Należał do czołówki lwowskich szachistów, w 1934 roku zdobył tytuł mistrza miasta. Uczestniczył w trzecich mistrzostwach Polski w Warszawie (1935), gdzie w silnej konkurencji zajął ósme miejsce. Reprezentował Polskę na nieoficjalnej olimpiadzie szachowej w Monachium w 1936 roku. W 1939 roku w Buenos Aires zdobył wraz z drużyną srebrny medal olimpijski, uzyskując wynik 4½ pkt w 7 partiach z pozycji rezerwowego.