Kariera wojskowa urodzonego w 1765 roku Korsykanina rozpoczęła się w roku 1783, gdy zaciągnął się do Królewskiego Pułku Korsykańskiego, wchodzącego w skład armii francuskiej. W roku 1786 ojciec nakłonił go do rezygnacji z munduru i podjęcia studiów prawniczych. W roku 1792 Cervoni wrócił do wojska w stopniu podporucznika, wstępując do jednostki kawalerii. Był adiutantem generała Raphaela Casabianca. Wyróżnił się podczas oblężenia Tulonu w roku 1793. W trakcie oblężenia był dwukrotnie ranny. W tym czasie awansowano go najpierw do stopnia majora ("chef de battalion"), a następnie – do stopnia pułkownika ("chef de brigade"). Poza tym przypuszcza się, że utrzymywał w tym okresie kontakty z posłem do Konwentu Narodowego, Antoine'em Salicettim, który był jego rodakiem z Korsyki. Cervoni był również zaprzyjaźniony z rodziną Bonapartów. W dniu 14 stycznia 1794 awansowano go do stopnia generała brygady i przeniesiono do Armii Włoch. Tam, pod zwierzchnictwem André Massény walczył w bitwie pod Loano (listopad 1795).