Język staroangielski (; stang. "Ænglisc", "Anglisc" lub "Englisc sprǣc", wym. ) lub język anglosaski (; stang. "Ængle-Seaxisce sprǣc") – najwcześniejsza znana forma języka angielskiego używana w Anglii oraz w południowej i zachodniej Szkocji w wczesnym Średniowieczu. Język został przywieziony do Wielkiej Brytanii przez Anglosasów w połowie V wieku, a pierwsze teksty w tym języku datuje się na połowę VII wieku. Po inwazji Normanów na Anglię w 1066 roku, język angielski został na jakiś czas zastąpiony przez język anglonormański (dialekt języka staronormandzkiego, przodek języka francuskiego), który był wówczas używany przez klasę wyższą. Okres ten uważa się za schyłek ery języka staroangielskiego, który będąc pod silnym wpływem języka anglonormańskiego, stopniowo ewoluował w język średnioangielski.