Ponieważ jako kierownik referatu ekumenicznego (od 1940 pracował jako radca) także po 1939 mógł swobodnie wyjeżdżać za granicę, miał on dla kręgów opozycyjnych szczególne znaczenie. Za pośrednictwem Hansa Bernda von Haeftena i Adama von Trott zu Solz zbliżył się do Kręgu z Krzyżowej i zaczął brać udział w jego pracach. Brał nawet udział w drugim i trzecim zjeździe opozycjonistów w Krzyżowej. Był zaangażowany w przygotowania do zamachu stanu z 20 lipca 1944. Zawsze opowiadał się za zamordowaniem Adolfa Hitlera. W dniu zamachu przebywał nawet w jego centrali przy ówczesnej Bendlerstrasse w Berlinie (obecnie Stauffenbergstrasse). Oskarżony potem przed Trybunałem Ludowym (Volksgerichtshof) o zdradę stanu. Dzięki prywatnym powiązaniom udało się mu uniknąć kary śmierci. 11 stycznia 1945 skazano go na karę siedmiu lat ciężkiego więzienia.