Starzec – począwszy od starożytności chrześcijańskiej, szczególnie w tradycji wschodniej, doświadczony mnich uczący życia duchowego nowych adeptów życia mniszego i ascezy. Tzw. "starczestwo" było silnym ruchem duchowym w Rosji XIX w. Starcami, którzy na trwałe wpisali się w duchowość rosyjską byli m.in. Nil Sorski oraz Serafin z Sarowa. Ważne centrum tej duchowości stanowił do wybuchu rewolucji bolszewickiej 1917 r. Klasztor Optyński k. Kozielska. Jednym z bardziej znanych „starców” był św. Ambroży z Optiny, pierwowzór starca Zosimy w powieści Bracia Karamazow Fiodora Dostojewskiego. Żyjąc w odosobnieniu, w pustelniach starcy ci byli celem pielgrzymek wielu ważnych osobistości w życiu społecznym lub kulturalnym. Wielu z nich zostało kanonizowanych przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną. Tworzą oni tzw. Sobór Świętych Starców Optyńskich.