Do wiosny 1942 AFŽ udało się utworzyć siatkę ok. 2000 kobiet, które organizowały demonstracje przeciwko działalności Utaszy. Jako że tylko Żydzi i prawosławni byli prześladowani, muzułmanki mogły poruszać się swobodnie, co sprawiło, że stały się nieocenione dla działalności ruchu oporu. Ich burki pozwalały na przenoszenie bez ryzyka zatrzymania i przeszukania kontrabandy, w tym broni. Taką strategię działania przyjęły także aktywistki, które w normalnych okolicznościach nie nosiły strojów muzułmańskich, czyli katoliczki i prawosławne. Po porażce partyzantów w czwartej ofensywie antypartyzanckiej w marcu 1942 AFŽ wzięło na siebie całą odpowiedzialność za działalność pozostałego w Hercegowinie w mieście Mostar ruchu oporu.