Ongelukkig het die Wêreldoorlog en die tweespalk (1914-rebellie) ook onder die Afrikaners in hierdie gemeente in daardie tyd gewoed, en almal het geweet dat ds. De Waal nie anders kon word as wat hy gebore was nie. Hoewel hy die partystryd vermy het, het sommige hom tog vyandig gesind geword. Gelukkig het die partye dit tog, op 'n paar uitsonderings na, sover gekry om die groot saak nie te hinder nie. Ds. de Waal het sy beste jare aan Riebeek-Kasteel gegee en met Gods hulp het hy ook veel tot stand gebring. Sy opvolgers moes niks van daardie dinge deurleef nie. Né die eerste vakature is hy terugberoep en so is die seël op sy bediening hier geplaas. Dit was 'n mooi getuigskrif vir hom. Ds. De Waal verklaar dat hy gelukkige dae, van sy gelukkigste, op Riebeek-Kasteel deurgebring het, het hy later self getuig. Die gemeente het in die jare drie buiteplekke vir bidure gehad. Wellington wou nie lidmate afstaan nie, Malmesbury ook nie, maar later was dit anders. Ds. De Waal se eggenote het met groot ywer onder die kinders en die susters gewerk, en met goeie sukses. Opkomste by haar bidure was soms tot 60.