Na de Britse Veldtocht in Tibet in 1903 en 1904 was de Chinese regering ervan overtuigd, dat de Britten ieder moment Tibet tot een Brits protectoraat zouden kunnen maken, zoals bijvoorbeeld met Bhutan en Sikkim was gebeurd of zelfs een volgende invasie zouden kunnen ondernemen die rechtstreeks China zou kunnen betreffen. De enige manier om dat te voorkomen was opnieuw autoriteit over Tibet uit te oefenen. De eerste stap was om de situatie in Kham te gaan controleren. Zhao Erfeng kreeg de opdracht de positie van China in Kham te herstellen en die te consolideren. Dorje Senkel vroeg in de strijd met zijn broer ondersteuning van Zhao Erfeng, Het resultaat was dat die broer, Djembel Rinchen, gedwongen werd tot een ballingschap. In ruil voor een riante jaarlijkse toelage ging Dorje Senkel in 1910 akkoord met een soevereiniteitsoverdracht van Dergé aan de provincie Sichuan. Dat was in feite het eind van het koninkrijk Dergé. Er zouden later in de twintigste eeuw nog een aantal personen zijn die zich koning van Dergé noemden, maar daar was geen enkele vorm van autoriteit meer mee verbonden.