In 1893 word hy klerk in die Departement van Justisie en werk aanvanklik in die kantoor van die breekwaterveroordeeldes en word later verplaas na die geregshof in Kaapstad. Hier beklee hy verskillende betrekkings as assistent-magistraat, totdat hy met die uitbreek van die Anglo-Boereoorlog saam met die Engelse magte op aktiewe diens gaan. As lid van die Cape Bearers maatskappy is hy ooggetuie van die Slag van Paardeberg, waar generaal Cronjé oorgegee het aan die Engelse magte onder leiding van Lord Roberts, en skryf hy briewe aan sy ma om die gebeure te beskryf. In 1903 word hy verplaas na die Naturelledepartement en hy kry in 1905 ’n aanstelling as magistraat in die Transkei. Hier doen hy diens as Naturellekommissaris totdat hy in 1933 aangestel word as voorsitter van die Naturelle-egskeidingshof in Transvaal en Natal. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog is hy militêre magistraat op Grootfontein in Suidwes-Afrika en doen hier eerstehandse kennis op van die San. In 1928 is hy weer daarheen om ’n intensiewe studie van die San te maak. Sy kennis wat hy hier opdoen word in die tydskrif "Africa" gepubliseer, terwyl sy artikels oor Naturellereg en -gewoontes veral in die antropologiese tydskrif "Man" gepubliseer word. In 1935 tree hy uit die Staatsdiens, maar in 1940 word hy redakteur van ’n weekblad vir swart mense om hulle in te lig oor die verloop van die Tweede Wêreldoorlog. Gedurende sy lewe reis hy baie. Hy ken die hele Suid-Afrika goed en besoek ook Oos-Afrika en verskeie Europese lande.