Na de Slag om Sakarya kregen de Turkse legers en hun commandanten de zelfvertrouwen weer terug. Mustafa Kemal wist dat een goede, doorgronde voorbereiding nodig was om de Grieken vanuit hun huidige standplaatsen te kunnen verjagen tot aan de Egeïsche Zee. Na het sluiten van het Verdrag van Kars waren de Sovjets de grootste toeleverancier van wapens en munitie, alsmede goud en andere financiële middelen die de Turkse Onafhankelijkheidsstrijders kregen van Moskou. Voortdurend werd materieel uit Rusland aangevoerd in de havens aan de Zwarte Zee en werden de goederen vervoerd door de plaatselijke bevolking, meestal 's nachts. Ondanks het feit dat collega-generaals van Mustafa Kemal erop aandrongen de veldslag eerder te laten beginnen, begon de Slag om Dumlupınar na een jaar van voorbereidingen en het werven van nieuwe manschappen op 26 augustus 1922. De Griekse legers werden totaal verpulverd, mede door miscommunicatie tussen de verschillende divisies en de hoofdkwartier van de Griekse invasieleger gelegen in İzmir. De Grieken werden teruggedrongen tot aan Smyrna, waar de laatste veldslag plaatsvond tussen het resterende Griekse leger en het Turkse leger onder leiding van Mustafa Kemal.