Pierwsze sukcesy osiągnął w drugiej połowie lat 40. W roku 1947 zdobył tytuły mistrza Niemiec juniorów (w Weidenau) oraz seniorów (w Weißenfels). W mistrzostwach kraju medale zdobywał jeszcze trzykrotnie, dwa razy srebrne (1955, Höchst am Main i 1959, Norymberga) oraz brązowy (1949, Bad Pyrmont). Do połowy lat 70. należał do ścisłej czołówki szachistów RFN, jedenastokrotnie (w latach 1950 - 1974) występując na szachowych olimpiadach, na których zdobył 6 medali: 4 srebrne (za indywidualne wyniki w latach 1950, 1952, 1968 i 1970 – za każdym razem na II szachownicy) oraz 2 brązowe (wraz z drużyną w latach 1950 oraz 1964). Wystąpił w wielu międzynarodowych turniejach, sukcesy odnosząc m.in. w Travemünde (1951, I m-ce), Hastings (1951/52, III m-ce), Zurychu (1954, I m-ce), Göteborgu (1956, I m-ce), Maladze (1963, I-II m-ce), Wilderness (1964, I m-ce), Bambergu (1968, II-III m-ce), Mar del Placie (1970, I m-ce), Adelaide (1971, II-IV m-ce) oraz Lugano (1979, III-IV m-ce).