Pisma, które układali zwolennicy Cezara, nie zadowoliły samego dyktatora. W czasie bitwy pod Mundą, w marcu 45 roku, sam chwycił za pióro i zaczął tworzyć własną polemikę, zatytułowaną "Antykatony". Cezar ukończył tę pracę prawdopodobnie w sierpniu, gdyż we wrześniu przesłał ją Cyceronowi, a także polecił opublikować w Rzymie. W dziele tym, po słowach pełnych szacunku dla najlepszego prozaika rzymskiego, w których Cezar usprawiedliwiał się, że "człowiek wojny, ośmiela się podjąć walkę z największym stylistą", skrytykował działalność i poglądy polityczne Katona. Jednak Cezar, w swojej polemice, nie tyle oskarżał Katona, co bronił samego siebie – wyłożył podstawowe zasady i cele własnej polityki. Nie chcąc zaogniać stosunków z dyktatorem, Cyceron odpłacił się Cezarowi podobną uprzejmością – przesłał mu w październiku listownie pochlebną ocenę "Antykatonów".