Jeździectwem zainteresował się we wczesnej młodości. W konnych zawodach Wojska Polskiego w 1933 zdobył wicemistrzostwo. W tym samym roku razem z Wojciechem Bilińskim, Romanem Pohoreckim i Zygmuntem Rucińskim zdobył na międzynarodowych zawodach jeździeckich w Rydze Puchar Narodów. W latach 1934–1935 zdobył mistrzostwo armii. W 1936 w zawodach o Puchar Narodów w Belinie zdobył drugie miejsce drużynowo, a na zawodach w Warszawie trzecie. Od grudnia 1935 uczestniczył w przygotowaniach olimpijskich. Na rozkaz Departamentu Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych z dnia 20 lipca podpisanego przez wiceministra gen. bryg. Bronisława Regulskiego oraz rozkazem dziennym z dnia 29 lipca 1936 r. podpisanym przez komendanta Centrum Wyszkolenia Kawalerii płk. dypl. Józefa Mariana Smoleńskiego został powołany do reprezentacji olimpijskiej. Na igrzyskach pełnił rolę rezerwowego. Wiosną 1937 wszedł w skład Grupy Sportu Konnego w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Przygotowywał się do startu w konkurencji WKKW na igrzyska olimpijskie w Helsinkach.