W I wieku istniało w tym miejscu żydowskie miasto Kochba (hebr. כוכבא), które wymienia historyk Józef Flawiusz, a następnie Talmud i Miszna. Współczesna wioska arabska powstała w średniowieczu przy grobie jednego z wysokich dowódców Saladyna, szejka Husam ad-Din Abu al-Hidży. Nazwa wioski została wzięta właśnie od jego nazwiska. Francuski podróżnik Victor Guérin opisał wioskę pod koniec XIX wieku, jako małą osadę z około 250 mieszkańcami. W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków. Podczas arabskiego powstania w Palestynie (1936–1939) mieszkańcy Kaukab Abu al-Hidża występowali przeciwko władzom Brytyjskiego Mandatu Palestyny. W trakcie jednej z operacji odwetowych przeprowadzonych w 1938 roku, brytyjscy żołnierze całkowicie spalili wioskę. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny przyznawała ten rejon państwu arabskiemu. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny na początku 1948 roku do miejscowości wkroczyły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej Izraelczycy przeprowadzili w tym rejonie operację Dekel, i 15 lipca 1948 roku linia frontu walk zatrzymała się dokładnie przy wiosce Kaukab Abu al-Hidża. W wyniku przeprowadzonej w październiku 1948 roku operacji Hiram, Izraelczycy zajęli tę wioskę. W odróżnieniu od wielu arabskich wiosek w Galilei, Izraelczycy nie wysiedlili mieszkańców Kaukab Abu al-Hidża. Dzięki temu zachowała ona swój pierwotny charakter. W 1984 roku Kaukab Abu al-Hidża otrzymała status samorządu lokalnego.