Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Παμπιανίτσε είχε έναν σημαντικό πληθυσμό Εβραίων, που αποτελούσε περίπου το ένα τέταρτο όλων των κατοίκων της πόλης. Οι Εβραίοι ζούσαν στην πόλη από το 1700. Μετά την κοινή γερμανική-σοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία ήταν η αφορμή για το ξεκίνημα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1939, η πόλη ήταν υπό γερμανική κατοχή. Στο πλαίσιο του "Ιντελιγκέντσακτιον", στα τέλη του 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές συλλήψεις τοπικών Πολωνών ιντελιγκέντσια, οι οποίοι αρχικά φυλακίστηκαν σε ένα στρατόπεδο τοπικής διαμετακόμισης και στο κοντινό στρατόπεδο συγκέντρωσης Ραντόγκοστς, και στη συνέχεια είτε απελάθηκαν σε άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης είτε κυρίως δολοφονήθηκαν σε κοντινά δάση. Ντόπιοι Πολωνοί δάσκαλοι και ακτιβιστές δολοφονήθηκαν από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια μεγάλων σφαγών στο κοντινό δάσος Γουαγκιεβνίκι (εντός των σημερινών ορίων του Λοτζ) τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 1939. Οι Γερμανοί απέλασαν επίσης περίπου 1.000 Πολωνούς από την πόλη τον Δεκέμβριο του 1939. Υπό τη γερμανική κατοχή δολοφονήθηκε σχεδόν ολόκληρος ο εβραϊκός πληθυσμός. Κάποιοι δολοφονήθηκαν στην πόλη, αρκετές χιλιάδες στάλθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης του Χέλμνο, όπου δολοφονήθηκαν αμέσως με αέριο και άλλοι εκδιώχθηκαν στο Λοτζ και σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στην περιοχή. Επέζησαν μόνο περίπου 150 από τους 9.000 Εβραίους που πιστεύετε ότι ζούσαν στο Παμπιανίτσε είχαν στην αρχή του πολέμου. Η γερμανική κατοχή έληξε το 1945.