கனாகண்டேனடி காதலி - காதல் கவிதை

தனியொரு அடர்ந்த காடு 
 நீயும் நானும் 
 நானும் நீயும் மட்டும் 
 நீ ஓடுகிறாய் 
 நான் தொடர்கிறேன் 
 ஓடிகளைத்து நின்றாய் நீ 
 தேடிபிடித்து வந்தேன் நான் 
 மிரள்கிறாய் நீ 
 மெனக்கெடுகிறேன் நான் 
 முன்னோக்கி நடைபோட்ட 
 என் பாதங்களை கண்டு 
 பின்னோக்கி நடைபோட்டது 
 உன் பாதங்கள் 
 ஆனாலும் என் பாதங்கள் 
 இரண்டடி போடின் 
 உன் பாதம் அரையடி 
 கடக்கிறது 
 மிக விரைவில் நெருங்கினேன் உனை 
 நமக்கான இடைவெளி 
 குறைந்து குறைந்து 
 நெருக்கமானேன் 
 என் இரு கைகளுக்குள் நீ 
 உன் அதீத காதலில் நான் 
 உன் கருவிழி மிரட்சியால் 
 அங்கும் இங்கும் உருள்கிறது 
 மேல்மூச்சு கீழ்மூச்சு வாங்குகிறது 
 எதோ உளரிகொண்டிருக்கிறது 
 உன் இதழ்கள் 
 என் இறுக்கமான 
 அணைப்பிலிருந்து 
 விடுபட உன் கை 
 எனை தள்ளுவதுபோல் 
 நடித்து கொண்டிருக்கிறது 
 மேலும் இறுக்கமானது என் கை 
 காற்றுகூட புகமுடியாத நெருக்கம் 
 உனக்கும் எனக்கும் 
 மெதுமெதுவாய் உன் 
 இதழ் நோக்கி பயணித்தது 
 உன் இதழ்கள் திட்டல் மறந்து 
 மெலிதான புன்முறுவலுடன் 
 எனை ஏற்க தயாரானது 
 என் பிடியிலிருந்து 
 நீ விடுபட்டபின்னும் 
 அதே இறுக்கமான 
 நெருக்கத்துடன் நாம் 
 ஓடிவந்ததாலும் 
 ஒருவிதபயத்தாலும் 
 மழைபனிதுளி போல் 
 முத்து முத்தாய் 
 முத்து முத்தாய் 
 வியர்வைதுளிகள் 
 உன்முகத்திலும் 
 உன் இதழிலும் 
 மெதுமெதுவாய் 
 மெதுமெதுவாய் 
 உன் இதழை 
 என் இதழ் நெருங்கிய போது 
 இதழின் நெருக்கம் 
 அதிகமான போது 
 கனாகலைந்ததடி காதலி. 
 என் 
 கனாகலைந்தேபோனதடி 
 என் காதலி