Będąc uczniem szkoły ludowej uczestniczył w strajku szkolnym w 1906. Potem został członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W 1914 został powołany do armii pruskiej. Walczył zarówno na froncie we Francji, jak i w Rosji. W sierpniu 1916 wzięto go do niewoli pod Stanisławowem. W październiku 1918 powrócił do domu. Za niestawiennictwo do armii osadzony został w areszcie w Głogowie, z którego uciekł i przedostał się do Kościana, gdzie utworzył oddział złożony z czternastu ochotników. Wyłożył własne środki finansowe na częściowe umundurowanie i uzbrojenie tej formacji, którą zgłosił do udziału w kompanii kościańskiej powstańców wielkopolskich. Walczył w bitwach oraz potyczkach pod Lipnem, Kąkolewem oraz Włoszakowicami. Na początku 1919 wcielono go do 6 pułku strzelców wielkopolskich w ramach Armii Wielkopolskiej. W ramach tej formacji walczył pod Kaszczorem i Osieczną. W styczniu 1920 uczestniczył w walkach o Pomorze, a w kwietniu 1920 przerzucono go do walki z bolszewikami. W trakcie wyprawy kijowskiej został ciężko raniony w twarz i nogę. W grudniu 1920 przeszedł do cywila jako kapral.