உள்ளிருந்து ஒரு குரல் - ஏனைய கவிதைகள்

"நில்லுங்கள் 
 மனிதர்களே! 
 வண்ணங்கள் கொண்டு 
 எங்கள் வாழ்க்கையை 
 வனைய வேண்டாம் 
 நிறையப் புனைகதை புனைந்து 
 எங்களுக்கு 
 அனுதாபம் தேடித்தரவும் 
 வேண்டாம் 
 நாங்கள் தொலைத்ததில் 
 கொஞ்சத்தையும் 
 சுமப்பதில் 
 கொஞ்சத்தையும் 
 அங்கங்கே 
 எழுத்துப்பிழைகளோடாவது 
 எழுதினால் போதும் 
 நாங்கள் 
 மீண்டும் உயிர்பெறுவோம். 
 நம்புங்கள் 
 மனிதர்களே! 
 முள்ளுக்கம்பிகளுக்குள் 
 முளைத்து நிற்பவை 
 எங்கள் கனவுகளின் 
 சமாதிகளே 
 மீட்பின் பெயரால் 
 நடந்துகொண்டிருப்பது 
 அழிப்பின் 
 அதி உச்சமே 
 இங்கு 
 வசந்தம் என்பது 
 வாடகைக்கு கூட இல்லை 
 மறுவாழ்வு என்பது 
 மருந்துக்கும் இல்லை. 
 ஒரு இரவுக்கும் 
 பகலுக்கும் 
 இடையில் 
 பல வருடங்களை தின்றபடிதான் 
 எங்கள் காலச்சக்கரம் 
 சுழல்கின்றது 
 பல வார்த்தைகளை 
 தின்றுவிட்டுத்தான் 
 சில வார்த்தைகள் 
 பேசுகின்றோம் 
 இங்கே 
 குயில்கள் கூவுவதில்லை 
 காதில் 
 கேட்பதெல்லாம் 
 முகாரி ராகங்களே 
 கால்களுக்கு காப்புறுதி 
 உயிர்கள் என்பதால் 
 எந்த மயிலும் 
 நடனம் ஆட நினைப்பதில்லை 
 தாயொரு கூடாரத்தில் 
 அதன் சேயொரு கூடாரத்தில் 
 நடுவில் 
 ஏழு வரியில் 
 முள்ளுக்கம்பிகளும் 
 அதைச்சுற்றி "மல்லி”த் தம்பிகளுமாய்