W listopadzie 1918 r. 1 pułk Czerwonych Kozaków został przeniesiony do 2 Dywizji Powstańczej Ukraińskiej Armii Radzieckiej. W grudniu tego samego roku obydwie dywizje zostały skierowane do udziału w interwencji radzieckiej na Ukrainie – Rada Komisarzy Ludowych uznała traktat brzeski za niebyły i podjęła działania zbrojne przeciwko Ukraińskiej Republice Ludowej. Wiosną 1919 r. pułk uzupełniono o żołnierzy rosyjskich (z regionu podmoskiewskiego), węgierskich sympatyków bolszewików (byłych jeńców) oraz ochotników ukraińskich. 18 lipca 1919 r. 1 pułk kawalerii Czerwonych Kozaków przekształconą w 1 Brygadę Kawalerii Czerwonych Kozaków złożoną z dwóch pułków, natomiast w listopadzie 1919 r. na jej bazie utworzono 8 Dywizję Kawalerii Czerwonych Kozaków. Brała ona udział w dalszych walkach z Ukraińską Republiką Ludową, następnie w operacjach przeciwko Siłom Zbrojnym Południa Rosji pod dowództwem gen. Antona Denikina oraz w walkach z anarchistami Nestora Machno.