Tymczasem doszło do gwałtownej zmiany na froncie. Choć siły bolszewickie znalazły się 12 sierpnia pod Radzyminem, to ich wartość bojowa znacznie ucierpiała wskutek forsownego i długo trwającego marszu na zachód. Krwawe starcia, czyli Bitwa Warszawska, zwana także "Cudem nad Wisłą", rozstrzygnięte zostały na korzyść Polaków, a 16 sierpnia natarcie grupy uderzeniowej znad Wieprza zmusiło bolszewików do odwrotu. Część Armii Czerwonej została internowana na terenie Prus Wschodnich, części zaś udało się przez terytorium Litwy przedostać do RFSRR. Spora grupa wojsk dostała się do polskiej niewoli. 26 września klęskę bolszewików przypieczętowała ich kolejna porażka w bitwie nad Niemnem. W tym samym dniu grupa gen. Stanisława Bułaka-Bałachowicza zajęła Pińsk. W końcu września wznowiono rokowania pokojowe, sfinalizowane podpisaniem traktatu ryskiego 18 marca 1921 określającego m.in. granicę polsko-radziecką wzdłuż linii Dzisna – Dokszyce – Słucz – Korzec – Ostróg – Zbrucz, czyli zbliżonej do granicy z II rozbioru Polski.