W Sanoku ukończył szkołę powszechną i uczył się w tamtejszym Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii, w którym zdał egzamin dojrzałości 20 maja 1926 w trakcie przewrotu majowego (w jego klasie byli m.in. Ludwik Bar, Stanisław Buczek, Mikołaj Deńko, Marian Strzelbicki). Następnie odbył studia weterynarii na Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie uzyskując w 1932 dyplom lekarza weterynarii. Po odbyciu praktyki, stażu został zatrudniony w Zakładzie Ichtiobiologii i Rybactwa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie w charakterze asystenta, a od 1 kwietnia 1937 jako kierownik Działu Chorób Ryb w ówczesnym Wydziale Weterynaryjnym Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach. W czerwcu 1939 uzyskał tytuł doktora medycyny weterynaryjnej w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. Po II wojnie światowej kontynuował karierę naukową, pracował w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym w Puławach, w 1954 otrzymał posadę docenta, w 1966 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1974 roku profesora zwyczajnego. Był założycielem i kierownikiem Działu, następnie Pracowni Chorób Ryb w Puławach, a później powołanego 1 kwietnia 1937 Zakładu Chorób Ryb w Puławach. Do 31 grudnia 1977 pełnił funkcję kierownika (obecnie jest to jeden z zakładów naukowych Państwowego Instytutu Weterynaryjnego – Państwowego Instytutu Badawczego). W kolejnych latach działało 21 specjalistycznych pracowni chorób ryb, które prowadzili ichtiopatolodzy wykształceni w Zakładzie Chorób Ryb.