Urodził się w rodzinie Józefa i Haliny z Reutów. Absolwent gimnazjum w Mińsku. W latach 1909 – 1914 pracował jako urzędnik kolejowy. Wcielony do wojska, ukończył szkołę oficerską i został wysłany na front. Dwukrotnie ranny. W 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego. Za walki z bolszewikami odznaczony „amarantową wstążką” I Korpusu. Po demobilizacji udał się na Kubań i w grudniu 1918 wstąpił do 4 Dywizji. Brał udział w walkach w szeregach 15 pułku strzelców. W wojnie 1920 dowodził kompanią 31 pułku piechoty. W 1920 został ranny pod Borysowem. 11 lipca 1920 ciężko ranny pod Mińskiem, wzięty do niewoli. Zwolniony po ponownym zajęciu Mińska przez Polaków.