Η πόλη της Κωνσταντινούπολης μαζί με τα περίχωρά της αποτελούσε πλέον την ίδια την επικράτεια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, με την εξαίρεση του Δεσποτάτου του Μυστρά στην Πελοπόννησο και της ανεξάρτητης αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας στον Πόντο. Η κατάσταση της πόλης ήταν πλέον ιδιαίτερα δραματική, ενώ οι τελευταίες σημαντικές ελπίδες της εξανεμίστηκαν το 1440 όταν, παρά την απόφαση για ένωση των εκκλησιών στη σύνοδο της Φλωρεντίας, ο λαός αντέδρασε έντονα εναντίον του αυτοκράτορα και ο κλήρος αρνήθηκε την εφαρμογή της συμφωνίας -όπως και 2 αιώνες ενωρίτερα με τη συμφωνία της Β´ συνόδου της Λυών- και το 1444, όταν ο σταυροφορικός στρατός ηττήθηκε από τους Οθωμανούς στη μάχη της Βάρνας.