Οι χωρικοί ήταν επίσης εξαγριωμένοι και ανάμεσα στο 1846 και το 1848, η αντιπολίτευση στον Στούρτζα ενισχύθηκε. Οι εμπορικοί και βιομηχανικοί σύνδεσμοι στο Ιάσιο (την πρωτεύουσα) εναντιώθηκαν το 1846 στα σχέδια του πρίγκιπα να αυξήσει ξανά τους φόρους. Σε πολλές αγροτικές περιοχές μικροί και μεσαίοι ακτήμονες εναντιώθηκαν στην πληρωμή επιπλέον φόρων και το καλοκαίρι του 1847 έλαβαν χώρα έντονες διαμαρτυρίες σε πολλά ζουντέτς από φιλελεύθερους βογιάρους για έδρες στην γενική συνέλευση. Οι χωρικοί στη Μολδαβία και στη Βλαχία αρνήθηκαν να εκτελέσουν εργασίες, με τη βία να αυξάνει το καλοκαίρι και την επόμενη άνοιξη. Πρόθυμοι για αλλαγή, οι διανοούμενοι παρακινήθηκαν από την Φεβρουριανή επανάσταση στο Παρίσι, όπου σπούδαζαν κάποιοι από αυτούς.