Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Grigoriy Britskiy

Grigoriy Yakovlevich Britskiy (1870-yil 16—fevral, Bessarabiya viloyati, Xotin tumani Klishkivtsi qishlogʻi, 1951—yil 14—iyun Toshkent) – Oʻrta Osiyo yeparxiyasini boshqargan (1943—194), Toshkentdagi Aleksandr Nevskiy cherkovi rektori.

 Biografiya 
1870—yil 4—fevralda Xotin tumani Klishkivtsi qishlogʻida tugʻilgan.

Yedinet teologik maktabini tamomlagan. 1891-yilda Kishinyov diniy seminariyasini bitirgan. 1892-yilda Kishinyov va Xotin yepiskopi Isaak (Polozhenskiy) tomonidan Soroka tumanida joylashgan qishloqdagi 2-missionerlik okrugida missionerlik lavozimiga tayinlangan.

1896-yilda Bessarabiya viloyatining Xotin shahridagi Nikolay cherkovining rektori etib tayinlandi. 1901-yilda 1-Toshkent xotin-qizlar gimnaziyasiga Xudo qonuni oʻqituvchisi va „Shafoat uyi“ cherkovi rektori etib tayinlanadi. 1917-yilda Petrogradda boʻlib oʻtgan Butunrossiya huquq oʻqituvchilarining qurultoyida qatnashdi. 1918—yilda Sovet hokimiyati tomonidan gimnaziya yopilgach, Toshkent va Turkiston arxiyepiskopi Innokentiy (Pustinskiy) Britskiyni Toshkentdagi Olga cherkoviga rektor etib tayinladi.

1922-yilda renovatsion boʻlinish pasayib ketdi. 1928-yilda protopresviter darajasiga koʻtarildi. 1932-yil 7-dekabrda unga ibodat paytida tayoqchadan foydalanish huquqi berildi. 1924-yildan 1933-yilgacha Panteleimon kasalxonasi cherkovining rektori boʻlgan.

1944-yil 22-martda u Kuybishev arxiyepiskopi Aleksiy (Palitsin) oldida tavba qildi va yana pravoslav cherkoviga qoʻshildi va Toshkentdagi Aleksandr Nevskiy cherkovining rektori etib tayinlandi. U Oʻzbekistondagi Din ishlari boʻyicha komissar A. I. Stepanov bilan yaxshi tanish boʻlgan va hukumatdagilar bilan mustahkam aloqalarga ega edi.

1945-yil mart oyida Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasi kengashining raisi etib tayinlandi. 1946-yil 18-martda u Aleksandr Nevskiy cherkovi rektorligidan chetlashtirildi va lavozim Aleksiy Pankovga topshirdi. 1946-yil 18-dekabrda rektor lavozimiga tiklandi.

1951-yil 14-iyun kuni Toshkentda pnevmoniya sababli vafot etdi. Botkin qabristonida Aleksandr Nevskiy cherkovi devorlari yaqinida dafn etilgan.

 Mukofotlar 

 2-darajali Muqaddas Anna ordeni (Turkiston Bosh hukumati oʻquv okrugi boshligʻi tavsiyasiga koʻra mukofotlangan)
 4-darajali Muqaddas Vladimir ordeni („1916—yilda Mogilev viloyatidagi 10-chi kasalxonada cherkov tashkil etganligi uchun“)
 Oliy rahnamo I. V. Stalin va Oʻzbekiston SSR Vazirlar Soveti Raisining vatanparvarligi va mehnati uchun.

 

Turkum:Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasi
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1951-yilda vafot etganlar
Turkum:14-iyunda vafot etganlar
Turkum:1870-yilda tugʻilganlar
Turkum:16-fevralda tugʻilganlar
Turkum:Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilganlar
Dmitriy Poznanskiy

Dmitriy Alekseyevich Poznanskiy (1904-yil, Toshkent – 1943-yil 28-fevral, Ukraina SSR, Xarkov viloyati Chuguyevskiy tumani Bazaliivka, SSSR) – sovet kinorejissyor, Odessa kinostudiyasi direktori (1940–1941).

 Biografiyasi 
Dmitriy Poznanskiy 1927-yilda Davlat kinematografiya kollejining (DKK) rejissyorlik fakultetini tamomlagan. 1929-yilda Aleksandr Strijak bilan birgalikda suratga olingan „Yeyo put“ filmida debyut qildi.

Dmitriyning navbatdagi „Nenujnaya vrajda“ (1930) filmi ekranga yuzini koʻrmadi ham, saqlanmadi hamMargolit Ye., Shmirov V. Izʼyatoe kino. M., 1995, s. 14..

1931-yilda „Zabit nelzya“ filmini suratga oldi. Dmitriy „Mejrabpomfilm“ kinofabrikasida direktori oʻrinbosari lavozimida faoliyat olib borganKinovedcheskie zapiski. – Moskva, 2008. – № 86, s. 92..

Dmitriy Alekseyevich 1934-yilda Butunittifoq Bolsheviklar Kommunistik partiyasi Markaziy Komiteti Poznanskiyni Tojikiston SSRga rahbarlik qilishga yubordi. 1934-yil apreldan 1935-yil iyulgacha Tojikiston SSR Xalq Komissarlari Soveti huzuridagi Kino va fotosanoat boshqarmasi boshligʻiXabur V. P. Kak molodi mi bili… / Jizn v kino: Veterani o sebe i svoix tovariщax: sbornik. Vip. 3-y / Soyuz kinematografistov SSSR. Komissiya veteranov; sost. O. T. Nesterovich. – M. : Iskusstvo, 1986, s. 299. hamda „Tojikkino“da direktor boʻlib ishlagan.

KPT Markaziy Komiteti Byurosining 1935-yil 13-iyuldagi qarori bilan Dmitriy Alekseyevich „ishning barbod boʻlishiga yoʻl qoʻygani, apparatni sinfiy yot elementlar bilan toʻsib qoʻygani, davlat mablagʻlarini isrof qilgani, ishda qarindosh-urugʻchilikka yoʻl qoʻygani uchun“ lavozimidan chetlashtirilgan.

Rejissyor Dmitriy 1936-yilda Yuriy Vasilchikov bilan birgalikda „Ay-Gul“ filmini suratga olgan.

1938-yilda uning Albert Gandelshteyn bilan birgalikda „Poyezd idyot v Moskvu“ filmi chiqdi. Dmitriy 1939-yilda mustaqil ravishda „Vozdushnaya pochta“ filmini suratga oldi.

Dmitriy 1940–1941-yillarda Odessa kinostudiyasining direktori boʻlgan.

 Oilasi 
Dmitriyning rafiqasi Polina Yevseyevna Poznanskaya rejissyor yordamchisi boʻlib ishlagan. Oʻgʻli Vladimir Dmitriyevich Poznanskiy (1932-yilda tugʻilgan) fuqaro aviatsiyasi navigatori va jurnalist boʻlgan. Kichkina oʻgʻli Aleksey Dmitriyevich Poznanskiy (1939–1999) rejissyor va nabirasi Dimitriy Alekseyevich Poznanskiy (1974–2010) ruhoniy boʻlgan.

 

Turkum:1943-yilda vafot etganlar
Turkum:28-fevralda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1904-yilda tugʻilganlar
Pyotr Ernstedt

Pyotr Viktorovich Ernstedt (1890-yil 9-iyun (21-iyun) – 1966-yil 25-dekabr) – rus va sovet tilshunosi (ellinist va koptolog). SSSR Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi (1946).

 Hayoti 
Pyotr Viktorovich Ernstedt 1890-yil 9-iyunda (baʼzi maʼlumotlarda 21-iyun) qadimgi filologiya va paleografiya boʻyicha mutaxassis, akademik Viktor Karlovich Ernstedt oilasida tugʻilgan. 1913-yilda Sankt-Peterburg imperatorlik universitetini tugatgan. 1918–1950-yillarda SSSR FA Leningrad Sharqshunoslik instituti (Osiyo xalqlari instituti), 1950–1954-yillarda esa SSSR Fanlar akademiyasi Tilshunoslik instituti xodimi boʻlib ishlagan. 1935-yilda „Filologiya fanlari nomzodi“, 1941-yilda „Filologiya fanlari doktori“ ilmiy darajalarini olgan. 1946-yil 4-dekabrdan SSSR Fanlar akademiyasining adabiyot va til (kopt va yunon tillari) boʻlimining muxbir aʼzosi boʻlgan. Kopt tili boʻyicha 1959-yilda SSSR Fanlar akademiyasining nashriyoti bilan birgalikda bir nechta toʻplamlarni nashr ettirgan.

