W marcu 1917 r. weszła do komitetu gubernialnego partii bolszewickiej w guberni jenisejskiej i równocześnie do Środkowosyberyjskiego obwodowego biura partii bolszewickiej. Od 1918 r. zasiadała w prezydium Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego. Była w nim kierowniczką wydziału agitacji, następnie naczelnikiem oddziału politycznego Frontu Wschodniego i członkinią jego Rady Rewolucyjno-Wojskowej. Między kwietniem a czerwcem 1919 r., tj. podczas wiosennej ofensywy białej armii adm. Aleksandra Kołczaka na froncie wschodnim oraz podczas kontrofensywy Armii Czerwonej, należała do Rady Rewolucyjno-Wojskowej 1 Armii Frontu Wschodniego. Następnie od czerwca 1919 r. do listopada 1919 r. była członkinią Rady Rewolucyjno-Wojskowej 8 Armii Frontu Południowego, walczącej z Siłami Zbrojnymi Południa Rosji na Ukrainie Lewobrzeżnej. W 1920 r. zasiadała w Radzie Rewolucyjno-Wojskowej armii rezerwowej.