Na een eerste nederlaag voor de Orde tegen de Polen onder Wladislaus II in 1410 bij de Slag bij Tannenberg bleef de schade voor de orde nog enigszins beperkt. Een kwart miljoen gulden moest als schadeloosstelling aan de koning van Polen worden betaald. Een derde (200) van de ridders bleef dood achter op het slagveld. De grens met Litouwen werd definitief vastgesteld (en zou tot 1919 een staatsgrens blijven). Het deelgebied van de Lijflandse Orde had zich na de nederlaag in 1419 met de bisschoppelijke gebieden in Lijfland de Lijflandse Confederatie verzelfstandigd om zich beter te weer te kunnen stellen.