W 1915 roku ormiańska działalność teatralna w Stambule została przerwana na skutek akcji ludobójczej na Ormianach, dokonanej z polecenia władz tureckich. Ośrodek tyfliski natomiast przestał istnieć po wybuchu rewolucji 1917 roku. Pod koniec 1920 roku, gdy upadł ormiański rząd dusznaków i ustanowiono w Armenii władzę sowiecką, teatr ormiański rozwijał się w Erywaniu i przez siedemdziesiąt lat był częścią teatru radzieckiego. W 1921 roku w Erywaniu założono Teatr im. G. Sundukiana, osiem lat później powstał Teatr Młodego Widza, w 1969 roku – teatr dramatyczny. Teatry powstawały także w innych miastach Armeńskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, na przykład w Leninakanie i Kirowakanie oraz poza granicami kraju – w Suchumi, Batumi, Stepanakercie. Najczęściej wystawiano dzieła klasyków literatury wschodnioormiańskiej – Gabriela Sundukiana, Aleksandra Szirwanzadego, zachodnioormiańskiej – Hagopa Baroniana, a także klasyków zachodnioeuropejskich – Sofoklesa, Williama Szekspira, Henrika Ibsena, Carla Goldoniego, Lope de Vegi, Pierre’a Beaumarchais’a.