Przez całą swoją dziesięcioletnią karierę był zawodnikiem klubu Gwiazda Warszawa, w latach 1929–1939, należał do najlepszych bokserów wagi muszej w Polsce. Z powodzeniem startował w mistrzostwach Europy w Budapeszcie 1934, zdobywając brązowy medal. Był mistrzem Polski w 1933 (jako pierwszy żydowski pięściarz) i wicemistrzem w 1934 w kategorii muszej. Zbiegiem okoliczności (kontuzja dłoni) nie wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Berlinie (1936), ale za złamanie bojkotu Igrzysk ze strony środowisk żydowskich został usunięty z żydowskiego związku zecerów i zaczął zarabiać na życie jako szofer-mechanik.