W lecie 1941 roku podpisano układ Sikorski-Majski. Otworzyło to Wieruszewskiemu możliwość wydostania się z łagru. Trafił do Armii Andersa. Jednakże ze względu na stan zdrowia nie został wysłany do walk, lecz na placówkę do Ugandy we wschodniej Afryce. Tam uczył do 1947 r. matematyki w Państwowym Liceum i Gimnazjum w Masindi. Ciężar walki o niepodległość Polski na terenach okupowanych przejęli synowie. W domu Wieruszewskich w Grodnie przez pewien czas był konspiracyjny lokal AK. W 1943 roku Włodzimierz przyłączył się do Zgrupowania AK „Lewy Brzeg Niemna” i podjął walkę z Niemcami w Puszczy Augustowskiej. Przyjął pseudonim „Wiarus”. W 1944 roku schronił się w Wojsku Polskim przed poszukującym go NKWD, później został zawodowym wojskowym. Walczył jeszcze w 1947 roku w Bieszczadach. Drugi syn, Jerzy walczył w 1945 r. bitwie o Kołobrzeg, gdzie został ranny. Po wojnie również został zawodowym wojskowym.