Springer vertelt een lichtvoetig, ironisch verhaal vol grappige dialogen. Tot de laatste bladzijden heeft de lezer het gevoel bezig te zijn met een schelmenroman, zodat hij niet voorbereid is op de slotscène, een grimmig naschrift waarin duidelijk wordt dat de Iraanse Revolutie allesbehalve een reeks schelmenstreken is. Een kort verslag van de executie van oud-premier Amir Hoveida is een van de schokkende passages in dit deel van de roman.