Belgia stała się niepodległym państwem dopiero w 1830 roku, wcześniej będąc częścią Królestwa Zjednoczonych Niderlandów. W owym czasie znaczna część obszarów zamorskich nadających się do kolonizacji znajdowała się już w strefach wpływów potężnych mocarstw kolonialnych, takich jak Wielka Brytania czy Francja. Król Belgii, Leopold II, przekonany, że kolonie są kluczem do potęgi narodu, usiłował uzyskać je dla swojego państwa, jednakże naród i rząd belgijski nie były zainteresowane ekspansją kolonialną. Leopold II podjął więc próby uzyskania kolonii dla siebie i po długoletnich staraniach, na konferencji berlińskiej w 1885 roku oddano pod jego władzę obszar Konga, które stało się jego prywatną własnością. W 1891 roku władza Leopolda II została rozszerzona również na Katangę po tym, gdy wysłana przez niego ekspedycja zabiła rządzącego tam króla Msiri. W roku 1894 Leopold II otrzymał również dożywotnio od Brytyjczyków enklawę Lado, która po jego śmierci w 1910 roku powróciła do Sudanu Anglo-Egipskiego.