Στην Βρετανική Αυτοκρατορία τα Πριγκιπικά Κράτη τυπικά ήταν ανεξάρτητα (τους δόθηκε τυπικά και επίσημα η ανεξαρτησία το 1947) σε εξαρτημένη σχέση επικυριαρχίας από το Βρετανικό Στέμμα. Με την Αιγυπτιακή Ανεξαρτησία το 1922 η Βρετανία τερμάτισε τυπικά το καθεστώς του προτεκτοράτου, εκτός από του Σουδάν το οποίο συνέχισε να διοικείτε ως Αγγλό-Αιγυπτιακό Σουδάν ως την ανεξαρτησία του το 1956. Η Βρετανία διατήρησε το ενδιαφέρον της στην Αίγυπτο μέχρι την Κρίση του Σουέζ. Το Ιράκ δημιουργήθηκε σε βασίλειο το 1932. Στις παραπάνω περιπτώσεις η οικονομική και στρατιωτική πραγματικότητα δεν ισοδυναμούσε με πλήρη ανεξαρτησία, αλλά οι τοπικοί ηγεμόνες και ηγέτες ήταν εξαρτημένοι από τους Βρετανούς. Παρομοίως στην Αφρική (π.χ. η Βόρεια Νιγηρία υπό τον Λόρδο Lugard), και η Μαλαισία με τα Ομόσπονδα Κράτη της Μαλαισίας και τα Μη Ομόσπονδα Κράτη της Μαλαισίας, αποτελούν παραδείγματα της τακτικής της έμμεσης διακυβέρνησης που άσκησαν η Βρετανία (και η Γαλλία) στις αποικίες.