&lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20skokach%20narciarskich%202004/2005"&gt;Sezon 2004/2005&lt;/a&gt; zaczął od zajęcia dziewiątego miejsca w Ruce. W większości kolejnych startów plasował się w czołowej dziesiątce i tylko raz nie zdobył punktów. Sześciokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym 15 stycznia 2005 w Tauplitz swoje ostatnie zwycięstwo w karierze. Dobre występy na skoczniach mamucich pozwoliły mu zająć pierwsze miejsce w nieoficjalnej klasyfikacji &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20lotach%20narciarskich%202004/2005"&gt;sezonu 2004/2005&lt;/a&gt; Pucharu Świata w lotach. W lutym 2005 wystartował we wszystkich czterech konkursach mistrzostw świata w Oberstdorfie. W konkursach indywidualnych zajął 25. miejsce na normalnej skoczni oraz 17. miejsce na dużej. Natomiast w obu konkursach drużynowych wspólnie z Andreasem Koflerem, Martinem Kochem i Thomasem Morgensternem zdobył złote medale. Ponadto w tym sezonie zdobył także Puchar KOP. Sezon zakończył zajęciem trzeciego miejsca 20 marca 2005 w Planicy, plasując się za dwoma Norwegami: Bjørnem Einarem Romørenem i Roarem Ljøkelsøyem. Było to ostatnie podium w jego karierze. W pierwszej serii tego konkursu ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku, uzyskując 231 m. Parę dni wcześniej, 17 marca 2005, w kwalifikacjach do pierwszego konkursu w Planicy uzyskał 234,5 m, jednak nie ustał tego skoku. W klasyfikacji generalnej PŚ był ósmy.