In 1791 werd hij benoemd tot vleugeladjudant, met de rang van onderluitenant in het regiment van zijn oudere broer Lodewijk Filips. Een jaar later werd hij adjudant-generaal, kort voor hij samen met zijn broer meevocht in de Slag bij Jemappes. Ten tijde van het proces van koning Lodewijk XVI probeerde Anton zijn vader tevergeefs te overtuigen om niet voor de dood van de koning te stemmen. In april 1793, toen hij als adjudant-generaal diende in het "Armée du Var", werd hij door het revolutionaire bewind gearresteerd, net als de andere Bourbons die zich nog in Frankrijk bevonden. Anton werd samen met zijn broer Lodewijk Karel opgesloten in het Fort Saint-Jean in Marseille. Beide broers liepen in de gevangenis tuberculose op, een ziekte die Anton later fataal zou worden. Op 30 augustus 1796 besliste het Directoire om Anton en zijn broer Lodewijk Karel te verbannen naarPhiladelphia, in de Verenigde Staten van Amerika. De Franse zakengelastigde in de Verenigde Staten verleende de broers een jaarlijks pensioen van 15.000 francs en op 5 november werden Anton en Lodewijk Karel op het schip naar Amerika gezet. In februari 1797 werden ze in Philadelphia herenigd met hun oudste broer Lodewijk Filips. Kort voor zijn vertrek naar Amerika had Anton zijn minnares Françoise Barbaroux (1761-1822) zwanger gemaakt. Hun zoon, Jean-Antoine-Philippe Dentend (1797-1858), werd later de notaris van het huis Orléans.