در سال ۱۹۳۹، او به عنوان ناظر بر خدمه کار در اردوگاه تازه‌تاسیس زنان راونسبروک در نزدیکی برلین گماشته شد. در مارس ۱۹۴۲، بورمان یکی از معدود زنانی بود که برای نگهبانی در آشویتس در لهستان اشغالی گزیده شد. وی قد کوتاهی داشت و به بی‌رحمی شهرت داشت. قربانیان او را «ویزل» (راسو) و «زن همراه با سگان» می‌نامیدند. در اکتبر ۱۹۴۲، بورمان به عنوان آوفزرین ("Aufseherin": زندانبان ارشد) به آشویتس-برکناو رفت. سرپرستان وی شامل ماریا مندل، مارگوت درشل و ایرما گرزه بودند. بورمان سرانجام به بودی منتقل شد که اردوگاهی جانبی بود و در آن وی به رفتار بد خود با زندانیان ادامه داد.