Sejm niemy ograniczył władzę hetmanów. Utracili oni wpływy na finanse wojska, nie mogli dokonywać zmian w kompucie i wykluczono ich z udziału w elekcjach. W czasie bezkrólewia mieli oni strzec granic państwowych. Nie ograniczono jednak dożywotniej władzy hetmańskiej. W 1717 roku wyłączono też autorament cudzoziemski spod ich władzy. Regimentarstwo nad nim objął generał saski J.H. Flemming. Sprawował on władzę nad piechotą i dragonią do 1724 roku, kiedy to musiał ustąpić pod naciskiem szlachty. W tym czasie zdołał zapełnić wiele stanowisk dowódczych oficerami saskimi oddanymi królowi. W 1728 roku zmarli obaj hetmani koronni, a August nie chcąc powierzać władzy nad wojskiem dożywotnim hetmanom, nie mianował następców. Oddał regimentarstwo Stanisławowi Poniatowskiemu, który to sprawował jej aż do 1733 roku. Za Augusta III władza hetmanów nie była już przez króla ograniczona.