De geschiedenis van de PdA gaat terug tot de Eerste Wereldoorlog. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Zwitserland en werden er door de linkervleugel van de Sociaaldemocratische Partij van Zwitserland (SP) internationale socialistische conferenties gehouden (onder andere de Zimmerwaldconferentie in 1915). De rechter- en centrumvleugels van de SP waren niet betrokken bij de organisatie van de conferenties. Na de Oktoberrevolutie in 1917 in Rusland maakte indruk op uiterst linkse socialisten en in oktober 1918 scheidden zij zich van de SP af en vormden een eerste "Communistische Partij" (de zogenaamde "oude communisten"). Deze kleine partij trok echter maar weinig mensen aan. Toen de SP in 1921 besloot niet toe te treden tot de Derde Internationale (Communistische Internationale), stapte de uiterst linksen op 6 maart 1921 uit de Communistische Partij van Zwitserland die zich direct bij de Derde Internationale aansloot. De leden van de nieuwe KPS bestonden vooral uit ondertekenaars van het Zimmerwaldmanifest (slotakkoord van de Zimmerwaldconferentie). Bij de verkiezingen van 29 oktober 1922 deed de KPS voor het eerst mee en kreeg 1,8% van de stemmen, goed voor 2 zetels. In 1930 scheidde een groep zich van de KPS af en vormde de Kommunistische Partei/ Opposition (Communistische Partij/ Oppositie). De KPO werd bij de kantonale verkiezingen groter dan de KPS.