W chwili budowy okręty te były bardzo szybkie i silne uzbrojone. Miały jednak poważne wady: słaby pancerz i uzbrojenie główne o ograniczonym polu ostrzału, a małe wymiary utrudniały modernizację. Ze względu na szybki postęp technologiczny, w momencie wybuchu pierwszej wojny chińsko-japońskiej były już zupełnie przestarzałe. Brak pancerza okazał się zabójczy w starciu z nowocześniejszymi okrętami japońskimi w bitwie u ujścia Yalu. Na wielokrotnie trafionym „Chaoyongu” wybuchł gwałtowny pożar, a nieszczęśliwa konstrukcja nadbudówki ułatwiła jego rozprzestrzenienie; okręt zatonął wraz z niemal całą załogą (ocalało 7 ludzi). Płonący „Chaoyong”, próbujący wyrzucić się na brzeg wyspy Talu, został dodatkowo staranowany przez uciekający krążownik „Jiyuan” i zatonął na płyciźnie.