Naar zijn mercuriales werd jaarlijks uitgekeken in Luik. Hij behandelde er, welbespraakt, talrijke onderwerpen. Zo besprak hij de gerechtelijke instellingen, het Belgisch patriottisme en ook historische onderwerpen zoals de onafhankelijkheid van België en de Luikse rechtsgeleerde Karel de Méan. Andere onderwerpen die hij behandelde, omschreef hij onder de noemer "zedelijk verval": prostitutie, geslachtsziekten, vrouwenhandel, alcoholisme en abortus. In 1929 ontving hij van koning Albert I de adellijke titel van baron. In datzelfde jaar stuurde de Belgische regering Meyers naar Berlijn en Wenen: hij wekte met succes de interesse van deze overheden om te exposeren in de Wereldtentoonstelling van Luik (1930).