W Finlandii w 1929 roku powstało nacjonalistyczne, antykomunistyczne ugrupowanie Ruch Lapua, jej członkowie uznawali się za spadkobierców Białej Gwardii z okresu fińskiej wojny domowej w 1918 roku, organizacja przejawiała tendencje radykalne i wyraźnie faszystowskie. Jej przywódcy Vihtori Kosola i generał Kurt Martti Wallenius pochodzili z miasta Lapua. Po nieudanej próbie zamachu stanu w 1932 roku ugrupowanie zostało zdelegalizowane. Fińscy faszyści zreorganizowali się w nową partię o nazwie Isänmaallinen kansanliike (Patriotyczny Ruch Ludowy, IKL). Partia ta miała charakter religijno-fundamentalistyczny. Ruch utworzył własną młodzieżówkę, Sinimustat prowadzony przez księdza Eliasa Simojoki. Uczestnicy ruchu wyróżniali się czarnymi koszulami. Ruch wziął udział w wyborach w 1933 roku, startując w sojuszu z Partią Konserwatywną, w 1936 i 1939 roku startował samodzielnie, odnosząc porażkę. W 1938 roku rozpoczęto kolejną próbę delegalizacji ugrupowania, która się jednak nie udała. Na cztery dni przed rozejmem (19 września 1944) między ZSRR a Finlandią, organizacja została zdelegalizowana.