Marcin Augustyński przez kilka miesięcy był opiekunem i wychowawcą Henryka Sucharskiego, późniejszego dowódcy obrony Westerplatte w randze majora. Dziesięcioletni Heniek, krewny Jakuba Bojki trafił do Otfinowa początkiem 1909 r. z powodu głodu jaki zapanował w oddalonym o 12 km. Gręboszowie, po feralnym nieurodzaju spowodowanym deszczowym latem. Początkowo znalazł się pod opieką ks. proboszcza Piotra Podolskiego, ale z powodu nieżyczliwie nastawionego wikarego, w dniu, w którym odnalazł go jego ukochany pies „Niemój”, przeniósł się do domu Marcina Augustyńskiego, gdzie przeżył kilka szczęśliwych tygodni. Pierwszym odkryciem małego Heńka w domu Augustyńskich był zwyczaj mycia nie tylko rąk, ale i zębów szczoteczką z nasypanym na nią białym proszkiem. Tutaj poznał także smak przetworów pomidorowych i znakomitego pasztetu z królika, sporządzanego przez gospodynię. Pod wpływem opiekunów z Gręboszowa, dla załagodzenia sytuacji, powtórnie zamieszkał na plebanii. Po ukończeniu klasy wyrównawczej w miejscowej szkole, pochwalił się Marcinowi Augustyńskiemu dobrymi stopniami na świadectwie, po czym zaopatrzony w prowiant przez żonę Augustyńskiego, z psem „Niemojem” udał się pieszo wzdłuż Dunajca w drogę powrotną do domu.