In 1857 werd hij bevorderd tot veldmaarschalk-luitenant en werd hij divisie-generaal in Kolozsvár (Transsylvanië) en Kroatië. Nadien blonk hij onder andere uit op de Slag bij Solferino, waarna hij tot geheimraad en eerste adjudant-generaal van de keizer werd benoemd. In 1860 werd hij gouverneur van Zevenburgen tot 1867, toen het integraal deel ging uitmaken van het koninkrijk Hongarije.