Άρχισε τη στρατιωτική του καριέρα το 1750 και έφτασε στο βαθμό του στρατηγού το 1788. Το 1789, προσχώρησε στις ιδέες της Γαλλικής επανάστασης και ετέθη επικεφαλής του στρατού του Μοζέλα. Μαζί με τον Σαρλ Φρανσουά Ντυμουριέ ήταν οι νικητές της μάχης του Βαλμί (20 Σεπτεμβρίου 1792). Το 1793, διέφυγε την εκτέλεση την τελευταία στιγμή κατά την εποχή της Τρομοκρατίας και στη συνέχεια αποκαταστάθηκε. Κατά τη διάρκεια της Πρώτης Αυτοκρατορίας, προήχθη στο βαθμό του στρατάρχη της αυτοκρατορίας και μπήκε στη Γερουσία. Το 1808, ο Ναπολέων του απένειμε τον τίτλο του δούκα του Βαλμί σε αναγνώριση της νίκης του. Στη συνέχεια, υπηρέτησε υπό τον Λουδοβίκο ΙΗ', ο οποίος του απένειμε τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Αγίου Λουδοβίκου και τον ονόμασε κυβερνήτη του Στρασβούργου και Ομότιμο της Γαλλίας.