Kronika ma formę "gesta" władców. Historia Polski – podobnie jak u Galla Anonima i mistrza Wincentego – została przedstawiona poprzez czyny jej królów i książąt. Tylko w paru fragmentach autor opowiedział o przedstawicielach hierarchii kościelnej – najwięcej uznania zdobył Boguchwał II, który ofiarował kościołowi poznańskiemu swój księgozbiór i był budowniczym katedry. Pozytywnie zostali też przedstawieni arcybiskup Pełka i biskup wrocławski Tomasz. Natomiast biskup Boguchwał III został oskarżony o "nieczynienie użytku z cnót, jeżeli jakie posiadał". Mało interesowali kronikarza mieszczanie, wymieniani jedynie przy akcjach prawnych, takich jak lokacja miejska czy fundacja kościoła. O innych grupach społecznych autor napisał kilka razy wyjątkowo, np. gdy opowiadał o rzezi tatarskiej.