W roku 1990 wystąpił w drużynie Izraela na szachowej olimpiadzie w Nowym Sadzie. W 1991 zwyciężył w Riszon Le Syjonie, natomiast w 1993 w mieście tym podzielił II miejsce (wraz z m.in. Nigelem Daviesem), wynik ten osiągając również w Herzliji (wraz z Yehudą Gruenfeldem). W 1994 podzielił I-III miejsce w cyklicznym turnieju "First Saturday" (FS04 GM) w Budapeszcie, rok później w tym samym turnieju (FS05 GM) dzieląc miejsce I-II. W 1997 odniósł duży sukces, zwyciężając (wraz z Zoltánem Almási, a przed m.in. Étienne Bacrotem, Igorem Glekiem i Wiktorem Korcznojem) w silnie obsadzonym kołowym turnieju w Linzu. W 1998 zajął III miejsce (za Janem Timmanem i Aleksandrem Bielawskim) w turnieju szachów szybkich "Chess Classics" we Frankfurcie (wyprzedzając Andrasa Adorjana, Roberta Hübnera, Wiktora Korcznoja, Artura Jusupowa i Lajosa Portischa) oraz podzielił I miejsce (wraz z Danem Zolerem) w otwartym turnieju w Schwarzach. W 2001 podzielił I miejsce w Aschachu (wraz z m.in. Henrikiem Teske i Rajem Tischbierkiem, zaś rok później podzielił II miejsce w Oberwart. W kolejnych latach występował jedynie w rozgrywkach drużynowych w Austrii i Niemczech, skupiając się na pracy publicystycznej.