Jugosławia wprowadziła liberalną polityką umożliwiającą swobodne podróżowanie cudzoziemców po kraju oraz umożliwiającą podróże obywateli Jugosławii na całym świecie, podczas gdy w większości innych krajów socjalistycznych prawa te były ograniczone. Duża liczba obywateli jugosłowiańskich pracowała w całej Europie Zachodniej. W czasie swoich rządów Tito spotkał się z wieloma światowymi przywódcami, wśród nich byli liderzy ZSRR Józef Stalin, Nikita Chruszczow i Leonid Breżniew; lider Egiptu Gamal Abdel Nasser; Indii – Jawaharlal Nehru i Indira Gandhi; Wielkiej Brytanii – Winston Churchill, James Callaghan i Margaret Thatcher, USA – Dwight Eisenhower, John F. Kennedy, Richard Nixon, Gerald Ford i Jimmy Carter, ponadto co najmniej raz w życiu Tito spotkał się z osobami takimi jak Ernesto Guevara, Fidel Castro, Jaser Arafat, Willy Brandt, Helmut Schmidt, Georges Pompidou, Elżbieta II, Hua Guofeng, Kim Ir Sen, Sukarno, Sheikh Mujibur Rahman, Suharto, Idi Amin, Hajle Sellasje Kenneth Kaunda, Mu’ammar al-Kaddafi, Erich Honecker, Nicolae Ceauşescu i János Kádár. Spotkał również wiele gwiazd świata rozrywki. Ze względu na swoją neutralność, Jugosławia co było rzadkością pośród demokracji ludowych, nawiązała stosunki dyplomatyczne z prawicowymi rządami antykomunistycznymi. Jugosławia była jedynym krajem socjalistycznym, który miał ambasadę w Paragwaju rządzonym przez dyktatora Alfredo Stroessnera. Jedynym wyjątkiem od nieideologicznego nastawienia do tych reżimów, było Chile rządzone przez Augusto Pinocheta, Jugosławia była jednym z państw, które zerwały stosunki dyplomatyczne z Chile po tym, gdy w wyniku zamachu stanu z 1973 roku obalony tam został prezydent Salvador Allende.