ஏமாற்றம்.. வருத்தம்

ஏமாற்றம்.. வருத்தம் ப.குணசுந்தரி தர்மலிங்கம் 01.! ஏமாற்றம்! ! சமாதானமாகாத உறவுக்குள்! நினைவுகளைப் பதியவைப்பதில்! அர்த்தமில்லை! அவசியமுமில்லை.! கண்ணிலிருந்து கரிக்கும் நீரை! துடைத்தெறிகிறேன்.! வலிக்கும்! முதுகுத் தண்டின்! சில்லிட்டப்பகுதியில்! எண்ணெய் தேத்தது போல்! இருக்கிறது.! எனக்குள் தோன்றும் எவையும்! புருவ முடிச்சுகளுள்! ரணத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.! நேந்து போன! உறுப்புகள் இழந்ததை! சுவாசம் அழுக்காக்கியுள்ளது.! தேய்மானங்களின் எச்சங்களை! பெருமூச்சு நிராகரிக்கிறது.! உங்களை! என்னைப் போலவே வெறுக்கிறேன்.! ! 02.! வருத்தம்! -! உன் வார்த்தைகளில்! என் வாழ்க்கை! புதைக்கப்பட்டிருப்பதாக நினைப்பு.! வடிவும் பொருளும் மாறுவதற்குள்! எத்தனை முகங்களைப் ! பார்க்க வேண்டுமோ.! மேகங்களின்! வெள்ளாடையினால்! நிலங்கள் வண்ணம் பூசிக்கொள்வது! வழக்கமாகிவிட்டது.! நீ! வெள்ளை மேகங்களில்! நீரைச் சேமிக்க! பொருள் குவித்துக் கொண்டிருக்கிறாய்.! என் நன்னிலத்தைப் ! பத்திரப்படுத்தியுள்ளேன்! மழைத்துளிகள் விழாதவாறு