kobiecy. W 1931 za wystawiony w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie projekt witrażu "św. Trójca", "św. Anna" i św. Władysław" otrzymała brązowy medal, a w 1932 r. srebrny medal za "Autoportret z paletą". W dwa lata później za projekt witrażu "Zaślubiny Polski z morzem" otrzymała Nagrodę im. Leokadii Łempickiej. Po wojnie swoje prace prezentowała najczęściej na wystawach w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Prace malarki znajdują się w Muzeum Regionalnym w Siedlcach oraz w Muzeum Narodowym w Krakowie. W okresie powojennym nastąpiło okresowe załamanie sił twórczych Artystki, spowodowane tragedią rodzinną; mąż i syn Malarki (dr med. płk Adam Maciąg i pchor. Adam Maciąg) w 1940 roku zostali zamordowani przez NKWD w Charkowie w ramach akcji "likwidacji" polskich oficerów - Zbrodni Katyńskiej. Ta tragedia odcisnęła swoje piętno nie tylko na życiu osobistym Małgorzaty Łady Maciągowej - miała również wpływ na charakter twórczości w której oprócz pogodnych motywów związanych z Krakowem, pojawiły się szkice i studia do dramatycznej kompozycji "Katyń", prezentowanej obecnie w Siedleckim Muzeum.