Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Ράμπη ή Σαούφτσι. Επί τουρκοκρατίας στο Λαιμό κατοικούσαν κυρίως Έλληνες αλλά και κάποιοι μουσουλμάνοι Αλβανοί. Παρά την ίδρυση της Βουλγαρικής εξαρχίας το 1870 οι χριστιανοί κάτοικοι του Χέρσου παρέμειναν πιστοί στο πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα λειτουργούσε Ελληνικό σχολείο. Το 1903 με την Εξέγερση του Ίλιντεν καταστράφηκαν πολλά σπίτια από τους κομιτατζήδες και τον Οθωμανικό στρατό. Στις 3 Αυγούστου του ίδιου έτους, τσέτα κομιτατζήδων δολοφόνησε τον ντόπιο Έλληνα ιερέα Σπύρο Παπαναούμ και τον 17χρονο εγγονό του. Στη συνέχεια πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να προσχωρήσουν στη Βουλγαρική Εξαρχία. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα πολλοί κάτοικοι συμμετείχαν με σπουδαιότερο τον οπλαρχηγό Σπύρο Παρασκευαΐδη. Μετά την απελευθέρωση του 1912 οι μουσουλμάνοι κάτοικοι έφυγαν στην Τουρκία και στη θέση τους εγκαταστάθηκαν 27 οικογένειες από τον Ποντιακό Καύκασο καθώς και 6 οικογένειες από τα χωριά που παραχωρήθηκαν στην Αλβανία, δυτικά της Μεγάλης Πρέσπας. Κατά τη διάρκεια του Ελληνικού εμφυλίου πολέμου, από το Δεκέμβρη του 1947 λειτούργησε στο Λαιμό η Σχολή Αξιωματικών Γενικού Αρχηγείου (ΣΑΓΑ) του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος των ανταρτών.Εκεί μεταξύ των περιοχών Λαιμός - Αγ. Γερμανός στις πλαγιές του βουνού γίνονταν οι ασκήσεις της Σχολής. Μετά το τέλος του εμφυλίου 44 οικογένειες κατέφυγαν στη Γιουγκοσλαβία ενώ 43 οικογένειες κατέφυγαν σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Κατόπιν τούτων η πολιτεία, προς ενίσχυση του πληθυσμού, εγκατέστησε 20 οικογένειες Βλάχων από την Ήπειρο.