மலரின்  மரணம்

மலரின் மரணம் வல்வை சுஜேன் மலரே... ! நீ அழகே அழகு! மொட்டாக இருக்கையில்! தொட்டதில்லை சூரியனும்! உன் பட்டு இதழ்களை ! சிட்டுக்களின் மகுடியில்! மொட்டுதழை ஏன் விரித்தாய்! பட்டுக்குஞ்சம் நடுவே! நீ சொட்டுத் தேன் கொடுத்தாலும்! சிட்டுக்கள் உன்னிதழ்கள் மேல்! வைத்துப் போவது! ரணங்களின் வடுவே ! அழகெல்லாம் உன்னிடம் கொடுத்தவன்! ஆயுளை ஏன் சுருங்கக் கொடுத்தான்! துயரக் கடலில் நீ ! மூழ்குவதை கண்டுதானோ. !