Powrócił do aktywności politycznej w grudniu 1989 w trakcie rewolucji przeciwko dyktaturze. Został członkiem kierownictwa Frontu Ocalenia Narodowego, powołanego m.in. przez wojskowych i opozycyjnych działaczy komunistycznych organu, który przejął faktyczną władzę. W 1990 uzyskał mandat posła do Izby Deputowanych. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w wyborach w 1992 i 1996, zasiadając w tej izbie do 2000. Pełnił funkcję jej przewodniczącego (1990–1992) oraz wiceprzewodniczącego (1992–1996). Był przewodniczącym frakcji poselskich kolejnych ugrupowań postkomunistycznych: Demokratycznego Frontu Ocalenia Narodowego i Partii Socjaldemokracji w Rumunii.