W marcu 1925 przeniesiony do batalionu KOP „Rokitno” w którym wyznaczony był na stanowisko dowódcy plutonu, a następnie kompanii. Dowódca kompanii w 67 pułku piechoty od 23 października 1927. 1 stycznia 1936 otrzymał awans na majora i objął obowiązki dowódcy batalionu ciężkich karabinów maszynowych. W 1938 był na kursie w Centrum Wyszkolenia Piechoty. Przeniesiony 8 maja 1939 na stanowisko dowódcy batalionu ON „Żnin”. Walczył we wrześniu 1939, a w walkach nad Bzurą został wzięty do niewoli. Jeniec oflagu, z którego został uwolniony przez wojska angielskie. Leczył się w wojskowych szpitalach, które znajdowały się w Delmenhorst, Getyndze oraz Bomlitz.