Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Cinema 4D

Cinema 4DframelessframelessScreenshot of Cinema 4D Release 12 running under Windows 7Original author(s) Philip Losch
 Christian LoschDeveloper(s)MaxonInitial release1990; 33 years ago (1990)Stable release2023.2.2
 / June 22, 2023; 2 months ago (2023-06-22)Written inC++, PythonOperating systemMicrosoft Windows, macOS, Linux, AmigaOS (Version 4.2)Type3D computer graphicsLicenseProprietaryWebsitewww.maxon.net/cinema-4d
Cinema 4D - nemis kompaniyasi Maxon tomonidan ishlab chiqilgan 3D dastur hisoblanadi.

 Mediada foydalanish 
Bir qator filmlar va ma'lum loyihalar Cinema 4D da modellashtirilgan, jumladan: 
 

 Tashqi 

 Rasmiy veb-sayt 
 International community
 Cinebench
Turkum:3d modeling dasturi
Turkum:Unreal Engine
Vladilen Siganov

Vladilen Aleksandrovich Siganov (1936-yil 5-oktyabr, Samarqand – 2012-yil 6 fevral, Moskva) – sovet va rus sharqshunosi, Indoneziya va Malayziyaning yangi tarixi boʻyicha mutaxassis.

 Hayoti 
Siganov 1952-yilda Indoneziya tilini oʻrganadigan guruhda MDUning tarix fakultetiga oʻqishga kirdi, lekin 1959-yilda Moskva davlat universiteti (hozirgi ISAA) chet tillar institutini tamomlagan. Bungacha Jakartadagi Savdo missiyasida ikki yil tarjimon boʻlgan. 1965-yilda Vladilen Aleksandrovich nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi va 1967–1971-yillarda Chet tillar institutida Indoneziyaning zamonaviy tarixi (keyinchalik Malayziya tarixi) fanidan dars bera boshladi. 1973–1976-yillarda Jakartada APN byurosini boshqarganida, u yerda Indoneziya jamiyatining turli doiralari vakillari bilan keng muloqotda boʻlgan.Tsiganov Vladilen Aleksandrovich // Вестник_Московского_университета. Seriya 13, Vostokovedenie. 2012, № 3, s. 96..

V. A. Siganov Uzoq Sharq va Janubi-Sharqiy Osiyo mamlakatlari tarixi kafedrasi dotsenti (1980-yildan), keyin esa professori (2000-yildan) boʻldi. 1986–1989-yillarda Moskva davlat universiteti ISAA direktori oʻrinbosari lavozimida ishlagan. 1996-yilda doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan. Oʻsha yildan bir vaqtning oʻzida Amaliy Sharqshunoslik institutida dars bera boshladi. Moskva davlat universitetining faxriy professori (2010)O Vladilene Aleksandroviche Tsiganove (1936—2012) // Malaysko-indoneziyskie issledovaniya (k 80-letiyu V. V. Sikorskogo). Vipusk XIX. M.: Obщestvo Nusantara, 2012, s. 214.

Siganov koʻplab ilmiy ishlar muallifi, jumladan „Indoneziya tarixi“ (1992/93; birinchi jild boshqa uchta muallif bilan birgalikda) va „XX asrda Malayziya tarixi“ (birgalikda) ikki jildlik fundamental oʻquv qoʻllanmasi. V. A. Tyurin bilan).

Siganov keng koʻlamli jamoat ishlarini olib bordi, koʻp yillar davomida Indoneziya bilan doʻstlik jamiyatining birinchi vitse-prezidenti boʻldi. Nusantara jamiyati tashkil etilganidan beri uning aʼzosi hisoblanadi.

 Mukofotlari 
Siganov Xalqlar doʻstligi ordeni, „Doʻstlik ishiga qoʻshgan hissasi uchun“ faxriy koʻkrak nishoni, Mehnat faxriysi medali, „Moskvaning 850 yilligi xotirasiga“ medali, „Vladimir Ilich Lenin tavalludining 100 yilligi munosabati bilan“ medali (1970), Xorijiy mamlakatlar bilan doʻstlik va madaniy aloqalar boʻyicha Sovet jamiyatlari ittifoqining Faxriy yorligʻi (1983), Malayziya Madaniyat va turizm vazirligi medali (1989), „ISAA MDUga 50 yil“ faxriy koʻkrak nishoni (2006), „Moskva davlat universitetiga 250 yil“ faxriy nishoni (2005) bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Rossiya tarixchilari
Turkum:Rossiyalik sharqshunoslar
Turkum:Mehnat faxriysi medali sohiblari
Turkum:Xalqlar doʻstligi ordeni sohiblari
Turkum:Sovet tarixchilari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:2012-yilda vafot etganlar
Turkum:6-fevralda vafot etganlar
Turkum:Samarqandda tugʻilganlar
Turkum:1936-yilda tugʻilganlar
Turkum:5-oktyabrda tugʻilganlar
Turkum:SSSRda tugʻilganlar
Valentin Tsoy

Valentin Yevgeniyevich Tsoy (1952-yil 29-noyabr, Samarqand – 2021-yil 12-iyun12 iyunya na 69-m godu ushel iz jizni Tsoy Valentin Yevgenevich) – rossiyalik siyosatchi, tadbirkor, Rossiya Federatsiyasi Davlat Dumasining Xabarovsk oʻlkasi deputati (1995–1999), iqtisodiyot, texnologik jarayonlarni boshqarish, neft, neft va gaz konlarini loyihalash va qurish, 2D, 3D, 4D matematik modellashtirishni tashkil etish, standartlashtirish sohasi mutaxassisi. Iqtisodiyot fanlari doktori (2005). KPSS (1974) / Kommunistik partiya aʼzosi (1994–1995).

