Το 1965, και κατά τη διάρκεια συνάντησης του Κινήματος των Αδεσμεύτων η οποία έλαβε χώρα στο Αλγέρι, ο Μπελά ήρθε σε ρήξη με το πανίσχυρο Επαναστατικό Συμβούλιο καθώς επιχείρησε να καταγγείλει την τότε πολιτική της ΕΣΣΔ σαν ιμπεριαλιστική. Συνάντησε καθολική αντίδραση λόγω του ότι η Σοβιετική Ένωση είχε συνδράμει αποφασιστικά τον αγώνα της Αλγερίας, καθαιρέθηκε από το αξίωμά του και, κατόπιν διαταγής του διαδόχου του Χουαρί Μπουμεντιέν, τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό. Δεν ελευθερώθηκε, παρά μόνο μετά από δεκαπέντε χρόνια, στις 4 Ιουλίου του 1979. Στη συνέχεια στάλθηκε στην εξορία για ακόμη δέκα έτη, επιστρέφοντας πανηγυρικά στην Αλγερία στις 27 Σεπτεμβρίου του 1990, μαζί με τη σύζυγό του Ζορά Σαλεμί και πολλούς συνεργάτες του, μεταξύ των οποίων ήταν ο παλαιός Έλληνας συμπολεμιστής του, Μιχάλης Ράπτης, πιο γνωστός σαν «Πάμπλο».