Po kolejnych mało udanych Mistrzostwach Świata w Ramsau w 1999 r. rozważał zakończenie kariery sportowej. Spróbował jednak swoich sił w coraz szerzej promowanej wówczas konkurencji sprintu i udało mu się wywalczyć miejsce w szerokiej czołówce. Na Mistrzostwach Świata w Lahti w 2001 roku sprint stylem dowolnym ukończył na 17. pozycji - pierwszym miejscu nie dającym awansu do decydującej rozgrywki. Polak uzyskał w eliminacjach 16. czas wspólnie z utytułowanym Norwegiem Thomasem Alsgaardem, ale awansował rywal ze względu na większą liczbę tzw. FIS-punktów. Rok później, na Igrzyskach Olimpijskich w Salt Lake City w eliminacjach Krężelok uzyskał trzeci czas i pewnie awansował do dalszej rywalizacji, ostatecznie jednak zajął 9. miejsce. Na Mistrzostwach Świata w Oberstdorfie w 2005 roku zajął siódme miejsce w sprincie klasykiem, a dwa lata później, podczas Mistrzostw Świata w Sapporo w 2007 roku w tej samej konkurencji był dziesiąty. W Japonii był ponadto piąty w sztafecie sprinterskiej razem Maciejem Kreczmerem, tracąc do zwycięskiej sztafety włoskiej zaledwie 0,9 sekundy. We wszystkich tych imprezach rywalizował także w biegach długich, ale bez sukcesów.