Όταν το 1809 το Burgtheater ζήτησε από τον Μπετόβεν, μεγάλο θαυμαστή του Γκαίτε, να συνθέσει την μουσική για την αναβίωση του θεατρικού, εκείνος δέχτηκε με ενθουσιασμό. Σ' αυτή την σύνθεση περιέλαβε μουσικά θέματα που αντικατόπτριζαν τις πολιτικές του ανησυχίες, τα όποια ήδη είχε εκφράσει στην όπερά του "Leonore" (που μετονομάστηκε "Fidelio" στην τελική της μορφή το 1814), και στο έργο του "Coriolan Overture" (1807). Εκτός από την εισαγωγή, έγραψε ακόμα εννιά κομμάτια μουσικής επένδυσης, υψηλής ποιότητας αν και λίγο ασύνδετα μεταξύ τους, που κορυφώνονται με τον θάνατο της όμορφης Klärchen. Αν και τα υπόλοιπα μέρη της μουσικής παίζονται σπάνια, η εισαγωγή του "Egmont" έχει χρησιμοποιηθεί σε διάφορα πλαίσια στην σύγχρονη τέχνη, μεταξύ των οποίων ένα φιλμ των Ηνωμένων Εθνών. Η Εισαγωγή του Έγκμοντ παίχτηκε στην Ατλάντα το 1996 σε εκδήλωση για τη μνήμη των θημάτων της Σφαγής του Μονάχου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972.