Rodzice Idowu pochodzą z Nigerii. W dużej imprezie międzynarodowej zadebiutował w 1997 kiedy to zajął czwartą lokatę na mistrzostwach Europy juniorów. Dwa lata później uplasował się na piątym miejscu w mistrzostwach Europy młodzieżowców. Swój pierwszy start na igrzyskach olimpijskich (2000) zakończył na szóstym miejscu (w eliminacjach osiągnął drugi rezultat – 17,12). W 2001 był dziewiąty na mistrzostwach świata, a w 2002 do piątego miejsca na mistrzostwach Europy dołożył pierwszy medal dużej imprezy zdobywając srebro igrzysk Wspólnoty Narodów. Z powodu kontuzji nie startował w sezonie 2003, a na igrzyskach olimpijskich w Atenach (2004) po uzyskaniu w eliminacjach wyniku 17,33 nie oddał żadnej ważnej próby w finale. Odpadł w eliminacjach na halowych mistrzostwach Europy w 2005. W 2006 wygrał igrzyska Wspólnoty Narodów oraz był szósty na mistrzostwach Europy, a w kolejnym sezonie najpierw zdobył złoty medal halowego czempionatu Starego Kontynentu, a później był szósty na mistrzostwach globu. Pasmo sukcesów rozpoczął zimą 2008 kiedy to zdobył halowego mistrzostwo świata. Po tym sukcesie został latem wicemistrzem olimpijskim. W Berlinie, w sierpniu 2009, zdobył mistrzostwo świata (po tym osiągnięciu został wybrany najlepszym lekkoatletą Europy w plebiscycie European Athlete of the Year Trophy), a rok później w Barcelonie został mistrzem Starego Kontynentu. Wicemistrz świata z Daegu (2011). Zwycięzca łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2011 w trójskoku. Z powodu przerwy w karierze nie wziął udziału w mistrzostwach świata w Moskwie (2013). Wielokrotny medalista mistrzostw Wielkiej Brytanii, reprezentant kraju w meczach międzypaństwowych, pucharze Europy i drużynowym czempionacie Europy.