Pierwszy medal w karierze Antonin Magne zdobył w 1933 roku, kiedy zajął drugie miejsce w wyścigu ze startu wspólnego podczas szosowych mistrzostw świata w Montlhéry. W zawodach tych wyprzedził go jedynie jego rodak Georges Speicher, a trzecie miejsce zajął Holender Marinus Valentijn. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Bernie w tej samej konkurencji był najlepszy. Wyprzedził tam Włoch Aldo Biniego oraz Theofiela Middelkampa z Holandii. Ponadto był między innymi pierwszy w wyścigu Paryż-Limoges i Grand Prix Wolber w 1927 roku, drugi w Circuit de Champagne w 1928 roku, pierwszy w Paryż-Limoges i Circuit des villes d’eaux d’Auvergne w 1929 roku, drugi w Paryż-Caen i Vuelta al País Vasco oraz trzeci w Paris-Roubaix w 1930 roku, drugi w Paryż-Tours w 1933 roku, a w latach 1934-1936 zwyciężał w Grand Prix des Nations. Dwukrotnie startował w Giro d’Italia, zajmując między innymi 29. miejsce w 1931 roku. Nigdy nie wystąpił na igrzyskach olimpijskich.