Na de Plundering van Rome (1527) hadden de Florentijnen de Medici verdreven en de republiek uitgeroepen; de nieuwe regering koos de kant van Frankrijk in hun oorlog tegen de Liga van Cognac. Maar de Franse nederlagen bij het beleg van Napels (1528) en daarna de slag bij Landriano in 1529 dwongen Frans I van Frankrijk tot het tekenen van de Damesvrede van Kamerijk met keizer Karel V. Toen op hun beurt paus Clemens VII en de Republiek Venetië vrede sloten met de keizer, stond Florence er alleen voor. Karel V, die zich met de paus wilde verzoenen, beval zijn legers om Florence in te nemen ten gunste van Alessandro de' Medici, zoon van paus Clemens VII (eigenlijke naam Giulio de' Medici).