Dwukrotnie startował w igrzyskach olimpijskich (Moskwa 1980 – 4. miejsce oraz Los Angeles 1984 – brązowy medal). W 1982 roku w Atenach wywalczył tytuł mistrza Europy, a w 1978 został halowym wicemistrzem Starego Kontynentu. Trzeci zawodnik uniwersjady w Bukareszcie (1981). Dwa razy w karierze – w 1978 oraz 1982 – stawał na najwyższym podium igrzysk Wspólnoty Narodów. W latach 1978–1982 trzy razy ustanawiał rekordy Wielkiej Brytanii na otwartym stadionie. W 1981 ustanowił nieoficjalny halowy rekord świata (17,31). Medalista mistrzostw kraju oraz uczestnik pucharu Europy. Czterokrotny mistrz NCAA. Rekord życiowy: hala – 17,31 (13 marca 1981, Detroit); stadion – 17,57 (5 czerwca 1982, Provo). Ten drugi wynik był drugim rezultatem w historii lekkoatletyki oraz do 1985 roku rekordem Europy.