Po wybuchu w Warszawie powstania 1 sierpnia 1944 r., Niemcy skierowali przeciw niemu m.in. żołnierzy Brygady. 2 sierpnia został sformowany spośród 1700 nieżonatych mężczyzn zbiorczy pułk szturmowy, którego dowódcą został I. D. Frołow awansowany do stopnia Waffen-Sturmbannführera der SS. Pułk wszedł w skład Kampfgruppe „Reinefarth” dowodzonego przez SS-Gruppenführera Heinza Reinefartha. Pułk RONA przez pierwsze 10 dni walk z powstańcami (4-14 sierpnia) stacjonował na Ochocie, gdzie zajmował się przede wszystkim mordami na ludności cywilnej, gwałtami i rabunkami. Następnie został przydzielony na pierwszą linię walk, działając od gmachu Wojskowego Instytutu Geograficznego przy Al. Jerozolimskich do szpitala Dzieciątka Jezus przy ul. Nowogrodzkiej. W wyniku ciężkich walk stracił ok. 500 zabitych i rannych (30% stanu liczebnego). 21 sierpnia w kamienicy na rogu ulic Srebrnej i Towarowej powstańcy, prawdopodobnie ze zgrupowania AK „Chrobry II”, zniszczyli całą kompanię pułku. Według wielu wersji miał wtedy zginąć I. D. Frołow. W rzeczywistości przeżył powstanie warszawskie.