aangelakis/STOMA huggingface dataset:
"Η ανάσταση του ονόματος "Έλλην", λέει ο Παλαμάς είναι για να "ρίχνουμε στάχτη στα μάτια του κόσμου".
"Αντίθετα το 'Ρωμιός' είναι η πραγματικότητα".
"Τι είναι το όνομα 'Έλληνας'";
"Δεν είναι απαρχαιωμένο και φτιαχτό και, με τις νύξεις από τον ειδωλολατρικό κόσμο που επιζούν μέσα του, ανακριβές";
"Δεν έχει κάτι το ψευτοεπίσημο και το βαρύ-το πομπώδες με άλλα λόγια";
"Ενώ στη λέξη "ρωμιοσύνη" ο  -για πολλούς- εθνικός ποιητής αναγνωρίζει "κάτι τι ποιητικά και μουσικά χρωματισμένο."
"Kάτι τι φτερωτό, λεβέντικο για μας και ανάλαφρο που δεν το έχει ο Ελληνισμός με όλη τη βαριά του ασάλευτη μεγαλοπρέπεια".
Η "Ρωμιοσύνη" επανήλθε δριμύτερη τη δεκαετία του εξήντα, αλλά η συζήτηση ξεκίνησε εκ νέου μετά το χίλια εννιακόσια εβδομήντα τέσσερα.
O Κωνσταντίνος Τσάτσος, ήταν ο τότε πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Προσπάθησε να επιβάλει με τη βοήθεια του υπουργείου Εξωτερικών την διεθνή ονομασία της χώρας ως "Ελλάς" σε αντικατάσταση του "Γκρις".
Σύμφωνα με αρκετούς ιστορικούς τέτοιες προσπάθειες είναι εντελώς λανθασμένες.
Το "Γκρις" σημαίνει "Ελλάς".
Προέρχεται από την ξένη βιβλιογραφία, η οποία στα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα και στις αρχές του δέκατου ένατου μπήκε και στην ελληνική βιβλιογραφία.
Άλλωστε, όπως υπενθυμίζει ο κύριος Παναγιωτόπουλος, η λέξη "Ελλάς" δεν υπήρχε, αλλά προήλθε από το "ελληνικός".
Λίγο μετά την είσοδο της Ελλάδας στην ΟΝΕ, δηλαδή στη ζώνη του ευρώ, το "Ελλάς" εμφανίζεται πάλι ως "προβληματισμός", αυτή τη φορά από εθνικιστικούς κύκλους.
Τότε (δύο χιλιάδες τέσσερα) παρεμβαίνει στο "διάλογο" και η Έλλη Παππά, η οποία σε κείμενό της παραπέμπει απλώς στο σχετικό λήμμα της εγκυκλοπαίδειας Μπριτάνικα.
"Tο όνομα προέρχεται από τους "Γραίους", φυλή της Βοιωτίας, η οποία αναφέρεται και στον Όμηρο."
"Και επειδή οι Γραίοι ήσαν από τους πρώτους που μετανάστευσαν στην Ιταλία, δημιουργήθηκε το Γκρις."
Η ονοματολογία ταλαιπωρούσε και ταλαιπωρεί.
Ίσως τα πράγματα να ήταν πιο απλά αν, όπως λέει η Χριστίνα Κουλούρη, γινόταν δεκτό ότι με "το όνομα δεν δηλώνουμε ποιοι είμαστε, αλλά ποιων απόγονοι είμαστε".
Ισότητα των δύο φύλων: μύθοι και πραγματικότητα.
Δεν ήταν λίγοι/ες εκείνοι/ες που μιλάνε για το τέλος του φεμινισμού.
Μιλάνε για το τέλος των προνομίων του άνδρα, μιλάνε για κρίση του ανδρισμού.
Μιλάνε για εξαφάνιση των παραδοσιακών ρόλων της γυναίκας.
Μιλάνε σαν να μην υπάρχει πια ανισότητα ...
Όμως, είναι πράγματι έτσι;
Xωρίς να θέλουμε να μειώσουμε τις σημαντικές αλλαγές που έχουν συμβεί, η ανδρική κυριαρχία στην κοινωνία καλά κρατεί.
