Urodził się w Bagnacavallo w diecezji Faenza jako najstarszy z pięciorga dzieci Paolo Antonio i hrabiny Arcangeli Biancoli. Na kapłana kształcił się w seminarium rodzinnej diecezji oraz na Papieskiej Akademii Kościelnej. Wyświęcony 14 marca 1841 przez biskupa Faenza Giovanniego Benedetto Folicaldi. Następnie pracował na różnych stanowiska dla Kurii Rzymskiej i Państwa Kościelnego. M. in. jako audytor Rady Stanu, audytor Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, prałat referendarz. W latach 1852 - 1865 delegat apostolski w: Rieti (1852-1854), Perugii (1854-1856), gdzie miał nieporozumienia z arcybiskupem Perugii kard. Gioacchino Peccim (późniejszym papieżem), Ankonie (1856-1860) i Civitavecchia (1860-1865). Dyrektor generalny policji od 1865 do zdobycia Rzymu przez Królestwo Włoch i upadku Państwa Kościelnego w 1870. W latach 1866 – 1875 wicekamerling Świętego Kościoła Rzymskiego.