Pyotr Viktorovich Ernstedt kopt tili sintaksisi boʻyicha asarlar yozgan. U otasining shogirdi Grigoriy Tsereteli bilan birga SSSR toʻplamlarida saqlangan papirusdagi yunoncha matnlarni kataloglash va tahrirlash ustida ishlaganPapyri Russischer und Georgischer Sammlungen. Bd. IV (Die Kome-Aphrodito Papyri der Sammlung Lichačev). Bearb. von P. Jernstedt. Tiflis, 1927; Bd. III (Spätrömische und byzantinische Texte). Bearb. von G. Zereteli u. P. Jernstedt. Tiflis, 1930; Bd. V (Varia). Bearb. von G. Zereteli u. P. Jernstedt. Tiflis, 1935.. Ayrim asarlar hali ham nashr etilmagan.

Pyotr Viktorovich Ernstedt Leningrad va Oʻrta Osiyo davlat universitetlarida hamda SSSR Fanlar akademiyasining Sharqshunoslik institutida yunon va kopt tillari hamda paleografiyadan dars bergan. Uning shogirdlari orasida mashhur olim A.I.Elanskaya ham bor boʻlgan.

Pyotr Viktorovich Ernstedt 1966-yil 25-dekabrda Leningradda vafot etgan.

 Asosiy ishlari 
 Pyotr Viktorovich Ernstedt: Pushkin muzeyining kopt matnlari (SSSR Fanlar akademiyasining nashriyoti; 215 sahifa; 1959-yil).
 Pyotr Viktorovich Ernstedt: Ermitajining kopt matnlari (SSSR Fanlar akademiyasining nashriyoti; 191 sahifa; 1959-yil).
 Pyotr Viktorovich Ernstedt: Kopt tili grammatikasi boʻyicha tadqiqotlar (Nauka; 660 sahifa; 1986-yil)

 Mukofotlari 
Pyotr Viktorovich Ernstedt „Hurmat Belgisi“ ordeni bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Tilshunoslar
Abulg‘ozi III

Abulgʻozi Gʻoipul (Abulgʻozi Xon, Abulgʻozi, Abu-l-Gʻozixon III, Abilgʻozi III) (tugʻilgan yili nomaʼlum – 1815) – qozoq sultoni, Xiva xonligi xoni. Gʻoyibxonning toʻngʻich oʻgʻli, Botirxonning nabirasi.

 Tarjimayi holi 
1767-yil oxiri – 1768-yil boshida Xiva xoni deb eʼlon qilinadi. Abulgʻozi III nomi bilan u olti oy, boshqa maʼlumotlarga koʻra, bor-yoʻgʻi bir oycha hukmronlik qilgan. 18-asrning 90-yillarida – Qoraqalpoqlar xoni boʻlgan. Otasi vafotidan soʻng bosh qarorgohi Yangikentda joylashgan Shekti va Alimuli urugʻiga (1794-1815) xon etib saylanadi.

Qarindoshlarining qoʻllab-quvvatlashidan mahrum boʻlib, umrining soʻnggi yillarini qashshoqlikda oʻtkazgan. Dafn qilingan joy nomaʼlum.

 Oilasi 
Oʻgʻillari: Aringʻozi, Ilyos, Nurim, Pishjon (Boshan), Ardu, Eskandir, Eljon.

 

 

 Abilgazi, Kaipuli // Kazaxstan. Natsionalnaya ensiklopediya (rus.). – Almati: Qazaq ensiklopediyasi, 2004. – T. I. – ISBN 9965-9389-9-7. (CC BY-SA 3.0)
Turkum:Xiva xonligi hukmdorlari
Turkum:1815-yilda vafot etganlar
Nikolay Polagushin

Nikolay Ivanovich Polagushin (1923–1999) – Sovet Armiyasi gvardiya polkovnigi, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni (1945).

 Biografiyasi 
Nikolay Polagushin 1923-yil 7-martda Toshkentda tavallud topgan. U oʻrta maktabni tamomlagan. Nikolay 1941-yil iyun oyida Qizil armiyaga chaqirilgan. 1942-yilda Chkalov nomidagi harbiy aviatsiya uchuvchilar maktabini tamomlagan. Oʻsha yilning sentyabr oyidan Ulugʻ Vatan urushi frontida xizmat qilgan. Jangda uch marta yaralangan.

Gvardiya kapitani Nikolay 1945-yil fevralga kelib 3-Belorussiya frontida 15-gvardiya hujum aviatsiya polkining eskadroniga qoʻmondonlik qilgan.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1945-yil 19-apreldagi farmoni bilan gvardiya kapitani Nikolay Polagushin Lenin ordeni, „Zolotaya Zvezda“ medali va Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni bilan taqdirlandi.

Urush tugaganidan keyin Nikolay Ivanovich Sovet armiyasida xizmat qilishni davom ettirdi. 1949-yilda Oliy parvoz taktik kurslarini, 1955-yilda esa Harbiy havo kuchlari akademiyasini tamomlagan. Nikolay 1958-yilda polkovnik unvoni bilan zaxiraga oʻtkazildi.

Nikolay Ivanovich 1958-yilda Toshkentga qaytib, elektron asbob-uskunalar zavodiga mexanik boʻlib ishga kirdi. Zavod direktori Severyan Davidovich Papava uni vakant kadrlar boʻlimi boshligʻi lavozimiga tayinladi. Polagushin 1966-yil oktyabr oyida Zelenograddagi Molekulyar elektronika ilmiy-tadqiqot institutiga kadrlar boʻlimi boshligʻi lavozimiga oʻtdi va u yerda nafaqaga chiqqunga qadar ishladi. U 1999-yil 2-fevralda vafot etdi va Moskvadagi Zelenogradskoye qabristoniga dafn qilindi.

 Mukofotlari 
Shuningdek, Nikolay toʻrtta Qizil Bayroq, Aleksandr Nevskiy, 1 va 2-darajali Vatan urushi, Qizil Yulduz ordenlari va bir qator medallar bilan taqdirlangan.

 Xotirasi 
Zelenograddagi koʻchaga Polagushin nomi berilgan.

 

Turkum:Mehnat faxriysi medali sohiblari
Turkum:„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Turkum:Jangovar xizmatlari uchun medali sohiblari
Turkum:Jasurlik uchun medali bilan mukofotlanganlar
Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
Turkum:1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Turkum:Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:1999-yilda vafot etganlar
Turkum:2-fevralda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1923-yilda tugʻilganlar
Turkum:7-martda tugʻilganlar
Anatoliy Polosin

Anatoliy Fedorovich Polosin (1935-yil 30-avgust, Toshkent – 1997-yil 11-sentyabr, Moskva) – sovet futbolchisi, Sovet va Rossiya futbol murabbiyi. SSSR sport ustasi (1978), Moldaviya SSRda xizmat koʻrsatgan murabbiy (1984), Ukraina SSRda xizmat koʻrsatgan murabbiy.

 Hayoti 
Anatoliy Polosin 1935-yil 30-avgustda Toshkentda tugʻilgan. U Moskvaning „Dinamo“, Moskva GTSOLIFK, „Shaxtyor“ (Qaragʻanda), „Metallurg“ (Temirtau), „Metallurg“ (Chimkent), „Cementnik“ (Semipalatinsk) jamoalarida oʻynagan.

U eng yaxshi murabbiy sifatida tanilgan. Olti marta oʻz jamoalarini oliy ligaga olib chiqqan va KPSS aʼzosi boʻlgan. Uning oʻynagan jamoalari orasida Simferopolning „Tavriya“, Odessaning „Chernomorets“ va Yaroslavlning „Shinnik“ jamoalarii bor edi.

