Wraz z narastaniem napięcia w Korei, obie strony zaczęły przerzucać wojska na Półwysep Koreański, eskortując transportowce wydzielonymi eskadrami. Jeszcze przed formalnym wypowiedzeniem wojny, dwie takie eskadry starły się pod Pungdo. Działający zdecydowanie Japończycy zatopili tam chińską kanonierkę i brytyjski transportowiec, uszkadzając krążownik i biorąc drugą kanonierkę do niewoli. Po kilku nieudanych patrolach, floty spotkały się ponownie u ujścia rzeki Yalu, gdzie przewaga wyszkolenia i ognia szybkostrzelnych dział pozwoliła Japończykom zatopić 5 chińskich krążowników, przy niewielkich stratach własnych. Okręty chińskie były wolno naprawiane w Port Arturze, ale wobec postępów armii japońskiej musiały przenieść się do Weihaiwei. Pierwsza baza została łatwo zdobyta, druga, w styczniu 1895, oblężona i po dwóch tygodniach zdobyta. Wszystkie dotąd niezatopione okręty zostały przejęte przez Japończyków, adm. Ding popełnił samobójstwo, a flota Beiyang przestała istnieć.