Pod pseudonimem „Kruk” od grudnia 1912 był członkiem Związku Walki Czynnej w Mielcu. Po wybuchu I wojny światowej, żołnierz 1 pułku piechoty Legionów Polskich od 26 sierpnia 1914. Pełnił służbę na różnych stanowiskach podoficerskich, m.in. sierżanta-szefa kompanii Szkoły Oficerskiej w Zambrowie. 26 maja 1916 został ranny pod Kostiuchnówką w czasie walk na reducie Józefa Piłsudskiego. Po kryzysie przysięgowym został we wrześniu 1917 wcielony do austriackiego 56 pułku piechoty im. Grafa Daun w Wadowicach, a w czerwcu 1918 do 40 pułku piechoty im. Rycerza von Pino w Rzeszowie z którym na froncie włoskim walczył nad Piawą. Od sierpnia do października 1918 w Szkole Oficerów Rezerwy X Korpusu w Mürzuschlag był dowódcą plutonu. Odznaczony austriackim Medalem Srebrnym I klasy.