By zmniejszyć prędkość wchodzenia samochodów w zakręty, po sezonie 1980 FISA zabroniła stosowania przesuwnych kurtyn, będących kluczowym elementem w uzyskaniu efektu przypowierzchniowego, regulując minimalny prześwit na poziomie 60 mm. Wiele zespołów próbowało obejść ten przepis poprzez zastosowanie amortyzatorów hydropneumatycznych, które podczas pomiaru zapewniały regulaminowy prześwit, zaś podczas jazdy mogły obniżyć samochód, pełniąc podobną rolę do przesuwnych kurtyn. By zastosować to rozwiązanie, Autodelta zmodyfikowała samochód i oznaczyła go jako 179C. Ponadto do zespołu na sezon 1981 przyszedł Mario Andretti. Ciągłe próby dostosowania samochodu do przepisów zakłócały program rozwojowy, efektem czego była niska konkurencyjność: rzadko kiedy Alfa Romeo była poważnym konkurentem dla rywali stosujących inne silniki wolnossące, a wyraźnie odstawała od stosujących silniki turbodoładowane Ferrari i Renault. W połowie sezonu sprowadzono francuskiego inżyniera, projektanta zwycięskich Ligierów, Gérarda Ducarouge'a. Wprowadzono nowy, obniżony model 179D. Zmiany poczynione przez Ducarouge'a nieco zwiększyły konkurencyjność samochodu, czego owocem było pierwsze podium zespołu, kiedy to Giacomelli zajął trzecie miejsce w Grand Prix Las Vegas. Sezon Alfa Romeo zakończyła na dziewiątym miejscu w klasyfikacji konstruktorów.