In Nederland werd criminaliteit eerst vooral beschouwd als een bedreiging van de persoonlijke vrijheid. Na de millenniumwisseling werd criminaliteit meer gezien als een bedreiging van de tolerante Nederlandse samenleving als geheel. Gebeurtenissen als de &lt;a href="Aanslagen%20op%2011%20september%202001"&gt;aanslagen op New York in 2001 (9/11)&lt;/a&gt; en de moorden op Pim Fortuyn (2002) en Theo van Gogh (2004) hebben bijgedragen aan de veranderde opvatting over migratie, criminaliteit en veiligheid en het generaliserend in verband brengen van etnische minderheden met bepaalde vormen van criminaliteit. De toenemende vraag naar een veilige samenleving heeft zich vertaald naar een grotere roep om efficiëntie in het strafrecht. Dit is gepaard gegaan met toenemende bevoegdheden van de overheid ter bestrijding en voorkoming van misdaad om de maatschappelijke veiligheid te bevorderen. In de praktijk levert dit een belangenconflict op tussen enerzijds efficiëntie en anderzijds aselectiviteit.