வெறுப்புமிழ்ந்த கல்!

வெறுப்புமிழ்ந்த கல்! கருணாகரன் ஒலிவற்றிக் காய்ந்த குருட்டு இரவில் ! பழித்தன எல்லா நட்சத்திரங்களும்! சாட்சி சொல்வதற்கும் அஞ்சிய நிலவை ! எந்த வசைச் சொல்லாற் திட்டுவேன்?! ஒரு வழிகேட்டு அலைகிறேன்! காவற்காரரிடம் கெஞ்சி, ! படைகொண்டு போக அல்ல! பொருள்சேர்த்துப்போகவும் அல்ல! வளர்த்த நாயைக்கொண்டு செல்லவும் அல்ல! வேதனை நிரம்பி! வலியின் வேரோடிய ! என்னுடலில் வளரும் நோயைக் கொண்டு தொலைக்க! பிணியெல்லாம் பரவிய ஊரில்! மருந்துமில்லை மருத்துவரும் இல்லை! பாழடைந்த மருத்துவமனைகளின்! முனகலொலி உடலையூடுருவி! நெருப்பையள்ளிக் கொண்டலைகிறது! சிதைதேடி.! குலுங்கும் மார்பிலிருந்து! கொட்டுண்டன துயர்ப்பாசி படர்ந்து வழுவழுப்பான ! ஈரமூறிய வார்த்தைகள்.! அவற்றை நான் சேகரித்து வைத்திருந்தேன்! காய்ந்து வரண்ட கோடைக்குள்ளும்! தோலையுரித்துச் சோதனையிடும் படைவீரரிடமிருந்தும்! நானே எரிந்த பல நாட்களிலும்! அவற்றில் தீபடாமலே.! அவமதிப்புகளின் கீழான ! நிலப்பரப்பில் ! இறுகிப்படிந்திருக்கும் மௌனத்திற்கிடையில்! ஒரு சொட்டுத் துளி! உடற்சாறு தேங்கிக் கிடந்தது! வனப்பு மிக்கதொரு ! கடற்கரையும் ! காகங்கள் கரையும் நாட்களும் இருந்தன! எனவும்! ஒற்றையடிப்பாதைகளில்! எறும்புகள் தம்பாட்டிலும் மனிதர்கள் தம்பாட்டிலும்! போய்வரக்கூடிய காலமொன்று ! இருந்ததாயும்! சொல்லிக்கொண்டு.! இன்றோ! தெருமுனையில் ! பெருமரத்தின் கீழே இருந்தது கோயில்! நாயுறங்க.! நாயினடியில் ஓலமிட்டவாறு! என்னுடலும் ! அதன் வால் நீண்ட ! குருத்தெலும்பும்! வழியற்றுச் செத்தான் ஒரு மனிதனென்று சொல்ல