Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1941, όταν ο Χίτλερ απαίτησε πέρασμα από το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας για να επιτεθεί στην Ελλάδα, η αντιβασιλεία του πρίγκιπα Παύλου της Γιουγκοσλαβίας επιχείρησε να κατευνάσει τον Χίτλερ προσφέροντας ένα σύμφωνο μη-επίθεσης, αλλά, τελικά, υπογράφηκε η Τριμερής συμφωνία που θα επέτρεπε το γερμανικό πέρασμα. Σε αντάλλαγμα η πόλη της Θεσσαλονίκης είχε υποσχεθεί στη Γιουγκοσλαβία. Δύο μέρες αργότερα ο στρατός ανέτρεψε το καθεστώς με τη λαϊκή υποστήριξη τόσο του σερβικού λαού όσο και των Βρετανών. Αν και μπορεί να υποστηριχθεί ότι αυτό προκλήθηκε περισσότερο εξαιτίας των αντιγερμανικών αισθημάτων των Σέρβων παρά λόγω της αγάπης για την Ελλάδα είναι σίγουρα δεδομένο ότι ο σερβικός λαός θυμόταν ακόμα την απάντηση του Βενιζέλου στην πρόταση της Βιέννης να επιτεθεί η Ελλάδα και να εισβάλει στη Σερβία δύο δεκαετίες νωρίτερα. Παρά το γεγονός ότι η νέα Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση προσπαθούσε να κατευνάσει τον Χίτλερ με ουδετερότητα και υποσχέσεις για την τήρηση των προηγούμενων συμφωνιών, ο σερβικός λαός ήταν ενθουσιώδης καταγγέλλοντας το Τριμερές Σύμφωνο και Σέρβοι παρέλασαν στους δρόμους του Βελιγραδίου φωνάζοντας συνθήματα όπως "Καλύτερα Πόλεμος παρά Σύμφωνο".