Został zmobilizowany w dniu 24 września 1939 roku. Służył w szeregach 28. PAL w randze dowódcy dywizjonu, a następnie pułku, uczestnicząc m.in. w obronie Twierdzy Modlin. Został wzięty do niewoli niemieckiej, trafiając do obozu jenieckiego w Działdowie, skąd zbiegł. Powrócił do Warszawy i przeszedł do konspiracji, wstępując w szeregi Tajnej Armii Polskiej, gdzie pełnił m.in. funkcje komendanta powiatu II Okręgu. Po scaleniu TAP z Związkiem Walki Zbrojnej, a następnie Armią Krajową wszedł w skład "Wachlarza", gdzie wraz z ppor. Jerzym Czelejem kierował Oddziałem V Łącznościowym (1942). Wskutek zagrożenia aresztowaniem został w grudniu 1942 roku urlopowany i upuścił stolicę, pozostają bez przydziału organizacyjnego. Przywołany do służby rozkazem ppłk. Adama Remigiusza Grocholskiego, powrócił do Warszawy, gdzie został aresztowany w dniu 7 kwietnia 1943 roku podczas mszy w kościele św. Michała Archanioła i św. Floriana na Pradze. Po miesięcznym pobycie na Pawiaku został przewieziony do KL Auschwitz-Birkenau (nr obozowy 121678). W obozie, pracując w różnych komandach (m.in. w Zimmereikommando i SS-Unterkunftskammer), brał udział w obozowej konspiracji, kierowanej przez płk. Władysława Smereczyńskiego. W październiku 1944 roku został przeniesiony do KL Groß-Rosen, skąd trafił do KL Flossenbürg-Leitmeritz, gdzie doczekał wyzwolenia w dniu 9 maja 1945 roku.&lt;br&gt;