W połowie lat 50. XX wieku należał do szerokiej krajowej czołówki. W roku 1955 wystąpił w finale mistrzostw Polski rozegranym we Wrocławiu, dzieląc wraz z Wacławem Łuczynowiczem VII-VIII miejsce. Rok później reprezentował narodowe barwy na olimpiadzie w Moskwie (na V szachownicy uzyskał wówczas 2 pkt w 7 partiach) oraz na drużynowych mistrzostwach świata studentów, rozegranych w Uppsali (grając na II szachownicy zdobył 3½ pkt w 6 partiach).