என் பழைய மொழி

என் பழைய மொழி கலீல் கிப்ரான் நான் பிறந்து ! மூன்று நாட்கள் ஆகியிருந்தன.. ! நான் தொட்டிலில் இருந்தபடி ! என் புதிய உலகத்தை ! ஆச்சர்யம் கலந்த ஆர்வத்துடன் ! பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.. ! என் அம்மா, ! செவிலித் தாயிடம் கேட்டாள்.. ! எப்படி இருக்கிறான் என் மகன்..?? ! அவள் சொன்னாள்.. ! ரொம்ப நன்றாக இருக்கிறான்.. ! நான் இதுவரை மூன்று முறை பாலூட்டி விட்டேன்.. ! இவ்வளவு மகிழ்ச்சியான ஒரு குழந்தையை நான் ! இதுவரை கண்டதேயில்லை.. ! எனக்குக் கோபம் வந்தது.. ! நான் கத்தினேன்.. ! அம்மா.. அது உண்மையில்லை.. ! என் தொட்டில் மிகவும் கடினமாக உள்ளது.. ! நான் குடித்த பால் கசப்பாக இருந்தது.. ! அவள் மார்பகங்களின் வாசம் கூட ! எனக்குப் பிடிக்கவேயில்லை.. ! நான் மகிழ்ச்சியாய் இல்லை.. ! மிகுந்த துன்பத்தில் இருக்கிறேன்..! ! ஆனால் என் அம்மாவுக்கோ, ! என் செவிலித்தாய்க்கோ ! நான் சொல்லியது எதுவும் புரியவில்லை.. ! ஏனென்றால் நான் பேசிய மொழி, ! நான் எங்கிருந்து வந்தேனோ, அந்த உலகத்தில் பேசுவது.. ! இந்தப் புதிய உலகத்தில் ! அந்த மொழியை யாருமே பேசுவதில்லை.. ! இருபத்தியோரு நாட்கள் கடந்ததும் ! எனக்குப் பெயர் சூட்டப்பட்டது.. ! பெயர் சூட்டி ஆசீர்வதித்த பூசாரி ! என் தாயிடம், ! நீ மிக்க மகிழ்ச்சி அடைய வேண்டும் பெண்ணே.. ! ஏனென்றால் உன் மகன் ஒரு கிறித்துவனாகப் பிறந்துள்ளான்.. ! என்றார்.. ! நான் ஆச்சர்யத்துடன் அவரிடம், ! அப்படியென்றால் ! சொர்க்கத்தில் இருக்கும் உங்கள் தாய் ! துக்கப்பட வேண்டுமே.. ! ஏனென்றால் நீங்கள் கிறித்துவராகப் பிறக்கவில்லையே..! என்றேன்.. ! ஆனால், அவருக்கும் என் மொழி புரியவில்லை.. ! ஏழு மாதங்கள் ஆன பிறகு, ! ஒரு ஜோசியக்காரன் எங்கள் வீட்டுக்கு வந்து ! என்னைப் பார்த்து என் தாயிடம், ! உங்கள் மகன் ! ஒரு சிறந்த தலைவனாய் வருவான்.. ! அதற்குறிய சமிக்ஞைகள் தெரிகின்றன.. என்றான்.. ! நான் கோபத்துடன், ! தலைவனெல்லாம் க முடியாது.. ! நான் ஒரு சிறந்த இசைக் கலைஞனாவேன்.. ! வேறு எதுவும் ஆக மாட்டேன்.. என்று கூக்குரலிட்டேன்.. ! ஆனால், அந்த வயதிலும் ! என் மொழி யாருக்கும் புரியவில்லை.. ! இன்று முப்பத்தி மூன்று ஆண்டுகள் ! கழிந்த பிறகு ! என் அம்மா, செவிலித்தாய், பூசாரி ! எல்லோரும் இறந்து போய் விட்டனர்.. ! ஜோசியக்காரன் மட்டும் உயிருடன் இருக்கிறான்.. ! ஆலய வாசலில் அவனைப் பார்த்தேன்.. ! என்னோடு பேசிக் கொண்டிருந்த போது ! அவன் சொன்னான்.. ! நீ ஒரு சிறந்த இசைக் கலைஞனாய் வருவாய் என்று ! எனக்கு அப்போதே தெரியும்.. ! நீ குழந்தையாய் இருந்த போதே ! நான் கணித்துச் சொன்னேன்.. ! என்றான்.. ! நான் அவன் சொன்னதை நம்பினேன்.. ! ஏனென்றால், ! இப்போது ! என் பழைய மொழியை ! நானே மறந்து போயிருந்தேன்..! ! -! மொழிபெயர்ப்பு மீனாட்சி சங்கர்