Od drugiej połowy lat 60. do końca 80. XX wieku należał do czołówki włoskich szachistów. W roku 1965 zdobył w Turynie tytuł mistrza kraju w kategorii juniorów. Wielokrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw kraju, zdobywając 4 medale: dwa złote (1969, 1971), srebrny (1977) oraz brązowy (1974). Pomiędzy 1972 a 1988 rokiem czterokrotnie reprezentował narodowe barwy na szachowych olimpiadach (w tym dwukrotnie na I szachownicy). Na swoim koncie posiada brązowy medal, który otrzymał w roku 1974 za indywidualny rezultat na I szachownicy. Dzięki temu wynikowi w tym samym roku otrzymał – jako pierwszy w historii zawodnik włoski – tytuł arcymistrza.