Voor Frederik Hendrik zelf had de inname van Grol grote persoonlijke waarde. Sinds de dood van Maurits in 1625 was hij reeds twee jaar in functie van stadhouder en veldheer geweest. Echter, in 1627 had hij nog geen noemenswaardige militaire feiten op zijn naam staan. Zijn reputatie als militair was hooguit twijfelachtig op dat moment. In 1626 had hij geprobeerd Hulst en Sas van Gent te veroveren, maar beide ondernemingen mislukten. 'Mooi Heintje' werd hij genoemd in bepaalde kringen van de Staten Generaal. De inname van Oldenzaal door Ernst Casimir was slechts een schrale troost voor de Republiek. Het werd tijd dat Frederik Hendrik aan tijdgenoten en collega's ging bewijzen dat hij gelijkwaardig was aan Spinola wat betreft het voeren van belegeringen. Grol was een ideaal object om mee te beginnen. Het was middelgroot en het laatste "lantverderflijck" bolwerk van de Spanjaarden in het oosten van de Republiek, en van zekere waarde voor Spanje. De verovering van Grol in 1627 was Frederik Hendriks eerste wapenfeit, en het zou het begin zijn van zijn faam als 'stedendwinger'. Achteraf bekeken kan de inname van Grol gezien worden als generale repetitie voor de belegeringen van Den Bosch en Maastricht.