Po odbudowie ze zniszczeń doznanych po powstaniu Nika Chalke zyskała dużą kopułę, która od tego momentu zwieńczała całą konstrukcję. Na początku X wieku na szczycie budynku założono małą kaplicę. Za panowania zaś Jana Tzymiskesa kaplicę zastąpiono kościołem, w którym trzymano niektóre z Konstantynopolitańskich relikwii. W późniejszym okresie, jako że cesarze zaprzestali korzystania z północnej części kompleksu Wielkiego Pałacu, położona po tej stronie Chalke przestała służyć swojemu pierwotnemu celowi. Cesarze zaczęli wchodzić do pałacu przez przejście mieszczące się pod loża cesarską (Kathismą) na hipodromie. Pomimo tego budynek ten przetrwał, aż do upadku Konstantynopola pełniąc od tego momentu funkcję sułtańskiej menażerii. Zburzono go w 1804 roku..