ബെർബാക്ക് ദേശീയോദ്യാനം തെക്കു കിഴക്കൻ ഏഷ്യൻരാജ്യമായ ഇന്തോനേഷ്യയിലെ സുമാത്ര ദ്വീപിന്റെ കിഴക്കൻ തീരത്തോടു ചേർന്നും, ജംപിയിൽ നിന്നും 100കിലോമീറ്റർ കിഴക്ക് ഭാഗത്ത് 1,627 ചതുരശ്രകിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതിയിൽ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു. ഡച്ച് കോളനി നിയമത്തിന്റെ കീഴിൽ 1935-ൽ സംരക്ഷിതവനമായ ഈ ഉദ്യാനത്തിലെ തണ്ണീർത്തടങ്ങളുടെ അന്താരാഷ്ട്ര പ്രാധാന്യം (1971-ലെ റാംസർ ഉടമ്പടി) കണക്കിലെടുത്ത് പിന്നീട് ഇതിനെ ദേശീയോദ്യാനമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഈ ദേശീയോദ്യാനത്തിലെ പീറ്റ് ചതുപ്പുവനങ്ങളിൽ ധാരാളം പനവൃക്ഷങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. ഉദ്യാനത്തിലെ അതിവിശിഷ്ഠതയെന്നു പറയുന്നത് പീറ്റ് ചതുപ്പുവനങ്ങളും ശുദ്ധജലചതുപ്പുവനങ്ങളും ഇടകലർന്ന് സുമാത്രയുടെ കിഴക്കൻ തീരം വരെ വിശാലമായി വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നതാണ്. എയർ ഹിറ്റം ദലം നദീതീരം സുമാത്രൻ കടുവകൾക്ക് വാസസ്ഥലമൊരുക്കുന്നു. അനധികൃതമായ മരംവെട്ട്, വനത്തിൽ ഉണ്ടായ തീപ്പിടുത്തം എന്നിവയെത്തുടർന്ന് ഉദ്യാനത്തിനും അതിലെ ആവാസ വ്യവസ്ഥയ്ക്കും നാശം സംഭവിച്ചു. 1994-ലും 1997-ലും സംഭവിച്ച വൻ തീപിടിത്തത്തെ തുടർന്ന് ഉദ്യാനത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് എയർ ഹിറ്റം ലൗട്ട് നദിയ്ക്കരികിൽ 12,000 ഹെക്ടർ പ്രദേശവും, സിമ്പാങ് മെലാക്ക നദിയ്ക്കരികിൽ 4,000 ഹെക്ടർ പ്രദേശവും നശിക്കാൻ ഇടയായി.