Od 11 grudnia 1919 dowódca kompanii Batalionu Zapasowego 31 pułku Strzelców Kaniowskich, od 23 kwietnia 1920 dowódca 4. kompanii marszowej. Uczestniczył w walkach z bolszewikami. 2 sierpnia 1920 ciężko ranny pod Kurkami nad Bugiem. Powrócił po leczeniu do jednostki w grudniu tego samego roku. Pełnił kolejno stanowiska: dowódcy plutonu, następnie kompanii, był adiutantem 31 pułku Strzelców Kaniowskich. We wrześniu 1933 został przeniesiony do Korpusu Kadetów Nr 2 w Chełmnie, w którym był instruktorem oraz dowódcą kompanii. Od listopada 1937 w 63 pułku piechoty w Toruniu na stanowisku dowódcy 1. kompanii karabinów maszynowych. Od maja 1939 dowódca II batalionu 67 pułku piechoty w Brodnicy oraz komendant Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy 4 DP przy 67 pp. 29 sierpnia 1939 mianowany dowódcą formowanego Ośrodka Zapasowego 4 Dywizji Piechoty w Rzeszowie, dotarł do Rzeszowa 28 sierpnia, ewakuowany wraz z Ośrodkiem 5 września do Przemyśla, następnie do Nadwórnej.