W roku 1934 przeprowadził się wraz z rodziną do Prudnika (wówczas Neustadt in Oberschlesien). Po ukończeniu szkoły powszechnej Albert-Leo-Schlageter-Volksschule (1934-40) i szkoły handlowej Handelsschule (1940-42) w Prudniku został pracownikiem kolei niemieckich DR (Deutsche Reichsbahn). W 1944 r. podczas II wojny światowej został powołany do wojska, a po zakończeniu wojny powrócił prosto z frontu do Prudnika. Stamtąd uciekał przed Polakami na zachód, znajdując swoją drugą ojczyznę w Weimarze. W latach 1946–1948 został zawodowo działaczem Wolnej Młodzieży Niemieckiej, a następnie przystąpił do NSPJ, Niemieckiej Socjalistycznej Partii Jedności. Podejmował się różnorakich prac zarobkowych, by w końcu rozpocząć działalność jako dziennikarz, pisząc dla różnych gazet i relacjonując jako reporter wydarzenia z pierwszej i drugiej wojny indochińskiej (wietnamskiej) oraz z Korei. Tutaj doznał ciężkiego zatrucia gazem bojowym „Agent Orange”, które przykuło go w późniejszym czasie do łóżka.