aangelakis/STOMA huggingface dataset:
Στοχεύει στο να κρατηθούν τα χρήσιμα είδη μακριά από τις χωματερές παγκοσμίως, μειώνοντας τον καταναλωτισμό.
Βοηθάει, έτσι, ανθρώπους που έχουν ανάγκη.
Με οικολογικό αλλά και ανθρωπιστικό ενδιαφέρον, δίνει την ευκαιρία στον καθένα να προσφέρει ή να λάβει αντικείμενα.
O χρήστης έχει ως στήριγμα το διαδίκτυο και τις τοπικές κοινωνίες.
Με ένα κωδικό, το κάθε μέλος λαμβάνει ηλεκτρονικό μήνυμα, όταν κάποιος προσφέρει ή ζητάει κάτι.
Έπιπλα, υπολογιστές, μουσικά όργανα, κινητά και ηλεκτρικές συσκευές είναι ορισμένα από αυτά που μπορείτε να εντοπίσετε μέσα στο δίκτυο.
Οποιοδήποτε άλλο αγαθό που δεν αλλοιώνεται με το χρόνο και είναι νόμιμο, εκτός αλκοόλ και καπνού.
Ενάντια στην καταναλωτική εξάρτηση, απευθύνεται σε ανθρώπους όλων των ηλικιών.
Μέσα από ομάδες συζήτησής του επικοινωνούν με τους κατόχους των αγγελιών και δηλώνουν προθυμία για την προσφορά τους.
To Δίκτυο διαθέτει μέχρι τώρα πέντε χιλιάδες τοπικές ομάδες, ενενήντα ένα χωρών, οι οποίες εκπροσωπούνται από οκτώ εκατομμύρια οκτακόσιες εξήντα ένα χιλιάδες εκατόν τέσσερα μέλη.
Αρχικά, ο ιδρυτής του, παρατήρησε ότι πολλά καινούρια αντικείμενα κατευθύνονταν στα σκουπίδια.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να επικοινωνήσει με τοπικούς μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς ώστε να τα χρησιμοποιήσουν.
Οι επιτυχίες του δικτύου είναι εντυπωσιακές.
Χάρη στη δράση του, οι χωματερές σε κάθε χώρα του πλανήτη «γλιτώνουν» καθημερινά τριακόσιους τόνους σκουπίδια.
Στην Ελλάδα οι ομάδες δικτύου φτάνουν σε πολλές πόλεις.
Ενδεικτικά: Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Κοζάνη, Σέρρες, Χαλκίδα, Ρόδος, Μυτιλήνη, Ξάνθη, Ναύπλιο, Καστοριά και Κομοτηνή.
Αν ενδιαφέρεστε και εσείς που μας ακούτε να γίνετε μέλος του Δικτύου μπορείτε να ακολουθήσετε μερικά απλά και δωρεάν βήματα.
Μπαίνετε στην ιστοσελίδα του οργανισμού.
Αναζητάτε την πιο κοντινή γεωγραφική ομάδα, κάνοντας αναζήτηση με το όνομα της πόλης σας.
Πραγματοποιείτε εγγραφή στην ομάδα.
Βάζετε αγγελία για κάτι που επιθυμείτε να προσφέρετε, στέλνοντας ένα ηλεκτρονικό μήνυμα.
Το τελευταίο στάδιο είναι να λαμβάνετε ηλεκτρονικά μηνύματα με αγγελίες, τις οποίες μπορείτε να διαχειριστείτε στη διαδικτυακή ομάδα.
Ψάξτε, λοιπόν, λίγο πιο προσεκτικά στις ντουλάπες σας, στο πατάρι, στην αποθήκη, στο γκαράζ.
Σίγουρα θα εντυπωσιαστείτε από τον αριθμό των πραγμάτων που κρατάτε και δεν χρησιμοποιείτε ποτέ.
Κι αυτό είτε γιατί έχετε πάρει καινούργια, είτε γιατί δεν σας αρέσουν πια, είτε γιατί τα παιδιά σας μεγάλωσαν.
Αντί, επομένως, να χαλάνε από την αχρησία σε κάποια γωνιά, δεν είναι καλύτερα να τα δώσετε σε κάποιον που θα τα χρησιμοποιήσει;
Γίνετε, λοιπόν, μέλος του και ανταλλάξτε χρήσιμα αντικείμενα.
Eπαναχρησιμοποιήστε τα πριν τα ανακυκλώσετε, βοηθώντας έτσι το περιβάλλον, αλλά και την τσέπη σας.
Eίναι πολύ ενθαρρυντικό να βλέπεις κόσμο κάθε ηλικίας να ανταποκρίνεται στη λογική του επαναχρησιμοποιώ πριν το ανακυκλώνω.
Όλοι έχουμε πράγματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από άλλους, αντί να καταλήξουν στα σκουπίδια.
Πέρασε ένας μήνας, από την τελευταία τους συνάντηση και δεν ξαναβρέθηκαν με τον Έκτορα.
