Znaczny rozwój mennicy opolskiej nastąpił za rządów księstwem Karola Ferdynanda, który zainwestował w służące do bicia monet walce napędzane wodą, a także w nowe stemple mennicze o wysokich walorach artystycznych. Oprócz drobnej monety bito wówczas także złote dukaty i srebrne talary oraz monety okolicznościowe. Za rządów następcy Karola, a jednocześnie króla Polski Jana Kazimierza bito różne monety na potrzeby Królestwa Polskiego zwłaszcza w trakcie i tuż po potopie szwedzkim. Po wykupieniu księstwa przez cesarza Leopolda w 1666 r. i kolejnej rozbudowie mennicy stała się ona u schyłku XVII w. największą mennicą Śląska, choć biła przede wszystkim drobne monety. Ponieważ jednak stanowiła dużą konkurencję dla mennicy wrocławskiej władze podjęły decyzję o zamknięciu opolskiego zakładu 2 listopada 1704 r.