Obóz na "Flugplatzu" bywa określany mianem „lubelskiego "Umschlagplatzu"”. Transporty z Protektoratu Czech i Moraw, Francji, Holandii, Niemiec i Słowacji, które zmierzały do obozów śmierci w dystrykcie lubelskim, zazwyczaj zatrzymywały się bowiem na krótki postój w Lublinie. Na rampie "Flugplatzu" przeprowadzano wtedy „selekcję”. Niewielką liczbę zdolnych do pracy osób, zazwyczaj mężczyzn, wyłączano z transportów, a następnie pozostawiano jako więźniów na "Flugplatzu", zabierano do pobliskiego obozu koncentracyjnego na Majdanku lub wywożono do różnych obozów pracy na Lubelszczyźnie. W przypadku transportów holenderskich część więźniów trafiła na „stare lotnisko” dopiero po „selekcji” przeprowadzonej w Sobiborze. W kwietniu i maju 1943 roku na "Flugplatzu" „selekcjonowano” Żydów przywiezionych z ogarniętego powstaniem getta warszawskiego; część na stałe zatrzymano wtedy w obozie. Z kolei w sierpniu 1943 roku, po ostatecznej likwidacji getta w Białymstoku, na "Flugplatz" przywieziono 16,8 tys. Żydów, z czego ponad tysiąc pozostawiono w obozie, 4 tys. skierowano do obozu pracy w Bliżynie w dystrykcie radomskim, pewną liczbę wysłano do obozów pracy pod Lublinem, a około 10 tys. skierowano na Majdanek.