Διαπιστώνουμε συνεχώς πως στην αληθινή ζωή η ισότητα απέχει πολύ από το να είναι πραγματικότητα.
Εικονικά και καταρχήν οι γυναίκες έχουν τις ίδιες δυνατότητες, αλλά στην πραγματικότητα οι άνδρες έχουν κρατήσει τον έλεγχο της οικονομικής και πολιτικής ζωής.
Ελάχιστες είναι παρούσες στην κορυφή της ιεραρχίας της επαγγελματικής εργασίας, του πλούτου, της πολιτικής ζωής.
Και επίσης, ας μην ξεχνάμε τη βία κατά των γυναικών, την παγκόσμια εξάπλωση της βιομηχανίας του σεξ.
Αφού η πραγματική ισότητα δεν έχει κατακτηθεί, πώς εξηγούνται οι μεγάλες δυσκολίες για να δημιουργηθεί ένα νέο φεμινιστικό κίνημα στις νέες γενιές;
Τι έχει αλλάξει και τι όχι;
Μια από τις μεγάλες δυσκολίες για να δημιουργηθεί μια νέα φεμινιστική μαζική συνείδηση είναι η ψεύτικη συνείδηση.
H εικόνα που έχουν οι γυναίκες για τον ίδιο τον εαυτό τους.
H τεράστια απόσταση που χωρίζει τα βιώματα της πραγματικής ζωής από το μύθο περί ισότητας.
Έχουν αλλάξει οι μηχανισμοί καταπίεσης των γυναικών, που στη δεκαετία του χίλια εννιακόσια εξήντα ήταν πιο διαφανείς.
Αιχμή των κινητοποιήσεων της δεκαετίας του εξήντα ήταν ο άμεσος έλεγχος της ζωής και του σώματος των γυναικών.
Σήμερα οι άμεσοι μηχανισμοί καταπίεσης και ελέγχου των γυναικών έχουν αντικατασταθεί από καινούργιους μηχανισμούς καταπίεσης, τους μηχανισμούς αλλοτρίωσης.
«Οι γυναίκες είναι ίσες, αν και διαφορετικές»;
Σήμερα το κυρίαρχο σύνθημα είναι «Οι γυναίκες είναι ίσες, αν και διαφορετικές».
Eίναι καινούργια η εικόνα, όμως, με την οποία η γυναίκα αντιλαμβάνεται τον εαυτό της, τουλάχιστον στις δυτικές χώρες.
Η αρχή της ισότητας είναι κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα, αποτελεί αξία και σε μεγάλο βαθμό είμαστε, τουλάχιστον τυπικά, ίσες με τους άνδρες.
Άρα οι διακρίσεις κατά των γυναικών κρύβονται καλά με αυτό τον καινούργιο λόγο περί ισότητας, που φτιάχνει ψεύτικες συνειδήσεις και πλαστούς κόσμους.
Είναι αλήθεια πως οι γυναίκες έχουν κερδίσει πολλά και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.
Οι φυλετικοί ρόλοι έχουν γίνει πιο ευέλικτοι.
Όμως, δεν θίγονται οι βασικές σταθερές, με πρώτη και καλύτερη εκείνη που προτάσσει στη γυναίκα τη θηλυκότητα σαν κύριο στοιχείο της ταυτότητάς της.
Oι γυναίκες στη Δύση έχουν κατακτήσει τόσα πολλά δικαιώματα.
Tην ίδια στιγμή, εν τούτοις, αξιολογούνται και αξιολογούν τον εαυτό τους σύμφωνα με πρότυπα, που οι ίδιες έχουν αποδεχθεί σαν αιώνια και «φυσικά».
Κύρια αξία και σκοπός ζωής πολλών γυναικών είναι η κοινή ζωή με ερωτικό σύντροφο και να είναι μητέρες.
Αλλά πριν απ' όλα, για να έχουν οι γυναίκες αξία πρέπει πρωτίστως να αρέσουν.
Nα είναι όμορφες, να γοητεύουν, και κυρίως να μην αμφισβητούν την εξουσία του άνδρα, κυρίως του δικού τους.
Και ακριβώς επειδή είναι περήφανες γι' αυτούς τους ρόλους, που τους επιβάλλονται, δεν συνειδητοποιούν ότι έτσι διαιωνίζεται ένα καθεστώς διακρίσεων και ανισότητας...
