Po zakończeniu wojny skierowany został do kompanii zapasowej saperów nr 1, a pod koniec stycznia 1921 roku urlopowany bezterminowo, po czym przeniesiony do rezerwy. Na początku lutego tego roku został zweryfikowany w stopniu porucznika rezerwy, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. Otrzymał wówczas przydział mobilizacyjny do 1 pułku saperów. Rozpoczął studia na Wydziale Ogrodniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W roku 1934 zajmował 183. lokatę wśród poruczników rezerwy korpusu oficerów inżynierii i saperów. Znajdował się wówczas w ewidencji PKU Końskie i pozostawał oficerem rezerwy 7 batalionu saperów. W dwudziestoleciu międzywojennym oraz w okresie okupacji mieszkał i gospodarował w swym majątku ziemskim w Sokołowie-Zalesiu. Tam też zmarł i pochowany został na cmentarzu parafialnym w Końskich. Spoczywa w grobie razem ze swoimi rodzicami (sektor: E2, rząd: A, grób: 1).