மண்ணே   கேள்

மண்ணே கேள் முருகடியான் மண்ணே கேள்! ! ஆழி யாற்றைக் கட்டிக் கொண்ட! அழகு மண்ணம்மா! -உன்! அடிவ யிற்றில் நெருப்புக் குண்டம்! இருப்ப தென்னம்மா?! வாழி போற்றி நாங்கள் பாட! மகிழும் மண்ணம்மா! -கொடு! வாய்தி றந்து நெருப்பு வாந்தி! எடுப்ப தென்னம்மா?! சின்ன கொண்டை பெரிய கொண்டை! மலைக ளானதோ? -நீ! சீறும் போது வேர றுக்கும்! அலைக ளானதோ?! வண்ணங் கொண்ட குன்ற னைத்தும்! மார்ப கங்களோ? -அதில்! வழிந்து சிந்தும் அருவி எல்லாம்! பாற்சு ரங்களோ?! மாழை நூறு மடிசு மந்து! மலர்கள் பூக்கிறாய்! -அதை! மனிதன் தோண்டி எடுக்கும் போது! பொறுமை காக்கிறாய்! ஏழை நாங்கள் தூங்கும் போது! எட்டி உதைக்கிறாய்! -உன்! இனிய மக்கள் உயிரை உடலை! ஏனோ புதைக்கிறாய்?! மேனி எங்கும் மயிர்க ளாக! பயிர்க ளானதோ? -அதை! மேய்ந்தி ருக்க வாழ்ந்தி ருக்க! உயிர்க ளானதோ?! தானி யங்கும் தன்மை அந்தத்! தலைவன் தந்ததோ? -எங்கள்! தமிழும் அந்த முறையில் தோன்றி! நிலைத்து நின்றதோ?! உனக்குக் கூட நொடித்துப் போகும்! கால முள்ளதோ? -உன்! உறவை நம்பும் மனிதப் பயிரை! அழித்தல் நல்லதோ?! கணக்கில் லாமல் உயிரைத் தாங்கும்! காதல் கண்ணம்மா! -எம்! கால்மி திக்கப் பொறுத்த ருள்க! நன்றி மண்ணம்மா! -பாத்தென்றல்.முருகடியான்