De naam van het kabinet, "Dwikora", was een afkorting van "Dwi Komando Rakyat": "Tweevoudige Opdracht van het Volk". Dit verwees naar een toespraak van Soekarno op 3 mei 1964 met die naam, waarin hij aangaf dat Indonesië twee belangrijke taken had: "het versterken van de nationale verdediging en de liquidatie van Maleisië." Het eerste punt, "bescherming en voortzetting van de Indonesische revolutie", was een manier voor Soekarno om zijn concept van geleide democratie verder door te voeren en ook zijn eigen rol als 'held van de revolutie' van 1945 verder te versterken. Het tweede punt, "Ganyang Malaysia" ("vernietiging van Maleisië"), was onderdeel van de Konfrontasi, en Soekarno wilde 21 miljoen vrijwilligers mobiliseren voor de strijd tegen het buurland. Op 17 augustus 1964, precies 19 jaar na het uitroepen van de Indonesische onafhankelijkheid, hield president Soekarno een toespraak met de titel "Tahun Vivere Pericoloso" (afgekort "Tavip"), waarbij "tahun" Indonesisch is voor "jaar" en "Vivere Pericoloso" Italiaans voor "gevaarlijk leven". Hierin werden de punten van "Dwikora" nog eens bevestigd, en kort daarna hief Soekarno zijn Kabinet Kerja IV op en het "Kabinet Dwikora" werd ingesteld om klaar te zijn voor de nieuwe uitdagingen.