Liczyła ogółem ok. 1,2 tys. żołnierzy, w tym ok. 400 Hindusów i ok. 200 Arabów. Na jej czele stanął płk Massimo Invrea de Stato. W późniejszym okresie niewielką liczbę Tunezyjczyków i Hindusów wysłano do Włoch w celu przejścia szkolenia w szkole spadochronowej w miejscowości Tarquinia. W sierpniu 1942 r. formację przemianowano na Raggruppamento Frecce Rosse. Po klęsce wojsk niemiecko-włoskich pod El Alamein na przełomie października i listopada 1942 r., Hindusi i Arabowie stracili motywację do walki, dlatego zostali rozbrojeni. Ostatecznie aż do kapitulacji wojsk Osi w północnej Afryce w maju 1943 r. walczyli jedynie Tunezyjczycy w ramach Batalionu Szturmowego Tunisia w składzie 1 Dywizji Piechoty "Superga".