W kwietniu 1942 wypuszczono go na wolność, gdyż NKWD chciało, aby pełnił rolę prowokatora w środowisku czeczeńskich działaczy narodowych. Jednakże latem tego roku przeszedł linię frontu i znalazł się w okupowanej przez Wehrmacht Czeczenii. W styczniu 1943 wobec ewakuacji armii niemieckiej z Kaukazu Północnego po klęsce w bitwie pod Stalingradem wyjechał do Berlina. Wszedł tam w skład współpracującego z III Rzeszą Północnokaukaskiego Komitetu Narodowego jako przedstawiciel Czeczenów. Po zakończeniu wojny uniknął deportacji do ZSRR. Przebywał w obozie dla uchodźców w Mittelwaldzie. Zamieszkał w zachodnich Niemczech. W 1948 zaczął wydawać pismo „Набат”, a następnie „Свободный Кавказ”. W 1950 współtworzył w Monachium Instytut Badań nad Historią i Kulturą ZSRR. Występował w radiu „Swoboda”, które współzakładał w 1951 Wykładał jako profesor nauk politycznych w rosyjskim instytucie US Army w Ratyzbonie o ZSRR i KPZR amerykańskim dyplomatom i wywiadowcom. Był autorem wielu książek o polityce ZSRR. Jego książka "The Reign of Stalin" wydana w 1953 w Londynie stanowi jedno z podstawowych źródeł do badań nad reżimem stalinowskim w ZSRR. W 1983 opublikował swoje wspomnienia.