Een breder gebruik van strategische spoorlijnen bestond uit het bevorderen van de aanleg ervan in landen buiten Europa, teneinde daarmee de invloedssfeer van het eigen land te vergroten. Als voorbeeld kan genoemd worden de Duitse betrokkenheid bij de aanleg van de Bagdadspoorweg en de Hidjazspoorweg. Het strategische belang van de laatste lijn kwam tot uiting tijdens de Arabische opstand (1916–1918), toen guerilla's onder leiding van T.E. Lawrence sabotage-acties uitvoerden.