Przez 20 lat, począwszy od pierwszych lat 70., należał do ścisłej krajowej czołówki. W roku 1981 został drugim Finem (po Heikkim Westerinenem), któremu Międzynarodowa Federacja Szachowa nadała tytuł arcymistrza. Dziewięciokrotnie (w latach 1972–1990) reprezentował swój kraj na szachowych olimpiadach, zdobywając 3 medale za uzyskane wyniki indywidualne: złoty w roku 1980 (na II szachownicy) oraz dwa srebrne, w latach 1972 (V szach.) i 1978 (II szach.). Poza tym na swoim koncie posiada również brązowy medal zdobyty za indywidualny wynik na VI szachownicy podczas drużynowych mistrzostwach Europy w roku 1989 w Hajfie, gdzie szachiści fińscy zajęli bardzo dobre IV miejsce w końcowej klasyfikacji. Wielokrotnie startował w finałach mistrzostw Finlandii, dwukrotnie (1978, 1986) zdobywając złote i trzykrotnie (1976, 1982, 1990) medale srebrne oraz w roku 1972 medal brązowy.