Nu Scuderia Duke was opgeheven had MV Agusta, met Mike Hailwood als enige fabrieksrijder, het rijk weer alleen in de 500cc-klasse. In de 350cc-klasse gooide het de handschoen al in de ring na Hailwood's tweede plaats in de TT van Assen, waar hij door Redman op meer dan een minuut achterstand was gezet. MV Agusta richtte zich op de ontwikkeling van de nieuwe MV Agusta 350 3C-driecilinder. In de 500cc-klasse won Mike Hailwood zes GP's op rij en na de Duitse Grand Prix was hij al wereldkampioen. In de Grand Prix van de DDR op 26 juli viel hij met de MZ RE 250 zo hard, dat hij een maand niet kon racen. Heel ernstig was de blessure echter niet, want op 2 augustus startte hij met een Reg Parnell Racing-Lotus-BRM in de Formule 1-Grand Prix van Duitsland en op 23 augustus in de Formule 1-Grand Prix van Oostenrijk. Voor MV Agusta startte hij pas weer in de GP des Nations, waar hij bijna verrast werd door Benedicto Caldarella, die met een Gilera 500 4C de snelste ronde reed en slechts elf seconden na Hailwood finishte. MV Agusta ging niet naar de Japanse Grand Prix, maar Hailwood startte op uitnodiging van MZ in de 250cc-race, waar hij vijfde werd, en in de 350cc-race, waar hij tweede werd.