Стаў чэмпіёнам Англіі сярод аматараў у 2005 і 2008 гадах, а таксама перамог на чэмппіянаце Еўропы ў 2008 годзе, пераграўшы ў фінале Крэйга Стэдмэна, і стаў прфесіяналам ва ўзросце 23 гадоў, але пратрымаўся ў мэйн-туры толькі адзін сезон, пасля чаго ў 2011 годзе стаў пераможцам аднаго з этапаў Q School і зноў атрымаў прафесійны статус. За два сезоны не патрапіў у асноўную стадыю ніводнага рэйтынгавага турніру і не затрымаўся ў топ-64 (што было неабходна, каб застацца ў мэйн-туры), але задавальняльныя выступы на турнірах серыі PTC дазволілі яму зноў атрымаць статус прафесіянала. У 2013 годзе ўпершыню прайшоў у асноўную стадыю рэйтынгавага турніру на Шанхай Мастэрс, а праз два гады на тым жа спаборніцтве ўпершыню выйшаў у 1/8 фіналу рэйтынгавага ўзроўню. Менш, чым праз тры месяцы, сенсацыйна дайшоў да паўфіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі, зназодзячыся на 81-м месцы ў рэйтынгу, і стаў снукерыстам з самым нізкім рэйтынгам, які дайшоў да паўфінальнай стадыі другога па значнасці рэйтынгавага снукернага спаборніцтва з 1990 года. Дзякуючы гэтаму выніку, таксама ўпершыню ў кар’еры ўвайшоў у топ-64 рэйтынгу, а ў канцы сезона падняўся на найвышэйшае для сябе 60-е месца.