Pierwszy sukces w karierze osiągnęła w 1998 roku, kiedy zdobyła srebrny medal podczas igrzysk olimpijskich w Nagano. W zawodach tych rozdzieliła na podium swą rodaczkę, Silke Kraushaar oraz Austriaczkę Angelikę Neuner. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Salt Lake City powtórzyła ten wynik, przegrywając tylko z kolejną Niemką - Sylke Otto. Zdobyła też sześć indywidualnych medali mistrzostw świata: srebrne podczas MŚ w Königssee (1999), MŚ w Sankt Moritz (2000), MŚ w Nagano (2004) i MŚ w Park City (2005) oraz brązowe na MŚ w Calgary (2001) i MŚ w Siguldzie (2003). Wywalczyła też jeden medal drużynowo, wygrywając w rywalizacji mieszanej podczas MŚ 2004. Niedernhuber zwyciężyła też w klasyfikacji końcowej &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20saneczkarstwie%202004/2005"&gt;sezonu 2004/2005&lt;/a&gt; Pucharu Świata, a w sezonach &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20saneczkarstwie%201998/1999"&gt;1998/1999&lt;/a&gt;, &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20saneczkarstwie%201999/2000"&gt;1999/2000&lt;/a&gt;, &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20saneczkarstwie%202001/2002"&gt;2001/2002&lt;/a&gt;, &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20saneczkarstwie%202002/2003"&gt;2002/2003&lt;/a&gt; i &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20saneczkarstwie%202003/2004"&gt;2003/2004&lt;/a&gt; zajmowała trzecie miejsce.