Był jednym z ośmiu synów wielkiego księcia litewskiego Olgierda i Julianny twerskiej. W 1385 poparł swego brata Jagiełłę w zawarciu unii w Krewie. Rok później ochrzcił się w obrządku łacińskim, przyjmując imię Aleksander, i ożenił w 1390 z księżniczką Jadwigą, córką Władysława Opolczyka. Wigunt wsparł Jagiełłę podczas konfliktu zbrojnego z Krzyżakami w 1388. Udzielił też wsparcia królowi polskiemu przeciwko Witoldowi w czasie litewskiej wojny domowej w latach 1389–1392. Spodziewano się, że zastąpi niepopularnego Skirgiełłę na stolcu wielkich książąt litewskich. Jagiełło uczynił go panem Kujaw. Gdy nagle zmarł, uważano, iż mógł być otruty przez Witolda lub Skirgiełłę. Został pochowany w katedrze w Wilnie, obok swojego brata Korygiełły.