W 2004 roku singel stał się wyrazem poparcia dla Wiktora Juszczenki, dzięki czemu został wybrany na hymn pomarańczowej rewolucji. Kompozycja wygrała krajowe eliminacje eurowizyjne, dzięki czemu reprezentowała Ukrainę, gospodarza 50. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kijowie. Na potrzeby konkursu napisano nowy tekst piosenki, z którego usunięto treści polityczne, a refren piosenki wzbogacono o zwroty w ośmiu wersjach językowych: ukraińskiej, angielskiej, polskiej ("Jest nas wielu, nas nie pokonacie"), niemieckiej ("Alle wir in allem, sind wir nicht zufallen"), francuskiej ("Le people uni serait jamais vaincu"), czeskiej ("V ednote ja nase sila"), hiszpańskiej ("Si estamos juntos, somos invencibles") i rosyjskiej ("Вместе мы едины, мы не победимы"). Tekst piosenki początkowo nawiązywał do rewolucji, po zmianie słów miał mieć wydźwięk bardziej pokojowy, dlatego singiel był określony przez zespół jako „europejska piosenka o pokoju”. W finale Eurowizji piosenka zajęła dwudzieste miejsce z dorobkiem 30 punktów.