Według historyka Jiříego Rajlicha z Wojskowego Instytutu Historycznego w Pradze atak z 14 lutego 1945 roku rzeczywiście był pomyłką, gdyż amerykańskie lotnictwo nie miało w planach zbombardowania Pragi. Jego wysiłek skoncentrowany był na Dreźnie, w którym miało przeprowadzić nalot na stację rozrządową. Operacja ta miała być kontynuacją alianckich ataków na to niemieckie miasto, zapoczątkowanych poprzedniego dnia przez lotnictwo brytyjskie. Zdaniem Rajlicha do pomyłki doszło z powodu niekorzystnych warunków pogodowych, a także wyłączenia przez głównego nawigatora grupy pokładowego radaru, dzięki któremu można było zidentyfikować cel przy złej widoczności. Sam główny nawigator 398. grupy bombowców, Harold Brown, po latach wspominał, że plan lotu od początku był niewykonalny ze względu na silne wiatry, zaś po utracie radaru, minięciu wielu punktów orientacyjnych i niemożności znalezienia celu na kawałku mapy, którym się posługiwał, dostrzegł na krańcu dużego miasta most i usłyszał od kogoś z grupy, że trzeba zrzucać bomby wszędzie.