Bánffy studeerde rechten en werd in 1901 lid van de Hongaarse Rijksdag. Van 1906 tot 1909 was hij opper-ispán van Kolozs. Van 1912 tot 1918 leidde hij het Nationaal Theater en de Opera van Boedapest en in 1921 werd hij minister van Buitenlandse Zaken van het onafhankelijke Hongarije in de regering van István Bethlen, hoewel hij weinig sympathie koesterde voor het autoritaire regime van admiraal Miklós Horthy, die als regent het staatshoofd van Hongarije was. Hij zette zich in voor een herziening van de Hongaarse grenzen, vastgelegd in het Verdrag van Trianon, waarbij Zevenburgen aan Roemenië werd toegewezen. Hij vertegenwoordigde Hongarije op de Conferentie van Venetië (1921), waar hij een referendum voor de stad Sopron uit het vuur wist te slepen, en nam deel aan de Conferentie van Genua in 1922, waar hij onderhandelingen voerde met de Sovjet-Russische buitenlandminister Georgi Tsjitsjerin.