Pierwsze punkty w karierze zdobył 8 stycznia 1983 podczas zawodów w Harrachovie, gdzie zajął 10. miejsce. W marcu tego samego roku wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie, zajmując szóste miejsce. Do brązowego medalisty tamtych mistrzostw (Mattiego Nykänena) stracił 9 punktów. Sezon ten ukończył na 27. miejscu w klasyfikacji generalnej. 18 grudnia 1983 w swoim drugim starcie &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20skokach%20narciarskich%201983/1984"&gt;sezonu 1983/1984&lt;/a&gt; stanął na podium, zajmując trzecie miejsce w Lake Placid. Było to pierwsze podium w jego karierze. 14 stycznia 1984 w Harrachovie po raz pierwszy zwyciężył w zawodach PŚ. Wystąpił także na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie w 1984, gdzie na dużej skoczni zajął 23. miejsce, a na normalnym obiekcie był dziesiąty. W tym samym roku odbyły się ponadto mistrzostwa świata w Engelbergu i Rovaniemi, na których wspólnie z Ladislavem Dluhošem, Vladimírem Podzimkiem i Pavlem Plocem wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. Dobre występy, między innymi dwa zwycięstwa i jedno trzecie miejsce dały mu piątą pozycję w klasyfikacji generalnej tego sezonu. Piąty był także w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20lotach%20narciarskich%201983/1984"&gt;sezonie 1983/1984&lt;/a&gt; Pucharu Świata w lotach.