Bekele's ster rees vervolgens snel. Van het winnen van de dubbele wereldtitel veldlopen (zowel de korte als de lange afstand) maakte hij vanaf 2002 een gewoonte: tot en met 2006 was hij op beide afstanden ongenaakbaar. En vanaf 2003, toen hij op de wereldkampioenschappen in Parijs goud won op de 10.000 en brons op de 5000 m, manifesteerde Bekele zich ook steeds nadrukkelijker op de baan. Het was tevens het jaar waarin hij zijn illustere landgenoot Haile Gebrselassie versloeg, de man die sinds de jaren negentig de vijf en de tien kilometer had gedomineerd. "Toen ik hem leerde kennen, was hij al heel bekend. Een heel groot atleet. Ik durfde hem nauwelijks aan te kijken of tegen hem te praten." Uitgerekend bij de Fanny Blankers-Koen Games in Hengelo wist Bekele voor de eerste maal "Mister Hengelo" in een wedstrijd te verslaan. Het zette de verhoudingen tussen de twee op scherp, zeker omdat Gebrselassie na afloop van die race duidelijk moeite had om met de verandering in hiërarchie om te gaan. "In de kranten stond dat Haile boos was en dat hij mij later dat seizoen bij de WK in Parijs zou verslaan. Maar daar won ik opnieuw. Ik vond het de eerste keer ook een vreemde gewaarwording om Haile te verslaan. En niemand vindt het leuk om te verliezen, maar dat is nu eenmaal sport."