Savaşın sona ermesinden sonra Abduramanov, Kızıl Ordu'nun rütbeli bir gazisi olmasına rağmen, yalnızca Kırım Tatarı etnik kökenine dayanılarak Özbekistan'a zorla sınır dışı edildi. Tüm ailesi, 1944'te büyükannesinin öldüğü sürgün cezasına çarptırıldı. Stalin'in ölümünden sonra, diğer sürgün gruplarına Kruşçev döneminde geri dönme hakkı verilmesine rağmen, Kırım Tatarlarının anavatanlarına dönmelerine izin verilmedi. Tüm ailesini getirmesine izin verilmeyeceği için bireysel olarak geri dönmesine izin verilmesine rağmen, doğduğu Kırım'a asla geri dönmedi. Kırım Tatarı hakları hareketinin aktif bir üyesi olarak sık sık KGB tarafından taciz edildi. Sağlığının kötü olduğu birkaç yıldan sonra 1991'de Navoiy şehrinde öldü.