W latach 1904–1906 pomocnik bibliotekarza Wacława Karczewskiego w bibliotece Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswilu, 1906–1919 kierownik Biura Informacyjno-Prasowego w Paryżu (Agence Polonaise de Presse) prowadzonego przez Galicyjską Radę Narodową we Lwowie. W latach 1907–1908 blisko współpracował z Henrykiem Sienkiewiczem, prowadząc i koordynując zorganizowaną przez noblistę głośną międzynarodową akcję propagandową, tzw. Ankietę Pruską. Podczas Konferencji Pokojowej w Paryżu sekretarz delegata Komitetu Narodowego Polskiego przy rządzie francuskim prof. Erazma Piltza. Od 1919 attaché prasowy Poselstwa Polskiego w Paryżu, od 1924 II sekretarz Ambasady Polskiej w Paryżu. Współzałożyciel Komitetu Francusko-Polskiego (późniejszy Komitet „France-Pologne”) i inicjator wzniesienia w Paryżu pomnika Adama Mickiewicza dłuta Antoine’a Bourdelle’a (1929). Po przewrocie majowym w 1927 roku opuścił służbę dyplomatyczną. Pozbawiony prawa do emerytury poświęcił się niemal wyłącznie kolekcjonerstwu, pracy literackiej, translatorskiej i publicystyce. Współpracował z ponad sześćdziesięcioma polskimi i francuskimi tytułami, m.in. z „Tygodnikiem Ilustrowanym”, „Gazetą Lwowską”, „La Pologne”, „Le Journal des débats”. Od września 1939 do czerwca 1940 roku – sekretarz wicepremiera i ministra propagandy prof. Stanisława Strońskiego w rządzie gen. Władysława Sikorskiego.