Η λέξη "ολοκαύτωμα" προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα ὁλόκαυτέω, και σημαίνει «προσφέρω πλήρως καμμένη θυσία" (συνήθως ζώο) στον Θεό (Παλαιά Διαθήκη, Έξοδος 10:25, Λευιτικόν 9:12). Η λέξη έχει χρησιμοποιηθεί με τη σημασία του βίαιου θανάτου πολλών ανθρώπων, πιθανώς από τον 18ο αιώνα. Στον 20ό αιώνα χρησιμοποιήθηκε πιθανώς για πρώτη φορά για να χαρακτηρίσει διώξεις και σφαγές Χριστιανών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Χρησιμοποιήθηκε από τον Frederick Zaccheus Duckett Ferriman στο "The Young Turks and the Truth about the Holocaust at Adana in Asia Minor during April 1909" (London, 1913). Επίσης το 1925 από τον δημοσιογράφο Μελβίλ Σατέρ για να περιγράψει το κάψιμο της Σμύρνης το 1922 και από τον Τσώρτσιλ και άλλους για τη Γενοκτονία των Αρμενίων κατά τον Α' ΠΠ, και τον Charles Dobson στο "The Smyrna Holocaust" (London, Anglo-Hellenic League, 1923).