Ο Ινδικός Εθνικός Στρατός (Indian National Army (ΙΝΑ), "Azad Hind Fauj" , "μετ.": Ελεύθερος Ινδικός Στρατός) ήταν μια ένοπλη οργάνωση που ιδρύθηκε από Ινδούς εθνικιστές και την Αυτοκρατορική Ιαπωνία το 1942 στη Νοτιοανατολική Ασία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Στόχος της ήταν να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία της Ινδίας από τη βρετανική κυριαρχία. Πολέμησε μαζί με τον Ιαπωνικό στρατό στην εκστρατεία της τελευταίας στο θέατρο της Νοτιοανατολικής Ασίας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η οργάνωση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1942 υπό την ηγεσία του Μοχάν Σινγκ, από Ινδούς στρατιώτες του Βρετανικού Ινδικού Στρατού που αιχμαλωτίστηκαν από την Ιαπωνία στην Μαλαισιανή Εκστρατεία και στη Σιγκαπούρη. Ο πρώτος INA κατέρρευσε και διαλύθηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, μετά από διαφορές μεταξύ της ηγεσίας του ΙΝΑ και του Ιαπωνικού στρατού, για το ρόλο της οργάνωσης στον πόλεμο της Ιαπωνίας στην Ασία. Ο Ρας Μπεχάρι Μπόσε παρέδωσε τον INA στον Σούμπχας Τσάντρα Μπόσε , ο οποίος τον αναβίωσε υπό την δική του ηγεσία, μετά την άφιξή του στη Νοτιοανατολική Ασία το 1943. Η οργάνωση τότε, χρησιμοποιήθηκε ως στρατός του "Arzi Hukumat-e-Azad Hind" του Μπόσε (Προσωρινή Κυβέρνηση της Ελεύθερης Ινδίας). Υπό την ηγεσία του Μπόσε, ο ΙΝΑ προσέλκυσε πρώην κρατούμενους και χιλιάδες εθελοντές από τον Ινδικό απόδημο πληθυσμό στη Μαλαισία και τη Βιρμανία. Ο δεύτερος INA πολέμησε μαζί με τον Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό Στρατό ενάντια στις Βρετανικές δυνάμεις και τις δυνάμεις της Κοινοπολιτείας στην εκστρατεία της Βιρμανίας, κυρίως στο Ιμπχάλ και στη Κοχίμα, και αργότερα ενάντια στην ανάκτηση της Βιρμανίας από τις Συμμαχικές δυνάμεις.