காதலியே இன்னும் சில வருடம் கழித்து  - காதல் கவிதை

அது ஒரு விடுமுறை நாள் 
  மிதமான மழை பெய்து முடித்த காலை 
  இதமான வண்ணங்களை பூசிய அழகிய வீடு. 
 வீட்டின் முன் 
  தென்றல் தவழ 
 வண்ணத்து பூசிகள் 
  வட்டமிடும் பூந்தோட்டம். 
 ஜன்னல் ஓர வரும் தென்றலால் 
  குளிரும் நம் துயிலறை. 
 சோம்பல் தவிர்த்த தூக்கம் 
 என்மேல்  புரண்டு தூங்கும் நம் இரு  பிள்ளைகள் 
 பக்கத்தில் படுத்துக்கொண்டே 
  தூக்கத்தில் என் மடியில் இடம்தேடும் நீ. 
  தூக்கத்தில் அழும் பிள்ளைகளால் 
  துயில்லேளும்பும் நீ 
  குட்டி சண்டை போடுவாய் நம் பிள்ளைகளோடு 
  என் மடியில் இடம் பிடிக்க. 
 விடிந்துவிட்டதென சொல்லியும் 
  விழிக்காத எங்களுக்கு 
  உன் கையால் ஒரு கோப்பை தேநீர். 
 சமையலறை சத்தத்தில் 
  விழித்தெழும் நாங்கள் 
  வெந்நீரில்  குளிக்க 
  தலை துவட்டிவிட உன் முந்தானை. 
 பனித்துளி வியர்வை சிந்தி 
  நிற்கும் உன் நெற்றி 
  துடைத்துக்கொண்டே 
  பரிமாறும் உன் தாய்மை. 
  என் செல்லமாய் 
  பெண் குழந்தை 
  உன் செல்லமாய் 
  ஆண் குழந்தை 
  சிறிது நேரம் கூடி பிடித்து விளையாடும் நாம். 
 விளையாட்டாய் தொடங்கி 
  சண்டையில் முடியும் 
  நம் குறும்பு தனம். 
 நாங்கள் மூவரும் ஓரணியில் 
  நீ மட்டும் எதிரணியில் 
  எங்களை திட்டிக்கொண்டு. 
 எங்களின் ஆர்ப்பாட்டத்தால் 
  சோம்பலுரும் உன் கால்கள் 
  அதை மெதுவாய் பிடித்துவிடும் நான். 
 என்னை கொஞ்சும் நம் பிள்ளைகள் 
  திட்டி முறைக்கும் உன் கண்கள் 
  எப்படி சமாதான படுத்துவேன் 
  இனி வரும் இரவில். 
 ஆயிரம் முத்தங்கள் நம் பிள்ளைகளுக்கு 
  நீ சத்தமில்லாமல் திட்டுவது 
  தெரிந்து உனக்கொரு முத்தம். 
 மதிய உணவு குட்டி தூக்கம் 
  மாலை வந்தவுடன் 
  தொலைக்காட்சி  பெட்டியில் 
  உன்னோடு சண்டையிட்டு பார்க்கும் கிரிகெட். 
 இரவு வந்துவிட்டது 
  மீண்டும் போட்டி 
  என் மடியில் உறங்குவது யார் என்று 
 இன்றும் நம் பிள்ளைகளுக்கே முதலிடம். 
 நீயோ முனுமுனுத்தபடி ஓரமாய் போவாய் 
  நானோ பிள்ளைகளை தலையணை 
  மடியில் படுக்க  வைத்துவிட்டு 
  உன் மடியினை என் தலையணையாக்குவேன். 
 இன்றும் நம் காதலித்த நாட்களை 
  கதையாக நம் பிள்ளைகளுக்கு சொல்லி 
  சிரித்துக்கொண்டே நகரும் அன்றைய இரவு.