Dit trok de aandacht van Ken Tyrrell, waarna Bailey voor zijn team mocht gaan rijden in 1988. De auto was echter niet erg competitief, waardoor hij geen punten scoorde; zijn teammaat Jonathan Palmer scoorde er wel vijf. Zijn volgende kans in de Formule 1 kreeg hij pas in 1991 bij Lotus. Hij werd zesde in de Grand Prix van San Marino, maar werd na de Grand Prix van Monaco alweer vervangen. In zijn Formule 1-carrière nam hij deel aan twintig Grand Prix, waarin hij zich zevenmaal kwalificeerde om te starten.