Kozły hiszpańskie były bardzo wrażliwe na ostrzał artyleryjski a przez to niebezpieczne dla własnej piechoty bo uderzony kulą armatnią kozioł rozpadał się, a jego elementy mogły poranić stojącą za nim piechotę. Bardzo wrażliwe były także na ostrzał muszkietowy gdyż salwa muszkietów mogła zniszczyć lub uszkodzić kruche, drewniane konstrukcje. Natomiast znakomicie sprawdzały się przeciwko szarżom konnicy, która albo nadziewała się na kolce, albo musiała wstrzymać natarcie, by móc ewentualnie uderzać powtórnie po zniszczeniu lub odciągnięciu kozłów. Przykładem dobrego wykorzystania kozłów jest bitwa pod Kliszowem w czasie III wojny północnej (1700–1721), gdzie szwedzka piechota króla Karola XII uzbrojona w muszkiety z nowoczesnym jak na tamte czasy zamkiem skałkowym z bagnetem odparła z pomocą kozłów szarże husarii.