Die gebied van Vancouver, Washington is oorspronklik deur 'n verskeidenheid van inheemse Amerikaanse stamme bewoon, waarvan die mees onlangse die "Chinook" en "Klickitat" stamme was, wat permanente nedersettings van houthuise gebou het. Die "Chinookan" en "Klickitat" se name vir die gebied was "Skit-so-te-ho" en "Ala-Si-kas", onderskeidelik, wat "land van die modder-skilpaaie" beteken. Die eerste kontak met Europeers was in 1775, met ongeveer die helfte van die inheemse bevolking dood as gevolg van pokke, voor die Lewis-en-Clark-ekspedisie kamp in die gebied opgeslaan het in 1806. Binne die volgende vyftig jaar het ander optredes en siektes soos masels, malaria en griep die Chinookan-bevolking van 'n geskatte 80 000 verminder na 'n paar dosyn grondlose vlugtelinge.