W utworach tego okresu pojawiają się motywy antywojenne, trwoga poety o los Białorusi w nowych warunkach historycznych, stworzonych przez działania wojenne i rewolucję październikową, a jednocześnie wezwania do pracy organicznej na rzecz ojczystego kraju (tom wierszy "Wodhullie", wydany w Mińsku w 1922). Kołas kontynuuje równocześnie prace nad tekstami poematów "Nowaja ziamla" oraz "Symon-muzyka", próbuje swych sił także w dramaturgii. Jednym z utworów tego rodzaju literackiego jest sztuka "Antoś Łata" (1917, prapremiera w Mińsku 1918). Przełomowy moment historyczny między rewolucją lutową a październikową powiązany z niepewnością co do dalszych losów Białorusi znalazł odzwierciedlenie w sztuce "Na darozie żyćcia" (1917, prapremiera w Mińsku w 1921).