W roku 1964 kierowcami fabrycznego zespołu pozostali Hill i Ginther, a BRM nadal dostarczał klientom silniki. Tony Rudd zaprojektował model P261, który był na tyle konkurencyjny, aby pozwolić Hillowi wygrać wyścigi o Grand Prix Monako i Stanów Zjednoczonych. Brytyjczyk ponownie ukończył mistrzostwa na drugim miejscu, za Johnem Surteesem.