Γεννήθηκε προς το 1282, γιος του Δημήτριου Κομνηνού Δούκα Αγγέλου, γιού του ηγεμόνα της Ηπείρου, Μιχαήλ Β΄ Κομνηνού Δούκα Αγγέλου και της Άννας Παλαιολογίνας, κόρης του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Το 1326 κατείχε το αξίωμα του πρωτοβεστιάριου και του πρωτοσέβαστου. Το 1327-28, ο Ανδρόνικος διετέλεσε στρατιωτικός κυβερνήτης των Βελεγράδων (σημερινό Μπεράτ). Κατά την διάρκεια του Βυζαντινού Εμφυλίου Πολέμου του (1341-47), αρχικώς τάχθηκε με το μέρος του Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου εναντίον του πάππου του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου, ωστόσο στην συνέχεια άλλαξε στρατόπεδο. Ως αποτέλεσμα, όταν ο Ανδρόνικος Γ΄ εκτόπισε τον πάππο του το 1328, συνέλαβε την οικογένειά του και κατάσχεσε την περιουσία και τα ευρείας έκτασης κτήματά του στη Μακεδονία. Ο Ανδρόνικος υποχρεώθηκε, ως αποτέλεσμα, να αναζητήσει καταφύγιο στη Σερβία, όπου και απεβίωσε όντας εξόριστος στο Πρίλεπ το 1328.