W 1908 do nazwy pułku dodano księcia Gneisenaua i odtąd występował pod nazwą 9 Kołobrzeski Pułk Grenadierów im. Hrabiego Gneisenau (2 Pomorski) (niem. Colbergsches Grenadier-Regiment Graf Gneisenau (2. Pommersches) Nr. 9). 5 sierpnia 1914 pułk został zmobilizowany w związku z I wojną światową i 7 sierpnia został skierowany do rejonu koncentracji 1 Armii (gen. Kluck). W dniach 6–9 września 1914 pułk brał udział w pierwszej bitwie nad Marną, podczas której wojska francuskie powstrzymały wojska niemieckie w marszu na południe i zachód, a zarazem od zdobycia Paryża. Pułk poniósł duże straty i 9 września wraz z innymi oddziałami niemieckimi przeszedł do odwrotu, prowadząc działania pozycyjne. 7 grudnia 1915 wizytował pułk cesarz i wódz naczelny niemieckiej armii Wilhelm II Hohenzollern. Dowódcą pułku był wówczas płk von Derschau. W okresie od 1 kwietnia do 30 czerwca 1916 pułk toczył walki pozycyjne w Szampanii. Pod koniec listopada brał udział w walce nad rzeką Sommą, gdzie 13 grudnia 1916 po raz drugi wizytował pułk Wilhelm II. W tym okresie podjęto decyzję przerzucenia II batalionu pułku na front wschodni, gdzie prowadził walki nad rzeką Strypą i Seretem oraz Złotą Lipą. W październiku 1916, w wyniku doświadczeń wyniesionych po pierwszych dwóch latach wojny pozycyjnej, organizowano przy każdym batalionie pułku kompanie karabinów maszynowych z wprowadzeniem od grudnia na uzbrojenie nowego karabinu MG08/15, ponadto przy każdym batalionie utworzono kompanie: miotaczy min, pionierów i saperów.