Po wojnie zajmował różne stanowiska w dziale planowania Royal Navy a w 1922 roku został Dyrektorem Działu Planowania. Pod koniec lat 20. został głównym oficerem sztabu Floty Śródziemnomorskiej, obejmując w 1929 roku dowództwo nad Dywizjonem Krążowników. W 1932 roku otrzymał awans na Drugiego Lorda Morskiego. W 1935 został szefem sztabu Floty Śródziemnomorskiej, a następnie w latach 1936–1939 jej głównodowodzącym. Kierował działaniami brytyjskiej marynarki podczas arabskiego powstania w Palestynie (1936–1939).