Οι δέκα εξυπνότεροι άνθρωποι στον κόσμο.
Η λίστα που κατήρτισε μια ιστοσελίδα.
Η έγκυρη ιστοσελίδα κατάρτισε κι έδωσε στη δημοσιότητα έναν κατάλογο με τους δέκα, κατά την άποψή της, πιο έξυπνους ανθρώπους στον κόσμο αυτή τη στιγμή.
Πρόσθεσε πως η λίστα δεν είναι αντικειμενική, αφού η έννοια της εξυπνάδας είναι κάτι υποκειμενικό.
Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί παράγοντες πέρα από το δείκτη νοημοσύνης που καθορίζουν πόσο έξυπνος είναι κάποιος.
Παρ' όλα αυτά, είναι ένας αρκετά ενδεικτικός κατάλογος που εμπεριέχει δέκα αδιαμφισβήτητα, μεγαλοφυείς ανθρώπους.
Τέρενς Τάο, μαθηματικός.
Ο ορισμός του «παιδιού - θαύματος».
Στα δύο του χρόνια μπορούσε να εκτελέσει περίπλοκες μαθηματικές πράξεις.
Στα εννιά του μπήκε στο κολέγιο.
Στα είκοσι του πήρε διδακτορικό από το Πρίνστον.
Στα είκοσι τέσσερα του έγινε ο νεότερος καθηγητής στην ιστορία του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια.
Ο τριανταεφτάχρονος διαθέτει δείκτη νοημοσύνης διακόσια τριάντα.
Κρίστοφερ Χιράτα, αστροφυσικός.
Ακόμη μια περίπτωση παιδικής ιδιοφυΐας, που στα δεκατρία του κέρδισε χρυσό μετάλλιο στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Φυσικής.
Στα δεκατέσσερα μπήκε στο πανεπιστήμιο και ήδη από τα δεκαέξι του δουλεύει στην ΝΑΣΑ πάνω σε ερευνητικά έργα για τον αποικισμό στον Άρη.
Ο τριαντάχρονος διαθέτει δείκτη νοημοσύνης διακόσια είκοσι πέντε.
Κιμ Ουνγκ Γιονγκ, φυσικός.
Με επιβεβαιωμένο δείκτη νοημοσύνης διακόσια δέκα είναι κάτοχος ρεκόρ του βιβλίου Γκίνες από όταν ήταν παιδί, κάτι απόλυτα αναμενόμενο.
O πενηντάχρονος επιστήμονας πριν ακόμη κλείσει τα δύο του χρόνια μιλούσε ήδη τέσσερις γλώσσες (Κορεάτικα, Γιαπωνέζικα, Αγγλικά και Γερμανικά).
Ρίκ Ρόσνερ, σεναριογράφος.
Με δείκτη νοημοσύνης εκατόν ενενήντα ο πενηνταδυάχρονος σεναριογράφος βγάζει τα προς το ζην γράφοντας κείμενα σε αμερικάνικες εκπομπές όπως το διάσημο σώου του Τζίμι Κίμελ.
Παλιότερα είχε εργαστεί ως μοντέλο και σερβιτόρος.
Γκάρι Κασπάροφ, σκακιστής.
Ο νεότερος που κέρδισε ποτέ τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή, στα είκοσι δύο του χρόνια.
Έχει αποσυρθεί από το άθλημα εδώ και αρκετά χρόνια, γράφοντας βιβλία και δίνοντας διαλέξεις.
Διαθέτει δείκτη νοημοσύνης εκατόν ενενήντα.
Τζέιμς Γουντς, ηθοποιός.
Δεν πρόκειται για λάθος, είναι όντως ο Αμερικανός ηθοποιός Τζέιμς Γουντς, πρωταγωνιστής σε ταινίες όπως «Μια Φορά Κι Έναν Καιρό Στην Αμερική».
Ο εξηνταπεντάχρονος διαθέτει δείκτη νοημοσύνης εκατόν ογδόντα.
Γράφτηκε με υποτροφία στα μαθηματικά στο φημισμένο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια όταν ήταν ακόμη μαθητής γυμνασίου.
Στρέφοντας την πλάτη του σε μια ακαδημαϊκή καριέρα για χάρη του κινηματογράφου.
