Termin ten jest zdefiniowany w artykułach L.488 i L.492 (bis) Kodeksu emerytur i rent wojskowych ("Code des pensions militaires d’invalidité et des victimes de guerre"). Status przysługuje jedynie osobom, co do których dowiedziono, że ich śmierć była bezpośrednią konsekwencją służby dla Francji w czasie konfliktu zbrojnego. Obejmuje członków francuskich sił zbrojnych, którzy zginęli w walce, zmarli od ran lub chorób podczas służby wojskowej w czasie pierwszej i II wojny światowej, w wojnie koreańskiej, w Indochinach, Algierii, a także podczas walk w czasie odzyskiwania niepodległości przez Tunezję i Maroko. Obejmuje także ofiary cywilne tych konfliktów zbrojnych oraz ofiary walk w innych konfliktach po 1905 roku.