Dat de nieuwe buitenwerken bij lange na niet voldeden bleek bij het beleg van 1673, toen de stad in minder dan twee weken door Lodewijk XIV werd ingenomen. De Franse vestingbouwer Vauban maakte een ontwerp voor het herstel en de uitbouw van de vesting, waarvan een deel tijdens de vijf jaar durende bezetting werd gerealiseerd. Het voornaamste project was het graven van het Jekerkanaal in het westelijk deel van de Hoge Fronten. Daarmee samenhangend was de verbetering van het inundatiegebied bij de Jeker ("de Kommen"), waar onder andere een bestaande schans ("redoute de l'inondation") werd verbouwd. Buiten de Tongersepoort was vóór het beleg een lunet aangelegd, dat op aanwijzing van Vauban werd verbeterd en daarna de naam "demilune des Mousquetaires" kreeg, omdat het vlak bij de plek lag waar de later beroemd geworden romanheld D'Artagnan was gesneuveld. Verder werden de Tongersepoort, de bijbehorende valbrug en de nabijgelegen kazernes hersteld. Omstreeks 1690 vonden op initiatief van vestingingenieur Daniël van Dopff opnieuw grootscheepse werkzaamheden plaats aan de vestingwerken buiten de Tongersepoort. De lunetten verdwenen, het hoornwerk werd uitgebreid en aan de veldzijde van het ravelijn werd een couvre-face gebouwd, alsmede het nog bestaande bastion Waldeck. Op de door de Fransen omstreeks 1750 gebouwde Maquette van Maastricht zijn deze werken duidelijk te herkennen.