Met de val van de Sovjet-Unie ging de tapijtproductie in Armenië en Nagorno-Karabach door. Zowel privébedrijven als thuiswerkplaatsen werden weer nieuw leven ingeblazen. Bij sommige wevers werd ook de traditionele methode van het gebruik van tapijtmotieven uit Armeense kerken, manuscriptkunst en kruisstenen nieuw leven ingeblazen. Na de eerste oorlog in Nagorno-Karabach werden enkele tapijtwerkplaatsen opgericht om de vele ontheemde Armeniërs te helpen werk te vinden. Tegenwoordig wordt de traditionele kunst van het maken van Armeens tapijt in leven gehouden door wevers in Armenië en Nagorno-Karabach met behulp van alle methoden, technieken en ontwerpen uit de oudheid.