W 1993 roku wystartował na mistrzostwach świata w Morioce, gdzie był dziewiąty w slalomie. Wynik ten powtórzył na rozgrywanych w 1997 roku mistrzostwach świata w Sestriere. W tej samej konkurencji wystartował także podczas mistrzostw świata w Sierra Nevada w 1996 roku i igrzysk olimpijskich w Lillehammer dwa lata wcześniej, ale w obu przypadkach nie kończył rywalizacji. Największy sukces osiągnął w 1998 roku, kiedy na igrzyskach olimpijskich w Nagano zdobył brązowy medal w slalomie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie dwaj Norwegowie: Hans Petter Buraas i Ole Kristian Furuseth.