Рэвізія, вынікі якой падсумаваныя былі 2 красавіка 1716 г., паказала, што ў вёсцы Багушы павіннасцям падлягалі восем гаспадарак. Пра дваіх гаспадароў, Грышку Карася і Саву Дземчанку, сказана, што кожны з іх poszedł przecz. Апошні, што праўда, яшчэ заплаціў. 30 мая 1729 г. ксёндз Францішак Сымон Яніцкі падаў пратэст у сувязі з наездам на Багушы брэсцкага харунжага Мікалая Шуйскага. Згаданая wieś Bohushe, уласнасьць Астраглядаўскай плябаніі, і ў 1734 г. У 1742 г. ксёндз Трэмбіцкі за 600 злотых запісаў права на трохгадовую арэнду Багушоў суджэнцам Юзафу і Канстанцыі з дому Спінкаў Кострам. Паводле звестак 1748 г. ксяндза К. Арлоўскага, Багушы былі ў ліку паселішчаў, частка жыхароў якіх належала да Астраглядавіцкай парафіі Оўруцкага дэканату Кіеўскай дыяцэзіі. У 1754 г. з 19 двароў вёскі Багушы Хойніцкага маёнтку выплачвалася “do grodu” (Оўруцкага замку) 2 злотыя, 27 з пал. грошаў, “na milicję” (на вайсковыя патрэбы павету і ваяводства) 11 зл., 20 гр. Яўрэйскія перапісы 1765, 1778 і 1784 г. засведчылі пражыванне ў Багушах адпаведна 5, 2 і 2 чалавек (głow), якія належалі да Хойніцкага кагалу. Змяншэнне колькасці яўрэяў у вёсцы магло быць выклікана гайдамацка-сялянскай Каліеўшчынай 1768 года ва Украіне.