Ο Χάνιμπαλ Λέκτερ ήταν ο όγδοος στη σειρά απόγονος του Χάνιμπαλ του Βλοσυρού (ευγενή της Λιθουανίας) που έχτισε και τον πύργο της οικογένειας Λέκτερ. Με την έναρξη της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα (της γερμανικής επίθεσης στην ανατολική Ευρώπη) το 1941, η οικογένεια θα εγκαταλείψει τον πύργο, για να βρει καταφύγιο σε ένα απομονωμένο κυνηγετικό περίπτερο στο δάσος. Εκεί θα ζήσει τριάμισυ χρόνια, πριν αφανιστεί. Οι γονείς και οι υπηρέτες σκοτώνονται κατά τη διάρκεια της τελευταίας γερμανικής επίθεσης, ενώ τα δυο αδέρφια (ο οχτάχρονος Χάνιμπαλ και η αδερφή του Μίσα), θα πέσουν στα χέρια Λιθουανών δολοφόνων και πλιατσικολόγων. Όταν ο σοβιετικός στρατός θα φτάσει στην περιοχή δεν θα βρεί παρά μόνο τον δεκάχρονο Χάνιμπαλ, σε κατάσταση μεταξύ ζωής και θανάτου. Οι σοβιετικοί θα στείλουν τον μικρό σε ένα ορφανοτροφείο (η αδερφή του ήταν θύμα κανιβαλισμού από τη μεριά των Λιθουανών), και εκεί θα τον ανακαλύψει ένας θείος του ζωγράφος, ο οποίος θα καταφέρει να τον πάρει μαζί του στο Παρίσι. Στο Παρίσι, θα σπουδάσει ιατρική και θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο της θείας του, της Λαίδη Μουρασάκι, αλλά άνθρωπος δεν θα ξαναγίνει ποτέ. Ο Λέκτερ θα εκδικηθεί τους δολοφόνους της αδερφής του - αφού και αυτοί είχαν καταφύγει στην Γαλλία. Αν και θα συλληφθεί από την αστυνομία, η έλλειψη αποδείξεων και το γεγονός ότι σκότωσε εγκληματίες πολέμου, δεν θα τον οδηγήσουν στην φυλακή, αλλά στις Η.Π.Α., όπου και θα εργαστεί στο νοσοκομείο Τζων Χόπκινς του Μέριλαντ.