Zjawisko "empresas recuperadas" nie jest nowe w Argentynie. Takie ruchy społeczne zostały raczej całkowicie zlikwidowane podczas tzw. brudnej wojny w latach siedemdziesiątych. Toteż podczas pierwszych miesięcy rządów Héctora Cámpory (maj-lipiec 1973), dość umiarkowanego i lewicowego peronisty, miało miejsce około 600 konfliktów społecznych, strajków i okupacji fabryk. Wiele odzyskanych fabryk/przedsiębiorstw/zakładów pracy jest prowadzonych spółdzielczo, a pracownicy w wielu z nich otrzymują takie samo wynagrodzenie. Ważne decyzje dotyczące zarządzania są podejmowane w sposób demokratyczny przez zgromadzenie wszystkich pracowników, a nie przez zawodowych menedżerów.