Od 22 października 1939 ks. F. Mientki przebywał w polskim obozie wojskowym w Camp de Coëtquidan, będąc początkowo szeregowcem w kompanii sanitarnej pułku szkolnego. Od lutego 1940 duszpasterz Centrum Wyszkolenia Sanitarnego i Weterynaryjnego w Combourg. Następnie otrzymał nominację na duszpasterza 7 Pułku Piechoty, stacjonującego w Guer. Po kapitulacji Francji wraz z oddziałami 7 pp dotarł do Wlk. Brytanii. W lipcu 1940 otrzymał nominację na duszpasterza 7 Batalionu Kadrowego Strzelców 3 Brygady Kadrowej Strzelców, stacjonującej w Moffat w Szkocji (7 Batalion stacjonował nad zatoką Firth of Forth, w Newbourgh). Był kapelanem czasu wojny. W lutym 1942 został przeniesiony z I Oficerskiego Baonu Szkolnego do Dywizjonu Rozpoznawczego Korpusu. W grudniu 1942 otrzymał nominację na szefa duszpasterstwa 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej. Uczestnik walk o Arnheim i Driel w dniach 17-26 września 1944. Po walkach w Holandii przerzucony do rejonu Ravenstein nad Mozą, gdzie razem z żołnierzami Brygady brał udział w organizacji obrony prowizorycznego lotniska. Po zakończeniu działań wojennych służył w oddziałach okupacyjnych w rejonie Bersenbrück w Niemczech. Pozostawał tam do chwili demobilizacji w dniu 15 stycznia 1947.