Yaşamı boyunca Fâtımî siyasetine hâkim olan uzun süredir vezirlik yapan Yâkup bin Killis'in 991 yılında ölümünden sonra Azîz, Suriye'de daha saldırgan bir duruş sergilemeyi seçti ve Mançutekin'i Şam valisi olarak atadı. Emir Said el-Devle'nin ölümünden sonra iltica edenlerin cesaretlendirdiği Azîz, Halep'in Hamdani emirliğine yönelik saldırılarını yenilemeye karar verdi ve Mançutekin'i sefer için görevlendirdi. Fâtımî generali, Haziran 992'de Emirliği işgal etti, Antakya "Doux"u Mihail Burtzes komutasındaki Bizans kuvvetlerini yendi ve Halep'i kuşattı. Ancak, kuşatmayı gayretle sürdürmeyi başaramadı ve şehir, 993 baharında, on üç aylık bir seferin ardından Mançutekin, erzak yetersizliği nedeniyle Şam'a geri dönmek zorunda kalana kadar kolayca direnebildi. 994 baharında, Mançutekin başka bir istila başlattı, Eylül'deki Orontes Muharebesi'nde Burtzes'ı yeniden yendi, Humus, Epemiye ve Şayzar'ı alarak Halep'i kuşattı. Abluka bu sefer çok daha etkiliydi ve kısa süre sonra ciddi bir yiyecek kıtlığına neden oldu, ancak şehrin savunucuları, Nisan 995'te şahsen Bizans imparatoru II. Basileios'un ani gelişine kadar Hamdaniler "de facto" naibi Lu'lu'nun kararlı rehberliği altında direndi. Bulgaristan'da sefer yapan Basileios, Hamdanilerin yardım talebine yanıt verdi ve bir ordunun başında sadece on altı gün içinde Küçük Asya'yı geçti; ani gelişi ve ordusu için dolaşan abartılı sayılar Fâtımî ordusunda paniğe neden oldu, özellikle Mançutekin hiçbir tehdit beklemediği için süvari atlarının otlak için kentin etrafına dağıtılmasını emretti. Manjutakin, oldukça büyük ve iyi dinlenmiş bir orduya sahip olmasına rağmen, bu nedenle bir dezavantajdaydı. Kampını yaktı ve savaşmadan Şam'a çekildi. Bizanslılar Trablusşam kuşatmaları başarısız oldu ve Tartus'u işgal ettiler. Azîz'in kendisi artık Bizanslılara karşı sahaya çıkmaya hazırlandı, ancak seferine başlamadan önce 14 Ekim 996'da öldü.