மாமிஷ தின்னி..  நாய்கள்.. வேக்கையன்

மாமிஷ தின்னி.. நாய்கள்.. வேக்கையன் ஜே.பிரோஸ்கான் மாமிஷ தின்னி.. நாய்கள் வெருக்கும் கோடை வெயில்.. வேக்கையன் பற்றிய கவிதை! 01.! மாமிஷ தின்னி! -! முளைத்து விட்ட அல்லது! முளைக்க வைத்து விட்ட! பெருமை கொண்டு சீறும்! மிருகத்தைக் கொண்ட வனத்தின்! ராஜ்ஜிய அடக்குமுறையில்! அவிழ்த்து எறியப்படுகின்ற! மான்களின் மேலான வேட்டை அம்புகளின்! கூர் முனையின் கீழாக! சொட்டும் குருதியின் நிகழ்காலத்தில்! தடை செய்யப்பட்ட மாமிஷத்தின்! சதைப்பிண்டங்களை அள்ளி அள்ளி! பசீ தீர்க்கும் பெருத்த மிருகத்தின் பாய்ச்சல்! புனிதம் மனக்கும் கறித்துண்டுகளை! சுவைக்கும் அதனுடைய எண்ணம்! கலிஷரத் தனமானதுதான்.! ! 02.! நாய்கள் வெருக்கும் கோடை வெயில்!  கோடை காலத்தின்! வெப்ப பிரளயத்தை ஜீரனிக்க! முடியாத நாய்கள்,! கிணற்றடி மணலின் ஈரத்தைத்தேடி! உறங்கி உடலை குளிரூட்டி! ஆறுதலாகும் போது,! வீட்டுக் குழந்தைகள் குறுக்கிற்று! தன் இளைப்பாறுகையை முறியடித்து! ஆத்திரத்தை ஊட்டும் தருணத்தில்! நாய்கள் முறைத்துப் பாயும்! குரைப்பு கடினமானதுதான்.! இருப்பினும்! நாய்கள் வெருக்கும் கோடை வெயிலின்! அகோர சூட்டை பொருக்க முடியாமல்! இப்படித்தான் வளர்த்தவன் வீட்டு! எச்சச் சோற்றுக்குக்கூட நன்றி! செலுத்தாதபடி நடந்து விடுகிறது! நாய்கள்.! ! 03.! வேக்கையன் பற்றிய கவிதை!  நான் சில்லூரி! என் வார்த்தை கடுகு! யாரோ அவன் இப்படித்தான்! தூரமாக நின்று போதிக்கிறான்.! பிடிப்பற்ற முரன்பாட்டின் வார்த்தைகளை! ஊசித்துண்டுகளாக்கி தசை நரம்புகளுக்குள்! செலுத்தி சிரிக்கிறான்.! பூப்பெய்து கொள்ள காலம்! கனிய வில்லை.! காய்த்து பழுக்கும் ஆசையில்! முந்தி தலைகுணிகிறான்! தன் இயலாமையை மறைத்துக்கொண்டு