Bij de "US Olympic Trials" in juni 1996 in Atlanta liep Michael Johnson op de 200 m naar de nieuwe wereldrecordtijd van 19,66. Hij verbeterde hiermee het record van de Italiaan Pietro Mennea, die zeventien jaar eerder in Mexico-Stad tot 19,72 was gekomen. Vanzelfsprekend kwalificeerde Johnson zich met deze prestatie voor de Olympische Spelen, later dat jaar op dezelfde baan, en kon hij zich gaan voorbereiden op zijn voornemen om daar als eerste mannelijke atleet zowel de 200 als de 400 m te winnen.In Atlanta slaagde Johnson glorieus: zowel op de 400 (43,49) als de 200 m bleek hij de beste. De laatste afstand won hij in de onwaarschijnlijk snelle tijd van 19,32, niet minder dan 0,34 seconden onder zijn tijd van enkele maanden daarvoor en een wereldrecord waarvan algemeen werd verondersteld, dat dit heel lang overeind zou blijven. In 1997 werd hij voor de derde maal wereldkampioen op de 400 m. Bij de WK van 1999 won hij de 400 m in een nieuw wereldrecord: 43,18. Hij werd ook nog wereldkampioen op de 4 x 400 m.