ชนเผ่าดั้งเดิมหลายเผ่าเข้ามาตั้งรกรากและอาศัยอยู่ทางตอนเหนือของเยอรมนีตั้งแต่สมัยโบราณ ภูมิภาคที่ชื่อเจอร์มาเนียได้รับการค้นพบก่อน ค.ศ. 100 และในศตวรรษที่ 10 ดินแดนของเยอรมนีกลายเป็นศูนย์กลางของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในช่วงศตวรรษที่ 16 ภูมิภาคทางเหนือของเยอรมนีกลายเป็นศูนย์กลางของการปฏิรูปนิกายโปรเตสแตนต์ หลังจากสงครามนโปเลียนและการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ใน ค.ศ. 1806 สมาพันธรัฐเยอรมนีได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1815 ต่อมาใน ค.ศ. 1871 เยอรมนีกลายเป็นรัฐชาติเมื่อรัฐเยอรมันส่วนใหญ่รวมเป็นหนึ่งเดียวในจักรวรรดิเยอรมันที่ปกครองโดยปรัสเซีย หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและการปฏิวัติเยอรมันใน ค.ศ. 1918–1919 จักรวรรดิเยอรมันถูกแทนที่ด้วยสาธารณรัฐไวมาร์และปกครองแบบกึ่งประธานาธิบดี การยึดอำนาจของนาซีใน ค.ศ. 1933 นำไปสู่การก่อตั้งกลุ่มเผด็จการ ซึ่งเป็นชนวนไปสู่สงครามโลกครั้งที่สอง และการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป และเป็นช่วงที่ฝ่ายสัมพันธมิตรเรืองอำนาจ เยอรมนีถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนได้แก่: สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) และสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (เยอรมนีตะวันออก) สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งประชาคมเศรษฐกิจยุโรปและสหภาพยุโรป ในขณะที่สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมันเป็นรัฐคอมมิวนิสต์กลุ่มตะวันออกและเป็นสมาชิกของสนธิสัญญาวอร์ซอ หลังจากการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ การรวมชาติเยอรมันทำให้อดีตรัฐเยอรมนีตะวันออกเข้าร่วมสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1990 และได้กลายสภาพเป็นสาธารณรัฐที่มีรัฐสภาของรัฐบาลกลางซึ่งอยู่ภายใต้บริหารประเทศโดยนายกรัฐมนตรีนับแต่นั้นเป็นต้นมา