Op deze plek heeft in vroegere tijden een klooster gestaan van de paters Franciscanen. De eerste vestiging van de minderbroeders bestond uit een kluizenarij. In 1489 gaf de bisschop van Luik Jan van Horne toestemming om hier een klooster van de Observanten, een hervormingsbeweging binnen de Franciscaner Orde, vanaf 1517 een zelfstandige kloosterorde. De naam Slavante is een verbastering van Observanten; de officiële naam van het klooster was "Conventus Montis Divinae Gratiae". Jan van Horne bedong in ruil voor zijn financiële ondersteuning dat het klooster, dat op Luiks grondgebied lag, altijd een ruimte voor hem beschikbaar hield. Na zijn dood in 1505 werd Van Horne, vanwege de aanhoudende opstand in Luik, begraven in de kloosterkerk van het Observantenklooster, evenals in 1506 zijn hulpbisschop, Libertus van Broeckem. Ook de familie Van Hoensbroeck had er een grafkelder. In 1578, tijdens de chaotische periode tussen de Spaanse Furie in Maastricht (1576) en het Beleg van Maastricht (1579) door Parma, werd het klooster verwoest.&lt;ref name="Ubach/Evers"&gt;Ubach/Evers (2005), p. 486: 'Slavante'.&lt;/ref&gt;