W 1817 został konsekrowany na tytularnego arcybiskupa Tyru i wysłany jako nuncjusz apostolski do Hiszpanii, gdzie przebywał przez 10 lat, z kilkumiesięczną przerwą w 1823, gdy z powodu konfliktu z liberalnym rządem rewolucyjnym musiał uchodzić do Bordeaux. W 1826 papież Leon XII odwołał go z nuncjatury, mianując kardynałem prezbiterem i arcybiskupem Imoli. Na Konklawe 1830–1831 rząd hiszpański zgłosił weto wobec jego kandydatury do tronu papieskiego. W 1832 zrezygnował z zarządzania diecezją Imola. W 1834 został Prefektem Świętej Kongregacji Indeksu. Trzy lata później został archiprezbiterem Bazyliki Świętego Piotra oraz kamerlingiem Świętego Kościoła Rzymskiego. W dniu 22 listopada 1839 papież Grzegorz XVI promował go do rangi kardynała biskupa Albano. Zmarł w Rzymie i został pochowany w kościele S. Maria sopra Minerva.