Po powstaniu państwa albańskiego 14 marca 1914 wrócił do ojczyzny i zajął się formowaniem rządu, działającego u boku księcia Wilhelma Wieda. W rządzie powstałym 18 marca 1914 objął także stanowisko ministra spraw zagranicznych. Ponownie stanął na czele rządu albańskiego w 1918, blisko współpracując z Włochami. Uczestniczył w obradach Konferencji Pokojowej w Paryżu. Obalony przez kongres narodowy, obradujący w Lushnji, wycofał się z życia politycznego i osiedlił we Włoszech. Przez ostatnie lata życia utrzymywał się z pensji, którą przyznał mu rząd Ahmeda Zogu w 1925.