Po wybuchu wojny secesyjnej wstąpił do armii Unii. Był współorganizatorem oraz jednym z oficerów walczącego po stronie północy 58 Ochotniczego Pułku Piechoty Nowego Jorku (tzw. Legionu polskiego, ang. Polish Legion) pod dowództwem Włodzimierza Krzyżanowskiego. Awansowany do stopnia podpułkownika, a wkrótce potem pułkownika, służył w pułku kawalerii z New Jersey. Wziął udział w II bitwie nad Bull Run, w której został ranny. Mimo niewyleczonej do końca rany powrócił do służby i wziął udział w bitwie pod Fredericksburgiem.