Polonya-Litvanya Birliği'nin 1795'teki parçalanmasının ardından Litvanya bölgesi, Rus İmparatorluğu'nun bir parçası hâline geldi. 19. yüzyılda Polonyalılar ve Litvanlar, yeniden bağımsız olmaya çalıştılar. 1830'da Kasım Ayaklanması ve 1863'te Ocak Ayaklanması sırasında, başarıya ulaşmayan bağımsızlık girişimlerinde bulundularsa da tarihsel olarak en büyük fırsatlar silsilesi I. Dünya Savaşı sırasında ortaya çıktı. 1915'te Alman Ordusu Rusya'ya doğru ilerlerken Litvanya'yı işgal etti. Ardından 1917'deki Rus Devrimi'nden sonra bağımsızlık için yeni politik gelişmeler yaşandı. Doğrudan ilhak etmekten kaçınan Almanya, Almanya-Litvanya'nın bir tür politik birliğini kapsayacak bir yol bulmaya çalıştı. Rus İmparatorluğu ile yapılacak barış müzakereleri ışığında Almanya hükûmeti, Litvanya ulusunun Rusya'dan ayrılmak istediğini ve Almanya ile daha yakın bir ilişki kurmak istediğini ilan edeceğini hesaplayarak Vilnius Konferansı'nın toplanmasına izin verdi. Ancak 18-23 Eylül 1917 tarihleri ​​arasında yapılan konferans, bağımsız bir Litvanya'nın kurulması gerektiğine ve Almanya ile daha yakın bir ilişkinin ancak yeni bağımsız devleti tanımasına bağlı olacağına dair bir karar kabul etti. 21 Eylül'de konferansa katılanlar tarafından, bu kararı yürürlüğe koymak için yirmi üyeden oluşan Litvanya Konseyi belirlendi. Alman makamları bu kararın yayınlanmasını engellese de, diğer yandan konseyin çalışmasına izin vermeye devam etti. Almanya yetkilileri konseyin daha geniş bir kitleye ulaşmasını engellemek için konseyin yayın organı olan "Lietuvos aidas" () gazetesini sansürledi. Konferans ayrıca yeni kurucu meclisin "Litvanya'nın tüm vatandaşları tarafından demokratik ilkelere uygun olarak" seçilmesine karar verdi.