Soğuk Savaş'ın dinamiklerinden güçlü biçimde etkilenmiş siyasi ve diplomatik bir iklimde olan Latin Amerika, 1960'lar ve 1970'ler'de dört bir yanında siyasi kargaşalar yaşamaktaydı. Bu iklim, Latin Amerika Boom'un yazarlarının eserlerinin arka planını oluşturdu ve bazen radikal fikirlerinin çalışması gereken bağlamı tanımladı. 1959'da Küba Devrimi ve bunu müteakiben ABD'nin Domuzlar Körfezi Çıkarması ile bunu engellemeye çalışması bu döneme başlamış olarak görülebilir. Küba'nın savunmasız olması onu SSCB ile daha yakın ilişkilere götürdü ve bu da ABD ve SSCB tehlikeli bir şekilde nükleer savaşa yaklaştıkları yıl olan 1962'de Küba Füze Krizi sonuçlandı. 1960'lı ve 70'li yıllar boyunca Arjantin, Brezilya, Şili, Paraguay, Peru ve daha birçok ülkede otoriter askeri rejimler hüküm sürdü. Örneğin, 11 Eylül 1973'te demokratik olarak seçilen Cumhurbaşkanı Salvador Allende, Şili'de devrildi ve yerine 1980'lerin sonuna kadar egemenliğini sürdürecek olan General Augusto Pinochet geldi. Pinochet yönetimindeki Şili, "insan hakları ihlalleri ve işkence tekniklerinden ötürü kötü bir şöhrete" sahip oldu ve Arjantin'de 1970'lerde insan hakları ihlalleri ve Arjantin vatandaşlarının ortadan kaybolmasıyla ünlenen Kirli Savaş meydana geldi. Bu hükümetlerin çoğu (ABD tarafından desteklendi), "Condor Operasyonu"nda siyasi muhaliflerin işkence edilmesi ya da ortadan kaldırılması ve "bedenlerinin atılması" konusunda birbirleriyle işbirliği yaptı.