Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Σαμογιτία έγινε μέρος του νεοσυσταθέντος Λιθουανικού κράτους. Οι Σαμογίτες αντιστάθηκαν στους Μπολσεβίκους. Καθώς η ιδέα της πρώην πολωνικής-λιθουανικής Κοινοπολιτείας κατέρρευσε, οι Πολωνοί κατέλαβαν το 1919-1920 και μέχρι το 1939 το νότιο τμήμα της σημερινής Λιθουανίας, συμπεριλαμβανομένης της σημερινής λιθουανικής πρωτεύουσας Βίλνιους. Ωστόσο, η Σαμογιτία, μαζί με την υπόλοιπη Λιθουανία, καταλήφθηκε από τη Σοβιετική Ένωση το 1940 ως αποτέλεσμα του μυστικού Γερμανοσοβιετικού Συμφώνου μη Επίθεσης, το οποίο έσπασαν σύντομα οι Ναζί. Το μεγαλύτερο μέρος του κατεχόμενου, από τους πολωνούς, εδάφους, συμπεριλαμβανομένου της Βίλνιους, επιστράφηκε στους Λιθουανούς όταν οι Ρώσοι επέστρεψαν, αλλά η ίδια η Λιθουανία είχε προσαρτηθεί από τη Σοβιετική Ένωση. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Λιθουανία καταλαμβάνεται με τη σειρά της τόσο από τη ναζιστική Γερμανία όσο και από τους σοβιετικούς Ρώσους, καθώς το Ανατολικό Μέτωπο μετατοπίστηκε. Στο τέλος του πολέμου, ολόκληρη η Λιθουανία παραδόθηκε στη Σοβιετική Ένωση, μαζί με τις άλλες βαλτικές χώρες, τη Λετονία και την Εσθονία, ως συνέπεια της Διάσκεψης της Γιάλτας. Αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες έλεγαν μετά τη Γιάλτα ότι τα κράτη της Βαλτικής είχαν προσαρτηθεί παράνομα στη Σοβιετική Ένωση, αυτό είχε λίγη σημασία έως ότου η κυβέρνηση του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ παραδέχτηκε ότι η ανεξαρτοποίηση των βαλτικών κρατών ήταν αναπόφευκτη και η Σοβιετική Ένωση αναγνώρισε επιτέλους την ανεξαρτησία τους στις 6 Σεπτεμβρίου του 1991. Τα τελευταία σοβιετικά στρατεύματα αποσύρθηκαν τον Αύγουστο του 1994.