21 marca tego samego roku utwór został zaprezentowany w finale 9. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kopenhadze, podczas którego zajął pierwsze miejsce. Po tym sukcesie Gigliola Cinquetti nagrała swój przebój w kilku wersjach językowych: po niemiecku („Luna nel blu”), hiszpańsku („No tengo edad”) i po japońsku („Yumemiru omoi”). „Non ho l'età” została następnie nagrana przez innych wykonawców, między innymi po angielsku jako „This Is My Prayer”. Polskojęzyczną wersję utworu pt. „Nie wolno mi...” nagrała Wiesława Drojecka.