Ο Πάουλους, όμως, είχε δίκιο. Αυτό αποδείχτηκε όταν στις 19 Νοεμβρίου οι Σοβιετικοί εξαπέλυσαν την Επιχείρηση «Ουρανός», συντρίβοντας το αριστερό (βόρειο) πλευρό του Πάουλους με μία άριστα σχεδιασμένη επίθεση, περικυκλώνοντας 290.000 στρατιώτες σε αυτό που έγινε γνωστό ως «Θύλακας ("Kessel") του Στάλινγκραντ». Αντί όμως να διατάξει επίθεση για διάσπαση του κλοιού εκ των έσω και εκ του εξωτερικού πριν να ήταν αργά, ο Χίτλερ απαγόρευσε οποιαδήποτε τέτοια επίθεση. Αντί αυτού, διέταξε τον από αέρος εφοδιασμό της περικυκλωμένης Στρατιάς μέχρι τον απεγκλωβισμό της, άποψη της οποίας θερμός υποστηρικτής ήταν ο Χέρμαν Γκαίρινγκ, ανώτατος αρχηγός της Αεροπορίας. Η "αερογέφυρα" είχε δοκιμαστεί με επιτυχία στο Θύλακα του Ντεμιάνσκ - αλλά τότε, οι Γερμανοί απολάμβαναν μεγάλης υπεροχής στους αιθέρες και οι καιρικές συνθήκες ήταν ευνοϊκές. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Ρίχτχοφεν δεν ενθουσιάστηκε ιδιαίτερα, και παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες της Αεροπορίας, το φιλόδοξο αυτό σχέδιο απέτυχε. Η Luftwaffe έχασε περίπου 500 αεροσκάφη από τις 24 Νοεμβρίου 1942 ως την 31η Ιανουαρίου 1943, το ισοδύναμο ενός ολόκληρου αεροπορικού Σώματος, χωρίς ιδιαίτερο αντίκρισμα, και το χειρότερο, η επιχείρηση απεγκλωβισμού, με το κωδικό όνομα «Χειμερινή Θύελλα» (12-23 Δεκεμβρίου) απέτυχε. Ο ίδιος ο Ρίχτχοφεν εμπιστεύθηκε στον αρχηγό του επιτελείου της Luftwaffe, Χανς Γεσόνεκ πως η εμπιστοσύνη του στην ηγεσία είχε καταρρεύσει κάτω από το μηδέν. Όταν πληροφορήθηκε πως ο υπέρβαρος Γκαίρινγκ σχολίασε στις 19 Δεκεμβρίου πως η κατάσταση στο θύλακα «δεν ήταν και τόσο άσχημη», ενώ χιλιάδες στρατιώτες λιμοκτονούσαν υπό το πολικό ψύχος, έγραψε με πικρία στο ημερολόγιό του: