Ιστορικά, οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι είχαν πάντα ασκήσει μια μορφή Ισλάμ, που επηρεάζεται έντονα από τον Σουφισμό. Από τον Βοσνιακό πόλεμο, ωστόσο, μερικά απομεινάρια ομάδων ξένων μαχητών από τη Μέση Ανατολή, που πολεμούσαν στο πλευρό του Βοσνιακού Στρατού, παρέμειναν για κάποιο χρονικό διάστημα και προσπάθησαν να διαδώσουν τον Ουαχαμπισμό στους ντόπιους. Με πολύ περιορισμένη επιτυχία, αυτοί οι ξένοι δημιούργησαν μόνο τριβές μεταξύ του τοπικού μουσουλμανικού πληθυσμού, διαποτισμένοι με τη δική τους παραδοσιακή πρακτική της πίστης και χωρίς προηγούμενη επαφή με αυτό το είδος Ισλάμ και των εαυτών τους. Αν και αυτές οι κοινότητες ήταν σχετικά μικρές και ειρηνικές, περιορισμένες σε ορισμένα χωριά γύρω από την κεντρική και βόρεια Βοσνία, το ζήτημα πολιτικοποιήθηκε ιδιαίτερα από τοπικούς εθνικιστές και αξιωματούχους, καθώς και αξιωματούχους και διπλωμάτες από χώρες όπως η Κροατία, η Τσεχική Δημοκρατία και η Σερβία, μέχρι του σημείου της πλήρους φαντασίας. Ο Υπουργός Ασφάλειας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης εκείνη την εποχή, ο Ντράγκαν Μέκτιτς του SDS, αντέδρασε έντονα σε τέτοια ψέματα επισημαίνοντας τη σοβαρότητα τέτοιων συνωμοτικών ισχυρισμών και προειδοποίησε για την πιθανότητα περαιτέρω επικίνδυνης πολιτικοποίησης και ακόμη και πράξεων βίας με σκοπό να χαρακτηρίσει τους Βόσνιους Μουσουλμάνους ως ρίζες.