Na początku XIX wieku tytuł hrabiego de Teba nosili kolejno bracia Guzmán de Palafox y Portocarrero: Eugenio (1773–1834) i Cipriano (1784–1839). Starszy Eugenio nosił tytuł do 1808 roku, kiedy odziedziczył po zmarłej matce tytuł hrabiego de Montijo, a kolejnym hrabią de Teba został jego młodszy brat Cipriano. Obaj bracia byli wojskowymi, podobnie jak ich ojciec. Eugenio wyróżnił się patriotyczną postawą walcząc w hiszpańskiej wojnie niepodległościowej przeciwko armii Napoleona. Jako adwersarz wpływowego sekretarza stanu Manuela Godoya brał udział w zamieszkach w Aranjuez. Był osobą wykształconą, został mianowany honorowym członkiem Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda i Hiszpańskiej Akademii Królewskiej. Cipriano wbrew swojej rodzinie popierał Napoleona, wierząc, że zreformuje Hiszpanię. W 1812 roku został ranny w bitwie pod Salamanką – stracił oko, a kula armatnia złamała mu nogę. W tym samym roku wyjechał z Hiszpanii towarzysząc Józefowi Bonaparte i wstąpił do francuskiej armii. Napoleon wyróżnił go Legią Honorową. Wrócił do Hiszpanii po ogłoszeniu amnestii dla profrancuskich kolaborantów przez Ferdynanda VII.