Πολ Άλλεν, επιχειρηματίας.
Ο πενηνταενιάχρονος συνιδρυτής της Μάικροσοφτ και δισεκατομμυριούχος, με μια προσωπική περιουσία που ανέρχεται στα δέκα δις ευρώ, διαθέτει δείκτη νοημοσύνης εκατόν εβδομήντα.
Ταυτόχρονα είναι και ένας από τους πιο γενναιόδωρους φιλάνθρωπους της υφηλίου.
Τζούντιτ Πόλγκαρ, σκακίστρια.
Η νεότερη πρωταθλήτρια σκακιού στην ιστορία (μόλις δεκαπέντε ετών) διακρίθηκε χάρη στην ιδέα του πατέρα της.
Εφάρμοσε πάνω της μια πρωτοποριακή εκπαιδευτική μέθοδο που θέλει τα παιδιά ικανά για μεγάλα επιτεύγματα, αν εκπαιδευτούν από νωρίς σε ένα και μόνο πεδίο γνώσης.
Διαθέτει δείκτη νοημοσύνης εκατόν εβδομήντα.
Σερ Άντριου Γουάιλς, μαθηματικός.
Ο Βρετανός καθηγητής του φημισμένου πανεπιστήμιου Πρίνστον κατάφερε το χίλια εννιακόσια ενενήντα πέντε κι έλυσε το «τελευταίο θεώρημα του Φερμά».
Πρόκειται για το αποκαλούμενο και «δυσκολότερο μαθηματικό γρίφο στην ιστορία» που απασχολούσε τους επιστήμονες επί τριακόσια πενήντα οχτώ χρόνια.
Ο δείκτης νοημοσύνης του πενηνταενιάχρονου μαθηματικού είναι εκατόν εβδομήντα.
Στίβεν Χόκινγκ, αστροφυσικός.
Το πιο αναγνωρίσιμο όνομα στην λίστα με δείκτη νοημοσύνης εκατόν εξήντα.
Συγγραφέας εφτά βιβλίων και, κατά πολλούς, διάδοχος του Αλβέρτου Αϊνστάιν.
Μας βοήθησε να κατανοήσουμε τα μυστήρια της αστροφυσικής και της δημιουργίας του σύμπαντος.
Το πενήντα τοις εκατό των ανθρώπων έχουν δείκτη νοημοσύνης μεταξύ του ενενήντα και του εκατόν δέκα, ενώ το δύο κόμα πέντε τοις εκατό του πληθυσμού αγγίζει την ιδιοφυία με δείκτη νοημοσύνης που ξεπερνά το εκατόν τριάντα.
Μια γυναίκα μπορεί να κάνει καριέρα και άλλα πολλά, αν όμως δεν καταφέρει να κερδίσει την προσοχή ενός άνδρα, συνήθως ανωτέρου της, δεν θεωρείται άξια και πετυχημένη.
Η Ελλάδα διεκδικεί την πρώτη θέση στην παιδική παχυσαρκία.
Τα παιδιά τρώνε λιγότερο υγιεινά, αλλά και αθλούνται λιγότερο.
Αυτό συμβαίνει κυρίως στις μεγαλουπόλεις, όπου υπάρχει περιορισμένος χώρος.
Ο ρόλος του σχολείου είναι πολύ σημαντικός για την ενημέρωση των παιδιών.
Η περιορισμένη άσκηση σε συνδυασμό με την κακή διατροφή δημιουργούν τη βάση για καρδιοαγγειακές παθήσεις, ήδη από την παιδική ηλικία.
Εκτός από τα παιδιά και τους εφήβους που δεν αθλούνται, ούτε οι ενήλικες αθλούνται συστηματικά.
Δεν υπάρχουν υποδομές για να ασκηθούν συστηματικά και τα προβλήματα της καθημερινότητας είναι πολλά.
Μερικά από αυτά είναι τα απαιτητικά ωράρια εργασίας, οι δυσκολίες στη μετακίνηση και η αίσθηση κόπωσης μετά τη δουλειά.
Έχουν ως αποτέλεσμα την ελάχιστη ή μηδενική συμμετοχή σε οποιουδήποτε είδους αθλητική δραστηριότητα.
