Osiadł w rodzinnych Jurowcach pod Sanokiem. Był właścicielem dóbr. Zaprzyjaźnił się Wincentym Polem, mieszkającym w nieodległej Kalnicy. Wspierał lud w swojej wsi. Jako właściciel dóbr ziemskich Brzeżawa w lutym 1846 uczestniczył na ziemi sanockiej w przygotowaniach konspiracyjnych celem wzniecenia walk w ramach powstania krakowskiego, przygotowanego na 21/22 lutego 1846, po czym znalazł się na przygotowanej przez cyrkuł sanocki liście uczestników konspiracji. Podczas rabacji chłopskiej w 1846 jego majątek zrabowano, a jego samego w majątku krewnego Rylskiego w Pielni przywiązano do drzewa i maltretowano, po czym pozostawiono uznając, że już nie żyje. Po tym opuścił Jurowce i osiadł z rodziną we Lwowie. Był właścicielem gmachu, mieszczącego Szkołę Politechniczną. Wspierał więźniów stanu aresztowanych po 1846 i działał w celu ich uwolnienia. 14 kwietnia 1848 został członkiem Rady Narodowej Lwowskiej. Założył wtedy stowarzyszenie rzemieślnicze i towarzystwo urzędników gospodarczych wiejskich. W maju 1848 był uczestnikiem Zjazdu Słowiańskiego w czeskiej Pradze. Po zniszczeniu gmachu politechniki w wyniku bombardowania 1848 jego majątek uległ ponownie utracie. Przy pomocy finansowej (potem zwróconej) od Włodzimierza Dzieduszyckiego odbudował tę infrastrukturę. Ponownie pracował na dobytek rodziny. Później był ajentem zagranicznego towarzystwa ubezpieczeń.