Po powrocie do Francji (1801) nadal służył na dowódczych stanowiskach w wojskach inżynieryjnych. W 1804 roku został generalnym inspektorem wojsk inżynieryjnych i adiutantem Napoleona. Odtąd brał udział w bitwach u boku cesarza, walczył pod Austerlitz (1805), w wojnie z Prusami był pod Jeną (1806), przyjmował kapitulację Spandau, uczestniczył w oblężeniu Gdańska, został komendantem Głogowa, w wojnie z Rosją walczył pod Pruską Iławą i Frydlandem (1807).