Pierwszy międzynarodowy sukces osiągnął w 2003 zostając wicemistrzem świata juniorów młodszych w ośmioboju. W kolejnych dwóch sezonach został kolejno mistrzem świata juniorów oraz mistrzem Europy juniorów. W 2007 został brązowym medalistą halowych mistrzostw Europy w siedmioboju oraz wygrał młodzieżowy czempionat Starego Kontynentu w dziesięcioboju – po tych sukcesach nie udało mu się ukończyć dziesięcioboju na mistrzostwach świata w Osace. Na początku 2008 został halowym wicemistrzem świata, a kilka miesięcy później zdobył srebrny medal igrzysk olimpijskich. Dziesiątą lokatę zajął ostatecznie podczas mistrzostw świata w Berlinie (2009). Po zajęciu czwartego miejsca w siedmioboju na halowym czempionacie globu w marcu 2010 zdobył w sezonie letnim brązowy medal mistrzostw Europy w rywalizacji dziesięcioboistów. Halowy mistrz Starego Kontynentu z Paryża (2011) z powodu kontuzji jakiej nabawił się na mityngu TNT-Fortuna Combined Events Meeting 2011 nie wystąpił w mistrzostwach świata na przełomie sierpnia i września. Szósty wieloboista halowych mistrzostw świata w Stambule (2012). Dwunasty zawodnik mistrzostw świata w 2013. W 2014 zdobył swoje drugie srebro halowych mistrzostw globu oraz został w Zurychu mistrzem Europy. Stawał na podium mistrzostw Białorusi oraz reprezentował swój kraj w pucharze Europy w wielobojach lekkoatletycznych.