Ο Σαΐντ Χαλίντ μπιν Μπαργκάς Αλ-Μπουσαΐντ (1874 – 1927) (αραβικά: خالد بن برغش البوسعيد) ήταν ο έκτος Σουλτάνος της Ζανζιβάρης και ο μεγαλύτερος γιος του δεύτερου Σουλτάνου της Ζανζιβάρης, Σαίντ Μπαργκάς μπιν Σαίντ Αλ-Μπουσαίντ. Ο Χαλίντ κυβέρνησε για μικρό χρονικό διάστημα τη Ζανζιβάρη (από τις 25 Αυγούστου έως τις 27 Αυγούστου 1896) καταλαμβάνοντας την εξουσία μετά τον ξαφνικό θάνατο του ξαδέρφου του, Χαμάντ μπιν Θουγουαΐνι, τον οποίο πολλοί υποψιάζονται ότι δηλητηριάστηκε από τον Χαλίντ. Η Βρετανία αρνήθηκε να αναγνωρίσει την διεκδίκησή του στον θρόνο, γεγονός που είχε αποτέλεσμα τον Αγγλο-Ζανζιβαρινό Πόλεμο κατά τον οποίο βομβαρδίστηκε το παλάτι και το χαρέμι του Χαλίντ από βρετανικά πλοία για περίπου 40 λεπτά, σκοτώνοντας 500 υπερασπιστές του, πριν ζητηθεί παράδοση. Ο Χαλίντ διέφυγε από το παλάτι του και βρήκε άσυλο στο Γερμανικό προξενείο από το οποίο διέφυγε κρυφά στην Γερμανική Ανατολική Αφρική όπου του δόθηκε πολιτικό άσυλο. Συνελήφθη από βρετανικές δυνάμεις στο Νταρ εσ Σαλάμ το 1916 και εξορίστηκε στις Σεϋχέλλες και την Αγία Ελένη πριν του επιτραπεί να επιστρέψει στην Ανατολική Αφρική όπου πέθανε στην Μομπάσα το 1927.