6 grudnia 1917 roku Finlandia ogłosiła swoją niepodległość. Decyzja ta została uznana przez stronę rosyjską 4 stycznia 1918 roku. Pierwszymi okrętami wchodzącymi w skład nowej floty fińskiej były rosyjskie jednostki, które nie były w stanie podołać podróży zimowej do bazy w Kronsztadzie, bądź zostały pozostawione przez Rosjan w czasie fińskiej wojny domowej w 1918 roku. Na przełomie lat 10. i 20. Merivoimat operowała kilkoma kanonierkami – "Klas Horn" (przejęty od Rosji), "Matti Kurki" (przejęty od Rosji), "Turunmaa" i "Karjala" (zbudowane w Finlandii w 1918 roku, zamówione i opłacone przez Rosjan na potrzeby własnej floty); sześcioma torpedowcami typu "S" (przejęte od Rosjan w czasie wojny domowej); ośmioma torpedowcami typu "C"; stawiaczem min "Louhi"; kilkoma trałowcami i pięcioma małymi stawiaczami min typu "T". W 1920 Niemcy przekazali Finlandii dwa zdobyte w czasie wojny z Rosją torpedowce ("Uusimaa" i "Hämeenmaa"). Wraz z traktatem z Tartu Finlandia musiała zwrócić część okrętów (trzy torpedowce typu "S" ("S3", "S4" i "S6"), trałowce Altair, Mikula, MP 7, MP 11, Ahvola, T 12, piętnaście holowników, cztery małe transportowce i pięćdziesiąt cztery motorówki. Kolejne trzy torpedowce typu "C" ("C1", "C2" i "C3") utracono w trakcie wspierania brytyjskiej kampanii przeciwko Rosji w latach 1918-19.