Kampania wyborcza w 1856 roku odbywała się w cieniu wydarzeń z Kansas, które miały miejsce w latach 1854-1856 i ich konsekwencji. Od 1854 roku Kansas zaczęło być kolonizowane, co zrodziło obawy czy będzie ono stanem niewolniczym czy wolnym. Rok później wybrano tam parlament stanowy i gubernatora, z siedzibą w Shawnee, sprzyjających niewolnictwu. Uważając wybory za nielegalne, abolicjoniści wybrali ponownie władze stanowe w Topece. W 1856 doszło do rozruchów i powstań w wyniku których zginęło ponad 200 osób. W kontekście tych wydarzeń miały miejsce także liczne przemówienia w Kongresie. 22 maja abolicjonistyczny senator Charles Sumner został dotkliwie pobity przez kongresmana Prestona Brooksa. Wydarzenia w Senacie sprawiły, że Partia Demokratyczna znacznie straciła w wyborach parlamentarnych i była podzielona przed wyborami prezydenckimi. W czerwcu 1856 roku zwołali konwencję w Cincinnati, gdzie wysunięto kandydaturę Jamesa Buchanana. Pomimo że od początku był faworytem, wymaganą większość 2/3 uzyskał dopiero w siedemnastym głosowaniu. Nominację wiceprezydencką otrzymał John Breckinridge. Buchanan w kampanii prezentował stanowisko przeciwne abolicjonizmowi. Głównym konkurentem Partii Demokratycznej była wówczas Partia Republikańska, która powstała z nieistniejącej już Partii Wigów, ruchu Wolnej Ziemi i byłych demokratów. Ich kandydatem na prezydenta został podróżnik i odkrywca Zachodu – John Frémont. Był on zdecydowanym przeciwnikiem niewolnictwa, a jego hasło wyborcze brzmiało: „Free soil, free speech, free man and Frémont” (ang. „Wolna ziemia, wolna mowa, wolni ludzie i Frémont”). Swojego kandydata wystawiła także Partia Amerykańska, którym został były prezydent Millard Fillmore.