Był współpracownikiem premiera Mosaddegha i przeciwnikiem szacha Mohammada Rezy Pahlawiego. Po 1953, kiedy premier został obalony, Bazargan kilkakrotnie był więziony. W 1963 założył Ruch Wyzwolenia Iranu, którego stał się przywódcą. W 1964 udał się na emigrację do Francji i do kraju powrócił w 1978. W tym samym roku utworzył ugrupowanie polityczne Stowarzyszenie Wolności i Praw Człowieka. W wyniku rewolucji, która obaliła szacha, 4 lutego 1979 stanął na czele Tymczasowego Rządu Rewolucyjnego. W kwietniu pełnił również obowiązki szefa dyplomacji. 6 listopada 1979 podał się do dymisji i był w opozycji wobec Chomeiniego.