Als antwoord hierop stelden de Fransen een nieuw Tweede Leger, onder commando van generaal Manoury, op. Het zou de opmars van het Duitse Eerste Leger, het sterkste op de rechtervleugel, tegenhouden en een tegenoffensief uitvoeren. Dit gaf echter blijk van een complete onderschatting van de Duitse rechtervleugel (het Duitse Eerste Leger telde ongeveer 320.000 soldaten, het Franse Tweede Leger een stuk minder) en van de realiteit op het veld. Het door de Slag bij Bergen uitgedunde Brits Expeditieleger trok zich 20 km per dag terug, met de Duitsers op de hielen, in de brandende zomerzon. Enkele keren namen ze, samen met Franse detachementen, posities in, bijvoorbeeld bij Saint-Quentin waar ze een redelijk succesvolle tegenaanval uitvoerden. Dit kleinschalige succes was echter niet in staat de gehele Duitse rechterflank tegen te houden. Binnen enkele dagen stonden de Duitsers aan de poorten van Parijs en dat zorgde voor de nodige paniek: de verdediging van de stad werd voorbereid, bussen werden door het leger in dienst genomen en de regering vluchtte naar Bordeaux.