Zdobył srebrny medal w biegu na 200 metrów, przegrywając jedynie z Olafem Prenzlerem z Niemieckiej Republiki Demokratycznej, a wyprzedzając innego reprezentanta NRD Franka Emmelmanna, a także zajął 4. miejsce w finale biegu na 100 metrów na mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach. Na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1982 w Brisbane wywalczył trzy brązowe medale: w biegu na 100 metrów (za Allanem Wellsem i Benem Johnsonem z Kanady), w biegu na 200 metrów (za McFarlane’em z Anglii i Wellsem ze Szkocji) i w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Gus McCuaig, Wells, Sharp i McMaster). Odpadł w półfinałach biegów na 100 metrów i na 200 metrów na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach. Zajął 6. miejsce w biegu na 60 metrów na halowych mistrzostwach świata w 1985 w Paryżu. Na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1986 w Edynburgu zdobyła brązowy medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Jamie Henderson, Sharp, George McCallum i Elliot Bunney) oraz odpadł w półfinale biegu na 100 metrów.