In totaal werd ze drie keer nationaal kampioene. Het was echter haar reisangst, wat zich voor het eerst openbaarde op haar twaalfde, waardoor ze in eigen land vaak beter presteerde dan in het buitenland. Zo werd ze op de 200 meter schoolslag op de Olympische Zomerspelen 1952 in Helsinki vroegtijdig uitgeschakeld en eindigde ze op diezelfde afstand op de EK 1954 in Turijn teleurstellend als zesde. In teamverband deed Bruins het beter, toen ze in 1954 (met Joke de Korte, Mary Kok en Geertje Wielema) en 1955 (met Jopie van Alphen, Atie Voorbij en Hetty Balkenende) onderdeel van een viertal was dat het wereldrecord op de 4x100 meter wisselslag verbrak. In 1956 stopte Bruins, die als naaister werkte in een mode-atelier, met haar wedstrijdcarrière.