Το 1954, η Αλβανία έκανε την πρώτη προσέγγισή της με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, υπογράφοντας μαζί της μια συμφωνία πολιτιστικής και επιστημονικής συνεργασίας. Το 1955 έγινε μέλος του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Το 1956, ο Ενβέρ Χότζα εξέφρασε τις ανησυχίες του για την αποσταλινοποίηση. Ενώ ακολούθησε επίσημα τη σοβιετική γραμμή και ενέκρινε τη συμφιλίωση με τη Γιουγκοσλαβία (χωρίς αποκατάσταση του Τζότζε) και την καταστολή της εξέγερσης της Βουδαπέστης, απομάκρυνε σταδιακά από το κόμμα τα πιο φιλοσοβιετικά στοιχεία. Έτσι απομάκρυνε οποιονδήποτε θα μπορούσε να τον διαδεχθεί μέσω των συνεχιζόμενων μεταρρυθμίσεων στο Ανατολικό Μπλοκ. Τον Ιούνιο του 1960, σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρουμανίας και εν μέσω της διακοπής συνομιλιών μεταξύ της Κίνας και της Σοβιετικής Ένωσης, ο Ενβέρ Χότζα αρνήθηκε να καταδικάσει την Κίνα και να επιτεθεί εναντίον των Σοβιετικών και Γιουγκοσλάβων «αναθεωρητών». Η Αλβανία κινούνταν προς την αντίθετη κατεύθυνση από την σταλινοποίηση και απομακρυνόταν από την ΕΣΣΔ προς την Κομμουνιστική Κίνα, της οποίας ήταν ο κύριος σύμμαχος στην Ευρώπη.