In de periode van het Britse mandaat over Mandaatgebied Palestina (1922-1948) veroorzaakte de immigratie van grote aantallen Joodse zionisten overal in Palestina in toenemende mate spanningen tussen deze nieuwe en de inheemse bevolking. In Hebron leefden al eeuwenlang verschillende bevolkingsgroepen vreedzaam samen, waaronder een kleine gemeenschap van sefardische Joden. Nadat Asjkenazische Joden uit Europa zich in Hebron gevestigd hadden en er in 1925 een yeshiva stichtten ontstonden er spanningen. Dit leidde in 1929 tot een bloedbad. Daarna vertrokken de sefardische joden en was er tot 1967 in Hebron geen joodse aanwezigheid meer.