Na pierwszych europejskich igrzyskach halowych w 1966 w Dortmundzie zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 2 okrążenia, a w biegu na 60 metrów odpadł w eliminacjach. Startował na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie, gdzie zajął 5. miejsce w finale biegu na 200 metrów, a w sztafecie 4 × 100 metrów zajął wraz z kolegami 7. miejsce; wystąpił również w eliminacyjnym biegu sztafety 4 × 400 metrów, ale w finale zastąpił go Pavel Pěnkava. Zdobył brązowy medal w sztafecie szwedzkiej 1+2+3+4 okrążenia na europejskich igrzyskach halowych w 1967 w radze, a w biegu na 50 metrów odpadł w półfinale. Na europejskich igrzyskach halowych w 1968 w Madrycie odpadł w eliminacjach biegu na 50 metrów, a sztafeta 1+2+3+4 okrążenia z jego udziałem nie ukończyła biegu finałowego.