Na początku II wojny punickiej (218 p.n.e. - 202 p.n.e.), równowaga potęgi morskiej w zachodnim rejonie Morza Śródziemnego przesunęła się z Kartaginy do Rzymu. To spowodowało, że Hannibal, wielki wódz kartagiński przeniósł wojnę na Półwysep Apeniński. W odróżnieniu od pierwszej wojny, flota odgrywała małą rolę po którejkolwiek stronie w II i w III wojnie punickiej, z wyjątkiem przeprowadzania dostaw i posiłków. Dużo później (168 p.n.e.) Rzym podbił Ilirię i utworzył tam prowincje, I wojna iliryjska w 229 p.n.e. była datą, kiedy Rzymianie po raz pierwszy przepłynęli Morze Adriatyckie i zaczęli ekspansje na wschód. Ponieważ Rzym był coraz bardziej zamieszany w wydarzenia wschodniego Morza Śródziemnego, rzymska flota odgrywała jeszcze raz ważną rolę. Do końca II wieku p.n.e., Rzymianie kontrolowali wszystko co miało później być nazwane "mare nostrum" („nasze morze”).