W 390 roku p.n.e., podczas oblężenia Rzymu Marek Manliusz był kapitanem straży cytadeli (arx) na Kapitolu i prowadził działania obronne przeciwko oblegającym to wzgórze Galom, pod dowództwem Brennusa. Zgodnie z relacją zawartą przez Tytusa Liwiusza w dziele "Dzieje Rzymu od założenia miasta" Manliusz jako pierwszy usłyszał gęganie i trzepot skrzydeł gęsi dobiegające od strony obwarowań, dzięki czemu podbiegł do nich i strącił pierwszego atakującego Gala tarczą, który upadając powalił stojących najbliżej niego towarzyszy. W reakcji na to pozostali wpadli w popłoch, upuścili broń i chwycili się rękami skał, co umożliwiło Markowi Manliuszowi ich zabicie. W ramach podziękowania za ten wyczyn reszta obrońców dała Manliuszowi część swojego pożywienia, ponadto niedługo później uhonorowano go przydomkiem "Capitolinus".