W 1210 roku Henryk wyruszył na kampanię przeciwko Nicejczykom i zaatakował ich posiadłości w Azji Mniejszej. Mimo początkowych sukcesów musiał się wycofać, a nawet oddać część twierdz Grekom. Był to efekt zdradzieckiego ataku Michała z Epiru na Teslaloniki. Dzięki interwencji cesarza udało się jednak ocalić zagrożone królestwo. Przez pewien czas Henryk przebywał w Salonikach. Musiał je jednak opuścić w 1211 roku, na wieść o spodziewanym ataku Nicejczyków na Konstantynopol. Despota epirski zastawił na niego pułapkę, ale Flandryjczykowi ostatecznie udało się jej uniknąć i zorganizować obronę stolicy. Udało mu się również nakłonić Turków z sułtanatu Ikonium do uderzenia na Niceę od wschodu, co zmusiło Laskarysa do porzucenia planów ataku na Konstantynopol. Henryk próbował zaatakować Niceę, licząc na to że Grecy nie poradzą sobie walcząc na dwa fronty, ale po zwycięskiej dla nich bitwie pod Antiochią nad Meandrem zagrożenie tureckie ustało i łacinnicy byli zmuszeni wycofać się.