W pewnej formie kalkulacja zdyskontowanych przepływów pieniężnych została użyta już w starożytności, gdy po raz pierwszy pożyczono pieniądze na procent. Jako metoda wyceny aktywów często była przeciwstawiana wartości księgowej, która określana jest na podstawie ksiąg rachunkowych. Dyskontowanie przepływów pieniężnych zyskało popularność w dziedzinie wyceny papierów wartościowych począwszy od krachu giełdowego 1929 r. Irving Fisher w swojej wydanej w 1930 r. książce pt. "Teoria stopy procentowej" (ang. "The Theory of Interest") oraz John Burr Williams w tekście z 1938 r. pt. "Teoria inwestowania w wartość" (ang. "The Theory of Investment Value"), jako pierwsi formalnie wyrazili metodę DCF w kategoriach nowoczesnej ekonomii.