Η έκθεση παρουσιάζει διαπεριφερειακά φαινόμενα από τον 12ο έως τον 14ο αιώνα, όπως η διάκριση του εικονιστικού γλυπτού από την αρχιτεκτονική στην Ρομανική εποχή, η γλυπτική της Κεντρικής Ευρώπης από τον κύκλο των "Μαδόνων στο Λιοντάρι" και το λεγόμενο "Διεθνή Γοτθικό ρυθμό" ως ευγενή ρυθμό. Πολλά από τα έργα που περιλαμβάνονται στην έκθεση υπογραμμίζουν έναν ξεχωριστό χαρακτήρα των περιφερειών της Κεντρικής Ευρώπης, όπως η Σιλεσία, μεταξύ 1440 και 1520 (με μεγάλα τετράγωνα πολύπτυχα, επιτύμβιες στήλες, αναθηματικές και διδακτικές πλάκες και Δρόμους του Σταυρού), η Ελάσσων Πολωνία, η Μείζων Πολωνία και η Κουγιαβία μεταξύ 1440 και 1520 (με ρετάμπλ και λατρευτικούς πίνακες) και το Γκντανσκ και η Χανσεατική περιοχή μεταξύ 1420 και 1520 (με μεγάλα βωμούς από το Αμβούργο και την Πομερανία).