W 1933 roku wystartował na mistrzostwach świata w Innsbrucku zajmując czwarte miejsce w sztafecie. Największy sukces w swojej karierze osiągnął podczas mistrzostw świata w Sollefteå w 1934 roku, gdzie wspólnie z Josefem Schreinerem, Willym Bognerem i Herbertem Leupoldem wywalczył srebrny medal w sztafecie 4x10 km. Rok później, na mistrzostwach świata w Wysokich Tatrach wraz z kolegami z reprezentacji po raz kolejny zajął czwarte miejsce w sztafecie.