Саюзныя польскія і літоўскія войскі ўварваліся ў Прусію ў ліпені 1410 года з мэтай захапіць Марыенбург. Іхні шлях быў заблакаваны тэўтонскімі рыцарамі, якія сабралі ўсе саюзныя сілы ў вырашальнай бітве пад Грунвальдам 15 ліпеня 1410 года. Крыжакі пацярпелі разгромнае паражэнне, пакінуўшы большасць свайго камандвання забітымі альбо захопленымі. Пераможныя войскі Літвы і Польшчы заставаліся на полі боя яшчэ тры дні; цягам гэтага часу Генрых фон Плаўэн і комтур горада Швеца (Свецэ) арганізавалі абарону Марыенбурга. Фон Плаўэн не ўдзельнічаў у бітве, таму што яму даверылі кіраваць рэзервовымі войскамі Швеца колькасцю 3000 чалавек. Канчаткова не высветлена, ці фон Плаўэн рушыў да Марыенбурга паводле ранейшых інструкцый вялікага магістра Ульрыха фон Юнгінгена, ці ён праявіў уласную ініцыятыву, каб кампенсаваць нястачу кіраўніцтва. Як толькі польска-літоўскія сілы падыйшлі да Марыенбурга, тры крыжацкія крэпасці — Гогенштайн (Альштынек), Астэрод (Аструда) і Хрыстбург (Дзежгань) — здаліся без супраціву. Саюзныя войскі прасоўваліся павольна, праходзячы ў сярэднім каля 15 км за дзень, даючы час фон Плаўэну канчаткова арганізаваць абарону. Гэтая затрымка крытыкуецца сучаснымі гісторыкамі як адна з найвялікшых польска-літоўскіх тактычных памылак і з'яўляецца тэмай для шматлікіх навуковых тэорый.