ஆயிரம் பாடல்கள் - வாழ்க்கை கவிதை

முள்ளானது சுகமிருக்கவில்லை 
 பின் 
 சுகமிருந்தது 
 நடுவில் பிச்சைக்காரனின் அவதியுடன் 
 சாம்பல் அப்பிய புழுவின் முகமாய் 
 செத்தே தீரும் இந்த உடல் 
 ஓட்டைபோட்டு ஊத்தியதுபோல 
 உறைந்திருக்கலாம் பனியென கருவுடைத்து ஒரு பாடல் 
 அன்றி 
 வண்டு புகுந்தாலும் மூங்கில் கூவும் 
 தாலாட்டைவிட மூங்கிலுக்குள் 
 யாருக்கு எழுத முடியும் வேறொரு பாடல் 
 காட்டுக்குள்ளிருந்து விறகு சுமந்துவரும் உம்மாவின் 
 முந்தானைப் புழுதி பட்ட முகத்தோடு 
 பாடசாலை செல்ல சூரியன் கிழிதல் 
 சிப்பி உண்ணும் காற்றில் 
 என் மனமெனும் வண்டு நீளுதல் 
 பசுவின் முலையில் வாய்பூட்டி பால் குடித்தல் 
 என்பாதாய் இருந்தே போகும் 
 மந்தவெளி நாட்கள் 
 குடிலோரமாய் 
 செங்கல் அரைத்து சுட்ட அப்பம் தின்ற வாயுடன் 
 தம்பி அழுவான் 
 பானையின் கஞ்சி,வயிற்றுக்குள்ளிருக்கும் குடல் 
 ஊசி குத்தாத சட்டை வழியாக தெரியும் 
 தங்கச்சியின் முதுகு எலும்பு 
 என்பது 
 காற்று நுழையும் வழியே 
 தாலாட்டு,பூனைக்குட்டியின் மொச்சைவாசம் 
 கோழி முட்டையின் இரத்தக் கோடு 
 இவையெல்லாம் என் போராட்டங்களே 
 என் தாயின் தொலைந்த சதைத்துண்டுகளில் ஒன்றாய் 
 நல்ல மரமாய் 
 சாவதைத் தவிர 
 வேறொன்றுமில்லை நான் இந்த மண்ணுக்குச் செய்வது 
 மேலும் 
 ஆத்மா முளை தள்ளியவாறு அழும் 
 தாயின் வலியே 
 ஒரு தேசத்தின் பாடலாகும்