Po upadku powstania udał się na emigrację do Francji. Zaciągnął się do Legii Cudzoziemskiej, był oficerem I pułku legii, w randze kapitana. Odznaczył się męstwem podczas wojny krymskiej. Za tę kampanię uhonorowano go krzyżem kawalerskim Legii Honorowej, tureckim Medżidije i brytyjskim Medalem Krymskim. Od 1857 w 73 Pułku Piechoty w Sedanie, w 1859 walczył w wojnie o niepodległość Włoch, bił się pod Magnetą i Solferino, za męstwo w tej wojnie otrzymał włoski Order śś. Maurycego i Łazarza. Od 1864 przez cztery lata służył w 54 Pułku Piechoty w Napoléon et la Vendée, w 1868 został zdymisjonowany ze stopnia podpułkownika i powrócił na ziemie polskie, osiadł w Krakowie.