Po wydarzeniach rewolucji 1905-1907 r. funkcja więzienno-aresztowa kamienicy została utrwalona, chociaż w dalszym ciągu traktowana była jako rozwiązanie doraźne. W związku z tym zaczęto w niej przeprowadzać niezbędne prace adaptacyjne, chociaż z zewnątrz budynek dalej zachował wiele cech kamienicy. Prowadzone one były do końca okresu międzywojennego (1918–1939), ale i tak do końca istnienia w tym miejscu aresztu-więzienia nie osiągnięto stanu pełnej adaptacji. Stąd było uważane za najgorsze łódzkie więzienie pod względem warunków bytowych.