Cronström nam deel aan de diversen oorlogen en veldslagen die diende tijdens de Spaanse Successieoorlog, hij werd verheven tot majoor. In 1703 veroverde hij Luik, onder bevelhebberschap van Menno van Coehoorn. Hij behaalde er de graad van kolonel mee. Van 1704 tot 1715 (Barrièretraktaat) was hij Staats commandant van de stad Hoei, in het prinsbisdom Luik. Tussenin vocht Cronström in de Slag bij Malplaquet (1709). Later werd hij een van de bevelhebbers van een Nederlands-regiment in Schotland die Koning George I van Engeland moesten ondersteunen in een opstand van 1715. Frederik I van Zweden, die Cronström had leren kennen tijdens de Spaanse Successieoorlog, verhief hem bij zijn troonsbestijging in 1720 in de adelstand en gaf hem de titel van baron. In dat jaar werd Cronström ook gouverneur van de vesting Veurne en later gouverneur van Yperen. Hij maakte nadien nog meer promotie in 1733 tot luitenant-generaal en in 1742 werd hij benoemd tot generaal der cavalerie over de Nederlanden. Sedert augustus 1747 was Cronström gouverneur van 's Hertogenbosch, doch de vice-gouverneur, generaal Samuel de Constant Rebecque (1676-1756), nam het bevel waar. In 1747 deed Cronström een verzoek om uit al zijn functies ontheven te worden; hij was toen 86-jaar oud. De Nederlandse regering deed echter een beroep op hem om het bevel bij het Beleg van Bergen op Zoom (1747) op zich te nemen. De vesting werd na ruim twee maanden door de Fransen ingenomen. Cronström werd daarvoor wel verantwoordelijk gesteld, maar werd niet veroordeeld. Hij stierf op zijn kasteel op Landgoed Nemelaer op 90-jarige leeftijd.