W 1964 działał w zespole polskich naukowców pracujących nad koncepcją odbudowy Skopje po trzęsieniu ziemi. W 1965 uczestniczył jako stypendysta ONZ w stażu na University of Pittsburgh w Stanach Zjednoczonych, następnie w 1970 wykładał na tym uniwersytecie. 19 kwietnia 1966 otrzymał stopień doktora (praca doktorska: "Zastosowanie metody kolejnych przybliżeń do opracowania prognoz ruchu miejskiego"; promotor: prof. Stanisław Lenczewski). Od 1968 był wicedyrektorem, a następnie od 1970 – dyrektorem Instytutu Gospodarki Komunalnej. Po włączeniu go do Instytutu Kształtowania Środowiska był w latach 1974–1980 I zastępcą dyrektora. W 1979 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, pracując ponownie na Politechnice Warszawskiej. Był przewodniczącym Rady Konsultacyjnej przy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych.