In Duitsland werd het afgelasten van de invasie in Engeland afgedaan als een zaak van minder belang. De aandacht van Hitler en Hermann Göring verplaatste zich naar de voorgenomen invasie in de Sovjet-Unie. De Duitsers achtten de Britten, ook al waren ze niet overwonnen, niet meer in staat hen veel schade toe te brengen. Zolang de Britten er alleen voor stonden, was dat ook zo; vanaf toen was alle Britse hoop om het tij te keren op Amerika gevestigd. In feite heeft Duitsland er zelf voor gezorgd dat de Britten twee machtige bondgenoten kregen: door het aanvallen van de Sovjet-Unie op 22 juni 1941 en door de oorlogsverklaring aan Amerika vier dagen na de Japanse aanval op Pearl Harbor op 7 december 1941.