Paul Cambon werd in 1886 ambassadeur van Frankrijk in Madrid; in 1890 werd hij ambassadeur in Constantinopel en in augustus 1898, tijdens het hoogtepunt van het Fashoda-incident, ambassadeur in Londen. In die laatste functie speelde hij een belangrijke rol in de totstandkoming van de "Entente Cordiale", welk verdrag hij op 4 april 1904 ook namens Frankrijk in Londen tekende. Tijdens de Conferentie van Londen die de Balkanoorlogen van 1912 en 1913 oploste, was Cambon de Franse vertegenwoordiger. Aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog droeg hij eraan bij dat het Verenigd Koninkrijk zich (conform de "Entente") aan de zijde van Frankrijk schaarde. Gedurende de oorlogsjaren (1914-1918) was hij de belangrijkste "liaison" tussen Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. In 1920 keerde hij naar Frankrijk terug.