Darwish was voordat hij zich in Beiroet aansloot bij de PLO, lid van Rakah, de Israëlische communistische partij. Hij is herhaaldelijk gearresteerd en gevangengenomen door Israël omdat hij Haifa zonder vergunning had verlaten. In 1970 vertrok hij naar Moskou en werd zijn Israëlische staatsburgerschap ingetrokken. In 1971 verhuisde hij naar Caïro waar hij werkte voor het dagblad "Al Ahram". In Beiroet in 1973, gaf hij het maandblad "Shu'un Filistiniyya" (Palestijnse Zaken) uit en werkte als directeur van het "Palestinian Research Center" van de PLO. Bij het uitbreken van de Libanese Burgeroorlog schreef Darwish de politieke gedichten "Qasidat Bayrut" (1982) en "Madih al-zill al'ali"(1983). Darwish werd in 1987 gekozen in de leiding van de PLO. In 1988 schreef hij een manifest dat was bedoeld als de onafhankelijkheidsverklaring van het Palestijnse volk. In 1993, na het afsluiten van de Oslo-akkoorden, nam hij ontslag uit het Uitvoerend Comité van de PLO. In 2004 schreef hij de nationale grafrede voor de overleden leider Yasser Arafat.