துயர் துடைக்கும் விரல்கள் கொடு

துயர் துடைக்கும் விரல்கள் கொடு எம்.ரிஷான் ஷெரீப் இறகுகளற்ற தேவதையவள்;! அள்ளிச் சூடும் ஆபரணங்களோ,! அலங்கார வார்த்தைகளோ,! தனித்த பூஞ்சோலையொன்றின் புல்வெளியில்! மீட்டப்படும் மெல்லிசையொன்றோ! அவளெழிலில் தோற்றுத்தான் போகும் ! ஆனால்...! அவள் பிரசவித்த விழிநீரே! துளித்துளியாய்ச் சேர்ந்து,! நாணல்கள் வளைத்துக் கரையுடைத்து,! அவளுக்கான எல்லைகளுடைத்து! அலையாய்,நதியாய்ப் பெருக்கெடுக்க! மீண்டும் மீண்டும் ! சாட்டையாலடித்து வதை செய்யவென்றே! நாற்திசைகளிலும் காத்திருக்கிறது! சாத்தான்களுக்குப் பிறந்த கூட்டமொன்று ! தனிமையின் கொடுவாய்க்குள்! தன்னைத் தின்னக் கொடுத்துவிட்டு! காயங்களைப் போர்த்தி! ஆகாயம் பார்த்தபடி நடுநடுங்கி நிற்குமவளைக்! கொண்டு போ ராசகுமாரனே! அந்த மலைகளைத் தாண்டி...! மாய உலகின் கரங்களை விலக்கி ! மரங்களுக்கும் அதனுடனான தென்றலுக்கும்! தூதனுப்புகிறேன் ! தூய பனிபடர்ந்த தேசமொன்றின்! குளிர்ந்த சோலைகளின்! அழகிய பெருவாழ்வை! அவளுக்குத் தருவாய்தானே நீ ?! சாபங்கள் சூழ்ந்த ! அவளது துயர வாழ்வைப் பாடுவதால்! ஆகப்போவது ஏதுமில்லையெனக்! கூறுபவர்கள் முன்னால் வரலாம் ! அலறல் மட்டுமே சுமக்கும் அவளது இசை! காற்றுடன் கலந்து போயொரு நாள்! சூரியனை விழுங்கிவிடும்,! நிலமிருட்டிப் பாதம் உதைக்க! எரிமலைகள் வெடித்துப் பிளக்கும்! நாளது வெகுதொலைவிலில்லையென்ற! அச்சத்தில் நடுநடுங்கியே ! நானிதனை எழுதுகிறேன் ! -எம்.ரிஷான் ஷெரீப்,! மாவனல்லை,! இலங்கை