துணைவி. - காதல் கவிதை

நோயின்றி வாழ்வோமா என்று 
 தின பொருத்தமும் 
 பத்தில் எட்டு பொருந்திய 
 ஜாதகம் நமது என்று 
 உன்னை என் கை சேர்த்தனர்! 
 அலங்காரத்துடன் உன்னை கண்டதும் - என் 
 கைக்குட்டை காதல்கள் அனைத்தும் 
 கரையேறிக் கொண்டன! 
 தாய் பிரிந்த கன்று போல் 
 அழுதுகொண்டு என் பின்னால் 
 வந்தது இன்னும் நினைவிருக்கிறது! 
 என் இரவுகள் பொழுதுகளாய் நீள நீள 
 என் உடலுடன் கொஞ்சமும் 
 மீதி உயிருடன் கொஞ்சமுமானாய்! 
 எனக்கு யோகமும் புத்திரனும் கொடுத்தாய், 
 கேட்டோரிடமெல்லாம் எனக்கு இரண்டு 
 குழந்தைகள் என்றாய் - அதில் 
 ஒன்று என்று என்னை காட்டினாய்! 
 இதுவரை தாய் பேச்சைக் 
 கேட்காதவன் நான் - உன் 
 கண்ணசைவிற்கே கட்டுண்டு போனேன்! 
 ஒன்று ஒன்றாய் ஆண்டுகள் கூட்டி 
 அறுவதுவரை அழைத்து சென்றுவிட்டாய்! 
 மணவறையில் பிறந்தவன் நான் 
 அறுபதாம் மேடையும் கொண்டாடிவிட்டேன்! 
 எனக்காக எல்லாம் பார்த்து பார்த்து 
 செய்துவிட்டு - இன்று கதவின் 
 ஓரமாய் நின்று சொல்கிறாள், 
 "உனக்குமுன் கண் மூடிவிடவேண்டுமேன்று","காதல் கவிதை