Statki typu "Victory" były wykorzystywane w szybkich konwojach atlantyckich transportujących zaopatrzenie dla inwazyjnych armii Aliantów w latach 1944-1945 (w wyniku ataków U-Bootów utracono dwie jednostki – "Fort Bellingham" storpedowany przez U-360, dobity przez U-957; "Fort St. Nicolas" storpedowany przez U-410). Walory szybkości i nieprzeciętnego zasięgu spowodowały masowe użycie statków typu "Victory" w amerykańskiej ofensywie na Pacyfiku przeciwko Japonii jako szybkie jednostki desantowe i transportowce środków amfibijnych. W skład US Navy weszło w sumie 117 statków typu "Victory", nosiły tam sygnatury burtowe "APA" (amphibious assault ships / okręty ataku amfibijnego). Statki tego typu były wykorzystywane podczas konfliktu w Korei i nawet podczas wojny wietnamskiej. Po II wojnie światowej zdecydowana większość statków przeszła do użytku cywilnego. Doskonałe walory techniczne i zadowalający stan techniczny sprawiły iż statki tego typu były przez dziesiątki lat wykorzystywane jako potencjalna rezerwa transportowa US Navy, a 6 jednostek tego typu po przejściu odpowiednich modyfikacji, zaczęło pełnić służbę jako okręty zaopatrzenia typu "Victory" zapewniające obsługę floty strategicznych atomowych okrętów podwodnych "41 for freedom" w Naval Base Guam w Apra Harbor na wyspie Guam, Naval Station Rota w hiszpańskiej Rocie oraz Holy Loch Refit Site I w Szkocji.