Пасля младатурэцкай рэвалюцыі ў 1908 годзе Забел Есаян паехала ў Канстанцінопаль. У 1909 годзе яна адправілася ў Кілікію і апублікавала там серыю артыкулаў пра Кілікійскую разню. Трагічнаму лёсу армян у Кілікіі прысвечаны яе творы: "Сярод руін" (Աւերակներու մէջ, Канстанцінопаль, 1911), навелы "Праклён" (1911), апавяданні "Сафіе" (1911) і "Новая нявеста" (1911).