Είχε πάει ταξίδι στην Ασία - και ούτε ήξερε πότε θα επέστρεφε.
Ήταν σαν να 'χε χάσει τα ίχνη ενός πολύτιμου ανθρώπου, εξαιτίας άγνωστων μα καταδικαστικών λόγων.
Στο μεταξύ η ζωή του δεν εξελισσόταν καθόλου καλά.
Ένιωθε πως είχε αποξενωθεί αρκετά από ένα σύνολο «γνωστών αγνώστων».
Με αυτούς είχε συναντηθεί και σχετιστεί πάνω σε μια βάση σύμπτωσης, από μια ενστικτώδη ανάγκη πίστης σε κάτι κοινό, αλλά ανερμήνευτο.
Καθισμένος και σκεφτικός, δεν περίμενε κανέναν.
Μερικές φορές αυτή η έλλειψη αναμονής μάς μεταφέρει παντού και πουθενά.
Όλες οι εντυπώσεις είναι κλειστές, σαν απαγορευμένοι καρποί για όλους τους άλλους.
Κρύωνε.
Από μια απρόσεχτη κίνηση το απόγευμα είχε αναποδογυρίσει έναν μικρό Ερμή.
Τον είχε φτιάξει με πολλή φροντίδα, για να τον κάνει δώρο στον Έκτορα, όταν θα γύριζε από το ταξίδι του.
Το αγαλματάκι έπεσε κι έσπασε.
Λυπήθηκε γιατί, ως τότε, δεν είχε κάνει προσωπικό δώρο στον φίλο του και αυτό το αγαλματάκι ήταν ένας καλός αγγελιαφόρος.
Κι αν ο Έκτορας είχε επιστρέψει, μα δεν ήθελε να συνεχίσει τη φιλία τους και γι' αυτό δεν φαινόταν;
Τρομοκρατήθηκε με τη σκέψη.
Σηκώθηκε και προχώρησε προς την πόρτα, θα πήγαινε να δει ο ίδιος!
Πραγματικά ανυπομονούσε να ξαναδεί τον φίλο του.
Προχώρησε με ταχύ βήμα ως την πολυκατοικία που ήξερε ότι έμενε.
Ανέβηκε στον όροφο του διαμερίσματος και στάθηκε μπροστά στην κλειστή πόρτα.
Δεν ακουγόταν το παραμικρό από μέσα.
Το σπίτι έμοιαζε ακατοίκητο.
Χτύπησε παρόλα αυτά την πόρτα.
Χτύπησε ξανά, ξανά.
Κατέβηκε χωρίς διάθεση από τις σκάλες.
Στην έξοδο της πολυκατοικίας συνάντησε έναν ηλικιωμένο κύριο, τυλιγμένο σ' ένα γούνινο παλτό, που έμπαινε βιαστικά, και τον σταμάτησε.
Πριν προλάβει να πει κάποιος απ' τους δυο κάτι ακόμη, έφυγε σχεδόν τρέχοντας από εκεί.
Στο δρόμο για το σπίτι του, ένιωσε ένα τσίμπημα στην καρδιά, σαν το δάγκωμα φιδιού.
Κρύο, καιρός για κάστανα.
Σκέτα, βραστά ή ψητά, αρέσουν σε μικρούς και μεγάλους.
Είναι σήμα κατατεθέν του χειμώνα.
Αυτό ισχύει από τότε που τα αναγνωστικά του Δημοτικού συνέδεαν την έλευση του κρύου με την παρουσία του καστανά στη γωνία.
Τις ημέρες του Δεκεμβρίου, και ειδικά των εορτών, τα κάστανα έχουν την τιμητική τους.
Χρησιμοποιούνται ευρέως στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική.
Xοιρινό με κάστανα, κάστανα στη γέμιση της γαλοπούλας, σούπα με κάστανα, μαρόν γλασέ.
Γενικότερα, ό,τι τραβάει η καρδιά σας με βάση τον καρπό με τα λίγα λιπαρά, τις πολλές φυτικές ίνες, και την αξεπέραστη γεύση.
Μπορούν όμως και να αποτελέσουν σημαντικό υλικό σε πλείστες όσες συνταγές μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής.
Έχετε δοκιμάσει ριζότο με σταφίδες και κάστανα;
Μην περιμένετε τα Χριστούγεννα, για να ετοιμάσετε τη γέμιση της γαλοπούλας.
Xρησιμοποιήστε κάστανα για να γεμίσετε το κοτόπουλο ενός απλού καθημερινού γεύματος.
Παρασκευάστε γλυκά όπως βραστά κάστανα εμποτισμένα σε σιρόπι ή επικαλυμμένα με σοκολάτα, ή και κάστανα πουρέ με βανίλια και σαντιγί.
Όταν τα επιλέγετε στους πάγκους της αγοράς, φροντίστε να μη φέρουν σημάδια μούχλας.
Έχετε υπόψη σας, ότι τα κάστανα δεν διατηρούνται μεγάλο διάστημα.
