Ο Αντονέσκου ήταν σταθερός πιστός της θεωρίας συνωμοσίας του «Εβραϊκού Μπολσεβικισμού», σύμφωνα με την οποία όλοι οι Εβραίοι ήταν υποστηρικτές του κομμουνισμού και της Σοβιετικής Ένωσης. Τα επιχειρήματά του επί του θέματος περιελάμβαναν τον ψευδή ισχυρισμό ότι, κατά την υποχώρηση του 1940 από τη Βεσσαραβία, οι Εβραίοι είχαν οργανωθεί και επιτέθηκαν σε Ρουμάνους στρατιώτες. Εν μέρει αυτή η άποψη διόγκωσε μεμονωμέμενες αναφορές ενθουσιασμού μεταξύ των περιθωριοποιημένων Εβραίων κατά την άφιξη των στρατευμάτων του Κόκκινου Στρατού. Σε μια προσφώνηση το καλοκαίρι του 1941 στους υπουργούς του ο Αντονέσκου δήλωσε: «Ο Σατανάς είναι ο Εβραίος, [ο δικός μας] είναι ένας αγώνας ζωής και θανάτου. Είτε θα κερδίσουμε εμείς και ο κόσμος θα καθαριστεί είτε θα κερδίσουν αυτοί και θα γίνουμε δούλοι τους." Σχεδόν την ίδια εποχή οραματιζόταν την εθνοκάθαρση ("εκκαθάριση") των Εβραίων από τα ανατολικά, κατεχόμενα από τη Ρουμανία, εδάφη. Ωστόσο, ήδη από το Φεβρουάριο του 1941, ο Αντονέσκου σκεπτόταν επίσης τη γκετοποίηση όλων των Εβραίων Ρουμάνων, ως ένα πρώτο βήμα για τον εκτοπισμό τους. Σε αυτό το πλαίσιο ο Αντονέσκου συχνά απεικόνιζε τους Εβραίους ως ασθένεια ή δηλητήριο. Μετά τη Μάχη του Στάλινγκραντ ενθάρρυνε τους στρατιωτικούς διοικητές να αντισταθούν στην αντεπίθεση, γιατί διαφορετικά οι Σοβιετικοί «θα φέρουν στη χώρα το Μπολσεβικισμό, θα εξαλείψουν ολόκληρο το στρώμα της ηγεσίας, θα επιβάλουν τους Εβραίους και θα εκτοπίσουν τις μάζες του λαού μας».