Podczas I wojny światowej Arabowie przyłączyli się do Brytyjczyków prowadząc arabską rewoltę przeciwko Turkom. W 1918 do Damaszku wkroczyły arabskie oddziały dowodzone przez Fajsala I. Muhammad al-Aszmar przyłączył się wówczas do wojsk arabskich i uczestniczył w walkach przeciwko Turkom. Decyzje podjęte podczas Konferencji pokojowej w Paryżu odmówiły jednak Arabom niepodległości. Czuli się oni oszukani, gdyż terytorium Bliskiego wschodu miało zostać podzielone na dwa mandaty: francuski Mandat Syrii i Libanu i brytyjski Mandat Palestyny. Konsekwencją było nasilenie tendencji panarabizmu i wybuch walk w Libanie i Syrii. Brytyjczycy wycofali się z tego obszaru, robiąc miejsce do wkroczenia wojsk francuskich, które miały zająć Mandat Syrii i Libanu. Muhammad al-Aszmar udał się wówczas do północno-wschodniej Syrii, organizując oddziały partyzanckie do walki przeciwko Francuzom. Uczestniczył we wszystkich najważniejszych walkach w Syrii.