Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Mikito Takayasu

thumb|Mikito Takayasu.
Mikito Takayasu ( (1860-yil 4-sentyabr - 1938-yil 20-noyabr) Takayasu sindromini kashf etgan yapon oftalmologi.

Mikito 1887-yilda Tokio universitetini tugatgan. Shundan soʻng Takayasu Kanadzawa universitetining tibbiyot fakultetida ishlay boshlagan. Kanadzawa tibbiyot universitetining rahbari lavozimiga qadar koʻtarilgan. Beppu shahriga ko'chib o'tgandan so'ng, oʻzini ilm fanga bagʻishlagan. 1938-yil noyabrda vafot etgan.
Mixail Vinogradov

Mixail Klimentiyevich Vinogradov (1944-yil 28-yanvar, Vitebsk viloyati, Chashnitskiy tumani, Navasadi qishlogʻi – 2020-yil 29-oktyabr) – belarus meʼmori. Ikki marta Belarus Respublikasi Davlat mukofoti laureati (2004, 2008). Belarus Respublikasida xizmat koʻrsatgan arxitektor (2018).

 Hayoti 
Mixail Klimentiyevich Vinogradov 1944-yil 28-yanvarda tugʻilgan. U harbiy uchuvchi boʻlishga harakat qilgan, lekin sogʻligi sabab bundan voz kechishga toʻgʻri kelgan. 1961-yildan Minsk avtomat liniyalari zavodida birinchi va ikkinchi toifali tokarchi boʻlib ishlagan. 1964-yilda u Belorussiya politexnika instituti qurilish fakultetining kunduzgi arxitektura boʻlimiga oʻqishga kirdi. 1967-yildan 92-sonli harbiy loyihada texnik-arxitektor, „Belkaproyekt“ institutida muhandis-arxitektor lavozimlarida ishlagan. 1968-yilda BPIni tugatgan (arxitektura fanlari oʻqituvchilari: A.P.Voinov, N.M.Maklyatsova, Y.V.Spit).

Oʻqishni tamomlagach, zilziladan zararlangan Toshkent shahriga boradi. Toshkentdagi „Toshdipragar“ institutiga (meʼmor, katta arxitektor, guruh rahbari) ishga kiradi.

1972-yilda u Belorussiyaga qaytib keldi va „Belgorzproyekt“ institutida ishladi (katta arxitektor, guruh rahbari, bosh loyiha meʼmori). 1979-yildan Minsk shahar ijroiya qoʻmitasi Bosh arxitektura va rejalashtirish boshqarmasining loyihalarni muvofiqlashtirish boʻlimi va shaharsozlik kengashi boshligʻi, 1981-yildan „Belgovsproyekt“ institutida loyihalar bosh meʼmori, 1986-yildan „Minskproyekt“ institutida loyihalar bosh arxitektori, 1998-yildan beri „Arxitektor M.K.Vinogradov ijodiy ustaxonasi“ xususiy unitar korxonasi loyihasi direktori (Starozhovskaya koʻchasi, 8-74/a) boʻldi.

1974-yildan Belarus arxitektorlar uyushmasi aʼzosi. Umrini oxirigacha Minskda yashagan.

 Loyihalari 
 Toshkentda Oʻzbekiston SSR xalq xoʻjaligi yutuqlari koʻrgazmasi (1970-yil, R.Ulkin, B.Suladze, N.Legostayeva bilan hammualliflikda)
 Navoiy koʻchasidagi eksperimental turar-joy binosi
 Belarus davlat universitetining tabiatshunoslik fakultet binosi
 Sankt-Peterburgdagi „Belgazprombank“ binolari majmuasi.

 Oilasi 
Arxitektorning ukasi Ivan Klimentiyevich Vinogradov. Valentina Stepanovna bilan turmush qurgan. Oʻgʻlining ismi Yaroslav, u ham meʼmor.
Viktor Volchak

Viktor Matsveyevich Volchak (1910-yil 22-iyun, Tina, Nijne-Ingash tumani, Krasnoyarsk oʻlkasi – 1985-yil 26-aprel) – belaruslik meʼmor va oʻqituvchi. BSSRda xizmat koʻrsatgan meʼmor (1978). Uning oʻgʻli rejissyor Igor Viktorovich Volchak .

 Hayoti 
thumb|right|Minsk viloyat ijroiya qo'mitasi binosi
thumb|right|Y.Kupala adabiy muzeyi.
Viktor Volchak katta oilada tugʻilgan. 1928-yilda maktabni tugatib, oʻqituvchi boʻlib ishlay boshladi. Bir yil oʻtgach, u Moskvadagi Oliy Sanʼat va Texnika Institutiga (VMATEIN) oʻqishga yuborildi. VMATEIN qayta tashkil etilgandan soʻng, talabalarning bir qismi Butunrossiya Badiiy akademiyasiga oʻtkazildi. Sovet meʼmorchiligining mashhur ustalari I.A.Famin, U.A.Shchuka, V.I.Muxina, L.U.Rudnevlar uning ustozlari boʻldi. Talabaning diplom loyihasi rahbari professor Iosif Langbard boʻlganВолчек Виктор Матвеевич (1910—1985).

1936-yilda Oʻzbekiston SSRning Toshkent shahriga yuboriladi. Toshkent shahri markaziy qismining bosh rejasiga hammualliflik qilgan, Oʻzbekiston Kompartiyasining Toshkent shahar boshqarmasi binosi loyihasini yaratgan, Kataqoʻrgʻon suv ombori gidrotexnika inshootlarini meʼmoriy loyihalashda ishtirok etgan. 1937-yildan SSSR arxitektorlar uyushmasi aʼzosi.

Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi. 1943-yilda Viktor Volchak armiyaga chaqirildi va V.Kuybishev nomidagi Harbiy muhandislik akademiyasi va Bolshoy harbiy muhandislik maktabida olti oylik kurslarni tugatgandan soʻng Stalingradga yuborildi. Stalingraddan keyin Kurskda jang qildi. Belarus, Ukraina, Polsha, Sharqiy Germaniya va Chexoslovakiyani ozod qilishda ishtirok etdi. Viktor Volchak uchun urush Pragada tugadi.

Urushdan keyin, 1953-yil aprel oyidan boshlab V. M. Volchak Minskda „Belgorzproyekt“ instituti loyihalari bosh meʼmori boʻlib ishladi. Uning Belarusdagi birinchi ishi Mogilev viloyati, Lenin qishlogʻidagi Tadeush Koschushko nomidagi Polsha diviziyasi askarlarining ommaviy qabriga yodgorlik loyihasi boʻldi. Keyinchalik Minskning Markaziy maydonidagi viloyat ijroiya qoʻmitasi binolari va Y.Kupala nomidagi adabiy muzey, Y.Kupala va K.Marks koʻchalari burchagidagi KPSS Markaziy Komiteti turar-joy binosi loyihasini yaratdi.

1954—1975-yillarda oʻqituvchi boʻlib ishlay boshladi, 1956-yildan BPI dotsenti. 1965-yildan KPSS aʼzosi.

V.M.Volchak „Brest Qahramon qal’asi“ loyihasining bosh meʼmori boʻldi va keyin 1971-yil 25-sentyabrda ochilgan yodgorlik qurilishiga rahbarlik qildi.

U 1985-yil 26-aprelda vafot etdi.

 Loyihalari 
Toshkent shahridagi bir qator jamoat va sport binolari, istirohat bogʻlari loyihalariga rahbarlik qilgan.

 Partiyaning Toshkent shahar hokimiyati binosi (1939),
 Alisher Navoiy haykali (1950, haykaltarosh L.Ditrix bilan hammualliflikda),
 Minsk viloyati ijroiya qoʻmitasi binosi (1958),
 Y.Kupala adabiy muzeyi.

 Galereya 

 L.Ditrix bilan hammualliflikda loyihalashtirilgan Alisher Navoiy haykali 

 

Turkum:Toshkent meʼmorlarlari
Ivan Juravlev

Ivan Sergeyevich Juravlev (1942-yil 11-fevral, Kurtamish, Chelyabinsk viloyati) – belarus meʼmori.

