Był panslawistą. 24 kwietnia 1836 r. był uczestnikiem spotkania „młodzieży Szturowskiej” na Zamku Devín, gdzie przyjął słowiańskie imię Miloslav. W młodości był jednym z najbardziej radykalnych przeciwników feudalizmu i hegemonii węgierskich rodów szlacheckich na ówczesnych Górnych Węgrzech, a dzisiejszej Słowacji, bezkompromisowym bojownikiem o prawa narodowe Słowaków i nieprzejednanym wrogiem węgierskiej klasy rządzącej, pierwszym przewodniczącym Słowackiej Rady Narodowej w czasie wiosny ludów ("Slovenská národná rada") i czołową postacią powstania słowackiego z lat 1848–1849 ("Slovenské povstanie 1848-1849"). W kwestii języka narodu słowackiego początkowo skłaniał się ku opcji czeskiej Jána Kollára, później jednak opowiedział się za niezależnym językiem słowackim według koncepcji Ľudovíta Štúra.