Het kostte prins Willem van Oranje veel moeite om de Staten-Generaal te overtuigen om de hertog van Anjou in 1581 aan te stellen als soeverein "vorst en heer der Nederlanden". De opstandelingen hoopten hiermee te bereiken dat ook Frankrijk zich als traditionele vijand van het Spaanse Rijk in de oorlog zou mengen. De calvinisten waren echter de Bartholomeusnacht niet vergeten en konden zich niet voorstellen dat de Fransen hun haat aan de "ketters" alweer vergeten waren. Ronduit wantrouwig waren ze wegens zijn verzekering dat de vrijheden van de Nederlanders zouden worden gerespecteerd en hij daarom nooit een poging zou wagen de provinciën met Frankrijk te verbinden toen het Plakkaat van Verlatinghe werd opgesteld. Anjou voelde niets voor een rechtstreekse oorlogsverklaring aan het Spaanse Rijk maar liet de Nederlanders niet geheel zonder bijstand. Anjou beschikte over een leger van zeventienduizend man. Op uitnodiging van Boudewijn van Haveren, heer van Inchy, was dit leger op 16 augustus voor de stad en het kasteel van Kamerijk verschenen. Het leger bestond uit twaalfduizend man voetvolk en vijfduizend ruiters. Een groot deel bestond uit hoge Franse edelen, voor wie de onderneming meer een plezierreisje was.