W szkole podstawowej grała w koszykówkę, a lekkoatletykę zaczęła uprawiać w 1994 w Bałtyku Gdynia. Jej pierwszym trenerem była Bogusława Klimaszewska, a konkurencjami – skok wzwyż i wielobój. W 1995 jej trenerem został Edward Szymczak i dzięki niemu rozpoczęła starty w skoku o tyczce, w powstałym po likwidacji sekcji lekkoatletycznej w Bałtyku Klubie Lekkoatletycznym Gdynia (KL Gdynia). W 1996 osiągnęła już wynik 3,60 (85 na świecie) W 1997 wystąpiła w reprezentacji Polski na mistrzostwach Europy juniorów, podczas których uplasowała na 10. miejscu wyrównując swój – osiągnięty w eliminacjach tych zawodów – rekord Polski wynikiem 3,80. W 1998 zadebiutowała w pucharze Europy wygrywając zawody w Malmö i dwukrotnie w czasie konkursu poprawiając własny rekord kraju. Dwa miesiące później została we Francji wicemistrzynią świata juniorek poprawiając w czasie zawodów rekord Polski aż pięciokrotnie. W gronie seniorek zajęła na mistrzostwach Europy w Budapeszcie siódmą lokatę czterokrotnie poprawiając własny rekord kraju. 17 września ponownie uzyskała wynik lepszy od rekordy Polski, ale już kilka dni później rekordową wysokość odebrała jej Anna Wielgus, skacząc 3,84. W debiucie na halowych mistrzostwach świata w 1999 była jedenasta. Zajęła 4. miejsce na mistrzostwach Europy juniorów w 1999.