Wykształcenie odebrał w Westminster School. W kwietniu 1815 r. został oficerem 14 pułku pieszego ("14th Foot") i wziął udział w bitwie pod Waterloo 18 czerwca. W latach 1834-1835 zasiadał w Izbie Gmin jako reprezentant okręgu East Norfolk. W 1838 r. został szeryfem hrabstwa Leitrim. W latach 1846-1847 był prywatnym sekretarzem premiera Wielkiej Brytanii lorda Russella. W latach 1847-1850 ponownie zasiadał w Izbie Gmin, tym razem reprezentując okręg Lymington. Po śmierci swojego starszego brata Augustusa w 1851 r. odziedziczył tytuł hrabiego Albemarle i zasiadł w Izbie Lordów. W 1858 r. został awansowany do stopnia generała-majora. W 1866 r. był generałem-porucznikiem, a w 1874 r. generałem.