Pierwszy medal na arenie międzynarodowej zdobył w 1949 roku, kiedy podczas szosowych mistrzostw świata w Kopenhadze był drugi w wyścigu ze startu wspólnego. W zawodach tych wyprzedził go jedynie Belg Rik Van Steenbergen, a trzecie miejsce zajął Włoch Fausto Coppi. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Moorslede w tej samej konkurencji był trzeci. Tym razem lepsi okazali się Belg Briek Schotte oraz Holender Theo Middelkamp. Ponadto na mistrzostwach świata w Varese w 1951 roku zwyciężył w wyścigu ze startu wspólnego, wyprzedzając dwóch Włochów: Fiorenzo Magniego i Antonio Bevilacquę. W 1945 roku został mistrzem kraju w kolarstwie przełajowym, a w latach 1940, 1941 i 1943 zwyciężał podczas torowych mistrzostw Szwajcarii. Nigdy nie wystąpił na igrzyskach olimpijskich.