Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο 1940-41, ως Διοικητής Πυροβολαρχίας Ορειβατικού Πυροβολικού. Το 1943 διέφυγε στη Μέση Ανατολή, όπου εντάχθηκε στον εκεί Ελληνικό Στρατό ως Διοικητής Πυροβολαρχίας Αντιαεροπορικού Πυροβολικού. Στην περίοδο του Εμφυλίου συμμετείχε στις επιχειρήσεις 1948-49, ως Διοικητής Μοίρας Πυροβολικού. Από το 1950 και μετέπειτα υπηρέτησε σε διάφορες επιτελικές θέσεις και μονάδες Πυροβολικού. Από τον Ιανουάριο του 1951 κατέχοντας τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη εμφανίζεται να επιχειρεί μυήσεις νέων αξιωματικών στον ΙΔΕΑ με την συνεργασία του τότε ταγματάρχη Γ. Παπαδόπουλου, γεγονός που μαρτυρεί την μακρά σχέση των δύο ανδρών. Άλλωστε και ο ίδιος είχε παραδεχθεί την συμμετοχή του στον ΙΔΕΑ, χωρίς να υποστεί γι αυτό δίωξη, καθώς και την από τότε γνωριμία του με τον Γ. Παπαδόπουλο. Στη συνέχεια υπηρέτησε και στο Στρατηγείο NATO Σμύρνης, ενώ για κάποιο χρονικό διάστημα διατέλεσε υπασπιστής του Βασιλιά Παύλου υπηρετώντας στον Στρατιωτικό Οίκο του Βασιλέως. Επίσης υπήρξε καθηγητής στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου, Επιτελάρχης της IX Μεραρχίας, Διοικητής της Σχολής Πυροβολικού, Διευθυντής του 2ου ΕΓ/ΓΕΣ, Επιτελάρχης της ΑΣΔΕΝ, Υποδιοικητής και Διοικητής της V Μεραρχίας και Υπαρχηγός του ΓΕΕΘΑ.