У гэтых ўмовах асобы, якія кіравалі Баварыяй, прыйшлі да высновы, што яе будучыня ляжыць у саюзе з Францыяй. Паводле дагавора, падпісаным з Напалеонам, пры далейшым пашырэнні Французскай Імперыі Баварыя павінна была атрымаць кампенсацыі за страчаныя тэрыторыі на левым беразе Рэйна. У 1803 годзе ў час германскай медыятызацыі Баварыя паглынула біскупствы Вюрцбургскае, Бамбергскае, Аўгсбургскае і Фрайзінгенскае, частка Пасаўскага біскупства, тэрыторыю дваццаці абацтваў і сямнаццаці гарадоў і вёсак; утварылася кампактная тэрыторыя, якая была большай за дастатковую кампенсацыю за страчаныя анклавы на процілеглым беразе Рэйна. У вайне трэцяй кааліцыі Баварыя выступіла ўжо як саюзнік Францыі і паводле Прэсбургскага міру атрымала Ціроль з Брыксенам і Трэнтам, Форарльберг, правабярэжжа Іна, Бургау і Ліндау, а таксама Пасау і Айхштэт, адабраныя ў Зальцбургскага курфюрства (праўда, у абмен на Ціроль прыйшлося перадаць былому зальцбургскаму курфюрсту Вялікае герцагства Вюрцбург), а тытул кіраўніка Баварыі быў павышаны з «курфюрста» да «караля». За гэта Максіміліяну прыйшлося выдаць дачку Аўгусту замуж за напалеонаўскага пасерба Яўгенія Багарнэ.