Budowę zamku krzyżacy rozpoczęli prawdopodobnie w 1327 roku w miejscu drew­nia­no-ziem­nej kon­struk­cji zniszczonej w 1269 roku. Po pewnym czasie prace te wstrzy­ma­no na czas dzia­łań wo­jen­nych pro­wa­dzo­nych prze­ciw Pol­sce za panowania Wła­dys­ła­wa Ło­kiet­ka, a nas­tęp­nie wzno­wio­no w 1332 roku i kon­ty­nu­o­wa­no do lat 80. XIV wieku. W skład warowni, o rzu­cie kwad­ra­tu o bo­ku o­ko­ło 35 met­rów, wchodziły: za­mek właś­ci­wy, przedzamcze z młynem, piekarnia, browar, wozownia oraz łaźnia. Zamek był otoczony fo­są o sze­ro­koś­ci 19 metrów oraz głę­bo­koś­ci 5,5 met­ra. Podczas tzw. wielkiej wojny trwającej w latach: 1409-1411 warownię opanowały wojska Władysława Jagiełły, lecz na mocy porozumień pierwszego pokoju toruńskiego powróciła w ręce zakonu krzyżackiego. W 1422 roku, na mocy pokoju melneńskiego, zamek przejął ponownie król Władysław Jagiełło, nakazując krzyżakom jego rozbiórkę. Do dziś z zamku zachowały się jedynie fragmenty fun­da­men­tów z po­zos­ta­łoś­ci­ami piw­nic porośnięte roślinnością. Ruiny zamku w 1935 roku wpisano do rejestru zabytków.