W 1989 roku, dzięki wcześniejszym sukcesom, Sauber stał się fabrycznym zespołem Mercedesa. W tym samym roku zespół odniósł podwójne zwycięstwo w wyścigu 24h Le Mans, a dwa lata później, w czerwcu 1991 roku, jego dyrektorem technicznym został Harvey Postlethwaite, zaś Peter Sauber rozpoczął starania mające na celu debiut w Formule 1. W grudniu tego samego roku Mercedes anulował projekt, jednak nadal kontynuował finansowe wspieranie Saubera. Zespół zadebiutował w Formule 1 w 1993 roku modelem C12, korzystając z silników Ilmor, które – pod szyldem Mercedes – napędzały samochody zespołu także w sezonie 1994. Mercedes po 1994 roku odszedł do McLarena, a Sauber w latach 1995–1996 korzystał z silników Forda. W 1995 roku zdobył pierwsze podium w Formule 1, kiedy to trzecie miejsce w Grand Prix Włoch zajął Heinz-Harald Frentzen. Również w 1995 roku większość udziałów sprzedano właścicielowi koncernu Red Bull, Dietrichowi Mateschitzowi. Od 1997 roku wskutek umowy z Petronasem Sauber korzystał ze starych silników Ferrari. Po rozczarowujących sezonach 1999–2000 Peter Sauber zatrudnił niedoświadczonych kierowców: Nicka Heidfelda i Kimiego Räikkönena, co wywołało sprzeciw Mateschitza, który jesienią 2001 roku odsprzedał udziały Szwajcarowi. Sauber rywalizował do 2005 roku, kiedy to BMW wykupiło 80% udziałów zespołu, przekształcając go w BMW Sauber. BMW wycofało się z Formuły 1 po sezonie 2009, po czym odsprzedało zespół Peterowi Sauberowi. Mimo to wskutek ograniczeń wynikających z porozumienia Concorde w 2010 roku zespół nadal startował jako BMW Sauber. Dopiero od sezonu 2011 oficjalną nazwą konstruktora był „Sauber”. Po sezonie 2018 Sauber został przekształcony w Alfa Romeo Racing.