Pierwsze wzmianki o budowie drogi na Martinské hale pochodzą z lat 1932–1934. Była to tzw. Droga Dr. Józefa Országha. Została zbudowania w czasie światowego wielkiego kryzysu. Została częściowo ukończona w 20. rocznicę powstania Republiki Czechosłowackiej, w 1938. Na halach istniało już wówczas schronisko Halašova útulna. Obok niego rozpoczęto budowę poprzednika obecnego obiektu. Materiał wnoszono na plecach. Jedna osoba niosła z reguły dziesięć lub więcej cegieł na raz. Budowę ukończono w 1939 w niepełnym zakresie (70 łóżek). Pierwszym zarządcą był Martinišek Holko, martinski przedsiębiorca, narciarz i turysta. Drugim administratorem był Karol Kern, którzy użytkował już samochód, mimo że serpentyny drogi wciąż były w budowie. Ostatnim administratorem był Bohúň, dawny dzierżawca schroniska z Chabenca. W czasie Słowackiego Powstania Narodowego Niemcy spalili wszystkie schroniska na Martinských holiach i w Małej Fatrze. Chata na Martinských holiach spłonęła w 1944.