Ortiz Rubio was aanvankelijk ingenieur en topograaf. In 1910 sloot hij zich aan bij de Mexicaanse revolutionairen die tegen president Porfirio Díaz streden en hem in 1911 wisten te verdrijven. Na de staatsgreep van Victoriano Huerta in 1913, sloot Ortiz Rubio zich aan bij het Constitutionele Leger dat in 1914 de overwinning behaalde en de grondwet herstelde. In 1920 sloot hij zich aan bij het Plan van Agua Prieta, waarvoor hij door de nieuwe president Álvaro Obregón werd beloond met een functie als minister van communicatie en publieke werken. Hij stapte echter al na een jaar op vanwege een conflict met Adolfo de la Huerta. In de jaren '20 gold hij als aanhanger van generaal Plutarco Elías Calles die in 1924 president van Mexico werd. Ortiz Rubio werd de Mexicaanse ambassadeur in Duitsland en later in Brazilië.