Po zwycięstwie księcia Wellingtona w bitwie pod Salamanką w lipcu 1812 Józef I opuścił Madryt. Goya pośpiesznie zamalował jego podobiznę w medalionie hasłem „konstytucja”, na cześć pierwszej hiszpańskiej konstytucji uchwalonej przez Kortezy w marcu 1812. Kiedy w listopadzie tego samego roku Józef wrócił do miasta, na zlecenie Goi jego uczeń Felipe Abás usunął hasło i przywrócił podobiznę Józefa. Goya informował o tym obrocie sprawy w liście do sekretarza stolicy. Ostateczne zwycięstwo nad Francuzami w czerwcu 1813 przyniosło kolejne zmiany w owalu. Dionisio Gómez, również uczeń Goi, przywrócił hasło „konstytucja”. Pod koniec tego samego roku Ferdynand VII Burbon wrócił do Hiszpanii i nakazał zniesienie konstytucji, dlatego Goya musiał zastąpić cenzurowane słowo portretem monarchy absolutnego. Podobizna nie była udana, prawdopodobnie dlatego, że zlecił ją jednemu ze współpracowników. W 1826, kiedy Goya przebywał na emigracji we Francji, nadworny malarz Vicente López został poproszony o namalowanie króla od nowa. W 1843, dziesięć lat po śmierci Ferdynanda VII, rada miasta Madrytu zadecydowała o zamalowaniu jego podobizny inskrypcją „Księga Konstytucji”. W 1872 próbowano odzyskać oryginalną pracę Goi, jednak nie było to możliwe. Burmistrz miasta markiz de Sardoal zaproponował hasło „Dos de Mayo” upamiętniające ludowe powstanie mieszkańców stolicy przeciwko Francuzom. W jego opinii to wydarzenie jako historyczny fakt nie podlegało zmiennym opiniom ludzi. Ostatniego przemalowania dokonał Vicente Palmaroli w 1873.