உன்னோடு.! - காதல் கவிதை

* உன்னோடு காலம் முழுவதும் 
 நான் வாழ்ந்திட நினைத்தேன். 
 ஏனோ கால் நிமிடம் கூட 
 நீ என் அருகில் இல்லை! 
 * உன் தோளோடு தோள் சேர்த்து 
 நடந்திட நினைத்தேன். 
 ஏனோ உன் கால்போன சுவடுகூட 
 கண்ணில் தென்படவில்லை! 
 * உன்னை கண்ணின் மணியாக 
 காத்திட நினைத்தேன். 
 ஏனோ, இமை உதிர்க்கும் 
 ரோமமாகக் கூட 
 நீ என்னை கருதிடவில்லை! 
 * உன் வாழ்க்கைத் 
 துணையாகிட வேண்டி 
 மனதில் தினமும் நினைத்தேன். 
 ஏனோ, ஒரு வழித் துணையாகக் கூட 
 நீ என்னை அழைத்திடவில்லை! 
 * உன் மதிப்பில் 
 ஆயிரத்தில் ஒருத்தியாக 
 நான் உயர்ந்திட நினைத்தேன். 
 ஏனோ, அந்த ஆயிரத்தில் 
 ஒருத்தியாகக் கூட 
 நீ என்னை சேர்த்திடவில்லை! 
 * உன் அரியணையில் அரசியாகவே 
 வீற்றிருக்க நினைத்திருந்தேன். 
 ஏனோ, ஒரு சேவகியாகக் கூட 
 நீ என்னை அனுமதிக்கவில்லை! 
 * உன் தாகம் தீர்த்திடும் கனிரசமாக 
 நான் மாறிட நினைத்தேன். 
 ஏனோ, உன் பாதம் 
 கழுவும், நீராகக் கூட 
 நீ என்னை பாவிக்கவில்லை! 
 * உன் கழுத்தை 
 அலங்கரிக்கும் ரோஜாவாக 
 நான் மலர்ந்திட நினைத்தேன். 
 ஏனோ, உன் பாதம் மிதிக்கும் 
 சருகாகக் கூட 
 நீ என்னை தீண்டிடவில்லை! 
 * உன் முன் ஒரு சிகரமாகவே ஓங்கி 
 நிமிர்ந்திட முயன்றேன். 
 ஏனோ, சிறு 
 குன்றாகக் கூட வளராமல் 
 உதிர்ந்து போனேன்! 
 * ஒரு காவியமாகவே உன்னுள் 
 கலந்திட நினைத்தேன். 
 ஏனோ, ஒரு ஓவியமாகக் கூட 
 உன் நின் நிலைக்காமல் 
 கலைந்து போனேன்! 
 * உன் சரித்திர நாயகியாய் 
 திகழ்ந்திட நான் 
 வியூகம் வகுத்தேன். 
 ஏனோ, ஒரு சொல்லாகக் கூட 
 ஏட்டில் இடம் பெறாது போனேன்! 
 * உன் கனவிலும் நானே வந்து 
 உன்னை தழுவிட நினைத்தேன். 
 ஏனோ, உன் நினைவில் கூட 
 சரியாக நில்லாமல் 
 நழுவிப் போனேன்! 
 * உன்னோடு காலம் முழுவதும் 
 நான் வாழ்ந்திட நினைத்தேன். 
 ஏனோ கால் நிமிடம் கூட 
 நீ என் அருகில் இல்லை! 
 * உன் தோளோடு தோள் சேர்த்து 
 நடந்திட நினைத்தேன். 
 ஏனோ உன் கால்போன சுவடுகூட 
 கண்ணில் தென்படவில்லை! 
 * உன்னை கண்ணின் மணியாக 
 காத்திட நினைத்தேன். 
 ஏனோ, இமை உதிர்க்கும் 
 ரோமமாகக் கூட 
 நீ என்னை கருதிடவில்லை! 
 * உன் வாழ்க்கைத் 
 துணையாகிட வேண்டி 
 மனதில் தினமும் நினைத்தேன். 
 ஏனோ, ஒரு வழித் துணையாகக் கூட 
 நீ என்னை அழைத்திடவில்லை! 
 * உன் மதிப்பில் 
 ஆயிரத்தில் ஒருத்தியாக 
 நான் உயர்ந்திட நினைத்தேன். 
 ஏனோ, அந்த ஆயிரத்தில் 
 ஒருத்தியாகக் கூட 
 நீ என்னை சேர்த்திடவில்லை! 
 * உன் அரியணையில் அரசியாகவே 
 வீற்றிருக்க நினைத்திருந்தேன். 
 ஏனோ, ஒரு சேவகியாகக் கூட 
 நீ என்னை அனுமதிக்கவில்லை! 
 * உன் தாகம் தீர்த்திடும் கனிரசமாக 
 நான் மாறிட நினைத்தேன். 
 ஏனோ, உன் பாதம் 
 கழுவும், நீராகக் கூட 
 நீ என்னை பாவிக்கவில்லை! 
 * உன் கழுத்தை 
 அலங்கரிக்கும் ரோஜாவாக 
 நான் மலர்ந்திட நினைத்தேன். 
 ஏனோ, உன் பாதம் மிதிக்கும் 
 சருகாகக் கூட 
 நீ என்னை தீண்டிடவில்லை! 
 * உன் முன் ஒரு சிகரமாகவே ஓங்கி 
 நிமிர்ந்திட முயன்றேன். 
 ஏனோ, சிறு 
 குன்றாகக் கூட வளராமல் 
 உதிர்ந்து போனேன்! 
 * ஒரு காவியமாகவே உன்னுள் 
 கலந்திட நினைத்தேன். 
 ஏனோ, ஒரு ஓவியமாகக் கூட 
 உன் நின் நிலைக்காமல் 
 கலைந்து போனேன்! 
 * உன் சரித்திர நாயகியாய் 
 திகழ்ந்திட நான் 
 வியூகம் வகுத்தேன். 
 ஏனோ, ஒரு சொல்லாகக் கூட 
 ஏட்டில் இடம் பெறாது போனேன்! 
 * உன் கனவிலும் நானே வந்து 
 உன்னை தழுவிட நினைத்தேன். 
 ஏனோ, உன் நினைவில் கூட 
 சரியாக நில்லாமல் 
 நழுவிப் போனேன்!