In 1883 had Pieters voor het eerst succes met het schilderij "Rusttijd van de houthakkers", dat hij had ingezonden naar de Hollandse afdeling van de wereldtentoonstelling in Antwerpen. Vanaf die tijd zou hij zich volledig op de schilderkunst richten. Hij bleef nog geruime tijd in België werken en in 1894 verwierf hij op de tweede wereldtentoonstelling in Antwerpen met het schilderij "Korenveld in Vlaanderen" de medaille tweede klasse. Voor ditzelfde doek kreeg hij in 1896 op de Parijse salon een gouden medaille. Hij huwde met Marie van de Bossche met wie hij enige tijd verbleef in Parijs en Barbizon. In zijn vroege periode schilderde hij vooral stillevens en landschappen in een stijl die verwant was met de oude Hollandse meesters. De verkoop hiervan liep goed en dit bezorgde hem regelmatig opdrachten.