Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Był członkiem Sokolej Drużyny Polowej przy Kole Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Pilźnie. W sierpniu 1914 z całą drużyną wstąpił do Legionów Polskich. Marian Porwit, kolega z drużyny, zapamiętał go jako „obdarzonego żywym umysłem i wrodzonym dobrym humorem”. Został oficerem 2 pułku piechoty. W czasie I wojny światowej był trzykrotnie ranny w nogę, rękę i bardzo ciężko w brzuch. Awansował kolejno na stopień: chorążego (27 stycznia 1915), podporucznika (1 listopada 1915) i porucznika (1 listopada 1916). W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, pozostał w składzie Polskiego Korpusu Posiłkowego. W lutym 1918, po bitwie pod Rarańczą, został wcielony do II Korpusu Polskiego w Rosji. Po bitwie pod Kaniowem (11 maja 1918), przedostał się do Francji. Tam został przyjęty do Błękitnej Armii i w jej składzie powrócił do kraju. Walczył w III powstaniu śląskim oraz na wojnie z bolszewikami 1919–1920.