Op zoek naar nieuwe mogelijkheden kocht hij in 1955 de "Golden Alpha", een 27 jaar oud kolengestookt vrachtschip. Toen in 1956 de Suezcrisis uitbrak, schoten de vrachtprijzen omhoog door het tekort aan scheepsruimte nu de schepen Kaap de Goede Hoop moesten ronden en daardoor langer onderweg waren. Pao profiteerde hiervan en was in staat om meer schepen aan te schaffen. Halverwege de jaren zestig werd de eerste tanker toegevoegd aan de vloot van World Wide Shipping. Pao wist te profiteren van de sterke economische groei van Japan en kon de vloot daarna sterk uit breiden middels het "shikumisen"-systeem. Hierbij zetten Japanse verschepers charters uit bij buitenlandse reders die op basis hiervan nieuwbouw in Japan konden financieren. In 1979 was Pao met 204 schepen, waaronder veel tankers, van in totaal 20,5 miljoen dwt verreweg de grootste reder ter wereld. De tankerdepressie in de jaren tachtig die volgde op de tweede oliecrisis na de Iraanse Revolutie van 1979 wist hij te overleven door zo'n 140 schepen te verkopen. Naast de activiteiten in de scheepvaart kocht Pao halverwege de jaren zeventig een belang in twee Britse "hongs", The Wharf en Wheelock Marden.