او بخاطر استفاده از «اتهامات ساختگی» برای محکوم کردن متهمان به حبس طولانی مدت یا مرگ، شهرت بالایی دارد و به «قاضی اعدام» و «قاضی مرگ» معروف است. در مهرماه ۱۳۹۹، سازمان اتحاد علیه ایران هسته‌ای به پیشینه او پرداخت و نوشت که همزمان با تشکیل دادگاه انقلاب اسلامی با فرمان روح‌الله خمینی در سال ۱۳۵۸، در ۱۰ سال اول انقلاب ۵۷ او بیش از ۱۶ هزار ایرانی را به اعدام محکوم کرد. این دادگاه‌ها با «نادیده گرفتن عدالت» و «رد روند منصفانه دادرسی» و «عدم دسترسی به وکیل»، استفاده از «استدلال‌های دروغین»، «شواهد ساختگی»، و «محکومیت از پیش تعیین شده متهم» برگزار شد.