Podczas wojny I koalicji z Francją Gvozdanović początkowo dowodził brygadą, a następnie – dywizją. W bitwie pod Fleurus, która zakończyła się decydującą porażką sił koalicyjnych z Austriakami na czele, Gvozdanović dowodził drugą kolumną. Natomiast w dniu 24 września 1795 stojąc na czele dywizji odniósł spektakularne zwycięstwo nad dwiema francuskimi dywizjami w trakcie bitwy pod Handschuhsheim (obecnie dzielnica Heidelbergu). W lipcu 1796 roku przeniesiono go do Włoch, gdzie dowodził korpusem w armii Dagoberta Sigmunda von Wurmsera i Józefa Alvinczy'ego w trakcie czterokrotnej próby przełamania francuskiego oblężenia Mantui. Podczas pierwszej próby Gvozdanović przegrał bitwę pod Lonato po skomplikowanej serii manewrów w dniach 29 lipca – 4 sierpnia 1796. W trakcie drugiej próby przełamania oblężenia Mantui, dowodził w bitwie pod Bassano (7-8 września). Udało mu się uniknąć utkwienia w Mantui razem z Wurmserem. Z kolei podczas trzeciego natarcia walczył na czele Korpusu Friaul w II bitwie pod Bassano oraz w bitwie pod Arcole. W trakcie decydującej bitwy pod Rivoli, która zakończyła się decydującą klęską wojsk austriackich, dowodził dwiema brygadami.. 28 lutego 1797 został przeniesiony do rezerwy. Zmarł w Wiedniu 13 sierpnia 1802 roku.