W dyplomacji francuskiej zadebiutował w wieku 26 lat – był członkiem misji dyplomatycznej (attaché) w Brukseli, a następnie sekretarzem poselstwa w Atenach. Od 1849 minister pełnomocny w Królestwie Greckim, a w roku następnym ambasador w Królestwie Bawarii. Po wojskowym puczu przeciwników króla Maksymiliana II Wittelsbacha, 2 grudnia 1850 powrócił do Paryża. Od 1851 kierownik Departamentu Spraw Politycznych MSZ. Ambasador w Turcji w latach 1855-1860 i minister spraw zagranicznych II Cesarstwa Francuskiego w latach 1860-1862. Odmówił udzielenia pomocy rządu francuskiego powstańcom styczniowym, podczas rozmów z księciem Adamem Czartoryskim.