Η εξωτερική του πολιτική χαρακτηρίζεται από μια ιμπεριαλιστική τάση, που διακατείχε όλους τους αρχαίους λαούς της Μέσης Ανατολής, ενώ παρουσίαζε την αυτοκρατορία του ως συνέχεια των αρχαίων αυτοκρατοριών των Αιγυπτίων και των Βαβυλώνιων. Στην επιγραφή του Ναξιστουρέμ καταγράφεται ότι ο Δαρείος κατέκτησε 7 λαούς όσο βασίλευε. Οι Θράκες, οι Ινδοί και οι Καυκάσιοι ήταν ορισμένοι από αυτούς. Ταυτόχρονα επειδή ήθελε να επεκταθεί η αυτοκρατορία στα δυτικά και να μετατρέψει το Αιγαίο σε "περσική λίμνη" κήρυξε το πόλεμο στις ελληνικές πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας, με αφορμή το ότι η Αθήνα και η Ερέτρια βοήθησαν τους Ίωνες στην Ιωνική Επανάσταση. Τελικά η πρώτη του εκστρατεία, υπό το στρατηγό Μαρδόνιο και γαμπρό του Δαρείου, απέτυχε καθώς ο στόλος διαλύθηκε στο ακρωτήριο Άθως και ο στρατός ηττήθηκε από άγριους λαούς της Θράκης. Επίσης η δεύτερη υπό τους Δάτη και Αρταφέρνη ηττήθηκε από τους Αθηναίους και τους Πλαταιείς στη μάχη του Μαραθώνα.