Ze względów proceduralnych, nie uczestniczył w konklawe w 1431 roku, które wybrało Eugeniusza IV. Nowy papież odmówił Capranice zatwierdzenia nominanacji kardynalskiej. Wkrótce potem, w 1432, Capranica odwołał się od tej decyzji do soboru w Bazylei. Sobór zatwierdził wówczas jego nominację, lecz w odpowiedzi papież pozbawił go beneficjów kościelnych, za odwołanie do soboru. Jego sekretarzem w tym okresie był Enea Piccolomini, przyszły kardynał i papież Pius II. 8 lipca 1434 roku, Capranica został jednak serdecznie przyjęty przez Eugeniusza IV we Florencji, gdzie potwierdzono jego tytuł kardynalski oraz posiadane beneficja. W 1438 został kamerlingiem Kolegium kardynałów. Kilkukrotnie był także legatem w Marchii Ankońskiej (1443/44 i 1447) oraz w Umbrii (1445/46), w 1447 roku został archiprezbiterem Bazyliki św. Jana na Lateranie, a dwa lata później wielkim penitencjariuszem. Brał udział w konklawe 1447 i konklawe 1455.