De Fallschirmjäger kwamen vooral veel in actie bij de zogeheten Blitzkrieg-invasies: de jagers sprongen ver achter de vijandelijke linies uit hun vliegtuigen en namen belangrijke strategische doelen in waarna het voor de andere infanteriedivisies makkelijker was om het gebied te veroveren. De jagers kwamen voor het eerst in actie in Polen in 1939 en in mei 1940 speelden ze een grote rol bij de verovering van Nederland, België en Frankrijk. Door de aard van het Nederlandse landschap waren de landingen in Nederland veelal onsuccesvol en ging veel materieel verloren. In 1941 werden ze tevens ingezet bij de verovering van het eiland Kreta. De gefaalde luchtlandings acties op Kreta voorkwam verdere inzet van de valschermjagers, dit door de hoge verliezen, risico's en kosten die de Nazi's die met de inzet van luchtlandings troepen gepaard ging. De jagers werden ook sporadisch ingezet bij de invasie van Rusland. In het verdere verloop van de oorlog nam het aantal invasies van het Duitse leger af waardoor de jagers eigenlijk een beetje overbodig werden. De jagers bleven veel buiten actie en vochten, wat grotere inzetten betreft, alleen nog maar in 1944 bij het verdedigen van het Franse stadje Carentan en in Italië in de Slag om Monte Cassino. Tijdens de geallieerde stormloop door België naar Nederland, werd het eerste parachutistenleger onder Kurt Student ingezet om een gat in het front tussen Antwerpen en Maastricht te dichten, maar dit leger beschikte over slechts 4000 getrainde para's.