Ο Ερίγυιος (γιος του Λαρίχου, πέθανε το 328 π.Χ.) ήταν Μακεδόνας αξιωματικός του στρατού του Μεγάλου Αλεξάνδρου με καταγωγή από τη Λέσβο, από όπου είχε έρθει ο πατέρας του και είχε εγκατασταθεί στην Αμφίπολη. Κατά την διάρκεια της διένεξης μεταξύ του Φιλίππου Β´ και του Αλεξάνδρου, ο Φίλιππος τον εξόρισε μαζί με άλλους στενούς φίλους του Αλεξάνδρου. Επέστρεψε στη Μακεδονία μαζί με τον αδερφό του τον Λαομέδωντα, όταν ο Αλέξανδρος έγινε ο νέος βασιλιάς το 336 π.Χ.. Λίγα χρόνια έπειτα, στη Μάχη των Γαυγαμήλων το 331 π.Χ. ήταν ο διοικητής του ιππικού των συμμάχων, όπως και αργότερα, όταν ο Αλέξανδρος ξεκίνησε από τα Εκβάτανα καταδιώκοντας τον Δαρείο Γ´ το 330 π.Χ.. Αργότερα του ανατέθηκε η διοίκηση τριών μεραρχιών κατά την προέλαση του Αλεξάνδρου στην Υρκανία, και υπήρξε ένας από τους στρατηγούς οι οποίοι στάλθηκαν να αντιμετωπίσουν την εξέγερση του Σατιβαρζάνη, τον οποίο και σκότωσε ο ίδιος. Το 329 π.Χ., μαζί με τον Κρατερό και τον Ηφαιστίωνα, και με τη βοήθεια του μάντη Αρίστανδρου, προσπάθησε να αποτρέψει τον Αλέξανδρο από το να περάσει με τα στρατεύματά του τον Ιαξάρτη ποταμό εναντίον των Σκυθών. Πέθανε το 328 π.Χ., όταν και σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον μιας ομάδας Βακτριανών φυγάδων.