Amerikan Devrimci döneminde Locke'un etkisi tartışmalıdır. "Locke'un İki İnceleme'sinin başvurulan" belirli örneklerine işaret etmek kolay olsa da, Locke'un ideallerinin kabulünün kapsamı ve Amerikan Devrimi'nde oynadıkları rol açık olmaktan çok uzaktır. "İki İnceleme", Bağımsızlık Bildirgesi'ndeki ifadelerde ve isyan için destek kazanmaya çalışan Samuel Adams'ın yazılarında yankılanır. Locke'un etkisi hakkında Thomas Jefferson şunları yazdı: " Bacon, Locke ve Newton onları istisnasız gelmiş geçmiş en büyük üç adam olarak ve Fiziksel ve Ahlaki bilimlerde yetiştirilen bu üst yapıların temellerini atmış olarak görüyorum" . Sömürgeciler, Lockeçu siyaset felsefesini ortak hukuk geleneğiyle sentezleyen Blackstone'un "İngiltere Kanunları Üzerine Yorumları'na" sık sık atıfta bulundular. 20. yüzyılın başında yazan Louis Hartz, Locke'un devrimin politik filozofu olduğunu sorgusuz sualsiz kabul etti. Şanlı Devrim’in koloniler üzerinde bundan başka olumlu etkileri de oldu.  Temel Haklar Bildirgesi (Anayasa’nın ilk on eki) ve 1689 tarihli Hoşgörü Yasası,  Hıristiyanların tapınma özgürlüklerini yineliyor ve Saray’ın yetkilerine sınırlamalar getiriyordu. Eşit önemde bir gelişme de, 1690’da yayınlanan Hükümete İlişkin İkinci İnceleme adlı yapıtta John Locke tarafından, hükümetin tanrısal haklara değil sözleşmeye dayandığı varsayımının ortaya atılması ve yaşama, özgürlük ve mülkiyet gibi doğal haklara sahip olan halkın, hükümet bu doğal hakları ihlal ederse, ona karşı ayaklanma hakkının bulunduğunun ileri sürülmesiydi.