POI PUNNAGAI - காதல் கவிதை

அதிகாலையில் - நீர் சொட்டும் 
  ஈரக் கூந்தலுடன் 
  என் அருகில் நீ. 
 அந்தி வேளையில் - என்னை 
  வரவேற்கும் சைகையாக 
  உன் அழகிய கோலம். 
 உன் கூந்தலேறிட தவம் 
  இருந்தனவோ - நான் 
  சூட்டிய மலர்கள். 
  உன் மடிசாய்த்து - சிரிக்கும் 
  நிலவை ரசிக்கும் வேளை 
  சாமரம் வீசியது தென்றல். 
  இமைமூடிய விழிகளை - உன் 
  இதழ் முத்தம் திறந்தது.  
  உன் ஈரக்கூந்தல். 
  சூட்டிய மலர்ச்சரம். 
  விரல் தூரிகைக் கோலம். 
 இரசித்திட்ட நிலவு. 
 எதையும் காணவில்லை. 
 பின்புதான் உணர்ந்தேன். 
  நடந்தவையனைத்தும் - உன் 
    "பொய்ப் புன்னகை"யால் 
  என்னுள் நிகழ்ந்த  
  நிஜங்கலென்று. 
 அதிகாலையில் - நீர் சொட்டும் 
  ஈரக் கூந்தலுடன் 
  என் அருகில் நீ. 
 அந்தி வேளையில் - என்னை 
  வரவேற்கும் சைகையாக 
  உன் அழகிய கோலம். 
 உன் கூந்தலேறிட தவம் 
  இருந்தனவோ - நான் 
  சூட்டிய மலர்கள். 
  உன் மடிசாய்த்து - சிரிக்கும் 
  நிலவை ரசிக்கும் வேளை 
  சாமரம் வீசியது தென்றல். 
  இமைமூடிய விழிகளை - உன் 
  இதழ் முத்தம் திறந்தது.  
  உன் ஈரக்கூந்தல். 
  சூட்டிய மலர்ச்சரம். 
  விரல் தூரிகைக் கோலம். 
 இரசித்திட்ட நிலவு. 
 எதையும் காணவில்லை. 
 பின்புதான் உணர்ந்தேன். 
  நடந்தவையனைத்தும் - உன் 
    "பொய்ப் புன்னகை"யால் 
  என்னுள் நிகழ்ந்த  
  நிஜங்கலென்று.