Podczas wojny domowej w 1918 Willman pracowała jako dziennikarka, zaś jej mąż Voitto Eloranta był członkiem sztabu generalnego Czerwonej Gwardii na odcinku frontu pod Savo. W obliczu porażek fińskich czerwonych, Willman wraz z dziećmi uciekła do radzieckiej Rosji, wkrótce potem dołączył do niej Eloranta. Oboje wstąpili do działających w Piotrogrodzie struktur Komunistycznej Partii Finlandii i znaleźli się w opozycji wobec jej komitetu centralnego. Wewnątrzpartyjny konflikt miał tło taktyczne i personalne, ale wiązał się również z postępowaniem części partyjnych liderów, którzy w odróżnieniu od zwykłych fińskich emigrantów w Piotrogrodzie prowadzili wystawny tryb życia, ku oburzeniu szeregowych działaczy.