NALLA VELAI  - காதல் கவிதை

பெண்ணாய் நானும் பிறந்திருந்தாலுன் 
 பெருமை தெரியாமல் போயிருக்கும் 
  பிரமிப் பூட்டுமுன் பிரம்மாண்டமெல்லாம் 
 பத்தோடு பதினொன் ராயிருக்கும் 
  அருமை  தெரியாத எவனுக்கோ உன் 
  அழகெல்லாம் போய் சேர்ந்திருக்கும் 
  ஆளுமை இல்லாத ஒருவன் முன் உன் 
  ஆசையெல்லாம் போய் நின்றிருக்கும் 
  பெருமைப் படாத ஒருவனுடன்  நீ 
  பேருக்கு வாழ்ந்து கொண்டிருப்பாய் 
  பெரிதாய் சொல்வதர்க் கொன்றுமின்றி  உன் 
 பெண்மையை இழந்து நின்றிருப்பாய் 
  நல்ல வேளையோர் ஆணானேன் நன்றி 
  நானுனக் காகவே தானானேன் 
  நாளும் தெரிந்த வன்னானேன் அன்றி 
  நீயுனை பார்க்கும் கண்ணானேன் 
  கவிஞனின் கண்ணில் பட்டுவிட்டாய் அவன் 
 கவிதையில் நீ சிறப் புற்றுவிட்டாய் 
  அறிஞனின் கண்ணில் பட்டுவிட்டாய் அவன் 
 அறிவுக்கோர் சவால் விட்டுவிட்டாய் 
  கலைஞனின் கண்ணில் பட்டுவிட்டாய் அவன் 
 கவனத்தை இரண்டால் ஈர்த்து விட்டாய் 
  இளைஞனின் கண்ணில் பட்டு விட்டாய் நீ 
 என்னவோ அவனை செய்து விட்டாய் 
  மனிதனின் கண்ணில் பட்டு விட்டாய் ஒரு 
 மயக்கத்தில் அவனை வைத்து விட்டாய் 
  மன்னவன் கண்ணில் பட்டு விட்டாய் அவன் 
 மனதுடன் நீயுனை தைத்து விட்டாய் 
  எனவே இனிமேல் கவலை இல்லை ஒரு 
 எள் முனை அளவும் குறைக ளில்லை 
 வாழ்வாங்கு வாழ்வை இனி மேலே உனை  
  வாழ வைப்பேன் ஏன் தலை மேலே 
  கவிதை களாகவும் வாழ வைப்பேன் ஒரு 
 கற் சிலையொன்றும் உனக்கெடுப்பேன் 
 ஆய்வுக் கூடமாய் உனை நினைத்து  பல 
 அற்புத  அதி சயங்கள் எடுப்பேன் 
  சிரித்த முகமெந்தன் சீதேவியே உன் 
 சிரிப்பினில் கிரந்குது ஏன் ஆவியே 
  விரித்த முந்தானை மேல் தாவியே 
  விளையாடா விட்டால் தான் பாவியே 
 பெண்ணாய் நானும் பிறந்திருந்தாலுன் 
 பெருமை தெரியாமல் போயிருக்கும் 
  பிரமிப் பூட்டுமுன் பிரம்மாண்டமெல்லாம் 
 பத்தோடு பதினொன் ராயிருக்கும் 
  அருமை  தெரியாத எவனுக்கோ உன் 
  அழகெல்லாம் போய் சேர்ந்திருக்கும் 
  ஆளுமை இல்லாத ஒருவன் முன் உன் 
  ஆசையெல்லாம் போய் நின்றிருக்கும் 
  பெருமைப் படாத ஒருவனுடன்  நீ 
  பேருக்கு வாழ்ந்து கொண்டிருப்பாய் 
  பெரிதாய் சொல்வதர்க் கொன்றுமின்றி  உன் 
 பெண்மையை இழந்து நின்றிருப்பாய் 
  நல்ல வேளையோர் ஆணானேன் நன்றி 
  நானுனக் காகவே தானானேன் 
  நாளும் தெரிந்த வன்னானேன் அன்றி 
  நீயுனை பார்க்கும் கண்ணானேன் 
  கவிஞனின் கண்ணில் பட்டுவிட்டாய் அவன் 
 கவிதையில் நீ சிறப் புற்றுவிட்டாய் 
  அறிஞனின் கண்ணில் பட்டுவிட்டாய் அவன் 
 அறிவுக்கோர் சவால் விட்டுவிட்டாய் 
  கலைஞனின் கண்ணில் பட்டுவிட்டாய் அவன் 
 கவனத்தை இரண்டால் ஈர்த்து விட்டாய் 
  இளைஞனின் கண்ணில் பட்டு விட்டாய் நீ 
 என்னவோ அவனை செய்து விட்டாய் 
  மனிதனின் கண்ணில் பட்டு விட்டாய் ஒரு 
 மயக்கத்தில் அவனை வைத்து விட்டாய் 
  மன்னவன் கண்ணில் பட்டு விட்டாய் அவன் 
 மனதுடன் நீயுனை தைத்து விட்டாய் 
  எனவே இனிமேல் கவலை இல்லை ஒரு 
 எள் முனை அளவும் குறைக ளில்லை 
 வாழ்வாங்கு வாழ்வை இனி மேலே உனை  
  வாழ வைப்பேன் ஏன் தலை மேலே 
  கவிதை களாகவும் வாழ வைப்பேன் ஒரு 
 கற் சிலையொன்றும் உனக்கெடுப்பேன் 
 ஆய்வுக் கூடமாய் உனை நினைத்து  பல 
 அற்புத  அதி சயங்கள் எடுப்பேன் 
  சிரித்த முகமெந்தன் சீதேவியே உன் 
 சிரிப்பினில் கிரந்குது ஏன் ஆவியே 
  விரித்த முந்தானை மேல் தாவியே 
  விளையாடா விட்டால் தான் பாவியே