பாசத்திற்குரிய அப்பாவுக்கு

பாசத்திற்குரிய அப்பாவுக்கு அனாமிகா பிரித்திமா “பெண் குழந்தை”...! என்றதும்...! பெருமுச்சு விடாமல் ! பார்த்த, அடுத்த நொடியில்...! இந்த வைரச்சிலைக்கு...! கண் பட்டு விட கூடாதேன்று...! கருப்பு வளையல் பூட்டியவர் ! கால்கள் தரையில் பட்டு...! சிவக்க கூடாதேன்று...! தன் மார்பை எனக்காய்...! தரையாக்கியவர் ! விளையாடி களை(உடை)க்க...! அவர் வாங்கி ...! கொடுக்காத பொருட்களே... ! இல்லை ! அழகாய் அறிவுரை...! போதிப்பார் ! பொறியாளராய்...! பாடம் நடத்துவார் ! என் பட்டங்கள்...! அவர் எனக்களித்த...! விலைமதிப்பில்லா...! பரிசுகளே ! அரசிகளுக்கு சோதித்து...! கொடுப்பதை போல ...! என் உணவை...! ஏன் மருந்தை கூட...! சோதிக்காமல்...! கொடுத்ததில்லை ! என்னை ...! தங்க சிலையாய்...! அலங்கரித்து...! அழகு பார்த்ததும்...! அவரே ! நான் சிரித்து கொண்டே...! இருக்க வேண்டும்...! என தன் ஆசைகளை...! மாற்றிக்கொண்டவர் ! என் மனதின் ஆசைகளை... ! நிறைவேற்ற உலகை...! விலை பேச கூட...! தயங்காதவர் ! “என்னடா வேணும்...?”! என எனக்கான சகலமும்...! இன்று வரை...! பார்ப்பதும் அவரே ! என்ன சொல்லி அழைப்பது...! இந்த மகானை...! “அப்பா”..! “தந்தை”...! “தகப்பனார்”...! “தாயுமானவர்”..! “தியாகி”...! இவை எல்லாவற்றையும்...! சேர்த்து ஒரு வார்த்தை ...! கிடைக்குமானால் ! அதுவே...! பொருந்தும் ...! என் பாசத்திற்குரிய...! “அப்பாவுக்கு” ! ! -அனாமிகா பிரித்திமா