 Faoliyati 
Polosin 1980-1981 va 1986-yillarda Tavriya klubida ishlab, ligada 120 va SSSR kubogida 15 ta oʻyin oʻtkazgan. 1980-yilning noyabr oyida jamoani SSSR Oliy ligasiga olib chiqqan. Jamoa 10-noyabr kuni oʻz maydonida Xabarovsk SKAni 3:0 hisobida magʻlub etib, Birinchi ligada gʻolib chiqadi.

U 1987—1991-yillarda Indoneziya terma jamoasida bosh murabbiy boʻlgan.

Ukrainada xizmat koʻrsatgan murabbiy va Moldovada xizmat koʻrsatgan murabbiy nomiga sazovar boʻlgan. Katta futbol uchun Valeriy Karpin va Igor Dobrovolskiylarni ochdi.

Anatoliy Federovich 1995-yilning boshida Tulaning „Arsenal“ klubini boshqarib, 1-sentyabrgacha bosh murabbiy boʻlib ishlagan. Uning butun faoliyati davomida Tula klubi 27 uchrashuv oʻtkazib, 12 gʻalaba qozongan, 7 ta magʻlubiyat va 8 marta durang qayd etilgan. Ushbu uchrashuvlarda klub futbolchilari 43 ta gol urib, 32 ta gol oʻtkazib yuborishgan.

1997-yilgi Rossiya chempionatida „Shinnik“ yuqori oʻrinlar uchun kurashgan, bu esa unga Yevropa musobaqalariga kirishga imkon bergan. Polosin mavsumni yakunlamay, sogʻligʻi sababli klubni tark etgan va yurak operatsiyasiga tayyorgarlik koʻrishga qaror qiladi. Uning ketishi chempionatning 21-turidan soʻng, klub turnir jadvalida 13-oʻrinni egallab turgan paytda roʻy bergan.

1997-yili 4-sentyabrda Anatoliy Fedorovich Moskva Transplantologiya institutida operatsiya qilingan. Ammo, 11-sentyabrda hushiga kelmay vafot etadi.

1997-yil 14-sentyabrda Rossiya Premer-ligasining barcha oʻyinlari Anatoliy Polosin xotirasiga bir daqiqalik sukut saqlash bilan boshlanadi. „Shinnik“ 1997-yilgi Rossiya chempionati mavsumini yakunlab, 4-oʻrinni egallagan va Intertoto kubogiga yoʻllanma oladi.

 

Turkum:Alifbo boʻyicha futbolchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbol murabbiylari
Turkum:SSSR sport ustasi
Turkum:SSSR erkak futbolchilari
Turkum:Shaxtyor Qaragʻandi klubi futbolchilari
Turkum:SSSR futbol murabbiylari
Turkum:Rossiyalik futbol murabbiylari
Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Gʻoyibxon

Gʻoyibxon, Qayipxon (nomaʼlum – taxminan 1789) – qozoq sultoni, Xiva xoni (1747—1757). 1740-yilda Xiva Eron hukmdori Nodirshoh tomonidan bosib olindi va avvalgi hukmron sulolani hokimiyati tugatildi. Xiva aholisi bir necha bor bosqinchilarga qarshi isyon koʻtardi. 1747-yilda Nodirshoh vafotidan soʻng xivaliklar chingiziylarning anʼanaviy hokimiyatini tikladilar va Kichik Juz qozoqlarining bir qismining rahbari Botir Sultonning oʻgʻli Qayipxonni xon etib koʻtardilar. Qayipxon Xivada 10 yilga yaqin hukmronlik qiladi. Vasiliy Bartoldning yozishicha, Qayipxon 1757-yilda taxt uchun navbatdagi kurash paytida magʻlubiyatga uchrab, Xivadan quvilgan. Keyingi taqdiri nomaʼlum.

 

 Adabiyot 

 Kayip // Kazaxstan. Natsionalnaya ensiklopediya (rus.). – Almati: Qazaq ensiklopediyasi, 2005. – T. III. – ISBN 9965-9746-4-0. (CC BY-SA 3.0)
Turkum:Xiva xonligi hukmdorlari
Qaynar masjidi

Qaynar masjidi – Qashqadaryo viloyati Kitob tumani Qaynar qishlogʻida joylashgan masjid. Qashqadaryo viloyat madaniy meros boshqarmasining operativ boshqaruv huquqi asosidagi davlat mulki.

 Tarixi 
Qaynar masjidi 1895–1899-yillarda mulla Qobil oxund donatorligida va boshchiligida xalq hashari yoʻli bilan qurilgan. SSSR davrida masjid binosidan xoʻjalik omborxonasi va pilla yetishtirish punkti sifatida foydalanilgan. 1991-yildan keyin ushbu masjid xalq hashari bilan qayta taʼmirlangan.

Qaynar masjidi 2005-yilda Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi tomonidan roʻyxatga olingan. 2017-yilda u yerda yangi tahoratxona qurilgan.
 Arxitekturasi 
Masjidning tarhi toʻgʻri toʻrtburchak shaklidadir. Uning eni va boʻyi 10x8 m ni tashkil etadi. Devorlari sinchli, tomi vassajuft tarzida yopilgan. Ichki qismida ikkita ustun bor. Qaynar masjidining beshta kirish eshigi mavjud. Masjid atrofi ayvon bilan oʻralgan. Yogʻochlari chinor va archa daraxtlaridan boʻlib, naqshinkor qilib bezatilgan.
 Galereya 

 

Turkum:Qashqadaryo masjidlari
Turkum:Kitob tumani
Irina Nikotina

Irina Nikotina Oʻzbekistonning eng yirik shahri va poytaxti Toshkent shahrida tugʻilgan. U yoshligidan skripkaga boʻlgan isteʼdodini namoyon etib, shu yoshdanoq skripkachi sifatida mahoratini rivojlantirgan. Kollej va qoʻshimcha taʼlim vaqti kelganida, musiqachi, musiqa va orkestr oʻqituvchisi sifatida karyerani tanlagan. Nikotina Oʻzbekistondagi Toshkent davlat konservatoriyasiga oʻqishga qabul qilinib, musiqa yoʻnalishi boʻyicha oʻqishni tanlaydi. Soʻng, hayotini skripkachi sifatida davom ettiradi. Konservatoriyaning musiqa fakultetida bakalavriatni tamomlab, isteʼdodli skripkachi boʻlgan.

Nikotina Toshkent konservatoriyasining musiqa yoʻnalishida oʻqishni tugatgandan soʻng, Moskva konservatoriyasida musiqiy taʼlimni oshiradi. Musiqa fanlari boʻyicha doktorlik darajasini olgan. Skripkachi Igor Bezrodniy qoʻl ostida ishlab, 1986-yilda musiqa fanlari boʻyicha doktorlik dissertatsiyasini tamomlagan.

Oʻqishni tamomlab, Toshkent davlat simfonik orkestrida konsertmeyster boʻladi. Shuningdek, Oʻzbekistonda yakkaxon skripkachi sifatida koʻplab yakkaxon loyihalarni ijro etgan. Nikotina solist sifatidagi saʼy-harakatlari uchun koʻplab mukofotlarga, jumladan, 3-Oʻzbek skripkalari tanlovida birinchi oʻringa sazovor boʻlgan.

Irina Nikotina 1993-yilda Turkiyaga koʻchib oʻtib, u yerda oʻz faoliyatini yakkaxon skripkachi sifatida davom ettiradi. Turkiyada koʻplab resitallar, kontsertlar, radio va telekoʻrsatuvlarda qatnashgan. Hozirda u Turkiyaning Bilkent universitetida dars beradi. Shuningdek, Turkiyaning nufuzli Bilkent simfonik orkestrining konsertmeyster yordamchisi.

 

Turkum:XXI asrda Oʻzbekiston ayollari
Turkum:XX asrda Oʻzbekiston ayollari
Turkum:Moskva konservatoriyasi bitiruvchilari
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Oʻzbekistonlik ayollar
Margarita Solovyova

Margarita Grigoryevna Solovyova (1909-1995) – iqtisodiy geografiya sohasidagi sovet olimi va geografiya fanlari nomzodi (1940). V. I. Lenin nomidagi Moskva davlat pedagogika instituti geografiya fakulteti dekani. SSSR Davlat mukofoti laureati (1977).

 Hayoti 
Margarita Solovyova 1909-yil 3-oktyabrda Toshkentda tugʻilgan.

