Po uwolnieniu z więzienia wyjechał do Florencji, gdzie na miejscowym uniwersytecie ukończył studia ekonomiczne. W 1939, po inwazji włoskiej na Albanię, powrócił do kraju. W kwietniu 1942 przejął dowództwo nad oddziałem partyzanckim działającym w jego rodzinnej miejscowości. w lipcu 1943 został wybrany członkiem Sztabu Generalnego Armii Narodowo-wyzwoleńczej. W tym samym roku objął funkcję zastępcy szefa Sztabu Generalnego. W sierpniu 1944 po reorganizacji armii partyzanckiej objął dowództwo I Korpusu. Na przełomie 1943/1944 na czele 1 Dywizji Szturmowej przekroczył rzekę Shkumbin i walczył w środkowej Albanii. Podległe mu oddziały w listopadzie 1944 wyzwalały Tiranę, a następnie Lezhę i Szkodrę. W 1945 otrzymał awans na generała majora.