Tijdens de Grote Turkse Oorlog hadden de troepen van de Habsburgse monarchie grote delen van Ottomaans Hongarije veroverd. De nieuwe machthebbers stuitten echter op een hevige weerstand van de Hongaarse magnaten, onder leiding van Frans II Rákóczi, vorst van Zevenburgen. Deze weerstand leidde in 1703 tot een opstand tegen het Habsburgse gezag en zorgde voor oproer in Opper-Hongarije, Zevenburgen en Karpato-Roethenië. De opstandelingen werden in 1708 verslagen door een Habsburgs leger in de Slag bij Trencsén. Toen het conflict alsnog verder aansleepte, stelde prins Eugenius van Savoye, de voorzitter van de Habsburgse Hofkrijgsraad, de loyale Hongaarse veldmaarschalk János Pálffy aan als hoofdonderhandelaar. Pálffy knoopte in november 1710 de gesprekken aan met de kuruc-leider Sándor Károlyi, met wie hij een wapenstilstand bereikte op 13 januari 1711.