Το ελεύθερο κράτος της Πρωσίας ιδρύθηκε το 1918 μετά τη Γερμανική Επανάσταση, η οποία κατέλυσε την Γερμανική Αυτοκρατορία και ίδρυσε τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης ως επακόλουθο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το νέο κρατίδιο ήταν διάδοχος του Βασιλείου της Πρωσίας, αλλά χαρακτηριζόταν από δημοκρατική διακυβέρνηση και μικρότερη έκταση μετά τις εδαφικές αλλαγές μετά τον πόλεμο. Τα εδάφη που έχασε η Πρωσία μετά το πόλεμο ήταν το Όιπεν-Μαλμεντί (υπέρ του Βελγίου), το βόρειο Σλέσβιχ (υπέρ της Δανίας), το μεγαλύτερο μέρος των επαρχιών Πόζεν, Δυτικής Πρωσίας και τμήμα της Άνω Σιλεσίας (υπέρ της Πολωνίας) μετά από δημοψήφισμα. Τέλος η πόλη του Ντάντσιχ και οι γύρω οικισμοί εντάχθηκαν σε μια νέα επικράτεια, την Ελεύθερη Πόλη του Ντάντσιχ. Ακόμη, η πόλη του Μέμελ και τα περίχωρά του αρχικά διαχωρίστηκε (το 1920) από την Γερμανία και εντάχθηκε σε ξεχωριστή επικράτεια (αλλά όχι ανεξάρτητη) και το 1923 προσαρτήθηκε στη Λιθουανία με καθεστώς αυτόνομης περιοχής, με αποτέλεσμα τον διαχωρισμό της επαρχίας της Ανατολικής Πρωσίας από την υπόλοιπη χώρα. Παρόλο που η Πρωσία υπέστη το μεγαλύτερο μέρος των εδαφικών απωλειών της Γερμανίας μετά τον πόλεμο, παρέμενε το μεγαλύτερο κρατίδιο κατέχοντας σχεδόν τα πέντε όγδοα (62.5%) του πληθυσμού και της έκτασης της χώρας και φιλοξενώντας την ομοσπονδιακή πρωτεύουσα, το Βερολίνο. Το πολίτευμα της Πρωσίας άλλαξε, καθώς πλέον δεν ήταν απολυταρχικό κράτος, αλλά κυβερνιόταν δημοκρατικά.