Ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej, od 1 lipca 1938 pracował w pracowni "Spójnia Budowlana" prowadzonej przez Zdzisława Mączeńskiego. Do 1939 współprojektował budynki mieszkalne w Krakowie, od 1939 był samodzielnym architektem. W 1939 wraz z rodzina znalazł się we Lwowie, do 1941 pracował w firmie budowlanej. Po wybuchu wojny pomiędzy Związkiem Radzieckim a III Rzeszą został siła wcielony w szeregi Armii Czerwonej i skierowany na wschód, do obrony Stalingradu. Następnie został zesłany do Kraju Ałtajskiego, gdzie był tzw. wolnym więźniem. Wcześniej ranny w 1944 dostał gangreny i był hospitalizowany. Po styczniu 1945 wrócił do kraju, do Krakowa. Powrócił do zawodu, projektował założenia urbanistyczne i obiekty użyteczności publicznej w Krakowie, Warszawie i w Aglomeracji Katowickiej. Po przejściu na emeryturę zadebiutował literacko. W 1986 nakładem wydawnictwa "Iskry" ukazał się zbiór jego opowiadań "„Śnieżyca”". W 1995 "Wydawnictwo Orgelbrandów" wydało kolejny zbiór zatytułowany "„Między nocą a świtem”". Równocześnie krótkie formy literackie i wspomnienia Anatola Sylwina ukazywały się w czasopismach m.in. Przekrój, Miesięcznik Literacki, Nurt i Literatura. W 2000 powstał scenariusz oparty na wcześniej opublikowanym opowiadaniu "„Noemi”", autor opracował również scenariusz sztuki teatralnej, która była wystawiana przez Teatr Mały w Warszawie. W 2001 ukazał się trzeci zbiór opowiadań "„Noemi”" wydany przez "Instytut Wydawniczy Książka i Prasa". 21 lutego 2002 Anatol Sylwin zmarł w Warszawie mając 86 lat, spoczywa na Komunalnym Cmentarzu Północnym (kw. W-IX-9-1).