Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, in mei 1945, vluchtte een grote colonne Kroaten uit de fascistische Onafhankelijke Staat Kroatië via Slovenië naar Bleiburg, uit vrees voor het oprukkende partizanenleger van Tito. Onder hen bevonden zich Ustaše, soldaten en burgers. Daar werden ze tegengehouden door Britse soldaten, die hen overleverden aan de partizanen. Een deel van hen werd weggevoerd naar Joegoslavische gevangenissen en strafkampen, een groot deel werd zonder vorm van proces ter plaatse terechtgesteld. Deze massaslachting werd bekend als het Bloedbad van Bleiburg.