Niezwykłe połączenie wiejącego z dużą siłą wiatru, takiego a nie innego ukształtowania powierzchni oraz dyslokacji zarzewi ognia, co razem przyczyniło się do powstania burzy ogniowej, nazwane zostało efektem Peshtigo. Ów paradygmat był bardzo wnikliwie badany przez tych amerykańskich i brytyjskich planistów w czasie II wojny światowej, którzy zamierzali wywołać podobne skutki podczas bombardowań niemieckich i japońskich miast. Bombardowanie Drezna i nawet bardziej niszczycielskie bombardowanie Tokio przy użyciu bomb zapalających przyniosło śmierć porównywalnej lub nawet przewyższającej skutki zrzucenia bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki liczby ofiar.