Wobec międzynarodowego oddźwięku, który wywołały wieści o zbrodniach NKWD, zmuszona była zareagować sowiecka propaganda. Odrzuciła ona jakąkolwiek odpowiedzialność strony sowieckiej za masakry więzienne, a winą obarczyła Niemców. Między innymi ludowy komisarz spraw zagranicznych Wiaczesław Mołotow w liście do brytyjskiego ambasadora Stafforda Crippsa (12 lipca 1941) zaprzeczył, jakoby Sowieci wymordowali więźniów we Lwowie, określając napływające na ten temat wiadomości mianem „niemieckiej prowokacji”. Badanie i upamiętnienie zbrodni popełnionych podczas ewakuacji więzień NKWD stało się możliwe dopiero po Jesieni Ludów i rozpadzie ZSRR.