In 1551 betwistte hij de erfopvolging van zijn neef Eleonor van Longueville in het vorstendom Neuchâtel. Daarna vocht hij aan de zijde van koning Hendrik II van Frankrijk in de Italiaanse Oorlogen tegen keizer Karel V: in 1552 nam hij deel aan het beleg van Lens en in 1553 verdedigde hij mee de stad Metz tegen de troepen van Karel V. Tijdens deze oorlog werd hij benoemd tot kolonel-generaal van de zware cavalerie en later vocht hij ook mee in de Hugenotenoorlogen tussen de katholieken en de protestanten. Op 7 december 1561 werd hij benoemd tot ridder in de Orde van Sint-Michiel en op 27 december 1562 tot gouverneur van Lyonnais, Auvergne, Bourbonnais en La Marche.