Aan het eind van de 18e eeuw beriepen Europese revolutionairen en patriotten zich op het Amerikaanse model: dit was het geval in Genève in 1781-1782. Na 1790 steunde de bevolking in Ierland de koloniale opstand van de Amerikanen; de grootgrondbezitters van het eiland daarentegen stonden vijandig tegenover de opstand. In de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden bewonderde Joan Derk van der Capellen, een van de grondleggers van de Bataafse revolutie, het Amerikaanse voorbeeld. Sympathie voor de Amerikaanse zaak leidde in 1780 tot het begin van de oorlog tegen Groot-Brittannië en de erkenning van de Verenigde Staten in 1782. Sommige activisten wilden de Oostenrijkse Nederlanden omdopen in ‘de Verenigde Staten van België’. In het Heilige Roomse Rijk was een deel van de bevolking bezorgd om de Amerikaanse revolutie vanwege de aanwezigheid van Duitse emigranten in Noord-Amerika en de Hessische troepen; de meerderheid van de notabelen, Lutheranen en schrijvers stonden vijandig tegenover de opstand van de kolonisten. Tadeusz Ko?ciuszko (1746-1817) leidde het verzet van de Polen tegen de Russische bezetting, nadat hij deelgenomen had aan de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog aan de zijde van George Washington.