Ο Εδουάρδος μετά το 1274 δεν ανέλαβε ξανά πρωτοβουλίες για Σταυροφορία έδειξε κάποιο ενδιαφέρον 13 χρόνια αργότερα (1287), την περίοδο 1287 - 1291 προσπάθησε να συμφιλιώσει τις βασιλικές οικογένειες της Ευρώπης. Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν οι διαμάχες του Καρόλου του Ανδεγαυού με τον Πέτρο της Αραγωνίας, οδήγησαν στην έκρηξη του Σικελικού Εσπερινού (1282) και την σφαγή όλων των Γάλλων στο νησί, ο γιος του Καρόλου του Ανδεγαυού Κάρολος Β΄ της Νάπολης συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Αραγωνέζους. Ο Εδουάρδος Α' μάταια προσπάθησε να τους συμφιλιώσει, το μόνο που πέτυχε προσωρινά ήταν μια συμφωνία στο Παρίσι (1286) με την οποία ο Κάρολος του Σαλέρνο ελευθερώθηκε. Η κατάληψη της Άκρας από τους Μαμελούκους, η τελευταία περιοχή στους Αγίους Τόπους που είχε παραμείνει σε χέρια χριστιανών (1291) ακύρωσε όλα τα σχέδια για Σταυροφορία.