Bunt Hryhorjewa miał duże znaczenie na przebieg walk na południu Rosji. Do pacyfikacji powstania komuniści ściągnęli z kluczowego odcinka frontu 44 000 oddanych bezgranicznie rewolucji żołnierzy. Umożliwiło to białym przejście do od dawna planowanej ofensywy. Wcześniej dokonano reorganizacji wojsk antykomunistycznych i utworzono Armię Północnego Kaukazu generała Wrangla. Stacjonujące od grudnia 1918 r. do marca 1919 r. w Odessie wojska francuskie na potrzeby ofensywy przekazały najnowocześniejszy sprzęt. Również Brytyjczycy przysłali z Noworosyjska na front swój oddział pancerny. W maju i czerwcu 1919 r. biali rozstrzygnęli na swoją korzyść trwające od marca tego roku walki o Zagłębie Donieckie, a także zajęli Jekaterynosław, Krym i w końcu czerwca Charków. Kilka dni później w rękach białych znalazł się także strategiczny Carycyn. Autorami tego sukcesu byli generał Wrangel i brytyjski oddział pancerny, któremu udało się wywołać panikę w szeregach Armii Czerwonej i przerwać front. Z Kołczakiem nie udało się połączyć, gdyż jego wiosenna ofensywa została zatrzymana.