Jan Ergietowski (niekiedy wymieniany jako Ergetowski) urodził się w 1846 w Korczynie. Jako student brał udział w powstaniu styczniowym 1863. Służył w oddziałach Mariana Langiewicza, Józefa Miniewskiego, Dionizego Czachowskiego. Brał udział w bitwach pod Grochowiskami (18 marca 1863), w Lasach Olkuskich, pod Krzykawką (5 maja 1863), pod Chęchłami, pod Rybnicą (20 października 1863), pod Jurkowicami (21 października 1863). W ostatniej z wymienionych potyczek został wzięty do niewoli przez Rosjan. Został zesłany na Syberię. Spędził pięć lat na obszarze guberni tomskiej. 12 września 1867 ogłoszono we Lwowie, że na skutek powtórnego wstawienia się c. k. rządu władze Imperium Rosyjskiego zdecydowały zezwolić na powrót poddanym Austro-Węgier, zesłanym za udział w powstaniu z 1863, zaś Jan Ergietowski figurował w grupie 56 wygnańców, którym pozwolono na powrót pod warunkiem, że w miejscu zesłania nie dopuścili się czynu karalnego. W kwietniu 1868 ogłoszono jego uwolnienie z zesłania.