O śmiertelności (łac. "De mortalitate") – wczesnochrześcijański utwór autorstwa Cypriana z Kartaginy, napisany w okresie występowania w zachodniej części Cesarstwa Rzymskiego epidemii niezidentyfikowanej choroby, która wybuchła w 251 roku i trwała przez kilka lat. Traktat „O śmiertelności” odcisnął silne piętno w teologii chrześcijańskiej – był pierwszym traktatem chrześcijańskim mówiącym o teologii śmierci. W fundamentach chrześcijaństwa lokował akceptację cierpienia i umierania oraz udział wyznawców w chwale Boga po śmierci. Sam sposób w jaki autor obrazował przebieg epidemii spowodował, że była ona określana mianem „zarazy Cypriana”. "De mortalitate" bywa wykorzystywane przez epidemiologów do analizy przebiegu i skutków przyszłych epidemii.