Dwie początkowe księgi, zwane tradycyjnie "Bellum Persicum", opowiadają o wojnie bizantyńsko-perskiej, trwającej od 527 do 531 roku. Prokopiusz przedstawił najpierw dzieje stosunków bizantyńsko-perskich od czasów cesarza Arkadiusza (395-408), omawiając panowanie władców perskich do Chosroesa, przeciwnika cesarza Justyniana. Opisawszy przejęcie inicjatywy w wojnie przez Persów w 528 roku, wprowadził na karty swego dzieła Belizariusza, mianowanego naczelnym dowódcą armii Wschodu. W 530 roku Belizariusz odniósł świetne zwycięstwo nad Persami nad Darą. W rok później poniósł jednak znaczącą klęskę pod Surą i został odwołany do Konstantynopola.