Ανάμεσα στους κατοίκους της Μπάλιας, υπήρχαν εκτός από τους ορθόδοξους Έλληνες και τους μουσουλμάνους Τούρκους, αρκετοί Κούρδοι και Λαζοί και λίγοι Αρμένιοι (μέχρι το διωγμό του 1915). Η καταγωγή των περισσότερων ελληνορθοδόξων ήταν από τον Πόντο, οι οποίοι μετανάστευσαν, στις αρχές του 19ου αιώνα και κυρίως μετά το 1840, όταν ξεκίνησε η νεώτερη περίοδος λειτουργίας των μεταλλείων και ήταν ειδικοί-έμπειροι μεταλλωρύχοι, που γνώριζαν την τέχνη αυτή λόγω της προγενέστερης εργασίας τους στα μεταλλεία του Πόντου. Ελληνορθόδοξοι επίσης έποικοι που κατοίκησαν στην Μπάλια προέρχονταν επίσης από την Μυτιλήνη, την Πέργαμο και το Αϊβαλί. Στο μέρος αυτό είχαν φτάσει και κάποιοι έποικοι από την Ήπειρο, τη Μακεδονία και τη Στερεά Ελλάδα. Σύμφωνα με τον ερευνητή Δημήτριο Σταματόπουλο, «η γλώσσα των ελληνορθοδόξων ήταν η ελληνική και ομοίαζε με την ντοπιολαλιά της περιοχής του Αϊδινίου. Σχεδόν όλοι, όμως, γνώριζαν και τουρκικά».