Η Σερβική εξέγερση του 1596-1597 , επίσης γνωστή ως η Εξέγερση Ερζεγοβίνης του 1596-1597, ήταν μια εξέγερση που οργανώθηκε από τον Σέρβο Πατριάρχη Jovan Kantul (1592-1614) και καθοδήγησε από τον Grdan, βοεβόδα (ή «δούκα») του Νίκσιτς κατά των Οθωμανών στο σαντζάκι της Ερζεγοβίνης και στο βιλαέτι Μαυροβούνιο, κατά τη διάρκεια του μακρού τουρκικού πολέμου (1593-1606). Η εξέγερση ξέσπασε μετά την αποτυχημένη Εξέγερση του Βανάτου το 1594 και την καύση των λειψάνων του Αγίου Σάββα στις 27 Απριλίου 1595 από τους Τούρκους. Συμμετείχαν οι φυλές των Bjelopavlići, Drobnjaci, Nikšić και Piva . Οι αντάρτες, που ηττήθηκαν στην πεδιάδα Gacko ( Gatačko Polje ) το 1597, αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν λόγω έλλειψης εξωτερικής υποστήριξης.