مهاجرانی، در ۲۴ خردادماه ۱۳۸۸، با انتشار پُستی در وبسایت خود «مکتوب»، به نتیجهٔ انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ و سرکوب گستردهٔ مردم باورمند به تقلب، اعتراض کرده و تلویحاً اعلام برنده‌شدنِ احمدی‌نژاد را حرکتی متقلبانه و ناشی از خودرأیی سید علی خامنه‌ای با هدف برچیدن بساط جمهوری از کشور عنوان کرده بود: «برای: جوانان … دوستی زنگ زد. صدایش می‌لرزید. بغضش ترکید. نتوانست رسا حرف بزند. اصرار داشت در یک جمله بگویم در ایران، در وطنمان چه اتفاقی افتاده‌است؟ گفتم، رهبری معظم تصمیم گرفتند حکومت اسلامی را جایگزین جمهوری اسلامی کنند. همهٔ ما باید در این جشن فرخنده شرکت کنیم و از ژرفای دل و دیده شادمان باشیم … این جوانانی که در خیابان‌های تهران و شهرستان‌ها کتک می‌خورند، با چهره‌های خونین بهت‌زده نگاه می‌کنند، آقای موسوی و کروبی و روحانیون مبارز که بیانیه می‌دهند، گمان می‌کنند می‌شود از جمهوریت نظام و رأی ملت حمایت کرد. برای من مثل روز روشن است که ۲۲ خرداد ۱۳۸۸، چهار ماه پس از سی‌سالگی انقلاب، عصر جمهوری در کشور ما به پایان رسید و آقای احمدی‌نژاد با تنفیذ ولایت مطلقهٔ امر، آراء لازم را احراز کرد و پیروز شد. این پیروزی مبارک باد … البته هیچ جشنی بدون قربانی نمی‌شود و هر چقدر جشن بزرگتر باشد، قربانیان هم بزرگتر خواهند بود … ۲۲ بهمن آغاز پیروزی انقلاب اسلامی بود و ۲۲ خرداد ابتدای حکومت اسلامی … سی‌سال عدد تأمل‌انگیزی است. هم در تاریخ اسلام و هم در تاریخ انقلاب. امام خمینی هم به سی سال اشاره کرده‌اند … در عصر حکومت اسلامی که با مانور اقتدار پلیس و نیروهای امنیتی آغاز شد؛ رأی و صندوق رأی با صندوق کاغذ باطله چه تفاوتی دارد … دوستم صدای گریه‌اش بلند شد. تلخ گریست».