I wojna światowa przyniosła nowe okoliczności, Cesarstwo Rosyjskie upadło wskutek rewolucji październikowej 1917 roku zaś Rosja Radziecka złamała sojusz wojenny zwycięskiego Trójporozumienia i straciła przez traktat brzeski z marca 1918 roku, Cesarstwo Niemieckie upadło wskutek przegranej Trójprzymierza zaś Republika Weimarska straciła przez traktat wersalski 1919 roku. Straty dobitnie odbiły się na środowisku akademickim, niedowartościowana wczesna nauka radziecka zjednoczyła się w drodze ku Nagrodzie Nobla zaś względy obficie nagrodzonej i silnie rozróżnionej nauki niemieckiej zdobywał rasizm naukowy odwróciwszy uwagę od przyczyn rzeczywistych upadku państwa. Rozpocząwszy urzędowanie na stanowisku rektora Uniwersytetu Monachijskiego w 1925 roku Wilhelm Wien, dla którego wzorem do naśladowania był twórca zjednoczenia Niemiec Otto von Bismarck, w swym wykładzie "Powszechność i badania własne: rektorska przemowa rozpoczynająca wygłoszona 28 listopada 1925 roku" (niem. "Universalität und Einzelforschung: Rektorats-Antrittsrede gehalten am 28. November 1925") ze względu na niemożność określenia rasy postaci historycznych zrugał próbę określenia wpływu rasy na kulturę którą niemiecko-brytyjski filozof Houston Stewart Chamberlain przedstawił w książce "Zasady XIX. wieku" (niem. "Die Grundlagen des neunzehnten Jahrhunderts") wydanej w 1899 roku w Monachium i osławionej gdy kanclerz III Rzeszy w latach 1933-1945 Adolf Hitler uczynił z niej przyczynek do swej książki "Moja Walka" (niem. "Mein Kampf") leżącej u podstaw ideologicznych Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP) i wydanej w Monachium przez Franz Eher Nachfolger, którym od 1922 roku kierował nazista Max Amman.