W 1980 r. zdobył w Fortalezie tytuł mistrza Brazylii juniorów do lat 20. W połowie lat 80. awansował do czołówki krajowej, od 1988 r. będąc stałym członkiem reprezentacji olimpijskiej. Do 2008 r. wziął udział we wszystkich w tym okresie rozegranych jedenastu szachowych olimpiadach. W 1988 r. zdobył również pierwszy w karierze medal indywidualnych mistrzostw Brazylii, zajmując w dogrywce o brązowy medal I miejsce. W kolejnych latach zdobył 3 tytuły mistrza kraju (1992, 2002, 2003),jeden tytuł wicemistrzowski (2000) oraz cztery medale brązowe (1995, 1996, 2004, 2005). W 1993 r. uczestniczył w turnieju międzystrefowym w &lt;a href="Biel/Bienne"&gt;Biel/Bienne&lt;/a&gt;, natomiast w latach 2000 i 2004 - w rozgrywanych systemem pucharowym turniejach o mistrzostwo świata (w obu odpadając w I rundach). W 2005 r. wystąpił w Pucharze Świata, ale również w tym turnieju przegrał pojedynek w I rundzie i odpadł z dalszej rywalizacji.