W 1738 posłował na sejm z powiatu kowieńskiego i w 1744 ze słonimskiego. W 1748 mianowany generałem-majorem kawalerii, później generałem-lejtnantem piechoty. 7 maja 1764 wraz z 21 innymi senatorami podpisał manifest Jana Klemensa Branickiego przeciwko gwałtom Rosjan i zwolenników obozu Czartoryskich. W 1767 przystąpił do konfederacji radomskiej i wziął udział w delegacji Sejmu Repninowskiego, która zatwierdziła . 23 października 1767 wszedł w skład delegacji Sejmu, wyłonionej pod naciskiem posła rosyjskiego Nikołaja Repnina, powołanej w celu określenia ustroju Rzeczypospolitej. Po zawiązaniu konfederacji barskiej organizował zbrojny ruch partyzancki na terenie Małopolski i Wielkopolski. Po klęsce konfederacji wycofał się z działalności politycznej, a w 1776 zrezygnował z kasztelanii połockiej. Na Sejmie Rozbiorowym w 1775 roku powołany do Asesorii Wielkiego Księstwa Litewskiego.