De Katharen waren in de Montagne Noire sterk vertegenwoordigd en bleven hier ook langer actief dan in de Bas-Languedoc. Dit was in niet geringe mate te danken aan de bescherming van de kasteelheren van Cabaret, wier kastelencomplex niet door de Franse troepen kon worden ingenomen ondanks herhaalde belegeringen. Nadat met het Verdrag van Meaux een eind kwam aan de Kruistocht tegen de Katharen werden alle kasteelheren met kathaarse sympathieën echter afgezet en hun heerlijkheden en kastelen verdeeld tussen de Franse kroon en de Katholieke kerk; hierna leden de katharen ook hier zwaar onder vervolging. De inname van de streek door de Fransen betekende ook het einde van de Occitaanse hoofse cultuur. Door de geïsoleerde ligging en geringe strategische betekenis bleef de streek wel buiten het krijgsgewoel van de Honderdjarige Oorlog, mede omdat de meeste goud-, zilver- en koperaders ook in deze tijd uitgeput raakten.