Gra przedstawiona jest przede wszystkim w monochromatycznych czarno-białych barwach, przy użyciu odpowiedniego oświetlenia, filtrów i minimalnych dźwięków otoczenia, co stwarza atmosferę często wiązaną z gatunkiem horroru. Dziennikarze pochwalili przedstawienie gry w ciemnych tonacjach, opisując grę jako porównywalną do filmów "noir" i niemieckiego ekspresjonizmu. W oparciu o estetykę recenzenci sklasyfikowali "Limbo" jako przykład „gry wideo jako sztuki”.