புகையாய் காற்றாய் ஏதோவொரு ஆவியாய்

புகையாய் காற்றாய் ஏதோவொரு ஆவியாய் எம்.ரிஷான் ஷெரீப் சலனமற்ற தூறலோ நிலவோ வெயிலோ! எதுவோ நகரும் இக் கணத்தில்! வரையப்பட்ட மண்டையோட்டின்! சாயலில் காண்கிறேன் என்னை! வளைந்து நெளிந்து செல்லும்! இப் பாதையொரு முடிவிலி ! இரு மருங்குப் புதர்களிலிருந்தும்! வெளிப்பட்டிருக்கும்! புகையாய் காற்றாய் ஏதோவொரு ஆவியாய்! புதையுண்ட மனித உயிர்கள்! காலக் கண்ணாடியை விட்டும்! இரசம் உருள்கிறது! அதில் தென்பட்ட விம்பங்கள்தான்! புதையுண்டு போயினவோ ! வேர்களில் சிக்கியிருக்கும்! உடல்களிலிருந்து எல்லாச் செவிகளையும்! உறிஞ்செடுத்த விருட்சங்கள்! எவ்விசை கேட்டு வளரும்! விதியெழுதும் பேனா! எக் கணத்தில் முறிந்திடுமோ! காத்திருக்கலாம்! இங்கு பூதம் காத்த விளக்காய் நான் ! கால்களை விரித்தாடும்! எனது நிழல்களில்! ஒரு குழந்தை! ஒரு கொடூர விலங்கு! இணைந்திரண்டும்! ஒரு கணமேனும் விடாது அசைகின்றன! பார்வைக்குத் தெரியாத இழையொன்றால்! பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறேனா! தெரியவில்லை ! கடந்த காலத்தைக் காட்டிட! பறவைகளிடமில்லை! என்னிடமிருக்கின்றன! தேய்ந்தழியக் காத்திருக்கும் எனதேயான! பாதத் தடங்கள் ! சுற்றிவரச் சட்டமிட்ட கூண்டுக்குள்! வளரும் தளிர் நானா! எவ்வாறாயினும் என்னில் வரையும்! எந்த வண்டிலுமில்லை! உணர்கொம்பில் ஒட்டிய தேன்! மண்டையோட்டிலுமில்லை! குருதியின் ஈரலிப்பு ! பிறகும்! என் முகம் எதிலும் இல்லை! இருக்கக் கூடும்! இவ் வரிகளின் ஏதேனுமொரு மூலையில் நான்! நானாகவே !