Dzieciństwo i młodość spędził w Moskwie, gdzie do 1938 skończył 10 klas, a 1938–1939 studiował w Moskiewskim Instytucie Poligraficznym. Później pracował jako tokarz w fabryce samochodów, a 1939–1940 w zakładach lotniczych, w 1940 ukończył aeroklub. Od lipca 1940 służył w armii, do grudnia 1940 uczył się w aeroklubie w Radziechowie, w lipcu 1942 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w mieście Engels i został pilotem zapasowego pułku lotniczego w Nadwołżańskim Okręgu Wojskowym. Od października 1942 do kwietnia 1943 był lotnikiem samodzielnego pułku lotniczego 2 Armii Powietrznej Frontu Woroneskiego, od kwietnia 1943 walczył w wojnie z Niemcami jako lotnik, starszy lotnik i dowódca klucza pułku lotnictwa szturmowego na Froncie Woroneskim, od października 1943 do sierpnia 1944 1 Ukraińskim, od sierpnia do października 1944 2 Ukraińskim, a od października 1944 do maja 1945 3 Ukraińskim. Brał udział w bitwie pod Kurskiem, operacji biełgorodzko-charkowskiej, bitwie o Dniepr, operacji kijowskiej, korsuń-szewczenkowskiej, lwowsko-sandomierskiej i jassko-kiszyniowskiej, zajęciu Rumunii i Bułgarii, operacji belgradzkiej i zajęciu Jugosławii. Wykonał 162 loty bojowe samolotem szturmowym Ił-2, wykonując naloty na siłę żywą i technikę wroga. Po wojnie służył w Karpackim Okręgu Wojskowym m.in. jako zastępca dowódcy eskadry, w 1951 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino, później pracował jako wykładowca w szkołach lotnictwa wojskowego, 1968 otrzymał stopień generała majora lotnictwa, 1969-1987 kierował zarządem w 30 Centralnym Naukowo-Badawczym Instytucie Techniki Lotniczej i Kosmicznej Ministerstwa Obrony ZSRR, następnie zakończył służbę. Był kandydatem nauk wojskowych i adiunktem.