W 1440 towarzyszył Władysławowi Warneńczykowi w podróży na Węgry. W latach 1447–1460 pełnił funkcję podskarbiego koronnego, w latach 1443–1452 był kasztelanem rozpierskim. W 1452 pełnił funkcje starosty nieszawskiego, jako rycerz i dyplomata brał udział w wojnie trzynastoletniej wraz z Mikołajem Szarlejskim włączył się czynnie o przyłączenie Prus do Polski. Według Jana Długosza brał udział w rokowaniach pokojowych z Krzyżakami w 1455 i 1464 roku. W 1457 towarzyszył w orszaku królowi Kazimierzowi w czasie wizyty w Gdańsku. Od 1453 był kasztelanem sieradzkim. W 1460 został mianowany kasztelanem sandomierskim, w 1466 został starostą krzepickim, a w 1572 starostą golubskim. Był gwarantem pokoju toruńskiego 1466 roku.