Iraqforce zostało utworzone rozkazem gen. Archibalda Wavella, stojącego na czele Dowództwa Środkowego Wschodu z siedzibą w Kairze. Było to związane z wybuchem w Iraku w kwietniu 1941 powstania antybrytyjskiego pod wodzą nacjonalistycznego b. premiera Raszid Ali al-Kilaniego (patrz: Wojna brytyjsko-iracka 1941). 10 Hinduska Dywizja Piechoty lądowała w Basrze (etapami), zaś na obszarze Palestyny i Transjordanii został sformowany związek taktyczny pod nazwą Habforce. Wydzielono z niego szybką grupę mobilną nazwaną Kingcol, która 18 maja dotarła bez walki pod bazę RAF w Habbanija, a następnie ruszyła na Faludżę i dalej na Bagdad. Pod koniec maja Raszid Ali Al-Kilani uciekł z Iraku, co zakończyło wojnę iracką. Kolejną kampanią, podczas której było zaangażowane Iraqforce, była operacja syryjsko-libańska w czerwcu-lipcu 1941. Wkroczyło ono do akcji z terenu zachodniego Iraku po zajęciu Damaszku przez wojska alianckie, co nastąpiło 21 czerwca. Zadaniem Habforce było opanowanie Palmyry i zabezpieczenie rurociągu naftowego na odcinku od Hadisy do Trypolisu. 2 lipca poddał się garnizon Palmyry. Druga część Iraqforce nacierała od 27 czerwca w górę rzeki Eufrat w kierunku na Aleppo. 8 lipca 10 Hinduska DP zajęła miasto, co faktycznie złamało opór Francuzów Vichy na obszarze Syrii. Następnie Iraqforce, przemianowane 1 września na Paiforce (Persia and Iraq Force), wzięło udział w interwencji w Iranie w sierpniu-wrześniu 1941 (Operacja Y). Jego zadaniem była okupacja pól naftowych w Abadanie i Naft-Shah oraz portów Bushirem i Bandar-e-Szachpur, co odbyło się przy minimalnym oporze wojsk irańskich. W sierpniu 1942 Paiforce zostało wyłączone spod zwierzchności Dowództwa Środkowego Wschodu. Siedziba dowództwa mieściła się w Bagdadzie. Prawdopodobnie w marcu 1946 Paiforce zostało rozwiązane.