Увесну 1807 г. на тэрыторыі Прусіі разгарнуліся вайсковыя дзеянні супраць корпуса маршала Нея, які імкнуўся адрэзаць рускіх ад Кенігсберга. 24 мая авангард Баграціёна, куды ўваходзіла дывізія Астэрмана-Талстога, прыняў удар праўзыходнага ў ліку непрыяцеля. У гэтым бою Астэрман быў паранены ў нагу куляй навылёт. У кастрычніку 1810 г. Астэрман, змучаны ранай, дамогся адстаўкі з правам нашэння мундзіра, але адразу жа вярнуўся ў строй з пачаткам Айчыннай вайны 1812 года. Падчас вайны ён камандаваў 4-м пяхотным корпусам у 1-й Заходняй арміі Барклая-дэ-Толі, адрозніўся пад Астроўна і пры Барадзіне. Пад Барадзіном Астэрман-Талстой быў кантужаны, але праз некалькі дзён вярнуўся ў строй.