Σ' αυτές τις μεγάλες πόλεις, οι ντόπιοι προνομιούχοι και μεγάλοι έμποροι, που ήταν οι ισχυρότεροι υποστηρικτές των Γιρονδίνων, μπορούσαν να συγκεντρώσουν επαρκή επιρροή και υποστήριξη για να αποτρέψουν την κατάληψη των πόλεων από τους Ιακωβίνους. Ωστόσο, δεν είχαν οπαδούς στις μικρότερες πόλεις για να ανατρέψουν την κυριαρχία των ριζοσπαστικών πολιτικών λεσχών που οι οπαδοί τους ήθελαν να παραμείνουν πιστοί στη Συμβατική, ακολουθούσαν τις εκκλήσεις για ενότητα των πατριωτών ενάντια στην αντεπανάσταση και την εχθρική εισβολή - από τον Φεβρουάριο 1793 στη Γαλλία είχαν εισβάλει στρατεύματα του Πρώτου Συνασπισμού και η κατάσταση διαρκώς χειροτέρευε - και περίμεναν το νέο Σύνταγμα του έτους Ι (1793). Έτσι, η προσπάθεια στρατολόγησης συνάντησε αδιαφορία ή και εχθρότητα ανάμεσα στις λαϊκές τάξεις. Επίσης, οι αρχηγοί της εξέγερσης γρήγορα διχάστηκαν, καθώς οι δημοκρατικοί δεν συμφωνούσαν εύκολα να ακολουθήσουν τους μοναρχικούς.