Talent dramaturgiczny Kornijczuka ujawnił się w dramacie historycznym: "Upadek eskadry (Загибель ескадри)" z 1933. Sztuka odnosiła sukcesy głównie dzięki takim wartościom scenicznym, jak zindywidualizowany język postaci, żywy, interesujący dialog, nasycone dramatyzmem sytuacje sceniczne. W sztuce "Platon Kreczet (Платон Кречет)", 1934, wyd. 1935 stworzył typową postać radzieckiego inteligenta, humanisty i niestrudzonego nowatora. Bohater jest pokazany w ostrym konflikcie z siłami hamującymi rozwój myśli twórczej. Kornijczuk połączył w tej postaci głęboki dramatyzm z liryzmem i humorem, czym udowodnił rozumienie istoty teatru. W romantyczno-heroicznym dramacie "Bogdan Chmielnicki (Богдан Хмельницький)", 1939 pokazał wydarzenia wojny narodowowyzwoleńczej 1648–1654 i polityczny akt połączenia Ukrainy z Rosją. Na kanwie tej sztuki powstały filmy: "Bogdan Chmielnicki" w reżyserii I. Sawczenki (1941), "300 lat temu" w reżyserii W. Pietrowa (1956) i opera "Bogdan Chmielnicki" (1951-1953) z muzyką K. Dańkiewicza i librettem autorstwa Kornijczuka i W. Wasilewskiej.