Xαλάνε γρήγορα, καθώς είναι πλούσια σε άμυλο και έχουν ελάχιστα λιπαρά.
Για να τα διατηρήσετε φρέσκα, βάλτε τα σε πλαστική σακούλα τροφίμων, κλείστε τα αεροστεγώς και τοποθετήστε τα στο ψυγείο.
Εξήντα καρέ του νομπελίστα ποιητή σε έκθεση στο Μιλάνο.
Ήθελε να βλέπει τα πράγματα καθαρά.
Αυτό σήμαινε πως η φωτογραφική του μηχανή έπρεπε να είναι σωστά κανονισμένη.
Έτσι τουλάχιστον έγραφε ο ίδιος ο ποιητής.
Το Σεφέρη ως φωτογράφο θα έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν οι επισκέπτες της έκθεσης με εξήντα καρέ του ποιητή.
Παρουσιάζεται στην κεντρική βιβλιοθήκη του Μιλάνου από τις δεκαεπτά Ιανουαρίου έως τις δεκαέξι Φεβρουαρίου.
Χρόνο με τον χρόνο η ζωή του σπουδαίου ποιητή εικονογραφείται μέσα από τις φωτογραφίες που ο ίδιος τραβούσε.
Εικόνες που δεν έχουν καλλιτεχνικά στοιχεία, ούτε είναι σκηνοθετημένες, αλλά διακρίνονται για την αμεσότητά τους.
Τον φακό του προσελκύουν κατάλοιπα πολιτισμών που έχουν σβήσει.
Απλές καθημερινές σκηνές που δημιουργούν μεταξύ των φωτογραφιών και των κειμένων του μια στενή σχέση.
Οι φωτογραφίες της έκθεσης αποτελούν μικρό αλλά αντιπροσωπευτικό δείγμα της μακροχρόνιας ενασχόλησης του ποιητή με την φωτογραφική τέχνη.
Στο αρχείο του περιλαμβάνονται δύο χιλιάδες πεντακόσια αρνητικά, από το χίλια εννιακόσια είκοσι όταν ο Σεφέρης ήταν ακόμη φοιτητής στο Παρίσι έως το χίλια εννιακόσια εβδομήντα ένα που πέθανε.
Σήμερα στην εκπομπή μας «η Ελλάδα του χτες» θα ασχοληθούμε με την πνευματική ζωή, τα γράμματα και τις τέχνες στην Ελλάδα του δέκατου ένατου αιώνα.
Το στοιχείο που κυριαρχούσε στην ελληνική πνευματική ζωή το δέκατο ένατο αιώνα ήταν η προσπάθεια δημιουργίας μιας εθνικής ταυτότητας κοινής για όλους τους Έλληνες.
Έτσι δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στην ιστορία.
Διάφοροι μελετητές υποστήριξαν ότι η συνέχεια του ελληνισμού από την αρχαιότητα ήταν αδιάκοπη.
Για να ενισχύσουν αυτή τη θέση ξεκίνησαν να μελετούν την εποχή του Βυζαντίου.
Έτσι, χωρίστηκε η ελληνική ιστορία σε αρχαία, βυζαντινή και νεότερη.
Οι ίδιες ανάγκες ενίσχυσης της ελληνικής εθνικής ταυτότητας οδήγησαν στη μελέτη της λαογραφίας.
Η λαογραφία είναι η καταγραφή του λαϊκού πολιτισμού, της λαϊκής ζωής και των λαϊκών εθίμων.
Πρωτεργάτης υπήρξε ο Νικόλαος Πολίτης, θεμελιωτής της λαογραφίας στην Ελλάδα.
Ο Νικόλαος Πολίτης συνέβαλε σημαντικά στη διάσωση των δημοτικών τραγουδιών.
Βεβαίως, η απόκτηση μιας πολιτιστικής ταυτότητας κοινής για όλους τους Έλληνες έπρεπε να βασίζεται σε μια κοινή για όλους γλώσσα.
Έτσι αναπτύχθηκε το κίνημα του δημοτικισμού.
Δηλαδή, η συστηματική προσπάθεια καθιέρωσης της δημοτικής ως γλώσσας της εκπαίδευσης, της διοίκησης και της λογοτεχνίας.
Πρωτεργάτης σε αυτή τη προσπάθεια υπήρξε ο γλωσσολόγος Γιάννης Ψυχάρης.
Δεν ήταν όλοι, όμως, σύμφωνοι.
Μάλιστα το χίλια εννιακόσια ένα σημειώθηκαν επεισόδια με νεκρούς και τραυματίες, λόγω της μετάφρασης του Ευαγγελίου στη δημοτική.
Τα επεισόδια αυτά ονομάστηκαν Ευαγγελικά.
Κορυφαία μορφή των ελληνικών Γραμμάτων μέχρι και τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα υπήρξε ο Διονύσιος Σολωμός.
Είναι ο δημιουργός του ποιήματος «Ύμνος εις την Ελευθερίαν», που αποτελεί τον εθνικό ύμνο των Ελλήνων.
