W wojnie obronnej 1939 walczył w stopniu plutonowego w szeregach 39 Dywizji Piechoty, m.in. pod Krasnobrodem i Tomaszowem Lubelskim. Po zakończeniu działań wojennych przedostał się do Poznania, od grudnia 1939 przebywał w Warszawie. Był członkiem SZP i ZWZ. W czerwcu 1940 został szefem komórki legalizacyjnej w Wydziale I Komendy Okręgu Poznańskiego ZWZ. Po dekonspiracji, w październiku 1941 wyjechał z Poznania, następnie został przydzielony do sztabu Obszaru Zachodniego ZWZ, jako oficer do zleceń gen. Tadeusza Komorowskiego. Jednocześnie należał do Obozu Polski Walczącej i redagował pismo Wydziału Wojskowego OPW "Dekada". Od czerwca 1942 do stycznia 1943 kierował Wydziałem Legalizacji Oddziału I Organizacyjnego Komendy Głównej AK. Następnie pracował w Wydziale Piechoty i Wyszkolenia Oddziału III Operacyjnego KG AK. W listopadzie 1943 został awansowany do stopnia podporucznika czasu wojny. Od stycznia 1944 organizował, a następnie kierował Wojskowym Instytutem Wydawniczym.