Ernesto Breda zmarł w listopadzie 1918 roku. Po jego śmierci kontrolę nad firmą przejął jego syn Giovanni Breda. Mimo zakończenia wojny przeżywała ona dalszy rozwój, produkując tak na potrzeby cywilne, jak i wojska. Jako pierwsza we Włoszech w latach 20. XX wieku prowadziła prace konstrukcyjne, a następnie wdrożyła produkcję lokomotyw elektrycznych. Wielki kryzys 1929 roku mocno uderzył w przedsiębiorstwo. W 1933 roku zostało ona wykupione z rąk rodziny Breda. Ożywienie przyniosły dopiero zamówienia faszystowskiego rządu Mussoliniego dla włoskiego wojska, które szykowało się do podboju Etiopii. W tym okresie Breda po raz pierwszy rozpoczęła na szerszą skalę produkować pojazdy kołowe, w tym ciężarówki. W 1936 roku Breda przejęła Officine Ferroviarie Meridinali, konkurencyjną spółkę z Neapolu, zwiększając dzięki temu swój potencjał w dziedzinie przemysłu lotniczego.