Na krótko przeniosła pracownię do Warszawy, po czym wyjechała do Czorsztyna. Na miejscu wybudowała dom i w 1932 roku założyła w nim pracownię „Warsztaty Spiskie”, w której uczyła lokalne tkaczki tkania kilimów i gobelinów, tym samym wprowadzając tkanie kilimów na Podhale. Praca w warsztacie stała się istotnym źródłem przychodu dla ubogiej, wiejskiej społeczności regionu. W okresie II wojny światowej zakłady zostały zarekwirowane i dołączone do „Weissen Stube” (prace tworzono na eksport do III Rzeszy). W rezultacie praca w zakładach dawała ochronę przed deportacją na roboty przymusowe. Jednocześnie w domu znajdowały się tymczasowe kryjówki dla dziewcząt, które ukrywano przed Gestapo. Po wojnie zakłady zostały przejęte najpierw przez spółdzielnię tkacką z Nowego Targu, po czym stały się częścią eksportowej produkcji Cepelii, a Kossecka została znów kierowniczką warsztatów.