Po dwudziestoletnim okresie kompletowania okazów botanicznych, ich pielęgnacji i badań (m.in. obserwacji przebiegu tworzenia się struktury nowego zespołu roślinnego, powiązanego interakcjami, oraz ocen właściwości leczniczych poszczególnych gatunków) doszło do katastrofy spowodowanej przez wielką burzę lodową (1998). W czasie wydarzenia uległ zniszczeniu okap drzewostanu kanadyjskich lasów (piętro zwartych koron drzew) na milionach akrów, od Ottawy do Montrealu. Zniszczenia w arboretum Carriglaith były ogromne. Sprawiły, że pracę trzeba było rozpocząć niemal od początku, jednak tragiczne doświadczenie ułatwiło sformułowanie reguł ochrony lasów i tworzenia na obszarach zurbanizowanych małych zadrzewień, które równocześnie hamują postępujące globalne ocieplenie i sprzyjają zdrowiu mieszkańców okolicy.