Studiował literaturę na uniwersytetach w Genevie, Freiburg-in-Breisgau i Salamance. Od 1982 roku pracownik ICRC, pracujący najpierw na Bliskim Wschodzie i w Ameryce Łacińskiej a od 1993 roku w Rwandzie jako szef tamtejszej delegacji. Kiedy w kwietniu 1994 roku rozpoczęło się tam ludobójstwo, z niezwykłą determinacją walczył o życie ofiar. Założył improwizowany szpital, gdzie znalazły bezpieczny azyl tysiące Rwandyjczyków. Doprowadził do faktycznego uznania nietykalności ambulansów Czerwonego Krzyża przez bojówki Interahamwe. Ratował dzieci z rwandyjskich sierocińców. Według szacunkowych danych ocalono dzięki temu życie ponad 60 000 osób. Wciąż pracuje dla ICRC.