Był starszym bratem malarza Antoniego Kozakiewicza. W latach 1862-1865 studiował rzeźbę w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych będąc uczniem Henryka Kossowskiego. W momencie wybuchu powstania styczniowego zgłosił się jako ochotnik w szeregi powstańcze wraz ze swoim młodszym bratem Antonim. Był uczestnikiem bitwy pod Miechowem. Pracował w Warszawie i w Wiedniu. We Lwowie w latach 1866-1872 został uczniem i współpracownikiem Leopolda Schimsera wykonując nagrobki na cmentarzu Łyczakowskim. Tworzył rzeźby religijne "Dzieciątko Jezus" z 1865, "Chrystus na krzyżu" z 1870, alegoryczne i rodzajowe np.: "Ubóstwo i sieroctwo", "Wieśniak" z 1877. Jest autorem ok. 40 popiersi między innymi Jana Matejki, Wincentego Pola i innych. W Tarnowie wykonał w 1866 popiersie Józefa Szujskiego znajdujące się przed budynkiem I Liceum Ogólnokształcącego. Do kościoła Rzepienniku Biskupim wykonał rzeźby św. Piotra i św. Pawła zdobiące wejście główne. W zbiorach muzeum diecezjalnego w Sandomierzu znajduje się rzeźba alegoryczna Piotra Kozakiewicza "Pius IX błogosławiący Polskę"