Trzy lata później, na mistrzostwach świata w narciarstwie alpejskim w Mürren wywalczył srebrny medal w zjeździe. W zawodach tych rozdzielił na podium dwóch rodaków: Waltera Pragera i Fritza Steuriego. Najlepsze wyniki osiągnął podczas mistrzostw świata w Cortina d’Ampezzo w 1932 roku, gdzie zdobył trzy medale. Najpierw zajął trzecie miejsce w zjeździe, przegrywając tylko z Austriakiem Gustavem Lantschnerem i kolejnym Szwajcarem, Davidem Zoggiem. Następnie był drugi w slalomie, plasując się między Friedlem Däuberem z Niemiec i Austriakiem Hansem Hauserem. Wyniki te pozwoliły mu zwyciężyć w kombinacji alpejskiej, przed Hauserem i Lantschnerem. Ostatni medal zdobył na mistrzostwach świata w Innsbrucku w 1933 roku, gdzie zajął trzecie miejsce w kombinacji. Na tych samych mistrzostwach był piąty w zjeździe i czwarty w slalomie, gdzie walkę o medal przegrał ze Steurim o 0,4 sekundy. Startował także w mistrzostwach świata w Mürren w 1935 roku, gdzie jego najlepszym wynikiem było szóste miejsce w slalomie.