 Hayoti 
Ivan Juravlev 1968-yilda 1942-yil 11-fevralda Kurtamishda tugʻilgan. Belarus Politexnika instituti qurilish fakultetining arxitektura boʻlimini tugatgan (oʻqituvchilari: A.P.Voinov, V.M.Volchak, U.M.Varaksin, N.N.Maklyatsova, N.Y.Traxtenberg).

1968—1971-yillarda Toshkentdagi „Toshdipragar“ instituti (Toshloyiha) katta arxitektori lavozimida ishlagan.

1971 va 1983—1984-yillarda „Minsk loyihasi“ institutida (bosh loyiha meʼmori, arxitektura-rejalashtirish ustaxonasi boshligʻi), 1981—1983-yillarda Minsk shahar ijroiya qoʻmitasining bosh arxitektura va shaharsozlik boʻlimida ishlagan. 1984—1987-yillarda „Minskproyekt“ institutining arxitektura-dizayn ustaxonasi (APM-5) boshligʻi, „Belgovsproyekt“ institutining arxitektura-loyihalash ustaxonasi (AKM-2) boshligʻi. 1987—1993-yillarda u Ukraina Davlat maʼmuriyati boshligʻining oʻrinbosari, shahar bosh arxitektorining oʻrinbosari, Minsk Bosh arxitektura va rejalashtirish boshqarmasining turar-joy va fuqarolik binolari arxitekturasi boʻlimi boshligʻi boʻlgan. , 1978-yildan beri u Belarus Politexnika institutida dars berdi. 1993—1994-yillarda shahar bosh arxitektori boshligʻining oʻrinbosari, uy-joy qurilishi boʻlimi boshligʻi lavozimlarida faoliyat yuritgan. 1994—2000-yillarda Belorussiya Arxitektura va qurilish vazirligining hududlarni rivojlantirish, shaharsozlik va arxitektura bosh boshqarmasida arxitektura, binolar tipologiyasi va loyihalash ishlari boʻlimi boshligʻi, soʻngra boshliq oʻrinbosari lavozimlarida ishlagan. 2000—2002-yillarda Korporatsiya instituti direktori boʻlgan. 2002-yildan Arxitektura vazirligining Davlat ekspertizasi metodologiyasi boshqarmasida faoliyat yuritgan.

1972-yildan SSSR arxitektorlar uyushmasi aʼzosi. Belarus arxitektorlar uyushmasi ijodiy ustaxonasi rahbari. 1974-yildan BSM aʼzosi.
thumb|right|Serobrankada M111-90 seriyali uylar

1983-yildan KPSS aʼzosi. Minskda yashaydi.

 Loyihalari 
Toshkent shahridagi asosiy ishlar (hammualliflikda): Ts 17-18 mahallasi (Oʻzb.: Sebzor (C-17/C-18) daxasi) qurilishi (1961—1971), yirik panelli uy-joylar loyihalari.

Minskdagi asosiy ishlar (hammualliflik): „Vostok-1 Leninskiy“ prospektining asosiy qismi loyihasi, Serabranka (Plyaxanova koʻchasi), Angarskaya tumanlaridagi turar-joy binolari.

 

Turkum:Toshkent meʼmorlarlari
Uzassets investitsiya kompaniyasi

„Uzassets investitsiya kompaniyasi“ AJ – davlat ulushi mavjud korxonalarni xususiylashtirishga tayyorlash va salohiyatli investorlarga sotish bilan shugʻullanuvchi oʻzbek kompaniyasi. 2020-yil 16-iyuldagi „Xususiylashtirish jarayonlarini takomillashtirish boʻyicha qoʻshimcha chora-tadbirlar toʻgʻrisida“gi VMQ-381 sonli Vazirlar Mahkamasi qarori bilan Davlat aktivlarini boshqarish agentligi muassisligida tashkil etilgan.

Kompaniya 2020-yil 24-avgustdan roʻyxatdan oʻtkazilgan. Faoliyat sohasi tijorat faoliyati va boshqaruv masalalari boʻyicha maslahat berish hisoblanadi. Ustav kapitali 20 milliard soʻm. Ushbu mablagʻ Davlat aktivlarini boshqarish agentligi huzuridagi budjetdan tashqari Davlat aktivlarini boshqarish, transformatsiya va xususiylashtirish jamgʻarmasi hisobidan shakllantirilgan.

 Faoliyati 

Tashkiliy-huquqiy shakli aksiyadorlik jamiyati boʻlgan Uzassets investitsiya kompaniyasi „Aksiyadorlik jamiyatlari va aksiyadorlarning huquqlarini himoya qilish toʻgʻrisida“gi qonunga binoan uch pogʻonali boshqaruv tizimi tomonidan boshqariladi.

Boshqaruvning eng yuqori pogʻonasi Aksiyadorlar umumiy yigʻilishi hisoblanadi. Ushbu organ bankning umumiy strategiyasini tasdiqlaydi, bank Kuzatuv kengashi aʼzolarini saylaydi va bank faoliyatiga doir masalalarda eng yuqori organ sifatida qaror qabul qiladi.

 Kuzatuv kengashi 

Kuzatuv kengashi aksiyadorlar umumiy yigʻilishi vakolat doirasiga kiritilgan masalalardan tashqari bank faoliyatiga umumiy rahbarlikni amalga oshiradi.

381-sonli Vazirlar Mahkamasi qaroriga muvofiq, kompaniya Kuzatuv kengashi tarkibiga Davlat aktivlarini boshqarish agentligi direktori kiritiladi hamda ularning kamida 50 foizi yuqori malakali, xalqaro tajribaga ega boʻlgan mutaxassislardan iborat boʻladi.

Kompaniya sof foydasi saqlash xarajatlari, jumladan, xususiylashtirilgan korxonalarni sotishdan oldingi tayyorlash bilan bogʻliq xarajatlarni olib qolgan holda toʻliq Davaktivga oʻtkaziladi.

 Portfeli 

Kompaniya tashkil etilganda unga quyidagi davlat kompaniyalari berilgan edi:

 „Kvars“ AJ (davlat ulushi – 89,8%);
 „Qizilqumsement“ AJ (86,9%);
 „Urganch sharob“ AJ (53,9%);
 „O‘zbekiston shampani“ AJ (51,0%);
 „O‘zgeorangmet LITI“ DUK (100,0%);
 „O‘zshaharsozlik LITI“ DUK (100,0%);
 „Kafolat sug‘urta kompaniyasi“ AJ (66,5%);
 „Olmazor kichik sanoat zonasi“ AJ (73,7%);
 „Shahrisabz yulduzi“ DUK (100,0%).

„Kvars“ AJ 2023-yil fevral oyida xususiylashtirildi. Xaridor Quvasoysement 265 milliard soʻm toʻlash hamda Kvarsning 47,2 million yevro miqdoridagi kredit majburiyatini toʻliq qoplash majburiyatini olgan.

„Qizilqumsement“ AJ ustav kapitalidagi 86,92 foiz davlat ulushi 2021-yilning oxirida 1,89 trillion soʻmga Kiprda roʻyxatdan oʻtgan United Cement Groupga sotildi

„Urganch sharob“ AJ ustav kapitalidagi 53,94% davlat ulushi 2022-yil iyulda 11,5 milliard soʻmga „Jayhun Ulgurji“ MChJga sotildi.

 

Turkum:Shirkatlar
Turkum:Toshkentdagi kompaniyalar

Report content on this page
Istanbuldagi masjidlar roʻyxati

Istanbul, 1453-yildan beri Usmonli imperiyasining poytaxti va Yaqin Sharqdagi eng katta shahar hisoblanib, bu yerda juda koʻp masjidlar mavjud. 2007-yilda Istanbulda 2944 ta masjid faoliyat koʻrsatgan.

 Vizantiya binolari 
thumb|Zeyrek masjidi
thumb|Yangi Valide masjidi
thumb|Ayasofya
Bu Vizantiya inshootlari Usmonlilar tomonidan masjidga aylantirilgan.

