Στο Παρίσι, η έλλειψη τροφίμων και ο πληθωρισμός είχαν αγανακτήσει την κοινή γνώμη.Οι λαϊκές μάζες ήταν σε αναβρασμό. Υπήρχε ο κίνδυνος επανάληψης των σφαγών του Σεπτεμβρίου 1792, όταν πριν φύγουν για να αντιμετωπίσουν τον Πρωσικό στρατό, οι Αβράκωτοι, «για να εξασφαλίσουν τα νώτα τους», είχαν σφαγιάσει τους κρατούμενους των φυλακών (κυρίως ευγενείς και ανυπότακτους ιερείς, αλλά και κρατούμενους κοινού ποινικού δικαίου).