Η ιστορία της Τσεμπίνια χρονολογείται στα τέλη του Μεσαίωνα. Το 1325, ο οικισμός είχε ήδη μια εκκλησία, η οποία αναφέρθηκε το 1470 από τον Γιαν Ντουούγκος. Μέχρι τις αρχές του 15ου αιώνα, η Τσεμπίνια ήταν βασιλικό χωριό και στη συνέχεια πέρασε στα χέρια τοπικών αριστοκρατικών οικογενειών. Εκείνη την εποχή, ανακαλύφθηκαν αποθέματα ψευδαργύρου και μολύβδου. Η Τσεμπίνια, ωστόσο, παρέμεινε ακόμα ένα χωριό, ή μάλλον ένας οικισμός εξόρυξης, ο οποίος από το 1569 έως το 1802 ανήκε στην οικογένεια Σχίλχρα Τσεμπίνσκι, του οικόσημου Άμπντανκ. Διοικητικά, η Τσεμπίνια βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Κρακοβίας στην Επαρχία Ελάσσονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Το 1772, στον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας, προσαρτήθηκε από την Μοναρχία των Αψβούργων και έγινε μέρος της Γαλικίας. Ανακτήθηκε από τους Πολωνούς στον Αυστροπολωνικό Πόλεμο του 1809 και συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο πολωνικό Δουκάτο της Βαρσοβίας. Μετά τη διάλυση του Δουκάτου, η πόλη ήταν μέρος της Ελεύθερης Πόλης της Κρακοβίας από το 1815 έως το 1846 και στη συνέχεια επαναπροσαρτήθηκε από την Αυστριακή Αυτοκρατορία. Τον 19ο αιώνα η περιοχή της Τσεμπίνια πέρασε από την περίοδο της εκβιομηχάνισης. Το 1804-1843, πέντε ορυχεία άνθρακα, δύο μύλοι ψευδαργύρου και ένα εργοστάσιο γυαλιού άνοιξαν εδώ. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1817, το χωριό έλαβε τον χάρτη πόλης του, και στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, εδώ άνοιξαν άλλα ανθρακωρυχεία, καθώς και ένα ορυχείο καλαμίνας. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Τσεμπίνια είχε διυλιστήριο πετρελαίου, εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και μύλο τσιμέντου. Το 1903 εγκαταστάθηκαν εδώ οι Σαλβατοριανοί, οι οποίοι το 1908 ξεκίνησαν την κατασκευή μιας εκκλησίας.