Συχνά, εσφαλμένα, απαντάται ως «ο Πολωνός γενίτσαρος», ωστόσο πρόκειται για πρόσωπο αναμφισβήτητα σερβικής καταγωγής. Ως ιππέας, ήταν μέλος της σερβικής στρατιωτικής δύναμης η οποία υποχρεώθηκε να συμμετάσχει, στο πλευρό του οθωμανικού στρατού, στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης, η οποία και ολοκληρώθηκε με την άλωση της πόλης (29 Μαΐου 1453) και την διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Στην συνέχεια, πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Οθωμανούς το 1455, στην διάρκεια της άλωσης του Νόβο Μπρντο, και εντάχθηκε δια της βίας στο σώμα των γενιτσάρων, με τους οποίους και έλαβε μέρος σε σειρά στρατιωτικών εκστρατειών. Αιχμαλωτιζόμενος το 1463 από τους Ούγγρους στην διάρκεια εκστρατείας στη Βοσνία, απαρνήθηκε την μουσουλμανική πίστη του και έγινε εκ νέου Χριστιανός. Προς το τέλος της ζωής του, μεταξύ του 1496 και του 1501, συνέγραψε την βιογραφία του, γνωστή υπό την ονομασία "Pamigtniki Janczara czyli Kronika Turecka Konstantego z Ostrowicy napisana niedzy" ("Αναμνήσεις ενός γενιτσάρου ή το τουρκικό χρονικό του Κωνσταντίνου της Οστρόβιτσα"). Το αρχικό κείμενο, αφανισθέν, πιθανώς να ήταν γραμμένο στα σλαβονικά, ωστόσο μόνον μεταγενέστερες εκδόσεις στα πολωνικά και τα τσεχικά διασώθηκαν.