Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918), οι Ιταλοί εθνικιστές ισχυρίστηκαν ότι η Ιταλία εξαπατήθηκε στην Συνθήκη Αγίου Γερμανού (1919), και ότι οι Σύμμαχοι είχαν εμποδίσει την πρόοδο της Ιταλίας για να γίνει μια "Μεγάλη Δύναμη". Στη συνέχεια, το PNF εκμεταλλεύτηκε με επιτυχία το γεγονός ότι αντιλήφθηκε τον φασισμό ως το καταλληλότερο σύστημα για τη διοίκηση της χώρας, υποστηρίζοντας με επιτυχία ότι η Δημοκρατία, ο σοσιαλισμός και ο φιλελευθερισμός ήταν αποτυχημένα πολιτικά συστήματα. Το 1919, στη Σύνοδο Ειρήνης του Παρισιού, οι Σύμμαχοι υποχρέωσαν το Βασίλειο της Ιταλίας να παραδώσει στη Γιουγκοσλαβία το κροατικό λιμάνι Φιούμε, μέχρι τις αρχές του 1919. Επιπλέον, η Ιταλία συμφώνησε με την Τριπλή Συμφωνία, να εγκαταλείψει την Τριπλή Συμμαχία και να ενταχθεί στον εχθρό, κηρύσσοντας τον πόλεμο κατά της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και της Αυστρουγγαρίας σε αντάλλαγμα για εδάφη στο τέλος του πολέμου, κατά της οποίας το Βασίλειο της Ιταλίας είχε αξιώσεις.