Είχε τεθεί αρχικά σε αναγκαστική συνταξιοδότηση κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών της Παλινόρθωσης των Βουρβόνων, όμως ανεκλήθη στην υπηρεσία το 1819 και πήρε μέρος στην Εκστρατεία της Ισπανίας (1823) και ιδιαίτερα στην πολιορκία της Παμπλόνα ως Συνταγματάρχης του 20ου Τάγματος του Ελαφρού Πεζικού. Διορίστηκε Αντιστράτηγος ("Maréchal de camp") στις 22 Μαΐου 1825 και συμμετείχε στην Εκστρατεία του Μοριά (1828) στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, όπου διεύθυνε υπό τη διεύθυνση του Στρατάρχη Μαιζώνος, τις επιχειρήσεις πολιορκίας των Κάστρων της Πελοποννήσου. Απελευθέρωσε την πόλη της Πάτρας (5 Οκτωβρίου 1828) και πήρε το «Καστέλι του Μοριά» της Πάτρας (30 Οκτωβρίου 1828) από τις τουρκικές-αιγυπτιακές κατοχικές δυνάμεις του Ιμπραήμ Πασά. Μετά την πλήρη απελευθέρωση της Ελλάδας από τον αιγυπτιακό κατακτητή, διορίστηκε αρχηγός των στρατευμάτων κατοχής για να αντικαταστήσει τον Στρατάρχη Μαιζώνος, και όταν κλήθηκε πίσω στη Γαλλία τον Ιούλιο 1831, έλαβε ένα σπαθί Τιμής από την Ελληνική Κυβέρνηση.