Ο Μακσουντί ήταν ο ηγέτης του πρώτου σχηματισμού του κράτους (τον 20ο αιώνα) από την πτώση του Καζάν Χανάτε. Όπως και όλοι οι άλλοι λαοί στην τσαρική Ρωσία, οι Τούρκοι λαοί της Ρωσίας ανέλαβαν πολιτικές πρωτοβουλίες με την έλευση της Επανάστασης του 1917. Μετά τα διάφορα «μουσουλμανικά συνέδρια» που έλαβαν χώρα το 1917, κατά τη διάρκεια των οποίων εκφράστηκαν διαφορετικές και αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με το πολιτικό μέλλον των τουρκικών λαών της Ρωσίας, ανακηρύχθηκε η «Εθνικο-πολιτισμική Αυτονομία των Τουρκοτατών της Εσωτερικής Ρωσίας και της Σιβηρίας» στην Ουφά (σημερινό Μπασκοτορστάν ) στις 22 Ιουλίου 1917, με ένα σύνταγμα που συνέταξε ο Μακσουντί. Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν σύντομα στη συνέχεια και συνήλθε μια Εθνική Συνέλευση (Milli Meclis) τον Νοέμβριο. Ο Μαξούντι εξελέγη πρόεδρος. Δημιουργήθηκε ένα "Εθνικό Συμβούλιο" αποτελούμενο από τρία υπουργεία, με επικεφαλής τον Μακσουντί. Η Εθνική Συνέλευση θα σταματούσε τη σύγκληση και το Εθνικό Συμβούλιο θα καταργούνταν μέχρι τον Απρίλιο του 1918. Μετά την ήττα των ταταρικών εθνικιστών στα χέρια των κομμουνιστών του Στάλιν και του Τατάρ, ο Μακσουντί μετανάστευσε στη Φινλανδία. Το 1919 εξέδωσε διπλωματικό σημείωμα σχετικά με τα αιτήματα των Μουσουλμάνων της Ευρωπαϊκής Ρωσίας στη Διάσκεψη Ειρήνης των Βερσαλλιών, μαζί με τον Αγιάζ Ισχάκι . Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, ο Μαξούντι βρισκόταν στο Βερολίνο όπου ξεκίνησε μια επιστημονική καριέρα, την οποία συνέχισε έντονα μετά την άφιξή του στην Άγκυρα το 1925.