O Σολωμός ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την ελληνική λαϊκή γλώσσα.
Γύρω του σχηματίστηκε ένας κύκλος ανθρώπων που είχαν τις ίδιες απόψεις με το Σολωμό και έμειναν γνωστοί ως Επτανησιακή Σχολή.
Η λογοτεχνία του ελληνικού κράτους αντιπροσωπεύεται, κατά την περίοδο χίλια οχτακόσια τριάντα έως χίλια οχτακόσια ογδόντα, από το έργο Φαναριωτών συγγραφέων.
Παράλληλα, αναπτύχθηκε και η πεζογραφία.
Στις αρχές της δεκαετίας του χίλια οχτακόσια εβδομήντα ορισμένοι νέοι λογοτέχνες άρχισαν να απορρίπτουν τον ρομαντισμό και να στρέφονται προς την εκφραστική απλότητα.
Στην ποίηση, κύριος εκφραστής της γενιάς του χίλια οκτακόσια ογδόντα ήταν ο Κωστής Παλαμάς, μια από τις σημαντικότερες μορφές των νεοελληνικών γραμμάτων.
Γεννήθηκε στην Πάτρα.
Έγραψε ποιήματα, πεζά και θεατρικά έργα στη δημοτική γλώσσα.
Η ελληνική ζωγραφική και η γλυπτική του δέκατου ένατου αιώνα ήταν επηρεασμένες από δυτικά πρότυπα.
Ιδιαίτερα έντονη ήταν η επιρροή της σχολής του Μονάχου.
Ο Νικηφόρος Λύτρας ασχολήθηκε αρχικά με ιστορικά θέματα, αλλά στην πορεία στράφηκε προς την απεικόνιση της καθημερινής ζωής.
Ο Κωνσταντίνος Βολανάκης εμπνεύστηκε από τη θάλασσα και τη ναυτική ζωή.
Σημαντικότερος γλύπτης της εποχής υπήρξε ο Γιαννούλης Χαλεπάς.
Καταγόταν από την Τήνο.
Το πιο γνωστό του έργο είναι «Η Κοιμωμένη».
Κατά το δέκατο ένατο αιώνα η αρχιτεκτονική στην Ελλάδα επηρεάστηκε από την κλασική αρχαιότητα και ξένα πρότυπα.
Τότε διαμορφώθηκε το νεοκλασικό σπίτι, μια αρχιτεκτονική μορφή με στοιχεία που παραπέμπουν στην αρχαία Ελλάδα.
Πολλά νεοκλασικά σπίτια σώζονται μέχρι τις μέρες μας τόσο στην Αθήνα όσο και σε διάφορες άλλες πόλεις της Ελλάδας.
Σας περιμένουμε στην επόμενη εκπομπή μας την ερχόμενη Τρίτη με θέμα τη λογοτεχνία της Γενιάς του τριάντα.
Ροζ ή μπλε;
Φόρεμα ή σαλοπέτα;
Κούκλα ή αυτοκινητάκι;
Η ανακάλυψη του φύλου, η αναγνώριση του εαυτού σου ως «αγόρι» ή «κορίτσι» είναι ένα από τα πιο σημαντικά βήματα στην ανάπτυξη κάθε παιδιού.
Προκειμένου να καταλάβουν πού ακριβώς ανήκουν, περνάνε από την ηλικία των τριών έως των πέντε ετών μια περίοδο υπερβολής σε ό,τι αφορά το φύλο τους.
Τα κορίτσια λατρεύουν οτιδήποτε είναι ροζ, θυμίζει πριγκίπισσα και μπαλαρίνα.
Τα αγόρια κυκλοφορούν με ένα σπαθί ή με ένα πιστόλι σχεδόν «κολλημένο» στο χέρι τους και δεν χορταίνουν να παίζουν «πόλεμο».
Πρόκειται για μια απολύτως φυσιολογική μεταβατική περίοδο.
Όταν την ξεπεράσουν (σύντομα), θα έχουν κατακτήσει τη συνειδητοποίηση του φύλου τους.
Ποιες είναι όμως οι αλήθειες και ποιοι οι μύθοι, όταν αναφερόμαστε σε χαρακτηριστική συμπεριφορά αγοριών και κοριτσιών;
Ποιο είναι πιο χαδιάρικο;
Το κορίτσι, ίσως γιατί έτσι του έχουμε μάθει.
Έρευνες δείχνουν ότι με τα θηλυκά μωρά είμαστε πιο τρυφεροί απ' ό,τι με τα αρσενικά.
Αυτό γίνεται ασυνείδητα, όχι μόνο από τους γονείς, αλλά και από τον ευρύτερο οικογενειακό και φιλικό κύκλο.
Αυτή μπορεί να είναι και η αιτία που τα περισσότερα αγόρια στη νηπιακή ηλικία δυσανασχετούν και αποφεύγουν τα χάδια και τις τρυφερότητες.
