Камісіі добрага парадку () — органы мясцовай адміністрацыі ў гарадах з каралеўскай юрысдыкцыяй Рэчы Паспалітай. Першая камісія створана ў 1765 г. для размеркавання даходаў Варшавы. Сойм 1768 г. стварыў падобныя камісіі для ўладкавання фінансаў і гаспадаркі буйных гарадоў і мястэчак. 3 1777 юрыдычны статус камісій афармляўся каралеўскімі прывілеямі, членаў камісій прызначаў кароль. У ВКЛ дзейнічалі ў гарадах «сталічнага значэння»: Магілёве, Полацку, Віцебску (ва ўсіх — да 1772 г.), Берасці, Вільні, Гародні, Менску, Новагародку, Пінску. Вызначалі гарадскія даходы, клапаціліся пра стан гарадской гаспадаркі, догляд убогіх і хворых за кошт царкоўных ахвяраванняў. Чатырохгадовы сойм 1788—1792 гг. замяніў камісіі добрага парадку камісіямі парадкавымі цывільна-войсковымі і Камісіяй паліцыі абодвух народаў.