Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) przeniesiono go do Polskiego Korpusu Posiłkowego. Internowany w Bustyaháza i Száldobos po nieudanej próbie przejścia frontu pod Rarańczą (15-16 lutego 1918), po czym wcielony do armii austro-węgierskiej. W listopadzie 1918 roku wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego, a od maja 1919 roku, już w randze sierżanta, pełnił służbę w 7 kompanii 34 pułku piechoty. Z tym pułkiem wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Zmarł w Kalinkowiczach w dniu 30 kwietnia 1920 roku wskutek odniesionych ran. Stanisław Kowal nie zdążył założyć rodziny.