Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Valeriy Kapsov

Valeriy Aleksandrovich Kapsov (1939-yil 13-noyabr, Toshkent, Oʻzbekiston, SSSR) – sovet va rus olimi, mehnatni muhofaza qilish boʻyicha mutaxassis, Rossiya Tibbiyot fanlari akademiyasining muxbir aʼzosi (2004).

 Biografiyasi 
Valeriy Kapsov 1939-yil 13-noyabrda Toshkent shahrida tavallud topgan.

1968-yilda I. M. Sechenov nomidagi 1-Moskva tibbiyot instituti sanitariya-gigiyena fakultetini tamomlagan.

Valeriy 1971-yilda nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi va Moskva tibbiyot stomatologiya institutiga umumiy gigiyena kafedrasiga assistent sifatida ishga yuborildi.

1975-yildan 1980-yilgacha SSSR Sogʻliqni saqlash vazirligi Tibbiyot va biologik muammolar institutining katta ilmiy xodimi boʻlib faoliyat yuritgan.

Olim 1986-yilda doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

Kapsov 1993-yildan 2005-yilgacha Butunrossiya temir yoʻl gigienasi ilmiy-tadqiqot instituti direktori lavozimida ishlagan.

2004-yilda Rossiya Tibbiyot fanlari akademiyasining muxbir aʼzosi etib saylangan.

Valeriy 2014-yilda Rossiya Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi boʻldi

Kapsov hozirda Butunrossiya temir yoʻl gigiyenasi ilmiy-tadqiqot instituti mehnat gigienasi kafedrasi mudiri, Sechenov universiteti davolash-profilaktika fakulteti gigiyena kafedrasi professori boʻlib faoliyat yuritib kelmoqda.

 Ilmiy ishlari 
Kapsov mamlakatning kasbiy tibbiyot sohasidagi mutaxassisi.

Ilmiy tadqiqotlarining asosiy yoʻnalishi – ishlab chiqarishning zararli sohalarida ishlaydigan odamlarning mehnat sharoitlari va sogʻligʻini oʻrganishdir.

Uning ishtirokida va muharrirligida tayyorlangan 500 ga yaqin asarlar mavjud. Jumladan, 50 dan ortiq kitoblar, qoʻllanmalar, ilmiy ishlar muallifi.

Uning rahbarligida 16 ta nomzodlik va 9 ta doktorlik dissertatsiyalari himoya qilindi.

 Mukofotlari 
Valeriy Kapsov Doʻstlik ordeni, VDNKhning bronza medali, „Mehnat faxriysi“ medali, „Sogʻliqni saqlash aʼlochisi“ koʻkrak nishoni, „I. M. Sechenov nomidagi Birinchi Moskva davlat tibbiyot universitetining xizmat koʻrsatgan professori“ faxriy unvoni bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Mehnat faxriysi medali sohiblari
Turkum:Rossiyaning Doʻstlik ordeni sohiblari
Turkum:Tibbiyot fanlari doktorlari
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1939-yilda tugʻilganlar
Turkum:13-noyabrda tugʻilganlar
Igor Mezensev

Igor Volodimirovich Mezensev (1915-yil 9-sentyabr, Jitomir – 1984-yil 9-mart, Kiyev) – ukrainalik sovet davri meʼmori, rassomi, grafik dizayneri va oʻqituvchisi. 1969-yildan beri Ukraina arxitektorlar uyushmasi aʼzosi. Arxeolog Xalinaning eri, tarixchi Vladimir va rassom Oleksiy Mezensevlarning otasi.

 Hayoti 
Igor Volodimirovich Mezensev 1915-yil 9-sentyabrda Jitomir shahrida (hozirgi Ukraina) tugʻilgan. Ikkinchi jahon urushida qatnashgan. U muhandislik qoʻshinlarida xizmat qilganПам'ять народу.. 1946-yilda Kiyev rassomlik institutining arxitektura fakultetini tamomlagan. U 1951-yilda Ukraina SSR Qurilish va arxitektura akademiyasining aspiranturasida (Yevgeniy Katonin, Vladimir Zabolotniy va Boris Priymak qoʻl ostida) tahsil olgan.

Igor Volodimirovich Mezensev 1967-yildan boshlab Kiyev rassomlik institutida dars bera boshladi. „Dipromisto“ Ukraina shaharsozlik institutida ishlagan. 1968—1976 yillarda bosh arxitektor, 1972—1976-yillarda direktor oʻrinbosari, 1976—1977-yillarda texnik boʻlimning bosh mutaxassisi boʻlib ishlagan. U 1984-yil 9-martda Kiyevda vafot etdi.

 Loyihalari 
Igor Volodimirovich Mezensev quyidagi loyihalarni amalga oshirgan:

Kiev geofizika rasadxonasi (1947—1950);

Ukraina SSR xalq xoʻjaligi yutuqlari koʻrgazmasidagi bosh reja, asosiy kirish, ayvon va favvora (1951—1957);

Odessa, Truskavetsdagi kurort pansionatlarining loyihalari va qurilishi (1964—1969);

Poltavadagi Askarlar shon-sharafi yodgorlik majmuasi (1968—1971);

Kievdagi „Ulugʻ Vatan urushi tarixi milliy muzeyi“ memorial majmuasi (1973—1981);

Kiyevdagi Komsomolskiy turar-joy massividagi mikrorayon (1964—1968, hammuallif);

Toshkent shahridagi „Ukraina“ mikrorayoni (1967—1969, hammuallif);

Arxitektura va shaharsozlik boʻyicha bir qator maqolalar muallifi hisoblanadi.

U rangtasvir va grafika sohasida ishlagan (landshaftlar, natyurmortlar, portretlar chizgan).

 Mukofotlari 
 1-darajali (1945-yil 7-iyul) va 2-darajali (1945- yil 21-mart) Vatan urushi ordenlari, Qizil yulduz ordeni (1944-yil 16-mart);
 „Jangovar xizmatlari uchun“ (1943-yil 25 avgust), „Pragani ozod qilgani uchun“ (1945-yil 9-iyun), „Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“, „Varshavani ozod qilgani uchun“ medallari;

 
 Словник художників України / за ред. М. П. Бажана (відп. ред.) та ін. — К. : Головна редакція Української радянської енциклопедії, 1973. — С. 148.
 Українська радянська енциклопедія : у 12 т. / гол. ред. М. П. Бажан ; редкол.: О. К. Антонов та ін. — 2-ге вид. — К. : Головна редакція УРЕ, 1974–1985.;
 Митці України : Енциклопедичний довідник / упоряд. : М. Г. Лабінський, В. С. Мурза ; за ред. А. В. Кудрицького. — К. : «Українська енциклопедія» ім. М. П. Бажана, 1992. — С. 395. — ISBN 5-88500-042-5. Архівовано з першоджерела 12 вересня 2022.;
 Головань О. В. Мезенцев Ігор Володимирович // Енциклопедія сучасної України / ред. кол.: І. М. Дзюба та ін. ; НАН України, НТШ. — К. : Інститут енциклопедичних досліджень НАН України, 2001­–2023. — ISBN 966-02-2074-X.

 

Turkum:Toshkent meʼmorlarlari
Bilal Bilalov

Bilal Shevket oʻgʻli Bilalov (krimskotat. Bilâl Şevket oğlu Bilâlov, Bilyal Shevket ogʻlu Bilyalov, ukr. Bіlyal Shevketovich Bіlyalov, 1962-yil 30-dekabr, Toshkent) – sovet va ukrainalik aktyor, rejissyor va ssenariynavis. Qrim-tatar akademik musiqa va drama teatri direktori (1998–2018). Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist (2006).

 Biografiyasi 
Bilal Sheveket oʻgʻli 1962-yil 30-dekabrda Toshken shahrida qrim-tatarlar oilasida tavallud topgan. 1984-yil Toshkent sanʼat institutini va 1992-yil Moskvadagi Rossiya sanʼat tarixi institutini tugatgan.

1982–1984-yillarda drama toʻgaragi rahbari boʻlib ishlagan. 1986–1987-yillarda Maksim Gorkiy nomidagi Fargʻona drama teatri hamda 1987–1989-yillarda "Oʻzbekfilm" kinostudiyasi qoshidagi kinostudiya teatri aktyori boʻlgan.

