Walery Przewłocki pochodził z rodziny ziemiańskiej z Lubelszczyzny, jego bratem był Klemens Przewłocki. W 1849 r. w randze podporucznika 1 pułku ułanów wziął udział w powstaniu węgierskim. W okresie wojny krymskiej walczył po stronie tureckiej w stopniu porucznika w Dywizji Polskiej Kozaków Sułtańskich w 5. pułku ułanów. Po zakończeniu wojny krymskiej wyjechał do Bułgarii, tam zetknął się z działalnością zakonu Zmartwychwstania Pańskiego (Zmartwychwstańców). Po wybuchu Powstania Styczniowego trafił przez Francję do Lwowa. Mianowany przez Rząd Narodowy Komisarzem Wojskowym, walczył w stopniu majora w oddziale Zygmunta Miłkowskiego. Wziął udział w nieudanej próbie przebicia się przez Besarabię do Polski. Ścigany przez władze rosyjskie w 1864 r. wstąpił do Zgromadzenia Księży Zmartwychwstańców w Rzymie. Śluby zakonne złożył w 1866 r., a święcenia kapłańskie otrzymał w 1867 r. W rok później uzyskał tytuł doktora teologii na Uniwersytecie Sapientia w Rzymie.