Miasto Irbit zostało założone około roku 1731, a swój pierwszy herb otrzymało 22 stycznia 1776 r. i był to pierwszy oficjalnie zatwierdzony przez rząd cesarski w Petersburgu herb dla miasta znajdującego się na terytorium uralskim. Użycie herbu świętego Andrzeja miało wówczas podkreślać lojalność ludności Irbitu wobec cesarzowej Katarzyny II w czasie Powstania Pugaczowa. Był to w zasadzie ten sam herb jaki obowiązuje obecnie. Jedyne różnice występowały w stylizacji kaduceusza. Zmiana nastąpiła w 1862 r., za panowania imperatora Aleksandra II Romanowa. Nowym herbem była błękitna tarcza, pośrodku której umieszczono srebrny krzyż świętego Andrzeja. Po jego lewej i prawej stronie dwie złote monety, o rodowodzie bizantyńskim. Zarówno nad jak i pod krzyżem umieszczono dwa miecze, zwrócone ostrzami ku górze, a w jego prawym heraldycznym rogu (z punktu widzenia obserwatora lewym) herb Permu, pod który administracyjnie podlegało miasto. Rolę korony herbowej pełniła srebrna baszta o trzech jednolitych blankach. Za tarczą skrzyżowane ze sobą dwa złote młoty, a całość otoczona wstęgą Orderu św. Aleksandra Newskiego. W tej formie herb Irbitu przetrwał do 1917 r., gdy przewrót bolszewicki doprowadził do odrzucenia dawnych tradycji.