Starhemberg kwam uit een oeroud adellijk geslacht van grootgrondbezitters. Hij vocht tijdens de Eerste Wereldoorlog als vrijwilliger in het Oostenrijk-Hongaarse leger. In 1919 sloot hij zich aan bij het vrijkorps 'Oberland'. Hij nam deel aan Hitlers "Bierkellerputsch" van 9 november 1923. Hij keerde zich echter spoedig tegen het nazisme en raakte onder de indruk van de Italiaanse dictator Benito Mussolini. In 1929 werd hij lid van de semi-fascistische en paramilitaire Heimwehr en werd "Heimwehrführer" van Opper-Oostenrijk en in 1930 "Bundesführer" (Leider) van de Heimwehr. In datzelfde jaar trad hij als minister van Binnenlandse Zaken toe tot de regering (tot 1934). In juni 1934 werd Starhemberg vicekanselier in de regering. Na de moord op bondskanselier Engelbert Dollfuss in juli 1934 werd hij tevens voorzitter van het Vaderlands Front. In 1936 werd de Heimwehr een onderdeel van het Vaderlands Front en trad Starhemberg als vicekanselier af. Sindsdien speelde hij geen rol van betekenis meer in de Oostenrijkse politiek.