Τα Σουλτογιανναίικα βρίσκονται ανατολικά του Αξιού ποταμού και νοτιοδυτικά της λίμνης Δοϊράνης. Απέχουν 25 χλμ. ΒΔ. της πόλης του Κιλκίς (μέσω Χέρσου) και 71 χλμ. Β.-ΒΔ. της Θεσσαλονίκης. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν "Καλίνοβο". Στα τέλη του 18ου αιώνα, το χωριό αποτελούσε τσιφλίκι του Γιουσούφ Μουχλίς πασά, γιου του Ισμαήλ μπέη από τις Σέρρες. Οι Καλινοβίτες συμμετείχαν στην Επανάσταση του 1821 με αποτέλεσμα να δεχτούν τα Οθωμανικά αντίποινα μετά την καταστολή των εξεγέρσεων στη Μακεδονία. Έτσι το Καλίνοβο καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς και πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν. Από τότε ο Ελληνισμός του χωριού συρρικνώθηκε ανεπανόρθωτα, καθώς άρχισαν να εγκαθίστανται Βούλγαροι αγροτοεργάτες προκειμένου να καλύψουν το κενό στα τσιφλίκια. Ήταν επίσης, από τα χωριά που έπαθαν σοβαρές καταστροφές κατά τη διάρκεια του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου. Μεταξύ των Σαρακατσάνων κατοίκων που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, αρχές του 1920, ήταν και οι αδελφοί Σουλτογιάννη στους οποίους οφείλεται το μετέπειτα όνομα του χωριού. Το "Kονάκι" των αδελφών Σουλτογιάννη, που βρίσκεται πάνω στον επαρχιακό δρόμο που ενώνει το Kιλκίς με το Πολύκαστρο, από το 1985 έχει χαρακτηριστεί ως έργο τέχνης γιατί "είναι αξιόλογο δείγμα αρχιτεκτονικής της πρώτης εικοσαετίας του 20ου αιώνα και χαρακτηρίζεται από τα στοιχεία αυτής της μεταβατικής για την Eλληνική αρχιτεκτονική περιόδου". Η περιοχή ήταν το δυτικότερο άκρο της γραμμής Καλίνοβο - Κιλκίς - Λαχανά όπου έγινε η φονικότερη μάχη του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου, η μάχη Κιλκίς - Λαχανά.