Studiował na Uniwersytecie Paryskim, zdobywając tytuł magistra w 1229 roku; następnie został profesorem na tym uniwersytecie. 1238-44 był kanclerzem oraz członkiem kapituły katedralnej w Paryżu. W 1240 zaangażował się w tzw. dysputę paryską, która zakończyła się potępieniem Talmudu. W 1244 został mianowany kardynałem biskupem Tusculum. Uczestniczył w Soborze Lyońskim I w 1245 roku. Towarzyszył królowi Francji Ludwikowi IX w VI krucjacie jako legat papieski. W trakcie tej legacji mianował greckich biskupów na Cyprze, pośredniczył także w podejmowanych przez Innocentego IV próbach zawarcia sojuszu z Mongołami przeciw muzułmanom. Dziekan Kolegium Kardynalskiego od 12 grudnia 1254 roku. Przewodniczył papieskim elekcjom 1261, 1264-65 i 1268-71.