W 1985 r. zadebiutował na mistrzostwach świata biorąc udział w mistrzostwach w Seefeld. Tam w swoim najlepszym starcie zajął 6 miejsce na dystansie 50 km techniką klasyczną. Pierwsze sukcesy osiągnął na mistrzostwach świata w Oberstdorfie, gdzie wraz z Erikiem Östlundem, Gunde Svanem i Thomasem Wassbergiem zdobył złoty medal w sztafecie. Ponadto na tych samych mistrzostwach zdobył także brązowy medal w biegu na 50 km techniką dowolną. Osiągnięcia te poprawił podczas mistrzostw świata w Lahti w 1989 r. Zdobył tam kolejne złoto w sztafecie, a także srebrne medale w biegach na 15 i 50 km techniką dowolną, w których lepszy okazał się jego rodak Gunde Svan. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme zdobył kolejne trzy medale, po jednym z każdego koloru. Złoto zdobył w biegu na 50 km stylem dowolnym, srebro w sztafecie, a brązowy medal wywalczył w biegu na 10 km stylem klasycznym, w którym wyprzedzili go tylko Norweg Terje Langli i Christer Majbäck ze Szwecji. Swój dorobek medalowy powiększył podczas mistrzostw świata w Falun, gdzie zdobył złoty medal na dystansie 50 km techniką dowolną. Z mistrzostw w Thunder Bay oraz mistrzostw w Trondheim nie przywiózł już żadnego medalu, a w czołowej dziesiątce plasował się tylko w biegach na 50 km (zajął odpowiednio 7 i 8 miejsca).