De Amerikaanse kunsthistoricus Edward B. Garrison groepeerde in 1949 rond deze noodnaam vijf dertiende-eeuwse schilderijen uit de omgeving van Siena. Zijn hypothese werd geaccepteerd door latere kunsthistorici. Sindsdien wordt de Meester van Tressa beschouwd als de belangrijkste exponent van de vroege dertiende-eeuwse schilderkunst in Siena. De "Paliotto del Salvatore" van 1215 is het oudste gedateerde werk van de Siënese school. De stijl van dit antependium is nog romaans, maar heeft wel al enige Byzantijnse invloeden en loopt daarmee vooruit op het werk van de Florentijn Coppo di Marcovaldo, die een synthese maakte van Italiaanse en Byzantijnse tradities.