Κατά την έναρξη της Επανάστασης του 1821 αλλά και στη διάρκεια αυτής γίνονταν θρησκευτικές τελετές όπως δοξολογίες, ευλογία των όπλων από ιερείς, ορκωμοσίες αγωνιστών κλπ . Οι τελετουργίες, όπως και η χρήση θρησκευτικών συμβόλων, αποτελούν σημαντικό στοιχείο της σημειωτικής της Επανάστασης και τεκμηριώνουν τον θρησκευτικό χαρακτήρα του αγώνα. Με αυτές η Επανάσταση κηρύσσεται ως θρησκευτική πράξη τελετουργικά μέσα στους ναούς και η επιτυχία της αποδίδεται από τους αγωνιστές στον Θεό με δοξολογίες και διακηρύξεις. Οι τελετές αυτές αναφέρονται από πολλές πηγές της εποχής. Ο Φώτιος Χρυσανθόπουλος αναφέρει στα απομνημονεύματά του ότι κατά την Επανάσταση ""οι Αρχιερείς εσυγχωρούσαν εις τους ιερείς να διαβάζουν εις τας εκκλησίας νύκτα και ημέραν προς τον Θεόν διά να ενισχύση τους Έλληνας εις τον μέλλοντα αγώνα και εις τους πνευματικούς εσυγχωρούσαν να παρακινούν κατά την εξομολόγησίν των εις την επανάστασιν και να την θεωρούν ως θρησκευτικώς συγχωρημένην ..." " (Απομνημονεύματα, σελ. 56). Για τον Επίσκοπο Έλους Άνθιμο αναφέρεται ότι είχε συνθέσει ειδικές ευχές υπέρ του Αγώνα οι οποίες απαγγέλονταν στους ναούς. Πολλές σχετικές περιπτώσεις αναφέρονται από τον πρώτο ιστορικό της Επανάστασης, τον Ιωάννη Φιλήμωνα. Φιλέλληνες επίσης καταγράφουν τις σχετικές τελετές. Ο Γερμανός Έρικ Τράιμπερ γράφει στο ημερολόγιό του ότι ο αγιασμός των λαβάρων αποτελούσε συνηθισμένη πρακτική πριν από τις πολεμικές επιχειρήσεις.