Zwyciężył na halowych mistrzostwach Europy w 1994 w Paryżu, wyprzedzając Jeana-Charlesa Gicquela z Francji i Wolfa-Hendrika Beyera z Niemiec. Na mistrzostwach Europy w 1994 w Helsinkach zajął 9. miejsce (wspólnie z Gicquelem), a na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1994 w Victorii 5. miejsce. Zajął 8. miejsce na halowych mistrzostwach świata w 1995 w Barcelonie (razem z Ettore Ceresolim z Włoch). Odpadł w kwalifikacjach na mistrzostwach świata w 1995 w Göteborgu, halowych mistrzostwach Europy w 1996 w Sztokholmie i igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie. Zajął 10. miejsce na halowych mistrzostwach świata w 1997 w Paryżu oraz 4. miejsce wspólnie ze Steinarem Hoenem z Norwegii) na mistrzostwach świata w 1997 w Atenach.