Πάντως στη πράξη αυτό που έγινε στις χώρες όπου κυβέρνησαν φασιστικά/εθνικοσοσιαλιστικά κόμματα, δεν ήταν η συνεργασία μεταξύ των τάξεων, αλλά πλήρης υποταγή της εργατικής τάξης στους κεφαλαιούχους, μέσω της κατάργησης της δυνατότητας διεκδίκησης δικαιωμάτων, της απαγόρευσης του συνδικαλισμού και οποιασδήποτε εργατικής δράσης. Έτσι είναι βάσιμη η αντίληψη η οποία λέει ότι τελικά ο εθνικοσοσιαλισμός λειτούργησε, ως ανάχωμα εναντίον του μπολσεβικισμού. Η ταξική ανισότητα παρέμεινε ισχυρή με την ανισότητα του εισοδήματος να συνεχίζει ανεξέλεγκτη με την ανεργία να μειώνεται μόνο τεχνητά λόγω της απαγόρευσης της εργασίας των γυναικών , με τους εργάτες να δουλεύουν για 43 ώρες την εβδομάδα μέχρι το 1939 που άλλαξε σε 47 ώρες την εβδομάδα και τους πραγματικούς μισθούς να πέφτουν κατά 25% από το 1933 στο 1938. Υπήρξαν εκτός άλλων, πολλοί επιχειρηματίες που στήριξαν τον Χίτλερ και ωφελήθηκαν, όπως φάνηκε και εκ των υστέρων στις δίκες της Νυρεμβέργης για τους επιχειρηματίες.