Po uwolnieniu wrócił na krótko do rodzinnej Rogoźnicy, a następnie - od lutego 1815 r. - rozpoczął służbę w 4. Pułku Piechoty Liniowej. W marcu 1822 r. awansował do stopnia kapitana. W 1830 r. otrzymał znak honorowy za 20 lat nieskazitelnej służby wojskowej. W Warszawie prawdopodobnie zaangażował się w działalność konspiracyjną, tj. spisek podchorążych. W Noc Listopadową 1830 roku, dzięki agitacji Borzęckiego (i kilku innych oficerów) pułk „czwartaków” opowiedział się po stronie powstania – ich militarne wsparcie przyczyniło się w znacznym stopniu do opanowania Warszawy przez powstańców i wyparcia wojsk rosyjskich poza granice miasta.