19 maja 1926, cztery dni po zamachu stanu, napisał do Ministerstwa Spraw Wojskowych list o treści: "”wobec przystąpienia do buntu i złamania przez 7 Pułk Ułanów przysięgi żołnierskiej na wierność Rzeczypospolitej i Konstytucji, uważam wszelkie węzły moralne, łączące mnie niegdyś z tym pułkiem, za definitywnie zerwane. W tych warunkach proszę o przeniesienie mnie na etat innego (niezbuntowanego) pułku, gdyż na wypadek wojny zewnętrznej nie umiałbym już z należytym zapałem walczyć pod sprofanowanym sztandarem. Gdyby przeniesienie mnie na etat innego pułku nie było możliwem, proszę o odjęcie mi szarży oficerskiej”". List trafił do Komisji Likwidacyjnej gen. broni Żeligowskiego. 14 lipca szef sztabu Komisji Likwidacyjnej płk SG Janusz Gąsiorowski zwrócił się poufnie do dowódcy Okręgu Korpusu Nr III: "„zechce Pan Generał zawiadomić przez właściwą P.K.U. rtm. rez. dr. STETKIEWICZA Stanisława 7 p. uł., zamieszkałego w Wilnie, przy ul. Wolana 10, że prośba jego do M.S.Wojsk. z dnia 19.V.1926 r. o przeniesienie do innego pułku – uwzględniona nie będzie. Prośba zaś jego o odjęcie mu szarży oficerskiej (w razie nieuwzględnienia prośby o przeniesienie do innego pułku) dla braku ustawowych ku temu podstaw – nie będzie rozpatrywana”.