Pierwsze stałe kino na terenie Estonii założono w Tallinie w 1908 roku, wtedy też ukazała się pierwsza nakręcona na ziemiach estońskich kronika z wizyty króla szwedzkiego Gustawa V. W latach 10. XX wieku pierwsze dokumenty przeznaczone dla ludności Estonii tworzył reżyser Johannes Pääsuke, jednak na pierwszą estońską twórczość fabularną trzeba było zaczekać do 1924 roku, kiedy Konstantin Märska już w niepodległym kraju stworzył epos historyczny "Mineviku varjud" (1924), niezachowany do czasów współczesnych. W 1931 roku powstała wytwórnia filmowa Eesti Kultuurfilm. Kiedy w 1934 roku do władzy doszedł reżim autorytarny, podjęto działania na rzecz otoczenia opieką estońskiej kinematografii. W latach 1936–1937 stworzono pierwsze archiwum filmowe gromadzące dorobek estoński, jednak po agresji ZSRR w 1940 roku jego działalność została zlikwidowana. Atak Niemiec na ZSRR spowodował ponadto, że władze radzieckie w popłochu przeniosły zawartość archiwum do Leningradu, gdzie większość filmów estońskich uległa bezpowrotnemu zniszczeniu.