Gepaard met sy Engelse oriëntering, internasionale uitkyk en ekumeniese gees, was ds. Murray ook 'n oortuigde Gereformeerde, 'n hooggeëerde leidsman in die NG Kerk wat die belange van die Afrikanervolk op die hart gedra het. Sy ernstige en roerende beroep op die Britse volk in 1899, vlak voor die uitbreek van die Tweede Anglo-Boereoorlog om die Boererepublieke die vryheid te gun wat vir hulle iets ewe heilig is as vir die Britse nasie, het getuig van sy volksgevoel. Hoewel hy in 1900 na die Ekumeniese sendingkonferensie in New York as spreker genooi is, het hy dit van die hand gewys om liewer sy mense nie te verlaat nie. Hy het immers reeds in 1881 geskryf: “Die ontwikkeling van 'n kragtige nasionale lewe in ons halfsluimerende (Afrikaanse) bevolking sal 'n sterker stam bied waarop die Christelike lewe ingeënt kan word.”