In de jaren 20 en 30 werd de nieuwgevormde Republiek China beheerst door krijgsheren die met verschillende bondgenootschappen het overgrote deel van China in hun greep hielden. China was in deze tijd daardoor te zwak om in Tibet in te grijpen. Daarnaast was China in de 19e eeuw sterk verzwakt door verschillende oorlogen: na de Eerste Opiumoorlog (1839-42) kwamen de Taiping-opstand (1851-64), de Tweede Opiumoorlog (1851–64) en vervolgens de Eerste Chinees-Japanse Oorlog (1894-95). Het garnizoen in Tibet was inmiddels sterk ingekrompen, omdat de manschappen elders nodig waren. Dit ging ook in de 20e eeuw verder met de Nationale Beschermingsoorlog (1915-16) en de Chinese Burgeroorlog (1927-1950), waarbij de laatste werd onderbroken door het Chinees-Sovjet-Russisch conflict (1929) en de Tweede Chinees-Japanse Oorlog (1937-1945).