Το κάστρο, του οποίου τα θεμέλια χρονολογούνται από τις αρχές του 10ου αιώνα, ήταν ένα ισχυρό φρούριο που αντιστάθηκε στις επανειλημμένες επιθέσεις του Σιμόν ντε Μονφόρ μεταξύ 1211 και 1217, κατά τη διάρκεια της Σταυροφορίας κατά των Αλβιγηνών. Το 1272, όταν ο κόμης της Φουά αρνήθηκε να αναγνωρίσει την κυριαρχία του βασιλιά της Γαλλίας, ο Φίλιππος Γ΄ της Γαλλίας πήρε προσωπικά την ηγεσία μιας εκστρατείας εναντίον της πόλης και η κομητεία παραδόθηκε. Ο Γκαστόν Γ΄ της Φουά ήταν ο τελευταίος κόμης που έζησε στο κάστρο και από τον 16ο αιώνα το κάστρο έχασε τη στρατιωτική του αξία. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή μέχρι το 1864.