Wkrótce po swojej dymisji Mackenzie otrzymał nominację na wysokiego komisarza Nowej Zelandii w Londynie. Był także delegatem tego państwa podczas kończących I wojnę światową negocjacji pokojowych z Austrią, Turcją i Bułgarią. Zasiadał też w specjalnej komisji badającej przyczyny klęski sił Imperium Brytyjskiego podczas walk o Dardanele. Po powrocie do Nowej Zelandii, w 1921 otrzymał dożywotnie miejsce w Radzie Legislacyjnej. Zmarł w 1930 w wieku 75 lat.