Bilalov 1989-yildan Qrim-tatar musiqali drama teatrida ishlay boshlagan. Dastlab aktyor va rejissyor boʻlgan. 1991-yildan bosh rejissyor, 1994-yildan badiiy rahbar, 1998-yildan rejissyor boʻlib faoliyat olib borgan. Bilalov ishtirokida Nikolay Gogol, Lesya Ukrainka, Anton Chexov, Aleksandr Pushkinning pyesalari birinchi marta qrim-tatar tilida sahnalashtirilgan. „Zamonaviy Ukraina ensiklopediyasi“da Bilalovning quyidagi tavsifi berilgan: „Bilalovning rejissyorlik ishlari keskin ijtimoiy mavqe, siyosiy intilish, joʻshqin badiiy shakl, ichki dinamizm, yuksak, romantik uslubga intilish bilan ajralib turadi. Aktyor Bilalov oʻtkir dinamizmni portlovchi temperament bilan uygʻunlashtiradi“.

Bilal 2018-yilning yozida Qrim-tatar akademik musiqa va drama teatri direktori lavozimidan ozod etilgan. Bilalovning soʻzlariga koʻra, uning isteʼfosi noqonuniy boʻlgan, uzoq oʻylangan sabablarga koʻra amalga oshirilgan va buning ortida Rossiya Davlat Dumasi deputati Ruslan Balbek turgan. Bilal isteʼfoga chiqqanidan soʻng teatr aktyorlarining bir qismi norozi boʻlib KAMDTni tark etishgan va „Oltin beshik“ teatriga asos solishgan.

Aktyor bir qator konsert dasni, jumladan, 1995-yilda Qrim-tatar xalqi deportatsiyasining 50 yilligiga bagʻishlangan „Qrim tatarlarining Yaltadagi madaniyat kunlari“ rekviyem kechasini tashkil etishda ishtirok etgan. „Qrimskiy kovcheg“ festivali tashkilotchilaridan biri. „Guzel Qrim“ spektakli muallifidir (2001-yil).

 Mukofotlari 
Bilalov 2001-yilda Ukrainada xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi, 2006-yilda Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist, 2001 va 2005-yillarda Ukraina Prezidentining minnatdorchiligi va 2014-yilda Panas Saksaganskiy mukofoti sohibi boʻlgan.

 Shaxsiy hayoti 
Bilalning oʻgʻli Shevket Bilalov bastakor va I. P. Kotlyarevskiy mukofoti laureati boʻlgan.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1962-yilda tugʻilganlar
Turkum:30-dekabrda tugʻilganlar
Isaak Bribrager

Isaak Shulimovich Birbrager (14.6.1935, Toshkent – 1993, oʻsha yerda) – sovet shaxmatchisi va bastakori; Shaxmat (1965) va shaxmat kompozitsiyasi (19551) boʻyicha SSSR sport ustasi. Jurnalist.

Turkum:1935-yilda tugʻilganlar
Lev Popov

Lev Nikolayevich Popov (1932-yil 18-mart – 2008-yil 8-oktyabr, Moskva, Rossiya) – sovet va rus arxitektori. Moskva, Novosibirsk, Praga, Boku va Toshkent metropolitenlarining yerosti va yerusti inshootlari loyihachisi.

 Hayoti 
Lev Nikolayevich Popov 1932-yil 18-martda tugʻilgan. Oʻrta maktabni tamomlagandan soʻng, Moskva arxitektura institutiga oʻqishga kirgan va u yerni 1965-yilda tamomlagan. Mehnat faoliyatini Metrogiprotrans institutida boshlagan. U oʻtgan asrning 70—80-yillarida qurilgan bir necha metro stansiyalari loyihalarining muallifi hisoblanadi. Lev Popov butun dunyoga Moskva metrosining meʼmori nomi bilan mashhur. Biroq, uni bir qancha avangard loyihalari uchun tez-tez tanqid qilishgan. Lev Popov buyuk sovet meʼmori Aleksey Nikolayevich Dushkin tomonidan ishlab chiqilgan meʼmorchilik tamoyillarini qayta koʻrib chiqish orqali oʻzining yangi ijodiy uslubini yaratgan.

Lev Nikolayevich Popov oʻn uchta Moskva metro stansiyalari loyihalarining hammuallifi hisoblanadi. Shuningdek, Boku (Ganjlik bekati, 1967) va Toshkent (Mustaqillik maydoni bekati, 1977) shaharlaridagi metro bekatlarini loyihalashda ham faol tarzda ishtirok etgan. Lev Popovning soʻnggi loyihasi Dostoyevskaya metrosi boʻlib, 2010-yilda meʼmorning oʻlimidan keyin foydalanishga topshirilgangan.

 Loyihalari 

 Moskva metro stansiyalari 
BekatYoʻnalishIshga tushgan yiliHammuallifChistye Prudy (qayta qurish)11971-yilA. F. FokinaTurgenevskaya61971-yilA. F. FokinaPolejaevskaya71972-yilA. F. FokinaBelyaevo61974-yilV. G. Polikarpova, V. I. KlokovSxodnenskaya71975-yilA. F. FokinaBabushkinskaya61978-yilV. I. KlokovIlyich maydoni81979-yilV. I. KlokovNaximovskiy prospekti91983-yilV. S. Volovich, V. I. Klokov, G. S. MunOrexovo21985-yilV. S. Volovich, G. S. MunBorovitskaya91986-yilV. S. VolovichOtradnoye91990-yilV. S. VolovichRimskaya101995-yilN. V. RasstegnyayevaDostoyevskaya102010-yilN. V. Rasstegnyayeva

 Boshqa metropolitanlarning bekatlari 
Boku: „Ganjlik“ (hammuallif), 1967-yil.

Toshkent: „Mustaqillik maydoni bekati“, 1977-yil.

Novosibirsk: „Garin-Mixaylovskiy maydoni“, 1984-yil.

Praga: „Andel“, 1985-yil.

 Mukofotlari 
Lev Nikolayevich Popov metro stansiyalarini loyihalash boʻyicha tanlovlarda ishtirok etgan. Ushbu tanlovlarda oʻz loyihalari uchun bir necha bor taqdirlangan:

 Leningrad – bitta mukofot.
 Moskva – ikkita mukofot.
 Minsk – beshta mukofot.
 Novosibirsk – bitta mukofot.
 Dnepropetrovsk – bitta mukofot.
 „Naximovskiy prospekt“ stansiyasi – Sovet arxitektorlari ittifoqining mukofoti.

 Galereya 

 

 
 Лев Попов. Станция «Московская» в Праге .
 Иван Николаев. Путь к «Достоевской»
 Кусочек Москвы на пражском Смихове 
 18 марта 1932 года — родился выдающийся архитектор Лев Попов

Turkum:Toshkent meʼmorlarlari
Turkum:Sovet meʼmorlari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Yakov Lixtenberg

Yakov Grigoryevich Lixtenberg (1899-yil 15-oktyabr, Brest-Litovsk, Grodno gubernatorligi, Rossiya imperiyasi – 1982-yil 4-sentyabr, Moskva, SSSR) – sovet meʼmori. Ikkinchi darajali Stalin mukofoti laureati (1941).

 Hayoti 
thumb|right|280px|Tomb of Likhtenberg|Yakov Grigoryevich Lixtenberg qabri
Yakov Grigoryevich Lixtenberg 1899-yilda Brest-Litovskda tugʻilgan. U 1921—1929-yillarda Xarkov milliy qurilish va arxitektura universiteting arxitektura yoʻnalishida oʻqigan. U Xarkovda Ukrpromstroy tizimida ishlagan (1927—1929). Keyinchalik 1930—1933-yillarda Giprogradda faoliyat yuritgan. Talabalik yillarida Davlat sanoat binosi loyihasini ishlab chiqishda qatnashgan (meʼmorlar S.Serafimov, S.Kravets, M.Felger, Xarkov). 1933-yilda Metroproyektga taklif qilingan va u yerda 1933-yildan 1939-yilgacha S.Kravets rahbarligida ishlagan. Yakov Grigoryevich Lixtenberg 1939—1943-yillarda Toshkent maxsus loyiha byurosida, 1943—1945-yillarda Davlat qurilish loyihasida (Moskva), 1945—1959-yillarda Mosproyektda ishlagan.

