Od 1980 roku Brabham nawiązał współpracę z BMW, które rozwijało silniki turbodoładowane na potrzeby Formuły 1. Napędzane silnikami BMW Brabhamy BT50 zadebiutowały na początku sezonu 1982 i dobrze spisywały się na preferującym mocne samochody torze Kyalami. Jednakże na kolejne dwa wyścigi w miejsce awaryjnego BT50 wystawiono napędzane jednostkami Ford DFV modele BT49D. Piquet wygrał Grand Prix Brazylii, ale po proteście Renault i Ferrari został zdyskwalifikowany za użycie "hamulców chłodzonych wodą". FISA oświadczyła, że od tej pory samochody będą ważone bez płynów, co spowodowało bojkot Grand Prix San Marino przez większość zespołów stosujących silniki Forda (w tym Brabhama). Wskutek pogróżek BMW Brabham nie używał modeli Brabham BT49-Ford aż do szóstej eliminacji, Grand Prix Monako, kiedy to modelem tym ścigał się Riccardo Patrese. Patrese wygrał ten wyścig po chaotycznym ostatnim okrążeniu, podczas którego kilku kierowców wycofało się z wyścigu. Patrese użył modelu BT49D jeszcze w dwóch wyścigach, i w ostatnim wyścigu tego samochodu w Kanadzie był drugi.