Ως μέλος της κυβερνήσεως του Σουλεϊμάν Ντελβίνα, για σύντομο διάστημα διετέλεσε μέλος της αλβανικής αντιπροσωπείας στη Σύνοδος Ειρήνης του Παρισιού, το 1920. Στην συνέχεια, εξελέγη βουλευτής, ενώ, επίσης, διετέλεσε Πρωθυπουργός για σύντομο διάστημα, από τις 16 Οκτωβρίου 1921 έως τις 5 Δεκεμβρίου 1921. Από το 1922 έως το 1924, διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών. Κατά την διάρκεια της πρωθυπουργικής θητείας του Φαν Νόλι, κατόπιν της Επαναστάσεως του Ιουνίου, εξορίστηκε στη Ρουμανία, από όπου και επέστρεψε το 1925, μετά την εκλογή του ως Επικεφαλής της Γερουσίας. Ως εκπρόσωπος της Κορυτσάς, ηγήθηκε της συνεδρίασης η οποία ανακήρυξε την Αλβανία ως Συνταγματική Μοναρχία και τον Αχμέτ Ζόγου ως Βασιλέα της Αλβανίας. Ισχυρός υποστηρικτής του Ζογ, ηγήθηκε τριών κυβερνήσεων ως Πρωθυπουργός από το 1930 έως το 1935. Αντικαταστάθηκε από τον Μέχντι Φράσερι, κατόπιν κριτικής την οποία έλαβε λόγω «αποτυχίας διατήρησης της ειρήνης και της τάξεως» κατά την διάρκεια της Εξεγέρσεως του Φιέρι το 1935. Διετέλεσε, στην συνέχεια, Πρόεδρος του Κοινοβουλίου έως την ιταλική εισβολή, το 1939.