சுடுகாடு - வாழ்க்கை கவிதை

வாழ்க்கையென்னும் பயணம் 
  இருளில் தொடங்கி இருளில் முடியுது. 
 இதன் இடையில் தோன்றும் 
  ஒளியை என்றும் - இறைவன் தந்தது. 
  இந்த பணிவை கற்று 
  வாழ்ந்திட தானே வேதம் சொல்லுது. 
 உன் அறிவு என்னும் 
  புத்தியினாலே உலகம் இருளில் தவிக்குது. 
 உன்னை போல 
  உலகில் இருப்பவர் மனிதரல்லவா?  
  நீ - உன்னை போல 
  அவரையும் நினைத்தால் இனிமையல்லவா? 
  அன்பு என்னும் -சுவாசம் ஏந்தி 
  வாழும் வாழ்க்கையில் 
  ஆசை என்னும் துன்ப கடலில் 
  தவிப்பதேனடா? 
 அன்பை நம்பி நீயும் இங்கு 
  வாழும் வாழ்க்கையில் 
  ஆசை என்னும் துளி தான் 
  நம்மை நனைப்பதில்லடா. 
  அன்பு கொள்ளடா, மனிதனை 
  மதித்து வாழடா.! 
 குழந்தையாக பிறந்தே - வளர்ந்து 
  மனிதானகிறோம். 
 இன்றும் மனிதனாக வாழத்தானே 
  மறந்து போகிறோம். 
  கோபம் இன்னும் உணர்வை 
  கொண்டு கொழையாகிறோம். 
 அஹிம்சை விதைத்த நாட்டில் 
  இன்று - வன்முறைகள் ஏந்தினோம்? 
  உலகை - சுடுகாடக்கினோம்?