In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 vond een watersnoodramp plaats, waarbij onder meer de veerhaven bij Kruiningen werd weggeslagen en de Kruiningerpolder onder water kwam te staan. Er kwamen 62 inwoners van Kruiningen om. De Amsterdamse kunstenaar Jan Wolkers kreeg van de gemeente de opdracht een monument te maken ter herinnering aan de watersnood. Hij ontwierp een glazen beeld van een drijvende figuur te midden van twee golven, dat echter door de gemeente werd afgewezen. Voor zijn tweede ontwerp koos hij voor het beeld van een jonge vrouw die een verdronken kindje tegen zich aandrukt, waarvan nog net het handje zichtbaar is. Wolkers' echtgenote Maria stond model. Het ontwerp werd eind 1956 getoond op de tentoonstelling van Sint Lucas in het Stedelijk Museum Amsterdam.