Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του ιατρού Γεράσιμου Φωκά. Νεότερος αδερφός του ήταν ο Αντώνης Φωκάς, ενδυματολόγος του Εθνικού Θεάτρου. Εισήλθε στη σχολή Ναυτικών Δοκίμων, από την οποία αποφοίτησε με τον βαθμό του σημαιοφόρου του 1905. Μυήθηκε στο Στρατιωτικό Σύνδεσμο και έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους ως ανθυποπλοίαρχος στο θωρηκτό Ύδρα, το οποίο συμμετείχε στις ναυμαχίες Έλλης και Λήμνου. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διετέλεσε διοικητής της ναυτικής βάσης Σάμου και εν συνεχεία πήρε μέρος στην εκστρατεία του συμμαχικού στρατού στην Ουκρανία. Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία ήταν διοικητής της ναυτικής βάσης Χίου. Από την θεσή αυτή σχημάτισε, ως εκπρόσωπος του Βασιλικού Ναυτικού, μαζί με τον Νικόλαο Πλαστήρα και τον Στυλιανό Γονατά την επαναστατική επιτροπή που οργάνωσε το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922. Αποσύρθηκε όμως από την επιτροπή λίγες εβδομάδες αργότερα όταν συνειδητοποίησε την επικράτηση αδιάλλακτων στοιχείων. Το 1924 ανέλαβε την διεύθυνση του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και λίγο αργότερα ορίστηκε υπασπιστής του Προέδρου της Δημοκρατίας, ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη. Αργότερα διορίστηκε ναυτικός ακόλουθος στις πρεσβείες του Λονδίνου και του Παρισιού. Αποστρατεύθηκε το 1935 με τον βαθμό του υποναυάρχου λόγω του κινήματος του Ελευθερίου Βενιζέλου, στο οποίο δεν συμμετείχε.