W 1991 roku w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Francji odbył się Puchar Świata w rugby. Twickenham gościł rugbystów podczas trzech spotkań Anglików w grupie A, a także finału, w którym gospodarze ulegli Australii 6:12. Taktyka Anglików na ten mecz zakładała grę, w której istotną rolę miało odgrywać bieganie. Gospodarze liczyli, że taka postawa, podobnie jak we wspomnianym meczu z Irlandią z 1988 roku, przyniesie im sukces. Podczas meczu, przy wyniku 3:12 na niekorzyść zawodników spod znaku róży, Australijczyk David Campese sięgnął jedną ręką po piłkę rzuconą przez angielskiego skrzydłowego, Rory’ego Underwooda. Gracz "Wallabies" upuścił ją, a ta następnie odtoczyła się w przód, czego efektem był rzut karny dający Anglii ostatnie trzy punkty w meczu. Niektórzy twierdzili, że zagranie Campese należało zinterpretować jako celowe przekroczenie przepisów (a takim jest umyślne zbicie piłki), które powinno skutkować ukaraniem Australijczyka żółtą kartką i usunięciem go z boiska na 10 minut. Jednakowoż na tym samym obiekcie w listopadzie 1988 roku Campese w podobny sposób przejął podanie i przebiegłszy całą długość boiska zdobył przyłożenie dla swojej drużyny.