Od 1507 roku (według wersji 1.) lub od 1585 roku (według wersji 2.) aż do rewolucji październikowej Boczejków był w rękach rodziny Ciechanowieckich. Wieś została zdewastowana przez Rosjan w czasie wojen o Inflanty (1558–1583). W 1626 roku istniał tu dwór obronny (z częstokołem i fosą). We wsi mieszkało 79 męskich dusz. W tym roku Stanisław Ciechanowiecki (jedyny syn Andrzeja), stolnik orszański, oddał majątek w arendę ks. Emmanuelowi Kantakuzenowi. Kolejnym właścicielem Boczejkowa i innych wsi klucza był syn Stanisława, Krzysztof Ciechanowiecki (zm. w 1655 roku), kasztelan mścisławski, wojewoda miński. W czasie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667) w 1654 roku wieś została spalona przez Rosjan. Kolejnym właścicielem majątku był Wojciech (Albrycht) Konstanty (syn Krzysztofa, zmarły w 1675 roku), oboźny wielki litewski (możliwe, że to on odzyskał Boczejków, żeniąc się z Anną, córką Emmanuela Kantakuzena). Syn Wojciecha i Anny, Hipolit Konstanty (zm. w 1712 roku), starosta opeski zrzekł się majątku na rzecz swego brata, Karola.