1926—1931-yillarda Moskva davlat universitetining fizika-matematika fakultetining geografik fakultetida oʻqigan. 1934—1937-yillarda Moskva davlat universiteti Geografiya ilmiy-tadqiqot instituti aspiranturasida tahsil oladi.

1932—1941-yillarda Qizil professorlar institutida ilmiy-pedagogik ishda jahon iqtisodiyoti va jahon siyosati kafedrasi mudiri va assistenti lavozimlarida ishlagan. 1941—1950-yillarda Moskva shahar pedagogika institutida oʻqituvchi, dotsentSvetloy pamyati Margariti Grigorevni Solovyovoy (1909—1995) // Московский педагогический государственный университетКраткая географическая энциклопедия / gl. red. A. A. Grigorev. – Moskva : Sovetskaya ensiklopediya, 1960-1966, T. 5: Yudoma – Yaya. Dopolneniya. – 1966. – 544 s.

 Ilmiy faoliyati
M. G. Solovyovaning asosiy ilmiy-pedagogik faoliyati geografiyani oʻqitish nazariyasi va metodikasi, xorijiy mamlakatlar ijtimoiy geografiyasi, dinlar geografiyasi, Hindiston aholisi geografiyasi va AQSH iqtisodiy geografiyasi sohasidagi masalalar bilan bogʻliq boʻlgan.

U 1940-yilda geografiya fanlari nomzodi ilmiy darajasini olish uchun nomzodlik dissertatsiyasini himoya qiladi. 1960-yilda SSSR Oliy attestatsiya komissiyasi unga dotsent ilmiy unvonini bergan. M. G. Solovyova ikki yuzdan ortiq ilmiy ishlar, shu jumladan oʻrta maktab uchun xorijiy mamlakatlarning iqtisodiy geografiyasi darsliklari muallifi. 1977-yilda „Xorijiy mamlakatlarning iqtisodiy geografiyasi“, 9-sinf darsligi uchun (1975, 2-nashr) Fan va texnika sohasida SSSR Davlat mukofoti bilan taqdirlanganSvetloy pamyati Margariti Grigorevni Solovyovoy (1909—1995) // Московский педагогический государственный университет.
 Mukofotlari 

„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali;

„Mehnat faxriysi“ medaliSvetloy pamyati Margariti Grigorevni Solovyovoy (1909—1995) // Московский педагогический государственный университет;

SSSR Davlat mukofoti (1977- ildan „Xorijiy mamlakatlarning iqtisodiy geografiyasi“ 9-sinf darsligi uchun (1975, 2-nashrPostanovlenie ЦК КПСС i СМ СССР „O prisujdenii Gosudarstvennix premiy SSSR v oblasti nauki i texniki“. Gazeta „Правда“, 1977-yil 7-noyabr);

K. D. Ushinskiy medali.

 

 

 Qisqacha geografik ensiklopediya / ch. ed. A. A. Grigoryev. – Moskva : Sovet Entsiklopediyasi, 1960-1966, T. 5: Yudoma – Yaya. Qoʻshimchalar. – 1966-yil. – 544 b.

Turkum:SSSR Davlat mukofoti laureatlari
Turkum:Mehnat faxriysi medali sohiblari
Turkum:Moskvada tugʻilganlar
Turkum:1995-yilda vafot etganlar
Turkum:13-iyunda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1909-yilda tugʻilganlar
Turkum:3-oktyabrda tugʻilganlar
Turkum:Sobiq Ittifoq geograflari
Turkum:Geogafiya fanlari nomzodlari
Yelena Polevitskaya

Yelena Aleksandrovna Polevitskaya (3-iyun (15-iyun) 1881-yil, Toshkent – 1973-yil 4-noyabr, Moskva) – rus va sovet teatr va kino aktrisasi, teatr oʻqituvchisi.

 Biografiyasi 

 Oʻqish yillari 
Yelena Aleksandrovna Toshkent shahrida Davlat bankining Toshkentdagi vakolatxonasi menejeri Aleksandr Pavlovich Polevitskiy oilasida tavallud topgan. 1888-yilda Polevitskiylar oilasi Sankt-Peterburgga koʻchib oʻtdi. 1893-yilda Sankt-Peterburgdagi Aleksandr institutiga oʻqishga qabul qilindi. Oʻquv rejasiga umumiy taʼlim fanlari, fransuz va nemis tillari, qoʻshiq aytish, raqsga tushish, rasm chizish va teatrlarga tashrif buyurish kiradi. Yelena institutda 5 yillik oʻqishni tugatgandan soʻng, ikki yillik pedagogika kurslariga oʻqish uchun qoldi va 1900-yil may oyini kumush medal va oʻqituvchi boʻlib ishlash huquqini beruvchi diplom bilan tugatdi. Z. P. Ivanova-Ivanitskayadan qoʻshiqchilik saboqlarini oldiIvanova-Ivanitskaya Zoya Pavlovna (1862 – 1915) – kamernaya pevitsa, prepodavala na muzikalnix kursax I. A. Glyassera.

 Karyerasi 
Yelena Rapgof kurslarini erta tugatdi, chunki otasining oʻlimidan soʻng 1908-yil yanvardan boshlab mustaqil ravishda tirikchilik qilishga majbur boʻldi. Polevitskaya 1908-yil mart oyida sertifikat oldi va Pskov teatriga ishga joylashdi. Keyinchalik Helsinkidagi Aleksandr teatrida, Pavlovsk va Qozon teatrlarida faoliyat olib borgan. 1909–1910-yillarda Sankt-Peterburgda Novo-dramatik teatrda A. A. Sanin rahbarligida rol oʻynagan. Pochtamskayadagi A. P. Petrovskiy nomidagi sahna sanʼati maktabida dars bergan.

Yelena 1910-yil oktyabr oyida advokat, teatr homiysiga turmushga chiqdi. U oʻzini teatr spektakllarining rejissyori sifatida ham sinab koʻrdiI. F. Shmit uchilsya v kievskoy gimnazii vmeste s A. P. Petrovskim, takje uvlekalsya teatrom, no obrazovanie poluchil na yuridicheskom fakultete Moskovskogo universiteta. V Moskve i zatem v Peterburge sdelal sostoyanie advokatskoy praktikoy. Postepenno pereshyol k teatralnoy i rejissyorskoy deyatelnosti, organizator blagotvoritelnix spektakley s uchastiem solistov Mariinskogo teatra. Poznakomilsya s Polevitskoy v period eyo uchyobi v shkole Rapgofa, gde prepodaval professionalnoe masterstvo . Shmit va Yelenaning shaxsiy va ijodiy hayoti 1939-yilda Shmit vafotigacha davom etdi.

Polevitskaya hayotining soʻnggi yilini A. A. Yablochkina nomidagi Moskva sahna faxriylari uyida oʻtkazdi va1973-yil 4-noyabrda vafot etdi. U Moskvada Vvedenskoye qabristoniga dafn etilgan.

 

Turkum:Sovet aktrisalari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:1973-yilda vafot etganlar
Turkum:4-noyabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1881-yilda tugʻilganlar
Turkum:15-iyunda tugʻilganlar
Pavel Rjevskiy

Pavel Maksimovich Rjevskiy (1908 – 1974) – Qizil Armiyasi leytenanti, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni (1943).

 Biografiya 
Pavel Rjevskiy 1908-yil 21-dekabrda Rudnya-Kamishinskaya qishlogʻida (hozirgi Volgograd viloyatining Rudnya qishlogʻi) tugʻilgan. Oʻrta maktabni tamomlagan. 1928—1930-yillarda Qizil Armiya safida xizmat qilgan. Demobilizatsiyadan keyin Orskda yashab ishladi. 1942-yilda Rjevskiy yana armiyaga chaqirildi. 1943-yil martda yana harbiylikka chaqirildi. Ikkinchi jahon urushida Voronej, Dasht va 2-Ukraina frontlaridagi janglarda qatnashgan.

