W roku 1917 studia przerwała rewolucja lutowa – przyjmowana w rodzinnym domu z nadzieją na liberalizację stosunków w państwie – oraz bolszewicki przewrót październikowy. Jewgienij brał udział w ceremonii pogrzebowej 180 ofiar rewolucji na Polu Marsowym, a następnie aktywnie uczestniczył w wyborach Konstytuanty. Spodziewał się, że autokratyczna Rosja rozpoczęła drogę reform, które przekształcą ją w demokratyczne państwo typu zachodniego. Opracował metodę liczenia głosów deputowanych, która jednak nie została zastosowana przez zyskujących przewagę bolszewików. W sierpniu – dwa tygodnie przed rozpoczęciem „czerwonego terroru” – rodzina Rabinowiczów schroniła się w Kijowie (zob. wojna ukraińsko-radziecka 1917–1921), a w roku 1919 uciekła do Warszawy – stolicy odradzającej się Polski. Jewgienij Rabinowicz pracował tam jako dziennikarz w rosyjskojęzycznej gazecie, publikując m.in. analizy przebiegu rosyjskiej wojny domowej. Wkrótce (zob. przyczyny wybuchu wojny polsko-bolszewickiej) wyjechał do Berlina. W Uniwersytecie Berlińskim ukończył w roku 1922 studia chemiczne. Skończył też specjalny kurs teorii względności Alberta Einsteina oraz kolokwium fizyki, prowadzone przez Einsteina i przyszłych laureatów Nagrody Nobla – Maxa Plancka i Maxa von Laue.