Pochodził z dobrze sytuowanej rodziny greckich hotelarzy. W latach 1943–1944 był doradcą politycznym () jednego z oddziałów podlegających ruchowi partyzanckiemu ELAS. Podczas wojny domowej był komisarzem DSE. Po jej zakończeniu w drugiej połowie roku 1949 wyemigrował i przebywał, między innymi, w Polsce (jako uchodźca). W czerwcu 1950 wrócił do Grecji. Od 1950 był członkiem władz zdelegalizowanej Komunistycznej Partii Grecji (KKE). Został aresztowany wraz z towarzyszami. W trakcie postępowania przed sądem cywilnym wniesiono oskarżenie także o działalność na rzecz obcych wywiadów w tak zwanej grupie Belojanisa i na tej podstawie proces przeniesiono do sądownictwa wojskowego. Podobnie jak większość jego towarzyszy, został skazany na śmierć. Przy masowych protestach w Grecji i poza granicami, przy biernym oporze także części personelu więziennego, został rozstrzelany w więzieniu w Kalitei (niedaleko Aten).