In 1786 werd hij pensionaris van Wijk bij Duurstede. Op 5 juli 1787 werd Wijk bij Duurstede ingenomen door het Staatse leger. In juli 1787 stond hij op een lijst om als afgezant van de vrijkorpsen en excercitiegenootschappen naar Parijs te worden gezonden. In de herfst (?) van 1787 vluchtte De Kock naar Frankrijk met vrouw en twee zonen Henri en Jean-Pierre; drie dochters liet hij achter bij een van zijn zusters. Op 31 december 1789 stierf zijn vrouw; De Kock huwde een jaar later met Anna Maria Kirschberger (†1854), weduwe van Claude Perret, geboren Kirsberger, een rijke, Zwitserse weduwe uit Bazel. Eind 1790 kocht hij zich voor 2/3 in bij een bank en werd commissionair van Franse effecten voor de Nederlanders. Op 10 augustus 1792, na de Bestorming van de Tuilerieën zag hij dat de bourgeoisie aan zet was (?). De Kock woonde inmiddels niet ver van het Palais-Royal.