Κατά τον μεσαίωνα και την περίοδο των Αβασσίδων γνώρισε νέα άνθηση, αναπτύχθηκε, χτίστηκαν τζαμιά και παζάρια, ενώ περιγράφεται ως μια πόλη που "υπερέχει πάνω από όλες τις άλλες πόλεις της Άνω Αιγύπτου". Τον 19ο αιώνα ο ηγεμόνας της Αιγύπτου Ισμαήλ έχτισε εδώ ένα παλάτι ενώ με τη κατασκευή ενός καναλιού αύξησε τη παραγωγή της περιοχής σε βαμβάκι και ζαχαροκάλαμο. Στη πόλη εγκαταστάθηκαν πολλοί ξένοι οι οποίοι έχτισαν νέα κτίρια κι έφεραν διακοσμητικά στοιχεία από την κλασική και ροκοκό αρχιτεκτονική εκτός από τις δυτικού τύπου πολυκατοικίες. Οι περισσότεροι ξένοι, κυρίως Έλληνες και Αρμένιοι έφυγαν απο την πόλη με την Κρίση του Σουέζ το 1952.