W 1940 r. Duńskie Siły Zbrojne miały ok. 14 500 żołnierzy, w tym ok. 8000 rekrutów. Gdy Dania została zaatakowana przez Niemców 9 kwietnia 1940 r., wojsko było niezmobilizowane, źle uzbrojone i kiepsko wyszkolone. Po kilku godzinach lokalnych potyczek (w tym odparcie przez Gwardię Królewską desantu niemieckiego w Kopenhadze) o godzinie 9.20 Dania skapitulowała. Straty duńskie wyniosły 13 zabitych i 32 rannych. Patrz: Walki niemiecko-duńskie w południowej Jutlandii 9 kwietnia 1940. Formalnie Dania zachowała niepodległość, nawet armia nie została rozwiązana. Niedługo potem wojska brytyjskie zajęły Islandię i Wyspy Owcze (by nie dopuścić do zajęcia ich przez Niemcy), a Grenlandię zajęły w 1941 r. wojska amerykańskie. W 1943 r. duńska flota zbuntowała się i wysadziła w powietrzne większość swych okrętów, część próbowała uciec do Szwecji. Danię wyzwolono po kapitulacji Niemiec w 1945 r., jednak Bornholm został zajęty przez wojska radzieckie i oddany dopiero rok później. Straty wojenne wyniosły ok. 1000 zabitych żołnierzy i ok. 3000 zabitych cywilów.