Гугенотаў узначаліў прынц крыві Луі Кандэ з дому Бурбонаў. Кальвін выказаў яму падтрымку. Адна за іншай адбыліся тры безвыніковыя вайны. Падчас першай з іх загінуў Кандэ, а Францыск дэ Гіз памёр ад рукі забойцы. Яго сын Генрых дэ Гіз лічыў, што да гэтага датычны Каліньі, новы лідар гугенотаў. У канцы дзесяцігадовага перыяду безвыніковай варожасці Кацярына распачала другую спробу прымірэння, змацаваўшы яе шлюбам Генрыха Наварскага, Бурбона, сына Жанны д'Альбрэ і надзеі гугенотаў, са сваёй дачкой Маргарытай Валуа, каталічкай. Важакі ўсіх партый прыбылі на вяселле ў Парыж. Герцаг Гіз распачаў няўдалы замах на Каліньі. Затым Гіз, з маўклівай згоды Кацярыны і яе сына Карла, абхопленага панікай, паспрабаваў забіць усіх лідараў гугеноцкай партыі падчас разні ў Варфаламееўскую ноч у жніўні 1572 года. За гэтым рушылі ўслед крывавыя бойні ў правінцыях.