Na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu Mei zajął 7. miejsce w biegu na 5000 metrów. Ponownie zdobył tytuł mistrzowski na tym dystansie na uniwersjadzie w 1989 w Duisburgu. Na mistrzostwach Europy w 1990 w Splicie zdobył brązowy medal w biegu na 10 000 metrów, a w biegu na 5000 metrów zajął 7. miejsce (na obu dystansach zwyciężył Salvatore Antibo). Awansował do finału biegu na 5000 metrów na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio, lecz go nie ukończył. Zajął 7. miejsce w biegu na 3000 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1992 w Genui.