Kontynuacji poetyki nowofalowej upatrywano początkowo w nakręconej przez Claude’a Leloucha historii miłosnej pod tytułem "Kobieta i mężczyzna" (1966), której efektowny sposób filmowania z nieostrym pierwszym planem (słynne „leluchy”) zapewnił zarówno powodzenie wśród widowni, jak i wśród krytyków (Oscar dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego, Złota Palma na 19. MFF w Cannes). Jednakże krytycy zorientowali się, że Lelouch jest w istocie nie autorem, lecz człowiekiem jednego utworu.