Dat de twee bewegingen niet altijd dezelfde visie hadden wat betreft binnenlandse- en buitenlandse politiek bleek al eerder, zoals in 2010 toen Gülen kritiek uitte op de steun van de Turkse regering voor een scheepskonvooi voor Gaza. Israëlische militairen hielden daarbij een scheepskonvooi met goederen tegen dat vanuit de wateren rondom Cyprus onderweg was naar Gaza met de bedoeling de blokkade van Gaza te breken en er hulpgoederen af te leveren. Hierbij werden negen Turkse activisten door Israëlische militairen gedood. Erdoğan gaf hierop aan dat de aanval in internationale wateren niet voldeed aan het internationale recht en in feite een reden voor oorlog was. "Maar, zoals het de Turkse grootsheid betaamt, besloten we met geduld te handelen", aldus Erdoğan. Hier voegde hij wel aan toe: "laat niemand ons geduld uittesten, het benodigde zal gedaan worden". Gülen gooide het over een andere boeg en gaf aan van mening te zijn dat niemand de aanval op de activisten goed zou kunnen keuren en dat deze zelfs 'lelijk' waren, maar zijn directe kritiek was gericht aan de organisatoren van het konvooi, omdat zij niet eerst een akkoord hebben proberen te bereiken met Israël, voordat zij hulp probeerden te bieden aan mensen uit de Gaza-strook. Gülen bestempelde deze actie als een teken voor afwijzing van de Israëlische autoriteiten, wat volgens hem niet tot vruchtbare resultaten had kunnen leiden. Dit falen had op zijn beurt geresulteerd, dat onschuldige mensen hun wens om andere mensen te helpen, met hun leven hebben moeten bekopen. Gülen ontving felle kritiek vanuit de Turkse media, omdat men vond dat de fout bij Israël lag voor het doden van Turkse burgers.