W 1993 r. wystartował na mistrzostwach świata w Falun, które były jego pierwszymi mistrzostwami. Zajął tam 19 miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną, a w biegu pościgowym na 25 km był jedenasty. Dwa lata później, na mistrzostwach w Thunder Bay był 16 na obu tych dystansach, a razem z Albarello, Majem i Faunerem zdobył brązowy medal w sztafecie 4x10 km. Na mistrzostwach w Trondheim Valbusa uzyskiwał dobre wyniki indywidualnie zajmując 5 miejsce w biegu pościgowym na 25 km i biegu na 30 km techniką dowolną, a w biegu na 10 km stylem klasycznym był szósty. Ponadto włoska sztafeta 4x1 km z Valbusą w składzie ponownie zdobyła brązowy medal. Mistrzostwa świata w Ramsau przyniosły mu brązowe medale w sztafecie 4x10 km oraz w biegu pościgowym na 25 km. Najlepszym wynikiem Valbusy na mistrzostwach w Lahti było ósme miejsce w biegu łączonym na 20 km. Na kolejnych mistrzostwach rozgrywanych w Val di Fiemme zajmował odległe miejsca. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie zdobył swój ostatni medal zajmując drugie miejsce w biegu na 15 km techniką dowolną, przegrywając jedynie z Pietro Pillerem Cottrerem.