Przed II wojną światową był jednym z przywódców Norweskiej Partii Pracy, był w rządzie gdzie zajmował stanowiska ministerialne. Po inwazji Niemiec na Norwegię w obawie przed prześladowaniami hitlerowskimi wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie został ministrem spraw zagranicznych w emigracyjnym rządzie norweskim. Rok po zakończeniu wojny (1 lutego 1946 r.) został sekretarzem generalnym ONZ.