W 1667 pojawił się pomysł, aby zamknąć zatokę Zuiderzee i osuszyć teren. Technologia dostępna w XVII w. nie pozwalała jednak na zrealizowanie tego planu, więc budowę zapory odłożono w czasie. Powrót do tego projektu miał miejsce pod koniec XIX w., kiedy do osuszania terenów chciano wykorzystać pompę parową. W 1891 inżynier Cornelis Lely (1854–1929) wysunął propozycję zbudowania zapory zamykającej Zuiderzee, a do przyspieszenia realizacji tego planu przyczyniła się wielka powódź, która nawiedziła Holandię w styczniu 1916.