Międzynarodową karierę zaczynał od występu na mistrzostwach świata juniorów młodszych w 1999, podczas których odpadł w eliminacjach. W kolejnym sezonie był ósmym zawodnikiem juniorskich mistrzostw globu, a w 2001 zajął siódme miejsce na mistrzostwach Starego Kontynentu juniorów. W swoim debiucie na mistrzostwach Europy (2002) odpadł w eliminacjach, a w 2003 był siódmy podczas czempionatu Europy dla zawodników do lat 23 oraz drugi na światowych igrzyskach wojska. Podczas igrzysk olimpijskich w Atenach w pierwszej próbie osiągnął wynik 84,95 i ostatecznie niespodziewanie zdobył srebrny medal przegrywając jedynie z Andreasem Thorkildsenem. Rok później nie awansował do finału mistrzostw świata. W 2006 uplasował się tuż za podium – na czwartym miejscu – podczas mistrzostw Europy. W sezonie 2007 po zwycięstwie w zawodach uniwersjady był czwarty na mistrzostwach świata. Wygrywał eliminacyjne konkursy podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008) oraz mistrzostw globu w Berlinie (2009) – w finałach tych imprez plasował się odpowiednio na dziewiątym i czwartym miejscu. Nie udał mu się start w mistrzostwach Europy w 2010, podczas których zajął ostatnie miejsce w eliminacjach. Stawał na podium mistrzostw Łotwy oraz reprezentował kraj w pucharze Europy, drużynowym czempionacie Starego Kontynentu i zimowym pucharze w rzutach lekkoatletycznych.