W 1910 rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, równocześnie aktywnie zaangażował się w działalność harcerską Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego Sokół. Był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich, 6 sierpnia 1914 zaciągnął się do Legionów Polskich, został przydzielony do 13 kompanii IV baonu 2 Pułku Piechoty II Brygady. Po walkach nad Styrem w 1916 otrzymał stopień sierżanta i został przegrupowany do komendy Legionów, do departamentu kartografii. Podczas walk pod Rarańczą w lutym 1918 został wzięty do niewoli i internowany w obozie jenieckim na Węgrzech, a następnie we Włoszech. Następnie skierowano go do szkoły oficerskiej w Opawie, skąd zbiegł i udał się do Krakowa, gdzie po odzyskaniu przez Polskę niepodległości rozbrajał żołnierzy austriackich. Przez pięć miesięcy był zaszeregowany do Batalionu Akademickiego, skąd w marcu 1919 przeszedł do rezerwy. Powrócił na Uniwersytet Jagielloński, który ukończył w 1920 uzyskując uprawnienia do nauczania w szkole średniej. Na krótko podjął pracę w Instytucie Biologii Uniwersytetu Jagiellońskiego i w jednym z krakowskich gimnazjów, ale od lipca 1920 został skierowany do pracy w seminarium nauczycielskim w Wągrowcu, a po roku gimnazjum w Gostyniu. Był nauczycielem geografii, przyrody, rysunku i wychowania fizycznego.