Тым часам паўстанцкая армія пачынае атрымліваць новыя перамогі па ўсёй краіне. Вільгельм са сваім войскам выступіў паходам у Паўднёвыя Нідэрланды, захапіўшы шэраг гарадоў, у тым ліку Лёвен і Рурманд. Ён спадзяваўся ўцягнуць у вайну французскіх пратэстантаў (гугенотаў), але гэты план праваліўся пасля Варфаламееўскай ночы, якая азнаменавала сабою пачатак хвалі гвалту супраць гугенотаў па ўсёй Францыі. Пасля паспяховай іспанскай атакі, Вільгельм быў вымушаны адступіць у глыб краіны. Арганізованае войска Філіпа ІІ здолела вярнуць некаторыя гарады, часам забіваючы ўсіх гараджан, як у Мехелене або Зютфене. Іспанская армія сустракала паўсюднае супраціўленне, толькі пасля сямі месяцаў асады быў здабыты Харлем, цаною 8 000 забітых, што вымусіла адмовіцца ад аблогі Алкмара.