Op 13 januari 1945 startte het Rode Leger zijn Oost-Pruisenoffensief. Het korps lag nog steeds in hetzelfde gebied en beschikte over de Parachutisten- Pantsergrenadierdivisie 2 HG en de 61e Volksgrenadierdivisie met Parachutisten-Pantserdivisie 1 HG in reserve. De eerste dagen van het offensief werd het korps niet echt aangevallen, en daarom werd Parachutisten-Pantserdivisie 1 HG onder bevel gesteld van Pantserkorps Großdeutschland en verplaatst naar het zuiden richting Radom en Lodz. Het korps werd hier stevig door verzwakt. Echter, tot 21 januari bleef het korps in zijn stellingen alleen de 61e Volksgrenadierdivisie werd op de linkervleugel deels aangevallen. Daarna pas werd het korps gedwongen zich terug te trekken, aangezien de flanken in de lucht hingen. Via Insterburg - Wehlau – Heilsberg – Braunsberg nach Heiligenbeil. Hier werd het korps samengedrukt met de rest van het 4e Leger in de Heiligenbeil Pocket. Op 1 maart 1945 beschikte het korps hier over de Parachutisten- Pantsergrenadierdivisie 2 HG, Pantsergrenadierdivisie Großdeutschland, de 50e Infanteriedivisie en de 562e Volksgrenadierdivisie. Op 25 maart 1945 werden de resten van het korps vanaf Balga en Kahlholz over het Frische Haff naar Pillau geëvacueerd. Vanaf daar volgde transport over zee naar Swinemünde, Wismar en delen zelfs naar Denemarken. Het korps had meer dan 75% van zijn sterkte verloren sinds midden januari. Het korps werd vervolgens in april naar Saksen getransporteerd.