W 1948 roku 68% uchodźców arabskich opuszczając Palestynę nie widziało ani jednego izraelskiego żołnierza. Jednak problem palestyńskich uchodźców był na tyle poważny, że zajęło się nim Zgromadzenie Ogólne ONZ, przyjmując 19 listopada 1948 rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 212. Podjęła ona próbę zorganizowania pomocy humanitarnej dla tysięcy uchodźców gromadzących się w obozach palestyńskich uchodźców. Dalszą konsekwencją było przyjęcie 8 grudnia 1949 rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 302, która powołała do życia agencję UNRWA (ang. "United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East"; pol. "Agencja Narodów Zjednoczonych dla Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie"). Zakładano przy tym, że problem uchodźców palestyńskich zostanie rozwiązany do 1952. Pomimo upływu lat problem ten nadal pozostaje nie rozwiązany, a obecność palestyńskich uchodźców destabilizuje sytuację polityczną, gospodarczą i militarną na Bliskim Wschodzie. Ponadto państwa arabskie wielokrotnie wykorzystywały ich niezadowolenie do wywierania nieustannego nacisku na Izrael (palestyńska organizacja terrorystyczna Czarny Wrzesień powstała w reakcji na śmierć kilku tysięcy Palestyńczyków z ręki armii jordańskiej podczas wojny domowej na przełomie 1970 i 1971). Jest to jedna z przyczyn podsycających konflikt izraelsko-arabski i utrudniająca postęp wysiłków pokojowych na Bliskim Wschodzie.