த(ய)ங்கிய வேர்கள்

த(ய)ங்கிய வேர்கள் நேற்கொழுதாசன் ஒற்றைப்பனை,! வஞ்சகமில்லா நெடுவளர்த்தி! காற்றுக்கு காவோலை கழண்டால்! மாற்றமில்லாமல் தாண்டும் நூறடி ! ஆடுமாட்டமும் கரியவுருவமுமாக ! மின்னலொளியில் பார்த்தால் ,! மயிர்கூச்செறியும் மழையிரவுகளில்! அதிகாலை அப்பாவியாய் நிற்கும் ,! கூடுவிழுந்து காகம் போனபின்னே ! வீடாக்கி கொண்டது அணிலொன்று வட்டை ! கரையான் தின்ன இறங்கிவரும் அணிலை ,! இரையாக்க காத்திருக்கும் கடுவன்பூனை ! வெள்ளைதான் ,மனசெல்லாம் கள்ளமதுக்கு ,! காத்திருப்பும் தப்பித்தலுமாக ! அணிலும் பூனையும் கொஞ்சகாலம்...! பாணியதிகம் பழத்தில்,! அணிலோ பருவத்தில் கோதிவிடும் _அம்மாவின் ! ஏச்சு சிலவேளை அணிலுக்கும் விழும்! பாணியெடுத்து பனாட்டு போடுவதைவிட ! பணியாரம் சுடுவதை வழக்கமாக்கியிருந்தாள்! கொக்காரை பன்னாடையென்று ! எதுவிழுந்தாலும் தொட அனுமதிப்பதில்லை ! புருனைசிலந்தியிருக்கும் என்று சொல்லி ,! தட்டிதானெடுத்து வைப்பா ! மாடு முதுகுதேய்க்கவும்_சிலகாலத்தில் ! கொடிகட்டி புகையிலை போடவும் ,! எப்பவாவது சாய்ந்துகொள்ளவும்,_அவதிக்கு ! அப்பாடா என்றுஒன்னுக்கு அடிக்கவும் ! போனதைதவிர பலவேளைகளில் ! ஒற்றையாகவே ...! இப்போதெல்லாம் நினைவில் ! தினமும் வந்துதொலைக்கிறது! அந்த ஒற்றைப்பனைமரம் ...! ஓ வென்று அழவேண்டும் போலிருக்கிறது , ! தனிமையை எண்ணி