Bezpośrednio po wejściu do służby, 22 kwietnia 1862 roku kanonierka wyszła pod żaglami na Hampton Roads, dołączając 24 kwietnia do Północnoatlantyckiej Eskadry Blokady. Pierwszym dowódcą był komandor por. ("Commander") Alfred Taylor, lecz już 24 kwietnia zamienił go kmdr por. John Rodgers. W dniach 4 i 7 maja „Galena” gotowa była do podjęcia walki podczas krótkich wypadów okrętu pancernego CSS „Virginia”, lecz do starć ostatecznie nie doszło. Już wówczas dowództwo wyrażało zresztą obawy co do szans kanonierki przeciwko „Virginii” z uwagi na słabe opancerzenie. W ramach wsparcia kampanii półwyspowej gen. McClellana, „Galena” weszła do akcji 8 maja, wpływając z drewnianymi kanonierkami „Port Royal” i „Aroostook” na rzekę James i walcząc skutecznie z konfederackimi bateriami nadbrzeżnymi na Rock Wharf i Mother Tynes’ Bluff chroniącymi dostępu do Richmond (inne publikacje określają konfederackie pozycje jako Fort Boykin i Fort Huger). 15 maja „Galena” wzięła udział w bitwie pod Drewry’s Bluff, gdzie została poważnie uszkodzona przez konfederackie baterie nadbrzeżne, tracąc 12 zabitych i 15 rannych (według innych źródeł, 13 zabitych i 11 rannych). Jej pancerz okazał się słaby, między innymi 13 strzałów przebiło lewą burtę. Mimo to, kanonierka kontynuowała służbę na rzece James, ostrzeliwując w maju i czerwcu (m.in. 27 czerwca) pozycje konfederackie w City Point (obecnie część Hopewell), a w lipcu kanonierka osłaniała odwrót armii Unii. Służbę we Flotylli Rzeki James pełniła do września 1862 roku, a następnie dozorowała na Hampton Roads i pod Newport News.