W 1721 r. Efraim Oloff powrócił do Torunia, gdzie otrzymał stanowisko pastora i kaznodziei polskiego i niemieckiego w kościele Świętej Trójcy na Nowym Mieście. Jako gorliwy luteranin wielokrotnie ostro występował przeciw polskim kołom katolickim. W czasie tzw. tumultu toruńskiego w 1724 r. został posądzony o napisanie antykatolickiego paszkwilu, a jezuici uznali go za jednego z inicjatorów tumultu i oskarżyli o podburzanie uczniów z Gimnazjum. W tej sytuacji musiał przejściowo schronić się, wraz z seniorem zboru toruńskiego Krzysztofem Geretem, w Prusach Książęcych. Sąd asesorski skazał ich na wygnanie, jednak król wydał dla nich list żelazny i w początku 1725 r. Oloff wrócił do Torunia.