Το 64 ξέσπασε μεγάλη φωτιά στη Ρώμη που κατέστρεψε ολόκληρες γειτονιές της πόλης συντρίβοντας τις οικονομικές αντοχές του πληθυσμού της. Ο Σουητώνιος κατηγόρησε ευθέως τον Νέρωνα ως εμπρηστή λέγοντας πως, κατά τη φωτιά, αυτός έπαιζε τη λύρα του και τραγουδούσε την πυρκαγιά κατά την άλωση της Τροίας. Ο Τάκιτος αναφέρει πως ο Νέρωνας προσπάθησε να ρίξει τις ευθύνες στους Χριστιανούς "(Chrestiani)", κάτι που αποτέλεσε την πρώτη επίσημα καταγεγραμμένη αυτοκρατορική δίωξη έναντι της «Ιουδαϊκής σέχτας των δεισιδαιμόνων», όπως αποκαλούνταν οι Χριστιανοί . Αν και ο Σουητώνιος δεν κάνει καμία νύξη για το ρόλο των Χριστιανών στη φωτιά, αναφέρει τη λέξη "Chrestiani" ως παράδειγμα της σκληρότητας του Νέρωνα, σημειώνοντας ότι τους τιμώρησε σκληρά . Στο έργο του «Η Ζωή του Κλαύδιου», ο Σουητώνιος διηγείται πως Εβραίοι υποκινούμενοι από τον Χριστό "(Chrestus)" εκδιώχθησαν από την πόλη λόγω των ταραχών που προκαλούσαν . Οι αναφορές του στους Χριστιανούς και τον Χριστό σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες του Τάκιτου αποτελούν σήμερα σημαντικές αποδείξεις για την επιστημονική τεκμηρίωση της Ιστορικότητας του Ιησού .