Mohsen werd in 1936 in het voormalige Britse mandaatgebied, in de plaats Toelkarem geboren. Zijn familie is na de stichting van de staat Israël in 1948 naar Jordanië gevlucht. Hij werd daar actief in de Ba'ath-partij, die in de vluchtelingenkampen zeer actief was, en werkte als leraar. Hij verliet Jordanië nadat zijn politieke activiteiten onder de loep van de Jordaanse overheid was genomen (zie Zwarte September). Na een verblijf in respectievelijk Qatar en Koeweit vestigde hij zich in 1967 in Syrië, waar toen net een lokale versie van de Baathpartij aan het bewind was gekomen. Hij mengde zich daar al snel in de interne politieke machtsstrijd, en schaarde zich aan de zijde van Hafiz al-Assad. Nadat Assad als gevolg van interne partijstrijd de toenmalige president Salah Jadid aan de kant zette en zelf president werd, werd Mohsen aangesteld als aanvoerder van de organisatie al-Saika, die enkele jaren eerder door het Syrische bewind was opgezet om in Syrië wonende Palestijnse vluchtelingen tot het ba'athisme te brengen. Dit was een gewapende organisatie, die vervolgens onder meer in de Libanese burgeroorlog ingezet werd, en daar tezamen met de Syrische strijdkrachten optrad. Zijn groep werd onder meer beschuldigd van betrokkenheid bij het Bloedbad van Damour.