Mimo to 17 sierpnia 1953 nakazał partii zaprzestanie publicznych wystąpień w obronie rządu (padały podczas nich również hasła antymonarchiczne) i zapowiedział, że policja i wojsko będzie tłumić manifestacje komunistów. W rezultacie dwa dni później, gdy na ulicach Teheranu doszło do demonstracji przeciwko rządowi, w ramach zaplanowanego przez CIA zamachu stanu, zwolennicy partii Tude nie wystąpili ponownie po stronie Mosaddegha. Była to dla partii błędna decyzja; być może był to efekt nieudolności liderów partii, którzy od śmierci Stalina w marcu 1953 nie otrzymywali już z Moskwy dokładnych instrukcji postępowania. Sama partia twierdziła, że w 1953 nie zdołała przejąć władzy, gdyż nie miała poparcia na wsi. Według M. Axworthy'ego prawdziwą przyczyną klęski partii Tude były jednak złe decyzje liderów, brak gotowości do samodzielnego przejęcia odpowiedzialności za kraj i niezdolność do długofalowego planowania politycznego. T. Coville wskazuje, że bardzo silna pozycja partii komunistycznej w otoczeniu Mosaddegha była jedną z przyczyn, dla których jego rząd stracił poparcie duchowieństwa szyickiego, a zarazem jednym z powodów, dla których USA zdecydowały się na zorganizowanie w Iranie zamachu stanu. Lata 1951–1953 były szczytowym okresem wpływów Tude - nigdy później partia nie miała takiego znaczenia w irańskiej polityce.