Η πολωνική γλώσσα άρχισε να αλλάζει μετά το βάπτισμα της Πολωνίας, το οποίο προκάλεσε εισροή λατινικών λέξεων, όπως "kościół" «εκκλησία» (λατινικά: "castellum", «κάστρο»), "anioł" «άγγελος» (λατινικά: "angelus"). Πολλές από αυτές δανείστηκαν μέσω της τσεχικής γλώσσας, η οποία επίσης επηρέασε την πολωνική γλώσσα εκείνη την εποχή (εξ ου και π.χ. το "wiesioły" «χαρούμενο, εύθυμο» μεταμορφώθηκε στο σύγχρονο πολωνικό "wesoły", με τα αρχικά φωνήεντα και τα σύμφωνα του τσεχικού "veselý"). Επίσης, σε μεταγενέστερους αιώνες, με την έναρξη των πόλεων που βασίζονταν στο γερμανικό δίκαιο (δηλαδή, τα λεγόμενα Δικαιώματα του Μαγδεβούργου), οι αστικές και νομικές λέξεις της μέσης υψηλής γερμανικής γλώσσας φιλτραρίστηκαν στα παλαιά πολωνικά. Γύρω στον 14ο ή 15ο αιώνα, ο αόριστος και ο παρατατικός έγιναν ξεπερασμένοι. Τον 15ο αιώνα ο δυϊκός αριθμός έπεσε σε αχρηστία, εκτός από μερικές σταθερές εκφράσεις (παροιμίες, ρητά). Σε σχέση με τις περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, ωστόσο, οι διαφορές μεταξύ της παλιάς και της σύγχρονης πολωνικής είναι συγκριτικά μικρές. Η πολωνική γλώσσα είναι κάπως συντηρητική σε σχέση με άλλες σλαβικές γλώσσες. Τούτου λεχθέντος, οι σχετικά μικρές διαφορές μεταξύ της παλιάς και της σύγχρονης πολωνικής γλώσσας δεν είναι αξιοσημείωτες, δεδομένου ότι τα χρονολογικά στάδια άλλων ευρωπαϊκών γλωσσών με τα οποία συμβάδισε η παλιά πολωνική δεν είναι γενικά πολύ διαφορετικά από τα μοντέρνα στάδια και πολλά από αυτά έχουν ήδη επισημανθεί ως «πρώιμα σύγχρονα». Η παλιά πολωνική περιλαμβάνει κείμενα που γράφτηκαν τόσο αργά όσο η Αναγέννηση.