Το 1968 κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα, με την οποία κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το ίδιο έτος αγωνιζόμενος ως βασικός. Μια κακή εμφάνιση σε αγώνα με την Ισπανία το Φεβρουάριο του 1970 ήταν η αιτία για να δει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 ως αναπληρωματικός του Αλμπερτόζι. Στη συνέχεια έγινε βασικός στην Εθνική και κατάφερε να κρατήσει ανέπαφη την εστία του επί 12 συνεχείς αγώνες (1.142 λεπτά) μέχρι τον εναρκτήριο αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974, όταν δέχθηκε γκολ από τον Σάνον της Αϊτής, δημιουργώντας ένα σπάνιο ρεκόρ.