Constant Rebecque werd voor al zijn verdiensten benoemd tot luitenant-kolonel van het legioen Holland-Oranje, bestaande uit Hollandse krijgsgevangenen in Franse dienst, die zich verspreid over Europa bevonden. Na het herstel van de Nederlandse onafhankelijkheid werd Constant Rebecque bevorderd tot kolonel, spoedig daarna tot generaal-majoor in het Nederlandse leger. Hij had zitting in verschillende militaire commissies en was voorzitter van de commissie tot vaststelling der Frans-Hollandse grenzen. In de veldtocht van 1815 trad hij op als kwartiermeester-generaal van de troepen te velde. In verband met de bevelen, die hij van Lord Wellington, die zich te Brussel bevond, ontvangen had, meende Constant Rebecque dat deze geen goed inzicht had in de toestand en onjuist was ingelicht. Hij nam het initiatief om wijziging te brengen in de door Wellington uitgevaardigde orders; hij concentreerde de Nederlandse divisies bij Quatre-Bas en gelastte hun deze positie tot het uiterste te verdedigen. Op deze wijze dekte hij de terugtocht van Blücher, waardoor deze de nederlaag van Napoleon kon helpen voltooien. Constant Rebecque werd op 24 november 1816 tot luitenant-generaal benoemd en kreeg het oppertoezicht over de opvoeding van de kleinzonen van de Koning.