Pierwsze sukcesy osiągnęła podczas mistrzostw świata w Egg w 1985 roku. W biegu indywidualnym zdobyła tam brązowy medal, plasując się za Kaiją Parve z ZSRR i Norweżką Sanną Grønlid. Tym samym zdobyła pierwszy w historii kobiecego biathlonu medal dla Szwecji. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Falun zdobyła medale we wszystkich trzech konkurencjach. W biegu indywidualnym zwyciężyła, zostając pierwszą w historii szwedzką mistrzynią świata w tej konkurencji. Następnie zajęła trzecie miejsce w sprincie, w którym wyprzedziły ją Kaija Parve i Nadija Biełowa. Ponadto wspólnie z Inger Björkbom i Sabiene Karlsson zdobyła też srebrny medal w sztafecie. Srebro w sztafecie zdobyła też rok później, na mistrzostwach świata w Lahti, startując z Inger Björkbom i Mią Stadig. Ostatnie medale wywalczyła podczas mistrzostw świata w Chamonix w 1988 roku. Najpierw była druga w sprincie, plasując się między Petrą Schaaf z RFN i Norweżką Anne Elvebakk. Parę dni później razem z Björkbom i Karlsson zajęła trzecie miejsce w sztafecie.