W początkach kwietnia 1831 roku przystąpił do powstania. Przez dwa miesiące walczył w północnej części województwa wileńskiego, dowodząc wraz z Aleksandrem Izenszmidem Milbitzem insurekcyjną kawalerią powiatu wiłkomierskiego. Wraz z oddziałami z powiatu upickiego wziął udział w nieudanych próbach zaatakowania Wilna i Kowna. W końcu czerwca, wraz z innymi żołnierzami jazdy wiłkomierskiej, przydzielony został do regularnego dywizjonu jazdy poznańskiej, z którym odbył resztę kampanii litewskiej w lipcu 1831 roku. Po zakończeniu kampanii przybył do Warszawy, gdzie 10 sierpnia odbyły się wybory posłów z województwa wileńskiego do sejmu powstańczego. Uzyskał w nich drugą kolejną liczbę głosów wśród osiemnastu kandydatów i został wybrany posłem z powiatu upickiego. Odkomenderowany w randze porucznika z Pułku Jazdy Poznańskiej, obecny był na wszystkich sierpniowych i wrześniowych posiedzeniach sejmu, lecz głosu nie zabierał.