Το 1919, στο Παρίσι, εξέδωσε (ως V. Colocotronis) στα γαλλικά το βιβλίο "La Macédoine et l'hellénisme: étude historique et ethnologique".. Η μελέτη συντάχθηκε υπό το πρίσμα των βαλκανικών εθνικών διεκδικήσεων και συγκρούσεων αναφορικά με τη Μακεδονία και της διατύπωσης επιχειρημάτων σε σχέση με την οριστικοποίηση των συνόρων από τη συμμαχική Συνδιασκέψη της Ειρήνης στο Παρίσι. Ο Κολοκοτρώνης συνόψισε εκείνα τα επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς, τα οποία είχαν προέλευση στη φιλο-ελληνική διεθνή ιστοριογραφία και χαρτογραφία, υποστηρίζοντας ότι οι σλαβόφωνοι κάτοικοι της Μακεδονίας (οι "Μακεδονοσλάβοι" στην τότε ορολογία) ήταν σλαβόφωνοι Έλληνες. Οι απόψεις του βρίσκονταν στον αντίποδα των θέσεων του καθηγητή Γεώργιου Σωτηριάδη, ο οποίος αναγνώριζε την ύπαρξη «Μακεδονοσλάβων» μέσα στα εδάφη της ελληνικής επικράτειας.