கண்டுகொண்டேனடி

கண்டுகொண்டேனடி ந.பரணீதரன் பேனா நுனிக்குள் புதைந்து நிற்பவளே ! வார்த்தைகளாக வடிய மறுப்பது ஏனோ ! ஊரார் முன்னே திட்டித்தீர்த்துவிட்டு ! என் முன்னே மட்டும் இன்னிசை பாடுவது ஏனோ ! மனதின் உள்ளே மையல்கொண்டு ! வெளியே மட்டும் வேசம் காட்டுகின்றாய் ! உள்ளே நான் ஓசையில்லாமல் ஓய்வெடுக்க ! முகத்தில் மட்டும் வெறுப்பை உமிழ்கின்றாய் ஏன் ! உன் குரலோசைக் குயில் கீதத்தில் ! வார்த்தைகளை மிழுங்கும் ! அந்த நிமிடத்தில் ! என் சின்னஞ்சிறிய சீண்டல்களிற்கான ! உன் சிம்பொனிச்சிரிப்பில் ! என் கவிதைகளை நிராகரித்த உன் ! மனதின் பயப்பிராந்தில் ! நான் கண்டுகொண்டேனடி. . ! உனக்குள் நான் உறங்கிக்கொள்வதை ! என்தன் நினைவுகளால் ! உடையும் உன் பிஞ்சு இதயத்தை ! நானே அறிந்தேனடி. . ! புன்னகை சிந்தும் உன் ! பூவிதழ்களின் மேலே ! உறக்கம் மறந்த உன் ! விழிப்பாவையினுள்ளே ! பூமி கீறும் உன் ! பிஞ்சு விரல்களினுள்ளே ! நான் கண்டேனடி . . ! என்தன் காதல் ஒளிந்திருப்பதை ! வெறுத்த உன் உள்ளம் ! என்னை விரும்பி அழைப்பதில் ! சிறுத்த உன் இடை அடிக்கடி ! சிலிர்த்துக்கொள்வதில் ! கருத்த கூந்தல் எப்போதும் ! சோர்ந்து வீழ்வதில் ! நான் கண்டேனடி . ! கசங்கும் என் இதயத்தை