Na igrzyskach olimpijskich w Atlancie w 1996 zdobył złoty medal, wyprzedzając Hezekiéla Sepenga z Południowej Afryki i Freda Onyanchę z Kenii oraz ustanowił swój rekord życiowy (1:42,58), który był wówczas również rekordem olimpijskim. Zwycięzca superligi pucharu Europy w 1997. Na mistrzostwach świata w 1997 w Atenach zajął 5. miejsce. Podczas halowych mistrzostw Europy w 1998 w Walencji zdobył brązowy medal, za Nilsem Schumannem z Niemiec i Marko Koersem z Holandii. Na mistrzostwach świata w 1999 w Sewilli odpadł w eliminacjach, a na igrzyskach olimpijskich w 2000 w Sydney w półfinale.