In 1773 werd hij gouverneur van de École Militaire in Parijs. Na een korte politieke loopbaan keerde hij terug in het leger waar hij betrokken was bij de Slag bij Valmy, het keerpunt van de aanval van Pruisen en Oostenrijk op het revolutionaire Frankrijk. Timbrune vocht in wat nu België is en was aanvoerder van het Leger van de Ardennen. In de Tweede Slag bij Neerwinden werd. De inmiddels "ci devant" burggraaf de Valence moest voor de Franse Revolutie vluchten maar keerde ten tijde van het meer gematigde Directoire terug. Onder Napoleon vocht hij in Spanje en in de Duitse bevrijdingsoorlog. Napoleon benoemde hem tot commandeur in het Legioen van Eer. Hij was de secretaris in de senaatsvergadering die Napoleon in 1814 afzette.