Μοναχός στο Σιτώ και αρχιδιάκονος του Μαγκελόν, όντας Γάλλος Κιστερκιανός, επεχείρησε, ανεπιτυχώς, να εξαφανίσει την αίρεση των Καθαρών από τον νότο της Γαλλίας, ως ειδικός λεγάτος του Πάπα Ιννοκέντιου Γ΄ με συμπαραστάτη στο έργο του τον Ραμιέ, μοναχό του Σιτώ. Ξεκίνησαν να κηρύττουν το Ευαγγέλιο κατά τους Απόστολους, μετακινούμενοι με τα πόδια και συμπεριφερόμενοι φτωχικά. Μαζί τους ήταν, μεταξύ άλλων, και ο Δομίνικος δε Γούζμαν, ιδρυτής του Μοναχικού Τάγματος των Δομινικανών. Συνάντησαν έντονη αντίδραση και ο Καστελνώ τελικώς δολοφονήθηκε κοντά στο Τρινκετάιγ, σε κοντινή απόσταση από την Αρλ, στα εδάφη του Ραϊμόνδου ΣΤ΄, κόμη της Τουλούζης (1208), καθώς είχε μόλις αφορίσει τον ευγενή αυτόν, λόγω της μεταξύ τους έλλειψης συνεργασίας στην μάχη κατά των Αλβιγηνών. Ο δολοφόνος ήταν ένας ιπποκόμος του Ραϊμόνδου ΣΤ΄, ο οποίος, καθώς οι υποψίες έπεσαν επάνω του, αφορίστηκε. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αιτία της Σταυροφορίας των Αλβιγηνών.