In de Maasstreek en in Gelderland was de toestand al even schrijnend. De Maasstreek was tweemaal getroffen door de veldtochten van Oranje, gevolgd door die van graaf Lodewijk in 1574, en ten slotte door het optreden van Parma aan de rivier in 1578 en 1579. Het Overkwartier, behalve Venlo, was zo goed als geheel in Spaanse handen maar in deze streken woedde ook de Keulse Oorlog tussen de troepen van de graaf van Nieuwenaar en die van Aremberg. Verdugo's plunderende scharen vertoonden zich sinds de val van Zutphen overal in de Achterhoek en op de Veluwe. Nijmegen en Doesburg verzoenden zich dan ook in het voorjaar van 1585 met de koning. Arnhem werd hierin nog tegengehouden door de graaf van Nieuwenaar die er zijn stadhouderschap aanhield. Maar overal waren het de talrijke katholieken, die, verontwaardigd over de onderdrukking van hun geloof door de calvinistische regeringen, verlokt door de gunstige voorwaarden waarop veel Brabantse en Vlaamse steden al waren overgegaan, en evenzeer verlangend een einde te zien aan de brandschattingen en de hopeloze verwarring waaraan ook het platteland van Gelderland reeds jaren was blootgesteld, tot onderhandeling met Parma werden gedreven. Ze grepen iedere gelegenheid aan om over het beheer door de Staten te klagen. De handel op de Rijn was tot stilstand gekomen. De kaperij tierde welig tot daar sedert het heroplaaien van de strijd in 1578, en drie jaar later was de oude handelsweg van West-Duitsland ten nadele van de Gelderse en Overijsselse steden en van het naburige Duitse gewest zo goed als afgesloten.