கருவறையே கல்லறையாய்

கருவறையே கல்லறையாய் தனலட்சுமி பாஸ்கரன், திருச்சி தூளியிலிருந்து கொட்டின துளிகள்! தூக்கம் கலைந்து அழுதன தளிர்கள்! கொட்டியது சிறுநீர்த் துளிகளா? - அன்றி! கொடிய சோகத்தால் விழிநீர்த் துளிகளா?! பச்சை மண்ணுக்குப் புவிதந்த சரித்திரம்! பாழும் எய்ட்ஸால் வந்த தரித்திரம்! ஆட்கொல்லி நோயில்லா அன்னையாக! அரவணைப்போம் ஓடி வா ஆருயிரே! விலைமாதரிடம் வாங்கிய வினையா?! விதிவசத்தால் ஏற்றப்பட்ட குருதியா?! சோற்றுக்கு வழியின்றி சோரம் போனாரோ?- உடற்! சுகமே பெரிதென சுயநினைவிழந்தாரோ?! பெற்றோரில் யார் செய்த குற்றம்?- எனப்! புரியாது குழந்தை அழும் நித்தம்! கருவறை மழலைக்குக் கல்லறையா?! கசியும் முலைப்பாலே கடும் நஞ்சா?! யாரை எதுவெனக் குற்றஞ்சொல்ல?! ஏதேனும் வழியுண்டோ எமனை வெல்ல?! மலர்ந்ததுமே மடிகின்றோம் மழலை நாங்கள் - இனி! மலடாகிப் போகட்டும் இம்மண்ணின் பெண்கள்! ! சிற்றின்ப உணர்வுகள் சிலிர்த்தெழும் நேரம்! சீர்கெட்டு வழிமாறி சிதையாதீர் ஒருபோதும்! அற்ப சுகத்திற்கு வழிகாட்டி நண்பன் - தன்! கற்பின் வழிநின்றுனைக் காப்பவள்தான் மனைவி! இனிவரும் காலமேனும் விடிந்திடுமோ? - அன்றி! எப்போதும் இந்நிலைமை தொடர்ந்திடுமோ?! எய்ட்ஸின் வைரஸே ஒழிந்துவிடு! எதிர்காலச் சந்ததியை வாழவிடு