Tereny obecnie należące do Turcji były niegdyś częścią chrześcijańskiego Cesarstwa Bizantyńskiego, a co za tym idzie większość mieszkańców tych ziem było chrześcijanami. Sytuacja zaczęła zmieniać się wraz z podbojem Azji Mniejszej przez plemiona tureckie, które wyznawały islam. Mimo osiedlenia się w Anatolii tureckich koczowników i powolnej islamizacji rdzennych mieszkańców, jeszcze na początku XX wieku żyło tu kilka milionów chrześcijan, zwłaszcza że wielu władców Imperium Osmańskiego prowadziła tolerancyjną politykę religijną. Chrześcijanie zamieszkiwali głównie morskie wybrzeża Azji Mniejszej (Grecy) i wschodnią część kraju (przede wszystkim Ormianie i Asyryjczycy). Ich liczba jednak drastycznie spadła w wyniku polityki Mustafy Kemala Paszy, który chciał uczynić Turcję krajem jednolitym etnicznie i religijnie. Większość Greków wysiedlono do Grecji (plan zakładał wysiedlenie 1,5 mln ludzi), natomiast Ormian i Asyryjczyków poddano eksterminacji. Szacuje się, że w wyniku ludobójstwa prowadzonego przez Turków zginęło ok. 1,5 mln. Ormian i ok. 500 000 Asyryjczyków. Wielu tych których przeżyło wyemigrowało na zachód albo do sąsiednich krajów. Migracje trwają do dziś.