Rulfo jest uważany za jednego z prekursorów realizmu magicznego, a jego twórczość – skromna pod względem objętości – doczekała się szeregu rozpraw krytycznych i została przetłumaczona na wiele języków. Swą pozycję Rulfo zawdzięcza dwóm niewielkim tomom – zbiorowi opowiadań "Równina w płomieniach" ("El llano en llamas", 1953) i mikropowieści "Pedro Páramo" (1955). "Równina w płomieniach" składa się z kilkunastu zwięzłych, często zaledwie kilkustronicowych, tekstów obrazujących życie na meksykańskiej prowincji po rewolucji. Meksyk Rulfo to świat biednych wsi wystawionych nie tylko na pastwę żywiołów, ale także band samozwańczych rewolucjonistów i ścigającego ich wojska. Opisywani przez niego ludzie kierują się w swych działaniach honorem i przekonaniem o prawie do osobistej zemsty. Ważną funkcję w wiejskich społecznościach pełni religia, zwłaszcza kult maryjny. Jest to świat nieustającej migracji, kolejni bohaterowie opuszczają dom w poszukiwaniu lepszego życia, niektórzy (opowiadanie "Podróż na Północ") ruszają na Północ – do Stanów Zjednoczonych.