Dowództwo niemieckie wraz z nadejściem wiosennych roztopów wykluczyło możliwość przeprowadzenia kolejnych wielkich operacji ofensywnych przez Armię Czerwoną na Ukrainie. Niemcy byli jednak w błędzie. 4, 5, 6 i 15 marca do nowych operacji ofensywnych na zachodniej i południowej Ukrainie przeszły odpowiednio 1., 2. i 3. Front Ukraiński oraz 2. Front Białoruski. 4. Front Ukraiński całkowicie się wtedy przestawił na przygotowania do operacji krymskiej. 31 marca oddziały 1. i 2. Frontu Ukraińskiego spotkały się ze sobą w pobliżu Chocima na południe od niemieckiej 1. Armii Pancernej zamykając ją tym samym całkowicie w okrążeniu w rejonie Kamieńca Podolskiego. Po ciężkich walkach w okrążeniu udało się jej wyjść z kotła po połączeniu się 7 kwietnia z II Korpusem Pancernym SS w rejonie Buczacza. 8 kwietnia 4. Front Ukraiński, wspierany przez Flotę Czarnomorską, rozpoczął operację krymską, z celem wyzwolenia Krymu. Dwa dni później oddziały 3. Frontu Ukraińskiego wyzwoliły Odessę. Szybkie przełamanie obrony niemieckiej w północnej części Krymu przez 4. Front Ukraiński i we wschodniej części Krymu przez Samodzielną Armię Nadmorską, która tam wylądowała na przełomie października i listopada 1943, zmusiły Niemców do wycofania się do Sewastopola wyzwolonego 9 maja 1944.