Wiele sukcesów osiągnął jako członek niemieckiej sztafety biegowej na imprezach mistrzowskich. Od mistrzostw świata w Lahti w 2001 r., kiedy medal przypadł Niemcom po dyskwalifikacji zwycięskiej Finlandii, sztafeta niemiecka nie schodziła z podium w kolejnych imprezach (mistrzostwach świata i igrzyskach olimpijskich) aż do igrzysk olimpijskich w Turynie w 2006 r. W składzie wszystkich tych sztafet biegł Filbrich, zdobywając tym samym kolejno brąz w Lahti w 2001, brąz w Salt Lake City w 2002, srebro na mistrzostwach w Val di Fiemme w 2003 r., srebro na mistrzostwach w Oberstdorfie w 2005 r. i srebro w Turynie w 2006 r. Ponadto Filbrich zdobył srebro na mistrzostwach świata w Oberstdorfie w sztafecie sprinterskiej wspólnie z Axelem Teichmannem. Na mistrzostwach świata w Sapporo w 2007 r. po raz pierwszy od kilku lat zabrakło medalu dla niemieckiej sztafety (ukończyła rywalizację na 4. miejscu, z Filbrichem na pierwszej zmianie), ale Filbrich zdobył pierwszy medal indywidualnie – brąz na „królewskim” dystansie 50 km techniką klasyczną. Wcześniej na mistrzostwach świata kilkakrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce – w Val di Fiemme był 6. na 30 km techniką klasyczną ze startu wspólnego, w Oberstdorfie 8. na 15 km techniką dowolną, w Sapporo 4. w biegu łączonym. Na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City i Turynie w biegach indywidualnych plasował się poniżej dziesiątego miejsca.