Wobec zbliżania się frontu niemiecko-radzieckiej wojny członkowie zmieniali miejsca pobytu, w końcu przenieśli się do Ufy, gdzie czyniono nadal przygotowania w zakresie politycznym grupy. Później powrócili do Moskwy. Pierwsza grupa inicjatywna została podzielona na dwie części. Sześcioro członków grupy (Nowotko, Finder, Mołojec, Kartin, Skoniecki i Rutkiewicz) zostało przerzuconych na spadochronach do kraju, lądując nocą 27/28 grudnia 1941 koło wsi Wiązowna pod Warszawą. Podczas lądowania Nowotko doznał złamania nogi, zaś zagubieniu uległa zrzucona na osobnym spadochronie stacja radiowa nadawczo-odbiorcza grupy (radiotelegrafistką była Rutkiewicz). Nowotko, Finder i Rutkiewicz przedostali się następnie do podwarszawskiej Radości, zaś pozostała trójka miała przedostać się do stolicy oddzielnie. Wkrótce wszyscy spotkali się u swoich współpracowników w mieszkaniu Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej na Żoliborzu. 5 stycznia 1942 grupa ta utworzyła Polską Partię Robotniczą.