Romanus had zijn pluimen verdiend, als generaal, tijdens de Byzantijns-Sassanidische oorlog (572-591). In 589 kreeg hij de opdracht van de Byzantijnse keizer Mauricius, exarch Smaragdus te vervangen, die geen vat kreeg op de situatie in Italië. Hij ging gesprekken aan met de Frankische koning Childebert II om de hoofdstad van de Longobarden, Pavia, te veroveren. Het jaar 590 was een scharnierjaar, Agilulf werd de nieuwe koning van de Longobarden en Gregorius I werd paus. Childebert II trok zijn staart in, Romanus stond er alleen voor. Zijn campagne was redelijk succesvol, maar niet duurzaam.