முதலாய்க் கண்டேன்!

முதலாய்க் கண்டேன்! கோகுலன் மனிதனும் மனிதன் சார்ந்த ! சப்தங்கள் எதுவுமற்ற ! ஒரு பின்முற்றத்தின் முன்னிரவில்தான்! முதலாய்க் கண்டேன் அவனை! காய்ந்து தரைபார்க்கும் இதே! தென்னைமரத்து மட்டையில்தான்! தொங்கிக்கொண்டிருந்தது! அவனது நீண்ட அங்கி! நேற்றைய மழை முற்றத்தில் ! மண்புழுக்கள் வரைந்துபோன ! கோலத்தை விரல்களால் ! வர்ணம்பூசி ரசித்தான் வெகுநேரமாய்! இன்று உதிர்ந்த பூக்களுக்கும்! நாளை மலரும் மொட்டுகளுக்குமாய்! பனைமரத்தின் சரசரக்கும் தாளத்துடன்! கவிதை படித்தான் சிறிதுநேரம் ! தூக்கம் தழுவாது ! இமைகளைப் போர்த்திக்கொண்டிருந்த ! என் கண்களின் மேல்! ஒரு அமைதிப்பொதியை! தூக்கி வைத்திருந்த அவன்,! உயரப்பறந்ததொரு விமானத்தின் சத்தம் ! தூரமாய்க்கேட்ட அந்த ! முதல் நொடியில் தான்! அந்த நிலவின் பின்னால் ! ஓடிச்சென்று ஒளிந்துகொண்டான்! செல்லும் அவசரத்தில் தவற விட்ட! அவன் புன்னகைகள் மாத்திரம்தான்! யகங்களாய் இறைந்துகிடக்கிறது! என் பின்முற்றத்தில்!