W roku 1929 ukończył szkołę pedagogiczną w Elbasanie (Shkolla Normale), a następnie osiadł w Tiranie, gdzie poślubił Faikę Spatharę, córkę pułkownika armii osmańskiej Mustafy Spathary. Po otrzymaniu stypendium państwowego rozpoczął studia w Akademii Wojskowej w Turynie, które ukończył w 1933 z wyróżnieniem. Studia kontynuował w Grazu. Po powrocie do kraju rozpoczął służbę w Albańskiej Armii Narodowej. Pod koniec lat 30. wykładał w szkole oficerskiej w Tiranie, awansując na stanowisko jej komendanta. Po agresji włoskiej na Albanię w kwietniu 1939 odmówił służby w pro-włoskich siłach zbrojnych i podał się do dymisji. Brak możliwości utrzymania rodziny spowodował, że Vuçitërna powrócił do Kosowa, a w 1941 zdecydował się wstąpić do Albańskiej Armii Narodowej (Ushtria Kombētare Shqiptare), działającej pod egidą włoską. W stopniu podpułkownika został mianowany dowódcą sił albańskich operujących w rejonie Czarnogóry i południowej Serbii. W marcu 1943 na czele oddziałów regularnych i wspierających je oddziałów albańskich ochotników toczył ciężkie walki z oddziałami jugosłowiańskiego ruchu oporu. Sukcesy militarne w działaniach w rejonie Raški potwierdził awans na stopień pułkownika. W tym czasie był związany politycznie z Albańskim Ruchem Narodowo Demokratycznym (Levizja Nacional-Demokrate Shqiptare), kierowanym przez Ymera Berishę i Luana Gashiego. Od 1943 pozostawał w stałym kontakcie z brytyjskim wywiadem.