Το κράτος της Λιθουανίας χρονολογείται από τον 13ο αιώνα, και καθιέρωσε για πρώτη φορά σύνορα με τα πολωνικά εδάφη γύρω στον 14ο αιώνα, μετά την καταστροφή των παλαιών πρωσικών και γοτβίνγκιων φυλών. Μέχρι τότε, οι περισσότερες επαφές μεταξύ των δύο χωρών περιορίζονταν σε συνοριακές στρατιωτικές συγκρούσεις, όπως η επιδρομή της Λιθουανίας στο Δουκάτο της Μασοβίας το 1262, στην οποία σκοτώθηκε ο Σιεμόβιτ Α΄ της Μαζοβίας. Αυτό άλλαξε με μια συμμαχία στα μέσα της δεκαετίας του 1320 μεταξύ του Βασιλιά της Πολωνίας, Βλαντίσλαφ Α΄ του Βραχύ και του Μεγάλου Δούκα της Λιθουανίας, Γκεντιμίνας. Η κόρη του Γκεντιμίνας, Αλντόνα της Λιθουανίας παντρεύτηκε τον γιο του Βλαντίσλαφ και τον μελλοντικό διάδοχό του, Καζίμιρ Γ΄ το Μέγα, το 1325, γεγονός που οδήγησε σε βελτιωμένες σχέσεις. Το 1358, μια συνθήκη μεταξύ του Δουκάτου της Μασοβίας και του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας περιέγραψε τα σύνορα μεταξύ των δύο για πρώτη φορά. Το 1385, η αυξανόμενη απειλή του Τευτονικού Τάγματος και για τις δύο χώρες οδήγησε σε μια ισχυρότερη συμμαχία, την Ένωση του Κρέβο, η οποία σηματοδότησε την έναρξη της Πολωνικής-Λιθουανικής Ένωσης, που διήρκεσε για έναν αιώνα. Αυτή η συμμαχία ενισχύθηκε με τη νίκη των Πολωνών-Λιθουανών επί των Τεύτονων Ιπποτών στη Μάχη του Γκρούνβαλντ το 1410.