Zdobyła także 15 medali mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym, w tym aż 11 złotych. Na mistrzostwach świata zadebiutowała w 1987 r. podczas mistrzostw w Oberstdorfie. Wraz z Antoniną Ordiną, Niną Gawriluk i Anfisą Riezcową zdobyła tam złoty medal w sztafecie oraz brązowy medal w biegu na 20 km techniką dowolną. Kolejny medal zdobyła na mistrzostwach w Lahti w 1989 r. zajmując drugie miejsce w biegu na 30 km stylem dowolnym. Podczas mistrzostw świata w Falun zdobyła złote medale w sztafecie i biegu na 5 km technika klasyczną oraz srebrny w biegu pościgowym, w którym lepsza okazała się Belmondo. Startowała także w biegach na 15 km technika klasyczną oraz na 30 km technika dowolną w obu przypadkach zajmując czwarte miejsce. Mistrzostwa świata w Thunder Bay były najlepszymi w jej karierze. Wraz z Olgą Daniłową, Jeleną Välbe i Niną Gawriluk zdobyła złoto w sztafecie. Ponadto zwyciężyła w biegach an 5 i 15 km technika klasyczną i biegu pościgowym łącznie zdobywając 4 złote medale. Na mistrzostwach świata w Trondheim sztafeta rosyjska, w której biegła także Łazutina, ponownie zdobyła złoty medal. Indywidualnie jednak Łazutina zaprezentowała się słabiej nie zdobywając żadnego medalu. Dwa lata później, na mistrzostwach w Ramsau do swojej kolekcji dorzuciła kolejne dwa złote medale zdobyte w sztafecie oraz biegu na 30 km techniką klasyczną. Mistrzostwa świata w Lahti w 2001 r. były ostatnimi w jej karierze. Zdobyła tam swój piąty z rzędu złoty medal w sztafecie, srebrny medal w biegu łączonym na 10 km (wygrała Finka Virpi Kuitunen) oraz brązowy medal w biegu na 10 km techniką klasyczną (wygrała Norweżka Bente Skari).