Na pierwszych w historii mistrzostwach świata w 1973 zdobył brązowy medal w wyścigu na 200 m stylem grzbietowym (2:06,91). Bezpośrednio przed Igrzyskami Olimpijskimi w Montrealu (1976), 19 czerwca 1976, pobił rekord świata w tej samej konkurencji wynikiem 2:00,64. Życiowy sukces odniósł na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu, gdzie zdobył cztery złote medale i jeden srebrny, bijąc równocześnie w czterech konkurencjach rekordy świata. Na 100 m stylem grzbietowym najpierw pobił rekord świata w półfinale (56,19 - 18 lipca 1976), a następnie w finale, zdobywając złoty medal, z czasem 55,49 (19 lipca 1976). Na 200 m stylem grzbietowym w półfinale pobił rekord olimpijski wynikiem 2:02,01, a w finale (24 lipca 1976) zwyciężył, bijąc rekord świata wynikiem 1:59,19 (jako pierwszy zawodnik w historii poniżej dwóch minut). Zwyciężył także w sztafecie 4 x 200 m stylem dowolnym (z rekordem świata - 7:23,22) i sztafecie 4 x 100 m stylem zmiennym (z rekordem świata - 3:42,22), a na dystansie 200 m stylem dowolnym zajął drugie miejsce, z czasem 1:50,50.