Gedurende de maand januari 1945 werd het korps weer teruggedreven tot achter Sankt Vith en vanaf 1 februari was het korps weer terug op Duits grondgebied. Tussen 3 en 10 februari werd het korps door een korte stevige Amerikaanse aanval al een klein stuk naar de Rijn gedreven, maar pas in Operatie Lumberjack (1 tot 7 maart) kwam het korps echt in problemen en moest halsoverkop terugtrekken tot achter de Rijn, zuidelijk van Remagen. Vervolgens werd het korps voor de rest van de maand uit het front gehaald en “opgefrist” rond Hachenburg. Na de uitbraak uit het Remagen bruggenhoofd eind maart, sloten de Amerikanen op 1 april de Ruhr pocket en het korps bevond zich op dat moment zuidelijk van Paderborn, net buiten de omsingeling. De volgende dag werd het korps toegevoegd aan het 11e Leger, dat als doel kreeg de omsingeling te doorbreken. Dat was, met de beschikbare middelen, een volstrekte illusie. Het aanvalsbevel werd dan ook op 4 april ingetrokken. Vervolgens werd het korps tezamen met het 11e Leger de Harz ingedreven door de naar de Elbe oprukkende Amerikaanse troepen. Uit de omsingeling die volgde was geen ontsnappen mogelijk.