Τη δεκαετία του 1850 (μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο), η Φωξάνη αύξησε τη σημασία της ως το κέντρο των δραστηριοτήτων υπέρ της ένωσης Μολδαβίας και Βλαχίας (των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών), που κατέληξαν στη διπλή εκλογή του Αλέξανδρου Ιωάννη Κούζα στο Ιάσιο και το Βουκουρέστι. Μετά από αυτό στέγασε μια Κεντρική Επιτροπή για τη ρύθμιση της κοινής νομοθεσίας των δύο χωρών, καθώς και το Ανώτερο Δικαστήριο. Και τα δύο αυτά θεσμικά όργανα διαλύθηκαν το 1864, όταν το Ρουμανικό Πριγκιπάτο ιδρύθηκε ως ένα ενιαίο κράτος. Ο ρόλος της Φωξάνης στη διαμόρφωση του σύγχρονου ρουμανικού κράτους έχει απαθανατιστεί στον Οβελίσκο της Πλατείας της Ένωσης.