Miloš Obilić ostatecznie stał się centralną postacią mitu kosowskiego w epoce serbskiego romantyzmu, dzięki utworowi Piotra II Petrowicia-Niegosza "Górski wieniec". W utworze tym czyn Obilicia został ukazany jako akt obrony przed utratą wiary i tożsamości narodowej, a zatem akt „zemsty sprawiedliwej”, czy wręcz „zemsty uświęconej”, który powinien zostać powtórzony przez walczących o wolność Serbów. Fakt popełnienia zabójstwa został całkowicie usprawiedliwiony przez fakt dokonania go w odpowiedzi na przemoc skierowaną przeciw narodowi. W takiej formie postać Obilicia utrwaliła się w późniejszej kulturze serbskiej. Wiadomo, iż z postacią tą utożsamiał się Nedeljko Čabrinović, jeden z uczestników zamachu w Sarajewie oraz inni członkowie Czarnej Ręki.