உணர்வு - ஏனைய கவிதைகள்

உன் நினைவில் சமிக்கைகள் 
 என்னில் ஒவ்வொன்றிலும் 
 ஞாபகப் படுத்துகின்றது 
 கருப்பு நிற சட்டையிலும் 
 கால் தடவும் ஓசையிலும் 
 வாகன உராய்விலும் 
 தலை திருப்பி என் 
 தாகம் தீர்த்து கொள்ள வேண்டும் - என 
 பொய்த்து போவதால் 
 ஒன்றுமே இல்லாத காலம் - என்னை 
 ஓங்கி அரைந்தது போல் என் - நினைவுகள் 
 பாலுணர்வின் பரிணமிகளை பத்திரப் 
 படுத்தும் இந்த சமிக்கைகள் 
 மெல்ல மெல்ல என் உச்சத்தில் - ஏறும் 
 ஒரு முனையில் நின்று அகல 
 வெளிப்பக்கம் என் விழி அலைகளோடு - பரப்புமாயின் 
 எனது சமிக்கையின் படலங்கள் 
 வெடித்து சிதறி 
 வெற்றிடமாக்கப்படும் 
 உணர்வு இழந்து தான் ஒன்றும் 
 இல்லாது , , , 
 வீனையின் மீட்டலிலும், 
 புல்லாங் குழலின் மூச்சிலும், 
 புல் அறுத்து நின்றன என் புலன்கள். 
 உலகத்தை விழித்திரையில் மூடிவிட்டு, 
 கருவிழி ஓடி ஒழிந்து போனது, 
 - அந்த நேரம் 
 வெறுத்து நிற்கும் என் மெய்யின் - வேர்கள் 
 செவியின் திரவம் என்னை பக்குவப்படுத்தி, 
 காணத்தின் நாணங்களை மட்டும் கேட்கச் செய்யும். 
 சத்தமில்லாது ஆடும் என் நாவு, 
 - என் அணுக்கள். 
 பார்வையின் பிரபஞ்சத்தினை மறந்து 
 ஒலிப் பிரபஞ்சத்தினை திறந்து 
 - நிற்கும் என் உணர்வுகள்.