காதல் வரை காத்திரு. - காதல் கவிதை

என்னுள் நானானவள் 
 மழையென விரிகிறாள் 
 தனிமை குடைகளை 
 வீழ்த்திடத் துணிந்து. 
 . 
 காதலெனும் பாய் விரித்து 
 என்னோடு கட்டுண்டு கிடக்க 
 அணியமாம். 
 . 
 அவளிடமிருந்து விடுபட்ட 
 தூதுகள் அவ்வளவும் 
 காதலுற்று 
 என்னுள்ளேயே தங்கி விடுகின்றன 
 விடையேதும் விடுப்பதன்றி. 
 . 
 விடைகளுக்குள்ளான 
 காதல் கருக்கள் 
 உணர்ந்திருக்கவில்லை நான், 
 அவள் காத்திருப்பு விசையினுள் 
 விழும் மட்டும். 
 விழுந்து விட்டு தவிக்கிறேன் 
 கிடத்தற்கன்றி 
 சுகம் வேறில்லையென. 
  . 
 புதுப்பித்து வனப்புகளுடன் 
 எனக்கே பரிசளிக்கப்பட்டன 
 விடைகளான 
 என் காதல் பழையதுகள்.