Lange tijd is door paleoantropologen verondersteld dat jager-verzamelaars een moeizaam bestaan leidden en dat de overgang naar landbouw een vooruitgang was. Marshall Sahlins stelde echter in 1968 dat de jager-verzamelaars de oorspronkelijke welvaartssamenleving vormden. Op zijn stelling is sindsdien het nodige afgedongen, maar gemiddeld genomen lijken zij waarschijnlijk een gevarieerdere voeding te hebben gehad dan primitieve landbouwers en verkeerden zij in een betere gezondheid. Wel hebben betrekkelijk kleine groepjes jagers en verzamelaars een groot gebied nodig om in te leven. Ook was de levensstijl niet bevorderlijk voor het krijgen van veel kinderen. Kleine kinderen beperken de mobiliteit en bij de nomadische levensstijl moest iedereen mee helpen bij het vinden van voldoende voedsel. Het is dan ook onwaarschijnlijk dat de aarde voor de ontwikkeling van de landbouw ooit meer dan 10 miljoen inwoners telde.