وی در سال ۱۹۲۳ به منظور اجرای برنامهٔ شخصی خویش، از ارتش استعفا داد. هدف برنامه شخصی او، کسب حداکثر اطلاعات از ژاپن، بمنظور آمادگی، در صورت بروز جنگ بود. اجرای برنامهٔ شخصی او به علت وقوع زمین لرزه بزرگ کانتو درسپتامبر ۱۹۲۳ با بن‌بست روبرو شد. در نتیجه سیدنی فارستر مشبیر، بعنوان یک مهندس غیرنظامی، به ایالات متحده آمریکا بازگشت. وی بار دیگر در سال ۱۹۳۷ تحت حمایت دفتر اطلاعات نیروی دریایی، برای اجرای نقشه خویش به ژاپن سفر کرد. اینبار نیز برنامهٔ او با شکست مواجه شد و در نتیجهٔ این شکست، سیدنی فارستر مشبیر، از بخش ذخیرهٔ ارتش کنار گذاشته شد. با این حال، در پی حمله به پرل هاربر، سیدنی فارستر مشبیر، در ژانویهٔ ۱۹۴۰ باز به ارتش پیوست، تا بخش خدمات ترجمهٔ متفقین، در منطقهٔ جنوب غربی اقیانوس آرام را رهبری کند. در این سمت او بسرعت ترقی کرده و به درجه سرهنگی ارتقاء پیدا کرد. سیدنی فارستر مشبیر، بعداً بعنوان افسر اجرایی دفتر روابط عمومی ارتش در واشینگتن، دی.سی. تا سن بازنشستگی در سال ۱۹۵۱ میلادی، مشغول به خدمت بود.