اسیر بازتابی از میراث «جنگ کثیف» و آنچه برای شهروندانی به ارمغان آورد، که اعضای خانواده‌اش در میان قربانیان بودند، است. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی در آرژانتین بسیاری از مردم، اغلب با دیدگاه‌های چپ‌گرایانه، دستگیر و غیب شدند. پس از استقرار دموکراسی در آرژانتین، تحقیقات شروع شد و اسنادی در مورد جنایات مرتکب شده از ۱۹۷۶–۱۹۸۳ تحت نظر دولت نظامی، به دست آمدند. مدارکی کشف شد که نشان می‌داد فرزندان بی‌سرپرستی که والدینشان سر به نیست شده بودند، به خانواده‌های دیگری سپرده شدند. تلاش‌هایی برای ارتباط مجدد این کودکان با بستگان بیولوژیکیشان شکل گرفت. اغلب این به معنای ارتباط فرزندان با پدربزرگ و مادربزرگ یا دیگر بستگان موجودشان بود. این مشکلی است که در آن فیلم بدان پرداخته شده. از مسائل مورد اعتراض فیلم، بی‌توجهی سیستم قضایی در رویکرد حقوقیش به احساسات افرادی است که به ماجرا دخیل نموده.