W początkowym okresie wojny RAF BC nastawione było na atakowanie wyłącznie celów militarnych, ale po rozpoczętych przez Niemców bombardowaniach miast brytyjskich, jak Londyn czy Coventry, strategia sojuszników uległa zdecydowanej zmianie. Arthur Harris, dowódca RAF Bomber Command, wskazywał na potrzebę złamania niemieckiego potencjału przemysłowego i ludzkiego, zniszczenia sieci transportowej i osłabienia morale ludności w Niemczech. Przystąpiono do nalotów dywanowych, których największe nasilenie nastąpiło w roku 1944. Ponosząc wielkie straty samoloty RAF BC (także sterowane przez polskich lotników) bombardowały, głównie nocami, wszystkie większe niemieckie miasta, jak Berlin, Hamburg, Kolonię, czy w najbardziej kontrowersyjnym nalocie Drezno. W lipcu 1944 roku RAF BC osiągnęło największą liczebność personelu latającego i naziemnego: 1 185 833 osób, w tym ponad 100 000 kobiet.