காயங்களுடன் ஒரு கன்னி மனசு

காயங்களுடன் ஒரு கன்னி மனசு துர்ரத் புஷ்ரா அசைந்தாடும் மரமே,! நீ அசைந்தாடி என் மேனி முழுக்க பரவசப்படுத்துகிறாய்..! நினைத்தேன் -நீ காற்றை தந்து மனம் மகிழ்விக்கும் மகா வள்ளல் என்று,! உணர்கிறேன் -யான் கண்ட குட்டி அனுபவங்களால்,,! நீ உன் மனம் குளிர! கிளைக்கரம் உதரி-! உன் களைகளான காய்ந்த சருகுகளை அகற்றுகிறாய் அல்லவா?! நானும் என் மனத்தை கீரி களைகள் தேடுகிறேன்,! காயம் தான் மிச்சம்,! தேடிய களைகளை காணவில்லை..! சடத்துவம் இல்லா ஒரு வெறுமை-! உள்ளத்தின் ஒரு டம்மி வெடிப்புக்குள்..! ஒரு வெளிச்சம் புகாதா?! ஏங்குகிறது -நீரின்றி கண்ட கோடை வரட்சி...! ஒரு மின்மினி பூச்சியும் இனி கதிரோன் தான்-! இவ்வவலநிலை தொடர்ந்து விட்டால்..! என் இரவுக்கும் ஒரு சூரியன் வராதா??! அணை கடந்த வெள்ளமாய், பல சிகிச்சைகளுடன் -ஒரு கன்னி மனது