Ο πατέρας της ο οποίος ήταν μεγαλοτραπεζίτης του Κιέβου, επικηρύχθηκε μετά το ξέσπασμα της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917 και αναγκάσθηκε να διαφύγει οικογενειακώς αρχικά στη Μόσχα, μετά στο Ελσίνκι και τελικά στη Γαλλία (1919) όπου πέτυχε να επανακτήσει την περιουσία του. Το 1926 η Ιρέν (όπως είχε αλλάξει το μικρό της όνομα, από Ιρίνα που ήταν αρχικά) παντρεύτηκε τον επίσης εβραϊκής καταγωγής τραπεζικό υπάλληλο Μισέλ Επστάιν, με τον οποίο απέκτησαν δυο κόρες, την Ντενίζ, γεννημένη το 1929 και την Ελιζαμπέτ το 1937. Σπούδασε φιλολογία στο Παρίσι και το 1926 εξέδωσε, με περιπετειώδη τρόπο το πρώτο της μυθιστόρημα και το 1929 το δεύτερό της, που με τίτλο "Ντέιβιντ Γκόλντερ" γνώρισε τεράστια επιτυχία και ένα χρόνο μετά (1930) παίχθηκε στον κινηματογράφο. Στο σινεμά μεταφέρθηκε επίσης και το τρίτο της έργο ("Ο Χορός") που συνέγραψε το 1930, με το οποίο πέτυχε την καθολική αναγνώριση από τους συγχρονούς της, γάλλους συγγραφείς, παρότι η ίδια επανειλημμένα κατηγορήθηκε για αντισημιτισμό μέσω των γραπτών της, κάτι που εκείνη όμως, αρνιόταν. Εν συνεχεία, υπέβαλλε στις Αρχές δυο αιτήσεις (1935, 1938) για να λάβει τη γαλλική υπηκοότητα, αλλά αμφότερες απορρίφθηκαν. Βαφτίστηκε επίσης ρωμαιοκαθολική και συνεργάσθηκε με τις συντηρητικές εφημερίδες Grandide και Grignoire. Αρκετοί της προσάπτουν ότι το έπραξε για να προωθήσει καλύτερα τη συγγραφική της σταδιοδρομία. Ωστόσο η ίδια δεν έκρυψε ποτέ ότι ήταν εβραία και αρνιόταν ότι έγραφε με αντισημιτική προκατάλειψη