Χάρη στην σημαντική στρατιωτική σημασία της πόλης όταν κυβερνήθηκε από τους Ισπανούς έγινε στόχος από τους μεγαλύτερους ηγεμόνες. Τα στρατεύματα του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας κατέλαβαν την πόλη μετά από μακρόχρονη και πολύ σκληρή πολιορκία (1692), την πολιορκία επέβλεπε προσωπικά ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας και ο στρατιωτικός του μηχανικός Σεμπαστιάν λε Πρεστρ ντε Βομπάν (1633 - 1707). Σε τρία χρόνια ο Γουλιέλμος Γ΄ της Αγγλίας σαν πρίγκιπας της Οράγγης κατέλαβε το Ναμύρ (1695). Η Ολλανδική κατοχή δεν κράτησε πολύ, με την Συνθήκη της Ουτρέχτης (1713) οι νότιες Κάτω Χώρες πέρασαν ξανά στην κατοχή των Αψβούργων. Οι Αυστριακοί κυβέρνησαν την πόλη αλλά η Ακρόπολη παρέμενε στα χέρια των Ολλανδών, με τους Αυστριακούς η Ολλανδία επανήλθε σε ειρήνη και ηρεμία. Η κομητεία του Ναμύρ ήταν μια από τις ιδρυτικές επαρχίες των Ηνωμένων Πολιτειών του Βελγίου (1790). Ο Γαλλικός επαναστατικός στρατός κατέλαβε το Ναμύρ (1794) και παρέμεινε υπό Γαλλική κατοχή μέχρι την ήττα του Ναπολέων Α΄ στην Μάχη του Βατερλώ (1815).