Pierwsze sukcesy odniósł w latach 1961 i 1962, dwukrotnie zdobywając złote medale w mistrzostwach Holandii juniorów. W drugiej połowie lat 60. należał już do krajowej czołówki, przez kolejnych 20 lat będąc podstawowym zawodnikiem reprezentacji. W roku 1967 zdobył pierwszy tytuł mistrza Holandii, natomiast następne trzy w latach 1969, 1971 i 1982. Pomiędzy 1966 a 1984 rokiem wystąpił we wszystkich w tym okresie rozegranych 10 szachowych olimpiadach, dwukrotnie zdobywając medale: srebrny wraz z drużyną w roku 1976 oraz indywidualnie brązowy w roku 1966 (za uzyskany wynik na V szachownicy). Dwukrotnie reprezentował również barwy narodowe w drużynowych mistrzostwach Europy (1965, 1983).