W toku kolejnych faz operacji północnokaukaskiej w lutym-marcu 1920 r. Armia Czerwona wyparła białe Siły Zbrojne Południa Rosji z Kaukazu Północnego i Kubania. W końcu marca 35 tys. białych żołnierzy na czele z dowódcą Sił Zbrojnych Południa Rosji gen. Antonem Denikinem na brytyjskich okrętach ewakuowała się z Noworosyjska na wciąż kontrolowany przez białych Krym. 4 kwietnia 1920 r. nowym dowódcą białych na froncie południowym został gen. Piotr Wrangel, a jego siły przemianowano na Armię Rosyjską. Zdając sobie sprawę z ogromnej przewagi czerwonych i nieuchronnej klęski, Wrangel mimo wszystko postanowił jeszcze w kwietniu 1920 r. podjąć działania zaczepne, wykorzystując zaangażowanie Armii Czerwonej w wojnę z Polską. W czerwcu 1920 r. Armia Rosyjska rozpoczęła operację północnotaurydzką, atakując z Krymu na północ i docierając do Aleksandrowska, Melitopola i Mariupola. Armia Czerwona, odnosząca w walkach z Polakami sukcesy i zbliżająca się do Warszawy, nie miała sił zdolnych szybko zneutralizować te sukcesy białych. 10 sierpnia 1920 r. Francja oficjalnie uznała, iż Wrangel de facto sprawował rządy na południu Rosji. W zamian biały dowódca obiecał po zwycięstwie nad bolszewikami spłacić długi carskiej Rosji, zwołać zgromadzenie narodowe i przeprowadzić reformę rolną.