தினம் தினம் மரணிக்கிறேன் - காதல் கவிதை

கண்களில் பார்வை இருந்தும் நான் 
 என்னும் குருடியாகவே வாழ்கிறேன் 
  இன்னும் எந்தன் நேரடி பார்வை 
 உன்மீது படவில்லையே 
  பூட்டிய கதவை திறந்தால் தானே 
 பறவை பறக்கும் 
  உனக்கும் எனக்கும் ஆனா 
 பிரிவு என்னும் பூட்டை யார் 
 திறப்பது . 
 உடம்பிலே ஒன்பது துவாரமாம் 
 எந்த துவாரம் என்னை உன்னிடம் 
 சேர்த்தது எந்த துவாரம் பிரிவிலும் 
 உன்னை எந்தன் உறவாக்கியது. 
 கடல் அலை எல்லை தாண்டினால் 
 ஊரே அழிந்து விடும் . 
 நீ என்னை தாண்டி சென்றதாலே 
 என் வாழ்க்கையே அழிந்து விட்டது . 
 பூவாய் பிறந்திருந்தா ஒரே நாளில் 
 மரணிதிருப்பேன் நானோ 
 பூவையாய் பிறந்து உன்னாலே 
 தினம் தினம் மரணிக்கிறேன்