Od połowy lat 60. do połowy 80. należał do ścisłej czołówki szachistów czechosłowackich, dziesięciokrotnie (pomiędzy 1964 i 1986 rokiem) uczestnicząc w szachowych olimpiadach. Największy sukces odniósł w roku 1982 w Lucernie, zdobywając wraz z drużyną srebrny medal. Łącznie rozegrał 122 olimpijskich partii, w których zdobył 71 pkt. Jest multimedalistą mistrzostw Czechosłowacji oraz Czech. W mistrzostwach tych krajów zdobył łącznie 14 medali (3 złote, 4 srebrne oraz 7 brązowych). Trzykrotnie (1967, 1969, 1972) startował w turniejach strefowych (eliminacji mistrzostw świata), ale nie zdołał wywalczyć awansu do turniejów międzystrefowych. Wielokrotnie startował w turniejach międzynarodowych, zwyciężając bądź dzieląc I miejsca m.in. w Starym Smokovcu (1971), Madonna di Campiglio (1973), Primorsku (1973), Amsterdamie (1974, turniej "IBM"), Somborze (1976), Cirella di Diamante (1977), Bagneux (1979), Vrnjackiej Banji (1981), Trnawie (1982), Kragujevcu (1984), Borgarnes (1985), Münsterze (1992), Hamburgu (1992), Luksemburgu (2001) oraz Plzenie (2003).