Στα Βυζαντινά χρόνια, οι Βενετοί κατείχαν το λιμάνι του Πτελεού για 500 περίπου χρόνια, από τον 10ο έως τον 15ο αιώνα, χρόνια στα οποία πολλά γεγονότα συνέβησαν στον ελλαδικό χώρο. Έτσι στη διάρκεια της Βενετοκρατίας, και συγκεκριμένα μετά το 1204, που οι σταυροφόροι της 4ης σταυροφορίας κατέλυσαν το Βυζαντινό κράτος, αυτό μοιράσθηκε με συμφωνία μεταξύ των κατακτητών. Η συμφωνία αυτή αναφέρεται ως «partition Romaniae». Στην κατανομή το Πτελεό παραχωρήθηκε στο τάγμα των Ιωαννιτών Ιπποτών, που με την υποστήριξη των αδελφών Κανόσα, κυβερνητών των Φθιώτιδων Θηβών, επέκτειναν την κυριαρχία τους μέχρι και τα κτήματα της περιοχής του Γαρδικίου (σημερινής Πελασγίας). Φαίνεται ότι, μετά τη συμφωνία αυτή, το λιμάνι το εκμεταλλεύονταν οι Βενετοί και τα κτήματα οι Ιωαννίτες Ιππότες, οι οποίοι όμως το 1218 πρέπει να αποχώρησαν, καθώς με απόφαση του Θεοδώρου Α΄ η περιοχή προσαρτήθηκε στο Δεσποτάτο της Ηπείρου, ενώ το 1259 εμφανίζεται να ανήκει στο Βυζάντιο και μάλιστα στο Δουκάτο των Νέων Πατρών (Υπάτης).