 Oilasi 
Qizi Eleanor ham meʼmor boʻlgan.

Nabirasi Irina Lixtenberg (1958—2013) Moskva arxitektura institutini tamomlagan hamda Moskva va Isroilda ishlagan. Yavne va Xod Hasharon shaharlaridagi yirik shaharsozlik loyihalari muallifi boʻlgan.

 Loyihalari 
thumb|Dinamo metro south|right|280px|Dinamo metrosi
 Sement zavodini rekonstruksiya qilish (1927—1929, Kramatorsk, SSSR);
 Turbina zavodi laboratoriyasi (1927—1929, Xarkov, SSSR)
 800 oʻrinli maktab (1927—1929, Xarkov, SSSR)
 Poliklinika (1927—1929, Xarkov, SSSR)
 Poliklinika (1927—1929, Kramatorsk, SSSR)
 Kinoteatr (1930, Xarkov, SSSR)
 Turar-joy binolari (1930—1932, Xarkov, Artemyevsk, Makeevka, Yenakievo, SSSR)
 Ikkita universal doʻkon (1930—1932, Xarkov, SSSR)
 4000 oʻrinli teatr loyihasi amalga oshirilmagan (1930, Xarkov, SSSR)
 Butunrossiya qishloq xoʻjaligi koʻrgazmasidagi Volga viloyati paviloni (1930-yillar, Xarkov, SSSR);
 Butunrossiya qishloq xoʻjaligi koʻrgazmasidagi Ukraina paviloni (1930-yillar, Xarkov, SSSR)
 Harbiy dengiz floti madaniyat uyi (1940, Sevastopol, SSSR, S.Kuznetsov bilan birga)
 O‘zbekistondagi evakuatsiya qilingan korxonalar uchun aholi punktlari: Qaratau va Bekobod, (1940-yillar, Toshkent, SSSR)
 Kurskaya metro bekati amalga oshirilmagan (1940-yillar, Moskva, SSSR)
 Belorusskaya metro bekati amalga oshirilmagan (1940-yillar, Moskva, SSSR).

 Mukofot 
Ikkinchi darajali Stalin mukofoti laureati (1941).

 

 
 Lixtenberg, Yakov Grigorevich
 Arxitektor Ya. G. Lixtenberg 
 Foto postroyki 
 Foto postroyki 
 Foto postroyki 

Turkum:1899-yilda tugʻilganlar
Turkum:15-oktyabrda tugʻilganlar
Turkum:1982-yilda vafot etganlar
Turkum:4-sentyabrda vafot etganlar
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:SSSR shaharsozlari
Turkum:Sovet meʼmorlari
Turkum:Toshkent meʼmorlari
Gennadiy Granatkin

Gennadiy Ivanovich Granatkin (1913-yil 1-may, Urey qishlogʻi, Mordoviya Respublikasi – 1990-yil 19-yanvar, Kiyev) – sovet meʼmori, 1938-yildan SSSR Arxitektorlar ittifoqi aʼzosi, Fan va texnika sohasida xizmatlari uchun Ukraina Davlat mukofoti laureati.

 Hayoti 
Gennadiy Ivanovich Granatkin Rossiya imperiyasi, Penza viloyati, Krasnoslobodskiy tumani, Urey qishlogʻida (hozirgi Yelnikovskiy tumani, Mordoviya Respublikasi, Rossiya) oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. 1996-yil 8-fevralda reabilitatsiya qilinganGranatkin Jertvi politicheskogo terrora v SSSR.. Keyinchalik Gennadiy onasi Pelageya va aka-ukalari Nikolay, Andrey, Vasiliy, Stepan, Aleksey bilan Toshkentga koʻchib oʻtgan.

1932—1938-yillarda Toshkentdagi Oʻrta Osiyo sanoat institutining arxitektura fakultetida oʻqigan. 1938—1943-yillarda Toshkentdagi bir nechta qurilish tashkilotlarida ishlagan. Gennadiy Ivanovich Granatkin 1939—1940-yillarda qurilgan Toshkentdagi 50 xonadonli turar-joy binosi va yozgi kinoteatr loyihasi muallifi hisoblanadi.

1943—1945-yillarda armiya safida Ulugʻ Vatan urushida qatnashgan. 2-darajali Vatan urushi ordeni bilan mukofotlangan (1945)Granatkin Gennadiy Ivanovich Vebsayt „Podvig naroda“..

1945-yildan „Kiyevgiprotrans“ loyiha institutida arxitektor (1951-yilgacha – Kiyevtransuzelproyekt), 1960-yildan Ukraina SSR Qurilish va arxitektura akademiyasining eksperimental loyihalash institutida bosh loyiha arxitektori, 1963-yildan turar-joy va jamoat binolarini eksperimental loyihalash boʻyicha Kiyev ilmiy-tadqiqot institutida (KiyevZNIIEP) bosh loyiha arxitektori, boʻlim boshligʻi lavozimlarida ishlagan.

Gennadiy Ivanovich Granatkin 1990-yil 19-yanvarda Kiyevda vafot etgan. U Sovskiy qabristoniga dafn qilingan.

 Loyihalari 
 Toshkentda 50 xonadonli turar-joy binosi va yozgi kinoteatr (1939—1940).
 Vinnitsadagi poliklinika (1946).
 Ukraina SSR Avtomobil transporti vazirligining asosiy axborot-hisoblash markazining 17 qavatli binosi (1975-yil, hozirgi „Davlat avtomobilsozlik ilmiy-tadqiqot loyiha instituti“ davlat korxonasi binosi, Beresteyskiy prospekti, 57).
 1-438A turar-joy binolari„Xruщevki“ 438-serii (5 etajey) Kievskaya nedvijimost.

 Galereya 

 
 Гранаткин Геннадий Иванович Изоматериал : лич. лист чл. СА УССР. — : б. и., 1956. — 5 л. // .
 Гранаткин Геннадий Иванович // Сайт «Память народа»

 

Turkum:Sovet meʼmorlari
Turkum:Toshkent davlat texnika universiteti bitiruvchilari
Aleksandr Gegello

Aleksandr Ivanovich Gegello (1891-yil 23-iyul, Yekaterinoslav – 1965-yil 11-avgust, Moskva) – sovet meʼmori.

 Hayoti 
1891-yil 23-iyulda Yekaterinoslavda tugʻilgan.

Otasi – maslahatchi Ivan Grigoryevich Gegello, Yekaterinoslav viloyatining Verxnedneprovskiy tumanida zemstvo shifokori boʻlib ishlagan, oʻgʻli tugʻilishidan oldin vafot etgan.

Onasi – Yelena Konstantinovna (Lashkova), oʻqituvchi boʻlgan.

1902-yildan boshlab u Yekaterinoslav klassik gimnaziyasida tahsil oldi, shundan soʻng onasi va akasi Mixail (keyinchalik shifokor boʻlgan) bilan birga Sankt-Peterburgga koʻchib oʻtdiИсаченко В. Г. Александр Гегелло //.Зодчие Санкт-Петербурга. XX век. Сост. Исаченко В. Г. СПб.: Лениздат. 2000..

1910-yilda u Sankt-Peterburg Politexnika institutiga oʻqishga kirdi (TsGIA SPb, 478-fond, 3-inventar, 1461-fayl), birinchi kursni tugatgandan soʻng u Sankt-Peterburg davlat arxitektura va qurilish universitetiga oʻtdi. Oʻqish davomida u meʼmor I.A.Fomin bilan birgalikda ishlagan.

1921-yilda u Badiiy akademiyaning arxitektura boʻlimiga oʻqishga kirdi va uni 1923-yilda muvaffaqiyatli tugatdi.

Keyingi oʻttiz yil ichida u va uning yordamchilari 300 dan ortiq loyihani amalga oshirdi.

 Mehnat faoliyati 
1916—1924-yillarda I.A.Fomin ustaxonasida yordamchi.

