Vanaf de 18e eeuw, tijdens de Verlichting, begon de status van het klooster af te nemen. In navolging van de Januariopstand werd het klooster slachtoffer van verscheidende represailles door de Tsaristische overheid. In 1882 trok de viering rondom het 500ste jubileum van het klooster ongeveer 300.000 pelgrims aan. Volgens historici een uiting van de Pools-katholieke (nationalistische) identiteit tijdens de Russische bezetting. Het klooster zag een herleving na de onafhankelijkheid van Polen in 1918 en nieuwe statuten werden in het Interbellum opgesteld. Hier kwam abrupt een einde aan toen de Duitse bezettingsmacht de pelgrimstochten naar het klooster in 1939 verbood. Kort na de Tweede Wereldoorlog arriveerden ongeveer een half miljoen pelgrims bij het klooster als uiting van hun dank. Ook de communistische regering verbood echter pelgrimstochten naar de Jasna Góra. Het klooster zelf was betrokken in direct verzet tegen het communisme. Zo boden monniken regelmatig onderdak aan voor personen die vervolgd werden door de regering. Ook werden verboden pelgrimstochten actief aangemoedigd en werden missen gehouden waarin de hoop om een bevrijding van het communisme werd betrokken.