Από το 1985, αρχίζει να ειδικεύεται στην ανάλυση ανορθόδοξων πολέμων (irregular wars) (Ινδοκίνα, Αλγερία κλπ.) και στα πρώτα βήματα ανάπτυξης των πυρηνικών όπλων υπό την Τέταρτη Γαλλική Δημοκρατία (1946-1958), καθώς επίσης και στη μελέτη των διαφορετικών ρευμάτων της γαλλικής και αμερικανικής στρατηγικής σκέψης από το 1945. Το 1988 εισάγεται στο Ίδρυμα μελετών εθνικής άμυνας, όπου μέχρι το 1992 ήταν μαθητής και βοηθός του Στρατηγού Lucien Poirier, θεωρητικού της πυρηνικής αποτροπής. Κατά τη διάρκεια αρκετών περιόδων παραμονής του στις ΗΠΑ, εκπαιδεύθηκε στη φυσική των πυρηνικών όπλων και των βαλλιστικών συστημάτων από τη σκοπιά των διαδικασιών εποπτείας των συνθηκών ελέγχου των εξοπλισμών.