அன்பு

அன்பு பாஷா என் அன்பு ! ஏழு ஆண்டுகளாக ! என்னிதயத்தில் அடக்கப்பட்டு ! ஒரு நாள் ! உன்குரல் ஒலிக்க ! வெடித்து சிதறி ! உன் வாசல்வரை ! வழிந்துகொண்டிருக்கிறது! ! உன் அன்பு ! ஆறுதலாய் தொடங்கி ! அன்பாய் அவ்வப்போது சுயம்தொட்டு ! ஆண்டவன் கட்டளைகளாய் நிபந்தனைகளை ! அள்ளிதெளிக்கிறது! ! என் அன்பு ! பாலை மணலெடுத்து - அதன் ! குருதி பிழிந்து ! உன் உருவம் ! வடித்துகொண்டிருக்கிறது! ! உன் அன்பு ! அதன் வழித்தடங்களில் ! விரிந்துகிடக்கும் புல்வெளியாய் ! என் அடையாளம் ! சொல்கிறது! ! என் அன்பு ! வானெங்கும் வியாபித்து ! உன்மேல்மட்டும் அதன்மழை ! பொழிந்துகொண்டிருக்கிறது! ! உன் அன்பு ! சாரலாய் சிலநேரம் என் ! ஜன்னலோரம் வந்து ! உயிர்தீண்டிபோகின்றது! ! என் அன்பு ! அதன் சிம்மாசனத்தில் ! உன்னைமட்டுமே அமர்த்தி ! அழகுபார்க்கின்றது! ! உன் அன்பு ! அதன் கதவுகளை ! அனைவருக்கும் திறந்திருக்கிறது! ! என் அன்பு ! உன் குரல்தேனூற்றி ! அதன் தாகம்தீர்க்கிறது! ! உன் அன்பு ! அதன் உத்தரவாதத்திற்கு என் ! ஒருவருகை கேட்கின்றது! ! என் அன்பு ! அதன் எல்லா தருணங்களிலும் ! உன்னிடம் அடைக்கலமாகிறது ! உன் அன்பு ! உன் அலுவல் நேரத்தில் ! அதன் கதவடைக்கின்றது! ! என் அன்பு ! உயிர்பிரியும் நொடியிலும் ! உன் நினைவை சுமந்திருக்கிறது! ! உன் அன்பு ! ஊர்துறந்த நாளிலேயெ என் ! பெயர் மறந்துபோகின்றது