Η πρώτη αναφορά στην Τεχεράνη συναντάται σε χρονικό του 11ου αιώνα, στο οποίο περιγράφεται ως μικρό χωριό βόρεια του Ρέι (Rayy), που αποτελεί σήμερα προάστιο της Τεχεράνης. Αναπτύχθηκε ραγδαία και το 13ο αιώνα αποτελούσε ήδη σημαντική εμπορική πόλη. Κατά περιόδους υπήρξε τόπος διαμονής των αυτοκρατόρων της δυναστείας των Σαφαβιδών. Το 1788 έγινε πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας και τότε κτίστηκαν δύο τείχη γύρω από το αυτοκρατορικό μέγαρο και την πόλη. Κατά τα χρόνια 1796-1833, η Τεχεράνη πήρε χαρακτήρα της πρωτεύουσας και στολίστηκε με ανάκτορα, όπως του Γκιουλιστάν, με διάφορα τεμένη και με πολυάριθμα μνημεία. Συγχρόνως, ο πληθυσμός της πολλαπλασιάστηκε. Ένα μεγάλο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού της πόλης, στα τέλη του 19ου αιώνα, μεταμόρφωσαν την πρωτεύουσα, η οποία επεκτάθηκε σημαντικά, ενώ παράλληλα χτίστηκαν νέα τείχη, δρόμοι και κτίρια. Τη σύγχρονη όμως όψη την απέκτησε με τον Ρεζά Χαν (1921-41), τον ηγέτη της δυναστείας Παχλεβί (1925-79). Επί των ημερών του, τα τείχη, οι παλιές πύλες και ολόκληρες συνοικίες εξαφανίστηκαν και τη θέση τους πήραν εκτεταμένες πλατείες και μεγάλοι δεντροφυτεμένοι δρόμοι. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου πολέμου, από 28 Νοεμβρίου ως 1 Δεκεμβρίου 1943, έγινε στην Τεχεράνη η πρώτη διάσκεψη των Συμμάχων (Διάσκεψη της Τεχεράνης), στην οποία πήραν μέρος ο Τσώρτσιλ, ο Ρούσβελτ και ο Στάλιν. Εκεί υπογράφηκε διακήρυξη γνωστή με το όνομα «Διακήρυξη της Τεχεράνης».