Gamarro swój największy sukces odniósł na letnich igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu, gdzie wystąpił w kategorii półśredniej. Pokonał kolejno: mistrza Europy z 1973 Marijana Beneša z Jugosławii, obrońcę tytułu mistrzowskiego oraz mistrza świata z 1974 Emilio Correę z Kuby przez techniczny nokaut w 3. rundzie, w ćwierćfinale wicemistrza świata z 1974 i mistrza igrzysk panamerykańskich z 1975 Clintona Jacksona z USA i w półfinale Reinharda Skriceka z RFN. W finale przegrał z Jochenem Bachweldem z NRD zdobywając srebrny medal. Był to jedyny srebrny medal na tych igrzyskach zdobyty przez sportowca z Ameryki Południowej (oprócz tego tylko dwa brązowe medale zdobyli zawodnicy z Brazylii).