Urodził się w Łubnie na Podkarpaciu jako syn Jana i Katarzyny z domu Lazor, Uczęszczał do Gimnazjum Męskiego im. Królowej Zofii w Sanoku, zaś w 1936 ukończył Gimnazjum Staroklasyczne im. Kazimierza Morawskiego w Przemyślu. Od 1937 do września 1938 odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Jarosławiu przy 24 Dywizji Piechoty w stopniu plutonowego podchorążego. W 1938 rozpoczął studia na Wydziale Prawa UL. Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej, a następnie w okresie okupacji niemieckiej ziem polskich (1939–1945) pracował jako technik przy budowie dróg i mostów w rejonie Krosna i Jasła. U schyłku wojny pod koniec kwietnia 1945 rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Śląskiej, a następnie kontynuował je na Wydziałach Politechnicznych Akademii Górniczej w Krakowie. W kwietniu 1949 otrzymał tytuł magistra inżyniera budowy dróg i mostów. Był zatrudniony w Wydziałach Politechnicznych AGH: do 1949 jako młodszy asystent w Katedrze Geometrii Wykreślnej, do 1950 jako asystent w Katedrze Budowy Mostów, do 1953 jako starszy asystent w Katedrze Statyki i Wytrzymałości Materiałów. Następnie został zastępcą profesora w Katedrze Budownictwa Żelbetowego na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej, funkcjonując jako kierownik Zakładu Konstrukcji Żelbetowych. Został docentem etatowym 1 lipca 1958. Od 1953 do 1956 był prodziekanem, a w latach akademickich 1956/1957 i 1957/1958 dziekanem Wydziału Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej (obecnie Wydział Inżynierii Lądowej PK). 6 czerwca 1959 uzyskał stopień doktora nauk technicznych na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej za pracę pt. „Dojrzewanie betonu w obudowie mrożonych szybów górniczych”.