W dużych międzynarodowych zawodach zadebiutował w 2005 roku zajmując dziesiąte miejsce w mistrzostwach świata. W kolejnym sezonie podczas Meeting Gaz de France w Paryżu wynikiem 87,17 ustanowił rekord Ameryki Północnej i uplasował się na drugim miejscu przegrywając tylko z Tero Pitkämäkim. Po tym sukcesie wygrał w końcu lipca w Cartagena de Indias igrzyska Ameryki Środkowej i Karaibów. Na początku sezonu 2007 startował na Kubie i w Brazylii, a po czterech występach w Europie wygrał w lipcu igrzyska panamerykańskie. Podczas mistrzostw świata w Osace (2007) zajął dziewiąte miejsce. W 2009 po wygraniu mistrzostw Ameryki Środkowej i Karaibów zdobył w Berlinie wicemistrzostwo świata. Największym międzynarodowym sukcesem oszczepnika w 2010 było zwycięstwo w czempionacie ibero-amerykańskim. W 2011 obronił wywalczony dwa lata wcześniej tytuł mistrza Ameryki Środkowej i Karaibów. Na rozegranych w Daegu mistrzostwach świata (2011) zdobył brązowy medal. Na koniec sezonu 2011 zdobył złoty medal igrzysk panamerykańskich. Nie udało mu się awansować do finału na igrzyskach olimpijskich w Londynie (2012).