Przerzut Meÿera do Polski nastąpił nocą z 30 na 31 marca 1942, razem z nim skakali mjr Tadeusz Sokołowski ps. „Trop”, rtm. Jerzy W. Sokołowski ps. „Mira”, por. Jan Jokiel ps. „Ligota”, por. Stefan Majewicz ps. „Hruby” i por. Piotr Motylewicz ps. „Krzemień”. Lądowanie odbyło się na placówce „Kopyto” w pobliżu Końskich. Po przybyciu do Warszawy Kierownictwo Walki Cywilnej zaopatrzyło ppor. Jerzego Mara-Meÿera ps. „Filip” w dokumenty na nazwisko „Eugeniusz Zakrzewski” i odkomenderowało do Komendy Głównej BCh. 1 czerwca 1942 został mianowany oficerem KG do zleceń oraz szefem Oddziałów Specjalnych. Do jego zadań należało szkolenie bojowników organizacji w walce dywersyjnej i partyzanckiej oraz zaopatrywanie w broń oddziałów i garnizonów na Lubelszczyźnie, dowodził także akcją rozbicia posterunku polskiej policji kolaboracyjnej w Nieliszu 20 czerwca 1942. Po rozpoczęciu Aktion Zamość i wezwaniu BCh do powstania ppor. Jerzy Mara-Meÿer pod nowym pseudonimem „Vis” został skierowany na Zamojszczyznę i objął dowództwo nad nowo utworzoną I Kompanią Kadrową BCh (w końcu grudnia liczyła ona 100 partyzantów zorganizowanych w dwóch plutonach). Do zadań oddziału „Visa” należała ochrona polskiej ludności Zamojszczyzny przed wysiedleniami oraz zwalczanie niemieckiej kolonizacji, 30 grudnia 1942 pod Wojdą I Kompania Kadrowa razem z podporządkowanym Gwardii Ludowej na zasadach autonomii radzieckim oddziałem partyzanckim kpt. Wasyla Wołodina stoczyła zwycięską bitwę partyzancką z 350-osobową grupą hitlerowskiej żandarmerii, której dowódcą był kpt. Erhard Biskady.