Pomysł zbudowania monumentu na środku Placu Pałacowego dał Carlo Rossi, który uważał, że potencjalny pomnik w tym miejscu dopełni architektury placu. Za swego życia sam Aleksander nie popierał żadnych inicjatyw uhonorowania jego osoby. W 1829 r. imperator Mikołaj I rozpisał otwarty konkurs na monument, który miałby uczcić pamięć jego „niezapomnianego brata”, cesarza Aleksandra I. Akces do konkursu zgłosił Auguste de Montferrand, który początkowo optował za wzniesieniem wielkiego granitowego obelisku. Szkic tego projektu przetrwał w archiwach i wiadomo, że Montferrand zaproponował budowę wysokiego na ok. 25 metrów obelisku, który miał stanąć na cokole o wysokości ok. 8 metrów. Na obelisku znajdować się miały reliefy przedstawiające wydarzenia Wojny 1812 roku. Na piedestale wyryty miał być napis upamiętniający pogromcę Napoleona: „Błogosławionemu – wdzięczna Rosja” (za odparcie ataku Napoleona na Rosję Aleksander I był zwany "Błogosławionym" lub "Błogosławionym przez Boga"). Znajdować się tam miał też herb Imperium Rosyjskiego oraz wyobrażenie bogini zwycięstwa Nike na koniu, który swymi kopytami depcze węża. Pomysł został jednak odrzucony przez cesarza Mikołaja, który wyraźnie zaznaczył, że życzy sobie kolumny, a nie obelisku.