پایگاه دریایی خرمشهر در دو جنگ جهانی دوم و جنگ ایران و عراق نقش استراتژیک داشت، بطوری که فرمانده وقت نیروی دریایی شاهنشاهی ایران؛ غلامعلی بایندر در اشغال ایران در جنگ جهانی دوم در شهریور ۱۳۲۰ بهمراه گروهی از همرزمانش بنام‌های نقدی، میلانیان، هریسچی و مکری‌نژاد، در دفاع از این پایگاه، جان خود را از دست دادند. در طول جنگ ایران و عراق نیز تکاوران نیروی دریایی ارتش، به‌عنوان حامیان خرمشهر، به مدت ۳۴ روز در مقابل چندین لشکر و تیپ مستقل نیروی زمینی ارتش عراق از این شهر دفاع کردند. دریادار حبیب‌الله سیاری معاون هماهنگ‌کننده ارتش، از جمله این تکاوران بود، که در نخستین سال جنگ، در دفاع از خرمشهر و این پایگاه، مجروح شد.