Do roku 1947 Kaszmir wchodził w skład Indii Brytyjskich, których obszar składał się z wielu regionów o wyrazistej odrębności kulturowej. W 1947 roku doprowadziło to do sporów dotyczących podziału terytorium brytyjskiej kolonii. Największym z problemów była sprawa przynależności państwowej Kaszmiru, do którego prawo rościły sobie powstające Indie i Pakistan. Maharadża Hari Singh, pod którego zwierzchnością pozostawała ta prowincja, pragnął zachować niepodległość swego państwa, lecz w obliczu wkroczenia pakistańskich bojówek zdecydował się na przystąpienie do Indii. Pakistan nie uznał decyzji maharadży, powołując się na niejasne okoliczności podpisania dokumentu (Dokument Akcesji) dołączającego Kaszmir do Indii oraz na słabe zakorzenienie w regionie rządzącej dynastii. Wobec takiego obrotu sprawy w 1947 roku rozpoczęła się kosztowna i wycieńczająca obie strony wojna indyjsko-pakistańska. Z pomocą ONZ udało się rok później zakończyć walki. Druga wojna o Kaszmir rozegrała się w 1965 roku. Walki zakończyły się równie szybko, jak się zaczęły, a żadna ze stron nie odniosła zwycięstwa. Trzecia wojna indyjsko-pakistańska zaczęła się w 1971 roku. Do jej wybuchu doprowadziło powstanie Bangladeszu, które mocno poparły Indie. Pakistan wysłał armię, aby spacyfikowała buntowników. Wojna zakończyła się wygraną Indii, które zmusiły Pakistan do podpisania traktatu pokojowego, zawierającego takie punkty jak przesunięcie linii demarkacyjnej i uznanie niepodległości Bangladeszu.