Marco Ferreri zasłynął dzięki swojemu charakterystycznemu, groteskowemu stylowi. Najważniejsze tytuły początkowej fazy jego kariery to nakręcony w Hiszpanii "Wózek" (1960) oraz "Ape Regina" (1963). Później Ferreri nakręcił m.in. modernistyczny obraz "Dillinger nie żyje" (1969) o stylu życia współczesnego człowieka. Wielką sławę i miejsce w historii kina przyniosła mu obrazoburcza satyra na konsumpcjonizm pt. "Wielkie żarcie" (1973) z gwiazdorską obsadą. W ostatnich latach swojej kariery największym powodzeniem cieszył się jego "Dom uśmiechów" (1991), nagrodzony Złotym Niedźwiedziem na 41. MFF w Berlinie.