W operacji Zitadelle brały również udział Fw 190 w wersji szturmowej, będące na wyposażeniu od końca 1942 dwóch dywizjonów należących do Sch.G 1 (od 1943 Focke Wulfy latały również w Sch.G 2). Podstawowym zadaniem tej wersji było niszczenie siły żywej i artylerii wroga. W tym celu pod maszyny podwieszano zasobniki z bombami odłamkowymi o masie 1 lub 2 kg. Po fiasku operacji "Zitadelle" Focke Wulfy wersji myśliwsko szturmowej zwalczały radzieckie linie zaopatrzeniowe niszcząc kolumny ciężarówek i pociągi m.in. II/Sch.G 1 zniszczyła 47 lokomotyw. W październiku 1943 roku przeprowadzono reformę w siłach szturmowych Luftwaffe, dwa dywizjony (Gruppen) Sch.G 1 przemianowano odpowiednio na I./SG 77 i II./SG 2, a maszyny latające w Sch.G 2 włączono do nowo utworzonych SG 4 i SG 10. W skład SG 4 wszedł również działający wcześniej nad Afryką III/SKG 10. Oba nowo utworzone pułki przezbrojone w maszyny Fw 190 A, F i G rozpoczęły działania na przełomie 1943/1944. Podczas ciągłych działań odwrotowych II/SG 2 trafił na Krym, a następnie na teren Rumunii. Jednostka ta podczas ww. działań oprócz wykonywania typowych zadań szturmowych, zestrzeliła 247 samolotów radzieckich. Z tej liczby 70 maszyn przypadło jednemu tylko porucznikowi Augustowi Lambertowi, który ze 116 zwycięstwami otwierał listę asów pilotów latających w niemieckim lotnictwie szturmowym. Przed operacją Bagration Niemcy posiadały na tym TDW około 200 Fw 190 wersji szturmowych i bombowych.