Sezon 1991 rozpoczął się dla zespołu stosunkowo udanie. Wprawdzie w pierwszym Grand Prix sezonu, Grand Prix Stanów Zjednoczonych, van de Poele nie zdołał się nawet prekwalifikować, osiągając najgorszy czas (1:37,046), ale Larini zakwalifikował się na siedemnastej pozycji. Wyścig Włoch ukończył na siódmej pozycji, co oznaczało, że w debiucie Modenie brakło zaledwie jednego miejsca, by uzyskać jeden punkt. Do Grand Prix Brazylii jednak już obaj kierowcy się nie prekwalifikowali. Do Grand Prix San Marino zakwalifikował się z kolei van de Poele (21 miejsce); Larini nie prekwalifikował się. W wyścigu belgijski kierowca jechał na piątym miejscu, ale na 58 okrążeniu miał problemy z pompą paliwa i został sklasyfikowany na dziewiątym miejscu. Van de Poele nie zakwalifikował się już do żadnego wyścigu w sezonie. Larini z kolei nie prekwalifikował się do siedmiu wyścigów z rzędu (od Grand Prix Brazylii do Grand Prix Wielkiej Brytanii). Następnie na 24 miejscu zakwalifikował się do Grand Prix Niemiec (wyścigu nie ukończył wskutek wypadku na pierwszym okrązeniu) oraz Węgier (w wyścigu był ostatni, szesnasty). Następnie samochody Modena nie wzięły udziału w wyścigu o Grand Prix Belgii, ale Larini zakwalifikował się na 23 miejscu do "rodzimego" wyścigu o Grand Prix Włoch. Sam wyścig Larini ukończył na 16 pozycji. Ponadto Larini zdołał zakwalifikować się jeszcze na dziewiętnastym miejscu do ostatniego w sezonie wyścigu, o Grand Prix Australii. Wyścigu Włoch nie ukończył z powodu zbiorowej kolizji na szóstym okrążeniu. Po sezonie, wskutek ogromnego zadłużenia, Modena wycofała się z Formuły 1.