Od połowy lat 60. do połowy 80. należał do ścisłej czołówki islandzkich szachistów. Trzykrotnie (1965, 1968, 1972) zdobył tytuły mistrza kraju. Oprócz tego, dziesięciokrotnie reprezentował Islandię na szachowych olimpiadach (w tym 4 razy na I szachownicy), w roku 1986 zajmując wraz z drużyną V miejsce. Łącznie rozegrał 112 olimpijskich partii, w których zdobył 60½ pkt. W roku 1975 został drugim Islandczykiem, któremu Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała tytuł arcymistrza.