Op 3 januari 1804 benoemde koning Frederik Willem III van Pruisen hem tot commandant van het tiende infanterieregiment en op 18 juni 1805 werd hij bevorderd tot kolonel. Gedurende de Vierde Coalitieoorlog, meer bepaald na de Capitulatie van Erfurt, belandde hij in Franse krijgsgevangenschap en in 1807 werd hij op non-actief gesteld. Bij de reorganisatie van het Pruisische leger werd hij op 25 juli 1809 benoemd tot generaal-majoor met een eigen garnizoen in Koningsbergen en tot infanteriebrigadier van de Oost-Pruisische troepenbrigade. Op 16 februari 1810 werd hij als brigadier van de Brandenburgse infanterie overgeplaatst naar Berlijn.