Eksponowano ideę mocarstwowości Francji, której realizacja miała polegać na stworzeniu w pełni samodzielnego i silnego państwa, zdolnego do prowadzenia niezależnej i własnej polityki zagranicznej, dysponującego potęgą militarną i niekwestionowaną pozycją w międzynarodowych stosunkach gospodarczych. Strategicznym celem De Gaulle’a było uczynienie z Europy zjednoczonej pod przywództwem Francji „trzeciej siły” zdolnej do przeciwstawienia się USA i ZSRR. Z tego wynikały posunięcia takie jak wycofanie Francji ze struktur wojskowych NATO (1966), potępienie amerykańskiej interwencji w Indochinach czy polityka osłabiania dolara. Środkiem budowy mocarstwowości było stworzenie przez Francję własnych sił nuklearnych („force de frappe”). De Gaulle poparł też separatystyczne dążenia Quebecu. Mocarstwowe aspiracje nie przeszkodziły De Gaulle’owi w uznaniu niepodległości Algierii.