In februari 1944 legde Alpers zijn ambten neer. Hij had zich als vrijwilliger in 1941 gemeld voor de frontinzet. Dietrich Klagges zijn vriend, volgde hem op. In de rang van een "Major" "der Reserve" werd hij commandant van het 1ste bataljon van het "Fallschirmjägerregiments 9" wat aan het westfront ingezet was. Na het sneuvelen van de regimentscommandant Kurt Stephani, nam Alpers op 21 augustus 1944 de leiding van het regiment over. Op 3 september 1944 raakte Alpers zwaargewond en pleegde daarop zelfmoord.