தங்கை ! - வாழ்க்கை கவிதை

திமிராய் திரிந்த 
 கட்டிளம் காளையை 
 கடிவாளமிட கடவுள் 
 அனுப்பிய உன்னத 
 உறவு நீ கனி ! 
 ஆம்! கனிமொழி 
 என் தங்கையின் 
 அருமை பெயர் 
 இது தான் ! 
 முழங்கால் தேய 
 மூக்கு ஒழுக 
 நாக்கு நவிழ 
 நடை பயின்ற 
 அந்த நாள் முதல் 
 நீ அண்ணா என்று 
 அழைத்தது யாருக்கும் 
 கேட்டிடாத சொல் அது ! 
 ஆம் ! மூன்று வயது 
 பெரியவன் ஆனாலும் 
 டேய் என்று நீ 
 அழைக்கும் போது தான் 
 பாசம் அது 
 நெஞ்சை முட்டும் ! 
 திண்ணையில் நீ 
 தினம் தினம் தவழையில் 
 குவளையில் நீர் கொண்டு 
 குளம் கட்டி நாம் குளித்தது 
 கதையல்ல நிஜம் ! 
 பனை ஓலையில் 
 கத்தாளாம் முள் குற்றி 
 வண்ணத்து பூச்சியிடம் 
 வண்ணம் சில பூசி 
 அடிக்கும் காற்றுடன் 
 ஆர்பாட்டம் செய்த 
 அழகான நாட்கள் எங்கே ! 
 பத்தாவது படிக்கும் போதும் 
 பரிட்சைக்கு நேரமானால் 
 பதறி அழும் உன் முகம் 
 பருவமழை பொய்தபின் 
 தூறல்களை தாங்கி நிற்கும் 
 தாமரை இதழ்கள் ! 
 பொது தேர்வா அது ??? 
 போனால் போகட்டும் என்றால் 
 மறுபடியும் முகம் கோணும் 
 மணமேடை மகள் போல ! 
 மாமனுக்கு மனம் இசைந்து 
 தாய் பிறந்த வீட்டிலே 
 நீ தாயாக போகையிலே 
 பச்சிளம் குழந்தை நீ ! 
 சித்தி குழந்தை முதல் 
 உன் தங்கை குழந்தை வரை 
 ஒய்யாரமாய் செய்யும் 
 உனது ஒப்பனைகள் 
 ஓவியனின் கைகளுக்கே 
 வெட்ககேடு ! 
 விடுதியிலே விடுபட்ட 
 தாய் பாசம் அது! 
 ஆறு மாதத்தில் 
 அழகான கேரளத்தில் 
 அன்னையவே மறக்கவைத்த 
 மாற்று தாயம்மா நீ ! 
 இருபது வயதிலே 
 இரு மடங்கு பண்பட்டவள் நீ ! 
 நாற்பது வயதிலே 
 நாடாள போபவள் நீ ! 
 திருமணம் ஆனாலும் 
 தினம் நீ குழந்தை தான் ! 
 உன் அகவை ஆறு தான் ! 
 கொஞ்சும் மழலை 
 உன்னில் தஞ்சம் ஆகி 
 விண்ணை விஞ்சி 
 உன் வாழ்வு சிறக்க 
 வாழ்த்தும் அன்பு 
 அண்ணன் 
 முரசொலி 
 திமிராய் திரிந்த 
 கட்டிளம் காளையை 
 கடிவாளமிட கடவுள் 
 அனுப்பிய உன்னத 
 உறவு நீ கனி ! 
 ஆம்! கனிமொழி 
 என் தங்கையின் 
 அருமை பெயர் 
 இது தான் ! 
 முழங்கால் தேய 
 மூக்கு ஒழுக 
 நாக்கு நவிழ 
 நடை பயின்ற 
 அந்த நாள் முதல் 
 நீ அண்ணா என்று 
 அழைத்தது யாருக்கும் 
 கேட்டிடாத சொல் அது ! 
 ஆம் ! மூன்று வயது 
 பெரியவன் ஆனாலும் 
 டேய் என்று நீ 
 அழைக்கும் போது தான் 
 பாசம் அது 
 நெஞ்சை முட்டும் ! 
 திண்ணையில் நீ 
 தினம் தினம் தவழையில் 
 குவளையில் நீர் கொண்டு 
 குளம் கட்டி நாம் குளித்தது 
 கதையல்ல நிஜம் ! 
 பனை ஓலையில் 
 கத்தாளாம் முள் குற்றி 
 வண்ணத்து பூச்சியிடம் 
 வண்ணம் சில பூசி 
 அடிக்கும் காற்றுடன் 
 ஆர்பாட்டம் செய்த 
 அழகான நாட்கள் எங்கே ! 
 பத்தாவது படிக்கும் போதும் 
 பரிட்சைக்கு நேரமானால் 
 பதறி அழும் உன் முகம் 
 பருவமழை பொய்தபின் 
 தூறல்களை தாங்கி நிற்கும் 
 தாமரை இதழ்கள் ! 
 பொது தேர்வா அது ??? 
 போனால் போகட்டும் என்றால் 
 மறுபடியும் முகம் கோணும் 
 மணமேடை மகள் போல ! 
 மாமனுக்கு மனம் இசைந்து 
 தாய் பிறந்த வீட்டிலே 
 நீ தாயாக போகையிலே 
 பச்சிளம் குழந்தை நீ ! 
 சித்தி குழந்தை முதல் 
 உன் தங்கை குழந்தை வரை 
 ஒய்யாரமாய் செய்யும் 
 உனது ஒப்பனைகள் 
 ஓவியனின் கைகளுக்கே 
 வெட்ககேடு ! 
 விடுதியிலே விடுபட்ட 
 தாய் பாசம் அது! 
 ஆறு மாதத்தில் 
 அழகான கேரளத்தில் 
 அன்னையவே மறக்கவைத்த 
 மாற்று தாயம்மா நீ ! 
 இருபது வயதிலே 
 இரு மடங்கு பண்பட்டவள் நீ ! 
 நாற்பது வயதிலே 
 நாடாள போபவள் நீ ! 
 திருமணம் ஆனாலும் 
 தினம் நீ குழந்தை தான் ! 
 உன் அகவை ஆறு தான் ! 
 கொஞ்சும் மழலை 
 உன்னில் தஞ்சம் ஆகி 
 விண்ணை விஞ்சி 
 உன் வாழ்வு சிறக்க 
 வாழ்த்தும் அன்பு 
 அண்ணன் 
 முரசொலி