In 2008 behaalde hij aan de zijde van Paul Manning, Geraint Thomas en Bradley Wiggins de olympische titel in de Ploegenachtervolging, dit door het Deense en Nieuw-Zeelandse viertal ver achter zich te laten. Vier jaar later deed hij dit nog eens over. Ditmaal aan de zijde van Geraint Thomas, Steven Burke en Peter Kennaugh. In de finale vestigde lieten ze het Australische viertal Jack Bobridge, Glenn O'Shea, Rohan Dennis en Michael Hepburn achter zich, met een nieuw wereldrecord (3:51.659). Dat jaar nam Clancy ook deel aan het Omnium. Hij won er de onderdelen vliegende ronde en tijdrit, wat hem een derde plek in de eindstand opleverde. Hij strandde op drie punten van goud (de Deen Lasse Norman Hansen), en op één punt van het zilver (Bryan Coquard uit Frankrijk). Zelf liet hij wel de Duitser Roger Kluge achter zich, met drie punten verschil. Nog eens vier jaar later werd hij voor de derde maal op rij olympisch kampioen in de ploegenachtervolging. Ditmaal aan de zijde van Steven Burke, Owain Doull en Bradley Wiggins. In de finale versloegen ze andermaal Australië, dit leverde andermaal een nieuw wereldrecord op (3:50.265).