Γιος του συγγραφέα διπλωμάτη Αμωρύ Ντυβάλ, ο Εζέν Εμανυέλ γεννήθηκε στον Δήμο Μονρούζ των Παρισίων. Υπήρξε ένας από τους πρώτους μαθητές στο ατελιέ του Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ (που άσκησε ισχυρή επίδραση σε όλα τα έργα του Αμωρύ Ντυβάλ) και έλαβε μέρος στην αποστολή καλλιτεχνών και λογίων το 1829 στην Ελλάδα, στα πλαίσια της Εκστρατείας του Μοριά, ώστε να ζωγραφίσει τα αρχαιολογικά μνημεία. Η πρώτη του έκθεση έγινε στο Paris Salon το 1833 και περιελάμβανε πολλές προσωπογραφίες, όπως την «Πράσινη Κυρία» (πίνακας που δεν υπάρχει πλέον) και την αυτοπροσωπογραφία του, που εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Ρεν). Το 1834 εξέθεσε το έργο του «Έλλην βοσκός ανακαλύπτων ένα αρχαίο ανάγλυφο». Από το 1834 μέχρι το 1836 πραγματοποίησε ένα μακρύ Grand Tour, επισκεπτόμενος τη Φλωρεντία, τη Ρώμη και τη Νάπολη, όπου γνώρισε την τέχνη της αναγεννησιακής Ιταλίας. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, έγινε ένας από τους καλλιτέχνες στους οποίους ανατέθηκε από την κυβέρνηση του Λουδοβίκου-Φιλίππου και κατόπιν του Ναπολέοντος Γ΄ να διακοσμήσουν ναούς: Το παρεκκλήσιο της Αγίας Φιλομένας του ναού Saint-Merry (1840-1844), το παρεκκλήσιο της Παρθένου στον Σαιν Ζερμαίν λ' Ωσερουά των Παρισίων (1844–1846) και στη συνέχεια τον ενοριακό ναό του Σαιν Ζερμαίν-εν-Λαι (1849-1856). Από αυτά, το έργο του με τίτλο «Η Στέψη της Παρθένου» στο παρεκκλήσιο της Παρθένου του Σαιν Ζερμαίν λ' Ωσερουά θεωρείται η καλύτερη νωπογραφία του.