W 1982 roku, na kilka miesięcy przed kanonizacją, w prasie amerykańskiej i brytyjskiej (m.in. „St. Louis Jewish Light”, „Washington Post”, „The New York Times”, „Boston Jewish Advocate”) ukazały się artykuły na temat antysemityzmu Kolbego. Dowodem miały być m.in. odniesienia do "Protokołów Mędrców Syjonu" i powoływanie się na nie w pismach Kolbego. W 1926 Kolbe pisał, że masoni to żydowskie ugrupowanie, które pragnie zniszczyć kościół. W 1934 w liście do przyjaciela potępiał pomysł systematycznej eksterminacji Żydów, opowiadał się za bojkotem ekonomicznym. Jednocześnie uważał, że celem nie powinno być budzenie nienawiści do Żydów, a jedynie konwersja ich na katolicyzm. Wydawane przez Kolbego pisma: „Mały Dziennik“ i „Rycerz Niepokalanej“ szerzyły jednak antysemickie postawy. Pisma popierały getto ławkowe, nie potępiały przemocy wobec Żydów, która miała miejsce podczas nocy Kryształowej; sugerowały, że Żydzi powinni emigrować z Polski. Kolbe nadzorował publikacje tych wydawnictw i tolerował poglądy w nich zawarte. Postawa Kolbego wobec Żydów nie opierała się na rasizmie, podzielała jednak pewne uprzedzenia na temat Żydów, które były częścią ideologii nazistowskiej.