Od września 1926 służył w Armii Czerwonej, w 1930 ukończył twerską szkołę artylerii i został dowódcą plutonu w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym, we wrześniu 1932 skończył kursy wojskowe w Moskwie i został dowódcą szwadronu w Białoruskim Okręgu Wojskowym, a w 1934 wojskową lotniczą szkołę pilotów w Borisoglebsku. Był dowódcą klucza lotnictwa szturmowego w Syberyjskim Okręgu Wojskowym, w 1939 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego i został inspektorem grupy kontroli przy ludowym komisarzu obrony ZSRR, w październiku 1940 został zastępcą dowódcy pułku bombowców w Orłowskim Okręgu Wojskowym. Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako zastępca dowódcy pułku bombowców, od września 1941 do sierpnia 1942 dowodził 431 pułkiem lotnictwa szturmowego, walczył na Froncie Briańskim i Południowo-Zachodnim, brał udział w operacji charkowskiej. W sierpniu 1942 został zastępcą dowódcy, a w październiku 1942 dowódcą 228 Dywizji Lotnictwa Szturmowego (w 1944 otrzymał stopień generała majora lotnictwa), walczył na Froncie Dońskim, Stalingradzkim, Centralnym, Białoruskim i 1 Białoruskim, uczestniczył w bitwie pod Stalingradem i Kurskiem, operacji orłowskiej, czernihowsko-pryłuckiej, homelsko-rzeczyckiej, rohaczowsko-żłobińskiej, białoruskiej, warszawsko-poznańskiej i berlińskiej, wykonał 22 loty bojowe.