Kiedy rozpoczęła się I wojna światowa, Kellner został powołany do służby jako podoficer w 118. pułku piechoty księcia Carla (4. pułk piechoty Wielkiej Księżnej Hesji) w Wormacji. Brał udział w kilku potyczkach i bitwach: 22 sierpnia pod Neufchâteau, 22/23 sierpnia pod Izel, 24 sierpnia pod Tremblois, 31 sierpnia pod Verrières, 3 września pod Monchentin, od 6 do 12 września pod Revigny i Laimont i 15/16 września pod Binarville. Walczył w 1. bitwie nad Marną, w grudniu 1914 został ranny niedaleko Reims, skąd przetransportowano go do szpitala św. Rocha w Mainz. Potem do końca wojny stacjonował we Frankfurcie nad Menem, gdzie objął stanowisko młodszego sierżanta w 1. batalionie (nr. 38) piechoty Landsturmu, wchodzącego w skład oddziału zaopatrzeniowego 18. Korpusu Armijnego, był także zastępcą inspektora ds. szpitali, zastępcą sekretarza i asystentem kwatermistrza. Ze służby zwolniony został 4 grudnia 1918.