Η πολιτική σταδιοδρομία του Ταλιέν άρχισε το 1792. Μετά την εξέγερση της 10ης Αυγούστου, στην οποία έλαβε μέρος, έγινε γραμματέας της Κομμούνας του Παρισιού θέση από την οποία έδειξε πυρετώδη δραστηριότητα και εμφανίζονταν συχνά στη Νομοθετική Συνέλευση για λογαριασμό της Κομμούνας. Υπερασπίστηκε τις σφαγές του Σεπτεμβρίου και στις εκλογές εξελέγη μέλος της Συμβατικής στην πλευρά των ριζοσπαστών Ορεινών και εναντίον των μετριοπαθέστερων Γιρονδίνων. Σε διαρκή αντιπαλότητα με τον Μαρά και τον Ροβεσπιέρο, ανήκε στον κύκλο του Δαντών. Κατά τη δίκη του Λουδοβίκου ΙΣΤ', ψήφισε υπέρ της εκτέλεσής του χωρίς έφεση και χωρίς ανάκληση.