ஓர் அஞ்சலி

ஓர் அஞ்சலி ரவி (சுவிஸ்) மரணம் ! வயதை வெல்லும் மரணம் கொடியது ! நண்பனே ! எடுத்துச் செல் ! எனது இரு கண்ணீர்த் துளிகளையும் ! எடுத்துச் செல் ! மிகுதியை என் கண் மடல்களுக்குள் ! தேக்கிவைக்கிறேன். ! உனது முகம் இறுகியது ! உன் புன்னகை செத்துப் போனது ! பார் நண்பா ! ஒரு கனவை செய்து காட்டுமாப்போல் ! நீ ! சவப்பெட்டிக்குள் ! வளர்ந்து கிடந்தாய் ! நம்ப முடியவில்லை ! என்னால் நம்பமுடியவில்லை - நீ இறந்துபோய்விட்டதாய். ! என்னிடம் இன்னும் கண்ணீர்த் துளிகள் இருக்கின்றன ! அவையும் ! ஒரு தசாப்தத்தை பின்னால் ! இழுத்துச் செல்லும் வல்லமை கொண்டன ! அவை ! தொலைந்துபோன தோழர்களுக்காகவும் ! இழந்துகொண்டிருக்கும் நண்பர்களுக்காகவும்- உன்போல. ! எப்படி முடிந்தது ! ஆயிரமாயிரம் தோழர்கள் ! வீசியெறிந்த பயங்களை எப்படிச் சூடினர் ! ஓயாமல் இயங்கிய தசைகளை ! எது கட்டிப் போட்டது ! விரக்திகள் கொண்டதும் ! வாழாவிருந்ததும் ! எப்படி எப்படி... ! எல்லாம் பட்டியலாய் நீண்டுபோனது ! நதியொடுங்கி ஓடையானாய் ! இருந்தும் ! ஓய்ந்துபோக முடியவில்லைப் பார் ! உன்னால் ! கேள் நண்பா ! எல்லாமே நேற்றுப்போல ! காலத்தை அழித்து அழித்து எழுதிய ! உன் உழைப்பும் ! மனங்களில் மறைந்து போகுமெனில் ! தியாகங்கள் மறக்கப்படுமெனில்... ! ஒரு மண்புழுவோடுகூட ! நான் நிறைய பேசவேண்டியிருக்கும் - அதன் ! அப்பாவித்தனத்திற்காய். ! -ரவி ! குறிப்பு: (போராளி ஈஸ்வரன் நினைவாக முன்னர் எழுதப்பட்ட கவிதை இது