Tijdens de Burgeroorlog van 1891 koos hij de zijde van de regering onder president José Manuel Balmaceda en werd benoemd tot plaatsvervangend chef van de generale staf. Hij nam deel aan diverse veldslagen. Na de Slag bij Huara op 17 februari 1891 en werd aangesteld als commandant van een divisie. Hij werd verslagen bij de Slag bij Pozo Almonte (6 maart 1891) en raakte ernstig gewond. Hij werd opgenomen in een veldhospitaal van het Rode Kruis. Ofschoon onder bescherming van het Rode Kruis, belette dit de revolutionaire rebellen niet om hem genadeloos af te slachten.