Prusya, son derece gelişmiş bir yönetim ve hukuk sisteminin yanı sıra, Hohenzollern hükümdarının arkasında tebaaları bir araya getiren sadık bir subaylar ve bir tür sağduyulu yurtseverlik geliştirdi. I. Napolyon'un Jena-Auerstedt Muharebesi'nde askeri yenilgisinden 1815'teki Viyana Kongresi'ne kadar Prusya'nın yaşadığı "reform dönemi", erdemlerin gelişmesinde önemli yeri vardır. Bunlar; topluluk, ordu, okullar, üniversiteler ve vergilerin reformunun yanı sıra Yahudilerin oy hakkının verilmesini içeriyordu. Kral ve asker arasındaki ilişkiyi değiştiren ve “tuniği şeref kılığına sokan” ordu reformu özellikle biçimlendirici bir etki yaptı. Prusya erdemleri ne sayıları ne de nitelikleri bakımından sabittir ve bu nedenle bir kanun oluşturmazlar. İtaat dışında, Hıristiyan erdemlerine atıfta bulunur. Prusya'ya ilerici bir hukuk sistemi ve idaresi, krala sadık bir subay birliği ve kumlu ve zayıf ekilebilir topraklar ve Otuz Yıl Savaşlarında meydana gelen büyük yıkım nedeniyle kötü ekonomik koşullarına rağmen geleneksel devleti modern bir büyük güce yükselişini sağlayacak devlet modeli inşa etti.