Królestwo Zjednoczonych Niderlandów miało być silnym państwem na północ od Francji, skutecznie powstrzymującym jej ekspansję terytorialną w tym kierunku. Nieudolne rządy króla Wilhelma I, faworyzujące protestanckich mieszkańców północnych prowincji, doprowadziły jednak do niezadowolenia i tendencji separatystycznych w Belgii, co zakończyło się rewolucją i oderwaniem tego państwa w 1830 roku. Fakt ten został zaakceptowany przez Holendrów w roku 1839, na konferencji londyńskiej. Od tego momentu nazwa „Królestwo Niderlandów” odnosi się do terenów dzisiejszej Holandii. Rozpad Królestwa zakończyło oderwanie się Wielkiego Księstwa Luksemburg, które uzyskało pełną niepodległość w roku 1867, a w 1890 zerwało unię personalną z Holandią.