Met de Wereldtentoonstelling van Parijs in 1889 werd de wedergeboorte van het klavecimbel ingeluid. Voor het groot publiek werden drie instrumenten te zien en te horen voorgesteld. Het ging om reconstructies gedaan door Louis Tomasini en door de Franse pianobouwers Pleyel en Erard. Het waren getrouwe kopieën van de Taskin van 1769 die kort daarvoor door Tomasini gerestaureerd was. (Deze drie instrumenten zijn thans in het Musikinstrumenten Museum in Berlijn). Louis Diémer concerteerde er herhaaldelijk op. Hoewel ze er uitwendig gelijk uitzagen, was alleen de reconstructie door Tomasini trouw aan het origineel, terwijl de twee andere te sterk door hun pianoverleden geleid werden.