W roku 1970 zdobył tytuł mistrza Moskwy. W połowie lat 70. awansował do szerokiej światowej czołówki, do której zaliczany był do pierwszych lat 80. Wielokrotnie startował w finałach mistrzostw Związku Radzieckiego, najlepszy wynik (II miejsce za Anatolijem Karpowem) notując w roku 1976 w Moskwie. Czterokrotnie wystąpił w turniejach międzystrefowych (eliminacji mistrzostw świata): Manila (1976) – IX miejsce, Rio de Janeiro (1979) – VII, Toluca (1982) – IX oraz Taxco de Alarcón (1985) – XVI. W roku 1980 wystąpił w drużynie Związku Radzieckiego na szachowej olimpiadzie w Valletcie, zdobywając dwa złote medale: wraz z drużyną oraz za najlepszy wynik indywidualny na V szachownicy. Był również czterokrotny złotym medalistą drużynowych mistrzostw Europy, które zdobył w latach 1970, 1973, 1977 i 1980.