Ο πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος κατέστρεψε την περιοχή. Το 1920, η κατάρρευση της αυτοκρατορίας της Ρωσίας επέτρεψε την ανεξαρτητοποίηση της Λετονίας, πολεμώντας εναντίον του Κόκκινου Στρατού και γερμανικών στρατευμάτων. Η Σοβιετική Ρωσία αναγνώρισε την Λετονία το 1920, ακολουθούμενη από τη διεθνή κοινότητα ένα χρόνο αργότερα. Το σύνταγμα της Λετονίας εγκρίθηκε το 1922. Η γεωργική γη αναδιανεμήθηκε στους αγρότες και η χώρα έγινε κοινοβουλευτική δημοκρατία. Λόγω της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1929, ευνοήθηκε η άνοδος ενός λαϊκιστικού καθεστώτος και το 1934 εγκαταστάθηκε ένα ημιδικτατορικό καθεστώς υπό την ηγεσία του Κάρλις Ουλμάνις. Στις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το γερμανοσοβιετικό σύμφωνο μη επίθεσης (24 Αυγούστου 1939) επέτρεψε στην Σοβιετική Ένωση να καταλάβει την Εσθονία. Οι σοβιετικοί εγκατέστησαν στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή. Η χώρα καταστράφηκε από τον κατακτητή. Οι γερμανόφωνες ελίτ μεταφέρθηκαν στην Γερμανία όπου χρησιμοποιήθηκαν ως έποικοι για τα κατακτηθέντα εδάφη από την εισβολή στην Πολωνία. Το 1940 η χώρα προσαρτάται από την Σοβιετική Ένωση αφού εξελέγη μια λαϊκή συνέλευση η οποία στις 21 Ιουλίου ζήτησε ένταξη στην ΕΣΣΔ. Οι εκλογές έλαβαν χώρα στις 14-15 Ιουλίου 1940 και τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στη Μόσχα 12 ώρες πριν το κλείσιμο των κέντρων ψηφοφορίας. Το 1941 η Λετονία κατελήφθη από τους Ναζί, οι οποίοι εξόντωσαν την εβραϊκή κοινότητα της χώρας. Το 1944 οι Σοβιετικοί ανακατέλαβαν τη χώρα. Μέρος των κατοίκων της εγκατέλειψαν οριστικά τη Λετονία. Η Λετονία, παρά την αντίσταση, μετετράπη σε σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία. Η κοινωνία και η οικονομία της χώρας μεταμορφώθηκαν βαθιά. Εγκαταστάθηκαν πολλές βιομηχανίες και η γεωργία κολλεκτιβοποιήθηκε. Εγκαταστάθηκε μια μεγάλη ρωσική μειονότητα και μικρότερος αριθμός Ουκρανών και Λευκορώσων. Στην απογραφή του Ιανουαρίου 1989, η Λετονοί ήταν μια ελαφριά πλειοψηφία στην πατρίδα τους: αποτελούσαν μόλις το 52% του πληθυσμού, ενώ οι Ρώσοι αριθμούσαν 900.000 άτομα.