Swój jedyny medal na międzynarodowej imprezie Neal Marshall wywalczył w 1997 roku, kiedy zajął trzecie miejsce w biegu na 1500 m podczas dystansowych mistrzostw świata w Warszawie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Rintje Ritsma z Holandii oraz Norweg Ådne Søndrål. Dziesięciokrotnie stawał na podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc przy tym trzy zwycięstwa: 26 listopada 1994 roku w Berlinie, 22 stycznia 1995 roku w Davos i 9 grudnia 1995 roku w Oslo był najlepszy na 1500 m. Najlepsze wyniki osiągnął w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20%C5%82y%C5%BCwiarstwie%20szybkim%201994/1995"&gt;sezonie 1994/1995&lt;/a&gt;, kiedy zwyciężył w klasyfikacji końcowej na 1500 m. W tej samej klasyfikacji był też drugi w sezonach &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20%C5%82y%C5%BCwiarstwie%20szybkim%201995/1996"&gt;1995/1996&lt;/a&gt; i &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20%C5%82y%C5%BCwiarstwie%20szybkim%201996/1997"&gt;1996/1997&lt;/a&gt;. Wyprzedzili go jedynie odpowiednio Japończyk Hiroyuki Noake, a następnie Rintje Ritsma. W 1992 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Albertville, zajmując między innymi 26. miejsce w biegach na 5000 i 10 000 m. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Lillehammer zajął siódmą pozycję na dystansie 1500 m. Brał również udział w igrzyskach w Nagano w 1998 roku, gdzie w swoim jedynym starcie, biegu na 1500 m, zajął 30. miejsce. W 1998 roku zakończył karierę.