Стаў прафесіяналам у 1998 годзе ва ўзросце 17 гадоў, а ў 1999 упершыню прымаў удзел на рэйтынгавым турніры. У 2004 годзе выйграў свой першы рэйтынгавы турнір, адкрыты чэмпіянат Еўропы, і дэбютаваў на чэмпіянаце свету, а ў наступным сезоне ўвайшоў у топ-32 сусветнага рэйтынгу, перамог на першым турніры Трайной кароны, чэмпіянаце Вялікабрытаніі, і дэбютаваў на найбуйнейшым запрашальным спаборніцтве, Мастэрс, пасля чаго падняўся на трэці радок рэйтынгу ў &lt;a href="%D0%A1%D0%BD%D1%83%D0%BA%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%20%D1%81%D0%B5%D0%B7%D0%BE%D0%BD%202005/2006"&gt;сезоне 2005/2006&lt;/a&gt;. У 2007 годзе ўпершыню дайшоў да паўфіналу на чэмпіянаце свету, выйграў Трафей Паўночнай Ірландыі, які стаў яго трэцім тытулам рэйтынгавага ўзроўню, і дайшоў да фіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі. У 2008 годзе атрымаў чацвёртую рэйтынгавую перамогу на адкрытым чэмпіянаце Кітая, а ў сезонах &lt;a href="%D0%A1%D0%BD%D1%83%D0%BA%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%20%D1%81%D0%B5%D0%B7%D0%BE%D0%BD%202008/2009"&gt;2008/2009&lt;/a&gt; і &lt;a href="%D0%A1%D0%BD%D1%83%D0%BA%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%20%D1%81%D0%B5%D0%B7%D0%BE%D0%BD%202009/2010"&gt;2009/2010&lt;/a&gt; займаў другое месца ў сусветным рэйтынгу, якое з’яўляецца найвышэйшай пазіцыяй у яго кар’еры. У 2012 годзе ў другі раз выйшаў у паўфінал чэмпіянату свету, а ў 2013 годзе выйграў свой пяты рэйтынгавы тытул на адкрытым чэмпіянаце Уэльса. Пасля гэтага на працягу чатырох сезонаў не даходзіў да рэйтынгавых фіналаў і ў сярэдзіне &lt;a href="%D0%A1%D0%BD%D1%83%D0%BA%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%20%D1%81%D0%B5%D0%B7%D0%BE%D0%BD%202015/2016"&gt;сезона 2015/2016&lt;/a&gt; упершыню за 10 гадоў вылецеў з топ-16. На найбуйнейшым запрашальным турніры Мастэрс чатыры разы даходзіў да паўфіналаў, але ніколі не праходзіў далей.