19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başında İrlanda siyaseti İngiltere’den bağımsızlık talepleriyle gündeme gelir. Ada için özerk yönetim (Home Rule) 1912 yılında İngiltere Parlamentosu tarafından yasalaşsa da I. Dünya Savaşının çıkmasından ötürü rafa kaldırılacaktır. İrlandalı cumhuriyetçiler için ise sadece özerk yönetim kabul edilemezdir, cumhuriyet ilan edilmelidir. 1916 yılında silahlı İrlandalı yurtseverler tarafından girişilen başarısız Paskalya Ayaklanmasından sonra isyanın liderlerinin asılarak idam edilmesi sonucu bağımsızlıkçı hareket radikalleşecektir. I. Dünya Savaşı sırasında İngiltere bu yüzden İrlanda’da zorunlu askere alma yapamayacak, devrimci Sinn Fein hareketi güçlenecektir. İrlanda’da 1918 yılında yapılan seçimlerde 105 vekilliğin 73 tanesini kazanacak ve 1919 Ocak ayında İrlanda Cumhuriyeti ilan edilecektir. Aynı ay İrlandalı Gönülllüler veya İrlanda Cumhuriyetçi Ordusu, daha sonraları İrlanda Bağımsızlık savaşı olarak adlandırılacak olan silahlı gerilla mücadelesine başlayacaktır. Saldırılar daha çok işgalci İngiliz ve İngiltere’ye bağlı İrlandalı polis teşkilatına karşı olur. 1920 yılı Ocak ayında İngiliz hükûmeti ilanlarla "Royal Irısh Constabulary" (RIC) birliğine takviye olmak üzere paralı asker aranır. Bölge hızla İngiliz karşıtı olmakta ve RIC birliğinin işi daha zor hale gelmektedir. Verilen ilana I. Dünya Savaşında savaşmış ve işsiz durumda bulunan bir sürü insan başvuracak ve Kasım 1921’e kadar birliğe 9.500 kişi katılacaktır. Bir anda büyük bir personel artışı olan birliğe RIC üniformaları yetişmediğinden yenilere sadece haki renk pantolon ve koyu yeşil polis kazakları verilecektir, birliğin "Black and Tans" ismi buradan gelmektedir. Üniformalar geldikten sonra RIC birliklerine verilen bu takma isim kaybolmayacak ve kullanılacaktır. Yeni gelenlerle güçlenen birlikler IRA’nın saldırılarına engel olup direnişini kırmak için mücadeleye başlayacaktır.