Na deze eerste Amerikareis scheidde Veresjtsjagin en verhuisde hij naar Moskou om te werken aan de groots opgezette serie "Het jaar 1812" over de Russische veldtocht van Napoleon. Hij trouwde met de pianiste Lidija Vassiljevna Andrejevskaja en onderbrak zijn werk in de zomer van 1894 voor een tocht door Siberië met zijn gezin. Vanuit Vologda ging het met de kano op de Noordelijke Dvina naar het Solovetskiklooster. Na negen jaar werk, waarin de Russische en Europese exposities elkaar waren opgevolgd, stopte hij in 1900 met de Napoleonreeks. Terwijl hij in 1901 aanwezig was bij de Filipijns-Amerikaanse Oorlog, werd hij voorgedragen voor de Nobelprijs voor de Vrede. Na afloop ondernam hij een tweede Amerikareis, waarop hij een onderhoud had met president Theodore Roosevelt. In 1903 deed hij Cuba en Japan aan. Bij het uitbreken van de Russisch-Japanse Oorlog in 1904 werd Veresjtsjagin uitgenodigd door admiraal Stepan Makarov op zijn vlaggenschip de "Petropavlovsk". Op 13 april liep het op een mijn voor de kust bij Port Arthur. Het schip explodeerde en zonk met zijn bemanning. Ook Veresjtsjagin vond de dood. Hij werd herdacht met een grote overzichtstentoonstelling van al zijn cycli.