Claude Chabrol po 1965 roku wciąż pozostawał komercyjnym reżyserem, jednak od końca lat 60. XX wieku odnosił ponownie sukcesy artystyczne, czerpiąc silną inspirację z kina Alfreda Hitchcocka, Fritza Langa oraz Ottona Premingera. Jednym z jego największych artystycznych spełnień jest "Rzeźnik" (1970), opowieść o prowincjonalnej kobiecie mierzącej się z wykonującym tytułowy zawód weteranem wojen w Algierii i Indochinach, który okazuje się psychopatą mordującym młode kobiety. Talenty Érica Rohmera i Jacques’a Rivette’a ujawniły się natomiast dopiero po wygaśnięciu mody na Nową Falę. Pierwszym nagradzanym filmem Rohmera była "Kolekcjonerka" (1967), ale międzynarodową sławę reżyser zyskał "Moją nocą u Maud" (1969), "Kolanem Klary" (1970) oraz stanowiącym jego twórcze spełnienie cyklem "Opowieści czterech pór roku" (1988–1996), wypracowując swój styl z użyciem ekstensywnie wykorzystywanego dialogu damsko-męskiego. Rivette zdobył uznanie krytyków w momencie premiery serialu "Out 1" (1971) oraz utrzymanego w klimacie "Alicji w Krainie Czarów" filmu "Celine i Julie odpływają" (1974), lecz za jego najwybitniejszy film uchodzi dopiero "Piękna złośnica" (1991).