Dwa ostatnie sezony niemieckiego kierowcy były najlepsze w jego karierze – na początku sezonu 1994 z siedmiu rozegranych rund sześć wygrał, natomiast w Hiszpanii przegrał jedynie z Damonem Hillem. Podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii Niemiec wyprzedził na okrążeniu formującym Brytyjczyka i za to otrzymał karę – po tym jak Schumacher zignorował ją pokazana została czarna flaga oznaczająca dyskwalifikację. Za wydarzenia na torze Silverstone został ukarany zawieszeniem na dwa wyścigi – w Niemczech i na Węgrzech, jednak Benetton złożył apelację i FIA wydała zgodę na start w tych rundach, zabraniając jednocześnie startu we Włoszech i w Portugalii, gdzie zastąpił go JJ Lehto. W Belgii doszło do kolejnego skandalu z udziałem Schumachera – Niemiec wygrał wyścig jednak później został zdyskwalifikowany w wyniku badania technicznego, w którym stwierdzono, że deska pod podwoziem na nieregulaminową grubość. Do końca sezonu wygrał jeszcze Grand Prix Europy i do samego końca musiał walczyć z Hillem o tytuł. Ostatecznie po kolizji z kierowcą Williamsa reprezentant Benettona przewagą jednego punktu (92:91) zdobył tytuł mistrzowski zostając jednocześnie drugim najmłodszym mistrzem świata w historii Formuły 1. Ostatni rok przyniósł zmiany – zmieniono dostawcę jednostek z Forda na Renault a nowym partnerem zespołowym niemieckiego kierowcy został Johnny Herbert. Dziewięciokrotnie stanął na najwyższym stopniu podium, raz był drugi i raz trzeci. 102 punkty zdobyte przez Schumachera pozwoliły na obronę tytułu mistrzowskiego, w dodatku Benetton zdobył tytuł wśród konstruktorów.