Syn Witolda (muzykologa) i Haliny z Kryńskich (dyrektor „Wszechnicy Muzycznej”). Wiosną 1918 po przeprowadzce rodziny do Warszawy uczęszczał do Gimnazjum im. Władysława IV, a następnie do gimnazjum w Kutnie. Działał także w Związku Harcerstwa Polskiego. Ukończył we Lwowie 1. Korpus Kadetów im. Marszałka Piłsudskiego i Szkołę Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. W szkole w Grudziądzu pisał wiersze i był wydawcą pisma „Tętent”. 4 sierpnia 1934 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1934 i 59. lokatą w korpusie oficerów kawalerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 1 Pułku Ułanów Krechowieckich w Augustowie. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 62. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W 1939 był dowódcą pułkowego plutonu łączności. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej. Po ciężkich walkach pod Olszewem jego pluton przebił się do Wołkowyska, gdzie wszedł w skład 11 szwadronu tego pułku. Po napaści sowieckiej na Polskę 17 września walczył przeciwko Armii Czerwonej pod Grodnem, po czym przebił się na Litwę. Internowany w obozie w Rakiszkach, skąd 27 listopada 1939 r. udało mu się zbiec wraz z dowódcą 11 szwadronu rtm. Wincentym Chrąszczewskim i przedostać do Wilna, gdzie nawiązał kontakty konspiracyjne z ZWZ.