Lew Dawidowicz Trocki (ros. "Лев Давидович Троцкий") właśc. Lejba Dawidowicz Bronsztejn (ros. "Лейба Давидович Бронштейн") (ur. w w guberni chersońskiej, zm. 21 sierpnia 1940 r. w Meksyku) – rewolucjonista rosyjski, socjaldemokrata i komunista. Jeden z twórców i przywódców RFSRR, ZSRR oraz Armii Czerwonej. Przewodniczący w czasie rewolucji 1905 roku i Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich po rewolucji lutowej i obaleniu caratu. Przewodniczący Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego przy Radzie Delegatów, faktycznie kierujący przejęciem władzy przez bolszewików w Piotrogrodzie (listopad 1917). Członek Komitetu Centralnego RKP(b) i WKP(b) (1917–1927), członek Biura Politycznego RKP(b) i WKP(b) (1919–1926). Komisarz ludowy spraw zagranicznych RFSRR (1917/1918), następnie komisarz ludowy spraw wojskowych i marynarki wojennej (ros. "narkomwojenmor") w rządzie RFSRR i ZSRR (1918–1925). Współtwórca i zwolennik teorii "permanentnej rewolucji".