Kompleksy Maybach mieszczące się w Zossen to z pozoru zwykłe domy ze spadzistymi dachami i kwiatami w oknach, w których na pierwszy rzut oka toczy się zwyczajne życie. Ale domy te, w rzeczywistości zbrojone betonem i połączone z siecią podziemnych korytarzy, stanowiły centrum dowodzenia drugą wojną światową i kwaterę dowództwa niemieckiej armii. Pracowało tam tysiące osób, za pomocą których naziści sterowali wojną. Działała tam centrala telefoniczna AMT-500 w systemie kodowym Zeppelin. Przez 24 godziny na dobę działało 35 dalekopisów, także stacje przesyłowe dużej mocy oraz odizolowane od innych linie telefoniczne i telegraficzne. Znajdowała się tam nawet winda dla ciężarówek oraz poczta pneumatyczna, umożliwiająca szybki przesył informacji. Podziemne korytarze, którymi przechodziło się do różnych części budowli, miały długość nawet 150m. Jedno z pomieszczeń, gdzie działało centrum nadawcze, miało wielkość sali gimnastycznej. W sejfie bunkru Maybach II znaleziono dokumenty związane z przygotowywaniem nieudanego zamachu na Hitlera z 20 lipca 1944 roku. Później także fragmenty pamiętnika Wilhelma Canarisa, szefa Abwehry, które stały się podstawowym dowodem jego działań przeciwko Hitlerowi i III Rzeszy.