Czołgi typu „Locust” nie zostały nigdy użyte bojowo przez armię amerykańską. Nie posiadała ona odpowiedniego samolotu ani szybowca do ich transportu w warunkach bojowych. Z trudem można je było przewozić (po zdjęciu wieży) pod kadłubem samolotu transportowego Douglas C-54 Skymaster, ale ponieważ montaż czołgu po transporcie zajmował 3,5 godziny, z możliwości tej nigdy nie skorzystano. W lepszej sytuacji byli Brytyjczycy, którzy otrzymali w ramach Lend-Lease 260 czołgów M22. Użyli oni do ich transportu ciężkich szybowców transportowych General Aircraft Hamilcar. Czołgi brytyjskie otrzymały nazwę Locust (ang. szarańcza). Czołgi brytyjskie były pozbawione uchwytów służących do podwieszania pod samolotem, otrzymały za to wyrzutnie granatów dymnych, a kilka z nich zostało wyposażone w nasadki Littlejohn na lufach dział. Czołgi Locust brały udział w operacji „Varsity” (forsowanie Renu) 24 marca 1945 roku. Zostały tam użyte przez 6th Airborne Armored Reconnaissance Regiment, 6 Dywizji Powietrznodesantowej.