நட்பின் வலி - நண்பர்கள் கவிதை

நான் வளர்த்த ரோஜாச்செடி என்று எண்ணி 
 இதயத்தின் அருகில் வைத்து விட்டேன் 
  இன்று குருதி படிந்த என் இதயங்கள் 
  துடிப்பது அது தந்த வலியாலே- ஏனெனில் 
 இறந்துவிட்ட இதயங்கள் துடிப்பதில்லை 
 இதை ரோஜாவும் அறிந்திடுமோ 
 இல்லை இது எந்தன் அறிவினமோ 
 வார்த்தைகள் வரவில்லை ஆதலால் 
 வலிகளையே வார்த்தையாக்கி 
  வழிகின்ற குருதி எல்லாம் மையாக்கி 
  நம் நினைவுத்தாளை திருத்திடவே 
 முயலுகின்றேன் ஆனாலும் முடியவில்லை ஏனெனில் 
  நினைவுகளே நீராகி எழுதியதை அழித்ததுவே 
 ஐயோ நான் என் செய்வேன் உன்னை 
 நிரந்தரமாய் பிரிந்திடவா அல்லது 
  நினைவுகளை எரித்திடவா முடிவெடுத்தேன் 
  காலம் என்னும் மருந்து உண்டு காத்திருப்பேன் 
  நான் கல்லறை சென்று சேரும் வரை 
 பாலைவனமாய் வறண்டு இருக்கும் உந்தன் 
  இதயச்சோலையை பழமுதிர்ச்சோலையாய் 
 மாற்றிட எந்தன் விழித்துளியை அனுப்புகின்றேன் 
 அது கார்மேகமாய் சென்று நனைக்கட்டும் 
 உன்னை மட்டும் அல்ல உந்தன் இதயத்தையும் சேர்த்தே. 
 நான் வளர்த்த ரோஜாச்செடி என்று எண்ணி 
 இதயத்தின் அருகில் வைத்து விட்டேன் 
  இன்று குருதி படிந்த என் இதயங்கள் 
  துடிப்பது அது தந்த வலியாலே- ஏனெனில் 
 இறந்துவிட்ட இதயங்கள் துடிப்பதில்லை 
 இதை ரோஜாவும் அறிந்திடுமோ 
 இல்லை இது எந்தன் அறிவினமோ 
 வார்த்தைகள் வரவில்லை ஆதலால் 
 வலிகளையே வார்த்தையாக்கி 
  வழிகின்ற குருதி எல்லாம் மையாக்கி 
  நம் நினைவுத்தாளை திருத்திடவே 
 முயலுகின்றேன் ஆனாலும் முடியவில்லை ஏனெனில் 
  நினைவுகளே நீராகி எழுதியதை அழித்ததுவே 
 ஐயோ நான் என் செய்வேன் உன்னை 
 நிரந்தரமாய் பிரிந்திடவா அல்லது 
  நினைவுகளை எரித்திடவா முடிவெடுத்தேன் 
  காலம் என்னும் மருந்து உண்டு காத்திருப்பேன் 
  நான் கல்லறை சென்று சேரும் வரை 
 பாலைவனமாய் வறண்டு இருக்கும் உந்தன் 
  இதயச்சோலையை பழமுதிர்ச்சோலையாய் 
 மாற்றிட எந்தன் விழித்துளியை அனுப்புகின்றேன் 
 அது கார்மேகமாய் சென்று நனைக்கட்டும் 
 உன்னை மட்டும் அல்ல உந்தன் இதயத்தையும் சேர்த்தே.