Od roku 1811 służył w wojsku Księstwa Warszawskiego. 18 maja został sztabschirurgiem, a 29 sierpnia urzędnikiem zdrowia klasy I w 10 Pułku Huzarów. Rok później, w bitwie pod Borodino, został ciężko ranny wskutek trafienia granatem w klatkę piersiową. Dostał się do niewoli rosyjskiej i był przetrzymywany w różnych miejscowościach. Po zamianie sojuszy w roku 1813 zwolniono go jako obywatela Saksonii. Podczas drogi powrotnej postanowił pozostać w znanym już sobie Płocku.