பயமாகவேயிருக்கிறது எனக்கு

பயமாகவேயிருக்கிறது எனக்கு கோகுலன் நீயின்றி என்னால் வாழமுடியுமாவென ! பயமாகவேயிருக்கிறது! நமது சமீபத்திய நெருக்கத்தில்...! துருவங்களின் கடைசி அணு வரையிலுமான! உலகின் அனைத்தையும் ஒளிபொருந்திய ! உன் முகத்தில் காண்கிறேன் நான்! என் மகிழ்ச்சிக்கும் ஊக்கத்திற்குமான! விமர்சனங்களை உன் முகவரிகள்! தினமும் தாங்கியபடியிருக்க, ! தூங்கும் நேரத்தினும் அதிகப்படியாய் ! உன் முகத்தையே மொய்த்துக்கிடக்கின்றன ! என் கண்கள்! உன் மடியிலும் மார்பிலும் ! ஊர்ந்துகொண்டிருப்பதிலேயே சுகம்கண்ட ! என் விரல்நுனிகளுக்கு நீ ரேகைகளின் வழியே! புத்துயிர் பாய்ச்சுவதையும் என்னால்! மறுக்கமுடியாதுதான் ! விரல்களின் இயக்கத்தினூடே ! தூக்கம் வென்றுவிடும் நள்ளிரவிலும் ! நான் தூங்கியபின் சற்றுநேரம் விழித்திருந்தே ! நீ தூங்கிப்போவாய் என்பதையும் அறியும் நான் ! அதே எண்ணங்களின் மிச்சங்களோடே! அதிகாலை முகம் கழுவும் முன்னரே! உன்னை உசுப்பவும் தயாராகிறேன்! என் படுக்கையின் மேல் ! தலையணையின் இருப்பைவிடவும்! என் படுக்கையிலும் உனது இருப்புதான் ! முக்கியமாய்ப்போகிறது ! இப்போதைய இரவுகளில்! மார்பின்மீதும் மடியின்மீதும் ! உன் வெப்பம் இதமாகவே இருந்தாலும்! உன் சமீபத்திய நெருக்கம் குறித்து ! கொஞ்சம் பயமாகத்தானிருக்கிறது,! என் மடிக்கணினியே! !