Największy sukces odniósł grając w Garbarni Kraków, z którą w sezonie 1931 sięgnął po tytuł mistrza Polski. Występował także w Tarnovii Tarnów, Szczakowiance Jaworzno, Warszawiance oraz klubie SKS Starachowice. Po wybuchu II wojny światowej grał w założonym przez nazistowskich okupantów zespole DTSG Krakau (Gauliga Generalgouvernement). W reprezentacji Polski debiutował 28 września 1930 w spotkaniu ze Szwecją, w którym zdobył bramkę. Łącznie w latach 1930–1935 rozegrał w drużynie narodowej cztery mecze i zdobył dwa gole.