Na studies aan de École de médecine in Brussel (1810-1812), werd hij chirurg in het keizerlijk leger en was in die hoedanigheid aanwezig bij de napoleontische veldslagen van die periode, onder meer in de Volkerenslag en bij Dresden. In november 1813 werd hij door Russische troepen krijgsgevangen genomen en in juni 1814 kwam hij weer vrij. Pas teruggekeerd, werd hij als militair chirurg aangeworven door het Voorlopig Bewind en was hij een van de hoofdchirurgen tijdens de Slag bij Waterloo. Hij kreeg reputatie vanwege zijn snelle ingrepen. Tijdens de Slag bij Waterloo had hij al 22 amputaties uitgevoerd toen het nog maar 11 uur in de morgen was.