Po niemieckim ataku na ZSRR w 1941 roku w ręce niemieckie dostały się duże ilości radzieckiej broni. Szczególnie duże zainteresowanie wzbudził karabin samopowtarzalny SWT. Podobnie jak Gew41(W) działał on na zasadzie odprowadzania gazów prochowych, ale odprowadzane były one przez boczny otwór lufy. Niemcy wcześniej odrzucali taki układ, ponieważ uważali, że odprowadzanie gazów z lufy przed opuszczeniem jej przez pocisk znacząco zmniejszy jego prędkość początkową. Testy karabinów radzieckich wykazały, że obniżenie prędkości wylotowej jest znikome.