این فهرست از تلفات فرمول یک، رانندگانی را که در طول یکی از رویدادهای مسابقات جهانی فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (فیا) (شامل مراحل تمرین، تعیین خط و مسابقه) کشته شده‌اند، و رانندگانی که در حین راندن خودروهای فرمول یک مدرن یا قدیمی در خارج از مسابقات جهانی کشته شده‌اند را در بر می‌گیرد. مارشال‌های پیست و سایر حاضرین در مسابقات که در نتیجهٔ این حوادث کشته شده‌اند در اینجا فهرست نشده‌اند. پنجاه و دو راننده بر اثر حوادثی که در طول یک رویداد مسابقات جهانی فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی رخ داده‌اند، و یا در حال راندن یک خودروی فرمول یک در رویدادی خارج از مسابقات جهانی، کشته شده‌اند، که نخستین آن‌ها کامرون ارل در سال بوده‌است. سی و دو نفر از این رانندگان بر اثر حادثه‌ای در یک گراند پری آخر هفته، که بخشی از مسابقات جهانی بوده، هفت نفر از آن‌ها در مراحل آزمایشی و دوازده نفر از آن‌ها در رویدادهای غیر قهرمانی فرمول یک کشته شده‌اند. پیست اتومبیل‌رانی ایندیاناپلیس بیشترین تعداد تلفات را به خود اختصاص داده‌است؛ در دورانی که مسابقات ایندیاناپلیس ۵۰۰ بخشی از مسابقات قهرمانی جهان بود، هفت راننده در این پیست کشته شدند. پانزده راننده در دههٔ ۱۹۵۰، چهارده راننده در دههٔ ۱۹۶۰، دوازده نفر در دههٔ ۱۹۷۰، چهار نفر در دههٔ ۱۹۸۰، و دو راننده در دههٔ ۱۹۹۰ جان خود را از دست دادند. پس از مرگ آیرتون سنا و رولند راتزنبرگر در روزهای متوالی در فصل ، و تا پیش از مرگ ژول بیانچی در سال ۲۰۱۵ بر اثر جراحات وارده در جایزه بزرگ ژاپن ۲۰۱۴، برای مدت بیش از ۲۰ سال هیچ راننده‌ای در طول رویدادهای مسابقات قهرمانی جهان کشته نشده‌بود، اگرچه در سال‌های میان این دو حادثه، سه رانندهٔ دیگر نیز در حال رانندگی با خودروهای سابق فرمول یک (دو خودرو از دههٔ ۱۹۶۰، و یک خودرو از دههٔ ۱۹۹۰) در مسابقات خودروهای قدیمی و سایر رویدادهایی غیر مرتبط با مسابقات گراند پری قهرمانی جهان کشته شدند.