W sierpniu 1914 roku wyjechał do Krakowa, gdzie został przyjęty do I Brygady Legionów Polskich. W następnym miesiącu został skierowany na front. Wziął udział w bitwie pod Krzywopłotami (17–18 listopada 1914 roku), Łowczówkiem (22–25 grudnia 1914 roku) i nad Nidą oraz w maju 1915 roku w bitwie pod Konarami, w czasie której został ranny. Był wówczas żołnierzem 4. kompanii I batalionu 5 pułku piechoty. Leczył się w Szpitalu Twierdzy Nr 9 w Krakowie. Po wyzdrowieniu wrócił na front i wziął udział w bitwach pod Jabłonką, Kuklami i Czartoryskiem (17 listopada 1915 roku). W tej ostatniej bitwie został ciężko kontuzjowany. Był wówczas żołnierzem 2. kompanii I batalionu 4 pułku piechoty. Był leczony w Szpitalu Rezerwowym Nr 2 w Cieszynie. Po zakończeniu leczenia wrócił na front. Walczył w bitwach pod Jeziercami, Kostuchniówką, Polską Górą oraz nad Styrem i Stochodem. W lipcu 1917 roku został przeniesiony do 2 pułku piechoty, w szeregach którego wziął udział w bitwie pod Raranczą i Kaniowem. W czasie tej drugiej bitwy dostał się do niewoli, lecz zdołał uciec.