Na de rellen in Brussel werd van der Linden in oktober 1830 verkozen tot lid van het Nationaal Congres voor het arrondissement Brussel. Hij kwam kort tussen om te melden dat hij een paar jaar in Beieren had gewoond, daar uitstekende herinneringen aan had overgehouden en wel graag voor de kandidatuur van Otto van Beieren wilde stemmen, indien die als goede kandidaat door de Mogendheden zou worden aanvaard. Toen dit niet het geval bleek, bracht hij zijn stem uit op Karel van Oostenrijk-Teschen. Voordien had hij de onafhankelijkheidsverklaring goedgekeurd en, onder druk, voor de eeuwigdurende uitsluiting van de Nassaus gestemd. Na 4 februari nam hij aan geen stemmingen meer deel en was hij waarschijnlijk ook weinig tot niet meer aanwezig op de Congreszittingen.