Był synem Wenceslao Batis Arellano i Marii de Jesús Sáinz Ortega Corrales. Kiedy został osierocony za przykładem starszego brata wstąpił do diecezjalnego seminarium. Po otrzymaniu 1 stycznia 1894 r. w Durango święceń kapłańskich został kierownikiem duchowym w seminarium i administratorem parafii w Chalchihuites. Był opiekunem Młodzieżowej Akcji Katolickiej, a jego zaangażowanie w propagowanie Eucharystii i katechezy zyskało mu przydomek Kapłana Eucharystii i katechezy. Realizując swój apostolat prócz nauczania katechizmu, założył też warsztaty zawodowe dla robotników i dzieci. W czasie gdy nasiliły się prześladowania katolików, po opublikowaniu w 1926 r. dekretu rządu E. Callesa nakazującego księżom opuszczenie parafii i przeniesienie do miast nie opuścił miejsca posługi kapłańskiej przebywając w prywatnych mieszkaniach, a parafian nakłaniał do jawnego wyznawania wiary. Ze względu na zaangażowanie w posługę duszpasterską stał się obiektem prześladowań ze strony antyklerykalnej władzy. 26 lipca 1926 r. zorganizował w Chalchihuites publiczne zebranie w obronie wolności religijnej. Aresztowany za „odprawianie mszy, chrzczenie i błogosławienie po kryjomu małżeństwa, łamiące prawa generała Callesa”. Następnego dnia został rozstrzelany, a wraz z nim zginęli w dniu święta Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jego współpracownicy, wierni świeccy: Emanuel Morales, Salwator Lara Puente, Dawid Roldán Lara. Ostatnimi słowami jakie wypowiedział przed śmiercią był okrzyk:Okrzyk „Niech żyje Chrystus Król, niech żyje Niepokalana Matka Boża z Guadalupe!” stał się wkrótce zawołaniem bojowym powstańców Cristero.