எனது முற்றமும் ... கஜல்

எனது முற்றமும் ... கஜல் ஜாவேத் அக்தர் எனது முற்றமும், எனது மரமும்! ! விரிந்து பரந்திருந்தது! முற்றம்! அதில்தான் அத்தனை ! விளையாட்டுகளும்! முற்றத்தின் முன்னேயிருந்தது! அந்த மரம்! என்னைவிட உயரமாயிருந்தது! நான் பெரியவனானதும் ! அதன் உச்சியை தொடுவேன்! என்ற நம்பிக்கையிருந்தது! வருடங்கள் கழிந்து! வீடு திரும்பினேன்! முற்றம் சின்னதாயிருந்தது! மரம் முன்னைவிட உயரமாயிருந்தது! கஜல்! நம் விருப்பத்தின் சோதனை தானிது! அடி எடுத்தோம் இலக்கு பாதையானது! பிரிவின் அச்சில் சர-சரவென சுழல்ன்றவன்! மானுக்கு அதன் கஸ்தூரியே தண்டனையானது! ஆசையாயிருந்தது கை கூடியது-ஆனால்! தொலைந்து போனதே அது என்னவாயிருந்தது! மழலையில் பொம்மைகளை உடைத்திருக்கிறேன்! துயர முடிவுகளுக்கு அது ஆரம்பமாயிருந்தது! காதல் செத்துவிட்டதால் கவலைதான் எனக்கும்! அதுவே நல்ல காலத்திற்கான மாற்றமாயிருந்தது ! தொடுவதெல்லாம் பொன்னாக வேண்டுமென்றிருந்தேன்! உன்னைப் பார்த்தப்பின்னதை சாபமாக உணர்ந்தேன்! கனவெனும் நோய்க்கினி விடுதலை தான்! உலகமொரு கசப்பான மருந்தாய் இருந்தது.! - ஜாவேத் அக்தர்! 'தர்க்கஷ்' கவிதைத் தொகுதியிலிருந்து ! தமிழில்! மதியழகன் சுப்பையா