To 1810, αποφασίστηκε στην πόλη να κατασκευαστεί ένα νέο οχυρό, ένα από τα μεγαλύτερα στα δυτικά σύνορα της Ρωσίας, με έκταση 120 εκτάρια. Οι εργασίες άρχισαν τις 4 Ιουνίου 1810. Κατά τη διάρκεια της γαλλικής εισβολής στη Ρωσία το 1812, το οχυρό άντεξε τις επιθέσεις για 4 μήνες. Μετά τον πόλεμο, το κάστρο ανακατασκευάστηκε. Πέρα από το οχυρό, στην οικονομική ανάπτυξη της πόλης βοήθησε και η θέση της πάνω σε εμπορικές οδούς και η μεταφορά ξυλείας από τα δάση της περιοχής μέσω του ποταμού προς τα νότια. Πέρα από το εμπορείο, αναπτύχθηκε και η βιομηχανία ξύλου. To 1873 εγκαινιάστηκε σιδηροδρομική γραμμή η οποία συνέδεε τη βόρεια Ουκρανία με το λιμάνι της Λιέπαγια στη Βαλτική, περνώντας μέσα από το Μπομπρούισκ. Η πόλη, με ξύλινα σπίτια, συχνά καταστρεφόταν από πυρκαγιές, όπως το 1854, το 1881 και το 1902, όταν καταστράφηκε μεγάλο μέρος της πόλης. Επίσης, υπήρχε σταθερή αύξηση του πληθυσμού των Εβραίων του Μπαμπρούισκ μετά τους Ναπολεόντιους πολέμους. Το 1897, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 34,336, από τους οποίους 5.572 ήταν στρατιωτικό προσωπικό και οι οικογένειές του, ενώ οι Εβραίοι αποτελούσαν την πλειονότητα των κατοίκων της πόλης, αριθμώντας 20.759 μέλη (περίπου το 60% των κατοίκων της πόλης).