Rajdy okazały się sukcesem, jednak Sowieci, a pod ich wpływem również Amerykanie, domagali się przeprowadzenia na kontynencie operacji na znacznie większą skalę. W kwietniu Franklin Delano Roosevelt wysłał do Londynu George’a Marshalla z misją nakłonienia Brytyjczyków do otwarcia drugiego frontu jeszcze we wrześniu 1942 roku (Operacja Sledgehammer). Szef Sztabu Imperialnego sir Alan Brooke kategorycznie plan odrzucił, uznając go za całkowicie nierealny. Zamiast tego zdecydowano się przeprowadzić duży rajd, który miał przetestować atak na silnie broniony port oraz rozpoznać walką niemieckie pozycje obronne na Wale Atlantyckim. Zaplanowanie i realizację operacji powierzono Dowództwu Operacji Połączonych. Celem miało być Dieppe. Przeprowadzony w sierpniu 1942 roku rajd zakończył się katastrofą, co spowodowało odłożenie inwazji Francji na rok 1944 i skoncentrowanie alianckich działań w basenie Morza Śródziemnego. Wyniesione spod Dieppe doświadczenia wykorzystano przy planowaniu późniejszych operacji desantowych. Przede wszystkim w grudniu 1942 roku powołano z inicjatywy Mountbattena Oddziały Pilotujące Operacji Połączonych ("Combined Operations Pilotage Parties"). Była to specjalnie wyszkolone i wyekwipowane (m.in. w nadajniki podczerwieni, kajaki, miniaturowe okręty podwodne) oddziały złożone z żołnierzy Armii i marynarzy Royal Navy, których zadaniem było przeprowadzanie rekonesansu na plażach w celu rozpoznania wrogich umocnień i wskazania dogodnych miejsc do lądowania. Ich działania wydatnie przyczyniły się do sukcesu Operacji Husky, desantu pod Salerno i lądowania w Normandii.