Toch werd in november 1940 Mengelbergs uitvoering met het Concertgebouworkest van de "Zuiderzee-symfonie" van de overleden Dopper beloond met een langdurige demonstratieve ovatie. Dit werk kreeg toen dus een heel andere ontvangst dan in 1918. Ook al was het al voor de Duitse aanval op Nederland in 1940 en de bezetting op het programma gezet, op dat moment gold het voor het publiek als symbool van vaderlandsliefde, vooral omdat Dopper in de finale van het werk gebruik had gemaakt van materiaal uit Valerius' "Nederlandtsche gedenck-clanck", een collectie liederen uit de tijd van de Nederlandse Opstand tegen Spanje.