 Hayoti 
Tsoy 1952-yil 29-noyabrda Oʻzbekiston SSR Samarqand viloyati Juma shahrida tugʻilgan. Millati koreys.

1973-yildan Primorsk oʻlkasining Kirov tumanida qishloq xoʻjaligida ishlagan. 1977-yildan Xabarovsk oʻlkasida Xabarovsk broyler parrandachilik fermasida usta, soʻngra ishlab chiqarish direktori oʻrinbosari lavozimlarida ishlagan. 1979-yilda Primorskiy qishloq xoʻjaligi institutini tamomlagan. 1985-yildan – Xabarovsk „Ptitseprom“ tresti direktori boʻlgan.

1988-yildan – Ekspa konserni boshqaruvi raisiNa 186 gektarax plantatsiy raspolojennix v Lazovskom, Vyazemskom i Bikinskom rayonax zavozili 2-x letnie sajensi jenshenya iz severa KNDR, cherez 6 let sami proizvodili semennoy material na Dalnem Vostoke., 1995-yilda Rossiya Federatsiyasi hukumati qoshidagi Xalq xoʻjaligi akademiyasini tamomlagan.

Iqtisodiyot fanlari doktori, „Globallashuv sharoitida Rossiya iqtisodiyotini barqaror rivojlantirish strategiyasini shakllantirish“ mavzusidagi dissertatsiya yoqlagan.

 Siyosiy faoliyati 
1990-yilda Xabarovskning 249-sonli bir mandatli okrugidan RSFSR xalq deputati etib saylangan.

U Rossiya Federatsiyasi Oliy Kengashining Xalqaro ishlar va tashqi iqtisodiy aloqalar qoʻmitasi tarkibida Osiyo-Tinch okeani mintaqasi boʻyicha quyi qoʻmita raisi boʻlib ishlagan. Tsoy 1991-yilda SSSR parchalanishiga qarshi ovoz bergan 43 deputat orasida edi.

1993-yil oktyabr oyida RSFSR Oliy Kengashi himoyachilari tomonida edi.

1996-yil dekabr oyida Xabarovsk oʻlkasi maʼmuriyati boshligʻi lavozimiga oʻz nomzodini qoʻydi. Tsoy 6,23 foiz ovoz olib, amaldagi rahbar Viktor Ishayevdan (84,93 foiz) keyin ikkinchi boʻldi. Ishayevga nisbatan tanqidiy pozitsiyani egalladi.

 

Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:Rossiyalik siyosatchilar
Lev Jivotovskiy

Lev Anatolyevich Jivotovskiy (1942-yil Kattaqoʻrgʻon, Samarqand viloyati) – sovet va rus genetigi (N. I. Vavilov nomidagi RAS Umumiy genetika instituti), populyatsiya genetikasi sohasidagi mutaxassis, biologiya fanlari doktori. Rossiyada xizmat koʻrsatgan fan arbobi. Rossiya Davlat mukofoti laureati.

 Hayoti 
Jivotovskiy 1959-yilda Belgorod viloyati Stariy Oskol shahridagi oʻrta maktabni tamomlagan. Xuddi shu yili Moskva davlat universitetining mexanika-matematika fakultetiga (matematika fakulteti) oʻqishga kirdi. Kurs ishi – differensial tenglamalarni yechishning ayirma sxemalari (ilmiy rahbar Nikolay Sergeyevich Baxvalov), diplom ishi – nochiziqli dasturlash masalalari (ilmiy rahbar Boris Teodorovich Polyak va Vladimir Grigoryevich Karmanov).

Moskva davlat universitetini tugatgandan soʻng, CEMI (SSSR Fanlar akademiyasining Markaziy iqtisodiyot va matematika instituti) aspiranturasiga oʻqishga kirdi, oʻyin nazariyasi va optimallashtirish muammolarini oʻrgandi; „Nauka“ nashriyotining Fizika va matematika adabiyoti bosh tahririyatida ishlagan. 1968-yilda Xalqlar doʻstligi universitetida kechikkan argumentli differensial tenglamalar boʻyicha nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

U nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgandan soʻng ilmiy yoʻnalishini keskin oʻzgartirib, qishloq xoʻjaligi hayvonlari populyatsiyalarida seleksiya va genetik jarayonlarni matematik modellashtirishga kirishdi: 1968-yildan 1974-yilgacha – Butunittifoq qishloq xoʻjaligi fanlari akademiyasining Butunittifoq chorvachilik ilmiy-tadqiqot instituti hisoblash laboratoriyasida katta ilmiy xodim boʻlib faoliyat olib bordi (boʻlim Lev Konstantinovich Ernst, kurator – Boris Vladimirovich Aleksandrov).

1972-yilda Moskva davlat universiteti Biologiya fakultetining genetika va seleksiya kafedrasida malaka oshirish fakultetida maxsus kurslar va mahorat darslarida qatnashdi, Drozofiladagi krossing-over va birikma xromosomalar mavzusidagi dissertatsiyasini (ilmiy rahbar Nikolay Vasilyevich Glotov) oldi.

