Τον Φεβρουάριο του 1943 ειδοποιήθηκε ότι θα έπαιρνε μετάθεση, χωρίς όμως να του ανακοινωθεί ο προορισμός. Φοβούμενος ότι επρόκειτο να σταλεί για υπηρεσία σε δωσιλογικό σώμα, εγκατέλειψε το πόστο του και ανέβηκε στα Δερβενοχώρια της Πάρνηθας, όπου βρισκόταν εκείνη τη στιγμή η ανταρτομάδα του Ορέστη μαζί με τη φρουρά του Άρη Βελουχιώτη. Από εκείνη τη στιγμή και μέχρι την παράδοση των όπλων υπηρέτησε σε ηγητορικές θέσεις του ΕΛΑΣ Αττικής (αρχικά Υπαρχηγείο Αττικής, κατόπιν 1/34 Τάγμα), με εξαίρεση την περίοδο καλοκαιριού-φθινοπώρου 1944 που είχε μεταταχτεί στην Εθνική Πολιτοφυλακή της ΠΕΕΑ. Σημαντικές επιχειρήσεις, στις οποίες έλαβε μέρος, ήταν οι εξής: έξοδος των Άρη - Σαμαρινιώτη από την Αττική (Μάρτιος 1943), είσοδος και έξοδος του Σαράφη από την Αθήνα (Απρίλιος-Μάιος 1943), Μάχη του Καπαρελλίου (Ιούλιος 1943), Ενέδρα της Κάζας (Αύγουστος 1943), Μάχη των Δερβενοχωρίων (Οκτώβριος 1943), δύο μεγάλες εκκενώσεις της Πάρνηθας (Πρωτοχρονιά και Απρίλιος 1944), Μάχη της Αθήνας (Δεκέμβριος 1944). Στην τελευταία συμμετείχε από τις 9 Δεκέμβρη, όταν ανακλήθηκε από την Πολιτοφυλακή στο 1/34 μετά τον θάνατο του Θεοχάρη στη μάχη του νοσοκομείου Σωτηρία.