1924-yildan „Stroykom“ konstruktorlik byurosida (1926-yildan „Stroykomxoz“) ishlagan.

1929—1933-yillarda Leningrad shahar qurilish muhandislari institutida (LIICS) dars bergan.

1930-yillarda Toshkentdagi teatr binosini loyihalashtirgan.

1936-yili Angliya, Fransiya va Shvetsiyaga sayohat.

1934—1948-yillarda Lenproektning 62-sonli ustaxonasi boshligʻi.

1948—1950 – SSSR Arxitektura akademiyasining Leningrad filialini boshqargan.

Ulugʻ Vatan urushi yillarida Novosibirskda yashab ijod qilgan.

1950-yil – Arxitektura akademiyasining vitse-prezidenti etib saylandi.

1950-yil Moskvaga koʻchib oʻtdi.

SSSR Qurilish va arxitektura akademiyasining faxriy aʼzosi boʻlgan.

 Loyihalari 
 Vishniy Volochyokdagi kasalxona (1926, hammuallif G.A.Simonov);
 Toshkentdagi teatr;
 Polotskdagi teatr (1929-1931);
 Inya vokzalidagi ishchilar posyolkasi (1942);
 Sevastopoldagi Kommuna maydonida (zamonaviy Ushakov maydoni) dengizchilar klubi va turar-joy binolari (1948—1951, hammualliflar N.I.Bogdanov, L.I.Kireyev)
 Qozondagi V.I.Lenin haykali (1953, haykaltarosh P.P.Yatsyno);
 Kolpino shahrining markaziy maydonidagi binolar majmuasi (1955; hammualliflar: M.A.Shepilevskiy va M.Y.Klimentov).

 

Turkum:Toshkent meʼmorlarlari
Em Gvan

Em Gvan

Em Gvan Bon (1922, Vladimiro-Aleksandrovskoye, Suchansk volosti, Olginskiy tumani, Primorsk viloyati – 1980, Toshkent viloyati, Oʻzbekiston SSR, SSSR) – Toshkent viloyati, Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxozining rahbari, Oʻzbekiston SSR Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

 Hayoti 
Em Gvan Bon 1922-yilda Olginskiy tumani Vladimiro-Aleksandrovskoye qishlogʻida dehqon oilasida tugʻilgan. 1937-yilda ota-onasi bilan birga Oʻzbekiston SSRning Toshkent viloyatidagi maxsus posyolkaga surgun qilinadi. Ikkinchi jahon urushi yillarida Toshkent yaqinidagi Boʻzsuv kanali GESida, Yuqori Chirchiq tumanidagi „International“ kolxozida ishlagan.

Em Gvan Bon 1948—1952-yillarda Yuqori Chirchiq tumandagi „Pravda“ kolxozida dala mudiri boʻlib ishlagan. 1950-yilda Em Gvan Bon boshchiligidagi dala jamoasi 15,5 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 107,1 sentnerdan yashil kenaf poyasi yigʻib oldi. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 22-maydagi farmoni bilan unga "1950-yilda kolxozlar tomonidan qishloq xoʻjaligi mahsulotlarini yetkazib berish va kontraktatsiya qilish, MTS ishiga naturada haq toʻlash va 1951-yil bahorgi ekish uchun barcha ekinlarni urugʻlik bilan taʼminlash, sugʻoriladigan yerlarda yashil kanop poyasidan yuqori hosil olgani uchun Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni, Lenin ordeni va O‘roq va Bolg‘a oltin medali topshirilgan.

Em Gvan 1951-yilda KPSS safiga qoʻshildi. 1956-yilda Toshkent qishloq xoʻjaligi texnikumini, 1961-yilda Moskvadagi Timiryazev nomidagi qishloq xoʻjaligi akademiyasini tamomlagan.

Moskva viloyati, Volokolamsk tumani, „Bolshevo“ sovxozining bosh agronomi (1961), Moskva viloyati, Podolsk tumani, „Zarya komunizm“ sovxozining katta agronomi (1961—1963) lavozimlarida ishlagan.

1963-yilda Oʻzbekiston SSRga qaytib, 1980-yilgacha Toshkent viloyati Kommunistik tumanidagi „Leninskiy put“ kolxozining bosh agronomi boʻlib ishladi.

Em Gvan Bon 1980-yil iyul oyida vafot etdi. Kommunistik tumani (hozirgi Yuqorichirchiq tumani) Rodina qishlogʻida dafn etilgan.

 Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 Lenin ordeni – ikki marta (1951, 1953)
 Mehnat Qizil Bayroq ordeni (1954)
 „Shavkatli mehnat uchun“ medali (1971)

 
 Шин Д.В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 Ким П.Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Ким Б.И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

 

 
 Герман Ким, Герой Социалистического труда Эм Гван Бон
Viktor Sarianidi

Viktor Sarianidi (; 1929-yil 23-sentyabrda tugʻilgan, 2013-yil 22-dekabrda vafot etgan) — Sovet arxeologi. U 1976-yilda Qoraqum choʻlida bronza davri madaniyati qoldiqlarini topgan. Madaniyat Baqtriya-Margʻiyona arxeologik majmuasi nomi bilan mashhur boʻlgan. Sovet va Rossiyalik arxeolog, tarix fanlari doktori1975-yilda „Afgʻoniston bronza va temir davrida“ nomli doktorlik dissertatsiyasi qoʻshimchalar bilan „Afgʻonistonning qadimgi dehqonlari“ nomi ostida nashr etilgan. 1969-1974-yillar Sovet-Afgʻon ekspeditsiyasi materiallari.".

 Hayoti 
U 1929-yil 23-sentabrda Toshkentda Pontika yunonlari oilasida tugʻilgan. Uning ota-onasi Ioannis va Afina Sarianidi 1920-yillarda Ukrainaning Yalta shahridan Toshkent shahriga koʻchib kelishgan. Sarianidi 1952-yilda Oʻzbekiston Milliy universitetini tamomlagan. Keyinchalik 1961-yilda Moskvadagi Sovet Fanlar Akademiyasi Arxeologiya institutida magistrlik darajasiga erishgan. U 1975-yilda „Afgʻoniston bronza va temir davrida“ nomli doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan. Keyin Arxeologiya instituti xodimlariga qatoriga qoʻshilgan va institutda butun faoliyatini shu yerda davom ettiradi. 1996-yilda Viktor Gretsiyaga koʻchib oʻtadi. Viktor Sarianidi 2013-yil 22-dekabrga oʻtar kechasi Moskvada vafot etgan.

 Faoliyati 
Viktor Sarianidi talabalik davridayoq, 1949-yilda Mikhail Masson rahbarligida Turkmaniston arxeologik yodgorliklarida izlanishlar olib borishadi. 1952-yilda Oʻrta Osiyo Davlat universitetini tamomlagach, Samarqanddagi Tarix muzeyiga ishga kiradi va ikki yil shu yerda ishlaydi. Sarianidi Tohirbey, Yaz Depe (1955-1956), Togolok (1970-yillar) yodgorliklarini qazishda ishtirok etgan. U 1974-yildan Margʻiyona (yoki Margʻush) madaniyatini aniqlashga olib kelgan qazishma ishlariga rahbarlik qilgan. 1990-yilda esa bronza va ilk temir davriga oid 200 dan ortiq manzilgohlar topilgan. Manzilgohlarning eng asosiysi miloddan avvalgi III ming yillikning oxirida barpo etilib, miloddan avvalgi 1600-yillargacha davom etgan poytaxt Gonurtepa edi.

 

Turkum:Toshkentlik kishilar
Turkum:Arxeologlar
Choʻponota

Choʻponota, ChoponotaSokolov Yu. A. Tashkent, tashkentsi i Rossiya. – Tashkent: „Uzbekistan“, 1965. – Toshkent shahrining Chilonzor va Uchtepa tumanlaridan oqib oʻtuvchi kichik sugʻorish kanali (ariq). Anhor kanalining oʻng tarmogʻi hisoblanadi. Ariq 1936-yilda qazib ishga tushirilgan. Quyilish joyi Quyi Bo‘zsuv kanali.

