Lee speelde vanaf zijn dertiende gitaar en werd professioneel muzikant in 1962, toen hij ging optreden met de groep The Jaybirds. Met deze groep, waarvan onder meer Leo Lyons lid was, speelde hij dat jaar in de nu beroemde Star-Club in Hamburg, beroemd omdat kort daarvoor The Beatles daar lange tijd optraden. De band, met Lee als leadzanger en gitarist, kreeg daar een zekere aanhang, maar internationaal succes kwam er pas nadat de groep in 1966 in Londen actief werd. De band veranderde zijn naam in Jaybird en vervolgens in Ten Years After, speelde er in de bekende Marquee Club en kreeg in 1967 een platencontract. Het resulterende album, "Ten Years After" (1967, uitgekomen op Deram), leidde ertoe dat de groep ook in Amerika werd opgemerkt. De band werd in 1968 door concertpromotor Bill Graham uitgenodigd voor een tournee. Uiteindelijk zou Ten Years After in zeven jaar tijd 28 keer in dat land toeren. Een hoogtepunt was een optreden op het legendarische Woodstock Festival in 1969, een concert dat ertoe bijdroeg dat Lee en zijn bandleden sterren werden: in de jaren erna speelde de band in stadions en andere grote plekken over de hele wereld. Ook bracht de groep met succes zo'n tien albums uit, waaronder enkele "live"-platen. In het begin van de jaren zeventig maakte de groep platen voor Columbia. Dit platenlabel probeerde de groep echter in de richting van de pop te duwen en dat was een van de redenen dat Lee na de plaat "Rock &amp; Roll Music to the World" (Columbia, 1972) de band verliet.