In 1946 begon hij ook ijshockey te spelen bij CDKA en speelde deze sport tot 1957, tussen 1950 en 1953 speelde hij voor VVS. Hij werd zeven keer kampioen en maakte 254 goals in 130 wedstrijden. In 1950 ontsnapte hij aan de dood toen hij zich versliep en zo zijn vlucht miste. Hij reisde dan per trein, terwijl het nationale ijshockeyteam om het leven kwam nadat het vliegtuig bij Sverdlovsk door een sneeuwstorm neerstortte. In 1954 werd hij wereldkampioen met zijn team. In 1956 nam hij met het ijshockey-elftal deel aan de Olympische winterspelen en won daar de gouden medaille. Hij is een van de weinige atleten die zowel aan de zomer- als de winterspelen deelnam. Hij scoorde 89 goals in 59 wedstrijden.