Po raz kolejny pisarz zwrócił się do dzieci w roku 1906, publikując "Puka z Pukowej Górki". Wykorzystał wtedy tematy z przeszłości Anglii, pragnąc wzbudzić w młodzieży poszanowanie narodowych tradycji. W opowieściach, rozgrywających się najczęściej na terenie hrabstwa Sussex, pojawiły się tym razem skrzaty i leśne duszki. Autor jednak, wprowadzając tytułową postać Puka, nawiązał nie tylko do "Snu nocy letniej". Ukazał także przybyszów z zamierzchłych czasów: normandzkiego rycerza, rzymskiego centuriona, budowniczego z XV wieku oraz Żyda z epoki króla Jana bez Ziemi. Za ich pośrednictwem przedstawił życie zwykłych ludzi na tle ważnych wydarzeń historycznych, do których zaliczył przede wszystkim bitwę pod Hastings, bunt baronów, walki na murze Hadriana i podpisanie Magna Charta Libertatum. W swoich tekstach unikał moralizatorskich pouczeń i jednoznacznych nakazów. Kolejne opowieści miały być świadectwem z dawnych epok, dzięki któremu dzieci odkrywały różnorodne wizje świata. W podobnej konwencji został utrzymany zbiór "Rewards and Fairies" (1910), z tymi samymi bohaterami poznającymi minione dzieje. Postaciami z przeszłości są tym razem żyjący w neolicie pasterz, królowa Elżbieta I, król Henryk VII, George Washington i wynalazca stetoskopu René Laennec. Po publikacji tego zbioru krytycy po raz kolejny podkreślili, że Kipling w poszczególnych epizodach udatnie naśladuje różne historyczne odmiany języka angielskiego.