Od 1 listopada 1918 brał udział w walkach z Ukraińcami, dowodząc odcinkiem „Dyrekcja Kolei”. Awansował na porucznika. Po skończeniu walk o Lwów, skierowany do III batalionu 1 pułku strzelców lwowskich i wysłany na front. Na własną prośbę od czerwca 1919 w artylerii, w 5 pułku artylerii ciężkiej z Jarosławia. Walczył jako dowódca baterii na wojnie z bolszewikami. W 1921 pełnił służbę w Głównym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie, a jego oddziałem macierzystym był 5 dywizjon artylerii ciężkiej. W 1922 ze względu na zły stan zdrowia został przeniesiony do rezerwy w stopniu kapitana. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 487. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych artylerii. Posiadał przydział w rezerwie do 5 pułku artylerii polowej we Lwowie.