W Cylicji było już tak wielu Ormian, że część możnych nie uznawała władzy cesarskiej i rządziła się sama. Jednym z najznaczniejszych był Wahram Brachamios. Wcześniej służył on w bizantyńskim wojsku u boku cesarza Romana Diogenesa. Towarzyszył mu na przykład w czasie bitwy pod Manzikertem. W nagrodę za wierną służbę otrzymał stanowisko gubernatora Germanikei (Kahramanmaraş). Po upadku swego protektora nie uznał jego następcy, Michała Dukasa. Rozciągnął swoje panowanie na terenach między Melitene a Antiochią i Cylicją a Edessą. Wielu innych wodzów złożyło mu hołd, był wśród nich również Ruben. Władztwo Wahrama wprawdzie rozpadło się krótko po jego śmierci, ale jego miejsce zajęło kilku innych wodzów. Duży wpływ na wzrost samodzielności Ormian w Cylicji miały problemy Bizancjum z Turkami, ciągle napierającymi na Azję Mniejszą i Normanami, atakującymi Bałkany.