Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τη Δ΄ Σταυροφορία τον Απρίλιο του 1204, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατατμήθηκε: άλλες περιοχές κατακτήθηκαν από τους λατίνους σταυροφόρους και άλλες έμειναν Ρωμαϊκές. Η έδρα της Αυτοκρατορίας μεταφέρθηκε στη Νίκαια στη δυτική και βορειοδυτική Μικρά Ασία· στα δυτικά της Αυτοκρατορίας έμεινε Ρωμαϊκή η Ήπειρος και η Αλβανία, στα ανατολικά ο Πόντος (ηγεμονία της Τραπεζούντας). Οι δύο τελευταίες περιοχές ισχυρίστηκαν ότι εκπροσωπούν τη νόμιμη Αυτοκρατορία· μάλιστα ενόψει της αδυναμίας της Λατινικής Αυτοκρατορίας η ηγεμονία της Ηπείρου αγωνίστηκε για την ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης. Στην αρχή ο ηγεμόνας της Ηπείρου Θεόδωρος Κομνηνός Δούκας στέφθηκε "αυτοκράτορας" στη Θεσσαλονίκη το 1225/1227 και φααινόταν ότι η Πόλη θα έπεφτε σε αυτόν. Ωστόσο η Ηπειρωτική ηγεμονία κατέρρευσε στη Μάχη της Κλοκοτνίτσας το 1230, εναντίον της Βουλγαρίας.