Het einde van Potappel kwam in de rampnacht van 1 februari 1953. In deze nacht kwamen 153 personen in Stavenisse om. Pas op 10 februari werd zijn lichaam onder het aangespoelde dak van zijn verwoeste woning gevonden, met dat van zijn zuster en haar dochter. Na zijn dood ontstond er al snel legendevorming. Een week voor zijn heengaan zou Potappel de ramp hebben voorspeld. Die zondag werd door ouderling Slager een boetepredicatie van Smytegelt gelezen, die zich daartoe gedrongen voelde maar voor beide ouderlingen was het een verzegeld oordeel. Hoewel Potappel geen enkele opleiding genoten had was hij bijzonder onderlegd in de 'oude schrijvers' vooral Justus Vermeer en de Erskines. Potappel was wars van theologische scherpslijperij als het bijvoorbeeld ging over het 'aanbod van genade'. Kerkmuren bestonden voor hem niet. Hij verkeerde graag in het gezelschapsleven waarin men over de kerkmuren heen geestelijke herkenning zocht.