W 1982 po raz pierwszy wszedł w skład administracji rządowej jako sekretarz stanu w jednym z resortów. Od 1985 do 1995 sprawował mandat posła do Zgromadzenia Republiki z ramienia centroprawicowej Partii Socjaldemokratycznej. W 1985 objął urząd ministra edukacji, w tym samym roku został ministrem edukacji i kultury. Od 1987 do 1992 pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych. W 1991 znalazł się wśród głównych negocjatorów (z ramienia Wspólnoty Europejskiej) i sygnatariuszy porozumienia z 7 lipca podpisanego na Wyspach Briońskich, co doprowadziło do zakończenia wojny dziesięciodniowej.