Deur ŉ werk aan iemand toe te skryf is nie dieselfde as om die outeurskap van ŉ werk te bevestig nie. Die verskil is dat 'n mate van twyfel bestaan. Die Grieke van die 6de en vroeg 5de eeu v.C. het onder die werke van "Homeros" verstaan dat dit die totale versameling van heldetradisie behels, soos beliggaam in die heksametervers. Die totale Epiese Siklus is daarby ingesluit. Die genre sluit verder gedigte in oor die Trojaanse oorlog, soos die "Ilias Mikra" ("Klein Illias"), die "Nostoi" ("Terugkomste van die Grieke"), die "Kypria" en "Epigonoi" ("Nasate") asook die Thebiese gedigte oor Oidipus en sy seuns. Ander werke, soos die versameling "Homeriese lofliedere", die komiese mini-epos "Batrachomyomachia" ("Die oorlog tussen paddas en muise") en die "Margites" ("Die Gek") word ook aan hom toegeskryf hoewel dit deesdae as onwaarskynlik gereken word. Twee ander gedigte, die "Gevangeneming van Oechalia" en die "Phocais" is ook aanvanklik aan Homeros toegeskryf. Dit wil voorkom of die identiteite van die outeurs van dié onderskeie werke selfs meer problematies blyk te wees as die outeurskap van die twee groot eposse.