ความนิยมของนาศิรในอียิปต์และโลกอาหรับได้พุ่งสูงขึ้น ภายหลังจากที่เขาได้เปลี่ยนให้คลองสุเอซกลายเป็นของรัฐและชัยชนะทางการเมืองของเขาในวิกฤตการณ์คลองสุเอซที่ตามมา ได้เรียกร้องสำหรับความเป็นเอกภาพของชาวอาหรับภายใต้ความเป็นผู้นำของเขาที่เพิ่มมากขึ้น ถึงจุดสูงสุดด้วยการก่อตั้งสหสาธารณรัฐอาหรับกับซีเรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1958 ถึง 1961 ในปี ค.ศ. 1962 นาศิรได้เริ่มต้นด้วยหนึ่งในมาตราการสังคมนิยมที่สำคัญและการปฏิรูปความทันสมัยในอียิปต์ แม้ว่าจะล้มเหลวในจุดชนวนของการรวมชาวอาหรับ, ในปี ค.ศ. 1963 ผู้สนับสนุนของนาศริได้รับอำนาจในหลายประเทศอาหรับ แต่เขาได้กลายเป็นผู้ต้องพัวพันในสงครามกลางเมืองเยเมนเหนือและในที่สุดก็เป็นสงครามเย็นอาหรับที่มีขนาดใหญ่กว่ามาก เขาได้เริ่มวาระการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่สองในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1965 หลังจากที่คู่แข่งทางการเมืองของเขาได้ถูกสั่งห้ามจากการเข้าชิงตำแหน่ง หลังจากที่อิยิปต์พ่ายแพ้ให้กับอิสราเอลในสงครามหกวันในปี ค.ศ. 1967 นาศิรได้ประกาศลาออก แต่เขาได้กลับเข้ามารับตำแหน่งอีกครั้งภายหลังจากประชาชนได้เรียกร้องให้เขากลับไปรับตำแหน่งอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1968 นาศิรได้แต่งตั้งตนเองเป็นนายกรัฐมนตรี ได้เปิดฉากสงครามการบั่นทอนกำลัง เพื่อชิงคืนดินแดนที่เสียไป เริ่มต้นกระบวนการที่จะทำให้สร้างความเสื่อมเสียการทหารและออกกำหนดของการปฏิรูปเสรีทางการเมือง ภายหลังจากการสรุปของการประชุมสุดยอดสันนิบาตอาหรับ ปี ค.ศ. 1970 นาศิรได้ประสบหัวใจวายและเสียชีวิต พิธีงานศพของเขาได้ถูกจัดขึ้นในกรุงไคโรซึ่งได้ดึงดูดผู้มาร่วมงานกว่าห้าล้านคนและสร้างความโศกเศร้าทั่วทั้งโลกอาหรับ