Μετά την επανάσταση των Νεοτούρκων, το 1908 δίνεται αμνηστία, ώστε να παραδώσουν οι Μακεδονομάχοι και οι κομιτατζήδες τα όπλα τους στις οθωμανικές αρχές. Λέγεται ότι οι Νεοσουλιώτες δεν παρέδωσαν τα όπλα, αλλά τα κράτησαν σε κρύπτη στην κωμόπολη. Στις 4 Οκτωβρίου 1912 κηρύσσεται πόλεμος εναντίον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος) από τους συμμάχους Έλληνες, Σέρβους και Βουλγάρους. Ενώ οι Τούρκοι εγκατέλειψαν την πόλη και την περιοχή των Σερρών, στις 24 Οκτωβρίου του 1912 εγκαταστάθηκε στην περιοχή Βουλγαρικός στρατός ως ελευθερωτής. Οι πανηγυρισμοί των Ελλήνων της Μακεδονίας για την απελευθέρωση από τους Τούρκους δεν κράτησαν πολύ, γιατί φάνηκε πως οι Βούλγαροι ήθελαν να εκβουλγαρίσουν την περιοχή δείχνοντας μηδενική ανοχή στις ιδιαιτερότητες του μη σλαβικού στοιχείου της περιοχής που κατέλαβαν. Αυτό το καθεστώς κράτησε από τις 24 Οκτωβρίου 1912 μέχρι τις 17 Ιουνίου 1913 (πρώτη Βουλγαρική κατοχή), γιατί μετά την κήρυξη του Ελληνο-Βουλγαρικού πολέμου και τις νίκες του ελληνικού στρατού στις μάχες του Λαχανά και του Κιλκίς, οι Βουλγαρικές αρχές εγκατέλειψαν την περιοχή των Σερρών. Τις ημέρες της οπισθοχώρησης των Βουλγάρων, κάποιοι κάτοικοι των γειτονικών χωριών που ήταν πιστοί στην Εξαρχία ήταν έτοιμοι να ορμήσουν στο Σουμπάσκιοϊ (Νέου Σούλι) για να το λεηλατήσουν. Οι κάτοικοι όμως εγκατέστησαν φρουρές, σε καίρια σημεία της κωμόπολης και την προστάτεψαν.