W dodatku do postanowień Traktatu paryskiego, które zostały podpisane 30 marca 1856 roku kończąc tym samym wojnę krymską (1853-1856), przedstawiciele mocarstw podpisali również deklarację, którą zaproponował przedstawiciel Francji, hrabia Walewski. Deklaracja stanowiła rozwinięcie dokumentu podpisanego przez Francję i Wielką Brytanię w roku 1854. Oba mocarstwa uzgodniły wówczas, że nie będą rekwirować towarów przewożonych do nieprzyjaciela przez statki krajów neutralnych, jak również towarów państw neutralnych przewożonych na statkach nieprzyjaciela. Sygnatariusze zgodzili się również nie wystawiać w czasie wojny listów kaperskich. Pod koniec wojny uznali też, że statki handlowe, uzbrajane na koszt przedsiębiorców dla zabezpieczenia ich prywatnych interesów, szczególnie na odległych akwenach morskich, gdzie statki te nie mogą być chronione przez regularne siły floty własnego państwa, nie powinny być trzymane pod kontrolą. Deklaracja paryska potwierdziła te postanowienia, dodając do nich pryncypialną zasadę, że blokada morska, jeśli zostanie ogłoszona, musi być skuteczna.