У першыя гады Індакітайскай вайны займаў пасаду камандзіра 28-га палка, з 1947 года — ваеннага камісара Адміністрацыйнага камітэта супраціву Ханоя, з 1951 — камандзіра 320-га палка. Пасля перамогі пры Д’енб’енфу ў верасні 1954 года прызначаны камандзірам толькі што створанага 349-га артылерыйскага дывізіёна, пазней ператворанага ў дывізію. У 1958-м яму прысвоена званне палкоўніка.