 Tavsif 
Choʻponotaning uzunligi 5 km 218 m. Kanal tubi butun uzunligi boʻylab betonlangan. Maksimal suv sarfi 400 l/s. Toshkent ensiklopediyasiga koʻra 300 gektar , Q. Xolmatov va P. Baratovlar maʼlumotlariga koʻra kanal suvidan 500 gektar yer maydoni sugʻoriladi.

Choʻponota kanalining boshlanishi Chilonzor restorani orqasida (Anhorning chap sohilida) joylashgan. Ariq Anhordan oʻng tomonga oqib Gʻafur Gʻulom nomidagi madaniyat va istirohat bogʻini kesib oʻtadi. Dastlab, kanal shimoli-gʻarbiy tomonga oqadi va Chilonzor massivining 6, 8, 9, 13 va 12- kvartallari hududidan oʻtadi, Chilonzor tumanidan Uchtepa tumaniga oʻtadi. Bunyodkor shoh koʻchasi, Qatartol koʻchalarini (chorrahada kichik qabriston ), Chapanota, Lutfiy, Farhod, Katta Xirmontepa va Foziltepani kesib oʻtadi. Quyi oqimida gʻarbiy yoʻnalishda oqadi, qolgan suv Toshkent halqa yoʻli yaqinida, Oʻrikzor bozori janubida joylashgan Boʻzsuv kanaliga quyiladi. Ariqning butun yo‘nalishi butunlay betonlangan, kanal boʻylab 10 ta dyuker va 10 ta quvurli koʻprik bor.

1983—yilga kelib Choʻponota kanali 13 ta sugʻorish ariqlarini suv bilan taʼminlagan.

K.Xolmatov va P. Baratovning yozishicha, kanal qazish ishlari 1939—yilda olib borilgan.

 

 Adabiyot 

 Xolmatov Q., Baratov P. Toshkent shahrining irrigatsiya shoxobchalari. – Toshkent: „Fan“ UzSSR, 1983. – S. 31.
 Toshkent: ensiklopediya. / bosh tahrir hayʼati A. Akromov, B. Sh. Alimov, M. N. Aminov va boshq. – Toshkent: „Oʻzbekiston milliy ensiklopediyasi“ Davlat ilmiy nashriyoti, 2008. – S. 495. – 784 s. – ISBN 978-9943-07-096-7. (st. „Suv xoʻjaligi“)
 Atlas „Tashkent“ maliy. / Chernyavskaya T. B. – Tashkent: Goskomgeodezkadastr, 2007. – 122 s. – ISBN 978-9943-15-128-4.
Turkum:Boʻzsuvga oqadigan kanallar
Turkum:Toshkent kanallari
Ozarbayjondagi masjidlar roʻyxati

Bu sahifada Ozarbayjondagi masjidlar roʻyxati berilgan.
NomiRasmiJoylashuviYil/asrGIzohlarAbu Muslim masjidi160x160pxJek, Quba tumaniAgʻdam masjidi215x215pxAgʻdam1868–1870TSAjdarbey masjidi182x182pxBoku1912–1913Ali masjidi160x160pxBoradigohAshagi Govhar Ogʻa masjidi224x224pxShusha1875–1876TSYuxari Govhar Ogʻa masjidi160x160pxShusha1768–1885TSMasjid Govhar ogʻaning Katta Juma masjidi nomini ham olganImom Ali harami240x240pxBuzovna (Boku)TSAmbarass masjidi160x160pxOrdubad, Naxichevan Avtonom RespublikasiXVIITSSultonmurod masjidi yoki Mir Jafar masjidi sifatida ham tanilganBeyler masjidi160x160pxBoku1895"Beglar masjidi" deb ham yozilganBibihaybat masjidi160x160pxBoku1281TSJuma masjidi160x160pxBoku1899TSJuma masjidi160x160pxBoradigohTSOrdubad Juma masjidi160x160pxOrdubad1604TSJuma masjidi160x160pxQabalaXVIIIHoji Rufay Bey masjidi213x213pxNaxichevanXVIIITSHoji Shahlo masjidi160x160pxXIVAshur masjidi213x213pxBoku1169SMashadiy Gʻarib masjidi195x195pxBuzovna (Boku)1429UMuhammad masjidi240x240pxBoku1078–1079TSSınıqqala masjidinomi bilan ham mashxurMustafo Qazdal masjidi160x160pxQusarSUmar Affandi masjidi160x160pxShakiXIXSaroy masjidi243x243pxBoku1441–1442TSSakina xonim masjidi192x192pxQuba, Quba tumani1854Shahidlar masjidiBoku1990-yillarning boshlariShoh Abbos masjidi160x160pxGanja1606TSShayx Ibrohim masjidi160x160pxBoku1416TSTozapir masjidi212x212pxBoku1914TSTuba Shohi masjidi160x160pxMərdəkan (Boku)1481–1482TSUlu masjidi160x160pxİlisu, Qax tumaniXVIIISQargʻabazar masjidi212x212pxQarğabazar, Fuzuliy1683-1684UJuma masjidi160x160pxShemaxa743UHaydar masjidiBoku2014UXidir masjidi160x160pxBoku1301UMulla Ahmad masjidi160x160pxBoku1300USayyid Yahyo Murtuza masjidi160x160pxBokuXVII asrUNardaran masjidi160x160pxNardaran1663UShoh Sulton Husayn masjidi160x160pxNovxanıXVIII asrUOzan masjidi160x160pxGanja1884TSHuseyniyya masjidi160x160pxGanja1825TSGazaxlar masjidi160x160pxGanja1880UGirixli masjid160x160pxGanjaXVIII asrUShahsevanlar masjidi160x160pxGanja1882UImomzoda maqbarasi160x160pxGanja1878USoatli masjidi165x165pxShusha1883UBarda Juma masjidi160x160pxBardaa1905UKatta bozor masjidi160x160pxLankaron1864UKichik Bazaar mosque160x160pxLankaron1906U
+Guruh TS Oʻn ikki imom S Ahl as-Sunna val-Jamoa U Nomaʼlum guruh (maʼlum emas)

 Yana qarang 

 Togʻli Qorabogʻdagi masjidlar roʻyxati
 Osiyodagi masjidlar roʻyxati

 

 
Turkum:Masjidlar roʻyxati
Darbazakent

Darbazakent, Darvazakent Toshkent viloyati, Yunusobod tumanidagi sugʻorish kanali (ariq), kanalning oʻng tomonida Boʻzsuv kanali oqadi. Darbazakentning yuqori oqimi aylanma kanal sifatida Boʻzsuv GESda foydalaniladi.
 Etimologiyasi 
Geograf N. G. Mallitskiy Toshkentning „Darvazakent“ gidronimi „darvazakam“ „darvoza ariq“ yoki „ariq darvozalari“ning buzilishi deb taxmin qilgan. Bu nom Iskityatartar kanalining (Zarafshon va Sangzor daryolarini bogʻlaydigan) qismi bilan mashhur boʻlib, u yerda tepaliklardan oʻtadi. Ayniqsa chuqur jarlik hosil qiladi, bu esa eng muhim qazish ishlarini talab qiladi. Olimlarning taʼkidlashicha, ilgari Toshkent kanali xuddi shunday tarzda Boʻzsuvning oʻng qirgʻogʻidagi tepaliklar orasidan oqib oʻtishi mumkin edi. Uning gipotezasiga koʻra, nomining ikkinchi qismi vaqt oʻtishi bilan kentga aylangan. Chunki, soʻgʻdiycha „kam“ soʻzi unutilib, mahalliy aholi uchun tushunarsiz boʻlib qoladi. Buning isboti sifatida N. G. Mallitskiy tarixiy da qayd etilgan qadimiy Buxoro gidronimi Shapurkam (soʻgʻd tilida – „arik Shapura“)ning zamonaviy, qayta ishlangan „Shafrikent“ nomiga oʻtishini aytib oʻtadi.

