In 1983 raakte Vandierendonck als talentvolle 18-jarige tennisser gewond bij een verkeersongeluk. Ze bleef gebonden aan een rolstoel en koos ervoor, haar sportcarrière voort te zetten in het rolstoeltennis. Snel stootte ze door naar de nationale top, en in 1988 werd ze afgevaardigd naar de Paralympische Spelen in Seoel, waar rolstoeltennis als demonstratiesport was toegelaten. Vandierendonck veroverde daar de gouden medaille. Op de Paralympics van 1992 in Barcelona won ze zilver in het enkelspel achter Monique van den Bosch, en samen met Monique goud in het dubbelspel,