Έλαβε μέρος στον Σερβοτουρκικό πόλεμο το 1877 και στον Σερβοβουλγαρικό πόλεμο του 1885. Από το 1898 μέχρι το 1904 ο Μίσιτς δίδασκε στρατηγική στη στρατιωτική ακαδημία. Συμμετείχε επίσης στους Βαλκανικούς Πολέμους. Στην Κρίση του Ιουλίου 1914, αναπλήρωσε επιτυχημένα τον Ραντομίρ Πούτνικ. Επέστρεψε από την συνταξιοδότησή του για να ηγηθεί της πρώτης σερβικής στρατιάς ενάντια στην εισβολή της Αυστροουγγαρίας και κατάφερε εμφατική νίκη στη μάχη του Κολουμπάρα. Ακολούθησε η προαγωγή του σε αρχιστρατηγό. Αν και συμμετείχε στην υποχώρηση του σερβικού στρατού μετά την δεύτερη εισβολή των κεντρικών δυνάμεων, ήθελε να οργανώσει επίθεση εναντίων τους. Λόγω της επίπονης υποχώρησης, κατέφυγε για να αναρρώσει στη Γαλλία, αλλά ανακλήθηκε το Σεπτέμβριο του 1916 και ηγήθηκε ξανά της πρώτης στρατιάς στην Επίθεση στο Μοναστήρι το 1916 και στο Μακεδονικό Μέτωπο. Προς το τέλος του πολέμου προέλασε βαθιά εντός της Αυστροουγγαρίας, βοηθώντας στην κατάρρευσή της και την διεκδίκηση των εδαφών για την δημιουργία της Γιουγκοσλαβίας. Με το τέλος του πολέμου, ανακηρύχθηκε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου.