W 1990 wybrano go do Rady Najwyższej Litewskiej SRR, przekształconej następnie w Sejm niepodległej Litwy. Był jednym z sygnatariuszy Aktu Przywrócenia Państwa Litewskiego z 11 marca 1990. W marcu 1990 w pierwszym rządzie niepodległej Litwy kierowanym przez Kazimiirę Prunskienė objął funkcję ministra spraw zagranicznych. Stanowisko zachował w trzech kolejnych gabinetach do grudnia 1992. W czasie pobytu w Warszawie w styczniu 1991 otrzymał upoważnienie do organizowania rządu emigracyjnego w razie zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności w związku z trwającą interwencją wojsk radzieckich na Litwie.