Jurowski zgodził się przynieść dwa krzesła, na których zasiedli Aleksandra Fiodorowna oraz słabowity carewicz Aleksy. Po odczytaniu przez Jurowskiego uzgodnionego wcześniej tekstu podanego jako wyrok, wszystkie zgromadzone osoby zostały zabite – zastrzelone lub postrzelone i dobite bagnetami – przez Jurowskiego, M.A. Miedwiediewa (członek kolegium Uralskiego Komitetu Centralnego), G.P. Nikulina (zastępca Jurowskiego), P.Z. Jermakowa (komendanta ochrony) i szeregowych ochroniarzy, co do których istnieją niepotwierdzone wersje, iż byli wśród nich Węgrzy lub Łotysze. Według niektórych źródeł jednym z nich był były jeniec z armii austro-węgierskiej – Imre Nagy – identyfikowany czasem jako przyszły premier Węgier podczas rewolucji budapeszteńskiej w 1956 roku. Informacja ta jest podawana w wątpliwość, m.in. ze względu na popularność nazwiska Nagy na Węgrzech.