Στις 23 Αυγούστου 1939 υπογράφεται το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης. Τόσο οι Άγγλοι όσο και οι Γάλλοι απογοητεύονται σφοδρά από την ενέργεια αυτή. Ο Νταλαντιέ, υπακούοντας στην λαϊκή απαίτηση, θέτει το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, το οποίο αρνείται να αποκηρύξει την ενέργεια αυτή του Ιωσήφ Στάλιν, εκτός νόμου. Λίγες ημέρες αργότερα (1 Σεπτεμβρίου 1939) η Γερμανία εισβάλλει στην Πολωνία. Ο Νταλαντιέ είναι απρόθυμος να κηρύξει πόλεμο κατά της Γερμανίας και ο Ζωρζ Μποννέ δηλώνει στον Πολωνό Πρεβευτή στο Παρίσι ότι "δεν σκοπεύει να αφήσει να σκοτωθούν για την Πολωνία τα νιάτα της Γαλλίας". Ωστόσο, ο Γάλλος Πρεσβευτής στο Βερολίνο Ρομπέρ Κουλόντρ επιδίδει, την ίδια ημέρα και σχεδόν ταυτόχρονα με τον Άγγλο Πρεσβευτή μια "ευφημιστική κήρυξη πολέμου", δηλώνοντας ότι "αν η Γερμανία δεν αποσύρει αμέσως τα στρατεύματά της από την Πολωνία, η Γαλλία θα βρεθεί στην ανάγκη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Πολωνία, όπως αυτές προκύπτουν από την συμμαχία των δύο χωρών". Ο Νταλαντιέ δεν κινείται κατά της Γερμανίας, της οποίας οι δυνάμεις είναι απασχολημένες ανατολικά, έχοντας αφήσει αφύλακτα τα δυτικά της σύνορα. Ο Γαλλικός Στρατός, κινητοποιημένος πλήρως, δεν το κουνά από τη θέση του. Η απόφαση της αδράνειας δεν βαρύνει, όμως, μόνο τον Νταλαντιέ, αλλά ολόκληρη την πολιτική και, κυρίως, την στρατιωτική ηγεσία της Γαλλίας. Μόνο στις 7 Σεπτεμβρίου η Γαλλία αποφασίζει να ξεκινήσει μια διείσδυση στις γερμανικές περιοχές. Ο Χίτλερ, μη θέλοντας να εμπλακεί σε διμέτωπο αγώνα, έχει δώσει εντολή στις (πενιχρές) δυνάμεις που βρίσκονται στην περιοχή απλά να αντισταθούν, εκδιώκοντας τους εισβολείς, χωρίς να εμπλακούν περαιτέρω. Η γαλλική εισβολή εξελίσσεται σε μια απλή αψιμαχία, που και αυτή ανακόπτεται όταν διαπιστώνεται ότι η όλη διαδικασία είναι μάταιη για την Πολωνία, καθώς η χώρα έχει, στρατιωτικά και πολιτικά, καταρρεύσει.