W sezonach &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%202001/2002"&gt;2001/2002&lt;/a&gt;, &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%202002/2003"&gt;2002/2003&lt;/a&gt;, &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%202003/2004"&gt;2003/2004&lt;/a&gt; i &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%202004/2005"&gt;2004/2005&lt;/a&gt; jego największym sukcesem w tym czasie było wywalczenie razem z Christophem Bielerem, Michaelem Gruberem i Felixem Gottwaldem brązowego medalu w sztafecie na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku. W lecie tego roku triumfował w piątej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej. Z pięciu konkursów indywidualnych tego cyklu dwa wygrał, w dwóch był drugi, a w jednym trzeci. Wyniki te nie przełożyły się jednak na sezony zimowe. W tych czterech sezonach łącznie cztery razy stawał na podium: 29 grudnia 2001 roku w Oberwiesenthal i 1 stycznia 2003 roku w Oberhofie był trzeci w sprincie, 29 lutego 2004 roku w Oslo był trzeci, a 6 stycznia 2005 roku w Schonach był drugi w Gundersenie. W tym czasie najlepszy wynik w klasyfikacji generalnej PŚ osiągnął w sezonie 2001/2002, kiedy był siódmy, a w klasyfikacji sprintu zajął czwarte miejsce. Nie startował na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 roku, ale wystąpił dwa lata później podczas mistrzostw w Oberstdorfie, jednak medalu nie zdobył.