Ο Λιουέλιν Β΄ της Ουαλίας βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση μετά από τον Β' Πόλεμο των Βαρόνων και του είχε αναγνωριστεί με την "Συνθήκη του Μοντγκόμερι" (1267) ο τίτλος του πρίγκηπα της Ουαλίας. Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν μαζί του με πολλούς βαρόνους όπως ο Γιλβέρτος του Κλερ, ο κόμης του Γκλόστερ, ο Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ος βαρόνος του Μόρτιμερ και ο Χάμφρεϊ του Μπόχυν, κόμης του Χέρεφορντ. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν ύστερα από αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Λιουέλιν ο μικρότερος αδελφός του Ντάφφιντ υποστήριξε τον Εδουάρδο (1274), οι εχθροπραξίες ξεκίνησαν όταν αρνήθηκε να δώσει όρκο υποτέλειας στον Εδουάρδο. Ο βασιλιάς προκλήθηκε περισσότερο όταν έμαθε ότι ο Λιουέλιν σχεδίαζε να παντρευτεί την Ελεονόρα κόρη του Σιμόν του Μοντφόρτ. Ο πόλεμος ξέσπασε (1276), οι εκστρατείες ξεκίνησαν υπό την ηγεσία του Μόρτιμερ, του αδελφού του Εδουάρδου Εδμόνδου και του Γουλιέλμου του Μποσάμπ κόμη του Γουόρικ, ο Εδουάρδος Α' τον πίεσε τον Ιούλιο του 1277 με έναν τεράστιο στρατό 15.500 ανδρών από τους οποίους οι 9.000 ήταν Ουαλοί. Ο Λιουέλιν δεν είχε καμιά επιλογή από το να παραδοθεί, με την "Συνθήκη του Αμπερκόνουι" (Νοέμβριος 1277) του επετράπη να διατηρήσει τα εδάφη του Γκουινέντ και τον τίτλο του "πρίγκηπα της Ουαλίας".