Διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με την Ιωσηφίνα ντε Μπωαρναί και διευκόλυνε τον γάμο, στον οποίο ήταν μάρτυρας, μεταξύ της και του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Μερικοί από τους συγχρόνους του ισχυρίστηκαν ότι αυτός ήταν ο λόγος πίσω από τον διορισμό του Βοναπάρτη στη διοίκηση του στρατού της Ιταλίας στις αρχές του έτους 1796. Η επιτυχία της εκστρατείας του Βοναπάρτη έδωσε στο Διευθυντήριο πρωτοφανή σταθερότητα, και όταν, το καλοκαίρι του 1797, οι φιλοβασιλικοί και επιζήσαντες Γιρονδίνοι βρέθηκαν, μετά από εκλογές, στην πλειοψηφία των δύο νομοθετικών συμβουλίων, ο Μπαράς και δύο άλλοι διευθυντές κάλεσαν τον στρατηγό Λαζάρ Ος και τον Βοναπάρτη, που έστειλε τον Ιακωβίνο στρατηγό Ωζερώ, και «εκκαθάρισαν» τη Συμβατική από τους βασιλικούς, συλλαμβάνοντάς τους με το πραξικόπημα της 18ης Φρουκτιντόρ (4 Σεπτεμβρίου 1797). Τότε και μέχρι το 1799, ο Πωλ Μπαράς βρέθηκε στο απόγειο της δύναμής του.