Po zakończeniu II wojny światowej, w październiku 1946, został przerzucony do Polski z korespondencją dla Anatola Sawickiego – komendanta Eksterytorialnego Okręgu Lwów Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. Od 1948 kontynuował działalność w ramach konspiracji antykomunistycznej jako członek Polskiej Tajnej Organizacji Wojskowej. W listopadzie 1951 został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa i wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Zielonej Górze skazany na 15 lat więzienia. Wyrok odbywał między innymi w Rawiczu, Sztumie i Wronkach. W wyniku odwilży politycznej w 1956 został zwolniony z więzienia. W latach 80. XX wieku angażował się w działalność opozycyjną w ramach NSZZ „Solidarność” oraz NSZZ RI „Solidarność”. Po transformacji systemowej w Polsce był działaczem organizacji kombatanckich.