Po powrocie Partii Konserwatywnej do władzy w 1951 r. Maudling został młodszym ministrem w ministerstwie lotnictwa cywilnego. W 1952 r. w imieniu Skarbu przedstawiał w parlamencie projekt budżetu. Następnie został mianowany ekonomicznym sekretarzem skarbu. W 1955 r. otrzymał stanowisko ministra zaopatrzenia. Popierał brytyjską interwencję podczas kryzysu sueskiego. Kiedy premierem został w 1957 r. Macmillan, Maudling odmówił pozostania na stanowisku ministra zaopatrzenia oraz objęcia resortu zdrowia. Ostatecznie został Paymaster-General, zaś wkrótce później został członkiem gabinetu. Brał udział w pierwszych negocjacjach dotyczących członkostwa Wielkiej Brytanii w EWG.