Brytyjska kawaleria dowiedziała się o kucykach w 1804 roku podczas wojny na Półwyspie Iberyjskim i używała ich w jej trakcie jako koni jucznych. Większość z koni nie wróciła do Irlandii. Przez wielki głód w Irlandii w latach 1845–1852 rasa stała się jeszcze rzadsza: rolnicy, którzy wcześniej je wykorzystywali i utrzymywali, zmarli lub wyemigrowali. Ponadto na wyspę zostały przywiezione hiszpańskie osły, które miały zastąpić kucyki, a gdy torf przestał być wykorzystywany jako paliwo, rasa nie była więcej potrzebna. W połowie XIX wieku zaczęto łączyć gospodarstwa i wykorzystywać większą liczbę maszyn oraz koni pociągowych, co dodatkowo wpływało na zmniejszanie się populacji. Kerry Bogi żyły więc zdziczałe na wrzosowiskach, zwykle ignorowane przez miejscowych i niekiedy przez nich atakowane.