W 1864 jego obecność na polach bitew była równie znacząca co w latach poprzednich. Drugiego dnia bitwy w dziczy dowodził połową unijnej armii; pod Spotsylvanią dowodził szarżą, która niemal rozdzieliła siły Roberta Lee na pół; pod Cold Harbor jego korpus utworzył lewe skrzydło podczas nieudanego natarcia na linie konfederatów. W sierpniu awansował na generała brygady armii regularnej. W listopadzie doskwierać zaczęła mu otrzymana rok wcześniej rana w efekcie czego został urlopowany. Powróciwszy do służby oczekiwał, iż znów obejmie dowództwo nad II Korpusem – naczelne dowództwo zleciło mu jednak sformowanie nowego korpusu, a później postawiło na czele Środkowego Departamentu Wojskowego. Kolejnym zadaniem miał być marsz w kierunku Lynchburga by wziąć udział w kampanii przeciw wojskom generała Lee, jednak zanim dotarł na miejsce Richmond upadł, a Lee skapitulował.