Ekim Devrimi'nden sonra Armand, Moskova İktisadi Konseyi'ne başkanlık etti ve Moskova Sovyeti'nin yönetici üyesi olarak görev yaptı. Sovyet hükûmetinin Brest-Litovsk Antlaşması'nı imzalama kararının sadık bir eleştirmeni oldu. Petrograd'a döndüğünde, Komünist Parti ve Sovyet sendikalarında kadın eşitliği için savaşan bir örgüt olan Zhenotdel'in (Zhenotdel 1930'a kadar etkinlik gösterdi) yasama kararları alma yetkisine sahip ilk yöneticisi oldu. Kadın haklarının boşanmasına, kürtaj yapmasına, hükûmet işlerine katılmasına ve toplu kantin ve anne merkezleri gibi kuruluşlar yaratmasına izin vermek için düzeltmeler yaptı. 1918'de, Sverdlov'un Zinovyev ve Radek'in muhalefetine karşı yardımıyla, Lenin'in konuşmacı olarak yer aldığı ulusal bir emekçi kadınlar kongresini düzenlemeyi başardı. Elwood'a göre, parti liderliğinin Armand'ın ortak kuruşlar için ajitasyonunu desteklemeyi kabul etmesinin nedeni, İç Savaş'ın kadınları fabrika işlerine ve Kızıl Ordu'da yardımcı görevlere dahil etmeyi gerektirmesiydi ve bu da kadınları geleneksel görevlerden serbest bırakma ihtiyacını doğurdu. Armand ayrıca 1920'de Birinci Uluslararası Komünist Kadınlar Konferansı'na başkanlık etti. 1920 baharı, Armand'ın girişimiyle, kadın özgürlüğünün daha geniş yönlerini ve eğer kalıcı bir değişiklik yapılacaksa cinsiyetler arasındaki ilişkiyi değiştirme ihtiyacını ele alan Kommunistka dergisinin yeniden ortaya çıkmasına tanık oldu.