Urodził się 28 listopada 1888 w Sułoszowej k. Olkusza. Syn Józefa (ur. 1858) i Marianny z d. Pasternak (ur. 1861). Ukończył Seminarium Nauczycielskie w Warszawie. Od 1908 należał do tajnych organizacji młodzieżowych, nauczycielskich i Związku Chłopskiego, od 1911 do Polskich Drużyn Strzeleckich. Służył w 1 Brygadzie Legionów Polskich. Podczas I wojny światowej ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty Polskiej Siły Zbrojnej w Warszawie w 1918. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Był uczestnikiem wojny polsko-czechosłowackiej o Śląsk Cieszyński. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. Jako oficer nadetatowy 7 pułku piechoty Legionów był dyrektorem nauk Centralnej Szkoły Podoficerów Zawodowych Piechoty Nr 2 w Grudziądzu (w likwidacji). W 1924 był dowódcą II batalionu 27 pułku piechoty. W 1928, jako oficer tej jednostki, służył w 7 Dywizia Piechoty. Od 1931 był komendantem Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2. Został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932. Z dniem 15 lipca 1932 został przeniesiony do 77 pułku piechoty w Lidzie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Od listopada 1933 do 1938 pełnił funkcję komendanta Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie. Był autorem "Gawęd żołnierskich" (1921), "Katechizmu Żołnierza Polskiego" (1926) oraz licznych artykułów.