Na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie w 1996 zajął 14. miejsce w kwalifikacjach, nie awansując do finału. W 1995 w Barcelonie sięgnął po tytuł halowego mistrza świata. W tym samym roku w Göteborgu zdobył srebrny medal mistrzostw świata na otwartym stadionie. W 1998 został halowym wicemistrzem Europy oraz zwyciężył w superlidze pucharu Europy. Trzykrotnie był mistrzem Finlandii na otwartym stadionie (1994, 1995, 1997) i sześciokrotnie w hali (1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 2000). Wielokrotny reprezentant kraju w meczach międzypaństwowych (10 zwycięstw indywidualnych w kategorii seniorów).