Першае афіцыйнае выкарыстанне тэрміна урадам ЗША з'явілася ў закраналай Суэцкі крызіс Дактрыне Эйзенхаўара у 1957 годзе. Дзяржсакратар ЗША Джон Фостэр Далес вызначыў як «вобласць, што ляжыць паміж і ўключае Лівію на захадзе і Пакістан на ўсходзе, Сірыю і Іран на поўначы і Аравійскі паўвостраў на поўдні, а таксама Судан і Эфіопію». У 1958 годзе Дзяржаўны дэпартамент ЗША растлумачыў, што тэрміны «Блізкі Усход» і «Сярэдні Усход» узаемазаменныя і вызначыў дадзены рэгіён як уключальны толькі Егіпет, Сірыю, Ізраіль, Ліван, Іарданію, Ірак, Саудаўскую Аравію, Кувейт, Бахрэйн і Катар.