W 1963 i 1964 wybierany do Parlamentu Hellenów z listy Unii Centrum. W okresie junty czarnych pułkowników zaangażował się w opór przeciw niej; został liderem ruchu EKDA, a w 1971 przywódcą Panhelleńskiego Ruchu Wyzwolenia. W 1967 uwięziony na wyspie Siros, następnie od 1968 do 1971 ponownie uwięziony i wygnany. W 1974 po strajkach studenckich zatrzymany i torturowany na wyspie Jaros.