De archipel werd als eerste beschreven door de bemanning van de Franse brik "Caprice" in 1851. In 1863 werden de eilanden in detail onderzocht door een Russische expeditie, waarbij de bemanning van het korvet "Kalevala" de eilanden van namen voorzag. De Fransen hadden de eilanden al eerder namen gegeven en voor het grootste eiland bleef deze naam ongewijzigd en werd alleen verrussischt tot Bolsjoj Pelis ("Grote Pelis"). Tot de jaren 30 van de 20e eeuw werd het eiland nauwelijks bezocht, maar na de Slag om het Chasanmeer werd Bolsjoj Pelis plotseling gezien als een strategisch punt en werd aangewezen als een hoofdpunt in de verdediging van de Sovjet-Unie, aangezien het eiland kon dienen als natuurlijk fort vanwege het feit dat het zeer moeilijk kon worden aangevallen vanwege de vele onderzeese obstakels, die al heel wat vissersschepen en handelsschepen in problemen hadden gebracht. Een aanval met een oorlogsschip zou dus bijna onmogelijk zijn. Er werd een klein permanent garnizoen op geplaatst, er werden een aantal fortificaties op gebouwd en een aantal kustbatterijen op geplaatst. Vanwege de onderzeese obstakels werd voor de vissersboten en handelsboten een vuurtoren op het hoogste punt geplaatst aan de oostkust van het eiland. Eind jaren 70 werd het militaire project stopgezet en verdwenen de militairen van het eiland, dat vervolgens tot onderdeel van het in 1978 opgerichte strikte natuurreservaat zapovednik Dalnevostotsjny morskoj werd gemaakt.