Po wybuchu Insurekcji kościuszkowskiej 24 marca 1794 roku, stacjonujący w Krakowie I batalion jako pierwsi żołnierze powstańczej piechoty starli się z wojskiem rosyjskim pod Iwaniskami i Dębianami. W bitwie racławickiej I batalion pod dowództwem mjr. Konstantego Lucke osłaniał stanowiska artylerii i walczył na lewym skrzydle z oddziałami gen. Pustowałowa, a w decydującym ataku kosynierów nacierał równolegle z nimi. W bitwie pod Szczekocinami regiment działał już w pełnym składzie. Tam poległ prowadzący swych żołnierzy na pruskie armaty generał Wodzicki. 17 i 18 sierpnia regiment bronił Warszawy bijąc się pod Królikarnią i Szczęśliwicami. We wrześniu I batalion włączony został do Dywizji Józefa Poniatowskiego i ścierał się z Prusakami pod Kamionną i Sochaczewem. W tym czasie II batalion skierowany został na Podlasie dla wzmocnienia Dywizji gen. Karola Sierakowskiego. W jej składzie walczył i został rozbity 10 października w bitwie pod Maciejowicami. Batalion I po odwrocie na południe rozproszył się pod Radoszycami 18 listopada 1794 roku zakopując uprzednio swoje działa.