உடையாத கண்ணாடியில் உலகிற்கு

உடையாத கண்ணாடியில் உலகிற்கு வித்யாசாகர் உடையாத கண்ணாடியில் உலகிற்குத் தெரியாத நம் முகங்கள் !  நாட்கள் தொலைத்திடாத! அந்த நினைவுகளில்! சற்றும் குறையாமல் இருக்கிறாய் நீ;! உனை பார்த்த பழகிய உன்னோடு பேசிய! முதல் பொழுது முதல் தருணம் -! உடையாத கண்ணாடியின் முகம் போல! பளிச்சென இருக்கிறது உள்ளே;! ஓடிவந்து நீ! சட்டென மடியில் அமர்ந்த கணம்! என்னை துளைத்து துளைத்து பார்த்த! இருவிழிகள்,! எனக்காக காத்திருக்கும் உனது தவிப்புகள் என! எல்லாமே உன்னை எனக்குள் -! மறவாமல் வைத்திருக்கிறது இன்னும்;! எனக்காக இல்லையென்றாலும்! உனக்காகவேனும் வந்து -! உன் வாசலில் நின்று நீ ஓடிவந்து கட்டிக் கொள்ளுமுன்! ஸ்பரிசத்தை எல்லாம் சேகரித்து -! இன்றுவரை பத்திரமாக உணர்வுகளில்! வைத்திருக்கிறேன்;! பெரிதாக அதையெல்லாம் எண்ணி! கதையெழுதும் காதலெல்லாம்! அல்ல; நம் காதல்;! காதலென்ற வார்த்தை கூட நம்! உதடுகளை ஒருவேளை சுடச்செய்யலாம்,! அதையெல்லாம் கடந்து! நமக்கிடையான ஒரு புரிதல்; ஒரு ஆழமான அன்பு அது.! திரும்ப எடுக்க இயலா நீளக் கிணற்றுக்குள்! தவறிப் போட்டுவிட்ட - கல் போல! மனதிற்குள் மனதை போட்டுவிட்டு! யாரிடமே சொல்லிக் கொள்ளாத தவிப்பு அது.! சொல்லியிருந்தால் மட்டும் உலகம்! அதற்கு என்ன பெயர் வைத்திருக்குமோ! தெரியாது - ஆனால் -! காதலென்னும் அவசியமோ! நட்பென்று சொல்லும் பெரிய வார்த்தைகளோ! அல்லது 'அத்தனை' இடைவெளியோ கூட! அவசியப்பட்டிருக்க வில்லை நமக்கிடையே;! அப்படி -! சேருமிடமே தெரியாத! வானமும் பூமியும் போல்! எங்கோ ஒரு தூரத்தில்! ஒட்டிக் கொண்டு கிடந்தது நம் மனசு;! நானென்றால் நீ ஓடிவருவதும்! நீயென்றால் நான் காத்திருப்பதும்! எச்சில் பாராமல் -! தொடுதலுக்கு கூசாமல் -! ஆண் பெண் பிரிக்காமல் -! எந்த வரையறையுமின்றி -! உரிமையே எதிர்பாராது - மனதால் மட்டும்! நெருங்கியிருந்த உணர்வு! சொன்னால் மட்டுமிப்போ யாருக்குப் புரிந்துவிடும்???! தெரிந்தால் புரிந்துக் கொள்ளக் கூட! திராணியின்றி நகைக்கும்! உலகம் தானே இது;! அட, உலகமென்ன உலகம்;! உலகத்தை தூக்கி வீசிவிட்டு! நாம் கூட நம்மை வெளிப் படுத்திக் கொள்ள! தயாரில்லை என்பதற்கான காரணத்தை! காலம் மட்டுமே ஒருவேளை! அறிந்திருக்கக்கூடும்;! எப்படியோ; யார்மீதும்! குற்றம் சொல்வதற்கின்றி பிரிந்தபின்! இன்று - அறுத்துப்போட்ட உயிர்போல வலிக்கிறதே! உனக்கும் எனக்கும் மட்டும்;! தூரநின்று கண்சிமிட்டும்! அந்த குழந்தையின் சிரிப்புப்போல! நீ சிரிக்கும் அந்த சிரிப்பின்! நினைவுகளில் தான்! கட்டிவைத்திருக்கிறேன் என்னை -! வாழ்விற்குமாய்; இப்போதும்! இப்படியே கடந்து கடந்து! ஓர்நாளில் -! என் உயிர்முடுச்சு அவிழ்ந்து! நான் கீழே விழுகையில் -! ஒரு சொட்டுக் கண்ணீராகவாவது! நீ வந்து நிற்கையில் -! என் உடம்பு சாம்பலாய் பூத்திருக்கும்! நீ விழுந்து அழுது புரண்டால் - உனக்கு! வலிக்காமல் தாங்கிக்கொள்ளும்