Po sezonie 1997/1998 nastąpiło załamanie formy Słoweńca. W sezonach &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20skokach%20narciarskich%201998/1999"&gt;1998/1999&lt;/a&gt;, &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20skokach%20narciarskich%201999/2000"&gt;1999/2000&lt;/a&gt;, &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20skokach%20narciarskich%202000/2001"&gt;2000/2001&lt;/a&gt; i &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20skokach%20narciarskich%202001/2002"&gt;2001/2002&lt;/a&gt; ani razu nie stanął na podium i tylko raz znalazł się w czołowej dziesiątce - 29 listopada 1998 w Lillehammer był ósmy. W tym czasie wystartował na mistrzostwach świata w Ramsau, gdzie indywidualnie zajmował odległe miejsca, a w drużynie był piąty. 17 marca 2000 roku w Planicy skoczył 212 metrów, co jest jego rekordem życiowym. Na igrzyskach w Salt Lake City w 2002 roku wypadł lepiej, plasując się na dziesiątej pozycji na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie był piętnasty. Na tych samych igrzyskach wspólnie z Damjanem Frasem, Robertem Kranjcem i Peterem Žontą wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. W tym samym roku wystąpił także na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie, zajmując dwunaste miejsce.