W roku 1913 podpisany został traktat chińsko-rosyjski, w którym rząd chiński „przyjmował do wiadomości” zmiany, jakie zaszły z Mongolii Zewnętrznej, jednak nadal uważał ją za swoją prowincję. Traktat kiachtański z 1915 roku pomiędzy Chinami, Rosją i Mongolią formalnie uznawał Mongolię Zewnętrzną nadal za część Chin, pomimo iż była już niezależnym państwem. Niepodległość Mongolii Zewnętrznej uznał jedynie w 1913 roku (sam posiadający podobny status prawny) Tybet.