Dowodził 13 Dywizją w Münster, a od 1913 r. 1 Korpusem Armijnym (KA) w Königsbergu, na którym to stanowisku zastąpił Aleksandra von Klucka. Dowodzony korpus w składzie 8 Armii jako jeden z pierwszych na froncie wschodnim rozpoczął działania wojenne. Generał François praktycznie przejął bezpośrednie dowodzenie na pierwszej rubieży w Prusach Wschodnich, jakkolwiek dowództwo 8 Armii na czele z Maxem von Prittwitzem und Gaffronem nie zezwoliło mu na atak na koncentrujące się siły rosyjskie. Koncentrując się na wysuniętej pozycji, wykazał de facto niesubordynację, gdyż Prittwitz zalecał mu osłonę linii rzeki Węgorapy. Realizując pozornie rozkazy Prittwitza, François pozostawił na „właściwym” miejscu swój sztab, na czele z pułkownikiem Schmidtem. 4(17) sierpnia jednostki 1 Armii Rosyjskiej starły się z jednostkami 1 KA w wyniku czego korpus został zmuszony do wycofania się. 7(20) sierpnia początkowo korpus miał powodzenie w walkach, ale w czasie kontrataku doszło do ucieczki żołnierzy z pola walki. Po objęciu dowództwa przez Hindenburga i Ludendorffa korpus François został transportami kolejowymi przerzucony na skrajne prawe skrzydło armii niemieckiej w okolice Działdowa. W bitwie pod Tannenbergiem odegrał jedną z głównych ról w operacji zakończonej klęską 2 Armii Rosyjskiej, wyprowadzając uderzenie spod Działdowa, które zamknęło wojska rosyjskie w okrążeniu.