Spowinowacony z Dżocharem Dudajewem (jego żona była córką kuzyna Dudajewa), po ogłoszeniu niepodległości przez Czeczenię został mianowany prefektem Gudermesu. W 1994, kiedy wybuchła I wojna czeczeńska, Radujew został jednym z komendantów polowych i wziął udział w bitwie o Grozny. W marcu 1995 został ranny, w czasie nieudanej próby porwania go przez rosyjskie siły specjalne. Cztery miesiące później dowodził w zwycięskiej bitwie z oddziałami rosyjskimi, choć atak rosyjskich helikopterów zdziesiątkował podległe mu oddziały. Wkrótce po bitwie dokonano pierwszego zamachu na życie Radujewa. Wybuch bomby zniszczył dom Radujewa w Gudermesie, zabijając jego pierwszą żonę i dzieci.