W lipcu 1920 urlopowany, od stycznia 1921 w poselstwie niemieckim w Demokratycznej Republice Gruzji, był w marcu 1921 świadkiem inwazji Armii Czerwonej na ten kraj. W kwietniu 1922 mianowany posłem Niemiec w Polsce, którym pozostawał do śmierci. W okresie swej misji w Warszawie uznawany powszechnie za polonofila – krytykował treści antypolskie, opowiadał się za dobrymi relacjami niemiecko-polskimi, dążąc jednocześnie do pokojowej rewizji granicy polsko-niemieckiej. Głównym jego zadaniem i osiągnięciem było wynegocjowanie niemiecko-polskiego traktatu handlowego. W okresie misji warszawskiej był uważany za zaufanego współpracownika Gustava Stresemanna, pozostając jego łącznikiem z prezydentem Rzeszy Ebertem.