1944'te, tüm Çeçen ve İnguş nüfusu, Sovyet yönetimine isyan ettikten sonra sınır dışı edildi. Seyahat imkanı kısıtlı olan çok sayıda insan yerinde "tasfiye edildi", ve göç süreci ve Sibirya'da kalış birçok ölümle sonuçlandı. Dahili NKVD verilerine göre, yalnızca 1944-1948'de toplam 144.704 insan öldü (ölüm oranı tüm grup açısından %23.5'tir). Alexander Nekrich, John Dunlop ve Moshe Gammer gibi yazarlar, dönemin nüfus sayımı verilerine dayanarak, yalnızca Çeçen nüfusu içinde yaklaşık 170.000–200.000 kişinin öldüğünü tahmin etmektedir, bu nedenle, sınır dışı edilen toplam Çeçen nüfusunun üçte birinden fazlası, bu 4 yıl boyunca neredeyse yarıya kadar öldü (bu dört yıl boyunca diğer gruplar için oranlar yaklaşık %20'dir). Kütüphaneler ve mezarlıklar da dahil olmak üzere şehirdeki tüm izler NKVD birlikleri tarafından yok edildi. Bu süreç, Avrupa Parlamentosu tarafından 2004 yılında bir soykırım eylemi olarak kabul edildi.