Podobnie jak jego towarzysze broni brał udział w działaniach zbrojnych Samoobrony Wileńskiej, która na przełomie roku 1918 i 1919 usiłowała obronić Wilno przed nadciągającymi wojskami bolszewickimi. Po wycofaniu się z miasta został wcielony do tworzącego się Pułku Strzelców Wileńskich, wchodzącego w 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. Sierż. Bronisław Stankiewicz wraz ze swym pułkiem w 1919 r. brał udział w walkach z bolszewikami na Białorusi, a w sierpniu 1920 r. w Bitwie Warszawskiej, w tym walkach o Radzymin, a później w drugiej połowie września w bitwie nad Niemnem. Za udział w tych walkach został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari. Bronisław Stankiewicz miał uratować od śmierci dowódcę pułku mjr. Stanisława Bobiatyńskiego, co było główną zasługą, za którą został odznaczony.