Syn Bogumiła i Leokadii z d. Kunkiel. W 1915 ukończył Studium Weterynaryjne przy Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 1917–1918 był żołnierzem II Korpusu Polskiego, walczył pod Kaniowem, gdzie dostał się do niewoli. Od 1918 w Wojsku Polskim, walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1922 został przeniesiony do rezerwy w stopniu kapitana i przydzielony do Okręgowego Szpitala Koni nr 1. Następnie pracował jako miejski lekarz weterynarii w Warszawie, również w rzeźni, był działaczem Zrzeszenia Lekarzy Weterynarii. W sierpniu 1939 zmobilizowany do Modlina, walczył na froncie wschodnim, dostał się do niewoli. Przetransportowany do obozu jenieckiego w Starobielsku, stracony w Charkowie w 1940. Pochowany na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie. Symboliczny grób znajduje się na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim przy ul. Młynarskiej w Warszawie (aleja 15, grób 12).