Ο Μαρουασβίλι σπούδασε στη Σχολή Φυσικών Επιστημών του Κρατικού Πανεπιστημίου της Τυφλίδας, από όπου απεφοίτησε το 1938, οπότε άρχισε να εργάζεται ως βοηθός στο Τμήμα Γεωγραφίας της Παιδαγωγικής Ακαδημίας στο Κουτάισι. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έλαβε μέρος στη Μάχη του Στάλινγκραντ, υπερασπιζόμενος με τη μονάδα του τις οδούς προσβάσεως προς τον Καύκασο. Το 1943-1946 με την ομάδα «Στέπσγκεο» πολέμησε στα υψηλά βουνά του Καυκάσου και συμμετείχε σε στρατιωτικές γεωγραφικές αποστολές στη νότια Γεωργία. Αποστρατευόμενος έτσι το 1946 είχε έτοιμο υλικό και σε πολύ μικρό χρόνο ετοίμασε τη διατριβή του με θέμα «Καρστ τεθραυσμένων πετρωμάτων: τα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά του υπό τη σκοπιά της γενικής καρστολογίας, με την Κεντρική Μεγρελία ως παράδειγμα», με την οποία πήρε master το 1947. Κατόπιν συνέχισε να διδάσκει, ως επίκουρος καθηγητής πλέον, στην Ακαδημία του Κουτάισι. Το 1949 ανέλαβε επικεφαλής του Τμήματος Γεωγραφίας στην Παιδαγωγική Ακαδημία του Σουχούμι και το 1952 πήρε το διδακτορικό του με τη διατριβή "Η ηφαιστειογενής ανυψωμένη νότια Γεωργία (δομή, ανάγλυφο, ιστορική ανάπτυξη)". Από τότε συνεισέφερε σημαντικά στη μελέτη των ηφαιστειογενών περιοχών της Αλπικομεσογειακής ζώνης.