Pierwszy sukces osiągnął w 1956 roku, kiedy wraz z Gunnarem Samuelssonem, Perem-Erikiem Larssonem i Sixtenem Jernbergiem zdobył brązowy medal podczas igrzysk olimpijskich w Cortina d’Ampezzo. Na tych samych igrzyskach był też ósmy w biegach na 15 i 30 km. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Squaw Valley był czwarty w sztafecie i biegu na 50 km, a na dystansie 30 km zajął piąte miejsce. W międzyczasie wystartował na mistrzostwach świata w Lahti w 1958 roku, razem z Jernbergiem, Sture Grahnem i Perem-Erikiem Larssonem zdobywając złoty medal w sztafecie. W startach indywidualnych zajął tam czternaste miejsce na 150 km i piętnaste na dystansie 50 km. Wystąpił także w biegu na 15 km podczas mistrzostw świata w Zakopanem w 1962 roku, zajmując jedenaste miejsce.