Γενικά η διοίκησή του ήταν άστοχη και διεφθαρμένη, προκαλώντας την αντιπάθεια του λαού. Το 1830 ήταν στο Παρίσι όταν ξέσπασε η Ιουλιανή Επανάσταση και διέφυγε στο Μπράουνσβαϊγκ. Εκεί ανακοίνωσε την πρόθεσή του να καταστείλει τις επαναστατικές τάσεις με τα όπλα. Τότε τον Σεπτέμβριο, καθώς επέστρεφε από το θέατρο με το άλογο, του επιτέθηκαν πετώντας του πέτρες και την επόμενη ημέρα πολύς όχλος εισέβαλε στο ανάκτορο, που καταστράφηκε από πυρκαϊά. Ο Κάρολος Β΄ διέφυγε· τρεις ημέρες μετά έφθασε ο αδελφός του Γουλιέλμος, που ο λαός τον υποδέχθηκε με χαρά και ανέλαβε αντιβασιλιάς. Ένα έτος μετά ανακήρυξε τον εαυτό του δούκα, αλλά ο Κάρολος Β΄ έκανε απεγνωσμένες προσπάθειες να τον καθαιρέσει διπλωματικά ή με τη βία. Όμως κανείς μονάρχης δεν ήθελε να τον υποστηρίξει, έτσι πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στο Παρίσι και στο Λονδίνο. Στην τελευταία πόλη ο εκδότης Μπ. Γκρέγκορυ δημοσίευσε άρθρα για το δούκα στον «Σάτυρο», ο δούκας αντέδρασε και προκλήθηκε μεγάλη αντιπαράθεση. Όταν το 1873 ξέσπασε ο πόλεμος μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, μετέβη στη Γενεύη όπου απεβίωσε άγαμος στο Hôtel Beau-Rivage. Άφησε τον αξιοσημείωτο πλούτο του στην πόλη της Γενεύης με τον όρο να κατασκευαστεί ένας γοτθικός τάφος του.