Po powrocie do ojczyzny Clouzotowi dostarczono tekst napisany przez Georges’a Arnauda, żyjącego w Ameryce Południowej emigranta, który opisywał swoje własne doświadczenia. Reżyser zapragnął nakręcić film na ich podstawie. Do pisania scenariusza do "Ceny strachu" przystąpił ze swoim bratem Jeanem Clouzotem, który będzie współpracował z Henri-Georges’em przy każdym z kolejnych jego filmów pod pseudonimem Jérôme Geronimi. Produkcja "Ceny strachu" trwała od 1951 do 1952. W celu uzyskania niezależności Clouzot stworzył własną wytwórnię filmową, którą nazwał Véra Films na cześć swojej żony. Jedyną żeńską rolę w filmie Clouzot stworzył również z myślą o niej. Postać, w którą wcieliła się Véra, nie występowała w pierwowzorze. "Cena strachu" przedstawia południowoamerykańskie miasteczko, w którym grupa zdesperowanych mężczyzn w zamian za wysokie wynagrodzenie przystaje na propozycję dowiezienia wrażliwego na wstrząsy ładunku nitrogliceryny do położonego na górskim odludziu pola naftowego. "Cena strachu" była drugim co do popularności filmem we Francji w 1953, obejrzanym przez blisko 7 milionów widzów. Zdobyła główną nagrodę dla najlepszego filmu (obecnie nazywaną Złotą Palmą) oraz nagrodę dla najlepszego aktora (Charles Vanel) na 6. MFF w Cannes.