W 1955 dołączył do Młodzieżówek Komunistycznych ("Jeunesses Communistes"). W 1965 stworzył Rewolucyjną Młodzieżówkę Komunistyczną ("Jeunesse communiste révolutionnaire"), rozwiązaną przez władze w 1968. W 1966 został wykluczony z Partii Komunistycznej za niewykazanie poparcia dla kandydatury François Mitterranda oraz za „trockizm”. Uczestniczył w wydarzeniach związanych z paryskim majem 1968 (rewoltą robotniczo-studencką), zyskując publiczną rozpoznawalność. Odbywając służbę wojskową w Verdun, był po raz pierwszy kandydatem na prezydenta Francji w 1969 (otrzymał 1,05% głosów). Po powrocie do stolicy rok później został dziennikarzem pisma „Rouge”.