De Russische autoriteiten ontwikkelden een vorm van samenwerking met de Oelama in het Wolga-Oeral gebied. Tsarina Catharina de Grote bezocht in 1767 Kazan waar ze de bouw van een stenen moskee toestond, waarna er meer volgden. In 1773 vaardigde Catharina een edict uit: "Tolerantie voor alle geloven", op grond waarvan de (Orthodox)-kerkelijke autoriteiten zich niet meer konden bemoeien met moskeebouw of andere religieuze zaken betreffende moslims. Een tijdelijke periode van onrust ontstond nog door de Poegatsjov-opstand van 1774. Nieuwe moskeeën bestemd voor de Kozakken werden in de omgeving van Orenburg en Tobolsk gebouwd nabij de grens met de steppen van Kazachstan, met het oogmerk de heersers van dat gebied meer onder Russische controle te hebben. De geestelijken die in deze moskeeën gingen dienen waren Ruslandgezinde Oelama uit Wolga-Oeralgebied. Dezen werden vanaf 1782 betaald door de Russische staat. In 1788 werd een "Spirituele Raad van de Russische Moslims" opgericht waarbij de tsarina bepaalde dat dit staatsorgaan zich niet alleen zou bemoeien met de moslims van Basjkortostan, maar met die van het hele Russische rijk behalve de Krim. De preeklicenties voor imams werden door dit orgaan toegekend. Hoewel diverse van deze maatregelen een controle-karakter inhielden was er weinig protest vanuit de islamitische bevolking.