W 1940 roku, zmuszony względami rodzinnymi, przeniósł się na stałe do Krakowa. W czerwcu 1940 uzyskał tymcza­sowe zezwolenie władz okupacyjnych na otwarcie kancelarii adwokac­kiej. Znajomość języka niemieckiego ułatwiła mu udzielanie skuteczniejszej pomocy „przeważnie takim samym rozbitkom ze Wschodu jak on sam”. Okoliczność ta, jak i nazwisko niemieckie, naraziły go jednak na szykany ze strony władz okupacyjnych, gdy będąc Polakiem nie chciał „się wyrzec narodowości swoich ojców i swojej”. W latach 1943–1944 wykładał na tajnym Uniwersytecie Jagielloń­skim zagadnienia polityki społecznej. Ponadto przez cały czas okupacji nie­mieckiej wchodził w skład Tajnej Okręgowej Rady Adwokackiej w Kra­kowie.