வெல்லத் தமிழினி தாகும்

வெல்லத் தமிழினி தாகும் மன்னார் அமுதன் தமிழே ஆதித் தாயே நீயே! தமிழர் போற்றும் சேயே, மாதா! புலவர்க ளெல்லாம் புசித்தே மகிழும்! புலமை மிகுந்த தருவின் கனியே! சொல்வதற் கரிய கனிமை - மொழியில்! கொல்வதற் கரிய உயிர்மை - போரால்! வெல்வதற் கரிய வாய்மையின் கூர்மை! கொண்டதே தமிழ்த் தாயின் பழமை! இலக்கிய நகைகளை அணிவாள் - படைப்பில்! இலக்கணப் புன்னகை மலர்ப்பாள் -ஆக்கச்! சிறப்பினை ஓசையால் உரைப்பாள் -கேட்போர்! உள்ளத்தை மெதுவாய்க் கரைப்பாள்! நல்லோர் நாவில் சரசம் புரிவாள் ! நல்மனத் தோர்க்கெலாம் கலசம் அருள்வாள்! வன்மங்கள் கண்டு பொங்கியே எழுவாள்! வாடிடும் உயிர்க்கெலாம் அன்பினைப் பொழிவாள் ! கயல்விழி மாதர் அழகெலாம் அழகா! கண்டவர் மேற்கொளும் காதல் நிலையா! இயலிசை, நாடகம் மூன்றையும் உயிராய்க்! கொண்டவர் சிறப்பே என்றும் அழியா! தமிழினி அழிந்தே போகும் - எனும்! தறுதலைத் தலைமைகள் வேகும் தீயில்! மடமைக் கருத்துக்கள் மாண்டே போகும்! மாரித் தவளைகள் கத்தியே ஓயும்! தமிழ்க்கொரு சிறப்பு முப்பால் - கற்றால்! தளரவே மாட்டாய் மூப்பால் - சிறிதாய்! நாளும் குடிப்பாய் தமிழ்ப்பால் - நாளை ! நீயும் சுரப்பாய் கவிப்பால்! குழலிசை தனிலும் இனிமை - எங்கோ! குழந்தையின் நாவில் உயிர்மெய் -சில! மடந்தையர் கொஞ்சும் மொழிபொய்-இந்த! மடமையை அழித்தே தமிழ்செய்! மெல்லத் தமிழினிச் சாகும் – என்னும்! வீணர்கள் வெறும் வார்த்தை மாளும்! உலகையே செம்மொழி ஆளும்! உவப்புநாள் விரைவிலே கூடும்! வெல்லத் தமிழினி தாகும் – இன்னும்! வெகுவான கலைச் சொற்கள் கூடும்! சுவையான தொன்மொழியைப் பேசக் கூசும்! சுந்தரப் பெண்நாவும் தமிழைப் பாடும்! செல்லத் தமிழினம் வேகும் -மண்ணோடு! எருவாக மாண்டே தான் போகும்- எனும்! கள்ளத் தலைவர் தம்மெண்ணங்கள் மாறும்! தமிழே எம்முடலிலே உதிரமாய் ஊறும்! சுட்டாலும் தமிழெமக்குத் தெரியாதென்றோர்! சுடு பட்ட புழுவாக துடித்தே வாழ்வீர்! நட்டாலும் நேரான மரமாய் வழர்வீர்! நாட்டிற்கும் வீட்டிற்கும் பயனைத் தாரீர்! சோதர மொழிகள் கலவை யின்றி -நாளும்! சோற்றிற் காய்த் தமிழைப் பேசும் காலம்! நரம்பில்லா நாவிற்கு வந்தே தீரும் -மூடா! நம்செவிகளிலே தேனாறாய்ப் பாயும்! வீட்டிற்கு ஒருவர்க்குத் தறிகள் தந்து! பாட்டிற்கு அத்தறியில் கவிதை நெய்வோம்! மாட்டிற்கே தமிழுணர்வு வந்த நாட்டில் தமிழறியா! மாடென்று உமையேச மனசே வெட்கும்