என் காதலின் முதல் நிமிடங்கள் - காதல் கவிதை

காலை தென்றலோடு 
  கைகுலுக்கி கொள்ளும்  
  அவள் ஞாபகங்கள் சற்றே 
  துயிலெழுப்பி விடுகிறது 
  என் காலை பொழுதுகளை 
 எழுந்த எனக்கு கண்திறக்க 
  ஆசையில்லை திறந்தால் என் 
  இரவோடு உறவாடிய அவள் 
  கனவுகள் கலையுமென்று. 
 இருந்தும் கலையும்  
  கனவோடு கண்விழிப்பேன் 
 அவள் புகைபடத்தில். 
 இமைக்க மனமில்லை 
  இமைத்தால் என் 
  இமையோடு ஒட்டிக்கொண்ட 
  அவள் நிழல்படம் 
  நிலைதடுமாறும் என்பதால். 
 நிழல்படம் நிலைதடுமாற 
  கால்தடுமாறி நடந்து 
  சுறுசுறுபாக்குவேன் என் 
  காலை பொழுதுகளை. 
 கடிகார முள்கள் அவளை 
  காணும் நேரத்தை நினைவுபடுத்த 
  பேருந்து சத்தமோ இன்றும் 
 என்னைவிட சுறுசுறுப்பென்று காட்டும். 
 தாமதமாய் கிளம்பினாலும் 
  என் முகத்தை சரிபார்த்தே 
  முனுமுனுத்து கொள்ளும் 
  கண்ணாடியும் கைவிரலும். 
 கண்ணாடியோடு ஒருயுத்தம் 
  என்முகத்தைவிட அவள்  
  முகத்தையே அதிகம் காட்டுவதால். 
 அவசரமாய் கிளம்பினாலும் 
  அவள் நினைவுகளை எடுத்துகொள்ள 
  மறப்பதில்லை மனது. 
  மற்றதை மறந்துவிட்டு வழியெங்கும் 
  தன்னையே திட்டிகொள்ளும் உதடுகள். 
 அவளை காணும் வரை 
  பல போராட்டங்கள் மனதில் 
  கண்டவுடன் மனப்போரட்டம் 
  ஓய்வெடுக்க கண்கள் போராட 
 தொடங்கும் அவளை காண. 
 அவளோ தோழிகளோடு தோளில் 
 பை சுமந்து நிற்பாள் நானோ 
  ஆயிரம்பேர் முற்றுகையிடும் 
  அந்த அரசு பேருந்தில் அவளுக்கென 
  இடம்பிடிக்க போரடி வெற்றிபெறுவேன். 
 அவளை சுற்றியே என் பார்வைகள் 
  அவளோ ஓர பார்வை 
  பார்த்துவிட்டு ஓரமாய் அமர்வாள் 
  அவள் புத்தகங்களோடு என் 
  புத்தகங்களை சுமந்தபடி-நானோ 
  அவளுக்கு இடம்பிடித்து கொடுத்த 
  மகிழ்ச்சியை படிகட்டுகளோடு 
  பகிர்ந்து கொள்வேன். 
 இறங்குமிடம் வரும் 
  வரையில் அவள் இருக்கும் 
  இடத்தையே இமைக்காமல் 
  பார்த்தபடி நான்- அவள் 
  இரங்கும் போது என்னுள் 
  ஏறிக்கொள்ளும் அவளின் 
  சில காதல் பார்வைகள். 
 கல்லூரி வகுப்பறையில் 
  கடைசி இருக்கையில் 
  கம்பிரமாய் அமர்ந்து 
  அன்றய காதல் நிமிடங்களை 
  தோழர்களோடு பகிர்துகொள்வேன் 
  மாலை வரும் வரையில். 
 மாலை நேரம் 
  மயக்கும் புன்னைகையோடு அவள் 
  நானோ தயக்கம் கொண்ட 
  பார்வைகளோடு அதே படிக்கட்டில். 
 நிறுத்தங்கள் பல இருந்தும் 
  நிற்பதில்லை காதல் பார்வைகள் 
  இறங்குமிடம் வந்தாலும் அவள் 
  வீடு வரை பின்தொடர 
  தவறியதில்லை என் கால்கள். 
 அவள் வாசல் வரை சென்றுவிட்டு 
  என் சுவாச அரை முழுவதிலும் 
  நிரப்பி வருவேன் அன்றய 
  காதல் நிமிடங்களை 
 இப்படி தினம் தினம் 
  இனிதே முடிவடையும் 
  என் காதல் பொழுதுகளை 
  இரவோடு உலரி 
 கனவோடு முத்தமிட்டு 
 தலையனையோடு கட்டி அணைப்பேன்   
  உறக்கம்மில்லா இரவுகளில்.   
