Η γερμανοκρατούμενη Πολωνία χωρίστηκε από το 1939 σε δύο περιοχές: τις πολωνικές περιοχές που προσαρτήθηκαν από τη ναζιστική Γερμανία απευθείας στο γερμανικό Ράιχ και τις περιοχές που κυβερνούνταν απο το λεγόμενο Γενικό Κυβερνείο της κατοχής. Οι Πολωνοί δημιούργησαν ένα υπόγειο κίνημα αντίστασης και μια πολωνική εξόριστη κυβέρνηση που επιχειρούσε πρώτα από το Παρίσι και ακολούθως, από τον Ιούλιο του 1940, από το Λονδίνο. Οι πολωνικές-σοβιετικές διπλωματικές σχέσεις, που είχαν διαλυθεί τον Σεπτέμβριο του 1939, ξεκίνησαν πάλι τον Ιούλιο του 1941 βάσει της Συμφωνίας Σικόρσκι-Μάισκι, η οποία διευκόλυνε τη δημιουργία ενός πολωνικού στρατού (του Στρατού του Άντερς) στη Σοβιετική Ένωση. Το Νοέμβριο του 1941, ο Πρωθυπουργός Σικόρσκι πέταξε μέχρι τη Σοβιετική Ένωση για να διαπραγματευτεί με τον Στάλιν για το ρόλο της χώρας στο σοβιετικό-γερμανικό μέτωπο (ανατολικό μέτωπο), αλλά οι Βρετανοί ήθελαν τους Πολωνούς στρατιώτες στη Μέση Ανατολή. Ο Στάλιν συμφώνησε και ο στρατός ενήργησε εκεί.