Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Sergey Vcherashnev

Sergey Vcherashnev Georgiyevich (1959-yil 11-aprel, Rostov viloyati, RSFSR – 1980-yil 1-dekabr, Parvon, Afgʻoniston Respublikasi) – 177-motooʻq polki tankining oddiy, mexanik-haydovchisi (Salang dovoni, Parvon viloyati). Afgʻon urushidagi (1979–1989) koʻrsatgan jasorati uchun Rossiya Federatsiyasi Qahramoni unvoniga sazovor boʻlgan. Qizil Bayroq ordeni Nevelsk 108-motooʻqchi diviziyasining qahramonlik koʻrsatgan jangchilaridan biri.

 Hayoti 
Vcherashnev 1959-yil 11-aprelda Rostov viloyati, Belokalitvinskiy tumani Gornyatskiy qishlogʻida tavallud topgan. Sholoxovskiy qishlogʻidagi 8-sonli oʻrta maktabda oʻqigan. Shaxti kon texnikumida tahsil olgan, keyinchalik Sholoxovskiy-Vostochniy konida ishlagan.

 Sovet Armiyasidagi xizmati 
Sergey 1979-yil 5-mayda Belokalitvinskiy RVK tomonidan armiyaga chaqirilgan. 1979-yil noyabrdan Afgʻonistonda xizmat faoliyati olib borgan. Sovet qoʻshinlarining Afgʻonistondagi cheklangan kontingentiga qarashli Qizil bayroq Turkiston okrugi 40-armiyasiga qarashli 108-Qizil bayroq Nevelsk motooʻqchilar diviziyasining 177-motooʻqchi polkida tank haydovchisi boʻlib xizmat qilgan.

 Xotirasi 
Sergey Vcherashnev qoʻmondonlik jangovar topshiriqni bajarayotib, 1980-yil 1-dekabrda qahramonlarcha halok boʻldi.

Rossiya Federatsiyasi Prezidentining 1994-yil 7-apreldagi „Afgʻoniston Respublikasida harbiy burchni bajarish jarayonida koʻrsatgan jasorati va qahramonligi uchun“ farmoni bilan unga Rossiya Federatsiyasi Qahramoni unvoni berilgan (vafotidan keyin).

Ushbu Farmon bilan oʻz safdoshlarini qutqarish chogʻida halok boʻlgan Vcherashnev Sergey Georgiyevichga nisbatan tarixiy adolat tiklandi.

Sergey Vcherashnev Belokalitvinskiy tumani Sholoxovskiy qishlogʻida dafn etilgan.

Qahramon nomi Sholoxovskiy qishlogʻidagi sakkizinchi shahar oʻrta maktabiga va Belaya Kalitva shahridagi koʻchalardan biriga berilgan.

 Mukofotlari 
Sergey Vcherashnev vafotidan soʻng Rossiya Federatsiyasi Qahramoni (Oltin yulduz medali), Qizil Bayroq ordeni bilan taqdirlandi.

 

Turkum:Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:1980-yilda vafot etganlar
Turkum:1-dekabrda vafot etganlar
Turkum:1959-yilda tugʻilganlar
Turkum:11-aprelda tugʻilganlar
Abduraxim Abidov

Abidov Abduraxim Abidovich (1929-yil 15-oktabr, Toshkent, Oʻzbekiston SSR – 2010-yil 21-iyul, Toshkent, Oʻzbekiston) – sovet va oʻzbek olimi, immunolog, SSSR Tibbiyot fanlari akademiyasi akademigi, Oʻzbekiston Respublikasi fanlari akademiyasi akademigi, Oʻzbekiston SSRda xizmat koʻrsatgan fan doktoriAkademik Abduraxim Obidov // Pravda Vostoka. – 2010. – № 142 (23 iyulya)..

 Hayoti 
Abidov Abduraxim 1929-yilda Toshkent shahrida tugʻilgan.

1953-yilda Toshkent tibbiyot akademiyasini tamomlagan. Soʻngra Toshkent shahridagi tez tibbiy yordam koʻrsatish markazi boʻlimida umumiy amaliyot shifokori, bosh shifokor boʻlib ishlagan. 1955-yildan SSSR Sogʻliqni saqlash vazirligining Toshkent vaksina va zardoblar ilmiy tadqiqot institutida ilmiy xodim, keyinroq shu institut direktori lavozimlarida ishlagan. Shu bilan bir qatorda 1972-yildan Toshkent fanlar akademiyasida mikrobiologiya kafedrasi mudiri. 1965-yilda doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan, 1967-yildan esa professor unvonini olgan.

 Ilmiy faoliyati 
Toshkent vaksina va zardoblar ilmiy tadqiqot instituti Abidov Abduraxim Abidovich rahbarligida ich terlama va paratifga qarshi kimyoviy sorbsiyalangan vaksinalar olish usullari hamda qoqsholga qarshi dozalangan va oson singib ketadigan zardoblar olish usuli ishlab chiqilib, keyinchalik ishlab chiqarishga joriy etilgan. Ilonlarga qarshi mono va koʻp valentli zardoblar yaratish boʻyicha ilmiy-tadqiqot ishlari olib borilgan, xususan, kobra, efa kabi ilon zaharlariga qarshi bir valentli zardoblar, shuningdek qoraqurtlarga qarshi zardoblar yaratilgan. U vaboga qarshi innovatsion vaksina yaratishga beqiyos hissa qoʻshgan.

Akademik Abduraxim Abidovning 160 dan ortiq ilmiy ishlari, jumladan, 3 ta monografiya, shuningdek, mikrobiologiya, epidemiologiya, virusologiya, infeksiologiya va parazitologiya sohalarida 300 dan ortiq maqolalari chop etilgan. U atipik dizenteriya bakteriyalarining hosil boʻlish mexanizmlarini oʻrgangan va ularni aniqlash usullarini taklif qilgan.

Abduraxim Abidov boshqa mamlakatlardagi hamkasblari bilan yaqindan hamkorlik qilgan, shuning uchun u Suriya Sogʻliqni saqlash vazirligi bilan oʻzaro tajriba almashib turgan, shuningdek, Hindiston bilan mikrobiologiya sohasida hamkorlikni rivojlantirishga koʻmaklashgan. Abduraxim Abidov Toshkent vaksina va zardoblar ilmiy tadqiqot institutiga rahbarlik qilgan yillarda Oʻzbekiston dunyoning 24 ga yaqin davlatiga vaksina va zardob eksport qiladigan yetakchi davlatlardan biri boʻlgan.

Abidov Abduraxim Abidovich SSSR mikrobiologlar, epidemiologlar, virusologlar va parazitologlar jamiyati boshqaruvining aʼzosi hamda Qozogʻiston SSR mikrobiologlar, epidemiologlar, gigienistlar va yuqumli kasalliklar birlashgan jamiyatining faxriy aʼzosi boʻlgan.

Abidov Abduraxim 2010-yilning 21-iyul kuni Toshkent shahrida vafot etganAkademik Abduraxim Obidov // Narodnoe slovo. – 2010. – № 145 (23 iyulya)..

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1929-yilda tugʻilganlar
Turkum:2010-yilda vafot etganlar
Turkum:Mikrobiologiya
Turkum:Toshkent tibbiyot akademiyasi bitiruvchilari
Turkum:Oʻzbekiston professorlari
Turkum:Fan doktorlari
Vasiliy Abramov

Vasiliy Semyonovich Abramov (1872-yil, Borskoye qishlogʻi, Samara guberniyasi, Rossiya Imperiyasi – 1937-yil 5-oktyabr, Toshkent, O'zbekiston SSR) – Sotsialistik inqilobiy partiyasining aʼzosi, Ikkinchi Davlat Dumasi deputati (1907-yil), Butunrossiya Taʼsis majlisi delegati (1918-yil).

 Hayoti 
Vasiliy Abramov Buzuluksiy tumani (Samara viloyati) Borskoye qishlogʻida dehqon Semyon Abramov oilasida tugʻilgan. Vasiliy baʼzi da boshlangʻich, baʼzilarida esa oʻrta taʼlim sifatida koʻriladigan 4 yillik davlat maktabini tugatgan. U temirchi ustaga shogird boʻlib tushgan va mexanik boʻlib ishlagan.

