W 2003 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, gdzie jej najlepszym wynikiem było piąte miejsce w kombinacji. Z powodu kontuzji nie wystąpiła na mistrzostwach świata w Bormio w 2005 roku oraz rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Turynie. Bez medalu wróciła również z mistrzostw świata w Åre w 2007 roku, jednak na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Val d’Isère zwyciężyła w slalomie. Na tych samych mistrzostwach była też między innymi czwarta w superkombinacji, przegrywając walkę o medal z Austriaczką Elisabeth Görgl. Pierwszy medal olimpijski zdobyła na igrzyskach w Vancouver w 2010 roku, gdzie wygrała superkombinację. W zawodach tych wyprzedziła bezpośrednio Julię Mancuso z USA oraz Szwedkę Anję Pärson. Osiem dni później powtórzyła ten wynik, zwyciężając w slalomie i pokonując Marlies Schild z Austrii oraz Czeszkę Šárkę Záhrobską. Kolejne dwa medale zdobyła podczas mistrzostw świata w Garmisch-Partenkirchen w 2011 roku. Zarówno w zjeździe jak i supergigancie zajmowała tam trzecie miejsce, plasując się odpowiednio za Görgl i Lindsey Vonn oraz Görgl i Mancuso. Na mistrzostwach świata w Schladming w 2013 roku była najlepsza w superkombinacji, a w zjeździe była trzecia, przegrywając jedynie z Francuzką Marion Rolland i Włoszką Nadią Fanchini. Brała również udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku, gdzie zwyciężyła w superkombinacji. Ponadto była tam druga za Austriaczką Anną Fenninger w supergigancie oraz czwarta w slalomie, w którym w walce o podium lepsza była Kathrin Zettel z Austrii.