Nazwa tutejszych dóbr i wsi pochodzi ponoć od dawnych, może pierwszych ich właścicieli – rodziny Skoroyciów nieznanego herbu. Klucz skorojtyski był bardzo rozległy: obejmował ziemie i lasy od rzeki Dubissy aż do Szydłowa. Kolejnymi właścicielami majątku była rodzina Gapszewiczów. Jedna z Gapszewiczówien wyszła za Tomasza Syriatowicza, sędziego sądu powiatowego w Rosieniach. Na początku XIX wieku jego córka Tekla Syriatowiczówna, wychodząc za Jana Billewicza herbu Mogiła, prezesa sądu powiatowego w Rosieniach wniosła majątek tej rodzinie we wianie. W wyniku podziału majątku Skorojtyszki miały przypaść młodszemu ich synowi Franciszkowi (1820–1878), który tu mieszkał z matką. Jednak Franciszek Billewicz został w lutym 1863 roku aresztowany przez władze carskie i zesłany do Czembaru w guberni penzeńskiej. Na zesłanie towarzyszyły mu żona Kunegunda z domu Piłsudska (~1820–1877) i córka Urszula (~1840–1906). Majątek nie został skonfiskowany przez władze carskie, gdyż Tekla Billewiczowa zapisała go bezpośrednio swej wnuczce Urszuli, która wychodząc w 1878 roku za Leona Kontryma (1847–1906) herbu Odwaga (właściciela jednego z sąsiednich majątków) wniosła majątek we wianie do rodziny Kontrymów. Ich synowie: starszy Ignacy, a po jego śmierci w 1915 roku – młodszy Franciszek, który przejął majątek w 1918 roku, byli ostatnimi właścicielami Skorojtyszek. Po zajęciu majątku przez władze radzieckie, ostatni właściciele wraz z rodzinami zostali zesłani na Syberię, a majątek został znacjonalizowany. W 1995 roku majątek został zreprywatyzowany.