Prvih petnaest pagvoških godina poklopilo se sa Berlinskom krizom, Kubanskom raketnom krizom, invazijom Varšavskog pakta na Čehoslovačku i Vijetnamskim ratom. Pagvoš je igrao korisnu ulogu u otvaranju kanala komunikacije u vreme inače zategnutih zvaničnih i nezvaničnih odnosa. Ova organizacija je pružila pripremni doprinos Ugovoru o delimičnoj zabrani testiranja (1963), Ugovoru o neproliferaciji (1968), Ugovoru protiv balističkih projektila (1972), Konvenciji o biološkom oružju (1972) i Konvenciji o hemijskom oružju (1993). Bivši američki ministar odbrane Robert Maknamara pripisao je zasluge pagviškoj inicijativi za povratni kanal (kodno nazvan Pensilvanija) putem koga su položeni temelji za pregovore koji su okončali Vijetnamski rat. Mihail Gorbačov je priznao uticaj ove organizacije na njega dok je bio lider Sovjetskog Saveza. Pored toga, Pagvošu se pridaju zasluge kao revolucionarnoj i inovativnoj „transnacionalnoj” organizaciji i vodećem primeru efikasnosti Trak -{II}- diplomatije.