Op 24 december 1914 gaf Maur zijn commando weer af, en werd tot commandant van de "79. Reserve-Feldartillerie-Brigade" in de "79. Reserve-Division" benoemd. Zo kon hij zich voor het eerst tijdens de Tweede Slag bij de Mazurische Meren bewijzen. Deze werd gevolgd door de veldslag bij Bóbr en de loopgravenoorlog bij Augustow. Midden in de zomer van 1915 kwam het front weer in manoeuvre-oorlogsvoering met de bestorming van het fort Kowno. Hierop volgde de slag bij Memel, en begin oktober 1915 de slag bij Wilna. Na het bereiken van de Krewo-Smorgon linie, ging de brigade terug in een loopgravenoorlog. Op 27 januari 1916 volgde zijn bevordering tot "Generalmajor". En vanaf 5 juni 1916 keerde Maur aan het Westfront terug. En nam het commando van de "26. Reserve-Feldartillerie-Brigade" over, die hij tijdens de Slag aan de Somme commandeerde. vanaf februari 1917 functioneerde hij als "Artillerie-Kommandeur Nr. 122", daarop volgde op 12 maart 1917 zijn benoeming tot commandant van de "27. Division (2. Königlich Württembergische)". Deze eenheid bevond zich als trainingsdivisie tijdens een leiderschapscursus in Valenciennes-Solesmes, en ging ze vervolgens in gevecht tijdens de lenteslag. De divisie was in staat om de haar toegewezen sectie in Bullecourt te verdedigen tegen een numeriek veruit superieure vijand die uitgerust was met tanks en alle aanvallen van Britse en Australische troepen afsloeg. Voor deze successen werd Maur op 20 mei 1917 met het Pour le Mérite onderscheiden.