De "corvus" was in de 3e eeuw v.Chr. een belangrijke militaire uitvinding van de Romeinse Republiek. In deze tijd beheerste Carthago de westelijke Middellandse Zee en was Rome een landmacht met weinig ervaring in maritieme oorlogsvoering. Omdat de Carthaagse vloot veel meer ervaring had met scheepsmanoeuvres om vijandelijke schepen te kunnen rammen bedachten de Romeinen de "corvus". Dit was een soort loopplank met aan het uiteinde een ijzeren punt die aan boord van het vijandelijke schip geworpen kon worden, waarmee de twee schepen aan elkaar werden geklonken en de Romeinse soldaten het vijandelijke schip konden enteren. Hiermee werd de strijd in feite een gevecht op vaste bodem, waarbij de Romeinen in het voordeel waren. De "corvus" werd met groot succes toegepast in de Slag bij Mylae van 260 v.Chr. Iets later hadden de Romeinse galeien een houten toren op het voorschip met twee loopplanken. Ze werden uitgeworpen op het vijandelijk schip na de ramvaart. Zodoende konden er veel meer soldaten tegelijk overlopen naar het vijandelijk schip.