De stad was oorspronkelijk als "Ylavia" als een nederzetting van de Pruzzen. Hun dorp werd in 1305 bezet en versterkt door de Duitse Orde. Al vrij snel kreeg het dorp stadsrechten en de Duitse naam voor Ylavia werd Ylaw of Ylau. Vanaf de vijftiende eeuw werd de naam "Deutsch Eylau" aangenomen ter onderscheiding van soortgelijke benamingen. In de 14de eeuw bouwde en bemande de Orde een burcht en richtte zij een tol in die de plaats een stapelfunctie en inkomsten bezorgden. Tijdens de Dertienjarige Oorlog (1454-1466) sloot Eylau zich bij de Pruisische Bond aan, een verbond van steden die zich tegen de Duitse Orde keerden en dat de hulp van Polen inriepen. In 1457 verkochten Boheemse huurlingen die voor de Orde de stad hadden bezet haar aan Polen omdat ze geen loon gekregen hadden. Poolse troepen bezetten de stad maar werden na enkele maanden verdreven. Ten tijde van de Ruiteroorlog (1519-1521) werd de stad opnieuw door Polen veroverd maar werd na enkele dagen weer bevrijd door de Duitse Orde. Na de secularisering van de Duitse Orde en de overgang tot het lutherse geloof was de stad opgenomen in het Hertogdom Pruisen. Onder het Pruisische gezag kende de stad zijn grootste bloei. In 1706 verwoestte een brand een groot deel van de stad, waaronder het stadhuis en het ziekenhuis. De grote pestepidemie van 1709-1711 liet de stad niet ongemoeid. Een echte heropbouw kwam er vanaf 1719 toen Deutsch Eylau tot Pruisische garnizoensstad verheven werd. Tijdens de Zevenjarige Oorlog werd de stad van 1758 tot 1762 door Russische troepen bezet. Rond het jaar 1800 waren er ca. 1.500 inwoners.