 Arap masjidi
 Atik Mustafo posho masjidi
 Bodrum masjidi
 Eski Imaret masjidi
 Fenari Iso masjidi
 Hirami Ahmet Posho masjidi
 Gül masjidi
 Ayasofya masjidi
 Xora cherkovi hozir Kariye masjidi.
 Kalenderhane masjidi
 Qosim ogʻa masjidi
 Kefeli masjidi
 Koca Mustafo posho masjidi
 Kichkina Ayasofya
 Fethiye masjidi
 Sancaktar Hayrettin masjidi
 Vefa Kilise masjidi
 Zeyrek masjidi
 Stoudios monastiri
 Manastır masjidi
 Shayx Sulaymon masjidi

 Usmonli masjidlari 
thumb|Laleli masjidi
thumb|Shahzoda masjidi gumbazi
thumb|Sulton Ahmad masjidi (Moviy masjid) hovlisi
thumb|Mihrimah Sulton masjidi
thumb|Fotih masjidi

 Eyüp Sulton masjidi 1458-yil
 Mahmut posho masjidi 1463-yil
 Fotih masjidi 1470-yil
 Murat posho masjidi 1471-yil
 Rum Mehmed posho masjidi 1471-yil
 Firuz ogʻa masjidi 1491-yil
 Boyazid masjidi 1506-yil
 Yovuz Salim masjidi 1527—1528-yillar
 Piri Mehmed posho masjidi 1530-1531-yillar
 Haseki Sulton masjidi 1539-yil
 Defterdar masjidi 1542-yil
 Mihrimah Sulton masjidi (Üsküdar) 1548-yil
 Shahzoda masjidi 1548-yil.
 Burmali masjidi 1550-yil
 Hadim Ibrohim posho masjidi 1551-yil
 Sinan posho masjidi (Istanbul) 1555-yil
 Sulaymoniya masjidi 1558-yil
 İskender posho masjidi (Kanlıca) 1560-yil
 Rustam posho masjidi 1563-yil
 Mihrimah Sulton masjidi, 1565-yil
 Gazi Ahmad posho masjidi, 
 Sokollu Mehmed posho masjidi 1572-yil
 Zal Mahmud posho masjidi 1577-yil
 Kılıç Ali posho masjidi
 Şemsi posho masjidi 1560-yil
 Atik Valide masjidi 1583-yil
 Molla Çelebi masjidi 1584-yil
 Mesih Mehmed posho masjidi 1585-yil
 Kırmızı minora masjidi 1591-yil
 Sulton Ahmad masjidi (Moviy Masjid), 1616v
 Yangi masjid, 1665-yil
 Yangi Valide masjidi 1710-yil
 Nuruosmaniye masjidi 1755-yil
 Zeynep Sulton masjidi 1769-yil
 Emirgan masjidi 1781-yil
 Laleli masjidi 1783-yil
 Teşvikiye masjidi 1794-yil
 Salimiya masjidi (Üsküdar) 1805-yil
 Muhammad Maarifi masjidi 1818-yil
 Nusretiye masjidi 1826-yil
 Küçük Mecidiye masjidi 1843-yil
 Dolmabahçe masjidi 1855-yil
 Ortaköy masjidi 1856-yil
 Altunizade masjidi 1865-yil
 Pertevniyal Valide Sulton masjidi 1872-yil
 Yıldız Hamidiye masjidi 1886-yil
 Bebek Masjidi 1913-yil
 Handan ogʻa masjidi XV asr
 İskender posho masjidi (Fotih) XV yoki XVI asrlar
 Ayazma masjidi
 Beylerbeyi masjidi
 Gazi Atik Ali posho masjidi
 Hirami Ahmet posho masjidi
 Hırka-i Şerif masjidi
 Nallı masjidi
 Piyale posho masjidi
 Sokollu Mehmet posho masjidi (Azapkapi)
 Sokollu Mehmet posho masjidi (Büyükçekmece)
 Vasat Atik Ali posho masjidi

 Usmonli davridan keyin qurilgan masjidlar 

 Şişli masjidi, 1949-yil
 Şakirin masjidi, 2009-yil
 Sancaklar masjidi, 2012-yil
 Xoʻja Sinon masjidi, 2012-yil
 Çamlıca masjidi, 2019-yil
 Taksim masjidi, 2021-yil

 Yana qarang 

 Turkiyadagi masjidlar roʻyxati
 Turkiyada islom

 

Turkum:Istanbuldagi masjidlar
Usmon Pashayev

Usmon Pashayev (, , 1977-yil 23-yanvarda Angren shahrida tugʻilgan) – qrim-tatar jurnalisti va prodyuseri.

 Hayoti 
Usmon Pashayev 1977-yil 23-yanvarda Angren shahrida qrim-tatar oilasida tugʻilgan. Uning bobosi va buvisi 1944-yilda butun Qrim-tatar xalqi bilan birga NKVD tomonidan Qrimdan deportatsiya qilingan. U 1980-yili Ukrainaning Genichesk shahridaBіlo-blakitna chulara (blog by Osman Pashayev) yashab, 1989-yildan Qrimga koʻchib oʻtgan.

 Faoliyati 
Pashayev Kiyev xalq xoʻjalik universitetida tahsil olganPashayev at linkedin.com. Avvaliga davlat „Qrim“ telekompaniyasining qrim-tatar nashrida yangiliklar boshlovchisi, keyin esa shu yerda muxbir boʻlib ishlagan. Keyin u 2001-yilda Kiyevga koʻchib oʻtadi. Soʻng turli telekanallar, jumladan, STB, Inter, 5 Kanal, NTN va Tvi bilan faoliyat olib borgan. 2011—2014-yillarda Simferopoldagi Qrim-tatarlarning ATR telekanalida ishlaydi. 2013-yilning bahorida ATRning Istanbuldagi ofisiga koʻchib oʻtgan.

2009-yilda Ukrainaning toʻrtta milliy kanali (STB, 1+1, Ukraina, TONIS) 158 nafar ishchilarini birlashtirgan „Mediafront“ kasaba uyushmasi raisi etib saylanadiOsman Pashaєv ocholiv medіprofspіlku „Medіafront“. 2014-yil Qrim inqirozi paytida ishgʻol qilingan Qrimdagi voqealarni issiq nuqtalar va koʻchalardan jonli efirda yoritish bilan shugʻullangan. Tasodifiy fuqarolar bilan blits-intervyular, siyosatchilar va faollar bilan studiya intervyulari orqali Qrim ochiq kanaliga asos solgan. Dastlab loyihaga Zenife Seydametova, Muslim Umerov, Ridvan Pashayev va Lyuman Abdullayev qoʻshiladiOsman Pashaєv zasnuvav іnternet-kanal CrimeanOpenCh.

U Gezi noroziliklari, Ukraina inqilobi va Qrim inqirozi haqida, Ukraina rasmiylari, jumladan Viktor Yanukovich, Viktor Yushchenko va Valentina Semenyukka qarata tergovlar haqida maʼruza qilgan.

Qrim tatarlarining „Avdet“ gazetasi uni 20 ta eng nufuzli Qrim tatarlaridan biri deb tan oladi (2009).

 

Turkum:Angren kishilari
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1977-yilda tugʻilganlar
Emirali Ablayev

Emirali Seyitibraimovich Ablayev  – ukrain va rus qrim-tatar jamoat va diniy arbobi. 1999-yil 4-dekabrdan Qrim muftiysi. Qrim musulmonlari diniy boshqarmasi raisi.

 Hayoti 
Emirali Ablayev 1962-yil 11-iyulda Toshkent viloyati (Oʻzbekiston SSR) Bekobod tumani Dalverzin qishlogʻida tugʻilgan. 1978-yilda Dalverzindagi 11-sonli oʻrta maktabni tamomlagan.

Ablayev dindor oilada ulgʻayib, Sovet ateistik hukumatining barcha toʻsiqlariga qaramay, islomni saqlab qolish va uning asoslarini farzandlariga yetkaza olgan.

 Qrimga koʻchib oʻtishi 
Yoshligidan koʻplab qrim-tatar tengdoshlari singari, qrim-tatar xalqining tarixiy vataniga qaytishi uchun ularning safiga qoʻshilgan. 1988-yilda oilasi bilan Qrimga qaytib, Kirov viloyati, Dolinnoye qishlogʻiga joylashadi.

