Był synem lekarza. Brał udział w walkach o Lwów 1918/1919 w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. Studiował na Uniwersytecie Lwowskim, m.in. pod kierunkiem Eugeniusza Romera. W 1922 obronił pracę doktorską "Poddyluwialna powierzchnia Polski" (1926 opublikowana). Pracował na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, w 1927 habilitował się (praca "Północna krawędź Podola w świetle powierzchni kredowej") i został profesorem Wyższej Szkoły Handlu Zagranicznego we Lwowie; 1932–1933 pełnił funkcję rektora tej uczelni. W 1932 ponownie nawiązał współpracę z UJK, obejmując kierownictwo Katedry Geografii po E. Romerze. Był profesorem nadzwyczajnym uniwersytetu od 1933. Na przełomie czerwca/lipca 1939 został wybrany ostatnim dziekanem Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego polskiego UJK w okresie II RP.