W czasie III wojny północnej dowodzi w wielu bitwach i odnosi wiele sukcesów - począwszy od wojny z Danią w 1700 roku i lądowania na Zelandii, nad Dźwiną w 1701, pod Kliszowem w 1702 i pod Pułtuskiem w 1703. W 1704 mianowany generał-leutnantem kawalerii armii szwedzkiej. W 1705 na czele wojsk szwedzkich przybywa do Warszawy dla ochrony koronacji Stanisława Leszczyńskiego i 31 lipca 1705 w czasie bitwy pod Warszawą rozbija dużo liczniejsze siły polsko-saskie. W 1706 otrzymuje tytuł książęcy.