Początkowo pracował w sklepie meblowym i pracowniach stolarskich oraz w drukarniach, 1918 ochotniczo wstąpił do Armii Czerwonej, w której był m.in. konnym zwiadowcą. Brał udział w wojnie domowej w Rosji i w wojnie z Polską oraz w likwidacji powstania chłopskiego w guberni tambowskiej, później wrócił do rodzinnej wsi. Był m.in. sekretarzem gminnego komitetu wykonawczego i pracownikiem powiatowej gazety. W latach 1924-1926 I sekretarz rybińskiej organizacji komsomolskiej, od 1925 członek WKP(b), 1926-1928 redaktor naczelny gubernialnej gazety „Siewiernyj Komsomolec”, od 1928 członek władz Rosyjskiego Stowarzyszenia Pisarzy Proletariackich. W latach 1931-1934 studiował na Wydziale Literatury Instytutu Czerwonej Profesury, 1934–1939 wykładał w Instytucie Redakcyjno-Wydawniczym i Instytucie Literatury Związku Pisarzy ZSRR, 1939–1940 jako żołnierz Armii Czerwonej brał udział w agresji ZSRR na Polskę 1939 i agresji na Finlandię, 1940–1941 był redaktorem naczelnym pisma „Nowyj Mir”. Podczas wojny ZSRR z Niemcami był korespondentem wojennym gazety frontowej „Krasnoarmiejskaja Prawda”, brał również udział w obronie Moskwy i walkach na Białorusi, od 1943 w stopniu podpułkownika, następnie 1944–1946 był redaktorem odpowiedzialnym „Literaturnoj Gaziety”. W latach 1945-1953 redaktor odpowiedzialny pisma „Ogoniok”, w latach 50. XX w. rektor Instytutu Literatury im. Gorkiego, od 1962 redaktor naczelny wydawnictwa "Kratkaja litieraturnaja encykłopiedija", 1949-1953 zastępca sekretarza generalnego, a 1953-1959 I sekretarz Związku Pisarzy ZSRR.