W czasie mobilizacji 1 pan wystawił trzy dywizjony artylerii najcięższej: 11, 12 i 13. W walkach obronnych 11 dywizjon wspierał ogniem piechotę pod Tomaszowem Lubelskim. Gdy zabrakło pocisków moździerze, jako bezużyteczne zniszczono, ciągniki spalono, a artylerzyści walczyli w szeregach piechoty. 12 i 13 dywizjon odeszły do Dubna. 12 dywizjon dołączył do Grupy „Dubno”. Natomiast 13 dywizjon pomaszerował w kierunku granicy z Rumunią i dostał się w ręce Sowietów. Powstał również Ośrodek Zapasowy Artylerii Motorowej nr 1, do którego weszły pozostałości 1 pan. Pułkownik Rymut został dowódcą Ośrodka Zapasowego Artylerii Motorowej w Górze Kalwarii. Ośrodek podporządkowany był Armii „Lublin”. W nocy z 6 na 7 września 1939 pułkownik ewakuował Ośrodek Artylerii z Góry Kalwarii przez most w Brzuminie w rejon Sobień-Jezior. 9 września żołnierze stoczyli dwie potyczki z niemieckimi patrolami. Na wiadomość o tym, że Niemcy przekroczyli Wisłę, Rymut podjął decyzję o dalszej ewakuacji w kierunku wschodnim. Po uzyskaniu informacji o wkroczeniu na teren Polski wojsk sowieckich przekroczył z częścią oficerów i żołnierzy 19 września 1939 roku granicę z Rumunią, a potem przedostał się na Węgry, gdzie organizował przerzuty oficerów i żołnierzy polskich.