Tuż za podium – na czwartym miejscu – zakończył udział w juniorskim czempionacie Starego Kontynentu (2007). 11 lipca 2008 zdobył złoty medal, rozgrywanych w Bydgoszczy, mistrzostw świata juniorów uzyskując rezultat 17,33 przy wietrze +2,1 m/s. Podczas halowych mistrzostw starego kontynentu w Turynie, 6 marca 2009, nie udało mu się awansować do finału. W 2010 zdobył złoto halowych mistrzostw świata ustanawiając jednocześnie wynikiem 17,90 halowy rekord globu. Na trzecim miejscu zakończył rywalizację w mistrzostwach Europy w Barcelonie (2010). Został wybrany wschodzącą gwiazdą europejskiej lekkoatletyki w plebiscycie European Athletics za rok 2010 oraz był czwarty w głównym konkursie European Athlete of the Year Trophy. Zwycięzca łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2010 w trójskoku. Podczas halowego czempionatu Francji, w lutym 2011, poprawił swój halowy rekord świata osiągając wynik 17,91. Kolejny raz o centymetr halowy rekord globu poprawił 6 marca tego samego roku zostając halowym mistrzem Starego Kontynentu. Na rozgrzewce przed eliminacjami podczas młodzieżowych mistrzostw Europy (Ostrawa 2011) doznał urazu, który uniemożliwił mu występ w tych zawodach. Kontuzja kostki okazała się na tyle poważna, że uniemożliwiła Francuzowi występ na mistrzostwach świata w koreańskim Taegu. Zimą 2012 nie bronił tytułu halowego mistrza świata. Operacja kostki, którą przeszedł na początku czerwca 2012, uniemożliwiła mu udział w igrzyskach olimpijskich w Londynie. W 2013 roku został mistrzem świata podczas czempionatu w Moskwie. Tamgho na mistrzostwach ustanowił nowy rekord życiowy (18,04 m) – jako trzeci zawodnik w historii trójskoku przekroczył 18 metrów. Francuz planował występ na halowych mistrzostwach świata w 2014, jednak złamanie kości piszczelowej jakiego doznał na treningu w listopadzie 2013 uniemożliwi mu występy w sezonie halowym 2014.