Το καλοκαίρι του 1940 μια σειρά εδαφικών διαμαχών επιλύθηκαν με αρνητική έκβαση για την Ρουμανία, καθώς τα περισσότερα εδάφη που κερδήθηκαν σε όλη την πορεία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου χάθηκαν. Αυτό οδήγησε στην κατρακύλα της δημοτικότητα της ρουμανικής κυβέρνησης, ενισχύοντας την δημοτικότητα των φασιστών και στρατιωτικών φατριών, οι οποίες έκαναν πραξικόπημα κατά της κυβέρνησης της χώρας. Η χώρα έγινε δικτατορία με ηγέτη τον στρατηγό Ιόν Αντονέσκου. Το νέο καθεστώς στράφηκε όλο και περισσότερο προς τον Άξονα, μπαίνοντας επίσημα στις δυνάμεις του Άξονα στις 23 Νοεμβρίου 1940. Ως μέλος του Άξονα, η Ρουμανία συμμετείχε στην γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση στις 22 Ιουνίου 1941, εφοδιάζοντας την Ναζιστική Γερμανία με πετρέλαια και εξοπλισμό. Επίσης η Ρουμανία έστειλε περισσότερα στρατεύματα στο Ανατολικό Μέτωπο απ'όλους τους συμμάχους των Γερμανών μαζί. Οι ρουμανικές δυνάμεις έπαιξαν μεγάλο ρόλο στις μάχες στην Ουκρανία, στην Βεσσαραβία, στο Στάλινγκραντ και αλλού. Τα ρουμανικά στρατεύματα είναι υπεύθυνα για την δίωξη και σφαγή περίπου 260.000 Εβραίων σε ρουμανοκρατούμενες περιοχές, ωστόσο οι περισσότεροι Ρουμανοεβραίοι επέζησαν του πολέμου και των αντίξοων συνθηκών. Σύμφωνα με τον ιστορικό και συγγραφέα Μαρκ Αξουόρθι, ο δεύτερος αξονικός στρατός στην Ρουμανία ανήκε αναμφισβήτητα στην Ρουμανία, ωστόσο η θέση αυτή αμφισβητείται καθώς άλλη συμφωνούν με τη θέση ότι αυτή η θέση ανήκει στον ιταλικό στρατό.