Od grudnia 1936 służył w batalionie im. Jarosława Dąbrowskiego podczas hiszpańskiej wojny domowej. W stopniu porucznika ukończył szkołę oficerską Brygad Międzynarodowych. W walkach pod Brunete został ciężko ranny i odesłany do szpitala w Madrycie. Od września 1937 na froncie aragońskim był zastępcą dowódcy ds. liniowych I batalionu im. Jarosława Dąbrowskiego, następnie dowodził tym batalionem. Podczas ofensywy na Ebro był dowódcą batalionu im. Adama Mickiewicza w stopniu majora. Ponownie ranny został w walkach o masyw Sierra Quemada, gdzie stracił oko. Od 1939 do 1942 ponownie pracował jako górnik we Francji. Następnie wrócił do okupowanej Polski. Od 1943 członek Sztabu Głównego Gwardii Ludowej, dowódca Okręgu Warszawskiego, a następnie dowódca Obwodu IV krakowskiego Armii Ludowej. W 1943 razem z oddziałem GL uczestniczył w bitwie pod Zalezianką a w 1944 uczestniczył w bitwie pod Baranowem jaką stoczyła brygada AL.