Zawodowo w PRL i III RP działał jako dyplomata. W latach 1961–1966 i 1981–1997 zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, a w latach 1966–1981 w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Doradzał rządom za czasów Edwarda Gierka, Mieczysława Rakowskiego i kolejnym gabinetom III RP. Przez pewien czas pełnił służbę dyplomatyczną w Niemczech, od 1981 do 1985 pozostawał radcą ambasady w Kolonii, a od 1991 do 1997 szefem przedstawicielstwa bońskiej ambasady RP w Berlinie. Na początku lat 90. kierował Departamentem Europy w MSZ. Był m.in. przewodniczącym delegacji w negocjacjach dwóch traktatów z RFN: granicznego z 1990 i o dobrym sąsiedztwie z 1991, a także reprezentantem Polski przy Konferencji 2+4 dotyczącej zjednoczenia Niemiec. Uważany jednego z głównych twórców polityki zagranicznej III RP wobec Niemiec, należał też do zespołu prowadzącego rokowania w sprawie wycofania wojsk radzieckich z Polski.