Pod koniec roku de Rouvre został aresztowany i zimą zespół został zakupiony przez Flavio Briatore. Model JS33 został rozwinięty do wersji „B”, a kierowcami zostali Éric Bernard i Olivier Panis. Najlepszym rezultatem Ligiera w sezonie 1994 było drugie miejsce Panisa i trzecie Bernarda w Grand Prix Niemiec. Pod koniec roku Ligier stracił silniki Renault na rzecz Benettona. Wówczas to do zespołu przyszedł partner Briatore z Benettona, Tom Walkinshaw. Walkinshaw przywrócił Derniego jako dyrektora technicznego. Sezon 1995 był dla Ligiera dość chaotyczny, ponieważ pracownicy Briatore byli zastępowani pracownikami Walkinshawa i odwrotnie. Kierowcami byli Panis, Brundle i Aguri Suzuki, którzy zdobyli łącznie napędzanym silnikami Mugen Honda Ligierem JS41 24 punkty. Dało to Ligierowi piąte miejsce w klasyfikacji konstruktorów.