Następcą Ptasznika był syn Otton I Wielki, który objął tron w roku 936 i rządził do śmierci w roku 973. W połowie X wieku, gdy Otton przebywał w Italii miał miejsce wielki najazd Węgrów na Bawarię i Karyntię, jednocześnie wybuchło powstanie Słowian Połabskich, zagrażając posiadłościom Ottona na wschód od Łaby. Szybko powróciwszy Otto rozbił Węgrów na Lechowym Polu w 955 roku, ruszywszy na północ krwawo stłumił powstanie Wieletów. Po tych wydarzeniach nazywany był "Wielkim". W 961 r. Otton koronował się w Mediolanie na króla Italii (Longobardów). Następną wyprawę do Włoch skierował do Rzymu, w którym papież Jan XII w 962 r. koronował go na cesarza. W zamian Otton odnowił protektorat cesarski nad Rzymem, a jego godność cesarska została uznana przez Cesarstwo Bizantyńskie. Jednocześnie Otto zmienił nazwę państwa na Królestwo Niemieckie.