போதும் போதும்…

போதும் போதும்… செண்பக ஜெகதீசன் எல்லா ஆயுதங்களும் ! என்னிடம் இருக்கட்டும் ! என்றுதான் ! எல்லாக் கடவுள்களும் ! கையில் வைத்துள்ளன ! கணிசமாய் ஆயுதங்கள் - ! காத்துக்கொள்ள தங்களை…! ! இருக்கட்டும் அவை அங்கேயே, ! இந்த மனிதன் ஏன் ! எடுக்கிறான் அவற்றைக் கையில் - ! கடவுள்களைக் காப்பாற்றிடவா…! ! மதமென்ற பெயரில் ! மதிகெட்டு நிற்கும் ! மனிதனே நீ ! துதித்து நின்றால் போதும் ! தெய்வங்களை, ! தூக்கவேண்டாம் ஆயுதங்களை ! தாக்கவேண்டாம் அடுத்தவரை ! போக்கவேண்டாம் ஆவிகளை, ! சிந்திய இரத்தம் போதும் ! சிந்திப்பாய் நீயே…! ! வேண்டாம் வேலிகள்…! எல்லைக் கோடுகள் ! எப்போதும் ஆகின்றன ! தொல்லைக் காடுகளாய், ! பிறப்பில் ஒன்றாய்ப் பிறந்தோம், ! பிரிந்து நிற்கிறாயே மனிதா ! விரிந்த உலகில் ! விதவிமாய்ச் சுவர்எழுப்பி –! நாடென்றும்..! இனமென்றும்..! இன்னும் என்னென்னமோ…! ! மனிதனே நீ ! பிரிவினையைக் கையிலெடுத்தால் ! வருவது சண்டைதானே, ! அதனால் ! வேலிகளை அப்புறப்படுத்து, ! அதனோடு ! வேதனையையும்தான்…! -செண்பக ஜெகதீசன்…! ()