Кальмарская вайна (1611—1613) — вайна паміж Даніяй і Швецыяй за паўднёвую частку Скандынаўскага паўвострава і за панаванне на Балтыйскім моры. Галоўнай прычынай вайны было імкненне Швецыі вярнуць сабе паўднёвыя правінцыі, якія заставаліся пад уладай Даніі пасля распаду Кальмарскай уніі і замацаваныя за ёй Штэцінскім мірным дагаворам 1570 года, які завяршыў Паўночную сямігадовую вайну 1563—1570 года. Іншай мэтай вайны для Швецыі была спроба захапіць частку паўночнага ўзбярэжжа Нарвегіі.