Ook participeerde Davout in de succesvolle slagen bij Eylau en Friedland. Napoleon stelde hem bij het eindigen van de oorlog in de Vrede van Tilsit aan als gouverneur-generaal in Warschau. Ook kreeg Davout in 1808 de titel "hertog van Auerstadt". In de oorlog van het jaar daarop diende hij in militaire campagnes die leidden tot de Slag bij Eckmühl en onderscheidde zich in de Slag bij Wagram. Voor zijn verdiensten verkreeg Davout de titel "prins van Eckmühl". Davout kreeg de opdracht om als opziener te dienen voor het "korps voor de observatie van de Elbe". Deze taak behelste in werkelijkheid echter het voorbereiden van invasie van Rusland in 1812. Tijdens deze campagne had Davout het bevel over het Eerste Legerkorps (70 000 man) en hij versloeg met dat korps de Russen in de Slag bij Mohilev. Na de nederlaag van Napoleons leger in Rusland kreeg Davout de opdracht om Hamburg te verdedigen, een slecht gefortificeerde en geproviseerde stad. Pierre Maufroy zou Delfzijl verdedigen, om een landing van de Engelsen op de oevers van de Eems te voorkomen, zodat Davout een veilige aftocht naar Frankrijk zou kunnen houden. Davout hield het echter uit, totdat Lodewijk XVIII hem beval de stad te verlaten in 1814 na de eerste troonsafstand van Napoleon.