Mimo trudności z uzupełnianiem wojsk, 1 września 1919 r. zgodnie z planem Diterichsa biali przystąpili do ofensywy. 1 Armia, uderzając na centralnym odcinku, odniosła początkowo taktyczne zwycięstwa nad słabszą liczebnie 5 Armią Czerwoną, która została częściowo odwołana na front południowy do walki z Siłami Zbrojnymi Południa Rosji idącymi na Moskwę. Na korzyść białych zadziałał także fakt, że awangarda 5 Armii oddaliła się od głównych jej sił aż na odległość 500 km (sztab armii pozostawał w Czelabińsku). Do 7 września szereg lokalnych sukcesów odniosła również kawaleria Iwanowa-Rinowa, ona też 9 września całkowicie rozbiła cztery pułki 5 i 35 dywizji strzeleckiej 5 Armii w pobliżu stanicy Priesnowskiej. Na wieść o tych sukcesach sztab Kołczaka poinformował swoich zagranicznych sojuszników o "sukcesie na wszystkich frontach". Jedynie 2 Armia nie zdołała przełamać oporu 3 Armii Czerwonej.