Na następny wyścig, Grand Prix San Marino, Forti wyprodukowało nowy model, FG03. Model ten był skonstruowany przez tych samych pracowników co w roku 1995, a dalsze prace były prowadzone przez George’a Rytona po tym, gdy odszedł on z Ferrari i objął stanowisko dyrektora technicznego Forti w połowie sezonu. Samochód był od poprzedników lżejszy i mniejszy, miał poprawioną aerodynamikę i lepszą skrzynię biegów. Obaj kierowcy uznali ten model za znaczącą poprawę w stosunku do starego samochodu, określając FG03 jako mający zwiększone docisk aerodynamiczny i czułość w prowadzeniu. Jednakże na Grand Prix San Marino został przygotowany tylko jeden model FG03, który poprowadził Badoer, natomiast Montermini dysponował jeszcze modelem FG01B. Montermini nie zakwalifikował się do wyścigu, natomiast Badoer zdołał to uczynić, mając czas ponad 0,9 sekundy lepszy od regulaminowych 107% i tracąc do Ricardo Rosseta (Footwork) 0,7 sekundy. Badoer ukończył wyścig na ostatnim, dziesiątym miejscu, ale wskutek problemów z niezawodnością do dziewiątego Pedro Lamy'ego z Minardi stracił dwa okrążenia. Do wyścigu o Grand Prix Monako, gdzie użyto już dwóch modeli FG03, zakwalifikowali się obaj kierowcy Forti, ale podczas odbywającej się w mokrych warunkach rozgrzewce Montermini rozbił swój samochód i nie wziął udziału w wyścigu. W deszczowym wyścigu Badoer na 60 okrążeniu miał kolizję z dublującym go Villeneuvem, za co otrzymał grzywnę w wysokości 5000 dolarów.