Grard noemde het werk zelf ook wel "Anasthasie", naar het model Anasthasie Kosoagna, die in 1957 poseerde voor de kunstenaar in Stanleyville, Congo. Deze reis kwam niet toevallig tot stand: het beeld werd besteld door de Belgische Staat voor het Congo-paviljoen op de wereldtentoonstelling in 1958. De beeldhouwer trok een maand naar Afrika om er een model te zoeken en ter plaatse voorstudies te maken. Één ontwerp, "Anasthasie" of ook wel "De Kleine Afrikaanse genoemd", een sculptuur van 66 cm hoog, werkte Grard samen met Van Mieghem uit tot de meer dan levensgrote figuur van "De Afrikaanse". Samen vergrootten ze het gipsen beeld dat Grard meebracht uit Stanleyville tot een meer monumentalere versie. De verschillen tussen beide werken zijn vrij klein. Haar gezicht en handen zijn in het grote exemplaar meer uitgesproken vormgegeven en de sokkel waar ze op staat, is dunner. Met "De Afrikaanse" kiest de kunstenaar er ook voor om zijn productieproces aan te passen doordat hij zocht naar een techniek die bij het gieten nog dichter de textuur kon volgen. Aldus laat hij het beeld uitvoeren volgens de techniek van de verloren was. In België werd dit proces voornamelijk voorbehouden voor kleinere beelden, waardoor Grard zijn heil zocht in het Zwitserse Mendrisio. De kunstenaar laat het brons bewust ruwer doordat hij de sporen van het productieproces minder wegwerkt. De vlakken zijn dus minder egaal en expressiever.