Από το 2000, αυτό το είδος έχει καταχωριστεί ως εκτεθειμένο στον κόκκινο κατάλογο της IUCN, λόγω του μικρού αριθμού των τόπων αναπαραγωγής και της συνεχιζόμενης ταχείας πτώσης. Η πτώση προκαλείται από την παράκτια ανάπτυξη, τις διαταραχές και τη θαλάσσια ρύπανση κοντά στις αποικίες φωλιών του. Το 2000 εκτιμήθηκε ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός ήταν περίπου 110.000 ζευγάρια αναπαραγωγής ή 330.000–500.000 μεμονωμένα πουλιά. Η μόνη προστατευόμενη αποικία φωλιάσματος στον Περσικό Κόλπο για τα περίπου 30.000 ζευγάρια είναι τα νησιά Χαουάρ του Μπαχρέιν στα ανοικτά των ακτών του Κατάρ, όπου βρίσκονται στον κατάλογο της Σύμβασης Ραμσάρ. Από τις υπόλοιπες 13 αποικίες (9 διαφορετικές τοποθεσίες), η αποικία Χαουάρ είναι η μεγαλύτερη. Μόνο στο βόρειο τμήμα της περιοχής του, περίπου 12 αποικίες είναι γνωστό ότι εξαφανίστηκαν από τη δεκαετία του 1960. Τα πουλιά μπορεί επίσης να επηρεαστούν από τη ρύπανση του πετρελαίου στη θάλασσα. Κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου του Κόλπου, εικόνες κορμοράνων καλλυμένων με πετρέλαιο από τον Κόλπο εμφανίζονταν τακτικά στα δυτικά μέσα ενημέρωσης και παρόλο που ο μεγάλος κορμοράνος βρίσκεται επίσης στον Περσικό Κόλπο, είναι πιθανό ότι πολλοί από αυτούς ήταν κορμοράνοι της Σοκότρα.