Po zakończeniu wojny kierował Wojskowym Instytutem Kartograficznym. Zaangażował się także w tworzenie Związku Wojskowego, w latach 1920–1928 stojąc na czele organizacji. W 1923 wziął aktywny udział w zamachu stanu i obaleniu rządu Aleksandra Stambolijskiego. Po zamachu otrzymał awans na stopień generalski i objął stanowisko ministra wojny. Odpowiadał za politykę represyjną po stłumieniu powstania wrześniowego i po zamachu w Cerkwi Świętej Niedzieli. W czasie zamachu został ranny w głowę.