Ukończył École Nationale des Langues Orientales Vivantes w Paryżu. Podczas procesu norymberskiego przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym pełnił funkcję zastępcy francuskiego głównego oskarżyciela. W latach 1951–1969 był wielokrotnie ministrem – m.in. od sierpnia 1951 do stycznia 1952 był ministrem sprawiedliwości w rządzie Plevena, a w lutym 1952 i ponownie od lutego 1955 do stycznia 1956 był premierem IV Republiki. W latach 1973–1978 był przewodniczącym Zgromadzenia Narodowego.