In 439 was Avitus "Praefectus praetorio" van de Prefectuur Gallia. Samen met zijn vriend Theodorik II, koning van de Visigoten, vocht hij tegen de Hunnen tijdens de Slag op de Catalaunische Velden. Hij stond hoog aangeschreven bij "magister militum" Flavius Aëtius. Na de moord op Aëtius werd hij door keizer Petronius Maximus benoemd tot "Magister militum". Hij was aan Theodoriks hof in Toulouse toen Geiseric de hoofdstad Rome binnenviel en 14 dagen plunderde, waarmee Petronius Maximus' regering ten einde kwam. Theodorik spoorde Avitus aan de keizerskroon voor zich op te eisen en aldus gebeurde ten overstaan van de Gallo-Romeinse senatoren. Op 9 juli 455, werd hij door de soldaten tot keizer uitgeroepen en hij arriveerde te Rome in september. Zijn titel werd door de Oost-Romeinse keizer Marcianus niet erkend. Ook spanden twee invloedrijke generaals uit het leger (Ricimer en Maiorianus) heimelijk tegen hem samen.