Ο εμφύλιος πόλεμος του 1824 είχε χωρίσει την χώρα στα δύο : οι νικημένοι Πελοποννήσιοι είχαν χάσει τους αρχηγούς τους, είχαν υποδεχτεί στα εδάφη τους τα ρουμελιώτικα στρατεύματα που συμπεριφέρονταν σαν σώματα κατοχής, και όλη η εξουσία πολιτική και στρατιωτική είχε περάσει στον Γεώργιο Κουντουριώτη. Οι νικητές (Υδραίοι και Ρουμελιώτες) είχαν να αντιμετωπίσουν την παντελή έλλειψη χρημάτων, και την εχθρότητα του ντόπιου πληθυσμού που δεν υπάκουε στις εντολές τους. Έτσι, ο Ιμπραήμ κατέλαβε χωρίς σοβαρή αντίσταση την Μεθώνη, τα κάστρα της Κορώνης και της Πύλου, σκότωσε στη μάχη στο Μανιάκι τον Παπαφλέσσα, και κατέλαβε τέλος και την Τρίπολη. Ο στρατιωτικός νους την επανάστασης, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ήταν μαζί με άλλους Πελοποννήσιους οπλαρχηγούς και πολιτικούς, σε απομόνωση στην Ύδρα, περιμένοντας να δικαστεί - αφού ήταν από τους χαμένους του εμφυλίου πολέμου. Όταν λόγω της κρισιμότητας των περιστάσεων απελευθερώθηκαν οι κρατούμενοι Πελοποννήσιοι ήταν πλέον αργά. Ο Κολοκοτρώνης, στη μάχη της Τραμπάλας νικήθηκε από τον Ιμπραήμ ο οποίος κατέλαβε και την Τρίπολη ενώ η αντίσταση των Μακρυγιάννη και Υψηλάντη στους μάχη των Μύλων της Αργολίδας, εμπόδισε τον Αιγύπτιο πασά, από το να καταλάβει και την ίδια την έδρα της Διοίκησης, το Ναύπλιο.