Wielkim sukcesem międzynarodowym był debiut Grigorija Czuchraja "Czterdziesty pierwszy" (1957), liryczna opowieść o parze rozbitków reprezentujących różne frakcje wojny domowej w Rosji. "Ballada o żołnierzu" (1959) tego samego reżysera, ukazująca losy żołnierza jadącego na przepustkę do swojej matki, zawierała motywy zgoła niecenzuralne (przekupstwa, zacofania steranego wojną kraju), jednak również cieszyła się popularnością za granicą. "Czyste niebo" (1961), dopełnienie trylogii Czuchraja, alegorycznie portretowało proces niszczenia człowieka, którego nie zmogła wojna, przez podejrzliwe stalinowskie władze. Złotą Palmę na 11. MFF w Cannes otrzymał niezwykle ekspresyjny film Michaiła Kałatozowa "Lecą żurawie" (1957), w którym prosta historia śmierci szeregowego radzieckiego żołnierza została z wyczuciem nakręcona przez Siergieja Urusiewskiego (geometryczna forma kadrów). Międzynarodowy sukces odniósł też "Los człowieka" (1959) Siergieja Bondarczuka, pełna patosu opowieść o jeńcu wojennym, który ucieka z hitlerowskiego obozu jako moralny wrak.