Urodził się w miejscowości Kowale, w rodzinie leśnika Władysława, i Jadwigi z Adamczewskich. Był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego. W czasie powstania wielkopolskiego walczył w szeregach kompanii chodzieskiej, a w czasie wojny z bolszewickiej w szeregach Batalionu „Śmierci” przy Dywizji Litewsko-Białoruskiej, a następnie 56 pułku piechoty. 6 sierpnia 1920, jako dowódca 12. kompanii wyróżnił się w walkach pod Gnojnem. Po zakończeniu wojny kontynuował służbę wojskową w 56 pp w Krotoszynie. 27 czerwca 1935 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 60. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W sierpniu tego roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu. Do sierpnia 1939 dowodził I batalionem w macierzystym 56 pp.