In de nasleep van het bombardement van 1695 stortte op 7 november 1696 de Spiegeltoren op de Grasmarkt in. Uit het puin werd een koffer met oude privileges gered. Ze werden door de boetmeesters van de naties en hun advocaat Jan van der Meulen gebundeld en gepubliceerd als "Den Luyster ende Glorie van het Hertoghdom Brabant". Steunend op deze vergeten privileges, stelden de Naties politieke eisen. Ze meestal schoorvoetend waren ingewilligd, vaak nadat een initiële weigering opstootjes had uitgelokt, tot de ambachten vanaf 1698 ook gingen aandringen op protectionistische maatregelen. De Brusselse kant was immers zwaar getroffen door Engelse invoerbeperkingen van het jaar voordien. De economische conferenties die op initiatief van Jan van Brouchoven te Brussel werden gehouden, faalden. Het plan voor kanalen naar Oostende en Namen werd opgeborgen, en de protectionistische verboden en tarieven werden na vergeldingsmaatregelen grotendeels teruggedraaid. Daarop braken onlusten uit. Spaanse infanterieregimenten die eind 1699 waren gearriveerd, sloegen de opstand neer en arresteerden de Antwerpse koopman Pieter Cardon. De "Luyster" werd verboden en bij een inval in het spiegelhuis werden de ambachtsleiders gearresteerd en vastgezet in de Steenpoort. Alle concessies aan de naties werden ingetrokken en de leiders werden veroordeeld, in twee gevallen tot de doodstraf. Een nieuw reglement van 12 augustus 1700 beperkte drastisch de rechten van de naties. Door de dood van Karel II van Spanje werden verdere acties opgeschort. De nieuwe koning Filips van Anjou verleende amnistie en liet de gevangenen vrij. Samen met de Spaanse Successieoorlog bracht dit de gemoederen voorlopig tot bedaren.