Οι ρίζες του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision προέρχονται αρχικά από την επιθυμία να προωθηθεί η συνεργασία μέσω διασυνοριακών τηλεοπτικών εκπομπών μεταξύ ευρωπαϊκών χωρών κατά τα έτη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι οποίες οδήγησαν στην ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης το 1950 για το σκοπό αυτό. Η λέξη "Eurovision" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε σχέση με το δίκτυο της EBU από τον Βρετανό δημοσιογράφο Τζορτζ Κάμπεϊ στο "London Evening Standard" το 1951, όταν αναφέρθηκε σε ένα πρόγραμμα του BBC που μεταδόθηκε από την ολλανδική τηλεόραση. Διάφορες εκδηλώσεις μεταδόθηκαν διεθνώς μέσω του δικτύου μετάδοσης της Eurovision στις αρχές της δεκαετίας του 1950, συμπεριλαμβανομένης της στέψης της Βασίλισσας Ελισσάβετ Β' το 1953, και μια σειρά προγραμμάτων διεθνούς ανταλλαγής το 1954. Μετά από αυτή τη θερινή περίοδο προγραμμάτων, μια επιτροπή της EBU, με επικεφαλής τον Μαρσέλ Μπεζανσόν, συγκροτήθηκε τον Ιανουάριο του 1955 για τη διερεύνηση νέων πρωτοβουλιών συνεργασίας μεταξύ ραδιοτηλεοπτικών φορέων. Αυτή η επιτροπή ενέκρινε για περαιτέρω μελέτη ενός ευρωπαϊκού διαγωνισμού τραγουδιού, από μια ιδέα που προτάθηκε αρχικά από τον Σέρτζιο Πουλιέζε. Η Γενική Συνέλευση της EBU συμφώνησε στη διοργάνωση του διαγωνισμού τραγουδιού τον Οκτώβριο του 1955, με τον αρχικό τίτλο του "European Grand Prix" ("Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι"), και δέχτηκε πρόταση της ελβετικής αντιπροσωπείας να φιλοξενήσει την εκδήλωση στο Λουγκάνο την άνοιξη του 1956. Το Ιταλικό Φεστιβάλ Τραγουδιού του Σαν Ρέμο, χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τον αρχικό προγραμματισμό του διαγωνισμού, με πολλές τροποποιήσεις και προσθήκες που εισήχθησαν δεδομένου του διεθνούς χαρακτήρα του.