Na wiosnę 1942 Fingercwajg jako jeden z pierwszych ochotników wstąpił do 2. żydowskiego oddziału tworzonego w ramach jednostek imigranckich komunistycznego ruchu oporu. Wyróżnił się odwagą na tyle, że został wydelegowany do grupy Manukiana, gdzie razem z Josephem Boczovem miał zajmować się wykolejeniami. W lecie 1942, w czasie obławy Vel d’Hiv Fingercwajg stracił ojca i dwóch braci, którzy zostali wywiezieni do obozów zagłady poza Francją.