Wieści o rozpoczęciu masowej eksterminacji narodu żydowskiego, jak również utworzenie przez część lewicowych środowisk w getcie tzw. Bloku Antyfaszystowskiego, spowodowały zmianę priorytetów badawczych Oneg Szabat. Wiosną 1942 podziemne archiwum getta przekształciło się w swoiste centrum informacyjne żydowskiego ruchu oporu, a jego głównym zadaniem stało się dokumentowanie zbrodni na ludności żydowskiej popełnianych przez Niemców w okupowanej Polsce. Do 1943 Oneg Szabat wydawało własne biuletyny informacyjne w języku polskim i jidysz („Mitejlungen” i „Wiadomości”), ostrzegające mieszkańców getta oraz polski ruch oporu o ludobójczych zamiarach Niemców. Gromadzono dowody niemieckich zbrodni, m.in. relacje świadków, niemieckie obwieszczenia oraz korespondencję Judenratu. Raporty Oneg Szabat były za pośrednictwem polskiego podziemia przekazywane do stolic państw alianckich. Napływające z getta informacje przyczyniły się m.in. do wydania deklaracji państw koalicji antyhitlerowskiej z 17 grudnia 1942, w której potępiono ludobójczą politykę III Rzeszy wobec Żydów oraz zapowiedziano ukaranie sprawców zbrodni.