In 1523 vroeg de opstandige gouverneur van de Punjab, Dawlat Khan, Babur om steun tegen Lodi. Babur was goed voorbereid voor de invasie. Zijn multi-etnische leger had een sterke cavalerie en beschikte over kanonnen en musketten. De Ottomaanse sultan Selim I had deze nieuwe wapens in 1514 met veel succes gebruikt in de slag bij Chaldiran tegen sjah Ismail I. Maar op het Indische subcontinent was Babur de eerste die gebruik maakte van deze revolutionaire ontwikkeling in de oorlogsvoering. Met 12.000 manschappen bond Babur de strijd aan met Ibrahim Lodi, gesteund door opstandelingen tegen de sultan. Het beslissende treffen vond plaats op 21 april 1526 in de slag bij Panipat, ten noorden van Delhi. Ibrahim Lodi beschikte over een leger van 100.000 man en 1000 krijgsolifanten, maar moest toch het onderspit delven. Babur maakte goed gebruik van zijn cavalerie en drong zijn tegenstanders in een mêlee, waarna zijn vuurkracht het pleit beslechtte. Ibrahim Lodi bevond zich onder de 16.000 gesneuvelde Afghanen. Tijdens het plunderen van de rijkdommen van het sultanaat Delhi verwierf Babur de Koh-i-Noor, een diamant van 186 karaat. Deze diamant zou later op de pauwentroon van Baburs achterachterkleinzoon Shah Jahan prijken. Anders dan na zijn eerdere veldtochten bleef Babur nu in Hindoestan. Agra werd de hoofdstad van zijn bezittingen op het Indische subcontinent.