Afkomstig uit een niet erg meelevend protestants gezin uit Rotterdam was de jonge Wim onder meer getuige van het Duitse bombardement op die stad in mei 1940. De laatste periode van de oorlog bracht hij in het oosten van Duitsland door, waar hij werd geconfronteerd met de hectiek van het oprukkende Rode Leger. Na afloop van de oorlog werd het in Nederland teruggekeerde en dakloze gezin Embregts door een tante in Rotterdam opgevangen. Omdat deze tot een pinkstergemeente (de oudste van de stad) behoorde, werden Wim en zijn moeder enige tijd later daar ook lid van. Hij volgde het gymnasium en maakte halverwege de jaren vijftig een daadwerkelijke bekering door. Na allerlei taken in de betreffende pinkstergemeente te hebben vervuld, werd hij in 1967 voorganger van een in 1962 opgerichte dependance van deze kerkelijke gemeente in Hoogvliet (een stadsdeel in het zuidwesten van Rotterdam). Wat jaren later werd hij eveneens voorganger van de Pinkstergemeente Spijkenisse, op diens beurt een dependance van de vorige. Als voorganger hield hij zich met name bezig met waar hij het meest getalenteerd in bleek te zijn, te weten Bijbelonderricht en pastorale hulpverlening. In 1998 legde hij deze werkzaamheden neer.