Po zakończeniu wojny reprezentował Rumunię jako ekspert na konferencji pokojowej w Paryżu, a następnie zajął się organizowaniem struktur administracyjnych na terenie Besarabii. W latach 1928–1930 pełnił funkcję ministra obrony, w rządzie kierowanym przez Iuliu Maniu. 17 marca 1930 podał się do dymisji, obciążany odpowiedzialnością za narastającą korupcję w armii. W 1943 awansowany do stopnia generała broni, w tym czasie wchodził w skład Narodowej Rady Obrony.