Froidmont, zoon van Gerard Libert de Froidmont en Marguerite Radoux, werd opgeleid door de jezuïeten in zijn geboortestad Haccourt nabij Luik. Hij studeerde filosofie in Leuven aan de Pedagogie De Valk en vervolgens theologie aan het Pauscollege. Zonder twijfel door geldgebrek onderbrak Froidmont zijn studies om les te gaan geven aan de Sint-Michielsabdij in Antwerpen. In 1609 keerde hij weer naar Leuven om retorica en dan filosofie te doceren. Hij publiceerde er over natuurkunde en wiskunde. Descartes erkende hem als een autoriteit op het gebied van meteoren en stuurde hem zijn "Verhandeling over de methode", die Froidmont nogal kritisch ontving. De Wetenschappelijke revolutie mocht dan onderweg zijn, Froidmont behield de traditionele Aristotelische visie, al streefde hij eerder naar het integreren dan afwijzen van nieuwe benaderingen. Tijdens zijn professoraat ging hij godgeleerdheid studeren. Hij promoveerde in 1628 onder Jansenius, met wie hij bevriend raakte. Toen Jansenius bisschop werd in Ieper, was Froidmont zijn opvolger op de leerstoel over de Schrift. Jansenius vertrouwde hem ook de postume publicatie van zijn hoofdwerk toe, de "Augustinus".