W 1920 objął stanowisko ministra rolnictwa w rządzie Aleksandra Stambolijskiego, w 1923 stanął na czele resortu spraw wewnętrznych. Po obaleniu rządu Stambolijskiego próbował organizować ruch oporu w rejonie Plewena, a następnie wyemigrował do Rumunii, skąd wkrótce wyjechał do Czechosłowacji próbując organizować struktury partii chłopskiej na obczyźnie. Początkowo jego działalność była wspierana przez rząd czechosłowacki, ale po zamachu w Cerkwi Świętej Niedzieli w 1925 i informacjach o współpracy zemedelców z komunistami władze Czechosłowacji zaprzestały wspierania emigrantów bułgarskich. W 1933 Obbow powrócił do Bułgarii i stanął na czele Bułgarskiego Ludowego Związku Chłopskiego Pładne. W czasie II wojny światowej był internowany w obozie Gorna Voda.