Η θέση του οικισμού ανάμεσα στις παράλιες πόλεις με την ενδοχώρα καθώς και ευρήματα που υπάρχουν δείχνουν κατοίκηση της περιοχής από την αρχαιότητα. Στη τοποθεσία "Κρούσια" με υψόμετρο 689 μέτρα βρέθηκαν ερείπια αρχαίου κάστρου και πόλης που πιθανολογείται ότι ήταν μια από τις περίπου εβδομήντα πόλεις της Ηπείρου που καταστράφηκαν από τον Ρωμαίο στρατηγό Λεύκιο Αιμίλιο Παύλο στους πολέμους του εναντίον του βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα (βλ. Τρίτος Μακεδονικός πόλεμος). Την περίοδο της τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση αναφερόταν με το όνομα Ζαραβούτσι ή Ζαραβούτσιον, οπότε και μετονομάστηκε το 1955. Το 1611 ο Διονύσιος Φιλόσοφος ή Σκυλόσοφος, στη δεύτερη εξέγερση του εναντίον των Τούρκων, επιτέθηκε στη τούρκικη φρουρά και κατοίκους του χωριού και το ερήμωσαν. Το 1670 ο Τούρκος περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή το αναφέρει ως τσιφλίκι του Μεμούτ πασά με κατοίκους Χριστιανούς. To 1856 αναφέρεται από τον Παναγιώτη Αραβαντινό ως ελληνικό χωριό της Θεσπρωτίας και τσιφλίκι με 8 χριστιανικά σπίτια που εκκλησιαστικά υπαγόταν στην Εκκλησία Ιωαννίνων και διοικητικά στην Παραμυθιά.