Problematyka powieści jest złożona. Można ją potraktować jako utwór o rewolucji meksykańskiej 1910 i o geniuszu samego Meksyku, zdradzonym przez jego własne dzieci. Jest tu także obraz burżuazji ukazany w duchu powieści Balzaca i medytacja o śmierci, związana z tradycją rachunku sumienia, jaki każdy dobry chrześcijanin musi zrobić, zanim powierzy swą duszę Bogu. Carlos Fuentes w sposób realistyczny ukazuje społeczeństwo meksykańskie, jego historyczne korzenie, mechanizmy władzy, jego mity i złudzenia. Temat zdradzonej rewolucji stanowił inspirację dla wielu powieściopisarzy meksykańskich, m.in. Augustina Yaneza i Juana Rulfo.