உரையாடல் தரும் உவகை

உரையாடல் தரும் உவகை மலர் உவமைகள் தேடுகிறேன் என் உவகையை உணர்த்த! காலம் மாறும் தருணங்ளில் - என் காதலியும் மாறிவிட்டாள்! 'நான் எப்படி இருக்கேன்' - என வினவ விடை கொடுத்தேன்! என் காதலுக்கும் என் காதலிக்கும் நட்பின் உறவை அவள் விழைவதால்! சில நிமிட பேச்சுகள் தந்த சில்லரை சந்தோஷங்கள் சிலிர்த்தே தழுவும் அவள் நினைவுகளை! அவள் குரல் - காதில் ரீங்காரமாய் அவள் நினைவு - இதய துடிப்பாய் அவள் வாசம் - எந்தன் சுவாசமாய் இப்படி செல்லரித்த வரிகள் இன்னும் ஏனோ சலிக்கவில்லை! உவப்பு நீரிலே - உண்மையை உணர்கிறேன்! உன்னை இன்னும் மறக்கவில்லை என்று. ரோஜாவின் சிவப்பாய் என் நினைவில் உன் நிழல்கள்! அதன் மீது படரும் பனித்துளியாய் உன் கனவு! தைக்கும் முட்களிலே தான் உணர்கிறேன் - என் உறவின் பலவீனத்தை! உன்னை பறிக்கும் உரிமை எனக்கு இல்லை என்று! ஆனால்... மலர்ந்த உன் சிவப்பை விட வாடிய உன் சருகுகளும் - எந்தன் வாழ்க்கை புத்தகத்திலே இடம் பெற விழைகிறேன் - விளிக்கிறேன்! மீண்டும் ஒரு உரையாடல்! உதிரத்திலே உறையும் உறவின் உண்மைகளை உன்னிடம் உணர்த்த