செவ்விதழ் சீமாட்டி  - காதல் கவிதை

ஈரம்தோய்ந்த இதழ்கள் 
  மெதுவாக வருடி. 
  இதமாக இதழ்பதித்தேன் ! 
 ஆசைப்பெருக்கெட. 
  விரலிடை அரவணைத்தேன் ! 
 வில்லேந்திய காவலன். 
 கணப்பொழுதில் கடமையாற்ற 
  இதழ்சிகப்பு என்விரல்களில். 
 ஆம் ! 
 செங்குருதி மெல்லச்சிரித்தது ! 
 விரல் பற்றியவள். 
 மெதுவாக வருடி 
  இதமாக இதழ்பதித்தாள் ! 
 இரண்டற கலந்தது. 
 அவளுடன் என் குருதி. 
 நன்றி சொன்னேன் 
  காவலனாம் முள்ளிற்கு ! 
 வெட்கம் மெல்லத்தழுவ 
 நிலம் நோக்கினாள் 
 செவ்விதழ் சீமாட்டி !