Terytorium ziemi hulczyńskiej przed I wojną światową stanowiło południową część powiatu raciborskiego (położonego w rejencji opolskiej). Po przegranej przez Niemcy wojnie w lutym 1919 roku na konferencji paryskiej Czechosłowacja wysunęła roszczenie terytorialne do obszaru niemieckiego Śląska od Głuchołaz na zachodzie po Łąkę przy Pszczynie z Raciborzem i Rybnikiem. Ostatecznie przekazano Czechosłowacji 4 lutego 1920 w ramach traktatu wersalskiego jedynie obszar o powierzchni 316 km². Powodem było zamieszkiwanie go w znacznej mierze przez ludność mówiącą po morawsku (gwary laskie) i czesku, chociaż przyłączono dwie czysto niemieckie miejscowości (Trzebom i Sudice) a sześć morawskich pozostawiono w Niemczech (Bolesław, Borucin, Krzanowice, Pietraszyn, Pietrowice Wielkie, Owsiszcze z Nową Wioską). Ludność ta nie miała jednak czeskiej świadomości narodowej, a pomysł przyłączenia do Czechosłowacji nie zyskał uznania mieszkańców, którzy bezskutecznie protestowali przeciwko tej decyzji.