Pierwszą imprezą seniorską w jego karierze były mistrzostwa świata w Lahti w 2001 roku, gdzie wraz z kolegami zajął 10. miejsce. Indywidualnie startował w Gundersenie, jednak nie ukończył rywalizacji. Rok później, podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City w obu startach indywidualnych zajął 29. miejsce, a w zawodach drużynowych Szwajcarzy z Heerem w składzie zajęli siódme miejsce. Startował także na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 roku oraz mistrzostwach w Oberstdorfie w 2005 roku, jednak osiągał słabe wyniki. Najbliżej medalu był na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie wraz z kolegami uplasował się na czwartej pozycji w zawodach drużynowych. Walkę o brązowy medal Szwajcarzy jednak wyraźnie przegrali z Finami. Najlepsze indywidualne wyniki osiągnął na mistrzostwach świata w Libercu w 2009 roku, gdzie był czternasty w Gundersenie na normalnej skoczni oraz na igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, gdzie w tej samej konkurencji rywalizację ukończył na 11. pozycji. Bez sukcesów startował także na mistrzostwach świata w Oslo w 2011 roku. Ostatni oficjalny występ zaliczył 12 marca 2011 roku w Lahti, gdzie w zawodach Pucharu Świata metodą Gundersena zajął 44. miejsce. Wkrótce potem podjął decyzję o zakończeniu kariery.