II wojna światowa rozpoczęła się dla Albanii 7 kwietnia 1939 wraz z najazdem włoskim. Włochy, okupując kraj, wymusiły unię powołując protektorat, do którego w latach 1941-1943 przyłączono części terytoriów Czarnogóry, Serbii, Kosowa, Macedonii. Po kapitulacji Włoch 10 września 1943 Albanię okupowały wojska niemieckie. Opór okupacji niemieckiej stanowiła kierowana przez komunistów Armia Narodowo-Wyzwoleńcza. 20 października 1944 powołano prokomunistyczny rząd tymczasowy, 17 listopada wyzwolono Tiranę. 29 listopada wojska niemieckie oraz albańskie oddziały kolaboranckie opuściły ostatnie miasto albańskie Szkodrę. Albania stała się jedynym krajem Europy, który wyzwolił się od okupacji bez pomocy wojsk radzieckich oraz koalicji zachodniej działających na terenie tego kraju. Okres II wojny światowej przyniósł Albanii znaczące straty ludnościowe (28-30 tys. ofiar śmiertelnych) i materialne. Najważniejszą siłą polityczną w wyzwolonym kraju byli komuniści, których armia partyzancka odegrała największą rolę w walkach z okupantami. W wyborach w grudniu 1945 jedyną listę wystawił Front Demokratyczny utworzony przez komunistów, inne partie nie otrzymały możliwości zarejestrowania kandydatów. Według oficjalnych danych na Front zagłosowało 93% wyborców; ustalenie w jakim stopniu je sfałszowano nie jest możliwe. W styczniu 1946 wyłonione w ten sposób Zgromadzenie Ludowe proklamowało Albańską Republikę Ludową.