ரயில் பயணங்களில் - காதல் கவிதை

அருகருகே படுத்திருந்தும் 
  தொட முடியாத் 
  தூரத்தில் நானும் அவளும். 
 தேநீர் இருந்தும் 
  அவளை அருந்த 
 சொல்ல முடியா 
  ஏக்கத்தில் நான், 
 அவள் அருந்தாத 
  ஏக்கத்தில் தேநீர். 
 அவள் வாசிக்கும் நூல்களின் 
  வாசனை மட்டும் எனக்கு. 
 வாசித்திடும் வரம் 
  கிட்டவில்லை. 
 வாசிக்க கேட்பதற்கு ஏனோ 
 தயக்கம். 
 நாக்கில் எச்சில் ஊற 
 வைக்கின்றன அவள் 
 சுவைத்திடும் 
  நொறுக்கு தீனிகள். 
 பேச முடியா 
  ஒரு மௌன பாஷை என்னுள் 
 நிகழ்கிறது. 
 நடை மேடையில் ஒலிக்கும் 
  ஒலிப்பெருக்கியின் மூலமாக 
 எங்களது ஊரின் பெயர் துணை கொண்டு 
  காலம் கலைத்துச் செல்கிறது 
 எங்கள் இருவருக்குமிடையேயான 
  மௌனத்தை. 
 என்னுள் முளைத்த பல காதலின் 
  மௌனங்கள் 
  மெளனமாக 
 பிரிகிறது 
  இம்மாதிரி ஒரு 
  ரயில் பயணத்துடன். 
 அருகருகே படுத்திருந்தும் 
  தொட முடியாத் 
  தூரத்தில் நானும் அவளும். 
 தேநீர் இருந்தும் 
  அவளை அருந்த 
 சொல்ல முடியா 
  ஏக்கத்தில் நான், 
 அவள் அருந்தாத 
  ஏக்கத்தில் தேநீர். 
 அவள் வாசிக்கும் நூல்களின் 
  வாசனை மட்டும் எனக்கு. 
 வாசித்திடும் வரம் 
  கிட்டவில்லை. 
 வாசிக்க கேட்பதற்கு ஏனோ 
 தயக்கம். 
 நாக்கில் எச்சில் ஊற 
 வைக்கின்றன அவள் 
 சுவைத்திடும் 
  நொறுக்கு தீனிகள். 
 பேச முடியா 
  ஒரு மௌன பாஷை என்னுள் 
 நிகழ்கிறது. 
 நடை மேடையில் ஒலிக்கும் 
  ஒலிப்பெருக்கியின் மூலமாக 
 எங்களது ஊரின் பெயர் துணை கொண்டு 
  காலம் கலைத்துச் செல்கிறது 
 எங்கள் இருவருக்குமிடையேயான 
  மௌனத்தை. 
 என்னுள் முளைத்த பல காதலின் 
  மௌனங்கள் 
  மெளனமாக 
 பிரிகிறது 
  இம்மாதிரி ஒரு 
  ரயில் பயணத்துடன்.