Wstąpił do SNP. Po zakończeniu II wojny światowej pełnił czołowe stanowiska w Komisji SNR. Ponadto wykładał od 1936 roku i aktywnie uczestniczył w procesie pedagogicznym na Uniwersytecie Słowackim (wówczas Uniwersytet Komeńskiego). W latach 1946–1947 był dziekanem Wydziału Prawa Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie, a w latach 1949–1950 był rektorem tej uczelni. W 1951 z powodów politycznych przestał zajmować stanowiska publiczne i pedagogiczne. Przez pewien czas pracował w Bibliotece Uniwersyteckiej. Od 1969 powrócił do nauczania prawa rzymskiego jako profesor zwyczajny i kierownik Katedry Prawa Rzymskiego. W 1960 otrzymał tytuł kandydata nauk, a w 1969 uzyskał habilitację.