W 1994 roku z okazji uroczystego otwarcia Sali Zgromadzeń w prefekturze Hyōgo w całym kraju zebrało się na specjalnych spotkaniach ponad 254 tysiące osób. Z Sali tej korzystały 52 zbory położone w rejonie Kobe. Inauguracyjne przemówienie wygłosił członek Ciała Kierowniczego William L. Barry. W styczniu 1995 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez trzęsienie ziemi w Kobe. W marcu tego samego roku zanotowano działalność ponad 200 tysięcy głosicieli. W 1997 roku w Tokio działalność prowadziło 139 zborów, w Jokohamie 114, a w Kioto 39. W tym czasie zbory w całej Japonii odwiedzało 209 nadzorców podróżujących. Pod koniec lat 90. XX wieku w Japonii działało 41 misjonarzy zakwaterowanych w pięciu domach misjonarskich – w Yamagata, Iwaki i Toyama oraz dwóch w Tokio. Ponadto dziewięciu odwiedzało zbory w charakterze nadzorców podróżujących, a dziewięciu dalszych należało do japońskiej rodziny Betel. W roku 1998 najwyższa liczba głosicieli wyniosła 222 918.