De Yakama’s waren een sedentair volk dat leefde als jager-verzamelaars. Vooral de visvangst was belangrijk voor hun voeding. In 1805 of 1806 werden ze voor het eerst beschreven door de expeditie van Lewis en Clark, die hen ontmoette bij de uitmonding van de Yakimarivier in de Columbiarivier. In 1855 sloten ze samen met de Palouse (tegenwoordig geschreven als "Palus"), Pisquouse, Wenatshapam, Klikatat, Klinquit, Kow-was-say-ee, Li-ay-was, Skin-pah, Wish-ham, Shyiks, Ochechotes, Kah-milt-pay, en Se-ap-cateen een verdrag met de Verenigde Staten waarbij ze een reservaat kregen toegewezen. Hetzelfde jaar werd er in dat reservaat echter goud ontdekt, wat leidde tot conflicten met blanke goudzoekers. De stammen in het reservaat verenigden zich onder leiding van het Yakamastamhoofd Kamiakin en kwamen in opstand, met als gevolg de drie jaar durende Yakima Oorlog (1855-1858). De indianen werden in 1858 verslagen en naar hun reservaat overgebracht, waar nu nog zo'n 10.000 Yakama's leven.