Hoewel de Quélen de koninklijke ordinantie van juli 1830, die het herstel van de absolute monarchie voorzag en de rechtstreekse aanleiding tot de Julirevolutie vormde, niet steunde, gold hij na de troonbestijging van koning Lodewijk Filips I van Frankrijk als een legitimist. Afgezien van zijn officiële verplichtingen, hield hij zich vanaf dan enkel nog bezig met zijn bisschoppelijke taken, zoals het bezoeken van de parochies van zijn aartsbisdom, het toezicht op de religieuze opvoeding van gerekruteerde militairen en de organisatie van de Kerk. Toen er in 1832 een choleraepidemie uitbrak in Parijs, liet hij de seminaries in zijn aartsbisdom ombouwen tot hospitalen en stichtte hij met eigen geld een weeshuis voor kinderen van choleraslachtoffers.