In januari 1940 werd besloten een Nederlandse Rode Kruis-ambulance naar Finland te sturen tijdens de Winteroorlog. Belmonte was een van de deelnemers aan deze ambulance onder leiding van dr. Meihuizen met Charles Winckel als kwartiermaker. Hoewel de vijandelijkheden stopten in maart, duurde het doordat Nederland zelf werd bezet nog tot de herfst van 1940 voor de leden van de ambulance hun terugreis konden aanvangen. Colaço Belmonte, echter, keerde vanwege zijn joodse achtergrond niet terug naar het bezette Nederland, maar meldde zich eind 1940 bij de commandant op Curaçao. Hij werd ingelijfd in het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger en in 1941 aangesteld als orthopedisch chirurg in Tjimahi. Na de Japanse inval werd hij in 1942 als krijgsgevangene weggevoerd naar Nagasaki. Uiteindelijk keerde hij pas in 1947 naar Nederland terug.