Echter, met bevel van 19 juli werd het korps dan op transport gesteld naar het Oostfront, naar Heeresgruppe Mitte bij Warschau. Aangezien het korps onvolledig opgericht was, werd dit pas 30 juli 1944 effectief bij Warschau. In dit gebied voerde het korps enkele geslaagde tegenaanvallen uit en bracht daarmee de Sovjet-opmars in dit gebied tot staan. Het gebied bleef in actie rond Warschau tot eind december 1944. Op 24 december kreeg het korps bevel om onmiddellijk met zijn twee divisies (3. SS-Panzer-Division Totenkopf en 5. SS-Panzer-Division Wiking op transport te gaan naar Hongarije, met als doel een ontzettingspoging op te zetten voor het belegerde Boedapest. Op 1 januari 1945 ging het korps in de aanval richting Boedapest, in Operatie Konrad I. Dit lukte deels en vervolgens werden in Konrad II en III (tot 27 januari 1945) nog enkele mislukte pogingen gewaagd. Het korps had de Sovjets zware verliezen toegebracht en was ver gekomen, maar moest uiteindelijk terugtrekken naar de uitgangsposities. Vervolgens nam het korps vanaf 6 maart 1945 deel aan Operatie Frühlingserwachen, met onder bevel de 5. SS-Panzer-Division Wiking, 9. SS-Panzer-Division Hohenstaufen, 356e Infanterieidivisie en de resten van de 2e Hongaarse Pantserdivisie. Na 10 dagen was de opmars tot staan gebracht en de Sovjets sloegen terug met hun Weens Offensief. Het korps werd door het offensief omsingeld en kon alleen uitbreken door een inzet van 9. SS-Panzer-Division Hohenstaufen. Daarna volgde een terugtocht naar en door Oostenrijk, via Graz eindigend bij Radstadt.