„Aréthuse” weszła do służby w Marine nationale 14 lipca 1933 roku. Jednostka otrzymała numer burtowy NN7. W momencie wybuchu II wojny światowej okręt pełnił służbę na Morzu Śródziemnym, wchodząc w skład 17. dywizjonu 6. eskadry 4. Flotylli okrętów podwodnych w Bizercie (wraz z siostrzanymi jednostkami „Atalante”, „La Vestale” i „La Sultane”). Dowódcą okrętu był w tym okresie kpt. mar. M.G. Gardair. W czerwcu 1940 roku „Aréthuse” znajdowała się w składzie 17. dywizjonu, przechodząc remont w La Ciotat (miał trwać do 7 lipca), a jej dowódcą był nadal kpt. mar. M.G. Gardair. 22 czerwca, w dniu zawarcia zawieszenia broni między Francją a Niemcami, okręt znajdował się w remoncie w Tulonie. W listopadzie 1940 roku rozbrojona we wrześniu jednostka znajdowała się w Tulonie.