1993-yili Dolinnoye qishlogʻidagi masjidda nufuzli islom ilohiyotchisidan shaxsiy diniy saboq olgan. Ablayev 1995-yilda Zolotoe Pole qishlogʻining imomi, keyinchalik Kirov viloyatining viloyat imomi etib saylangan. Bu lavozimni 1999-yilgacha egallagan.

1998-yilda Manisa shahridagi Turkiya madrasasida tahsil olib, shu yili Hajni ado etgan. 1999-yilda arabcha bilimlarini Livanda mustahkamlaydi.

Ablayev istisnosiz Qrim musulmonlarining barcha diniy obʼektlari hamda madaniy islom merosi obʼektlarini qayta tiklash tarafdori boʻlgan. U ishlagan davrda SAMKga 80 ga yaqin musulmon ziyoratgohlari qayta tiklangan. 60 dan ortiq masjidlar qurilgan va 3 ta madrasa ochilgan.

Uning Qrim musulmonlari muftiysi sifatidagi faoliyatining yana bir muhim koʻrinishi Qrim musulmonlari oʻrtasida islom dini qadriyatlari toʻgʻrisida oʻzlariga yot boʻlgan ekstremistik mafkuralarning tarqalishiga qarshi kurashgan. Emirali Ablayev IV va V Qrim-tatar xalqi qurultoyi delegati.

2013-yil sentyabr oyida boʻlib oʻtgan Qrim musulmonlarining V Qurultoyida Emirali Ablayev bir ovozdan toʻrt yil muddatga Qrim musulmonlari muftiysi etib saylangan.

2018-yil 27-oktyabrda Qrim musulmonlarining VI qurultoyida muftiy Emirali Ablayevning vakolat muddati besh yilga, 2023-yilgacha uzaytiriladi.

 Faoliyati 
Ablayev Qrim musulmonlarining barcha diniy obidalarini, shuningdek, madaniy meros obʼektlarini qayta tiklash. Uning davrida 60 dan ortiq masjidlar qurilib, 3 ta madrasa ochilgan.

2017-yilning 25-oktyabr kuni Rossiya prezidenti Vladimir Putin Ablayevning iltimosiga koʻra jinoyatlarda ayblangan Axtem Chiygʻoz, Ilmi Umerov, xayriyachi va ijtimoiy faol Resul Velilyayevni afv etadi.

2018-yil fevral oyida qrim-tatarlarni Rossiyadagi 2018-yil 18-mart kuni boʻlib oʻtadigan prezidentlik saylovda ishtirok etishga chaqiradi.

Emirali Ablayev Simferopoldagi masjid qurilishini qoʻllab-quvvatlaydi. Qurilish jarayonini nazorat qilib, ochilishi 2020-yil yozining boshiga rejalashtirilgan edi.

 Oilasi 
Emirali Ablayev – oilali, ikta qizi, bir oʻgʻli va beshta nabirasi bor.

 

Turkum:Imomlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Bekobod tumanida tugʻilganlar
Beldyuga Andriyasheva

Andriyashev  – ilonboʻgʻimlar (Zoarkida) oilasining Zoarkes turkumiga mansub dengiz nurli baliq turi. Kamchatka (Rossiya) janubi-gʻarbiy qismida topilgan dengiz suvida yashashga moslashgan. Maksimal uzunligi 19,5 sm. Ular 96 m gacha chuqurlikda uchraydi. Koʻzlari nisbatan katta. Ularda 115-122 ta umurtqasi bor. U 2005-yilda Rossiya Fanlar akademiyasining Okeanologiya instituti xodimlari (Parin N.V, Grigoryev S. S. Karmovskaya E.S) tomonidan tasvirlangan va sovet olimi Anatoliy Petrovich Andriyashev sharafiga nomlangan boʻlib, uni oʻrganishga katta hissa qoʻshgan.
Bekzod Aripov

Bekzod Kamolovich Aripov (19.06.1989, Toshkent, Oʻzbekiston) – oʻzbekistonlik futbol mutaxassisi, sobiq futbolchi.

 Biografiya 
Bekzod Aripov 1989-yil 19-iyun kuni Toshkent shahrida tugʻilgan. 7 yoshdan futbol maktabiga borgan.

„Chigʻatoy“ klubida yarim himoyachi va jamoa sardori boʻlgan. Sovrinli oʻrinlarni qoʻlga kiritgan.

2013-yilda Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya institutini tamomlagan.

„Paxtakor“ va „Bunyodkor“ jamoalari tarkibida toʻp surgan.

Oʻzbekiston Professional futbol ligasi musobaqalarni oʻtkazish boʻlimida ishlagan

2019-yilning 2-may kuni Oʻzbekiston futbol assotsiatsiyasi hakamlar va nazoratchilar departamenti direktori etib tayinlandi.

Bunyodkor jamoasi tarkibida 2009-yilgi mavsumda Oʻzbekiston chempioni boʻlgan.

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Turkum:Erkak futbol himoyachilari
Turkum:Bunyodkor klubi futbolchilari
Turkum:Paxtakor jamoasi futbolchilari
Turkum:Chigʻatoy klubi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya va sport universiteti bitiruvchilari
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Turkum:SSSRda tugʻilganlar
Turkum:Oʻzbekiston SSRda tugʻilganlar
Turkum:Oʻzbekiston kishilari
Qodir Yusupov

Qodir Yusupov (, 1951-yil 18-dekabrda tugʻilgan) – hozirda davlatga xiyonat qilganda ayblanib, Oʻzbekiston qamoqxonasida saqlanmoqda. Birlashgan Millatlar Tashkiloti va bir qancha nufuzli xalqaro nodavlat tashkilotlari uni zudlik bilan ozod qilish va reabilitatsiya qilishga chaqirgan. Yusupov oʻzbekistonlik isteʼfodagi diplomat boʻlib, 2006-yildan 2009-yilgacha oʻz mamlakatining Avstriya, Slovakiya va Vengriyadagi muvaqqat ishlar vakili boʻlib faoliyat olib borgan. U bir vaqtning oʻzida Oʻzbekistonning Yevropada Xavfsizlik va Hamkorlik Tashkiloti, BMT va boshqa xalqaro tashkilotlar huzuridagi Venadagi doimiy vakili lavozimini egallagan.

 Hayoti 
Qodir Yusupov 1951-yil 18-dekabrda Toshkent shahrining (Oʻzbekiston SSR) tashqarisidagi Olmazor qishlogʻida ishchi oilasida tugʻilgan. 1970-yilda Toshkent davlat sharqshunoslik institutida oʻqishni boshlab, 1976-yilda arabshunoslik fakultetini tamomlagan. 1976-yildan 1982-yilgacha Liviya va Iroqdagi diplomatik vakolatxonalarda tarjimon boʻlib ishlagan.

 Faoliyati 
Qodir Yusupov 1982-yili Toshkentdagi oʻsha paytdagi viloyat Tashqi ishlar vazirligining diplomatik xizmatiga ishga kiradi. 1987-yildan 1991-yilgacha Sudanning Xartum shahridagi elchixonada birinchi kotib lavozimida ishlagan. Sovet Ittifoqi parchalanishi bilan 1991-yili hozirgi mustaqil Oʻzbekistonga qaytadi. Keyinchalik Moskvadagi Rossiya Federatsiyasi Tashqi ishlar vazirligining Diplomatik akademiyasiga oʻqishga kirib, 1993-yilda u yerni tamomlaydi.

 Hibsga olinishi 
right|thumb| Yusupovlar oilasi
Yusupov shizofreniya alomatlari natijasida uzoq muddatli ruhiy kasalliklardan aziyat chekib kelgan. U 2018-yilning 3-dekabr kuni psixotik epizoddan keyin Toshkentdagi "Pushkin" bekatida metro poyezdi ostiga tushib, oʻz joniga qasd qilishga uringan.

Uning yoqa suyagi sinib, miya jarohati bilan tirik qolgan. Oʻzbekiston Respublikasi Davlat xavfsizlik xizmati 10-dekabr kuni Yusupovni Oʻzbekiston Jinoyat kodeksining 157-moddasida nazarda tutilgan davlatga xiyonat qilganlikda ayblab, hibsga oladi. U ayblovlarni rad etgan. 2019-yil 24-iyun kuni Toshkentda yopiq sud jarayoni boshlanadi.

