Podczas wojny domowej w Finlandii należała do Głównej Rady Robotniczej, utworzonego przez rewolucjonistów najwyższego organu władzy na terenach opanowanych przez czerwonych. W 1918 r., po klęsce fińskich czerwonych udała się razem z mężem do Rosji Radzieckiej. W tym samym roku wstąpiła do Komunistycznej Partii Finlandii. W latach 1918–1920 żyła w Piotrogrodzie, pracując dla partii. W 1920 r. Forstenowie przeprowadzili się do Pietrozawodska. Aino Forsten objęła tam stanowisko kierowniczki sekcji fińskiej w wydziale oświaty ludowej. W 1923 r. została kierowniczką rejonowego wydziału ochrony zdrowia w Uchcie. Od 1927 r. działała również w organizowanym przez władze radzieckie ruchu kobiecym. W latach 1930–1936 była dyrektorką dziewięcioklasowej szkoły z fińskim językiem wykładowym w Pietrozawodsku.