Voor de Eerste Wereldoorlog hadden de Britten reeds voet aan wal via de Anglo-Persian Oil Company. Toen het Ottomaanse Rijk zich aansloot bij de Centrale mogendheden was dit voldoende reden om Mesopotamië binnen te vallen, de Mesopotamische campagne. Na veel moeite veroverden de Britten in 1917 Bagdad. In 1916 in volle oorlog werd het geheime Sykes-Picotverdrag getekend, waarbij het Midden-Oosten werd verdeeld in een Britse en een Franse zone. De landsgrenzen van het Nieuwe Irak werden hier getekend, zonder rekening te houden met de bevolkingsgroepen. Op 10 januari 1919 werd het gebied officieel losgemaakt van het Ottomaanse Rijk. Op 11 november 1920 wordt het gebied, de Ottomaanse provincies Basra, Bagdad en Mosul, hernoemd tot "Iraakse staat" als mandaatgebied van de Volkenbond ("zie" Conferentie van San Remo). Dit lokte een opstand uit die door de Britten met alle middelen werd bestreden. Ook de massale inzet van gifgas werd niet geschuwd. 450 Britten kwamen om. 10.000 Irakezen vinden de dood.