W następnych latach SPP-1 razem z przeznaczonym do strzelań podwodnych karabinem automatycznym APS stał się podstawowym uzbrojeniem radzieckich płetwonurków. Do rozpadu Związku Radzieckiego w 1991 SPP-1 miał status broni tajnej. Po odtajnieniu stał się jedną z propozycji eksportowych rosyjskiego przemysłu zbrojeniowego. Odpowiednikiem SPP-1 używanym przez armie NATO jest niemiecki pistolet HK P11.