Pierwszy sukces w karierze Erika Mahringer osiągnęła w 1947 roku, kiedy zdobyła brązowy medal mistrzostw Austrii w slalomie. Rok później wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Sankt Moritz, gdzie zdobyła dwa medale. Najpierw zajęła trzecie miejsce w kombinacji, ulegając tylko swej rodaczce Trude Beiser i Gretchen Fraser z USA. Następnie brązowy medal wywalczyła także w slalomie, plasując się za Fraser oraz Antoinette Meyer ze Szwajcarii. Na rozgrywanych w 1950 roku mistrzostwach świata w Aspen także dwukrotnie stawała na podium. W slalomie zajęła drugie miejsce, rozdzielając Dagmar Rom i Włoszkę Celinę Seghi. Dwa dni później druga była również w zjeździe, plasując się za Trude Jochum-Beiser, a przed Francuzką Georgette Thiollière. Na tej samej imprezie była ponadto czwarta w gigancie, przegrywając walkę o podium z Francuzką Lucienne Schmith o 1,8 sekundy. W 1952 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Oslo, jednak nie zdobyła żadnego medalu. Najlepszy wynik uzyskała tam w zjeździe, który ukończyła na czwartej pozycji. W walce o brązowy medal lepsza okazała się Włoszka Giuliana Chenal Minuzzo. Startowała też na mistrzostwach świata w Åre w 1954 roku, jednak podobnie jak na igrzyskach w Oslo ani razu nie stanęła na podium. Najwyższą lokatę wywalczyła tym razem w kombinacji, w której była czwarta, tuż za Lucienne Schmith.