Podczas ofensywy Brusiłowa w 1916 korpus Goglii utrzymywał swoją pozycję, jednakże ostatecznie został zmuszony do wycofania się, z powodu nadciągających z północy i południa wojsk nieprzyjaciela. Początkowo korpus wycofał się za rzekę Ikwę, ostatecznie trafiając na Grabarkę, gdzie front ustabilizował się, zaś wojska cesarskie ponownie odparły Rosjan. Za dowodzenie podczas tego epizodu Goglia nagrodzony został orderem Leopolda 1. klasy oraz Orderem Korony z gwiazdą oraz mianowany 14 listopada 1916 na stopień zbrojmistrza polnego. Rok 1917 przyniósł wiele zwycięskich potyczek, które nie wpłynęły jednakże na zmianę sytuacji strategicznej. W grudniu tego roku Goglia został mianowany generalnym inspektorem ds. artylerii, jednak powrócił na front podczas nieudanej ofensywy pod Piawą w lipcu 1918, gdzie dowodził XXIV korpusem w rejonie Montello. We wrześniu Goglia został mianowany głównodowodzącym grupy armii Belluno, znajdującej się w ogniskowym punkcie natarcia wojsk włoskich. Dowodził łącznie 9 dywizjami, aż do porażki pod Vittorio Veneto.