Ferdynand był siódmym synem landgrafa Hesji-Homburg Fryderyka V i Karoliny, córki landgrafa Hesji-Darmstadt Ludwika IX. Jako trzynastolatek wstąpił do armii austriackiej. W jej szeregach brał udział w wojnach napoleońskich. Uczestniczył w kampaniach 1800 (walczył m.in. pod Hohenlinden), 1805 (brał udział m.in. w bitwie pod Austerlitz) i 1809 r., oznaczył się w bitwie pod Lipskiem w 1813 r., za co został nagrodzony krzyżem rycerskim orderu Marii Teresy. W kampanii francuskiej 1814 r. brał udział pod rozkazami starszego brata Fryderyka i u boku dwóch innych starszych braci, Filipa i Gustawa. 30 kwietnia 1815 został mianowany na stopień generała majora, 21 grudnia 1830 na stopień marszałka polnego porucznika, a 23 grudnia 1845 na stopień generała kawalerii. W 1824 był brygadierem na Węgrzech z siedzibą w Kőszeg (niem. "Güns"). W 1825 został urlopowany.