Fundatorką nowej cerkwi we wsi była Daria (Daredżan), siostra Aleksandra, zmarłego w 1711 w niewoli szwedzkiej, dziedziczka jego majątku. Budowa obiektu trwała od 1733 do 1736. W świątyni znalazły się oprócz głównego ołtarza wszystkich świętych dwa ołtarze boczne: Świętych Symeona i Anny oraz Ikony Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość”. Nowa cerkiew pozostawała ośrodkiem kolonii Gruzinów w Moskwie, przez pewien czas służono w niej jedynie w języku gruzińskim. W końcu XVIII w. budynek został odremontowany. Cerkiew – razem z całą wsią – została zniszczona w czasie wojny francusko-rosyjskiej r. 1812 i odnowiona po zakończeniu walk. W XIX w. cerkiew odnawiano jeszcze kilkakrotnie. Do 1917 była ona siedzibą jednej z najliczniejszych parafii w Moskwie.