1907-yil 7-fevralda Abramov Samara viloyati saylovchilarining umumiy tarkibidan Rossiya Imperiyasining Ikkinchi Davlat Dumasiga deputat etib saylangan. Xuddi shu yili u sotsialistik inqilobchi 1 sifatida chor Rossiyasining maxfiy politsiyasi nazorati ostida boʻlgan.

Dumada partiyasiz Vasiliy Abramov Sotsialistik inqilobiy partiyaga qoʻshilgan va hatto partiyadagi Duma guruhining aʼzosi boʻlgan.

1918-yil yozida Abramov Samaradagi Butunrossiya Taʼsis Assambleyasi aʼzolari qoʻmitasining „Boʻlim rahbarlari kengashi“ aʼzosi boʻlgan, va u yerda Mixail Vedenyapin bilan birgalikda davlat mulki boʻlimini boshqargan.left|thumb|Abramov Ikkinchi Davlat Dumasining Samara viloyati deputatlari orasida, ikkinchi qator, chapdan uchinchi.|344x344pxVasiliy Semyonovich Abramov 1918-yilda vafot etgan degan soxta maʼlumotlar tarqalib ketgan. Aslida, fuqarolar urushi tugaganidan keyin ham Abramov tirik boʻlgan va Sovet Ittifoqiga qarshi faoliyatda ayblanib, koʻp marta hibsga olingan. 1922-yil 26-aprelda Omsk shahrida yashovchi ishchilar va dehqonlarning huquqlarini suisteʼmol qilganligi sifatida hibsga olingan va NKVD hay’ati tomonidan Turuxansk viloyatiga ikki yillik surgunga hukm qilingan (1922-yil 16 may). 1925-yil 15-mayda surgunni oʻtab boʻlgach, Abramov maxsus yigʻilishda Moskva va Leningrad viloyatlaridan tashqari SSSRning butun hududida yashashga ruxsat berilgan. Ammo 1925-yil 12 sentyabr kuni Vasiliy Semyonovich yana hibsga olingan va Samara viloyat sudi tomonidan majburiy mehnat lagerlarida 7 yilga jazoni ijro etishga hukm qilingan (1926-yil 2-yanvar). Ammo, u muddatini toʻliq oʻtamagan va ozod qilingan.

1935 yilda Abramov Voronejda yashagan va u yerda Mahorsovxoztrestda iqtisodchi boʻlib ishlagan. 1935-yil 30-aprelda NKVDning Voronej viloyati boʻyicha boshqarmasi tomonidan hibsga olinib, oʻsha yilning 29-iyulida SSSR NKVDning navbatdan tashqari yigʻilishida 3 yil muddatga Toshkentga surgun qilingan.

U Toshkentda 1937-yil 5-noyabrda oʻlimga hukm qilingan. Hukm shu kuni ijro etilgan.

 

Turkum:Rossiya Imperiyasida tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1872-yilda tugʻilganlar
Turkum:1937-yilda vafot etganlar
Firsov Sergey

Firsov Sergey Aleksandrovich (1971-yil 11-sentyabr, Angren shahri, Toshkent viloyati, Oʻzbekiston SSR – 1995-yil 7-fevral, Grozniy, Rossiya) – rossiyalik dengiz zobiti, Birinchi Chechen urushi qatnashchisi. Katta leytenant (1994). Rossiya Federatsiyasi Qahramoni (1995-yil 5-mart, vafotidan keyin).

 Hayoti 
Firsov Sergey Aleksandrovich 1971-yil 11-sentyabrda Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Angren shahrida tugʻilgan. 1988-yilda Sverdlovsk Suvorov harbiy bilim yurtini tamomlagan, shundan soʻng SSSR Qurolli Kuchlari safiga chaqirilgan. Xuddi shu yili u 1991-yilda tarqatib yuborilgan Ulyanovsk oliy tank qoʻmondonlik bilim yurtiga oʻqishga kirgan hamda u yerdan Toshkent oliy tank qoʻmondonlik bilim yurtiga yuborilib, uni 1992-yilda tugatgan. Kollejni tugatgandan soʻng, Tinch okean flotiga yuborilgan va u yerda Tinch okean flotining 40-chi Lenin ordeni va Suvorov qirgʻoq mudofaasi diviziyasining 141-gvardiya tank polkida Tinch okean floti qirgʻoq kuchlarining Sergo Orjonikidze tarkibidagi tank vzvodiga qoʻmondonlik qilgan"Sovetskaya Armiya v godi Xolodnoy voyni (1945—1991)". Feskov V. I., Kalashnikov K. A., Golikov V. I. Tomsk. 2004 god. Izdatelstvo Tomskogo universiteta 246 str. Stranitsa 162. ISBN 5-7511-1819-7. 1994-yil iyun oyida u „katta leytenant“ unvoni bilan tank polkining razvedka kompaniyasi komandiri lavozimiga tayinlandi .

1995-yil yanvar oyida Firsov Tinch okean flotining 165-dengiz polkining birlashgan polk-taktik guruhi tarkibida Birinchi Chechen urushi boʻlayotgan Chechenistonga yuborilgan. U polkning razvedka kompaniyasi komandirining oʻrinbosari boʻlgan va Grozniyga hujumda qatnashgan. 1995-yil 7-fevralda Firsov qoʻmondonligi ostidagi skautlar shahar avtovokzalida jangarilar joylashgan joyni aniqlagan. Toʻrt soatlik teng boʻlmagan jangda, toʻrtta skautni yuzdan ortiq jangari oʻrab olgan. Ularning qoʻmondoni bir necha bor dengiz piyodalariga taslim boʻlishni taklif qilgan, ammo ular jangarilarga qarata oʻq uzishni davom ettirgan. Jang paytida barcha skautlar (katta leytenant Firsov, serjant Yuriy Zubarev, dengizchilar Vadim Vyjimov va Andrey Soshelin) halok boʻlgan. Koʻp oʻtmay, Firsovning tanasida 72 ta oʻq jarohati aniqlangan. Sergey Aleksandrovich Firsov Moskva viloyati Serebryanye Prudi qishlogʻida dafn qilingan.

Rossiya Federatsiyasi Prezidentining 1995-yil 3-maydagi 434-sonli farmoni bilan katta leytenant Sergey Aleksandrovich Firsov harbiy burchini bajarishda koʻrsatgan jasorati va qahramonligi uchun vafotidan keyin Rossiya Federatsiyasi Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

 Mukofotlari 
 Rossiya Federatsiyasi Qahramoni (1995)

 

 Семёнов Д. Мы чтим морпехов из разведки. // «Красная Звезда». — 2020, 19 февраля. 

Turkum:Chirchiq oliy tank komandir-muhandislik bilim yurti bitiruvchilari
Turkum:Birinchi chechen urushi ishtirokchilari
Aleksey Avdeev

Aleksey Yurevich Avdeev (1967-yil 17-may, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – Rossiya armiyasining general-leytenanti (2016-yil). 2019-yildan Janubiy harbiy okrug qoʻmondoni oʻrinbosari.

Rossiyaning Ukrainaga qarshi urushini qoʻllab-quvvatlagani uchun u Yevropa Ittifoqining barcha mamlakatlari, xususan Buyuk Britaniya, Shveysariya, Avstraliya, Yaponiya, Ukraina, Yangi Zelandiya tomonidan shaxsiy xalqaro sanksiyalar ostida.

 Hayoti 
1967-yil 17-mayda Toshkent shahrida tugʻilgan.

1984-yilda Sverdlovsk Suvorov nomidagi harbiy bilim yurtini tamomlagan. 1988-yilda esa Lenin nomidagi harbiy bilim yurtini (hozirgi Toshkent oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurti) tamomlagan. Harbiy bilim yurtlarini tugatgach, 1988-1996 yillarda Shimoliy Kavkaz harbiy okruglarida turli qoʻmondonlik lavozimlarida xizmat qilgan.

1999-yilda Rossiya Federatsiyasi Qurolli Kuchlari akademiyasini tamomlagan.

2008-yilda Rossiya Federatsiyasi Qurolli Kuchlari Bosh shtabining Harbiy akademiyasini tamomlagan. Rossiya Qurolli Kuchlari Bosh shtabining Harbiy akademiyasini tamomlagandan soʻng u motorli miltiq diviziyasi (Sibir harbiy okrugi) qoʻmondoni lavozimiga tayinlangan.

