W 1994 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie zajęła drugie miejsce w sprincie. W zawodach tych rozdzieliła Myriam Bédard i Wałentynę Cerbe z Ukrainy, tracąc do zwyciężczyni 1,1 sekundy. Na tej samej imprezie była też czwarta w biegu indywidualnym, przegrywając walkę o podium z Niemką Uschi Disl o 6 sekund. W tym samym roku zdobyła też złoty medal w biegu drużynowym na mistrzostwach świata w Canmore, startując razem z Piermiakową, Ryżenkową i Iryną Kakujewą. Była też między innymi czwarta w tej konkurencji podczas mistrzostw świata w Ruhpolding w 1996 roku oraz w biegu indywidualnym podczas mistrzostw świata w Anterselvie rok wcześniej, gdzie walkę o medal przegrała z Ekateriną Dafowską z Bułgarii. Ponadto Paramygina zdobyła złoty medal w biegu indywidualnym na mistrzostwach Europy w Grand-Bornand w 1995 roku oraz srebrny w biegu pościgowym podczas mistrzostw Europy w Zakopanem pięć lat później.