Η Συμφωνία της Βάρκιζας τον βρήκε καπετάνιο του 1/34 Τάγματος, το οποίο μετά τα Δεκεμβριανά είχε υποχωρήσει στη Φωκίδα. Παρέδωσε τα όπλα του τάγματός του με τον Αποστόλη Κοκμάδη στο Μαλανδρίνο και υπό τον φόβο των παρακρατικών συμμοριών επέστρεψε κρυφά στην Αθήνα, όπου έζησε για λίγο ελεύθερος. Με την κορύφωση όμως της Λευκής Τρομοκρατίας εξορίστηκε πρώτα στην Πάρο κι έπειτα σε Γιούρα - Μακρόνησο, ενώ το 1947 καταδικάστηκε ερήμην (αν και κρατούμενος) σε θάνατο από έκτακτο στρατοδικείο του Εμφυλίου. Απέδρασε και εντάχθηκε στον Δημοκρατικό Στρατό.