Volgens een studie van Nachman Ben-Yehuda was de groep verantwoordelijk voor 42 aanslagen, meer dan twee maal zoveel als de Etsel/Irgoen en de Hagana tezamen in dezelfde periode. Van de aanslagen die Ben-Yehuda onderscheidde als politieke aanslagen, was meer dan de helft gericht tegen andere Joden. Britse soldaten, officieren en "collaborateurs" waren de meest gezochte doelwitten. In 1947 en 1948 werden ook bombrieven gestuurd door de Lechi naar vele Britse politici, zoals tussen 4 en 6 juni 1947 naar ministers uit het Britse kabinet en op 11 mei 1948 werd een bombrief bestemd voor bevelhebber van Palestina Evelyn Barker ternauwernood onderschept door zijn vrouw. Naast aanvallen op personen, werden ook infrastructurele werken, zoals olieraffinaderijen, bruggen en spoorlijnen aangevallen. Beruchte aanslagen van de Lechi waren de moord op de Britse lord Moyne Walter Guinness (in 1944 in Caïro), VN-bemiddelaar Folke Bernadotte (in 1948 in Jeruzalem), de bomaanslagen op de Caïro-Haifa treinen in 1948, deelname aan het Bloedbad van Deir Yassin door Joodse ongeregelde troepen waarbij 100 tot 120 doden vielen, naar verluidt vooral oude mensen, vrouwen en kinderen, tussen 9 en 11 april 1948.