 Geografik joylashuvi 
Darbazakentning uzunligi 2,22 km ni tashkil qilib, ulardan 0,62 kmi beton kanalga, 1,6 kmi esa tuproq kanaliga toʻgʻri keladi. „Toshkent“ ensiklopediyasiga koʻra, maksimal oʻtkazish quvvati 600 l/s boʻlib, kanal bilan sugʻoriladigan yerlar 245 gektar maydonni egallaydi. K. Xolmatov va P. Baratovning maʼlumotlariga koʻra, kanalda suv sarfi 700 l/s ni tashkil qilib, Yunusobod tumanida 100 gektar maydonni sugʻoradi. Darbazakent Botanika bogʻi hududidagi Boʻzsuv kanalining oʻng tomoniga oʻtadi. Umumiy gʻarbiy yoʻnalishda, taxminan Chinobod koʻchasiga parallel boʻlib, kichik egri chiziqlar hosil qiladi. Oqimning dastlabki qismida u keng kanalga ega boʻlib, keyinchalik keskin torayadi. Torayish joyida Darbazakent aslida yer usti (kichik) va yer osti (katta) qismlariga boʻlinadi.

thumb|left|Darbazakentning yer osti qismining Boʻzsuvga quyilishi
Toraygandan soʻng Toshkent – Moskva temir yoʻl liniyasini va keyinchalik Amir Temur koʻchasini ikki marta kesib oʻtadi. Amir Temur koʻchasining orqasida shimoli-gʻarbiga burilib, Shahriston koʻchasiga yaqinlashadiTashkent. Plan goroda masshtabom 1 : 25 000. – Tashkent: Kartograficheskiy sentr Ministerstva oboroni Respubliki Uzbekistan, 1995.. Shahriston koʻchasi bilan kesishgan joyda kichik burchaklarga boʻlinadi. Darbazakent 11 ta koʻprik quvuridan oʻtib, uning yuqori oqimida 3 ta koʻprik oʻtkazilgan.

 Tarixi 
Darbazakent qadimiy sugʻorish kanalidir. Kanal Arab istilosidan oldingi davrda qurilgan va Boʻzsuv va Oqtepa kanali orasidagi yerlarni sugʻorish foydalanilgan. Boʻzsuv yuqori oqimidan ajratilgan ariqlar qatoriga kiradi. Bu ariqlar oʻrta asrlarda va keyingi tarixiy davrlarda Toshkent viloyatining muhim hududlarini suv bilan taʼminlagan. Biroq keyinchalik Darbozakent ariqlar orqali Boʻzsuvning chap qirgʻogʻiga oʻtkazilgan.
 
 
 
 
 (st. „Suv xoʻjaligi“)
 

 

Turkum:Toshkent kanallari
Hoji Rufay Bey masjidi

Hoji Rufai Bey masjidi – Ozarbayjonning Naxichevan shahrida joylashgan masjid. U 18-asrda qurilgan.
 Yana qarang 
 Ozarbayjonda islom
 Ozarbayjondagi masjidlar roʻyxati
 

Turkum:Ozarbayjondagi masjidlar
Turkum:Naxichevan Avtonom Respublikasidagi bino va inshootlar
Turkum:Safaviylar meʼmorchiligi
Mustafo Qazdal masjidi

Mustafo Qazdal masjidi Ozarbayjonning Qusar shahrida joylashgan sunniy musulmon masjididir.

Masjid Turkiya Din ishlari vazirligi tomonidan 1998-yilda qurilgan. Balandligi 40 metr bolgan minoraga ega masjid ikki qavatli boʻlib, 13 ta gumbazga ega.
 Yana qarang 

 Ozarbayjonda islom
 Ozarbayjondagi masjidlar roʻyxati

 

Turkum:Ozarbayjondagi masjidlar
Turkum:Qusar tumani
Saroy masjidi

Saroy masjidi – Ozarbayjonning Boku shahrida joylashgan masjid boʻlib, u Shirvonshohlar majmuasi saroyi ichida joylashgan. Masjid 1441—1442-yillarda barpo etilgan.
 Yana qarang 
 Ozarbayjonda islom
 Ozarbayjondagi masjidlar roʻyxati
 

Turkum:Bokudagi masjidlar
Turkum:15-asr masjidlari
Ulu masjidi

Ulu masjidi , yoki Juma masjidi , Ozarbayjonning Gax viloyati Ilisu qishlogʻida joylashgan. U 18-asrda bunyod etilgan. Ozarbayjon Respublikasi Vazirlar Mahkamasining „Tarix va madaniyat yodgorligi toʻgʻrisida“gi farmoyishiga koʻra, u davlat ahamiyatiga molik meʼmoriy yodgorlik hisoblanadi.

 Tavsifi 
Masjid Ilisu qishlogʻining asosiy maydonida joylashgan boʻlib, qishloqni rejalashtirilgan tuzilishi va rivojlanishida katta ahamiyat kasb etgan. Yodgorlikning meʼmoriy va fazoviy oʻlchami ham mahalliy tabiiy-iqlim sharoiti, ham qurilish texnikasi va materiallari bilan belgilanadi. Uning rejasi boʻyicha masjid uzoq masofaga choʻzilgan toʻrtburchak shakliga ega boʻlib, asosiy kompozitsion oʻqi bilan umumiy maydoni 13 x 26 metrni tashkil etadi.

Toʻrtburchak ikkita kvadratdan iborat boʻlib, ular oʻz navbatida toshdan ishlangan xochsimon tayanchlar va ularga tayangan uchli kamar yordamida toʻqqizta hujraga boʻlingan. Arkali peshtoq va deraza teshiklari boʻlgan devor bilan ajratilgan uchta shimoliy qism portiko-ayvonni tashkil qiladi. Bu element Kax guruhining barcha masjidlari uchun xos boʻlib, ushbu inshootning hajmli-fazoviy tarkibida muhim oʻrin tutadi.

Masjidning eng xarakterli xususiyati uning fazoviy tarkibining aniq ifodalangan soddaligi, shuningdek, fasadning boʻlinishi va binoning ichki tuzilishi oʻrtasidagi oʻzaro bogʻliqligidadir. Asosiysi masjidning shimoliy fasadi boʻlib, u toʻrtburchak shakldagi ramka bilan chegaralangan dizayndagi uchta lanset shaklidagi teshiklari bilan ajralib turadi. Fasad devorining bunday dizayni Ozarbayjon hududidagi XVII asrdaga oid diniy binolar meʼmorchiligi uchun xosdir.

Namoz oʻqiladigan zal teng kenglikdagi uchta arkaga boʻlinadi. Markaziy qismning asosi oʻrtacha kattalikdagi mehrob bilan belgilanadi. Ichki qismning ustunlari va arkalari, plastrlar va tekis arklari tashqi devorlardan koʻrinib turadi. Masjidning tashqi va ichki fasadlarini bezaklash ehtiyotkorlik bilan amalga oshirilgan. Biroq, arxitektura shakllarining yaxshi aniqlangan nisbati tufayli ichki qismni toʻliq ifodalanilishiga erishilgan.

 Yana qarang 

 Sumug-gala
 Icheri Bozori

 

Turkum:Ozarbayjondagi masjidlar
Turkum:Ozarbayjondagi binolar
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Ilisu
Turkum:18-asrda qurilgan bino va inshootlar
Ruslan Saitvaliyev

Saitvaliev Ruslan Narimanovich (1977-yil, Toshkent viloyati, Yangiyoʻl shahri) – Tavrida muftiyligi musulmonlari markaziy diniy boshqarmasi muftiysi.

 Hayoti 
 Dastlabki yillar 
Ruslan Saitvaliyev 1977-yilda Oʻzbekiston SSR, Yangiyoʻl shahrida tugʻilgan. Ota-onalari milliy harakat faollari boʻlgan. 1989-yilda vataniga qaytib, Boqchasaroy tumani Tankovoe qishlogʻiga kelib qoʻnim topgan va oʻrta taʼlimni shu yerda davom ettirgan.
 Diniy faoliyati 
2007-yilda Haj ziyoratini ado etgan. 2008-yilda Qrim musulmonlari uchun haj missiyasi tashkilotchilaridan biriga aylangan va shu yili Boqchasaroy musulmonlar jamoasi tomonidan imomlik lavozimiga saylangan. Bu yillar davomida Ruslan Saitvaliyev Boqchasaroy tumani va Qrim boʻylab taʼlim sohasida ham faoliyat olib borgan.

