Rewolucja goździków z 1974 roku która doprowadziła do upadku autorytarnych rządów "Estado Novo" w Portugalii i demokratyzacji kraju umożliwiła uzyskanie niepodległości przez kolonie portugalskie. Już od lat 60. szczególnie zaciekłe walki z portugalskimi oddziałami kolonialnymi trwały w Angoli (wojna o niepodległość Angoli) gdzie wojnę z Portugalią prowadziło wiele skłóconych ze sobą frakcji. Po uzyskaniu niepodległości przez Angolę walki odżyły na nowo w postaci wojny domowej toczonej przez Ludowy Ruch Wyzwolenia Angoli wsparty przez Kubę a organizacje opozycyjne wspierane przez Stany Zjednoczone, rząd Mobutu w Zairze, apartheidu w RPA i Chińską Republikę Ludową. Bez konsultacji z Sowietami, Kubańczycy wysłali do Angoli własne oddziały bojowe który walczyły u boku lewicowego rządu. Po stronie rebeliantów do walki stanęły kolumny pancerne reżimu RPA oraz obcy najemnicy, mimo to siły rządowe zyskały w wojnie domowej przewagę. ZSRR i Kuba wsparły też szereg innych ruchów narodowowyzwoleńczych w tym FRELIMO z Mozambiku, SWAPO w Namibii (wraz z Chinami) i PAIGC z Gwinei Bissau. ZSRR i NRD w trakcie wojny rodezyjskiej wsparły Afrykański Ludowy Związek Zimbabwe podczas gdy znajdujące się poza blokiem wschodnim Chiny wsparły Afrykański Narodowy Związek Zimbabwe.