Pochodził z zamożnej rodziny muzułmańskiej z Beratu. Uczył się w szkole średniej w Bari, a następnie odbył studia z zakresu językoznawstwa na uniwersytecie w Turynie. Pracę doktorską pt. "Mbi shtresëzimet në gjuhën shqipe" (O stratyfikacjach w języku albańskim), przygotował pod kierunkiem prof. Matteo Bartoliego. W 1937 powrócił do Albanii i uczył języka albańskiego w Elbasanie, Szkodrze i w Tiranie. Po inwazji włoskiej w 1939 objął stanowisko sekretarza generalnego Albańskiej Partii Faszystowskiej w Tiranie. W 1940 objął stanowisko generalnego inspektora szkolnictwa, w tym czasie opracował podręcznik do historii literatury albańskiej. 19 stycznia 1943 zaoferowano mu stanowisko wiceministra edukacji w rządzie Eqrema Libohovy, ale Ressuli odmówił jego objęcia. W 1943 rozpoczął pracę w dyplomacji pełniąc funkcję konsula w Stambule. W 1944 powrócił do Albanii, skąd pod koniec roku udał się na emigrację do Włoch. Wykładał język albański na Uniwersytecie Rzymskim, a w latach 1955-1975 pracował w Instytucie Orientalistycznym Uniwersytetu w Neapolu. Od 1954 wydawał w Turynie czasopismo "Shpirti Shqiptar" (Duch albański). Po śmierci Ernesta Koliqiego powrócił do Rzymu i objął stanowisko dyrektora Instytutu Studiów Albańskich, które sprawował do 1981, kiedy przeszedł na emeryturę.