Powstał jako ofiara wotywna trzech stanów: mieszczaństwa, arystokracji i kleru, złożona z nadzieją na zażegnanie niebezpieczeństw, które groziły miastu w czasie trwającej od 1701 r. wojny o sukcesję hiszpańską. Zbudowany został według planów G. A. Viscardiego. Kamień węgielny położono w 1711 r. Budowę prowadził, jako główny architekt dworu bawarskiego, sam Viscardi. Współpracowali z nim Enrico Zuccalli oraz Johann Georg Ettenhofer. Kościół konsekrowano w 1718 r. Do chwili obecnej jest kościołem konwentualnym monachijskiego zakonu karmelitów.