1943-yil 25-sentabrdan 26-sentabrga oʻtar kechasi Rjevskiy Dneprni kesib oʻtib, Ukraina SSR Dnepropetrovsk viloyati, Verxnedneprovskiy tumani, Borodayevka qishlogʻi yaqinidagi Glinsk Borodayevskiy oroliga bordi. Rjevskiy orol uchun boʻlgan janglarda shaxsan ikkita pulemyot ekipaji boʻlgan bunkerni, shuningdek, dushmanning koʻp sonli askarlari va ofitserlarini yoʻq qildi. Keyinchalik, orasida Rjevskiy boʻlgan razvedka guruhi nemis qoʻshinlari joylashgan joyga kirib, dushmanning sovet boʻlinmalariga hujum qilish rejasini muvaffaqiyatli barbod qildi. Gʻarbiy qirgʻoqdagi janglarda Rjevskiy nemislarning oʻn ikkita qarshi hujumlarini qaytarishda ishtirok etdi.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1943-yil 26-oktyabrdagi farmoni bilan „Qizil Armiyaning nemis bosqinchilariga qarshi kurashida frontida qoʻmondonlikning jangovar topshiriqlarini namunali bajarganligi va koʻrsatgan jasorati uchun“ askar Pavel Rjevskiy Lenin ordeni, 3701-sonli Oltin yulduz medali va Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

1945-yilda Rjevskiy Frunze piyodalar maktabini tamomlagan. Xuddi shu yili leytenant unvoni bilan zaxiraga oʻtkazildi. Toshkentda yashab ishlagan. 1974-yil 3-iyulda vafot etgan va Toshkent harbiy qabristoni Qahramonlar xiyoboniga dafn etilgan.

Shuningdek, bir qator medallar bilan taqdirlangan.

Toshkentdagi koʻchaga Rjevskiy nomi berilgan.

 

Turkum:Harbiy qabristonga dafn etilganlar (Toshkent)
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1974-yilda vafot etganlar
Turkum:3-iyulda vafot etganlar
Turkum:1908-yilda tugʻilganlar
Turkum:21-dekabrda tugʻilganlar
Mixail Shchenikov

Mixail Vasilyevich Shchenikov (1913-yil 14-sentyabr Vladimir viloyati, Chernij qishlogʻi, 1994-yil 4-noyabr Toshkent) – Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni, mayor.

 Biografiya 
1913-yil 14-sentyabrda Chernij qishlogʻida rus dehqon oilasida tugʻilgan.1942-yildan KPSS aʼzosi. Oʻrta maktabning 6-sinfni tamomlagan. Moskvadagi „Krasnaya Zarya“ zavodida ishlagan.

1934-yilda Qizil Armiya saflariga qoʻshilgan. 1937-yilda Butunrossiya Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi nomidagi Harbiy maktabni tamomlagan. 1941-yil iyul oyidan boshlab Ikkinchi jahon urushi frontlariga qoʻshilgan. 1942-yilda M. V. Frunze nomidagi harbiy akademiyaning tezlashtirilgan kursini tamomlagan.

Gvardiya pulemyotchilarining motorli bataloni komandiri mayor Mixail Shchenikov fashistlar Germaniyasining poytaxti Berlin chekkasidagi janglarda qatnashgan. 1945-yil 2-aprelda yashirincha Barut shahrining chekkasida batalonni toʻpladi, kutilmaganda shahar markaziga yoʻl oldi va shu kuni shahar dushmandan butunlay tozalandi. M. V. Shchenikov Germaniyaning bir qator boshqa aholi punktlarini bosib olishda ishtirok etgan.

Urushdan keyin SSSR Qurolli Kuchlarida xizmat qilishni davom ettirdi. 1954-yildan keyin podpolkovnik unvoni bilan nafaqaga chiqdi. Oʻzbekiston poytaxti Toshkentda yashaganGeroi i veterani Velikoy Otechestvennoy voyni iz Uzbekistana.. Koʻchma mexanizatsiyalashgan kolonnaning kadrlar boʻlimi boshligʻi boʻlib ishlagan. 1994-yil 4-noyabrda vafot etgan.

1968-yilda Shchenikovga „Rossoshi shahrini fashist bosqinchilaridan ozod qilgani uchun“ „ Rossoshi shahrining faxriy fuqarosi“ unvoni berildiPochyotnie grajdane goroda Rossosh..

 Mukofotlar 
SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1945-yil 27-iyundagi farmoni bilan fashist bosqinchilariga qarshi kurashda qoʻmondonlikning jangovar topshiriqlarini namunali bajargani, batalyonni mohirlik bilan boshqarganligi hamda jasorat koʻrsatgani uchun mayor Mixail Vasilyevich Shchenikov Lenin ordeni va „Oltin Yulduz“ medali bilan mukofotlangan.

Bundan tashqari, Qizil Bayroq ordeni, ikkita 1-darajali Vatan urushi ordeni, 2-darajali Vatan urushi, Qizil Yulduz ordeni bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Harbiy qabristonga dafn etilganlar (Toshkent)
Turkum:M. V. Frunze nomidagi nomidagi Harbiy akademiya bitiruvchilari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1994-yilda vafot etganlar
Turkum:4-noyabrda vafot etganlar
Turkum:1913-yilda tugʻilganlar
Turkum:14-sentyabrda tugʻilganlar
Turkum:„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Turkum:Jangovar xizmatlari uchun medali sohiblari
Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
Turkum:1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Turkum:Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Lutsian Prigojin

Lutsian Abramovich Prigojin (15-avgust 1926-yil, Toshkent, OʻzSSR, SSSR – 21-fevral, 1994-yil, Sankt-Peterburg, Rossiya) – sovet bastakori. RSFSR xalq artisti (1991).

 Hayoti 
Lutsian 15-avgust 1926-yilda Toshkent shahrida tavallud topgan. Uning otasi Abram Markovich Prigojin advokat boʻlgan (1896, Mariupol – 1944, Toshkent). Uning onasi Berta Iosifovna Levitan boʻlgan. 1951-yilda Leningraddagi konservatoriyani tamomlagan va 1967-yildan Sankt-Peterburg konservatoriyasida professor lavozimida faoliyat yurita boshlagan. Lutsian Prigojin simfoniyalar, operalar va kantatalar muallifidir. U 1960-yilda „Krotkaya“, 1962-yilda „ Zavtrashniye zaboti“, 1963-yilda „Polyot k tisyacham solns“ 1964-yilda „Dalniy poisk“ (hujjatli film) hamda 1967-yilda „Grossmeysterskiy ball“ (film spektakli) kabi koʻplab teatr spektakllari va filmlari uchun musiqalar bastalagan. Bastakor Prigojin Sankt-Peterburgdagi Shimoliy qabristonga onasining yoniga dafn etilgan.

 Oilasi 
Prigojinning rafiqasi musiqashunos Y. V. Keldishning qizi Larisa Georgiyevna Prigojina (1937–2017) teatr tarixchisi boʻlgan. Oʻgʻli – Yuriy Lutsianovich Prigojin (1951-yilda tavallud topgan), matematik va qizi – Nina Lutsianovna Prigojina (1959-yilda tugʻilgan), pianinochi, musiqashunos boʻlgan.

 Ijodi 

 Operalari 
1965-yilda „Aybolit i obezyana“, „Malchish-kibalchish“, 1969-yilda „Slova o polku Igore“ operalarini va 1950-yilda „Stepan Razin“ kantatasini yaratgan.

 Baletlari 
Lutsian „Krug ada“ baletiga musiqa bastalagan (Dantening „komediyasi“ asosida, 1964-yil, premyerasi Leningrad Maliy opera va balet teatri, 1964-yil 31-oktyabr).

 Simfoniyalari 
Bastakor 1955-yil birinchi, 1957-yil ikkinchi (2-nashr 1960) va 1970-yil uchinchi simfoniyasini yaratgan.

 Romanslari 
N. Nekrasov, A. Kanningem, V. Shekespeare, A. Pushkin va boshqalarning soʻzlariga romanslar yaratgan.

 Spektak va filmlar uchun musiqa 
Lutsian Abramovich teatrlarda drama spektakllar, radio spektakllar, filmlar uchun musiqa bastalagan.

