W momencie wybuchu I wojny światowej w 1914 roku marynarka wojenna posiadała jedynie przestarzały krążownik "NMS Elisabeta" z 1888, używany w czasie II wojny bałkańskiej (działa zdemontowano i umieszczono na lądzie, a okręt wycofano), torpedowiec NMS Smeul i trzy inne francuskie łodzie torpedowe, oprócz tego flota rzeczna posiadała cztery nowoczesne monitory i osiem brytyjskich torpedowców. Przez całą wojnę zatopiono jedynie austro-węgierski monitor, który wszedł na minę. Po wojnie marynarka wzbogaciła się o kilka jednostek przejętych od Austro-Węgier, w okresie międzywojennym zakupiono też kilkanaście torpedowców z Francji i Wielkiej Brytanii, a od Włoch odkupiono dwa zbudowane przed wojną niszczyciele oraz dwa nowe niszczyciele typu "Regele Ferdinand", przyjęte do służby w 1930 roku. Rok później do służby wszedł też zbudowany we Włoszech okręt baza NMS „Constanta” a w 1936 pierwszy okręt podwodny NMS „Delfinul”. W 1938 zakupiono szkolny żaglowiec "Mircea", zbudowany przez Blohm und Voss, który pozostaje nadal w służbie. W 1939 rumuńska flota statków handlowych "Serviciul Maritim Român" posiadała też 17 statków o wyporności łącznej 72 tysięcy ton.