Przewrót bolszewicki (rewolucja październikowa) został przeprowadzony z poparciem lewicowych eserowców, wbrew stanowisku partii weszli oni do Tymczasowej Rady Komisarzy Ludowych w grudniu 1917, natomiast „prawicowi” organizowali opór wobec bolszewików w czasie wojny domowej, zachowując dystans wobec przywódców „białych”. Po rozpędzeniu Konstytuanty przez bolszewików eserowscy deputowani do Konstytuanty utworzyli w Samarze tzw. Komucz, a następnie Dyrektoriat Ufijski, obalony 17 listopada 1918 przez zamach stanu, który wyniósł do władzy admirała Aleksandra Kołczaka. W 1919 r., wobec kolejnych klęsk wojsk Kołczaka w walkach z Armią Czerwoną, syberyjscy eserowcy podjęli próbę reorganizacji. W listopadzie 1919 r. wspólnie z mienszewikami powołali w Irkucku Centrum Polityczne, które zorganizowało na przełomie grudnia-stycznia 1919-1920 r. udane powstanie zbrojne w Irkucku. W jego rezultacie rząd Kołczaka, pozbawiony poparcia tak z zagranicy, jak ze strony Korpusu Czechosłowackiego, przestał istnieć. Przywódcy Centrum Politycznego zamierzali utworzyć samodzielne względem Moskwy państwo na Syberii, jednak już 21 stycznia 1920 r. stracili władzę w Irkucku na rzecz miejscowych bolszewików.