Κατά τη διάρκεια και μετά τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο του 1946-1949, μέλη και/ή υποστηρικτές των ηττημένων κομμουνιστικών δυνάμεων εγκατέλειψαν την Ελλάδα ως πολιτικοί πρόσφυγες. Η κατάρρευση του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας (ΔΣΕ) και η μετέπειτα εκκένωση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας (ΚΚΕ) στην Τασκένδη το 1949 οδήγησαν χιλιάδες ανθρώπους να εγκαταλείψουν τη χώρα. Υπολογίστηκε ότι μέχρι το 1949, περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι είχαν φύγει από την Ελλάδα για τη Γιουγκοσλαβία και το Ανατολικό Μπλοκ, ιδιαίτερα την ΕΣΣΔ και την Τσεχοσλοβακία. Σε αυτούς περιλαμβάνονται δεκάδες χιλιάδες παιδιά πρόσφυγες που είχαν απελαθεί με τη βία από το ΚΚΕ. Ο πόλεμος προκάλεσε εκτεταμένες καταστροφές σε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα στις περιοχές της Μακεδονίας και της Ηπείρου, προκαλώντας πολλούς ανθρώπους να συνεχίσουν να εγκαταλείπουν τη χώρα ακόμη και μετά τη λήξη του. Η επιστροφή προσφύγων στην Ελλάδα άρχισε με μικρούς αριθμούς από τη δεκαετία του 1950, και σε μεγάλους αριθμούς μετά το 1975, αφού το νέο Σύνταγμα (άρθρο 3, παρ. 5) προέβλεπε την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας σε όσους την έχασαν μετά το 1949.