Trzykrotnie startował w pojedynczych etapach mistrzostw świata w kolarstwie szosowym: w 1924, 1927 i 1928. Jest również trzykrotnym mistrzem Łotwy w sprincie (1922-1924) i jednokrotnym w kolarstwie torowym oraz dwukrotnym (1915, 1916) mistrzem Rosji w sprincie. W 1924 wystartował w sprincie na igrzyskach olimpijskich. W pierwszej rundzie zajął ostatnie, 3. miejsce w swoim wyścigu, przez co musiał walczyć o awans do ćwierćfinału w repasażach. Tam odpadł z rywalizacji (był 2. lub 3., a przechodził jedynie zwycięzca każdego wyścigu). W 1928 ponownie wystąpił w sprincie na igrzyskach olimpijskich. W pierwszej rundzie uplasował się na 3. pozycji w swoim wyścigu. Dostał jednak szansę występu w repasażach, w których odpadł z rywalizacji, zajmując ostatnie, 3. miejsce w swoim wyścigu.