மெல்லக் கதவுள்  மிடுக்காய் ஒளிந்தாள்

மெல்லக் கதவுள் மிடுக்காய் ஒளிந்தாள் மன்னார் அமுதன் மெல்லக் கதவுள் ! மிடுக்காய் ஒளிந்தாள்! - கண்டேன் அவளைக்! கடற்கரை அருகே! நின்றேன் ஒரு கணம்! நினைவுகள் இழந்து! சென்றேன் அந்தச்! செம்மொழி அருகில்! வந்தனம் என்றேன் ! வாய்மொழி இல்லை! கண்டும் காணாமல் ! நிற்காமல் செல்லுமிவள்! நிலவின் மகளோ ! நீண்டதாய்ச் சொல்தொடுத்தும்! தீண்டாமல் செல்கிறாளே! நீரின் உறவோ! தொடர்ந்தேன் பின்னால்! தொழுதேன் கண்ணால்! அமர்ந்தேன் அந்த! அமிர்தம் அருகில்! ! தாயின் கையைத்! தட்டி எழுந்தவள்! தாமரைப் பூக்களாய்! வெட்டி மலர்ந்தாள்! “போதும் போதும்”! போகலாம் என்ற! அன்னையை முறைத்து! அருகினில் வந்தாள்! போறோம் நாங்க! நீங்களும் போங்க! இதழ்கள் பிரித்து! இருவரி உதிர்த்து! அரிவரிச் சிறுமியாய்! மறைந்தவள் போனாள்! ! ! ! சிந்தையை விட்டுச் ! சிதற மறுக்கும்! மங்கையைக் கண்டு! மாதங்கள் இரண்டு! மறுபடி அவளைக்! காணும் நாள் வரை! மனதினை வதைக்கும்! கனவுகள் திரண்டு! ! தேய்பிறையோ, ! வளர்பிறையோ! தெரியாத நிலவு அவள்! அடைமழையோ! இடி புயலோ! அறியாத அல்லி அவள்! ! புன்னகையின் தேவதையாய்! பூமியிலே பிறந்தவளே! என்னபிழை நான் செய்தேன்! ஏனென்னை வெறுக்கின்றாய்! காணாமல் நானிருந்தால்! கணமொன்றில் இறந்திடுவேன்! நோய்கொண்டு போகுமுன்னே! நானுன்னைக் காண வேண்டும்! ! என்! பாசமுள்ள பூமகளே! வாசலிலே கண்டவுடன்! வாங்கப்பா என்காமல் ! மெல்லக் கதவுள் ! மிடுக்காய் ஒளிந்து கொண்டு! அம்மா அம்மாவென! அரற்றி அழுதவளே! அச்சம் வேண்டாம்! பிச்சைக்காரனோ! பிள்ளை பிடிப்பவனோ! அச்சம் அறியாத - இளம் ! ஆண்மகனோ நானில்லை! அப்பா...! நானுன் அப்பா! சீதனச் சீரழிவால்! சிதறிய நம் குடும்பம்! சீதேவி உன்னாலே! சீராக வரம் வேண்டும்! வாசலிலே கண்டவுடன்! வாங்க என்று சொல்லாமல்! மெல்லக் கதவுள் ! மிடுக்காய் ஒளிந்து கொண்ட! என்! செல்ல மகளே -உன்னைச்! சீராட்ட வரம் வேண்டும்