Powrócił do Estonii po tym, gdy państwo to obroniło niepodległość w wojnie z Rosją radziecką. Od 1919 stał na czele Estońskiej Partii Ludowej, głoszącej program umiarkowanie liberalny i narodowy, pozyskującej wyborców głównie spośród chłopów, mieszczan i inteligencji. W latach 1919–1920 był premierem Estonii, natomiast w latach 1923–1925 pełnił funkcję przewodniczącego parlamentu. Do 1935 r. pozostawał również redaktorem naczelnym "Postimees", utrzymując znaczący wpływ na część opinii publicznej.