Osmanlı filosu, birkaç yıldır Rusya ile artan gerginlik nedeniyle olası bir çatışmaya hazırlanmak üzere Eylül 1876'da sefer hazırlıklarına başlamıştı. Bu esnada 1875 ortalarında Hersek'te bir ayaklanma başlamış, Sırbistan ise Temmuz 1876'da Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan etmişti. 93 Harbi 24 Nisan 1877'de Rusya'nın savaş ilanı ile başladı; ancak diğer birçok küçük Osmanlı zırhlısının aksine "Osmaniye" ve kardeş gemileri Akdeniz Filosu'nda kaldı. Osmanlı filosu, Padişah Abdülaziz'in başlattığı modernizasyon programı sayesinde on üç zırhlı fırkateyn ve zırhlı korvete, iki sahil koruma zırhlısına ve yedi küçük nehir monitörüne sahipti; Rus İmparatorluğu'nun Karadeniz'deki donanmasındaki zırhlılar ise başarısız tasarımlar olan "Novgorod" ve "Vitse-admiral Popov" gemilerinden ibaretti. Donanma komutanlığı, filonun en büyük gemilerini kaybetmekten çekindiği için gemileri çatışma süresince ağırlıklı olarak limanda tuttu. Akdeniz Filosu'nun ahşap savaş gemileri, Arnavutluk kıyılarında devriye gezmek için Nisan 1877'de dağıtıldı; ancak "Osmaniye" ve geri kalan zırhlılar Suda Körfezi'nde kaldı. Ocak 1878'de Rus kuvvetleri Balkanlar üzerinden Osmanlı başkentine yaklaşırken birkaç gemi Dedeağaç'tan Gelibolu'ya yedek orduyu taşımaya başladı. Operasyona katılan "Osmaniye" ve saltanat yatı "Sultaniye", 31 Ocak'ta ordunun son unsurlarını taşıdı.