Z mistrzostw świata w Sankt Anton w 2001 roku również wrócił bez medalu. Wystąpił tam tylko w biegu zjazdowym, który ukończył na szóstym miejscu. W zawodach pucharowych trzykrotnie mieścił się w najlepszej trójce: 9 grudnia 2000 roku w Val d'Isère i 3 marca 2001 roku w Kvitfjell był trzeci, a 27 stycznia w Garmisch-Partenkirchen był najlepszy w zjeździe. W klasyfikacji generalnej dało mu to trzynaste miejsce, a w klasyfikacji zjazdu był trzeci za Maierem i kolejnym Austriakiem, Stephanem Eberharterem. Najlepsze wyniki osiągnął w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20narciarstwie%20alpejskim%20m%C4%99%C5%BCczyzn%202001/2002"&gt;sezonie 2001/2002&lt;/a&gt;, który ukończył na piątej pozycji. Na podium plasował się pięciokrotnie: 28 grudnia 2001 roku w Bormio był drugi w zjeździe, dzień później w tej samej konkurencji był najlepszy, 26 stycznia w Garmisch-Partenkirchen wygrał supergiganta, 2 lutego w Sankt Moritz był drugi w zjeździe, a 7 marca 2002 roku w Altenmarkt-Zauchensee był drugi w supergigancie. W efekcie był drugi za Eberharterem w klasyfikacji zjazdu i trzeci w klasyfikacji supergiganta, w której lepsi byli tylko Eberharter i Didier Cuche ze Szwajcarii. W 2002 roku brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, odnosząc swój największy sukces. W biegu zjazdowym wywalczył tam złoty medal, wyprzedzając Lasse Kjusa z Norwegii oraz Stephana Eberhartera. Na tych samych igrzyskach był też czwarty w supergigancie, przegrywając walkę o brąz z innym Austriakiem, Andreasem Schiffererem.