Hij wordt beschouwd als de vader van de Pakistaanse atoombom. Hij verschafte Pakistan essentiële kennis voor het bouwen van een atoombom nadat hij in de jaren 70 in Nederland over de verrijkingstechnologie leerde, waardoor uranium ook kan worden gebruikt voor niet-vreedzame doeleinden, namelijk als splijtstof voor kernwapens door middel van de ultracentrifuge. Hij verklaarde later dat hij hier volstrekt geen spijt van had en greep hierbij de Indiaas-Pakistaanse Oorlog van 1971 (waarbij zijn land werd 'gehalveerd') als hoofdreden aan.