Od 29 stycznia 1933 do 17 marca 1933 II sekretarz KP(b)U i członek Biura Politycznego i Biura Organizacyjnego KC KP(b)U, równocześnie od 10 czerwca 1934 do 16 stycznia 1937 I sekretarz kijowskiego komitetu obwodowego, w praktyce przywódca partii. Wykonawca stalinowskiego terroru na terenie USRR, w szczególności bezwzględnego wykonywania dyspozycji Moskwy w czasie wielkiego głodu na Ukrainie i masowych represji policyjnych wobec inteligencji ukraińskiej. Odznaczony Orderem Lenina (20 grudnia 1935) i Orderem Czerwonego Sztandaru. W początkach "wielkiego terroru" w marcu 1937 usunięty z Ukrainy, przeniesiony na funkcję I sekretarza Komitetu Obwodowego WKP(b) w Kujbyszewie, 21 lutego 1938 aresztowany, następnie rozstrzelany w jednej sprawie ze Stanisławem Kosiorem. Rozstrzelano również jego żonę i starszego syna; młodszy syn został skazany na dziesięć lat pozbawienia wolności