Na een opleiding op het opvoedingsinstituut te Halle nam hij al in 1815 deel aan de Bevrijdingsoorlogen, waarbij hij in 1815 in de Slag bij Ligny blijvend mank raakte, hetgeen hem de bijnaam "de manke Arnim" opleverde. In 1818 en 1819 studeerde hij te Heidelberg rechten en staatswetenschap. Vervolgens trad hij in dienst van de Pruisische staat, aanvankelijk als attaché in Zwitserland, daarna als legatiesecretaris in München, Kopenhagen en Napels. Te Napels werd hij in 1824 zaakgelastigde en leerde hij kroonprins Frederik Willem (IV) kennen. Als zaakgelastigde in Darmstadt, sinds 1829, was hij tevens bevoegd voor Nassau en Baden. Nadat hij aldaar met succes had meegewerkt aan het tot stand komen van de Zollverein werd hij in 1834 raad in het ministerie van Buitenlandse Zaken. Frederik Willem IV benoemde hem in 1840 tot gezant in Brussel en in 1846 tot gezant in Parijs. In de laatstgenoemde functie behartigde hij met succes de Duitse handelsbelangen.