Kάνουν τις μητέρες τους να προσπαθούν να κερδίσουν την πολυπόθητη αγκαλιά.
Αυτό γίνεται, βέβαια, αφού πρώτα χοροπηδήσουν, γαργαλίσουν και «παλέψουν» παιχνιδιάρικα με τον κανακάρη τους.
Ποιο κλαίει περισσότερο;
Απ' όλα τα μωρά στις αίθουσες νεογνών αυτά που κλαίνε περισσότερο, είναι τα αγόρια και μάλιστα σε ποσοστό εβδομήντα τοις εκατό.
Αυτό αφορά τόσο τη διάρκεια όσο και την ένταση.
Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια το γιατί.
Πιθανολογείται πως σχετίζεται με το γεγονός ότι το νευρικό σύστημα των αγοριών είναι λιγότερο ώριμο από αυτό των κοριτσιών.
Επίσης, έχει διαπιστωθεί ότι τα νεογέννητα αγοράκια είναι πιο επιρρεπή από τα νεογέννητα κοριτσάκια σε παράγοντες που προκαλούν άγχος.
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η φασαρία.
Ποιο πετάει την άμμο;
Τα αγόρια αρέσκονται να δείχνουν τη δύναμή τους, ενώ τα κορίτσια είναι πιο προστατευτικά.
Μια ακόμα προκατάληψη;
Όχι, ισχυρίζονται οι αναπτυξιακοί ψυχολόγοι.
Είναι γεγονός ότι τα αγόρια και τα κορίτσια συμπεριφέρονται διαφορετικά απέναντι στα άλλα παιδιά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.
Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι τα κορίτσια επιχειρούν ευκολότερα να επικοινωνήσουν, να συνεννοηθούν αλλά και να βοηθήσουν.
Τα αγόρια συμπεριφέρονται συχνότερα επιθετικά, έχοντας ως στόχο τον ανταγωνισμό, την επιβολή και τη νίκη.
Πρόκειται για μια κληρονομιά της ανθρώπινης ιστορίας, από την οποία, απ' ό,τι φαίνεται, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε εύκολα.
Από την αρχή της εμφάνισης του είδους, ο άντρας ήταν αυτός που εξερευνούσε νέα εδάφη.
Yπερασπιζόταν την οικογένεια και την ιδιοκτησία του.
Αντίθετα, οι γυναίκες φρόντιζαν να υπάρχει ζεστό φαγητό, ρούχα και καλή διάθεση.
Γιατί τα παιδιά βαριούνται τη γυμναστική;
Πολλά παιδιά εγκαταλείπουν τον αθλητισμό πριν από τα δεκατρία τους χρόνια.
Η βασική αιτία είναι πως δε βλέπουν την αθλητική δραστηριότητα ως ευχάριστη διασκέδαση.
Πίσω από το απλό «βαριέμαι» του παιδιού, συχνά βρίσκονται σημαντικοί λόγοι όπως οι παρακάτω.
Δε νιώθει αυτοπεποίθηση.
Αυτό μπορεί να συμβεί αν χάσει αρκετές προπονήσεις, αν δεν αποδίδει καλά, αν δεν αισθάνεται πως οι γονείς του το στηρίζουν.
H αυτοπεποίθηση του παιδιού θα μειωθεί και το ενδιαφέρον του για το άθλημα θα χαθεί.
Η συστηματική παρακολούθηση και ο θετικός τρόπος σκέψης σίγουρα θα το βοηθήσουν.
Φοβάται ότι θα αποτύχει.
Οι υψηλές προσδοκίες για επιτυχία προκαλούν άγχος.
Αυτό συνήθως συμβαίνει σε εκείνα τα παιδιά που ζητούν την έγκριση των άλλων ή που ανησυχούν για το τι σκέφτονται οι άλλοι γι' αυτά.
Πως μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς: μιλήστε τους ανοιχτά και εξηγήστε πως εσείς θέλετε μόνο να περνάει καλά.
Δε θέλει να κάνει λάθη.
Μερικά παιδιά κρίνουν πολύ αυστηρά τον εαυτό τους.
Βάζουν ψηλά τον πήχυ και δεν ανέχονται το γεγονός πως μπορεί να κάνουν λάθη.
Βοηθήστε το να αγαπήσει τα λάθη του γιατί είναι και αυτά ανθρώπινα και δεν μειώνουν την αξία κανενός.
Το κάνει για να ευχαριστήσει εσάς.
Βεβαιωθείτε πως διασκεδάζει πραγματικά στο άθλημα που διάλεξε και δεν πηγαίνει απλώς για να ικανοποιήσει τις δικές σας προσδοκίες.
Αν το κάνει για να ευχαριστήσει εσάς, γρήγορα θα το παρατήσει γιατί δεν του δίνει καμία προσωπική ευχαρίστηση.
Δεν του αρέσουν οι εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός.
Συμβουλή για τους γονείς: συζητήστε με το παιδί.
