De cilinder is ook wel het oudste symbool van universele rechten van de mens genoemd. Dit was onderdeel van een campagne onder de Iraanse Sjah Mohammad Reza al-Pahlavi, die het 2500-jarige bestaan van de Iraanse monarchie liet vieren met Cyrus als stichter. Hij liet in Teheran een monument bouwen om de Cyruscilinder tijdelijk tentoon te stellen (na de revolutie van 1979 omgedoopt tot Vrijheidstoren) en liet een replica van dit "eerste mensenrechtencharter" overhandigen aan VN-secretaris-generaal Oe Thant (1971). Naast anachronistisch is deze interpretatie ook in strijd met de cilindertekst. Cyrus liet de horigheid niet afschaffen, hij stelde enkel een einde aan de "nieuwe" herendiensten die zijn voorganger Nabonidus had ingevoerd. Ook de religieuze tolerantie van Cyrus werd fel overdreven, in een poging om de scheiding van moskee en staat te legitimeren. Er kwamen vervalste vertalingen in omloop, zelfs aangehaald door Nobelprijswinnares Shirin Ebadi in haar dankwoord. In werkelijkheid is de cilindertekst een traditionele en vrij stereotiepe declaratie van een koning die aan het begin van zijn regering staat. Neil MacGregor, de directeur van het British Museum, noemde de cilinder "the first attempt we know about running a society, a state with different nationalities and faiths—a new kind of statecraft." In 2010 was de cilinder opnieuw in Iran voor een tentoonstelling.