Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1995 roku, kiedy podczas mistrzostw świata w Winterbergu wywalczył w parze z Jackiem Pycem srebrny medal w dwójkach. na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Calgary razem z Davidem MacEachernem powtórzył ten wynik, a podczas igrzysk olimpijskich w Nagano zdobył złoty medal. Następnie zdobył brązowy medal w czwórkach na mistrzostwach świata w Cortina d'Ampezzo (1999), srebrny w dwójkach na mistrzostwach świata w Lake Placid (2003) oraz złote w tej konkurencji podczas mistrzostw świata w Königssee (2004) i mistrzostw świata w Calgary (2005). W 2004 roku partnerował mu Giulio Zardo, a rok później Lascelles Oneil Brown. Następnie wystartował na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie razem z Brownem zdobył srebrny medal. Ostatnie trofeum wywalczył podczas mistrzostw świata w Sankt Moritz (2007), gdzie Kanadyjczycy w składzie: Pierre Lueders, Ken Kotyk, David Bissett i Lascelles Brown zdobyli srebrny medal w czwórkach. Ponadto wielokrotnie wygrywał zawody Pucharu Świata, w tym w sezonach 1993/1994, 1994/1995, 1996/1997, 1997/1998, 2002/2003 i 2005/2006 wygrywał klasyfikację dwójek, w sezonie 1994/1995 wygrał klasyfikację czwórek, a w sezonach 1993/1994, 1994/1995, 1997/1998 i 2005/2006 był najlepszy w klasyfikacji kombinacji.