Od pierwszych lat 50. do końca 70. należał do ścisłej czołówki holenderskich szachistów. Pomiędzy 1950 a 1978 rokiem jedenastokrotnie reprezentował barwy swojego kraju na szachowych olimpiadach (w tym 2 razy na I szachownicy), zdobywając 3 srebrne medale: w roku 1976 (wraz z drużyną) oraz indywidualnie w latach 1950 (za wynik na VI szachownicy) i 1952 (na III szachownicy). Trzykrotnie triumfował w indywidualnych mistrzostwach Holandii (1954, 1957 i 1958). W roku 1955 jedyny raz w swojej karierze wystąpił w turnieju międzystrefowym rozegranym w Göteborgu. Nie był to jednak start udany, gdyż w turnieju tym podzielił ostatnią lokatę (wraz z m.in. Bogdanem Śliwą).