Nadat de Trans-Iraanse Spoorlijn was aangelegd in de jaren 1930, verloor de stad veel van haar invloed in de handel doordat de handelsroutes zich verplaatsten naar de havens van Khuzestan. Ook de Pahlavidynastie bracht weinig heil voor de stad: Ongebreidelde stadsplanning leidde tot de sloop van een groot aantal historische gebouwen, waaronder de halve bazaar, een aantal caravanserais en hammams, alsook de stadsmuur. Met name het koninklijke stadsdeel van de Zanddynastie werd veel schade toegebracht. Bij gebrek aan enige grote betekenis op strategisch, industrieel of religieus gebied, werd de stad gereduceerd tot een provinciehoofdstadje. In 1945 werd er de Universiteit van Shiraz opgericht. Sinds de jaren 1950 is de stad vertienvoudigd in bevolking. Met anderhalf miljoen inwoners is het tegenwoordig de zesde stad van het land. De stad vormt door haar geschiedenis een van de toeristische centra van het land. Sinds de Iraanse Revolutie is er veel geld gestoken in het opknappen van monumenten in de stad. Zo werden de Arg van Karim Khan, de Koranpoort, het mausoleum van dichter Khwaju Kermani en de Vakil-hammam gerestaureerd en werden de mausolea van Hafez en Saadi uitgebreid.