Аперацыя «Arc Light» пачалася 18 чэрвеня 1965 года ударам групы B-52 па меркаваных пазіцыях партызан НФВПВ у ваеннай зоне D на паўночны ўсход ад Сайгона. B-52 дзейнічалі з авіябаз на востраве Гуам (ЗША), на Філіпінах і ў Тайландзе, выкарыстоўваючыся ў асноўным у Паўднёвым В’етнаме (у тым ліку для падтрымкі войскаў ЗША і саюзнікаў, асабліва падчас аблогі Кхе-Сані і Велікоднага наступлення), а таксама ў Лаосе і Камбоджы. Яны лічыліся самым разбуральным зброяй, якія задзейнічаныя ЗША ў Індакітаі. Партызаны далі B-52 мянушку «шааптала смерць» — падчас налёту перад выбухамі можна было пачуць толькі свіст падальных бомбаў, бо самі самалёты ляцелі на вялікай вышыні і не маглі быць заўважаныя або своечасова пачутыя з зямлі. Супраць Паўночнага В’етнама стратэгічныя бамбавікі ўпершыню былі задзейнічаны ў красавіку 1966 года, і да заканчэння масіраваных бамбардзіровак краіны ў 1968 выкарыстоўваліся вельмі абмежавана. У 1972 годзе паветраныя аперацыі супраць ДРВ былі адноўленыя, і цяпер B-52 дзейнічалі больш актыўна, асабліва ў снежні 1972 года, калі падчас аперацыі «Linebacker II» яны адзіны раз за ўсю вайну здзейснілі масіраваныя налёты на Ханой і Хайфон.