Widząc panujące w mieście nastroje i wyraźną wrogość ze strony syberyjskiego komitetu bolszewików delegacja Centrum Politycznego z Konogowem i Achmatowem 11 stycznia udała się pociągiem do Tomska na spotkanie z komitetem wojskowo-rewolucyjnym 5 Armii Czerwonej (kierowanym przez Iwana Smirnowa), która prowadziła w ostatnich miesiącach działania ofensywne przeciwko wojskom Kołczaka. Eserowcy i mienszewicy liczyli na porozumienie, sądząc, że bolszewicki rząd był zbyt zajęty walką z Siłami Zbrojnymi Południa Rosji na froncie południowym oraz wojną z Polską i mógłby zaakceptować odrębne, buforowe państwo na Syberii. Podczas rozmów, jakie odbyły się 18 stycznia, Iwan Smirnow wyraził zgodę na utworzenie buforowego państwa zarządzanego przez Centrum Polityczne z granicą przebiegającą na zachód od Bajkału, również z Irkuckiem. Rozwiązanie takie telegraficznie zaakceptował również Lenin. Zanim jednak delegacja Centrum wróciła do Irkucka, dowiedziała się, że w samym mieście struktury eserowsko-mienszewickiego rządu przestały funkcjonować i oddały władzę bolszewickiemu komitetowi wojskowo-rewolucyjnemu. Faktycznie 20 stycznia, na wieść o zbliżaniu się do Irkucka sił białych, których liczebność była w mieście jedynie przedmiotem spekulacji, bolszewicy zwołali naradę dowódców swoich milicji oraz przywódców irkuckich lewicowych eserowców. Ogłoszono na niej, iż bolszewicy, sami nie wierząc w skuteczną obronę miasta przez Centrum Polityczne, przejmują w nim kontrolę, powołując swój tymczasowy komitet wojskowo-rewolucyjny na czele z Aleksandrem Szyriamowem, a na 25 stycznia zwołując posiedzenie rady robotniczej. 21 stycznia przedstawiciele Korpusu Czechosłowackiego uznali rządy bolszewików w Irkucku, pod warunkiem, że ci z kolei uszanują jego ustalenia dotyczące ewakuacji Czechów zawarte z eserowcami. Nie mając innego wyjścia, przedstawiciele Centrum Politycznego oddali władzę bolszewikom.