Obecny gotycki kościół został wzniesiony na miejscu starszego XII-wiecznego romańskiego kościoła z trzema nawami i prezbiterium. Obecna fara powstawała etapami od roku 1371. Początkowo był to kościół bazylikowy z transeptem, prezbiterium z zakrystią od wschodu i przylegającą do korpusu nawowego wieżą zachodnią. Po 1424 roku kościół rozbudowano, podwyższając wieżę oraz nawę główną i poszerzając nawy boczne. Po roku 1474 kościół przebudowano, nadając mu częściowo układ halowy; podwyższono jedynie nawę południową, podczas gdy północna zachowała pierwotny układ. Wewnątrz powstały tu swego rodzaju empory. Na zachód od wieży przedłużono korpus nawowy, przy czym część ta określana mianem "Ferula" stanowiła autonomiczny element, pełniła funkcję mauzoleum dla miejscowych patrycjuszy. W roku 1494 ukończono budowę wieży. Ponadto po południowej stronie zbudowano kaplicę, a w 1520 ostatecznie ukończono rozbudowę i dobudowano sąsiadującą z nią wieżyczkę schodową. Patronat nad kościołem objęli miejscowi Sasi, stąd też architektura kościoła i pierwotny wystrój powstały pod silnym wpływem sztuki zachodnich krajów Świętego Cesarstwa Rzymskiego i północnych Niderlandów. W latach 40. XVI wieku świątynię przejęli ewangelicy, którzy zarządzają świątynią do dnia dzisiejszego. W roku 1867 świątynię podniesiono do godności katedry ewangelicko-augsburskiej.