25 września 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1918, zaliczony do Rezerwy armii z równoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny i przydzielony do Obozu Ćwiczebnego Lwów. Później został przeniesiony do 54 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych, w którym dowodził 3. kompanią. Według kapitana Józefa Kuty, autora „Zarysu historji wojennej” porucznik Buśko poległ 17 sierpnia 1920 w bitwie pod Zadwórzem. Został umieszczony na „Liście strat Wojska Polskiego”, opublikowanej w 1934.