سال‌های زیادی گذشت و این مرکز همچنان به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه در ۳۱ مارس ۱۸۶۱ میلادی، با پایان بخشی از جنگ قفقاز، ولادی‌قفقاز به صورت یک شهر در آمد و خیلی زود به مرکز اداری استان ترک تبدیل شد. توسعه روزافزون این شهر، امکان اتصال آن به خط آهن راستوف-نادون را فراهم کرد و پس از آن زندگی مدرن شهری روانه این منطقه شد و کم‌کم طبیعت زیبا، حیرت‌انگیز و بکر منطقه با فن‌آوریی‌های آهنین بی‌روح آمیخته شد، اما هویت و روح منطقه همچنان پایدار و سرافراز باقی ماند. شاعرانی مثل کوستا خیتاگوروف و پیشکسوتان فرهنگ اوستیایی مثل سکا هادییف، آرسن کاتسویف و مهاربیک توگانوف که در این شهر زندگی می‌کردند، در حفظ این فرهنگ و هویت نقش مهمی داشتند. یوگنی واختانگوف در این شهر متولد شد و تحصیل کرد. میخائیل بولگاکف، برگولتس، سرافیموویچ نیز بسیاری از تجربه‌های کاری خود را در این منطقه کسب کردند. برخی از نام‌آوران مشهور ادبیات روسیه مانند الکساندر گریبایدوف، الکساندر پوشکین، میخائیل لرمونتوف، لئو تولستوی، آلکساندر آستروفسکی، آنتون چخوف و ... نیز به این شهر سفر داشته‌اند و بی‌تردید بسیاری از آثار ارزشمند ادبی، از فرهنگ و تمدن مردمان این شهر تأثیر پذیرفته‌است.