Jego pierwszą, dużą, międzynarodową imprezą były w 1984 r., letnie igrzyska olimpijskie w amerykańskim Los Angeles. Jednocześnie był to olimpijski debiut Gwinei Równikowej, której został chorążym. Dodatkowo był najstarszym zawodnikiem w czteroosobowej reprezentacji, mając 23 lata. Na samych igrzyskach wystartował w 3. biegu eliminacyjnym na dystansie 400 m. Jako jedyny ze startujących w swoim biegu został zdyskwalifikowany, przez co nie awansował do kolejnej fazy zawodów. Powodem tego było niezachowanie pozycji na wyznaczonym torze podczas biegu. 3 lata później wziął udział w mistrzostwach świata w Rzymie. W 6. biegu eliminacyjnym na dystansie 200 m zajął ostatnią, 7. pozycję, z najgorszym czasem eliminacji - 23,66 s. Ten wynik nie pozwolił mu awansować do kolejnej rundy. W 1988 roku wziął udział w swoich drugich i zarazem ostatnich igrzyskach olimpijskich, w koreańskim Seulu. Wystartował w biegu na 100 m, gdzie w 11. biegu eliminacyjnym zajął ostatnią, 8. pozycję. Czas 11,52, nie dał mu awansu do kolejnej fazy zawodów.