Trzykrotny uczestnik igrzysk olimpijskich (IO 1968, IO 1972, IO 1976). W każdych startował w karabinie małokalibrowym leżąc z 50 m. Najlepszy wynik osiągnął w swoim pierwszym olimpijskim starcie. Zdobył wówczas brązowy medal, przegrywając wyłącznie z Janem Kůrką i László Hammerlem. Był to pierwszy medal olimpijski zdobyty przez nowozelandzkiego strzelca i jedyny do 2016 roku, gdy drugą medalistką olimpijską z tego kraju została Natalie Rooney. Zakwalifikował się także na Letnie Igrzyska Olimpijskie 1980, jednak z powodu wycofania się z igrzysk przez Nową Zelandię nie zdążył wystartować na tych zawodach. Brał udział w dwóch edycjach igrzysk Wspólnoty Brytyjskiej (1974, 1978). W 1974 roku zajął 4. miejsce w karabinie małokalibrowym leżąc z 50 m, zaś w 1978 roku uplasował się na 7. pozycji. W tej konkurencji był również 3 razy mistrzem Nowej Zelandii. W 1969 roku wygrał prestiżowy krajowy turniej Ballinger Belt (nazwany na cześć jego wuja Arthura Ballingera).