У апошні раз Грюнвальдские мячы ўдзельнічалі ў каранацыі Станіслава Аўгуста Панятоўскага ў 1764 годзе ў Варшаве. Згадваюцца яны і пры інвентарызацыі каралеўскай казны ў 1792 годзе. Падчас паўстання Касцюшкі ў 1794 годзе Кракаў быў захоплены прускай арміяй. Вавельскі замак быў акупаваны, а яго сховішчы падвергліся разграбленню. Прускія салдаты, па ўсёй верагоднасці, не падазравалі аб гістарычнай каштоўнасці двух простых жалезных мячоў і пакінулі іх некранутымі. Пасля трэцяга падзелу рэчы Паспалітай у 1796 годзе мячы былі канфіскаваныя са спустошанага сховішча гісторыкам Тадэвушам Чацкім і перададзеныя ім прынцэсы княгіні Чартарыйскай, якая калекцыянавала творы мастацтва і польскія нацыянальныя рарытэты. Грюнвальдские мячы размясціліся сярод іншых экспанатаў у так званым "храме Сібіл" ў Пулавах. Падчас падаўлення Польскага паўстання 1830-1831 гадоў руская імператарская армія ўвайшла ў горад. Перад гэтым вялікую частку калекцыі з храма Сібіл вывезлі ў Францыю, а Грюнвальдские мячы схавалі ў доме парафіяльнага святара ў суседнім сяле. У 1853 годзе, пасля смерці святара, расейская жандармерыя выявіла Грунвальдскія мячы ў ходзе вобыску ў яго доме, яны былі канфіскаваныя як незаконна захоўваемая зброя. Далейшы лёс Грунвальдскай мячоў невядомы.