I wojna światowa spowodowała kolejne kłopoty finansowe kolei – zwiększone zapotrzebowanie na węgiel spowodowało wzrost jego cen. Dodatkowo podczas bitwy o Gallipoli kolej początkowo oferowała darmowe przewozy dla rannych żołnierzy – przewożono około 100 takich pasażerów dziennie. W 1920 roku firma konsultingowa przygotowała raport na temat elektryfikacji linii, co miało zredukować koszty działalności kolei. W 1928 roku na Maltę przybył były wiceprzewodniczący Institute of Locomotive Engineers – A. P. Bennett. W swoim raporcie porównał on linię na Malcie do dwóch linii kolejowych istniejących na wyspie Jersey, gdzie w 1922 roku po wprowadzeniu komunikacji autobusowej zyski kolei znacznie spadły. Rozwiązaniem był zakup wagonów parowych produkcji Sentinel Waggon Works, co pozwoliło zredukować zużycie węgla z ponad 3,5 kg/km do niecałych 2 kg/km. W tym samym roku zdecydowano się na prywatyzację kolei. Pojawiały się różne oferty takie jak wykup kolei przez prywatne przedsiębiorstwo dotowane przez rząd lub utworzenie w miejscu linii kolejowej autostrady. Żadna z nich nie została jednak zaakceptowana.