W 1953 r. po raz pierwszy wystąpił w finale mistrzostw Polski, rozegranym w Krakowie. Do 1966 r. w finałowych turniejach zagrał 11 razy, największy sukces odnosząc w roku 1963 w Głuchołazach. Zajął wówczas III miejsce i zdobył brązowy medal. W roku 1958 wystąpił w narodowej drużynie na szachowej olimpiadzie w Monachium (na VI szachownicy uzyskał 4½ pkt w 9 partiach). W 1967 r. wycofał się z gry turniejowej, poświęcając się rozgrywkom korespondencyjnym (w 1966 r. zdobył tytuł indywidualnego mistrza Polski w szachach korespondencyjnych), osiągając znaczące sukcesy (był m.in. uczestnikiem XVI finału indywidualnych mistrzostw świata). W 1985 r. jako pierwszy polski zawodnik otrzymał tytuł arcymistrza gry korespondencyjnej.