In 1994 begon Akın met zijn studie Kunst in Hamburg en studeerde in 2000 af. Tegenwoordig woont hij samen met z'n vrouw Monique Obermüller en zoontje in Hamburg. Na een aantal korte films brak hij in 1998 door bij het grote publiek met Kurz und schmerzlos (Kort en pijnloos). Zijn internationale doorbraak gebeurde vooral door Gegen die Wand in 2004. Akın maakt vooral films over de multiculturele samenleving, en in het bijzonder over de Turken in Duitsland. Akın staat bekend als een van de meest activistische Turkse regisseurs van zijn generatie. Enkele onderwerpen die in zijn films naar voren komen zijn eenzaamheid, homoseksualiteit, prositutie, geweld en drank- en drugsgebruik. In 2012 bracht hij de protestfilm "Polluting Paradise" uit. In deze documentaire toont Akın de invloed van een illegale vuilstort van de stad Trabzon op het geboortedorp van zijn ouders in het naburige Çamburnu, Sürmene. Omdat de moordenaar van de Armeens-Turkse journalist Hrant Dink uit Trabzon kwam, net als zijn familie, voelde Akın de drang om een film over de prominente figuur te maken. Gedurende enkele jaren slaagde hij er niet in om dit project van de grond te krijgen, omdat hij geen Turkse acteurs kon vinden die deze rol aan durfden. Uiteindelijk bracht Akın in 2014 de film "The Cut" uit, over de Armeense Genocide, net op tijd voor de ceremoniën in 2015. Dit was de tweede grote speelfilm over de tragedie, en de eerste door een Turkse regisseur.