W sezonie 1990 Gachot został kierowcą Coloni. Ten włoski zespół zadebiutował w Formule 1 w sezonie 1987 i nie odnosił większych sukcesów, a jego kierowcy wielokrotnie nie kwalifikowali się do wyścigów. W sezonie 1989 Coloni po raz pierwszy wystawiło dwa samochody, ale żaden z kierowców nie ukończył wyścigu. Jednakże przed sezonem 1990 Coloni zrezygnował ze stosowanych dotychczas silników Forda, podpisując kontrakt na wyłączność z Subaru. Subaru chciało w ten sposób dołączyć do Formuły 1, podążając drogą Hondy i Yamahy i w tym celu zleciło firmie Motori Moderni budowę silnika B12; pierwotnie silniki te miały w roku 1990 napędzać Minardi, ale ostatecznie Subaru zdecydowało się na wykupienie połowy udziałów w Coloni i dostarczanie silników temu zespołowi. Silniki Subaru dysponowały jednak mocą jedynie 500 KM (silniki Honda dysponowały mocą około 700 KM) i były za ciężkie o około 110 kg. Ponadto w celu dostosowania samochodu do nowego silnika z Coloni C3B usunięto airboks i zwiększono sekcje boczne, co w połączeniu ze złym rozkładem masy powodowało, że samochód bardzo źle się prowadził. W tych warunkach Gachot – jedyny kierowca Coloni w 1990 roku – nie odnosił sukcesów, ani razu się nie prekwalifikując. W prekwalifikacjach do Grand Prix USA i Grand Prix Francji Gachot nie ustanowił żadnego szybkiego okrążenia z powodu odpowiednio pęknięcia linki zmiany biegów i awarii silnika. Z kolei w prekwalifikacjach do Grand Prix Brazylii, Grand Prix Monako i Grand Prix Kanady Gachot tracił do premiowanego awansem miejsca ponad dziesięć sekund. Z drugiej strony prekwalifikacje do Grand Prix Meksyku zakończył z czasem o 1,3 sekundy gorszym od czasu zwycięzcy.