De aanvallen van Oranje en zijn bondgenoten werden echter afgeslagen en dezen moesten weer naar Duitsland vluchten. Don Frederiks veldtocht maakte een einde aan de opstandigheid van de meeste steden, behalve de Hollandse en Zeeuwse, die door het Spaanse leger niet konden worden onderworpen, op Haarlem en Zierikzee na. De grootste delen van de twee zeegewesten bleven voor de opstand behouden, totdat ook de andere gewesten naar aanleiding van de Spaanse Furie in Antwerpen in november 1576 weer opstandig werden; daarom wordt het tijdperk van 1572-1576 ook wel de Hollands-Zeeuwse opstand genoemd. Tegenwoordig bestaat daar weerstand tegen van andere geschiedschrijvers, aangezien in het jaar 1572 in de meeste andere Nederlandse gewesten (behalve Luxemburg, Namen, Limburg en Artesië) ook veel steden in handen van de opstandelingen waren gekomen. De geschiedkundige Pieter Geyl stelt dat de opstand overal spoedig werd onderdrukt, maar vanwege aardrijkskundige omstandigheden niet in Holland en Zeeland: de grote rivieren, de Zeeuwse wateren en het moerassige landschap van Holland verhinderden de Spaanse troepen in die gewesten de orde te herstellen. Het is volgens hem en anderen dus een vergissing om te stellen dat alleen de Hollanders en Zeeuwen in opstand waren gekomen. Een andere naamgeving voor dit tijdperk is echter nog niet gangbaar.