Walczył w wojnie radziecko-fińskiej (kontynuacyjnej). Został ranny w bitwie o Narwę (1944). Wyemigrował do Austrii, następnie do Szwajcarii, w której zamieszkał. Uczestniczył w mistrzostwach świata w 1947 (bez sukcesów), w tym samym roku był mistrzem Szwajcarii. Był działaczem klubu strzeleckiego z Lucerny, zaangażowany także w tworzenie siatkarskiego klubu w Lucernie, którego został trenerem. W latach 1953-1973 prezes Towarzystwa Estońskiego w Szwajcarii.