Był synem Pawła (ziemianina i uczestnika powstania w 1863 roku) oraz Józefy z domu Szułdrzyńska. Już w wieku 7 lat przejawiał zainteresowanie pradziejami. Historią zajmował się podczas nauki w Poznaniu w gimnazjum realnym Gotthilfa Bergera. W wieku 12 lat dysponował zalążkiem największego światowego zbioru monet piastowskich. Rozkopał cmentarzysko prehistoryczne w Lubaszu z zastosowaniem precyzyjnej dokumentacji opisowej w wieku 16 lat. Jeszcze w gimnazjum, w 1888 roku rozpoczął publikować artykuły archeologiczne w szwajcarskim czasopiśmie „Antiqua”. Przeniósł się do Wrocławia, gdzie udzielał się w tajnej polskiej organizacji młodzieżowej. W 1889 otrzymał świadectwo dojrzałości. Na politechnice w Dreźnie i Karlsruhe studiował chemię, uzyskując dyplom inżyniera w 1893 roku. Rok później W Bazylei uzyskał tytuł doktora, następnie w Kruszwicy pracował jako chemik, by po kilku latach zostać dyrektorem cukrowni w Pakości. W 1904 roku nabył majątek ziemski Mirosławice. W 1910 roku był współprzewodniczącym i jedynym reprezentantem Polski na Międzynarodowym Kongresie Numizmatyków w Brukseli oraz jedynym Polakiem, który uczesniczył w Zjeździe Historyków Niemieckich w Poznaniu w tymże roku.