ماجرای شکست ارتش ایران در نبرد دوم فاو در سال ۱۳۶۷ و بمباران شیمایی مواضع و سنگرهای نظامیان ایران توسط نیروهای نظامی عراق از دید سرباز وظیفه‌ای به نام «مرتضی هدایتی» روایت می‌شود. این نبرد در نهایت به یکی از خون‌بارترین نبردهای جنگ هشت ساله بدل شد و مقدمات پذیرش قطعنامه ۵۹۸ را ایجاد کرد. حسین مرتضاییان آبکنار خود در جنگ به عنوان سرباز وظیفه حضور داشته و از نزدیک شاهد این رویدادها بوده است. او در مقدمه کتاب می‌نویسد که «تمام صحنه‌های این رمان واقعی‌ست.» این کتاب پارودی‌ای از جنگ و نابودی انسان‌هاست.