 Sud va qamoq 

2020-yil 8-yanvar kuni Qodir Yusupov besh yarim yilga ozodlikdan mahrum etilgan. Hozirda Navoiy shahridagi 4-sonli koloniyada saqlanmoqda. Bu koloniya mahkumlarga nisbatan shafqatsiz munosabatda boʻlganligi bilan mashhur.

 

 Qoʻshimcha oʻqish uchun 

 AQShning Oʻzbekistondagi missiyasi (2019-yil 14-mart). „2018 yil uchun inson huquqlari amaliyoti boʻyicha davlat hisobotlari: Oʻzbekiston“. Demokratiya, inson huquqlari va mehnat byurosi . 2019-yil 20-iyunida olindi.
 Stroehlein, Endryu; Sverdlov, Stiv (2019-yil 8-mart). „Samarqanddan tashqarida: Oʻzbekiston oʻzining yangi boshlangan islohot saʼy-harakatlarini shafqatsiz oʻtmishidan aniq tanaffusga aylantira oladimi?“ Human Rights Watch . 2019-yil 20-iyunida olindi.
 Amnesty International jamoatchilik bayonoti (2018-yil 14-fevral). 'Oʻzbekiston: jurnalistning qiynoqlarini tergov qiling.' Amnesty International . 2019-yil 20-iyunida olindi.

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Toshkent viloyati kishilari
Turkum:Oʻzbek diplomatlari
Turkum:1951-yilda tugʻilganlar
Unisikl (bir g'ildirakli velosiped)

Unisikl bu faqat bitta g'ildirak bilan yerga tegadigan transport vositasi. Eng keng tarqalgan variant egarli ramkaga ega va pedal bilan boshqariladigan to'g'ridan-to'g'ri haydovchiga ega. Tezroq velosiped haydash uchun ikki tezlikli turi sotuvda mavjud. Unisikling professional ravishda sirklarda, ko'cha ijrochilari tomonidan, festivallarda va sevimli mashg'ulot sifatida amalga oshiriladi. Unisikllar, shuningdek, velosipedli xokkey kabi yangi sport ni yaratish uchun ishlatilgan. So'nggi yillarda unisikl tog' velobaykingi kabi ham qo'llanilib kelinmoqda.
124px

Turkum:Transport
Turkum:Transport vositalari
Enver Ablayev

Enver Nazimovich Ablayev (; 1977-yil 5-iyunda Chirchiqda tugʻilgan) – oʻzbek va ukrainalik erkin changʻichi (akrobatika boʻyicha ixtisoslashgan). Birinchi ukrainalik erkin changʻichi, Madonna di Kampiglioda 2004–2005-yilgi erkin uslub boʻyicha jahon kubogi gʻolibi (2005-yil 11-mart). Xalqaro toifadagi sport ustasi. Hozirda Ukrainaning erkin changʻi boʻyicha terma jamoasining bosh murabbiyi.

 Hayoti 
Oʻzbekistonlik, millati – qrim-tatar. Enver Ablayev 16 yoshida Ukrainaga kelib, Ukraina fuqaroligini olgan. Chunki, Oʻzbekistonda sportni moliyalashtirish kamligi sababli, mamlakat uchun muvaffaqiyatga erisha olmasligiga ishonchi komil boʻlgan edi. Birinchi murabbiyi Anatoliy Mazur, keyin Galina Dosova boʻlgan. Ujgorod milliy jismoniy tarbiya universitetini tamomlab, Ukrainaning yetakchi sportchilaridan biriga aylanadi. Mukachevoning „Kolos“ klubida oʻynaganAblaev Enver Nazimovich .

Ablayevning jahon chempionatidagi eng yuqori yutuqlaridan biri 2003-yilda Kiyik vodiysidagi musobaqada 4-oʻrinni egallaganligi edi. U Olimpiadada uch marta qatnashib, 2006-yilda Turindagi finalgacha yetib borgan (12-oʻrin). 2005-yilda jahon chempionatida ukrainalik erkin uslubga birinchi oltin medalni keltiradi (2005-yil 11-mart, akrobatika, Madonna di Kampiglio).

2010–2011-yilgi mavsumda Sochiga Olimpiadaga borish uchun kurashishga tayyor boʻlishiga qaramay, jarohat olgan. Natijada, faoliyatini yakunlagan (uning aytishiga qaraganda, u hatto shtat jamoasi roʻyxatidan ham olib tashlangan).

Enver Ablayev Moskva va Sochida boʻlib oʻtgan erkin kurash boʻyicha Jahon kubogi bosqichlarining tashkilotchisi boʻlgan. Sochidagi Olimpiada oʻyinlarida terma jamoaning katta murabbiyi boʻlib, Rosa Xutor bogʻida treklarni tayyorlash uchun masʼul edi. 2014–2015-yilgi mavsum oldidan Ukraina terma jamoasi bosh murabbiyi boʻlgan.

Uylangan, bitta oʻgʻil va qizni tarbiyalagan. Enver Ablayev chet tillarini oʻrganishga qiziqadi. 2015-yilda Karpat orti viloyat davlat maʼmuriyati raisi Gennadiy Moskalga Mukachevodagi A. Pushkin nomidagi 1-oʻrta maktabda rus tilida oʻqishni tiklash toʻgʻrisidagi murojaatni imzolaydiMukachevsi obratilis k Moskalyu za yazikovuyu diskriminatsiyu .
 Davlat mukofotlari 

 2-darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni (2022-yil 23-avgust)
 3-darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni (2018-yil 28-fevral)

 

 

 Enver Ablaev – olimpiyskaya statistika na sayte Sports-Reference.com (angl.)

Turkum:Chirchiqda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1977-yilda tugʻilganlar
Turkum:5-iyunda tugʻilganlar
Grinnell kolleji

Category:Articles using infobox university
Grinnell kolleji – Amerika Qoʻshima Shtatlaridagi Ayova shtatida joylashgan xususiy libaral sanʼat kolleji. U 1846 yilda tashkil etilhan. U ochiq oʻquv dasturiga ega, yaʼni talabalar oʻzlari oʻquv jadvallarini tayyorlashlari mumkin, aniq belgilangangan tartibga amal qilishlari majburiy emas.

Kollejning tahminan 48.5 gektar maydonga ega shaharchasi bir nechta tarixiy joylarni, shuningdek, Sezar Pelli talabalar markazi, integratsiyalashgan oʻquv majmualari va atletika inshootlarini oʻz ichiga oladi . Kampusga tutashgan va tarixiy shahar markazidagi 365 gektarlik Konard ekologik tadqiqot maydoni Grinnell kolleji uchun kmuhim koʻchmas mulkdir .

Grinnell bitiruvchilari va oʻqituvchilari orasida 16 Truman stipendiati, 122 ta Fulbrayt granti sohibi va 1 ta Obama olimi bor. Ushbu kollej oʻquvchilari yoki bitiruvchilari Fulbrayt granti sohiblarining eng yaxshilaridir . Uning bitiruvchilari orasida aktyor Gari Kuper, kimyo yoʻnalishida Nobel mukofoti osrindori Tomas Chex, Intel asoschilaridan biri Robert Noys, jazz musiqachisi Gerbi Xankok, hukumat maʼmuriGarri Xopkins va komediyachi Kumail Nanjiani bor.

1882 yilda Grinnell kolleji tornadoga uchradi va bu tornado oʻz ortidan siklon olib keldi, shundan soʻng kollej yilnomasi nomlandi. Boʻron kampusni vayron qildi va kollejning 2 ta binosini ham vayron qildi. Qayta qurish darhol boshlandi va kengaytirish faqat arxitekturadoirasida boʻlib qolmadi: oʻquv rejasi siyosatshunoslik (AQShda bu yoʻnalish birinchilardan boʻlib, Minnesota universitetining kafedrasida 1879 yilda Grinnelldan 3 yil avval tashkil etilgan ). va zamonaviy tillar boʻlimlarini ham qamrab olish uchun kengaytirildi.

