Fabuła powieści jest prosta i oparta na czarno-białych schematach złych, obcych Polaków (np. arystokratów) i Żydów oraz solidnych, porządnych, mieszczańskich Niemców. Anton Wohlfart, młody człowiek wywodzący się z drobnomieszczańskiej, prowincjonalnej rodziny, musi się (po śmierci rodziców) przeprowadzić do dużego ośrodka regionalnego, najprawdopodobniej Wrocławia, gdzie dzięki swym umiejętnościom oraz ciężkiej pracy dochodzi do wysokiego szczebla w przedsiębiorstwie kupieckim mającym siedzibę w kamienicy przy ul. Wita Stwosza 56, w rzeczywistości należącej do rodziny kupieckiej pochodzącej z Włoch, o nazwisku Molinari, będącej wzorcem dla autora. Zostaje wspólnikiem firmy, po ożenku z córką właściciela, Schrötera – Sabiną, ucieleśnieniem cnót niemieckiej kobiety. Wspaniała przyszłość Antona zostaje jednak zaprzepaszczona, m.in. przez intrygi, spekulacje i kradzieże Żyda, Itziga Veitela. Istotną postacią jest też Fritz von Fink, niemiecki arystokrata, bogacz, który dobrowolnie pracuje u Schrötera i jest symbolem aliansu arystokracji z mieszczaństwem, pożądanego dla stworzenia silnego, niemieckiego państwa narodowego oraz uformowania prawdziwego niemieckiego mężczyzny. Pisarz przedstawia też w tle grono postaci polskich, głównie dawnych powstańców-szlachciców i chłopów. Scharakteryzował powstańców krakowskich z 1846 i wielkopolskich z 1848 r. jako zbójeckie bandy, zdeprawowane i fizycznie brzydkie ("gdzieniegdzie dzika twarz o tępych rysach"). Ukazał też rzekomą opozycję pomiędzy niemieckim zamiłowaniem do pracowitości, a "polnische Wirtschaft".