Wiosną 1943 we Francji sformowano 2. Dywizję Spadochronową ("2. Fallschirmjägerdivision") pod dowództwem generała Ramckego. 3. pułk 2. Dywizji walczył w sierpniu 1943 na Sycylii, a we wrześniu tego samego roku wraz z 4. pułkiem pod Salerno. Po obaleniu rządu Mussoliniego całą 2. Dywizję przerzucono do Rzymu, gdzie jej żołnierze rozbrajali włoskie oddziały. Pod koniec 1943 2. Dywizję przerzucono na Ukrainę gdzie walczyła ona do kwietnia 1944. Walkę we Włoszech kontynuowały 1. Dywizja Spadochronowa i 4. Dywizja Spadochronowa wchodzące w skład I Korpusu Spadochronowego ("I Fallschirmjägerkorps"). Na początku 1944 oddziały 1. Dywizji pod dowództwem generała Heidricha zajęły pozycje obronne w klasztorze na Monte Cassino i od lutego 1944 uczestniczyły w odpieraniu ataków aliantów. W tym samym czasie 4. Dywizja Spadochronowa walczyła z amerykanami pod Anzio. 1. Dywizja broniła Monte Cassino, aż do maja 1944, kiedy to wzgórze zdobyły oddziały 2. Korpusu Polskiego. Po wycofaniu się z Monte Cassino spadochroniarze walczyli m.in. w okolicach Bolonii i Florencji. 1. Dywizja poddała się w okolicach Imoly, a 4. Dywizja w okolicach Vicenzy w kwietniu 1944.