2012-yilda Magʻrib davlatlarining molikiy olimi, Tunis respublikasi muftiysi, mashhur olim Al-Fadil ibn At-Tohir ibn Ashurning shogirdi Kamoliddin Jaʼyaddan hadis ilmi boʻyicha ijoza olgan. Shuningdek, oʻsha yildan boshlab u mahalliy musulmon jamoalari bilan tajriba almashish va soʻfiylik sohasidagi bilimlarini chuqurlashtirish maqsadida Turkiya Respublikasiga qayta-qayta tashrif buyurgan.

2014-yilda Tavrid muftiyligi muftiyligiga saylangan.

Bu tashkilot Qrim musulmonlari diniy boshqarmasi bilan ham kanonik, ham mulkiy masalalarda kelishmovchiliklarga ega boʻlgan. CDUMTM rahbariyati Checheniston Respublikasi va Tatariston muftiylari, shuningdek, Rossiya musulmonlari markaziy diniy boshqarmasi raisi, bosh muftiy Talgat Tojuddin bilan aloqa oʻrnatishga harakat qilganNoviy Tavricheskiy muftiyat – instrument integratsii s RF – ekspert RIA Novosti, 22.08.2014.Verxovniy muftiy RF prizval musulman Krima k obʼedineniyu RIA Novosti, 04.09.2014.. 2015-yilning bahorida esa Qrim hukumati barcha mahalliy masjidlar Qrim musulmonlari diniy boshqarmasiga topshirilganini eʼlon qilgan. Xususan, Qrim hukumati SAMKni Yevpatoriya yarim orolidagi eng yirik Xon-Jomi masjidini boshqarish haqidagi daʼvolarida qoʻllab-quvvatlagan, uning jamoasi 2014-yil avgust oyida Taurid muftiyatiga borgan. 2015-yil fevral oyida SAMK Rossiya qonunlariga muvofiq faoliyat yuritish uchun huquqiy hujjatlarni olgan.

 Taʼlimi 
1992-yil – Tankovoe qishlogʻi oʻrta maktabini tamomlagan.

1993-yil – Baxchisaroy kasb-hunar texnikumiga oʻqishga kirgan.

2005-yil – Kiev islom universitetining „Imom xatibi“ diplomi olgan.

2013-yil – Ukraina Fanlar akademiyasining „Siyosatshunos-siyosatchi strateg“ malakasi bilan diplom olgan.

2015-yil – Sevastopol Fanlar akademiyasining Siyosiy tadqiqotlar va millatlararo munosabatlar boʻlimi tarkibida diniy ekspert tomonidan tasdiqlangan.

2015-yilda islom ilohiyotshunosligi rivojiga qoʻshgan hissasi uchun Sevastopol Fanlar akademiyasining akademigi unvoni berilgan.

 Oilasi 
Turmush qurgan. Ikkita qiz va bitta oʻgʻil farzandi bor.

 

Turkum:Muftiylar
Viktor Romanov

Viktor Mixaylovich Romanov (1961-yil 25-oktyabr; Toshkent viloyati) – rus harbiy navigatori, polkovnik, Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan sinov navigatori, birinchi darajali sinov navigatori, birinchi darajali harbiy navigator, Rossiya Federatsiyasi Qahramoni.

 Hayoti 
Viktor Mixaylovich Romanov 1961-yil 25-oktyabrda Toshkent viloyatida tugʻilgan. 1978-yilda oʻqishga kirdi va 1982-yilda Chelyabinsk oliy harbiy aviatsiya Qizil bayroq ordeni navigatorlar maktabini imtiyozli diplom bilan tamomladi. U harbiy havo kuchlarida ekipaj navigatoridan polk navigatoriga qadar navigator lavozimlarida xizmat qilgan.

1999-yildan 2009-yilgacha boʻlgan davrda Shimoliy Kavkazdagi aksilterror operatsiyasida, 2008-yilda Gruziyadagi urushda, 2015-yildan Rossiyaning Suriyadagi harbiy amaliyotida qatnashgan. Viktor Mixaylovich Romanov Ikkinchi Chechen urushi qatnashchisi hisoblanadi.

1999-yilda birinchi darajali sinov navigatori, 1985-yilda esa birinchi darajali harbiy navigator sinfiy malakalariga ega boʻlgan. 2006-yilda Rossiya Federatsiyasi Prezidentining farmoni bilan „Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan sinov navigatori“ unvoniga sazovor boʻlgan. „Polkovnik“ harbiy unvonini 1994-yil 1-iyun sanasida muddatidan oldin qoʻlga kiritgan.

 Mukofotlari 
Rossiya Federatsiyasi Prezidentining 2016-yil 17-martdagi farmoni bilan V. P. Chkalov nomidagi 929-GLITs parvoz sinov markazining katta sinov markazi polkovnigi Viktor Mixaylovich Romanov harbiy burchni bajarishda koʻrsatgan qahramonligi va jasorati uchun Rossiya Federatsiyasi Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

Shuningdek, Viktor Romanov „Vatanga xizmatlari uchun“ ordeni, IV darajali „qilich“, ikkita „Jasorat“ ordeni va „Harbiy xizmatlari uchun“ ordenlari bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Toshkent viloyatida tugʻilganlar
Turkum:1961-yilda tugʻilganlar
Turkum:Ikkinchi chechen urushi ishtirokchilari
Togʻli Qorabogʻdagi masjidlar roʻyxati

right|thumb|150px| Yuxari Govhar Ogʻa masjidi Ozarbayjon pochta markasida
Quyida Togʻli Qorabogʻda joylashgan masjidlar roʻyxati keltirilgan.

 Masjidlar roʻyxati 
 
Ism Tasvirlar Manzil Yil/asr G Izohlar Ag'dam masjidi215x215px Agʻdam 1868—1870-yillar TS Ashagi Govhar Ogʻa masjidi224x224px Shusha 1875—1876-yillar TS Yuxari Govhar Ogʻa masjidi160x160px Shusha 1768—1885-yillar TS Masjid Govhar ogʻaning Katta Juma masjidi deb ham ataladi Chol Gala masjidi Shusha 18-asr Chuxur mahalla masjidi Shusha 18-asr Quduqluq masjidi Shusha 18-asr Ozarbayjondagi Hoji Yusifli masjidi Shusha 18-asr Julfalar masjidi Shusha 18-asr Xoja Marjonli masjidi Shusha 18-asr Koʻcharli masjidi Shusha 19-asr Mamay masjidi Shusha 19-asr Mardinli masjidi Shusha 19-asr Soatli masjidi Shusha 1883-yil Seyidli masjidi Shusha 17-asr Taza Mahalla masjidi Shusha 19-asr

 Guruh

TS Oʻn ikki imom S Ahl as-Sunna val-Jamoa U Nomaʼlum guruh (yoki maʼlum emas)

 Yana qarang 

 Ozarbayjondagi masjidlar roʻyxati
 Ozarbayjonda islom
 Ozarbayjondagi masjidlar
 Artsaxda din

Turkum:Masjidlar roʻyxati
Turkum:Togʻli Qorabogʻdagi masjidlar
Muratbek Jandauletov

Jandauletov Muratbek Omarbekovich (1946-yil 2-may, Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Ohangaron tumani) – sovet va qozoq arxitektori hisoblanadi.

 Hayoti 
Jandauletov Muratbek Omarbekovich 1946-yilning 2-may kuni Oʻzbekiston SSR tarkibidagi Toshkent viloyatining Ohangaron tumanida tugʻilgan.

1970-yilda Qozogʻiston politexnika institutining arxitektura va qurilish fakultetini tamomlagan.

1970-yildan 1986-yilgacha boʻlgan davrda „Qaragandagorselproekt“ Davlat institutining 1-sonli arxitektura va rejalashtirish ustaxonasida ishlagan hamda u yerda rahbar lavozimigacha koʻtarilgangan. 1986-yildan 1988-yilgacha esa Qaragʻandi shahrining bosh arxitektori boʻlgan. 1988-yildan 1992-yilgacha boʻlgan vaqt oraligʻida esa Olmaota shaharning bosh ustaxonasi boshqaruvchisi boʻlgan. 1992-yilda Qozogʻiston mustaqilligi eʼlon qilinganidan keyin „Almati“ Masuliyati Cheklangan Jamiyatini boshqargan. 1993-yildan 1996-yilgacha „Almati“ MChJ bilan birgalikda „Shahar“ ijodiy kompaniyasini ham boshqargan.