2010-yil oʻrtalarida u safarbarlik boʻlimi boshligʻi – Sibir harbiy okrugi shtab boshligʻining safarbarlik ishlari boʻyicha oʻrinbosari (hozirgi Novosibirsk) lavozimiga tayinlangan. 2011-yil 9-yanvarda Rossiya Prezidentining farmoni bilan u 41-qoʻshma qurolli armiya qoʻmondoni oʻrinbosari lavozimiga tayinlangan.

 Xalqaro sanksiyalar 
Rossiya-Ukraina urushi paytida Ukrainaning hududiy yaxlitligi va mustaqilligi buzilganligi sababli u turli mamlakatlarning shaxsiy xalqaro sanksiyalari ostida. 2022-yil 28-fevraldan boshlab u Yevropa Ittifoqining barcha davlatlarining Rossiyaga qarshi qaratilgan sanksiyalar roʻyxatiga kiritilgan. 2022-yil 4-martdan boshlab u Shveysariyaning Rossiyaga qarshi qaratilgan sanksiyalar roʻyxatiga kiritilgan. 2022-yil 15-martdan esa u Buyuk Britaniyaning Rossiyaga qarshi qaratilgan sanksiyalar roʻyxatiga kiritilgan. 2022-yil 25-martdan boshlab u Avstraliyaning Rossiyaga qarshi qaratilgan sanksiyalar roʻyxatiga kiritilgan. 2022-yil 12-apreldan Yaponiyaning Rossiyaga qarshi qaratilgan sanksiyalar roʻyxatiga kiritilgan.

Ukraina Prezidenti Vladimir Zelenskiyning 2022-yil 19-oktabrdagi farmoni bilan u Ukrainaning Rossiyaga qarshi qaratilgan sanksiyalar roʻyxatiga kiritilgan. 2022-yil 22-noyabrdan boshlab u Yangi Zelandiyaning Rossiyaga qarshi qaratilgan sanksiyalar roʻyxatiga kiritilgan.

 Mukofotlari 
3-darajali „Vatanga xizmatlari uchun“ ordeni

4-darajali „Vatanga xizmatlari uchun“ ordeni

Jukov ordeni

"Harbiy xizmat uchun" ordeni

Doʻstlik ordeni

Suvorov medali

Buyuk xizmati uchun Davlat mukofoti

Rossiya Federatsiyasining boshqa davlat mukofotlari

 

Turkum:1967-yilda tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Rossiya generallari
Turkum:Harbiylar
Turkum:Xalqlar doʻstligi ordeni sohiblari
Ilyas Daudi

Ilyos Dilshatovich Daudi (tat. Ilyas Dilshat uly Daudi, 2002-yilgacha Safin) 1967-yil 29-yanvar Aznakayevo, Aznakayevo tumani, Tatar Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasi, RSFSR, SSSR) – rus jamoat arbobi, publitsist, Afgʻoniston urushi qatnashchisi, Rossiya Federatsiyasi Qahramoni.

 Tarjimai holi 
Daudi Ilyas Dilshatovich 1967-yil 29-yanvarda Tatar Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasining Aznakayevo shahrida tavallud topgan. Yoshligida boks bilan shugʻullangan va „SSSR sport ustaligiga nomzod“ darajasiga yetgan.

1984-yilda I. M. Gubkin nomidagi Rossiya davlat neft va gaz universitetiga oʻqishga kirgan.

 Afgʻonistonda xizmati 
Daudi 1985-yil 1-aprelda harbiy komissar nomiga yozma arizasi asosida muddatli harbiy xizmatga chaqirilib, Afgʻoniston Demokratik Respublikasiga xizmatga joʻnatilgan. Sherobod shahridagi TurkVO harbiy oʻquv boʻlimida oʻqigan va „harbiy razvedkachi“ harbiy hisob ixtisosligi boʻyicha roʻyxatga olingan. Oʻsha yilning 1-avgustidan Afgʻoniston Respublikasidagi Sovet qoʻshinlari cheklangan kontingenti 149-gvardiya motooʻqchi polkining razvedka rotasida xizmat qilishni davom ettirdi.

U Afgʻonistondagi xizmatini katta razvedkachi, soʻngra razvedka kompaniyasining kuzatuv otryadi komandiri sifatida boshlagan. Birlashgan qurolli operatsiyalar, razvedka, qidiruv va pistirma operatsiyalari ishtirokchisi boʻlgan. KPSS aʼzosi, gvardiya katta serjanti hamda vzvod komandirining oʻrinbosari boʻlib faoliyat yuritgan.

Afgʻoniston Respublikasida harbiy burchini bajarishda koʻrsatgan jasorati va qahramonligi uchun Daudi Ilyos Dilshatovich 2009-yil 27-dekabrda Rossiya Federatsiyasi Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

Ilyas 1986-yil avgustdagi janglarning birida ogʻir yaralangan. 40-armiyaning Shindand, Kobul va Toshkentdagi (TurkVO) gospitallarida davolangan„Glavniy gospital Rossii“ 2017|12|02| gazeta „Stoletie“. Oʻsha yilning noyabr oyida SSSR Qurolli Kuchlari safidan boʻshatilgan.

 Demobilizatsiyadan keyin 
1987-yilda universitetda oʻqishni davom ettirdi. 1991-yilda I. M. Gubkin nomidagi Rossiya davlat neft va gaz universitetini tamomlagan.

 Oilasi 
Oilasida olti farzandni – bir oʻgʻil va besh qizni tarbiyalaydi. Oʻgʻli Dauddin 2017-2018-yillarda razvedka-snayper lavozimida harbiy havo kuchlarining 45-gvardiya maxsus brigadasida xizmat oʻtagan.

 

Turkum:Sovet—Afgʻon urushi odamlari
Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1967-yilda tugʻilganlar
Turkum:29-yanvarda tugʻilganlar
Turkum:SSSR Qurolli Kuchlarining 70 yilligi yubiley medali sohiblari
Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Yevgeniy Korchits

Yevgeniy Vitoldovich Korchits (1880–1950) B elarus sovet olimi, BSSR fanlar Akademiyasi aʼzosi, BSSRda xizmat koʻrsatgan fan arbobiРодина И. Ф., Шишко Е. И. К истории защиты первой докторской диссертации в Минском медицинском институте // Вопросы истории медицины и здравоохранения БССР: Тизисы докладов IV научной конференции. Мн., 1984. X. 2. С. 10-11..

 Tarjimai holi 
right|thumb|267x267px|Minsk harbiy qabristonidagi Korchits qabri.
Yevgeniy Korchits 1880-yil 29-martda Toshkentda tavallud topgan. 1904-yilda Peterburg universitetini, 1910-yilda esa Moskva universitetini tamomlagan, shundan soʻng viloyat shifokori boʻlib ishlagan. So'ngra Harbiy gospitallarda jarroh boʻlib, birinchi jahon va fuqarolar urushlarida qatnashgan.

Korchits 1922-yildan Petrograd tibbiyot institutida dars bergan. 1926-yilda Belarus SSRga koʻchib oʻtib, dastlab Belarus davlat universitetining tibbiyot fakultetida, soʻngra Minsk davlat tibbiyot institutida dars bergan. U kafedra mudiri lavozimida ham ishlagan. Korchits 1927-yilda doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi va 1929-yilda professor lavozimiga tasdiqlandi. 1936-yildan 1947-yilgacha Belarus SSR jarrohlar ilmiy jamiyatiga rahbarlik qildi. 1939-yilda Korchitsga xizmat koʻrsatgan fan arbobi unvoni berildi.

Korchits Ulugʻ Vatan urushi boshida Toshkentga evakuatsiyaga yuborildi hamda Toshkent shifokorlarni takomillashtirish institutining jarrohlik kafedrasining mudiri boʻldi. Minsk ozod etilganidan soʻng Minsk davlat tibbiyot institutida ishlashga qaytdi. U yerda gospital jarrohlik kafedrasining mudiri, Belarus SSR fanlar Akademiyasi nazariy va klinik tibbiyot institutining katta ilmiy xodimi boʻldi. Korchits 1947-yilda Belarus SSR fanlar Akademiyasining aʼzosi boʻldi.

