De parlementaire traditie in Catalonië gaat terug op de Corts Catalanes een middeleeuwse voorloper die in 1283 werd opgericht. Het was een vertegenwoordiging van de drie standen: clerus, militairen en de burgers, "mutatis mutandis" te vergelijken met de Staten-Generaal van de Nederlanden. Vanaf de veertiende eeuw werd een permanente uitvoerende macht opgericht, de "Diputació del General" of de permanente afvaardiging van de staten generaal, die later de naam Generalitat kreeg. Ofschoon grote delen van de bevolking (zoals de ambachtslieden en het proletariaat) nog niet vertegenwoordigd waren, was de regerende vorst toch afhankelijk van de toestemming van de "Corts" en werd zijn absolute macht duidelijk beperkt door een vertegenwoordiging van (een deel van) het volk. Na de Spaanse Successieoorlog (1701-1713) werden in 1714 "Corts Catalanes" en de "Generalitat" door Filips V van Spanje met het "Decretos de Nueva Planta" afgeschaft en werden alle politieke beslissingen van dan af door een centralistische en absolutistische regering in Madrid genomen.