Obóz w Drancy przyjął pierwszy wielki transport francuskich Żydów po serii ich masowych zatrzymań w Paryżu i okolicach, w tym po obławie Vel'd’Hiv. W Drancy znalazło się wówczas kilkanaście tysięcy mężczyzn pochodzenia żydowskiego w wieku od 18 do 50 lat. Warunki przebywania w obozie zostały wówczas celowo zaostrzone w porównaniu z tymi, w jakich żyli jeńcy wojenni. Ograniczono racje żywnościowe dla osadzonych, nie zrobiono nic, by zapobiec epidemii dyzenterii, miały miejsce częste przypadki bicia i upokarzania więźniów. W listopadzie 1941 miało miejsce jedyne masowe zwolnienie z obozu – 800 Żydów w wieku poniżej 18 lat otrzymało możliwość powrotu do domów.