Korchits Belarus tarixida birinchi marta inson yuragida operatsiya oʻtkazdi. Respublika onkologiya xizmatining asoschilaridan biri boʻlib, unda birinchi onkologiya dispanseri va noqonuniy stansiya tashkil etdi. Jarrohlik sohasida koʻplab ilmiy ishlar muallifi boʻlgan

U ikki marta Mehnat Qizil bayroq ordeni va bir qator medallar bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Tibbiyot fanlari doktorlari
Turkum:Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:1950-yilda vafot etganlar
Turkum:16-mayda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1880-yilda tugʻilganlar
Turkum:29-martda tugʻilganlar
Boris Konunov

Boris Aleksandrovich Konunov (1947-yil 24-may, Toshkent) – Moldova sovet kinorejissyori va ssenariy muallifi. Moldovada xizmat koʻrsatgan sanʼatkor (2000)Ukaz Prezidenta Respubliki Moldova ot 22 dekabrya 2000 goda № 1823 „O nagrajdenii gruppi chlenov Soyuza kinematografistov gosudarstvennimi nagradami“.

 Hayoti 
Boris Konunov 1947-yil 24-mayda Toshkent shahrida tavallud topgan. Moldaviyalik ssenariynavis, muharrir va tarjimon Aleksandr Filippovich Konunovning oʻgʻli (1912, Kishinyov – 1992). Onasi – kimyo fanlari doktori (1976), professor Silya Borisovna Konunova (1920–2010F.5659.jpg Evakuatsionnaya kartochka Tsili Borisovni Frid), shaxmat boʻyicha qizlar oʻrtasida SSSR chempioni (1938) va Ukraina SSR chempionati gʻolibasi (1949)Igor Berdichevskiy „Yevreyskaya shaxmatnaya ensiklopediya“. Silya Konunova Kishinyov politexnika instituti noorganik kimyo kafedrasining asoschisi va birinchi mudiri (1964–1975) hamda „Sirkoniy va gafniyning organik ligandlar bilan koordinatsion birikmalari“ (Kishinyov: Shtiintsa, 1975) monografiyasi muallifi. Opasi oʻqituvchi Irina Aleksandrovna Konunova.

Boris oʻz faoliyatini rejissyor yordamchisi, soʻngra „Moldova-Film“ kinostudiyasida ikkinchi rejissyor sifatida boshlagan. Ikkinchi rejissyor sifatida „Dmitriy Kantemir“ filmini suratga olishda ishtirok etgan.1969-yildan „Moldova-Film“ kinostudiyasida rejissyor lavozimida faoliyat yurita boshlagan.

1972-yilda VGIKning kinoshunoslik fakultetini sirtqi boʻlimini tamomlagan.

Boris Aleksandrovich drama, melodrama, komediya janrlarida filmlar suratga olgan. Uning filmlarida Nikolay Karachentsov, Tatyana Dogileva, Liya Axedjakova, Natalya Sayko va bolgar kinosi yulduzi Stefan Danailov kabi taniqli aktyorlar rol oʻynagan.

 Oilasi 
Rafiqasi Anna, kinooperator.

Qizi – Yelena Borisovna Konunova, musiqashunos.

Nabirasi – Aleksandra Konunova (1988), skripkachi, Joseph Joachim xalqaro skripka tanlovi (birinchi mukofot) va P. I. Chaykovskiy nomidagi Joseph Joachim skripkachilar tanlovi laureati.

 Jamoatdagi oʻrni 
2014-yil mart oyida Ukrainani qoʻllab-quvvatlash uchun „KinoSoyuz“ „Mi s vami!“ maktubiga imzo chekdi.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1947-yilda tugʻilganlar
Turkum:24-mayda tugʻilganlar
Ilya Korobkov

Ilya Vitaliyevich Korobkov (1970-yil) – video rassom, fotograf, prodyuser. Moskvada yashaydi va ishlaydi.

 Hayoti 
Ilya Korobkov 1970-yil 10-fevralda Toshkent shahrida tavallud topgan. 1987-yilda Moskvaga koʻchib oʻtib, Moskva energetika institutiga oʻqishga kirdi. 2004-yilda Energetika fizikasi fakultetini fizik-muhandis mutaxassisligi boʻyicha tamomlagan.

2003-yildan beri fotografiyaga qiziqib, Aleksandr Lapin rahbarligida tahsil olgan. Vitalyevich shaxsiy ijodini hujjatli fotografiyadan boshlagan. Korobkov Bratislavada (Slovakiya, 2003-yil) Portfolio Review yosh mualliflar sharhida qayd etilgan. Uning birinchi shaxsiy koʻrgazmasi 2004-yilda Sankt-Peterburgdagi PHOTOimage galereyasida boʻlib oʻtdi. Ilya 2007-yilda A. Rodchenko nomidagi Moskva Fotografiya va Multimedia maktabiga oʻqishga kirgan va u yerda Vladimir Kupriyanov va Kirill Preobrajenskiy (2007-09) bilan birga oʻqidi. Korobkov 2007-yilda Preobrajenskiy bilan birgalikda VIDIOT video sanʼatkorlari guruhiga asos soldi va shu nomdagi davriy mustaqil videojurnalning prodyuseri boʻldi (2008-yildan 2014-yilgacha). U guruh tomonidan yaratilgan „Put Samodelkina“ (2009) filmida rol oʻynagan va mustaqil ravishda hujjatli va qisqa metrajli filmlar suratga olgan.

Korobkov 2014-yilda „Dialogi o preobrazovanii“ asari uchun Kandinskiy mukofotiga („Yil loyihasi“) nomzod boʻldi.

Shuningdek, u tadbirlar uchun media-dizayn sohasidagi Kinotavr festivalining ochilish va yopilish marosimlarini (Sochi, 2011–12), Kandinskiy mukofoti gʻoliblarini taqdirlash marosimini (2012–14) va The Art Newspaper (2014) mukofoti loyihalashda ishtirok etadi.

 
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1970-yilda tugʻilganlar
Turkum:10-fevralda tugʻilganlar
Maylen Konstantinovskiy

Maylen Aronovich Konstantinovskiy (1926yil 1-may, Toshkent – 2002-yil 19-iyul, Moskva) – rus bolalar yozuvchisi va dramaturgi.

 Biografiyasi 
Maylen Toshkent shahrida harbiy va shifokor oilasida tavallud topgan.

1949-yilda Admiral S. O. Makarov (LVIMU) nomidagi Leningrad oliy dengiz muhandislik maktabini tugatgan, radiotexnika muhandisi. U ilmiy-tadqiqot institutida va tadqiqot kemalarida ishlagan. Bundan tashqari SSSR Fanlar akademiyasida Akustika institutining „Sergey Vavilov“ va „Pyotr Lebedev“ kemalarida sayohat qilgan.

Konstantinovskiy 1950-yildan jurnalist sifatida oʻz ijodini boshlagan („Straj Baltiki“ Qizil Bayroqli Boltiq floti gazetasi) va 1962-yildan „Znaniye – sila“ va „Nauka i jizn“ jurnallarida qaydnomalar yozgan. 1963-yildan bolalar uchun ilmiy-ommabop kitoblar yozishni boshladi.

Aronovich 1960 va 1970-yillarda katta muvaffaqiyat bilan ishlagan bionika fani haqida KOAPP (Tabiatning mualliflik huquqini himoya qilish qoʻmitasi) bolalar radio dasning mashhur seriyasini yaratdi. KOAPP ssenariysi jonli, oson va hayratlanarli zukkolik bilan bolalarni fan va texnologiyani qiziqtiradigan murakkab va qiziqarli tabiat hodisalari bilan tanishtirdi. Dasturning asosiy qahramonlari hayvonlar (sperma kiti, maymun, gepard, boyqush, kotib qush va boshqalar) va odamlar edi. Maylen Konstantinovskiy yosh radio tinglovchilaridan juda koʻp xat oldi, baʼzida ularga javob berish uchun „tunlarini Leninkada oʻtkazishga majbur boʻldi. Keyin xatlarga javob beruvchi biologlarni olib kelishdi“. 1984–1990-yillarda „Ekran“ ijodiy uyushmasi Konstantinovskiy asarlari asosida (maktabgacha tarbiyachilar uchun moslashtirilgan soddalashtirilgan versiyada) 18 ta qoʻgʻirchoq multfilmlari seriyasini ishlab chiqardi.

