Tunel został prawdopodobnie wydrążony w XIV wieku przez "Towarzystwo" "Thurzov-Fugger" do transportu miedzi i srebra z hut w Tajowie i Bańskiej Bystrzycy do Mennicy Kremnickiej. Tunel był też używany przez pielgrzymów udających się do Starých Hôr. 20 listopada 1703, po ogłoszeniu zwycięstwa Rakoczych pod Zwoleniem i Svätom Krížem, cesarski generał Schlick uciekł przez ten tunel z Bańskiej Bystrzycy do Bojnic. 28 lipca 1764 Józef II (późniejszy cesarz austriacki) i jego brat arcyksiążę Leopold także przechodzili tunelem. W nocy z 24 na 25 stycznia 1849 armia pułkownika Aulicha, dowodzona przez węgierskiego generała Arthura Gőrgei, wycofała się tędy przed austriacką armią cesarską. Obiekt odzyskał znaczenie podczas Słowackiego Powstania Narodowego, kiedy to w dniach 4-5 października 1944 partyzanci przenieśli przez tunel skarb z Państwowej Mennicy w Kremnicy do Banku Narodowego w Bańskiej Bystrzycy. Skarb liczył 183 kilogramy złota, 4534 kilogramy srebra oraz innych metali szlachetnych. Po przekroczeniu tunelu zniszczyli obiekt, a osuwisko z 1955 całkowicie zawaliło przejście.