Hij versloeg in 230 v.Chr. definitief de Galaten, die zijn voorganger veel hoofdbrekens hadden bezorgd. Deze overwinning leverde hem niet alleen de bijnaam "Soter" (d.i. "Verlosser") op, ze bezorgde hem ook de feitelijke heerschappij over een groot deel van westelijk Klein-Azië, en stelde hem in de gelegenheid een totaal andere politiek te gaan voeren, gericht op het westen en op Rome. In de Tweede Macedonische Oorlog (200 – 197 v.Chr.) stuurde Attalus I aan op een Romeinse interventie tegen Macedonië. Hij werkte nadien samen met Rome tegen Philippus V, maar overleed kort voor de definitieve overwinning. Door zelf om deze interventie te vragen bracht hij Pergamon geleidelijk onder Romeinse invloed, haalde hij Rome in de Griekse wereld en luidde aldus het feitelijke einde in van de zelfstandige hellenistische diadochenrijken.