Poza grą turniejową, zajmował się również organizacją życia szachowego na terenie Sankt Petersburga i Rosji, redagował również szachowe rubryki w kilku czasopismach. Po Rewolucji październikowej wyemigrował do Francji, przyjmując obywatelstwo tego kraju. W okresie międzywojennym uczestniczył w wielu turniejach, znaczące wyniki osiągając m.in. w Weston (1924, III m. za Maxem Euwe i George'em Alanem Thomasem), Paryżu (1930, I m.) oraz NIcei (1930, III m. za Ksawerym Tartakowerem i George'em Alanem Thomasem). Po zakończeniu II wojny światowej w szachowych turniejach występował już bardzo rzadko, nie odnosząc sukcesów (m.in. Zaanstreek 1946 – ostatnie XII m. oraz Lucerna 1949 – przedostatnie VII m.).