ในปี ค.ศ. 1937 ประเทศโรมาเนียยังคงเป็นพันธมิตรประเทศฝรั่งเศส โดยซื้ออูเอประมาณสิบคัน ในฐานะขั้นตอนแรกในการสร้างอุตสาหกรรมยานรบหุ้มเกราะท้องถิ่น รัฐมนตรีกลาโหมของโรมาเนียได้ซื้อสิทธิในปี ค.ศ. 1937 สำหรับผลิตเรอโน อูว์เออ เชอนีแย็ต 300 คัน ยานพาหนะตั้งใจพ่วงปืนต่อต้านรถถังชไนเดอร์ขนาด 47 มม. ใบอนุญาตได้มาโดยโรงงานมาลักซาในบูคาเรสต์ ในภายหลังยานพาหนะนี้ได้รับการตั้งชื่อ"เชนีเลตามาลักซาตีปูล อูเอ" ทุกส่วนของยานพาหนะยกเว้นเครื่องยนต์, กระปุกเกียร์ และแผงหน้าปัดผลิตในประเทศโดยมาลักซา อดีตรถสามคันได้รับการส่งมอบจากโรงงานอาแอมอิกซ์ของฝรั่งเศส การผลิตดำเนินไปตั้งแต่ครึ่งหลังของปี ค.ศ. 1939 ถึงมีนาคม ค.ศ. 1941 ในช่วงที่รถลำเลียง 126 คันได้รับการผลิต การผลิตถูกตัดบทเมื่ออุปทานชิ้นส่วนเรอโนถูกขัดจังหวะเนื่องจากการล่มสลายของฝรั่งเศส จากนั้น เยอรมนีได้ส่งเรอโน อูว์เออ ที่เข้ายึดประมาณห้าสิบคันไปยังโรมาเนีย มีมาลักซาเชอนีแย็ต 126 คันคิดเป็นสาวนใหญ่ของยานพาหนะดังกล่าว (รวมทั้งสิ้น 178 คัน) ในการปฏิบัติการโดยกองทัพบกโรมาเนียในช่วงเริ่มต้นของ"ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา" มีการพบเชอนีแย็ตในประจำการรบในช่วงกบฏผู้พิทักษ์เหล็ก เมื่อถูกใช้โดยผู้พิทักษ์เหล็กสองคัน มาลักซาเชอนีแย็ตไม่ใช่ลอกแบบที่เหมือนกันทั้งหมดของเรอโน อูว์เออ มันหนักกว่า 0.1 ตันและสามารถบรรทุกในถังของบรรทุกได้ 0.15 ตันซึ่งมากกว่าของฝรั่งเศส ความยาว, ความกว้าง และความสูงทั้งหมด เพิ่มขึ้นเล็กน้อยห้าเซนติเมตร, หกเซนติเมตร และหนึ่งเซนติเมตรตามลำดับ เครื่องยนต์ของมันลดลงเล็กน้อยใกล้ ๆ 3 แรงม้า แต่ก็ยังสามารถบรรลุความเร็วสูงสุดและมีระยะเดียวกันกับของฝรั่งเศส