Urodzony w chłopskiej rodzinie w miejscowości Łychny w Abchazji. Uczył się, podobnie jak Stalin, w seminarium duchownym w Tyflisie, skąd w 1911 został usunięty. W następnym roku wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (frakcja bolszewików), działał w Abchazji, Adżarii i na północnym Kaukazie. W 1917 został delegatem na I Krajowy Zjazd Rad Kaukazu. Gdy po upadku caratu, w 1918, Gruzini powołali własną niezależną republikę, Łakoba został dowódcą bolszewickiego oddziału partyzanckiego, zwalczającego gruzińskie władze. Łakoba i jego podwładni działali m.in. w Abchazji, w Suchumi, a także w gruzińskim Batumi. Po zajęciu Gruzji przez wojska bolszewików (1921) został zastępcą przewodniczącego komitetu rewolucyjnego, a w lutym 1922 przewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych Abchaskiej Republiki Radzieckiej. Od 1931 pełnił funkcję przewodniczącego Centralnego Komitetu Wykonawczego Abchaskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Był też członkiem Biura Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Gruzji.