Największy sukces w karierze Mike Ireland osiągnął w 2001 roku, kiedy zwyciężył podczas sprinterskich mistrzostw świata w Inzell. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio Japończyka Hiroyasu Shimizu i swego rodaka Jeremy'ego Wotherspoona. Na rozgrywanych rok wcześniej mistrzostwach świata w Seulu był drugi za Wotherspoonem. W tej samej kategorii zdobywał ponadto brązowe medale na mistrzostwach świata w Hamar w 2002 roku i mistrzostwach świata w Nagano w 2004 roku. W 2000 roku wziął również udział w dystansowych mistrzostwach świata w Nagano, gdzie wywalczył srebrny medal na 500 m i brązowy na dwukrotnie dłuższym dystansie. Ostatni medal zdobył podczas mistrzostw świata na dystansach w Seulu, gdzie w biegu na 500 m uplasował się na trzeciej pozycji. Wyprzedzili go jedynie Wotherspoon oraz Rosjanin Dmitrij Łobkow. Ireland czterokrotnie startował na igrzyskach olimpijskich, najlepsze wyniki osiągając podczas igrzysk w Salt Lake City w 2002 roku i rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Turynie, gdzie zajmował siódme miejsce na 500 m. Później jeszcze 30 razy plasował się w czołowej trójce, odnosząc łącznie pięć zwycięstw. Najlepsze wyniki osiągnął w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20%C5%82y%C5%BCwiarstwie%20szybkim%201997/1998"&gt;sezonie 1997/1998&lt;/a&gt;, kiedy zajął drugie miejsce w klasyfikacji 500 m. Ponadto w sezonach &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20%C5%82y%C5%BCwiarstwie%20szybkim%201998/1999"&gt;1998/1999&lt;/a&gt; i &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20%C5%82y%C5%BCwiarstwie%20szybkim%201999/2000"&gt;1999/2000&lt;/a&gt; był trzeci w klasyfikacji 500 m, a w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20%C5%82y%C5%BCwiarstwie%20szybkim%202000/2001"&gt;sezonie 2000/2001&lt;/a&gt; zajął trzecie miejsce w klasyfikacji 1000 m.