நீயறியாத ஒன்று  - காதல் கவிதை

என்விழி பார்த்து உன்காதல் 
 உரைத்தபோது   அன்பே! 
 நாணம் நாணலாய் என்னுள் 
 வளைந்து வீணை மீட்டியது 
  நீயறியாத ஒன்று . 
 என்விழியம்புகள் உன்னில் 
 கோபக்கணை தொடுத்த போதும் 
  உன்காதல் கவித்துவம் மெருகேறிய 
 மூங்கிலாய் கீதமிசைத்தது 
  நீயறியாத ஒன்று . 
 எனக்காய் நீ காத்திருந்த 
  வேளையில் உனக்காய் 
 என்மனம் வலித்த தருணங்கள் 
  நீயறியாத ஒன்று . 
 உன்மௌன பரிபாலனங்களின் மொழி 
  பெயர்ப்புக்காய் கழிந்த  என்னிரவுகள் 
  நீயறியாத ஒன்று . 
 என்னுள்  ஏற்படும் மாற்றங்களை 
  நீயறிந்து கொள்வாயே என்று 
 கணநேர விழியுத்ததில் கூட 
  என்சித்தத்தை இரும்பாக்கி கொண்டது 
  நீயறியாத ஒன்று . 
 ஏதோவொரு சமயத்தில் 
  ஏதோவொரு நிமிடத்தில் 
  ஏதோவொரு இடத்தில 
  உன்விழித் தேடலின்றி 
  உறைந்துபோன தனிமை தவிப்புகள் 
  என்னுள்நீ கரைந்து போனதை 
  உணர்த்திய நிமிடங்கள் 
  நீயறியாத ஒன்று . 
 பெண்மையின் மென்மையான  
  தேடல்கள் என்னை உனக்கு ' 
 திமிருடன் இருப்பதாய் 
  உணர்த்தியிருந்தால் மன்னித்துவிடு! 
 இல்லையென்றால் சந்தித்துவிடு 
 இன்றுநீ காத்திருந்த இடத்தில் 
  நான் உனக்காய் ! 
 நீயறியாத ஒன்று . 
 முதன்முறையை என் அச்சமும் 
  நாணமும் எனக்கு 
  அனுமதியளித்துள்ளன 
  என்னிரு கைகளுக்குள் உன்முகம் 
  ஏந்தி உன்னிரு கண்களுக்குள் 
 சங்கமமாகி என்காதல் 
  சொல்வதற்கு. 
 தவிர்க்காது வந்துவிடு 
  தவிக்கிறது என்னுள்ளம் அன்பே! 
 நீயறியாத ஒவ்வொண்றுக்குமாய்.