İsyan öncesinde İngilizler ve Araplar arasında yapılan anlaşmaya göre, Araplar İngilizlerin askeri amaçlarını destekleyecek, İngilizler de Suriye'nin büyük bölümünü içine alan bir Arap devletinin kurulmasına yardımcı olacaktı ama Faysal barış konferansına katılmak üzere 1919'da Paris'e gittiğinde, Fransa'nın Lübnan ve Suriye'de bir nüfuz alanı elde etmekte kararlı olduğunu açıkça gördü. Bunun üzerine ödün vermek zorunda olduğunu anlayarak, Lübnan ve Suriye'nin İskenderun'a kadar olan kıyı bölgelerini Fransa'nın işgal etmesine razı oldu. Ocak 1920'de Şam'a döndü. Fransız isteklerine ilişkin haberlerin burada yarattığı şiddetli tepkiyi yatıştıramadı. Fransız askeri gücüne karşı direnmenin yararsızlığını ve Faysal'ın Paris'te karşılaştığı baskıları çoğu Arap önderi anlayamadı. Kısa süre sonra Fransızlar bir bahane bularak Faysal'ın topraklarına saldırıp Temmuz 1920'de Şam'ı işgal edince, Faysal ülkesinden ayrılmak zorunda kaldı. Sonunda İngiliz hükûmetinin daveti üzerine Londra'ya gitti.