Reeds vroeg in 1879 het sy belangstelling in die Afrikanervolk hom begin openbaar, eers as lid van die Genootskap van Regte Afrikaners, toe as lid (en sekretaris) van die Albertsche Boeren-beschermings Vereniging en daarna as lid (en sekretaris) van die Albertse tak van die Afrikanerbond. Ná die Tweede Angloboereoorlog, toe hy ook as 'n vermeende Kaapse rebel in die gevangenis beland het, het hy hom ernstiger aan die politiek gewy as lid van die Afrikanerbond, van De Unie, van die Z.A. Nationale Partij en later van die Nasionale Party. Van 1905 tot 1910 is hy lid vir Middelburg van die Kaapse wetgewende vergadering en van 1911 tot 1916 lid van die Kaapse provinsiale raad en die uitvoerende komitee. In 1918 en 1921 het hy hom verkiesbaar gestel as lid van die Volksraad, maar nadat hy verslaan is, het hy hom aan die aktiewe politiek onttrek. (Die beskikbare bronne dui hom nie aan as kandidaat in ’n tussenverkiesing in 1918 of in die algemene verkiesing van 1920 nie, wat moontlik kan beteken hy is telkens tydens die benoemingstryd verslaan; indertyd was ds. Louis Vorster, voorheen Gereformeerde predikant, LV vir Albert.