Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1968 roku, kiedy zdobył dwa medale na igrzyskach olimpijskich w Grenoble. Najpierw zwyciężył w biegu indywidualnym, wyprzedzając dwóch reprezentantów ZSRR: Aleksandra Tichonowa i Władimira Gundarcewa. Ponadto razem z Olą Wærhaugiem, Olavem Jordetem i Jonem Istadem zdobył srebrny medal w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Zakopanem bieg indywidualny ukończył na trzeciej pozycji, plasując się za Aleksandrem Tichonowem i Rinatem Safinem. W sztafecie Norwegowie w składzie: Jon Istad, Ragnar Tveiten, Magnar Solberg i Esten Gjelten ponownie zajęli drugie miejsce.