27 maja 1644 roku jest w zachodniej historiografii nazywany często "chińskim Hastings". Tego dnia, około 250 kilometrów na wschód od Pekinu, na przełęczy Shanhai, , liczące łącznie ponad ćwierć miliona żołnierzy. Pierwszą armią dowodził samozwańczy cesarz Li Zicheng. Drugą doświadczony generał dynastii Ming, Wu Sangui. Li nie wiedział, że Wu dwa dni wcześniej zawarł porozumienie z dowodzącym mandżurskimi chorągwiami Dorgonem. 26 maja Wu ogolił głowę na wzór mandżurski i nakazał, aby każdy żołnierz jego armii przyszył kawałek białego materiału do zbroi. Miało to umożliwić chorągwiom Dorgana odróżnienie chińskich sojuszników od wrogów. O wschodzie słońca, 27 maja, Wu rozkazał rozpocząć natarcie na pozycje rebeliantów. Kolejne fale najlepszych oddziałów piechoty Ming rozbijały się o linie Shun. Walka trwała kilka godzin. Popołudniu chińskie wojska po obu stronach były już poważnie osłabione, gdy wiatr zaczął gwałtownie wiać po polu bitwy, wypełniając powietrze piaskiem. Dorgon, wykorzystując ten moment, wysłał mandżurską jazdę do boju. Żołnierze Shun, przerażeni nieoczekiwanym pojawieniem się chorągwi konnych łuczników, wpadli w panikę, złamali szyk i uciekli z pola bitwy. Większość uciekających żołnierzy została zabita lub wzięta w niewolę przez Mandżurów.