Urodził się w ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Do 1920 uczył się w szkole średniej, pracował w kopalni "Kommunar" w Krzywym Rogu, we wrześniu 1928 wstąpił do Armii Czerwonej, w kwietniu 1931 ukończył szkołę piechoty w Odessie i został dowódcą plutonu w Ukraińskim Okręgu Wojskowym. Od 1930 należał do WKP(b), w listopadzie 1932 został dowódcą kompanii, 1940 ukończył Wojskową Akademię im. Frunzego i w lutym 1940 został starszym pomocnikiem szefa wydziału operacyjnego sztabu 9 Armii, na tym stanowisku wziął udział w wojnie z Finlandią. Od kwietnia 1940 był pomocnikiem szefa Wydziału I Informacyjno-Operacyjnego, później starszym pomocnikiem szefa oddziału Wydziału Operacyjnego Sztabu Generalnego Armii Czerwonej, a w czerwcu 1941 szefem Wydziału Operacyjnego 37 Dywizji Piechoty 15 Korpusu Zmechanizowanego Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego. Po ataku Niemiec na ZSRR brał udział w walkach na Froncie Południowo-Zachodnim, m.in. na linii Dubno – Łuck – Brody, w kijowskiej operacji obronnej i humańskiej operacji obronnej, w sierpniu 1941 został szefem wydziału operacyjnego sztabu 10 Dywizji Pancernej, a od października 1941 do kwietnia 1942 był szefem sztabu 133 Brygady Pancernej Frontu Południowo-Zachodniego. Następnie był szefem wydziału operacyjnego sztabu 22 Korpusu Pancernego 38 Armii Frontu Południowego i 5 Armii Pancernej Frontu Stalingradzkiego, uczestniczył w walkach obronnych w Donbasie i w bitwie pod Stalingradem, w październiku 1942 został szefem sztabu 5 Korpusu Zmechanizowanego 5 Armii Pancernej Frontu Południowo-Zachodniego. Od kwietnia do listopada 1943 dowodził 178 Brygadą Pancerną 10 Korpusu Pancernego 49 Armii Frontu Woroneskiego, brał udział w bitwie pod Kurskiem i operacji biełgorodzko-charkowskiej, w której dowodzona przez niego brygada wraz z innymi jednostkami wyzwoliła miasta Sławhorod i Trościaniec, a 21 września 1943 zajęła Perejasław.