Jego następcą został w 1934 roku Martin Schlott. Doprowadził on do pozyskania dla Ogrodu trzech hektarów terenu; w latach 1937–1939 wybiegów i pomieszczeń dla antylop, zebr i żyraf, skalnego wybiegu dla pawianów (z granitu strzegomskiego), basenów dla fok i lwów morskich oraz wybiegów dla niedźwiedzi. Podczas jego rządów znajdowało się we wrocławskim ogrodzie dwa tysiące zwierząt. Wkrótce jednak nastała II wojna światowa, której jednym z ostatnich akordów było oblężenie "Festung Breslau". Nie ma dziś wiarygodnych relacji o tym, jak dokładnie wyglądała realizacja polecenia o likwidacji niebezpiecznych zwierząt, wydanego przez dowództwo obrony twierdzy w styczniu 1945. Wiadomo w każdym razie, że zabito zwierzęta drapieżne (lwy, tygrysy, hieny, niedźwiedzie itp.) oraz wszystkie cztery posiadane przez Ogród słonie. Sporo jednak zwierząt (519 sztuk, w tym 3 żubry, 3 hipopotamy, żyrafa, 30 małp różnych gatunków) ocalało. Wkrótce jednak podjęta została decyzja o przekazaniu ich wszystkich do innych ogrodów w Polsce (Kraków, Poznań i Łódź) i czasowym wstrzymaniu działalności Ogrodu. Wywózkę zwierząt zakończono w sierpniu 1945; część z nich wróciła do Wrocławia po reaktywacji Ogrodu w 1948.