Zijn eerste succes was de zilveren medaille van Tonny Bijland op de 200 meter schoolslag bij de nationale kampioenschappen van 1939 - de eerste medaille in de geschiedenis van de HZC. Na de Tweede Wereldoorlog leidde hij zijn eerste internationale zwemster op, Nel van Vliet. Zij werd in 1947 Europees kampioen en in 1948 olympisch kampioen, en zette in 1946 en 1947 dertien wereldrecords op haar naam. In plaats van zoeken naar talenten, probeerde Stender van elke atleet een talent te maken. Over hem werd gezegd dat hij 'zelfs een stuk ijzer kon leren zwemmen'. Halverwege de jaren 50 had hij maar liefst acht wereldrecordhoudsters voortgebracht die allen uit de omgeving van Hilversum kwamen. Onder zijn pupillen hoorden naast Van Vliet ook Mary Kok, Geertje Wielema, Hannie Termeulen, Lenie de Nijs, Judith de Nijs, Atie Voorbij, Greetje Kraan, Ineke Tigelaar, Rita Tigelaar, Rita Kroon en Herman Willemse. Er volgde in 1956 echter een enorme teleurstelling, aangezien niemand kon deelnemen aan de Olympische Zomerspelen in Melbourne vanwege een boycot van de Nederlandse overheid.