William Guarnere, die afkomstig was uit Philadelphia, ging op 15-jarige leeftijd bij het Citizen Military Training Corps. Na drie jaar in het CMTC te hebben gediend brak de Tweede Wereldoorlog uit en de CMTC werd opgeheven. Guarnere kreeg een kantoorbaan bij de militaire administratie, maar op zoek naar spanning meldde hij zich in 1942 aan bij de paratroopers. Hij werd ingedeeld bij de E Company van de 506th PIR in Camp Toccoa, Georgia. Na hun training vertrokken de mannen van Easy Company naar Engeland om zich voor te bereiden op de Tweede Wereldoorlog. Guarnere was bij drie grote acties van Easy Company tijdens de oorlog aanwezig: D-Day, Operatie Market Garden in Nederland en de Slag om de Ardennen. Guarnere was een van de twaalf paratroopers die onder leiding van luitenant Richard Winters vier Duitse 105mm-kanonnen bij Manoir de Brécourt onschadelijk maakten. Guarnere ontving hiervoor de "Silver Star". Zijn sterke haat en genadeloze houding tegenover de Duitsers, leverden hem de bijnaam "Wild Bill" op. Reden hiervoor was dat hij de dag voor D-Day hoorde dat een van zijn broers in januari door het Duitse leger werd gedood bij Monte Cassino in Italië. Guarnere werd beschouwd als een van de beste soldaten die Easy Company had tijdens de Tweede Wereldoorlog. In België hield de oorlog echter al op voor Guarnere: in de Ardennen nabij het plaatsje Foy raakte hij zwaargewond aan zijn been, toen hij zijn (eveneens aan het been) gewonde vriend Joe Toye wilde helpen. Het been van Guarnere was zo erg beschadigd dat amputatie noodzakelijk was en hij een kunstbeen kreeg. Hierdoor kwam Guarnere's deelname aan de oorlog tot een einde.