Budanow był dowódcą 160. Pułku Czołgów, brał udział w wojnie czeczeńskiej. Był pierwszym rosyjskim oficerem, którego skazano za zbrodnie wojenne w Czeczenii. Budanowa oskarżono o porwanie, zgwałcenie i zamordowanie w 2000 roku czeczeńskiej osiemnastolatki, Elzy Kungajewej. W lipcu 2003 roku, po dwuletnim procesie, został skazany na 10 lat łagru, degradację i pozbawienie odznaczeń. Były dowódca 58 Armii, Władimir Szamanow, który był w armii przełożonym Budanowa, wspierał byłego podwładnego w czasie procesu, odwiedzał go w więzieniu oraz wystosował petycję ws. zwolnienia więźnia. Zwolnienie warunkowe Budanowa 15 stycznia 2009 roku spotkał się z krytyką organizacji zajmujących się prawami człowieka i rządu Czeczenii. Jego przeciwnicy domagali się także rozwiązania sprawy Czeczenów, których Budanow kazał uprowadzić swoim żołnierzom, a których ciała znaleziono w pobliżu miejsca stacjonowania jego oddziału. Po zwolnieniu ukrywał się na Ukrainie.