Пасля здзейсненага каралём Густавам III ў 1772 дзяржаўнага перавароту пад асноўным законам разумелі перш за ўсё Закон аб форме кіравання Швецыі 1772, арганізацыю парламента, асаблівыя правы чатырох саслоўяў, а таксама прыняты ў 1789 Закон аб саюзе і абароне. Хоць Аляксандр I на Боргаскім сойме не ўдакладніў, якія менавіта законы ён мае на ўвазе, у пачатку 1800-х сфармаваўся кансэнсус: пакінуць гэты спіс пустым. Часам у спіс ўносяць таксама закон Швецыі ад 1734, які змяшчае ўсе найважнейшыя грамадзянскія, крымінальныя і працэсуальныя палажэнні.