Het laatste geallieerde offensief van de lente was de Tweede Slag om Artois, een offensief om Vimy te veroveren en op te rukken naar de vlakte van Douai. Het Tiende Franse Leger viel op 9 mei aan na een zesdaags bombardement en rukte 5 kilometer op om de heuvelrug van Vimy te veroveren. Duitse versterkingen deden een tegenaanval en dreven de Fransen terug naar hun vertrekpunten omdat de Franse reserves waren ingehouden en het succes van de aanval als een verrassing was gekomen. Rond 15 mei was de opmars gestopt, hoewel de gevechten doorgingen tot 18 juni. In mei onderschepte het Duitse leger bij La Ville-aux-Bois een Frans document waarin een nieuw verdedigingssysteem werd beschreven. In plaats van te vertrouwen op een zwaar versterkte frontlinie zou de verdediging in een reeks echelons worden geregeld. De frontlinie zou een dunbevolkte reeks voorposten zijn, versterkt door een reeks sterke punten en een beschutte reserve. Als er een helling beschikbaar was, werden er langs de achterzijde troepen ingezet ter bescherming. De verdediging werd volledig geïntegreerd met het bevel over de artillerie op divisieniveau. Leden van het Duitse opperbevel bekeken dit nieuwe plan met enige instemming en het werd later de basis van een elastische diepteverdedigingsdoctrine tegen aanvallen van de geallieerden.