Aronovich 1998-yilda KOAPP tomonidan bir qator radio spektakllar uchun Rossiya Davlat mukofoti bilan taqdirlangan. 2000–2001-yillarda ORT kanalidagi KOAPP televizion versiyasining ssenariy muallifi boʻlib, unda taniqli rassomlar hayvonlar rollarini ijro etishgan. Multfilmning 16 ta seriyasi dunyo yuzini koʻrdi. KOAPP 2001-yilda TEFI televizion mukofotini topshirish marosimida „Bolalar uchun dastur“ nominatsiyasida eng yaxshi deb topildi. Maylen Konstantinovskiy vafotidan keyin dastur faoliyati toʻxtatildi.

Maylen Aronovich Konstantinovskiy Moskvadagi Novodevichye qabristoniga dafn etilgan. 

 

Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:2002-yilda vafot etganlar
Turkum:19-iyulda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1926-yilda tugʻilganlar
Turkum:1-mayda tugʻilganlar
Konov Sergey

Konov Sergey Pavlovich (1948-yil 28-fevral, Toshkent) – sovet suzuvchisi, rossiyalik murabbiy. 1968-yilgi yozgi Olimpiya oʻyinlari ishtirokchisi, 1970-yilgi Yevropa chempionatining bronza medali sovrindori.

 Hayoti 
Konov Sergey Pavlovich 1948-yil 28-fevralda Toshkentda tugʻilgan.

U „Toshkent mehnat“, „SKA“, „Zenit“ jamoalari safida suzish musobaqalarida qatnashgan. Konov Sergey Pavlovich A.Shvartsman qoʻl ostida shugʻullanib yurgan.

1968-yilda u Mexiko shahrida boʻlib oʻtgan yozgi Olimpiya oʻyinlarida SSSR terma jamoasi safida ishtirok etgan. 100 metr masofaga batterflyay usulida chorak finalda 1 daqiqa 0,8 soniya natija koʻrsatgan. Final bahslarida yarim finalga 3-oʻrinda chiqqan kanadalik Ron Jacks bilan 3-chi oʻrin uchun kurashda yutqazib qoʻygan va 4-oʻrin bilan kifoyalangan. 200 metr masofaga batterflyay usulida suzishda esa 2,13,1 soniyalik natija qayd etgan va yarim finalda 4-oʻrinni egallagan. Finalga eng past natija bilan chiqqan shvetsiyalik sportchi Peter Feyl Konov Sergey Pavlovichdan 1,2 soniya oldinroq natija qayd etgan.

Konov Sergey Pavlovich 1970-yilda u Barselonada boʻlib oʻtgan suv sporti boʻyicha Yevropa chempionatida 4x100 metrga aralash estafetada bronza medalini qoʻlga kiritgan. oʻsha vaqtda SSSR terma jamoasida Viktor Krasko, Nikolay Pankin, Vladimir Nemshilov va Leonid Ilyichev ham bor boʻlgan. Konov esa final bahsida ishtirok etmagan.

Konov Sergey Pavlovich 1975-yilda suzishda faoliyatini toʻxtatgan. U fan va pedagogik faoliyat bilan shugʻullanib fan nomzodi, dotsent, Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya instituti suzish kafedrasi mudiri boʻlgan.

2001-yil yanvar oyidan 2008-yil avgust oyigacha Aleksey Karpov bilan birgalikda suzish boʻyicha Rossiya yoshlar terma jamoasiga murabbiylik qilgan.

Konov Sergey Pavlovich hozirgi vaqtda Kanadaning Britaniya Kolumbiyasi provinsiyasida yashaydi.

 

Turkum:Suzuvchilar
Turkum:SSSR oʻqituvchilari
Turkum:Toshkent sport kishilari
Vladimir Danchev

Vladimir Danchev (1948-yil, Toshkent) – 1980-yillarda sovet xorijiy radioeshittirishlarining diktori. U 1983-yilda ingliz tilidagi koʻrsatuvlarida Afgʻonistondagi sovet qoʻshinlarining harakatlarini qoralovchi soʻzlar bilan tanilgan. Danchevning xatti-harakatlari sovet hokimiyati tomonidan bir muddat eʼtiborga olinmadi. SSSR DXO BBC xabar berganidan keyingina Danchevga eʼtibor qaratdi. Shundan soʻng Danchev ishdan boʻshatilgan va Toshkentdagi ruhiy kasalliklar shifoxonasiga joylashtirilgan.

 Biografiyasi 
Vladimir 1948-yilda Toshkent shahridagi rus-bolgar oilasida tavallud topgan .

Keyinchalik maʼlum boʻlishicha, Britaniya radiomonitoring xizmati Moskvadan eshittirishlarni Sovet rahbariyatiga qaraganda ancha yaqinroq kuzatgan.

 Keyingi faoliyati 
Danchevning gʻayrioddiy eshittirishlari bir necha hafta davom etdi (boshqa ga koʻra, besh kun yoki ikki kun davomida 5 ta eshittirish). Inglizlarning tanlovi bor edi: kashfiyotlari haqida xabar berish yoki jim turish. Muhokamalardan soʻng yangilikni efirga uzatishga qaror qilindi. 1983-yil 23-mayda BBC radiostansiyasi noodatiy Moskva diktori haqida xabar berdi. Shundan keyingina SSSR DXQ Danchevga eʼtibor qaratdi: diktor oʻz qilmishidan voz kechishdan bosh tortdi, ishdan chetlashtirildi va oʻz ona shahri Toshkentga majburiy psixiatrik davolanishga yuborildi. KPSS safidan ham chiqarildi.

Vladimir Danchev 1983-yil dekabr oyida psixiatriya shifoxonasidan chiqdi. Baʼzi maʼlumotlarga koʻra, keyinchalik xorijiy radioeshittirishlar tahririyatiga qaytib keldi va u yerda texnik ishlar bilan shugʻullangan (ehtimol musiqa kutubxonasida).

Danchev sharafiga jurnalistlar uchun Inson huquqlari xalqaro federatsiyasi mukofot taʼsis eiltdi.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1948-yilda tugʻilganlar
Larisa Sycheva

Larisa Borisovna Sycheva (1954-yil 18-martda tugʻilgan) – rus balet raqqosi va oʻqituvchisi, Rossiya xalq artisti (1995), 1978—1994-yillar davomida Krasnoyarsk davlat opera va balet teatrining solistiRusskiy balet. Ensiklopediya. BRE, „Soglasie“, 1997.

 Biografiyasi 
Larisa Borisovna 1954-yil 18-martda Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Oʻrta Chirchiq tumanidagi Kuchluq stansiyasida tugʻilgan.

1972-yilda Toshkent xoreografiya bilim yurtini tamomlagan. 1972—1974-yillarda Leningrad xoreografiya bilim yurtida tahsil olgan. 1979-yilda Opera va balet teatrida amaliyotni SSSR xalq artisti Nineli Kurgapkinaning sinfida tamomlagan.

1983-yilda u Katta teatrda SSSR xalq artisti Marina Semyonova sinfida tahsil oldi. 2013-yilda Krasnoyarsk davlat musiqa va teatr akademiyasini tamomladi.

1974-yildan Abay nomidagi Qozoq Davlat akademik opera va balet teatri solisti, 1978-yildan Krasnoyarsk davlat opera va balet teatri solisti boʻldi.

Larisa Sycheva 1994-yilda sahnani tark etdi.

Larisa Sycheva dramatik balerina boʻlgan va ijro etgan rolining xarakterini chuqur ochib berishi bilan ajralib turargan. Uning raqslari kichik harakatlarni mohirona bajarilishi va yengil balandlikka sakrashi bilan ajralib turardi.

1979-yildan Larisa Sycheva Krasnoyarsk xoreografiya maktabida oʻqituvchi, 1993—1994-yillarda Krasnoyarsk opera va balet teatri balet truppasining badiiy rahbari boʻlgan.

Sibir davlat sanʼat institutida xoreografiya sanʼati kafedrasi mudiri va professor boʻlgan. Talabalari orasida Rossiyada xizmat koʻrsatgan artistlar Irina Ablitsova, Vera Arbuzova, Natalya Hakimova, Alla Yuximchuk va Tataristonda xizmat koʻrsatgan artistlar Kristina Andreeva, Anna Ol hamda xalqaro tanlovlar laureatlari ham bor.

Larisa Sycheva SSSR boʻylab va Ispaniya, Portugaliya, Yugoslaviya, Norvegiya kabi davlatlarda gastrollarda boʻlgan.

