W 1939 po ćwiczeniach rezerwy w 3pac awansowany na podporucznika rezerwy artylerii. Zmobilizowany w 1939 do 10 pułku artylerii lekkiej brał czynny udział w kampanii wrześniowej (do 6 października 1939 roku). Po rozbiciu pułku przyłączył się do oddziałów generała Kleeberga. Na polu walki awansowany ostatnim rozkazem gen. Kleeberga do stopnia porucznika. Wraz z tymi oddziałami dostał się do niewoli, z której zbiegł w okolicach Częstochowy i wrócił do Wilna. Ponownie podjął przerwane studia na uniwersytecie. W marcu 1940 roku rząd litewski wysiedlił go w głąb Litwy Kowieńskiej (powiat Jeziorosy) na przymusowe roboty w rolnictwie, pracował tam do lipca 1940. Po wybuchu wojny niemiecko–sowieckiej pracował jako pomocnik technika przy budowie szosy Zarasai-Turmonty. Po wkroczeniu Niemców na Litwę w czerwcu 1941, wyjechał do Wilna i pracował tam jako robotnik. Jesienią 1941 r. wyjechał wraz z żoną do jej ojca do Wasiliszek. Pracował od 15 listopada 1941 do 1 sierpnia 1942 w Urzędzie Skarbowym i jako pomocnik sekretarza rejonu.