Η συχνότητα της άσκησης καθώς και η διάρκειά της παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο επίσης.
Παγκόσμιες έρευνες δείχνουν ότι η κατάλληλη συχνότητα για άσκηση είναι πέντε φορές την εβδομάδα χαλαρή άσκηση, για περίπου τριάντα λεπτά.
Ιδανική είναι και η έντονη άσκηση τρεις φορές την εβδομάδα, για είκοσι λεπτά.
Εναλλακτικά, μπορούμε να μειώσουμε τη χρήση του αυτοκινήτου και να περπατάμε ή να χρησιμοποιούμε το ποδήλατο για να διανύσουμε μικρές αποστάσεις.
Μπορούμε ακόμη, να ανεβαίνουμε τις σκάλες για να φτάσουμε σπίτι μας ή να αθλούμαστε στο γυμναστήριο.
Λύσεις υπάρχουν αμέτρητες, αλλά δυστυχώς αυτό που λείπει είναι η όρεξη και η κρατική μέριμνα.
Ένας άνθρωπος καταλαμβάνει τον «τίτλο» της ιδιοφυίας εάν έχει δείκτη νοημοσύνης που υπερβαίνει το εκατόν σαράντα, προσόν που κατέχει το μηδέν κόμμα πέντε τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού.
Το θέμα της σημερινής μας εκπομπής αφορά την ρύπανση της ατμόσφαιρας στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Ίσως δεν το γνωρίζετε, αλλά η χώρα μας, τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται σταθερά στις πρώτες θέσεις των ευρωπαϊκών χωρών με τις υψηλότερες συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα.
Δεν έχει, όμως, ακόμη υιοθετήσει αποτελεσματικά μέτρα για τη μείωσή τους.
Τι είναι τα αιωρούμενα σωματίδια;
Πρόκειται για «κοκτέιλ» ατμοσφαιρικών ρύπων με επικίνδυνα για τη υγεία συστατικά.
Προέρχονται από τα καυσαέρια αυτοκινήτων, τη βιομηχανία, τη σκόνη από το έδαφος, τις αγροτικές δραστηριότητες, τις οικοδομικές κατασκευές.
Όσο πιο μικρή διάμετρο έχουν τα αιωρούμενα σωματίδια, τόσο πιο επιβλαβή αποδεικνύονται για την υγεία.
«Tρυπώνουν» ευκολότερα στον οργανισμό μέσω της αναπνοής.
Η μέση ανώτατη ετήσια τιμή που έχει καθορίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση για τις συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων είναι σαράντα μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο.
H μέση ανώτατη ημερήσια τιμή είναι πενήντα μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο και επιτρέπεται να ξεπερνιέται τριάντα πέντε φορές το χρόνο.
Στο κέντρο της Αθήνας οι μέσες ημερήσιες τιμές ξεπερνιούνται πάνω από εκατόν πενήντα φορές το χρόνο.
Oι αντίστοιχες υπερβάσεις στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ξεπερνούν τις διακόσιες φορές το χρόνο.
Τα αιωρούμενα σωματίδια στην ατμόσφαιρα επιδρούν πολύ σοβαρά στην υγεία μας και μειώνουν το μέσο προσδόκιμο επιβίωσης των ανθρώπων.
Καταρχήν, επιβαρύνουν τους πνεύμονες.
Σύμφωνα με πληθώρα επιδημιολογικών μελετών, όσοι υποφέρουν από χρόνιες παθήσεις των πνευμόνων (παραδείγματος χάριν, άσθμα) επιβαρύνονται σημαντικά από τα αιωρούμενα σωματίδια.
Επίσης, αυξάνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Όπως έχουν αποδείξει διεθνείς επιστημονικές μελέτες, η χρόνια εισπνοή αιωρούμενων σωματιδίων προκαλεί σοβαρές καρδιακές βλάβες.
Aυξάνει μάλιστα δραστικά τα οξέα στεφανιαία επεισόδια.
Ο βαθμός έκθεσής μας στα αιωρούμενα σωματίδια καθορίζεται από διάφορους παράγοντες, όπως το ύψος, η ώρα, η εποχή.
Όσο πιο κοντά στο αναπνευστικό σύστημα εκπέμπει μια πηγή καυσαερίων, τόσο μεγαλύτερη είναι η επιβάρυνση του οργανισμού.
