Szczególne możliwości pomocy przez H. Witaczka działalności konspiracyjnej i osobom represjonowanym, wystąpiły po wejściu w posiadanie przez Stację opuszczonego majątku w Żółwinie (koło Podkowy Leśnej). Nastąpiło to na polecenie niemieckiego komisarza. Jednak Henryk Witaczek zakupił go potajemnie ryzykując życiem od ukrywającego się właściciela Henryka Natansona. Chociaż formalnie miał on służyć jedynie uprawie morwy, to jednak w rzeczywistości Henryk Witaczek udostępniał go licznym prześladowanym przez władze okupacyjne uchodźcom z wcielonych do Rzeszy Niemieckiej terenów Wielkopolski, a także uciekinierom z Kresów Wschodnich, a wreszcie uchodźcom z popowstaniowej Warszawy. Z gościny w majątku Żółwin korzystały między innymi tak wybitne osobistości, jak literatki: Maria Dąbrowska, Ewa Szelburg-Zarembina, Anna Kowalska, prozaik, dziennikarz, dramaturg Stefan Krzywoszewski, a wreszcie podróżnik-pisarz i dyplomata Ferdynand Ossendowski, który tamże umarł 3 stycznia 1945 – tj. na 2 tygodnie przed wejściem Armii Czerwonej.