Wiele jego utworów rozgrywa się w środowiskach latynoskich emigrantów, często paryskich. Skrzą się one dowcipem i humorem, ukazują jednak ludzką samotność we współczesnym świecie. Pisarz nie unika autoironii, pojawia się ona choćby na kartach "Bujnego życia Martina" ("La vida exagerada de Martín Romaña"), powieści której centralny punkt stanowią wydarzenia paryskiego Maja 1968.