W początkach kariery Radcliffe uprawiała głównie biegi przełajowe. W 1992 r. zdobyła w tej konkurencji tytuł mistrzyni świata juniorów. Po krótkiej przerwie, na skutek kontuzji, pojawiła się już na bieżniach lekkoatletycznych, zajmując wysokie miejsca na ważnych imprezach międzynarodowych. Na mistrzostwach świata w 1995 r. i na igrzyskach olimpijskich w 1996 r. zajęła 5. miejsca w biegu na 5000 m. W kolejnych sezonach, mimo dobrych rezultatów osiąganych na bieżni, Radcliffe nie udało się zdobyć żadnych medali poza jedynie srebrem w biegu na 10 000 m podczas mistrzostw świata w 1999 r. Kolejną szansą miały być igrzyska olimpijskie w 2000 roku Radcliffe prowadziła nieomal przez cały wyścig, ale na ostatnim 25. okrążeniu wyprzedziły ją trzy inne zawodniczki.