en thangai  - ஏனைய கவிதைகள்

எங்கு  சென்றாலும்  எனக்கு  கிடைக்கும் 
  முதல்  மரியாதயை  சிரித்து   கொண்டே  தாங்கினாய்  
  அனைவரும்  பாராட்ட  நான்  வளர்வதை 
  அமைதியாக  ஏற்று   கொண்டாய் 
  நான்  வாங்கும்  ஒவ்வொரு  பரிசையும்  நீ வாங்கியது  போல் 
  நானும்  அறியா   வண்ணம்   பத்திரபடுத்தினாய் 
  நான் கேட்க நினைப்பதை  எனக்கு  முன்னே   கேட்டு 
  அம்மாவிடம்  திட்டு  வாங்கி கொண்டு எனக்கு அதை  பெற்று  தந்தாய்  
  என்  பொருளோடு  உன்  பொருள்களையும்  நான்  சேர்த்து  தொலைப்பதை  
  திட்டிக்கொண்டே  சகித்துக்கொண்டாய் 
 என் வேலையால்  நான் உன்னை  ஒதுக்குவதையும்  அலுத்துக்கொண்டே விலகி   நின்றாய் 
  எனக்கென்று ஒரு  வாழ்வு  அமையவும்  எனக்கு முன்னே  விண்ணில்  பறந்தாய் 
  நான்  உன்னை  நிரந்தரமாக  பிரியபோவது  தெரிந்தும் 
  என்  மகிழ்ச்சிக்காய்  விட்டுக்கொடுத்தாய் 
 உன் சுமையோடு  என்  சுமையையும்   சேர்த்து  உன்  தோளில்   ஏற்றி  விட்டு 
  நம் பெற்றோரை உன் கரங்களில் ஒப்படைத்து 
  என்னவர் கரம் பிடித்து நான் செல்வதை பெருமையோடு பார்த்து நின்றாய் 
  அதன் பின் வாரம் இரு முறை கணிப்பொறியில் பேசி விட்டு 
  வருடம் ஒருமுறை  வீடு  வந்து  போவதுமாய் நான்  இருக்க 
  என்  பிரிவை  தாங்கிக்கொண்டு  வீட்டையும்  பார்த்துக்கொண்டாய் 
  இன்றும் நம்  சொந்தங்கள்  'என்ன   இருந்தாலும்  மூத்தவள்  போல் வருமா  உங்கள் இளையவளுக்கு  திறமையில்லை' 
  என்றுரைத்து  கொண்டிருகின்றனர் 
  அவர்களுக்கு   என்ன தெரியும்  உன்னிடம்  நான் கடமை  பட்டிருப்பது  
  நான்  பிறந்த  வயிற்றில்  எனக்கு  அடுத்து  பிறந்ததற்காய் 
  என்னையும் சேர்த்து  சுமக்கிறவள்  நீ 
  இனி  ஒரு ஜென்மம்  எடுத்து  உனக்கு  அடுத்து நான் பிறந்தாலும் 
  உன்னை போல்  ஒரு  தமக்கையாய் 
  என்னால்  முடியாதடி 
 எங்கு  சென்றாலும்  எனக்கு  கிடைக்கும் 
  முதல்  மரியாதயை  சிரித்து   கொண்டே  தாங்கினாய்  
  அனைவரும்  பாராட்ட  நான்  வளர்வதை 
  அமைதியாக  ஏற்று   கொண்டாய் 
  நான்  வாங்கும்  ஒவ்வொரு  பரிசையும்  நீ வாங்கியது  போல் 
  நானும்  அறியா   வண்ணம்   பத்திரபடுத்தினாய் 
  நான் கேட்க நினைப்பதை  எனக்கு  முன்னே   கேட்டு 
  அம்மாவிடம்  திட்டு  வாங்கி கொண்டு எனக்கு அதை  பெற்று  தந்தாய்  
  என்  பொருளோடு  உன்  பொருள்களையும்  நான்  சேர்த்து  தொலைப்பதை  
  திட்டிக்கொண்டே  சகித்துக்கொண்டாய் 
 என் வேலையால்  நான் உன்னை  ஒதுக்குவதையும்  அலுத்துக்கொண்டே விலகி   நின்றாய் 
  எனக்கென்று ஒரு  வாழ்வு  அமையவும்  எனக்கு முன்னே  விண்ணில்  பறந்தாய் 
  நான்  உன்னை  நிரந்தரமாக  பிரியபோவது  தெரிந்தும் 
  என்  மகிழ்ச்சிக்காய்  விட்டுக்கொடுத்தாய் 
 உன் சுமையோடு  என்  சுமையையும்   சேர்த்து  உன்  தோளில்   ஏற்றி  விட்டு 
  நம் பெற்றோரை உன் கரங்களில் ஒப்படைத்து 
  என்னவர் கரம் பிடித்து நான் செல்வதை பெருமையோடு பார்த்து நின்றாய் 
  அதன் பின் வாரம் இரு முறை கணிப்பொறியில் பேசி விட்டு 
  வருடம் ஒருமுறை  வீடு  வந்து  போவதுமாய் நான்  இருக்க 
  என்  பிரிவை  தாங்கிக்கொண்டு  வீட்டையும்  பார்த்துக்கொண்டாய் 
  இன்றும் நம்  சொந்தங்கள்  'என்ன   இருந்தாலும்  மூத்தவள்  போல் வருமா  உங்கள் இளையவளுக்கு  திறமையில்லை' 
  என்றுரைத்து  கொண்டிருகின்றனர் 
  அவர்களுக்கு   என்ன தெரியும்  உன்னிடம்  நான் கடமை  பட்டிருப்பது  
  நான்  பிறந்த  வயிற்றில்  எனக்கு  அடுத்து  பிறந்ததற்காய் 
  என்னையும் சேர்த்து  சுமக்கிறவள்  நீ 
  இனி  ஒரு ஜென்மம்  எடுத்து  உனக்கு  அடுத்து நான் பிறந்தாலும் 
  உன்னை போல்  ஒரு  தமக்கையாய் 
  என்னால்  முடியாதடி