Hij werd, na het neerslaan van de Weense Oktoberopstand, in november 1848 door keizer Ferdinand I tot premier en minister van Buitenlandse Zaken benoemd. Met zijn zwager Alfred Windisch-Graetz bewerkstelligde hij nog datzelfde jaar het aftreden van de zwakzinnige keizer ten gunste van diens 18-jarige neef Frans Jozef I. Hij liet in 1849 met diens toestemming de opstand in Hongarije met hulp van Rusland neerslaan en het leger de Rijksdag van Kremsier uiteenjagen. In de door de revoluties verzwakte Donaumonarchie voerde hij met minister van Binnenlandse Zaken Alexander von Bach een streng autoritair en centralistisch regime. Met nationalistische afscheidingsbewegingen rekende hij meedogenloos af.