بَغَبوخش ( تغییر یافته از پارسی باستان Bagabuxša (بَغَبوخشَ) به معنای "خدا رهانید") که به یونانی باستان مگابیزوس خوانده می‌شد، یک فرمانده پارسی هخامنشی، پسر زوپیر، ساتراپ بابل و نوه بغابوخش یکم (مگابیز یکم)، یکی از هفت یار که داریوش بزرگ را به تخت سلطنت رسانیدند، بود. هنگامی که ساتراپی بابل در سال ۴۸۲ پیش از میلاد قیام کرد، پدر وی کشته شد و مگابیز هدایت نیروها را برای بازپس‌گیری شهر بر عهده داشت، پس از آن مجسمه خدای بابل مردوک تخریب شد تا از شورش‌های آینده جلوگیری کند. متعاقباً مگابیز در دومین تهاجم ایرانیان به یونان (۴۸۰–۴۷۹ پیش از میلاد) شرکت کرد. هرودوت ادعا می‌کند که وی از اقدام به دستور غارت دلفی امتناع ورزیده‌است، اما تردید وجود دارد که چنین دستوراتی هرگز داده نشده باشد.