Kolchinskiy 2017-yilgi sharhida Jivotovskiy kitobining tanqidini biokimyogar, Moskva davlat universitetining enzimologiya professori Vladimir Muronets va molekulyar genetik va fan tarixchisi Valeriy Soifer ham nashr etganini taʼkidlaydi. Soiferning soʻzlariga koʻra, boshidanoq butun dunyo biologlari va agronomlari Lisenkoning gʻoyalarini qayta-qayta sinab koʻrishgan va qaytadan sinab koʻrishgan, biroq har bir tajriba bir narsani koʻrsatgan: Lisenkoning farazlari notoʻgʻri, Lisenkoning har bir amaliy tavsiyasi ham samarasiz boʻlib chiqdi. Soiferning soʻzlariga koʻra, Jivotovskiyning kitobi ilmiy nashr emasKolchinsky E. I. (2017) „Current attempts at exonerating 'Lysenkoism' and their causes“. In: „The Lysenko controversy as a global phenomenon“ (Edited by deJong-Lambert W., Krementsov N.), vol. 2, p. 222. Palgrave Studies in the History of Science and Technology, Palgrave Macmillan / Springer Nature, ISBN 978-3-319-39178-6.

 

Turkum:Kattaqoʻrgʻonda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1942-yilda tugʻilganlar
Turkum:22-noyabrda tugʻilganlar
Domullo Azizov

Domullo Azizov (2 (15) mart, 1913-yil – 1943-yil 24-oktyabr) – Ulugʻ Vatan urushi yillarida Belorussiyani fashist bosqinchilaridan ozod qilishda mardonavor xizmat koʻrsatgan qatnashchi, Markaziy frontning 65-armiyasining 69-oʻqotar diviziyasining 120-oʻqotar polkining pulemyot ekipaji komandiri, Sovet Ittifoqi Qahramoni (1943), kichik serjant.

 Hayoti 
Azizov Samarqand viloyatida tavallud topgan. KPSS aʼzoligiga nomzod. 1935-yildan oʻz vatanida oʻqituvchi boʻlib ishlagan.

1942-yil apreldan Ulugʻ Vatan urushi frontida 1-Belorussiya fronti 65-armiyasining 69-piyoda diviziyasi tarkibida jang qilgan. Kichik serjant D. Azizov Loyevskiy viloyatida Dneprni kesib oʻtishda ximatlari sababli alohida ajralib turdi. AAzizov pulemyot ekipaji komandiri boʻlib xizmat qilgan 120-piyoda polkiga 1943-yil 15-oktyabrda Dneprdan oʻtishni boshlash buyrugʻi berildi. Komsomol polki yigʻilishida birinchi boʻlib daryoni kesib oʻtish vazifasini olgan komsomol desant guruhini tuzish toʻgʻrisida qaror qabul qilindi. 1943-yil 15-oktyabrda qoʻnish guruhi tarkibida u birinchilardan boʻlib daryoni kesib oʻtdi, dushman xandaqiga bostirib kirdi, granata bilan ogʻir pulemyot ekipajini yoʻq qildi va dushman pulemyotchilari guruhini oʻq bilan yoʻq qildi.

…Desantlar dushman qirgʻogʻiga yaqinlashganda, Azizov iskalani kutmasdan, qayiqdan sakrab tushdi va beligacha boʻlgan suvda „Ura“ deb qichqirib, qirgʻoqqa yetib keldi va birinchi boʻlib dushman xandoniga bostirib kirib nemis pulemyot ekipajini granata bilan yoʻq qildi. Va keyin qoʻlga olingan pulemyotni dushman tomon burib, u tarqalib ketayotgan fashistlar guruhiga oʻq uzdi. Dushman xandonida mustahkam oʻrnashib olgan Azizov otryadi uchta shiddatli qarshi hujumni qaytardi va hujum qilayotgan sovet boʻlinmalarining bosib olingan plasterda mustahkam oʻrnashib olishiga yordam berdi.

SSSR Oliy Soveti Prezidiumining 1943-yil 30-oktyabrdagi farmoni bilan kichik serjant D. Azizovga Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni berildi.

Qahramon 1943-yil 24-oktyabrda Loyev koʻprigidagi janglarda halok boʻldi. U Gomel viloyati Loyevskiy tumani Novaya Borshchevka qishlogʻidagi ommaviy qabrga dafn etilgan.

 

Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Turkum:1943-yilda vafot etganlar
Turkum:24-oktabrda vafot etganlar
Turkum:1913-yilda tugʻilganlar
Turkum:15-martda tugʻilganlar
Shodon Hanif

Shodon Hanif  – sovet va tojik yozuvchisi, dramaturg, tarjimon va jurnalist. 1975-yildan Tojikiston SSR (keyinchalik Tojikiston) Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi. Loxutiy nomidagi Tojikiston SSR Jurnalistlari ittifoqi mukofoti laureati (1987). Tojikiston xalq yozuvchisi (2004). „Sharaf“ ordeni, „Nishoni Faxri“ ordeni, Rossiya Jurnalistlar ittifoqi medali, Tojikiston SSR va O‘zbekiston SSR Oliy Sovetining faxriy yorliqlari bilan taqdirlangan.

 Hayoti 
Shodon Hanif 1934-yil 10-martda Samarqandda tojik oilasida tugʻilgan. 1959-yilda Lenin nomidagi Tojikiston Davlat universiteti (hozirgi Tojikiston Milliy universiteti)ning tarjimonlik fakulteti va tarix-filologiya fakultetini tamomlagan.

Oʻqishni tamomlagach, ikki yil „Tojikistoni Soveti“ (Sovet Tojikistoni) gazetasida adabiy sharhlovchi boʻlib ishladi. Keyin „Irfon“ nashriyotida muharrir boʻlib ishladi. Keyinchalik shu nashriyot filiallaridan biriga mudirlik qiladi.

