Σημείο αναφοράς για τη συνοικία αποτελούσε η πλατεία Μονοπωλίου, η οποία μαζί με την πλατεία του Ρολογιού ήταν οι δύο πλατείες της Άρτας. Η πλατεία λόγω της κεντρικής θέσης της, υπήρξε στενά συνδεδεμένη με κάποια από τα σημαντικότερα γεγονότα της ιστορίας της Άρτας. Tο Μονοπλιό ήταν το μέρος όπου λάμβανε χώρα το αποκριάτικο έθιμο των Μπαντίδων, το οποίο είχε τις ρίζες του στην εποχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου, όταν δεσπότης ήταν ο Κάρολος Α΄ Τόκκος. Οι Αρτινοί, με την άδεια του δεσπότη, φορούσαν προσωπίδες και χόρευαν στους δρόμους της πόλης κατά τη διάρκεια της Αποκριάς. Όταν η Άρτα έπεσε στα χέρια των Τούρκων το 1449, οι κάτοικοι της Άρτας, με αίτημα τους προς τον Σουλτάνο, διατήρησαν το προνόμιο του να εορτάζουν το καρναβάλι και να φοράνε προσωπίδες. Κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου, οι κάτοικοι για να σατιρίσουν τα γεγονότα της εποχής, επινόησαν το εξής δίστιχο : "«Πάει το μαλακό σ' Παπούλια μ', πάει το μεντζικό σ', το πήραν οι μπαντίδ' Παπούλια μ', το παν στο Μονοπλιό»". Το Μαλακώφ ήταν Ρωσικό οχυρό και ο Μεντζικώφ ήταν ένας Ρώσος πρίγκιπας που το υπερασπιζόταν, ενώ ο Παπούλιας συμβόλιζε τον εύθυμο και γλετζέ άνθρωπο, ο οποίος σύμφωνα με το έθιμο πήγαινε στην γυναίκα του Ρώσου υποπρόξενου της Άρτας και έπαιρνε και φόραγε ένα "μαλακό" και ένα "μεντζικό", τα οποία ήταν γυναικεία φορέματα και ξεκινούσε μαζί με την παρέα του από την συνοικία του Πλάτανου (σημερινή πλατεία Κακαβά), τραγουδώντας και πειράζοντας τον κόσμο που συναντούσε κατά μήκος του Ρωμιοπάζαρου. Ταυτόχρονα από την πλατεία Μονοπωλείου ξεκινούσε η παρέα των Μπαντίδων, οι οποίοι όταν συναντούσαν τον Παπούλια, του έβγαζαν τα γυναικεία φορέματα και όλοι μαζί τραγουδώντας το δίστιχο, γύριζαν στο Μονοπλιό και γιόρταζαν το καρναβάλι.