W 1968 poparł pomoc wojsk Układu Warszawskiego i ich interwencję w Czechosłowacji, a następnie po upadku praskiej wiosny – jako szef centralnej komisji kontroli partyjnej nadzorował czystki wśród partyjnych reformatorów. Od 1981 był członkiem Biura Politycznego Komitetu Centralnego KSČ. 17 grudnia 1987 został wybrany sekretarzem generalnym KSČ. 24 listopada 1989 w wyniku aksamitnej rewolucji ustąpił z zajmowanego stanowiska, choć jeszcze trzy dni wcześniej w wystąpieniu telewizyjnym wykluczył możliwość dialogu z opozycją (od kilku dni trwały demonstracje, które zostały zaatakowane przez siły porządkowe) i potępił tych wszystkich, którzy "manipulując młodzieżą i środowiskami kulturalnymi usiłują wygrać własne interesy, wymierzone przeciw socjalizmowi i przebudowie".