Μαζί με τη Μεγάλη Βρετανία και τη Ρωσία, η Γαλλία έγινε μια από τις εγγυήτριες δυνάμεις του ανεξάρτητου Βασιλείου της Ελλάδος. Αυτό αποτυπώνεται και στην ελληνική εσωτερική πολιτική κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Όθωνα, όταν ένα γαλλικό Κόμμα συναγωνίστηκε για την επιρροή με τα αντίπαλα αγγλικά και ρωσικά κόμματα. Η Βρετανία σταδιακά ανέλαβε τη δεσπόζουσα θέση της σε ελληνικές υποθέσεις μετά το 1860, αλλά η Γαλλία διατηρούσε ακόμη ένα μέτρο της επιρροής, ιδιαίτερα στις στρατιωτικές υποθέσεις, όπου γαλλικές στρατιωτικές αποστολές κλήθηκαν να εκσυγχρονίσουν το ελληνικό στρατιωτικό, κατά το 1884-87 και το 1911-14. Η Γαλλία επίσης έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην προσπάθεια να φέρει την Ελλάδα στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, αφορώντας το ίδιο τον "Εθνικό Διχασμό" από την πλευρά του Πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου. Τα γαλλικά στρατεύματα,που εργάζονται μαζί με τους Βενιζελικούς κατέλαβαν την Αθήνα, κατασχέθηκαν το βασιλικό ελληνικού στόλου, και, τέλος, τον Ιούνιο του 1917, βοήθησαν να εκθρονίσουν τον Βασιλιά Κωνσταντίνο. Ωστόσο, οι φιλοελληνικές πολιτικές της γαλλικής κυβέρνησης αντιστράφηκαν μετά την εκλογική ήττα του Βενιζέλου το Νοέμβριο του 1920, μετά την οποία η Γαλλία υποστήριξαν τους τούρκους εθνικιστές του Κεμάλ Ατατούρκ στον πόλεμο κατά της Ελλάδας.