W I wojnie światowej Turcja wystąpiła po stronie państw centralnych. Widząc w tym szansę dla sprawy arabskiej, Abdullah w 1914 r. nawiązał kontakty z Brytyjczykami i popierał rozmowy ojca z wysokim komisarzem brytyjskim w Egipcie sir Henry McMahonem. Korespondencja dotyczyła możliwości wyzwolenia Arabów spod panowania osmańskiego. W latach 1916–1918 Abdullah i jego brat Fajsal współpracowali z brytyjskim oficerem T.E. Lawrence’em, odgrywając kluczową rolę w arabskiej rewolcie przeciwko Turkom. W trakcie jej trwania Arabowie wyzwolili spod osmańskiego panowania większość Hidżazu i przeprowadzili liczne rajdy przeciwko tureckiej kolei. Po zdobyciu 6 lipca 1917 r. Akaby rozszerzyli powstanie na Syrię i wsparli Brytyjczyków walczących w Palestynie. Rewolta zakończyła się w październiku 1918 r. zajęciem Damaszku i innych miast Syrii. Arabowie mieli nadzieję, że ich plany utworzenia wielkiego państwa arabskiego urzeczywistnią się. Jednak państwa Ententy miały inną wizję przyszłości Bliskiego Wschodu.