زوبوف این سفر را بسیار امیدوارانه آغاز کرد و در آوریل دربند را در داغستان تصرف کرد ، و باکو را در ژوئیه همان سال . کاترین در پیشرفت سریع خود دلخوش شد که طی دو ماه برخی از دستاوردهای پیتر بزرگ را در جنگ ایران و روسیه (۱۷۲۳–۱۷۲۲) تکرار کرد. تا نوامبر ، آنها در محل تلاقی رودخانه های اراک و کورا مستقر شدند که آماده حمله به سرزمین اصلی ایران بودند. در آن ماه بود که ملکه روسیه درگذشت و جانشین وی پل اول ، که بیزار از جنگ بود و برنامه های دیگری برای ارتش داشت ، به سربازان دستور داد که به روسیه عقب نشینی کنند. بازگشت زوبوف از سفر بخت و اقبال او باعث شده بود که درژاوین با صدای مدیحه سرایی و موفقیت به تأمل بپردازد.