Mimo że kadencja Pavla w strukturach NATO przypadła na wzrost bliskowschodniego radykalizmu i terroryzmu (w tym działalność tzw. Państwa Islamskiego) oraz kryzys migracyjny, uznawał ich znaczenie za przeszacowywane. Jako główne zagrożenie dla NATO uznawał Rosję, ze względu na jej asertywną tendencję do rewizji granic, brak przejrzystości ze strony tego państwa oraz wpływanie na opinię publiczną w państwach NATO poprzez dezinformację. Ostrzegał też przed niebezpiecznym dla Czech poglądem znacznej części opinii publicznej i polityków, wątpiących w rolę Rosji w konflikcie na Ukrainie, a nawet wyznających teorię, że jest to intryga CIA. Taka postawa może skutkować utratą przez Czechy wiarygodności w oczach sojuszników i przesunięciem na peryferie decyzyjne w NATO. Jako przykład właściwej postawy wskazywał Polskę, gdzie społeczeństwo i opinia publiczna są zgodne co do roli Rosji oraz konieczności zwiększenia obecności NATO w regionie. W 2018 Pavel poparł turecką inwazję w Afrinie przeciwko syryjskim Kurdom, uznając ją za korzystanie przez Turcję z prawa do samoobrony. Jako jedno z głównych zagrożeń wymienia także zmiany klimatu.