W 1979 z listy Unii Demokratycznego Centrum (UCD) uzyskał mandat posła do Kongresu Deputowanych I kadencji, stając na czele tej izby hiszpańskiego parlamentu. Kierował nią m.in. w trakcie zamachu stanu zwanego 23-F. W 1982 utrzymał mandat deputowanego jako jeden z nielicznych przedstawicieli UCD. Stał wówczas na czele tego ugrupowania, pełniąc tę funkcję do 1983, gdy unia została rozwiązana. W tym samym roku zrezygnował z miejsca w parlamencie, które wówczas objął Leopoldo Calvo-Sotelo.