Zachodnia część Saskiej Kępy jest powiślem. Powiśla są to obszary lądowe powstałe w wyniku przyłączenia do brzegu Wisły położonych w strefie korytowej kęp lub ostrowów. W tej części obszaru spotykane były bogate zadrzewienia grondowe. Są one typowe dla wysokich w pełni ukształtowanych ostrowów. Do dzisiaj zachowały się po nich jedynie pojedyncze stare dęby. Według Polińskiego Saska Kępę porastał prastary las liściasty. Przetrwał on częściowo do czasów Insurekcji Kościuszkowskiej, kiedy to został wykorzystany do budowy fortyfikacji praskich.