In 1987 begon Kristiansen opnieuw, net als in 1985, met een derde plaats op de WK veldlopen in maart, om vervolgens in Londen op de marathon een serieuze aanval te doen op haar eigen wereldrecord. Die aanval mislukte. Kristiansen: "Het was me, denk ik, onder normale omstandigheden (...) ook gelukt. In ieder geval was ik dan onder de 2.20 gebleven. Maar in een marathon moet je alles mee hebben. Je benen, je lichaam, het weer, het parkoers." Toen Kristiansen onderweg eenmaal merkte, dat zij te veel alleen moest doen, paste zij in het tweede deel van de wedstrijd haar tempo aan en won met een voorsprong van meer dan vier minuten in 2:22.48.Voor de wereldkampioenschappen in 1987 had Kristiansen zich aangemeld als deelneemster aan de 10.000 m. Ter voorbereiding hierop won zij tijdens de Bislett Games de 10.000 m in 31.15,66, waarna er op de WK in Rome geen vuiltje aan de lucht bleek en zij, ondanks een in de loop van de race opspelende blessure, in 31.05,85 haar eerste gouden plak op een WK veroverde. Vervolgens was zij in oktober in Nederland, waar zij in 50.31 de Dam tot Damloop op haar naam schreef, op ruim anderhalve minuut gevolgd door Carla Beurskens. Eind november sloot zij het jaar in stijl af door in Monaco een tweede wereldtitel te veroveren: op de 15 km werd zij wereldkampioene op de weg in 47.17, een wereldrecordtijd.