Po wybuchu II wojny światowej i bombardowaniu bazy w Sadkowie w okresie kampanii wrześniowej w stopniu podchorążego pilota ewakuował się na wschód wraz z wychowankami dęblińskiej szkoły 4/5 września 1939. Tuż po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów w okolicach Buczacza. Następnie z grupą jeńców był kierowany w stronę Husiatyna, po czym pociągiem był transportowany na wschód. Po minięciu Smoleńska wraz z dwoma towarzyszami oddalił się od pociągu, po czym koleją powrócił przez Lwów w rodzinne strony. Ranny dotarł do Sanoka, będącego pod okupacją niemiecką. Podczas wojny pracował jako drogomistrz, przez pewien czas ukrywał się z obawy przed aresztowaniem. W 1943 zamieszkiwał w Bukowsku. Po nadejściu frontu wschodniego został wcielony do formacji lotniczej ludowego Wojska Polskiego, jako pilot bombowca sowieckiego uczestniczył w walkach o Wrocław w 1945. DO czasu zakończenia wojny w maju 1945 służył w Berlinie oraz w Cottbus. Został zdemobilizowany w czerwcu 1945.