மெல்லத்தட்டு

மெல்லத்தட்டு சத்தி சக்திதாசன் சத்தி சக்திதாசன் ! என்னிதயக் கதவுகளை மெல்லத்தட்டு ! ஓசையைக் கேட்கும் பலம் ! ஏனொ இதயச் சுவர்களின் ! கற்களுக்கு இல்லை ! உன் கேள்வி நன்றாகவே ! எனக்குப் புரிகிறது ! கைகோர்த்து நடந்து ! பழக்கமற்றவன் வாழ்க்கையெல்லாம் ! எப்படி தோழனாவாய் என்று ! சின்னப்பெண்ணே மெல்லத்தட்டு ! உன் கழுத்தில் நாணேற்றி ! நானுனக்கு கணவனாய் பதவியேற ! சந்தர்ப்பம் தா , அங்கே நான் நிகழ்விக்கும் ! சம்பவங்கள் என்னை உன் ! தோழனாக்கும் ! பலர் தட்டிய போதும் திறக்காத ! என்னிதயம் ! தட்டவென நீ கைகளை உயர்த்தியபோதே ! திறந்து கொண்டதே ! இதுதான் பூர்வஜென்மப் ! பலனென்பரோ ! பூங்காற்றே நான் மலரிதழ் ! மெல்லத்தட்டு இல்லையேல் ! உதிர்ந்து விடுவேன் ! தேன்வண்டே மெதுவாக ! சிறகை விரி ! அதன் சலசலப்பில் என் ! சப்த நாடியும் ! ஒடுங்கிவிடும் ! பொன்வண்டு வளர்க்கும் ஆசை உனக்கு ! பறக்கும் என்மனதைப் பிடித்து ! உன்னிதயக் கூட்டில் ! அடைத்து விட்டாய் ! பருவ மழையே நனைந்தால் ! ஜீரமேறி நலிந்துவிடுவேன் ! மெல்லத்தட்டு ! உள்ளத்தை ! உன்வீட்டு முற்றத்தில் ! தொலைத்து விட்டேன் ! உன் மனமெனும் பற்றைக்குள் ! விழுந்ததுவோ ! காதலை எனக்கு ! கல்லூரியின்றிக் ! கற்பித்தவளே ! காலமெல்லாம் நான் என் ! காதோடு ஒரு கவிதை சொல்லி எனைக் ! கைதாக்கி உனதாக்கி எனைத்தாக்கியது போதும் ! இனி வரும் வேளையிலே ! உன் பூமுகத்தின் மென்மைப்போல் ! என் இதயக் கதவுகளை ! மெல்லத்தட்டு மேகம் விலகும்