நண்பா. - நண்பர்கள் கவிதை

நான் வளர, தேய்ந்தவள் 
 என் தாய் 
 இயற்கை. 
 உயிரே உயிரே என்று 
  உருகியவள் காதலி. 
 மறுக்க முடியாது, 
 காமமும் காதலும் இரட்டைகிளவி. 
  எத்தனையோ  உதவிகள், 
  சொந்தங்கள் செய்தன, 
 நியுடனின்   விதியோடு. 
 வேண்டும் போதெல்லாம், 
 உண்டியலில் ஒரு ருபாய், 
  கடவளுக்கு கூட. 
 யாரடா நீ? 
 என்ன உறவு உனக்கும் எனக்கும்? 
 எதனை தந்தேன் அப்படி உனக்கு? 
 உள்ளம் உடைந்தபோதேல்லாம் 
 ஒட்ட வைத்தாய். 
 உலகமே ஒதிக்கினாலும்   
  கூட  நின்றாய். 
  நான் செய்த தவறுக்கு 
 நீ மன்னிப்பு கேட்டாய் 
 என்வீட்டு துக்கத்தில் 
 பங்கு போட்டாய். 
 இப்படி, 
 எதையும் எதிர்பாராமல் 
 எவ்விட உடற்கூறும் இன்றி 
 ஏனடா இத்தனை செய்தாய்? 
 எனக்காக. 
 நான் கேட்ட எல்லா கேள்விக்கும் அவனின் ஒற்றை  பதில், 
 'நீ என் நண்பன்.' 
 நான் வளர, தேய்ந்தவள் 
 என் தாய் 
 இயற்கை. 
 உயிரே உயிரே என்று 
  உருகியவள் காதலி. 
 மறுக்க முடியாது, 
 காமமும் காதலும் இரட்டைகிளவி. 
  எத்தனையோ  உதவிகள், 
  சொந்தங்கள் செய்தன, 
 நியுடனின்   விதியோடு. 
 வேண்டும் போதெல்லாம், 
 உண்டியலில் ஒரு ருபாய், 
  கடவளுக்கு கூட. 
 யாரடா நீ? 
 என்ன உறவு உனக்கும் எனக்கும்? 
 எதனை தந்தேன் அப்படி உனக்கு? 
 உள்ளம் உடைந்தபோதேல்லாம் 
 ஒட்ட வைத்தாய். 
 உலகமே ஒதிக்கினாலும்   
  கூட  நின்றாய். 
  நான் செய்த தவறுக்கு 
 நீ மன்னிப்பு கேட்டாய் 
 என்வீட்டு துக்கத்தில் 
 பங்கு போட்டாய். 
 இப்படி, 
 எதையும் எதிர்பாராமல் 
 எவ்விட உடற்கூறும் இன்றி 
 ஏனடா இத்தனை செய்தாய்? 
 எனக்காக. 
 நான் கேட்ட எல்லா கேள்விக்கும் அவனின் ஒற்றை  பதில், 
 'நீ என் நண்பன்.'