நானும் அவள்கைக்குட்டையும்  - காதல் தோல்வி கவிதைகள்

என்றும் இல்லாத அவசரத்தோடு அவள் என்னை சந்திக்க வேண்டும் என்று சொன்னாள். 
 நானும் செய்யும் வேலைகளை எல்லாம் விட்டுவிட்டு ஓடிச்சென்றேன் வழக்கம் போல் அவளை சந்திக்கும் அம்மன் கோவில் குளக்கரைக்கு காற்றைவிட வேகமாக. 
 கைகளில் உள்ள கைக்குட்டையை பதட்டத்தில் முடிபோட்டு முடிபோட்டு அவிழ்த்துக் கொண்டு இருந்தாள். 
 ஏன்?என்ன விஷயம்? அவசரமாக வரச்சொன்னாய்?என்றேன். 
 அவளோ கண்ணீருடன் நான் ஊருக்கு செல்கிறேன்,திரும்பிவர இரு நாட்களாகும்,உங்களை சந்திக்க முடியாதே!என்றாள். 
 அந்த இரு நாட்களும் நான் உன்னை நினைத்துக்கொண்டு இருக்குமாறு ஏதாவது ஒன்றை கொடுத்து செல் என்றேன் அவளிடம். 
 அவள் என்ன கொடுப்பது என்று தெரியாமல் கண்களில் வழிந்த கண்ணீரை கைக்குட்டையால் ஒற்றி எடுத்தாள். 
 உடனே நான் குறும்புடன் உன் கைக்குட்டையை வேண்டுமானால் கொடு என்றேன். 
 இது எதற்கு?என்றாள் அவள். 
 நீ இல்லாத நேரங்களில் உன்னை நினைத்து ஏங்கும் என் கண்கள் சிந்தும் கண்ணீரை முத்துக்களாய் உன் கைக்குட்டையில் சேமித்து வைக்கிறேன்,என்றேன். 
 அவளும் சரி என்று தந்து சென்றாள். 
 ஆனால். 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 . 
 இன்றும் அவள் நினைவாக 
  அந்த கைக்குட்டை தான் 
  என் கண்ணீரை சேமித்தபடி.!