Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για το επικών διαστάσεων ποίημα του, το 1602: "«Ανδραγαθίες του ευσεβεστάτου και ανδρειωτάτου Μιχαήλ Βοεβόδα»". Το έργο αυτό γράφτηκε σε εποχή που η ελληνική λογοτεχνία βρίσκονταν σε σχετική αφάνεια τον πρώτο διάστημα μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Το ποίημα αναφέρονταν στην προσωπικότητα του ηγεμόνα της Βλαχίας, Μιχαήλ του Γενναίου και συγγράφτηκε όταν ο Βιστιάρης υπηρετούσε στην αυλή του.