W 1928 ponownie wszedł w skład reprezentacji Nowej Zelandii na igrzyska olimpijskie (tym razem odbywające się w Amsterdamie), jednak ostatecznie kontuzja uniemożliwiła mu start. Wkrótce potem wycofał się z czynnego uprawiania sportu, ale pozostał aktywnym działaczem. Był kierownikiem reprezentacji Nowej Zelandii podczas Igrzysk Imperium Brytyjskiego w Londynie w 1934 oraz Igrzysk Olimpijskich w Berlinie w 1936. W 1937 jako pierwszy w historii przedstawiciel swojego kraju wszedł w skład Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, w którym zasiadał aż do 1967. W latach 1961-1967 był także pierwszym przewodniczącym Komisji Medycznej MKOl.