Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Przed II wojną światową pracował jako adwokat i dziennikarz. W latach 1939–1940 redagował konspiracyjny tygodnik „Pobudka”. W 1940 przedostał się do Palestyny jako emisariusz Związku Walki Zbrojnej, gdzie wstąpił do Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. W 1941 brał udział w walkach o Tobruk. Po wojnie osiadł w Londynie. Jego główne dzieła to zbiór reportaży "Po Narviku był Tobruk" (1945) oraz powieść "Słowo o bitwie" (1955), która zdobyła uznanie krytyki jako wybitna powieść wojenna.