1970-yilda uning „Mina“ nomli birinchi hikoyalar toʻplami nashr etildi. 1991-yilda „Olmos“ ikkinchi hikoyalar toʻplami nashr etildi. Shuningdek, „Didor“ (1974) va „Kuh ba kuh merasad“ (1976) ocherklar toʻplami nashr etilgan. „Ohuguzar“ (1975), „Bedori“ (1980), „Jon ba garav“ (1982), „Shikoyati ofat“ (1986), „Hunbaho“ (1990), „Dil ba yodgor“ (1991), „Ukobi zahmin“ (1993), „Dar surogi moder“ (2001), „Dar panohi hindkush“ (2004) kabi qator hikoya va romanlar yozgan. „Domodi shahri“ (1976), „Obfurush“ (1984) dramalarini ham yozgan.

1967-1971-yillarda Tojikiston SSR Madaniyat vazirligi boʻlimlaridan birida bosh muharrir boʻlib ishlagan. Keyingi oʻn yil davomida „Sadoi Sharq“ oylik gazetasida bosh muharrir boʻlib ishladi. 1980-1985-yillarda Afgʻoniston urushi davrida Afgʻoniston Demokratik Respublikasida tarjimon va maslahatchi boʻlgan.

1986-1991-yillarda SSSR Adabiyot fondi Tojikiston boʻlimi direktori boʻlganAslho va naslho. – Dushanbe,2013, – S. 145—184 s. – ISBN 978-99947-958-2-6.

2007-yil 5-mayda Dushanbeda 73 yoshida vafot etdi. U Luchob qabristoniga dafn etilgan.

 

Turkum:Sovet—Afgʻon urushi odamlari
Turkum:Samarqand viloyatida tugʻilganlar
Turkum:Tojikistonlik jurnalistlar
Turkum:Tojikistonlik yozuvchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha yozuvchilar
Turkum:Dushanbeda vafot etganlar
Turkum:2007-yilda vafot etganlar
Turkum:5-mayda vafot etganlar
Turkum:1934-yilda tugʻilganlar
Turkum:10-martda tugʻilganlar
Aleksandr Shtayn

Aleksandr Petrovich Shtayn (15 (28) sentyabr 1906-yil, Samarqand – 1993-yil 5-oktyabr, Moskva) – rus sovet yozuvchisi, dramaturg, ssenariynavis. RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist (1987). Ikkita Stalin mukofoti sovrindori (1949, 1951).

 Hayoti 
Shtayn Samarqandda (hozirgi Oʻzbekiston) ishchi oilasida tugʻilgan. 1920–1923-yillarda „Pravda Vostoka“ gazetasida, 1924–1929-yillarda „Leningradskaya pravda“ gazetasida ishlagan. Leningrad universitetining til va moddiy madaniyat fakultetida tahsil olgan (1928–1930). 1930–1939-yillarda „Ruchina va teatr“ jurnalida muharrir, „Literary Leningrad“ gazetasida muharrir oʻrinbosari boʻlib ishlagan. „Sanʼat va hayot“ jurnalining bosh muharriri (1935–1940). 1930-yildan VKP(b) aʼzosi boʻlgan.

1941-yildan 1946-yilgacha Boltiq flotida ofitser boʻlib xizmat qilgan. U „Oktyabr inqilobi“ jangovar gazetasining muharriri, „Qizil flot“ gazetasining muxbiri va madaniyat boʻlimi boshligʻi boʻlib faoliyat yuritgan. 1934-yildan SSSR SP aʼzosi.

Adabiy faoliyat bilan 1929-yildan aka-uka Tur va Y.Gorevlar hamkorligida ilk pyesalari paydo boʻlganidan beri shugʻullanadi.

Shuningdek, u bir qator ocherklar, maqolalar va sharhlar yozgan. 1957-yildan „Teatr“ jurnali tahririyati aʼzosi.

1993-yil 5-oktyabrda vafot etgan. U Moskvadagi Vagankovskoye qabristoniga dafn etilganБорис Штейн «Уходит век».

 Mukofotlari 
Aleksandr Shteyn 1949-yilda „Shon-sharaf sudi“ filmi ssenariysi uchun Ikkinchi darajali Stalin mukofoti, 1951-yilda „Admiral bayrogʻi“ spektakli uchun uchinchi darajali Stalin mukofoti, 1985-yil 3-noyabrda 2-darajali Vatan urushi ordeni, ikkita Mehnat Qizil Bayroq ordeni, 1984-yil 16-noyabrda Xalqlar doʻstligi ordeni, 1942-yil 14-iyunda Qizil Yulduz ordeni, 1976-yil 14-sentyabrda „Shon-sharaf belgisi“ ordeni, 1987-yil 31-iyul RSFSRda xizmat ko'rsatgan artist – Sovet teatr san'ati sohasidagi xizmatlari uchun va bir qancha medal va unvonlar bilan mukofotlanganУказ Президиума Верховного Совета РСФСР от 31 июля 1987 года «О присвоении почётного звания «Заслуженный деятель искусств РСФСР» Штейну А. П.».

 

Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:Mehnat faxriysi medali sohiblari
Turkum:„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Turkum:Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:Xalqlar doʻstligi ordeni sohiblari
Turkum:Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:1993-yilda vafot etganlar
Turkum:5-oktyabrda vafot etganlar
Turkum:Samarqandda tugʻilganlar
Turkum:1906-yilda tugʻilganlar
Turkum:28-sentyabrda tugʻilganlar
Turkum:Sovet yozuvchilari
Aleksandr Brodskiy

Aleksandr Markovich Brodskiy (1942-yil 26-yanvar, Kattaqoʻrgʻon, Samarqand viloyati, Oʻzbekiston SSR, SSSR) – moldova-isroillik jurnalist.

