Mimo początkowych deklaracji neutralności wobec Niemiec, 25 marca 1941 Dragiša Cvetković i Aleksandar Cincar-Marković podpisali z Niemcami protokół o przystąpieniu Jugosławii do Paktu trzech. Michał Zacharias uznał Cincara-Markovicia jako najbardziej aktywnego w elicie politycznej Jugosławii zwolennika bliskiej współpracy z Niemcami, przekonując, że tylko Niemcy mogą zagwarantować integralność terytorialną państwa. Dwa dni później grupa wyższych oficerów armii jugosłowiańskiej przeprowadziła zamach stanu. Cvetković i Cincar-Marković zostali internowani, a króla Piotra II zamachowcy uznali za pełnoletniego i przekazali władzę w jego ręce. Po ataku niemieckim na Jugosławię 6 kwietnia 1941 Cincar-Marković dotarł do Sarajewa i za namową gen. Danilo Kalafatovicia, przekonanego o niemożności kontynuacji walki zdecydował się podjąć rozmowy o kapitulacji z Niemcami. Układ kapitulacyjny podpisano w budynku dawnego poselstwa czechosłowackiego w Belgradzie, stronę niemiecką reprezentował gen. Maximilian von Weichs. W czasie wojny Cincar-Marković pozostał w Belgradzie. Po przejęciu władzy przez komunistów został aresztowany 5 września 1945 i uznany za odpowiedzialnego przystąpienia Jugosławii do Paktu Trzech. Zmarł na atak serca w areszcie więziennym.