Jawatankuasa Indonesia dipengerusikan oleh Soepomo nampak berbeza daripada Perlembagaan Republik Indonesia 1945 kerana ia mengandungi jaminan hak asasi manusia dan ada peruntukan bagi sistem dwidewan perundangan kerajaan ("bicameral system of government") disertai dengan senat dan dewan rendah ("lower chamber"). Pada pengakhiran bulan Mac, kedua-dua pihak hampir semuafakat dalam persetujuan itu. Walau bagaimanapun, pihak Republikan Indonesia malah menghendaki peranan yang amat berperkasa dalam negara persekutuan mereka, sementara Belanda menghendaki peranan yang lebih besar untuk negara-negara bukan Republik. Hari-hari sehingga bermulanya Konferensi Meja Bundar bilamana Belanda mesti menyerahkan kedaulatan kepada Republik Indonesia Serikat (RUSI), Ide Anak Agung Gde Agung, perdana menteri Negara Indonesia Timur menjemput para pegawai masa hadapan kerajaan RUSI supaya boleh menghadiri Persidangan Antara Rantau Indonesia demi dapat bersetuju pada kedudukan rundingan dalam persidangan itu. Persidangan-persidangan diadakan sehingga dua kali iaitu pada bulan Julai dan Ogos 1949. Para perwakilan telah pun semuafakat terhadap pangkal prinsip dan garis besar untuk perlembagaan persekutuan Negara Indonesia Serikat.