Pod koniec XIX wieku wicehrabia Philippe de Tarrazi zaproponował rządowi utworzenie biblioteki w której intelektualiści mogliby czytać i prowadzić badania. Po uzyskaniu zgody zajął się jej organizacją dzięki czemu 25 lipca 1922 roku została otwarta Wielka Biblioteka Bejrutu. Tarrazi przekazał do niej 20 tysięcy książek, rzadkich manuskryptów i gazet. Po otwarciu został mianowany sekretarzem generalnym, a potem do 1939 roku kuratorem biblioteki. Gdy w 1922-28 wyjechał do Europy i Egiptu gdzie gromadził finanse i zbiory dla biblioteki, ta z powodu braku dozoru biblioteka podupadła. W 1937 roku biblioteka została przeniesiona do budynku parlamentu i mieściła się do 1979 roku, gdy zamknięto ją po grabieżach podczas wojny domowej z 1975 roku. Najcenniejsze ocalałe dokumenty przeniesiono do Archiwum Narodowego. Pozostałe książki umieszczono w skrzyniach na terenie Ministerstwa Kultury, często w niekorzystnych warunkach. Gdy w latach 90. XX wieku zakończyła się wojna domowa podjęto działania w celu otwarcia biblioteki narodowej. W latach 2003- 2006 roku po podpisaniu umowy z Unią Europejską biblioteka otrzymała 1,5 miliona euro na projekt "rehabilitacji biblioteki narodowej". Jego efektem było przywrócenie działalności biblioteki jako niezależnej instytucji, wyszkolenie nowych kadr i techniczne przygotowanie zbiorów.