Był synem Teodora Breańskiego herbu Łabędź i Brygidy z Falęckich. Po ukończeniu seminarium duchownego początkowo był wikariuszem we Wrześni. Brał udział w powstaniu listopadowym. Po jego wybuchu opuścił wikariat, po czym przedostał się do Królestwa Polskiego wziął udział w kilku bitwach: pod Wawrem, Olszynką Grochowską, Tykocinem, Ostrołęką, odznaczył się zwłaszcza w tej ostatniej. Awansował do stopnia kapitana. W dniu 7 czerwca 1831 roku został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari.