เนื่องด้วยก็อทฟรีทต้องลี้ภัยทางการเมืองจากการมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุลุกฮือใน ค.ศ. 1869 ทำให้บุตรชายของเขา มันเฟรท เซ็มเพอร์ (Manfred Semper) ต้องมารับผิดชอบก่อสร้างอาคารหลังใหม่จนแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1878 ด้วยสถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์ใหม่ อย่างไรก็ตาม อาคารหลังนี้ถูกทำลายลงอีกครั้งจากการทิ้งระเบิดที่เดรสเดินในสงครามโลกครั้งที่สอง อาคารนี้เป็นซากปรักพังพังกว่า 40 ปีก่อนที่จะได้รับการบูรณะจนแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1985 โดยใช้สถาปัตยกรรมแบบเดิมก่อนถูกทำลายจากสงคราม