Σκεφτείτε τις εξατμίσεις παραδείγματος χάριν των αυτοκινήτων που εκπέμπουν πολύ κοντά στο πρόσωπο των ανθρώπων.
Eίναι πιο επιβαρυντικές σε σχέση με μια βιομηχανία που εκπέμπει μεγάλη ποσότητα αιωρούμενων σωματιδίων αλλά οι καμινάδες διώχνουν τα καυσαέρια είκοσι με εκατό μέτρα ψηλά.
Οι συχνότερες υπερβάσεις των τιμών σε ατμοσφαιρικά σωματίδια στην ατμόσφαιρα σημειώνονται τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής σε σταθμούς μέτρησης που επηρεάζονται άμεσα από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων.
Για παράδειγμα στην Αθήνα, στην οδό Αριστοτέλους και στη Θεσσαλονίκη, στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου, και μάλιστα τις ώρες εννιά με δέκα το πρωί ή δώδεκα με τρεις το μεσημέρι.
Το φθινόπωρο και το χειμώνα αυξάνονται τα επίπεδα των ατμοσφαιρικών ρύπων που προέρχονται από τα καυσαέρια των αυτοκινήτων, τις κεντρικές θερμάνσεις και τις βιομηχανίες.
Επίσης, συχνά εμφανίζεται το φαινόμενο της θερμοκρασιακής αναστροφής.
Δηλαδή, μπορεί να έχουμε στο έδαφος ψυχρότερο αέρα από ό,τι σε υψηλότερα στρώματα.
Έτσι, τα αιωρούμενα σωματίδια εγκλωβίζονται, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι συγκεντρώσεις τους στην ατμόσφαιρα.
Λόγω των υψηλών θερμοκρασιών και της ηλιοφάνειας, προκαλούνται φωτοχημικές αντιδράσεις που «γεννούν» διαφορετικούς ρύπους από ό,τι το χειμώνα, όπως το όζον.
Επίσης η βροχή και οι άνεμοι παρασύρουν τα αιωρούμενα σωματίδια προς το έδαφος ή τα μεταφέρουν μακριά.
Περιορίζονται, με αυτό τον τρόπο, οι συγκεντρώσεις τους στην ατμόσφαιρα της πόλης.
Κατά τη διάρκεια φαινομένων αυξημένης συγκέντρωσης αιωρούμενων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα προτιμήστε να κλείσετε τα παράθυρα του σπιτιού σας και να παραμείνετε σε κλειστούς χώρους.
Ειδικά, άτομα των ευάλωτων ομάδων, όπως παιδιά και ηλικιωμένοι θα πρέπει να συμβουλεύονται να αποφεύγουν να κυκλοφορούν σε ανοιχτούς χώρους.
Σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, η λήψη μέτρων προσωπικής προστασίας είναι απαραίτητη.
Άτομα, τα οποία έρχονται σε επαφή με αυξημένα επίπεδα αιωρούμενων σωματιδίων στο χώρο εργασίας τους πρέπει να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα προσωπικής προστασίας.
Σε περίπτωση που αισθάνονται επιβάρυνση της υγείας τους, πρέπει να επικοινωνούν αμέσως με τον προσωπικό τους γιατρό.
Η ιστορία αυτή, συνέβη πριν πολλά χρόνια.
Ήμουν το μεσαίο παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας και, όταν ερχόταν ο «Άγιος Σεπτέμβριος», κάθε πρωί τα μεγαλύτερα αδέρφια μου έφευγαν για το σχολείο.
H λέξη «σχολείο» με σαγήνευε και με τραβούσε σαν πόλος έλξης.
Δεν άργησα να βάλω σ' εφαρμογή το σχέδιό μου.
Ψάχνοντας, βρήκα ένα παλιό αναγνωστικό της Άλφα τάξης και ξεκίνησα για το σχολείο.
Πότε έφθασα, δεν το κατάλαβα..
Ακολουθώντας τα πιο μικρά μπήκα κι εγώ εντελώς ανέμελα στην αίθουσα Α΄ και Β΄ τάξης.
