W 1941 Fiokła Borowska przyjechała do Narewki do swojej rodziny, która wróciła z bieżeństwa do niepodległej Polski. Z powodu wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej nie mogła wrócić do Leningradu. Również po zakończeniu działań wojennych pozostała w Polsce i w 1947 wstąpiła do tworzącego się monasteru na górze Grabarce. W 1956 została jego przełożoną, którą to funkcję pełniła do swojej śmierci na gruźlicę w 1958. W okresie kierowania przez nią wspólnotą kontynuowane było wznoszenie obiektów klasztornych, rozpoczęte przez jej poprzedniczki ihumenie Marię i Eufrozynę.