Праз нейкі час пасля атрымання волі а. Кірыл Летаўт жыў у Вільні, дзе сябраваў са спадарствам Рэнігераў і Максевічаў, а таксама пазнаёміўся з суддзём Казімірам Максевічам. Для сваіх сяброў а. Кірыл рабіў фотаздымкі ў віленскай студыі Юзафа Чаховіча. Рэдактар «Беларускай крыніцы» па адным з такіх здымкаў апісаў базыльяніна як "«старца з шляхетнымі і поўнымі дабрыні рысамі твару»". Пасля паўстання 1863—64 гадоў ганенні на ўніятаў аднавіліся. Хаваючыся, ён жыў у доме Мамерта Рэнігера, дзе штодзённа служыў імшу. Таксама, у той час Летаўт у значнай ступені страціў зрок.