Większość twórczości pisarskiej Rudzkiego pozostawała wówczas anonimowa. Według świadectwa swojego późniejszego ucznia Gustawa Olizara, Rudzki był redaktorem "Gazety Narodowej i Obcej". Publicystyką polityczną zajmował się śledząc w Grodnie obrady sejmu w 1793 roku. Według doniesień prasowych z początku lipca 1793, Rudzki został aresztowany za to, że „mowy pisał posłom nie pozwalającym na delegacją, że jego to projekt, aby posłów zagranicznych od zeszłego sejmu nominowanych potwierdzić. Zabrali go w kibitkę Moskale, papiery upakowali i wywieźli (…) nie wiedzieć dokąd”. Parę dni później Rudzki znalazł się w Warszawie, skąd pod koniec sierpnia wyruszył ponownie do Grodna, otrzymawszy „na żądanie i prośby Księcia Kanclerza Aleksandra Sapiehy do jw. ambasadora Jakoba Sieversa” odpowiedni „paszport i list”. W czasie tego sejmu lub wkrótce po jego zakończeniu Rudzki został archiwistą i sekretarzem przy świeżo kreowanym marszałku wielkim koronnym Fryderyku Moszyńskim.