Wojny polsko-litewskie w XIII i XIV wieku – starcia zbrojne, które miały formę rabunkowych wypraw organizowanych przez litewskich książąt (kunigasów) na ziemię polskie. Celem tych wypraw nie było opanowanie terytorium, ale zagarnięcie jeńców i łupów. Wyprawy te powodowały niekiedy odwetowe akcje książąt polskich na terytorium Litwy. Walki te, choć przerwane przejściowym sojuszem Władysława Łokietka z Giedyminem, trwały w praktyce do roku 1385, gdy zawarto polsko-litewską unię w Krewie.