Roberto Moreno swój pierwszy poważny sukces zanotował w 1980 roku wygrywając Brytyjską Formułę Ford 1600 i Formula Ford Festival. W latach 1981-1982 ścigał się w Brytyjskiej Formule 3 reprezentując barwy Barron Racing i Ivens Lumar Racing. Swój najlepszy start osiągnął w drugim sezonie startów znajdując się na szóstej pozycji, wygrywając także wyścig o Grand Prix Makau oraz nowozelandzką Formułę Pacific. Wówczas pojawił się pierwszy kontakt z Formułą 1, za sprawą startu podczas Grand Prix Holandii dla ekipy Lotus, zastępując kontuzjowanego Nigela Mansella. Brazylijczyk do tego wyścigu się nie zakwalifikował, przez co ucierpiała jego reputacja. Rok później Brazylijczyk startował w Formule Mondial North America jako kierowca ekipy Theodore. W ośmiu startach czterokrotnie zdobywał pole position i tyle samo wygrał wyścigów. To wystarczyło do zdobycia tytułu wicemistrzowskiego. Rok 1984 Moreno spędził jako reprezentant Ralt. Sześciokrotnie stawał na podium, w tym dwukrotnie (na Hockenheimring i Donington Park) na najwyższym stopniu podium. W klasyfikacji Brazylijczyk zajął drugie miejsce, ustępując jedynie Mike'owi Thackwellowi, który był jego kolegą zespołowym.