Χρημάτισε αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και πρόεδρος αυτής τρεις φορές (1897 - 1898, 1905, 1909 - 1910). Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Κυριακούλη Μαυρομιχάλη καθώς και υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Εκπαίδευσης στην κυβέρνηση Δηλιγιάννη (1902). Ανέπτυξε έντονη πατριωτική δράση, συμμετέχοντας με δικό του σώμα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και στους Βαλκανικούς Πολέμους, στους οποίους προήχθη σε αντισυνταγματάρχη.