குறு குறுக்கும் மௌனம்

குறு குறுக்கும் மௌனம் இனியவன்பூபாலன் நட்சத்திரங்கள் ! இருளை போர்த்திக் கொண்டது. ! நிலவும் ! அவசரமாய் ! அடி வானத்திர்க்கு அப்பால் ! இடம் தேடியது. ! நீண்ட ரயில் இருப்பு பாதையும் ! நெடிய பெரு மூச்சாய் நீட்டிக் கிடந்தது. ! காற்றும் தன் ஆரவார மொழி மறந்து ! மூர்ச்சையானது. ! மின்விளக்கும் ! மஞ்சள் நிறமாய் ! பதறியது. ! நீ வந்தாய் ! கொலுஸுக்கும் வலித்து விடாத படி ! பூமி வழுக்கியது ! ஆஹாயம்தான் தாங்க வேண்டும். ! ஒரு குகைக்குள் ! அடைக்க பட்டதென் மௌனம் ! ஏதோ இருப்பதாய் ! சலனப் பட்டது... ! நீ சென்றாய் ! இன்னமும் சிற்றோடையின் ! குறு குறுப்பாய் ! எனது மௌனம்