Στη πλούσια δράση του,η οποία τον ανέδειξε ως έναν από τους ικανότερους οπλαρχηγούς της Α' Διευθύνσεως (Ιωαννίνων) της Ηπειρωτικής Εταιρείας, συγκαταλέγονται η εξόντωση της ρουμανοβλάχικης ομάδας των Σκουμπραίων Μποτάσηδων το φθινόπωρο του 1906 στο χάνι της Ντουραχάνης καθώς και οι μάχες με αλβανικές αντάρτικες ομάδες και τον οθωμανικό στρατό την περίοδο Αυγούστου-Σεπτεμβρίου του 1912 στην περιοχή της Βορείας Ηπείρου. Σε μία από αυτές τις συμπλοκές,στην Τσούκα Δελβίνου,την 26η Σεπτεμβρίου του 1912 σκοτώθηκε, λίγες μόλις μέρες πριν την κήρυξη του Α' Βαλκανικού Πόλεμου.