Rozpoczął od służby w armii jako trybun wojskowy w Hiszpanii w okresie wojny numantyjskiej gdzie otrzymał "curniculum" (ozdobę hełmu w kształcie rogu, odznaczenie przyznawane za odwagę)a w 126 p.n.e. był pod dowództwem Lucjusza Aureliusza Orestesa, ówczesnego konsula, na Sardynii. Wchodził w skład kolegium augurów. Jako edyl kurulny (122 p.n.e.?) bardziej zajmował się prawodawstwem niż organizacją igrzysk. Pretor ok. 119 p.n.e. Już w 117 p.n.e. był wpływowym, przedsiębiorczym politykiem, jednym z niewielu senatorów którzy odmówili przyjęcia łapówki od Jugurty, króla Numidii przez przekupstwa wśród polityków i wodzów rzymskich dążącego do umocnienia swojej władzy, i gorliwie występował przeciwko niemu. W 116 p.n.e. przegrał w wyborach na konsula z Kwintusem Fabiuszem Maksymusem Eburnusem ale osiągnął ten urząd w roku następnym. Po wyborach pokonany przez niego Publiusz Rutyliusz Rufus (mówca i przyszły konsul w 105 p.n.e.) oskarżył Skaurusa o przekupstwa wyborcze, ten po uniewinnieniu oskarżył z kolei swojego konkurenta o to samo przestępstwo. Jako konsul przeprowadził ustawę o luksusie i o sposobie głosowania wyzwoleńców. Miał o sobie i swoim urzędzie tak wysokie mniemanie, że pretora Publiusza Decjusza, który siedział w tym czasie, gdy on przechodził, zmusił do wstania, porwał na nim ubranie, połamał krzesło, i wydał dekret, żeby nikt nie zwracał się do tego pretora ze sprawami sądowniczymi. W prowadzonych działaniach wojennych potrafił zapewnić przykładową dyscyplinę i powściągliwość swoich oddziałów. Otrzymał triumf za spacyfikowanie plemion alpejskich Ligurów i Taurysków ("Taurisci")