Początkowo pracował w kołchozie, w listopadzie 1930 wstąpił do Armii Czerwonej, od 1931 należał do WKP(b), 1933 ukończył wojskową szkołę piechoty we Władywostoku. Od listopada 1933 do listopada 1938 służył w 3 pułku piechoty Moskiewskiej Proletariackiej Dywizji Piechoty jako dowódca plutonu, dowódca kompanii i pomocnik szefa sztabu pułku, 1940 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego i w lutym 1940 został pomocnikiem szefa wydziału operacyjnego sztabu 35 Korpusu Piechoty w 9 Armii Odeskiego Okręgu Wojskowego. Pod czerwca 1941 walczył w Besarabii i Bukowinie, później na północnym wybrzeżu Morza Czarnego w składzie Frontu Południowego, od sierpnia 1941 do czerwca 1942 był szefem oddziału Wydziału Operacyjnego Sztabu 49 Armii Frontu Zachodniego, uczestniczył w bitwie pod Moskwą. Od czerwca 1942 do sierpnia 1943 był zastępcą szefa sztabu 60 Armii Frontu Woroneskiego i Centralnego, od sierpnia 1943 do maja 1944 dowódcą 322 Dywizji Piechoty w składzie 60 Armii i 13 Armii Frontu Woroneskiego, Centralnego i 1 Ukraińskiego, brał udział w bitwie pod Kurskiem, operacji czernihowskiej, kijowskiej operacji obronnej i zaczepnej, operacji żytomiersko-berdyczowskiej i proskurowsko-czernihowskiej, na czele dywizji forsując rzeki Sejm, Desna, Dniepr i Prypeć oraz wyzwalając Żytomierz (12 listopada 1943) i Tarnopol (14 kwietnia 1944). Od 25 maja do 3 czerwca 1944 był p.o. dowódcy 15 Korpusu Piechoty, później brał udział w operacji lwowsko-sandomierskiej, w której 23 lipca 1944 został ciężko ranny i odesłany z frontu do szpitala.