W czasie ataku Niemiec na ZSRR walczył wraz z Leibstandarte w ramach GA Południe. W lutym 1942 roku został dowódcą batalionu dział szturmowych. Pomiędzy czerwcem a wrześniem tego samego roku przebywał w Niemczech, gdzie kształcił się w Akademii Wojskowej. Po jej ukończeniu powrócił w stopniu SS-Sturmbannführera na front wschodni, aby objąć dowództwo nad batalionem w nowo sformowanym 1 Pułku Pancernym SS. Zimą 1943 roku wyróżnił się podczas trzeciej bitwy o Charków. W uznaniu za wzorowe dowodzenie swymi czołgami podczas tej bitwy, otrzymał Krzyż Niemiecki w Złocie oraz najwyższe niemieckie odznaczenie wojskowe – Krzyż Rycerski. W wieku 28 lat został awansowany na SS-Obersturmbannführera (podpułkownika).