Wyszki zostały nadane rodzinie Mohlów herbu Trzy Krety (lub Ropuchy) przez króla Zygmunta Augusta w 1561 albo 1562 roku, po zajęciu Inflant przez Rzeczpospolitą. Od tego momentu dobra te należały do rodziny Mohlów aż do I wojny światowej. Jednym z pierwszych właścicieli był Arend Arnulph von der Mohl, syn Dawida, major wojska polskiego, uczestnik wyprawy Batorego na Moskwę na czele własnej chorągwi złożonej ze szlachty inflanckiej, który wraz z żoną Elżbietą z Sielickich (lub von Ossendorff) ufundował w Wyszkach w 1621 roku pierwszy kościół. Kolejnym dziedzicem był Aleksander, syn Arenda i jego żony. Franciszek Mohl (~1770–1839), marszałek dyneburski, jeden z kolejnych właścicieli majątku, przyjmował tu w 1812 roku Napoleona, za co został później przez cara Aleksandra I pozbawiony urzędu i wraz z synem zesłany w głąb Rosji. Jego wnuk Stanisław (1821–1894) poparł finansowo powstanie styczniowe, za co był więziony w więzieniu dyneburskim, a później został zesłany do Ufy. Za nim udała się tam jego żona Felicja z domu Komar (1844–1891). Dobra Mohlów zostały skonfiskowane. Dopiero po wielu latach rodzinie udało się je odkupić od rządu. Ostatnim właścicielem Wyszek był syn Stanisława Hieronim (1871–1939) żonaty z Verą Letycją Bornholdt (1875–1908). Jego bratem był Aleksander Mohl. Pod koniec XIX wieku dobra Mohlów liczyły 3213 dziesięcin ziemi.