Βέβαια καθ’ όλη την περίοδο από την Άλωση μέχρι και τα τέλη του 18ου αιώνα υπήρχε στην κορυφή της Οθωμανικής κυβέρνησης μια αέναη σύγκρουση μεταξύ των Μ. Βεζίρηδων (του μόνου θεσμικά εκπροσώπου του Σουλτάνου), του χαρεμιού (με κυριότερο εκπρόσωπο τη Βαλιντέ Σουλτάνα) και το σώμα των γενιτσάρων. Μετά την πτώση των Κιοπρουλού, το αξίωμα του Μ. Βεζίρη χάνει το παλιό του κύρος, παραμένοντας όμως τυπικά το σημαντικότερο μετά του Σουλτάνου. Οι περισσότεροι Μ. Βεζίρηδες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, από την εποχή του Μεχμέτ Φατίχ, προέρχονταν από το Παιδομάζωμα (την τάξη των σκλάβων του Σουλτάνου).