W latach 1686 i 1691 ziemie Mołdawii były terenem działań wojsk polskich (król Jan III Sobieski planował osadzenie tu jako hospodara swego syna Jakuba, jednak nie udało mu się opanować ostatecznie kraju). Wkrótce potem w walce o panowanie nad Mołdawią pojawił się kolejny potężny gracz: Rosja, w której panował car Piotr Wielki. W 1711 r. wojska rosyjskie po raz pierwszy wkroczyły na tereny Mołdawii (sojusz z carem zawarł hospodar Dymitr Kantemir). Choć jednak ostatecznie nie została ona opanowana przez Rosję, odtąd carowie prowadzili konsekwentną politykę powiększania swoich wpływów w tym państwie, korzystając z niechęci ludności wobec osmańskiego zwierzchnictwa i greckich władców i urzędników, bardzo złej sytuacji wewnętrznej kraju oraz wspólnej religii. Postępujące osłabienie imperium osmańskiego próbowała wykorzystywać też Austria (podczas wojny z Turcją w latach 1716–1718 Austriacy próbowali zdobyć Jassy). W efekcie zagrożeni brakiem lojalności sułtani zaczęli jeszcze częściej zmieniać fanariotów na tronach Mołdawii i Wołoszczyzny. Rosjanie ponownie okupowali Mołdawię w 1739 r. oraz w latach 1769–1774. Tuż potem, w 1775 r. Turcja została zmuszona do odstąpienia Austrii Bukowiny (Austria zażądała jej jako wynagrodzenia za powstrzymanie się od udziału w wojnie rosyjsko-tureckiej). W latach 1789–1792 Austria i Rosja wspólnie okupowały Mołdawię.