Begin jaren negentig kende Portugal een opleving op het Eurovisiesongfestival. In 1991 werd voor het eerst in elf jaar weer de top 10 gehaald dankzij Dulce Pontes, die haar ballad "Lusitana paixão" naar een achtste plaats wist te zingen. Twee jaar later kreeg dit succes een vervolg met zangeres Anabela, die tiende werd met "A cidade até ser dia". In 1994 eindigden de Portugezen vervolgens nog eens als 8ste met "Chamar a música" van Sara Tavares. Het voorlopige hoogtepunt werd bereikt in 1996, toen Lúcia Moniz voor Portugal meedeed met het up-tempo nummer "O meu coração não tem cor". De 92 punten die Moniz ermee wist te vergaren en de zesde plaats in de eindrangschikking was tot dan toe het grootste Portugese succes ooit op het Eurovisiesongfestival en zou dat nog blijven tot 2017.