W 1934 roku wystartował na mistrzostwach świata w Sollefteå, gdzie zajął czwarte miejsce w sztafecie biegowej oraz szóste miejsce w kombinacji. Rok później, podczas mistrzostw świata w Vysokich Tatrach zajął czwarte miejsce w kombinacji, przegrywając walkę o brązowy medal z reprezentantem III Rzeszy Willym Bognerem. Na tych samych mistrzostwach zdobył brązowy medal w biegu na 18 km, ulegając jedynie zwycięzcy Klaesowi Karppinenowi z Finlandii oraz drugiemu na mecie Hagenowi. W Vysokich Tatrach wywalczył także srebrny medal w sztafecie wspólnie z Sverre Brodahlem, Bjarne Iversenem i Oddbjørnem Hagenem. Na mistrzostwach świata w Lahti w 1938 roku został mistrzem świata w kombinacji oraz zajął ósme miejsce w biegu na 18 km. Jego ostatnią międzynarodową imprezą były mistrzostwa świata w Zakopanem w 1939 roku, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji zajął czwarte miejsce w sztafecie 4x10 km, a w kombinacji był dwunasty.