Eπειδή ήμουν μικρή και κοντούλα, για να μην μου ξεφεύγει τίποτα, κάθησα στο πρώτο θρανίο με άλλους τρεις συμμαθητές μου.
Δεν άργησε να μπει η δασκάλα, που μπροστά μου φάνταξε σαν γίγαντας, αν και ήταν κοντή.
Το έμπειρο μάτι της στράφηκε επάνω μου.
Τι έμαθα την πρώτη ημέρα δεν θυμάμαι.
Εκείνο, όμως, που δεν ξεχνώ ποτέ μου είναι ότι κατά την επιστροφή μου στο σπίτι δεν πατούσα στη γη, νόμιζα πως είχα φτερά και πετούσα στον αέρα, είχα γίνει ουρανοβάμων.
Μάλιστα το απόγευμα εκείνο, με κλάματα, υποχρέωσα τη μητέρα μου να μου φτιάξει μια τσάντα από πανί.
Tο ύφαινε τα βράδια και τις νύχτες στον αργαλειό, για να ντύσει τα παιδιά και το σπίτι.
Τώρα η χαρά μου ήταν ανείπωτη, αφού μέσα σ' εκείνη την πάνινη τσάντα με τα δύο χερούλια θα στέγαζα τα άρματά μου, βιβλίο, μολύβι, τετράδιο.
Μάλιστα σκόπευα σε λίγες ημέρες να ζητήσω από τους γονείς μου να μου αγοράσουν και πλάκα με κοντύλι.
Στη μια γραμμωτή επιφάνεια της πλάκας θα έγραφα γραμματάκια, λεξούλες και αριθμούς.
Στην άλλη επιφάνεια θα ζωγράφιζα... λουλούδια, παιδάκια, σπίτια, δέντρα, ό,τι μου ερχόταν στον νου.
Γεμάτη όνειρα έπεσα να κοιμηθώ με την τσάντα δίπλα στο προσκέφαλό μου.
Τόσα έκρυβε για μένα!
Την επόμενη ημέρα δεν έφυγα μόνη μου για το σχολείο, αλλά μαζί με τα μεγαλύτερα αδέλφια μου, που με μάλωναν να γυρίσω πίσω στο σπίτι.
Εγώ, όμως, βιαζόμουν να δείξω και στα άλλα παιδιά την καινούργια μου τσάντα, αλλά να πρωτοτυπήσω και στη δασκάλα.
Η προειδοποίησή της να μην ξαναπάω εκεί, όπου αυτή ιερουργούσε, καθόλου δεν με άγγιζε.
Αφού δεν χωρούσα στο θρανίο, υπήρχε κι άλλος τρόπος να χωρέσω στην αίθουσα διδασκαλίας.
Οι μικροί πολλές φορές σοφίζονται πράγματα τολμηρά, που ίσως δεν μπορούν να τα φανταστούν οι μεγάλοι, γιατί τους διέπει η λογική.
Έτσι κι εγώ σκέφθηκα να πάρω μαζί μου ένα ωραίο σκαμνάκι, που είχαμε στο σπίτι μας για να κάθονται τα μικρότερα αδέλφια μου.
Μπαίνοντας στην τάξη τοποθέτησα το μικρό κάθισμά μου στο εμπρός μέρος του ενός διαδρόμου.
Ήθελα, βλέπεις, να είμαι μπροστά, για να βλέπω στον πίνακα και ν' ακούω.
Έλα, όμως, που τώρα συγκέντρωσα πιο πολύ την προσοχή της κυρα-δασκάλας και της άναψαν τα λαμπάκια!
Σαν κοφτερός πέλεκυς έπεσε πάνω στο κεφάλι μου η βροντερή φωνή της.
Πρέπει να κατάλαβε την αμηχανία και τη μεγάλη στενοχώρια μου.
Με συγκρατημένη αισιοδοξία που θα παρέμενα κι αυτή τη φορά, παρακολούθησα ό,τι έλεγε κοιτάζοντάς την κατάματα, για να μην μου ξεφύγει τίποτα.
Ας με μάλωσε.
Εγώ την λάτρευα, την έβλεπα σαν επίγεια θεά.
Αυτή, γιατί με έδιωχνε;
Εκείνη τη νύχτα δυο δυνατές φωνές πάλευαν μέσα μου, πασχίζοντας ποια θα βγει νικήτρια.