 

Turkum:Sankt-Peterburgda vafot etganlar
Turkum:1994-yilda vafot etganlar
Turkum:21-fevralda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1926-yilda tugʻilganlar
Turkum:15-avgustda tugʻilganlar
Gʻarbiy Quddus

alt=1948-yildan 1967-yilgacha Quddusdagi nazorat zonalari|thumb|1948-yildan 1967-yilgacha Quddusdagi nazorat zonalari
Gʻarbiy Quddus (; , ) — Quddusning 1948-yilgi arab-isroil urushi oxirida Isroil tomonidan nazorat qilingan hududlari. Isroil 1967-yildagi Arab-Isroil urushidan soʻng butun Quddusni nazorat qilishni boshlagan boʻlsa-da, Gʻarbiy Quddus va Sharqiy Quddus chegaralari xalqaro hamjamiyat tomonidan tan olingan.

 

Turkum:Quddus gubernatorligi
Turkum:Quddus okrugi
Turkum:Quddusdagi Isroil-Falastin mojarosi
Doʻst Ustaboyev

Doʻst Muxamedovich Ustaboyev (1887, Kattaqoʻrgʻon, Turkiston – 1964, Moskva) – sovet siyosiy arbobi, rus inqilobchisi.

 Inqilobdan oldingi harakatlar 
1887-yilda Rossiya Turkistonining Kattaqoʻrgʻon shahrida tugʻilgan. Uning otasi etikdoʻzlik bilan shugʻullangan va shaharning asosiy koʻchasida poyabzal doʻkoniga ega edi. Ustaboev yoshligida Kattaqoʻrgʻon rus-mahalliy maktabiga oʻqigan. Maktabda dars beruvchi oʻqituvchi Nadejda Matveevna Ostashkova uning siyosiy qarashlarini shakllantirdi. Otasining vafotidan keyin maktab qorovuli boʻlib ishga kirdi. 1905-yilda inqilobiy voqealarda faol ishtirok etgan. Pochtachi boʻlib ishlab, mahalliy aholiga varaqalar, deklaratsiyalar tarqatgan. 1913–1914-yillarda Samarqanddagi choy qadoqlash zavodida ishlagan. U jamoaviy ish tashlashlarni tashkil qilgani uchun ishdan boʻshatildi.

 Inqilobdan keyingi harakatlar 
1918-yilda Ustaboev RCP (b) safiga qoʻshildi. Buxoro amirligida oq kazaklar va oq gvardiyachilarga qarshi janglarda qatnashgan. 1920-yilda Samarqand Sovetining Uezd-shahar ijroiya qoʻmitasi raisi etib saylandi. 1921-yil dekabrda Butun Turkiston Sovetlar qurultoyi uni VIII Butunrossiya Sovetlar qurultoyiga deputat etib yuborildi. Qurultoy qarori bilan u Butunrossiya Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi aʼzosi etib saylandi.

1921-yil 22-fevralda u Adliya xalq komissari, iyun oyida esa Turkiston Muxtor Sovet Sotsialistik Respublikasining birinchi Bosh prokurori etib tayinlandi. Turkiston Chekasining raisi ham edi. Faoliyati davomida basmachilar harakatini tugatishda qatnashgan. Jasorat uchun M. V. Frunzening taklifiga koʻra Qizil Bayroq ordeni bilan taqdirlangan.

1924-yilda Oʻrta Osiyo qishloq xoʻjaligi banki raisi boʻlib ishlagan.

1924-yil 4-iyuldan RSFSR Oliy sudi sudyasi.

1924-yil 24-noyabrdan – Butunrossiya Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi Prezidiumi huzuridagi Millatlar boʻlimi boshligʻining oʻrinbosari.

Keyingi yillarda Moskva va Toshkentda turli rahbarlik lavozimlarida ishlagan.

1964-yilda Moskvada vafot etgan. Oʻzbekistonning Toshkent shahrida dafn etilgan.

 Xotira 

 Oʻzbekiston Respublikasining Toshkent va Samarqand shaharlaridagi markaziy koʻchalarga Ustaboyev nomi berilgan.

 

Turkum:Toshkentda dafn etilganlar
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:1964-yilda vafot etganlar
Turkum:1887-yilda tugʻilganlar
Ziyo Niyozov

Ziyo Niyozov (1903-yil, Toshkent, Rossiya imperiyasi – 1975-yil oktyabr) – sovet partiya va xoʻjalik arbobi. Toshkent viloyat ijroiya qoʻmitasining birinchi boshligʻi.

 Biografiya 
Ziyo Niyozov 1903-yilda Toshkentda mardikor oilasida tavallud topgan.

1918-yilda rus maktabda uchinchi sinfgacha oʻqigan va 1921-yilda yangi uslubdagi „Turon“ oʻzbek maktabini tugatgan.

 Faoliyati 
Ziyo Niyozov 1921-yil iyundan 1926-yil noyabrgacha otasining hunarmandchilik ustaxonasida bolgʻachi, 1926-yil dekabrdan esa ishsizlar jamoasida bolgʻachi boʻlib ishlagan.

1928-yil fevral oyida „Glavxlopka“ bosh boshqarmasi mexanik ustaxonalarida temirchi boʻlib ishlagan. 1931-yil sentabrdan „Tashselmash“ zavodida usta, temirchilik sexi boshligʻining yordamchisi, 1933-yil dekabrdan shu zavodda temirchi boʻlib faoliyat olib borgan.

 Partiyasi 
Niyozov 1930-yil iyul oyida SIKP(b) aʼzoligiga nomzod, 1931-yil apreldan esa partiya aʼzosi boʻldi.

1935-yil oktabrda „Tashselmash“ partiya qoʻmitasi kotibi oʻrinbosari hamda 1937-yil sentabrdan esa uning kotibi lavozimida ishladi.

Ziyo 1938-yil mart oyida Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyati Markaziy Ijroiya tashkiliy qoʻmitasining raisi etib tayinlandi. U bu lavozimda sentyabrgacha ishladi, shundan soʻng Oʻzbekiston SSR Kompartiyasi Markaziy Komitetining 3-kotibi etib tayinlandi. Ziyo bu lavozimda 1939-yil fevralgacha qoldi.

Niyozov 1939-yil sentabrdan 1941-yil dekabrgacha Moskvadagi Butunittifoq sanoat akademiyasining tayyorlov boʻlimida tahsil oldi.

1941-yil dekabrdan 1942-yil oktyabrgacha va 1943-yil maydan 1944-yil aprelgacha Toshkent shahar Kuybishev tuman ijroiya qoʻmitasi raisi oʻrinbosari boʻlib ishladi.

Ziyo Oʻzbekiston SSR Oliy Kengashining 1 va 2-chaqiriqlari deputati etib saylangan.

 Soʻnggi yillari 
Niyozov nogironligi sababli 1944-yil apreldan 1947-yil sentyabrgacha ish faoliyatini olib borolmadi. 1947-yil sentyabrda Toshkentdagi sanoat zavodiga direktor etib tayinlanadi. 1949-yil dekabr oyida „Tashselmash“ga qaytib keldi va u yerda temirchilik sexiga brigadir boʻldi.

1958-yil may oyida nafaqaga chiqdi va Toshkentda yashadi.

Niyozov 1975-yil oktyabr oyida vafot etgan.

 

Turkum:1903-yilda tugʻilganlar
Turkum:1975-yilda vafot etganlar
Turkum:Oʻzbekiston Kompartiyasi Markaziy Komiteti kotiblari
Turkum:Oʻzbekiston SSR Oliy Sovetining 1-chaqiriq deputatlari
Turkum:Oʻzbekiston SSR Oliy Sovetining 2-chaqiriq deputatlari
Kirill Romanovskiy-Iskander

Knyaz Kirill Aleksandrovich Romanovskiy-Iskander yoki Ciril Iskander Romanov (5-dekabr 1914-yil, Toshkent, Turkiston – 1992-yil, Moskva) – inqilobdan keyin Rossiyada omon qolgan Romanovlar xonadonining soʻnggi ikki vakilidan biri.

 Hayoti 
Kirill Romanovskiy-Iskander Aleksandr Nikolayevich Romanov (1887-yil 15-noyabrda – 1957-yil 26-yanvar) va uning birinchi rafiqasi Olga Iosifovna Rogovskaya oilasida tavallud topgan. U Buyuk Gertsog Nikolay Konstantinovichning va podsho Nikolay I ning nabirasi boʻlgan.

