Begin jaren ’50 verleende de Unie van Waterschappen ("voorheen:" Unie van Waterschapsbonden) geldleningen aan de waterschappen. Deze unie was echter niet voldoende toegerust voor deze bancaire taak waardoor het bestuur van de unie op 19 december 1952 besloot een aparte waterschapsbank op te richten. Deze bank zou dienen tot risicoloze kapitaalverstrekking aan waterschappen en eventueel aan andere aan de overheid gerelateerde instellingen. Primair was het doel om de waterschappen tegen zo gunstig mogelijke tarieven van geld te voorzien; winstbejag was van secundair belang. De watersnoodsramp in februari 1953 bracht de oprichting in een stroomversnelling en op 5 mei 1954 werd de bank opgericht als naamloze vennootschap door destijds 143 waterschappen.