Jandauletov Muratbek Omarbekovichning loyihalariga Qaragʻandi shahridagi „Stepnoy“ (1975–1980) va Jezkazgʻon shahridagi „Pribrejniy“ (1981–1986) tajriba mikrorayonlari, Qaragʻandining markaziy qismi kiradi. Olmaota viloyatining Jansugurov qishlogʻida Ilyas Jansugirov muzeyini qurish, Qaragʻandi hayvonot bogʻini rekonstruksiya qilish, Yasiboy, Sabinikoʻl, Toʻraygʻir va Birjonkoʻl koʻllari yaqinida dam olish maskanlarini qurish ishlari ham Muratbek Jandauletovga ishonib topshirilgan loyihalar hisoblanadi. Shuningdek, Bayanaul milliy bogʻi hududi, Olmaota shahri va Olmaota viloyatida joylashgan Qozogʻiston Respublikasining Olimpiya tayyorgarlik markazi qurilish ishlari ham Muratbek Jandualetovga ishonib topshirilgan.

 Mukofotlari 
Jandauletov Muratbek Omarbekovich 1978-yilda Qozogʻiston SSR Davlat mukofoti bilan taqdirlangan"Qazaqstan": Ұlttiq ensklopediya/Bas redaktor Ә. Nisanbaev – Almati „Qazaq ensiklopediyasi“ Bas redaksiyasi, 1998 ISBN 5-89800-123-9Qazaq mәdenietі. Ensiklopediyaliq aniqtamaliq. Almati: „Aruna Ltd.“ JShS, 2005 ISBN 9965-26-095-8.

 

Turkum:Sovet meʼmorlari
Turkum:Olmaota meʼmorlari
Turkum:XX asr meʼmorlari
Turkum:XXI asr meʼmorlari
Turkum:Satbayev universiteti bitiruvchilari
Qirgʻiziston aeroportlari roʻyxati

Bu Qirgʻizistondagi aeroportlarning joylashuviga koʻra saralangan roʻyxati.

__TOC__

 Aeroportlar 

Nomi qalin qilib koʻrsatilgan aeroportlar muntazam tijoriy reyslarga xizmat koʻrsatadi. Qirg‘izistonda qurilgan 86 ta aeroport, aerodrom va qo‘nish yo‘laklaridan faqat ishlayotgan uchish-qo‘nish yo‘laklari quyida keltirilgan.

 Xizmat koʻrsatadigan shahri Viloyatlar ICAO IATA Aeroport nomi Koordinatalari Bishkek Chuy UCFM FRU (БИШ) Manas xalqaro aeroporti Oʻsh Oʻsh UCFO OSS (ОШШ) Oʻsh aeroporti Jalolobod Jalolobod UAFJ JBD (ДЖБ) Jalolobod aeroporti Qazarman Jalolobod UAFZ (КЗМ) Qazarman aeroporti Karvon Jalolobod UAFE (КРФ) Karvon aeroporti Toʻqtagʻul Jalolobod UAFX (ТГЛ) Toʻqtagʻul aeroporti Qanish-Qiya Jalolobod - (КШЯ) Qanish-Qiya aeroporti Mossi Jalolobod - - Soqolli (Dubar) aerodromi Botken Botken UAFB (БАТ) Botken aeroporti Isfana Botken UAFI (ИФА) Isfana aeroporti Qizilqiya Botken UAFS (КЫК) Qizilqiya aeroporti Daroʻoʻt-Qoʻrgʻon Oʻsh - (ДКУ) Daroʻoʻt-Qoʻrgʻon aeroporti Aravon Oʻsh - - Aravon aerodromi Madaniyat Oʻsh - - Madaniyat aerodromi Oʻttiz-Adir Oʻsh - - Yntymak aerodromi Oʻsh Oʻsh - - Oʻsh Sharqiy aerodromi Norin Norin UCFN (НЫН) Norin aeroporti Talas Talas UAFT (ТЛС) Talas aeroporti Pokrovka Talas - - Pokrovka aerodromi Tomchi Issiqkoʻl UCFL (ИКУ) Issiqkoʻl xalqaro aeroporti Qoraqoʻl Issiqkoʻl UCFP (КПЖ) Qoraqoʻl xalqaro aeroporti Choʻlponota Issiqkoʻl UAFG (ЧЛА) Choʻlponota aeroporti Tamgʻa Issiqkoʻl UAFA (ТМГ) Tamgʻa aeroporti Toʻqmoq Chuy UAFF (ТКМ) Toʻqmoq aeroporti Chat-Koʻl Chuy - - Chat-Koʻl aerodromi Qorabolta Chuy - - Qorabolta aerodromi Baytik Chuy - - Baytik aerodromi Prigorodniy Chuy - - Prigorodniy aerodromi Qand Chuy UAFW - Qand aviabazasi 

 Yana qarang 
 Aeroportlar roʻyxati ICAO kodlari boʻyicha: U#UC – Qirgʻiziston

 
 
  – includes IATA codes
 Great Circle Mapper: Airports in Kyrgyzstan – IATA and ICAO codes
 World Aero Data: Kyrgyzstan  – ICAO codes and coordinates

 
Qirgʻiziston
Qirgʻiziston
Islom arxitekturasi

Islom meʼmorchiligi islom bilan bogʻliq binolarning meʼmoriy uslublarini oʻz ichiga oladi. U islomning ilk tarixidan to hozirgi kungacha dunyoviy va diniy uslublarni qamrab oladi. Islom olami tarixiy jihatdan Gʻarbiy Afrika va Yevropadan Sharqiy Osiyogacha boʻlgan keng geografik hududni oʻz ichiga oladi. Bu mintaqalarning barchasida islom meʼmorchiligi uslublarida maʼlum umumiyliklar mavjud, ammo vaqt oʻtishi bilan turli mintaqalar mahalliy materiallar va uslublar, mahalliy sulolalar va turli mintaqaviy badiiy ishlab chiqarish markazlari va baʼzan turli diniy mansubliklarga koʻra oʻz uslublarini ishlab chiqqan.

Ilk islom meʼmorchiligi Rim, Vizantiya, Eron va Mesopotamiya meʼmorchiligi va VII—VIII asrlarda ilk musulmon istilolari bosib olgan boshqa barcha yerlarning taʼsiri ostida boʻlgan: „As the Arabs did not have an architectural tradition suited to the needs of a great empire, they adopted the building methods of the defeated Sassanian and Byzantine empires. Because they ruled from Syria, Byzantine influence was stronger, although Sassanian elements became increasingly important.“: „Thus, it is increasingly being recognized that the mutual Roman–Byzantine architectural heritage of the Mediterranean, which had played an important role in the formation of early Islamic art, continued to mediate the shared histories of European and Islamic art long after the medieval period.“. Sharqda, islom Janubiy va Janubi-Sharqiy Osiyoga tarqalib ketganligi sababli, Xitoy va Hindiston meʼmorchiligi ham taʼsir koʻrsatdi. Keyinchalik u binolar shaklida va yuzalarni islom xattotligi, islimiy va geometrik naqshlar bilan bezashda oʻziga xos xususiyatlarni rivojlantirdi. Minoralar, muqarnaslar, multifoil kamarlar kabi yangi meʼmoriy elementlar ixtiro qilindi. Islom arxitekturasida keng tarqalgan yoki muhim binolar ga masjidlar, madrasalar, qabrlar, saroylar, saroylar, soʻfiylar hospislari (masalan, xonaqohlar), favvoralar va favvoralar, tijorat binolari (masalan, karvonsaroylar va bozorlar) va harbiy istehkomlar kiradi.

 

Turkum:Islom arxitekturasi
Turkum:Islom sanʼati
Turkum:Islom meʼmorchiligi elementlari