Awansował w międzyczasie w strukturze organizacji SAJ. W 1930 został przewodniczącym Sozialistische Arbeiter-Jugend w Dolnej Austrii, a w 1933 objął kierownictwo komitetu do spraw edukacji. Działacz antyfaszystowski; gdy w 1934 doszło do delegalizacji m.in. Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Austrii, współtworzył nielegalną organizację Revolutionäre Sozialistische Jugend. Dołączył też do ugrupowania Revolutionäre Sozialisten Österreichs, brał udział w jego pierwszej konferencji w Brnie. W 1935 tymczasowo aresztowany, w następnym roku skazany za zdradę stanu na 1 rok pozbawienia wolności. W 1936 zwolniony, czasowo relegowany z uczelni. Ponownie zatrzymany w 1938 po aneksji Austrii przez Niemcy. Zwolniony po kilku miesiącach pod warunkiem opuszczenia kraju. Na zaproszenie lidera szwedzkiej socjaldemokratycznej młodzieżówki Torstena Nilssona wyemigrował do Szwecji.