Uzyskanie niepodległości w roku 1917 i wybuchła wkrótce wojna domowa odbiły się szerokim echem w literaturze fińskiej. Frans Eemil Sillanpää za powieść "Hurskas kurjuus" (Nabożna nędza) uzyskał pierwszą dla Finlandii nagrodę Nobla (1939). Temat wojny domowej został podjęty również przez Väinö Linnę w powieści "Żołnierz nieznany" ("Tuntematon sotilas"). Inne dzieło szeroko znane na świecie to "Egipcjanin Sinuhe" Miki Waltari (1945). W latach pięćdziesiątych Paavo Haavikko i Eeva-Liisa Manner zapoczątkowali wzorowanie się w literaturze na twórczości brytyjskiej i amerykańskiej, głównie T.S. Eliota i Ezry Pounda. Nieco inny kierunek przyjął Timo K. Mukka, autor dziewięciu lirycznych powieści, m.in. "Pieśń dzieci Syberii" (fin.: "Laulu Sipirjan lapsista"). Nowy trend w prozie prezentuje m.in. Annika Idström ("Mój brat Sebastian").