W 1925 rozpoczął służbę w Armii Czerwonej. Ukończył Leningradzką Szkołę Kawalerii, a następnie służył na Dalekim Wschodzie. Podczas II wojny światowej służył nadal w Armii Czerwonej. Wiosną 1943 został skierowany do 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, w której dowodził I batalionem 1 pułku piechoty. Według powojennych relacji był "lubiany przez Koścuszkowców za swój żarliwy stosunek do polskości". 12 października 1943 dowodzony przez niego batalion został użyty do rozpoznania walką sił niemieckich, co zapoczątkowało bitwę pod Lenino. Kierował wówczas natarciem na wieś Trigubowo (potem przemianowana na Kościuszkowo). Atak nie powiódł się wskutek nieprzyjacielskiego ognia z broni maszynowej. Po zdobyciu pierwszej linii obrony Niemców mjr Lachowicz poległ śmiertelnie trafiony pociskiem przeciwpancernym w piersi (według innej wersji wybuchła mu pod nogami mina moździerzowa). Wówczas dowodzenie batalionem przejął dotychczasowy oficer polityczno-wychowawczy ppor. Roman Paziński, poległy chwilę potem w ataku na drugą linię umocnień.