Γεννήθηκε στο Ορτάκιοϊ της Αδριανούπολης (σημερινό Ιβαΐλογκραντ) απ΄όπου έφυγε με την οικογένεια του το 1912. Ήταν γιος του Χατζή-Σάββα Ποιμενίδη, ο οποίος ήταν αναμεμειγμένος στον Μακεδονικό Αγώνα. Η οικογένειά του στα χρόνια των πολέμων (Βαλκανικοί Πόλεμοι, Μικρασιατική Καταστροφή) διώχθηκε και κατέφυγε και τις δύο φορές στην Έδεσσα, ως πρόσφυγες. Εκεί ο Ποιμενίδης τελείωσε το Γυμνάσιο. Στην Καστοριά αποφοίτησε από το μονοτάξιο Διδασκαλείο και το 1924 ήλθε οριστικά στην Αλεξανδρούπολη, διοριζόμενος ως δάσκαλος στο 3ο Δημοτικό Σχολείο. Το 1928, μαζί με την αδερφή του Χαρίκλεια Φωτίου, ήλθε στην Αθήνα, τελείωσε τη Μετεκπαίδευση διδασκάλων και συγχρόνως πήρε το πτυχίο από τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Το 1950 διορίστηκε ξανά στο 3ο Δημοτικό Σχολείο και αργότερα τοποθετήθηκε στο Εποπτικό Σχολικό Συμβούλιο του Έβρου, αρμόδιο για τις μεταθέσεις και αποσπάσεις των εκπαιδευτικών στο νομό. Το Νοέμβριο 1961, ασχολούμενος με τα αρχαιολογικά ευρήματα, διορίστηκε έκτακτος επιμελητής αρχαιοτήτων της Περιφέρειας Αλεξανδρούπολης. Από το 1956 διατέλεσε διευθυντής του 3ου Δημοτικού Σχολείου, από το οποίο συνταξιοδοτήθηκε το 1962.