"برغونیو" به عنوان یک فرایند که «برای انکار زبان محلی و ایجاد حس شرم در گویشور آن از طریق محرومیت رسمی فرد، تحقیر او در مدرسه و ممانعت حضور رسانه‌ای وی ساخته شده» در نظر گرفته می‌شود که از دوره آنری گرگوار به بعد توسط رهبران سیاسی فرانسه سازمان‌یافته و اجرا شده‌است. "برغونیو" هنوز هم در بحث‌های عمومی در فرانسه موضوعی بحث‌برانگیز است چرا که برخی ادعا می‌کنند چنین تبعیضی هرگز وجود نداشته‌است. این رخداد یک نمونه معمول ذکرشده از زبان‌کشی سیستماتیک و قانونی است. در سال ۱۸۶۰، پیش از اینکه در فرانسه رفتن به مدرسه اجباری شود، گویشوران بومی اکسیتان بیش از ۳۹٪ از کل جمعیت کشور را تشکیل می‌دادند و در مقابل ۵۲٪ فرانسوی‌زبان بودند. سهم آن‌ها از جمعیت در اواخر دهه ۱۹۲۰ به ۲۶–۳۶٪ کاهش یافت و این تعداد در پایان جنگ جهانی دوم نیز دوباره افت شدیدی را تجربه کرد و به کمتر از ۷ درصد در سال ۱۹۹۳ رسید.