Na mocy Pokoju Berlińskiego (1878), mającego ustabilizować sytuację na Bałkanach, Bułgaria i Serbia, odtąd w pełni niepodległe państwa, zostały zobowiązane do poprowadzenia linii kolejowych łączących Turcję z Europą. W Bułgarii prywatna "Chemins de fer Orientaux (CO) / Gesellschaft der Orientbahnen" zbudowała w 1888 r. na rachunek Turcji przedłużenie "Kolei Rumelijskiej" przez Sofię do Caribrodu (granica serbska). Kolej prowadziła politykę niezgodną z interesami Bułgarii (stosowała np. zawyżone taryfy, mające przeciwdziałać konkurencji portu Burgas z własnym portem Dedeagacz/Aleksandropolis nad Morzem Egejskim). Rządowi bułgarskiemu nie udawało się przejąć "Orientbahn" aż do rewolucji „młodoturków” w 1908 r.