15 лютага 1943 года 102-я стралковая дывізія была ўключана ў склад 70-й арміі Цэнтральнага фронту. У баях з нямецка-фашысцкімі захопнікамі яфрэйтар П. С. Прыходзька з пачатку сакавіка 1943 года. Баявое хрышчэнне прыняў у баях пад Дзмітраўскім-Арлоўскім. У сакавіку 1943 года Пётр Сяргеевіч быў паранены, але хутка вярнуўся ў строй. Да лета 1943 года дывізія, у якой служыў Прыходзька, трымала абарону ў Дзмітраўскім раёне Арлоўскай вобласці на мяжы Бранцава—Ферезева—Хальзева. Летам 1943 года П. С. Прыходзька удзельнічаў у абарончай фазе бітвы на Курскай дузе і Арлоўскай аперацыі Курскай бітвы, у складзе свайго падраздзялення вызваляў горад Дзмітраўск-Арлоўскі. 26 жніўня дывізія была перакінутая ў раён пасёлка Пачынок-Алешок, адкуль у складзе 48-й арміі перайшла ў наступ у ходзе Чарнігаўска-Прыпяцкай аперацыі Бітвы за Дняпро. Яфрэйтар П. С. Прыходзька пры фарсіраванні ракі Дзясны і ў баях на яе правым беразе на паўночны-ўсход ад Ноўгарад-Северскага з 9 па 16 верасня, падтрымліваючы агнём з кулямёта наступленне свайго палка, дзейнічаў умела і рашуча, знішчыўшы чатыры кулямётныя кропкі праціўніка. У ходзе далейшага наступлення на гомельскім напрамку Пётр Сяргеевіч быў паранены. Пасля нядоўгага знаходжання ў медсанбате ён вярнуўся ў сваю частку, але ў баях за плацдарм на правым беразе ракі Сож у пачатку лістапада 1943 года зноў атрымаў раненне і апынуўся на бальнічным ложку. Пасля вяртання ў полк. П. С. Прыходзька быў павышаны да малодшага сяржанта.