Τομή στην ιστορία του οικισμού αποτέλεσε ο ερχομός των προσφύγων μετά τη Μικρασιατική Εκστρατεία και Καταστροφή, το 1923. Μετά την ήττα του ελληνικού στρατού στο μικρασιατικό μέτωπο, τον ελληνικό στρατό, ο οποίος υποχωρούσε, ακολούθησαν δεκάδες χιλιάδες Μικρασιάτες και Πόντιοι προκειμένου να γλυτώσουν από τους εθνικιστές του Κεμάλ. Οι Έλληνες που ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες του έφτασαν στην Ελλάδα, κυρίως στο τέλος του 1922 και στις αρχές του 1923. Οι μετακινήσεις των πληθυσμών ολοκληρώθηκαν στα 1924-1925 με τον ερχομό και των τελευταίων Ελλήνων από τα βάθη της Ανατολίας. Η πλειοψηφία των προσφύγων εγκαταστάθηκε στις περιοχές της Μακεδονίας, της Θράκης, αλλά και των νησιών του Αιγαίου. Την αποκατάστασή τους ανέλαβαν διάφορες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, με κυριότερη την Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ), έναν αυτόνομο οργανισμό με πλήρη νομική υπόσταση. Βασικός στόχος της αποστολής που ανέλαβε η ελληνική Κυβέρνηση ήταν η εξασφάλιση στους πρόσφυγες παραγωγικής απασχόλησης και οριστικής στέγης. Οι πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν είτε σε ήδη υπάρχοντες οικισμούς οπότε και αναμείχθηκαν με τους ντόπιους πληθυσμούς, είτε δημιούργησαν νέους.