ஒரு வாழ்த்துப்பாடல்

ஒரு வாழ்த்துப்பாடல் கருணாகரன் யாருந்திரும்பவில்லை! நினைவுகளைப் புதைக்கமுடியாச் சகதியில்! கிழிபட்டுக்கிடந்ததென் பறவை.! பிரிவு சொல்ல யாருமில்லை! வரவுசொல்லவும் யாருமில்லை! கண்ணெதிரே ஒளியைத்திருடிப்போகிறான் பகற்கள்வன்;! சகதியில் சிக்கிய பிணமாகக்கிடக்கிறேன்! இருள்! பயங்கர வனாந்திரமாக திரண்டு வருகிறது.! யாரிடம் முறையிடுவேன்?! ! அன்னா அக்மதோவா! என்னரும் சோதரி! துயரம் உன்னுடன் மட்டும் முடியவில்லை! இதோ என்னுடைய காலடியிலும்! பாம்புகள் சூழ்கின்றன! கொட்டும் பனியில்! இரும்புக்கதவுகளின் வெளியே நீ நின்றாய்! ! உள்வெளியென்றெல்லாப்பிராந்தியத்திலும்! வெக்கை தகிக்க! நானோ! உள்ளுமில்லை வெளியுமில்லை! ! கதவிடுக்கில்.! -கருணாகரன்