Po wybuchu I wojny światowej uwięziony przez władze austriackie 30 lipca 1914, w procesie w lecie 1915 skazany na śmierć przez powieszenie. Za wstawiennictwem króla Alfonsa XIII wyrok złagodzono na dożywotnie pozbawienie wolności. Osadzony (wraz z siostrą Eustachią, braćmi Janem i zmarłym tam Mironem oraz szwagrem, Janem Truszem) w obozie w Talerhofie, wyszedł na wolność po wstąpieniu na tron Karola I. Podczas konfliktu polsko-ukraińskiego w l. 1918-1919 zachował neutralność, angażując się jednak skutecznie w obronę działaczy łemkowskich, oskarżonych o zdradę – bronił wtedy m.in. swojego powinowatego i wcześniejszego pracownika, Jarosława Kaczmarczyka. Od 1925 członek lwowskiego Instytutu Stauropigijnego.