Door de introductie van het Bretton Woods systeem kreeg de Amerikaanse dollar de belangrijkste positie. De dollar was vrij inwisselbaar in goud en het werd mede daarom door veel landen in de officiële reserves opgenomen. Sinds 1965 is het aandeel van de dollar gemiddeld ruim 60% geweest in de globale reserves. Het aandeel van Britse pond sterling is fors gedaald, was dit in 1965 nog ruim 25%, maar dit is onder de vijf procent gedaald. Het heeft vooral verloren aan andere Europese valuta zoals de Duitse mark en Franse frank, tot deze opgingen in de ECU en euro. Het belang van de euro in de reserves nam gestaag toe, maar in 2010 kwam er een kentering. Door de Europese staatsschuldencrisis nam het vertrouwen in de munt af en daalde het aandeel met 5%-punten in 2015. Deze crisis werd afgewend en langzaam nam het aandeel nadien weer toe. Het aandeel van de Japanse yen nam sterk toe de tachtiger jaren toen de Japanse economie bijzonder snel groeide, maar zakte daarna geleidelijk terug. Per 1 oktober 2016 is de Chinese renminbi opgenomen in de Speciale trekkingsrechten (SDR) van het IMF en kreeg hiermee een plaats in de officiële reserves. Per jaareinde 2019 bedroegen de officiële reserves in alle valuta US$ 11.076 miljard, dat is tienmaal meer dan de US$ 1035 miljard per ultimo 1995.