 Hayoti 
Aleksandr Brodskiy 1942-yilda Oʻzbekistonda evakuatsiyada, advokat (urush paytida maktab oʻqituvchisi) va konservatoriya oʻqituvchisi oilasida tugʻilgan va 1944-yilda shahar ozod etilgandan soʻng darhol oila Kishinyovga qaytib kelgan. Bu yerda u 3-oʻrta maktabni tamomlagan, shoir Rudolf Olshevskiy boshchiligidagi „Moldova yoshlari“ gazetasi qoshidagi adabiy toʻgarakda qatnashgan (1960-yillarning boshlarida bu toʻgarakda Lev Berinskiy, Aleksandr Ojiganov, Boris Viktorov va boshqa taniqli yozuvchilar). 1961–1964-yillarda armiya safida xizmat qilgan.

1970-yilda A. M. Brodskiy Moskva davlat universitetining jurnalistika fakultetini adabiy muharrir diplomi bilan tamomlagan. U Kishinyovning moldova tilidagi „Nistru“ adabiy jurnali tahririyatida ishlagan va ikki tilda chiqadigan „Bizning ovoz“ yahudiy gazetasining ruscha nashriga rahbarlik qilgan. 1978-yildan SSSR Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi. 1981–1983-yillarda A. M. Gorkiy nomidagi Adabiyot instituti qoshidagi SSSR SP Oliy adabiy kurslari yahudiy tili va adabiyoti guruhining birinchi bitiruvchi sinfida Lev Berinskiy, Boris Sandler, Valve Chernin va Moishe Pans bilan birga tahsil olgan.

Aleksandr Brodskiy mumtoz va zamonaviy Moldova sheʼriyati va nasrining rus tiliga eng samarali tarjimonlaridan biri boʻlgan; uning tarjimalarida Nikolae Vieruning „Oʻt uzuklari“ romani (1985), Georghe Asachi, Mixay Eminesku, Vasile Aleksandri, Spiridon Vangeli asarlari, Agnes Rosca, Liviu Damian va boshqa oʻnlab Moldova yozuvchilarining alohida nashrlarida nashr etilgan. 1980-yillardan boshlab u yahudiy tilidan ham tarjima qilgan (masalan, Jozef Rabinning vafotidan keyin nashr etilgan „Oʻsha yil“ romani va Boris Sandlerning „Mo''jiza sari qadamlar“ toʻplami). Isroilda allaqachon u Ruminiya bosh ravvini Muso Rozenning „Xavflar, sinovlar, mo''jizalar“ xotiralar kitobini va Ravvin Rozenning Tavrotga sharhlari toʻplamini rumin tilidan tarjima qilgan (ikkinchisi Lev Berinskiy bilan birga); boshqa tillardan ham tarjima qilingan.

1992-yil dekabr oyidan Isroilda (Bat Yam), 2002-yilgacha u „Haftaning yangiliklari“ gazetasiga „Yahudiy tuning fork“ adabiy qoʻshimchasining muharriri boʻlgan. Mamlakatning turli davriy nashrlarida Mikki Vulf taxallusi bilan asosan adabiy esselarini nashr etadi. Kitob koʻrinishida Mikki Vulfning insholari „Somon yoʻli va boshqa tom yopish ishlari“ (2003) va „Firkatning erkinligi“ (2008, 2008-yilgi Bunin mukofotining uzun roʻyxatiga kiritilgan) toʻplamlarida toʻplangan.

 
Turkum:Kattaqoʻrgʻonda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1942-yilda tugʻilganlar
Turkum:26-yanvarda tugʻilganlar
Aleksey Karayev

Aleksey Alekseyevich Karayev (22-dekabr 1950-yil, Kattaqoʻrgʻon) – rassom, grafik rassom, haykaltarosh, rassomlik sanʼati va estrada sanʼati ustasi, yozuvchi, „Nano-shahar-poligon“ romani, „Nano-Bumerang“ romani muallifi.

 Hayoti 
Karayev 1950-yilda Oʻzbekiston SSR Kattaqoʻrgʻon shahrida tugʻilgan. Otasi viloyat ipakchilik xoʻjaligi direktori, ikki urush – fin va Ulugʻ vatan urushi qatnashchisi, onasi fizika-matematika oʻqituvchisi, akasi monumental rassom, singlisi teatr rassomi. Bolaligi Kattaqoʻrgʻonda oʻtgan, oʻrta maktabni shu yerda tamomlagan. Shundan soʻng Dushanbedagi rassomlik maktabi va Toshkentdagi rassomlik institutida oʻqigan, koʻp yillar davomida Solnechnogorskdagi Senej koʻli boʻyida joylashgan „Senej“ Butunittifoq ijod uyiga tashrif buyurgan. Moskvadagi ustaxonalarni ijaraga olgan va 1991-yilda oilasi bilan Moskvaga koʻchib ketgan.

1991–1993-yillarda 31-qavatdagi CMEA binosida ustaxonada ishlagan. 1993-yil kuzida u Oq uy va Kreml oʻrtasidagi qarama-qarshilik paytida Makashitlar tomonidan vayron qilingan. Oʻsha paytda studiyada boʻlgan rasmlar qaytarib boʻlmaydigan darajada yoʻqolgan.

1992–1994-yillarda „Virtuoz“ ijodiy jamgʻarmasi prezidenti, 1992–1996-yillarda Radisson SAS Slavyanskaya mehmonxonasi sanʼat galereyasi prezidenti boʻlib faoliat yuritgan.

