Babers kende een extreem korte atletiekloopbaan, waarin hij zich als 400 meterloper razendsnel ontwikkelde. Van 1979 tot 1983 volgde hij een opleiding aan de United States Air Force Academy, waar hij afstudeerde in de luchtvaarttechniek en de rang kreeg van Tweede Luitenant. Hij deed toen al aan atletiek, maar speelde ook gedurende een seizoen American football. In 1982 liet Babers als beste tijd op de 400 m 45,9 s noteren; een jaar later had hij zich al verbeterd tot 45,07 en nam hij deel aan de wereldkampioenschappen in Helsinki, waar hij deel uitmaakte van het Amerikaanse team op de 4 x 400 m estafette. Ondanks het feit, dat hij in de finale als eerste loper een uitstekende 400 m liep in 45,64 en als tweede het stokje overgaf aan tweede loper Sunder Nix, eindigde het Amerikaanse viertal op een teleurstellende zesde plaats vanwege een valpartij van derde loper Willy Smith. Terwijl hij pogingen deed om de leiding in de wedstrijd over te nemen van de Russen en de Duitsers, kwam Smith na 250 meter ten val. Voordat hij weer was opgekrabbeld, lag hij zesde en daar kon laatste loper Edwin Moses vervolgens niets meer aan veranderen.