Gubazes II (gruz. გუბაზ II, gr. Γουβάζης) – król Lazyki od około 541 r. do śmierci w wyniku zabójstwa w 555 r. Był jedną z głównych postaci wojny lazyckiej (541–562). Objął tron jako władca uznający zwierzchność Cesarstwa Bizantyjskiego, ale intensywne działania władz tego imperium skłoniły go do szukania pomocy u głównego rywala Bizancjum – Persji sasanidzkiej. Bizantyjczycy zostali wyparci z Lazyki za sprawą perskiej armii w 541 roku, ale sasanidzka okupacja kraju okazała się gorsza i w siedem lat później Gubazes przeszedł na stronę Bizancjum. Władca ten pozostał bizantyjskim sojusznikiem przez następne kilka lat, gdy dwa imperia walczyły o kontrolę nad Lazyką. Gubazes ostatecznie popadł w konflikt z bizantyjskimi dowódcami z powodu bezowocnego przebiegu wojny i został przez nich zamordowany.