Doğal sınırlardan ilk kez söz eden kişi 1642'de Armand Jean du Plessis de Richelieu'dür. 1768'e kadar bu düşünce çok gelişmedi. Prusyalı Jean-Baptiste Cloots, Vœux d'un gallophile (Bir Gallofilin Dilekleri) adlı eserinde Ren'in batı yakasının Fransa tarafından işgal edilmesini istedi. Bu düşünce 1790'dan sonra Jakobenler arasında yayıldı. 20 Eylül 1792'deki Valmy zaferinden sonra Ulusal Kongre, askerleri Ren Nehri'nin diğer yakasındaki Prusya askerlerinin peşine düşmeye çağırdı. Ren Ordusu kumandanı Adam Philippe de Custine'e göre "Ren Cumhuriyet'in sınırı olmazsa yok edilecek"ti. 17 Aralık'ta Kongre, Belçika'nın ilhakının önünü açan yasayı kabul etti. 21 Ocak 1793'te Georges Jacques Danton, "Fransa'nın sınırları doğa tarafından çizilecektir. Ufkun dört köşesine, Ren'in ve okyanusun kenarına, Pireneler'in ve Alpler'in köşesine ulaşacağız. Cumhuriyet'in sınırları böyle olmalı." diye talep etmiştir.