1 września 1901 został mianowany na stopień starszego lekarza (niem. "Oberarzt") i przydzielony do Szpitala Garnizonowego Nr 13 w Terezinie. W następnym roku, po zakończeniu praktyki w szpitalu, został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 95 we Lwowie. 1 listopada 1904 został mianowany na stopień lekarza pułkowego 2. klasy (niem. "Regimentsarzt 2. Klasse"). W tym samym roku został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 4 w Żółkwi. W 1909 został przeniesiony do Pułku Armat Polowych Nr 32 we Lwowie. W 1912 został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 58 w Stanisławowie i przydzielony do 4. batalionu detaszowanego w Fočy. W szeregach tego batalionu wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej latach 1912–1913, w związku z wojną na Bałkanach. 1 listopada 1916 został mianowany na stopień lekarza sztabowego (niem. "Stabsarzt"). Pułk Piechoty Nr 58 pozostał jego oddziałem macierzystym do 1918.