கைவளைக்கும் இல்லை கணிவு

கைவளைக்கும் இல்லை கணிவு அகரம் அமுதா காமன் வதைபட கட்டில் முறிபட! மாமன் வருவானோ மாமயிலே! -சோமனும்! சுட்டென்னைத் தீய்த்தானே! சொப்பனம்வஞ் சித்ததுவே! சட்டெனமா மன்பிரிந்த தால்! கூந்தல்பூ என்னை குறும்பாய்ப் பரிகசிக்கும்;! ஏந்திய கைவளைகள் எக்களிக்கும்; -மாந்தளிர்! மேனியுடை என்னை வெறுத்துப் புறம்நழுவத்! தேனினிய சொல்திக்கு தே! மானுலவும் கண்கள் வடிவிழந்து காணும்;எண்! சாணளவு மேனி தளர்ந்துவிடும்; -தேனுலவும்! வாலெயிறு நீர்நஞ்சாய் மாறிவிடும் என்தலைவன்! தோளிரண்டில் தொத்தாதக் கால்! ! வதைத்தோடும் பால்நிலா வஞ்சிக்கும் தென்றல்! எதைத்தூது நான்விட்டால் ஏற்பான்? -சதைச்சிலையாய்! ஆனேனே! அம்கனவில் கண்டு விழிக்குங்கால்! காணேனே கண்ணொடுகொண் கன்! கற்-பனையா என்மேனி? காமன் விடுகணைகள்! கற்பனைக்கெட் டாத்துயரம் காட்டிடுதே! -நற்றலைவன்! என்னருகி ருப்பானேல் மண்ணுலக சொர்க்கத்தைக்! கண்ணருகில் காட்டானோ கண்டு?! வல்வரவைச் சொல்லி வகைமோசம் செய்தவனின்! சொல்தவறிப் போனதனால் தூக்கமின்றி -மெல்லமெல்ல! மெய்யிளைக்கும்; மென்புன்ன கையிளைக்கும்; பெய்வளையென்! கைவளைக்கும் இல்லை கணிவு! ! -அகரம்.அமுதா