W wyniku podpisania 4 czerwca 1920 r. w Wersalu Traktatu w Trianon Węgry jako spadkobierca Królestwa Węgier, wchodzącego w skład Austro-Węgier, utraciły na rzecz sąsiadujących krajów dużą część swojego terytorium. Kiedy w sierpniu 1921 r. na zamieszkały przez ludność niemieckojęzyczną obszar graniczny z Austrią wkroczyli austriaccy policjanci i strażnicy celni opór zbrojny stawiły im nieregularne oddziały Rongyos Gárdy. Składały się one z ochotników węgierskich, w dużej części b. żołnierzy. Na ich czele stał kpt. Pál Prónay. Węgierskie władze odżegnywały się od związków z Rongyos Gárda, choć faktycznie wspierały ją uzbrojeniem i wyposażeniem wojskowym. Członkowie formacji 4 października 1921 r. proklamowali na spornym terytorium Burgenlandu nowe państwo pod nazwą Palatynat Litawski ze stolicą w Sopron. Jego przywódcą został kpt. P. Prónay. Oddziały Rongyos Gárda przeprowadziły serię ataków na siły austriackie, wkraczające na terytorium państewka, powstrzymując je. Doszło do sytuacji patowej, w wyniku której przeprowadzono w Wenecji negocjacje pomiędzy Węgrami i Austrią. Ich rezultatem było złożenie broni przez oddziały Rongyos Gárdy 13 listopada 1921 r. Do końca listopada terytorium Palatynatu Litawskiego objęły władze austriackie. Jednakże wystąpienie zbrojne węgierskich ochotników doprowadziło do przeprowadzenia plebiscytu w Sopronie, który wygrała strona węgierska. 20 lutego 1922 r. Rada Ambasadorów zdecydowała o pozostawieniu obszaru plebiscytowego przy Węgrzech.