Był przeciwnikiem przedstawionej przez Chomejniego koncepcji rządów uczonego islamskiego prawnika ("welajat-e faghih"). Przekonywał również, że w referendum, które miało rozstrzygnąć o przyszłym ustroju Iranu, wyborcy powinni mieć możliwość dokładnego określenia przyszłego systemu władzy. Sam opowiadał się za konstytucją z 1906, z okresu rewolucji konstytucyjnej. Uważał, że Iran mógłby pozostać monarchią, jeśli, w myśl tejże konstytucji, rada pięciu uczonych prawników szyickich miałaby prawo weta względem wszystkich ustaw. Bezpośrednio po rewolucji bezskutecznie protestował przeciwko procesom i natychmiastowym egzekucjom osób związanych z obalonym reżimem.