Istniały cztery osobne repozytoria "Roczników", które kopiowano na potrzeby każdego z nich: w powiatach Chungju (dziś prowincja Chungcheong Północny), Jeonju (Jeolla Północna) i Seongju (Gyeongsang Północny), a także w stolicy królestwa (dziś Seul, kor. 서울, wówczas noszący nazwę "Hanseong", kor. 한성), w położonym na terenie kompleksu królewskiego budynku "Chunchugwan" (kor. 춘추관, dosł. „Pałac Wiosny i Jesieni”, obecnie stanowiący element Błękitnego Domu, siedziby prezydenta Korei Południowej). Wszystkie repozytoria oprócz położonego w Jeonju spłonęły podczas japońskiej inwazji z lat 1592-1598. Po zakończeniu inwazji wykonano pięć nowych kopii "Roczników", które zostały zdeponowane w "Chunchugwanie", a także w repozytoriach zlokalizowanych na trudno dostępnych terenach górskich, w górach Myohyang, Taebaek, Odae oraz Mani. W 1624 kopia złożona w Seulu została skradziona w wyniku zdrady jednego z urzędników. Kopia z gór Mani częściowo zaginęła podczas inwazji Mandżurów w 1636 roku. Ocaloną część księgozbioru przeniesiono w góry Jeokseong w roku 1678. Także tam w 1633 trafiła kopia z gór Myohyang. Z kolei podczas okupacji japońskiej z lat 1910-1945, Japończycy przewieźli kopię z gór Odae do Japonii, gdzie trafiła w ręce naukowców z Uniwersytetu Tokijskiego, jednak została niemal w całości utracona po wielkim trzęsieniu ziemi, które nawiedziło Japonię w 1923 roku. 47 ksiąg uratowano – w lipcu 2006 roku zostały zwrócone Korei Południowej.