W październiku 1934 na wielu obszarach Hiszpanii doszło do rewolucyjnych wystąpień i upadku republikańskiej władzy. Katalaniści wykorzystali chaos ogłaszając powstanie niepodległej Katalonii; anarchiści nie udzielili tym próbom poparcia, usiłując wprowadzić anarchosyndykalistyczne struktury organizacyjne. Dominująca we władzach autonomicznych ERC wykorzystała organy porządkowe Generalitat do represji wobec CNT; wzajemna niechęć między nimi zaczęła oscylować na granicy otwartej wrogości. Co prawda w wyborach z lutego 1936 roku anarchiści udzielili poparcia koalicji , w składzie którego znajdowała się Esquerra, ale po wyborczym zwycięstwie stosunki znowu się pogorszyły. W kwietniu 1936 anarchistyczne bojówki zamordowały , który w roku 1934 kierował działaniami przeciw CNT. Wśród katalanistów doszło do sporów, dotyczących taktyki względem rządu centralnego i partii radykalnej lewicy; część krytykowała ERC i kontrolowany przez nią autonomiczny rząd Generalitat za ustępliwość i domagała się podjęcia bardziej zdecydowanego kursu. W maju 1936 z federacji ERC wystąpiła współtworząca ją dotąd (EC).