Przed sezonem 1974, Iso Autoveicoli SpA jak i Marlboro wycofali swoje wsparcie, pozostawiając Williamsa z kłopotami finansowymi. Dwa podwozia IR przemianowano na Iso-Marlboro FW, nazwane po Frank Williamsie. Początkowo zgłoszono tylko jeden samochód dla Arturo Merzario, który zastąpił Ganleya w zespole. Gdy Włoch zajął szóste miejsce podczas Grand Prix Południowej Afryki i zgłoszeniu drugiego samochodu, kilku kierowców zasiadło za sterami drugiego Williamsa. Belsø, van Lennep i Jean-Pierre Jabouille nie byli w stanie awansować do wyścigu. Od Grand Prix Niemiec, partnerem zespołowym Merzario był Jacques Laffite. Pod koniec sezonu wyniki się poprawiły, dzięki czemu Włoch zajął czwarte miejsce w swoim domowym wyścigu. Cztery punkty dały w sumie dziesiąte miejsce.