இழை பிரிந்த மௌனங்களின் கதைச்சித்திரம்

இழை பிரிந்த மௌனங்களின் கதைச்சித்திரம் த. அஜந்தகுமார் முடிவற்றுத் திறக்கிறது! நமது இரகசியங்களின்! உள்ளறைகள்! ஒரு புள்ளியில் தொடங்கும்! நம் கதைச்சித்திரம்! மீண்டும் அந்தப் புள்ளியில்! கால் புதைக்கிறது! சுவாரசியங்களில்! பொழுதுகள் தின்னப்பட! நமது கதிரைகளைக் ! கதைகள் நிறைக்கின்றன! காற்று கேசத்தைத் தொட்டு! வருடிச் செல்லும் உணர்வில்! தொற்றிக் கொள்ளும் சொற்கள்! இறுகக் கைபற்றி! என் முகம் பார்க்கின்றது! ! இழை பிரிந்த ! மௌனங்களிடம் ! காயங்கள் ஏதும் இருக்குமேவென்று! நான் கவலைப்பட ,! நீ சிரித்த சிரிப்பில்! மின்னல் வெட்டியது! மழை பொழிந்தது! மழை நனைத்த நிலமாய்க்! குளிர்ந்தது கால்! கைகளின் நடுக்கத்தை மறைக்க! காற்சட்டைப் பொக்கற்றுக்குள் கைநுழைத்து! வான் பார்த்தோன் பார்! - த. அஜந்தகுமார்