De start van de Eerste Wereldoorlog bracht ook geen voordelen, daar de fabriek niet geschikt was voor de productie van de materialen die gewenst waren voor de defensie-industrie. In 1915 werden nog Duitse krijgsgevangenen ingezet voor het werk in de mijnen, maar dezen weigerden te werken, waardoor de productie niet toenam. Deze jaren werden net als in de rest van het Russische Rijk ook in de Oeral gekenmerkt door stakingen, met de roep om hogere lonen. De fabriek was genoodzaakt hieraan toe te geven na een staking in oktober 1916, maar de productiviteit per arbeider daalde van 1913 tot 1917 met 40%. In maart 1917 werden de autoriteiten omvergeworpen door revolutionairen als gevolg van de Februarirevolutie. In mei werd de familie Stroganoff onteigend van haar fabrieken in het gebied en begin 1918 werd de fabriek genationaliseerd. Ook werden 800.000 roebels van hun bankrekening gehaald en overgemaakt naar de jonge communistische RSFSR.