De eerste aanzet voor de lijn was de OV-component van het SDO-plan dat in 1965 werd goedgekeurd. Het idee achter het Sistema Direzionale Orientale -vrij vertaald: (hoofd)kantorenstelsel in het oosten- was om de bedrijven uit de binnenstad te verplaatsen naar zakenwijken, zoals EUR, aan de oostrand van het centrum om daarmee het wegverkeer in de binnenstad te verminderen en tegelijk de bedrijven optimaal bereikbaar te maken per auto. De grote nieuwe zakenwijken zouden worden gebouwd in Pietralata vlak ten oosten van station Roma Tiburtina en bij het militaire vliegveld bij Centocelle. De autostrade uit Milaan en Napels zouden binnen de ringweg worden doorgetrokken tot Centocelle waar een zijtak, door een tunnel onder de Via Appia Antica, naar EUR zou lopen. De woonwijken en zakenwijken zouden onderling verbonden worden met een noord-zuid metrolijn, lijn D, die ten noorden van Centocelle in de middenberm van de autoweg zou lopen. Ten zuiden van Centocelle zou bij Numidio Quadrato een kruisingsstation met lijn A komen en het zuidelijke eindpunt zou bij EUR komen. In het kader van de verlenging van lijn B naar Rebibbia, begin jaren 80, werd het metrostation bij de geplande zakenwijk Pietralata als kruisingsstation met lijn B aangewezen. Behalve korte stukken autoweg en de ruwbouw van twee metrostations ( en ) met aansluitende bedding in de middenberm van het Viadotto Giovanni Gronchi bij Vigne Nuove, is van het SDO-plan eigenlijk alleen het bestuurscentrum van de regio Lazio, het centro direzionale Caravaggio, gerealiseerd. In 2008 werd het SDO-plan officieel ingetrokken.