W 1904 rozpoczął zawodową służbę wojskową w c. i k. Armii. Został wcielony do Bośniacko-Hercegowińskiego Pułku Piechoty Nr 1, który stacjonował w Wiedniu, i którym wówczas dowodził pułkownik Artur Dąbrowski. Pułk ten był jego oddziałem macierzystym aż do 1918. W jego szeregach wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach., a następnie walczył w czasie I wojny światowej. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów piechoty: kadeta–zastępcy oficera (1 września 1904), podporucznika (1 maja 1907), porucznika (1 listopada 1912) i kapitana (1 lipca 1915). W 1917 został oddelegowany z c. i k. Armii do Polskiej Siły Zbrojnej (niem. "Polnische Wehrmacht") i przydzielony do 5 Pułku Piechoty w charakterze doradcy, a następnie do Szkoły Podchorążych w Ostrowi Mazowieckiej, w której był wykładowcą karabinów maszynowych, i w której opracował skrypt „Karabin maszynowy 08”. Wiosną 1918 wrócił do c. i k. Armii i został skierowany na front zachodni.