Το 2011 στις διαδηλώσεις της Υεμένης, η Ταουακούλ Κάρμαν διοργάνωσε συγκεντρώσεις φοιτητών στη Σαναά ως ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στην κυβέρνηση του Σαλέχ, της οποίας η κυριαρχία κράτησε μακροχρόνια. Την 22η Ιανουαρίου, ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο με τον σύζυγό της την σταμάτησαν τρεις άνδρες ντυμένοι με πολιτικά, χωρίς διακριτικά της αστυνομίας και την οδήγησαν στη φυλακή, όπου κρατήθηκε για 36 ώρες, μέχρι που αφέθηκε ελεύθερη με αναστολή την 24η Ιανουαρίου. Στο συντακτικό σημείωμα της 9ης Απριλίου που δημοσιεύτηκε στο "The Guardian", έγραψε: Μετά από μια εβδομάδα διαμαρτυριών, με συνέλαβαν οι δυνάμεις ασφαλείας νυχτιάτικα. Ήταν μια καθοριστική στιγμή για την επανάσταση της Υεμένης: τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ανέφεραν την κράτησή μου και ακολούθησαν διαδηλώσεις στις περισσότερες περιοχές της χώρας. Διοργανώθηκαν από φοιτητές, πολιτικούς και ακτιβιστές της κοινωνίας των πολιτών. Η πίεση στην κυβέρνηση ήταν έντονη, και με άφησαν ελεύθερη μετά από 36 ώρες κράτησης σε γυναικεία φυλακή, όπου ήμουν αλυσοδεμένη.Την 29η Ιανουαρίου ηγήθηκε σε άλλη μία διαδήλωση, και συγκάλεσε μια «Ημέρα οργής» για την 3η Φεβρουαρίου, όπως συνέβηκε στην Αιγυπτιακή επανάσταση του 2011, που ήταν εμπνευσμένη από την επανάσταση της Τυνησίας το 2010-2011. Την 17η Μαρτίου συνελήφθη και πάλι, εν μέσω μίας διαμαρτυρίας. Μιλώντας για την εξέγερση, είπε: "«Θα συνεχίσουμε μέχρι να πέσει το καθεστώς του Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ. Έχουμε το Νότιο Κίνημα στα νότια, τους επαναστάτες (Σιίτες) Χούθι στο βορρά, και την κοινοβουλευτική αντιπολίτευση. Αλλά τη μέγιστη σημασία για τώρα έχει η επανάσταση των γιασεμιών.»" Έμεινε στην κατασκήνωση των διαδηλωτών για μήνες μαζί με τον σύζυγό της.