W pierwszym powojennym turnieju o mistrzostwo świata kobiet, rozegranym na przełomie 1949 i 1950 roku w Moskwie zajęła II miejsce, za Ludmiłą Rudenko, a przed Elizawietą Bykową. Pierwszy turniej pretendentek w 1952 roku był dla niej nieudany, zajęła VIII miejsce. Znacznie lepiej zagrała na kolejnym turnieju pretendentek (Moskwa, 1955), który wygrała wynikiem 15 punktów z 19 partii. Dało jej to prawo do udziału w trójmeczu o tytuł mistrzyni świata w 1956 roku w Moskwie, który zakończył się jej zwycięstwem, o pół punktu przed dotychczasową mistrzynią świata Bykową i aż o 5½ punktu przed byłą mistrzynią, Rudenko.