Vanaf het begin van zijn aantreden volgde Radoslavov een anti-Russische en nationalistische politiek. De koning en Radoslavov zagen het als hun hoofddoelstelling om de tijdens de Tweede Balkanoorlog (1913) verloren gegane gebieden te heroveren. In de weken van juli 1914 zocht Bulgarije toenadering tot Duitsland. Keizer Wilhelm II, die voordien weinig interesse toonde in Bulgarije, bleek zo vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in eens bijzonder geïnteresseerd in Bulgarije als bondgenoot. Radoslavov zorgde voor een grote lening van Duitsland en Oostenrijk-Hongarije, maar stelde Bulgaarse deelname aan de strijd nog een tijdje uit. Nadat de Bulgaarse koning en Radoslavov een tijdje de kat uit de boom hadden gekeken, en in de zomer van 1915 een overwinning van de Centralen ophanden leek door de successen in aan het Oostfront, sloot een Bulgaarse delegatie op 6 september 1915 een geheim verdrag met de Duitsers in het hoofdkwartier in Pless (Opper-Silezië). Vijf weken later nam Bulgarije deel aan de strijd.