Ο χάρτης στα δεξιά δείχνει τους χώρους καταγωγής των Αρμενοκυπρίων, με βάση μια έρευνα που διεξήγαγε ο Αρχιεπίσκοπος Πετρός Σαρατζιάν το 1935. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, οι περίπου 1.000 πρόσφυγες των χαμιτικών σφαγών (1894-1896) κατάγονταν κυρίως από το Ντιγιαρμπακίρ (Ντικρανακέρτ), το Αϊντάπ και το Κιλίς• μόνο περίπου 100 απ’ αυτούς παρέμειναν. Το επόμενο κύμα Αρμενίων προσφύγων ήσαν οι περίπου 2.000 που διέφυγαν της σφαγής των Αδάνων το 1909, οι πλείστοι από τους οποίους επέστρεψαν στις πατρογονικές τους εστίες στα Άδανα εντός του ίδιου έτους . Ωστόσο, το μεγαλύτερο κύμα Αρμενίων προσφύγων - μερικοί εκ των οποίων είχαν έρθει προηγουμένως και επέστρεψαν - ήσαν οι σχεδόν 9.000 που ξέφυγαν από τις μαζικές απελάσεις, τις τρομερές σφαγές και τη Γενοκτονία που διέπραξαν οι Οθωμανοί και οι Νεότουρκοι• περίπου 1.300 απ’ αυτούς αποφάσισαν να παραμείνουν, ενώ οι άλλοι τελικά έκαμαν διευθετήσεις για να εγκατασταθούν σε άλλες χώρες. Οι πρόσφυγες αυτοί προέρχονταν κυρίως από τα Άδανα και τη Σελεύκεια (Ζιλιφκέ), ενώ υπήρχε σημαντικός αριθμός που προέρχονταν από τη Σις, το Μαράς, την Ταρσό, την Καισαρεία, το Χατζίν και το Αϊντάπ• μικρότεροι αριθμοί ήρθαν από άλλα μέρη, αλφαβητικά: Αδριανούπολη (Εντιρνέ), Αλεξανδρέττα (Ισκεντερούν), Ανταπαζάρ, Αραπκίρ, Αρμάς, Αφιόν Καραχισάρ, Βαν, Γερζινκά, Εβερέκ, Έδεσσα (Ούρφα), Ερζερούμ, Εσκί Σεχίρ, Ζεϊτούν, Ικόνιο (Κόνυα), Κεσάπ, Κιουτάχεια, Κωνσταντινούπολη, Μαλάτεια, Μερσίνα, Μισίς, Μουσά Νταγ (Μουσά Λερ), Μπαγτσέ, Μπαλιάν Νταγ, Μπαρντιζάγκ, Μπιρετζίκ, Μπιτλίς, Νικομήδεια (Ιζμίτ), Ντερτ Γιολ, Προύσα, Ραιδεστός (Τεκιρντάγ), Σασούν, Σεβαστεία (Σιβάς), Σιαρ, Σιβρί Χισάρ, Σμύρνη, Τζεϊχάν, Τοκάτη (Ευδοκία), Τραπεζούντα, Τσεμισγκατζάκ, Υοσγάτη και Χαρπέρτ .