Po zajęciu Königsberga przez Armię Radziecką w ramach operacji wschodniopruskiej, uciekł wraz z rodziną do rodzinnego Rügenwalde. Tu dostał się do obozu jenieckiego, z którego zbiegł. 1 marca udają się do Parchim w Meklemburgii, znajdującej się w radzieckiej strefie okupacyjnej. Tu żyją w nieustannym zagrożeniu rosyjskimi rewizjami i gwałtami, dlatego w 1946 r. decydują się wraz z tysiącami innych Niemców osiedlić w obozie dla uchodźców na wyspie Norderney. W Nordeney Zenke utrzymywał się z tworzenia pejzaży i portretów. W 1949 r. kupuje dom na wydmach od malarza Poppe Folkerta, który w tym samym roku zostaje zniszczony przez sztorm. W latach 1949–1953 pracował w gimnazjum North High School w Palatine w Kirchheimbolanden. Od 1953 r. wykładał sztukę w Gimnazjum Humanistycznym im. Theodora Heussa w Ludwigshafen. Zamieszkał wówczas w wybudowanym i urządzonym przez siebie domu nad Renem na działce wynajętej od władz portu. W 1967 r. przeszedł na emeryturę. W 1968 r. osiadł w Hamm, gdzie zbudował nowy dom. Tu zmarł po długiej chorobie 16 lipca 1980 roku. Został pochowany na miejscowym cmentarzu