Ωστόσο, η πλειονότητα των μεταναστών έφυγε από τη Γαλλία όχι το 1789 στην αρχή της επανάστασης, αλλά από τον Απρίλιο του 1792, μετά το ξέσπασμα του πολέμου του Πρώτου συνασπισμού. Τον Φεβρουάριο του 1792 αποφασίστηκε η δήμευση των περιουσιών των εμιγκρέ. Τον Αύγουστο του 1792, με το διάταγμα εξορίας των ιερέων που δεν ορκίστηκαν στο Σύνταγμα, μετανάστευσαν υποχρεωτικά χιλιάδες κληρικοί. Η τάση φυγής των αντεπαναστατών γενικεύθηκε κυρίως κατά τη διάρκεια της περιόδου της Τρομοκρατίας, από τον Σεπτέμβριο 1793 έως τον Ιούλιο 1794. Σε αντίθεση με τις προνομιούχες τάξεις που είχαν εγκαταλείψει τη χώρα νωρίτερα, εκείνοι που εκτοπίστηκαν μετά από τον πόλεμο από φόβο για τη ζωή τους ήταν χαμηλότερης οικονομικής κατάστασης και με λιγότερα ή καθόλου μέσα.