Moskva, Italiya, Lyuksemburg, Germaniyadagi shaxsiy koʻrgazmalar va birinchi toʻrtta rasm Sovet davrida Gollandiya muzeyida qoldi.

Karayevning „Nanotexnologiyani isbotlovchi zamin“ romani nanotexnologiya olami haqidagi ilmiy-fantastik roman boʻlib, unda haqiqat koʻpincha ilmiy fantastikadan ustun turadi. Romanda juda koʻp nanotexnologiyalar qoʻllanadi va tasvirlanadi. Nanotexnologiyalar bilan tanish boʻlgan odamlar kitobda tasvirlangan nanotexnologiyalarning baʼzilari allaqachon mavjud boʻlib, omma uchun mavjud ekanligini bilishlari mumkinVistavki „Neulovimaya realnost (Iskusstvo s nanotexnologiyami)“, Ofitsialniy blog RosnanoVistavki „Neulovimaya realnost (Iskusstvo s nanotexnologiyami)“, Blog A. B. Chubaysa.

Tafsilotlarni tavsiflashda Rusnano korporatsiyasi mutaxassislari bilan maslahatlashuvlardan foydalanilgan. Roman 2010-yil yanvar oyida nashr etilgan.

 

Turkum:Toshkent sanʼat instituti bitiruvchilari
Turkum:Kattaqoʻrgʻonda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1950-yilda tugʻilganlar
Turkum:22-dekabrda tugʻilganlar
Said Nurutdinov

Said Nurutdinov (1926-yil 7-iyul, Samarqand viloyati – 1981-yil Toshkent viloyati) – sovet metallurgiyasining yetakchisi, Oʻzbekiston SSR Xalq xoʻjaligi kengashi V. I. Lenin nomidagi Oʻzbekiston metallurgiya kombinati prokat sexi ustasi, Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1960).

 Hayoti 
Nurutdinov 1926-yil 7-iyulda Oʻzbekiston SSR Zarafshon tumani Kattaqoʻrgʻon shahrida oʻzbek oilasida tugʻilgan.

Oʻsmirlik chogʻida Uralda metallurg hunarini oʻrgangan. 1943-yilda Toshkent viloyatining Begovat shahridagi Lenin nomidagi Oʻzbekiston metallurgiya kombinatini qurishda, soʻngra jihozlarni oʻrnatishda qatnashgan. Qurilish tugagandan soʻng, 1944-yilda u bu yerda shtamplovchi boʻlib ishlay boshladi. Keyinchalik prokat sexida usta boʻlib ishlay boshladi. Urush davridagi mehnati uchun – Qizil Bayroq ordeni bilan taqdirlangan.

30 yilga yaqin „300“ tegirmon ustasi 1-sonli prokat seksiyalari brigadasini boshqargan. Bu zavoddagi eng yaxshi va zarbali brigada edi. Ular doimiy ravishda sotsialistik musobaqa gʻoliblari boʻlishdi, ushbu brigadaning usullari sanoatning koʻplab korxonalarida muhokama qilindi.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1960-yil 28-maydagi farmoni bilan metallurgiya mahsulotlarini ishlab chiqarishda yuqori koʻrsatkichlarga erishgani uchun Said Nurutdinovga Lenin, Oʻroq va Bolgʻa ordeni bilan Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni berildi.

U zavodda ishlashni davom ettirdi va jamoani boshqardi. 1976-yilda nafaqaga chiqdi, lekin ustaxonaning boshqa boʻlimida ishlashni davom ettirdi.

Nurutdinov KPSS XXII qurultoyiga delegat etib saylangan, Oʻzbekiston SSR Oliy Kengashi deputati boʻlgan.

Bekobod shahrida yashagan. 1981-yilda vafot etgan.

 Mukofotlari 
Said Nurutdinov "Oʻroq va bolgʻa" oltin medali (28.05.1960), ikkita Lenin ordeni (01.11.1957, 28.05.1960), Qizil Yulduz ordeni (25.11.1946), „Mehnat jasorati uchun“ medali (11.05.1954, 26.04.1963), „Mehnatda oʻrnak koʻrsatganlik uchun“ medali (24.01.1950), SSSR faxriy metallurgi va boshqa medallar bilan taqdrilangan.

 

Turkum:Oʻzbekiston SSR Oliy Soveti deputatlari
Turkum:Shavkatli mehnat uchun medali sohiblari
Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Turkum:Bekobodda vafot etganlar
Turkum:1981-yilda vafot etganlar
Turkum:Kattaqoʻrgʻonda tugʻilganlar
Turkum:1926-yilda tugʻilganlar
Turkum:7-iyulda tugʻilganlar
Grigoriy Koreltsev

Grigoriy Trofimovich Koreltsev (1882-yil, Kattaqoʻrgan, Turkiston general-gubernatorligi – 1921-yil, Marayskoye, Chelyabinsk gubernatorligi) – fuqarolar urushi qatnashchisi, RKP (b) okrug komiteti aʼzosi

 Hayoti 
Grigoriy Koreltsev 1882-yilda Rossiya imperiyasining Turkiston general-gubernatorligi Zarafshon tumanidagi KattaKoʻrgan shahrida askar oilasida tugʻilgan.

