W 1982 został srebrnym medalistą igrzysk Wspólnoty Narodów w rzucie oszczepem z wynikiem 84,88 m. Rok później w tej samej konkurencji zdobył złoto igrzysk panamerykańskich z wynikiem 81,40 m, a także odpadł w kwalifikacjach do mistrzostw świata, zajmując 16. miejsce (9. w swojej grupie eliminacyjnej) z wynikiem 74,16 m. W 1984 wystartował na igrzyskach olimpijskich, na których zajął 8. miejsce w rzucie oszczepem z wynikiem 80,68 m. Dwukrotny mistrz Kanady w rzucie oszczepem: z 1984 i 1985. Pod koniec lat 90. zakończył starty w zawodach. Próbował wrócić na Letnie Igrzyska Olimpijskie 1992, jednakże z powodu braku funduszy na treningi zrezygnował i rozpoczął przygotowania do igrzysk olimpijskich w 1996, na których także nie udało mu się wystartować, gdyż jego kariera została definitywnie zakończona przez wypadek samochodowy. Jego rekord życiowy wynosi 86,90 m, a ustanowił go w 1984.