Το 1897 κατατάχθηκε ως εθελοντής λοχίας στον στρατό ξηράς και κάτω από την έντονη επιρροή της Μεγάλης Ιδέας που ήθελε να προσαρτήσει εδάφη και να απελευθερώσει τους υπόδουλους Έλληνες, πήρε μέρος σε όλες τις μάχες του ελληνοτουρκικού πολέμου.(5-4-97 έως 6-9-97) στον 6ο Λόχο του 8ου Σ.Π/IV Μεραρχίας. Το 1899 εισήλθε στη σχολή Υπαξιωματικών και ονομάστηκε Ανθ/γός Πεζικού το έτος 1902. Το 1906 τοποθετήθηκε στη Χαρτογραφική Υπηρεσία Στρατού. Πήρε προαγωγή ως Υπολοχαγός το έτος 1910, ενώ το 1913, με το βαθμό του λοχαγού, ανέλαβε την διοίκηση του 6ου λόχου της IV Μεραρχίας λαμβάνοντας μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους. . Έλαβε μέρος στις εκστρατείες κατά της Τουρκίας και της Βουλγαρίας (1912-1913) καθώς συμμετείχε και στις μάχες Ελασσώνας, Σαρανταπόρου, Γιαννιτσών, Οστρόβου, Αετορράχης, Ιωαννίνων, Κιλκίς Λαχανά, Μπέλες, Κρέσνας και Τζουμαγιάς, όπου ξεχώρισε για το ήθος και την μαχητικότητά του. Το 1914 προήχθη σε ταγματάρχη αναλαμβάνοντας την διοίκηση του 2ου τάγματος του 7ου Σώματος Πεζικού (Αθήνα) καθώς και του τάγματος Ευέλπιδων. Την περίοδο 1915 - 1917 εργάστηκε στην Χαρτογραφική Υπηρεσία και εν συνεχεία διετέλεσε καθηγητής της Τοπογραφίας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και διευθυντής σπουδών στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών. Με την προαγωγή του σε Αντισυγματάρχη το 1917 έγινε Υποδ/της στο 8ο Σύνταγμα Πεζικού και από τη συμμετοχή του στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο, τιμήθηκε με Αγγλικό Παράσημο ιδιαίτερα για τις επιχειρήσεις εκκένωσης του όρους Τζένα στην περιφέρεια Αριδαίας. Ως Διοικητής του 36ου Σ. Π. Το 1918 διακρίθηκε στη μάχη της Στρώμνιτσας (13-9-1918) όπου του απονεμήθηκε ο Πολεμικός Σταυρός Γ' Τάξεως για την διοικητική του ικανότητα, τη νηφαλιότητα και το θάρρος του. Ως στρατιωτικός θεωρείτο Βενιζελικός.