Córka Wiktorii z domu Kośnikowskiej i podporucznika Franciszka Popławskiego, od 1924 oficera Korpusu Ochrony Pogranicza w Łużkach, zamordowanego w 1940 w Katyniu. Miała rodzeństwo: Henryka, Annę, Jana i Reginę. W kwietniu 1940 wywieziona jako dziecko wraz z rodziną (babką, matką i rodzeństwem) do Kazachstanu, gdzie mieszkali i pracowali w miejscowości Buras w obwodzie pawłodarskim, wróciła do Polski w maju 1946. Po przyjeździe osiadła w Łobezie pod Szczecinem, gdzie zatrzymał się wiozący jej rodzinę pociąg z ZSRR; tam też pracowała w PGR i 1952 wyszła za mąż za Stanisława Borowskiego (1925-2002), z którym miała syna Franciszka. Od 1962 zamieszkiwali na obrzeżach Gorzowa Wielkopolskiego, gdzie przy domu hodowali zwierzęta, ponadto Anna Borowska ukończyła kurs zawodowy i pracowała jako dozorca oraz palacz (później w podobnym charakterze zatrudniony był jej mąż), zaś na emeryturze oboje na zmianę pracowali jako dozorcy w biurze Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej.