Po dość krótkim pobycie na wygnaniu, wobec wiadomości dochodzących z Francji obalony cesarz postanowił wrócić do kraju. Lądowanie w zatoce Juan zapoczątkowało kolejny etap w jego historii, tzw. 100 dni Napoleona. Dzięki sprawnej administracji Bonapartemu udało się zebrać armię liczącą ponad 100 tys. żołnierzy i ruszyć na siły Prus dowodzone przez Gebharda v. Blüchera i angielskie pod dowództwem księcia Wellington. Pierwszą bitwą stoczoną w tej kampanii była bitwa pod Ligny, którą wygrali Francuzi, lecz armia pruska zdążyła się wycofać, co okazało się zgubne dla Francuzów. Cesarz Napoleon rozdzielił swe siły, marszałek Emmanuel de Grouchy miał ścigać Prusaków G. von Blüchera, a francuski władca miał dołączyć do marszałka Michela Neya walczącego z Anglikami pod Quatre Bras. Anglikom również udało się uniknąć pogromu i wycofali się w okolice Brukseli. Tam została stoczona walna bitwa pod Waterloo, która zakończyła się kolejną klęską wojska francuskiego, a zmuszony do ponownej abdykacji zwyciężony Napoleon został wywieziony na Wyspę Świętej Heleny, gdzie był uwięziony do końca życia.