Wszystkie czynności związane z dokonaniem skutecznego ostrzału celu, włącznie z zajęciem i opuszczeniem pozycji, obsługa pojazdu jest w stanie wykonać bez potrzeby opuszczania go. Sam ostrzał w swojej najbardziej efektywnej postaci polega na szybkim ostrzelaniu celu jednorazową salwą rakiet z krótkiego dystansu (pełna salwa trwa 6-12 s, w zależności od tego czy pociski odpalane są pojedynczo czy parami, tempo schodzenia pocisku z prowadnicy to 0,5 s, czas niezbędny dla otwarcia ognia od momentu zajęcia pozycji strzeleckiej wynosi 90 s.) wykorzystując czynnik zaskoczenia i jak najszybszego opuszczenia zajmowanej pozycji, celem uniknięcia kontrostrzału przeciwnika. Taktykę tę wypracowano podczas pierwszego bojowego użycia wyrzutni w czasie wojny w Afganistanie. Pomimo opancerzenia podwozia i prowadnic, wyrzutnia narażona jest na skuteczny ogień strzelecki przeciwnika (np. RPG, TOW), dlatego też, wykorzystując doświadczenia czeczeńskie, najczęściej wyrzutnia działa na pozycji odpalenia pod osłoną czołgów – jednego lub dwóch od przodu i po jednym po bokach.