Odmianą poezji okolicznościowej były wiersze utrwalające pamięć o istotnych wydarzeniach. W księdze III "Kroniki" Anonima tzw. Galla zamieszczony został wiersz o zwycięstwie pod Nakłem "Deo vero laus et honor". Prawdopodobnie w latach 1317–1320 powstała anonimowa "Pieśń o wójcie Albercie", opisująca bunt mieszczan krakowskich z lat 1311–1312. Z XIV w. pochodzi "Wiersz o zakonnikach z Lubiąża" ("Est locus iste Lubens Julio de Cesare dictus"), opisujący historię klasztoru cystersów w Lubiążu. Po 1410 powstawały wiersze o bitwie pod Grunwaldem, w tym najobszerniejszy z zachowanych "Anno milleno quadringentesimo deno". Inna grupa utworów dotyczyła klęski w bitwie pod Warną w 1444 (m.in. poemat "Ego Wladislaus"). W 2. poł. XV w. Władysław z Gielniowa napisał "Wiersz o spustoszeniu Sambora" ("Inde lupus surgens cum Turcis tot rapit agnos"). Katalog królów polskich "Auctor Polonorum regni Boleslaus dictus Chabri" z początku XVI w, przypisywany niekiedy Władysławowi z Gielniowa, przedstawiał sylwetki koronowanych władców Polski od Bolesława Chrobrego do Kazimierza Jagiellończyka.