W 1997 roku wystartowała na dystansowych mistrzostwach świata w Warszawie, gdzie zajęła drugie miejsce w biegach na 1500 i 3000 m. Na obu dystansach przegrała tylko ze swą rodaczką Gundą Niemann. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Calgary Friesinger zwyciężyła w biegu na 1500 m, a bieg na 3000 m ukończyła na trzeciej pozycji, za Gundą Niemann-Stirnemann i Claudią Pechstein. Mistrzostwa świata w Nagano w 2000 roku przyniosły jej srebrny medal w biegu na 1500 m, a podczas mistrzostw świata w Salt Lake City w 2001 roku zwyciężyła na tym dystansie oraz zajęła drugie miejsce w biegu na 3000 m. Niemka zdominowała rywalizację na mistrzostwach świata w Berlinie w 2003 roku, gdzie była najlepsza w biegach na 1000, 1500 i 3000 m. Kolejne trzy medale wywalczyła podczas mistrzostw w Seulu w 2004 roku: zwyciężyła na dystansach 1000 i 1500 m oraz była druga na 3000 m, ulegając tylko Claudii Pechstein. Najwięcej medali zdobyła jednak na mistrzostwach świata w Inzell w 2005 roku, gdzie czterokrotnie stawała na podium. Indywidualnie wygrała bieg na 5000 m, a wspólnie z Sabine Völker i Danielą Anschütz najlepsza była także w biegu drużynowym. Ponadto w biegach na 1000 i 1500 m zajmowała drugie miejsce, w pierwszym przypadku ustępując Holenderce Barbarze de Loor, a w drugim Cindy Klassen z Kanady. Start w biegu na 1000 m podczas mistrzostw świata w Salt Lake City w 2007 roku był jej jedynym na tych mistrzostwach, zdobyła jednak srebrny medal, rozdzielając Ireen Wüst z Holandii oraz Kanadyjkę Christine Nesbitt. Zdobyła także złote medale w biegach na 1000 i 1500 m na mistrzostwach świata w Nagano w 2008 roku i złoty na dłuższym z tych dystansów podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Richmond. W 2009 roku była też druga na 1000 m, plasując się za Christine Nesbitt.