Około 71 p.n.e. przekroczył Ren wezwany przez celtyckich Sekwanów do pomocy przeciwko Eduom, których pokonał w 61 p.n.e., osiedlając się następnie w Galii i okupując część kraju Sekwanów. Pokonał buntujących się Eduów i Sekwanów w bitwie pod Magetobrigą (celt. "duża twierdza"). Rzymianie nakazali królowi Germanów wycofanie się z kraju Eduów, co też Ariowist uczynił, prosząc, aby go uznano za przyjaciela Rzymu. W 59 p.n.e. na wniosek Cezara uznany przez Senat Rzymu za "rex et amicus" (króla i przyjaciela [ludu rzymskiego]). Związek Ariowista został wzmocniony wojownikami Harudów, Markomanów i Triboków. W 58 p.n.e. Juliusz Cezar zdecydował się jednak na konfrontację z Ariowistem, który został pokonany w bitwie koło dzisiejszej Miluzy, a następnie uszedł za Ren. O dalszych losach Ariowista nie ma wiadomości.