W roku 1942 zaczęto dostrzegać niedobór monet wykonanych z mosiądzu, które wobec trudnej sytuacji gospodarczej kraju usuwano z obiegu i przerabiano na inne przedmioty. W drugiej połowie 1942 roku według dotychczasowego wzoru rozpoczęto emisję monet z czystego aluminium – początkowo dwudziesto- a rok później także pięćdziesięciohalerzowych. Realizacji nie doczekały się natomiast plany zastąpienia tym surowcem także monet o mniejszym nominale, 10 h. W grudniu 1942 roku wyemitowano monety pięciohalerzowe, które bito z czystego cynku. We wcześniejszych latach produkcję monet o tak niskim nominale uważano za nieopłacalną. Autorstwo ich ostatecznego wzoru nie jest pewne, przypisuje się Antonowi Hámowi i Andrejowi Peterowi, choć w księgach mennicy pojawia się także nazwisko Štefana Groscha. Planowano także emisję nowej serii monet o nominałach 1, 2 i 5 Ks ze stali niklowanej bądź miedzioniklu, jednak wobec pogarszającej się sytuacji gospodarczej, braków kadrowych kremnickiej mennicy oraz zbliżającego się frontu przedsięwzięcie to nie zostało dokończone.