7 kwietnia 1940 roku na „York” zaokrętowano żołnierzy w celu uczestnictwa w planowanym brytyjskim desancie wojsk w norweskich portach Stavanger i Bergen (operacja R4), lecz desant następnie odwołano i żołnierzy zdjęto. Zamiast tego, 8 kwietnia „York” z krążownikami HMS „Devonshire”, „Berwick” i „Glasgow” poszukiwał bezskutecznie niemieckich okrętów zaobserwowanych na Morzu Północnym (płynących, jak sądzono, na Atlantyk). Już po niemieckiej inwazji na Norwegię, 9 kwietnia krążowniki dołączyły do sił głównych adm. Forbesa, będących następnie celem niemieckich ataków lotniczych. 11 kwietnia „York” przejął załogę z uszkodzonego niszczyciela „Eclipse” i do 13 kwietnia holował go w kierunku Wielkiej Brytanii. 11 kwietnia wieczorem krążownik był celem nieudanego ataku okrętu podwodnego U-48 pod Trondheim (wskutek niemieckich problemów z zapalnikami w tym okresie, trzy wystrzelone torpedy wybuchły przedwcześnie). 16 kwietnia „York” z krążownikami „Effingham”, „Calcutta” i niszczycielem „Ashanti” patrolował pod Åndalsnes. 24 kwietnia z krążownikami „Birmingham” i „Manchester” i niszczycielami przetransportował z Wielkiej Brytanii do Åndalsnes oddziały 15. Brygady Piechoty. Następnego dnia był nieskutecznie atakowany przez okręt podwodny U-23. Podczas brytyjskiej ewakuacji z Norwegii, w nocy z 2 na 3 maja „York”, wchodzący w skład brytyjsko-francuskiego zespołu dowodzonego przez admirała Johna H.D. Cunninghama, ewakuował 540 żołnierzy brytyjskich straży tylnej z Namsos. W maju 1940 roku został przydzielony do 18. Eskadry Krążowników w Scapa Flow, następnie eskortował konwoje atlantyckie i patrolował na Morzu Północnym.