W 1936 objął kierownictwo sekretariatu protestanckiego bractwa Michaelsbruderschaft z Marburga. W 1939, po ataku Niemiec hitlerowskich na Polskę, powołano go do służby w Wehrmachcie. Od września 1939 był szefem sztabu transportu kolejowego w okupowanej Polsce. Od 1940 służył jako pułkownik w Sztabie Generalnym Komendatury Wehrmachtu ("niem. Generalstab des Wehrmachtbefehlshabers") w norweskim Oslo. W tym czasie utrzymywał stały kontakt z norweskim ruchem oporu.