Wziął udział w VI wojnie austriacko-tureckiej po stronie Austrii i odznaczył się w bitwie pod Petrowaradynem w 1716. Zyskał wówczas w Europie sławę niezwyciężonego wojownika. Nadano mu przydomki "Marsa luzytańskiego" i "syna Wenus i Marsa", a jego czyny bitewne sławiła współczesna literatura portugalska. Był bohaterem niezliczonych romansów dworskich, jednak do końca życia nie ożenił się. Być może to było przyczyną wysunięcia jego „niegroźnej” kandydatury do tronu polskiego przez Rosję, Austrię i Prusy, na mocy zawartego w 1732 traktatu trzech czarnych orłów. Wcześniej już miał związki z Polską – był jednym z zalotników bajecznie bogatej wdowy, Zofii z Sieniawskich Denhoffowej.