De plaats werd een militaire nederzetting in 1838 en het bestuurlijk centrum van de Russen in deze regio. In 1846, tijdens de Kaukasusoorlog, deed Imam Sjamil een poging het te veroveren, maar moest terugkeren zonder succes. De plaats werd etnisch verdeeld in wijken, waarbij er ook een wijk was voor de bergjoden (Judeo-Tat). In 1914 woonden er 7589 mensen in de plaats. Na de Russische Revolutie kreeg de stad in november 1921 stadsrechten: In dat jaar werd het de hoofdstad van de Kabardijnse autonome oblast, de voorloper van de huidige deelrepubliek (die van 1936 tot het uiteenvallen van de Sovjet-Unie de status van ASSR had).