Tussen 1862 en 1874 was er een opstandige, deels christelijk religieuze, maar ook zeer gewelddadige beweging onder de Maori's van Nieuw-Zeeland actief, de "Pai Mārire". Zij speelde een rol in de Maori-oorlogen. In 1866 trad de Engelse koloniale overheid met militair geweld tegen deze beweging op en maakte van de Chathameilanden een strafkolonie waar gearresteerde opstandelingen werden ondergebracht. Onder hen was een Maori die twee jaar later met een gekaapt zeilschip (de schoener de "Rifleman") samen met 300 medestanders wist te ontsnappen.