Na początku swojej międzynarodowej kariery zajął w 1991 ósme miejsce w mistrzostwach Europy juniorów, a w 1992 roku uplasował się na piątej lokacie podczas mistrzostw świata juniorów w Seulu. Na uniwersjadzie w 1995 był trzynasty, a w 1997 już na eliminacjach zakończył swój udział w mistrzostwach świata. Piąte miejsca zajmował także na uniwersjadzie na Sycylii (1997) oraz igrzyskach śródziemnomorskich. Debiutując w 1998 roku na mistrzostwach Europy nie awansował do finału. W sezonie 1999 był piąty na uniwersjadzie, zdobył srebrny medal rozegranych w Zagrzebiu igrzysk wojskowych oraz zajął siódme miejsce podczas mistrzostw świata. Największy sukces w karierze odniósł na igrzyskach olimpijskich w Sydney (2000), podczas których został wicemistrzem olimpijskim przegrywając złoty medal tylko z Szymonem Ziółkowskim. W kolejnym sezonie został mistrzem uniwersjady oraz igrzysk śródziemnomorskich, a na mistrzostwach świata i igrzyskach dobrej woli plasował się na czwartym miejscu. Swój drugi występ na mistrzostwach Europy (2002) zakończył na eliminacjach, a w 2003 także nie awansował do finału podczas światowego czempionatu. Dopiero dziesiąte miejsce przypadło mu na igrzyskach olimpijskich w Atenach w roku 2004. W sezonie poolimpijskim na mistrzostwach świata odpadł w eliminacjach, a podczas igrzysk śródziemnomorskich był czwarty. W 2006 był dziewiąty na mistrzostwach Europy, a rok później odpadł w eliminacjach mistrzostw świata i wywalczył srebrny medal światowych igrzysk wojska. Podczas swojego trzeciego występu na igrzyskach olimpijskich zajął trzynaste miejsce w eliminacjach i nie awansował do finału. Po zdobyciu na początku sezonu 2009 brązowego medalu czempionatu wojskowych i złota igrzysk śródziemnomorskich zajął dziewiątą lokatę zajął na mistrzostwach świata w Berlinie (2009). W 2010 roku został wicemistrzem Europy oraz był czwarty w zawodach pucharu interkontynentalnego. Ósmy zawodnik mistrzostw świata (2011) i piąty mistrzostw Europy (2012).