W 1996 podpisał kontrakt ze startującym w Formule 1 Bennetonem, w którym był kierowcą testowym. Rok później Trulli planował wystartować w serii wyścigowej Formuła 3000. Ostatecznie podpisał jednak kontrakt zespołem Minardi, w którym miał występować do końca sezonu 1997. W Formule 1 zadebiutował 8 marca 1997, podczas Grand Prix Australii, do której wyruszał z 17. pola startowego, a wyścig, mimo straty 3 okrążeń do zwycięzcy, ukończył na 9. pozycji. W kolejnych dwóch wyścigach - Grand Prix Brazylii oraz Grand Prix Argentyny zajął kolejno 12. oraz 9. miejsce. Z następnych czterech wyścigów Trulli ukończył tylko jeden, na torze Circuit de Catalunya, podczas Grand Prix Hiszpanii, gdzie został sklasyfikowany na 15. miejscu z 2 okrążeniami straty do zwycięzcy. Po Grand Prix Kanady nieoczekiwanie otrzymał od zespołu Prost ofertę tymczasowego zastępstwa Oliviera Panisa na stanowisku kierowcy wyścigowego tego zespołu. Francuz w wyniku wypadku na torze Circuit Gilles Villeneuve doznał złamania obu nóg i nie mógł startować w wyścigach przez ponad trzy miesiące. W tym czasie Trulli wystartował w 7. wyścigach. Jego najlepszym wynikiem było 4. miejsce podczas Grand Prix Niemiec, dzięki któremu zdobył swoje pierwsze punkty w historii startów w Formule 1. W ostatnim starcie przed powrotem Panisa Trulli przez 37 okrążeń prowadził w wyścigu o Grand Prix Austrii, jednak awaria silnika na 12 okrążeń przed końcem wyścigu wykluczyła go z dalszej rywalizacji. Był to ostatni start Trulliego w sezonie 1997, gdyż na ostatnie trzy wyścigi sezonu jego miejsce ponownie zajął Oliver Panis.