Ponieważ w Niemczech zakazano wystawiania operetek żydowskich autorów, a autorami librett jego operetek byli w większości Żydzi, Lehár zgodził się, chcąc odzyskać rynek niemiecki, by na afiszach i programach jego utworów nie podawano nazwisk librecistów. Pozwoliło mu to już na 4 marca 1937 roku przygotować premierę owacyjnie przyjętego "Hrabiego Luksemburga". Z Berlina wyruszył w podróż po Europie. W Brukseli uświetnił wystawienie "Carewicza", w Paryżu dyrygował "Piotrkiem i Pawełkiem w krainie leniuchów". Stamtąd udał się na międzynarodowy kongres lekarski do Algierii, gdzie dyrygował "Krainą uśmiechu". Wrócił do Paryża na premierę "Giuditty", w Londynie wziął udział w premierze "Paganiniego", wreszcie powrócił do Ischl. Po powrocie z urlopu zajął się przygotowaniem premiery "Krainy uśmiechu" w Statoperze. Premiera miała miejsce 30 stycznia 1938 roku, uświetnił ją swą obecnością Tauber. W sumie zagrano ją 4 razy. 12 marca doszło bowiem do Anschlussu Austrii.