Poseł województwa sandomierskiego na sejm 1746 roku. Poseł koronny z Inflant na sejm 1748 roku. Wybrany posłem na sejm 1756 roku z powiatu sandomierskiego województwa sandomierskiego. Był posłem z województwa sandomierskiego na sejm 1758 roku. W 1758 roku reaktywował polską lożę masońską - Trzech Braci. Poseł na sejm nadzwyczajny 1761 roku z województwa sandomierskiego. 29 kwietnia 1761 roku zerwał sejm nadzwyczajny. Poseł na sejm 1762 roku z województwa sandomierskiego. W 1764 był jednym z inicjatorów reform sejmu konwokacyjnego. Był marszałkiem województwa sandomierskiego w konfederacji Czartoryskich w 1764 roku, konsyliarzem konfederacji Czartoryskich w 1764 roku i posłem z województwa sandomierskiego na sejm konwokacyjny. W 1764 roku był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa sandomierskiego. Poseł na sejm koronacyjny 1764 roku z województwa sandomierskiego. Był posłem na sejm 1766 roku z województwa sandomierskiego. Otrzymawszy 1766 laskę marszałkowską uczynił dużo dla podniesienia Warszawy, pracował nad reformą sądownictwa karnego. W czasie konfederacji barskiej umacniał St. Augusta w oporze przeciw Rosji, usiłując go przeciągnąć na stronę konfederatów i Francji. Członek konfederacji 1773 roku. Jako członek delegacji na Sejmie Rozbiorowym 1773–1775 był przedstawicielem opozycji. 18 września 1773 roku podpisał traktaty cesji przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów ziem zagarniętych przez Rosję, Prusy i Austrię w I rozbiorze Polski.