Międzynarodowe starty zaczynała w 2000 roku od rywalizacji w pucharze Europy w wielobojach. W skoku wzwyż na dużej imprezie zadebiutowała rok później zajmując dwunaste miejsce w finale mistrzostw świata. Przez kolejne sezony zmagała się z kontuzjami i nie odnosiła sukcesów. W 2006 wróciła do dobrej dyspozycji zajmując piąte miejsce w halowych mistrzostwach świata oraz dziesiątą lokatę na mistrzostwach Europy. Największe tryumfy w dotychczasowej karierze święciła w sezonie 2007 – na jego początku zdobyła srebrny medal (po dyskwalifikacji Bułgarki Weneliny Wenewej) halowego czempionatu Starego Kontynentu, a latem została w Osace wicemistrzynią świata ex aequo z Rosjanką Anną Cziczerową. Na dziesiątym miejscu uplasowała się w finale igrzysk olimpijskich (2008). W 2009 po zdobyciu złotego medalu igrzyskach śródziemnomorskich zajęła czwarte miejsce podczas mistrzostw świata w Berlinie. Nie udało jej się awansować do finału mistrzostw Europy w Barcelonie latem 2010. Na początku sezonu halowego 2011 podczas mityngu w Bańskiej Bystrzycy, 9 lutego, pokonując poprzeczkę zawieszoną na wysokości 2,04 ustanowiła – przy swoim wzroście wynoszącym 169 cm – rekord świata kobiet w przewyższeniu skacząc 35 centymetrów powyżej swojego wzrostu. Po tych sukcesach zdobyła w Paryżu tytuł halowej mistrzyni Europy. Na początku sezonu letniego zmagała się z kontuzją jednak ostatecznie zdobyła brązowy medal mistrzostw świata w Daegu. Srebrna medalistka halowych mistrzostw świata z 2012.