Στο τέλος του 19ου αιώνα η επίδραση του "Όνειρου της κόκκινης κάμαρας" στην Κίνα ήταν τεράστια, όμως υπήρξαν και επιθέσεις από μελετητές που ισχυρίζονταν ότι το έργο απειλεί τα χρηστά ήθη, με όλους τους χαρακτήρες να αποτελούν κακά παραδείγματα και στρώνει το δρόμο για την εισαγωγή μυθιστορημάτων Δυτικού τύπου. Για να γίνει κατανοητή αυτή η κριτική θα πρέπει να ληφθούν υπόψη δυο παράγοντες: από τη μια, η πεζογραφία, όπως και τα θεατρικά έργα, τα θεωρούσαν στην Κίνα, κατώτερα είδη και μόνο η ποίηση ήταν πραγματική τέχνη, στην οποία επιδίδονταν και οι μανδαρίνοι. Γι' αυτό και σχεδόν όλα τα μυθιστορήματα κυκλοφορούσαν ανώνυμα ή με ψευδώνυμα. Από την άλλη μεριά, η Κίνα προσπαθούσε να αντισταθεί στην εισβολή δυτικών στοιχείων και στα τέλη του 19ου αιώνα προσπαθούσε να συνέλθει από τους πολέμους του Οπίου, που τέτοια εισβολή είχαν προωθήσει με βάρβαρο τρόπο.