Το πιο δημοφιλές έργο του ήταν ο "Chelovek s ruzhyom" ("Ο Άντρας με το όπλο", 1937), για τον Σαντρίν, έναν στρατιώτη που έρχεται στο Πέτρογκραντ τον Οκτώβριο του 1917 και συμμετέχει στην Επανάσταση. Το αποκορύφωμα του έργου είναι η συνάντησή του με τον Λένιν. Το δεύτερο έργο στην τριλογία του Λένιν, "Kremlyovskie kuranty" ("Οι κτύποι του Κρεμλίνου", 1940), έγινε το 1920 και παρουσίασε μια σκηνή στην οποία ο Λένιν συνομιλεί με έναν παλιό Εβραίο ωρολογοποιό, που ασχολείτο με την επισκευή των κτύπων του ρολογιού του Κρεμλίνου, ώστε να μπορούν να παίξουν τη Διεθνή. Η τρίτη, η "Tretya pateticheskaya" ( "Το τρίτο: Θλιβερό", 1958) χρησιμοποίησε την είδηση για το θάνατο του Λένιν ως τραγική αίσθηση. "Η Kogda lomaiutsya kop'ya" ( "Όταν οι λόγχες σπάσουν", 1953) ήταν μια κωμωδία. "Η Sonet Petrarki" ("Σονέτ Πετράρκι", 1956) «παίρνει τη θέση ότι υπάρχουν ορισμένα ατομικά ζητήματα - προσωπικά συναισθήματα και υποθέσεις της καρδιάς - που δεν αφορούν την κολεκτίβα ή το Κόμμα."