7 лістапада 1918 года, падчас распачатай Лістападаўскай рэвалюцыі, Эйснер сумесна з лідарам рэвалюцыйнага крыла Баварскага сялянскага саюза Людвігам Гандорферам узначаліў распачатыя ў Мюнхене масавыя дэманстрацыі супраць манархіі Вітэльсбахаў. У ноч на 8 лістапада на пасяджэнні Мюнхенскага савета рабочых і салдацкіх дэпутатаў ён абвясціў караля Людвіга III зрынутым, а Баварыю — незалежнай рэспублікай. 8 лістапада 1918 года Саветам быў сфарміраваны часовы ўрад, у якім Эйснер стаў прэм'ер-міністрам і міністрам замежных спраў. З самага пачатку ён заявіў, што яго праграма ў корані адрозніваецца ад праграмы бальшавікоў і гарантуецца абарона прыватнай уласнасці.