துர்க்காவின் கவிதை

துர்க்காவின் கவிதை துர்க்கா (கனடா) வெளுப்புகள் இல்லாமல் எங்குமே கருமை ! நெருக்கங்கள் அற்று சிதறிக் கிடந்தன ! வெள்ளித் தகடுகள் ! அசைவுகள் அற்றுக் கிடந்த மேகங்களுக்குள் ! விழித்துக் கொண்டிருந்தது நிலவு ! நினைவுகள் எதுவுமின்றி ! இயல்புகள் மறந்து ! எல்லாமே ! ஆசைகள் ! ஆவேசங்கள் ! எதிர்பார்ப்புகள் ! ஏமாற்றங்கள் எதுவுமின்றி ! மனமும் ! தனிமையின் கதறல்களையும் ! காதலின் கண்ணீரையும் ! தேக்கி இறுகியிருந்த மேகங்களின் நடுவே ! பூமியை நோக்கி ! விழுந்து கொண்டிருந்தது ! ஒற்றைச் சிறகொடிந்த குருவி ஒன்று- ! அவன் காதல் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான் ! இன்னொரு இதயத்திடம் ! -துர்க்கா (கனடா) ! நன்றி: உயிர்நிழல்