Οι απαρχές του χρονολογούνται από τον ύστερο 6ο αιώνα, από ένα βησιγοτθικό μοναστήρι που ιδρύθηκε κοντά στον τάφο του ερημίτη Αιμιλιανού (Μιγιάν), ο οποίος πέθανε το 574. Κατά τη διάρκεια των επόμενων αιώνων, μέχρι τον 12ο αιώνα, το μοναστήρι επεκτάθηκε αρκετές φορές εξαιτίας του μοναστικού κοινόβιου, σε ρομανικό και μοζαραβικό ρυθμό. Η σημασία του δεν ήταν μόνο καλλιτεχνική και θρησκευτική, αλλά επίσης γλωσσική και λογοτεχνική. Εδώ έγραψε ένα μοναχός το "Glosas Emilianenses", με επεξηγηματικά σχόλια γραμμένα στα περιθώρια σελίδων γραμμένες στα λατινικά. Αυτά τα σχόλια ήταν γραμμένα στα ρομανικά ή προκαστιλιανικά, τα οποία είχαν μικρές αλλαγές σε σχέση με τα λατινικά. Σε αυτό το μοναστήρι εμφανίστηκαν τα πρώτα γραπτικά αρχεία στα βασκικά. Επίσης στο μοναστήρι έζησε ο πρώτος σημαντικός Καστιλιάνος ποιητής, Γκονθάλο ντε Μπερθέο.