Po kapitulacji Włoch 8 września 1943 r. pilot torpedowo-bombowy Regia Aeronautica kpt. zebrał na lotnisku we Florencji załogi samolotów torpedowo-bombowych wraz z 10 samolotami Savoia-Marchetti SM.79. Do końca grudnia zaimprowizowana grupa przeleciała do Venegono, gdzie mieściły się zakłady lotnicze Societa Italiana Aeroplani Idrovolanti (SIAI), produkujące samoloty SM.79. Tam zmodyfikowano posiadane samoloty do nowszej wersji. Jeden z nich został utracony 15 listopada 1943 r. podczas przelotu w rejonie Piacenzy. Wkrótce grupę przemianowano na Gruppo Autonomo Aerosituranti "Buscaglia", ku czci asa torpedowo-bombowego Carlo Emanuele Buscagli, którego uznano za zaginionego podczas rajdu bombowego na algierski port Bougie w listopadzie 1942 r. Po pewnym czasie okazało się jednak, że C. E. Buscaglia przeżył w niewoli alianckiej, po czym przyłączył się do Włoskich Lotniczych Sił Współwalczących. Wówczas nazwę grupy zmieniono więc na Gruppo Aerosiluranti "Faggioni". Wchodziła ona w skład Aeronautica Nazionale Repubblicana. Pod koniec 1943 r. zakończyło się szkolenie trzech eskadr grupy. W lutym i marcu 1944 roku brały one udział w walkach przeciwko alianckiemu desantowi morskiemu pod Anzio i Nettuno (patrz: Operacja Shingle). W ich wyniku włoskie samoloty uszkodziły kilka statków i okrętów alianckich. Następnie grupę przeniesiono w rejon Lonate Pozzolo.