„Chonburi” wraz z sześcioma bliźniaczymi jednostkami opuścił Włochy w połowie kwietnia 1937 roku i przybył do Bangkoku na przełomie maja i czerwca. 5 października 1938 roku dokonano ponownej uroczystej ceremonii wcielenia okrętu do służby. Torpedowiec wchodził w skład 3. Dywizjonu 1. Flotylli (wraz z „Rayong” i „Songkhla”), a jego dowódcą był kpt. mar. Phratin Chaipanya. Po rozpoczęciu wojny francusko-tajlandzkiej w grudniu 1940 roku oba dywizjony 1. Flotylli zostały skierowane w rejon archipelagu Ko Chang, w celu ochrony przewidywanego rejonu działań wojennych. 17 stycznia 1941 roku 3. Dywizjon kotwiczył nieopodal wyspy Ko Chang i został zaskoczony około 6.15 rano przez okręty francuskiej 7. Grupy Specjalnej. Wywiązała się bitwa, w wyniku której unieruchomiony „Chonburi” został ostrzelany z odległości 8000 metrów przez awiza „Tahure” i „Marne” (później odległość spadła do 3000 metrów). O 6.48 z uszkodzonego okrętu rozpoczęto ewakuację załogi, a o 6.50 został trafiony w zbiornik paliwa, co spowodowało gwałtowny pożar i zatonięcie pięć minut później (o 6.53 zatonął bliźniaczy torpedowiec „Songkhla”). Według oficjalnych danych na okręcie poniosło śmierć dwóch marynarzy.