Bugno został zawodowcem w roku 1985. Swój przełom świętował w roku 1990, kiedy po zwycięstwie w wiosennym klasyku Mediolan-San Remo, bezapelacyjnie zwyciężył w Giro d’Italia, prowadząc od pierwszego do ostatniego etapu w klasyfikacji generalnej. Ostatecznie zwyciężył też w końcowej klasyfikacji sezonu 1990 Pucharu Świata. W tym samym roku był trzeci w wyścigu ze startu wspólnego na mistrzostwach świata w Utsunomiya. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie dwaj Belgowie: Rudy Dhaenens i Dirk De Wolf. Ponadto na mistrzostwach świata w Stuttgarcie w 1991 roku i rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Benidorm zdobywał w tej samej konkurencji złote medale. W pierwszym przypadku w finałowym sprincie pokonał Miguela Induraina a w następnym roku Laurenta Jalaberta.