Od końca lat 60. ze względu na polityczne następstwa Praskiej Wiosny w 1968 r. zaczyna rozwijać się literatura drugiego obiegu. Wielu poetów próbuje wydawać wiersze własnym sumptem lub rozpowszechnia je w rękopisie, np. Paul-Eerik Rummo, którego tom "Saatja aadress", ukończony w 1972 r. nie mógł ukazać się ze względu na interwencję cenzury aż do roku 1989. Wśród pisarzy, których twórczość w znacznej mierze rozpowszechniana była w drugim obiegu można wyróżnić również takich twórców, jak poeta Johnny B. Isotamm (1939-2014) czy prozaik Toomas Vint (ur. 1944). Do najważniejszych poetów lat 60. i 70. należał Juhan Viiding piszący początkowo pod pseudonimem Jüri Üdi (1948–1995), syn jednego z przedstawicieli literackiej grupy Arbujad, Paula Viidinga. Wydany w 1971 tom "Närvitrükk", zawierający utwory Viidinga, Isotamma, Liiva oraz Sanga zdobył sobie znaczną popularność wśród czytelników. Uznanie czytelników mimo niechęci czynników oficjalnych zdobyły sobie również nasycone motywami patriotycznymi oraz formalnie bliskie pieśniom utwory Hando Runnela.