W 1977 Renault wprowadziło do Formuły 1 silniki turbodoładowane. Latem 1981 roku Brabham testował rzędowy silnik BMW z turbosprężarką o oznaczeniu M12. Na sezon 1982 zespół zaprojektował samochód, który jak najlepiej wykorzystywałby możliwości silnika BMW. We wczesnej części sezonu Brabham nadal korzystał z silników Forda, a w międzyczasie w związku z planowanym stosowaniem części BMW rozwiązywano problemy z niezawodnością i prowadzeniem samochodu. BMW nalegało, by Brabham zaczął stosować ich silniki najszybciej, jak to możliwe. Pierwsze zwycięstwo Brabhama-BMW nastąpiło za sprawą Piqueta w Grand Prix Kanady. W klasyfikacji konstruktorów Brabham zakończył sezon na piątym miejscu. W klasyfikacji kierowców zwycięzca Grand Prix Monako, Riccardo Patrese, był dziesiąty, a Piquet – jedenasty. W sezonie 1983 Piquet zdobył tytuł mistrza świata, okazując się lepszym od Alaina Prosta. Był to pierwszy raz w historii Formuły 1, kiedy kierowca zdobył tytuł w samochodzie napędzanym jednostką turbo. Patrese był jedynym obok Piqueta kierowcą w tamtym okresie, który wygrał wyścig dla Brabhama. Włoch w sezonie 1983 był dziewiąty, z 13 punktami. Mimo sukcesów Piqueta w latach 1981 oraz 1983, Brabham nie zdobył tytułu mistrza świata w klasyfikacji konstruktorów.