Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Αδριατική υπήρξε περιορισμένη ναυτική δραστηριότητα, αρχίζοντας με την Ιταλική εισβολή στην Αλβανία και την κοινή εισβολή του άξονα στη Γιουγκοσλαβία.. Η τελευταία οδήγησε στην κατάληψη μεγάλου τμήματος της Δαλματίας και σχεδόν όλων των νησιών της ανατολικής Αδριατικής από την Ιταλία και στην ίδρυση δύο κρατών-μαριονετών, του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας (1941-1945) και του Βασιλείου του Μαυροβουνίου (1941-1944), που έλεγχαν τις υπόλοιπες ακτές πρώην Γιουγκοσλαβικές ακτές της Αδριατικής. Το 1947, μετά την Ανακωχή μεταξύ Ιταλίας και Συμμαχικών δυνάμεων και τον τερματισμό του πολέμου, η Ιταλία (πλέον δημοκρατία) και οι Σύμμαχοι υπέγραψαν τη Συνθήκη Ειρήνης με την Ιταλία. Η συνθήκη ανέτρεψε όλες τις πολεμικές προσαρτήσεις, εγγυήθηκε την ανεξαρτησία της Αλβανίας, δημιούργησε την Ελεύθερη Περιοχή της Τεργέστης ως πόλη-κράτος και έδωσε στην κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία τις Σλοβενικές ακτές, καθώς και την Ίστρια, τα νησιά Κρες, Λάστοβο και Παλαγκρούζα και τις πόλεις Ζαντάρ και Ριέκα. Η Ελεύθερη Περιοχή της Τεργέστης διχοτομήθηκε το 1954: η ίδια η Τεργέστη και η περιοχή βορείως αυτής τέθηκαν υπό Ιταλικό έλεγχο, ενώ η υπόλοιπη υπό Γιουγκοσλαβικό. Αυτή η διευθέτηση οριστικοποιήθηκε με το Σύμφωνο του Όζιμο του 1975.