W trakcie sezonu Russell niespodziewanie zmienił barwy zespołu na jeden wyścig. Parę dni po Grand Prix Bahrajnu ogłoszono, że u Lewisa Hamiltona wykryto obecność COVID-19, zaś Mercedes o zastępstwo w kolejnym wyścigu zwrócił się do Russella. Jak się okazało, Hamilton zgłosił niedyspozycję w poniedziałek, a Toto Wolff już we wtorek o drugiej w nocy zadzwonił do Russella i rozpoczęto przygotowywanie umowy wypożyczenia go z Williamsa. Przystąpił on do rywalizacji w Grand Prix Sakhiru w bolidzie i stroju Hamiltona, pomimo ok. 13-centymetrowej różnicy wzrostu pomiędzy oboma kierowcami. Russell używał siedzenia z poprzedniego sezonu, ale kokpit nadal pozostawał dla niego zbyt ciasny, a buty o rozmiar za małe (większe buty nie pasowały do pedałów w bolidzie Hamiltona), przez co miał siniaki i otarcia na ciele. Pomimo tego Russell zdominował dwie pierwsze sesje treningowe, zaś w kwalifikacjach zajął drugie miejsce za drugim kierowcą Mercedesa, Valtterim Bottasem ustępując mu o 0,026 sekundy. Jak sam przyznał miał problem z przystosowaniem się do bolidu i kilkakrotnie wciskał na kierownicy złe przyciski, również podczas kwalifikacji. W niedzielnym wyścigu Russell prowadził przez 59 na 87 okrążeń. Kontrolował wyścig, aż do 62. okrążenia, kiedy to podczas neutralizacji po uszkodzeniu bolidu Williamsa (przez Aitkena, który zastępował Russella), Mercedes chciał przeprowadzić podwójny pit stop. Mechanicy pomylili opony i bolidowi Russella założono dwie przednie opony z bolidu Bottasa. Musiał on powtórnie zjechać do alei serwisowej przez co stracił szansę na zwycięstwo i ukończył wyścig na 9. pozycji zdobywając trzy punkty, w tym jeden za najszybsze okrążenie. Russell został wybrany przez kibiców najlepszym kierowcą wyścigu, zaś Mercedes ukarany grzywną 20 tys. euro.