Van Dedem volgde, op tienjarige leeftijd, zijn vader naar Constantinopel, reisde later alleen door de Levant en Egypte en keerde daarna naar Nederland terug. Hier toonde hij zich een groot voorstander van de revolutie maar had daarnaast grote sympathie voor prins Frederik van Oranje; hij werd door Overijssel afgevaardigd naar de Staten-Generaal en werd in 1795, nauwelijks 21 jaar oud, als gevolmachtigd minister naar Stockholm en naar Parijs gezonden. In 1798 keerde hij uit Frankrijk naar het vaderland terug, maar nam bij de Engelse inval dienst bij de staf van generaal Daendels, met wie hij de veldtocht in Noord-Holland meemaakte, tot hij op 19 september 1799, in de Slag bij Bergen, door het neervallen van zijn dodelijk gewonde paard, door de Engelsen krijgsgevangen werd gemaakt. Hij werd al snel uitgewisseld en als commissaris naar Londen gezonden voor de toezicht bij de gevangenenruil. Na zijn terugkeer in het vaderland vervulde Van Dedem verschillende gezantschappen, onder meer naar Londen, Stuttgart, Florence, Rome en Parijs, waar hij tot 1806 verbleef. Door Schimmelpenninck tot generaal-majoor bevorderd, benoemde koning Lodewijk hem tot eerste kamerheer en zond hem als gezant naar Cassel en Napels. Hij werd uit Napels teruggeroepen om zitting te nemen in de krijgsraad, die de generaals Marchant en Radet moest veroordelen.