Urodził się w rodzinie Michała i Walerii z Kwiatkowskich. Powołany do armii rosyjskiej walczył w I wojnie światowej. W Wojsku Polskim od 1918. W 1920 w 13 pułku artylerii polowej, wraz z pułkiem walczył na frontach wojny 1920 r. W 1923 w stopniu kapitana (starszeństwo z dniem 19 czerwca 1919 i 194. lokatą w korpusie oficerów artylerii) pełnił obowiązki dowódcy II dywizjonu 13 pułku artylerii polowej. W 1924 awansował do stopnia majora (ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 87 lokatą) i został dowódcą II dywizjonu 13 pap. Z dniem 1 września 1925 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku, a w listopadzie 1927 na stanowisko dowódcy II dywizjonu. W kwietniu 1929 został przeniesiony macierzyście z 13 pap do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Wojskowego Instytutu Gazowego na stanowisko kierownika pracowni artyleryjskiej. Później został przeniesiony do korpusu oficerów uzbrojenia. Od 1935 w stanie spoczynku.