W momencie wybuchu II wojny światowej okręt pełnił służbę na Atlantyku w składzie 4. dywizjonu okrętów podwodnych w Casablance. Dowódcą jednostki był w tym okresie kpt. mar. P.J.J. Chuniaud. W końcu września 1939 roku okręt patrolował rejon Wysp Kanaryjskich. 16 stycznia 1940 roku „Pascal” zaatakował duży statek handlowy, który opuścił port Santa Cruz de Tenerife. Niedoszłym niemieckim łamaczem blokady okazał się aliancki parowiec „Highland Princess” (14 133 BRT), który na szczęście nie doznał żadnych uszkodzeń. W lutym 1940 roku okręt stanowił część eskorty konwoju 63 KS z Casablanki do Brestu, w skład którego wchodziło osiem statków. 13 kwietnia jednostka (wraz z bliźniaczymi „Achéron” i „Argo”) opuściła Casablankę i 18 kwietnia dopłynęła do Bizerty. W czerwcu 1940 roku okręt nadal należał do 4. dywizjonu okrętów podwodnych, stacjonując w Bizercie. Jednostka uczestniczyła w tym miesiącu w patrolowaniu środkowej części Morza Śródziemnego. Po zawarciu zawieszenia broni między Francją a Niemcami okręt znalazł się pod kontrolą rządu Vichy (rozbrojony w Tulonie). 27 listopada 1942 roku, podczas ataku Niemców na Tulon, jednostka została samozatopiona. Okręt został później podniesiony przez Włochów, lecz 11 marca 1944 roku został ponownie zatopiony przez alianckie samoloty.