Κατά την απαρχή του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 ανέλαβε την διοίκηση μικτού στρατιωτικού αποσπάσματος και στάλθηκε στη Κρήτη (29 Ιανουαρίου 1897) με σκοπό την παροχή κάθε βοήθειας και προστασίας του ελληνικού στοιχείου που δεχόταν άγριες επιθέσεις και καταστροφές από τους Οθωμανούς. Όταν όμως έφθασε (1 Φεβρουαρίου), η Κρήτη είχε τεθεί υπό την προστασία των Μ. Δυνάμεων οι οποίες και είχαν αποβιβάσει στρατιωτικές μονάδες. Έτσι μετά την αποβίβασή του 24 χλμ. δυτικά των Χανίων, στον όρμο Κολυμπάρι, την ανασυγκρότηση και την στρατιωτική ανάπτυξη άρχισε από την επομένη τις στρατιωτικές επιχειρήσεις καταλαμβάνοντας την βορειότερα του όρμου Μονή Γωνιές απ΄ όπου και εξέδωσε προκήρυξη "εν ονόματι του Βασιλέως των Ελλήνων" προς τον Κρητικό λαό περί της κατάληψης της Κρήτης από τον ελληνικό στρατό. Κινούμενος όμως προς Χανιά οι Μ. Δυνάμεις διέταξαν την καθήλωση του και την αποχή από κάθε πολεμική ενέργεια. Παρά ταύτα ακολούθησαν δύο μάχες, η μάχη των Βουκολιών και η μάχη των Λειβαδιών.