Net als in de laatste jaren van het vorige decennium, kreeg Italië ook aan het eind van de jaren zeventig te maken met povere resultaten. In 1977 stuurde het land zijn meest populaire zangeres Mia Martini naar het songfestival, maar ondanks haar status in eigen land, en ondanks het feit dat haar ballade "Libera" werd uitgevoerd in een moderne up-tempo versie, strandde ze teleurstellend op de dertiende plaats. In 1978 scoorde Italië vervolgens ook matig met de popgroep Ricchi e Poveri. De uitvoering van hun nummer "Questo amore" ging de mist in, doordat het volume van het orkest niet goed stond afgesteld en het contrast met de zang daardoor eigenaardig overkwam. Wellicht was dit incident de reden dat de groep Matia Bazar, de Italiaanse inzending in 1979, besloot om als eerste deelnemers in de songfestivalgeschiedenis geen gebruik te maken van een orkest of dirigent. Hun lied "Raggio di luna" werd vooraf aangeduid als kanshebber om het songfestival te winnen, maar omdat de zanger gedurende het hele lied uit de toon zong, zat er in plaats van een topnotering niet meer in dan een vijftiende plaats.