W lutym 1993 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Morioce, gdzie wywalczyła brązowy medal w slalomie. Uległa tam jedynie innej Austriaczce, Karin Buder oraz Julie Parisien z USA. Przewaga Eder nad czwartą w klasyfikacji Kristiną Andersson ze Szwecji wyniosła zaledwie 0,04 sekundy. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w swej koronnej konkurencji zdobyła srebrny medal. Po pierwszym przejeździe zajmowała trzecie miejsce, tracąc 0,54 sekundy do prowadzącej Katji Koren ze Słowenii. W drugim w przejeździe uzyskała drugi wynik, co dało jej drugi łączny czas. Ostatecznie na podium rozdzieliła Vreni Schneider ze Szwajcarii oraz Katję Koren. Był to jej jedyny start olimpijski. W slalomie zajęła także siódme miejsce na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku i piąte na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Sestriere. W latach 1998–1999 reprezentowała barwy Grenady, jednak osiągała słabsze wyniki. W tym czasie wystąpiła na &lt;a href="Mistrzostwa%20%C5%9Awiata%20w%20Narciarstwie%20Alpejskim%201999"&gt;mistrzostwach świata w Vail/Beaver Creek&lt;/a&gt; w 1999 roku, zajmując 32. miejsce w gigancie i nie kończąc rywalizacji w slalomie. W marcu 1999 roku zakończyła karierę.