கற்பனை யூர் - ஏனைய கவிதைகள்

கற்பனை யூரென்ற நகருண்டாம் - அங்குக் 
 கந்தர் வர்விளை யாடுவராம். 
 சொப்பன நாடென்ற சுடர்நாடு - அங்குச் 
 சூழ்ந்தவர் யாவர்க்கும் பேருவகை. 
 திருமணை யிதுகொள்ளைப் போர்க்கப்பல் - இது 
 ஸ்பானியக் கடலில் யாத்திரைபோம். 
 வெருவுற மாய்வார் பலர்கடலில் - நாம் 
 மீளவு நம்மூர் திரும்புமுன்னே. 
 அந்நகர் தனிலோ ரிளவரசன் - நம்மை 
 அன்பொடு கண்டுரை செய்திடுவான்; 
 மன்னவன் முத்தமிட் டெழுப்பிடவே - அவன் 
 மனைவியு மெழுந்தங்கு வந்திடுவாள். 
 எக்கால மும்பெரு மகிழ்ச்சியங்கே 
 எவ்வகைக் கவலையும் போருமில்லை; 
 பக்குவத் தேயிலை நீர்குடிப்போம் - அங்குப் 
 பதுமைகைக் கிண்ணத்தி லளித்திடவே. 
 இன்னமு திற்கது நேராகும் - நம்மை 
 யோவான் விடுவிக்க வருமளவும் 
 நன்னக ரதனிடை வாழ்ந்திடுவோம் - நம்மை 
 நலித்திடும் பேயங்கு வாராதே. 
 குழந்தைகள் வாழ்ந்திடும் பட்டணங்காண் - அங்குக் 
 கோல்பந்து யாவிற்கு முயிருண்டாம் 
 அழகிய பொன்முடி யரசிகளாம் - அன்றி 
 அரசிளங் குமரிகள் பொம்மையெலாம், 
 செந்தோ லசுரனைக் கொன்றிடவே - அங்குச் 
 சிறுவிற கெல்லாம் சுடர்மணிவாள் 
 ஸந்தோ ஷத்துடன் செங்கலையும் - அட்டைத் 
 தாளையுங் கொண்டங்கு மனைகட்டுவோம். 
 கள்ளரவ் வீட்டினுட் புகுந்திடவே - வழி 
 காண்பதி லாவகை செய்திடுவோம் - ஓ! 
 பிள்ளைப் பிராயத்தை இழந்தீரே! - நீர் 
 பின்னுமந் நிலைபெற வேண்டீரோ? 
 குழந்தைக ளாட்டத்தின் கனவையெல்லாம் - அந்தக் 
 கோலநன் னாட்டிடைக் காண்பீரே; 
 இழந்தநல் லின்பங்கள் மீட்குறலாம் - நீர் 
 ஏகுதிர் கற்பனை நகரினுக்கே. 
 கற்பனை யூரென்ற நகருண்டாம் - அங்குக் 
 கந்தர் வர்விளை யாடுவராம். 
 சொப்பன நாடென்ற சுடர்நாடு - அங்குச் 
 சூழ்ந்தவர் யாவர்க்கும் பேருவகை. 
 திருமணை யிதுகொள்ளைப் போர்க்கப்பல் - இது 
 ஸ்பானியக் கடலில் யாத்திரைபோம். 
 வெருவுற மாய்வார் பலர்கடலில் - நாம் 
 மீளவு நம்மூர் திரும்புமுன்னே. 
 அந்நகர் தனிலோ ரிளவரசன் - நம்மை 
 அன்பொடு கண்டுரை செய்திடுவான்; 
 மன்னவன் முத்தமிட் டெழுப்பிடவே - அவன் 
 மனைவியு மெழுந்தங்கு வந்திடுவாள். 
 எக்கால மும்பெரு மகிழ்ச்சியங்கே 
 எவ்வகைக் கவலையும் போருமில்லை; 
 பக்குவத் தேயிலை நீர்குடிப்போம் - அங்குப் 
 பதுமைகைக் கிண்ணத்தி லளித்திடவே. 
 இன்னமு திற்கது நேராகும் - நம்மை 
 யோவான் விடுவிக்க வருமளவும் 
 நன்னக ரதனிடை வாழ்ந்திடுவோம் - நம்மை 
 நலித்திடும் பேயங்கு வாராதே. 
 குழந்தைகள் வாழ்ந்திடும் பட்டணங்காண் - அங்குக் 
 கோல்பந்து யாவிற்கு முயிருண்டாம் 
 அழகிய பொன்முடி யரசிகளாம் - அன்றி 
 அரசிளங் குமரிகள் பொம்மையெலாம், 
 செந்தோ லசுரனைக் கொன்றிடவே - அங்குச் 
 சிறுவிற கெல்லாம் சுடர்மணிவாள் 
 ஸந்தோ ஷத்துடன் செங்கலையும் - அட்டைத் 
 தாளையுங் கொண்டங்கு மனைகட்டுவோம். 
 கள்ளரவ் வீட்டினுட் புகுந்திடவே - வழி 
 காண்பதி லாவகை செய்திடுவோம் - ஓ! 
 பிள்ளைப் பிராயத்தை இழந்தீரே! - நீர் 
 பின்னுமந் நிலைபெற வேண்டீரோ? 
 குழந்தைக ளாட்டத்தின் கனவையெல்லாம் - அந்தக் 
 கோலநன் னாட்டிடைக் காண்பீரே; 
 இழந்தநல் லின்பங்கள் மீட்குறலாம் - நீர் 
 ஏகுதிர் கற்பனை நகரினுக்கே.