1 kwietnia 1903 roku z powiatu został wyłączony Racibórz, który uzyskał status powiatu grodzkiego. Po I wojnie światowej decyzją zwycięskich mocarstw z 23 kwietnia 1919 roku fragment powiatu z Hulczynem, Beneszowem Dolnym i Sudicami o łącznej powierzchni 316 km2 i liczący 45 386 mieszkańców przyznano Czechosłowacji. Akcja przejmowania tego terenu przez władze Czechosłowackie rozpoczęła się na początku kolejnego roku i zakończyła 4 lutego 1920 roku. 8 marca 1922 roku (według niektórych źródeł miało to miejsce w 1923 roku) dokonano jeszcze niewielkiej korekty granicy, przyznając Czechosłowacji okolice wsi Píšť i Hať o powierzchni 30,47 km2 z 3286 mieszkańcami. Z kolei 20 czerwca 1922 roku po powstaniach śląskich i plebiscycie przyznano Polsce część wschodnich terenów powiatu z 21 wioskami i 19 obwodami dworskimi. Polsce przypadły m.in. Lubomia, Syrynia i Gorzyce, łącznie obszar o powierzchni 127,36 km2 zamieszkały przez 16 022 osoby. Do powiatu raciborskiego wcielono natomiast pozostałości powiatu rybnickiego, który w większości znalazł się w granicach Polski. Były to okolice Rud liczące 122,1 km2 i 6042 mieszkańców.