Pochodził z mieszczańskiej rodziny żydowskiej osiadłej w ziemi lubelskiej. Był neofitą. Służbę wojskową rozpoczął w czasie najazdu szwedzkiego, od 1657 do 1659 był dowódcą lejbkompanii w regimencie rajtarskim hetmana polnego Jerzego Lubomirskiego. Pod Lubomirskim walczył ze Szwedami w Prusach Królewskich oraz w kampanii przeciw wojskom Rakoczego. W 1659 został mianowany rotmistrzem i dowódcą kompanii macierzystego regimentu. W 1660 wziął udział w wyprawie Lubomirskiego na Ukrainę przeciw połączonym siłom rosyjsko-kozackim. Zginął bohaterską śmiercią 7 października, w czasie bitwy pod Słobodyszczami walcząc z żołnierzami księcia Szeremietiewa "zabit toporem po tym, gdy własną ręką położył koło dwudziestu", broniąc swojego dowódcę pułkownika Stefana de Odet.