Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1981 roku, kiedy zdobył złoty medal w jedynkach podczas mistrzostw świata w Hammarstrand. Następnie zajął drugie miejsce w tej konkurencji na mistrzostwach świata w Lake Placid, ulegając tylko Kanadyjczykowi Miroslavowi Zajoncowi. Srebro w jedynkach wywalczył też na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, rozdzielając na podium Włocha Paula Hildgartnera i swego rodaka, Walerija Dudina. Startował też na trzech kolejnych igrzyskach, najlepszy wynik osiągając podczas igrzysk w Calgary, gdzie zajął szóstą pozycję. W 1987 roku zdobył swój ostatni indywidualny medal, zajmując trzecie miejsce w jedynkach na mistrzostwach świata w Igls. Ponadto podczas mistrzostw świata w Winterbergu w 1989 roku i rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Calgary zdobywał brązowe medale w konkurencji drużynowej. W Pucharze Świata dwukrotnie stawał na podium w klasyfikacji generalnej, zajmując w sezonach &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20saneczkarstwie%201981/1982"&gt;1981/1982&lt;/a&gt; oraz &lt;a href="Puchar%20%C5%9Awiata%20w%20saneczkarstwie%201982/1983"&gt;1982/1983&lt;/a&gt; drugie miejsce w jedynkach.