பார்வையின் புருவங்களாய்

பார்வையின் புருவங்களாய் கலைமகள் ஹிதாயா றிஸ்வி பாசம் தொலைந்து விட்டது! எம் உறவு! புழுதி கெழம்பிய மணலாய்-ஈரமிழந்து! வரண்ட நிலமாகிய பின்...! பார்க்கும் இடமெல்லாம் கவி வரிகள் போல்! நினைவுத் துளிகள்...! வாசித்த நா மட்டுமல்ல! எந்த நட்புக்கும் அடிமைப்படாத நீ! சந்தர்ப்பவாதியோடு இணைந்த காலங்கள்! அதுவும்! வேஷங்களோடு வேஷங்களாயிற்று! (தீயோடு-தீயாயிற்று)! இன்று! மனசு துடிக்க துடிக்க உணர்விழந்து...! உறவிழந்து! உன்னை பிரித்து வைத்து மகிழ்ந்தந்தவர்கள்,! மெளனித்துள்ளனர்,பொறாமைகளோடு! உன் எழுத்தில்! உன் பேச்சில்! உன் அன்பின் ஆழம் கண்டு! நாம்-! ஒவ்வொரு நிமிடமாய்! சுவாசித்து...சுவாசித்து-! மூச்சிடும் வேளை,! அதில் உன் உருவம் இல்லை! இதயச் சுவடுகளின் ஞாபங்கள் நிறைந்து! மறக்க முடியாத உன்னை நினைவுபடுத்தி! உரிமையாக்கி விடுகின்றன...! நீ! கலக்கமில்லாத வெள்ளையுமாம்! நீ-! இன்னுமின்னும் நேசிக்க விரும்பும் இதயத்துக்கு! பார்வை புருவமாம்! பிரிக்க முடியாதாம்! பிரிவை துயரங்களாக்கி வாடிய மனங்களோடு! நிம்மதியிழந்து இருந்தோம்.! உறவுக்கு இனி தொடர்புயிருக்காதென! ஆறுதல்படுத்திச் சென்றனர்,! உன் குழந்தைகள்..! நட்புகள் என்று தான் மாறும்....?! தூயவுள்ளங்களைத் தானே அது! தேடியலைகிறது....!