З пачаткам у 1787 годзе новай руска-турэцкай вайны моцна распаўнелы, маларухомы Румянцаў быў прызначаны камандаваць 2-й арміяй пры галоўнакамандуючым князю Пацёмкіну, які кіраваў суседнімі з Маларосіяй землямі — Наваросіяй. Гэта прызначэнне глыбока абразіла Румянцава, які не лічыў Пацёмкіна прафесійным вайскоўцам. Як адзначае «Вялікая савецкая энцыклапедыя», ён «увайшоў у канфлікт з галоўнакамандуючым Р. А. Пацёмкіным і фактычна ўхіліўся ад камандавання», а «ў 1794 г. намінальна лічыўся галоўнакамандуючым войскам, якое дзейнічала супраць Польшчы, але па хваробе не выязджаў з маёнтка».