Οι διακυβερνητικές σχέσεις μεταξύ δύο χωρών είναι περίπλοκες και από το 1991 υφίστανται περίοδοι δεσμών, εντάσεων και άμεσης εχθρότητας. Πριν από το Euromaidan, υπό τον πρόεδρο της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανουκόβιτς (Φεβρουάριος 2010 - Φεβρουάριος 2014), οι σχέσεις ήταν συνεταιριστικές, με διάφορες εμπορικές συμφωνίες σε ισχύ. Μετά την επανάσταση της Ουκρανίας το 2014, η οποία εξέπεμψε τον πρωθυπουργό Γιανουκόβιτς, που ανατράπηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2014, οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών επιδεινώθηκαν ταχέως. Σημαντική διαφθορά των φιλορωσικών μελών της κυβέρνησης, αναγκασμένη Ρωστικοποίηση μίας δεκαετίας και η πίεση στην ουκρανική γλώσσα στα ανατολικά Της Ουκρανίας και της Κριμαίας, έχουν υποβιβαστεί. Η Ρωσία, για να μην χάσει την επιρροή της στην Ουκρανία, στρατιωτικά εισέβαλε στην Αυτόνομη Δημοκρατία της Κριμαίας και μετέφερε στρατεύματα και βαριά όπλα στο ανατολικό τμήμα της Ουκρανίας για περαιτέρω κλιμάκωση. Το Μάρτιο του 2014, η Ρωσική Ομοσπονδία κατά του διεθνούς δικαίου έχει προσαρτήσει την Κριμαία μετά από ένα παράνομο δημοψήφισμα που καταδικάστηκε ευρέως από τη διεθνή κοινότητα. Κατά τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2014, οι προ-ρωσικές αναταραχές έχουν εξαπλωθεί με τις "ρωσικές λαϊκές δημοκρατίες" που αυτοανακηρύχθηκαν στο Ντόνετσκ και στο Λουχάνσκ, οι οποίες προσωρινά δεν ελέγχονται από την ουκρανική κυβέρνηση. Σε απάντηση, η Ουκρανία ξεκίνησε πολλές διεθνείς δικαστικές διαφορές κατά της Ρωσίας, καθώς ανέστειλε όλα τα είδη στρατιωτικής συνεργασίας και εξαγωγής. Επίσης στις 20 Απριλίου του 2016, η Ουκρανία ίδρυσε χωριστό κυβερνητικό τμήμα, ένα Υπουργείο προσωρινά κατεχομένων εδαφών και εσωτερικά εκτοπισθέντων. Πολλές χώρες και διεθνείς οργανισμοί εφάρμοσαν κυρώσεις κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας και των Ουκρανών πολιτών που εμπλέκονται και είναι υπεύθυνοι για την κλιμάκωση.