அடர் மழை வனாந்தர நேசம்

அடர் மழை வனாந்தர நேசம் சமீலா யூசுப் அலி, மாவனல்லை வலிதரும் குத்தீட்டி கொண்டு ஆயிரம் முறை உடலத்தில் செருகுதல் விட ! உன் வார்த்தைகள் என்னுயிர் வரை சென்று ! கொஞ்சம் கொஞ்சமாயெனைக் கொன்றன. ! அழுதிடல் செய்வதில்லை என்று அடித்தென் நெஞ்சாங்கூட்டை ! அடக்கிடப் பார்த்தல் வீணாய் ஆயிற்று. ! பொங்கும் கண்ணீர் பெருக்கெடுப்பில் மிச்சமாயுன்மேலிருந்த ! கொஞ்ச நஞ்சக் கோபமும் கரைந்து பளிங்காயிற்று உள்ளம். ! உனக்கென நான் அடர் மழை வனாந்தரமாய் வைத்திருக்கும் நேசம் ! அழியாது, என் மிகை நேசம் நீயறிவது என் இலக்கன்று ! நீயெனை எதிர்தோர் வார்த்தை உதிர்த்திடும் ஒவ்வொரு பொழுதிலும் ! இன்னோர் நல்மரத்தின் வித்து மண்ணுக்குள் துயில் கலைந்தெழும்