W 1937 r. projektował ekspozycje na Wystawie Światowej „Sztuka i Technika” w Paryżu. W 1939 roku otrzymał I nagrodę za projekty wnętrz polskiego pawilonu na Wystawie Światowej w Nowym Jorku (zrealizowane wraz z Tadeuszem Piotrowskim). Również pierwsze miejsce przypadło mu w konkursie na projekt dzielnicy im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie. W czasie wojny był żołnierzem Armii Krajowej i walczył w powstaniu warszawskim. Po 1945 roku przeprowadził się do Sopotu, podejmując pracę przy odbudowie zabytków w Gdańsku. W latach 1948–1953 pracował w Biurze Budownictwa Przemysłowego w Gdańsku. Od roku 1946 do 1974 wykładał w gdańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (od 1996 roku Akademii Sztuk Pięknych), prowadząc między innymi Pracownię Projektowania Wnętrz na Wydziale Architektury Wnętrz. W latach 1962–1964 był dziekanem Wydziału Architektury Wnętrz.