Μετά την Παλινόρθωση ο Λανγκλουά αποστρατεύτηκε με αποτέλεσμα από το 1817 να ξεκινήσει μαθήματα ζωγραφικής στο Παρίσι υπό την εποπτεία των Σαρλ Βερνέ και Ζιροντέ ντε Ρουσύ. Πρωτοεμφανίστηκε στο Σαλόν του Παρισιού το 1822 παρουσιάζοντας πίνακες με πολεμικές σκηνές. Από το 1826 και έπειτα, επηρεασμένος από το πανόραμα της Αθήνας του Πιερ Πρεβό, επιδόθηκε στο συγκεκριμένο είδος το οποίο προσάρμοσε σε πίνακες στρατιωτικής θεματολογίας. Το 1830 απέκτησε μεγάλη αναγνώριση μέσω έργου του στο οποίο παρουσίαζε το πανόραμα της ναυμαχίας του Ναβαρίνου. Μάλιστα τμήμα του συγκεκριμένου πανοράματος παρουσιάστηκε την επόμενη χρονιά στο Σαλόν του Παρισιού. Το 1833 διετέλεσε στρατιωτικός ακόλουθος του στρατάρχη Μαιζών στην Αγία Πετρούπολη και στη συνέχεια υπηρέτησε ως αντισυνταγματάρχης στο επιτελείο του γαλλικού υπουργείου Πολέμου. Ταυτόχρονα συνέχισε τη φιλοτέχνηση πανοραμάτων στρατιωτικής θεματολογίας από τα οποία ξεχωρίζουν η "Άλωση του Αλγερίου" (1833), η "Μάχη του Μποροντίνο" (1835) και η "Πτώση της Σεβαστούπολης" (1860). Τα συγκεκριμένα έργα ζωγραφίστηκαν από τον Λανγκλουά με βάση σχεδίων που είχε λάβει από τα πεδία των μαχών, από στρατιωτικές αναφορές ή από φωτογραφίες με σκοπό την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια στην περιγραφή.