W latach 1919−1921 mieszkańcy Dąbrówki Małej wzięli czynny udział w powstaniach śląskich (jest im poświęcona tablica pamiątkowa w kościele parafialnym), a później w plebiscycie (63% głosowało za przynależnością do Polski). 18 sierpnia 1919 roku wieś została zdobyta przez grupę powstańców, którą dowodził Jan Żychoń (oddział wycofywał się z Ochojca). 20 sierpnia 1919 roku we wsi zjednoczyły się grupy bojowe Dąbrówki Małej i Bogucic. Tego samego dnia oddziały te zaatakowały niemieckie samoloty zwiadowcze (jeden z nich został zestrzelony i zniszczony). Dzień później powstańcy pod naporem Grenzschutzu musieli się wycofać w kierunku Sosnowca i Mysłowic. W 1920 roku w Dąbrówce Małej mieściło się dowództwo II powstania śląskiego. Od 6 maja 1921 roku w budynku probostwa rezydował m.in. Wojciech Korfanty (w dniach 7−9 maja prowadził tu rokowania w sprawie rozejmu ze stroną niemiecką, które nie doszły do skutku).