Pierwszy międzynarodowy sukces osiągnął w 1979 zdobywając w Bydgoszczy tytuł wicemistrza Europy juniorów w biegu na 110 metrów przez płotki. W kolejnym sezonie odpadł w eliminacjach podczas halowych mistrzostw Europy – na tych samych zawodach w roku 1981 i 1982 docierał do półfinału. Na tym samym etapie zakończył udział w mistrzostwach Europy w Atenach (1982). W 1983 wystąpił w finałach dwóch głównych zawodach sezonu – halowych mistrzostw Europy oraz mistrzostw świata. Pierwsze medale w karierze seniorskiej zdobył w roku 1984 zostając najpierw halowym wicemistrzem Europy w biegu na 60 metrów przez płotki, a następnie wygrywając w Moskwie rywalizację podczas zawodów Przyjaźń-84. W marcu 1985 został w Grecji halowym mistrzem Europy, a latem stanął na drugim stopniu podium uniwersjady. W 1986 był ostatni w finałowym biegu na 110 metrów przez płotki podczas mistrzostw Europy na Neckarstadionie w Stuttgarcie, a w 1987 był piąty na halowych mistrzostwach Europy oraz bez większych sukcesów wystąpił w halowych mistrzostwach świata. Na igrzyskach olimpijskich w Seulu indywidualnie nie odniósł sukcesu, a węgierska sztafeta 4 x 100 metrów, której był członkiem zajęła w finale ósmą lokatę. W 1989 odpadał w eliminacjach podczas halowych mistrzostw Europy i halowych mistrzostw świata. Największy sukces na mistrzostwach Europy w Splicie (1990) odniósł w biegu rozstawnym 4 x 100 metrów zajmując piąte miejsce.