W 1939 jako porucznik-lekarz został powołany do 16 Dywizjonu Artylerii Ciężkiej. Ranny w bitwie pod Kutnem dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do 7 lutego 1945 (Oflag II D na Pomorzu). W okresie od listopada 1942 do września 1943 przebywał w obozie radzieckich jeńców wojennych świadcząc tam opiekę lekarską. W obozie tym zachorował na tyfus. Tymczasem Klinikę Położniczą w Grudziądzu zajęli Niemcy, a żonę wraz z trojgiem dzieci przenieśli na strych budynku kliniki, odcinając dopływ elektryczności, gazu i centralnego ogrzewania.