Het kabinet-Jackson was de uitvoerende macht van de Amerikaanse overheid van 4 maart 1829 tot 4 maart 1837. Voormalig Senator voor Tennessee Andrew Jackson, een voormalig generaal tijdens de Oorlog van 1812, van de Democratische Partij werd gekozen als de 7e president van de Verenigde Staten na het winnen van de presidentsverkiezingen van 1828 over de kandidaat van de Nationale Republikeinse Partij, zittend president John Quincy Adams. Jackson werd herkozen voor een tweede termijn in 1832 na het verslaan van de Nationale Republikeinse kandidaat, zittend senator voor Kentucky Henry Clay, de kandidaat van de "Nullifier Partij", een afsplitsing van de Democratische Partij, zittend gouverneur van Virginia John Floyd en de kandidaat van de "Anti-Vrijmetselarij Partij", voormalig minister van Justitie William Wirt. In 1835 maakte Jackson bekend zich niet kandidaat te stellen voor een nieuwe termijn in de presidentsverkiezingen van 1836 en sprak zijn steunbetuiging uit voor vicepresident Martin Van Buren als zijn opvolger.