செஞ்சோலைக் குஞ்சுகளே

செஞ்சோலைக் குஞ்சுகளே கனிகை மனம் நிறைய மலர்கள்! நெஞ்சுருக அஞ்சலிகள்! கண்ணிரண்டும் குளங்கள்! குமுறுகின்ற உணர்வுகள்! யாவும் இருந்தென்ன?! நீங்கள் இன்றில்லை ! எம்மிளம் சிட்டுக்களே! பல்லி சொல்லவில்லை! பூனை போகவில்லை! ஆந்தை அலறவில்லை! ஆட்காட்டியும் சத்தமில்லை! காகம் கூட உணர்த்தவில்லை! யார் நினைத்தார்-பேடிகள்! பிஞ்சுகளைச் சிதைப்பாரென்று! உறுதிமிக்க உறவுகளே-எம்! பட்டாம்பூச்சிக்கனவுகளே ! உங்கள் வாழ்வினில்! எத்தனை நினைப்பிருக்கும்! விடுதலைத்துடிப்பிருக்கும்! கல்வித்திறனிருக்கும்! பாசக்கரமிருக்கும்! அத்தனையும் ஒடித்தாரோ?! ஆறுதல் என்பது எமக்குக் ! கற்பனையாய் போயிற்று ! மீண்டும் மீண்டும் முயல்கின்றோம்! இழப்பின் சோகம்- நெஞ்சில்! குற்றிய முள்ளாய் வலிக்கிறது! மழலைகள் மாதர் வயோதிபர் ஏதிலிகள்! பேணிச்செய்வதே போர்தர்மம்-இதுதானோ! பாதகர் புத்ததர்மம்?! கேவலம் பிள்ளைகளே! உமைக் குதறியது அவர்க்குக்! கேவலம் பிள்ளைகளே! மௌனித்துப் போன ஐரோப்பிய நாடுகளே! உல்லாசப் பயணிகள் அங்கிருந்தால்! அலறிக் கதைத்திருப்பீர்! ஆதரவற்ற தழிழரென்றே! புறம் தள்ள நினைத்தீரோ?! உமையொத்தே உயிரழிக்கும்! அரசென்று இணை சேர்ந்தீரோ?! கதறித்தான் நிற்கின்றோம்-ஆனால்! சாம்பலிலும் உயிர்க்கின்ற பூக்கள்நாம்! தழுவி வரும் மென்காற்றில்-எம்! அஞ்சலிகள் நிறைந்திருக்கும்! சாந்தியடைக குஞ்சுகளே! நாட்கள் எப்போதும்- இப்படிக்! கலங்காது.! கனிகை