W grudniu 1940 wrócił w jurysdykcję Patriarchatu Moskiewskiego i objął katedrę tulską. Następnie w 1941 został podniesiony do godności arcybiskupiej i przeniesiony na katedrę kiszyniowską i besarabską. Po agresji III Rzeszy na ZSRR ewakuował się do Rosji centralnej. Od 1942 zarządzał eparchią ufijską; we wrześniu tego samego roku został arcybiskupem riazańskim. W 1943 uczestniczył w soborze biskupów, który dokonał wyboru metropolity moskiewskiego Sergiusza na patriarchę moskiewskiego i całej Rusi. W czasie II wojny światowej uczestniczył w koordynowanej przez Rosyjski Kościół Prawosławny zbiórce funduszy na cele wojskowe, za co został odznaczony medalem za Ofiarną pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945.