Κάθε επιπλέον κατασκευή καθυστέρησε εξαιτίας της Οθωμανικής οικονομικής κρίσης το 1875, όταν το μεγαλύτερο μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αντιμετώπιζε λιμό. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε πολλές εξεγέρσεις στα Βαλκάνια, με τη πιο σημαντική να είναι η Απριλιανή εξέγερση, η οποία οδήγησε σε μεγάλο πόλεμο στη περιοχή, ο οποίος σταμάτησε κάθε σιδηροδρομικό έργο. Πολλοί από τους εργάτες στρατολογήθηκαν και πολέμησαν εναντίον ενός μεγάλου συνασπιστικού στρατού υπό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η γραμμή Κωνσταντινούπολη - Φιλιππούπολη έπαιξε σημαντικό ρόλο, στη μεταφορά αγαθών και στρατιωτών στο μέτωπο. Ωστόσο, ο Οθωμανικός στρατός ήταν αρκετά λιγότερος από τους Ρωσικό, Ρουμανικό και Βουλγαρικό που επιτέθηκαν από το βορρά. Οι συνασπισμένες δυνάμεις κατέλαβαν μεγάλο μέρος της κυρίως γραμμής δυτικά της Αδριανούπολης μέχρι το τέλος του 1877, και όταν η Φιλιππούπολη κατελήφθη, μαζί με το μεγάλο της σιδηροδρομικό αμαξοστάσιο, τον Ιανουάριο 1878, οι Οθωμανοί επεζητούσαν ειρήνη. Το Συνέδριο του Βερολίνου απεκατέστησε την ειρήνη στα Βαλκάνια μιας και η Οθωμανική Αυτοκρατορία παραχώρησε πλήρη ανεξαρτησία σε Ρουμανία, Σερβία και Μαυροβούνιο ενώ η Αυστροουγγαρία θα κατελάμβανε την Βοσνία-Ερζεγοβίνη, και η Βουλγαρία θα γινόταν ένα υποτελές αυτοδιοικούμενο κράτος υπό Ρωσική επιρροή.