Dumont was een belangrijke vertegenwoordiger van het romantisch eclecticisme. Kort na de Belgische onafhankelijkheid leverde hij inspanningen (aan de zijde van Tilman-François Suys, Louis Roelandt en Bruno Renard) om de neogotische stijl te promoveren: een herinnering aan de middeleeuwse glorie der Vlaamse steden. Om die reden werd Dumont in de tijdsspanne van 1842 tot 1845 aangezocht om de kerk van Onze-Lieve-Vrouw ten Zavel evenals de Hallepoort (beide te Brussel) te restaureren. Zover kwam het echter niet want de projecten werden opgeschort en pas later door anderen hernomen.