De Nationale Conventie nam het bestuur over van de Wetgevende Vergadering. Deze Nationale Conventie bleek instabiel. Aanvankelijk werd ze gedomineerd door de girondijnen en vervolgens door de montagnards. Deze periode werd gekenmerkt door de Terreur, het schrikbewind onder de sterke man Robespierre waarbij vele executies met de guillotine werden uitgevoerd. De afgezette koning, inmiddels gedegradeerd tot 'burger Louis Capet', onderging dit lot op 21 januari 1793. Ondertussen werd de ontkerstening van Frankrijk doorgevoerd en achtereenvolgens de cultus van de Rede en de cultus van het Opperwezen als alternatieven geprobeerd. Deze ontwikkelingen leidden onder meer tot de (mislukte) katholiek-royalistische Opstand in de Vendée (maart 1793–maart 1796) en de Opstand van 13 Vendémiaire (5 oktober 1795) tegen de revolutionaire republiek in het algemeen en tot de (geslaagde) Thermidoriaanse Reactie (juli 1794–november 1795) tegen de Terreur in het bijzonder.