Od 1915 do 1917 strzelcy łotewscy walczyli w Armii Imperium Rosyjskiego przeciwko Niemcom wzdłuż Dźwiny. W 1917 większość żołnierzy stanęła po stronie bolszewików, tworząc formację znaną jako Czerwoni Strzelcy Łotewscy (ros. "Красные латышские стрелки"). Uczestniczyli w rozpędzeniu Konstytuanty oraz tłumieniu powstań antybolszewickich w Moskwie w lipcu 1918 i w tym samym miesiącu w Jarosławiu, wchodzili m.in. w skład garnizonu kremlowskiego. Walczyli przeciwko wojskom Denikina, Judenicza i Wrangla. Oficer Czerwonych Strzelców Łotewskich, Jukums Vācietis, został pierwszym głównodowodzącym Armii Czerwonej. Czerwoni Strzelcy Łotewscy brali także udział w agresji na nowo utworzone państwa – Łotwę (1919) i Polskę (1920).