Carol Heiss is een van de meest succesvolle Amerikaanse kunstschaatsers aller tijden. Ze nam op dertienjarige leeftijd voor het eerst deel aan de WK van 1953, en werd er vierde. Op de WK van 1955 was ze tweede achter landgenote Tenley Albright; van 1956 tot en met 1960 bezette Heiss onafgebroken de toppositie op de wereldkampioenschappen. Op de Olympische Winterspelen van Cortina d'Ampezzo in 1956 eindigde ze wederom als tweede achter Albright, al versloeg ze haar enkele weken later op de WK van 1956. Hierna verloor ze nooit meer een internationale wedstrijd, en voegde ze ook de nationale titel (1957-1960) en de Noord-Amerikaanse titel (1957 en 1959) aan haar palmares toe. Op de Olympische Winterspelen van Squaw Valley in 1960 sprak Heiss tijdens de openingsceremonie namens alle atleten de olympische eed uit. Haar overwinning daar was een uitgemaakte zaak, en kort erna beëindigde ze haar sportieve carrière. Aanbiedingen om na de Spelen van 1956 in professionele ijsshows te schaatsen, wees ze op aanwijzen van haar doodzieke moeder af. Voor haar overlijden liet ze Heiss beloven om pas professioneel te gaan schaatsen nadat ze olympisch goud had gewonnen. Toen dat was gelukt, schitterde Heiss in ijsshows en speelde ze sneeuwwitje in de film Snow White and the Three Stooges. Ze huwde in 1961 met de kunstschaatskampioen van 1956, Hayes Alan Jenkins. Met hem kreeg ze drie kinderen. Heiss was twintig jaar niet actief in de schaatssport. In de jaren 80 keerde ze terug als coach.