Po przegranych przez Porozumienie Demokratyczne wyborach do Zgromadzenia Narodowego 23. kadencji Cankow wystąpił z niego i w 1932 utworzył Narodowy Ruch Socjalny. Ugrupowanie początkowo wzorowało się na włoskim ruchu faszystowskim, jednak po objęciu władzy w Niemczech przez Hitlera zorientowało się ku narodowemu socjalizmowi. Podstawowym celem partii było ustanowienie dyktatury. Wzrost popularności Narodowego Ruchu w latach 1933–1934, którego przejawem był sukces partii w wyborach samorządowych, utwierdził Cankowa w przekonaniu o możliwości siłowego przejęcia władzy w państwie. Wspierani przez część armii działacze ugrupowania zaplanowali na 20 maja 1934 „Marsz na Sofię” – zamach stanu, którego scenariusz miał przypominać dokonany przez zwolenników Mussoliniego w 1922 „Marsz na Rzym”. Zamiaru nie udało się zrealizować, gdyż 19 maja 1934 Koło Polityczne „Zweno” i Związek Wojskowy przeprowadziły własny zamach stanu i ustanowiły rządy autorytarne. Wkrótce potem nowo utworzony gabinet Kimona Georgiewa wydał dekret o delegalizacji wszystkich partii politycznych i Narodowy Ruch Socjalny zmuszony był kontynuować swoją działalność w podziemiu. Mimo iż część jego działaczy i sympatyków podjęła współpracę z rządem, sam Cankow nie został do niej dopuszczony z powodu sprzeciwu cara Borysa III, który obawiał się jego dyktatorskich dążeń.