W czasie studiów odbył jednoroczną służbę wojskową w III brygadzie artylerii gwardii (14 IX 1903 – 14 IX 1904). Brygadę wybrał ze względu na jej chlubny udział w bitwie pod Ostrołęką w 1831 r. Nie zrezygnował ze służby wojskowej, aby nie naciągać ojca na wydatek 1000 rubli tzw. odstępnego. Nie zdecydował się także na wyjazd z kraju, gdyż nie pozwalał mu na to honor oficera. Po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej symulował chorobę serca, co pozwoliło mu na uniknięcie wyjazdu na front i możliwego poniesienia śmierci za carat, którego nienawidził. W szpitalu wojskowym oddawał się lekturze Sejmu Czteroletniego Waleriana Kalinki, a następnie pracował nad monografią: "Polska w dobie wojny siedmioletniej". W październiku 1904 r. wyjechał pospiesznie do Krakowa, acz i tam otrzymał w dzień Bożego Narodzenia wezwanie do wojska, acz je zignorował stając się tym samym dezerterem. Czas ten wykorzystał na pracę nad "Polską w dobie wojny siedmioletniej", "Sejmem grodzieńskim 1752 roku" i przygotowaniem pracy do druku o genezie liberum weto. Okres służby wojskowej zaliczał do najbardziej bezprodukcyjnych w życiu, gdyż stwierdzał: "Zmarnowało się w życiu summa summarum jakieś trzy lata na wydziale prawnym, wojsku, w sejmie, w więzieniu".