Przystanek powstał w roku 1955 według projektu Arseniusza Romanowicza i Piotra Szymaniaka. Był pierwotnie przeznaczony głównie do obsługi ukończonego wówczas Stadionu Dziesięciolecia, w związku z odbywającym się tam V Światowym Festiwalem Młodzieży i Studentów oraz innymi imprezami masowymi. W latach 1955–1958 wzniesiono budynek dworcowy, który łączył w sobie funkcje obsługi przystanku kolejowego i nowo wybudowanego dworca autobusów podmiejskich, co było pierwszym w stolicy przykładem węzła przesiadkowego z prawdziwego zdarzenia. Nowatorska forma budynku budziła w tym okresie duże zainteresowanie polskiej i zagranicznej krytyki architektonicznej. Pewne elementy uważane są za nawiązania do secesji.