Po wybuchu I wojny światowej, w sierpniu 1914 jako ochotnik zgłosił się do Legionów Polskich w Krakowie. Służył w 11 kompanii strzeleckiej, następnie przydzielony kadr artylerii w krakowskich Przegorzałach. Został dowódcą 2 baterii od 25 września 1914, a 29 września mianowany chorążym artylerii. Brał udział w walkach na obszarze Karpat, był ranny i chory, po czym leczył się w Wiedniu. Po rekonwalescencji służył w szkolnej baterii Kaiser Ebersdorf pod Wiedniem od 22 września 1915 do 3 września 1916. Został awansowany do stopnia porucznika artylerii. Mianowany dowódcą 1 baterii w 1 pułku artylerii, później został dowódcą I dywizjonu. Po kryzysie przysięgowym 3 lipca 1918 został zwolniony z Legionów, po czym służył w Polskim Korpusie Posiłkowym. Od 30 sierpnia do 1 października 1917 był dowódcą kursu wyszkolenia artylerii. Po przejściu pod Rarańczą w połowie lutego 1918 został internowany, był osadzony w obozie w Chust. Sądzony w procesie oskarżonych legionistów w Marmarosz-Sziget od czerwca do września 1918.