W latach 1940–1967 sprawował funkcję deputowanego i przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej Litewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Jako polityk został jednak "de facto" odsunięty na boczny tor – realna władza w kraju należała wówczas do I sekretarza KPL. W latach 1941–1966 pełnił również funkcję zastępcy przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej ZSRR. W latach 1966–1970 był przewodniczącym Rady Narodowości Rady Najwyższej ZSRR. Został delegatem na XIX, XX, XXI, XXII oraz XXIII zjazd KPZR. Od 1952 do 1971 był członkiem Komitetu Centralnego KPZR.