Ίσως διαπιστώσετε με έκπληξη πως μπορεί να το ενοχλεί η έλλειψη καθαριότητας ή οι φθορές που βλέπει στο γήπεδο.
Εξασφαλίστε του καλές συνθήκες προπόνησης αν θέλετε να αγαπήσει πραγματικά τον αθλητισμό.
Το λεωφορείο ανέβαινε αγκομαχώντας στις στροφές.
Από κάτω ανοιγόταν ένα φαράγγι με την όψη της αβύσσου.
Στις άκρες των ολόγυμνων βράχων κρέμονταν λίγα αγριολούλουδα, φασκόμηλο και χαμομήλι.
Ήταν τα μόνα σημεία ζωής σ' ένα τοπίο όπου κυριαρχούσε η μοναξιά της ξηρασίας.
Η Αμαλία ζαλιζόταν σε κάθε γύρισμα του τιμονιού που επιχειρούσε με μαεστρία ο οδηγός.
Εκείνος συνέχιζε την ανηφορική, ελικοειδή πορεία του οχήματος.
Η Αμαλία έκλεινε από ένστικτο τα μάτια της για να μην αντικρίσει το απύθμενο βάθος του φαραγγιού.
Tην κοίτη του διέσχιζε η ροή ενός αγριοποτάμου.
Ο άντρας μπροστά της, ντυμένος με φθαρμένα ρούχα, κάπνιζε το ένα τσιγάρο πίσω από το άλλο.
Tο κουρασμένο λεωφορείο είχε γεμίσει με καπνό απ' άκρη σ' άκρη.
Το ραδιόφωνο έπαιζε δυνατά δημοτικά τραγούδια, μερακλώνοντας τον οδηγό και τους επιβάτες.
Στρέφοντας το βλέμμα της γύρω-γύρω, διαπίστωσε πως ήταν πια η μοναδική γυναίκα.
Οι λιγοστές χωρικές είχαν κατεβεί στα διάφορα χωριά όπου έκανε στάσεις το πράσινο όχημα.
Ξαφνικά, ένα απότομο φρενάρισμα την πέταξε απ' το κάθισμα βγάζοντάς τη με φόρα έξω, στο διάδρομο.
Ένιωσε πως θα λιποθυμούσε από το φόβο.
Mέσα όμως στην αναστάτωσή της πίστεψε πως είχαν φτάσει στο χείλος του γκρεμού.
Aν δεν έπιανε το φρένο, θα κατρακυλούσαν κάτω και δε θα έμενε τίποτε από τα κορμιά τους.
Την έπιασε ξαφνικά ο πανικός του τέλους.
Πίστευε πως της απόμεναν ελάχιστα δευτερόλεπτα.
Σε αυτά, πρόλαβε να αναρωτηθεί, τι ήθελε στα αλήθεια και πήγαινε σ' εκείνο το ορεινό χωριό.
Όλοι την προειδοποιούσαν πως θα ήταν μία σωστή Κόλαση.
Ο χωρικός μπροστά της πετάχτηκε από τη θέση του για να την πιάσει έτσι όπως έγειρε σαν κλαδάκι στον άνεμο.
Τη σήκωσε με τα δυνατά απ' τη δουλειά μπράτσα του και την κάθισε πάλι στο κάθισμά της.
Στα μάτια της είχε ζωγραφιστεί ο τρόμος από τη στιγμή, αλλά και από το μεγάλο άγνωστο που ξανοιγόταν μπροστά της.
Ο οδηγός γύρισε με ψυχραιμία να δει αν είχε τραυματιστεί κανείς.
Καθησύχασε τους επιβάτες πως το φρενάρισμα ήταν για να αποφύγει ένα άλλο αμάξι που ερχόταν από τη στροφή.
Η Αμαλία νόμιζε πως θα σωριαζόταν από την αγωνία της.
Έσφιξε τα χέρια γύρω από το σώμα της και έκλεισε τα μάτια.
«Κάθε στροφή κι ένα στοίχημα με το θάνατο», συλλογίστηκε.
Και δεν ήξερε πόσο κοντά στην αλήθεια ήταν, αν και σε ένα άλλο επίπεδο, άσχετο μ' εκείνο τον στενό επαρχιακό δρόμο.
Σε λίγο το λεωφορείο φάνηκε πως ξαναπήρε κανονικά την πορεία του, καθώς αγκομαχούσε πάλι με τον συνηθισμένο του ρυθμό.
Ο Κάρολος Δαρβίνος ήταν το πέμπτο παιδί ενός γιατρού της υψηλής κοινωνίας της Αγγλίας Ροβέρτο Δαρβίνου και της Σουζάνα.
Η Σουζάνα πέθανε όταν ο Κάρολος Δαρβίνος ήταν οχτώ ετών.
Τελείωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση ως εσώκλειστος μαθητής.
Το χίλια οχτακόσια είκοσι πέντε ο Δαρβίνος πηγαίνει στο Εδιμβούργο με σκοπό την προετοιμασία του για την ιατρική σχολή.
