In 1948 nam Bonnier voor het eerst deel aan de Nederlandse kampioenschappen zwemmen. Met een tijd van 3.04,9 minuten behaalde ze echter geen medaille op haar favoriete onderdeel, de 200 meter schoolslag. Bij de nationale kampioenschappen van 1950 deed ze het beter en kwam ze met haar tijd van 2.59,0 minuten op diezelfde afstand in de finale terecht. Ze won de NK niet, maar mocht wel deelnemen aan de Europese kampioenschappen in Wenen. Daar veroverde ze een zilveren medaille op de 200 meter schoolslag. Ook in 1951 werd ze geen Nederlandse kampioene, toen ze in de finale werd verslagen door zwemster Rika Bruins. Bonnier, Bruins en Nel Garritsen werden voor de schoolslagafstand afgevaardigd naar de Olympische Zomerspelen 1952 in Helsinki. Enkel Garritsen lukte het om een finaleplaats te bemachtigen; de wedstrijden werden gedomineerd door onder meer de Hongaarse topzwemsters Éva Székely, Éva Novák en Klára Killermann. Bonnier won een maand later de 200 meter schoolslag op de nationale kampioenschappen van 1952 alsnog met een tijd van 2.59,9 minuten en beëindigde daarmee haar zwemcarrière.