Czesław Engelbert Góralik urodził się 11 grudnia 1890 roku w Rabce, powiecie myślenickim, w rodzinie Władysława i Heleny. Będąc uczniem gimnazjum w Wieliczce został członkiem miejscowego Związku Strzeleckiego, kierowanego przez Zygmunta Pallana ps. „Mariusz”. Od grudnia 1912 roku bądź początku stycznia do marca 1913 roku był słuchaczem Kursu Niższego Szkoły Podchorążych. Otrzymał stopień kaprala pomimo tego, że nie zdał egzaminu końcowego. 7 sierpnia 1914 roku wymaszerował do Krakowa w składzie plutonu wielickiego dowodzonego przez Bolesława Szpunara ps. „Bolek”. Następnego dnia w krakowskich Oleandrach wraz z plutonem wielickim został wcielony do 12. kompanii dowodzonej przez Wacława Biernackiego ps. „Kostek”. W grudniu, w szeregach 1 pułku piechoty, walczył w bitwie pod Łowczówkiem, a później w walkach pozycyjnych nad Nidą. Latem 1915 roku został przeniesiony do 6 pułku piechoty i wcielony do 3 kompanii. 25 października został skierowany na leczenie szpitalne, a 21 grudnia 1915 roku został zwolniony z Legionów Polskich. 29 marca 1916 roku został reaktywowany. Latem 1917 roku, po kryzysie przysięgowym, wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej.