Park leży na terenie dawnego folwarku należącego od XV wieku do zakonu Dominikanów. Około roku 1604 Zakon przeniósł główne zabudowania wraz z kaplicą w okolice obecnego kościoła Jana Chrzciciela wtedy też postanowiono iż w rejonie obecnie zajmowanym przez park zostanie wybudowany młyn i stawy rybne, takiej lokalizacji sprzyjała płynąca obok rzeka Prądnik. By usprawnić działanie młyna a jednocześnie obniżyć ryzyko częstych wówczas wylewów rzeki jedną z odnóg Prądnika, tzw. “młynówkę robotną”, połączono z płynącym od północy Sudołem Dominikańskim. U zbiegu tych dwóch potoków wybudowano młyn wodny oraz dwa duże stawy położone na zachód od młyna. Podczas Potopu Szwedzkiego w 1655 roku większość zabudowań folwarku została spalona a stawy i koryta potoków zasypane. Młyn wraz z potrzebnymi ciekami wodnymi jednak bardzo szybko odbudowano.