Urodziła się w Lobniku, będącym częścią Eisenkappel-Vellach. W 1914 roku uzyskała doktorat z nauk biologicznych na Uniwersytecie Wiedeńskim, będąc pierwszą Słowenką, która otrzymała ten stopień naukowy. Podczas studiów aktywnie uczestniczyła w życiu naukowym i kulturalnym Wiednia, jak również zwracała uwagę na rolę wykształconych kobiet w społeczeństwie. W latach 1916-1926 pracowała w muzeum prowincjonalnym w Lublanie. Od 1919, przed plebiscytem w Karyntii, brała udział w działalności na rzecz korzystnego dla Słoweńców przebiegu granicy austriacko-jugosłowiańskiej, pisząc artykuły, prowadząc publiczne wystąpienia i współtworząc organizacje dla kobiet. W kolejnych latach nadal należała do katolickich i narodowych organizacji oraz kierowała stowarzyszeniem zrzeszającym kobiety z akademickim wykształceniem. W swojej działalności naukowej skupiła się na anatomii oraz fizjologii roślin i na początku lat 20. wydała na ten temat pracę naukową, co pozwoliło jej zostać członkiem Niemieckiego Towarzystwa Botanicznego. W 1926 rozpoczęła pracę nauczycielki w szkołach średnich w Lublanie i Novo Mesto. Od 1929 prowadziła audycje radiowe o tematyce przyrodniczej oraz językowej. W 1941 wydała podręcznik do oznaczania roślin pt. "Ključ za določanje cvetnic in praprotnic", ponownie wydany po wojnie w 1951, zawierający opisy 2222 gatunków. W 1943 trafiła do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück.