In het Nederlands elftal speelde hij vijf interlands. De eerste op 30 april 1975 was België-Nederland (1-0, vriendschappelijk) en de laatste op 22 februari 1981 was Nederland-Cyprus (3-0, kwalificatieduel WK 1982). Zijn meest memorabele interland was op 17 juni 1976, op het EK in Joegoslavië. Twee dagen eerder was de wedstrijd Tsjechoslowakije-Nederland na verlenging in 3-1 geëindigd, waardoor Nederland slechts een wedstrijd om de derde plaats mocht spelen. Het was voor Nederland een chaotisch en dramatisch toernooi, waarin Cruijff met een knieblessure en Neeskens en Van Hanegem door rode kaarten niet beschikbaar waren voor die wedstrijd tegen gastland Joegoslavië. Met een experimenteel, geïmproviseerd, verjongd, totaal ander team dan in de wedstrijd tegen Tsjechoslowakije, won Nederland tegen Joegoslavië na verlenging met 3-2, hetgeen een derde plaats op het EK 1976 betekende en een medaille voor Arntz.