У лютым 1918 года немцы перайшлі ў наступ па ўсім Заходняму фронту. 19 лютага расейскія ўлады і рэвалюцыйныя батальёны пачалі эвакуацыю з Менска ў Смаленск. У горадзе на стратэгічных аб’ектах засталіся дробныя аддзелы бальшавіцкай варты. Дзеячы ЦБВР, якія пры набліжэнні немцаў збеглі з гаўптвахты ЧК на вуліцы Шырокай (сучасная вул. Куйбышава), арганізавалі атрады беларускай міліцыі. Пасаду беларускага камэнданта Менска заняў паручнік Кастусь Езавітаў. 20 лютага створаны Першы Менскі беларускі полк пад камандаваннем І.Рачкевіча. Камандаванне кавалерыйскімі беларускімі швадронамі камэндатуры прынялі Нямкевіч і Мядзведзеў. Камандзірам беларускай міліцыі стаў Ф. Ждановіч. Беларускі актыў чакаў вайсковага падмацавання з Румынскага фронта. Там знаходзілася Беларуская дывізія. З часам стала зразумела, што падмацавання не будзе. 21 лютага ў 11 гадзін раніцы ў Менск увайшлі нямецкія аддзелы кавалерыі. У 15 гадзін у Менск прыбыў першы нямецкі цягнік. Выканкам Рады Усебеларускага з’езда абвесціў сабе часовай уладай у Беларусі. Створаны Народны Сакратарыят на чале з Язэпам Варонкам. Міністрам вайсковых спраў прызначаны К. Езавітаў. 22 лютага Езавітаў выдае загад аб уключэнні ўсіх беларускіх частак у склад беларускага войска. 25 лютага ў Менск увайшлі асноўныя сілы 10-га нямецкага войска. У той жа дзень новыя акупанты (немцы) разбраяюць беларускае войска. Выканкам Рады выганяюць з Дома губернатара, канфіскуюць касу, скідваюць пахабна з будынка беларускі сцяг. 27 лютага польскія баявікі, якіх немцы лічылі сваімі хаўруснікамі па Польскім Каралеўстве, нарэшце, пакідаюць Менск і накіроўваюцца ў Бабруйск. Нямецкі генерал-губернатар Менска стварае гарадское самакіраванне з былых царскіх службоўцаў, гарадскую міліцыю на ўзор нямецкай паліцыі. Дзейнасць рэвалюцыйных Саветаў, Народнага Сакратарыята пад забаронай. Пачынаецца нямецкае рабаванне Менска і Беларусі.