Po zwycięstwie Osmanów na Czałdyran w 1514 r. Safawidzi unikali otwartej konfrontacji i stosowali taktykę opóźnienia i spalonej ziemi. Osmanie najeżdżali terytorium Iranu, ale za każdym razem trudności z zaopatrzeniem i ataki partyzanckie uniemożliwiały dłuższy pobyt wojsk. Ostatecznie z powodu wyczerpywania zasobów i strat w ludziach obie strony zaczęły dążyć do zawarcia układu.