வாழ்க்கை.. துப்பாக்கிகள்.. வாழை குலை

வாழ்க்கை.. துப்பாக்கிகள்.. வாழை குலை முல்லை அமுதன் வாழ்க்கை! ! எப்போதும்! வேர்களின்! நம்பிக்கையில் இறுமாப்புடன்! நிற்கும்...! புயல்! வந்து மோதினாலும்! வெற்றிவீரனாகவே சாயும்..! நாணல்! மரத்தைப் பார்த்தே கிண்டலடிக்கும்..! தன்னைப்போல்! இரு...! வாழலாம்...! பூக்கள்! வண்டுடன் காமுற்ற! போதையில்! கிடக்கும்..! இலைகள் யாராவது ! உரசமாட்டார்களா ! என்று சிலிர்த்து ! நிற்கும்...! சருகாவதற்குள்! வாழ்வை ! அனுபவித்துவிடும் துடிப்பு...! மரம்! தன்னில் ! முளைத்தவற்றைப் பார்த்து ! சிரித்துக் கொண்டாலும்! மௌனமாகவே! நிற்கும்..கம்பீரமாக..! இலைகளும்..பூக்களும்! விசுவாசமாகவே! இருக்கும்! என்கிற! நம்பிக்கையில்! குருவிச்சை! ஒட்டி! முளைத்ததை! அறியாமாலேயே வளர்ந்தது.! பூக்களின்! காமம்,! இலைகள்! குருவிச்சையுடனான ! உரசல்..! மரத்தை! வெட்டிச் சாய்க்க! சரிந்து வீழ்ந்தது...! வேர்கள்! மட்டும் கவலைப்படாதே...! இதுதான் வாழ்க்கை...! நானிருக்கிறேன்..! என்னிலிருந்து! புதிதாய்! வீச்சுடன் மரம் ! முளைக்கும் என்றது....! 02.! துப்பாக்கிகள்! ! துப்பாக்கிகள் கூட! அகிம்சை ! பற்றி ! போதிக்கிறது.! சமாதானம் பேசிய படியே! எங்களூரில்! இயந்திர வாகனங்கள்! வந்தன..! குழந்தைகளின் தலைகளை! நெரித்தபடி..! இராணுவம்! வயிற்றை கிழித்து! பயங்கரவாதியைத் தேடுகிறான்..! வகுப்பறையில்! தலமைஆசிரியர் முன் நின்றேன்! எங்கு! குண்டு வைத்தாய் ! என்ற விசாரனைக்காக...! நீ சுட்டாய்..! தீவிரவாதி என்று நீயே! சொல்லிக்கொள்கிறாய்..! ஆமாம் என்கிறார்கள்! அண்டி நிற்பவர்கள்.! இறந்த பின்! எந்த உடன்படிக்கையின் கீழ்! என்! பிணத்தை! விசாரனை செய்யப்போகிறீர்கள்?! 03.! வாழை குலை! -! வாழை குலை! தள்ளி! மகிழ்ச்சியாய்! முற்றத்தில் நின்றது.! கிணற்றடியில்! நின்று வாழையைப் ! பார்த்தால்! அப்பாவின் முகத்திலும் மகிழ்வு! பொங்கும்...! உறவுகள்! விரதம் என்று ! இலைகளை வெட்டிச் செல்வர்.! தங்கை! கணவனுக்குப் பிடிக்கும்! என்று! பொத்தியை ! கொண்டு சென்றாள்.! மிச்சமிருந்த குலையை ! மருமக்கள் உரிமையுடன்! பங்கு போட்டனர்.! போதாதற்கு-! வாசிகசாலைக்காரரும்! விளக்கீட்டுக்கென! குத்தியை வெட்டிச் செல்ல! மொட்டையாய் ! அந்த வாழை மரம்..! அப்போதும் அப்பா ! சிரித்தபடியே இருந்தார் ! புகைப்படமாய்