Tελικά, όμως, δεν το κατόρθωσε καθώς δεν άντεχε να αντικρίζει το αίμα.
Τελικά το χίλια οχτακόσια είκοσι επτά ο πατέρας του τον έστειλε στο Κέιμπριτζ να σπουδάσει "τέχνη" με σκοπό να μπορέσει να γίνει αργότερα κληρικός.
Ο Δαρβίνος δεν ήταν ποτέ πρότυπο φοιτητή.
Σε όλη τη διάρκεια των σπουδών του ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την εντομολογία, την βοτανολογία και ήταν συλλέκτης σκαθαριών.
Το περίφημο ερευνητικό ταξίδι με το Beagle ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του χίλια οχτακόσια τριάντα ένα και διήρκεσε πέντε χρόνια.
Σε αυτό, ο Δαρβίνος μαζί με τον αγαπημένο του καθηγητή Χένσλοου θα μελετούσαν τις ακτές της Νότιας Αμερικής.
Ο Δαρβίνος ήρθε σε επαφή και εξέτασε απολιθώματα, ζωντανούς οργανισμούς καθώς και ιθαγενείς λαούς αλλά και αποίκους.
Η εμπειρία του από το ταξίδι αυτό αποτέλεσε τη βάση για τη συγγραφή του μεγαλύτερου έργου του, την Καταγωγή των ειδών.
Ήταν ήδη διάσημος στους επιστημονικούς κύκλους όταν επέστρεψε το χίλια οκτακόσια τριάντα έξι.
Συνεργάστηκε στη συνέχεια με άλλους επιστήμονες και οι σημειώσεις και τα δείγματα διαφόρων ζώων που είχε φέρει ταξινομήθηκαν.
Το χίλια οκτακόσια τριάντα οκτώ φαίνεται πως ο Δαρβίνος αρχίζει να σκέφτεται το ενδεχόμενο του γάμου.
Είχε ήδη αρχίσει να υποφέρει από ταχυπαλμίες και προβλήματα στο στομάχι του.
Χαρακτηριστικό του χαρακτήρα του είναι το γεγονός ότι έγραψε έναν κατάλογο με τα υπέρ και τα κατά του γάμου.
Στα πλεονεκτήματα έγραψε ότι θα έχει έναν φίλο στα γεράματα καλύτερο από σκύλο.
Στα μειονεκτήματα ότι θα είναι φοβερό χάσιμο χρόνου και χρημάτων.
Τελικά παντρεύεται το χίλια οχτακόσια τριάντα εννιά την ξαδέλφη του Έμμα Γουέτζουντ.
Απέκτησε δέκα παιδιά από τα οποία τα τρία πέθαναν σε πολύ μικρή ηλικία.
Mερικά παιδιά του ήταν ασθενικά και αδύναμα.
Αυτό το γεγονός τον έκανε να σκεφτεί το ενδεχόμενο η αιτία να είναι η συγγένεια που είχε με τη σύζυγό του.
Από αυτές τις σκέψεις ανέπτυξε την γενετική διασταύρωση.
Είχε εξελιχθεί πλέον σε γνωστό γεωλόγο όταν η θεωρία της φυσικής επιλογής το χίλια οκτακόσια τριάντα εννιά είχε προχωρήσει αρκετά.
Δίσταζε, όμως, να ρισκάρει την φήμη του σε περίπτωση αντίδρασης της Εκκλησίας.
Συν τοις άλλοις η υγεία του είχε αρχίσει να χειροτερεύει.
Τελικά η θεωρία δημοσιεύεται το χίλια οχτακόσια πενήντα εννιά πυροδοτώντας σειρά αντιδράσεων όπως ήταν αναμενόμενο.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν πολύ καταβεβλημένος από την ασθένειά του.
Παρ' όλα αυτά, ο Δαρβίνος εκπόνησε δύο σημαντικά έργα.
Tο "Η καταγωγή του ανθρώπου και η σεξουαλική επιλογή" το χίλια οκτακόσια εβδομήντα ένα και το "Η έκφραση των συναισθημάτων στον άνθρωπο και στα ζώα" το χίλια οκτακόσια εβδομήντα δύο.
Στο πρώτο παρουσιάζεται η ιδέα της σεξουαλικής επιλογής σε πλήρη ανάπτυξη.
Εξηγούνται και μέσω αυτής η εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού, οι διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους, στις φυλές και σε ορισμένα πουλιά.
Στο δεύτερο υποστηρίζεται η συνέχεια της ανθρώπινης ψυχολογίας από την συμπεριφορά των ζώων.
Aναπτύσσεται η άποψη ότι ο ανθρώπινος νους είναι αποτέλεσμα της φυσικής και σεξουαλικής επιλογής.
Aργότερα, αυτή η άποψη θα επηρεάσει την εξελικτική ψυχολογία.
Στις δεκαεννιά Απριλίου του χίλια οχτακόσια ογδόντα δύο ο Δαρβίνος αφήνει την τελευταία του πνοή στο Κεντ της Αγγλίας.
