13 czerwca 1918 mianowany na głównodowodzącego Armii Czerwonej, utworzonego wówczas przeciw wojskom Korpusu Czechosłowackiego. W nocy 9/10 lipca 1918 w Symbirsku, po otrzymaniu wiadomości o powstaniu lewicowych eserowców w Moskwie stanął na czele zbuntowanych przeciwko władzy bolszewików oddziałów w oparciu o radę symbirską, której przeważali lewicowi eserowcy. Opowiedział się za połączeniem z wojskami Korpusu Czechosłowackiego i wspólną walką z bolszewikami. Zginął w wymianie strzałów podczas próby aresztowania przez bolszewików w budynku rady.