அகங்களும் முகங்களும்

அகங்களும் முகங்களும் வல்வை சுஜேன் பேச்சில் ஒன்று மூச்சில் ஒன்று! அகத்தில் ஒன்று முகத்தில் ஒன்று! வாழ்வின் உயர்வினை அறுத்து! வளைந்து கடிக்கிறது விச நாகங்கள் ! கடித்த பின்பே விழி திறந்தேன்! பயனேதும் இல்லை ! புலன்கள் அடைக்கப்பட்டுவிட்டன! ஜீவன் அற்ற உடலை சுட்டெரித்து ! சுற்றத்தை சுத்தம் செய்யும் தீயே ! உடல் பட்டளிந்து போகும் முன்பே! நேர் கெட்ட அகங்களையும் சீர் படுத்து! பாதகரை பரமபிதாவின் பக்கம் ! செல்ல விடாதே! பாவத்தின் சம்பளத்தை ! நீயே கொடுத்துவிடு ! பருத்த பலாவில் முகத்தில் முள்ளிருந்தும்! அகத்தில் தருகிறது அது இனிய சுளைகளை! மனிதம் கொல்பவர் மனிதரல்ல! புனித மதங்களின் பிள்ளைகளும் அல்ல! இருளை அழிக்கும் விடிவான் விளக்கைபோல்! இவர்களை நீ அழித்துவிடு! முள் வளர்க்கும் அகங்கள் ! இனியாவது இனிய சுளையாகட்டும் ! உள்ளக் கதவை மெல்லத் திறந்து! புனிதர் ஆவார் எல்லோரும். !