In 2001 was ze haar rugproblemen zo zat, dat ze besloot om te stoppen. Kramer ging op reis en verbleef lang in Australië. Daar begon het echter langzaam maar zeker weer te kriebelen en wilde ze de baan weer op, al waren haar rugklachten nog steeds niet verdwenen. Desondanks wist zij zichzelf weer op een dusdanig niveau te brengen, dat zij ten slotte in 2003 werd verkozen om deel te nemen aan de wereldkampioenschappen in Parijs als lid van de 4 x 100 m estafetteploeg, die verder bestond uit Jacqueline Poelman, Pascal van Assendelft en Joan van den Akker. De ploeg nomineerde zich voor de Olympische Spelen door van de 20 deelnemende landen de twaalfde tijd te lopen. Desondanks bleef de finale onbereikbaar, al liep het Nederlandse viertal met 43,96 wel de snelste tijd van het seizoen.