Grinnell „Social Gospel“ isloh qilish harakatining markazi sifatida tanildi.Robert Handi yozganidek, „Harakat Ayova (hozirgi Grinnell) kolleji kampusiga markazlashgan edi. Uning yetakchi namoyishchilari Jorj D.Herron va Prezident Jorj A.Geyts edi“ . Boshqalar kollej hayotining yengil tomoniga ishora qilishgan: Missisipi gʻarbidagi birinchi kollejlararo futbol va beysbol oʻyinlari Grinnellda oʻtkazilgan va bu oʻyinda mezbon jamoalar gʻalaba qozonishgan.
Albert Veynik

Albert-Viktor Iozefovich Veynik (1919-yil 3-oktyabr, Toshkent – 1996-yil 24-noyabr, Minsk) – sovet termofiziki. Belarus SSR Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi (1956), texnika fanlari doktori (1953), professor (1955). U issiqlik va massa almashinuvi nazariyasi va quyma termofizikasi asoschilaridan biri sifatida tanilgan. Shuningdek, ilmiy jamoatchilik tomonidan tan olinmagan real jarayonlarning termodinamik nazariyasi (TRP) muallifi.

 Tarjimai holi 
Albert-Viktor Veynik 1919-yil 3-oktyabrda Toshkent shahrida tavallud topgan. Qizigʻi shundaki, uning tugʻilganlik haqidagi guvohnomasida Viktor-Albert yozilgan, ammo umrining koʻp qismida Albert ismi koʻproq ishlatilgan. Turli davrlardagi bosma asarlarda bosh harflar „A. I.“, „A.-V. I.“, yoki „V. I.“ ishlatgan. 1992-yilda pravoslavlikni qabul qilgandan keyin Viktor nomi bilan faoliyatini davom ettirgan.

 Oilasi 
Iozefovich 1944-yildan 1950-yilgacha Tatyana Nikolayevna Orlova bilan turmush qurgan. 1945-yil 27-iyulda ularning oʻgʻli Viktor dunyoga keldi.

1958-yilda Vera Vladimirovna Sitinaga uylandi. 1959-yil 27-iyulda ularning oʻgʻli Vitaliy va 1961-yil 1-oktyabrda Aleksandr tugʻildi. Vera ikkinchi farzandini dunyoga keltirish paytida dunyodan koʻz yumgan.

 Ilmiy faoliyati 
Veynik 1947-yilda „Qattiq jismlarni isitish va sovutish“ nomli nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi. 1950–1954-yillarda MATI „Aviamotorlar va issiqlik texnikasi“ kafedrasida va 1954–1957-yillarda „Qattiq jismlarni isitish va sovutish“ kafedrasida dotsent lavozimida faoliyat olib bordi. Moskva oziq-ovqat sanoati texnologik instituti (MTIPP) fizika fakultetida professor boʻlib ishlagan.

1953-yilda N. E. Bauman nomidagi Moskva Oliy Texnika Universiteti Ilmiy Kengashida „Quyma nazariyasining issiqlik asoslari“ dissertatsiyasini himoya qilib, texnika fanlari doktori unvonini olgdiVeynik V. A., Serebro V. S. Vklad A. I. Veynika v razvitie texnologii litya, v sb. Materiali 4-y Vseukrainskoy nauchnoy konferensii „Aktualnie voprosi istorii texniki“, Kiev: Poligraficheskoe predpriyatie „EKMO“, 2005, str.40-43..

1956-yilda Belorusiya SSR Fanlar akademiyasining fizika-matematika va texnika fanlari boʻlimiga muxbir aʼzosi etib saylandi va shundan soʻng Minskka koʻchib oʻtdi.

Albert Veynik 1992-yilda choʻqindi, shundan soʻng moddiy va maʼnaviy olamlarning oʻzaro taʼsirini, oʻziga xos xususiyatlarini oʻrganishga oʻtdiVeynik A.-V. Pochemu ya veryu v Boga. Issledovanie proyavleniy duxovnogo mira. – Minsk: Izd-vo Belorusskaya Pravoslavnaya serkov, 2009. – 360 s. – ISBN 978-985-511-208-3.

Umrining soʻnggi yillarida „Astronalniy plan“ va ularning bioorganizmlarni boshqarishi, yaʼni Yerning biosferasiVeynik A.-V. Pochemu ya veryu v Boga. Issledovanie proyavleniy duxovnogo mira. – Minsk: Izd-vo Belorusskaya Pravoslavnaya serkov, 2009. – 360 s. – ISBN 978-985-511-208-3 haqida kitob ustida ishladi.

 

Turkum:1996-yilda vafot etganlar
Turkum:24-noyabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1919-yilda tugʻilganlar
Turkum:3-oktyabrda tugʻilganlar
Vadim Vengerskiy

Vadim Vladimirovich Vengerskiy (19-avgust 1932-yil, Toshkent, Oʻzbekiston SSR, SSSR – 1989-yil 14-iyul, Moskva, RSFSR, SSSR) – sovet olimi, raketa texnikasi elektr stansiyalarining fizik-texnik muammolari boʻyicha mutaxassis. Lenin (1965) va Davlat (1976) mukofotlari laureati, SSSR Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi (1981).

 Hayoti 
Vadim Vengerskiy 1932-yil 19-avgustda Oʻzbekiston SSR Toshkent shahrida xizmatchi oilasida tavallud topgan.

Vengerskiy 1956-yilda Bauman nomidagi Moskva oliy texnika maktabini muhandis-mexanik mutaxassisligi boʻyicha tamomlagan.

Universitetni tugatgach, NII-125 ga (1966-yilda Kimyo-texnologiya ilmiy-tadqiqot instituti) ishga yuborildi va u yerda laboratoriya muhandisi yordamchisi darajasiga qadar ishladi.

Vadim 1966-yilda kondidant nomzodligini, 1973-yilda esa doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan. 1977-yilda professor ilmiy unvoni berilgan.

1981-yilda SSSR Fanlar akademiyasi Energetikaning fizik-texnik muammolari boʻlimiga („energetika va elektrotexnika“ mutaxassisligi) muxbir aʼzosi etib saylangan.

Olim 1989-yil 14-iyulda baxtsiz hodisa tufayli vafot etdi va Moskvadagi Kuntsevo qabristoniga dafn qilindi.

2007-yilda Vadimning 75 yoshga toʻlishi munosabati bilan ishlagan „Soyuz“ ikki tomonlama texnologiyalar federal markazi binosiga yodgorlik taxtasi oʻrnatildi.

 Oilasi 
Ukasi Eduard Vladimirovich Venger (1936-yil 1-avgust) – Rossiya Federatsiyasi hukumati mukofoti laureati, Rossiya Tabiiy fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi boʻlgan.

Birinchi rafiqasining ismi Neonila Aleksandrovna Vengerskaya (1931).

Ikkinchi rafiqasi Kalinina Nina Nikolayevna (1925-1988) – Moskva issiqlik muhandislik institutining yetakchi muhandisi va SSSR Davlat mukofoti laureati boʻlgan.

Qizlari: Bistrova Yelena Vadimovna (1953) va Galina Vadimovna Vengerskaya (1958). Ularning ikkisi ham bolalar shifokori.

 

Turkum:Lenin mukofoti laureatlari
Turkum:Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:1989-yilda vafot etganlar
Turkum:14-iyulda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1932-yilda tugʻilganlar
Turkum:19-avgustda tugʻilganlar
Erken Kagarov

Erken Medatovich Kagarov (1966-yil 6-aprel, Toshkent, Oʻzbekiston SSR, SSSR) – rossiyalik dizayner, Perm dizaynni rivojlantirish markazi ish boshqaruvchisi (2011–2012) va Artemiy Lebedev studiyasining badiiy rahbari.

 Hayoti 
Erken Kagarov Toshkent shahrida sanʼatkorlar oilasida tavallud topgan. Medat Aytoxunovich Kagarov uning otasi edi. Boʻlajak dizayner 1992-yilda Toshkent sanʼat institutini tamomlab, oʻsha yili Moskvaga koʻchib oʻtgan.

Uning dizayn sohasidagi birinchi ish joyi „Gratis“ reklama agentligi edi. Agentlikda 1992-yildan 1994-yilgacha faoliyat olib borgan. 1994-yilda „Imadesign“ studiyasiga asos solgan hamda 1994-yildan 2010-yilgacha shu studiyada ijodiy direktor lavozimida ishlagan. 1999-yilda Grafik dizayn oliy akademik maktabining ijodiy boʻlimi boshligʻi boʻlgan.

