W 1985 wystąpił na mistrzostwach świata w Bormio, zajmując piętnaste miejsce w slalomie. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Crans-Montana był siódmy w kombinacji, a rywalizacji w slalomie nie ukończył. W lutym 1988 startował na igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie jego najlepszym wynikiem było dziewiąte miejsce w kombinacji. Największy sukces w karierze osiągnął podczas rozgrywanych w 1992 roku igrzysk olimpijskich w Albertville, gdzie zdobył złoty medal w slalomie. Po pierwszym przejeździe Norweg zajmował pierwszą pozycję, uzyskując najlepszy czas. W drugim przejeździe zanotował szósty wynik, co jednak wystarczyło do zwycięstwa z przewagą 0,28 sekundy nad Tombą i 0,46 sekundy nad Austriakiem Michaelem Tritscherem. Był to jedyny medal wywalczony przez Jagge na międzynarodowej imprezie tej rangi. Równocześnie był to też pierwszy w historii medal olimpijski wywalczony w tej konkurencji przez reprezentanta Norwegii. W tej samej konkurencji był też między innymi szósty na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku oraz siódmy podczas mistrzostw świata w Morioce w 1993 i rozgrywanych pięć lat później igrzyskach w Nagano.