Лічыцца, што ў Руандзе батва налічваюць ад 33 000 да 35 000 чалавек. Першапачаткова яны насялялі лясныя землі вакол азёр Эдвард і Ківу. Стварэнне на гэтых землях нацыянальных паркаў прывяло да перамяшчэння часткі супольнасці за межы звыклай тэрыторыі, немагчымасці займацца традыцыйнымі заняткамі. Тва былі вымушаны самавольна займаць землі, на якія не маюць правоў, жыць на перыфірыі абшчын хуту і тутсі, займацца ганчарствам, працаваць падзёншчыкамі, рыбакамі, жабраваць. З-за нізкага сацыяльнага статусу ў іх абмежаваны доступ да адукацыі, узровень непісьменнасці вышэй, чым у астатняга насельніцтва. Тва стала выціскаюцца з занятых зямель, ператвараюцца ў валацуг. Падчас генацыду ў Руандзе тва дзейнічалі як на баку хуту, так і тутсі, але ў выніку загінула каля 30% пігмеяў, у працэнтных суадносінах больш чым прадстаўнікоў іншых груп. Урад краіны фактычна ігнаруе праблемы меньшасці. 12 ліпеня 2011 г. было афіцыйна падцверджана, што прызнанне асобных правоў тва супярэчыць Канстытуцыі Руанды.