18 lutego 1825 r. jednostce administracyjnej, odpowiadającej dzisiejszemu obwodowi omskiemu, został nadany herb. Była to czerwona tarcza herbowa z wpisanym w nią azjatyckim jeźdźcem na srebrnym koniu, pędzącym po zielonym stepie. Jeździec zwrócony był w heraldyczną lewą stronę (prawą z perspektywy obserwatora), w rękach dzierżący łuk z naciągniętą na niego strzałą, na jego plecach kołczan. Herb ten przetrwał w zasadzie większość zmian administracyjnych regionu i dopiero wraz z przewrotem bolszewickim w 1917 r. ustąpił symbolice związanej z ideologią komunistyczną, która utrzymywała się przez cały okres sowiecki. Zmiany nadeszły wraz z rozpadem Związku Radzieckiego i transformacją ustrojową w Federacji Rosyjskiej. Pojawiło się wówczas wiele projektów, lecz nie potrafiono dojść do porozumienia co do ostatecznego kształtu herbu. Jeden z projektów z 2002 r., bardzo podobny do obecnej formy, zakładał umieszczenie odwróconego krzyża oraz wpisanie w twierdzę liczby 1716, jako roku założenia twierdzy omskiej. Pola tarczy były barwy zielonej, a piramidy w kolorze białym. Te natomiast zgrupowano tylko w górnych dwóch polach tarczy. Całość oplatał wieniec złożony z liści dębu i wstęgi orderowej św. Aleksandra Newskiego. Zamiast tradycyjnej korony herbowej umieszczono nad tarczą dwugłowego orła, zaczerpniętego z herbu Rosji. Pomysł ten nie został zrealizowany.