Pierwszy międzynarodowy sukces odniósł w 1988 roku zdobywając złoto mistrzostw świata juniorów. Po tym osiągnięciu zajął – w tym samym sezonie – siódme miejsce na igrzyskach olimpijskich poprawiając w eliminacjach własny rekord świata juniorów (80,26, miesiąc przed igrzyskami uzyskał 80,18). W 1989 został mistrzem Europy juniorów, a rok później był szósty w seniorskim czempionacie Starego Kontynentu. Po zdobyciu, w 1991 roku, srebra na uniwersjadzie nie osiągał już znaczących sukcesów. W 1993 oraz 1995 nie wywalczył awansu do finału mistrzostw świata, a w 1996 i 2000 na eliminacjach kończył udział w igrzyskach olimpijskich. Medalista mistrzostw Rosji, w 1999 został międzynarodowym mistrzem Nowej Zelandii. Rekord życiowy: 88,00 (14 maja 1995, Togliatti).