Wielokrotnie był dotknięty stratami rodzinnymi i prywatnymi. Dwukrotnie żonaty (pierwszą żona była Aniela z domu Gozdowicz herbu Gozdawa rodem z Rakszawy, a drugą żoną była Eugenia Gozdowicz) i dwa razy owdowiał. Miał sześcioro dzieci: synów Ludwika, Janusza (ur. 1841, absolwent Politechniki Lwowskiej z 1866, inżynier cywilny, zm. ok. 1887), Mieczysława (ur. 1843, absolwent Politechniki Lwowskiej z 1866, inżynier), Kazimierza (ur. 1844, kształcił się na Politechnice Lwowskiej 1863-1865) oraz córki Klaudię Wandę (zm. 1874, żona Zdzisława Onyszkiewicza) i Rozalię (zm. 1879). Prawie wszystkie dzieci zmarły za jego życia: dwie córki w stanie małżeńskim oraz syn Janusz. Ponadto z czterech jego synów biorących udział w powstaniu styczniowym 1863 dwóch poniosło śmierć wskutek tychże walk: Ludwik zmarł w wyniku postrzału w 1863 w Krakowie, a ranny w bitwie pod Grochowiskami Kazimierz zakończył życie na skutek następczej choroby w 1870 we Lwowie. Za jego życia zmarli także jego brat i siostra. W podsumowaniu artykułu na jego cześć na łamach „Czasu” z 3 marca 1889 napisano, że "rok 1830 pozostawił mu bohaterskie wspomnienia, rok 1846 rany, rok 1848 ruinę".