Podczas przygotowań do inwazji w Afryce Północnej jesienią 1942 r. Hall zwlekała z ewakuacją mimo 15 miesięcy pobytu we Francji. Po lądowaniu aliantów w Afryce wsiadła do ostatniego pociągu na południe Francji, a już następnego dnia niemieckie wojska weszły na terytorium Vichy, zaś Gestapo zaczęło wyłapywać i torturować współpracowników Hall, których wydał niemiecki konfident w szeregach jej siatki. Mimo to nie zdołało jej ująć, a nawet błędnie przyjmowało, że jest Kanadyjką. Na kolportowanych przez władze niemieckie plakatach określono ją jako "najbardziej niebezpiecznego szpiega wroga". Hall po opuszczeniu pociągu przekroczyła granicę hiszpańską, wykorzystując wraz z przewodnikiem i dwoma innymi zbiegami, długi na 80 kilometrów szlak wiodący przez Pireneje, mimo protezy i temperatury -20 °C. Przyznała później, że najstraszniejszym momentem pobytu w okupowanej Francji było to przejście przez góry.