W styczniu 1919 r., gdy na Ukrainę wkroczyła Armia Czerwona, a Dyrektoriat realnie kontrolował coraz mniejszą część Ukrainy, Hryhorjew postanowił przejść na stronę zwycięskich bolszewików. Drugą przyczyną, która skłoniła go do zmiany frontu, był fakt, iż Petlura nie pozwolił mu zaatakować francuskich sił interwencyjnych lądujących w Odessie. 2 lutego 1919 r., ponad miesiąc po proklamowaniu Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej ze stolicą w Charkowie i na trzy dni przed zajęciem Kijowa przez Armię Czerwoną, Hryhorjew zgodził się uznać zwierzchność rządu USRR i dowództwa Armii Czerwonej na Ukrainie. Zgodził się także przekształcić swoje oddziały w jednostki regularne. Dowodzone przez niego oddziały przybrały nazwę 1 Brygady Zadnieprzańskiej i w krótkim czasie zmusiły siły wierne Dyrektoriatowi do wycofania się z Krzywego Rogu, Znamianki, Bobrinskiej i Jelizawietgradu. W ostatnim z wymienionych miast walczyły wspólnie z czerwonym pułkiem dowodzonym przez P. Tkaczenkę oraz z miejscowymi oddziałami robotniczymi. Przejście Hryhorjewa na stronę Armii Czerwonej zmusiło wojsko ukraińskie do wycofania się na Podole i Wołyń.