Karel I besloot in 1639 en 1640 tegen de Schotten op te treden in de Bisschoppenoorlogen, zonder succes. De koning, die geld nodig had, was verplicht het parlement samen te roepen. Deze sessie, die de geschiedenis ingegaan is als "Short Parliament", duurde twintig dagen voordat de koning ze alsnog ontbond. In de volgende maanden nam de onrust in het noorden toe. Het minileger van de Engelse koning werd in Newburn verslagen door de Schotse convenanters, die daarop Newcastle upon Tyne en het noorden van Engeland bezetten. Dit verplichtte Karel I het parlement in november opnieuw bijeen te roepen, want de schatkist was leeg. Dit werd het "Long Parliament". Er werd een reeks wetten gestemd die de macht van de koning inperkten.