Mustafa Kemal ve dostları Kurtuluş Savaşı'ndan itibaren muhaliflerle karşılaştılar. Muhalifler, kazanımlarıyla beraber küçülse de hilâfetin ve saltanatın kaldırılması gibi sert kararların alınmasıyla yeniden yükselmişti. Bir devir Takrir-i Sükun Kanunu'yla küçülen bu muhalefet zaman zaman devasa boyutlara ulaşıyordu. Bu muhalefetin potansiyel halde bulunması, iktidar açısından fazla önemli olmayabilirdi; ancak aynı potansiyelin bir kuruluş tarafından kullanılması önemli hale getirebilirdi. Öyle bir kuruluş yoktu, İzmir'deki Mustafa Kemal'e yönelik suikast girişimi, örgütlenebilecek bütün eski İttihatçıların silinmesini sağladı. Böylece sosyal muhalefeti yönlendirebilecek koşulları oluşturabilecek kişilerden kurtulundu; ama sosyal muhalefeti büyüten şartlar çok daha genişleyerek sürmekteydi. Mustafa Kemal bile sosyal muhalefetin boyutlarını gezilerde görebilmekteydi ve genel sekreter Rıza Soyak'a bunu şöyle ifade ediyordu: