W 1959 Makarios III powierzył mu stanowisko ministra spraw wewnętrznych. Był członkiem rządu do 1970, kierując później resortami pracy, zdrowia i rolnictwa. Należał do Frontu Patriotycznego, a po jego rozpadzie w 1969 wziął udział w powołaniu partii Enieon Koma, obejmując funkcję wiceprzewodniczącego. W 1970 wybrany został do Izby Reprezentantów. W trakcie zamachu stanu z lipca 1974 został aresztowany, zwolniono go tuż przed inwazją turecką na Cypr. Do czasu powrotu Makariosa III był doradcą czasowo kierującego państwem Glafkosa Kliridisa. W lipcu 1976, po rozłamie w obozie rządzącym, zastąpił go na funkcji przewodniczącego Izby Reprezentantów; pełnił ją przez dwa miesiące. Utrzymał w tym samym roku mandat poselski, do 1978 zajmował stanowisko głównego negocjatora ze strony Cypru.