اما در دوران پسین، خمینی، رهبر انقلاب ۱۳۵۷، روی پوشاک ساده برای زنان تأکید داشته‌است و در بهار ۱۹۷۹، دربارهٔ چادرپوشی زنان تأکید کرد. در سال ۱۹۸۳ نیز پارلمان جدید ایران تصمیم گرفت که زنان ایرانی که در جاهای همگانی موهایشان پوشانده نیست را با ۷۴ ضربه شلاق به مجازات برساند تا شرایط نسبت به دوران پیشین، به کلی دگرگون شود. از راه ندادن بیماران بدون چادر به بیمارستان‌های ایران، گزارش‌هایی تهیه شده‌است که در یکی از آنان، حتی از ورود به اورژانس نیز جلوگیری می‌شده‌است. در دوران جمهوری اسلامی تبلیغات تلویزیونی که زنان با چادر را نمایش می‌دادند، ۴۰٪ اضافه‌پخش می‌گرفتند و صدا و سیما نیز برنامه‌هایی برای گسترش چادرپوشی در ایران و بهره‌گیری از آن داشته‌است. در سال ۲۰۱۸ که هنوز سری جدید اعتراضات زنان ایرانی به حجاب اجباری جریان داشت، تصاویری منتشر گردید که از پیوستن آنچه «دختران چادری» خوانده می‌شد به اعتراضات خبر می‌داد. اما جدای از اعتراضات، تبدیل‌شدن چادر به نماد ایران در همین دوره رخ داد و مخالفانی باور داشتند «زنان ایرانی ابزاری شده‌اند برای ارائهٔ بصری این کشور»؛ نفوذ چادر ادامه‌دار بود و حتی به رژهٔ کاروان‌های ورزشی ایران در مسابقات بین‌المللی نیز وارد شد. در آثار فرهنگی یا هنری نیز حاضر بوده‌است. سینمای ایران به آن پرداخته‌است و در جنجالی، در یک شعر، تشبیه زنان چادری به کلاغ رخ داد.