Tuż za podium – na czwartej lokacie – uplasował się w swoim debiucie na dużej międzynarodowej imprezie podczas mistrzostw świata juniorów w Santiago (2000). Na uniwersjadzie w 2003 był jedenasty, a na igrzyskach olimpijskich w 2004 odpadł w eliminacjach. Bez powodzenia startował w 2005 na mistrzostwach świata. Pierwszy znaczący sukces odniósł w rodzinnym Melbourne kiedy w 2006 wygrał rozgrywane tam igrzyska Wspólnoty Narodów. W kolejnym sezonie był dziewiąty na mistrzostwach globu w Osace. Pasmo sukcesów Hookera zaczęło się od zdobycia brązowego medalu podczas halowych mistrzostw świata w 2008. Kilka miesięcy później został w Pekinie mistrzem olimpijskim – stał się tym samym pierwszym Australijczykiem w historii, który sięgnął w skoku o tyczce po olimpijskie złoto. Zimą 2009 w sezonie halowym trzykrotnie przeskakiwał poprzeczkę zawieszoną na wysokości ponad 6 metrów, a latem tego roku zdobył tytuł mistrza świata. Na początku 2010 wygrał halowe mistrzostwa świata, a na koniec sezonu drugi raz w karierze tryumfował w igrzyskach Wspólnoty Narodów. Nie zaliczył żadnej wysokości w eliminacjach na mistrzostwach świata w Daegu (2011) oraz podczas igrzysk olimpijskich w Londynie (2012). Ciągłe problemy zdrowotne zmusiły go do ogłoszenia w 2014 zakończenia kariery.