Empayar Trebizond adalah sebuah empayar monarki yang makmur pada kurun ke-13 sehingga kurun ke-15 yang terdiri daripada bahagian timur laut Anatolia dan selatan Crimea. Asalnya, ia tercetus dari pemberontakan yang dimulakan oleh cicit kepada Maharaja Andronikos I Komnenos, dalam masa setahun wilayah-wilayah yang menyokong beliau disusun menjadi satu daripada tiga negeri-negeri pengganti kepada Greek Byzantine yang diasaskan selepas kejatuhan Empayar Byzantine dalam Perang Salib Keempat. Negeri-negeri lain adalah Empayar Nicaea dan Despotat Epirus. Meskipun peluang mereka untuk menakluk semula Constantinople tipis berikutan kehilangan Sinope pada tahun 1214, maharaja Trebizond terus menuntut takhta maharaja berdekad-dekad selepas penaklukan semula Constantinople oleh Nicaea pada tahun 1261, yang mana menghapuskan Empayar Latin yang lemah. Untuk dua kurun seterusnya, empayar Trebizond memperolehi reputasi di mata Eropah Barat ekoran "memperkayakan perdagangan dari Parsi dan Timur melalui ibu kotanya," tulis Steven Runciman, "and by the silver-mines in the hills behind, and famed for the beauty of its princesses." Pemerhatian Runciman disokong oleh Donald Nicol: "Kebanyakan para maharaja diberkati dengan keturunan anak perempuan yang boleh dikahwinkan, dan kecantikan wanita Trebizond merupakan lagenda sepertimana kemewahan hantaran kahwin mereka."