Ο Τραϊανός Μπραγιάννης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Ζίχοβο ("σήμ." Ζίβοβο) Μοριχόβου της Μακεδονίας. Μετά τη χορήγηση αμνηστίας στους κομιτατζήδες και τη συμφωνία μεταξύ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Βουλγαρίας (Απρίλιος του 1904) που επισυνάφθηκε μετά την Εξέγερση του Ίλιντεν "(Συνθήκη της Σόφιας)", όσοι κομιτατζήδες της ΕΜΕΟ συλλαμβάνονταν, απελαύνονταν στη Βουλγαρία, κάτι που αναπτέρωσε το ηθικό των Βουλγάρων και τρομοκράτησε τους Ελληνικούς πληθυσμούς, καθώς μετά την απέλασή τους, οι κομιτατζήδες επανέρχονταν και συνέχιζαν τη δράση τους. Αρκετοί Έλληνες οπλαρχηγοί τότε, εντάχθηκαν στην ΕΜΕΟ προκειμένου να διαφεύγουν από τις Οθωμανικές φυλακίσεις και εκτελέσεις. Έτσι και ο Τραϊανός Μπραγιάννης, αρχηγός ένοπλου σώματος Μοριχοβιτών εντάχθηκε στην ΕΜΕΟ. Μετά την απώθηση των Βουλγαρικών σωμάτων από το Μορίχοβο, στις αρχές του 1907 από τους οπλαρχηγούς Παύλο Ρακοβίτη, Σίμο Ιωαννίδη, Πέτρο Χρήστου, Γ. Βολάνη, Β. Παπά (Βρόντα) και Γ. Κονδύλη, οι Ελληνικοί πληθυσμοί αναθάρρησαν και πίστεψαν στην Ελληνική συμπαράσταση. Τότε, ο Τραϊανός Μπραγιάννης με σύσσωμη την ομάδα του, αποκήρυξε την ΕΜΕΟ και άρχισε να δρα κατά Βουλγαρικών στόχων που τρομοκρατούσαν την περιοχή. Παρά το γεγονός ότι οι Βούλγαροι σκότωσαν τον αδερφό του και απήγαγαν τα δυο ανήλικα τέκνα του, πηγαίνοντάς τα στη Βουλγαρία, η απόφασή του δεν κάμφθηκε.