Po zakończeniu wojny, jako były oficer armii austriackiej został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia porucznika. U kresu wojny w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa w 1918 w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919. Od czerwca 1921 do czerwca 1922 był historycznie pierwszym dowódcą 11 Batalionu Celnego w Kołomyi. W późniejszych latach 20 XX w. i 30 XX w. był oficerem 49 Pułk Piechoty w Kołomyi. W grudniu 1932 ogłoszono jego przeniesienie z 49 pp do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kołomyja I na stanowisko kierownika referatu. W 1939 był kierownikiem I referatu ewidencji w Komendzie Rejonu Uzupełnień Kołomyja I.