Μέχρι τα μέσα του 1942, ο Μικτός Ιαπωνικός Στόλος κατείχε μια τεράστια περιοχή, αν και είχε έλλειψη σε αεροπλανοφόρα, αεροσκάφη, και πλήρωμα για να αμυνθεί, και φορτηγά πλοία, δεξαμενόπλοια και αντιτορπιλικά για υποστήριξη. Επιπλέον, το δόγμα του στόλου δεν προέβλεπε την εκτέλεση της προτεινόμενης άμυνας «εμπόδιο» του στόλου. Αντ' αυτού, αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν επιπλέον επιθέσεις τόσο στο νότιο όσο και στον κεντρικό Ειρηνικό. Στη Ναυμαχία της Θάλασσας των Κοραλλίων, που έγινε μεταξύ 4 και 8 Μαΐου 1942, μακριά από τις ακτές της Αυστραλίας, οι δύο αντιμαχόμενοι στόλοι δεν είδαν ποτέ ο ένας τον άλλον. Πρόκειται για εναέριες ρίψεις. Ενώ οι Αμερικάνοι είχαν μεγαλύτερες απώλειες και τακτική ήττα, κέρδισαν μια στρατηγική νίκη, μιας και η Ιαπωνία ακύρωσε μια προγραμματισμένη επίθεση.