U kresu wojny wstąpił do Wojska Polskiego. Został żołnierzem 1 pułku ułanów. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Był adiutantem Komendy Miasta Kielce, w stopniu podporucznika referentem oświatowym Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce” od 16 kwietnia 1920, referentem biblioteki żołnierskiej Dowództwa Okręgu Generalnego „Lublin”. Pełnił funkcję dowódcy Szkoły Podoficerów Oświatowych oraz od 1922 do 1923 dowódcy plutonu w 41 pułku piechoty w Suwałkach. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. 25 maja 1923 został przeniesiony z korpusu oficerów piechoty do korpusu oficerów administracji, dział naukowo–oświatowy i przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie na stanowisko referenta oświatowego. Na stopień kapitana został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W połowie lat 20. był przedstawicielem sztabu DOK do Komitetu Budowy Domu Żołnierza Polskiego w Lublinie. Od 1927 służył w Korpusie Ochrony Pogranicza. Sprawował stanowisko szefa Oddziału Wychowania Żołnierza i Propagandy w Dowództwie Korpusu Ochrony Pogranicza w Warszawie. W marcu 1934 został przeniesiony do korpusu oficerów piechoty z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 14. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna.