Na stronie tytułowej poematu widnieje informacja "w dwunastu księgach". W rzeczywistości ukazała się tylko część pierwsza zamierzonego dzieła, obejmująca cztery księgi. Utwór został napisany wierszem białym, czyli nierymowanym pentametrem jambicznym (blank verse), powszechnie stosowanym w angielskiej epice od czasu, gdy John Milton wykorzystał go w eposie "Raj utracony". Epos Higginsoma pozostaje zresztą pod przemożnym wpływem Miltona. Nie dorównuje mu jednak wartością poetycką i rangą w ramach literatury brytyjskiej. Utwór zalicza się do grupy dzieł literackich poświęconych księciu Wellingtonowi, pogromcy Napoleona Bonapartego w Bitwie pod Waterloo w 1815 i późniejszemu premierowi. Utwór rozpoczyna się apostrofą do Boga, jako źródła natchnienia.