W ostatnich latach niepodległości Polski był urzędnikiem. Pracował w kancelarii 2 kanclerzy wielkich koronnych, byli to kolejno: Andrzej Stanisław Młodziejowski, Antoni Onufry Okęcki i 1 podkanclerza koronnego (Maciej Garnysz). Później był zatrudniony w wydziale wojskowym (prawdopodobnie była to Komisja Wojskowa Obojga Narodów). W roku 1794 przystąpił do insurekcji kościuszkowskiej. W czasach Księstwa Warszawskiego powrócił do służby urzędnika. W roku 1807 został mianowany regentem kancelarii Komisji Rządzącej, w już w roku 1808 – Rady Stanu i Rady Ministrów. Pełnił wówczas również funkcję rządowego cenzora sztuk teatralnych (prawdopodobnie przed A. Glińskim). Był członkiem 2 lóż wolnomularskich: Świątynia Mądrości (1805) i Świątynia Izis (1811). Po 9-miesięcznej ciężkiej gruźlicy, zmarł w Warszawie 20 czerwca roku 1812.