Το χωριό έλαβε τα δικαιώματα του Μαγδεμβούργου στις 16 Φεβρουαρίου 1271, από τον Πρίγκιπα Μπολέσλαφ Ε΄ τον Αγνό. Το καθεστώς πόλης επιβεβαιώθηκε από πολλούς Πολωνούς βασιλιάδες, συμπεριλαμβανομένου του Σιγισμούνδου Α΄ της Πολωνίας, οι οποίοι το 1510 επέτρεπαν εβδομαδιαίες εορτές και τρεις αγορές το χρόνο. Ο Γεντζέγιουφ ευημερούσε, με ένα δημαρχείο και άλλα δημόσια κτίρια που κατασκευάστηκαν εδώ τον 15ο και 16ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της Πολωνικής Χρυσής Εποχής. Το 1581, η πόλη είχε 77 τεχνίτες, συμπεριλαμβανομένων 20 τσαγκάρηδων, 10 αρτοποιών και 5 κρεοπωλείων. Το Γεντζέγιουφ έκανε εμπόριο με την πόλη της Κρακοβίας, όπου πούλησε ντόπια προϊόντα, όπως κερί μέλισσας, μέλι και πίσσα. Τον Ιανουάριο του 1576, οι υποστηρικτές του Στέφανου Μπάτορυ κάλεσαν ένα συμβούλιο στο Γεντζέγιουφ, καθώς η πόλη αποτελούσε σημαντικό διοικητικό κέντρο, όπου πραγματοποιήθηκαν τα σέιμικ. Το Γεντζέγιουφ καταλήφθηκε, λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τον σουηδικό στρατό του Βασιλιά Κάρολου ΙΒ΄, κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου. Επιπλέον, στα μέσα του 18ου αιώνα, μεγάλα τμήματα του μοναστηριού κάηκαν, για να ξαναχτιστούν σε μπαρόκ στιλ. Στη δεκαετία του 1790, κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης του Κοστσιούσκο, ο Ταντέους Κοστσιούσκο σταμάτησε εδώ πριν από τη Μάχη του Στσεκοτσίνι, συναντώντας τον Γιούζεφ Πινιατόφσκι (27 Ιουνίου 1794). Μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας (1795), ο Γεντζέγιουφ ανήκε για λίγο στην Αυστριακή Δυτική Γαλικία, και από το 1815-1915, ήταν μέρος του υπό ρωσικού ελέγχου Βασιλείου της Πολωνίας.