Η Ηγεμονία της Σερβίας ("σερβικά : Кнежевина Србија ") ήταν ένα ημι-ανεξάρτητο κράτος στα Βαλκάνια που δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της Σερβικής Επανάστασης η οποία διήρκεσε από το 1804 έως το 1817 . Δημιουργήθηκε μέσω διαπραγμάτευσης και μιας άγραφης συμφωνίας μεταξύ Μίλος Ομπρένοβιτς, ηγέτη της Δεύτερης Σερβικής Εξέγερσης και τού Οθωμανού Μαρασλί Πασά. Ακολούθησε σειρά νομικών εγγράφων-συμφωνιών που εκδίδονται από την Υψηλή Πύλη το 1828 το 1829 και τέλος το 1830- των Χαττ-ι-Σερίφ, που αναγνώρισαν την Σερβία ως ηγεμονία αυτόνομη αλλά υποτελή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η de facto ανεξαρτησία του ακολούθησε το 1867, μετά την εκδίωξη όλων των οθωμανικών στρατευμάτων από τη χώρα. Η Συνθήκη του Βερολίνου (1878) αναγνώρισε διεθνώς την ανεξαρτησία της ηγεμονίας. Το 1882 η χώρα αναβαθμίστηκε στο Βασίλειο της Σερβίας.