வைகுண்ட பரதேசிகள்  - வாழ்க்கை கவிதை

வாழும் போதே சொர்க்கம் கானடா. 
 இறந்தபின்  சொர்க்கம் போக  இப்போதே 
 சொர்க்க வாசலில் நரக வேதனை. 
 நான் சுயநல பித்தனாம், 
 சூன்யகார அற்பனாம், 
 எச்சிலும் பிச்சை கொடுக்க மறுத்தவனாம், 
 அறமில்ல நரனாம் 
  மாற்றான்  மனைவியின் காதலனாம், 
 போலி சாமியாராம், கூலிக்கு காமம் செய்பவனாம், 
 பச்சிளம் பாலியல் செய்யும் பாவலனாம் 
  இச்சைக்காக கட்சி மாறும் அரசீலனாம் 
  இத்தனையும் மறந்து. எனக்கொரு வாசல் திறப்பாய் வைகுண்டா. 
 நான். 
 ஆசையின் அட்சய பாத்திரமாம். 
 அடங்கா  மனைவியாம், மகளாம், மருமகளாம், 
 கொடுமை செய்யும் மாமியாராம், 
 களிறு மயங்கும் காம பேச்சாளியாம், 
 சூன்ய சூழ்ச்சி காதலியாம் 
  காசுக்காக வேசி செய்யும் தாசியாம் 
  இத்தனையும் மறந்து. எனக்கொரு வாசல் திறப்பாய் வைகுண்டா. 
 கடவுளின் பதில். 
 என்னை கண்டு கேட்டு உண்டு உணராதிருந்தும் 
 நான் உண்டு என்று வந்து நின்றதற்கு நன்றி. 
  இத்தனையும் மறந்து. 
 உனக்கொரு உனக்கொரு சொர்க்க வாசல் திரிந்தேநாயின் 
  அத்தனையும் மறந்த நீயும் ஒரு அரக்கனாம் என்று    
  இக்கணமே எனக்கொரு நரக வாசல் திறந்திடுமே. 
 வெற்றிடத்தில் விளக்கேற்ற நினைக்கிறாய். 
 வெற்றிடத்தில் தீ பந்தமும் பூ பந்தம் 
  நான் படைத்த அத்தனையிலும் சொர்க்கம் உண்டு 
   இல்லாத இடத்துக்கு இத்தனை பாடா  
  இருக்கும் படைப்பில் எத்தனை இன்பமடா. 
 நான் படைத்த அத்தனையிலும் சொர்க்கம் இல்லையனில் 
 இங்கிருக்கும் சொர்க்கமும் நரகமாம் 
  நரகத்தை அடைவாயாகா.  
  வாழும் போதே சொர்க்கம் கானடா. 
 இறந்தபின்  சொர்க்கம் போக  இப்போதே 
 சொர்க்க வாசலில் நரக வேதனை