W roku 1973 zwyciężył (przed Jamesem Tarjanem) w mistrzostwach Kalifornii. Największe sukcesy w swojej karierze osiągnął w roku 1976: zwyciężył w międzynarodowych turniejach rozegranych w Płowdiwie i Warnie, podzielił I miejsce w Primorsku oraz wystąpił w narodowej drużynie Stanów Zjednoczonych na olimpiadzie w Hajfie, gdzie zdobył dwa złote medale: wraz z drużyną oraz za najlepszy indywidualny wynik (7½ pkt w 9 partiach) na VI szachownicy. W roku 1978 wystąpił w rozegranym w Nałęczowie i Lublinie turnieju im. PKWN, dzieląc wraz z Péterem Székelyem i Jurijem Razuwajewem IV miejsce.