Эксекій даў вырашальны штуршок развіццю чорнафігурнага вазапісу — як у размяшчэнні роспісаў, так і ў выбары і выкананні арнаментаў. Разам з ганчаром Амасісам ён стварыў першыя амфары, з абодвух бакоў якіх намаляваныя апавядальныя малюнкі. Пры ўсёй абмежаванасці стылю чорнафігурнага вазапісу дзякуючы свайму майстэрству Эксекію ўдалося адкрыць новыя магчымасці мастацкага выказвання на керамічных вырабах. Гэта стала магчымым у першую чаргу дзякуючы выкарыстанню новых сюжэтаў, але яшчэ больш дзякуючы новаму спосабу малюнка, які ўдыхнуў у чорныя фігуры невядомую для гэтага стылю навізну і арыгінальнасць. Эксекій — першы вазапісец, які адлюстраваў не вынік дзеяння, а падрыхтоўку да яго. Постаці ў яго выкананні атрымалі асаблівую глыбіню, якой у старажытнагрэчаскім мастацтве да гэтага не дасягаў ні адзін паэт. Так на амфары «Самагубства Аякса», якая захоўваецца ў цяперашні час у Балонні, ён адлюстраваў героя Траянскай вайны пры падрыхтоўцы да ўчынку, а не пасля яго, як звычайна гэта рабілі раней. Эксекію ўдалося адлюстраваць пачуцці і рашучасць Аякса Вялікага. Эксекію было таксама важна адлюстраваць годнасць намаляваных людзей. Калі старыя вазапісцы малявалі людзей як лялек, а вазапісец Амасіс здолеў зрабіць іх жывымі людзьмі, то Эксекій зрабіў людзей багамі і тым самым апярэдзіў з'яўленне класічнага мастацтва. Некаторыя мастацтвазнаўцы лічаць Эксекія першым мастаком заходнееўрапейскай культуры.