Urodził się 27 stycznia 1900. Pochodził z wielodzietnej rodziny chłopskiej Szczepana (1861-1937) i Katarzyny (1865-1938) Stachowiczów, miał sześcioro rodzeństwa. Matka prowadziła gospodarstwo, a ojciec początkowo był terminatem u Zenona Słoneckiego w jego dobrach Jurowce, następnie pracował w zespole dworskim w sąsiedniej Strachocinie. Jego rodzeństwem byli Petronela, Ksawera, Zofia, Stanisław, Szczepan (żołnierz, działacz emigracyjny w USA). Uczył się w czteroklasowej szkole ludowej w Jaćmierzu, potem od 1913 w Gimnazjum Klasycznym w Brzozowie, a następnie od 1915 kontynuował edukację w Sanoku, gdzie 21 czerwca 1921 zdał egzamin dojrzałości w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku (w jego klasie byli Stanisław Hroboni, Józef Lubowiecki, Józef Skoczyński). Podczas nauki gimnazjalnej, w czasie po odzyskaniu przez Polskę niepodległości jako gimnazjalista ochotniczo wstąpił do 3 batalionu Strzelców Sanockich, w szeregach którego na przełomie 1918/1919 brał udział w walkach polsko-ukraińskich (w okolicach Komańczy z tzw. Republiką Komańczańską i nad Zbruczem). Rok później w szeregach batalionu zapasowego 2 pułku Strzelców Podhalańskich uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej (bitwa o Brześć, bitwa białostocka, bitwa nad Niemnem, za co otrzymał Krzyż Walecznych i Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 „Polska Swemu Obrońcy”.