Tijdens de Campagne in Tunesië, in 1942-1943, was de M3 de meest gebruikte tankjager in Amerikaanse dienst en speelde het een prominente rol in onder andere de Slag om Kasserinepas en de Slag om El Guettar. Er gingen veel voertuigen verloren, maar Amerikaanse leger concludeerde dat dat kwam doordat ze niet op de juiste manier waren ingezet. Hierop werd de M3 opnieuw gebruikt als tankjager tijdens de Siciliaanse campagne. Hierna werden ze echter grotendeels uit de Europese tankjager bataljons gehaald en vervangen door de M10 Wolverine, die een draaibare toren had, een dikker pantser en tevens een groter en moderner kanon (76 tegenover 75 mm). De M3 werd als verouderd beschouwd en was niet meer inzetbaar tegen de sterke Duitse tanks. Hij werd echter nog wel krachtig genoeg beschouwd om de lichte Japanse tanks aan te kunnen, waarop de M3 veelvuldig werd ingezet in de Pacifische Oorlog tegen Japan. De meeste M3's werden ingedeeld bij compagnieën van het USMC (United States Marine Corps) en zagen onder andere actie tijdens de Slag om Saipan, Slag om Peleliu en de Slag om Okinawa.