உன்னைக் கண் தேடுதே - வாழ்க்கை கவிதை

ஜனித்த பத்து மாதங்களில் 
  மீண்டும் கருவறை இருட்டு . 
 அன்றிலிருந்து 
  இருபது வருடம் நீண்ட  என்  இரவு. 
 உயிர்தெழாத என் கனவுகள். 
 இன்றோடு விடியும். 
 மாலை நிலவும் வெளிச்சம் தர மறுத்த 
  என் வாழ்விலும் வெளிச்சம்… 
 மகிழ்ச்சியில் திணறினேன் நான். 
 என் தாய் முகம், 
 ரசிக்க வேண்டிய பொருள்கள் 
  இயற்கை, இடங்கள் 
  என்னை விட்டு பிரியாத தெருவில்  கிடைத்த  
  என் நாய்க் குட்டி 
 என்னுடன் பிரியமாய் இருந்த 
  அந்த பெண். 
 யாரை முதலில் பார்ப்பேன்? 
 எப்படி இருக்கும் என் உலகம்? 
 என் இரவும் விடிந்தது. 
 சில பார்வை இழந்தோர் என்னைச் சுற்றி. 
 என்னை  வளர்த்தவர் ஆவலுடன் கேட்டார் 
  எங்களைத்  தெரியுதாப்பா? 
  எல்லாம்  தெரிந்ததும் புரிந்தது 
  நனைந்தன கண்கள். 
 முதன்முதலில் காலைச் சூரியன். 
 கால்கள் நடந்தன கண் வங்கியை நோக்கி 
  இன்னொரு வாழ்வில் ஒளியேற்ற 
 எனக்குப் பின்னும்  எனக்குச் சொந்தமில்லாத 
  இந்தக் கண்கள் உங்களோடு பேசிக்கொண்டிருக்கும் 
 சாகா வரம் பெற்று, 
 ஜனித்த பத்து மாதங்களில் 
  மீண்டும் கருவறை இருட்டு . 
 அன்றிலிருந்து 
  இருபது வருடம் நீண்ட  என்  இரவு. 
 உயிர்தெழாத என் கனவுகள். 
 இன்றோடு விடியும். 
 மாலை நிலவும் வெளிச்சம் தர மறுத்த 
  என் வாழ்விலும் வெளிச்சம்… 
 மகிழ்ச்சியில் திணறினேன் நான். 
 என் தாய் முகம், 
 ரசிக்க வேண்டிய பொருள்கள் 
  இயற்கை, இடங்கள் 
  என்னை விட்டு பிரியாத தெருவில்  கிடைத்த  
  என் நாய்க் குட்டி 
 என்னுடன் பிரியமாய் இருந்த 
  அந்த பெண். 
 யாரை முதலில் பார்ப்பேன்? 
 எப்படி இருக்கும் என் உலகம்? 
 என் இரவும் விடிந்தது. 
 சில பார்வை இழந்தோர் என்னைச் சுற்றி. 
 என்னை  வளர்த்தவர் ஆவலுடன் கேட்டார் 
  எங்களைத்  தெரியுதாப்பா? 
  எல்லாம்  தெரிந்ததும் புரிந்தது 
  நனைந்தன கண்கள். 
 முதன்முதலில் காலைச் சூரியன். 
 கால்கள் நடந்தன கண் வங்கியை நோக்கி 
  இன்னொரு வாழ்வில் ஒளியேற்ற 
 எனக்குப் பின்னும்  எனக்குச் சொந்தமில்லாத 
  இந்தக் கண்கள் உங்களோடு பேசிக்கொண்டிருக்கும் 
 சாகா வரம் பெற்று,