W kilka miesięcy po śmierci cesarza Henryka, w styczniu 1198 roku zmarł papież Celestyn III. Wybrany na jego następcę Innocenty III, już w dwa tygodnie po swoim wyborze rozpoczął zabiegi wokół zorganizowania kolejnej wyprawy krzyżowej, mającej przyjść z pomocą zagrożonemu Królestwu Jerozolimskiemu. W 1201 roku z więzienia w Konstantynopolu zbiegł siedemnastoletni syn Izaaka II, Aleksy. Krzyżowcy, którzy pod wpływem apeli Stolicy Apostolskiej zaczęli w ciągu 1202 roku gromadzić się w Wenecji, nie zdołali zgromadzić środków niezbędnych na opłacenie floty weneckiej, mającej przewieźć ich do Palestyny. Ostatecznie by wyjść z impasu dowódcy krucjaty, zgodzili się na odroczenie należnej Wenecji części zapłaty, w zamian za pomoc w odzyskaniu odebranej Wenecjanom przez króla węgierskiego Zary. 15 listopada po pięciodniowym oblężeniu miasto zostało zdobyte. Ze względu na późną porę roku, utrudniającą żeglugę, krzyżowcy zostali w Zarze na zimę. Tam dotarli do nich wysłannicy syna Izaaka II, Aleksego. W zamian za pomoc w odzyskaniu tronu ojca, Aleksy zobowiązał się hojnie opłacić ze skarbca cesarskiego koszty wyprawy i wspomóc krzyżowców wojskami bizantyńskimi. Po burzliwych naradach krzyżowcy przyjęli propozycje Aleksego, który dołączył do nich pod koniec kwietnia na Korfu. 24 czerwca 1203 roku armia łacinników, nie powstrzymywana w żaden sposób przez wojska Aleksego III, wylądowała pod Konstantynopolem.