W pierwszych miesiącach II wojny światowej pracował dorywczo w lesie oraz jako krawiec u niemieckiego pracodawcy we Włocławku. W tym czasie uczęszczał na tajne komplety, gdzie opanował materiał z zakresu I i II klasy liceum. 5 sierpnia 1940 roku decyzją włocławskiego Urzędu Pracy został wywieziony na roboty przymusowe do Poznania, gdzie pracował jako pomocnik szlifierza, tokarza i ślusarza. 17 grudnia 1941 roku wywieziono go do obozu pracy w Berlinie-Oranienburgu, gdzie pracował jako niter w zakładach samolotowych Heinkel Flugzeugwerke. 4 marca 1942 roku uciekł z obozu wraz z grupą francuskich jeńców wojennych. Zamierzał dostać się przez Marsylię do Afryki, by tam wstąpić do wojsk walczących z Niemcami. Został schwytany w San Dieu we francuskiej Alzacji i osadzony na sześć miesięcy w obozie karnym, najpierw w Berlinie, a następnie w Großbeeren. W listopadzie 1942 r. powrócił do obozu pracy przy zakładach Heinkel Flugzeugwerke, tym razem jako tragarz i tokarz. W lipcu 1944 r. został przygnieciony gruzami budynku zniszczonego w alianckich nalotach. Do pracy powrócił po dwóch miesiącach. 21 kwietnia 1945 r. został wyzwolony przez Armię Czerwoną w wyniku zajęcia Berlina.