Пасля Лютаўскай рэвалюцыі стаў першым старшынёй Мінскага савета. Дэлегат I Усерасійскага з’езда Саветаў, член УЦВК. З ліпеня 1917 года — член Пецярбургскага камітэта РСДРП(б), дэлегат IV з’езда РСДРП. Напярэдадні Кастрычніцкага паўстання накіраваны ЦК РСДРП(б) у Пскоў, дзе знаходзіўся штаб Паўночнага фронту, пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі — камісар штаба Паўночнага фронту. У сакавіку-маі 1918 г. — член Камісарыята па ваенных справах Петраградскай працоўнай камуны, з мая 1918 па май 1919 г. — ваенны камісар Петраградскай камуны. У чэрвені 1918 г. выступаў, як М. С. Урыцкі і А. А. Ёфэ, супраць смяротнага пакарання. З 6 верасня 1918 г. па 20 мая 1919 г. — камісар Петраградскага ваеннай акругі. У снежні 1918 г. прызначаны членам Ваеннага савета Балтыйскага флоту. З 5 чэрвеня па 1 жніўня 1919 г. — член РВС Заходняга фронту, з 4 жніўня 1919 г. па 15 студзеня 1920 г. — Усходняга фронту, з 3 лютага па 5 снежня 1920 г. — член РВС 5-й арміі.