Constant Rebecque werd begin augustus 1830 in het geheim naar Engeland gezonden om met Wellington te beraadslagen over middelen om de invloed van de juli-revolutie in de Nederlanden tegen te gaan, maar het uitbarsten van de revolutie in België maakte zijn zending overbodig. Daarna vergezelde hij de Prins van Oranje naar Brussel, om de gemoederen aldaar tot rust te brengen. In de ongelukkige strijd bij Brussel op 23 september, waarbij Constant Rebecque aan de zijde van prins Frederik was, werd hij bij de Schaerbeekse poort door een kogel in de arm getroffen. Kort daarna keerde hij naar Holland terug om de Koning verslag uit te brengen. In de maand augustus 1831 werd hij benoemd tot chef van de staf van het leger dat tegen de Belgen optrok. Met de Prins van Oranje ontwierp hij het plan voor de veldtocht; later regelde hij met maarschalk Gérard de voorwaarden voor de wapenstilstand van Leuven en het terugtrekken der Nederlandse troepen. Constant Rebecque vroeg op 9 augustus 1837 zijn ontslag aan en vestigde zich op het kasteel van Schönfeld, waar hij overleed in 1850. Hij werd in 1846 in de Nederlandse adel ingelijfd met de titel van baron en ontving vele onderscheidingen, waaronder het commandeurskruis van de Militaire Willems-Orde.