Międzynarodową karierę zaczynał od zdobycia w 1970 roku srebrnego medalu mistrzostw Europy juniorów. W kolejnym sezonie zajął ósme miejsce na mistrzostwach Europy. W 1972 roku był szósty na halowym czempionacie Starego Kontynentu oraz dotarł do półfinału igrzysk olimpijskich w Monachium. Tuż za podium, na czwartym miejscu, uplasował się podczas kolejnej edycji halowych mistrzostw Europy. Duże sukcesy odniósł w 1974 kiedy został wicemistrzem Starego Kontynentu w hali oraz na stadionie. Zajął piąte w 1975 roku na halowych mistrzostwach Europy w Katowicach. Trzykrotnie był notowany w prestiżowym rankingu amerykańskiego czasopisma "Track &amp; Field News" (na 5. miejscu w 1973, na 3. miejscu w 1974 oraz na 10. miejscu w 1975). Czternaście razy w karierze bronił barw narodowych w meczach międzypaństwowych. Uznany najlepszym polskim zawodnikiem na 110 metrów przez płotki w historii w plebiscycie zorganizowanym z okazji 90-lecia Polskiego Związku Lekkiej Atletyki.