De Eerste Liberiaanse Burgeroorlog brak uit onder het dictatoriale bewind van president Samuel Doe, die in 1980 een staatsgreep had gepleegd en vele politieke tegenstanders na de buurlanden Guinee en Ivoorkust had gedreven. Onder leiding van Charles Taylor mobiliseerden de opstandelingen zich in 1989, en bezetten het noorden van Liberia; spoedig daarna nam een andere rebellengroepering in het zuiden de macht over. De Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten stuurde vredestroepen naar het land, maar desondanks vielen er bijna 200.000 slachtoffers. Uiteindelijk werd in 1993 tot een staakt-het-vuren besloten, maar door gebakkelei tussen de verschillende politieke partijen vonden de eerste vrije verkiezingen pas in 1997 plaats.