Nadat de eerste 2 races van 1975 nog met de 312B3 werden geracet, maakte de 312T zijn debuut tijdens de Grand Prix van Zuid-Afrika; deze was echter teleurstellend. Clay Regazzoni's auto werd niet goed afgesteld en Niki Lauda's wagen had een technisch probleem. De Ferrari 312T werd samen met de Ferrari 312B3 getest in Fiorano. De 312T bewees dat hij sneller was dan zijn voorganger, de eerstvolgende race, BRDC International Trophy 1975 (niet deel van F1-kampioenschap), werd dan ook gewonnen door Niki Lauda. Na de slechte start van het seizoen in 1975, waar concurrenten zoals Brabham en McLaren sterk presteerden, wist Lauda 3 grote prijzen op rij te winnen, waarna een 2e plaats volgde in Nederland en daarna nog een overwinning in Frankrijk. De voorlaatste race van het seizoen, de Grand Prix van Italië, Ferrari's thuisrace, won Clay Regazzoni. Niki Lauda eindigde derde en won zo zijn eerste wereldtitel, Ferrari won ook het constructeurskampioenschap.