புத்துருவாக்கம்.. ஒத்திகை

புத்துருவாக்கம்.. ஒத்திகை தீபா திருமுர்த்தி 01.! புத்துருவாக்கம்..! ! -! கண்களுக்கு ! விருந்து தந்த ! மரத் தாயே ! ! மன்னித்து விடு.... ! மண்ணின் மைந்தர்களை! ! வேந்தர்கள் ! உனைக் காக்க.... ! மைந்தர்களுக்கு மட்டுமேன் ! இத்தனை அங்கலாய்ப்பு? ! அவசர யுகம்! ! வாழ்ந்துவிட்டுப் போவதற்குள் ! வரும் சந்ததிகளின் ! பெருக்கம்! ! காடுகள் ! அழிக்கப் பட்டுவிட்டதால் ! அழுகிறீர்கள்! ! கவலை வேண்டாம் ! ! இன்றும் ! மனிதக் காடுகள் தான் ! மண்டிக் கிடக்கின்றனவே! ! 02.! ஒத்திகை..! !  ! அழகிய பதுமை! ! ஆம்! ! அவள் ஓர் ! அழகிய பதுமை! ! இயற்கை அழகை ! முழுவதும் ! விழுங்கிவிட்டுச் ! செயற்கை அழகில் ! தத்தளிக்கும்.... ! அவள் ஓர் ! அழகிய பதுமை! ! அவள் ஓர் ! காதல் விருந்து! ! அவனும் தான்! ! செயற்கை அழகை ! மொத்தமாய் தந்துவிட்டு ! இயற்கை அழகில் ! இணைந்திருக்கும் ! அவன் ! காதல் நோய்க்கோர் ! இலவச மருந்து! ! சந்தி செய்யும் ! அந்தி! ! பேருந்து பயணம்! ! ஒளி விழுங்கிய ! வானம் ! உமிழ்ந்துகொண்டு இருக்கிறது.... ! மின்னலை! ! இருவரயும் ! இணைக்கிறது ! சில் என வரும் ! தென்றல் காற்று! ! முடி திருத்துவதாய் ! மார்பில் ! இடிக்கிறாள்! ! சட்டை சரி செய்வதை ! அவனும் தான்! ! கதகதவென ! இதமாகிறது ! ஈரக் காற்று..... ! இதழ்களின் ! இளம் சூட்டிற்கு நிகராய் ! தலைகளின் ! உராய்வு! ! ஏனோ.... ! இதன் பின்னே ! கை கோர்த்து நடக்கிறது.... ! வழக்கமாய் ! திட்டி தீர்க்கும் ! மனம்