23 stycznia 1919 r. doszło do wybuchu wojny polsko-czechosłowackiej. Wykorzystując zaangażowanie odradzającego się państwa polskiego w powstanie wielkopolskie i walki o Lwów, regularne wojsko czeskie dokonało zbrojnej agresji na administrowaną przez Polskę część Śląska Cieszyńskiego i w tydzień wyparła Polaków na linię Wisły. Spór graniczny został umiędzynarodowiony i stał się przedmiotem konferencji pokojowej w Paryżu, gdzie Ententa wymusiła na obu stronach zawieszenie broni i wytyczyła nową linię demarkacyjną wzdłuż Kolei Koszycko-Bogumińskiej. Kilka miesięcy później po nieudanych rozmowach polsko-czeskich w Krakowie ogłosiła plebiscyt w sprawie przynależności regionu. Z powodu narastającej agresji między Polakami i Czechami zrezygnowano z organizacji plebiscytu. Ostatecznie spór pomiędzy Czechami, a Polakami został rozstrzygnięty dopiero przez Radę Ambasadorów 28 lipca 1920 roku na międzynarodowej konferencji w Spa, która arbitralnie podzieliła Śląsk Cieszyński. Samo miasto Cieszyn zostało podzielone geograficznie wzdłuż rzeki Olzy, bez kryterium etnicznego: w czeskiej części (którą nazwano wkrótce Czeski Cieszyn – "Český Těšín") znalazł się dworzec kolejowy, centrala wodociągowa i gazownia; w polskiej części pozostała historyczna starówka z rynkiem i zamkiem, elektrownia, teatr, budynki urzędowe, szkoły i świątynie.