 Ishtirok etgan baletlaridagi rollari 
 Odette – P.Chaykovskiy „Oqqush koʻli“.
 Masha – P.Chaykovskiy „Selkunchik“.
 Aurora – P.Chaykovskiy „Uxlayotgan goʻzal“
 Nikiya, Gamzatti – L.Minkus „La Bayadère“.
 Kitri – L.Minkus „Don Kixot“.
 Jizel, Myrta – A.Adamn „Jizel“.
 Frigiya, Aegina – A.Xachaturyan „Spartak“.
 Svanilda, Penelopa – A.Gevorgyan „Odisseyi“.
 Esmeralda – C.Pugni „Esmeralda“ („Notre Dame sobori“).
 Julietta – S.Prokofyev „Romeo va Juletta“.
 Mariya – B.Asafyev „Bogʻchasaroy favvorasi“.
 Liza – P.Xertel „Behuda ehtiyotkorlik“.
 Karmen – R.Shchedrin „Karmen Suite“.
 Iblis – A.Petrov „Dunyoning yaratilishi“.
 Solist – F.Shopen „Shopiniana“.

 

 
 Benefis L. Sichyovoy
  – Jizel va malika. Avrora Larisi Sichyovoy.

Turkum:Balet raqqosalari
Turkum:Rossiya Federatsiyasi xalq artistlari
Turkum:RSFSRda xizmat koʻrsatgan artistlar
Doniyor Aʼzamov

Doniyor Aʼzamov (1981-yil 7-noyabr, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – oʻzbek kinokompozitori va prodyuseri.

 Hayoti 
Aʼzamov Doniyor 1981-yil 7-noyabrda Toshkent shahrida tugʻilgan. Doniyor Aʼzamov 2001-yilda oʻrta maktabni tugatib Oʻzbekiston konservatoriyasiga ovoz rejessiyorligi boʻyicha oʻqishga kirgan va 2008-yilda u yerni tugatib Uspenskiy nomidagi musiqa kollejida oʻqituvchilik faoliyatini boshlagan. 2005-yildan buyon Oʻzbekiston konservatoriyasida ishlab kelmoqda va hozirda yosh isteʼdod egalariga ovoz rejessiyorligi sohasidan saboq bermoqda.

 Faoliyati 
Bastakorlik faoliyati

Aʼzamov ijodiy faoliyatini 2000-yillarda boshlagan. Shu kungacha 300 dan ortiq filmlarga musiqa yozgan, ijodiy faoliyatining boshida bastakor, keyinroq esa kino prodyuseri sifatida ishlagan. 2002-yilda Muhabbat sinovlari filmida bastakor sifatida ishlagan. Bastakor ushbu film uchun yozgan saundtrek va musiqa filmni tubdan oʻzgacha koʻrinish yaratgan. Aʼzamov 2004-yilda Sevgi sinovlari 2 filmida ham oʻz mahoratini koʻrsatganligi tufayli filmning musiqasi va saundtreki oʻsha yilning eng yaxshi musiqasi va saundtreki deb topilgan.

Aʼzamov 2016-yilgi Baron filmi uchun ham saundtrek ishlagan. U har bir bosh qahramon uchun musiqa bastalagan va bosh qahramonlarning shaxsiyatiga qarab musiqa yozgan. Bu Aʼzamov ijodidagi eng murakkab saundtreklar va musiqalardan biri boʻlgan. 2020-yilda rejissyor Jahongir Ahmedov tomonidan suratga olingan Ilhaq filmi musiqasi ustida ham ishlagan. Ilhaq Ikkinchi jahon urushi haqidagi film boʻlgani uchun u oʻsha davrdagi vaziyatni oʻz filmlarida aks ettira olgan. Ilhaq bir qancha festivallarda yuqori mukofotlarga sazovor boʻlgan. Jumladan, Belorussiyadagi Listopad va Turkiyadagi Korkut ATA kinofestivallari gʻolibi boʻlgan. Oʻzbekistonda Oltin humo mukofotini topshirish marosimida Ilhaq filmi yilning eng yaxshi filmi deb topilgan.

Prodyurserlik faoliyati

Aʼzamov bastakorlik faoliyatidan tashqari kino loyihalarda prodyuser sifatida ham ishtirok etgan. Aʼzamov 50 dan ortiq filmlarda prodyuser sifatida qatnashgan. Shulardan Tilim qursin 2 va boshqa bir qancha festivallarda gʻolib boʻlgan Faridaning ikki ming qo‘shig‘i filmida prodyuser va bastakor ham boʻlgan. Shuningdek, u Markaziy Osiyodan Oskarga12 nomzod boʻlgan kam sonli shaxslardan biri hisoblanadi.

 

Turkum:1981-yilda tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Prodyuserlar
Turkum:Bastakorlar
Turkum:7-noyabrda tugʻilganlar
Moʻmin Karimov

Moʻmin Karimov (13-fevral 1920-yil, Sirdaryo viloyati – 5-may 1978-yil, Toshkent viloyati) – Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi hamda Shon-sharaf ordeni sohibi.

 Biografiya 
Moʻmin Karimov 1920-yil 13-fevralda Oʻzbekiston SSR tarkibiga kiruvchi Sirdaryo viloyatidagi Niyozbosh qishlogʻida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. Qishlogʻidagi maktabni tugatgach, kolxozda hisobchi boʻlib ishlay boshlagan.

1940-yilda Ishchilar va dehqonlar Qizil Armiyasi safiga chaqirilgan. U Moskvani mudofaa qilishda qatnashgan va u yerda ogʻir yaralangan. 1943-yilning kuz oyida Fastov yaqinida ikkinchi marta ogʻir jarohat olgan. Prjemysl uchun janglarda (1944-yil 17-iyul – 1944-yil 25-iyul) u dushman pozitsiyasini yorib oʻtgan. Dushman askarlarini yoʻq qilgan hamda ikki askarni asirga olgan. 1944-yil 21-iyulda daryoni kesib oʻtib, dushman joylashgan joyga bostirib kirgan, bitta „askar“ ni qoʻlga olgan va 14 ta nemis askarini yoʻq qilgan. Oʻsha yilning 29-avgustida uchinchi darajali „Shon-sharaf“ ordeni bilan taqdirlangan. 1945-yil 15-16-yanvarda 68 nafar nemis harbiylarini yoʻq qilgan (30 askar va 1 ofitserni Pilika daryosini kesib oʻtish paytida va 37 askarni Radomsko shahridagi koʻcha janglarida). 1945-yil 10-martda ikkinchi darajali „Shon-sharaf“ ordeni bilan taqdirlangan. 1941-yil 17-apreldan 21-aprelgacha boʻlgan davrda 87 nafar nemis askarini yoʻq qilgan, janglarda yaralangan (urush paytida uchinchi marta), lekin xizmatda davom etgan. 1945-yil 27-iyunda birinchi darajali „Shon-sharaf“ ordeni bilan taqdirlangan.

Moʻmin Karimov 1945-yilda demobilizatsiya qilingan. Undan keyin kolxozda, keyin esa maktabda ishlagan.

Moʻmin Karimov 1978-yil 5-may sanasida Toshkent viloyatida vafot etgan.

 Mukofotlari 
 I darajali „Shon-sharaf“ ordeni (№ 260; 1945-yil 27-iyun);
 II darajali „Shon-sharaf“ ordeni (№ 10215; 1945-yil 10-mart);
 III darajali „Shon-sharaf“ ordeni (№ 155381; 1944-yil 29-avgust);
 Boshqa medallar;

 

Turkum:Sirdaryo viloyatida tugʻilganlar
Turkum:1920-yilda tugʻilganlar
Turkum:Toshkent viloyatida vafot etganlar
Turkum:1978-yilda vafot etganlar
Turkum:Harbiy arboblar
Mark Konik

Mark Aleksandrovich Konik (1938-yil 4-sentyabr, Toshkent) – sovet va rus dizayneri, rassomi, dekoratori va sanʼat nazariyotchisi.

 Hayoti 
Mark Konik Oʻzbekiston SSRda xizmat sanʼat arbobi rassom Aleksandr Konikning oʻgʻli.

