இருள் கவியும் முன் மாலை

இருள் கவியும் முன் மாலை வி. பிச்சுமணி கார்மேகம் கரும்போர்வை போற்ற! கடற்கூந்தலில் வெள்ளை பூச்சரமாய் ! அலைகள் கரைமோதி பூ தூவும் நேரம்! மணல் அளக்கும் உன் கைபற்றி! மணமுடித்தல் பேச ! கரை தொட்டு திரும்பும் அலைகளாய்! என் கையிலிருந்து நழுவியது ! விடுபட்டது உன் கை! பூஇதழ் உதிரும் சத்தத்திலும் சன்னமாய்! யோசிக்க நேரம் வேண்டுமென்றாயே! அவ்வமயம் நமது காதல்! மரத்தில் கரையான் ஏறியது! அரித்து முடிக்குமுன் ! உன் சிந்தனை புல்லினை நிறுத்தி! கரையான்களை தின்றுவிடு! காதலிக்கும் போதும்! உனக்கும் எனக்கும்! குடும்பம் இருந்தது! கல்யாணம் எனறால்! புது உலகத்தில் பிறந்தாற் ! போல் பசப்பாதே ! முழுவதும் இருள் கவியும் முன்! உள்ளத்தை சொல்லி விடு! -வி. பிச்சுமணி