  இன்று நினைத்தாலும் 
  நேற்று நடந்தது போல 
  ஒரு நாளும் நினைக்க 
  தவறியதில்லை 
  என் காதல் முதல் நிமிடங்களை 
 காலை தென்றலோடு 
  கைகுலுக்கி கொள்ளும்  
  அவள் ஞாபகங்கள் சற்றே 
  துயிலெழுப்பி விடுகிறது 
  என் காலை பொழுதுகளை 
 எழுந்த எனக்கு கண்திறக்க 
  ஆசையில்லை திறந்தால் என் 
  இரவோடு உறவாடிய அவள் 
  கனவுகள் கலையுமென்று. 
 இருந்தும் கலையும்  
  கனவோடு கண்விழிப்பேன் 
 அவள் புகைபடத்தில். 
 இமைக்க மனமில்லை 
  இமைத்தால் என் 
  இமையோடு ஒட்டிக்கொண்ட 
  அவள் நிழல்படம் 
  நிலைதடுமாறும் என்பதால். 
 நிழல்படம் நிலைதடுமாற 
  கால்தடுமாறி நடந்து 
  சுறுசுறுபாக்குவேன் என் 
  காலை பொழுதுகளை. 
 கடிகார முள்கள் அவளை 
  காணும் நேரத்தை நினைவுபடுத்த 
  பேருந்து சத்தமோ இன்றும் 
 என்னைவிட சுறுசுறுப்பென்று காட்டும். 
 தாமதமாய் கிளம்பினாலும் 
  என் முகத்தை சரிபார்த்தே 
  முனுமுனுத்து கொள்ளும் 
  கண்ணாடியும் கைவிரலும். 
 கண்ணாடியோடு ஒருயுத்தம் 
  என்முகத்தைவிட அவள்  
  முகத்தையே அதிகம் காட்டுவதால். 
 அவசரமாய் கிளம்பினாலும் 
  அவள் நினைவுகளை எடுத்துகொள்ள 
  மறப்பதில்லை மனது. 
  மற்றதை மறந்துவிட்டு வழியெங்கும் 
  தன்னையே திட்டிகொள்ளும் உதடுகள். 
 அவளை காணும் வரை 
  பல போராட்டங்கள் மனதில் 
  கண்டவுடன் மனப்போரட்டம் 
  ஓய்வெடுக்க கண்கள் போராட 
 தொடங்கும் அவளை காண. 
 அவளோ தோழிகளோடு தோளில் 
 பை சுமந்து நிற்பாள் நானோ 
  ஆயிரம்பேர் முற்றுகையிடும் 
  அந்த அரசு பேருந்தில் அவளுக்கென 
  இடம்பிடிக்க போரடி வெற்றிபெறுவேன். 
 அவளை சுற்றியே என் பார்வைகள் 
  அவளோ ஓர பார்வை 
  பார்த்துவிட்டு ஓரமாய் அமர்வாள் 
  அவள் புத்தகங்களோடு என் 
  புத்தகங்களை சுமந்தபடி-நானோ 
  அவளுக்கு இடம்பிடித்து கொடுத்த 
  மகிழ்ச்சியை படிகட்டுகளோடு 
  பகிர்ந்து கொள்வேன். 
 இறங்குமிடம் வரும் 
  வரையில் அவள் இருக்கும் 
  இடத்தையே இமைக்காமல் 
  பார்த்தபடி நான்- அவள் 
  இரங்கும் போது என்னுள் 
  ஏறிக்கொள்ளும் அவளின் 
  சில காதல் பார்வைகள். 
 கல்லூரி வகுப்பறையில் 
  கடைசி இருக்கையில் 
  கம்பிரமாய் அமர்ந்து 
  அன்றய காதல் நிமிடங்களை 
  தோழர்களோடு பகிர்துகொள்வேன் 
  மாலை வரும் வரையில். 
 மாலை நேரம் 
  மயக்கும் புன்னைகையோடு அவள் 
  நானோ தயக்கம் கொண்ட 
  பார்வைகளோடு அதே படிக்கட்டில். 
 நிறுத்தங்கள் பல இருந்தும் 
  நிற்பதில்லை காதல் பார்வைகள் 
  இறங்குமிடம் வந்தாலும் அவள் 
  வீடு வரை பின்தொடர 
  தவறியதில்லை என் கால்கள். 
 அவள் வாசல் வரை சென்றுவிட்டு 
  என் சுவாச அரை முழுவதிலும் 
  நிரப்பி வருவேன் அன்றய 
  காதல் நிமிடங்களை 
 இப்படி தினம் தினம் 
  இனிதே முடிவடையும் 
  என் காதல் பொழுதுகளை 
  இரவோடு உலரி 
 கனவோடு முத்தமிட்டு 
 தலையனையோடு கட்டி அணைப்பேன்   
  உறக்கம்மில்லா இரவுகளில்.   
  இன்று நினைத்தாலும் 
  நேற்று நடந்தது போல 
  ஒரு நாளும் நினைக்க 
  தவறியதில்லை 
  என் காதல் முதல் நிமிடங்களை