Συνέπεια της Οκτωβριανής Επανάστασης και της ανόδου των Μπολσεβίκων στην εξουσία το 1917 ήταν μεταξύ των άλλων και η διεθνής διπλωματική απομόνωση της νεοσύστατης Σοβιετικής Ρωσίας. Ο Λένιν ανέφερε χαρακτηριστικά ότι η ΕΣΣΔ «ήταν περικυκλωμένη από εχθρικές καπιταλιστικές χώρες», ενώ σημαντικά συστατικά της εξωτερικής πολιτικής του ήταν η αξιοποίηση της διπλωματίας προκειμένου να προκαλέσει διαιρέσεις και ρήγματα στο αντίπαλο στρατόπεδο καθώς και η εγκαθίδρυση της Κομιντέρν, που καλούσε τους λαούς άλλων χωρών να εξεγερθούν. Ο Στάλιν, ηγέτης της χώρας για τρεις δεκαετίες, έβλεπε την ΕΣΣΔ σαν ένα «σοσιαλιστικό νησί», αναφέροντας μάλιστα ότι «η τρέχουσα περικύκλωση της από τις καπιταλιστικές χώρες πρέπει να αντικατασταθεί από περικύκλωση σοσιαλιστικών χωρών». Ήδη από το 1925 είχε δηλώσει ότι θεωρούσε πως ο κόσμος ήταν διπολικός με την ΕΣΣΔ να προσελκύει τις χώρες που τείνουν προς τον σοσιαλισμό και τις καπιταλιστικές χώρες να προσελκύουν τις χώρες που τείνουν προς τον καπιταλισμό, ενώ ο κόσμος βρίσκονταν σε περίοδο «προσωρινής σταθεροποίησης του καπιταλισμού» πριν από την ολοκληρωτική του κατάρρευση.