Pierwszą większą rolę otrzymał w 1923 w komedii "Meet the Wife", u boku Cliftona Webba i Mary Boland. Jego kreacja zdobyła przychylne recenzje. Spektakl okazał się przebojem i był wystawiany 232 razy. Rok później występował w sztuce "Nerves", której współautorem był Stephen Benét. Aktor ponownie zebrał przychylne oceny, m.in. na łamach „The New York Timesa” i „New York Worlda”. Gdy zeszła ona z afisza, Bogart na krótko zrezygnował z gry, tłumacząc to tremą. W 1925 powrócił do występów, grając razem z Shirley Booth w komedii "Hell’s Bells". Łącznie wystawiano ją 120 razy. W następnych latach aktora angażowano m.in. do komedii "Baby Mine", gdzie w głównej roli występował Roscoe Arbuckle, "A Most Immoral Lady" oraz "It’s a Wise Child", która była hitem Broadwayu w sezonie 1929–1930. Zagrawszy w kilku filmach w latach 1930–1932, gdy studio Fox Film Corporation nie przedłużyło z nim umowy, powrócił na Broadway. Z uwagi na kryzys i następstwa wywołane przez czarny czwartek, spektakle z udziałem Bogarta w sezonie 1932–1933 grano nie dłużej jak tydzień.