24 sierpnia do Wierszy powrócił mjr „Okoń”. Przywiózł ze sobą rozkaz podpisany przez gen. Pełczyńskiego, który potwierdzał, że majorowi podlegają odtąd wszystkie jednostki AK w Puszczy Kampinoskiej. W myśl tego rozkazu głównym zadaniem oddziałów puszczańskich miał być odbiór zrzutów dokonywanych przez alianckie lotnictwo oraz organizacja regularnych dostaw broni, amunicji, żywności i sprzętu dla walczącej stolicy. W kolejnych tygodniach „Okoń” trzymał się ściśle tych zachowawczych wytycznych, nie decydując się na podjęcie poważniejszych działań dywersyjnych na tyłach wojsk niemieckich walczących w Warszawie. Tylko dzięki inicjatywie „Doliny” i innych młodszych oficerów udało się między 3 a 27 września zorganizować szereg akcji zaczepnych, zazwyczaj o znaczeniu lokalnym. Spektakularnym sukcesem zakończyły się w szczególności wypady na pododdziały kolaboracyjnej Brygady Szturmowej SS RONA kwaterujące w Truskawiu i Marianowie (pierwszy wypad poprowadził „Dolina”, drugi – „Nieczaj”). Zabito wówczas kilkuset Rosjan oraz zdobyto duże ilości broni, amunicji i wojskowego wyposażenia. Na skutek tych porażek znana z licznych zbrodni wojennych brygada RONA musiała zostać wycofana z okolic Warszawy. Dużym sukcesem zakończył się także poprowadzony przez „Dolinę” atak na tartak w Piaskach Królewskich. Ponadto ułani „Nieczaja” urządzili szereg mniejszych wypadów i zasadzek, a także wzięli aktywny udział w walkach obronnych pod Pociechą i Kiściennem (w tym ostatnim starciu rozbili doszczętnie oddział niemiecki w sile kompanii).