Treningi zaczynał w rodzinnym mieście, grał także w polskich klubach. Po wybuchu II wojny światowej uciekł na Zachód i wstąpił do wojska we Francji. Służył u generała Maczka w 1940. We wrześniu 1944, jako bombardier dywizjonu artylerii przeciwpancernej 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej walczył w bitwie pod Arnhem i dostał się do niemieckiej niewoli. Otrzymał bojowy Znak Spadochronowy.