Urodził się w dniu 12 lipca 1902 roku w parafii Mosty Wielkie (powiat żółkiewski) jako syn Jakuba i Julii z domu Turbiasz. W roku 1918 ukończył naukę w szóstej klasie gimnazjum w Żółkwi. W tym samym roku został we Lwowie zmobilizowany do Wojska Polskiego i wziął udział w obronie tego miasta przed Ukraińcami, uzyskując w toku walk stopień kaprala. Następnie walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W roku 1921 awansował do rangi plutonowego, a służbę pełnił w tym czasie w 38 pułku piechoty z Przemyśla, na stanowisku pisarza w kancelarii. W latach 1925–1928 jako podoficer służył w Jarosławiu, awansując w tym czasie do stopnia sierżanta. W drodze wyróżnienia skierowany został na trzyletnią naukę (lata 1928–1931) do Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy, w ramach której uzyskał średnie wykształcenie.