W 1845 roku otrzymał tytuł rzeczywistego radcy stanu i gubernatora cywilnego guberni radomskiej. Za gorliwość w zaopatrywaniu armii carskiej walczącej z powstańcami węgierskimi w latach 1848–1849 otrzymał po raz kolejny podziękowanie cesarskie i donację majątek Jurkowice, przynoszącą 1200 rubli dochodu rocznie. Od 1855 roku prezes dyrekcji Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Warszawie. Członek Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskim w 1858 roku. Od 1861 tajny radca i członek Rady Stanu. W 1862 zdymisjonowany z wszystkich stanowisk przez Aleksandra Wielopolskiego. W 1863 otrzymał pełną emeryturę.