Jar przeszedł do historii II wojny światowej jako jedno z miejsc zmiany polityki Niemiec wobec narodów skupionych w ZSRR, po zakończeniu okresu współpracy Hitlera ze Stalinem i ataku Niemiec na Związek Sowiecki. Charków okupowany był przez Niemców od 24 października 1941. Władze niemieckie od początku rejestrowały ludność żydowską. Specjalne "żółte blankiety" otrzymało ponad 10 tysięcy charkowskich Żydów. 14 grudnia 1941 komendant miasta, Alfred von Puttkammer, podpisał rozkaz likwidacji charkowskiego getta i przesiedlenia Żydów do baraków zlokalizowanych m.in. przy zakładach traktorowych. 26 grudnia 1941 Niemcy rozpoczęli masowe rozstrzeliwania w Drobyckim Jarze, podczas których zwożono tam ludzi z całego obwodu. Według niemieckich danych na dzień 1 czerwca 1942 w Charkowie nie pozostali żadni Żydzi. W miejscu zbrodni zgładzono ponad 15 tysięcy osób – mężczyzn, kobiet i dzieci, przy czym niemowlęta wrzucano do dołów żywcem.