Voor tsaar Nicolaas I, die net als de twee andere absolutistische grootmachten het Huis van Oranje steunde, was de stemming van het decreet het sein om de paraatheid van zijn regimenten in Congres-Polen te verhogen. De Poolse nationalisten reageerden door in de nacht van 28 november in opstand te komen tegen de Russen. Hoewel hun actie feitelijk sowieso was gepland, beweerden ze dat ze het Russische leger op hun grondgebied wilden verhinderen tussen te komen in de Julirevolutie en in de Belgische Revolutie, in de hoop zo Franse sympathie en vooral militaire steun te bekomen voor hun eigen aspiraties. Die Franse steun zou er niet komen, maar hun opstand verlamde in elk geval de enige mogendheid die potentieel gewapend had willen tussenkomen in het Nederlands-Belgische conflict.