Buyuk Gertsog Konstantin Nikolayevichning oʻgʻli Nikolay Konstantinovich onasi brilliantlarni oʻgʻirlagani uchun sharmanda boʻlib, Oʻrta Osiyoga surgun qilingan. Buyuk Gertsog Nikolay Toshkentda saroy qurdirgan va yashagan. Uning oʻgʻli Toshkentda tugʻilgan. Unga podshoh Aleksandr III (uning togʻasi) tomonidan shahzoda Iskander unvoni berilgan (Iskander Iskandar ismining arabcha shaklidir) .

Kirill Toshkentda tugʻilgan, Rossiya imperiyasi Konstantinovichlar sulolasi aʼzosi boʻlgan. Uning singlisi malika Natalya Romanovskaya-Iskander (1917–1999) edi. Ularning ota-onalari ajrashishdi va 1924-yilda Kirill va uning singlisi onasi bilan Moskvaga koʻchib oʻtishdi (avval ular Plyushixaga, keyin Arbatga koʻchib oʻtishdi). U yerda Olga Iosifovna Nikolay Androsovga turmushga chiqdi.

Kirilning oʻgay otasi uni va singlisini asrab oldi, shuning uchun knyaz Iskander Kirill Nikolayevich Androsov deb familiyasini oʻzgartirdi. Uning otasi ham 1930-yilda Parijda ikkinchi marta Natalya Xanikovaga (1893-yil 30-dekabr – 1982-yil 20-aprel) uylandi.

Rus inqilobidan keyin Kirill va uning singlisi Natalya SSSRda Romanovlarning yagona avlodlari edi. Aka-singil umrini SSSRda oʻtkazganInterview with Eleonora Dostal-Oruç (1999-2000’s archive) Sabah News 29 January 2000, retrieved 19 June 2011..

Uning amakivachchalari – Gretsiya va Daniya shahzodasi Maykl va Edinburg gertsogi shahzoda PhilipAbout the family by Andrei Voznesensky includes Князь Михаил Греческий "Биография Великого Князя Николая Константиновича" and О.Лунькова "Княжна на мотоцикле"..

 

Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:1992-yilda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1914-yilda tugʻilganlar
Turkum:5-dekabrda tugʻilganlar
Yevgeniya Rudnitskaya

Yevgeniya Lvovna Rudnitskaya (1920-yil, Toshkent, Sirdaryo viloyati – 24-noyabr 2016-yil, Moskva, Rossiya) – sovet va rus tarixchisi, XIX asr ijtimoiy harakatlar va ijtimoiy fikr tarixi boʻyicha taniqli mutaxassis, V. O. Klyuchevskiy mukofoti laureati (1997). Tarix fanlari doktori (1970).

 Biografiyasi 
Yevgeniya Lvovna 1920-yilda Toshkentda tavallud topgan.

1942-yilda Oʻrta Osiyo Davlat universiteti (Toshkent) tarix fakultetini tamomlagan.

Rudnitskaya 1946-yildan 1948-yilgacha SSSRdagi fuqarolar urushi tarixi bosh tahririyati kotibasi boʻlib faoliyat yuritgan. 1948-yilda M. V. Nechkina rahbarligida „Gersen va Ogarov. Nachalo Puti“ mavzusida dissertatsiya yoqlagan.

1949-yildan 1950-yilgacha Bolsheviklar Butunittifoq Kommunistik partiyasi Moskva davlat qoʻmitasi qoshidagi Marksizm-leninizm kechki universitetida oʻqituvchi boʻlib ishlagan.

Yevgeniya 1950–1958-yillar oraligʻida adabiy meros tahririyatining xodimi boʻlgan.

1958-yildan 2012-yilgacha SSSR Fanlar akademiyasining Tarix institutida ishlagan. Yevgeniya 1970-yilda „N. P. Ogarov v russkom revolutsionnom dvijenii“ mavzusida doktorlik dissertatsiyasini yoqlagan.

Rudnitskaya 2016-yil 24-noyabrda vafot etdi. Uni Vvedenskoye qabristoniga eri, kimyo fanlari doktori, professor Zaxar Aleksandrovich Rogovin qabri yoniga dafn etishdi.

Qizi – kimyo fanlari doktori Svetlana Zaxarovna Rogovina (1948-yilda tugʻilgan), Rossiya Fanlar akademiyasi N. N. Semenov nomidagi Kimyoviy fizika institutining yetakchi ilmiy xodimi.

 Ilmiy faoliyati 
Yevgeniya Lvovna rus ijtimoiy harakati va ijtimoiy fikr tarixiga qiziqqan.

A. I. Gertsen va N. P. Ogarovning „Kolokol“ gazetasining, „Polar Star“, „Istoricheskogo sbornika Volnoy russkoy tipografii v Londone“ almanaxini, „Golosa iz Rossii“ toʻplamini hamda Gertsen va Ogarovga bagʻishlangan „Literaturnogo nasledstva“ jildlarini faksimile nashrlarini tayyorlashda qatnashgan.

Rudnitskaya guruh tomonidan tayyorlangan „19-asr oʻrtalarida Rossiyadagi inqilobiy vaziyat“ ilmiy toʻplamlari va 19-asr oʻrtalaridagi inqilobiy vaziyat tarixiga oid toʻplamlarining tahririyat hay’ati aʼzosi edi.

 
Turkum:Oʻzbekiston Milliy universiteti bitiruvchilari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:2016-yilda vafot etganlar
Turkum:24-noyabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1920-yilda tugʻilganlar
Oleg Raxovskiy

Oleg Anatolyevich Raxovskiy (1933-yil 19-oktyabr, SSSR) – sovet yengil atletikachisi, uch hatlab sakrash boʻyicha sport ustasi, 1958-yilgi Yevropa chempionatining kumush medali sovrindori, 1959-yilgi Universiada chempioni, 1961-yilgi Universiadaning kumush medali sovrindori, SSSRning ikki karra chempioni. Uch hatlab sakrash boʻyicha sobiq jahon rekordchisi.

 Biografiyasi 
Oleg Anatolyevich 1933-yil 19-oktyabrda Toshkentda tavallud topgan. 1958-yil 28-iyulda Moskvada SSSR va AQSh oʻrtasidagi yengil atletika uchrashuvida uch hatlab sakrash spotri boʻyicha (16,59 m) yangi jahon rekordini oʻrnatdi, bu braziliyalik Ademar Ferreyra da Silvaning oldingi rekordidan uch santimetr yuqori edi. Oleg xuddi shu yili Stokgolmda boʻlib oʻtgan Yevropa chempionatida ishtirok etdi va 16,02 m koʻrsatkich bilan polshalik sportchi Jozef Schmidtdan (16,43 m) keyin ikkinchi oʻrinni egalladi.

Oleg Raxovskiy 1959-yilda Moskva oliy texnika universitetining aspiranturasiga oʻqishga kirdi.

1960-yilda oyogʻidan jiddiy jarohat oldi va bu uning sportdagi faoliyatini shubha ostiga qoʻydi. Oleg oʻsha yili SSSR chempionatida uchinchi oʻrinni egalladi.

Oleg Raxovskiy oʻziga xos sakrash texnikasi bilan ajralib turardi. Boʻyi past boʻlishiga qaramay, uch hatlab sakrash sporti boʻyicha tezlikni oshirish texnikasini yaxshi oʻzlashtirgan edi (uning 100 m yugurishdagi shaxsiy eng yaxshi koʻrsatkichi 10,6 soniya edi). U tekis trayektoriya boʻylab sakradi.

