22 czerwca 1944 roku oddziały 1. Frontu Nadbałtyckiego i 3. Frontu Białoruskiego przeprowadziły na swoich odcinkach rozpoznanie walką. Następnego dnia cztery fronty radzieckie – 1. Nadbałtycki, 3., 2. i 1. Białoruski – ruszyły jednocześnie do ataku. Wzdłuż całej szerokości frontu Armia Czerwona doprowadziła do przełamania niemieckich linii obronnych. W ciągu kilku dni nacierające fronty radzieckie okrążyły i rozbiły wojska niemieckie broniące Witebska, Orszy, Mohylewa i Bobrujska. Nacierające w zbieżnych kierunkach oddziały 3. i 1. Frontu Białoruskiego spotkały się w Mińsku wyzwalając to miasto 3 lipca i łapiąc w okrążeniu spore siły Grupy Armii „Środek”. Utworzony na wschód od miasta kocioł został zlikwidowany między 5 a 11 lipca. Wojska Armii Czerwonej kontynuowały natarcie i 13 lipca 3. Front Białoruski wyzwolił Wilno, 27 lipca 2. Front Białoruski wyzwolił Białystok, 24 lipca 1. Front Białoruski wyzwolił Lublin, a cztery dni później Brześć. Wraz z wyzwoleniem Lublina Rosjanie wyzwolili także obóz koncentracyjny Majdanek, odkrywając na miejscu ogromne zbrodnie popełnione przez okupantów niemieckich. 29 lipca jednostki 1. Frontu Białoruskiego zdobyły przyczółek na zachodnim brzegu Wisły w rejonie Dęblina, a 1 sierpnia kolejny przyczółek w pobliżu Magnuszewa. Do 29 sierpnia, oficjalnego dnia zakończenia operacji, oddziały radzieckie przesuwając się 600 km na zachód wyzwoliły całą Białoruś, większość Litwy i wschodnią część Polski.