Zamówienie na budowę, finansowaną z budżetu na lata 1907–1908 złożono 26 września 1907 roku w stoczni koncernu Blohm &amp; Voss w Hamburgu. Stępkę pod krążownik nazwany tymczasowo „F” (numer budowy 198) położono, według różnych źródeł, 21 lub 25 marca 1908 roku. Podobnie jak budowane wcześniej niemieckie krążowniki pancerne, był on formalnie klasyfikowany jako wielki krążownik ("Großer Kreuzer"). Pozwalało to, pomimo charakterystyk okrętu zbliżonych do klasycznych drednotów, na uniknięcie politycznych oskarżeń o kontynuowanie wyścigu zbrojeń morskich z Royal Navy w obliczu ograniczeń budżetowych. Jednak równocześnie ograniczenia te miały spory wpływ na ostateczną konstrukcję krążownika. Przede wszystkim wymusiły wybór mniejszego kalibru dział artylerii głównej: 280 mm zamiast planowanych początkowo 305 lub 343 mm. Kadłub krążownika „F” zwodowano 20 marca 1909 roku, nadając mu imię „Von der Tann”, na cześć Ludwiga von der Tanna, bawarskiego generała, dowódcy korpusu ochotniczego w wojnie o Szlezwik w latach 1848−1851. Aktu nadania imienia dokonał bratanek patrona. Ostatecznie gotowy okręt został przejęty przez Kaiserliche Marine 1 września 1910 roku i rozpoczął próby morskie. Koszt budowy wyniósł nieco ponad 36,5 miliona marek w złocie. „Von der Tann” był pierwszym dużym niemieckim okrętem wojennym wyposażonym w napęd turbinowy.