Першыя паравыя браняносныя караблі з'явіліся падчас Крымскай вайны 1853—1856 гадоў. Гэта былі французскія браняносныя плывучыя батарэі, пабудаваныя з дрэва. Але яны мелі браню таўшчынёй да 35 см ускладзеную на драўляную падшэўку. На батарэях акрамя вертыкальнага бранявання ўжывалася і гарызантальнае — тонкія браняваныя лісты прыкрывалі палубу над закрытай батарэяй. Упершыню плывучыя батарэі былі выкарыстаны пры марской бамбардзіроўцы расійскай крэпасці Кінбурн. Берагавыя батарэі крэпасці апынуліся няздольнымі супрацьстаяць браняваным суднам.