Jako młodzieniec uczestniczył w walkach ze Szwedami w Inflantach (1625–29) oraz w wojnie smoleńskiej (1633–34). Będąc już koniuszym trockim, został dwukrotnie przez szlachtę wybrany do Trybunału Litewskiego: w 1637 jako deputat starodubowski i w 1645 jako deputat rzeczycki. W 1648 podpisał elekcję Jana Kazimierza. W 1650 z nominacji wojewody Pawła Jana Sapiehy został podwojewodzim witebskim. Po bracie, Karolu, otrzymał 22 lutego 1651 wakujący urząd podkomorzego starodubowskiego, jednak z powodu zajęcia przez Kozaków powiatu starodubowskiego przebywał na terenie województwa witebskiego jako podwojewodzi.