Τα αποδεικτικά στοιχεία που συγκέντρωσε χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για την προετοιμασία κατηγοριών από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία στη Χάγη. Παρείχε ένα βίντεο που έδειχνε Σερβοβόσνιους παραστρατιωτικούς να εκτελούν έξι Βόσνιους μουσουλμάνους κρατούμενους κοντά στο Τρόνοβο, που χρησιμοποιήθηκαν ως απόδειξη του ρόλου της Σερβίας στη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα, στην οποία σκοτώθηκαν 7.500 Βόσνιοι μουσουλμάνοι άνδρες και αγόρια. Η Κάντιτς είχε βρει ένα αντίγραφο της κασέτας, που είχε τραβηχτεί αρχικά από τους ίδιους τους παραστρατιωτικούς, από έναν άνδρα στο Σιντ, ο οποίος την παρείχε μόνο με την προϋπόθεση ότι δεν η Κάντιτς δεν θα την έδινε στη δημοσιότητα μέχρι να φύγει ο ίδιος με ασφάλεια από τη χώρα. Αποσπάσματα από την κασέτα αργότερα εμφανίστηκαν στη Σερβική και τη Βοσνιακή τηλεόραση. Ο "Guardian" περιέγραψε την ταινία ως το «σημαντικό στοιχείο» — «την τελική, αδιαμφισβήτητη απόδειξη του ρόλου της Σερβίας στις σφαγές στη Σρεμπρένιτσα» — ενώ η εφημερίδα "The New York Times" χαρακτήρισε την προβολή της κασέτας στη σερβική τηλεόραση «ορόσημο» για τη χώρα. Η Κάντιτς επέκρινε μία απόφαση του 2007 στη Σερβία όπου ο προεδρεύων δικαστής χαρακτήρισε το έγκλημα ως «φόνος έξι ανδρών μουσουλμανικής καταγωγής», για τους οποίους «δεν ήταν σαφές ότι προέρχονταν από τη Σρεμπρένιτσα». Ή Κάντιτς δήλωσε: «Η απόφαση στέλνει ένα πολύ επικίνδυνο μήνυμα», δηλώνοντας, επίσης, “Τόσο από ηθικής όσο και πραγματολογική πλευτάς, αυτό δεν είναι δικαιοσύνη”.