Na de landingen van de geallieerden in het zuiden van Frankrijk in augustus 1944, kreeg Sansom op bevel uit Berlijn een week lang geen voedsel meer, werd het licht uit haar cel genomen en werd de verwarming in haar cel hoger gezet. Ondanks een rapport van de kamparts dat zij dergelijke omstandigheden niet meer dan een aantal weken zou kunnen overleven, werd Sansom, na bewusteloos in haar cel te zijn gevonden, in een isoleercel gezet. Haar omstandigheden verbeterden pas in december 1944 toen zij werd verplaatst naar een cel op de begane grond. De cel was vlak bij het crematorium en zou worden bedekt met verbrand haar door de verbranding van de lijken van de gevangenen. Op een zeker moment tegen het einde van de oorlog was zij getuige van kannibalisme door uitgehongerde gevangenen.