Zwyciężył na światowych igrzyskach halowych w 1985 w Paryżu, które potem zostały uznane za pierwsze halowe mistrzostwa świata. Powtórzył ten sukces zwyciężając na halowych mistrzostwach Europy w 1985 w Pireusie. Zdobył złoty medal na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie. Pasmo zwycięstw Markowa zostało przerwane na halowych mistrzostwach Europy w 1987 w Liévin, gdzie zdobył srebrny medal przegrywając o 3 centymetry z Serge Hélanem z Francji. Na halowych mistrzostwach świata w 1987 w Indianapolis zajął 4. miejsce. Zwyciężył za to w najważniejszej imprezie tego sezonu – mistrzostwach świata w Rzymie. Jego wynik – 17,92 m był nowym rekordem Europy, a obecnie jest ósmym rezultatem w historii światowej lekkoatletyki. Na halowych mistrzostwach Europy w 1988 w Budapeszcie zajął 4. miejsce.