W 1941 r. na początku wojny niemiecko-radzieckiej został ranny i dostał się do niewoli. Był przetrzymywany przez Niemców w obozie jenieckim na Świętym Krzyżu. W listopadzie 1941 r. zbiegł z transportu i utworzył kilkuosobowy oddział partyzancki, liczący początkowo ośmiu ludzi. Po wstąpieniu do Gwardii Ludowej, jego oddział liczący około 40 ludzi został nazwany im. Mariana Langiewicza. Kiedy Wojczenko wraz z 5 byłymi jeńcami odszedł z oddziału z zamiarem przekroczenia Bugu i powrotu do Armii Czerwonej, jego miejsce dowódcy w oddziale zajął Henryk Połowniak, a oddziałowi nadano nazwę im. Józefa Sowińskiego.