Bytyń był wzmiankowany w źródłach w 1322 roku jako własność Piotra Drogosławica, kanclerza Królestwa Polskiego i kasztelana międzyrzeckiego. Piotr Drogosławic ("Petr Drogoslai") oraz zamek ("castrum Bithin") wymienione są pod rokiem 1327 w bulli papieża Jana XXII. Następnie wielokrotnie zmieniał właścicieli. Od roku 1520 należał do Konarzewskich herbu Poraj. Na przełomie XV i XVI wieku posiadał prawa miejskie – między 1447 a 1537 rokiem występował w dokumentach jako miasto. W czasie wojny trzynastoletniej Bytyń wystawił w 1458 roku 1 pieszego na odsiecz oblężonej polskiej załogi Zamku w Malborku. Wieś szlachecka Bithin położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego. W 1751 roku wieś kupił Andrzej Niegolewski z Niegolewa (1714–1770), starosta pobiedziski, miecznik i chorąży wschowski. W 1787 roku w Bytyniu urodził się Andrzej Niegolewski, bohater spod Somosierry. W listopadzie roku 1806 w miejscowej karczmie z Napoleonem Bonaparte spotkał się generał Jan Henryk Dąbrowski. Następnie w XIX wieku Bytyń przeszedł przez małżeństwo na dwa pokolenia w ręce Gąsiorowskich – Bronisława i jego córki Heleny. Do Niegolewskich powrócił w XX wieku na drodze dziedziczenia. W 1926 roku majątek Bytyń wraz z folwarkiem Witkowice obejmował 2146 ha, miał gorzelnię, krochmalnię i tartak. Do roku 1939 jego właścicielem był Andrzej Niegolewski.