In 1864 werd de Internationale Arbeiders-Associatie opgericht, die tegenwoordig ook wel de Eerste Internationale wordt genoemd. Het idee van een internationale organisatie van arbeiders werd als eerst bepleit door Flora Tristan in 1843. De aanzet tot de oprichting van de Internationale Arbeidersassociatie werd in 1862 gelegd, toen de Franse regering een aantal arbeiders stuurden naar de Wereldtentoonstelling van 1862, met de bedoeling om de denkbeelden van de coöperatiebeweging populairder te maken tegenover de Franse revolutionaire traditie. In Frankrijk waren vakbonden verboden, maar er bestonden arbeidersorganisaties vermomd als vriendengenootschappen. Deze lokale groepen verenigden met elkaar in de plaatselijke Chambres Syndicales. De Cambres Syndicales werden geïnspireerd door het boek La "Capacité politique des classes ouvriérses" van Proudhon. Ongeveer 200 Franse arbeiders die verbonden waren met proudhonistische organisaties gingen naar Londen voor de Wereldtentoonstelling. Zij kwamen in contact met Britse arbeiders en er werd besloten om een Internationale organisatie op te richten. Op 28 september 1864 was een internationale bijeenkomst in Londen, waar de Internationale Arbeidersassociatie werd opgezet door Britse en Franse vakbondslieden met Duitse ballingen die in Londen woonden. België en Zwitserland stuurden ieder één afgevaardigde. De Britse vakbondslieden waren voornamelijk aanhangers van Robert Owen. De Franse afgevaardigden bestonden uit meerderheid uit proudhonisten. De Duitsers waren leden van de kleine organisatie van Karl Marx, met uitzondering van een Duitse lassalleaan.