கற்பனையில் வாழ்வு.. உறவு

கற்பனையில் வாழ்வு.. உறவு கலாநிதி தனபாலன் 01.! கற்பனையில் வாழ்வு! ! ஊனின்றி உறக்கமின்றி! உள்ளதையும் தொலைத்துவிட்டு! நிசத்தினையும் நினைக்காது! நினைப்பினிலே வாழுகின்றார்! நித்திரையும் இவர்க்கில்லை! நிமித்திகர் சொன்னதையே! நிசமென்று நம்புகிறார்.! மரத்தடியில் இருந்தவனை! மகானென்று நம்பி! மனத்தினையும் தொலைத்துவிட்டு! பணத்தினையும் பறிகொடுத்து! பரிதவித்துப் போகின்றார்! இன்றிருந்த நிலையினையும் இழந்துவிட்டு ! இல்லாத ஒன்றுக்காய்! இப்படியேன் பரிதவிப்பு! கண்டதையும் கேட்டதையும்! கட்டாயம் நடக்குமென்று நம்பி! கடன்பட்டு வாழுகிறார் ! காலமெல்லாம் கற்பனையில் ! நிசத்தினை நினைத்திடா! நிழல்களின் வாழ்வது! நிச்சயம் மாறணும்! அறிவினில் ஆசை அமிழ்ந்திடின்! அஃது சாத்தியமாயினும்! சாத்திரி சொன்னது சத்தியம் என்றுதான்! ‘சா’ வரை நம்புவாராதலால்! சாத்தியமாகுமோ?! 02.! உறவு! -! ஆயிரம் ஆயிரமாய்! அள்ளிக் கொடுத்தேன்! வெள்ளிப் பணத்தை! அங்கிங்கெனாதபடி! எங்கும் நிறைந்தது! உறவு.! காலம் கரைந்தது! காசும் கரைந்தது! காற்றெனப் பறந்தன! கரையெலாம் இருந்த உறவுகள்! தேற்றி எனை நான்! திரும்பு முன்னே! காலம் காட்டி நின்றது! காயத்தின் சுவடுகளை.! ! -கலாநிதி தனபாலன்