Swój jedyny złoty medal na międzynarodowej imprezie wywalczył podczas igrzysk olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, gdzie wraz z Danielem Richardssonem, Johanem Olssonem i Marcusem Hellnerem zwyciężył w sztafecie. Zajął także dziewiąte miejsce na dystansie 50 km techniką klasyczną, a w biegu łączonym na 30 km uplasował się jedno miejsce niżej. W zawodach Pucharu Świata wystartował tylko siedmiokrotnie, najlepszy wynik osiągając 13 marca 2010 roku w Oslo, gdzie był czwarty w biegu na 50 km stylem dowolnym. W klasyfikacji generalnej &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20biegach%20narciarskich%202009/2010"&gt;sezonu 2009/2010&lt;/a&gt; zajął 32. miejsce. W kolejnych sezonach osiągał coraz słabsze wyniki, startował jednak na najważniejszych imprezach. Podczas mistrzostw świata w Oslo w 2011 roku wspólnie z Richardssonem, Olssonem i Hellnerem zdobył srebro w sztafecie, a indywidualnie najlepiej wypadł na dystansie 50 km stylem dowolnym, który ukończył na czternastej pozycji. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Val di Fiemme nie brał udziału w biegu sztafetowym, zajął jednak piętnaste miejsce na 50 km klasykiem oraz dziewiętnaste w biegu łączonym. W lutym 2014 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, zajmując czternaste miejsce w biegu łączonym oraz siódme w biegu na 50 km techniką dowolną. Na mistrzostwach świata w Falun w 2015 roku zajął 15 lokatę na dystansie 50 km stylem klasycznym. Po sezonie 2014/15 postanowił zakończyć sportową karierę.