De jaren zeventig waren zijn meest vruchtbare: in die tijd waagde hij zich zowel aan de zaak van de Marokkaanse politicus Mehdi Ben Barka ("L'Attentat", 1972, scenario van Jorge Semprún) als aan de Algerijnse Oorlog ("R.A.S.", 1973). Deze film ondervond ernstige problemen met de censuur maar scoorde aan de kassa. In "Dupont Lajoie" (1975) behandelde hij op een indringende manier een afstootwekkend geval van plat racisme waarvan Algerijnen het slachtoffer waren. Met "Le Juge Fayard dit Le Shériff" (1977) leverde Boisset zijn meest geëngageerde prent af. Via het personage van Patrick Dewaere, een integere jonge rechter die tijdens zijn enquête vermoord werd, toonde hij aan hoe de politiek het rechtssysteem kon corrumperen.