Dywizja powstała 23 lipca 1943 r. z 20 Dywizji Piechoty Zmotoryzowanej, którą wzmocniono 8. batalionem pancernym. Jesienią dywizja była aktywna w ramach Grupy Armii Środek pod Kijowem i nad Dnieprem. Pomimo ciężkich strat pozostawała na pierwszej linii i walczyła o Winnicę na Ukrainie (styczeń 1944), w kotle Hubego w rejonie Kamieńca Podolskiego (marzec-kwiecień 1944) i w bitwie o Brody (maj 1944). W czerwcu i sierpniu 1944 wycofała się przez południową Polskę na linię Wisły, gdzie brała udział w próbie likwidacji przyczółka baranowsko-sandomierskiego. W styczniu 1945 r. ofensywa sowiecka zepchnęła dywizję na Śląsk, w marcu została przerzucona nad Odrę. Jednostka została zniszczona w czasie walk o wzgórza Seelow, jej resztki uniknęły sowieckiej niewoli poddając się Amerykanom pod Tangermünde.