Szachowe szlify zdobywał w rodzinnym Lwowie, gdzie mieszkał do 1945 roku. Po zakończeniu II wojny światowej przeprowadził się do Krakowa. W 1946 roku zadebiutował w pierwszych powojennych mistrzostwach Polski w Sopocie, gdzie podzielił siódme miejsce. W kolejnych latach jeszcze dwunastokrotnie awansował do finałów mistrzostw kraju, zdobywając dwa medale: złoty (w 1961 roku w Katowicach) oraz srebrny (w 1949 roku w Poznaniu). Czterokrotnie uczestniczył w olimpiadach szachowych (w latach 1952, 1958, 1960 i 1962), zdobywając 29½ pkt w 56 partiach (ogólny wyniki procentowy 52,7%). Brał udział w ośmiu turniejach i dwudziestu meczach międzynarodowych.