Swój pierwszy złoty medal wywalczyła podczas rozgrywanych w 2001 roku mistrzostw świata w St. Anton. Okazała się tam najlepsza w zjeździe, wyprzedzając Renate Götschl i Selinę Heregger, był to jednak jej jedyny medal na tej imprezie. W zawodach Pucharu Świata czterokrotnie stawała na podium, w tym zwyciężała w supergigancie 24 listopada w Aspen oraz gigancie 9 grudnia 2000 roku w Sestriere. W klasyfikacji generalnej &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20narciarstwie%20alpejskim%20kobiet%202000/2001"&gt;sezonu 2000/2001&lt;/a&gt; była piąta, a w gigancie zajęła trzecie miejsce za Sonją Nef ze Szwajcarii i Szwedką Anją Pärson. Najlepsze pucharowe wyniki osiągnęła w &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20narciarstwie%20alpejskim%20kobiet%202001/2002"&gt;sezonie 2001/2002&lt;/a&gt;, w którym zdobyła Kryształową Kulę. W najlepszej trójce zawodów plasowała się dziesięciokrotnie, z czego pięć razy wygrywała: 27 października w Sölden, 19 stycznia w Berchtesgaden i 31 stycznia w Åre zwyciężała w gigantach, a w dniach 6 i 7 marca 2002 roku w Altenmarkt była najlepsza kolejno w zjeździe i supergigancie. Dorfmeister nie wygrała jednak żadnej klasyfikacji poszczególnych konkurencji, zajmując drugie miejsca w zjeździe, gigancie i kombinacji oraz trzecie w klasyfikacji supergiganta. Z igrzysk olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku wróciła jednak bez medalu. Z czterech startów na tych igrzyskach najbliżej podium była w gigancie, którego ukończyła na czwartej pozycji. Walkę o medal przegrała tam z Sonją Nef o 0,28 sekundy.