Na początku wojny Islandia była suwerenną monarchią, będącą w unii personalnej z Danią. Na czele państwa stał król Chrystian X. Islandia nie posiadała wówczas własnej armii i pozostała oficjalnie neutralna przez cały czas trwania wojny, jednakże wojska brytyjskie w 1940 dokonały inwazji i zajęły wyspę, czyniąc z niej bazę wojskową. Od 1941 roku na Islandii stacjonowały też wojska amerykańskie. Pomimo iż neutralność terytorialna Królestwa Islandii została naruszona, alianci nie wtrącali się w jej wewnętrzne sprawy.