Η ταινία, γενικά, είναι γεμάτη από συμβολισμούς, που έχουν να δηλώσουν τόσο την ελληνική πραγματικότητα της εποχής της ταινίας, όσο και της εποχής του εμφυλίου. Όχι μόνο ένας πολιτικός σχολιασμός αυτών των εποχών και των ανθρώπων τους, αλλά και βαθύτερων προσωπικών ανθρώπινων αρχών, όπως το δέσιμο του με τη γη, ο αυτοπροσδιορισμός του στον χώρο/τόπο και τον χρόνο αλλά και ανάμεσα στους ανθρώπους και τις αξίες τους. Υπαρξιακή αναζήτηση μέσα στη ζωή του ατόμου που οι συγκυρίες δε τον έχουν δέσει με σταθερές και αποξενώνεται όσο και απομονώνεται.