De Brugse Metten waren een episode in de Frans-Vlaamse Oorlog (1297-1305). Directe oorzaak van de oorlog was een feodaal conflict tussen de Franse koning Filips de Schone en zijn vazal, de Vlaamse graaf Gwijde van Dampierre. Deze strijd kwam voort uit het sociale conflict in de rijke steden tussen patriciaat en ambachten, dat sinds ongeveer 1280 bestond, met in de achtergrond nog andere conflicten (Brugge tegen Gent, de grote steden tegen de kleine en tegen het platteland). Uit deze complexe machtsstrijd groeiden allianties: de patriciërs in Gent en Brugge kozen de kant van de koning, de ambachten die van de graaf. Eigentijdse kronieken namen de heraldiek als referentiepunt en noemden de koningsgezinden 'leliaards' en graafgezinden 'liebaards'.