Jako oficer rezerwy uczestniczył w wojnach bałkańskich (1912-1913) i w I wojnie światowej. W 1914 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Sofijskim. Od 1910 działał w Bułgarskim Ludowym Związku Chłopskim. Po zakończeniu wojny pracował jako adwokat w Szumenie. Z rekomendacji partii chłopskiej w latach 1919-1921 pełnił funkcję starosty w Szumenie, a następnie Dyrekcji Prac Publicznych. W 1923 stanął na czele resortu spraw wewnętrznych i zdrowia publicznego w rządzie Aleksandra Stambolijskiego. Po zamachu stanu w 1923 i obaleniu rządu Stambolijskiego, Stojanow został aresztowany, ale rok później został zwolniony z więzienia i wyjechał do Królestwa SHS. W czasie pobytu na obczyźnie tworzył struktury partii chłopskiej na emigracji. Powrócił do Bułgarii w 1933 i zaangażował się w działalność w BZNS Wrabcza. W latach 1936-1938 pracował w czasopiśmie "Selski głas". W latach 1941-1943 internowany wraz z grupą opozycyjnych polityków.