Przez osiem kolejnych sezonów nie opuszczał czołowej dziesiątki klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonach &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%201997/1998"&gt;1997/1998&lt;/a&gt;, &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%201999/2000"&gt;1999/2000&lt;/a&gt; i &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20kombinacji%20norweskiej%202004/2005"&gt;2004/2005&lt;/a&gt;, które kończył na czwartym miejscu. W sezonie 2004/2005 był ponadto trzeci w klasyfikacji sprintu, za Hannu Manninenem z Finlandii i Niemcem Ronnym Ackermannem. W tym czasie wystąpił na czterech edycjach mistrzostw świata. Indywidualnie najlepiej wypadł na mistrzostwach świata w Ramsau w 1999 roku i mistrzostwach w Oberstdorfie w 2005 roku, gdzie był trzynasty w sprincie. W zawodach drużynowych był piąty w Oberstdorfie oraz na Mistrzostwach w Val di Fiemme w 2003 roku. Wziął także udział w trzech igrzyskach olimpijskich, najlepiej prezentując się na igrzyskach w Salt Lake City w 2002 roku, gdzie był piąty w sprincie, siódmy w Gundersenie oraz czwarty w konkursie drużynowym.