என்னைத் தொலைத்த நான்

என்னைத் தொலைத்த நான் எம்.ரிஷான் ஷெரீப் யுத்தப் பெருவெளியொன்றின்! விஷக்காற்றினைச் சுவாசித்தபடி! பேருவகை ஏதுமற்ற வாழ்வின்! கடைசிச் சொட்டில் உயிர் வழிய! காற்றின் துவாரங்களெங்கிலும்! ஒழுகும் எனது பாடல்கள்! துயரத்தைச் சோர்கின்றன ! எனது கழுத்தை நெரிக்க! நீளும் கைகள் ! எனது நண்பனுடையதாக இருக்கின்றன,! எனது சுவாசம் பறித்துக்! காறியுமிழும் வாயும் அவனுக்கிருக்கிறது,! சுயநலத்தின் உள்ளங்கை! அவன் தலைதடவி! எனை நோக்கி அனுப்பியிருக்கிறது! அவன் உறிஞ்சி விழுங்கிச் சிரிக்கும்படியாகவே! என் உயிரும் நிரம்பி! வழிந்து கொண்டிருக்கிறது இப்போது ! ஒரு காலம் இருந்தது,! அன்று நாம் அழகாயிருந்தோம்,! இனிமையான பாடல்களும்,! தென்றலும்,வாசனையும்! எம்மைச் சூழ்ந்திருந்தது ! எந்தவித அச்சங்களுமற்று! கனவுகளின் நீள்பாதை நீண்டுகிடக்க! மின்னலைப் பேசிய வானத்தின் கீழ்! நானுமவனும் மட்டும்! நடைபயின்று களிப்புற்றோம் ! ஒன்றான ரசனை எமை இணைத்த! நாட்களின் முடிவில்! ஆர்ப்பாட்டக்காரர்களில் ஒருவனானான்! அப்பொழுதுதான் முதன்முதலாக! அவன் ஆயுதம் எனை நோக்கி நீண்டது ! நட்பின் இறுதிச் சொட்டு! நயவஞ்சகத்தைக் கோர்த்துவந்தது,! எனைக் கொல்லத் தேடிவந்தது தெரியாமல்! என் தாய் அவனுக்கு உணவிட்டாள் ! எந்தச் சூனியமுன்னை இடறச் செய்தது?! எந்தக் கணத்தில் ! சுவடழிக்கப்பட வேண்டியவனானேன்?! எந்தக் கூர்நகங்கள் கொண்ட கரங்கள்! உனக்கந்தக் கொலைக்கருவிகளை! எனை நோக்கி நீளச்செய்தன ?! எதற்காக நானன்று ஓடினேன் ?! ஓடிச் சோர்ந்து,தவித்து,நின்று! பாலைநிலமது ! பாதங்களை விழுங்கிக்கொள்ள,! உயிர் வழியும் இறுதிச் சொட்டில்! என்னையே தொலைத்த ! நானாகி நிற்கிறேன் பார்..! -எம்.ரிஷான் ஷெரீப்,! மாவனல்லை,! இலங்கை