W 1937 został zatrudniony na Westerplatte jako pracownik cywilny. Brał udział w obronie Westerplatte w obrębie toru kolejowego nad kanałem jako dowódca placówek „Deika” i „Tor kolejowy”. Po kapitulacji, jako jeniec, został skierowany przez Niemców do porządkowania terenu placówki. Na terenie Gdańska w różnych firmach budowlanych pracował do 1942. Dobrowolnie zgłosił się do pracy w głębi Niemiec. Przez cztery miesiące pracował na terenie Berlina, następnie skierowany został w ramach Organization Todt na front wschodni. Jesienią 1944 wraz z cofającymi się oddziałami niemieckimi dotarł do Czechosłowacji. Stamtąd w lipcu 1945 powrócił do Gdańska. Po wojnie pracował jako kierowca autobusowy w PKS-ie i udzielał się społecznie. Był żonaty i miał córkę. Został również awansowany do stopnia chorążego w stanie spoczynku.