velai vedum - வாழ்க்கை கவிதை

நகர நரகத்தில் காதுருகே 
  கீச்சிடுகின்றன ஆயிரம் ஆணிகள். 
 பெருங் குரலெடுத்து அழுகின்றது 
  என்னை மட்டும் துணையாய் கொண்ட நிழல். 
 வீடு எங்கும் வெறுமை பரவி 
  உஷ்ணமேற்றுகிறது ரத்த நாளங்களில். 
 சுவர்க் கூரையும் ஓடாத கடிகாரமும் 
  எனது பொழுதுகளை விழுங்கி பசி ஆற்றுகின்றன. 
 எப்பொழுதாவது நண்பர்கள் வந்து நலம் 
  விசாரிக்கின்றனர் கனவுகளில். 
 பூகம்பம் கொண்ட வயிற்றுககு மீட்சி 
  அளிக்க முயன்று தோற்று 
  போகிறது தண்ணீர். 
 எந்த யோகியாலும் வாழ்ந்து பார்க்க 
  முடியாது வேலை அற்றவனின் வாழ்கையை. 
 கைகளை தேவதைகள் நகம் கொண்டு 
  கீறுகிறார்கள். 
 கால்களை சாத்தான்கள் ஆசை கொண்டு 
  பற்றுகிறார்கள். 
 பலியாகிறது வாழ்க்கை! 
 நகர நரகத்தில் காதுருகே 
  கீச்சிடுகின்றன ஆயிரம் ஆணிகள். 
 பெருங் குரலெடுத்து அழுகின்றது 
  என்னை மட்டும் துணையாய் கொண்ட நிழல். 
 வீடு எங்கும் வெறுமை பரவி 
  உஷ்ணமேற்றுகிறது ரத்த நாளங்களில். 
 சுவர்க் கூரையும் ஓடாத கடிகாரமும் 
  எனது பொழுதுகளை விழுங்கி பசி ஆற்றுகின்றன. 
 எப்பொழுதாவது நண்பர்கள் வந்து நலம் 
  விசாரிக்கின்றனர் கனவுகளில். 
 பூகம்பம் கொண்ட வயிற்றுககு மீட்சி 
  அளிக்க முயன்று தோற்று 
  போகிறது தண்ணீர். 
 எந்த யோகியாலும் வாழ்ந்து பார்க்க 
  முடியாது வேலை அற்றவனின் வாழ்கையை. 
 கைகளை தேவதைகள் நகம் கொண்டு 
  கீறுகிறார்கள். 
 கால்களை சாத்தான்கள் ஆசை கொண்டு 
  பற்றுகிறார்கள். 
 பலியாகிறது வாழ்க்கை!