W Wielki Piątek 2 kwietnia 1915 w Kościele św. Aleksandra w Kijowie podczas Adoracji Najświętszego Sakramentu przeżyła swoje nawrócenie. Kluczowym momentem na drodze jej zakonnego powołania było spotkanie z księdzem Ignacym Dubowskim, późniejszym biskupem łucko-żytomierskim, który odnalazł w niej potencjał mistycznej siły, stając się w 1915 jej kierownikiem duchowym. 22 lipca 1918 przyjęła z rąk bp. Dubowskiego sakrament bierzmowania w jego prywatnej kaplicy. Systematyczna praca nad sobą w atmosferze życzliwości i serdeczności coraz bardziej ukierunkowały ją i przekonały co do słuszności takiego wyboru. Wybuch I wojny światowej i rewolucji październikowej w Rosji do tego stopnia zmienił jej życie, że w tym trudnym czasie – nienawiści i pogardy do człowieka – zaczęła sięgać do lektur wielkich mistyków św. Teresy Wielkiej i św. Jana od Krzyża. Na polecenie kierownika duchowego prowadziła dziennik swoich duchowych medytacji. Na jednej ze stron napisała: