Το βασίλειο που σχηματίστηκε από την ένωση της Αραγωνίας και της Καταλονίας ήταν το πρώτο που ολοκλήρωσε την Ανακατάκτηση, στο πλαίσιο που το επέτρεπαν οι γεωγραφικές συνθήκες. Έπειτα, κατηύθυνε τις δυνάμεις του προς τα ανατολικά. Ο Πέτρος Β΄ ο Καθολικός, βασιλιάς της Αραγωνίας και της Καταλονίας, μετέβη στη Ρώμη για να ζητήσει την ακύρωση του γάμου του με την Μαρία του Μονπελιέ και τη στέψη του από τον πάπα. Ο πρώτος σκοπός του δεν πραγματοποιήθηκε, ενώ ο δεύτερος του προκάλεσε πολλά προβλήματα, καθώς οι Αραγωνέζοι ευγενείς αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τη θέση υποτέλειας στην Αγία Έδρα, την οποία είχε θέσει για το βασίλειο ο Πέτρος. Η φεουδαρχική αυτή σχέση διακόπηκε οριστικά από τον Βασιλιά Πέτρο Δ΄. Ο Πέτρος Β΄ σκοτώθηκε στη Μάχη του Μυρέ (1213), υπερασπιζόμενος τους Αλβιγηνούς συγγενείς του εναντίον του Σίμωνα του Μονφόρ, τον οποίο Ιννοκέντιος Γ΄ είχε στείλει εναντίον τους. Ο γιος του, Ιάκωβος Α΄, ολοκλήρωσε την Καταλανο-Αραγωνέζικη Ανακατάκτηση, καταλαμβάνοντας την Μαγιόρκα (1228) και τη Βαλένθια (1238), ενώ βοήθησε τον γαμπρό του, Αλφόνσο Ι΄ της Καστίλλης, να ολοκληρώσει την ανάκτηση της Μούρθια. Ο γιος και διάδοχός του, Πέτρος Γ΄, έδωσε μια νέα κατεύθυνση στην καταλανική-αραγωνέζικη πολιτική σκηνή με την επιβολή των δικαιωμάτων της συζύγου του, Κωνσταντίας, στα βασίλεια της Σικελίας και της Νεάπολης. Επωφελούμενος από τον Σικελικό Εσπερινό (1282), εναντίον του καθεστώτος του Καρόλου του Ανδεγαυού, κατέλαβε για τον ίδιο το Στέμμα της Σικελίας και επιτέθηκε στη Νεάπολη.