Pierwszy znaczący sukces odniósł w roku 1975, zdobywając tytuł mistrza kraju w kategorii juniorów. W 1976 podzielił IV miejsce w rozegranych w Groningen mistrzostwach świata juniorów do lat 20. W ciągu kilku lat awansował do ścisłej czołówki argentyńskich szachistów. Pomiędzy 1978 a 2008 rokiem dziewięciokrotnie reprezentował narodowe barwy na szachowych olimpiadach (w tym 4 razy na I szachownicy), w roku 1994 w Moskwie zdobywając dwa indywidualne medale: złoty za najlepszy indywidualny wynik na I szachownicy (7½ pkt z 9 partii) oraz srebrny za uzyskany wynik rankingowy. Jest czterokrotnym medalistą indywidualnych mistrzostw Argentyny: dwukrotnie złotym (1986, 1989) oraz dwukrotnie srebrnym (1978, 1987). Dwukrotnie wystąpił w rozegranych systemem pucharowym turniejach o mistrzostwo świata: w roku 2001 wyeliminował w I rundzie Nigela Shorta, a w II przegrał z Jaanem Ehlvestem, natomiast w 2004 w I rundzie został wyeliminowany przez Walerija Filippowa.