Το 1821, είχε ξεκινήσει ένας επαναστατικός αγώνας στην Ελλάδα για την απελευθέρωση της χώρας από την Οθωμανική κυριαρχία. Όμως από το 1824, εξαιτίας κυρίως των συντονισμένων επιχειρήσεων των τουρκο-αιγυπτιακών στρατευμάτων και των εμφυλίων πολέμων μεταξύ των Ελλήνων αγωνιστών, είχε αρχίσει και μια κάμψη της Επαναστάσεως. Τα στρατεύματα του Ιμπραήμ Πάσα είχαν ξανακερδίσει σχεδόν όλη την Πελοπόννησο το 1825. Στη Γαλλία, ο βασιλιάς Κάρολος Ι΄, υποστηριζόμενος τότε από ένα ισχυρό φιλελληνικό ρεύμα κοινής γνώμης, αποφάσισε να παρέμβει μαζί με τους Έλληνες επαναστάτες. Μετά τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου στις 20 Οκτωβρίου 1827, που οδήγησε στην πλήρη εξολόθρευση του τουρκο-αιγυπτιακού στόλου από τον συμμαχικό (βρετανικό, γαλλικό και ρωσικό) στόλο, μια γαλλική εκστρατευτική δύναμη 15.000 ανδρών αποβιβάστηκε στα νοτιοδυτικά της Πελοποννήσου τον Αύγουστο του 1828. Σκοπός αυτής της "Εκστρατείας του Μοριά" ήταν να απελευθερώσει την περιοχή από τα τουρκο-αιγυπτιακά στρατεύματα κατοχής και να την επιστρέψει στο νέο ανεξάρτητο Ελληνικό Κράτος : αυτό έγινε σε ένα μήνα μόνο.