Wsiewołod Wiszniewski uczestniczył w rosyjskiej wojnie domowej po stronie czerwonych. Walczył we Flotylli Kamsko-Wołżańskiej, następnie na Ukrainie pod rozkazami Mykoły Szczorsa i w 1 Armii Konnej. Od 1921 r. był marynarzem Floty Bałtyckiej, zaś od 1922 r. założył przy niej koło literackie. Rok wcześniej zadebiutował jako dramaturg, pisząc dla teatru amatorskiego sztukę "Sąd nad buntownikami z Kronsztadu", której tekst stanowił w istocie podstawę do improwizacji, dialogu aktorów z publicznością. W latach 20. nadal tworzył dramaty, samodzielnie doskonaląc warsztat literacki. "Tragedia optymistyczna" jest pierwszą jego sztuką o zamkniętej kompozycji. We wcześniejszych tekstach poświęconych rewolucji i wojnie Wiszniewski dążył do stworzenia "dramatu bez bohaterów", przedstawiania postaci typowych, pozbawionych indywidualności. Skupiał się również na zewnętrznych rozmachu wydarzeń rewolucyjnych. Przed napisaniem "Tragedii optymistycznej", tak pod wpływem trwającej wśród radzieckich dramaturgów dyskusji, jak i pod wpływem własnych przemyśleń, zaczął bardziej interesować się ludzkim wymiarem historycznych wydarzeń.