W styczniu 1919, w szeregach Legii Akademickiej, wziął udział w odsieczy Lwowa. W tym też roku wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Od 3 lipca do 1 listopada 1919 był uczniem 15. klasy Szkoły Podchorążych. Po ukończeniu nauki otrzymał przydział do 11 kompanii 4 pułku piechoty Legionów. 30 marca 1920 został mianowany z dniem 1 kwietnia tego roku podporucznikiem w piechocie. Na frontach wojny polsko-bolszewickiej walczył na stanowisku dowódcy plutonu. Podczas walk pod Hrubieszowem, "zaskoczony nagłym atakiem kawalerii Siemiona Budionnego, zdołał opanować panikę wśród swoich żołnierzy i odeprzeć uderzenie". Kilka dni później, "otoczony przez liczniejszy oddział bolszewicki, zdecydowanym atakiem przełamał okrążenie". Zginął w walce. Za czyn ten pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.