Marc exposeerde het schilderij in 1913 op de door Herwarth Walden georganiseerde 'Erstem deutschen Herbstsalon', waarbij het heftige discussies opriep bij publiek en pers. Nadat hij in 1916 sneuvelde tijdens de Eerste Wereldoorlog bevond het werk zich nog steeds in zijn atelier. In 1919 werd het verworven door de Nationalgalerie in Berlijn, waar het tot 1937 als een van de contemporaine topwerken gold. Begin dat jaar echter werd het, samen met honderddertig andere kunstwerken door de nazi's in beslag genomen en vanaf juli in München tentoongesteld als 'Entartete Kunst'. Na een protest van de 'Deutsche Officiersbund', die bezwaar maakte tegen de opname van Marcs werk in de tentoonstelling omdat hij als frontsoldaat bij Verdun gevallen was, werd het werk korte tijd later uit de expositie verwijderd, alsook zijn andere tentoongestelde werken. Korte tijd later werd het schilderij, samen met twaalf andere 'entartete' werken, aangekocht door nazikopstuk Hermann Göring, die het toevoegde aan zijn verzameling. Sinds 1945 geldt het werk als verdwenen, hoewel de Duitse kunsthistoricus Edwin Redslob beweerde het werk kort na de Tweede Wereldoorlog nog gezien te hebben in het 'Haus am Waldsee' in Zehlendorf. De journalist Joachim Nawrocki was de laatste die beweerde het werk nog te hebben gezien, tijdens de Blokkade van Berlijn in 1948. In 2001 verschenen er berichten in de pers dat het schilderij zich mogelijk in een Zwitserse banksafe zou bevinden, maar dat is nooit aangetoond. In november 2013 werd opnieuw gespeculeerd dat het schilderij mogelijk nog steeds niet vernietigd was, nadat in München een grote hoeveelheid roof- en ‘entartete’ kunst werd teruggevonden.