Het korps kwam onder bevel van het 1e Leger en kreeg de verantwoordelijkheid over een deel van de kustverdediging aan de Atlantische kust, van de monding van de Garonne tot de Spaanse grens. Hier bleef het korps lange tijd in dezelfde positie. Dit veranderde pas na de geallieerde invasie in Normandië in juni 1944. Het korps werd daarop verplaatst en kreeg een stuk front toegewezen aan de oostzijde van Caen, tussen Cabourg en Troarn. Vanaf midden juni kwam het korps daar in actie. En kon grotendeels dit stuk front houden. Pas bij de uitbraak van de geallieerden bij Caen (Operatie Totalize) kwam er beweging. Terwijl een groot deel van de Duitse troepen in augustus in de Falaise pocket belandde, kon het korps daar buiten blijven. Maar ook diens troepen waren intussen zwaar aangeslagen. Nu begon de terugtrekking. Voor het korps liep dit meest langs de kust. Op 2 september was het korps al terug tot St. Omer in Noord-Frankrijk. Vervolgens werd het korps verplaatst naar de Nederlands-Duitse grens bij Venlo. Dit gedeelte van het front werd door de geallieerden aangevallen na de slag om Arnhem, om de corridor breder te maken. Het korps was hier o.a. in actie rondom Overloon in oktober en in bruggenhoofd Venlo in November. Daarna werd het korps noordelijk verplaatst, richting Wesel. In februari en maart werd het korps door verschillende geallieerde aanvallen naar de westoever van de Rijn verdreven.