Ocena "Kanału" w Polsce znacząco zmieniła się dopiero wtedy, gdy Borkowicz zgłosił film do konkursu głównego na 10. MFF w Cannes. "Kanał" otrzymał Nagrodę Specjalną Jury "ex aequo" z "Siódmą pieczęcią" Ingmara Bergmana, a prasa zachodnioeuropejska przyjęła go z entuzjazmem. Ado Kyrou z pisma „Positif” pisał, iż „Wajda zajmuje miejsce obok Buñuela i Bergmana [...] i jest jedynym Europejczykiem, który ma gwałtowność tonu godną "Ziemi bez chleba" i "Los Olvidados"”. Lindsay Anderson na łamach „The Times” głosił, że Wajda „mierzy się z tematem [wojny] z nieodpartej wewnętrznej potrzeby”. Także André Bazin z „Cahiers du Cinéma” wypowiadał się pochlebnie na temat filmu, aczkolwiek dostrzegł w nim nieco „konwencjonalny i akademicki” styl opowiadania. Do końca 1958 roku "Kanał" miał premierę w „24 krajach europejskich, także w ZSRR, Brazylii, Indiach czy Japonii”.