Ο τάφος του βρίσκεται στο Αβαείο του Γουέστμινστερ.
Με τον όρο ελληνική μυθολογία εννοούμε όλους τους μύθους που σχετίζονται με την υπόθεση της ελληνικότητας.
Παρουσιάζονται στα κείμενα της Αρχαιοελληνικής ή Βυζαντινής γραμματείας.
Οι σύγχρονοι μελετητές αναφέρονται στους μύθους και τους μελετούν.
Προσπαθούν, έτσι, να κατανοήσουν τους θρησκευτικούς και πολιτικούς θεσμούς των αρχαίων Ελλήνων και, γενικά, τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.
Οι χρονολογικά μεταγενέστεροι όμως μύθοι εντάσσονται συνήθως στους χώρους επικράτειας της Λαογραφίας.
Δεν αφορούν τη μυθολογία με τη στενή έννοια του όρου.
Η ελληνική μυθολογία αποτελείται, κατά ένα μέρος, από μια μεγάλη συλλογή αφηγημάτων που εξηγούν την προέλευση του κόσμου.
Eξιστορούν τη ζωή και τις περιπέτειες μιας μεγάλης ποικιλίας θεών, ηρώων, ηρωίδων και άλλων μυθολογικών πλασμάτων.
Αυτές οι ιστορίες αρχικά διαμορφώθηκαν και στη συνέχεια διαδόθηκαν από την προφορική-ποιητική παράδοση.
Γι' αυτό οι ελληνικοί μύθοι είναι γνωστοί σήμερα κυρίως από την ελληνική λογοτεχνία.
Οι παλαιότερες γνωστές λογοτεχνικές πηγές είναι τα επικά ποιήματα Ιλιάδα και Οδύσσεια του Ομήρου.
Aσχολούνται με τα γεγονότα που περιβάλλουν τον τρωικό πόλεμο.
Έπειτα δύο ποιήματα από τον Ησίοδο, η Θεογονία και το Έργα και Ημέραι, περιέχουν πολλές περιγραφές για τη γένεση του κόσμου.
Ακόμη, για τη διαδοχή των ανθρώπινων εποχών, την προέλευση της ανθρώπινης θλίψεως και των θυσιαστικών πρακτικών.
Διάφοροι μύθοι έχουν επίσης συντηρηθεί από: ομηρικούς ύμνους, τμήματα ποιημάτων του επικού κύκλου, λυρικά ποιήματα, έργα τραγωδών του πέμπτου αιώνα προ Χριστού.
Eπίσης, από γραφές των μελετητών και των ποιητών της ελληνιστικής περιόδου.
Τέλος, κείμενα από συγγραφείς των ρωμαϊκών χρόνων, όπως του Πλούταρχου και του Παυσανία.
Τα μνημεία στις Μυκήνες και τη Μινωική Κρήτη βοήθησαν στην επίλυση πολλών ερωτημάτων που προέκυπταν από τα ομηρικά έπη.
Πρόσφεραν αρχαιολογικές αποδείξεις για πολλές από τις μυθολογικές λεπτομέρειες που αφορούν τους Θεούς και τους ήρωες.
Η ελληνική μυθολογία απεικονίστηκε επίσης σε χειροποίητα αντικείμενα.
Η ελληνική μυθολογία είχε μεγάλη επιρροή στον πολιτισμό, τις τέχνες και τη λογοτεχνία του δυτικού πολιτισμού.
Παραμένει μέρος της δυτικής κληρονομιάς.
Είναι ένα μέρος του εκπαιδευτικού κύκλου από την παιδική ηλικία.
Oι ποιητές και οι καλλιτέχνες από τους αρχαίους χρόνους μέχρι σήμερα έχουν αντλήσει έμπνευση από την ελληνική μυθολογία.
Έχουν ανακαλύψει σύγχρονες έννοιες και σχετικότητα στα κλασικά μυθολογικά θέματα.
Ως ελληνική μυθολογία, τέλος, ορίζεται η αφήγηση των ιστοριών που δημιουργήθηκαν από τους αρχαίους Έλληνες.
Aφορούσαν τους θεούς και τους ήρωες τους, τη φύση του κόσμου και τις τελετουργικές πρακτικές λατρείας τους.
Οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου είναι οι κύριοι θεοί της Ελληνικής μυθολογίας που κατοικούσαν στην κορυφή του Ολύμπου.
Οι Ολύμπιοι θεοί κέρδισαν την εξουσία νικώντας τους Τιτάνες στην Τιτανομαχία.
Στην πραγματικότητα οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν κάποιο συγκεκριμένο δωδεκάθεο, αλλά υπήρχαν μεγάλοι και μικρότεροι θεοί.
Άλλοι λατρεύονταν τοπικά.
Παραδείγματος χάρην, ο Δίας, ο Ποσειδώνας και ο Άδης ήταν οι μεγαλύτεροι θεοί, ενώ ο Διόνυσος ήταν μικρότερος θεός.