W 1993 r. zadebiutował na mistrzostwach świata biorąc udział w mistrzostwach w Falun. Zdobył tam srebrny medal w sztafecie oraz brązowy w biegu pościgowym 10+15 km. Największe sukcesy osiągnął jednak na mistrzostwach świata w Thunder Bay, gdzie wywalczył złoty medal w biegu na 50 km techniką dowolną, srebrny w biegu pościgowym oraz brązowy w sztafecie wspólnie z Fulvio Valbusą, Marco Albarello i Fabio Majem. Dwa lata później, na mistrzostwach w Trondheim nie osiągał już tak dobrych wyników. Zdobył co prawda brązowy medal w sztafecie, ale indywidualnie jego największym osiągnięciem było 10 miejsce w biegu pościgowym 10+15 km. Podczas mistrzostw w Ramsau włoska sztafeta w składzie Giorgio Di Centa, Fabio Maj, Fulvio Valbusa i Silvio Fauner powtórzyła wynik z Trondheim zajmując trzecie miejsce. Jednak w indywidualnych startach ani razu nie uplasował się w pierwszej dziesiątce. Startował także w sprincie techniką dowolną na mistrzostwach w Lahti w 2001 r. zajmując 7 miejsce oraz w tej samej konkurencji na mistrzostwach w Val di Fiemme jednak zajął odległe 37 miejsce.