مانرهایم از زمان جنگ داخلی فنلاند در سال ۱۹۱۸ چهره‌ای نمادین در این کشور بود و این موقعیت در طی دهه ۱۹۳۰ و جنگ جهانی دوم بیشتر شد. اولین برنامه‌ها و جمع‌آوری کمک‌های مالی برای ساخت یک مجسمه سوارکاری از وی به سال ۱۹۳۷ بر می‌گردد. پس از مرگ وی در سال ۱۹۵۱، با ابتکار اتحادیه دانشجویان دانشگاه هلسینکی این برنامه‌ها دوباره سروشکل گرفت. در طول کمپین جمع‌آوری کمک مالی، ۷۳۷۵۰۳ نفر از مردم فنلاند بیش از ۷۸ میلیون مارک در سال ۱۹۵۲ اهدا کردند. این رقم بودجه نه تنها برای ریختن مجسمه بلکه برای خرید عمارت، محل تولد مانرهایم، برای تغییرکاربری به موزه کافی بود.