Makmat (hebr. מכמ"ת, akronim od מרגמה כבדה מתנייעת, czyli "margema kweda mitna’ajat") to ciężki moździerz samobieżny powstały poprzez zamontowanie moździerza M-66 na podwoziu czołgu Sherman. Powstanie tego pojazdu było wynikiem próby połączenia siły ognia M-66 i mobilności podwozia czołgu. Załogę stanowiło 8 osób, a szybkostrzelność wynosiła 5 strz./min. Pierwszy raz Makmat wszedł do służby w 1968 roku i był produkowany do 1985 roku. Jako pierwsze otrzymały go oddziały mające zapewniać wsparcie artyleryjskie na granicach izraelsko-libańskiej i izraelsko-syryjskiej podczas wojny na wyczerpanie. Następnie Makmat wykorzystywany był podczas wojny Jom Kipur i operacji „Pokój dla Galilei”.