Był przedstawicielem reformatorskiego skrzydła partii komunistycznej i jednym z inicjatorów przeprowadzenia w Słowenii w kwietniu 1990 wielopartyjnych wyborów. W tym samym miesiącu wybrany w drugiej turze głosowania na przewodniczącego prezydium Socjalistycznej Republiki Słowenii (otrzymał 58,4% głosów). Wspierał działania na rzecz niepodległości, co zakończyło się deklaracją suwerenności z 25 czerwca 1991. Kierował państwem w trakcie tzw. wojny dziesięciodniowej. W powszechnych wyborach w 1992 i 1997 wybierany na prezydenta Słowenii każdorazowo w pierwszej turze (otrzymał odpowiednio 63,9% głosów i 55,5% głosów). Urzędowanie zakończył 22 grudnia 2002, kiedy to zastąpił go Janez Drnovšek.