Obiekt został otwarty 8 września 1901 roku, a na inaugurację rozegrano zawody lekkoatletyczne. Pierwszy mecz piłkarski odbył się tydzień później, a gospodarze, drużyna Slavii Praga, pokonali w nim Alemanię Pforzheim 15:2. Slavia przeniosła się wówczas z leżącego nieopodal boiska, położonego bliżej dzisiejszej ulicy Milady Horákové, które otwarto cztery lata wcześniej. Nowy obiekt powstał tuż obok boiska Deutsche Fußball-Clubu. Było to pierwsze trawiaste boisko na terenie obecnych Czech. W kolejnych latach rozbudowywano infrastrukturę obiektu, a po modernizacji z 1921 roku mógł on pomieścić już 30 000 widzów. Po dobudowaniu trybuny stojącej w jednym z narożników pojemność ta wzrosła jeszcze do 33 000 widzów. 6 maja 1945 roku, w trakcie powstania praskiego, żołnierze niemieccy podpalili stadion. Tłumaczono to względami militarnymi, ale możliwe też że był to rewanż za spalenie budynku niemieckiego klubu Regatta w 1897 roku, o które posądzano Slavistów. Po odbudowie (powstała wówczas drewniana trybuna na 4500 widzów) obiekt ponownie otwarto 7 kwietnia 1948 roku meczem Slavii z SK Union Čelákovice (11:1). Wkrótce komunistyczne władze postanowiły jednak wybudować nieopodal ogromny pomnik Stalina. Wiązało się to z reorganizacją całej okolicy i z koniecznością likwidacji stadionu. Ostatnie spotkanie Slavia rozegrała na nim 3 grudnia 1950 roku przeciwko OP Praga (3:3), później obiekt został rozebrany. Slavii obiecano jednak, w ramach rekompensaty, wybudować nowy stadion. Powstał on w zupełnie innej lokalizacji, we Vršovicach (tzw. „stadion Eden”). Na nowy obiekt przeniesiono drewnianą trybunę ze starego stadionu Slavii. Otwarcie nowej areny miało miejsce 27 września 1953 roku.