Urodził się w rodzinie polskich powstańców z 1863 zesłanych dożywotnio na Syberię. Ukończył szkołę realną w Tobolsku, następnie był studentem Wydziału Inżynieryjno-Budowlanego Politechniki Warszawskiej. Po dwóch latach przeniósł się do Lwowa na Politechnikę, gdzie w latach 1901-1908 studiował architekturę. W latach 1911-1920 pracował jako nauczyciel w Szkole Przemysłowej we Lwowie, zaś w roku 1920/21 został powołany na profesora nadzwyczajnego w II katedrze architektury PLw. W 1925 został mianowany profesorem zwyczajnym. W roku akademickim 1930/31, po rezygnacji z funkcji rektora powołanego na urząd premiera Kazimierza Bartla, został rektorem PLw. W 1938 został doktorem honoris causa Politechniki Lwowskiej. Był członkiem założycielem powołanego w 1938 Stowarzyszenia „Towarzystwo Budowy Panoramy Plastycznej Dawnego Lwowa”.