மாண்புமிகு மனிதன் - வாழ்க்கை கவிதை

உருவமில்லாமல் உறங்கியது 
  கல்லுக்குள்  தெய்வம், 
 உளி கொண்டு உறக்கம் 
  கலைத்து,  விழி கொண்டு 
 வீரம் புகட்டி, பெயர்கொண்டு 
  பெருமை தந்து, நிலையென்று 
  நிறுத்திவைத்தான், 
 காவல்தெய்வமாய். 
 உருவமில்லாமல் உறங்கியது 
  கல்லுக்குள்  தெய்வம், 
 உளி கொண்டு உறக்கம் 
  கலைத்து,  விழி கொண்டு 
 வீரம் புகட்டி, பெயர்கொண்டு 
  பெருமை தந்து, நிலையென்று 
  நிறுத்திவைத்தான், 
 காவல்தெய்வமாய்.