Στα μέσα του 1812 η ​​Ρωσία και η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπέγραψαν τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, τερματίζοντας το Ρωσοοθωμανικό Πόλεμο. Για την προσφορά του ο Καραγιώργης έλαβε από τους Ρώσους το παράσημο του Τάγματος της Αγίας Άννας. Το Κυβερνητικό Συμβούλιο έσπευσε να δώσει όρκο πίστης στη Ρωσία με την ελπίδα ότι αυτό θα τους εξασφάλιζε περαιτέρω προστασία, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο Ρώσος Αυτοκράτορας Αλέξανδρος γνώριζε τα σχέδια του Ναπολέοντα να εισβάλει στη Ρωσία και επιδίωκε απεγνωσμένα να επιστρέψουν όσο το δυνατόν περισσότεροι Ρώσοι στρατιώτες για να αποκρούσουν την επίθεση. Στο πλαίσιο της Συνθήκης του Βουκουρεστίου οι Ρώσοι και οι Οθωμανοί συμφώνησαν να καταστραφούν οι μετά το 1804 οχυρώσεις της Σερβίας, ενώ οι πόλεις και τα οχυρά, από τα οποία είχαν εκδιωχθεί οι Οθωμανοί κατά τη διάρκεια της εξέγερσης, να ανακαταληφθουν και να φρουρούνται από οθωμανικά στρατεύματα. Σε αντάλλαγμα οι Οθωμανοί συμφώνησαν να κηρύξουν γενική αμνηστία για τους πρώην αντάρτες, καθώς και να χορηγήσουν στους Σέρβους του Πασαλικίου του Βελιγραδίου κάποια αυτονομία. Στο πλαίσιο της συμφωνίας οι Ρώσοι συμφώνησαν να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από τη Σερβία, καθώς και από τη Βλαχία και τη Μολδαβία. Οι Ρώσοι ενθάρρυναν τον Καραγιώργη και τους οπαδούς του να διαπραγματευτούν άμεσα με την Πύλη σχετικά με τις λεπτομέρειες της παράδοσης των πόλεων και των οχυρώσεων στους Οθωμανούς. Τρόμος κατέλαβε το στρατόπεδο των ανταρτών μόλις κατέστη σαφές ότι δεν υπήρχε τίποτα που να εμποδίζει τους Οθωμανούς από την επιβολή αντιποίνων εναντίον του Σερβικού πληθυσμού του Πασαλικίου μετά την αποχώρηση των Ρώσων. Έτσι ο Καραγιώργης αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τους όρους της Συνθήκης του Βουκουρεστίου και ο πόλεμος συνεχίστηκε.