மற்றுமொரு விடியல்

மற்றுமொரு விடியல் அறிவுநிதி செடியிலிருந்து வெட்டியெடுக்கப்பட்ட! பூவாக சிரிக்கின்றான்.! இரவு புலர்ந்த பின்னும் ! வழிநெடுக இருள் தொனிக்கிறது! கண்கள் மூடி மூடி திறந்துகொண்டு! இருள் மீது நடக்க ! பெரும் அச்சம் கொள்கிறான்! வெளிச்சத்தல் நின்றுகொண்டு அவனால்! இருளை மட்டுமே யாசிக்க முடிகிறது! பகல் அவனது கனவாகிறது! ஒரு முனைப்புடன் அடியெடுத்து வைக்கிறான்! இருள் உடைய துவங்குகிறது! எங்கிருந்தோ எழும் அலறல்கள் ! அவன் செல்லும் திசைகளை பயமுறுத்துகின்றன! இருந்தும்! திசைகள் விசாலமான அழைப்பை! அவன் பாதங்களில் வைக்கின்றது ! அவன் ஆரவாரங்கள் திரண்டு தீப்பந்தமாகின்றான்! தகிக்கும் இரவுக்கப்பால் ! அவனது உலகத்தை துவங்கிறது! இன்னொரு வரியன்! ! கவிதை: அறிவுநிதி