Συμμετείχε στις επιχειρήσεις της επανάστασης της Νάουσας, το 1822, επικεφαλής δύναμης 110 ανδρών. Κλήθηκε κατά την πολιορκία της Νάουσας από τα οθωμανικά στρατεύματα να φυλάξει την περιοχή από βορρά, στα περάσματα του Λουδία, στην Πράχνιανη (Άσπρο Πέλλας) και στα Μπάνια (Λουτροχώρι Πέλλας), με τους υπαρχηγούς του, Δεληγιάννη και Μιχαήλ Πιτσιάβα. Κατά το Ολοκαύτωμα της Νάουσας η σύζυγος του Στογιάννου Δήμου, Ελένη, σκοτώθηκε, ενώ τα παιδιά του Κώστας και Μαρία πουλήθηκαν σκλάβοι στη Σερβία. Μετά την καταστροφή της Νάουσας, ακολούθησε το απόσπασμα του Δημήτριου Τσάμη Καρατάσου στη Θεσσαλία, την Ήπειρο και τη νότια Ελλάδα και έλαβε μέρος σε πολλές μάχες καθ' όλη τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης . Αγνοώντας ότι τα παιδιά του Κώστας και Μαρία δεν σκοτώθηκαν κατά το Ολοκαύτωμα της Νάουσας, αλλά επιβίωσαν των συνθηκών και αργότερα επέστρεψαν ελεύθερα στην πατρίδα τους, ο Στογιάννος Δήμου έκανε δεύτερη οικογένεια στο Μεσολόγγι, την οποία έχασε επίσης, κατά τη διάρκεια της Εξόδου, με μοναδική επιζήσασα την Ελευθερία Δήμου, από τον δεύτερό του γάμο.