Taxminan 1886-yilda oila Tobolsk viloyati, Koʻrgan tumani, Maray volostining Maloye Molotovo qishlogʻiga qaytib keldiZauralskaya genealogiya – Fotomuzey – g. Kurgan – Semya Korelseva Trofima Ivanovicha. Maloye Molotovo qishlogʻi Rossiya-Molotovo qishlogʻi bilan birlashtirildi va qishloq Yablochnoye deb nomlandi. Hozir qishloq Koʻrgan viloyatining Vargashinskiy munitsipal okrugi tarkibiga kiradi.

Koreltsev Koʻrgan tumani maktabini tamomlagan, temir yoʻlda ishlagan. RSDLPning Koʻrgan guruhi aʼzosi sifatida 1905–1907-yillardagi inqilobiy voqealarda qatnashgan.

Fuqarolar urushi yillarida yashirin bolsheviklar tashkilotining aʼzosi boʻlib, oq harakatga qarshi kurashgan.

RKP (b) okrug qoʻmitasi aʼzosi Grigoriy Trofimovich Koreltsev 1921-yilda Chelyabinsk viloyati, Koʻrgan tumani, Maray volostining Maray qishlogʻida, hozirgi qishloqda jangovar topshiriqni bajarayotib, quloq-SR qoʻzgʻolonchilari qoʻlidan halok boʻldi. Mostovskoye – Koʻrgan viloyatining Vargashinskiy munitsipal okrugi tarkibiga kiradi. Boshqa maʼlumotlarga koʻra, Koreltsev Koʻrgan shahrida vafot etgan, hozir shahar Koʻrgan viloyatining maʼmuriy markazi hisoblanadiObelisk zemlyakam.Obeliski nashey pamyati.. U 1921-yilda quloq qoʻzgʻoloni paytida vafot etdi, bu qoʻzgʻolon Gʻarbiy Sibir qoʻzgʻoloni (1921–1922) tarkibiga kirdi.

 Xotirasi 
1957-yilda Buyuk Oktyabr inqilobining 40 yilligini nishonlashga tayyorgarlik koʻrib, ishchilar deputatlari Koʻrgan shahar kengashi ijroiya qoʻmitasi Bitevskaya koʻchasi (sobiq Shavrinskaya) Kareltseva koʻchasi deb oʻzgartirildi. Koʻcha Buyuk Oktyabr inqilobining 50 yilligi nomidagi markaziy madaniyat va istirohat bogʻi atrofida joylashgan.

Koʻrgan shahrida, Kareltseva koʻchasi, 13-uyning jabhasida: „Koreltsev Grigoriy Trofimovich bolshevik, 1921-yildagi quloqlar qoʻzgʻoloni paytida Koʻrgan shahrida Sovet hokimiyati uchun halok boʻlgan“ yozuvi bilan yodgorlik taxtasi oʻrnatilgan.

 
Turkum:1921-yilda vafot etganlar
Turkum:Kattaqoʻrgʻonda tugʻilganlar
Turkum:1882-yilda tugʻilganlar
Ilmi Ametov

Ilmi Gʻaniyevich Ametov (Ilmi Gʼani ogʼlu Amet / / \ Qasevet: Istoriko-etnograficheskiy jurnal. – № 34, 2011, „Ilmi Amet Bayrach“Anons na 5 iyunya 2012 // Krimskoe informatsionnoe agentstvo; 1947-yil Samarqand −16-avgust 2011-yil, Simferopol, Ukraina) – Sovet va Qrim-tatar haykaltaroshi, 1960-yillardan beri Qrim-tatar milliy harakati faoli.

 Hayoti 
Ilmi Ametov 1947-yilda Oʻzbekiston SSR Samarqand viloyatining Kattaqoʻrgʻon shahrida Sudakdan deportatsiya qilingan Anife Usmon va Gane Amet oilasida tugʻilganIlmi Gʼani ogʼlu Amet / / \ Qasevet: Istoriko-etnograficheskiy jurnal. – № 34, 2011. U Amir-Ali Seit-Mamut-oʻgʻli oilasidan chiqqan, uning ikki oʻgʻli, jiyani va kuyovi 1866-yilda Abbot Parteniusni oʻldirishda ayblangan va 1868-yilda Kef (hozirgi Feodosiya) shahrida qatl etilganKovalchuk Anna Bentajniy dux mastera 06.06.2012 // Vseukrainskiy informatsionno-kulturniy sentr.

1966-yilda Navoiy politexnika institutiga oʻqishga kirdi, lekin 1968-yilda dekanatning koʻplab ogohlantirishlaridan soʻng Qrim tatarlarining milliy harakatida qatnashgani uchun oʻqishdan haydaldi. Oʻsha yili Ametov va uning oilasi Qrimga qaytib keldi va keyinchalik Krasnodar oʻlkasining Krimsk shahriga joylashdiIlmi Ametov // Golos Krima. – 19.08.2011..

Ametov 1967-yilda Moskvaga boradi va u yerda dissidentlar Pyotr Yakir, Vladimir Bukovskiy va Mustafo Jemilev bilan uchrashadiIlmi Gʼani ogʼlu Amet / / \ Qasevet: Istoriko-etnograficheskiy jurnal. – № 34, 2011.

1969-yil 18-mayda Nijnebakanskayada faollar yigʻilishida oʻzining boʻlajak turmush oʻrtogʻi Fatma bilan tanishdi, u oʻqituvchilik qiladiIlmi Ametov // Golos Krima. – 19.08.2011..

Chet elga tashish uchun Moskva va SSSR viloyatlariga milliy harakat hujjatlarini yetkazib berdi.

1971–1974-yillarda Boku davlat rassomlik bilim yurtining toshni badiiy qayta ishlash fakultetida tahsil olgan, 1977-yilda Bokudagi restavratsiya ustaxonalarida ishlagan, keyin Krasnodar oʻlkasiga qaytib kelgan.

