Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Roddy Darragon pojawił się 8 grudnia 2001 roku podczas zawodów Pucharu Kontynentalnego w szwajcarskiej miejscowości Ulrichen, gdzie w biegu na 10 km techniką dowolną zajął 23. miejsce. W 2002 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Schonach, gdzie w czołowej trzydziestce znalazł się tylko raz - w sprincie stylem dowolnym był trzydziesty. W tej samej konkurencji był osiemnasty na mistrzostwach świata juniorów w Sollefteå w 2003 roku. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata młodzieżowców w Kranju wystąpił tylko w sprincie stylem dowolnym, który ukończył na 21. pozycji. W Pucharze Świata zadebiutował 18 stycznia 2004 roku w Novym Měscie, zajmując trzydzieste miejsce w sprincie stylem dowolnym. Tym samym już w swoim debiucie zdobył swoje pierwsze pucharowe punkty. W klasyfikacji generalnej najlepiej wypadł w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20biegach%20narciarskich%202004/2005"&gt;sezonie 2004/2005&lt;/a&gt;, który zakończył na 45. miejscu. Swój największy sukces Darragon osiągnął podczas igrzysk olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie wywalczył srebrny medal w swej koronnej konkurencji. Wyprzedził go jedynie Szwed Björn Lind, a trzecie miejsce zajął rodak zwycięzcy Thobias Fredriksson. na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Vancouver rywalizację w sprincie stylem klasycznym zakończył na 31. miejscu. Kilkakrotnie startował na mistrzostwach świata, jednak indywidualnie nigdy nie znalazł się w trzydziestce. W parze z Cyrilem Mirandą zajął jedenaste miejsce w sprincie drużynowym podczas mistrzostw świata w Sapporo w 2007 roku.