Na de Februarirevolutie van 1917 werd Kerenski tot vicevoorzitter van het presidium van de Sint-Petersburgse sovjet gekozen; voorzitter was de mensjewiek Nikoloz Tsjcheidze. Ook was hij voorlopig de enige socialist die een ministerspost (Justitie) aanvaardde in de Voorlopige Regering (maart - mei 1917). In de tweede samenstelling van de Voorlopige Regering werd hij minister van Oorlog (mei - september 1917). In die functie was hij een voorstander van het voortzetten van de oorlog tegen de Centralen aan de zijde van de Geallieerden, zolang er geen algehele vredesregeling met alle oorlogvoerende landen kwam. Spoedig werd Kerenski gezien als de 'sterke man.'