Konik Toshkent teatr va rassomlik institutining rassomlik fakultetini tugatgan (1962). SSSR Rassomlar uyushmasi aʼzosi (1963). 1964-yildan 1991-yilgacha SSSR Rassomlar uyushmasining Markaziy oʻquv va eksperimental studiyasida (Senej studiyasi deb ataladigan) atrof-muhitni loyihalash ustaxonasini boshqargan. Aleksandrovich „Osnovi kopmozitsii“ va „Osnovi koloristiki“ asl mualliflik kurslarini ishlab chiqqan. U oʻz ish tajribasini mahalliy („SSSR dekorativ sanʼati“ jurnali) va xorijiy jurnallarda chop ettirgan, shuningdek, maqolalarini (O. Genisaretskiy, V. Glazichev, K. Kantor va boshqa mashhur mutaxassislarning maqolalari bilan oʻz maqolalarini boyitgan) „Arxiv odnoy masterskoy (Senejnaya studiya)“ kitobida umumlashtirgan.

Mark Konik Georgiy Yungvald-Xilkevichning „Formula radugi“ (1966), „Tufli s zolotimi pryajkami“ (1976), „Dvoye pod odnim zontom“ (1983), „Sezon chudes“ (1985) filmlarida kino rassomi sifatida ishtirok etgan. Xilkevichning intervyularidan birida Konikning badiiy va pedagogik ishi Vladimir Visotskiyda kuchli taassurot qoldirganligi haqida soʻz boradi.

Konik Aleksandrovich 2012-yil 6-dekabrda vafot etgan.

 Yaratilishi 
Konik rassom boʻlib ishlagan hamda 250 dan ortiq sur’atlar muallifi. P. Kleye va K. Malevichning ishlari Konikning rasmlariga katta taʼsir koʻrsatdi. Uning ijod namunalari Rossiyada va xorijda shaxsiy kolleksiyalarda saqlanadi.

2022-yilning mart-aprel oylarida VSEKOXUDOJNIK koʻrgazma assotsiatsiyasi „Kod Konika“ (Gostiny Dvor, VSEKOXUDOJNIK galereyasi) rasmining katta retrospektiv koʻrgazmasini tashkil qilgan. Ushbu koʻrgazmada muallifning ikki yuzdan ortiq asari taqdim etilgan.

 

Turkum:2012-yilda vafot etganlar
Turkum:6-dekabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1938-yilda tugʻilganlar
Turkum:4-sentyabrda tugʻilganlar
Yuriy Koloskov

Yuriy Veniaminovich Koloskov (1929-yil, Toshkent, OʻzSSR, SSSR – 2016-yil Moskva, Rossiya) – Sovet harbiy qoʻmondoni, general-mayor. K. Y. Voroshilov nomidagi SSSR KGBning Oliy chegara harbiy-siyosiy maktabi boshligʻi (1982–1990).

 Biografiyasi 
Yuriy Veniaminovich 1929-yil 2-fevralda Oʻzbekiston SSRning Toshkent shahrida tavallud topgan.

1939–1946-yillarda Toshkent SSSR NKVDning Suvorov nomli harbiy bilim yurtida tahsil olgan. 1946–1948-yillarda SSSR NKVD qoʻshinlarining Moskva harbiy bilim yurtida oʻqigan. 1951-yilda Saratov davlat universitetining filologiya fakultetining sirtqi boʻlimini tamomlagan.

Koloskov 1948-yildan 1982-yilgacha SSSR NKVD, SSSR Ichki ishlar vazirligi, SSSR MGB, SSSR Davlat xavfsizligi qoʻmitasida qoʻmondonlik va siyosiy lavozimlarda xizmat qilgan. 1965-yildan 1982-yilgacha Sharqiy chegara okrugida quyidagi lavozimlarda xizmat qilgan: 1965-yildan 1972-yilgacha siyosiy boʻlim boshligʻi va 129-Prjevalskiy chegara otryadi boshligʻining oʻrinbosari. 1972-yildan 1978-yilgacha boshliq oʻrinbosari, 1978-yildan 1982-yilgacha siyosiy boʻlim boshligʻi va Sharqiy chegara okrugi qoʻshinlari boshligʻi (qoʻmondoni) oʻrinbosari lavozimlarida faoliyat olib borgan. Afgʻoniston urushida qatnashgan.

Yuriy Veniaminovich 1982-yildan 1990-yilgacha SSSR KGB K. Y. Voroshilov nomidagi Oliy chegara harbiy-siyosiy maktabining boshligʻi boʻlgan (Golitsyno, Moskva viloyati)Kvashenko V. V. Golitsinskoe pogranichnoe. // Военно-исторический журнал. – 2016. – № 12. – S.72—73.

Koloskov 1990-yilda isteʼfoga chiqqanidan soʻng, Dnestrovyeda PMR MGB maslahatchisi boʻlib ishlagan va ushbu respublikaning maxsus kuchlari va chegara otryadlarining tashkilotchisi boʻlgan. 1992-yildan beri Dnestrboʻyıdagi qurolli mojaroning ishtirokchisi. 1993-yildan B. V. Tarasov xalq deputati maslahatchisi, Rossiya Federatsiyasi Oliy Kengashining himoyasi ishtirokchilaridan biri edi.

Koloskov 2016-yil 8-dekabrda Moskvada vafot etdi va Troyekurovskoye qabristoniga dafn qilindi.

 Xotirasi 
2018-yil 25-may kuni Dnestrboʻyidagi Tiraspol chegara postiga general-mayor Yuriy Veniaminovich Koloskov nomi berildi.

 

Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:Xalqlar doʻstligi ordeni sohiblari
Turkum:General-mayorlar (SSSR)
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:2016-yilda vafot etganlar
Turkum:8-dekabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1929-yilda tugʻilganlar
Turkum:20-fevralda tugʻilganlar
Muravitskiy Yuriy

Muravitskiy Yuriy Adolfovich (1947-yil 12-iyun, Angren shahri, Toshkent viloyati – 2015-yil 29-may, Kiyev) – sovet va ukrain teatr va kino aktyori, oʻqituvchi. Ukraina SSRda xizmat koʻrsatgan artist (1982).

 Hayoti 
Muravitskiy Yuriy Adolfovich 1947-yil 12-iyunda Oʻzbekiston SSRning Angren shahrida tugʻilgan.

U Kaliningrad drama teatrida va Lesya Ukrainka nomidagi Kiyev rus drama teatrida aktyorlik qilgan.

Kiyev milliy madaniyat va sanʼat universitetining teatr sanʼati kafedrasida dars bergan, professor. Bugungi kunda klassik Butun Ukraina teatr festivalining hakamlar hay’ati aʼzosi boʻlgan.

U filmlar hamda rol oʻynagan hamda Grigoriy Koxan rejissyorligidagi „Yaroslav Donishmand“ (1981) filmida bosh rolni ijro etgan.

Muravitskiy Yuriy Adolfovich 2015-yil 29-mayda Kiyevda vafot etganПішов із життя Юрій Муравицький // Національна спілка кінематографістів України // 29.05.2015.

 Filmlari 
1974-yil – Moviy patrul – Vitya Belousning otasi.

1975-yil – Aeronavt – Odessa rezidenti, oʻqituvchi.

1978-yil – Polkovnik Zorin versiyasi – politsiya mayori (epizod).

1978-yil – Maxsus kuchlar – epizod.

1979-yil – Kazaklar – qaroqchilar.

1981-yil – Yaroslav donishmand – Yaroslav.

1983-yil – Qirollarning soʻnggi bahsi (4-qism) – Admiral Lourens Palmer, dengiz floti boshligʻi.

1984-yil – Ingliz bogʻidagi Kankan – Savva.

1985-yil – Dengizchi Jeleznyak – Aleksandr Kerenskiy.

1985-yil – Unvonsiz – Viktor Eduardovich Montvid, maxsus topshiriqlar boʻyicha rasmiy inson.

1987-yil – Va ertaga yashang – Karpinskiy.

1987-yil – Leapfrog – Guryanov (Lukyanov), qurilish boʻyicha menejer oʻrinbosari.

1990-yil – Parchalanish – Juravlevlarning mehmoni.

1991-yil – Sherif yulduzi – Piter.

1991-yil – Kazaklar keladi – Pan-professor, Iesuit.

1991-yil – Qoʻshiq aytishi mumkin boʻlgan it – Garri Del Mar.

1994-yil – Cupid va Demon (Ukraina).

1994-yil – Tigroloviy (Ukraina) – Gepner, professor, mahbus.

