Swoistym rodzajem podróży zagranicznych były akcje zbrojne w obcych krajach. Za granicą (tj. na Zachodzie) wojowali przede wszystkim Lisowczycy, ale w wyjątkowych przypadkach poza tereny państw bezpośrednio graniczących z Rzecząpospolitą zapuszczało się również wojsko kwarciane, a nawet pospolite ruszenie. Przykładem jest kampania Stefana Czarnieckiego w Danii w 1659 roku, końcowy etap potopu szwedzkiego. Jej przebieg, a także zwyczaje i życie mieszkańców Danii, w koloryzowany sposób opisał w swoich pamiętnikach jeden z uczestników walk: