Pochodził z rodziny osiadłej na ziemi sandomierskiej. Urodził się jako syn majstra kuśnierskiego Franciszka i Brygidy Lipińskich. Według jednych źródeł urodził się w Koprzywnicy, natomiast metryka chrztu Mateusza Bexy sporządzona w 1814 w parafii św. Floriana w Koprzywnicy wskazała pochodzenie z Zarzecza Miejskiego. Uczęszczał do gimnazjum w Sandomierzu. Po wybuchu powstania listopadowego, w wieku niespełna 19 lat, wraz ze swoim bratem ciotecznym, chłopem Mateuszem Beksińskim (1814–1886), zaciągnął się do oddziałów powstańczych i walczył w dywizji gen. Józefa Dwernickiego. Uczestniczyli w bitwach pod Dębem Wielkim 31 marca 1831 i pod Ostrołęką 26 maja 1831 (w tej drugiej Lipiński odniósł rany nogi). Udział w powstaniu zbliżył kuzynów jeszcze bardziej, a ich drogi życiowe zbiegły się na dalsze lata. Po otoczeniu oddziałów polskich i ich rozbiciu podkomendni generała zdecydowali się na przekroczenie granicy austriackiej. Tak uczynili również Beksiński i Lipiński, którzy szukali schronienia w Galicji na terenie zaboru austriackiego. Początkowo ukrywali się w sanockich lasach i okolicach miejscowości Bykowce, gdzie przebywali w leśniczówce. Po ostatecznej klęsce powstania pieszą wędrówką dotarli do Lwowa, w którym pobierali nauki w zawodzie kotlarza (mając na względzie brak przedstawicieli tego zawodu w Sanoku). Terminowanie trwało ok. 3–4 lata, po zakończeniu nauki zawodu pracowali w różnych miejscach jako czeladnicy. Tymczasem w ramach sankcji za uczestnictwo Lipińskiego w walkach powstańczych, władze rosyjskie dokonały konfiskaty majątku jego rodziny, a jej członkowie zostali zesłani na Syberię.