Jako oficer 31 pułku artylerii lekkiej uczestniczył w kampanii wrześniowej z Armią Pomorze w walkach nad Bzurą i w obronie Warszawy. Uniknął niewoli, ukrył broń i mundur i wrócił do Torunia, gdzie został aresztowany w październiku 1939 r. i osadzony przez Gestapo w Forcie VII. Od stycznia 1940 r. więzień w obozach koncentracyjnych w Stutthof, Sachsenhausen (KL) (nr 21155), Mauthausen-Gusen, gdzie współorganizował (pod przywództwem dr. Władysława Gębika), konspirację „Orzeł Biały” – podziemny ruchu oporu do ratowania życia ludzkiego. Ponownie został przewieziony do obozu w Oranienburg – Sachsenhausen, gdzie doczekał wyzwolenia przez wojska amerykańskie dnia 3 maja 1945 r., weryfikował się w Lubece i tu współorganizował Związek Polaków. Z transportem UNRRA przybył do Szwecji dnia 16 lipca 1945 r. na leczenie i rekonwalescencję. Do Polski nie powrócił.