W 1998 i 2000 bez powodzenia startował w juniorskich mistrzostwach świata. Podczas igrzysk olimpijskich w 2004 odpadł w eliminacjach. Siódmy zawodnik igrzysk Wspólnoty Narodów oraz szósty pucharu świata z sezonie 2006. W 2007 nie awansował do finału mistrzostw świata w Osace, a w 2008 odpadł w eliminacjach na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. Srebrny medalista uniwersjady z Belgradu (2009). Kilka tygodni po tych zawodach bez sukcesów reprezentował Nową Zelandię na mistrzostwach świata. W 2010 zajął piąte w miejsce w pucharze interkontynentalnym oraz został wicemistrzem igrzysk Wspólnoty Narodów. Finalista mistrzostw świata z Daegu (2011) i igrzysk olimpijskich z Londynu (2012). Zajął dziewiątą lokatę podczas mistrzostw świata w 2013, a rok później był piąty na igrzyskach Wspólnoty Narodów.