Wyburzona podczas tworzenia wiosną 1945 r. w "Festung Breslau" tymczasowego lotniska pomiędzy mostem Grunwaldzkim a mostem Szczytnickim przestrzeń przez kilka powojennych lat pozostawała pusta i niezagospodarowana. Naprawiony został uszkodzony podczas bombardowań most Grunwaldzki udrożniona komunikacja pomiędzy obydwoma mostami, a także w kierunku kompleksu klinik i do mostu Zwierzynieckiego, ale pomimo kilku konkursów na zagospodarowanie kilkudziesięciohektarowej przestrzeni nie znaleziono spójnej koncepcji na odtworzenie tam zabudowy. Niektóre z proponowanych rozwiązań przewidywały wybudowanie w tym rejonie monumentalnego wieżowca podobnego do tych budowanych w ówczesnym ZSRR (i do warszawskiego Pałacu Kultury), były też takie, które zmierzały do stworzenia tu obszernego placu defilad (taki plan przedstawił np. w roku 1949 tzw. Zakład Osiedli Robotniczych, kierowany przez architekta, a zarazem działacza komunistycznego i generała, późniejszego marszałka Polski, Mariana Spychalskiego). Nie udawało się w czasach realnego socjalizmu wypracować projektu, który spełniałby równocześnie oczekiwania, które pojawiały się w związku z potrzebami bezpośrednio sąsiadujących z placem Grunwaldzkim trzech uczelni (politechniki, uczelni medycznej i weterynaryjnej), jak i te propagandowe, stawiane przez czynniki polityczne.