Ukończył prawo w Pizie i Leeds, studiował sinologię na nowojorskim uniwersytecie Columbia. Publikował w „Corriere della Sera”, „L'Expresso” i „La Republica”. W Wietnamie obserwował upadek Sajgonu, co opisał w "Pelle di leopardo. Diario vietnamita di un corrispondente di guerra 1972–1973" (1973) i "Giai Phong! La liberazione di Saigon" (1976). W 1980 był jednym z pierwszych zachodnich dziennikarzy w Pekinie. Po czterech latach aresztowany, poddany reedukacji i usunięty z Chin. Ten czas przedstawił w "Zakazanych wrotach" (1984). W latach 90. był świadkiem rozpadu Związku Radzieckiego, co zrelacjonował w "Dobranoc, panie Lenin" (1992). Najczęściej tłumaczone są jego "Listy przeciwko wojnie" (2002) napisane w oparciu o podróże po Afganistanie, Pakistanie i Indiach po 11 września 2001. Uważa się, że są one reakcją na antyislamskie poglądy Oriany Fallaci. Jeden z listów jest skierowany do niej. "Nic nie zdarza się przypadkiem" - to książka o ostatniej podróży chorego na raka autora. Wędrując po Ameryce, Indiach i Chinach, szuka on sposobów leczenia i harmonii duchowej. "Koniec jest moim początkiem "(2006) to książka napisana w formie rozmowy ze swoim synem Folco. Na podstawie tej książki powstał w 2010 film z Brunem Ganzem w roli głównej. Terzani i Ryszard Kapuściński mieli tę samą wizję dziennikarstwa.