W listopadzie 1970 władzę w Syrii przejął, drogą zamachu stanu, Hafiz al-Asad. Wdrożył on pewne zmiany w polityce wewnętrznej kraju (tzw. Ruch Korygujący), zmodyfikował także politykę zagraniczną Syrii. Jego celem stało się zacieśnienie kontaktów Syrii z innymi państwami arabskimi, przede wszystkim poprawa stosunków z Egiptem. 27 listopada 1970 Syria podpisała Kartę Trypolitańską, która zakładała powstanie konfederacji Egiptu, Sudanu i Libii. W roku następnym Egipt i Syria utworzyły wspólne dowództwo wojskowe, co oznaczało utrzymywanie chłodnych relacji z Irakiem, tym bardziej, że Hafiz al-Asad nie zgodził się ponownie przekazać wojskom irackim baz na terytorium Syrii. Syria i Egipt odrzuciły również przedstawiony przez Irak projekt utworzenia Unii Republik Arabskich, złożonej z trzech krajów. Nadal utrzymywała się również wrogość między dwiema partiami Baas. Sunnici, stanowiący większość w kierownictwie irackiej partii Baas, nieprzychylnie postrzegali fakt, że w otoczeniu Hafiza al-Asada dominowali jego współwyznawcy – alawici.