Pierwszym poważnym sukcesem francuskiego kierowcy sycylijskiego pochodzenia, Jeana Alesiego, było wygranie mistrzostw Francuskiej Formuły 3 w 1987 roku. W 1988 roku zadebiutował w Międzynarodowej Formule 3000. Zdobył wówczas dziesiąte miejsce w klasyfikacji kierowców. Rok później po zaciętej walce z Érikiem Comasem został mistrzem. Również w 1989 roku Alesi zadebiutował w Formule 1, w Tyrrellu w Grand Prix Francji. W roku 1990 przejechał już cały sezon. W Grand Prix Stanów Zjednoczonych sensacyjnie prowadził przez 34 okrążenia, ostatecznie kończąc wyścig na drugiej pozycji. Równie sensacyjnie spisał się w Grand Prix Monako. Na sezon 1991 miał już podpisany kontrakt z zespołem Williams, ale ostatecznie wybrał starty w Ferrari. Włoski zespół nie był jednak wówczas czołową ekipą i w pięcioletnim okresie startów dla niej (1991–1995) zdobył 121 punktów i jedno, ale i jedyne swoje zwycięstwo, w Grand Prix Kanady 1995. Na rok 1996 trafił do Benettona, gdzie jeździł przez dwa sezony; podobna sytuacja miała miejsce z zespołem Sauber, dla którego ścigał się w latach 1998–1999. Na rok 2000 Alesi wybrał starty w zespole swojego przyjaciela i dawnego kolegi z zespołu, Alaina Prosta. Podpisując kontrakt z Prost Grand Prix, liczył na dobre wyniki.