Pierwsze międzynarodowe sukcesy zaczął odnosić w drugiej połowie lat 90. w Budapeszcie. W 1995 r. podzielił I m. (wspólnie z Ferencem Arnoldem) w turnieju "Statisztika" oraz podzielił II m. w turnieju "First Saturday" (FS10 GM, za Peterem Endersem, wspólnie z Péterem Székelyem, Jozsefem Horvathem i Istvanem Almasim), natomiast w 1997 i 1998 r. zwyciężył w dwóch kolejnych turniejach "First Saturday" (odpowiednio FS11 IM-A i FS06 IM). W 2003 r. zwyciężył w turnieju "Premier"-II memoriału Jose Raula Capablanki w Hawanie, w 2004 r. wystąpił w Trypolisie w pucharowym turnieju o mistrzostwo świata, w I rundzie przegrywając z Władimirem Akopianem, natomiast w 2005 i 2006 r. wypełnił w otwartych turniejach w Barcelonie dwie ostatnie normy na tytuł arcymistrza (pierwszą wypełnił w 2004 r. na olimpiadzie). W 2005 r. zajął również II m. (za Radkiem Kalodem) w kołowym turnieju rozegranym w tym mieście. W 2007 r. podzielił I m. w indywidualnych mistrzostwach Meksyku (wspólnie z Manuelem Leonem Hoyosem i Fidelem Corralesem Jimenezem) oraz w Banyoles (wspólnie z Lewanem Aroszidze, Wiktorem Moskalenko, Renierem Gonzalezem i Mihailem Marinem).