Radom was een onderdeel van het voivodschap Sandomierz in de Pools-Litouwse Gemenebest tot de derde Poolse deling (1795). Gedurende een paar jaar (1795 - 1809) lag Radom in de Oostenrijkse provincie West-Galicië, om vervolgens (1809 - 1815) deel uit te maken van het Hertogdom Warschau. Vanaf 1815 hoorde de stad door het door Rusland gecontroleerde Congres-Polen. Het bleef wel een administratief centrum. In 1816 - 1837 was het de hoofdstad van de voivodschap Sandomierz waarvan de hoofdstad, ondanks de naam, Radom was. De stad speelde een belangrijke rol in de Novemberopstand. Tussen 1837 en 1844 was het de hoofdstad van Gouvernement Sandomierz, en van 1844 tot de uitbraak van de Eerste Wereldoorlog, de hoofdstad van Gouvernement Radom. In het begin van de Januariopstand bezocht Marian Langiewicz Radom om er de opstand voor te bereiden. In 1867 werd er riolering aangelegd. Straten werden geleidelijk aan verhard en in 1885 was de spoorlijn van Dąbrowa Górnicza naar Dęblin klaar met Radom als belangrijke stopplaats. In het begin van de twintigste eeuw werd een elektriciteitscentrale gebouwd. De stad werd bezet door het Oostenrijks-Hongaarse leger in juli 1915. Een Oostenrijks garnizoen bleef in de stad tot november 1918.