Τον Ιούλιο 1794, συμμετείχε ως ηγετικό πρόσωπο στην ανατροπή του Ροβεσπιέρου και έτσι κατόρθωσε κατά τη Θερμιδοριανή Αντίδραση να αναδειχθεί σε αρχηγό του στρατού και της αστυνομίας. Στο διάστημα αυτό, συνέβαλε στην πάταξη των εξεγέρσεων (εξέγερση του Ζερμινάλ και λίγο αργότερα εξέγερση του Πραιριάλ) των λαϊκών στρωμάτων του Παρισιού, έκανε σφοδρότερη την αντιβασιλική στάση του με υιοθέτηση βίαιων μέτρων και κατά τη μοναρχική εξέγερση της 13ης Βαντεμιαίρ έτους Δ' (5 Οκτωβρίου 1795) απευθύνθηκε για βοήθεια στον Βοναπάρτη, διασφαλίζοντας τη συντριβή των φιλοβασιλικών και άλλων εξεγερμένων στους δρόμους κοντά στο παλάτι του Κεραμεικού. Στη συνέχεια, ο Μπαράς έγινε ένας από τους πέντε Διευθυντές του Διευθυντηρίου.