Caradja kształciła się w Anglii, Francji, Rumunii i Belgii i mówiła pięcioma językami. W 1914 roku, tuż przed wybuchem I wojny światowej, poślubiła księcia Constantina Caradję (1892–1962), członka rodziny Caradja. Po tym jak wojska niemieckie wkroczyły do Rumunii w 1916 r., uciekła z Bukaresztu z dwiema córkami, Irène Mathilde Catherine (urodzona rok wcześniej) i Marie Constance Lucie (urodzona dziesięć dni wcześniej). Po schronieniu się w Mołdawii rozpoczęła pracę jako wolontariuszka w 30-łóżkowym szpitalu dla chorych na tyfus plamisty (sama zachorowała).