Het jaar daarop, op de wereldkampioenschappen van 1983 in Helsinki, werd hij niet beschouwd als topfavoriet, maar eerder als mogelijke medaillewinnaar. De finale begon heel traag met een kopgroep van dertien lopers. De groep bleef lang bijeen, totdat in de laatste ronde Schildhauer als eerste het tempo verhoogde met een krachtige versnelling. Hierdoor viel het peloton uiteen en had alleen diens landgenoot Hansjörg Kunze de kracht om mee te gaan. Er ontstond er een gat tussen de twee Duitsers en een trio achtervolgers met Cova als laatste, die het door de tempowisseling erg zwaar leek te hebben. Op 150 meter voor de finish slonk echter Schildhauers voorsprong en leek Kunze hem in te halen, terwijl de drie achtervolgers het gat wisten te dichten. Vervolgens sprintte Cova buitenom om de anderen heen en klopte als laatste Schildhauer in 28.01,04 met aan de finish een voorsprong van 0,14 seconden.