In 1964 werd de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) opgericht, met als doel het "bevrijden" van de Palestijnse staat met de grenzen zoals die door het Britse mandaat geschapen zijn en zoals deze tot 1947 van kracht waren. De PLO zag volgens het handvest de gewapende strijd als het enige alternatief voor de bevrijding. De PLO had eerst haar hoofdkwartier in de Jordaanse hoofdstad Amman. In 1970 brak een machtsstrijd uit tussen de Jordaanse koning Hoessein en de Palestijnen (de Zwarte September), hetgeen leidde tot de verdrijving van de PLO naar Libanon. Op zijn 8ste bijeenkomst in 1971 neemt de Palestijnse Nationale Raad een resolutie aan die stelt dat Jordanië en Palestina sinds mensenheugenis een nationale band hebben, gevormd door geschiedenis en cultuur. De vestiging van één politieke eenheid in Transjordanië en een andere in Palestina wordt hierbij illegaal genoemd. Dit alles ter verduidelijking van de uitspraak die in het PLO Handvest in juni 1964 werd vastgelegd, waarin stond dat "Palestina, met de grenzen die het gedurende het Britse Mandaat had, een ondeelbare territoriale eenheid is". Tijdens de 10de bijeenkomst in april 1972 wordt nog verduidelijkt dat de PLO het regime in Jordanië ziet als slechts een vooruitgeschoven post van de zionistische staat. Het omverwerpen van het regime in Jordanië wordt hierbij even belangrijk geacht als de strijd tegen de zionistische bezetting van Palestina.