Από τους πολέμους η πολιτική συμπεριφορά του Μιλόσεβιτς έχει αναλυθεί ως φύσει πολιτικά καιροσκοπική. Οι ισχυρισμοί ότι ο Μιλόσεβιτς είχε ως κύριο κίνητρο την επιθυμία για εξουσία υποστηρίχθηκαν από πολλούς ανθρώπους που τον είχαν γνωρίσει ή είχαν εργαστεί γι 'αυτόν. Ορισμένοι πιστεύουν ότι ο αρχικός του στόχος μέχρι την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας ήταν να αναλάβει τον έλεγχό της, με τη φιλοδοξία να γίνει ο επόμενος ηγέτης της, ένας "δεύτερος Τίτο". Σύμφωνα με αυτό ο Μιλόσεβιτς εκμεταλλεύτηκε τον εθνικισμό ως εργαλείο για την κατάληψη της εξουσίας στη Σερβία, χωρίς πραγματικά να τον πιστεύει ιδιαίτερα. Κατά τα πρώτα είκοσι πέντε χρόνια της πολιτικής του σταδιοδρομίας στην κομμουνιστική κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας, ο Μιλόσεβιτς ήταν ένας τυπικός δημόσιος υπάλληλος που δεν φαινόταν να έχει εθνικιστικούς στόχους. Αργότερα προσπάθησε να παρουσιαστεί ως ειρηνοποιός στους Γιουγκοσλαβικούς Πολέμους και εγκατέλειψε την υποστήριξη του εθνικισμού. Επέστρεψε στην υποστήριξη του εθνικισμού κατά τον Πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου και έκανε έκκληση στα αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα. Η διάδοση του βίαιου εθνικισμού έχει επίσης αποδοθεί στην αδιαφορία του Μιλόσεβιτς.