Syn Adolfa i Józefy z domu Piotrowskiej. W wieku dwunastu lat stracił ojca. Ukończył 8-klasowe Gimnazjum Filologiczne w Permie (1917), po czym rozpoczął studia lekarskie na tamtejszym uniwersytecie. We wrześniu 1918 roku przedostał się z matką na tereny polskie. W Wojsku Polskim od 11 listopada 1918 r., brał udział w rozbrajaniu Niemców w Warszawie i wstąpił do 36 pułku piechoty jako medyk kompanii sanitarnej. Wraz z pułkiem brał udział w odsieczy Lwowa i w bitwach pod Rawą Ruską, Dobrostanem, Żółkwią, Kulparkowem i Stanisławowem. W czasie walk zachorował na dur brzuszny, leczył się w Twierdzy Modlin, w której pełnił następnie obowiązki adiutanta naczelnego lekarza. Dalsza służba Zygmunta Pukiańca to praca w Stacji Kontroli Sanitarnej w Równem (na Polesiu) i Szpitalu Epidemiologicznym Nr 28 .