Rejon taboriński znajduje się w północno-wschodniej części obwodu swierdłowskiego i według statystyk z 2010 roku liczba jego mieszkańców wyniosła 4099, podczas gdy kilka lat wcześniej było to 4300. Rosyjskie osadnictwo na obszarze dzisiejszego rejonu taborińskiego datuje się na 1583 rok. Pod koniec XVIII wieku istniała na tym terenie parafia, a sam związek taborińskich osad ludzkich liczył 17 wsi. Mieszkańcy utrzymywali się głównie z rolnictwa, rybołówstwa, polowań i hodowli bydła. Na początku XX wieku zwiększa się liczba mieszkańców wraz z napływem chłopów z Białorusi, głównie z guberni mińskiej i mohylewskiej. Po przewrocie bolszewickiej i zakończeniu wojny domowej na tym terenie umacnia się władza sowiecka. W czasach stalinowskich obszar przechodzi politykę forsownej kolektywizacji. Sam rejon taboriński został natomiast utworzony w 1924 roku. Władze sowieckie rozpoczęły też inwestycje w przemysł, utworzono m.in. zakłady przetwórstwa ryb, zakład produkujący zastawy stołowe, cegielnię. Według statystyk z 1989 roku na terenie rejonu znajdowało się 46 osad ludzkich, a już po rozpadzie Związku Radzieckiego, spis powszechny z 2001 roku pokazał, że 10 z tych osad jest niezamieszkanych. Po 1991 zaczęło przekształcać miejscowe kołchozy w nowoczesne farmy, ale w czasach kryzysu trudno było zatrzymać odpływ ludności do większych miast.