Είναι αλήθεια πως, όταν σημαδεύει κανείς τον στόχο του, δεν πρέπει να αφήνει τα βέλη του να σκουριάσουν.
Ο δικός μου ο στόχος ήταν το σχολείο, που σαν μαγνήτης με τραβούσε κοντά του.
Με το ξημέρωμα, ξεδιάλυνε και η απόφαση μου.
Κρατώντας με το ένα χέρι την τσάντα και με το άλλο το σκαμνάκι, πήρα το δρόμο για εκεί, όπου τα βήματά μου με έσπρωχναν και με οδηγούσαν.
Καθώς ο χειμώνας πλησιάζει, πολλοί βάζουν τις απλώστρες με τα ρούχα στο εσωτερικό του σπιτιού, για να στεγνώσουν πιο γρήγορα.
Μία νέα μελέτη, όμως, αποκαλύπτει ότι αυτό δεν είναι διόλου καλή ιδέα - ιδίως όταν στο σπίτι κατοικούν πάσχοντες από άσθμα, αλλεργική ρινίτιδα ή άλλες αλλεργίες.
Όπως έδειξε η μελέτη, που πραγματοποιήθηκε στην Σχολή Αρχιτεκτονικής στη Γλασκώβη, σε πολλά σπίτια είναι ιδιαιτέρως αυξημένη η υγρασία.
Σε ποσοστό έως τριάντα τοις εκατό αυτό οφείλεται στις μπουγάδες που στεγνώνουν στο σαλόνι.
Οι ερευνητές λένε πως τα τρία τέταρτα των σπιτιών που εξέτασαν είχαν επίπεδα υγρασίας αρκετά υψηλά ώστε να αναπτυχθεί μούχλα στο εσωτερικό τους και να αυξηθούν οι συγκεντρώσεις σπορίων μούχλας στον αέρα.
Αυτή η ελάττωση στην ποιότητα του αέρα έχει σχετισθεί με το άσθμα και άλλες αλλεργίες.
Οι επιστήμονες εξέτασαν εκατό σπίτια και διαπίστωσαν ότι στο ογδόντα εφτά τοις εκατό οι ένοικοι στέγνωναν τα ρούχα τους εντός του σπιτιού, με τα δύο τρίτα από αυτούς να βάζουν τις απλώστρες δίπλα στα καλοριφέρ.
Η συνήθεια αυτή αύξανε έως τριάντα τοις εκατό την εσωτερική υγρασία τις ημέρες που άπλωναν τα ρούχα και έως δεκαπέντε τοις εκατό την μέση υγρασία τις υπόλοιπες μέρες.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα αφορούσε τα μικρά σπίτια, με ανεπαρκή δυνατότητα διαφυγής των υδρατμών.
Οι άνθρωποι σφραγίζουν τα σπίτια τους για να έχουν μεγαλύτερη ενεργειακή απόδοση, αλλά δεν φροντίζουν και να τα αερίζουν επαρκώς.
«Η συσσώρευση υγρασίας, όμως, οδηγεί στη μούχλα - και η μούχλα συσχετίζεται με πολλά προβλήματα υγείας», λέει ο επικεφαλής ερευνητής δόκτωρ Κόλιν Πόρτεους, καθηγητής Αρχιτεκτονικής Επιστήμης στο πανεπιστήμιο.
Η μούχλα στα σπίτια ταλαιπωρεί χιλιάδες ανθρώπους.
Υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες διαφορετικά είδη μούχλας, αλλά μόνον δέκα από αυτά προκαλούν προβλήματα υγείας.
Συνήθως αυτά είναι η ιγμορίτιδα, η βρογχίτιδα και άλλα νοσήματα των πνευμόνων, καθώς και οι αλλεργικές αντιδράσεις.
Η μούχλα ουσιαστικά είναι μύκητες, που μπορούν να αναπτυχθούν οπουδήποτε υπάρχει παγιδευμένη υγρασία στον αέρα.
Συνήθως αυτό συμβαίνει στο μπάνιο, στα πλυντήρια πιάτων και ρούχων, στα υπόγεια, στις σοφίτες και στην κουζίνα, αν και συχνά συσσωρεύεται και στο υγρό χώμα των φυτών μέσα στο σπίτι.