W czasie wojen bałkańskich prowadziła działalność charytatywną, pomagając ubogiej ludności Belgradu, a także pracując w szpitalu wojskowym. Po zakończeniu I wojny światowej zaangażowała się w tworzenie Stowarzyszenia Kobiet Lekarek w Belgradzie, którego była pierwszą przewodniczącą. Stowarzyszenie dzięki niej zaangażowało się w budowę pierwszego w Belgradzie szpitala dla matek i dzieci (szpital otwarto dopiero w roku 1929).