Jurien de La Gravière was de zoon van Pierre Roch Jurien de La Gravière die zelf ook vice-admiraal van de Franse marine was, en ook maritiem prefect en "pair de France". Edmond werd in 1828 aspirant in de marine en reisde per schip naar Brazilië en Senegal. Hij diende als officier op missies in de Middellandse Zee. Als kapitein van een korvet leidde hij een missie van vier jaar in de Chinese Zee. Op 1 april 1855 werd hij benoemd tot "contre-admiraal". Hij leidde de blokkade van Venetië tijdens de Italiaanse onafhankelijkheidsoorlog in 1859 en de Franse militaire expeditie naar Mexico. Op 1 januari 1862 werd hij benoemd tot vice-admiraal en in die functie werd hij terug gestuurd naar Mexico als hoofd van de Franse marine daar. Mariniers onder zijn leiding vochten in Alvarado en Tampico. Terug in Frankrijk werd hij "aide de camp" van keizer Napoleon III. Zijn vooruitzichten om admiraal te worden vielen in het water bij het einde van het "Second Empire". Daarna voerde hij geen actief commando meer.