காதல் விண்வெளி - ஏனைய கவிதைகள்

அந்த 
 வெண்கல நிற 
 விண்கலம் 
 உலோகக் கதவுகளை 
 விரித்துக் 
 காத்திருக்கிறது. 
 நானும், 
 என் 
 தேசத்து தேவதையும் 
 செவ்வாய் கிரகம் 
 போகிறோம் . 
 பிடிக்கவில்லை. 
 உருகும் போதே உலர 
 வைக்கும் 
 இந்த 
 உலைக்கள உலகம் 
 பிடிக்கவில்லை . 
 பூமி மக்களுக்கு 
 பனித்துளி கூட 
 பாதம் 
 கழுவவே பயன்படுகிறது. 
 காதலைக் 
 கழுவிலேற்று 
 என்று 
 கால்கள் கூட 
 கத்துகின்றன. 
 அந்தஸ்தின் 
 அட்டவணைகளில் 
 அன்புக்கு எதிராய் 
 அரிவாள் தான் 
 சாய்க்கப்பட்டிருக்கிறது. 
 எனவே, 
 தேடாதீர்கள் 
 என்று 
 சீட்டெழுதி விட்டு 
 சத்தமில்லாமல் 
 செவ்வாய் 
 செல்கிறோம் . 
 செவ்வாயில் 
 உயிர்களில்லை 
 என்பதெல்லாம் இனி 
 சரித்திரத்திலிருந்து துரத்தப்படும். 
 எங்கள் 
 இருவர் 
 பெயர்களும் 
 துருவங்கள் 
 வரை பொறிக்கப்படும். 
 விண்கலம் 
 ஓர் ஆகாய 
 திமிங்கலமாய் 
 காலத்தை வென்று 
 கலத்தை செவ்வாயில் 
 நடுகிறது . 
 காதலுக்கு எதிர்ப்பில்லா 
 காற்றில்லா தேசமது , 
 எங்களிடம் 
 மட்டும் 
 ஆக்சிஜன் 
 அணிகலன்கள். 
 மணித்துளிகள் 
 மங்க மங்க 
 செவ்வாய் ஓர் 
 சவக்காட்டு ஊதுபத்தியாய் 
 அமைதி கெடுக்க 
 ஆரம்பித்தது . 
 வற்றிப் போன 
 வசந்தத்துக்கு 
 வாழ்க்கை என்று பெயரா ? 
 எதிர்ப்பில்லா தேசத்தில் 
 உதிர்ப்பதெல்லாம் 
 சட்டங்களே . 
 ஆனால் 
 மக்கள் 
 இல்லா தேசத்தில் 
 மணி மகுடம் 
 எதற்கு ? 
 சமஸ்தானம் 
 அஸ்தமனமானபின் 
 சிம்மாசனங்கள் 
 இருந்தென்ன 
 சரிந்தென்ன ? 
 முடிவெடுக்கிறோம், 
 இனி, 
 வௌவால்களாய் 
 வாழ்வதென்றாலும், 
 பூமியின் 
 புதர்களோடுதான். 
 விண்கலம், 
 மீண்டும் 
 எங்களை ஏற்றி 
 பூமி நோக்கி பாய்ந்த 
 போது தான் 
 விண்கலக் 
 கருவிகள் 
 சினிமாபோல் 
 சட்டென 
 செயலிழந்தன. 
 பிடி நழுவிய 
 விண்கலம் 
 கீழ் நோக்கிப் 
 பா .ய்ந்து 
 கடலில் . 
 திடுக்கிட்டு விழித்தேன், 
 சாரளம் 
 வளியே சாரல் 
 அடித்தது . 
 மேஜை மீது 
 ‘காதல் .’ 
 தலைப்பிட்ட 
 காகிதம் ஒன்று 
 நான் 
 கவிதை நிரப்பக் 
 காத்திருந்தது . 
 அந்த 
 வெண்கல நிற 
 விண்கலம் 
 உலோகக் கதவுகளை 
 விரித்துக் 
 காத்திருக்கிறது. 
 நானும், 
 என் 
 தேசத்து தேவதையும் 
 செவ்வாய் கிரகம் 
 போகிறோம் . 
 பிடிக்கவில்லை. 
 உருகும் போதே உலர 
 வைக்கும் 
 இந்த 
 உலைக்கள உலகம் 
 பிடிக்கவில்லை . 
 பூமி மக்களுக்கு 
 பனித்துளி கூட 
 பாதம் 
 கழுவவே பயன்படுகிறது. 
 காதலைக் 
 கழுவிலேற்று 
 என்று 
 கால்கள் கூட 
 கத்துகின்றன. 
 அந்தஸ்தின் 
 அட்டவணைகளில் 
 அன்புக்கு எதிராய் 
 அரிவாள் தான் 
 சாய்க்கப்பட்டிருக்கிறது. 
 எனவே, 
 தேடாதீர்கள் 
 என்று 
 சீட்டெழுதி விட்டு 
 சத்தமில்லாமல் 
 செவ்வாய் 
 செல்கிறோம் . 
 செவ்வாயில் 
 உயிர்களில்லை 
 என்பதெல்லாம் இனி 
 சரித்திரத்திலிருந்து துரத்தப்படும். 
 எங்கள் 
 இருவர் 
 பெயர்களும் 
 துருவங்கள் 
 வரை பொறிக்கப்படும். 
 விண்கலம் 
 ஓர் ஆகாய 
 திமிங்கலமாய் 
 காலத்தை வென்று 
 கலத்தை செவ்வாயில் 
 நடுகிறது . 
 காதலுக்கு எதிர்ப்பில்லா 
 காற்றில்லா தேசமது , 
 எங்களிடம் 
 மட்டும் 
 ஆக்சிஜன் 
 அணிகலன்கள். 
 மணித்துளிகள் 
 மங்க மங்க 
 செவ்வாய் ஓர் 
 சவக்காட்டு ஊதுபத்தியாய் 
 அமைதி கெடுக்க 
 ஆரம்பித்தது . 
 வற்றிப் போன 
 வசந்தத்துக்கு 
 வாழ்க்கை என்று பெயரா ? 
 எதிர்ப்பில்லா தேசத்தில் 
 உதிர்ப்பதெல்லாம் 
 சட்டங்களே . 
 ஆனால் 
 மக்கள் 
 இல்லா தேசத்தில் 
 மணி மகுடம் 
 எதற்கு ? 
 சமஸ்தானம் 
 அஸ்தமனமானபின் 
 சிம்மாசனங்கள் 
 இருந்தென்ன 
 சரிந்தென்ன ? 
 முடிவெடுக்கிறோம், 
 இனி, 
 வௌவால்களாய் 
 வாழ்வதென்றாலும், 
 பூமியின் 
 புதர்களோடுதான். 
 விண்கலம், 
 மீண்டும் 
 எங்களை ஏற்றி 
 பூமி நோக்கி பாய்ந்த 
 போது தான் 
 விண்கலக் 
 கருவிகள் 
 சினிமாபோல் 
 சட்டென 
 செயலிழந்தன. 
 பிடி நழுவிய 
 விண்கலம் 
 கீழ் நோக்கிப் 
 பா .ய்ந்து 
 கடலில் . 
 திடுக்கிட்டு விழித்தேன், 
 சாரளம் 
 வளியே சாரல் 
 அடித்தது . 
 மேஜை மீது 
 ‘காதல் .’ 
 தலைப்பிட்ட 
 காகிதம் ஒன்று 
 நான் 
 கவிதை நிரப்பக் 
 காத்திருந்தது .