12 stycznia 1945 roku rozpoczęła się operacja wiślańsko-odrzańska. Tego dnia wojska 1. Frontu Ukraińskiego uderzyły na pozycje niemieckie z przyczółka pod Baranowem Sandomierskim. Olbrzymia siła radzieckiego uderzenia przełamała niemieckie linie obronne, zmuszając wojska niemieckie do natychmiastowego odwrotu. 19 stycznia wojska Koniewa wyzwoliły bez walk Kraków, a następnie kontynuowały natarcie w kierunku Śląska. 14 stycznia do natarcia przeszły wojska Żukowa, wyzwalając 17 stycznia Warszawę. Oddziały Armii Czerwonej kontynuowały swoje natarcie docierając w krótkim czasie do Odry. 27 stycznia żołnierze 1. Frontu Ukraińskiego wyzwolili obóz koncentracyjny Auschwitz. W swoim natarciu na Odrę wojska Żukowa ominęły silnie broniony Poznań, łapiąc jego garnizon w okrążeniu. Poznań został wyzwolony dopiero 22 lutego po ciężkich i krwawych walkach ulicznych. Na początku lutego front Żukowa zdobył kilka przyczółków na zachodnim brzegu Odry na południe od Kostrzyna nad Odrą, które szybko zostały ze sobą połączone, kończąc tym samym operację wiślańsko-odrzańską. 16 lutego wojska niemieckie kontratakowały z rejonu Stargardu mając na celu odcięcie wojsk 1. Frontu Białoruskiego na przyczółku pod Kostrzynem. Z powodu fatalnych warunków atmosferycznych i braku amunicji i paliwa kontratak niemiecki został powstrzymany już po dwóch dniach.