W 1920 wyemigrował do Polski, w 1929 ukończył medycynę na Uniwersytecie Poznańskim i przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako lekarz. Założył tam też ugrupowania literackie "Soncecwit" i "Tank". W 1933 opublikował pracę "Fitoterapia". W II RP wydał tomiki poezji "Switlist" (1925), "Suworist" (1931) i "Wiruju" (1938). Napisał też (w 1935) powieść historyczną "Kozaky w Moskowiji" i (1936-1937) zbiory opowiadań "Notatnyk I", "Notatnyk II" i "Notatnyk III". W 1936 napisał esej "Bij za ukrajinśku literaturu" wyrażający idee nacjonalistyczne. W 1943 przeniósł się do okupowanej przez Niemców wschodniej Polski (Dystrykt Galicja), gdzie został lekarzem UPA i w 1944 zginął z rąk NKWD.