Ondanks de snelle progressie van de Marokkaanse op de 400 m horden stond El Moutawakel vlak voor het begin van de Spelen in Los Angeles met een tijd 55,37 s op de wereldranglijst op een veertiende plaats. Favoriete voor olympisch eremetaal was zij dus zeker niet. Een jaar eerder was zij tijdens de wereldkampioenschappen in Helsinki op dit nummer immers nog niet verder gekomen dan de halve finale. Des te verrassender was het, dat de studente uit Iowa de eerste olympische kampioene werd op het lange hordennummer, zich hierbij in één klap verbeterend naar 54,61, een progressie van niet minder dan 0,76 seconden. Een geëmotioneerde Nawal El Motawakel droeg na afloop haar overwinning op aan haar overleden vader. "Hij heeft mij altijd gestimuleerd", zo loofde zij hem. Als reactie op haar overwinning barstte er in Casablanca op 8 augustus 1984, om twee uur 's nachts plaatselijke tijd, een spontane opstoot van volksvreugde los. Tienduizenden mensen namen zingend en dansend de straat in. En de Marokkaanse koning Hassan II, die haar direct na haar overwinning had opgebeld om te vertellen hoe trots hij op haar was, verklaarde dat alle meisjes die op de dag van de overwinning geboren werden, ter ere van Nawal, haar naam moesten dragen.