W 1963 opracowany przez niego Narodowy Program Alfabetyzacyjny przyniósł mu sławę. Jednak rok później puczyści przerwali eksperyment edukacyjny, gdyż program uznano za wywrotny i niebezpieczny dla starego porządku, po czym został wygnany ze swojego kraju. Następne lata spędził w Chile, Genewie oraz Gwinei, gdzie wspólnie z żoną kierował zespołem doradców edukacyjnych. Po szesnastu latach powrócił do ojczyzny. Mieszkając na stałe w San Paulo, pracował na uniwersytetach państwowym i katolickim. Od 1985 był honorowym przewodniczącym Międzynarodowego Stowarzyszenia Oświaty Dorosłych.