Voor wat betreft zijn slechtste herinneringen aarzelt De Castella tussen de Olympische Spelen van 1988 in Seoel, waar hij een achtste plaats behaalde en die van Barcelona vier jaar later, toen hij 26e werd. Een regelrechte nachtmerrie werd echter de WK van Rome in 1987, de enige marathon die hij niet uitliep. 'Na 20 kilometer kon ik nauwelijks mijn benen optillen, van het ene op het andere moment. Ik was volkomen uitgeput en weet nog niet waarom. Ik heb wel mijn vermoedens, die door sommige Italiaanse vrienden worden geschraagd. Volgens die vrienden was er veel maffiageld in omloop tijdens de marathon, er zouden veel weddenschappen zijn afgesloten. Er gebeurden vreemde dingen bij deze WK, zoals bij het speerwerpen en verspringen. En ik was tenslotte een van de topfavorieten.' De Castella vermoedt, al heeft hij hiervan geen bewijzen, dat er bij de verversingspost op 15 kilometer iets in zijn bidon is gedaan. 'Als wetenschapper kan ik allerlei middelen bedenken die de enorme ineenstorting kunnen hebben veroorzaakt, zoals bètablokkers. Het moet vrij eenvoudig zijn geweest om ze in de betreffende bidons te stoppen.'