У 2009 годзе ўпершыню ўдзельнічаў на рэйтынгавым адкрытым чэмпіянаце Кітая, атрымаўшы ўайлдкард ва ўзросце 18 гадоў, а ў 2011 годзе стаў прафесіяналам, дзякуючы перамозе на чэмпіянаце Азіі сярод гульцоў ва ўзросце да 21 года. У сваім дэбютным сезоне ў мэйн-туры патрапіў у асноўную стадыю чэмпіянату свету, дзе здолеў прайсці ў другі раўнд, сенсацыйна перайграўшы Марка Алена ў стартавым матчы. У &lt;a href="%D0%A1%D0%BD%D1%83%D0%BA%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%20%D1%81%D0%B5%D0%B7%D0%BE%D0%BD%202013/2014"&gt;сезоне 2013/2014&lt;/a&gt; упершыню дайшоў да рэйтынгавага чвэрцьфіналу на Усі Класік, упершыню патрапіўшы ў топ-64 рэйтынгу, а праз год падняўся на найвышэйшае для сябе 42-е месца. Пасля гэтага пачаў губляць форму і вылецеў з топ-64 па выніках &lt;a href="%D0%A1%D0%BD%D1%83%D0%BA%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%20%D1%81%D0%B5%D0%B7%D0%BE%D0%BD%202015/2016"&gt;сезона 2015/2016&lt;/a&gt;, але пакінуў месца сярод прафесіяналаў, дзякуючы перамозе на адным з этапаў кваліфікацыйнага турніру Q-School. У &lt;a href="%D0%A1%D0%BD%D1%83%D0%BA%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%20%D1%81%D0%B5%D0%B7%D0%BE%D0%BD%202017/2018"&gt;сезоне 2017/2018&lt;/a&gt; дайшоў да рэйтынгавага паўфіналу на Еўрапейскім Мастэрс і да свайго першага рэйтынгавага фіналу на адкрытым чэмпіянаце Шатландыі, дзе гуляў супраць Ніла Робертсана і ішоў наперадзе з лікам 8:4, аднак саступіў 5 фрэймаў запар і згубіў магчымасць выйграць першы рэйтынгавы тытул. Пасля гэтага поспеху зноў патрапіў у топ-64 рэйтынгу, а ў пачатку 2018 года выйшаў у свой другі рэйтынгавы фінал на адкрытым чэмпіянаце Гібралтара, дзе быў пераможаны Раянам Дэем (0:4).