Tijdens de Chileense Burgeroorlog (1891) koos hij partij voor het parlement en tegen president José Manuel Balmaceda en was hij een van de leiders van het Revolutionaire Comité. Na de oorlog was hij senator en tijdens het presidentschap van Federico Errázuriz Echaurren was hij enige tijd minister van Binnenlandse Zaken (1898-1899). In 1901 trok hij zich uit het openbare leven terug.