W Warszawie wstąpił do pułku poznańskiego, skąd odkomenderowano go na adiutanta gen. Bukowskiego, a następnie przeniesiono do 2. pułku. W uznaniu waleczności otrzymał złoty krzyż Virtuti Militari; gen. Józef Dwernicki wymienia go w swoim raporcie do Wodza Naczelnego wśród innych odznaczonych w bitwie pod Stoczkiem. Razem z korpusem gen. Girolamo Ramoriny złożył broń w Galicji i był internowany prawie przez rok. Po powrocie do W. Ks. Poznańskiego aresztowany, skazany został wyrokiem sądu dywizyjnego za dezercję na 20 lat więzienia, konfiskatę majątku, utratę szlachectwa, kokardy pruskiej i stopnia oficerskiego. Wyrok ten król pruski złagodził na 16-miesięczne więzienie w fortecy głogowskiej.