Ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του σε σχολή εμπορίου. Ήταν επίσης εκπαιδευτής προσκόπων ενός τοπικού παραρτήματος της Πολωνικής Ένωσης Προσκοπών. Μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αναδημιούργησε κρυφά το κίνημα προσκόπων - το οποίο απαγορεύτηκε από τις σοβιετικές αρχές - και έγινε επικεφαλής του λαβάρου του Μπιαουίστοκ των Γκρι Τάξεων. Το 1940 συνελήφθη από το Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων και καταδικάστηκε σε θάνατο, το οποίο αργότερα άλλαξε σε δέκα χρόνια σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Κολιμά. Θυμήθηκε αργότερα:Στις 3 Μαΐου οργανώσαμε μια πυρά στο κελί. Και καθώς ήμασταν σε ποινή θανάτου, δεν μπορούσαμε να τιμωρηθούμε πια, έτσι ο φρουρός που άνοιξε το παράθυρο και φώναξε «πιο ήσυχα!» χτύπησε ένα πήλινο μπολ που είχαμε στο χέρι. Το μπολ χύθηκε, ο φρουρός κρύφτηκε, και τραγουδήσαμε έτσι, ώστε νομίζω ότι ακούστηκε σε ολόκληρη η φυλακή.Μετά τη sυμφωνία Σικόρσκι-Μάισκι του 1941, o Κατσορόφσκι απελευθερώθηκε και στρατολογήθηκε στον στρατό του Άντερς. Μετά την εκκένωσή του από τη Σοβιετική Ένωση, ο Κατσορόφσκι εντάχθηκε στην 3η Μεραρχία Τυφεκιοφόρων Καρπαθίων, όπου ολοκλήρωσε τη σχολική δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Πολέμησε στις περισσότερες μεγάλες μάχες του 2ου Σώματος Πολωνικού Στρατού, συμπεριλαμβανομένης της Μάχης του Μόντε Κασίνο. Μετά τον πόλεμο, παρέμεινε στο Ηνωμένο Βασίλειο ως πολιτικός μετανάστης. Μετά την αποστράτευση του, ολοκλήρωσε ένα ακαδημαϊκό μάθημα στο εξωτερικό εμπόριο στο Πολυτεχνείο Ρέγκεντ. Μέχρι το 1986, εργάστηκε σε επιχειρήσεις ως λογιστής. Από το 1955-67, ήταν ο Επικεφαλής Πρόσκοπος και, στη συνέχεια, Πρόεδρος της Ένωσης Πολωνών Προσκόπων. Ως εκ τούτου, προήδρευσε της πολωνικής αντιπροσωπείας για το Τζάμπορι του 1957.