Κατά τα πρώτα στάδια της Ελληνικής Επανάστασης ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία δεν υπήρχαν συγκεκριμένες διοικητικές αρχές. Κάθε περιοχή εξέλεγε τους δικούς της αντιπροσώπους οι οποίοι προσπαθούσαν να συνεργαστούν για να συντονίσουν την Επανάσταση. Μια από τις πρώτες τέτοιες διοικητικές οντότητες δημιουργήθηκε στην Ρούμελη, αμέσως μόλις κηρύχθηκε η Επανάσταση και με την επακόλουθη κατάληψη της Άμφισσας (τότε «"Σάλωνα"») στις 27 Μαρτίου 1821. Η τουρκική φρουρά παρέμεινε στην πόλη ως τις 10 Απριλίου οπότε και κατελήφθη πλήρως. Ακολούθησε η μάχη της Αλαμάνας κόντρα στις δυνάμεις του Ομέρ Βρυώνη και ο θάνατος του Αθανασίου Διάκου, οπότε και ανασυντάχθηκαν οι οθωμανικές δυνάμεις, ωστόσο, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος αντιμετώπισε την τουρκική ανάπτυξη στο χάνι της Γραβιάς. Μετά από αυτή τη μάχη ο Ανδρούτσος χρίστηκε αρχιστράτηγος της Ανατολικής Ελλάδας. Ο Βρυώνης ανασυντάχθηκε και κατέστρεψε τη Λιβαδειά, όπου και στρατοπέδευσε προκειμένου να περιμένει ενισχύσεις πριν περάσει στην Πελοπόννησο. Η ενίσχυση ήρθε από 8.000 άντρες του Μπεϊράτ Πασά, όμως ο τουρκικός στρατός ηττήθηκε στα Βασιλικά στις 26 Αυγούστου. Η ήττα αυτή ανάγκασε τον Ομέρ Βρυώνη να αποσυρθεί τόσο από την Στερεά όσο και από την Πελοπόννησο.