W pierwszych demokratycznych wyborach parlamentarnych w 1977 uzyskał mandat posła do konstytuanty. W 1979 został wybrany do Kongresu Deputowanych. W 1978 podpisał porozumienie, na mocy którego do socjalistów przyłączyła się Partido Socialista Popular Enrique Tierno Galvána. Od tegoż roku do 1999 był wiceprzewodniczącym Międzynarodówki Socjalistycznej. Po porażce PSOE w 1979 ustąpił z funkcji sekretarza generalnego, jednak jeszcze w tym samym roku ponownie powierzono mu tę funkcję. 23 lutego 1981, w trakcie nieudanego zamachu stanu (23-F), znalazł się w kilkuosobowej grupie oddzielonej od pozostałych parlamentarzystów; uwolniony został następnego dnia.