Garaudy studeerde filosofie en werd in 1933 van de Communistische Partij (PCF). Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat hij een tijdlang gevangen. Van 1945 tot 1962 zetelde hij namens de communisten in het Franse parlement. Hij was ook lid van het politbureau en het centraal comité en als hoofd van het studiebureau was hij de voornaamste ideoloog van de PCF. Door zijn kritieken op Lenin, Stalin en de interventie van de Sovjet-Unie in Tsjechoslowakije leidden ertoe dat hij in 1970 uit de partij werd gestoten, op beschuldiging van revisionisme en schending van het beginsel van proletarisch internationalisme.