6 снежня нарвежцы дасягнулі найвышэйшага пункту на шляху — над узроўнем мора — і ў той жа дзень пабілі рэкорд Шэклтана 1909 года. Нервы каманды былі на мяжы: часта разгараліся дробныя сваркі. Сверэ Хасель адкрыта называў у дзённіку Начальніка — «"зваднікам"», а Вістынга і Хансена — «"яго падхалімамі"».