12 marca 1980 został powołany na stanowisko przewodniczącego parlamentu, po tym jak jego poprzednik Icchak Szamir został ministrem spraw zagranicznych. Przewodniczył obradom parlamentu do końca kadencji – 20 lipca 1981. Wcześniej, w czerwcowych wyborach uzyskał reelekcję. W powołanym 5 sierpnia nowym rządzie Menachema Begina został ministrem energii i infrastruktury. Pozostał na stanowisku do 30 września 1982, kiedy to zrezygnował ze stanowiska w związku ze śledztwem Komisji Kahana dotyczącym masakry w Sabrze i Szatili. W 1984 utracił miejsce w parlamencie.