Αυτό οφείλεται σε γεγονότα που είχαν σημαντικό αντίκτυπο στη δημογραφική διάρθρωση της χώρας, όπως ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η γενοκτονία των πιστών της Συριακής Εκκλησίας, των Ασσυρίων, των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Χαλδαίων, η ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, και η μετανάστευση των χριστιανών (όπως των Ασσυρίων, Ελλήνων, Αρμενίων κ.λπ.) σε ξένες χώρες (κυρίως στην Ευρώπη και την Αμερική) που ξεκίνησε στην πραγματικότητα στα τέλη του 19ου αιώνα και κέρδισε ρυθμό το πρώτο τέταρτο του 20ού αιώνα, ειδικά κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 200.000-320.000 άτομα με διαφορετικές χριστιανικές ομολογίες, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 0,3-0,4% του πληθυσμού της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων περίπου 80.000 Ανατολίτικων Ορθοδόξων, 35.000 Καθολικών, 18.000 Ελλήνων της Αντιόχειας, 5.000 Ελληνορθοδόξων και 8.000 Προτεστάντων. Υπάρχει επίσης μια μικρή ομάδα εθνοτικών Ορθοδόξων Χριστιανών Τούρκων (που ζουν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη ή τη Σμύρνη) οι οποίοι ακολουθούν την Ελληνορθόδοξη ή τη Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία και επιπροσθέτως Προτεστάντες Τούρκοι που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες σχετικά με την κοινωνική αποδοχή αλλά και ιστορικές αξιώσεις σε εκκλησίες ή περιουσίες στη χώρα επειδή προέρχονται από πρόσφατους προσηλυτισμούς από μουσουλμανικές τουρκικές καταγωγές (και όχι από εθνοτικές μειονότητες). Οι εθνοτικά Τούρκοι Προτεστάντες αριθμούν περίπου σε 7.000-8.000. Το 2009 υπήρχαν 236 εκκλησίες ανοιχτές για λατρεία στην Τουρκία. Η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει την έδρα της στην Κωνσταντινούπολη από τον 4ο αιώνα.