USS „Wahoo” prowadził działalność głównie na wodach Oceanu Spokojnego, w tym w ramach VII Floty, a w połowie lat 60. z powodu incydentu w Zatoce Tonkińskiej zaangażowany został w operacje w pobliżu Wietnamu, gdzie wielokrotnie w następnych latach powracał. W ramach działalności szkoleniowej, wielokrotnie pełnił rolę zarówno okrętu-celu dla nawodnych sił ZOP, jak też sam prowadził działania przeciwpodwodne. Do 1976 roku służył następnie jako okręt szkolny dla przyszłych oficerów dowodzących okrętami podwodnymi. Od 15 listopada 1977 roku pełnił rolę szkoleniową dla personelu irańskiego, mającego objąć siostrzany okręt USS „Trout”. Sam „Wahoo” był także przeznaczony dla Iranu, jednakże plany te zostały anulowane 31 marca 1979 roku z powodu rewolucji islamskiej w tym kraju. W konsekwencji 27 czerwca 1980 roku został wycofany ze służby w marynarce amerykańskiej i zatopiony jako okręt-cel. USS „Trout” uczestniczył w ćwiczeniach symulowanych ataków torpedowych w operacjach przeciwpodwodnych (ZOP), a także prowadził operacje polarne wraz z siostrzanym „Harderem”. Brał także udział w organizowanych przez Bureau of Ships testach wytrzymałości na wstrząsy powodowane bliskimi eksplozjami przeciwpodwodnych materiałów wybuchowych. Kilkakrotnie był też rozmieszczany zarówno w ramach sił na Morzu Śródziemnym, jak i Pacyfiku. 19 grudnia 1978 roku zakończył służbę, po czym został skreślony z listy okrętów marynarki.