நெடுநாள் நண்பன் திடீரென. - ஏனைய கவிதைகள்

கண்மாய்க் கரையில் 
  மாமரமும் பனைமரமும் 
  அருகருகில் 
  பனைமரம் ஓங்கி நிற்க 
  மாமரத்துக் கிளை 
  அதனை ஒட்டி செல்லும் 
  பல நாட்கள் 
  மாமரத்தில் ஏறி 
  மாமரக் கிளையில் 
  அமர்ந்து பனை மரத்தில் 
  சாய்ந்து கொண்டு 
  படித்திருக்கிறேன் 
  ஒரு நாள் 
  அப் பக்கம் போன 
  விவசாயி வெகு நேரமாய் 
  எனைக் கவனிக்க 
  நானோ மரங்களின் 
  மடியில் பாடத்தை 
  மனனம் செய்து கொண்டிருந்தேன் 
  கவனம் முழுக்க 
  பாடத்தில் 
  நன்றாக வருவாய் 
  தம்பி என வாயாற 
  வாழ்த்திப் போனார் 
  வாழ்வில் மேலே ஏற 
  உதவிய நல்மனிதர்கள்போல் 
  நல் புத்தகங்கள் போல் 
  என்றைக்கும் என் நினைவில் 
  அம்மாமரமும் பனைமரமும் 
  சில மாதங்கள் 
  கழித்து சொந்த ஊருக்கு 
  வந்த பொழுதில் 
  பழைய நண்பனைப் 
  பார்க்க வருவதுபோல் 
  கண்மாய்க் கரையில் நான் ! 
  மரங்களைக் காணோம்! 
  நெடுநாள் நண்பன் 
  திடீரென இறந்ததுபோல 
  மனது முழுதும் 
  துக்கம் அடைத்தது 
   வா. நேரு