Po restauracji Meiji rynki te skurczyły się w wyniku drastycznych zmian społecznych, ale pod rządami nowych władz miasta Tokio zezwolono na otwarcie rynków prywatnych, co przyczyniło się do ustabilizowania podaży żywności na potrzeby mieszkańców. W 1918 roku wybuchły jednak niepokoje społeczne, spowodowane brakiem ryżu i w marcu 1923 roku wprowadzono w życie „Ustawę o centralnym rynku hurtowym”, która stała się podstawą do otwarcia rynków publicznych w całym kraju. W trakcie ich tworzenia w regionie Kantō miało miejsce w dniu 1 września wielkie trzęsienie ziemi, które przyniosło druzgocące szkody. W trakcie realizacji planu odbudowy stworzono w 1935 roku rynki hurtowe: Tsukiji, Kanda, Kōtō, Ebara, Toshima, Adachi i Shokuniku.