Syn Anny z Lochmanów i Stanisława małżonków Bogusławskich. Przyszedł na świat w majątku rodziców w Wilkowicach. W 1918 roku ukończył Gimnazjum im. Kopczyńskiego w Warszawie. 11 listopada 1918 roku, jako ochotnik rozpoczął służbę wojskową w 3 pułku ułanów. Od 1920 roku w 201 Ochotniczym pułku szwoleżerów. W 1920 roku wstąpił do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Dnia 1 kwietnia 1922 roku został podporucznikiem i otrzymał przydział do 3 pułku szwoleżerów im. płk. Kozietulskiego w Suwałkach. Pełnił funkcję dowódcy plutonu, dowódcy 1 szwadronu, a od 1 stycznia 1937 r. do 31 sierpnia 1939 r. był oficerem mobilizacyjnym. W 1924 r. otrzymał awans na porucznika, a w 1935 r. na rotmistrza. W 1939 r. internowany na Litwie, potem przez Sowietów więziony w Kozielsku II (szczęśliwie uniknął kaźni). W sierpniu 1941 r. wstąpił do 2 Korpusu gen. Władysława Andersa. Otrzymał przydział do 5 Kresowego pułku artylerii przeciwpancernej. Został dowódcą dywizjonu, a potem kwatermistrzem pułku. Przeszedł cały szlak bojowy (w tym bitwę o Monte Cassino). Po wojnie i rozwiązaniu 2 Korpusu pozostał na emigracji. Resztę życia spędził w Londynie.