Największy sukces w karierze osiągnął podczas igrzysk olimpijskich w Nagano w 1998 roku, gdzie zajął trzecie miejsce w sprincie. W zawodach tych wyprzedzili go tylko dwaj Norwegowie: Ole Einar Bjørndalen i Frode Andresen. Na tej samej imprezie zajął też 27. miejsce w biegu indywidualnym i ósme w sztafecie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Salt Lake City zajął 67. miejsce w biegu indywidualnym i dwunaste w sztafecie. Był też między innymi czwarty w biegu drużynowym oraz piąty w biegu pościgowym podczas &lt;a href="Mistrzostwa%20%C5%9Awiata%20w%20Biathlonie%201998"&gt;mistrzostw świata w Hochfilzen/Pokljuce&lt;/a&gt; w 1998 roku, a także piąty w sztafecie na mistrzostwach świata w Pokljuce w 2001 roku. Ponadto na mistrzostwach Europy w Kontiolahti w 1994 roku wywalczył brązowy medal w biegu indywidualnym.