W 1930 został prawnikiem Najwyższej Rady Muzułmańskiej i był członkiem arabskiej delegacji w Wielkiej Brytanii. W sierpniu 1932 był jednym z założycieli nacjonalistycznej Partii Niepodległości, której został wybrany pierwszym sekretarzem generalnym. W 1934 wyraził pogląd, że „"celem Żydów jest przejęcie tego kraju, a celem Arabów jest walczenie z tym przejęciem."” Gdy w kwietniu 1936 wybuchło arabskie powstanie w Palestynie, Abd al-Hadi był przedstawicielem Partii Niepodległości w Wysokim Komitecie Arabskim. Początkowo prezentował on nacjonalistyczne poglądy polityczne. Podczas przesłuchań Królewskiej Komisji Palestyny w 1936, powiedział, że „"nie ma takiego państwa [jak Palestyna] ... Palestyna to termin wymyślony przez Syjonistów ... Nasz kraj od wieków był częścią Syrii"”. Jednak jego poglądy stopniowo ulegały zmianie, i po kilku miesiącach zajmował już bardziej umiarkowane stanowisko, opowiadając się za rozpoczęciem negocjacji z przedstawicielami społeczności żydowskiej. Gdy 1 października 1937 Brytyjczycy rozwiązali Wysoki Komitet Arabski, Abd al-Hadi uciekł przed aresztowaniem za granicę. W lutym i marcu 1939 był członkiem arabskiej delegacji na Konferencji w Londynie.