In 1854 brak de Krimoorlog uit en voeren Britse en Franse schepen uit naar de haven van Petropavlovsk om deze te vernietigen. De Russische militaire bevelhebber Vasili Zavojko had echter al vernomen van de plannen en een ontvangstcomité voorbereid. De Belegering van Petropavlovsk leidde daardoor uiteindelijk tot een grote Frans-Britse nederlaag in 1856. Aangezien Zavojko wel vermoedde dat het niet bij een aanval zou blijven, besloot hij de hele stad te evacueren van Kamtsjatka. De inwoners van Kamtsjatka vertrokken daarop de winter erop naar Nikolajevsk aan de Amoer, waarbij ze een nieuwe aanval ternauwernood voor waren; men wist tijdens de terugtocht met enig geluk uit de Dekastribaai te vluchten in de mist. Vervolgens werd Petropavlovsk gebombardeerd door de Fransen en de Britten en lag zo een lange periode in puin. Lange tijd was Kamtsjatka weinig populair bij de Russische heersers. Toen Alaska in 1867 werd verkocht, probeerden zij ook Kamtsjatka voor een mooie prijs te verkopen, maar de koop ging niet door. Eind 19e eeuw werd het eiland toch weer bevolkt, maar de aantallen bleven laag. Tijdens de Russische Burgeroorlog werd het schiereiland gedeeltelijk bezet door de Japanners, die er al een aantal visbedrijven hadden bij Oest-Kamtsjatsk. Ook vonden er zware gevechten plaats tussen de 'roden' en de 'witten', alvorens de eersten het gebied definitief in handen kregen. Nog in 1921 probeerde Lenin het schiereiland te leasen voor 50 jaar aan de Amerikaanse (kapitalistische) handelaar Washington Baker Vanderlip, maar ook dit ging niet door. De communistische bevelhebbers vestigden daarop hun bestuur op Kamtsjatka en begin jaren 30 werd de collectivisatie doorgevoerd, zowel bij de Russen als bij de rest van de bevolkingsgroepen. De kozakken kregen het zwaar te verduren aangezien zij de kant van de witten hadden gekozen. Nizjnekamtsjatsk werd uiteindelijk gesloten.