Wychowała się w Neapolu, gdzie uczyła się gry na fortepianie, a następnie śpiewu u Beniamino Carellego, który błędnie zakwalifikował ją jako mezzosopran. Zadebiutowała w 1921 r. rolą Loli w Rycerskości wieśniaczej, po czym przez trzy kolejne lata śpiewała role mezzosopranowe w różnych włoskich teatrach, stwarzając m.in. kreację Amneris w Aidzie oraz Brangien w Tristanie i Izoldzie. W 1923 r. podjęła jednak dodatkowe lekcje u Adeliny Stehle, w wyniku których powróciła na scenę jako sopran "lirico spinto", grając Santuzzę w "Rycerskości wieśniaczej". W 1926 r. dołączyła do zespołu La Scali, gdzie zyskała sławę rolami Aidy, Amelii w Balu maskowym, Giocondy oraz Donny Anny w Don Giovannim. Występowała na większości słynnych europejskich scen (z wyłączeniem Opéra Garnier i Covent Garden). Występowała także na scenach Australii oraz Ameryki Południowej i towarzyszyła Nellie Melbie na jej pożegnalnej trasie. Odeszła ze sceny w pełni artystycznych możliwości, żegnając się z publicznością rolą Eleny w Nieszporach sycylijskich. Zajęła się szkoleniem przyszłych śpiewaków w Mediolanie oraz Ankarze. Jej najsłynniejszą uczennicą była Leyla Gencer.