W czasie II wojny światowej Martyna brał udział w kampanii wrześniowej i powstaniu warszawskim. We wrześniu 1939 roku uczestniczył w obronie Modlina, jednak po kapitulacji twierdzy został wzięty do niewoli. Martyna trafił do obozu jenieckiego w Iławie, w którym przebywał do 17 listopada 1939 roku. Po zwolnieniu wrócił do Warszawy, gdzie w latach 1940–1944 prowadził sklep spożywczy. Uczestniczył również w konspiracyjnych rozgrywkach piłkarskich jako zawodnik Klubu Sportowego Radość. W czasie powstania warszawskiego był komendantem kamienicy przy ul. Mokotowskiej 52. Po upadku powstania został uwięziony w obozie jenieckim w Pruszkowie, skąd zbiegł po trzech miesiącach. W 1945 roku, po zakończeniu okupacji wojennej, wrócił do rodzinnego Krakowa. Według źródeł miał nie kontynuować kariery związanej z piłką nożną w żadnej roli. Tymczasem w lokalnej prasie Martyna figurował w składach oldbojów reprezentacji Polski czy Krakowa oraz jako trener koła sportowego sądu i prokuratury. W latach 1946–1950 był współwłaścicielem firmy poligraficznej i właścicielem sklepu w Krakowie, zaś w latach 1951–1978 pracował jako kierownik sklepu „Ars Christiana” mieszczącego się przy Pl. Mariackim 5. Należał do współzałożycieli Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Społecznego i był wieloletnim przewodniczącym koła krakowskiego tejże organizacji. W 1971 roku został członkiem Wojewódzkiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.