W Pucharze Świata zadebiutował 29 grudnia 1983 roku w Oberwiesenthal. W tym starcie nie tylko od razu zdobył pierwsze pucharowe punty, ale także stanął na podium, zajmując drugie miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena. W pozostałych konkursach &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%201983/1984"&gt;sezonu 1983/1984&lt;/a&gt; pięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, ale na podium nie stawał. W klasyfikacji generalnej zajął czwarte miejsce, tracąc do trzeciego w klasyfikacji Geira Andersena z Norwegii 10 punktów. W lutym 1984 roku wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Sarajewie, gdzie trzynasty wynik na skoczni i szósty czas biegu pozwoliły mu zająć szóste miejsce. Miesiąc później osiągnął swój największy sukces wspólnie z Aleksandrem Majorowem i Ildarem Garifulinem zdobywając brązowy medal w sztafecie na Mistrzostwach Świata w Rovaniemi.