Ermanno Olmi uznawany jest przez wielu krytyków za katolicką opozycję dla Pier Paolo Pasoliniego. Postrzega się go za rzadki przypadek reżysera-poety, który jednak ideologicznie sprzeciwia się poglądom marksistowskim Pasoliniego. Już w swoim debiucie "Czas się zatrzymał" (1959), pełnym emocji filmie o relacji między człowiekiem a naturą, krytyka zwróciła uwagę na młodego twórcę. Trzy lata później, w roku 1961, Olmi nakręcił film "Posada" – słodko-gorzki portret Mediolanu z czasów boomu ekonomicznego. W latach 70. Olmi został doceniony na poziomie międzynarodowym, kiedy zdobył Złotą Palmę na 31. MFF w Cannes za film "Drzewo na saboty" (1978). Po długiej chorobie reżyser powrócił do formy surrealistycznym "Niech żyje czcigodna pani!" (1987) oraz "Legendą o świętym pijaku" (1988), nagrodzoną Złotym Lwem na 45. MFF w Wenecji. W 2001 Olmi nakręcił uznawany przez wielu za jedno ze swoich największych osiągnięć w karierze – "Rzemiosło wojenne", film poświęcony Ludwikowi Medyceuszowi. Rok później obraz ten zdobył aż dziewięć nagród David di Donatello.