In de wilde jaren vóór de krach van 1929 werden Loewensteins operaties steeds groter. Om een monopolie op kunstzijde te verwerven, trachtte hij in 1926 de "Celanese Company" binnen te halen, maar Henri Dreyfus troefde hem af. Achteraf kon Loewenstein zijn aandelen wel met winst verkopen. In 1928 deed hij een "raid" op de Bank van Brussel, maar een tegenzet in de vorm van een primitieve gifpil verhinderde zijn plan. Met de steun van Sofina en zijn voormalige partner Dannie Heineman hadden de bankiers Loewensteins belang verwaterd met nieuwe aandelen uitgegeven onder marktprijs. Hij kondigde aan dat hij die dubieuze operatie voor het gerecht zou aanvechten.