oosterse christenen van de islamitische heerschappij.