என் தேவதை - காதல் கவிதை

விண்ணிலிருந்து மண்ணில், தவறி விழுந்த நிலவே 
 உன் முகம் காணும் சுகம் என் ஆயுள் முழுதும் நீளாதோ.? 
 நான் சிற்பியில்லை, செதுக்க கல்லுமில்லை 
 இருந்தும், பாவையே! என் சொல்லால் உனை செதுக்குகிறேன். 
 உன் கேசம், அதில் வீசும் மல்லிகை வாசம் 
 அதில் சிக்கினேன், அன்பே! வர்ணிக்க வார்த்தையின்றி திக்கினேன். 
 உன் செவியில், தோடு ஆடும் நொடியில் 
 என் இதயம் எகிறியதே, பெண்ணே! அது சிறு தூளாய் சிதறியதே. 
  உன் நாசி வெளியிடும் மூச்சு, பூமணமாய் 
 எங்கும் வீசியதே, மலரே! அது என் உயிரில் கலந்து எதோ பேசியதே. 
 உன் திருவாய் திறந்து, சிதறவிட்ட சொல்லில் 
 புது இசையை கண்டேண், அழகே! உனை விலக வழியின்றி திசையை மறந்தேன். 
 உன் சிமிட்டும் விழி, அது மழலை பேசும் மொழி 
 அதில் மயங்கினேன், கிளியே! உன் கண் காண தயங்கினேன். 
 உன் நிழலழகில், இவ்வுலகழகு யாவும் 
 சிறு துரும்பாகிப் பொகுமே! 
 என் கண் கண்ட காவியம், கண்ணே உன் பாதமே! 
 என் வாழ்நாள் கழியும் அதனடியில் மீதமே!