Ukończył szkołę przemysłową i praktykował w zawodzie ślusarza. W dniu 1 lipca 1915 roku wstąpił do Legionów Polskich i otrzymał przydział do 1 kompanii I batalionu 4 pułku piechoty. Jako zwiadowca wyróżnił się między innymi w brawurowych akcjach pod Jastkowem (31 lipca 1915 r.), na Wołyniu (listopad 1915 r.) i pod Rudką Miryńską (sierpień 1916 r.), gdzie został ranny w rękę. Za wykazane wówczas męstwo odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Nadanie to zostało następnie potwierdzone dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L.12030.VM z 17 maja 1922 roku (opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z dnia 6 stycznia 1923 roku). Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917 r.) został przymusowo wcielony do armii austro-węgierskiej i przydzielony do 16 pułku strzelców. Od 15 października 1918 roku działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Uczestnik wojny polsko-ukraińskiej i wojny polsko-radzieckiej. Od dnia 1 listopada 1918 roku uczestniczył w obronie Lwowa, podczas której został ranny i przebywał w szpitalu. Po wyjściu ze szpitala (10 grudnia 1918 r.) wstąpił w szeregi 4 pułku piechoty Legionów i wziął udział w walkach z bolszewikami.