Od końca lat 80. aktywnie zajmował się działalnością społeczną. Angażował się w ruch ekologiczny, był jednym z jego liderów w Nowopołocku. Organizował i uczestniczył w manifestacjach o tematyce ekologicznej. Popierał białoruski ruch narodowy. Uważał za szczególnie istotne umacnianie białoruskiej kultury, przede wszystkim tradycyjnej. Dużą wagę przykładał w tym względzie do wychowania i edukacji młodzieży. Po zdobyciu niepodległości przez Białoruś był jednym z organizatorów pierwszej w Nowopołocku klasy szkolnej nauczającej w języku białoruskim. Utworzył też w tym mieście wspólnotę „Wsiesław Czarodziej”, której zadaniem było przywracanie białoruskiej kultury ludowej. Organizował obchody świąt ludowych, takich jak Boże Narodzenie, "Hukannie wiasny", Dziady, a przede wszystkim Noc Kupały. Obchody tego ostatniego święta, organizowane nad jeziorami na połocczyźnie, z czasem przybrały charakter ogólnokrajowy. Wasil Chramcou, jako znawca obrzędu, co roku pełnił tam rolę "Kniazia-Kupalisza". Kolekcjonował też przedmioty związane z historią Białorusi. Z myślą o młodzieży organizował wędrówki po zabytkach i historycznie ważnych miejscach ziemi połockiej. Wspierał wydawanie dziesiątek niezależnych publikacji, gazetek i biuletynów na terenie całej Białorusi. W ramach działalności społecznej zajmował się też transportem leków podarowanych przez białoruską diasporę dla mieszkańców terenów skażonych w wyniku katastrofy w Czarnobylu.