Kagarov 2011-yildan 2012-yilgacha Perm dizaynni rivojlantirish markazining badiiy rahbari boʻlgan. 2012-yildan Artemiy Lebedev studiyasining badiiy rahbari lavozimida faoliyat yuritgan.

Kagarov 2012-yildan Artemiy Lebedev studiyasida badiiy rahbar vazifasida ishlagan. Grafik dizayn akademiyasi akademigi hamda 2001–2007-yillar orligʻida vitse-prezidenti boʻlgan.

Erken Medatovich Moskva Rassomlar uyushmasi, Rossiya Dizaynerlar uyushmasi aʼzosi, Rossiya badiiy rahbarlar klubi hamda Moskva arxitektura qoʻmitasining arxitektura kengashi qoshidagi Badiiy kengash aʼzosi boʻlgan.

 Mukofotlari 
Erken grafik dizayn boʻyicha koʻplab logotip va grafika tanlovlarida gʻolibi boʻlgan. 1997, 1998, 1999, 2001-yillarda „Dizayn. Yilning eng yaxshi ishi“ koʻrgazma-tanlovida „Viktoriya“ milliy mukofotiga sazovor boʻlgan. 1999-yil Moskvada „Masterskaya konstruktivizma. Geometriya, struktura, ornament, svet“ tanlovida birinchi oʻrinni qoʻlga kiritgan. „Upakofka – Zvezda Rossii – 2002“ tanlovida oltin medal sohibi boʻlgan.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1966-yilda tugʻilganlar
Turkum:6-aprelda tugʻilganlar
Lenur Temirov

Lenur Serverovich Temirov (1990-yil 1-yanvar, Olmaliq shahri, Oʻzbekiston SSR) – klassik uslubdagi Ukraina va Rossiya kurashchisi. 2012-yil Londonda va 2020-yil Tokioda boʻlib oʻtgan yozgi Olimpiya oʻyinlarining ishtirokchisi. 2018-yilgi Jahon chempionatining va 2019-yilgi Yevropa chempionatining bronza medali sovrindori. Ukraina chempionatlarining koʻp marotaba gʻolibi va sovrindori. Ukraina xalqaro toifadagi sport ustasi. Kelib chiqishi boʻyicha – qrim tatar.

 Faoliyati 
Lenur Temirov 2010-yildagi oʻsmirlar oʻrtasidagi jahon chempionatining va 2018-yildagi Jahon chempionati bronza medali sohibi boʻlgan. U Simferopolning hozirgi qarorgohida joylashgan „Dinamo“ jamoasining kurash boʻyicha jamoasi aʼzosi boʻlib, unga Ismet Saliyev ustozlik qilgan.

Temirov 2012-yili Londonda boʻlib oʻtgan yozgi Olimpiada oʻyinlarida Ukraina nomidan qatnashib, u yerda erkaklar oʻrtasida 60 kg vazn toifasida ishtirok etgan. Biroq, saralash bosqichida qozogʻistonlik Almat Kebispayevga yutqazib qoʻyadi. Kebispayev ketma-ket ikki davrada sakkiz ochko jamgʻarib, Temirovni bitta ochkosiz qoldirgan.

2014-yilda Qrim Rossiya Federatsiyasiga qoʻshib olinganidan keyin, uzoq vaqt davomida kelajakda qaysi davlat vakili boʻlishini tanlay olmagan. 2014-yil 22—23-may kunlari Zaporojye shahrida yunon-rum kurashi boʻyicha Ukraina chempionatida qatnashib, 66 kilogrammgacha vazn toifasida bronza medalini qoʻlga kiritgan. Uch haftadan soʻng, Rossiya chempionatida debyut qilib, finalda Asker Orshokdugovga yutqazadi.

Qrim Rossiya Federatsiyasi tomonidan anneksiya qilinganidan keyin Temirov Rossiya milliy musobaqalarida qatnashib, Rossiya terma jamoasiga chaqiriladiWrestler Lenur Temirov from Sudak is called to the Russian national team. 2015-yilda Qrim rahbari Sergey Aksyonov sovrinlari uchun kurash boʻyicha Butunrossiya turnirida gʻolib boʻlgan. 2017-yili Rossiya milliy chempionatida 5-oʻrinni egallagan.

Keyinchalik, u faqat Rossiyaga vakillik qila boshlaydi. 2016-yilgi kurash boʻyicha Rossiya chempionatida qatnashgan. 2017-yilda Rossiya chempionatida 5-oʻrinni egallab, terma jamoaga chaqirilgan. Soʻng, yana Ukrainaning vakili boʻlishga qaror qiladi. 2018-yilda Budapeshtda boʻlib oʻtgan jahon chempionatida Ukraina terma jamoasi tarkibida 63 kilogrammgacha vazn toifasida bronza medalini qoʻlga kiritadi.

2019-yil aprel oyida Buxarestda 60 kilogrammgacha boʻlgan vazn toifasida Yevropa chempionatining bronza medali sovrindori boʻlgan. 2020-yil fevral oyida Italiya poytaxtida boʻlib oʻtgan qitʼa chempionatida 63 kilogrammgacha vazn toifasida qatnashgan. Unda Lenur bronza medali uchun boʻlgan kurashda norvegiyalik sportchi Stig Andre Bergeni magʻlub etib, Yevropa chempionatidagi navbatdagi bronza medalini qoʻlga kiritgan.

Lenur Temirov V. I. Vernadskiy nomidagi Taurida milliy universitetini tamomlagan.

 

 
 Profil – Xalqaro kurash maʼlumotlar bazasi
 NBC Olimpiadasi profili

Turkum:Qrim-tatarlar
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Turkum:2020-yilgi Yozgi Olimpiada oʻyinlaridagi kurashchilari
Turkum:2012-yilgi Yozgi Olimpiada oʻyinlaridagi kurashchilari
Valeriy Venediktov

Valeriy Nikolayevich Venediktov (13-iyun 1924-yil Toshkent – 30-noyabr 1995-yil Chelyabinsk) – sovet harbiy qoʻmondoni, harbiy texnika konstruktori, Sovet Armiyasi general-leytenanti, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1976). Ikki karra SSSR Davlat mukofoti sovrindori.
 Biografiyasi 
Valeriy Venediktov 1924-yil 13-iyunda Toshkent shahrida oʻqituvchi oilasida tavallud topgan. Bolaligida ogʻir kasalga chalinganligi uchun uyida tahsil olgan.

1942-yil yanvardan Qizil Armiyada xizmat qilgan. U Zirhli Kuchlar Harbiy Akademiyasining talabasi edi.

Valeriy 1942-yil oktyabr oyida oʻquv tank polkida jangchi boʻlib xizmat qilgan. 1943-yil mart oyida Xarkov tank maktabida kursant boʻlgan va uni 1944-yilda tugatgan.

Nikolayevich kollejni tugatgach, Zirhli Kuchlar Harbiy Akademiyasida oʻqishni davom ettirdi va ushbu akademiyani 1949-yilda tamomladi.

1975-yilda Valeriy Nikolayevichga general-mayor unvoni berildi.

1976-yildagi SSSR Oliy Kengashi Prezidiuminingfarmoni bilan general-mayor Valeriy Nikolayevich Venediktov Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlandi.

Keyinchalik Valeriy Nikolayevich T-72 ning koʻplab modifikatsiyalari va modernizatsiyalari ustida ishlagan. Umuman olganda, ajoyib dizayner rahbarligida 120 ga yaqin turdagi harbiy texnika ishlab chiqilgan boʻlib, ularning katta qismi foydalanishga topshirilgan.

1985-yil 5-noyabrda Venediktovga general-leytenant unvoni berildi.

Valeriy Venediktov 1987-yilda sogʻligʻi sababli bosh konstruktor lavozimini tark etdi va oʻzining konstruktorlik byurosining dvigatellar boʻlimida yetakchi dizayner lavozimiga oʻtdi. Valeriy 1988-yilda nafaqaga chiqdi va Chelyabinsk shahrida istiqomat qildi.

