حزب سوسیال دموکرات نقشی اساسی در انقلاب آلمان از ۱۹۱۸ تا ۱۹۱۹ ایفا کرد. در ۹ نوامبر ۱۹۱۸، فردریش ابرت، عضو اصلی حزب، به عنوان صدراعظم منصوب شد و همکار سوسیال دموکرات وی فیلیپ شیدمان، تشکیل جمهوری آلمان و براندازی نظام سلطنتی را اعلام کرد. دولت در ماه‌های بعد آن اصلاحاتی را در آلمان به پیش برد و آزادی‌های مدنی و حقوق کارگران را به تصویب رساند. با این حال دولت سوسیال دموکرات که متعهد به لیبرال دموکراسی پارلمانی بود، با استفاده از نیروهای شبه‌نظامی، خیزشهایی که گروه‌های کمونیست آغار کرده بودند را بشدت سرکوب کرد. این سرکوب منجر به شکاف دائمی بین حزب سوسیال دموکرات و حزب سوسیال دموکرات مستقل آلمان (بعداً حزب کمونیست آلمان) شد. حزب سوسیال دموکرات بزرگترین حزب در طول ۱۳ سال اول جمهوری جدید ایمار بود. این حزب بطور قاطعانه در انتخابات ۱۹۱۹ فدرال با ۳۷٫۹٪ آرا پیروز شد و ابرت در فوریه همان سال اولین رئیس‌جمهور آلمان شد مقام صدراعظمی آلمان تا انتخابات فدرال فوریه ۱۹۲۰ در دست سوسیال دموکرات‌ها باقی مانده بودتوسط سوسیال دموکرات‌ها باقی مانده بود تا اینکه حزب سوسیال دموکرات بخش قابل توجهی از کرسی‌های خود را در این انتخابات از دست داد و آرای آن به ۲۲٪ سقوط کرد. پس از این، حزب سوسیال دموکرات مقام صدارت عظمی را به احزاب دیگر واگذار کرد، اگرچه تا سال ۱۹۲۴ بخشی از دولت ائتلافی باقی ماند. ابرت در سال ۱۹۲۵ درگذشت و پاول فون هیندنبورگ که یک سیاستمدار محافظه کار بود جانشین او شد. با این حال پس از موفقیت حزب سوسیال دموکرات در انتخابات فدرال ۱۹۲۸ ، هرمان مولر از این حزب به مقام صدارت رسید.