Jeszcze w tym samym roku wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego i został wysłany na front polsko-ukraiński. Służył pod Lwowem w załodze pociągu pancernego nr 4 „Hallerczyk”. W grudniu został członkiem Związku Robotników Przemysłu Metalowego. Na przełomie stycznia i lutego 1919 brał udział w walkach polsko-czechosłowackich koło Cieszyna, a następnie przeniesiono go do pułku kawalerii w Lesznie. Oddelegowany do szkoły podoficerskiej w Dęblinie, ukończył ją w kwietniu 1920 w stopniu kaprala. W tym samym miesiącu brał udział w demonstracji ulicznej w Łodzi i został zatrzymany przez żandarmerię wojskową; miesiąc przebywał w areszcie. Uczestniczył w kursie kawaleryjskim w Grodnie; wówczas wdał się w kłótnię z oficerem, za co został osadzony w twierdzy Modlin. Prawdopodobnie od grudnia 1920 służył w 4 pułku strzelców konnych w Płocku. W lutym 1921 zdemobilizowany. Ponownie powołany w kwietniu 1922 i w Płocku, za pośrednictwem brata Tadeusza, nawiązał kontakt ze Związkiem Młodzieży Komunistycznej w Polsce.