en kaadhali vaazhka - காதல் கவிதை

மாலை நேரம், 
 நெடுஞ்சாலைப் பயணம் 
 சிறியதாய் மழையுடன் , 
 மேற்கு சூரியனின் 
 மஞ்சள் வெய்யில் 
 பின்னாள் அவள். , 
 சற்றுக் கூடிய மழைக்காக 
  சாலையோரம் நின்றோம் 
 நின்ற கணம்,தனக்கான 
 கணவனை தேர்ந்தேடுதுவிட்டார்கள் 
 என்றாள்.! 
 பெரும் மின்னல் தாக்கி 
  என் நெஞ்சை கிழித்த வலி! 
 அடர்த்தியாய் மழை  , 
  அவள் அழுதாள் ! 
 கண்ணீர் துளிகள் மழையுடன் 
  கலந்து வழிந்தது 
 அவளின் கண்ணீர் என்னை கட்டிப் போடும் 
 கை விலங்குகளா? அல்லது 
 என் காதலுக்கு அவள் கொடுக்கும் 
 பரிசா? அல்லது 
 அவளின் இயலாமையின்  வெளிபாடா? 
 கண்மூடி மறந்தேன்  என்னை, 
  விழிதிறன்தேன் அவள் விலகிப்போயிருந்தாள் 
 வலைந்து நெளிந்து செல்லும் 
  இந்நீண்ட நெடுஞ்சாலையில் எங்கே தேடுவேன்? 
 தொலைந்த என்  kaathalai! 
 ஒரு கணம், 
 ஒரு நிமிடம், 
 ஒரு மணி, 
 ஒரு நாள், 
 ஒரு மாதம், 
 ஒரு வருடம், 
  என கழித்தேன் காலத்தை, 
 ஆறு வருடங்கள் கழிந்து. 
  peyyuim  மழைக்கு 
 பேருந்து niruthathin  ஓரம் நின்றேன்! 
 கடந்து சென்ற காரின் kannadi vazhiye 
 ஊடுருவிப் பார்த்தேன், 
 இரண்டு பிள்ளைகளுடன் அவள்,! 
 urainthu  pona என் முகத்தில் 
 தேங்கிய மழை நீரை அடித்து 
 புள்ளியாய் மறைந்து போனாள் , 
 காதலை விட்டு vaalkayai petraval 
 காரில் கடந்து செல்கிறாள்!? 
 வாழ்கையை விட்டு காதலுடன் 
  இன்னும் சுற்றுகிறேன் நான் 
 innedunsaalayil .!. 
 avalukkana என் vaazhthu 
 என்  கண்ணீர் துளிகள் 
 வாழ்க அவள்.! 
 அடர்த்தியான மழையில் 
 மங்கலாய் தெரியும் 
 இந்நீண்ட நெடுஞ்சாலையில் 
 இன்னும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன் 
 நான் 
 தொலைந்து போன 
 என் காதலை.! 
 மாலை நேரம், 
 நெடுஞ்சாலைப் பயணம் 
 சிறியதாய் மழையுடன் , 
 மேற்கு சூரியனின் 
 மஞ்சள் வெய்யில் 
 பின்னாள் அவள். , 
 சற்றுக் கூடிய மழைக்காக 
  சாலையோரம் நின்றோம் 
 நின்ற கணம்,தனக்கான 
 கணவனை தேர்ந்தேடுதுவிட்டார்கள் 
 என்றாள்.! 
 பெரும் மின்னல் தாக்கி 
  என் நெஞ்சை கிழித்த வலி! 
 அடர்த்தியாய் மழை  , 
  அவள் அழுதாள் ! 
 கண்ணீர் துளிகள் மழையுடன் 
  கலந்து வழிந்தது 
 அவளின் கண்ணீர் என்னை கட்டிப் போடும் 
 கை விலங்குகளா? அல்லது 
 என் காதலுக்கு அவள் கொடுக்கும் 
 பரிசா? அல்லது 
 அவளின் இயலாமையின்  வெளிபாடா? 
 கண்மூடி மறந்தேன்  என்னை, 
  விழிதிறன்தேன் அவள் விலகிப்போயிருந்தாள் 
 வலைந்து நெளிந்து செல்லும் 
  இந்நீண்ட நெடுஞ்சாலையில் எங்கே தேடுவேன்? 
 தொலைந்த என்  kaathalai! 
 ஒரு கணம், 
 ஒரு நிமிடம், 
 ஒரு மணி, 
 ஒரு நாள், 
 ஒரு மாதம், 
 ஒரு வருடம், 
  என கழித்தேன் காலத்தை, 
 ஆறு வருடங்கள் கழிந்து. 
  peyyuim  மழைக்கு 
 பேருந்து niruthathin  ஓரம் நின்றேன்! 
 கடந்து சென்ற காரின் kannadi vazhiye 
 ஊடுருவிப் பார்த்தேன், 
 இரண்டு பிள்ளைகளுடன் அவள்,! 
 urainthu  pona என் முகத்தில் 
 தேங்கிய மழை நீரை அடித்து 
 புள்ளியாய் மறைந்து போனாள் , 
 காதலை விட்டு vaalkayai petraval 
 காரில் கடந்து செல்கிறாள்!? 
 வாழ்கையை விட்டு காதலுடன் 
  இன்னும் சுற்றுகிறேன் நான் 
 innedunsaalayil .!. 
 avalukkana என் vaazhthu 
 என்  கண்ணீர் துளிகள் 
 வாழ்க அவள்.! 
 அடர்த்தியான மழையில் 
 மங்கலாய் தெரியும் 
 இந்நீண்ட நெடுஞ்சாலையில் 
 இன்னும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன் 
 நான் 
 தொலைந்து போன 
 என் காதலை.!