W latach 1930–1934 studiował polonistykę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Początkowo związany z katolickim stowarzyszeniem „Odrodzenie”, rozczarowany jego programem związał się z ruchem lewicowym. W 1934 wstąpił do KZMP, a w 1935 do KPP. Pracował w komitecie walki o amnestię dla więźniów politycznych i w MOPR. Był sekretarzem KPZU w Drohobyczu i Stanisławowie. 1934–1935 odbywał służbę wojskową. Skazany na 8 lat więzienia za działalność komunistyczną, karę odbywał w Rawiczu. Po wybuchu II wojny światowej wydostał się na wolność i od października 1939 pełnił funkcję kierownika wydziału w redakcji „Czerwonego Sztandaru” komunistycznej gazety radzieckiego okupanta we Lwowie, okupowanym przez radzieckiego agresora. Po czerwcu 1941 w związku z zaatakowaniem przez Rzeszę Niemiecką swojego dotychczasowego sojusznika ZSRR Naszkowski został ewakuowany w głąb ZSRR. Redaktor komunistycznego, agitacyjnego radia polskojęzycznego w Saratowie.