W kwietniu 1939 był jednym z organizatorów protestu w Grenoble przeciwko włoskiej inwazji na Albanię. W tym samym roku powrócił do kraju. W listopadzie 1941 znalazł się w gronie założycieli Komunistycznej Partii Albanii. Od 1942 działał w ruchu oporu. W maju 1944 został wybrany członkiem Antyfaszystowskiej Rady Wyzwolenia Narodowego, pełniącej rolę podziemnego parlamentu. W 1947 został mianowany wiceministrem robót publicznych. Dwa lata później został wiceprzewodniczącym Państwowej Komisji Planowania. Wspólnie z Enverem Hodżą uczestniczył w rozmowach w Moskwie, dotyczących współpracy gospodarczej Albanii z ZSRR.