Pracował w Niemczech i Francji. W 1901 roku należał do lobby dążącego do utworzenia Żydowskiego Funduszu Narodowego. Po Rewolucji 1905 roku powrócił do Rosji. Jako delegat Syjonistycznej Socjalistycznej Partii Robotniczej wziął udział w 1905 roku w Siódmym Kongresie Syjonistycznym. W tym okresie nawiązał współpracę z Dow Ber Borochowem. Jednak w przeciwieństwie do niego, Syrkin nie był marksistą. W 1907 roku przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie stał się jednym z liderów partii politycznej Poalej Syjon. W 1919 roku był członkiem delegacji amerykańskich Żydów na Konferencji pokojowej w Paryżu, na której budowano nowy porządek po I wojnie światowej. Był także wiodącą postacią światowej konferencji partii Poalej Syjon w tym samym roku. Otrzymał wówczas zadanie odwiedzenia Palestyny w celu opracowania planu osadnictwa kibucowego. Zamierzał osiedlić się na stałe w Palestynie, nie zdołał jednak zrealizować swojego marzenia.