Johan Filip Lemke stworzył serię obrazów batalistycznych na zlecenie dworu szwedzkiego, na który przybył około 1683. Obraz przedstawia jeden z epizodów trzydniowej bitwy pod Warszawą stoczonej w lipcu 1656 podczas II wojny północnej, a uściślając wydarzenia, które miało miejsce drugiego dnia tej bitwy, to jest 29 lipca. Tego dnia zgodnie z planem Tatarzy mieli obejść armię brandenbursko-szwedzką i uderzyć na nią od tyłu, podczas gdy od czoła miały zaatakować wojska Rzeczypospolitej. W godzinach popołudniowych obóz szwedzko-brandenburski zaatakowali Tatarzy. Król Szwecji Karol X Gustaw zmuszony został do rzucenia przeciwko nim kilku regimentów rajtarii pod wodzą feldmarszałka Gustafa Horna. Sam również najprawdopodobniej brał udział w potyczce prowadząc do ataku jeden z kornetów. Wówczas to mogło dojść do sytuacji przedstawionej na obrazie.