We wrześniu 1939 roku, w czasie studiów, wziął udział w napaści na Polskę. Pełnił wówczas służbę w sztabie 3 Korpusu Kawalerii na stanowisku zastępcy szefa oddziału rozpoznania. Następnie walczył na wojnie z Finlandią. W 1941 roku pełnił służbę w sztabie 26 Armii na stanowisku szefa oddziału rozpoznania. Od 21 stycznia do 15 lipca 1942 roku dowodził 25 Dywizją Kawalerii, a od 26 lipca do 18 grudnia 1942 roku 19 Gwardyjską Dywizją Strzelecką. 27 listopada 1942 roku został awansowany na stopień generała majora. Do listopada 1943 roku dowodził 43 Gwardyjską Brygadą Zmechanizowaną. 17 października 1943 roku otrzymał tytuł Bohatera ZSRR. Następnie pełnił służbę na stanowisku szefa sztabu 7 Gwardyjskiego Korpusu Zmechanizowanego. W styczniu 1945 na 1 Froncie Ukraińskim brał udział w walkach na terytorium Polski, w tym w walkach na północny zachód od Radomska i w rejonie Częstochowy, a później w operacji berlińskiej i wyzwalaniu Pragi.