W 1999 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Vail, gdzie w swojej koronnej konkurencji zajął 21. miejsce. Nie znalazł się w kadrze Francji na rozgrywane dwa lata później mistrzostwa świata w Sankt Anton, wziął jednak udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku. Francuz był tam dwunasty w zjeździe, a rywalizację w kombinacji alpejskiej ukończył na 21. pozycji. Bez medalu wrócił również z mistrzostw świata w Sankt Moritz, gdzie w zjeździe był ósmy, ex aequo z Austriakiem Hermannem Maierem. Na początku stycznia 2005 roku, podczas zawodów Pucharu Świata w Chamonix Dénériaz wypadł z trasy i zerwał więzadło krzyżowe przednie w lewym kolanie. Kontuzja ta wykluczyła go ze startu na rozgrywanych w lutym tego roku mistrzostwach świata w Bormio. Zdołał jednak wrócić do pełni sił i wystartować na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie zdobył złoty medal w zjeździe. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio Michaela Walchhofera z Austrii i Bruno Kernena ze Szwajcarii. Na tych samych igrzyskach był też jedenasty w supergigancie. Brał także udział w mistrzostwach świata w Åre w 2007 roku, zajmując 33. miejsce w zjeździe i 29. miejsce w supergigancie. W 2007 roku zakończył karierę.