W 1906 roku wstąpił do PPS w Krakowie, był instruktorem i tzw. okręgowcem w Łodzi, Kaliszu i Warszawie. W 1907 roku został aresztowany i był przez 6 miesięcy więziony. Został zwolniony za kaucją 1000 rubli, wyjechał do Krakowa, gdzie prowadził Koło Milicyjne PPS. Był organizatorem i pierwszym komendantem krakowskiego oddziału Związku Walki Czynnej (do sierpnia 1910 roku). W 1910 roku wyjechał do Zagłębia Dąbrowskiego, gdzie w 1911 roku znów został aresztowany i skazany na 10 lat katorgi. Przebywał w więzieniach w Wilnie, Pskowie i Jarosławiu. W czasie rewolucji 1917 roku został zwolniony. Organizował na Wileńszczyźnie (jako pomocnik Pełnomocnika na Gubernię Wileńską w Polskim Towarzystwie Pomocy Ofiarom Wojny) m.in. polskie szkolnictwo ludowe. W 1918 roku przeszedł front (przebywał w niemieckich obozach dla reemigrantów) i wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej (od 3 marca 1918 roku). 1 stycznia 1919 roku otrzymał przydział do Szkoły Podchorążych Wojska Polskiego w Warszawie. Został wtedy też sekretarzem redakcji „Bellony”. Od 1 marca 1922 roku pracował w Wojskowym Instytucie Naukowo-Wydawniczym. Został przeniesiony w stan spoczynku 31 sierpnia 1929. Był kapitanem ze starszeństwem od 20 października 1920 roku.