Grupa założycielska kibucu powstała w 1933 roku. Składała się ona z żydowskich imigrantów Polski będących członkami młodzieżowej organizacji Ha-Szomer Ha-Cair. Od 1934 roku uczyli się oni rolnictwa i zdobywali doświadczenie w Dolinie Bet Sze’an. W owym czasie mieszkali w kibucu Beit Alfa. Gdy w kwietniu 1936 roku wybuchło arabskie powstanie w Palestynie, Arabowie podpalili okoliczne żydowskie pola uprawne. Zmusiło to żydowskich osadników do szukania sposobów skutecznej obrony. Szlomo Grazowski przedstawił wówczas koncepcję budowy nowej obronnej osady rolniczej. W ciągu jednego dnia wybudowano cztery baraki mieszkalne, wieżę strażniczą i podwójne ściany palisady wypełnione w środku żwirem, z zewnętrzną linią obronną utworzoną z zasieków z drutów kolczastych. W ten sposób niemożliwym było wrzucenie do środka granatu ręcznego. W ten sposób, w dniu 10 grudnia 1936 roku założono kibuc nazwany Tel Amal (hebr. תל עמל). Była to pierwsza osada obronna nowego typu, później budowana w innych miejscach w całym kraju. W 1940 roku zmieniono nazwę kibucu na obecną, na cześć Dawida Wolfsohna, drugiego prezydenta Światowej Organizacji Syjonistycznej. W latach 90. XX wieku kibuc znalazł się w trudnościach finansowych, które wymusiły przeprowadzenie w 2003 procesu prywatyzacji. Zachowano kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. Istnieją plany rozbudowy kibucu o nowe osiedle mieszkaniowe.