Rosnące niezadowolenie społeczne oraz sukces robotników poznańskich w walce o swoje prawa wywołały w październiku 1956 r. masowy ruch, który od demonstracji pod pomnikiem Józefa Bema w Budapeszcie (23 października) przekształcił się w powstanie zbrojne. Główną rolę w tym powstaniu odgrywał właśnie Budapeszt. Powstańcy doprowadzili do mianowania na stanowisko premiera swojego faworyta, Imre Nagya (27 października). Trzy dni później Nagy ogłosił koniec systemu jednopartyjnego, zaś powstańcy rozbili komitet partyjny stolicy i zlinczowali wielu jego obrońców. Gdy 1 listopada premier ogłosił wystąpienie Węgier z Układu Warszawskiego, ZSRR podjął decyzję o interwencji zbrojnej. Interwencja miała miejsce w dn. 4-11 listopada i zakończyła się klęską powstańców. Zwycięscy komuniści w sfingowanych procesach skazali wielu przywódców rewolucji oraz powstańców, ale po rewolucji represyjność systemu na Węgrzech znacznie spadła („gulaszowy komunizm”).