Οι αρμενικές εθελοντικές μονάδες ήταν ως επί το πλείστον από την περιοχή του Καυκάσου και ήταν κυρίως ανυπόμονοι να πάρουν τα όπλα "για να απελευθερώσουν την πατρίδα τους". Σε πολλές πόλεις που κατελήφθησαν από τις ρωσικές δυνάμεις, οι Αρμένιοι φοιτητές ήταν έτοιμη να ενταχθούν στον αρμενικό εθελοντικό στρατό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Εκτός από τους τακτικούς στρατιώτες του Ρωσικού Στρατού του Καυκάσου, σχεδόν 20.000 Αρμενικές άτακτες μονάδες εξέφρασαν την ετοιμότητα τους να πάρουν τα όπλα για να πολεμήσουν εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το μέγεθος αυτών των μονάδων αυξήθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου και ο Μπογκός Νουμπάρ έδωσε την περίληψη αυτών των μονάδων σε δημόσιο γράμμα στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού το 1919, αναφέροντας 150.000 Αρμένιους στις εθελοντικές μονάδες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και περίπου 40.000 Αρμενικές άτακτες μονάδες.