W latach 80. XX wieku prace skupiły się na przekształceniu czołgów radzieckiej produkcji w ciężkie transportery piechoty, które mogłyby współdziałać z czołgami na polu bitwy. Jednak doświadczenia z wojny w Libanie zredukowały planowane użycie Achzaritów do roli transportera mogącego być wykorzystanym w konfliktach o niskim natężeniu i operacjach przeciwpartyzanckich. W tym celu zdemontowano wieżę wraz z armatą i skupiono się na odpowiednim opancerzeniu, aby mogło chronić załogę i żołnierzy desantu przed pociskami granatników przeciwpancernych, ładunkami wybuchowymi i bronią maszynową kalibru 12,7 mm i 14,5 mm.