Po wojnie trzynastoletniej Sławęcin stał się wsią Królewską, liczył 64 włók ziemi. W 1570 roku było 24 gburów, w 1632 roku było ich 16. Gburzy użytkowali po 2 włóki roli, płacili od włóki czynsz florena 2,5 ćwiertni owsa 2 kury 10 groszy kądzielnego 5 groszy stróżowego i innych opłat oraz odrabiali pańszczyzne w folwarku w Obrowie. W Sławęcinie w owym czasie istniały dwie karczmy. W drugiej połowie XVIII wieku kmiecie ze Sławęcina przechodzą na czynsz i nie szarwarkują.