W 1919 r. (podczas interwencji radzieckiej na Ukrainie) wszedł do Rady Rewolucyjno-Wojskowej nowo utworzonego Frontu Ukraińskiego Armii Czerwonej i równocześnie do Rady Rewolucyjno-Wojskowej czerwonej 14 Armii. W marcu 1919 r., a więc po zajęciu Kijowa przez Armię Czerwoną, został przewodniczącym kijowskiego gubernialnego komitetu wykonawczego i pełnił tę funkcję przez miesiąc. W końcu 1919 r. wrócił do Moskwy, powracając równocześnie do pracy partyjnej w moskiewskim komitecie partyjnym, pełnił również funkcję członka Zarządu Głównego Przedsiębiorstw Tekstylnych. Brał udział w tłumieniu buntu marynarzy w Kronsztadzie, następnie od 1921 do 1922 r. należał do Rady Rewolucyjno-Wojskowej Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego i równocześnie do tejże rady w 1 Armii Konnej.