Guèbrou werd in Addis Abeba als als Yewubdar Gebru geboren. Ze groeide op in een welvarende familie en werd op zesjarige leeftijd naar een kostschool in Zwitserland gestuurd, waar ze viool leerde spelen. In 1933 keerde ze terug naar Ethiopië. Tijdens de Tweede Italiaans-Ethiopische Oorlog werd Guèbrou samen met haar familie krijgsgevangenen en werden ze door de Italianen naar het gevangenkamp op het Italiaanse eiland Asinara gestuurd en later naar Mercogliano, nabij Napels. In Italië leerde ze de Poolse Alexander Kontorowicz kennen, van wie ze in Caïro muziekles kreeg. Later verhuisde ze weer naar Ethiopië. Ze vluchtte op 19-jarige leeftijd naar een klooster in de provincie Wollo, waar ze haar kloosternaam, Emahoy Tsegué-Maryam Guèbrou, kreeg. Maar het harde kloosterleven was totaal ongeschikt voor haar. Uiteindelijk ging ze ermee akkoord om les te gaan geven in een weeshuis. Hier had ze de mogelijkheid om piano te spelen en muziek te maken. Ook hervatte ze het componeren. Ze schreef werken waarbij de klassieke muziek die ze in haar jeugd had leren spelen vermengde met de pentatonische gezangen die ze in de kerk zong en met jazz-elementen. In de jaren zestig woonde ze in de provincie Gondar en studeerde de religieuze muziek van Sint Yared, een zesde-eeuwse muzikant die wordt beschouwd als de uitvinder van de heilige muziektraditie van de Ethiopisch-orthodoxe kerk. In 1967 bracht ze haar eerste plaat uit, waarvan de opbrengst (en van haar daaropvolgende releases) naar een goed doel ging.