In 1910 is Wolmarans verkies as een van Transvaal se verteenwoordigers in die Uniesenaat, 'n amp wat hy tot sy dood beklee het. Wolmarans het genl. J.B.M. Hertzog in sy twis met genl. Botha in 1912 gesteun en lid van die Nasionale Party geword met die stigting daarvan in 1914. Tydens die rebellie van 1914, wat volgens hom niks meer was as 'n protes teen die regering se besluit om Duits-Suidwes-Afrika binne te val nie, het hy die regering sy dienste aangebied om nog bloedvergieting te voorkom, maar Botha het sy aanbod van die hand gewys.