Jako biskup diecezjalny wciąż prowadził szeroką działalność społeczną i polityczną. Wspierał inicjatywy na rzecz równości rasowej i równouprawnienia płci w kościele i społeczeństwie. Był zwolennikiem kapłaństwa kobiet i osób homoseksualnych. W 1977 jako pierwszy udzielił święceń kapłańskich otwarcie homoseksualnej kobiecie. Jako działacz na rzecz rozbrojenia nuklearnego wszedł w skład amerykańskiej delegacji na rozmowy rozbrojeniowe w Moskwie w 1982. Wspierał ruch obrońców praw człowieka w Timorze Wschodnim i występował przeciwko wojnie z Irakiem. W diecezji doprowadził do odnowienia nowojorskiej katedry św. Jana Bożego i ożywienia życia społecznego wokół niej. Gościł między innymi Dalajlamę, pastora Jessego Jacksona i rabina Marshalla Meyera. Przeszedł na emeryturę w 1989, nie zaprzestał jednak działalności politycznej i społecznej. Dzięki niej stał się popularnie znany jako „biskup Nowego Jorku”.