Kolejny medal wywalczyła na igrzyskach w Innsbrucku w 1964 roku, gdzie ponownie była trzecia w zjeździe. Tym razem lepsze okazały się dwie rodaczki: Christl Haas oraz Edith Zimmermann. Był to pierwszy przypadek, kiedy w olimpijskiej rywalizacji kobiet w narciarstwie alpejskim całe podium zajęły reprezentantki jednego kraju (w rywalizacji mężczyzn podczas ZIO 1956 Austriacy dokonali tego w gigancie). Na tej samej imprezie była także ósma w gigancie, a slalomu ponownie nie ukończyła. W 1966 roku brała udział w mistrzostwach świata w Portillo, zajmując trzynaste miejsce w slalomie i szesnaste w zjeździe. Niecały rok później, 7 stycznia 1967 roku w Oberstaufen zadebiutowała w Pucharze Świata, zajmując szóste miejsce w slalomie. Tym samym już w swoim debiucie wywalczyła pierwsze pucharowe punkty. Dwukrotnie stawała na podium zawodu tego cyklu: 1 lutego 1967 roku w Monte Bondone była trzecia w tej samej konkurencji, a 26 marca 1967 roku w Jackson Hole trzecie miejsce zajęła w gigancie. W klasyfikacji generalnej i slalomu była siódma, w zjeździe zajęła dziewiąte miejsce, a w klasyfikacji giganta była dziesiąta. W 1967 roku zakończyła karierę.