Od 1918 w Wojsku Polskim. Uczestnik wojny 1920. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. W 1923 po ukończeniu Oficerskiej Szkoły Artylerii w stopniu kapitana został przydzielony do 1 pułku artylerii polowej Legionów w Wilnie. W 1924 roku był komendantem składnicy wojennej. W listopadzie 1925 roku został przesunięty na stanowisko dowódcy II dywizjonu, a później na stanowisko kwatermistrza pułku. 1 grudnia 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 84. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 5 listopada 1928 roku został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do komendy placu Lwów na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta placu. 27 kwietnia 1929 roku został przeniesiony do 6 pułku artylerii ciężkiej we Lwowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 2 grudnia 1930 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 23. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Jesienią 1932 roku został przeniesiony do 10 dywizjonu artylerii konnej w Jarosławiu na stanowisko dowódcy dywizjonu. Od 12 stycznia 1937 roku był dowódcą 22 pułku artylerii lekkiej w Przemyślu. 27 sierpnia 1939 roku objął stanowisko dowódcy artylerii dywizyjnej 22 Dywizji Piechoty Górskiej.