W traktacie z Perugii ziemie cesarstwa nicejskiego wymieniono jako posiadłości cesarzy łacińskich, co doprowadziło do konfliktu z Janem Watatzesem. Nie zdecydował się on jednak na otwartą wojnę, obawiając się reakcji cesarza Tesaloniki i cara Bułgarii, którzy mogliby wykorzystać okazję i zająć Konstantynopol przed Nicejczykami. W 1230 doszło do konfliktu między Teodorem a Iwanem Asenem. Wojska bułgarskie i tesalonickie starły się w bitwie pod Kłokotnicą, która zakończyła się miażdżącym zwycięstwem cara, a sam Teodor dostał się do niewoli. Dzięki temu zwycięstwu Iwan Asen zdobył hegemonię w europejskiej części Bizancjum, odbierając Tesalonice władzę nad Tracją, Macedonią i Albanią, a także rugując jej wpływy z Serbii. Car bułgarski nie przesadzał, chwaląc się w inskrypcji znajdującej się w kościele Czterdziestu Męczenników w Tyrnowie, iż podbił wszystkie ziemie między Draczem a Adrianopolem. Jedynie Konstantynopol i przyległe doń tereny pozostały w rękach łacinników, ale i oni musieli liczyć się ze zdaniem Iwana.