Ο Σαλαντίν συνέτριψε τον χριστιανικό στρατό στην Μάχη του Χαττίν (4 Ιουλίου 1187), ο γιος του Βοημούνδου ήταν ένας από τους χριστιανούς ηγέτες που δραπέτευσαν από την μάχη. Σε λίγους μήνες ο Σαλαντίν κυρίευσε σχεδόν ολόκληρο το βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Ο Ραϋμόνδος Γ΄ της Τρίπολης που πέθανε στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς κληροδότησε την κομητεία της Τρίπολης στον μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του Βοημούνδου Γ΄ Ραϋμόνδο. Ο Βοημούνδος έστειλε τον μικρότερο ομώνυμο γιο του να κυβερνήσει την Τρίπολη αφού τον έπεισε ότι ένας μόνο ηγέτης δεν μπορεί να ελέγξει τόσο την Τρίπολη όσο και την Αντιόχεια. Ο συγγραφέας Αλι Ιμπν Αλ-Άτιρ (1160 - 1233) γράφει ότι μετά την εγκατάσταση του γιου του στην Τρίπολη ο Βοημούνδος Γ΄ έγινε "ο κορυφαίος των Φράγκων και ο μεγαλύτερος ηγέτης". Ο Βοημούνδος Γ΄ πρόσφερε όρκο υποτέλειας στον Γουλιέλμο Β΄ της Σικελίας με αντάλλαγμα στρατιωτική υποστήριξη. Ο Σαλαντίν επιτέθηκε στην βόρεια Συρία (1 Ιουλίου 1188), τα στρατεύματα του κυρίευσαν την Λαττάκεια (22 Ιουλίου 1188), το Κάστρο του Σαλαντίν (26 Ιουλίου 1188) και όλα τα κάστρα γύρω από τον Ορόντη τον Αύγουστο. Όταν οι Ναΐτες Ιππότες παρέδωσαν τα κάστρα τους στον Σαλαντίν (26 Σεπτεμβρίου 1188) ο Βοημούνδος εκλιπαρούσε ειρήνη προτείνοντας να ελευθερώσει όλους τους Μουσουλμάνους αιχμαλώτους.[76] Ο Σαλαντίν συμφώνησε τελικά να κλείσει ειρήνη από τις 1 Οκτωβρίου 1188 μέχρι τις 31 Μαΐου 1189. Ο Βοημούνδος κατάφερε μόνο να κρατήσει την πρωτεύουσα και το λιμάνι του Σαιν-Σιμεόν. Ο Σαλαντίν ήταν βέβαιος ότι η Αντιόχεια θα παραδοθεί χωρίς αντίσταση αν δεν έρθουν οι ενισχύσεις μέχρι τα τέλη του Μαΐου του 1189. Ο Βοημούνδος κάλεσε τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα να έρθει στην Συρία και του πρόσφερε την κυριαρχία στην Αντιόχεια.