Hocquincourt zwichtte vervolgens voor de politieke druk van La Fronde: hij wisselde van kamp en vocht voortaan voor de Spanjaarden. Hij wou de stad Péronne, waar hij (Frans) gouverneur was, overleveren aan de Spanjaarden. Maar zijn zoon, Georges II de Monchy, ruziede met zijn vader en behield Péronne als Franse stad. Georges II werd de nieuwe gouverneur van Péronne. Condé schakelde Hocquincourt in het Spaanse leger in voor de slag bij Duinkerke (1658). Hocquincourt werd zwaar gewond door Franse artillerie en stierf er (1658). Hij maakte niet meer mee dat de leider van de opstandelingen, Condé, definitief de zijde koos van de Franse Kroon. Dit vond plaats bij de Vrede van de Pyreneeën, één jaar later (1659).