Wychowywał się w Rzymie, przeszedł rzymskie przeszkolenie wojskowe, po czym do 7 roku naszej ery służył w rzymskiej armii (walczył między innymi z barbarzyńcami na terenie obecnych Węgier) i otrzymał rzymskie obywatelstwo (był ekwitą); później wrócił do Cherusków przygotowując powstanie antyrzymskie. W 9 roku naszej ery odniósł spektakularne zwycięstwo nad 20 tysiącami Rzymian dowodzonych przez Publiusza Kwinktyliusza Warusa w bitwie w Lesie Teutoburskim. Jednak już w 15 roku naszej ery w bitwie na Długich Mostach wojska Arminiusza nie zdobyły rzymskiego obozu ponosząc porażkę. W roku 16 naszej ery nad Wezerą Arminiusz poniósł klęskę w bitwie pod Idistaviso z Rzymianami dowodzonymi przez Germanika, spowodowaną bezpośrednio postępowaniem własnego stryja Inguiomera, który nie zgodził się z defensywną strategią podjętą przez Arminiusza i postanowił ścigać wycofujących się Rzymian. W tym samym 16 roku naszej ery poniósł znów klęskę z rąk Rzymian w bitwie o wał angrywarski, gdzie na skutek zdrady rzymski szpieg powiadomił Germanika o szykowanej w okolicach wału zasadzce. W 21 roku naszej ery został zgładzony przez swoich współplemieńców z powodu próby przejęcia władzy królewskiej.