Już jako skarbnik łukowski był członkiem konfederacji Czartoryskich w 1764 roku i posłem na sejm konwokacyjny (1764) z województwa lubelskiego, na którym popierał program Czartoryskich. W 1766 roku był posłem na Sejm Czaplica z województwa lubelskiego. Posłował na prawie wszystkie dalsze sejmy Rzeczypospolitej (lata 60. i 70. wieku XVIII). Uczestnik konfederacji radomskiej w 1767 roku (podpisał manifest konfederacji w imieniu ziemi łukowskiej) i został konsyliarzem do Konfederacji Generalnej. W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła właściwego dla realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku. Poseł województwa lubelskiego na Sejm repninowski. Członek konfederacji Adama Ponińskiego w 1773 roku. Jako poseł nurski na Sejmie Rozbiorowym 1773–1775 wszedł w skład delegacji wyłonionej pod naciskiem dyplomatów trzech państw rozbiorczych, mającej przeprowadzić rozbiór. 18 września 1773 roku podpisał traktaty cesji przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów ziem zagarniętych przez Rosję, Prusy i Austrię w I rozbiorze Polski. Od roku 1775 kasztelan łukowski. Kawaler Orderu Świętego Stanisława (1782). Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego.