De eerste metrolijn van Rome werd aangelegd om bezoekers aan de wereldtentoonstelling van 1942 (Esposizione 42) een snelle verbinding te bieden tussen het centraal station en het tentoonstellingsterrein. Om een grote hoeveelheid bezoekers te kunnen verwerken werd besloten om station Esposizione, het eindpunt bij de tentoonstelling, te splitsen in een deel voor aankomende en een deel voor vertrekkende bezoekers. Hierdoor kwamen er twee stations aan weerszijden van de Via Cristoforo Colombo. Het oostelijke kreeg de projectnaam "Esposizione salita" (Tentoonstelling instappen) en het was de bedoeling om de metro's leeg van de uitstaphalte te laten binnenkomen. De bouw begon in 1938 en de ruwbouw was in 1940 vrijwel gereed toen de werkzaamheden werden gestaakt in verband met de Tweede Wereldoorlog. Inmiddels was de naam van het station gewijzigd in Esposizione Est (Tentoonstelling oost) . De wereldtentoonstelling werd echter afgelast en na afloop van de oorlog werd het tentoonstellingsterrein ontwikkeld tot zakenwijk. De metrolijn werd wel afgebouwd en op 9 februari 1955 opende president Luigi Einaudi de metro waarbij het station werd genoemd naar de Italiaanse nobelprijswinnaar Enrico Fermi. Vanaf 10 februari konden de reizigers vanaf het zuidelijke perron instappen richting het centrum. Het noordelijke perron werd gebuikt voor een pendeldienst tussen EUR Fermi en Laurentina over het enkelspoor dat aanvankelijk voor goederenvervoer was aangelegd.