У пачатку наступнага сезона на турніры Цзянсу Класік, на леташнім розыгрышы якога Марк дайшоў да фіналу, ён лічыўся адным з фаварытаў спаборніцтва. У першы дзень турніру ён перамог Алістэра Картэра (2:0) і Цзіня Луна (2:1), аднак на другі дзень саступіў Марку Фу (1:2) і Шону Мёрфі (0:2), а ў апошнім матчы супраць Джо Пэры, калі ўжо страціў шанцы на выхад з групы, выканаў свой першы ў кар'еры максімальны брэйк у 147 балаў, які стаў 69-м афіцыйна зарэгістраваным максімумам у гісторыі снукера, але ў выніку прайграў паядынак з лікам 1:2. Яшчэ перад сезонам стала вядома, што Сэлбі, нягледзячы на леташні фінал, не атрымаў месца ў прэм'ер-лізе, а на першых двух рэйтынгавых турнірах, Шанхай Мастэрс і Гран-пры, Сэлбі саступіў у першых жа матчах Сцюарту Бінэму і Кену Доэрці адпаведна (абодвум 3:5). Такім чынам, ён не атрымліваў перамог ў прафесійных матчах з сярэдзіны чэрвеня да пачатку снежня, калі пачаўся чэмпіянат Вялікабрытаніі. На першым турніры Трайной кароны Марк Сэлбі, які апусціўся ўжо на 15-е месца ў папярэднім рэйтынгу, саступаў у стартавым паядынку Джэймі Коўпу з лікам 4:8, аднак здолеў выйграць пяць партый запар з шасцю серыямі за 40 ачкоў і з лікам 9:8 прайшоў у другі раўнд. Пасля перамогі над Стывенам Хендры ў 1/8 фіналу з лікам 9:5 і трыма соценнымі брэйкамі, уключаючы тотал-клірэнс у 141 бал, снукерыст з Лестэра патрапіў на Роні О'Салівана і быў разгромлены трохразовым чэмпіёнам свету з лікам 9:3.