உனக்கான நான்

உனக்கான நான் மைவிழி ஆரியனைப் போல் இதழ் சிரிக்க , மல்லிகை செண்டாய் பெண் இருக்க பூத்தொடுத்து சென்றாய் ஒரு பார்வையில்...... சுடரிபோல் எரியும் இவள் ஸ்வாசக்காற்றில் மறந்தாய் இஞ்ஞாலத்தை ! விலகிட நேர்ந்தால் வெறுமையே இவன் வாழ்வில் வெண்பனியும் காரிருளாய்- சுடரியும் தொடரான அம்புலியாய் தோன்றுதடி உன் அருகில்! மாயாவினை செய்தாய் என்னிடத்தில் தொலைத்தேனே என்னை உன்னிடத்தில் மனமற்ற மந்தாரையில் நறுமணம் அளித்தாய் இளமையில் மனம்- துள்ள முதுமையில் குணம் அள்ள! புரிதல் நம்மை காக்க்குமே: என்றென்றும் உனக்கானா "நான்"