W nocy 24/25 sierpnia 1940 podczas jednego z nalotów niemiecki samolot, którego pilot został wprowadzony w błąd nieprawidłowym wskazaniem urządzenia nawigacyjnego, zrzucił bomby na londyńską dzielnicę East End. Brytyjski premier Winston Churchill zdecydował o odwetowym nalocie na Berlin i następnej nocy brytyjskie samoloty zrzuciły bomby na dzielnice mieszkaniowe Berlina. W efekcie Adolf Hitler i Hermann Göring zaczęli bombardować angielskie miasta. Był to pierwszy zakrojony na dużą skalę akt zastosowania teorii bombardowania strategicznego, opracowanej po I wojnie światowej przez Włocha Giulia Douheta. Zgodnie z nią można było podbić nieprzyjacielskie państwo poprzez nieustanne bombardowanie skupisk ludności, ośrodków władzy i przemysłu. Takie uderzenia miały zniszczyć przemysł wojenny oraz morale narodu, co pozwoliłoby zwyciężyć bez użycia sił naziemnych. Zmasowane naloty na Wielką Brytanię osłabły, gdy Niemcy zaczęli przygotowywać się do ataku na ZSRR (plan Barbarossa) i większość sił lotniczych przerzucili na wschód.