Został ranny walcząc 22 października 1915 pod Kuklą oraz 30 sierpnia 1916 pod Jastrzębcem leżącym nad Stochódem. Od kwietnia 1917 służył w oddziale sztabowym I Brygady Legionów, a później w 3 pułku piechoty Legionów. Od 22 listopada 1918 walczył podczas odsieczy Lwowa za którą dostał pochwałę, ponieważ walcząc przyczynił się do zdobycia dworca Łyczakowskiego oraz kilku armat. Do 23 maja 1919 był uczestnikiem walk w Małopolsce Wschodniej podczas których pod Mikołajewem został ciężko ranny i trafił do szpitala we Lwowie. Otrzymał awans na stopień plutonowego. 27 lipca 1919 wyszedł ze szpitala i otrzymał przydział do kompanii przybocznej Naczelnego Wodza. W dniu 20 grudnia otrzymał awans na stopień sierżanta. 17 sierpnia 1920 walcząc niedaleko Warszawy o zdobycie wsi Duchnów przejął stojący na otwartej przestrzeni karabin maszynowy, którego celowniczy został ranny i ostrzeliwując pozycje bolszewików zmusił ich do wycofania się z terenu wsi. Za te czyny odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.