Όταν ο μικρός Βαλδουίνος Ε΄ απεβίωσε το καλοκαίρι του 1186, ο Ραϋμόνδος Γ΄ συγκάλεσε Συνέλευση των ευγενών στην Ναμπλούς, που επέτρεψε στην Σιβύλλα και στον δεύτερο σύζυγο της Γκυ των Λουζινιάν να γίνουν νέοι βασιλείς των Ιεροσολύμων. Μετά την στέψη τους, ο Ραϋμόνδος Γ΄ προσπάθησε να πείσει την ετεροθαλή αδελφή της βασίλισσας Ισαβέλλα Α΄ της Ιερουσαλήμ και τον σύζυγο της Χάμφρεϋ Δ΄ κύριο του Τορόν να τους ανατρέψουν, αλλά ο Χάμφρεϋ Δ΄ -πιστός οπαδός του Γκυ- αρνήθηκε. Έτσι ο Ραϋμόνδος Γ΄ συμμάχησε με τον Σαλαντίν: του επέτρεψε να διασχίσει την Γαλιλαία βαδίζοντας εναντίον των Ιεροσολύμων και να τοποθετήσει φρουρά στην Τιβεριάδα. Ο Γκυ των Λουζινιάν και ο Ραϋμόνδος Γ΄ συμφιλιώθηκαν, όταν ο Σαλαντίν ετοιμαζόταν να κάνει τεράστια εκστρατεία στην Ανατολή για να διαλύσει όλα τα Σταυροφορικά κράτη. Ο Σαλαντίν συνέτριψε ολοκληρωτικά τους Σταυροφόρους στην Μάχη του Χαττίν· ο Ραϋμόνδος Γ΄ δεν σκοτώθηκε, ούτε αιχμαλωτίστηκε. Δραπέτευσε στην Τύρο και από εκεί στην κομητεία του στην Τρίπολη, όπου και πέθανε από πλευρίτιδα. Τον διαδέχτηκε ο θετός του γιος Ραϋμόνδος Δ΄.