Na dużej imprezie międzynarodowej zadebiutował w 1996 roku odpadając w eliminacjach mistrzostw świata juniorów. W 1999 był piąty na młodzieżowych mistrzostwach Europy, ósmy na uniwersjadzie oraz odpadł w eliminacjach mistrzostw globu. Zajął odległe miejsce w eliminacjach i nie awansował do finału igrzysk olimpijskich (2000). W swoim drugim występie na uniwersjadzie, w 2001 w Pekinie, był dziesiąty. Na mistrzostwach Europy w 2002 był siódmy, a rok później nie awansował do finału mistrzostw świata. W 2004 na igrzyskach olimpijskich w Atenach był siódmy, rok później uplasował się na dziewiątym miejscu mistrzostw świata, a w 2006 nie awansował do finału mistrzostw Europy. Pierwszy medal dużej imprezy zdobył w 2007 kiedy to sięgnął w Osace po brązowy krążek mistrzostw świata. W konkursie rzutu młotem na igrzyskach olimpijskich w Pekinie (2008) Charfreitag zajął ósme miejsce, jednak po dyskwalifikacji dwóch białoruskich medalistów został przesunięty na szóstą pozycję. W 2010 Sportowy Sąd Arbitrażowy z siedzibą w Lozannie uznał testy antydopingowe za nieważne, ponieważ laboratorium w Pekinie nie spełniało międzynarodowych standardów i Słowak został ostatecznie sklasyfikowany na ósmym miejscu. Na kolejnych mistrzostwach globu, w 2009 roku, zajął dziesiąte miejsce. W 2010 zdobył w Barcelonie tytuł mistrza Europy. Po tym sukcesie wygrał na koniec sezonu konkurs podczas pucharu interkontynentalnego. Medalista mistrzostw Słowacji, uczestnik meczów międzypaństwowych i reprezentant kraju w pucharze Europy oraz drużynowym czempionacie Starego Kontynentu.