Kościół jest romańską, trójnawową bazyliką. Część wschodnią stanowią transept i prezbiterium zakończone od wschodu apsydą. Pierwotnie obok prezbiterium znajdowały się boczne kaplice zakończone apsydami, po dwie przy każdym ramieniu transeptu, tworzące chór schodkowy, które jednak zostały rozebrane w XVII w. (widoczne są jedynie ich fundamenty). Nawa główna posiada sklepienie krzyżowo-żebrowe, a nawy boczne sklepienie krzyżowe. Plan kościoła jest charakterystyczny dla budownictwa cysterskiego. Zarówno główna apsyda, jak i niezachowane boczne apsydy podzielono z zewnątrz na trzy części wyraźnymi półkolumnami z szachownicowym ornamentem, z dużym oknem z półokrągłym zwieńczeniem wewnątrz każdej z nich. Pod okapami dachu i na krawędziach szczytów znajdują się wyraźnie uformowane fryzy. Charakterystyczna jest technika murarska: kościół stanowi typowy przykład wczesnej architektury ceglanej. Elementy dekoracyjne, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz kościoła, skoncentrowano w apsydzie z głównym ołtarzem.