Valeriy 1995-yil 30-noyabrda Chelyabinskda vafot etdi. U Nijniy tagilda dafn etilgan.

 Xotirasi 
2011-yilda Nijniy Tagildagi Venediktov yashagan uyga yodgorlik lavhasi oʻrnatildi.

 

Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:1995-yilda vafot etganlar
Turkum:30-noyabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1924-yilda tugʻilganlar
Turkum:13-iyunda tugʻilganlar
Turkum:SSSR Qurolli Kuchlarining 70 yilligi yubiley medali sohiblari
Turkum:Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 50 yilligi medali sohiblari
Turkum:Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 40 yilligi medali sohiblari
Turkum:Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 30 yilligi medali sohiblari
Turkum:Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 20 yilligi medali sohiblari
Turkum:„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Turkum:Jangovar xizmatlari uchun medali sohiblari
Turkum:Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Axtem Seitablayev

Axtem Shevketovich Seitablayev (, , 1972-yil 11-dekabrda tugʻilgan) – asli qrim-tatarlardan boʻlgan ukrainalik aktyor, ssenariynavis va rejissyor. 2013-yili „Haytarma“, 2017-yilda „Anotherʼs Prayer“ kabi bir qancha nufuzli filmlarning rejissyori. U Qrimning Rossiya Federatsiyasi tomonidan anneksiya qilinishiga qarshi ekanligini bildirgan. Uning bir qancha taniqli qrim tatarlari taqdiri haqidagi filmlari butun sobiq Sovet Ittifoqida olqishlangan. Ammo, qattiqqoʻl rus millatchilari tomonidan tanqid qilingan.

 Hayoti 
Axtem Seitablayev 1972-yili Yangiyoʻl shahrida (Oʻzbekiston SSR) tugʻilgan. Stalin davrida uning ota-onasi Sovet hukumati tomonidan surgunda boʻlib, Oʻzbekistonga deportatsiya qilingan. Chunki, qrim tatarlar Stalin davrida universal surgunni boshdan kechirgan bir nechta etnik guruhlardan biri boʻlgan. U Oʻzbekistondagi maktabda oʻqib, 1989-yilda Qayta qurish davrida Qrimga qaytib kelguniga qadar oilasi bilan birga boʻlgan. U yerda 1992-yili Qrim madaniy-maʼrifiy maktabini tamomlagandan soʻng, kinodagi faoliyatini boshlagan.

 Faoliyati 
1992-yildan 2004-yilgacha Simferopol davlat Qrim-tatar teatrida ishlagan. Teatrda bir nechta spektakllarni, shu jumladan Aleksandr Pushkin asarlarini ijro etgan. 2005-yilda Dneprning chap qirgʻogʻidagi Kiyev akademik drama va komediya teatrida ish boshlaydi. 2009-yilda oʻzining birinchi filmi „Quartet for Two“ filmini sahnaga qoʻygan.

Axtem 2018-yil 29-mayda Rossiya nazorati ostidagi Qrimda hibsga olingan kinorejissyor Oleg Sentsovni qoʻllab-quvvatlab bayonot bergani sababli.

 Oilasi 
Aktrisa Ivanna Diadiura bilan turmush qurib, ularning turmushidan uchta farzandi boʻlgan. Katta qizi – Nazli, aktrisa, raqqosa va model boʻlib, „Haytarma“ da ham rol oʻynagan.

 Filmografiyasi 

 Aktyor 
Aktyorlik faoliyati Yil Film Rol 2003-yil Mamay Oʻrtanchi akasi Umay 2004-yil Moskovskaya saga (qism) Tatarskiy triptikh Stambulskiy soxti / Rustem 2005-yil Muhtarʼs return-2 Safiullin 'Zoloti khloptsi (qism) Navizhena Avtoturargohning xavfsizlik xodimi 2006-yil Bohdan-Zynoviy Khmelnytskyi Muhtarʼs return−3 Timur Xazov Zhinocha robota z ryzykom dlia zhyttia Artem Polonskiy 2007-yil Zhaha ekstrymu Nikita 2008-yil Prityazhenie Arkadiy (Aleksandr Nikolaevichning oʻgʻli) 2009-yil Osinni kvity Meshochnik poezdda 2011-yil Temni vody (qism) 2012-yil Actor, or the Love not after playwright (tugallanmagan) 2012-yil Svaty-6Murat Vladlenovich (Bukovel egasi) 2012-yil Haytarma Amet-xon Sulton 2015-yil Hvardiya Tatar Tsentralna likarnya Rustam Agalarov 2016-yil Ya z toboyu AndriyDen nezalezhnosti. Vasyl StusVasil StusSkhidni solodoshchiIbrahim Na liniyi zhyttia Sergey Zadorojniy 2017-yilPravylo boyuQora kiyimdagi odam 2017-yil Chujaya molitva 2018-yil Spisok zhelaniy Leonid Kaufman (shahar hokimi)

 Direktor 
Direktorlik faoliyati Yil Film 2013-yil Haytarma 2017-yil Cyborgs: Heroes Never Di Anotherʼs Prayer

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Ukrainalik aktyorlar
Turkum:Ukraina kishilari
Turkum:XXI asr ssenariychilari
Xelena Kagan

Xelena Kagan (25-sentyabr 1889-yil, Toshkent, Turkiston oʻlkasi) – shifokor, isroillik pediatriya kashfiyotchisi. Quddusda ishlagan. Hadassa tashkiloti homiyligida ishlagan. Xelena bolalarni ota-onalarining dinidan qatʼi nazar beminnat davolagan.

 Tarjimai holi 
Xelena Kagan Toshkentda (hozirgi Oʻzbekiston) Rigalik yahudiy er-xotin Moshe va Miriam Kagan oilasida tavallud topgan. Ularning Noax ismli oʻgʻli ham bor edi. Uning otasi, muhandis, nasroniylikni qabul qilishdan bosh tortgan va shu sababli ishidan ayrilgan. Biroq, ota-onasi Xelena va uning akasi uchun maktab taʼlimiga pul topdilar va bolalar 1905-yilda maktabni tugatdilar .

Kagan Bern Konservatoriyasining Musikschule da fortepiano chalishni oʻrgangan. Soʻng Bern universitetida pediatriya boʻyicha tahsil olgan va uni 1910-yilda tugatgan.

Kagan 1936-yilda Budapesht torli kvarteti aʼzosi boʻlgan skripkachi Emil Xauzerga turmushga chiqdi va Quddus musiqa va raqs akademiyasiga asos soldi. U 1978-yil 22-avgustda farzand koʻrmay vafot etdi.

 Tibbiyotdagi oʻrni 
Xelena Kagan 1914-yil bahorida Quddusga koʻchib oʻtdi. Tibbiyot bilan shugʻullanish uchun litsenziya ololmadi va uyida klinika ochishga qaror qildi. Yosh arab va yahudiy ayollarni akusherlik va hamshiralikka oʻrgatdi .

1916-yilda vabo epidemiyasi tarqalgani sababli soʻnggi ikki erkak shifokor Usmonli hukumati tomonidan shahardan chiqarib yuborilgandan soʻngIt Takes a Dream: The Story of Hadassah. Gefen Publishing House Ltd., Kagan litsenziya oldi va kichik bolalar shifoxonasida pediatr boʻlib ishlay boshladi. UUsmonlilar imperiyasidagi yagona ayol shifokor edi. Xelena 1925-yilgacha pediatriya boʻlimi mudiri sifatida kasalxonani boshqargan .

 Mukofotlari 
Xelena 1975-yilda jamiyat va davlat rivojiga qoʻshgan alohida hissasi uchun Isroil mukofoti bilan taqdirlangan. Bikur-Xolim kasalxonasining pediatriya boʻlimi va Quddusdagi Katamonim shahridagi jamoat markazi 1962–1968-yildan beri uning nomi bilan atalgan. Kagan umrining oxirgi yillarida sogʻliqni saqlash boshqarmasi maslahatchisi boʻlib faoliyat yuritdi.

 

Turkum:1978-yilda vafot etganlar
Turkum:24-sentyabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1889-yilda tugʻilganlar
Turkum:25-sentyabrda tugʻilganlar
Turkum:22-avgustda vafot etganlar