விடிவை நோக்கி

விடிவை நோக்கி p.ஆயிஷாசுதன் நடை எமக்கு பழகிப் போன ஒன்று ! நான் நடக்க என்னுடன் ! கூடவே நடந்தாள் அவளும் ! நடந்தோம் நடந்தோம் ! நாதியற்றவர்களாய் நடந்தோம்.! கற்கள், முட்கள், கரடுமுரடு! நிறைந்த பாதைகள் எல்லாம் ! தாண்டி நடந்தோம் வெந்து ! போன அவளது கால்கள்! வெதும்பித் தவித்தன.! ஆனாலும் நடையோ! நாதியிழக்கவில்லை.! நடந்தோம் நடந்தோம் ! தூர நடந்தோம்.! எதற்காக நடக்கின்றோம்! ஏன் நடக்கின்றோம் என்று! புரியாமல் நாம்! நடந்து கொண்டேயிருந்தோம்.! என் அருகில் என் அவள் ! இருகின்றாள் என்ற துணிவு! என் அவள் விழித்துக் கொண்ட ! வேளையில் மனக்கதவை ! திறந்து வெளியே வந்தாள்.! நடையின் வேகம் குறைந்தது! தூரங்கள் குறுகின! தடைகள் உடைத்தெறியப் பட்டன … ! தடைகள் யாவும் பஞ்சு ! மெத்தைகளாயின …… ! இலக்கு என்பது தொலைவில் ! இல்லையென திடம் கொண்ட மனது ! மீண்டும் நடக்கலானது! விடிவை நோக்கி ! நடை எமக்குப் பழகிப் போனவையே … ! ஆக்கம் ! P .ஆயிஷா ! ஸ்கந்தபுரம்