Ήταν ο κυριότερος σύμβουλος του Σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ όταν και εισηγήθηκε τις πρώτες σοβαρές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, παραχωρώντας στους ξένους δικαιώματα ακίνητης περιουσίας σε όλη την Αυτοκρατορία εκτός από τις ιερές περιοχές της Χετζάζης και της Υεμένης. Κατά τη δεύτερη βεζιρεία του συμμετείχε στις ειρηνευτικές προσπάθειες του Κριμαϊκού πολέμου στην προκαταρκτική Συνθήκη της Βιέννης (1856), στο Συνέδριο των Παρισίων (1856) και στη συνομολόγηση της εξ αυτού συνθήκης. Ο ίδιος με προσωπική παρέμβαση αποσόβησε στο Συνέδριο του Λονδίνου το 1871 την απόσπαση της Αιγύπτου ενώ κατήγγειλε τα επεκτατικά σχέδια της Ρωσίας.