Rosja poniosła duże straty wskutek utraty brytyjskich rynków zbytu dla swoich towarów, m.in. zboża, co doprowadziło do załamania się kursu rubla. W wyniku kryzysu gospodarczego car Aleksander w lipcu 1810 roku złagodził obostrzenia dla statków neutralnych, co w rzeczywistości oznaczało otwarcie rosyjskich portów na nieoficjalny handel z Wielką Brytanią. W grudniu tego samego roku car podjął decyzję o nałożeniu zaporowych ceł na towary francuskie. Te posunięcia stanowiły "de facto" wystąpienie Rosji z systemu kontynentalnego i były poważnym ciosem dla jego integralności. W kolejnych miesiącach francuska dyplomacja oskarżała władze Rosji o zalewanie Europy brytyjskimi towarami. Rosjanie twierdzili, że nie handlują z Brytyjczykami, a importowane przez nich towary pochodzą z USA. Spór o przestrzeganie blokady doprowadził do francuskiej inwazji na Rosję w 1812 roku i w konsekwencji do zawiązania VI koalicji antyfrancuskiej.