Pierwszą akcją bojową krążownika był udział w hiszpańskiej wojnie domowej, gdzie wspierał działania nacjonalistów w ramach Włoskiego Korpusu Ekspedycyjnego. Po wybuchu II wojny światowej "Zara" działał w rejonie Morza Śródziemnego, gdzie głównym przeciwnikiem Regia Marina była Royal Navy. 7 lipca 1940 „Zara” wziął udział w bitwie koło przylądka Stilo. Podczas brytyjskiego ataku na Tarent „Zara” uniknął uszkodzenia. 28 marca 1941 podczas bitwy koło przylądka Matapan „Zara” i dwa bliźniacze okręty „Pola” i „Fiume” zostały w ciemnościach zaskoczone przez 3 brytyjskie pancerniki, które wykorzystały przewagę, jaką dawał im radar, i zaatakowały włoskie krążowniki z bliska przy pomocy ostrzału artyleryjskiego i torped. „Zara” w ciągu pięciu minut został wielokrotnie trafiony pociskami artylerii głównej i doznał ciężkich uszkodzeń. Dowódca, nie widząc szansy ucieczki, wydał rozkaz opuszczenia i zatopienia okrętu. Okręt został dobity przez brytyjskie niszczyciele, które wystrzeliły w kierunku krążownika 5 torped, z których 3 trafiły okręt. „Zara” zatonął 29 marca 1941 o godzinie 2:40, w cztery godziny po ataku brytyjskich pancerników. Zginęło 780 członków załogi, w tym dowódca okrętu komandor Luigi Corsi.