Pierwszym użytkownikiem działka była Armia Cesarstwa Niemieckiego w czasie I wojny światowej. W 1919 na mocy traktatu wersalskiego Niemcy utraciły prawo do produkcji a patent na konstrukcję działka został wykupiony przez szwajcarską firmę SEMAG (Seebach Maschinenbau Aktien Gesellschaft) nieopodal Zurychu, która została przejęta w późniejszym okresie przez "Werkzeug Maschinenfabrik Oerlikon". W latach 30. XX wieku działko to było produkowane na licencji w wielu krajach Europy. Do upadku Francji w 1940 firma Oerlikon-Bührle sprzedawała krajom alianckim znaczne ilości tych działek, po czym przemyciła ich plany do Wielkiej Brytanii i USA, gdzie wyprodukowano odpowiednio 35 i 150 tysięcy egzemplarzy. W czasie II wojny światowej polscy inżynierowie pracujący w Wielkiej Brytanii opracowali uproszczoną wersję tego działka pod nazwą Polsten. W czasie II wojny światowej używane było do obrony przeciwlotniczej zwłaszcza na okrętach US Navy i Royal Navy. Rzadziej montowane było w samolotach lub używane jako broń przeciwpancerna. W późniejszym czasie zostało w znacznej mierze zastąpione armatą przeciwlotniczą 40 mm Bofors.