பாசி படித்துறை நண்பனே ( 5 ) - நண்பர்கள் கவிதை

இறந்த பிரிவு ஆறுவதற்குள்ளே 
  இடியாய் என் மேல் பழியும் வந்தது 
  மண்டையை நீ என்னை உடைத்து விட்டதால் 
  மனதில் வெறி கொண்டு தள்ளி விட்டேனாம் 
  இறக்க வைத்ததும் என்னுடன் கொண்ட நட்பால் 
  என்னருமை நண்பனே எழுந்து வந்து சொல்லேன் 
  உன்னால் எப்படி உண்மையை சொல்ல முடியும் 
  உறுத்தி இருக்கலாம் உன்தாயின் புலம்பல் 
  தூளி கட்டியே தூக்கி போனார் 
  தொங்கும் சோகத்தை ஆட்டி நீ போனாய் 
  உன்னை புதையலாய் புதைத்து விட்டார் 
  ஓடி வந்து விட்டேன் அலிபாபா போலே 
  என்னை இழுத்து என் தாய் சென்றாள் 
 என்னிடம் சொன்னால் நீ பிடித்து கொள்வாய் 
  ஆனாலும் நண்பனே அன்று முதல் 
  அவதி பட்டேனே நீ பிடிக்க வில்லையே 
  சுடுகாடு வந்து செல்லும் தென்றலும் சுட்டது 
  சோகத்தோடு வந்து செல்லும் என்னிடம் கேட்டது 
  சுத்த நட்பு எப்படித்தான் செத்து போனது தெரியல 
  சொர்க்கம் செல்லும் நரகத்திலே சுவடும் யாருக்கும் புரியல . 
 (தற்சமயம் முற்றும் )