Na bazie czołgów PzKpfw III budowano również wozy dowodzenia ("Panzerbefehlswagen III"). Początkowo były one uzbrojone jedynie w karabiny maszynowe i posiadały atrapy działek, jednak w toku wojny wyposażono je w armaty kalibru 50 mm. Na początku 1943 100 czołgów PzKpfw III Ausf. H przezbrojono w miotacze ognia ("Flammpanzer III"), które wzięły później udział w operacji "Cytadela". Przed planowaną inwazją na Wielką Brytanię, 168 czołgów PzKpfw III Ausf. F/G/H przystosowano do pokonywania przeszkód wodnych o głębokości do 15 m. Konstrukcję nazwano "Tauchpanzer III" i wykorzystano w operacji "Barbarossa" do sforsowania Bugu. Podjęto także produkcję 262 wozów kierowania ogniem artylerii samobieżnej ("Beobachtungswagen III"). Czołgi starszych typów, wycofywane z dywizji pancernych rozbrajano i przerabiano na samobieżne transportery amunicyjne ("Munitionschlepper III"), wozy pogotowia technicznego ("Bergepanzer III"), lub wozy jednostek inżynieryjnych ("Pionierpanzerwagen III"). Na podwoziu Panzerkampfwagen III zostały zaprojektowane przez ZSRR działa pancerne SU-76I i SU-85I, gdzie były uzbrojone w armaty 76,2mm F-34, 76,2 mm ZiS-5 i 85mm D-5S-85A.