Het korps kwam voor het eerst in actie bij de gevechten rondom Debrecen vanaf medio oktober 1944. Het korps was begin november in actie rond Jászapáti (oostelijk van Boedapest) en trok in noordwestelijke richting terug. Midden december lag het korps al ten noorden van de Ipeľ, rond Krupina in Slovakije. In dit gebied kon het korps zich een maand lang min of meer handhaven. Het korps werd op 21 januari verplaatst naar het gebied ten westen van de Garam. Het korps nam samen met het 1e SS Pantserkorps deel aan Operatie Südwind van 17 tot 24 februari 1945. De Duitsers elimineerden in deze operatie het Sovjet bruggenhoofd op de westoever van de rivier de Garam ter voorbereiding van Operatie Frühlingserwachen en dreven het 7e Sovjet Gardeleger terug naar de oostelijke oever van deze rivier. In deze positie bleven de partijen gedurende een maand liggen Op 25 startten de Sovjets hun Bratislava–Brno Offensief, en het 7e Sovjet Gardeleger viel aan over de Garam en slaagde erin het korps te doorbreken. Vanaf nu volgde een terugtocht in noordwestelijke richting, door Slovakije via noordelijk van Bratislava. Rond 26 april lag het korps al in Tsjechië, oostelijk van Znojmo. Op 7 mei beschikte het korps nog over de Pantserdivisie Feldherrnhalle 2, de 25e Pantserdivisie, de 211e Volksgrenadierdivisie en de 357e Infanteriedivisie. De volgende dag probeerden de eenheden van het korps nog naar het westen te ontsnappen, richting de Amerikaanse troepen. Deze tocht van Znojmo richting Tábor mislukte echter en de meesten werden door Sovjets gevangen gemaakt. De korpscommandant, Kleemann, geraakte wél in Amerikaanse krijgsgevangenschap.