இளைய இரவுகள்  - காதல் கவிதை

என் 
  உயிர்த்தீ மெழுகென உருகுது உருகுது 
 விரகம் தீய்ந்ததில் கருகுது கருகுது 
 காதில்  தென்றல்  கனலாய்  நுழையுது 
  காதல்  வலிஎன்  நரம்பில் தெறிக்குது 
 மேனி கொதிக்குது, மெல்ல நடுங்குது 
  ஆவி துடிக்குது, அனலில் வேகுது 
  ஏக்கக் கொடுமையில் இளமை துவளுது 
 எல்லா இரவும் வியர்வையில் குளிக்குது 
  வார்த்தைகள் வாய்வரை வளருது, புரளுது 
  வாலிபம் தரையினில் தேயுது, கரையுது 
  போர்வைச் சிறைஎனை நித்தம் வாட்டுது 
  பொங்கும்  தாபம்  கங்குலில்  அடங்குது