U kresu wojny, podczas bitwy o Lwów w ramach wojny polsko-ukraińskiej nie uległa żądaniom dowódcy ukraińskiego co do usunięcia polskiego godła i herbów z gmachu szkoły, odpowiadając słowami: "Posłuch winnam jedynie polskim władzom!". W czasie obrony Lwowa uczestniczyła w obradach Komitetu Polskiego. Po wyzwoleniu miasta brała udział w pracach Polsko-Amerykańskiego Komitetu Pomocy Dzieciom. W macierzystym zakładzie w pierwszych trzech latach powojennych organizowała i nadzorowała dożywianie dziewcząt. Latem 1919 osobiście prowadziła letnią kolonię w Zakopanem dla 137 uczennic. Po wybuchu wojny polsko-bolszewickiej aktywnie działała na rzecz sprawy polskiej, pracując w Komitecie Pomocy Żołnierzom Polskim i dotując jego fundusz, a także gromadziła w szkole ochotników. Po pełnym odzyskaniu przez Polskę niepodległości planowania opracowanie nowego typu gimnazjum z uwagi na nieskuteczny plan nauczania w szkole średniej żeńskiej, pierwotnie opracowany dla gimnazjum męskiego.