Het korps lag in juni 1942 langs de Mius, met rechterflank aan de Zee van Azov bij Taganrog. Op 28 juni trad het korps aan voor het Duitse zomeroffensief, Fall Blau, met de SS-Division (mot.) Leibstandarte SS Adolf Hitler, de 13e Pantserdivisie, de 73e en 125e Infanteriedivisies (beide grotendeels), de SS-Division Wiking en de Slovaakse Snelle Divisie. Tegelijkertijd trad de staf ook op als “Gruppe von Wietersheim” en had daarbij naast het eigen korps ook de “Gruppe v. Förster” onder bevel. Het korps rukte over de Donets naar het oosten op. Na de inname van Millerovo medio juli werd het korps onder bevel gebracht van het 6e Leger voor de verdere opmars in de bocht van de Don. Begin augustus 1942 slaagde het korps erin samen met het 8e en 51e Legerkorps het 62e Sovjetleger te omsingeling bij Kalach. Daarna volgde de verder opmars richting Stalingrad. Het korps had daarbij de opdracht de noordelijke vleugel van het 6e Leger tussen de Don en de Wolga te beschermen. Op 23 augustus bereikte het korps, met onder bevel de 16e Pantserdivisie en de 3e en 60e Gemotoriseerde Divisies, de Wolga bij Rynok. Vanaf dit moment tot in november verdedigde het korps de landbrug tussen Don en Wolga tegen vele Sovjetaanvallen, en met succes, maar onder zware inspanningen. Nadat de Sovjettroepen met succes op 19 november hun tegenoffensief ingezet hadden, werd het korps al de volgende dag uit het front genomen en met de 29e Gemotoriseerde Divisie naar Kalach verplaatst om de verbindingswegen over de Don open te houden. Generaal Hube nam bij Golubinskaya de Don-overgangen ter verdediging op en kreeg delen van de 14e en 16e Pantserdivisies ter versterking. Maar het korps werd door sterke Sovjeteenheden teruggedrongen en rond Stalingrad omsingeld met de rest van het 6e Leger. Het korps onderhield de westelijke frontsector. Langzaam werd daarna de zak toegesnoerd en uiteindelijk werd het korps in de zuidelijke van 3 kleine pockets gedreven.