Od 1902 chińscy przedsiębiorcy mogli przekraczać granicę z Tuwą, aby przełamać monopol rosyjskiej gospodarki. W 1910 było już trzydzieści sklepów wszystkich gałęzi chińskich firm działających w Tuwie. Dzięki agresywniejszej sprzedaży, lepszym warunkom kredytowym oraz tańszym i bardziej popularnym towarom Chińczycy byli w stanie zdominować tamtejszy handel, jednak wówczas nadszedł całkowity koniec chińskich rządów. W 1911 po wybuchu rewolucji Xinhai wiele chińskich prowincji zaczęło ogłaszać niepodległość. Między innymi Mongolia i Tybet. W grudniu 1911 upadła dynastia Qing, a Tuwińcy zaczęli plądrować i palić chińskie sklepy. Wśród szlachty tuwińskiej zaistniał dylemat, czy podporządkować się Rosji, czy też Mongolii pod teokratycznymi rządami Bogda Chana. Zarządca Tuwy, Kombo-Dorżu, chciał, aby kraj stał się rosyjskim protektoratem, ponieważ liczył, że Rosjanie uczynią go gubernatorem regionu. Kombu-Dorżu wysłał petycję do naczelnego inspektora w Usinsku, twierdząc, że został wybrany jako lider niezależnego państwa o nazwie Tannu Urianchaj. Poprosił o ochronę i zaproponował natychmiastowe wysłanie wojsk rosyjskich do kraju, by zapobiec przywróceniu chińskiej władzy w regionie. Nie było jednak natychmiastowej odpowiedzi na petycję, ponieważ Rosja początkowo nie chciała działać gwałtownie i prowokować Chin.