W lipcu 1918 rozpoczął pracę w ministerstwie spraw zagranicznych Królestwa SHS. Brał udział w konferencji pokojowej w Paryżu jako sekretarz Nikoli Pasicia. W 1921 pełnił funkcję jugosłowiańskiego konsula w Trieście. W latach 1923–1925 pracował w poselstwie w Tiranie, początkowo jako I sekretarz, a następnie radca. W 1925 objął stanowisko dyrektora Wydziału Bałkańskiego w ministerstwie spraw zagranicznych, które pełnił przez rok. W 1926 przebywał na placówce w Budapeszcie, a następnie w Paryżu, Sofii i w Wiedniu. W 1930 był radcą ambasady w Paryżu. W latach 1934–1935 kierował poselstwem jugosłowiańskim w Sofii, a w latach 1935–1939 w Berlinie. Po upadku rządu Milana Stojadinovicia w 1939 i objęciu władzy przez Dragišę Cvetkovicia, Cincar-Marković objął stanowisko ministra spraw zagranicznych. W kwietniu 1939 prowadził rozmowy z Joachimem von Ribbentropem i Adolfem Hitlerem przekonując o konsekwentnie proniemieckiej polityce Belgradu. W tym czasie podjął próbę zbliżenia z Bułgarią i współpracy w ramach Paktu Bałkańskiego.