در طول جنگ آزادی‌بخش بنگلادش در سال ۱۹۷۱، ایران از نظر سیاسی و دیپلماتیک در کنار پاکستان غربی ایستاد. ایران نگران تجزیه قریب‌الوقوع پاکستان بود که از ترس آن می‌توانست باعث تجزیه دولت به قطعات کوچک شود و در نتیجه محاصره ایران توسط رقبا انجام شود. نیکسون ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، ایران را به ارسال لوازم نظامی به پاکستان تشویق کرد. در آغاز درگیری‌ها، ایران با پناه دادن به هواپیماهای جنگنده PAF و تهیه سوخت رایگان برای شرکت در درگیری، به پاکستان غربی کمک کرده بود تا تمامیت منطقه ای پاکستان را متحد نگه دارد. پس از شکست بسیاری از جت‌های PAF، هواپیمای PAF که جان سالم به در برد تصمیم به پناه بردن در پایگاه‌های هوایی ایران گرفت و از ادامه جنگ خودداری کرد. هنگامی که پاکستان خواستار آتش‌بس یک جانبه شد و تسلیم اعلام شد، شاه ایران با آماده‌سازی ارتش ایران برای آماده‌سازی برنامه‌های احتمالی برای حمله شدید به پاکستان و الحاق استان بلوچستان به طرف دیگر بلوچستان، به هر طریق لازم، قبل از هر کس دیگری آن را انجام داد ایالات متحده همچنین تجهیزات نظامی را به پاکستان غربی فرستاد و آنها را از طریق ایران مسدود کرد.