W 1803 mianowany generałem majorem, dowódcą 36 Pułku Jegrów. Ranny w bitwie pod Austerlitz w 1805. W 1807 odznaczony Orderem Świętego Jerzego IV klasy za udział w bitwie pod Pruską Iławą. W 1810 został dowódcą III Brygady 7 Dywizji. Przed bitwą pod Borodino mianowany tymczasowym komendantem Możajska. Brał udział w bitwach pod Małojarosławcem, Wiaźmą, Krasnym. W 1813 znajdował się przy sztabie Armii Rezerwowej w Warszawie. W 1814 mianowany komendantem Warszawy. W 1821 został generałem lejtnantem.