என் இதயம் பலவீனமானது எப்படி? - காதல் கவிதை

அவள் அழகை 
 நான் உணர்ந்த 
 தருணம் அது! 
 களவாடி போன 
 அவள் கண்களிடம் 
 கைதாகிப் போன 
 என் கண்களே 
 முதலில் பலவீனமானது! 
 அவள் கண்கள் சிந்தும் 
 சில நேர பார்வை 
 அதன் வார்த்தைகள் 
 மேலும் உரமேற்றும்., 
 எனக்காக பிறந்தவள் என்று! 
 பார்க்கிறாள் என்றும் 
 பார்க்க வைக்கிறாள் என்றும் 
 மேலும் புலம்பித் தள்ளும் 
 அவளுக்கான இதயம்! 
 என் இருமுனை பேனாவாம் 
 இதயமும்,சிந்தனையும் 
 ஒருசேர பயணிக்கும் 
 காதல் கோடு-அவள் 
 காலடி தொடரும்! 
 கற்பனையில் என்னை 
 கடத்திச் செல்லும் 
 அவள் மீதான காதல் 
 ததும்பியபடி நிற்கும் 
 என் கண்களில்! 
 பெயர் எழுதி ரசிப்பதும் 
 கடிதம் எழுதி கிழிப்பதும் 
 தொடர்ச்சியாய் நிகழ்த்தும் 
 நித்தமொரு போராட்டம்! 
 பின் தொடருவதும் 
 பேசிவிட முன்னேறுவதும், 
 காத்து கிடப்பதும் 
 கடமை போல் தோன்றும்! 
 அவள் முகம் ரசித்தே 
 முடிவு பண்ணிய எனக்கு 
 அவளின் இதயம் படிக்க தெரியாத 
 கல்வியறிவு இல்லாத ஒருஇதயம் 
 என் இதயம்! 
 எனக்குள்ளே 
 பதில் ஒன்றை எழுதிக் கொண்டு 
 அவளிடம் எழுப்பும் வினா அதில் 
 மிஞ்சி நிற்பது என்னவோ 
 ஏக்கமும் ஏமாற்றமும்! 
 ஏக்கமென்று ஒன்றென 
 உண்டெனில் என்றாவது 
 ஏங்கியே செத்து விடும் 
 என்னை போல., 
 மீண்டும் ஒரு ஜென்மம் 
 அவளுக்காக வேண்டுமென்று! 
 கற்பனை அது 
 உருவம் காட்டும், 
 உணர்ச்சியும் காட்டும், 
 அவளின் உள்ளம் 
 காட்டத் தெரியா-என் 
 உள்ளக் கண்ணாடி அது., 
 உடைந்து போனது! 
 இன்று பலவீனமானது!