In 1792 verklaarde Frankrijk de oorlog aan het Heilige Roomse Rijk en begon de Eerste Coalitieoorlog. 40.000 man Franse troepen, waaronder 2500 vluchtelingen uit de Oostenrijkse Nederlanden en het prinsbisdom Luik, waren in november 1792 (Slag bij Jemappes) een eerste maal binnengevallen en na vier maanden weer verdreven (Tweede Slag bij Neerwinden). De Roomse keizer Frans II vierde zelfs nog een Blijde Inkomst in Brussel op 24 april 1794 (naar wat later zou blijken de laatste). Maar bij een tweede invasie behaalden de Franse revolutionaire troepen in juni 1794 met de Slag bij Fleurus een duurzame overwinning op de Oostenrijkse en Zuid-Nederlandse troepen. Pichegru veroverde het graafschap Vlaanderen en het hertogdom Brabant en Jourdan veroverde Luik en de linker Rijnoever. Het inlijven en plunderen (het nationaal goed) van België door een antiklerikale republiek, vuurde het patriottisme, eerder in 1790 opgevlamd tijdens de korte periode van de Verenigde Nederlandse Staten, opnieuw aan (zie ook: Beloken tijd).