Po zakończeniu wojny krymskiej w 1856 r. rywalizacja Wielkiej Brytanii i Rosji o panowanie nad Azją Środkową (tzw. „Wielka Gra”, "Great Game") nie osłabła. Brytyjczycy obawiali się, że narastające wpływy Rosji w tym rejonie zagrożą ich panowaniu w Indiach. Po I wojnie afgańskiej oraz powstaniu sipajów rząd w Londynie zaczął traktować Afganistan jako państwo buforowe, rozgraniczające wpływy Rosji i Wielkiej Brytanii. W 1868 r. na tronie w Kabulu zasiadł Szer Ali Chan. Początkowo cieszył się on poparciem Wielkiej Brytanii, ale z biegiem czasu stosunki brytyjsko-afgańskie zaczęły się psuć, zwłaszcza że Brytyjczycy nie chcieli wesprzeć zbrojnie Szer Alego Chana w jego walkach z Rosjanami.