Na het uitbreken van Novemberopstand in Warschau in 1830 werd hij eerste president van de bedreigde provincie Posen. Onder zijn bewind werd het aanvankelijk relatief gematigde beleid jegens de Polen in toenemende mate anti-Pools, met name wat betrof de onderwijs- en kerkpolitiek. Hij werd in 1840 "Wirklicher Geheimer Rat" (geheimraad) en verruilde zijn presidentschap voor dat van de provincie Saksen. Daar bevorderde hij economie en landbouw. Hij werd in 1844 minister van Financiën en lid van de Raad van State, vervolgens in 1846 eerste president van de provincie Westfalen. In 1848 koos een kiesdistrict in Saksen hem als een van de weinige conservatieve afgevaardigden in het Frankfurter Parlement, waar hij zich bij de uiterst rechtse Café Milano-fractie aansloot.