Στις 18 Δεκεμβρίου του 1901 νυμφεύτηκε τη Μαγδαληνή Πετμεζά με την οποία απέκτησε δυο κόρες, τη Θάμαρ και τη Μαργαρίτα και ένα γιο, τον Ιωάννη, τον μετέπειτα διπλωμάτη. Το 1909 συμμετείχε στην Επανάσταση στο Γουδί κατά μιμητισμό της επανάστασης των Νεοτούρκων στη Θεσσαλονίκη. Την διετία που ακολούθησε μέχρι το 1912 υπηρέτησε ως στρατιωτικός ακόλουθος στην Ελληνική Πρεσβεία Κωνσταντινουπόλεως και στη Σόφια. Με το ξέσπασμα του Α' Βαλκανικού πολέμου τοποθετήθηκε στη Διεύθυνση Πληροφοριών του Στρατού και στη συνέχεια σύνδεσμος του Ελληνικού στρατού στο Βουλγαρικό επιτελείο. Χάρις των πληροφοριών που συνέλεξε επιτεύχθηκε η εσπευσμένη είσοδος του ελληνικού στρατού στη Θεσσαλονίκη και η παράδοση της τουρκικής διοίκησης στον τότε διάδοχο και αρχιστράτηγο Κωνσταντίνο. Στη συνέχεια και μέχρι το τέλος των Βαλκανικών πολέμων υπηρέτησε στο επιτελείο του Βασιλέως των Ελλήνων Κωνσταντίνου Α΄ που ανήλθε στο μεταξύ στο θρόνο μετά τη δολοφονία του πατέρα του Βασιλέως Γεωργίου του Α΄. Κατά τις τις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν στο Συνέδριο της Ειρήνης στο Παρίσι μετά το τέλος του Πολέμου ο Φραντζής ανέλαβε με την ιδιότητα του ως Στρατιωτικός Ακόλουθος στην Πρεσβεία του Λονδίνου, σύμφωνα με τις οδηγίες των ανωτέρων τον επιτυχή διαφωτισμό των Ευρωπαίων επί της ελληνικότητας της Ανατολικής Θράκης.