Αφού αποφυλακίστηκε συγκρότησε ξανά δικό του στρατό και τον Ιούλιο του 1825 πήρε μέρος στη δεύτερη πολιορκία της Πάτρας. Επίσης, απέκρουσε τα αιγυπτιακά στρατεύματα του Ιμπραήμ στην περιοχή της Μεσσηνίας. Το 1826 έγινε αιτία εμφύλιας διαμάχης στην Κορινθία ως αντίζηλος του εξαδέλφου του Παναγιώτη Νοταρά για το χέρι της Σοφίας Ρέντη, κόρης του προεστού Θεοχάρη Ρέντη. Αποτέλεσμα της αναταραχής αυτής ήταν η ολοκληρωτική καταστροφή του χωριού Σοφικού το Μάιο του 1826. Στα τέλη Ιανουαρίου του 1827 ως επικεφαλής σώματος 1.200 στρατιωτών προχώρησε στην Αττική, όπου υπό την ηγεσία του Γεώργιου Καραϊσκάκη και του Βρετανού φιλέλληνα Τόμας Γκόρντον συμμετείχε σε μάχες εναντίον του στρατού του Κιουταχή, ανάμεσα στις οποίες και στη μάχη της Καστέλας, μαζί με τον Ιωάννη Μακρυγιάννη και τον Κρητικό Δημήτριο Καλλέργη. Στη συγκεκριμένη μάχη πολέμησε έχοντας την ευθύνη του κέντρου της ελληνικής παράταξης. Σκοτώθηκε κατά την καταστροφική για τις επαναστατικές δυνάμεις μάχη του Ανάλατου την 24η Απριλίου του 1827.