دو سال بعد دماچی به ارتش آزادیبخش کوزوو پیوست و ریاست حزب خود را در آن نمایندگی می‌کرد و در راس بال سیاسی ارتش قرار گرفت و سخنگوی گروه چریکی در جنگ کوزوو شد. او در ۱۹۹۸ در مصاحبه‌ای با نیویورک تایمز از محکوم کردن ارتش آزادیبخش کوزوو به خاطر استفاده از خشونت اجتناب کرد و تصریح نمود: «برای ما راهی جز به‌کارگیری خشونت نمانده، مردمی که زیر این حد از سرکوب قرار گرفته باشند حق دارند تا به مقاومت از خود بپردازند». در سال ۱۹۹۹ بدنبال برگزاری گفتگوهای صلح ارتش آزادیبخش کوزوو در فرانسه او از ارتش استعفا داد و پیشنهاد معامله بدون تضمین گرفتن استقلال کوزوو را مورد انتقاد قرار داد. او از ابراهیم روگوا و سایر رهبران آلبانیایی که از رویارویی فرار کرده بودند انتقاد کرد و خاطر نشان ساخت که آن‌ها یک رویداد مهم تاریخی را از دست داده‌اند.