Κατά την εποχή των ιμπεριαλιστικών προσπαθειών των ευρωπαϊκών χωρών να αποκτήσουν αποικίες στην Αφρική, στα τέλη του 19ου αιώνα, η Πορτογαλία αύξησε την παρουσία της στην περιοχή προκειμένου να τις προστατεύσει από την πρόοδο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και άλλων κρατών. Ακόμη και πριν από τη Διάσκεψη του Βερολίνου για το Κονγκό το 1884–85, όταν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις χώρισαν τις αφρικανικές αποικιακές περιοχές μεταξύ τους, η Πορτογαλία είχε ενδυναμώσει την αποικιακή της διοίκηση ήδη από το 1869 και διαίρεσε τις τρεις περιοχές της Λουάντα, της Μπενγκέλα και του Μοσάμεντες (σημερινό Ναμπίμπε). Από το 1903, κατασκευάστηκε ο Σιδηρόδρομος της Μπενγκέλα συνδέοντας το λιμάνι του Λομπίτο με το Βελγικό Κονγκό, γεγονός που οδήγησε στην αυξανόμενη σημασία του λιμανιού και εμφανίστηκαν βιομηχανίες, ιδίως η επεξεργασία των ινών σιζαλανής, η οποία συνέβαλε στην ανάπτυξη της περιοχής της Μπενγκέλα. Μέχρι το 1912, ο Σιδηρόδρομος της Μπενγκέλα είχε φτάσει στο Χουάμπο από το Λομπίτο και η γραμμή ολοκληρώθηκε τελικά το 1929. Κυρίως μετά το 1938, το εμπόριο καουτσούκ και ελεφαντόδοντου της πόλης της Μπενγκέλα την καθιστούσε μία «σχετικά εμπορική αποθήκη».