Jej mąż Mieczysław Poplewski, oficer rezerwy został uwięziony w Starobielsku i zamordowany przez NKWD. Od czasu zamknięcia warszawskiego getta w 1940, nie zważając na zagrożenie śmiercią dostarczała żywność i leki swoim sąsiadom żydowskiego pochodzenia z ul. Mokotowskiej. Od maja 1941 do końca powstania warszawskiego ukrywała w swoim mieszkaniu Polaków pochodzenia żydowskiego. Fakty te opisano w książce W. Bartoszewskiego "Ten jest z ojczyzny mojej". Udzielała też schronienia zbiegłym z niewoli niemieckiej jeńcom radzieckim. Jej warszawski dom był od 1939 skrzynką kontaktową Polskiego Związku Zachodniego i konspiracyjną drukarnią w której tworzono fałszywe dokumenty.