Armia jednak nie wykazała zainteresowania i Churchill utworzył Department of Naval Land Equipments (dosł. Departament Lądowego Sprzętu Marynarki) i rozpoczęto prace projektowe. Model maszyny (o długości ok. 1,2 m) był zademonstrowany w grudniu 1939 i uzyskał aprobatę. Na dalsze prace przeznaczono milion funtów. 22 stycznia 1940 złożono zamówienie na 240 sztuk maszyn, w tym 200 typu Infantry (dosł. „piechota”) i 40 typu Officer (dosł. „oficer”, umożliwiających użycie czołgów). Budowę zlecono firmie Ruston-Bucyrus z Lincoln. Docelowo planowano budować około 20 maszyn tygodniowo, lecz po ewakuacji sił brytyjskich z kontynentu i upadku Francji projekt znacznie stracił na znaczeniu. Zamówienie zredukowano do 33 sztuk, wyprodukowano 5 sztuk, które poddawano próbom. Projekt został całkowicie zarzucony w 1943. Ostatnią maszynę (prawdopodobnie pierwszy egzemplarz) zezłomowano na początku lat 50. XX wieku.