Wskutek amerykańskiej interwencji w 2003 w Iraku obalone zostały rządy Saddama Husajna i partii Baas. Tym samym przerwana została dominacja sunnitów w życiu politycznym kraju. Chociaż bowiem ideologia baasizmu zakłada jedność wszystkich Arabów niezależnie od wyznania, w irackiej praktyce politycznej to islam sunnicki był faworyzowany, a szyici spotykali się z różnorodnymi ograniczeniami. Obalenie Saddama Husajna oznaczało gwałtowny wzrost znaczenia polityków i partii szyickich. To oni zdominowali utworzone przez Amerykanów nowe instytucje władzy. Aktywnie starali się również promować własną wersję nacjonalizmu irackiego, opartą właśnie na szyizmie. Niezależnie od oficjalnych organów władzy w Iraku działały szyickie bojówki (największą była Armia Mahdiego) dopuszczające się zbrodni na sunnitach. Działania te wywołały sprzeciw u sunnitów. Znacząca część tej społeczności zbojkotowała wybory parlamentarne w Iraku w styczniu 2005, w efekcie pozostając bez politycznej reprezentacji.