Η ταινία ήταν αντικείμενο κριτικής αμφοτέρου στην Ρωσία και στη Δύση για την λήψη σημαντικών ελευθεριών όσον αφορά τα πραγματικά γεγονότα: και στην πλοκή της και στις αναπαραστάσεις των χαρακτήρων της (αξιοσημείωτα του χαρακτήρα του Φάινς, τον Ντανίλοφ, και του Γερμανού ελεύθερου σκοπευτή, Κένιχ), διαφέρει σημαντικά από την ιστορική καταγραφή. Για παράδειγμα, η ταινία περιέχει μια σκηνή στην οποία Κομισάριοι συναγελάζουν ένα πλήθος ανοργάνωτων Σοβιετικών στρατιωτών, οι μισοί των οποίων δεν έχουν όπλα, και τους εξαναγκάζουν σε κύματα αυτοκτονικών επιθέσεων εναντίον Γερμανών στρατιωτών οπλισμένων με τανκς και πολυβόλα. Αυτοί οι φανταστικοί αξιωματικοί ήταν αποκρουστικοί σαδιστές, και χρησιμοποιούσαν σφυρίχτρες, μεγάφωνα και πολυβόλα ως μέσα για τον έλεγχο των στρατιωτών, Αυτή η σκηνή απεικονίζει "zagradotryads" (δυνάμεις αντιϋποχώρησης), σε αντίφαση με τις ιστορικές μαρτυρίες της επάρκειας και των τακτικών μάχης των Σοβιετικών στρατιωτών στην Μάχη του Στάλινγκραντ.