วันที่สองในการเข้ารับตำแหน่งของเขา คาร์เตอร์ได้อภัยโทษให้แก่ผู้หลีกเลี่ยงสงครามเวียดนามทั้งหมดโดยออกคำประกาศที่ 4483 ในช่วงวาระของการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของคาร์เตอร์ ได้มีการจัดตั้งหน่วยงานระดับคณะรัฐมนตรีใหม่มาสองกระทรวงคือ กระทรวงพลังงานและกระทรวงการศึกษา เขาได้จัดตั้งนโยบายพลังงานแห่งชาติ ซึ่งรวมถึงการอนุรักษ์ ควบคุมราคา และเทคโนโลยีใหม่ๆ ในด้านการต่างประเทศ คาร์เตอร์ได้ติดตามข้อตกลงแคมป์เดวิด สนธิสัญญาคลองปานามา การพูดคุยเกี่ยวกับการจำกัดอาวุธปืนเชิงยุทธศาสตร์ครั้งที่สอง(SALT II) และการส่งคืนเขตคลองปานามาให้กับปานามา ในด้านทางเศรษฐกิจ เขาต้องเผชิญกับภาวะเงินเฟ้อ การรวมตัวอย่างต่อเนื่องของอัตราเงินเฟ้อที่สูง การว่างงานสูงและเติบโตช้า การสิ้นสุดของการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาได้ถูกกำหนดโดยวิกฤตการณ์ตัวประกันอิหร่าน ปี ค.ศ. 1979 - ค.ศ. 1981 วิกฤตการณ์พลังงาน ปี ค.ศ. 1979 อุบัติเหตุนิวเคลียร์เกาะทรีไมล์และโซเวียตบุกครองอัฟกานิสถาน ในการตอบสนองของการบุกครอง คาร์เตอร์ได้ยกระดับสงครามเย็น เมื่อเขาได้ยุติการผ่อนคลายความตึงเครียด กำหนดมาตรการห้ามส่งออกข้าวธัญพืชไปให้กับโซเวียต ประกาศหลักการคาร์เตอร์ และเป็นผู้นำของการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน ปี ค.ศ. 1980 ในกรุงมอสโก ในปี ค.ศ. 1980 คาร์เตอร์ได้เผชิญกับความท้าทายจากวุฒิสมาชิก เท็ด เคนเนดีในการเลือกตั้งคัดเลือกตัวแทน แต่เขาได้รับการเสนอชื่ออีกครั้งในการประชุมแห่งชาติของพรรคเดโมแครต ปี ค.ศ. 1980 คาร์เตอร์ได้พ่ายแพ้ในการเลือกตั้งทั่วไปให้กับโรนัลด์ เรแกน ผู้เสนอชื่อจากพรรครีพับลิกันในการเลือกตั้งอย่างถล่มทลาย การสำรวจความคิดเห็นของนักประวัติศาสตร์และนักรัฐศาสตร์มักจัดอันดับให้กับคาร์เตอร์ในฐานะที่เป็นประธานาธิบดีที่ค่าเฉลี่ยที่ต่ำกว่า เขามักจะได้รับการประเมินในเชิงบวกมากขึ้นสำหรับงานช่วงหลังดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขา.