W 1911 został koadiutorem proboszcza Stanisława Czaplińskiego w Przasnyszu, a po jego śmierci (1914) – samodzielnym proboszczem i dziekanem przasnyskim. Był duchowym opiekunem i przywódcą przasnyszan w okresie wojen o ich miasto w latach 1914-1915 i 1920. Zamieszczał w „Kurierze Płockim” wstrząsające opisy zniszczeń I wojny światowej. Pozostał w Przasnyszu w czasie krótkiej okupacji miasta przez bolszewików w sierpniu 1920.