Rozpadowi imperium karolińskiego towarzyszyły obce najazdy, inwazje i migracje. Północne i atlantyckie wybrzeża cesarstwa były nękane przez wikingów, którzy najeżdżali również Wyspy Brytyjskie i osiedlali się aż po Islandię. W 911 król zachodniofrankijski Karol III Prostak (898–922) nadał wodzowi wikingów Rollo (zm. ok. 931) ziemie na terenach obecnej Normandii. Normandia stała się bazą wypadową Normanów do podboju Anglii, Sycylii i południowych Włoch. W I połowie X wieku wschodnie tereny cesarstwa, zwłaszcza Niemcy i Włochy, pustoszyły najazdy węgierskie, które zakończyły się po klęsce Węgrów w bitwie nad rzeką Lech w 955. Kalifat Abbasydów rozpadł się na mniejsze państwa, z których niektóre zaczęły podbój Sycylii i południowych Włoch, jak również kontynuowały najazdy przez Pireneje na południową Francję.