காரியக் கார கண்ணாடி - வாழ்க்கை கவிதை

ஒற்றை காகித 
 உயிர் தனிலே-நாம் 
 காரிய காரனாய் வாழும் 
 இரட்டை பக்கங்கள்., 
 >>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 நடிப்பது இதயமா-நாம் 
 வாழும் சமூகமா என 
 நிர்ணயிப்பதர்க்குள் 
 நிராகரித்து விடுகிறது 
 நாட்கள்., 
 >>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 தேடிக் கொண்டே இருக்கும் 
 கண்களுக்கும், 
 அதை நோக்கி 
 ஓடிக்கொண்டே இருக்கும் 
 கால்களுக்குள்ளும், 
 நிற்காத ஒன்று பேராசை! 
 >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 அவதூறு பேசுவதை சொல்லியே 
 அவதூறு பேசித் திரியும் 
 அர்த்த மற்ற பக்கங்கள் 
 அதில் எல்லாம் குற்றங்கள்! 
 >>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 நான் என்றும், நாம் என்றும், 
 அவன் என்றும், அவர்கள் என்றும், 
 புகழ்பாடியும், வசைபாடியும் 
 புறந்தள்ளும் ஒரு கூட்டம்! 
 >>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 ஒதுக்கப்பட்டவன் என்றும் 
 தகுதியற்றவன் என்றும் 
 தரம் தாழ்த்திக் கொள்கிறான் 
 இந்த வாழ பிறந்த மனிதன்! 
 >>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 முரண்பாடினை முகத்திலும் 
 இனத்திலும் காட்டிக் கொள்ளும் 
 இம்மனிதன் இனைந்தா விடுவான் 
 மனிதம் எனும் கூட்டினிலே? 
 >>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 ஆதாயம் தேடி அலையும் 
 அரிதாரம் பூசித் திரியும் 
 அதிகார கூட்டம் இவம் 
 ஆளும் வர்க்கம் இவன்! 
 >>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 வெற்றியை படிக்கெட்டு என்பான் 
 ஏணியில் ஏறவும் மறுப்பான் 
 எறியவனை ஏற்கவும் மறுப்பான் 
 என்ன உலகமடா இது? 
 >>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 நல்லதோ கேட்டதோ 
 குற்றமோ நஷ்டமோ 
 எதுவானாலும் நமக்கென்ன என 
 வாழத் தெரிந்த நடிகன் இவன்! 
 >>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 கேட்பதற்கும் பார்பதற்கும் 
 இரண்டேனினும் 
 கேட்பதும் பார்ப்பதும் 
 ஒன்றென்பதால் என்னவோ 
 இருமுகம் மறைத்து வாழும் 
 ஒருமுகக் காரன் இவன் 
 ஒரு போதும் மாறத் துணியாத 
 மாயன் இவன் மனிதன் இவன்., 
 >>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 இன்னும், இவன் 
 கால ஓட்டத்தில் 
 ஒரு சேர பயணிப்பதாய் 
 ஒரே இனமாய் வாழ்வதாய் 
 காட்டிக் கொண்டாலும் 
 காட்டிக் கொடுத்தது விடுகிறது 
 காரியக் கார கண்ணாடி!