Tijdens het Duitse zomeroffensief (Fall Blau) op 28 juni 1942 trok het korps, tijdelijk toegewezen aan het 1e Pantserleger, vanuit het gebied van Kupyansk richting de Oskol. Tactisch ondergeschikt aan de Gruppe von Mackensen (3e Pantserkorps), had het korps de 44e, 62e, 71e, 297e en 384e Infanteriedivisies onder bevel. Na het bereiken van de Aidar werd in achtervolgingsmarsen naar de Don-boog op 20 juli Morosowskaya ingenomen. Vervolgens opmars langs de spoorlijn naar Kalatsch en de Chir. Op 26 juli kon het korps, zuidelijk langs de Chir, met de 71ste Infanteriedivisie de Don bereiken bij Nischne-Chirskaya en stak met de 297e Infanteriedivisie de Chir over naar het oosten van de Liska. Tegen 11 augustus werd de omsingelingsslag van Kalatsch met succes afgerond met het 6e Leger. In de daaropvolgende aanval op Stalingrad vanaf 23 augustus had het korps de taak tot het innemen van de stad, deels ondersteund door het 14e Pantserkorps. De volgende 2 maanden baande het korps zich zeer langzaam een weg door de stad naar de Wolga tegen hardnekkige tegenstand en onder zware verliezen. Vanaf 19 november 1942 brak het Rode Leger door de posities van het Roemeense 3e Leger aan de Don en omsingelde het 6e Leger. In de pocket hield het korps de positie aan de Wolga. Het korps had de “Kampfgruppen” en resten onder bevel van de 71e, 79e, 100e, 295e, 305e en 389e Infanteriedivisies. Pas op 10 januari 1943 begonnen de Sovjettroepen aan de uiteindelijke aanval op de pocket zelf. Op 26 januari werd de resterende pocket gesplitst in een zuidelijke (met 51e Legerkorps) en noordelijke pocket.&lt;br&gt;