Studiował medycynę na Reńskim Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Bonn, Uniwersytecie Juliusza i Maksymiliana w Würzburgu (u Köllikera i Virchowa) oraz Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie (u Schönleina, Buscha, Langenbecka). Tytuł doktora medycyny otrzymał w 1853 w Berlinie. Przez kolejne dwa lata służył jako lekarz wojskowy w brytyjskiej armii. Po wojnie krymskiej pracował przez pewien czas jako lekarz asystent w Szpitalu św. Tomasza w Londynie. Od 1857 do 1861 był asystentem Jacobiego w zakładzie dla chorych umysłowo w Siegburgu. Przez krótki czas praktykował w Cochem an der Mosel. W 1862 habilitował się w dziedzinie psychiatrii, w 1872 został profesorem nadzwyczajnym higieny na bońskiej uczelni. Zmarł w 1896