விவசாயி - வாழ்க்கை கவிதை

ஏர்பூட்டி உழுதாலும் தன் 
 வாழ்வில் ஏற்றம் காணாதவன் 
  நித்திரையை தொலைத்து 
  விதை விதைத்தான் 
 அது முளைக்கும் முன்பே 
  கருகியது, 
 கருகியது விதை மட்டுமா 
  இவன் வாழ்க்கையும் அல்லவா 
 அந்த வானம் பொழிகிறதோ இல்லையோ 
  இங்கும் ஒரு வானம் பொழிகிறது 
  தண்ணீராய் அல்ல கண்ணீராய். 
 கூடிய விரைவில் வற்றிய 
  குளங்களை போலவே ஆகிவிடும் 
  இவன் கண்களும். 
 வண்ணம் கொண்ட பயிர் 
  வளரும் இடங்களுக்கு 
  எங்கிருந்து வந்தது 
  இந்த வானளவு கட்டடங்கள் 
  வந்த பின்பாவது உணர்வோமா 
 நம்  நிலை 
  நெஞ்சம் நொந்து நுலாகிபோனது 
  நிம்மதியாக உறங்குவதுக்காவது 
  ஆறடிநிலம்  கிடைக்குமா என்று.