W efekcie bitwy na Łuku Kurskim Niemcy planowali powstrzymać radziecką ofensywę na linii Dniepru. Adolf Hitler planował nawet ustabilizowanie frontu na tzw. Wale Wschodnim, który miał zostać wzniesiony wzdłuż rzeki. Dowództwo radzieckie zdawało sobie sprawę, że Niemcy są w odwrocie, lecz nadal (jak w roku 1941) byli oni zgrupowani w trzech Grupach Armii – „Północ”, „Środek” i „Południe” i komunikacja między wszystkimi trzema grupami była nienaruszona. Wobec tego plany Sowietów skupiły się wokół trzech punktów na froncie wschodnim: zakończenie oblężenia Leningradu na północy, wykorzystanie pełnej zamętu sytuacji spowodowanej przegraną Niemców pod Kurskiem na południu oraz stworzenie największego ośrodka koncentracji sił w centrum jako przygotowanie do wiosennej ofensywy w 1944. W tym stadium działań celem sowieckich planistów było przepędzenie wszystkich wojsk niemieckich z całego terytorium Związku Radzieckiego.