மா.! - காதல் கவிதை

மாதம் பத்து சுமந்து 
   என்னை செதுக்கிய 
   சிற்பியானாய்.! 
   கருவில் 
   என் பசி தீர்க்க 
   திகட்டும் பொழுதும் 
   உணவை உண்டு 
   என் பசி தீர்த்தாய்.! 
   பிறந்தவுடன், 
    மொழியில்லா என் ஆசைகளை 
   அசைவுதனில் புரிந்துக்கொண்டு 
  நிறைவேற்றி வைத்தாய்.! 
   உன் விரல்கள் கொண்டு 
   என் விரல்கள் கோர்த்து 
   நடை பழக 
   பல தூரங்கள் நீயும் 
   நடந்திருப்பாய்.! 
   தலைமுடியில் விரல் வருடி 
   உன் கைகளை எனக்கு 
   தலையணை ஆக்கி 
   நான் தூங்க விழித்திருந்தாய்.! 
   பசிக்கும் முன்னே 
   நீ அறிவதால் 
   என் பசியை 
   நானோ அறிந்ததில்லை.! 
   குளநீரில் கல்லெறிந்து 
   நீரை கலைப்பதுபோல் 
   என் தோல்விகளில் 
   உன் குரல் எறிந்து 
  சோகங்களை கலைத்திடுவாய்.! 
   எடைதட்டில் 
   உனை அமர்த்தி 
   உனக்கு சமம் பார்க்க 
   இவ்வுலகில் எதுவுமில்லை! 
   
    இங்கு 
  உன்னைப்போல் 
   எந்த தெய்வமும் 
   இல்லை அம்மா.! 
 மாதம் பத்து சுமந்து 
   என்னை செதுக்கிய 
   சிற்பியானாய்.! 
   கருவில் 
   என் பசி தீர்க்க 
   திகட்டும் பொழுதும் 
   உணவை உண்டு 
   என் பசி தீர்த்தாய்.! 
   பிறந்தவுடன், 
    மொழியில்லா என் ஆசைகளை 
   அசைவுதனில் புரிந்துக்கொண்டு 
  நிறைவேற்றி வைத்தாய்.! 
   உன் விரல்கள் கொண்டு 
   என் விரல்கள் கோர்த்து 
   நடை பழக 
   பல தூரங்கள் நீயும் 
   நடந்திருப்பாய்.! 
   தலைமுடியில் விரல் வருடி 
   உன் கைகளை எனக்கு 
   தலையணை ஆக்கி 
   நான் தூங்க விழித்திருந்தாய்.! 
   பசிக்கும் முன்னே 
   நீ அறிவதால் 
   என் பசியை 
   நானோ அறிந்ததில்லை.! 
   குளநீரில் கல்லெறிந்து 
   நீரை கலைப்பதுபோல் 
   என் தோல்விகளில் 
   உன் குரல் எறிந்து 
  சோகங்களை கலைத்திடுவாய்.! 
   எடைதட்டில் 
   உனை அமர்த்தி 
   உனக்கு சமம் பார்க்க 
   இவ்வுலகில் எதுவுமில்லை! 
   
    இங்கு 
  உன்னைப்போல் 
   எந்த தெய்வமும் 
   இல்லை அம்மா.!