1995-yil – Atentat: Myunxendagi kuzgi qotillik (Ukraina).

1995-yil – Sichga yoʻl (Ukraina) – Hetman Sagaidachniy.

2000-yil – Qora Rada (Ukraina) – epizod.

2001-yil – Vaqt garovi (Ukraina).

2007-yil – Jonimning bitta sevgisi (Ukraina) – Tsar Mitridat.

2008-yil – Vladyka Andrey (Ukraina) – Pravoslav ruhoniysi.

2008-yil – Muxtorning qaytishi 4 („Hasad rangi“ 65-qism) – Chibisov.

 Mukofotlari 
 Ukraina SSRda xizmat koʻrsatgan artist (1982).

 

 
 КиноПоиск. Юрий Муравицкий
 Советский экран. Юрий Муравицкий
Lada Jiyenbalanova

Lada Vladimirovna Jiyenbalanova (1970-yil 10-aprel, Toshkent, OʻzSSR, SSSR) – qozogʻistonlik beshkurashchi, Qozogʻiston Respublikasida xizmat koʻrsatgan sport ustasi. Qozogʻistonda xizmat koʻrsatgan xodim (2002).

 Faoliyati 
Lada Vladimirovna 1997-yildan beri pentatlon bilan shugʻullanadi (1990-yilda ushbu sport bilan shugʻullana boshlagan boʻlsa-da, seksiya tarqatib yuborilganidan keyin suzish sportiga oʻtgan).

Lada 1997-yilda boʻlib oʻtgan ilk Osiyo chempionatida yakkalik va jamoaviy bahslarda ikkinchi oʻrinni egallagan.

Sportchi 2002-yilgi beshkurash boʻyicha Osiyo chempionati gʻolibi boʻlgan. 2002-yilgi Osiyo oʻyinlarida shaxsiy chempionatda birinchi oʻrinni egallagan. Ushbu gʻalabalar tufayli Osiyoning eng yaxshi pentatletchisi deb tan olindi.

Jiyenbalanova Moskvada boʻlib oʻtgan jahon chempionatida Afina Olimpiadasiga yoʻllanma oldi va u yerda 9-oʻrinni egalladi. Sportchi Afina Olimpiadasidagi shaxsiy bahslarda 14-oʻrinni egalladi.

Vladimirovna 2004-yilgi Osiyo chempionatida yakkalik va jamoaviy oʻyinda oltin, shuningdek, estafetada bronza medalini qoʻlga kiritdi. Sportchi Tokio va Seulda oʻtkazilgan Osiyo chempionatlarida yakkalik bahslarda kumush medal sohibasiga aylandi.

Lada 2008-yilda Pekinda boʻlib oʻtgan Olimpiadada atigi 36-oʻrinni egallagan edi.

Jiyenbalanova 2010-yili Guanchjouda boʻlib oʻtgan Osiyo oʻyinlarida Qozogʻiston terma jamoasi tarkibida qatnashib, bronza medalini qoʻlga kiritdi. Shaxsiy bahslarda esa boshqa yoʻnalishlarda yuqori natijalarga erishib, ot chopishda muvaffaqiyatsizlikka uchradi va 16 nafar ishtirokchi orasidan 13-oʻrinni egalladi.

U Jahon kubogining ikkita bosqichida uchinchi (Pekin 2004 va Qohira 2006), ikkinchi (Meathfield 2007) oʻrinlarni egalladi. Jahon kubogi estafeta bosqichida ham uchinchi boʻldi (Vengriya 2007).

Eng yuqori yutugʻi jahon chempionatidagi 4-oʻrin boʻldi (Berlin, 2007).

 Oilasi 
Lada oilali. Ikki farzandi bor. Qizi – Arina (1992) 2012-yil zamonaviy beshkurash boʻyicha Osiyo chempioni, Qozogʻiston Respublikasining xalqaro toifadagi sport ustasi. Oʻgʻlining ismi Temur (1996).

 Mukofotlari 
Lada 2002-yilda „Qozogʻistonda xizmat koʻrsatgan xodim“ faxriy unvoni bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1970-yilda tugʻilganlar
Turkum:10-aprelda tugʻilganlar
Emiliya Koleganova

Emiliya Olegovna Koleganova (. 2000-yil 28-noyabr, Toshkent) – belaruslik figurali uchuvchi. U Vladislav Polxovskiy bilan birgalikda Belorussiya chempionatining ikki karra kumush medali sovrindori (2019, 2020) va Yevropa chempionati (2020) ishtirokchisi boʻlgan. Sport ustasi, figurali uchish boʻyicha milliy terma jamoa aʼzosi.

 Biografiyasi 
Koleganova ijodiy muhitda tarbiyalangan. U rasm chizishni yaxshi koʻrardi, Davlat raqs ansambli qoshidagi xoreografik studiyada raqsga tushishni mashq qila boshladi va besh yoshidan boshlab Prezident archasi tadbirlari sahnasida chiqish qildi. Minsk shahridagi 96-sonli oʻrta maktabda tahsil olgan, uni tugatgandan soʻng Belarus Respublikasi Prezidenti huzuridagi Boshqaruv akademiyasining „Davlat boshqaruvi va huquqshunoslik“ mutaxassisligi boʻyicha oʻqishga kirdi.

Koleganova figurali uchishni toʻrt yoshida, sobiq figurali uchish boʻyicha sport ustasi boʻlgan onasi bilan muz saroyidagi musobaqalarda qatnashganida oʻrgangan. Sakkiz yil davomida yakka ayollarning figurali uchishi bilan shugʻullangan. Koleganovaning konkida uchish boʻyicha birinchi ustozi Igor Rolinskiy edi. Emiliya oʻn ikki yoshida murabbiy Tatyana Belyayevani taklifiga koʻra, oʻn toʻrt yoshli Vladislav Polxovskiy bilan juftlik boʻlib raqsga tushishdi .

Emiliya va Vladislav birinchi toʻlaqonli kattalar mavsumiga Berlindagi musobaqaga tayyorgarlik koʻrishdi. U yerda Italiya va Germaniya terma jamoalari murabbiyi Stefano Karuso bilan birga ishlashdi. Karuso bilan juftlik qadamlarini, qoʻl harakatlarini, pozitsiyalarini tahlil qildilar, shuningdek, sirpanish sifatini yaxshiladilar. 2020-yilda Koleganova va uning sherigi oʻz faoliyatida birinchi va oxirgi bor yirik xalqaro turnirda – Yevropa chempionatida ishtirok etishdi, ammo juftlik final bosqichiga chiqa olmadi. Keyinchalik Emiliya sportni tark etdi.

Ularning raqobatbardosh faoliyati davomida Koleganova va Polxovskiyning raqs dueti juda istiqbolli deb hisoblangan. Belorus konkida uchish ittifoqi bosh kotibi Yuliya Levshunova bu juftlikka umid bogʻlagan. Koleganova va Polxovskiy Belarus raqs duetlarining norasmiy reytingida Anna Kublika va Yuriy Gulitskiydan keyin ikkinchi oʻrinni egallagan.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:2000-yilda tugʻilganlar
Turkum:28-noyabrda tugʻilganlar
Levon Abramyan

Levon Abramovich Abramyan (arman. Լևոն Աբրահամյան; 1910-yil 11-may, Toshkent, Turkiston – 1988-yil 26-iyul, Leninakan, Armaniston SSR) – sovet-arman arbobi, kino aktyori. Armaniston SSR xalq artisti (1978-yil).

 Hayoti 
Levon Abramyan 1910-yil 11-may sanasida Toshkent shahrida tugʻilgan. 1932-yilda birinchi debyut rolini Toshkentdagi Katta teatr sahnasida ijro qilgan.

U 1926—1937-yillarda oraligʻida Toshkentda yashagan va shu yerda ishlagan. 1937—1953-yillarda esa Kirovoboddagi (hozirgi Ganja) teatrda bosh direktor lavozimlarida ishlagan. 1953-yildan 1957-yilgacha Leninanakan (hozirgi Gyumri) arman drama teatrining bosh rejissyor sifatida ishlagan.

1957-yildan to nafaqaga chiqguniga qadar yaʼni 1988-yilgacha shu teatrda aktyro sifatida ishlagan.

U Aleksandr Shirvonzodaning Nomus romani asosida saxnalashtirilgan shu nomli spektaklida Seyran,