Дзякуючы субсідыям з імперскай казны, у калоніі пабудавалі дзве лініі чыгункі з партовага горада Дуала да сельскагаспадарчай плантацыі: на Паўночнай лініі 160 км да гары Манегуа, і 300 км магістралі да горада Макак (Цэнтральная правінцыя Камеруна), што на рацэ Ненг. Калонія валодала шырокай паштовай і тэлеграфнай сістэмамі, а таксама сеткай рачной навігацыі з дзяржаўнымі судамі, якія звязвалі ўзбярэжжа з унутранымі рэгіёнамі. Пратэктарат быў павялічаны і ператвораны ў Новы Камерун у 1911 годзе ў рамках урэгулявання Агадзірскага крызісу, зыходзячы з Фескага дагавора.