De Bordes slaagde in 1940 voor het Kennemer Lyceum. Na zijn oproep voor de Arbeitseinsatz dook hij op 17-jarige leeftijd onder in de buurt van Deventer. Na de oorlog deed hij twee klassen opnieuw. Bij de 300-jarige herdenking van het overlijden van van Pieter Corneliszoon Hooft in 1947 werd een schoolcompetitie in Nederland en Vlaanderen gehouden met voordrachten van zijn teksten. Hij koos de opruiende rede van Wigbolt Ripperda bij de verdediging van het Beleg van Haarlem uit de "Nederlandsche Historien". Hij won daarmee op school, in Haarlem, in Noord-Holland en was tenslotte een van de 14 bekroonden. Hij weigerde militaire dienst, als doopsgezind pacifist met erkende gewetensbezwaren en werd te werk gesteld in Kamp Vledder om de heide te ontginnen. De Bordes volgde de Toneelschool te Amsterdam en deed daar examen in 1950. Daarna werd hij meteen geëngageerd door de Nederlandse Comedie. Hij kon beginnen met solotoneel en dat werd zijn specialiteit: voordrachtskunstenaar in zowel klassiek als modern repertoire in binnen- en buitenland (Duitsland en Zwitserland). Bekend in Nederland werd hij in 1975 met de NCRV-productie 'Andersen in Amsterdam' 100 jaar na het overlijden van Hans Christiaan Andersen. Hij speelde onder meer in de film "Flodder" en in de televisieseries "Pommetje Horlepiep" en "De Daltons" 1999. Hij was voorganger bij en trad ook op bij doopsgezinde bijeenkomsten en andere vrijzinnige geloofsgemeenschappen. Tevens hield hij veel solo voorstellingen in zijn Theater Thuis "De Witte Veer" tot het Lochem Festival juli 2011.