Разам з імперскім крыжам (), імперскім мячом () і Святой дзідай () карона была найважнейшай часткай імперскіх рэгалій (). Падчас каранацыі карона надавалася новаму манарху разам з скіпэтрам () і дзяржавай (). Імператарскія рэгаліі Свяшчэннай Рымскай імперыі, асабліва карона Карла Вялікага, з 1424 па 1796 год захоўваліся ў Нюрнбергу, гістарычнай сталіцы Франкскай дзяржавы, і маглі былі быць вывезены да месца каранацыі новага імператара, пасля чаго вярталіся да месца пастаяннага захоўвання. У 1796 годзе падчас Напалеонаўскіх войнаў Нюрнберг быў заняты французскімі войскамі, але карону паспелі перадаць на захоўванне ў Рэгенсбург, а ў 1800 годзе ў Вену. У цяперашні час карона і імператарскія рэгаліі выстаўлены ў скарбніцы палаца Гофбург у Вене (Аўстрыя), так як апошні імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі Франц II адмовіўся вярнуць яе, нягледзячы на ​​пісьмовыя абяцанні. У 1938 годзе яе вярнулі ў Нюрнберг, у 1946 годзе — у Вену. З-за неўрэгуляванага прававога статусу аўстрыйскі ўрад адмаўляецца выстаўляць яе за граніцай.