Η Β' Πανελλαδική πήρε μαζί της τη γενιά μελών του Ρήγα που είχε πολιτικοποιηθεί μέσω του Πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης και εντάχθηκε στην οργάνωση ευελπιστώντας σε μια αριστερή κριτική στη θεωρία των σταδίων του ΚΚΕ, καθώς και στην κατάσταση που είχε περιέλθει το σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Η γενιά αυτή του Ρήγα επηρεασμένη από τα κινήματα του Μάη του 1968 έδινε στον ευρωκομμουνισμό ένα αριστερό και μη διαχειριστικό περιεχόμενο και πίστευε ότι η ανανέωση της αριστεράς θα ερχόταν αν στη βάση της γκραμσιανής στρατηγικής της ηγεμονίας οι κομμουνιστές θα εμπλούτιζαν το περιεχόμενο της σοσιαλιστικής χειραφέτησης πέρα από τον στείρο οικονομισμό της "ανάπτυξης" των παραγωγικών δυνάμεων προς μια ριζική έμπρακτη κριτική του καπιταλισμού μέσα από την αντιπαράθεσή τους με την επέλαση του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού.