Poreklo rebetika, kao i mnogih muzičkih formi, složeno je i predstavlja čitav splet uticaja i istorijskih prilika koje su dovele do kretanja stanovništva, ali i muzičkih stilova. Na razvoj rebetika ključni uticaj imalo je Grčko-turski rat (1919-1922) i velika tragedija u Smirni 1922. godine. Turci su prilikom invazije na netursko odnosno nemuslimansko stanovništvo, progonili Hrišćane (Grke i Jermene) prema obali. Jedina naselja pošteđena turskog pokolja bila su ona u kojimna su živeli Turci i Jevreji. Brojno grčko stanovništvo, zajedno sa demoralisanom i potučenom vojskom, slivalo se u lučki grad Smirnu (današnji Izmir). Ovaj grad nekada poznat po kulturološkoj šarolikosti, postao je stratište hrišćanskih izbjeglica. Kako bi ih prisilili da napuste Tursku odlučili su da zapale grad Smirnu. Zgrade su polili benzinom i grad je goreo punih devet dana. Stanovništvo koje je uspelo da se spasi prvobitno se naselilo na obližnja grčka ostrva, a kasnije je većina emigrirala u velike grčke gradove Atinu i Pirej. Oko milion i po turskih Grka je u izbegličkom talasu stiglo iz Turske u Grčku, a oko pola miliona grčkih Turaka otišlo u suprotnom pravcu. Ovaj veliki grčki poraz opisao je, između ostalih i Ernest Hemingvej u kratkoj priči “Na keju Smirne” (“"On The Quai of Smyrna"”).