Z zawodu był tapicerem. Po klęsce pod Novarą i zakończeniu pierwszej włoskiej wojny niepodległościowej w 1849 rozpoczął konspiracyjną działalność antyaustriacką. Związał się z tajnymi stowarzyszeniami, ponownie organizującymi się w Lombardii po austriackiej restauracji w północnych Włoszech. W 1850 został członkiem dopiero co utworzonego w Mediolanie tajnego Komitetu znad Olony (wł. "Comitato dell’Olona"). Zajmował się w nim kolportażem i rozpowszechnianiem odezw i manifestów antyaustriackich – mimo ostrzeżeń zawartych w odezwie Josepha Radetzkiego z 2 lutego 1851 przewidującej karę śmierci za taką działalność. Aresztowany w nocy z 30 na 31 lipca 1851 i osądzony w doraźnym procesie na karę śmierci, został rozstrzelany dwa dni później.