மனிதனாதல்

மனிதனாதல் மாலியன் நித்திரையின் முன் உள்ள சில மணித்துளிகள்! நீண்டும் முதிர்ந்தும் ! சிந்தனை லயம் தேடலுக்குமிடையில்! மெல்லென முகிழும் என் மனக்கண் -! நினைவுகளின் சிதைவுகளை! அசைமீட்ட வண்ணம் ! என்னை நானே நானாகப் பார்க்கையில்! ஏனோ வாழ்வு கசந்தது ! (எனக்குள்) முகங்களை சற்றே மாற்ற முயல்தலில்! தோற்றே போக -! சிறுகச் சிறுக விரியும் எனதுலகம் -! சரி பிழை பார்த்து மீண்டும் மனிதனாய்! என்னைச் சிற்பமிட முயல்தலில் கண்ணயர்தல் கூடும் ! அதிரும் கடடிகாரம் - நிறுத்தி மெல்ல எழுகையில்! ஏனோ மறந்தே போகும் மனிதனாதல்! மீண்டும் ஓர் இரவிற்காய் . . . . . . .! பங்குனி 7-2002! கனடா