Van juni 1948 tot mei 1949, tijdens de blokkade van West-Berlijn door de Sovjet-Unie, heeft Tempelhof een vitale rol gespeeld als eindpunt van de Berlijnse luchtbrug die de geallieerden uitvoerden onder directie van de Amerikanen. De luchtroutes boden de enige toegang tot dit gedeelte van Berlijn en zijn 2 miljoen inwoners. Op 26 juni landde het eerste vliegtuig op Tempelhof om de blokkade te doorbreken. Gedurende 320 dagen voerden militaire vliegtuigen voedsel, medicijnen en alle andere belangrijke zaken, zoals steenkool aan. De vliegtuigen, met als bijnaam "Rosinenbomber", landden op Tempelhof tijdens piekmomenten om de 26 seconden. Op 30 september 1949 landde het laatste vliegtuig. De Russen hadden de blokkade op 11 mei al opgegeven, maar de vluchten gingen nog ruim vier maanden door om aanvoer over land aan te vullen. Ze maakten ook gebruik van de nieuwe landingsbanen, aangelegd door de Amerikanen. Op 8 juli 1948 startte de aanleg van "Runway B" in het zuiden van het vliegveld. Puin van kapotgeschoten gebouwen in Berlijn werd gebruikt als basis en de rest werd per vliegtuig aangevoerd. Runway B was na twee maanden gereed. In het noorden werd gewerkt aan een derde baan die in november 1948 in gebruik werd genomen.