Specjalizował się w długich dystansach. Pierwszy medal wywalczył w 2002 roku, kiedy zajął trzecie miejsce w biegu na 10 000 m podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie dwaj Holendrzy: Jochem Uytdehaage oraz Gianni Romme. Blisko kolejnego medalu był na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie wspólnie z kolegami zajął czwarte miejsce w biegu drużynowym i piąty na dystansie 10 000 m. W 2003 roku na tym samym dystansie zdobył brązowy medal podczas mistrzostw świata w łyżwiarstwie szybkim na dystansach w Berlinie. Lepsi okazali się tylko Holendrzy: Bob de Jong i Carl Verheijen. Zajął też między innymi czwarte miejsce w biegu na 10 000 m na dystansowych mistrzostwach świata w Nagano, gdzie w walce o podium wyprzedził go Niemiec Frank Dittrich. Czterokrotnie stawał na podium zawodów Pucharu Świata, ale nigdy nie zwyciężył. W sezonach &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20%C5%82y%C5%BCwiarstwie%20szybkim%202001/2002"&gt;2001/2002&lt;/a&gt; i &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20%C5%82y%C5%BCwiarstwie%20szybkim%202002/2003"&gt;2002/2003&lt;/a&gt; zajmował drugie miejsce w klasyfikacji końcowej na 5000 m/10 000 m.