W wieku 17 lat przeprowadził się do stolicy Urugwaju - Montevideo, gdzie sprowadzili go działacze najbardziej znanego klubu z kraju dwukrotnych mistrzów świata - Peñarolu. Dość szybko zaczął odgrywać wiodącą rolę w rodzimej ekstraklasie. W 1998 roku został królem strzelców, zdobywając 24 bramki, wtedy też zadebiutował w reprezentacji Urugwaju. Selekcjonerem był wówczas Victor Pua, jednak pewniakami pozostawali inni gracze: Daniel Fonseca, Marcelo Zalayeta. Z czasem nastała era Diego Forlana i Alvaro Recoby. Bueno musiał zadowolić się graniem ogonów i siedzeniem na ławce rezerwowych. Nie został powołany na MŚ 2002. Jednak na Copa America 2004 Jorge Fossati, nowy trener Urusów, nie mógł powołać ani Recoby, ani Javiera Chevantóna. Tym samym Bueno stał się pierwszoplanową postacią urugwajskiego ataku. Charlie good (tak nazywają napastnika kibice i koledzy z drużyny) w drodze do pierwszej czołówki Copa America pokazał wielkie możliwości i tym samym odpłacił za zaufanie.