Po wzmocnieniu się metodami łupieskimi kosztem najbogatszego konkurenta na Atlantyku (Hiszpanii), Brytyjczycy od XVII wieku skupili się na handlu i osadnictwie na nadmorskich terenach Ameryki Północnej. Wciąż jednak toczyli z innymi krajami wojny handlowe, które nieraz przekształcały się w zbrojne konfrontacje. Najważniejszym elementem państwowego protekcjonizmu i praktyk monopolistycznych były Akty Nawigacyjne (z 1651 i 1660 r.), będące zarzewiem kilku wojen. W roku 1655 zdobyto na Hiszpanach Jamajkę (pierwsza zdobycz kosztem innego europejskiego imperium kolonialnego), która służyła potem jako baza dla kontrabandy do cudzych kolonii na Karaibach. Po jednej z wojen, prócz nabytków terytorialnych (m.in. Gibraltar), Anglicy zyskali od Hiszpanii przywilej sprzedaży niewolników w jej koloniach. Limit wynosił 4800 ludzi i 1 statek z towarem rocznie, ale był on notorycznie łamany przez kupców, wykorzystujących przywilej do przemytu na wielką skalę. Ściślejsze kontrole statków angielskich przez jednostki hiszpańskie prowadziły do incydentów, a jeden z nich został wykorzystany jako pretekst do kolejnej wojny.