Her iki taraf da gelecek yıllarda savaşmaya devam etse de, bu barış anlaşmasının bazı önemli sonuçları vardı. Birincisi, barış anlaşması, ikisinin de diğerini yok edecek kadar güçlü olmadığı gerekçesiyle, her iki tarafı da etkili bir şekilde kabul etti. Antlaşmanın ikinci sonucu, Henri'nin vassal'ı olan ve Latin İmparatorluğu'nun desteğiyle İznik'e karşı kendi savaşını yürüten David Komnenos'un bu desteği etkili bir şekilde yitirmesiydi. Böylece Theodoros, 1214'ün sonlarında Sinop'un batısındaki David'in tüm topraklarını Karadeniz'e erişimini sağlayacak şekilde ilhak etti. Üçüncü sonuç ise, Theodoros'un o an için Latinlerin dikkati dağılmadan Selçuklulara karşı savaşı sürdürmekte özgür olmasıydı. İznik, doğu sınırlarını yüzyılın geri kalanı için birleştirmeyi başardı. Düşmanlık 1224'te yeniden patlak verdi ve İkinci Poimanenon Muharebesi'nde ezici İznik zaferi Asya'daki Latin bölgelerini sadece Nikomedia yarımadasına indirdi. Bu antlaşma, İzniklilerin sonraki yıllarda Avrupa'da saldırıya geçmesine izin verecek, 1261'de Konstantinopolis'in yeniden fethiyle sonuçlandı.