In 1889 werden voorbereidingen getroffen om North en South Dakota als deelstaat van de Verenigde Staten te erkennen. Men koos ervoor om het gebied te splitsen in een noordelijk en een zuidelijk deel omdat de blanke nederzettingen zich ook apart in het noorden en zuiden bevonden. Men vreesde echter dat South Dakota als staat niet levensvatbaar zou zijn indien er niet méér land beschikbaar zou zijn voor blanke kolonisten. Daarop zond president Benjamin Harrison de generaal George Crook op pad om de Sioux te overtuigen om de helft van hun reservaat te verkopen aan de overheid. Crook slaagde hierin door het gebruik van bedenkelijke manieren om de Sioux te laten tekenen om hun land te verkopen. Op 2 november 1889 werden North Dakota en South Dakota formeel, als 39ste en 40e, staten van de Verenigde Staten. Pierre, op dat moment de derde grootste stad van de staat na Sioux Falls en Yankton, werd de hoofdstad vanwege de meer centrale ligging in de staat (Sioux Falls en Yankton liggen allebei in het zuidoosten). Op 29 december 1890 vond bij het plaatsje Wounded Knee een bloedbad plaats.