W 1970 r. startowała na mistrzostwach świata w Wysokich Tatrach. Zdobyła tam złote medale w sztafecie i biegu na 5 km, a w biegu na 10 km wywalczyła brązowy medal, wyprzedziły ja jedynie zwyciężczyni Alewtina Olunina oraz druga na mecie Marjatta Kajosmaa z Finlandii. Sztafeta radziecka wystąpiła w składzie Nina Fiodorowa, Alewtina Olunina i Galina Kułakowa. Cztery lata później, podczas mistrzostw świata w Falun triumfowała we wszystkich konkurencjach. W sztafecie w wywalczeniu złotego medalu pomogły jej Nina Bałdyszewa, Nina Seliunina i Raisa Smietanina. Podczas mistrzostw świata w Lahti w 1978 r. zdobyła kolejne dwa medale. Wspólnie z Niną Roczewą, Zinaidą Amosową i Raisą Smietaniną wywalczyła brązowy medal w sztafecie. Ponadto na tych samych mistrzostwach zdobyła także srebrny medal w biegu na 20 km techniką klasyczną, przegrywając jedynie ze swą rodaczką Amosową. Mistrzostwa świata w Oslo w 1982 r. były ostatnimi w jej karierze. Reprezentantki ZSRR w składzie Liubow Liadowa, Liubow Zabołocka, Raisa Smietanina i Galina Kułakowa zdobyły srebrny medal w sztafecie. Najlepszym indywidualnym wynikiem Kułakowej na tych mistrzostwach było 5 miejsce w biegu na 20 km techniką klasyczną.