Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął studia na uniwersytecie Karoliny Północnej. W swoim drugim roku w lidze akademickiej został wybrany przez Amerykańską Agencję Prasową do pierwszej piątki sezonu. W tym też sezonie zdołał zablokować 59 rzutów przeciwników, co było drugim wynikiem w drużynie. Po dwóch latach studiów zgłosił się do draftu NBA, gdzie został wybrany z trzecim numerem przez Philadelphię 76ers. Już w pierwszym sezonie stał się liderem 76ers, jednak rok później stracił swoje miejsce w pierwszej piątce na rzecz wybranego w drafcie Allena Iversona. Dwa lata później został zawodnikiem Detroit Pistons. W sezonie 2000/2001 zdobywał rekordowe w karierze 29,8 punktu na mecz, co dało mu w ówczesnym sezonie pierwsze miejsce w liczbie łącznie zdobytych punktów, a drugie w średniej zdobywanych na mecz. W 2002 roku został wymieniony do Washington Wizards za m.in. Ripa Hamiltona. Po dwóch latach po raz kolejny zmienił barwy klubowe, stając się zawodnikiem Dallas Mavericks, z którymi zdobył tytuł wicemistrza NBA. 8 lipca 2009 Dallas Mavericks oddali go do Memphis Grizzlies. Dzień po wymianie został zwolniony, po czym podpisał kontrakt z Milwaukee Bucks na resztę sezonu 2009/10. Po sezonie podpisał kontrakt z Miami Heat, jednak już pół roku później został zwolniony. W kolejnym sezonie bronił barw Atlanta Hawks. W lipcu 2012 roku podpisał kontrakt z Brooklyn Nets.