Wychowanek i zaufany domownik Stanisława Poniatowskiego, kasztelana krakowskiego i ojca króla. Cześnik buski, później cześnik liwski, od 1749 pułkownik wojsk królewskich. Konsyliarz konfederacji Czartoryskich w 1764 roku. Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z ziemi warszawskiej w 1764 roku. W 1764 został wybrany posłem ziemi warszawskiej na sejm elekcyjny. Został mianowany członkiem "komisji skarbowej dóbr stołowych". W lipcu mianowany kasztelanem wiskim i z tytułem "Administrator Poczt" kierował "Naczelnym Zarządem Poczt Koronnych i Litewskich". Od 1765 prywatny marszałek dworu królewskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego. Odznaczony Orderem św. Stanisława 8 maja 1765 (były to pierwsze ordery Stanisława Augusta Poniatowskiego, które nadał tylko członkom swojej rodziny i Karasiowi) i w 1773 Orderem Orła Białego. Otrzymał starostwa: ryckie, zadybskie, goszczyńskie i nowodworskie. W roku 1766 został członkiem "kompanii rękodzieł wełnianych", mającej na celu ożywienie produkcji wyrobów z wełny. Członek konfederacji 1773 roku. W 1768 roku wyznaczony z Senatu do Asesorii Koronnej. Na Sejmie Rozbiorowym 1773-1775 wszedł w skład delegacji wyłonionej pod naciskiem dyplomatów trzech państw rozbiorczych, mającej przeprowadzić rozbiór. 18 września 1773 roku podpisał traktaty cesji przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów ziem zagarniętych przez Rosję, Prusy i Austrię w I rozbiorze Polski.