Van 1559 tot 1801 besloeg het grondgebied van het bisdom Namen Waals-Brabant, een deel van het graafschap Henegouwen en zowat het hele graafschap Namen. Het bisdom Namen was suffragaan aan het aartsbisdom Reims. Ten gevolge van het Concordaat van 1801 werd het bisdom geherstructureerd en werd het suffragaan aan het aartsbisdom Mechelen. Het territorium kwam toen overeen met het departement Samber en Maas, dat in 1815 de Nederlandse provincie Namen werd. In 1823 werd heel Luxemburg, dus zowel de huidige provincie als het groothertogdom, bij het bisdom Namen gevoegd. Tien jaar na de Belgische afscheuring, in 1840, werd het Nederlands gebleven deel van het groothertogdom een zelfstandig apostolisch vicariaat. Na een uitwisseling van enkele parochies met het bisdom Luik, kreeg het drie jaar later nagenoeg zijn huidige grenzen.