Dit werk is een scharnierpunt tussen de romaanse en de gotische stijl. De miniaturen die het psalter voorafgaan zijn totaal verschillend van de romaanse productie van de voorafgaande jaren. Ze getuigen van de overgang van het romaans naar het gotisch in de boekverluchting, een beweging die al een tijdje op gang was in de architectuur en de beeldhouwkunst. Op het moment dat dit werk ontstaat, is de bouw van de grote gotische kathedralen al volop bezig. De artiest die de miniaturen schilderde vervangt de sterk geabstraheerde en geïdealiseerde romaanse personages door meer realistische figuren die volume krijgen. De afbeelding en het groeperen van de personages, de composities en de serene gelaatsuitdrukking doen denken aan de Byzantijnse mozaïeken die we terugvinden in Zuid-Italië en Sicilië bijvoorbeeld in Palermo, Monreale of Cefalù. De kleuren blijven wel opaak zoals in het westen gebruikelijk was hoewel met het diep blauw en het karmijn rood dat hier en daar gebruikt wordt, het nieuwe kleurenpalet van de gotiek wordt aangekondigd.