W 1937 roku wystartował na mistrzostwach świata w Chamonix. W startach indywidualnych zdobył srebrny medal w biegu na 18 km stylem klasycznym, ulegając jedynie Larsowi Bergendahlowi z Norwegii, a w biegu na 50 km zajął czwarte miejsce przegrywając walkę o brązowy medal z Vincenzo Demetzem z Włoch o zaledwie 6 sekund. Ponadto wraz z Pekką Niemim, Jussim Kurikkalą i Klaesem Karppinenem zdobył kolejny medal w sztafecie, tym razem srebrny. Rok później, podczas mistrzostw świata w Lahti został mistrzem świata na dystansie 50 km stylem klasycznym. Na tych samych mistrzostwach wywalczył brązowy medal w biegu na 18 km, w którym wyprzedzili go zwycięzca Pauli Pitkänen z Finlandii oraz drugi na mecie Alfred Dahlqvist ze Szwecji. Na mistrzostwach świata w Zakopanem zajął czwarte miejsce w biegu na 18 km, ustępując Szwedowi Carlowi Pahlinowi w walce o brązowy medal. Startował także na mistrzostwach świata w Cortina d’Ampezzo w 1941 roku zajmując ósme miejsce w biegu na 50 km. Podczas spotkania we francuskim mieście Pau, FIS zadecydowała jednak, że wyniki z tych mistrzostw nie będą wliczane do klasyfikacji ogólnej, gdyż liczba zawodników była zbyt mała.