Uczęszczał do gimnazjum Fryderyka Wilhelma w Berlinie. W latach 1813–1814 brał udział w wojnach napoleońskich służąc czynnie w armii pruskiej jako adiutant w sztabie generała von Bülowa. Następnie, w latach 1816–1819 studiował w Akademii Wojskowej w Berlinie. W 1821 otrzymał dowództwo jednego z batalionów 19 Pułku Piechoty stacjonującego w Poznaniu. Następnie przeniesiony do rezerwy, w której, pomimo braku doświadczenia, otrzymywał kolejne awanse. Deputowany stanu rycerskiego z głosem wirylnym na sejm prowincjonalny Wielkiego Księstwa Poznańskiego w 1841 roku. Był deputowanym ze stanu rycerskiego nasejm prowincjonalny Wielkiego Księstwa Poznańskiego w 1845 roku. W 1847 został dziedzicznym członkiem pruskiej Izby Panów. W 1848 głosował przeciwko włączeniu Wielkiego Księstwa Poznańskiego do Związku Niemieckiego. W 1848 roku powrócił do czynnej służby wojskowej jako generał biorąc udział w I wojnie o Szlezwik. W tym samym roku został komendantem twierdzy Torgau. Funkcję tę sprawował do 1850 roku. Następnie w 1852 został dowódcą IV Korpusu Armijnego w Magdeburgu, w 1858 dowódcą III Korpusu Armijnego w Berlinie. W 1859 mianowano go wojskowym gubernatorem Brandenburgii.