Vanaf 1792 nam De Chasteler, inmiddels bevorderd tot luitenant-kolonel, deel aan de Eerste Coalitieoorlog in de Oostenrijkse Nederlanden. Hij keerde terug naar het geniekorps en herstelde er de Citadel van Namen. Daarna vervoegde hij het leger bij Rijsel dat onder commando stond van Albert Casimir van Saksen-Teschen. Hij nam er de leiding van de geniewerken en bouwde in de belegerde voorsteden de nodige verschansingen. Na de Slag bij Jemappes keerde hij terug naar Namen waar hij door de Fransen gevangengenomen werd. Even later kwam hij terug vrij na een ruiltransactie tussen gevangenen. Hij was betrokken bij de geniewerken in Le Quesnoy, Maubeuge en Valenciennes en nam deel aan de Slag bij Neerwinden en de Slag bij Aldenhoven. Bij Wattignies raakte hij zwaargewond door verscheidene bajonetsteken. Nadat hij hersteld was, vervoegde hij het leger van Franz Wenzel von Kaunitz-Rietberg en nam hij deel aan de belegering van Landrecies en de verovering van Charleroi. Hij leidde vervolgens de versterkingswerken aan de Maas. Tijdens de 13 maanden durende belegering van Mainz maakte hij deel uit van het leger van François Sébastien de Croix de Clerfayt en maakte hij zich verdienstelijk bij de verdediging van de vestingstad als directeur van de vestingwerken. Nadat de overwinning werd behaald zond generaal Clerfayt hem persoonlijk naar Wenen om daar het nieuws te gaan melden. Hij kreeg als dank een bevordering tot kolonel in de Generale Staf.