เขตนี้ยังดำเนินการปลูกอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งเกิดการจลาจลเนื่องจากสงครามโลกครั้งที่ 2 ระหว่างที่ถูกญี่ปุ่นยึดครอง(1942-1945) แทบจะไม่มีการพัฒนาพื้นที่บริเวณนี้เลย เมื่อญี่ปุ่นถอนฐานทัพไปเมื่อเดือนสิงหาคม 1945 พื้นที่นี้ก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง แล้วมาหยุดกะทันหันในระหว่างเหตุฉุกเฉินมาลายัน(1948-1945) เมื่อปัญหาความขัดแย้งยุติลง "ที่ดินของคาเมรอน" ก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงเสมอ ปัจจุบันนี้ ไม่เพียงแต่จะเป็นที่พักอาศัยที่ใหญ่ที่สุดแต่เป็นที่รู้จักอย่างดีของสถานีเขาของมาเลเซีย ซึ่งจุดสูงสุดในเพนนินซูล่า มาเลเซียซึ่งสามารถเดินทางได้ด้วยรถยนต์