We wrześniu 1939 dowodząc 52 Dywizją Strzelecką w stopniu pułkownika uczestniczył w inwazji na wschodnie tereny Polski. Jego dywizja uczestniczyła w kilku potyczkach oraz przegranym boju pod Szackiem 28-29 września z polskim Korpusem Ochrony Pogranicza, w którym Russijanow został poważnie ranny odłamkiem w lewą rękę. Rękę udało się uratować, aczkolwiek pozostała mu jej ograniczona ruchomość. Po rekonwalescencji, w sierpniu 1940 Russijanow objął dowodzenie 100 Dywizją Strzelecką, stacjonującą pod Mińskiem, w stopniu generała majora. Na początku 1941 ukończył kurs doskonalący przy Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego.