W 1965 odbył pierwszą wizytę w Polsce – jako dziennikarz znalazł się w składzie delegacji Uniwersytetu w Sarajewie. Zafascynowany krajem, sam nauczył się języka polskiego. W 1968 przyjechał na rok do Polski jako stypendysta Polskiego Radia i Telewizji. Podczas tych i szeregu kolejnych wizyt napisał wiele reportaży i artykułów przybliżających Polskę czytelnikom z Jugosławii, a po jej rozpadzie – z Bośni i Hercegowiny. Przez kilkadziesiąt lat promował także polską kulturę jako redaktor Radia Sarajewo i Telewizji Sarajewo (do 1980), kierownik artystyczny w Sarajewie (1980–1985). Od 1985 redaktor kulturalny oraz publicysta gazety „Oslobođenje”, w tym członek redakcji w czasie oblężenia miasta. Redaktor naczelny i odpowiedzialny czasopisma „Nedjelja”. Pisał na temat sztuki i literatury, a także recenzje teatralne. W 2002 przeszedł na emeryturę. Współzałożyciel i wieloletni sekretarz generalny Towarzystwa Niezależnych Intelektualistów Krug 99. Twórczość Šanticia tłumaczona była na włoski, polski, rosyjski, niemiecki, bułgarski, albański, francuski, słoweński, czeski, angielski oraz turecki.