Wysłany z oddziałem 2000 jazdy tatarskiej na pomoc Polsce, 27 lipca stanął przed obliczem Jana Kazimierza. Odradzał walną bitwę, proponując, tak jak Stefan Czarniecki, kontynuację wojny podjazdowej. W bitwie pod Warszawą w lipcu 1656 r. wziął udział będąc pod dowództwem starosty jaworowskiego Jana Sobieskiego. Napadając na tabory w Bródnie Tatarzy omal nie zabili króla szwedzkiego Karola Gustawa.