Oleg Anatolyevich Raxovskiy 1988-yil texnika fanlari doktori boʻldi. N. E. Bauman nomidagi Moskva davlat texnika universitetining „Mashina qismlari“ kafedrasi professori lavozimida faoliyat yuritdi. SSSR yengil atletika federatsiyasi prezidiumi aʼzosi va Butunittifoq hakamlar kengashi raisi boʻlgan.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1933-yilda tugʻilganlar
Turkum:19-oktyabrda tugʻilganlar
Dörbiljin

Dörbiljin Nohiyasi,(Uygurca: دۆربىلجىن ناھىيىسى, Dörbilcin Nahiyisi, Emin Nahiyisi; Çince: 额敏县/額敏縣; Pinyin: Émǐn Xiàn), Xitoy Xalq Respublikasining Shinjon-Uygʻur muxtor rayoni Tarbagʻatoy tumanidagi nohiya. Xitoy tilida nohiya oʻz hududidan oqib oʻtuvchi Emin daryosi sharafiga nomlangan额敏县历史沿革 
 Tarixi 
Chingizxon vafotidan keyin uning oʻgʻli Oʻqtoyxon bu joylarni oʻz nazoratiga oladi va daryoning janubiy qirgʻogʻida qishloq paydo bo'ladi. Sin imperiyasi davrida bu yerda istehkom qurilgan bo‘lib, mo‘g‘ullar uni to'rtburchak shaklda bo'lgani uchun Durbuljin (“tortburchak qal’a”) deb atashgan.
1918-yilda Shinjon hokimi Yang Zengsin Emin vodiysida nohiya tashkil etishni iltimos qilgan. Dörbiljin (yoki Emin) nohiyasi 1918-yilda tashkil topgan.
 Geografiyasi 
Nohiya shimolda Qozogʻiston (Sharqiy Qozogʻiston viloyati bilan, Makanchi, Urjar, Zaysan koʻli roʻparasida), sharqda Xoboksar-Moʻgʻul muhtor okrugi, gʻarbda Chuguchak shahar okrugi bilan,janubi - Toli tumani bilan chegaradosh.
 Ma'muriy bo'linmalari 
Durbuljin nohiyasi 6 shahar, 3 shaharcha va 2 milliy shaharchaga boʻlingan2022年统计用区划代码和城乡划分代码：额敏县. National Bureau of Statistics of China..
 Nomi Soddalashtirilgan xitoy tili Hanyu Pinyin Uygʻur (UEY) Uyg'ur lotin (ULY) Qozoq (Arabic script) Qozoq (Kirill yozuvi) Izohlar Ma'muriy bo'linma kodiAholi punktlari Dörbiljin shahri(Emin shahri) 654221100 Üsh Qarasu shahri 654221101 Jël'aghash shahri 654221102 Shanghu shahri 654221103 Maralsu shahri 654221104 Qara'ëmil shahri 654221105Shaharcha Jiaoqu shaharchasi 654221200 Küre shaharchasi 654221207 Gürti shaharchasi(Erdaoqiao shaharchasi) 654221207Milliy shaharchalar Ëmalghulin Mongol milliy shaharchasi 654221202 Xujëriti Mongol milliy shaharchasi (Mongolian) 654221208

 

Turkum:Sharqiy Turkiston
Zalman Amitin-Shapiro

Zalman Lvovich Amitin-Shapiro (1893(?) – 1968) – sovet sharqshunosi, etnograf olimi.

 Hayoti 
Zalman Lvovich Amitin-Shapiro 1893-yilda Sobiq Chernigov viloyatining Sosnitsa qishlogʻida tugʻilgan. Anʼanaviy yahudiy taʼlimini olgan. 1916-yilda Moskvadagi Xalq universitetini tugatib, Smolenskda oʻqituvchi boʻlib ishladi. Oradan bir yil oʻtib Oʻrta Osiyoga joʻnatiladi. Bu yerda avval maktablarda, soʻngra Oʻzbekiston oliy oʻquv yurtlarida dars berdi. Toshkent, Samarqand va Buxoroda mehnat faoliyatini olib bordi. 1927-yilda Toshkent universiteti (SADU)ning Sharq fakultetini tamomlagan, Oʻrta Osiyo (Buxoro) yahudiylarini tarixinj oʻrgangan. Zalman Amitin-Shapiro jahon fanida birinchilardan boʻlib Shinjondagi yahudiylar tarixini oʻrgangan. 1938-yilda u sionizm uchun RSFSR Jinoyat kodeksining 58-moddasiga binoan 8 yilga mehnat lageriga hukm qilindi va „burjua-fashistik va trotskistik talqinlarni qoʻllashda“ ayblandi. Ozodlikka chiqqanidan keyin SADUda dars berdi, Oʻrta Osiyoning kichik xalqlari (xususan, dunganlar) madaniyatini oʻrgandi, urushdan keyingi yillarda uning asosiy ishi qirgʻizshunoslik tarixshunosligi va bibliografiyasi boʻldi.

Zalman Lvovich Amitin-Shapiro jami hajmi 300 ga yaqin bosma varaqdan iborat 80 dan ortiq asarlar yozgan boʻlib, ulardan 60 tasi nashr ettirgan. Shu jumladan har ikkala mahalliy etnik guruh tarixi, madaniyati, dini, etnografiyasi, tarixshunosligi va bibliografiyasining turli masalalariga bagʻishlangan 19 ta monografiya nashr etilgan. Ushbu 19 ta monogragiya asosan Markaziy Osiyo milliy diasporalari (ruslar, ukrainlar, yahudiylar, loʻlilar, uygʻurlar, dunganlar) haqida yozilgan. Yettita asari geografiya masalalariga bagʻishlangan. 1924-yildan Zalman Lvovich Amitin-Shapiro SSSR Geografiya jamiyatining toʻliq aʼzosi, 1947-yilda uning Qirgʻiziston boʻlimining asoschilaridan biri hisoblanadi.

U Bishkekda vafot etgan va dafn etilgan.
Englen Azizov

Englen Atakuziyevich Azizov (1936-yil 18-noyabr, Toshkent – 2015-yil 17-dekabr) – elektrofizika va plazma fizikasi sohasidagi olim, Kurchatov yadro texnologiyalari majmuasi rahbarining tokamak fizikasi boʻyicha oʻrinbosari, fizika-matematika fanlari doktori, professor. SSSR Davlat mukofoti laureati (1981).

 Hayoti 
1936-yil 18-noyabrda Toshkent shahrida olim-filolog, SSSR Pedagogika fanlari akademiyasi muxbir aʼzosi Otaqoʻzi Azizov (1910-2005) oilasida tugʻilgan. Oʻrta Osiyo davlat universitetining fizika-matematika fakultetini tugatgan (1959).

U OʻzSSR Fanlar Akademiyasi Yadro fizikasi institutiga ishga yuborilgan, ilmiy mavzu boʻylama magnit maydonidagi kuchli razryadlarni oʻrganish edi.

1961-yilda Atom energiyasi institutining plazma fizikasi boʻlimi aspiranturasiga oʻqishga kirdi. 1967-yilda nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilib, I. V. Kurchatov nomidagi Atom energiyasi institutida ishlagan.

1975-yildan boshlab „Almaz“ markaziy konstruktorlik byurosida: boʻlim boshligʻi, keyin yirik lazer majmualarini yaratish boʻyicha bosh dizayner oʻrinbosari boʻldi.

1977-yilda u Atom energiyasi institutining Troitsk filialida ishladi va u yerda impuls energiyasi boʻlimini yaratdi.

2009-yilda u „Kurchatov instituti“ Milliy tadqiqot markazining Tokamak fizikasi instituti direktori etib tayinlandi, T-15 tokamakni yaratish boʻyicha ishlarga rahbarlik qildi. Rossiyada birinchi boʻlib divertor va qoʻshimcha isitish tizimida buni qoʻlladi. Kurchatov yadro texnologiyalari majmuasi boshligʻining Tokamak fizikasi boʻyicha oʻrinbosari boʻlgan.

Uning rahbarligida TP-8000 doimiy amortizator generatori va koʻp kanalli lazer komplekslarini sinovdan oʻtkazish uchun kuchli kommutatsiya tizimiga ega 30 MJ seksiyali induktiv xotira qurilmasi hamda eksperimental tokamak majmuasi asosida energiya tizimi bilan „Track“ majmuasi yaratildi.

U fizika-matematika fanlari doktori (1980), professor (1987). SSSR Davlat mukofoti laureati (1981 – yuqori oqimli nurlanish fizikasi boʻyicha bir qator ishlar uchun) boʻlgan. Shuningdek, fan va texnika sohasidagi Rossiya hukumati mukofoti (2009 – „Ilmiy-tadqiqot va tajriba-konstruktorlik ishlari kompleksi“ ishi uchun) sovrindori.

2015-yil 17-dekabrda ogʻir va uzoq davom etgan xastalikdan soʻng vafot etdi.