Urodził się około 225 p.n.e. i był Sabińczykiem. Odziedziczył po ojcu mały kawałek ziemi i niewielki dom, natomiast po osiągnięciu pełnoletności ożenił się z córką brata. Miał z nią sześciu synów i dwie córki. Zapewne w celu zdobycia łupów i zapewnienia dobrobytu rodzinie w 200 p.n.e. zaciągnął się na ochotnika do armii rzymskiej. Przez pierwsze dwa lata służył jako szeregowy żołnierz w II wojnie przeciwko Filipowi V. W trzecim roku wojny Tytus Kwinkcjusz Flamininus w uznaniu jego odwagi mianował go centurionem dziesiątego manipułu hastatów. Po pokonaniu Filipa został zdemobilizowany, ale już w 195 p.n.e. zgłosił się do armii Marka Porcjusza Katona, który w tym roku wziął udział w działaniach bojowych na terenie Hiszpanii. W uznaniu zasług mianowano go centurionem pierwszego manipułu hastatów. Po powrocie do Rzymu ponownie zgłosił się na ochotnika i wziął udział w wojnie przeciwko Antiochowi. Za męstwo Maniusz Acyliusz Glabrion mianował go dowódcą pierwszej centurii pryncypów. W 182 p.n.e. brał udział w walkach na terenie Hiszpanii pod dowództwem Fulwiusza Flakkusa. Brał udział w pochodzie triumfalnym Flakkusa w Rzymie. Niedługo później na prośbę Tyberiusza Semproniusza Grakchusa ponownie wrócił do Hiszpanii, tym razem jako dowódca pierwszej centurii triariuszy.