Urodzony w robotniczej rodzinie Stanisława i Marianny z Zarzyckich. W rodzinnym mieście od 1911 uczęszczał do średniej szkoły realnej. 20 sierpnia 1914 jako ochotnik wstąpił w szeregi 1 pułku piechoty Legionow Polskich. W stopniu kaprala w dniach 22-25 grudnia 1914 wykazał się odwagą podczas bitwy pod Łowczówkiem, gdzie wziął do niewoli 10 Rosjan, a także w październiku 1915 uczestnicząc w walkach pod Kuklą i Kamieniuchą, gdzie „z własnej inicjatywy uzbrajając w granaty ręczne porwał dwie sekcje do kontrataku. Podbiegając z ludźmi na 40 kroków zasypuje stanowisko nieprzyjacielskie granatami ręcznymi, szerząc zamieszanie i popłoch”. Za czyny te został wyróżniony nadaniem Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari. Żołnierzem Legionów był do kryzysu przysięgowego otrzymując awans na stopień sierżanta sztabowego. Od listopada 1918 służył ponownie w 9 kompanii 1 pułku piechoty Legionów, przechodząc z pułkiem cały jego szlak bojowy. 1 listopada 1921 został przeniesiony do rezerwy.