Μετά τη Μάχη των Σπερχειών το 997, ο Σαμουήλ έκανε τον γαμπρό του, τον Άσώτιο Ταρωνίτη, έναν Βυζαντινό αιχμάλωτο που είχε παντρευτεί την κόρη του Μιροσλάβα, κυβερνήτη της πόλης. Το 1005, ωστόσο, ο Ασώτιος και η Μιροσλάβα, με τη συντροφιά του Χρυσέλιου, έφυγαν με βυζαντινό πλοίο προς την Κωνσταντινούπολη, φέροντας μία επιστολή του Χρύσελιου που υποσχόταν να παραδώσει την πόλη στον Βυζαντινό αυτοκράτορα, Βασίλειο Β' (περ. 976–1025), σε αντάλλαγμα τον βαθμό του "πατρικίου" για τον ίδιο και τους δύο γιους του. Σύντομα, μία βυζαντινή μοίρα εμφανίστηκε έξω από την πόλη υπό τον Ευστάθιο Δαφνομέλη και η πόλη επέστρεψε στη βυζαντινή κυριαρχία, αλλά ο Χρυσέλιος είχε πεθάνει εν τω μεταξύ. Ωστόσο, είναι πιθανό αυτό το επεισόδιο να συνέβη μέχρι το 1018, στο τέλος του βουλγαρικού πολέμου, καθώς η χρονολογία της πρωταρχικής πηγής του πολέμου του Ιωάννη Σκυλίτζη, είναι ασαφής, ενώ το ιταλικό χρονικό του Λούπους Πρωτοσπαθάριους δίνει μια εντελώς διαφορετική ημερομηνία για την ανάκτηση του Δυρραχίου, 1004/5, και δεν αναφέρει καθόλου τον Χρυσέλιο.