கனவு தேவதை - காதல் கவிதை

என் அன்பே! 
 நான் பேசியதை விட 
 பேச நினைத்ததே அதிகம் 
 பேச துடிக்கும் போதெல்லாம் – உன் 
 விழிகளின் மௌன மொழியில் – நான் 
 பேசாமல் ஊமையானேன்… 
 என் அன்பே! 
 உதட்டளவில் சிரித்து 
 உள்ளத்தில் உரமிட்டாய் 
 ஊமையான கோபம் கொண்டு 
 ஊடலாய் ஊனமிட்டாய் 
 உயிராய் உனை நினைத்து 
 உடல் மாடாகத் தேயுதடி 
 உறவாய் என்று வருவாயோ…. 
 என் அன்பே! 
 தூரததே யிருந்தாலும் 
 துரும்பாக வாடுதடி 
 துடிக்கும் இதயம் கூட – உன் 
 துடிப்பில் லயிக்குதுடி 
 துன்பம் இன்பமாய் – உன் 
 துணையைத் தேடுதடி…. 
 என் அன்பே! 
 வாழும் மட்டும் வாடாது 
 வாழ்ந்த பின்னும் மாறாது 
 வாசமாய் உன் நினைவில் 
 வாலிபம் போனாலும் 
 வயோதிகம் ஆனாலும் 
 வாடாது என் அன்பு 
 வலுவான உன் நினைவில்…. 
 என் அன்பே! 
 நினைவில் நீயாக 
 நிழல்களும் நீயாக 
 நிசங்களையே மறந்தேனடி 
 நின்னையே நினைத்து 
 நித்தம் நித்தம் உழன்று 
 நிற்காமல் சுழலுதடி 
 நீ வருவாய் என 
 என் வாழ்வும் கனவுகளுடன்…. 
 என் அன்பே! 
 வென்மையான உன் தேகம் 
 வெளுத்ததடி என் இதயம் 
 வெப்பமிட்ட உன் நினைவு 
 வெளிச்சமிட துடிக்கிறது 
 வென் மேகம் கருத்தாலும் 
 வெள்ளி மழை பொழியாதோ – என் 
 வென் புறாவே, மாணிக்கமே, தங்கமே…. 
 என் அன்பே! 
 தேடுகிறேன், தேடுகிறேன் 
 தேடிக் கொண்டேயிருக்கிறேன் 
 தேடுமிடமெல்லாம் – உன் 
 தேகம் சிலையாக – என் 
 தேகம் சிலிர்க்குதடி 
 தேடி தேடி முடிந்திடுமோ 
 தேடியும் தெரியாமல் போய்விடுமோ 
 மறவாமல் எழுதி வைப்பேன் 
 “தேடினேன் கிடைக்கவில்லை என்று” 
 என நினைத்தாயா – இல்லை 
 “அவள் உலகில் வாழ்ந்து, அவளையேத் தேடிய முட்டாள் நான்”…. 
 என் அன்பே! 
 சன்னமாய் ஒலியிட்டு 
 சப்தமாய் வாழ்பவளே – உன்னை 
 சரணடைந்து எனை சிறையில்லிட்டவளே 
 சந்தடி சருக்குமென்றும் 
 சந்நியாசம் போவேனென்றும் 
 சத்தியமாய் நினைக்காதே…. 
 என் அன்பே! 
 சலனமற்ற காவியம் 
 சங்கீதம் பாடும் 
 “சந்தமும்” நீயாகும் 
 சதுரங்க மேடை போல் 
 சட்டமிட்டாலும், கட்டமிட்டாலும் 
 ராணியாய் என் வாழ்வில் – எனை 
 மன்னனாக்கிய மன்மதமே – என் 
 கனவு தேவதையே 
 என் அன்பே! 
 நான் பேசியதை விட 
 பேச நினைத்ததே அதிகம் 
 பேச துடிக்கும் போதெல்லாம் – உன் 
 விழிகளின் மௌன மொழியில் – நான் 
 பேசாமல் ஊமையானேன்… 
 என் அன்பே! 
 உதட்டளவில் சிரித்து 
 உள்ளத்தில் உரமிட்டாய் 
 ஊமையான கோபம் கொண்டு 
 ஊடலாய் ஊனமிட்டாய் 
 உயிராய் உனை நினைத்து 
 உடல் மாடாகத் தேயுதடி 
 உறவாய் என்று வருவாயோ…. 
 என் அன்பே! 
 தூரததே யிருந்தாலும் 
 துரும்பாக வாடுதடி 
 துடிக்கும் இதயம் கூட – உன் 
 துடிப்பில் லயிக்குதுடி 
 துன்பம் இன்பமாய் – உன் 
 துணையைத் தேடுதடி…. 
 என் அன்பே! 
 வாழும் மட்டும் வாடாது 
 வாழ்ந்த பின்னும் மாறாது 
 வாசமாய் உன் நினைவில் 
 வாலிபம் போனாலும் 
 வயோதிகம் ஆனாலும் 
 வாடாது என் அன்பு 
 வலுவான உன் நினைவில்…. 
 என் அன்பே! 
 நினைவில் நீயாக 
 நிழல்களும் நீயாக 
 நிசங்களையே மறந்தேனடி 
 நின்னையே நினைத்து 
 நித்தம் நித்தம் உழன்று 
 நிற்காமல் சுழலுதடி 
 நீ வருவாய் என 
 என் வாழ்வும் கனவுகளுடன்…. 
 என் அன்பே! 
 வென்மையான உன் தேகம் 
 வெளுத்ததடி என் இதயம் 
 வெப்பமிட்ட உன் நினைவு 
 வெளிச்சமிட துடிக்கிறது 
 வென் மேகம் கருத்தாலும் 
 வெள்ளி மழை பொழியாதோ – என் 
 வென் புறாவே, மாணிக்கமே, தங்கமே…. 
 என் அன்பே! 
 தேடுகிறேன், தேடுகிறேன் 
 தேடிக் கொண்டேயிருக்கிறேன் 
 தேடுமிடமெல்லாம் – உன் 
 தேகம் சிலையாக – என் 
 தேகம் சிலிர்க்குதடி 
 தேடி தேடி முடிந்திடுமோ 
 தேடியும் தெரியாமல் போய்விடுமோ 
 மறவாமல் எழுதி வைப்பேன் 
 “தேடினேன் கிடைக்கவில்லை என்று” 
 என நினைத்தாயா – இல்லை 
 “அவள் உலகில் வாழ்ந்து, அவளையேத் தேடிய முட்டாள் நான்”…. 
 என் அன்பே! 
 சன்னமாய் ஒலியிட்டு 
 சப்தமாய் வாழ்பவளே – உன்னை 
 சரணடைந்து எனை சிறையில்லிட்டவளே 
 சந்தடி சருக்குமென்றும் 
 சந்நியாசம் போவேனென்றும் 
 சத்தியமாய் நினைக்காதே…. 
 என் அன்பே! 
 சலனமற்ற காவியம் 
 சங்கீதம் பாடும் 
 “சந்தமும்” நீயாகும் 
 சதுரங்க மேடை போல் 
 சட்டமிட்டாலும், கட்டமிட்டாலும் 
 ராணியாய் என் வாழ்வில் – எனை 
 மன்னனாக்கிய மன்மதமே – என் 
 கனவு தேவதையே