W latach 1870. wytyczono pierwszy odcinek rozciągający się między ul. Powstańców Śląskich i ul. Zielińskiego. Jeszcze przed 1900 r. powstały kolejne fragmenty ulicy, jednak dopiero ok. 1905 r. zbudowano odcinek środkowy między ul. Zaporoską i ul. Zielińskiego. Od ok. 1905 r. aż do końca przynależności Wrocławia do Niemiec ulica ta miała za patronkę Wiktorię, żonę cesarza Fryderyka III, stanowiąc reprezentacyjną arterię, z wysokimi, eleganckimi kamienicami. W tym okresie na ulicy znajdowało się torowisko wykorzystywane przez regularne linie tramwajowe. W czasie oblężenia Wrocławia zabudowa ulicy została w przeważającej większości zniszczona i nie nadawała się do odbudowy, gdyż dzielnica była miejscem pierwszego natarcia Armii Czerwonej na Wrocław, a tym samym była bombardowana przez radzieckie wojsko oraz padła ofiarą wyburzeń niemieckich obrońców.