Bij de Tannenberg kreeg hij zijn eerste vuurdoop. Ritmeester Von Loessl leerde hem: "Een koninklijke Pruisische officier bukt niet!" toen Teixeira een granaat hoorde fluiten en weg wilde duiken. Hij bleef vier jaar aan het oostfront. Er was niet genoeg voer voor de paarden, de Russen hadden mitrailleurs, en dus werd het een loopgravenoorlog. De helft van het officierskorps sneuvelde, Teixeira verloor zijn paard, maar de slag bij de Tannenberg verliep gunstig. Ze vochten ook tegen een Pools regiment, bestaande uit adellijke militairen die met zwaarden vochten. Het Wilhelmina regiment had lansen die langer waren dan de Poolse zwaarden, hetgeen een duidelijk voordeel was.