Το 1205, ο Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός, εκλεχθείς ηγέτης της Δ΄ Σταυροφορίας και ο οποίος έγινε Βασιλέας της Θεσσαλονίκης, παραχώρησε το συγκεκριμένο μοναστήρι στο Τάγμα των Κιστερσιανών και πιο συγκεκριμένα στον Πιέτρο, αββά του Λουκέντιο και μελλοντικό Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης. Η δωρεά αυτή στο Τάγμα των Κιστερσιανών είχε, δίχως αμφιβολία, ως κίνητρο τον περιορισμό της επιρροής των Ενετών στην ευρύτερη περιοχή, μέσω της ίδρυσης μοναστικής κοινότητας Φράγκων. Ο πρώτος αββάς ήταν ένας μοναχός προερχόμενος από το Λουκέντιο με το όνομα Ζοφρουά ("Goffredo"). Ο διάδοχός του ονομαζόταν Ροζέ. Ως αποτέλεσμα, η πρώτη μοναστική κοινότητα των Κιστερσιανών στην Ελλάδα ιδρύθηκε.