Zatwarnicki dał członkom ruchu źródło dochodu i pożywienia, a także umożliwił działalność konspiracyjną, tym samym Czerniaków stał się bazą Żydowskiej Organizacji Bojowej. Farma została opisana we wspomnieniach Cukiermana, jako schronienie i miejsce godnego życia dla wielu Żydów w latach 1940–1942, a także po powstaniu w getcie warszawskim. Wedle relacji Icchaka Cukiermana to w Czerniakowie w lipcu 1942 roku zawiązała się Żydowska Organizacja Bojowa i zapadła decyzja o powstaniu w getcie warszawskim, opisuje on również grupy Żydów niezwiązanych z ruchem uratowane dzięki farmie na Czerniakowie z inicjatywy Zatwarnickiego. Na farmie przebywało od 80 (według Cukiermana) do 170 (według historyka Israela Gutmana) pracowników z warszawskiego getta. Podczas wielkiej deportacji z getta w 1942 roku, ruch oporu w getcie przechował na Czerniakowie część swoich ludzi: „Od lipca do września 1942 roku Niemcy wywieźli z getta dziesiątki i setki tysięcy Żydów. Chcieliśmy uratować ludzi, którzy mieli wziąć udział w powstaniu, i nie wiedzieliśmy, co zrobić z nimi w Warszawie [...]. Wysłaliśmy ich na Czerniaków, gdzie pozostali w okresie deportacji. Na Czerniakowie założyliśmy pierwszą bazę ŻOB-u”.