Haykaltarosh 1987-yilda Qrimga koʻchib oʻtdi, avval Stariy Krim shahrida, keyin esa Simferopolda joylashdi.

1987–1988-yillarda Surb-Xach monastiridagi buloqlarda oʻz kuchi bilan restavratsiya ishlarini olib bordiUseinova Gulnara „On jil dlya naroda bez falshi, i znachit, ostalsya jivim“ // Golos Krima. —08.06.2012.

2004–2006-yillarda Ametov „Maarifchi“ Qrim-tatar oʻqituvchilari uyushmasi bilan birgalikda vayron qilingan muqaddas joylarga yodgorlik belgilarini ishlab chiqarish va oʻrnatish boʻyicha bir qator loyihalarni amalga oshirdi.

Ilmi Ametov 2011-yil 16-avgustga oʻtar kechasi uzoq davom etgan xastalikdan soʻng vafot etdi. Ertasi kuni Simferopolning Kebir Jomiy bosh masjidida boʻlib oʻtgan vidolashuv marosimida parlament raisi Mustafo Jemilev, Qrim Oliy Radasi deputatlari Refat Chubarov va Leonid Pilunskiy, Qrim hukumati vakillari va boshqa jamoat va siyosiy arboblar ishtirok etdiSkonchalsya izvestniy krimskiy skulptor Ilmi Ametov // Krim24. – 16.08.2011.

 
Turkum:1947-yilda tugʻilganlar
Turkum:Kattaqoʻrgʻonda tugʻilganlar
Turkum:16-avgustda vafot etganlar
Turkum:2011-yilda vafot etganlar
Turkum:Sovet haykaltaroshlari
Yuriy Plotnikov

Plotnikov Yuriy Ivanovich (1937-yil 24-may, Samarqand, Oʻzbekiston SSR – 2008-yil 29-aprel, Moskva, Rossiya Federatsiyasi) – rus harbiy qoʻmondoni, general-polkovnik.

 Biografiyasi 
Plotnikov Yuriy Ivanovich 1937-yil 24-mayda Oʻzbekiston SSR tarkibidagi Samarqand viloyatida xizmatchi oilasida tugʻiladi. Otasi 2-jahon urushida qatnashib, halok boʻladi. Shundan soʻng, Yuriy Platnikov va uning onasi bir muddat Toshkent va Xoʻjand shaharlarida yashashadi. 1951-yil oʻrta maktabning 7-sinfini tamomlaydi. 1954-yilda 2-Moskva harbiy akademiyasini tamomlaydi. 1954-yil oxirida Ishchi-dehqonlar Qizil Armiyasi safiga qabul qilinadi. SSSR janubiy armiyasining 27-batalyoni komandiri etib tayinlanadi. Yuriy Plotnikov 1959-yil Zerniskiy nomidagi harbiy akademiyasiga muvaffaqiyatli qabul qilinadi. 1963-yil u yerni oltin medal tamomlaydi. 1969-yildan shu harbiy akademiyaning kadrlar boshqarmasi katta ofitseri lavozimida, 1970-yil oxiridan esa jangovar tayyorgarlik boʻlimi boshligʻi lavozimida ishladi. U 1976-yil sentyabrdan 1981-yil avgustgacha 31-raketa armiyasi qoʻmondoni birinchi oʻrinbosari sifatida ishladi. Yuriy Plotnikov 1983-yil Voroshilov nomidagi SSSR Qurolli kuchlari akademiyasini tamomlab, shu yerda akademiya direktori oʻrinbosari lavozimida ish boshladi.

1998-yil Rossiya Federatsiyasi Qurolli kuchlari harbiy strategiya markazida oʻz faoliyatini olib bordi. Xuddi shu yili harbiy fanlar doktori ilmiy darajasini, 1993-yilda professor unvonini, 1995-yilda esa Rossiya fanlar akademiyasi akademigi darajalariga erishgan.
Plotnikov Yuriy Ivanovich 2008-yil 29-aprelda uzoq va ogʻir kechgan kasallik sabab vafot etdi. U Moskvadagi qabristonlardan biriga dafn etilgan.

 Harbiy unvonlari 
 1973-yilda polkovnik
 1976-yil fevralda general-mayor
 1984-yil oktyabr oyida general-leytenant
 1990-yil 24-martda general-polkovnik unvonlarini olgan.

 

Turkum:Samarqandda tugʻilganlar
Turkum:Qoʻmondonlar
Turkum:General-polkovniklar
Samarqandda qovun tarovati

"Samarqandda qovun tarovati"  – oʻzbek rejissyori Ali Hamroevning kino hikoyasi. Film Oʻzbekiston Kinematografiya agentligi buyurtmasiga asosan „Yoshlik“ kinostudiyasi tomonidan Samarqand viloyati hokimligi bilan hamkorlikda suratga olingan.

 Film haqida 
Film Samarqand koʻchalarida, jumladan Amir Temur maqbarasi, Bibixonim masjidi va Registon ansamblida suratga olingan. Ali Hamroevning soʻzlariga koʻra, film ijodkorlari uzoq vaqt davomida film qaysi janrda boʻlishini hal qila olishmagan. Film uchun lirik komediya, drama va kinohikoya janri tavsiya qilingan. Film yakunida „Filmhikoya“ janri uchun qaror qilingan. Filmni suratga olish ishlari 39 kun davom etdi. 1984-yilda Hamroyev bilan „Nevesta iz Vuadilya“ filmida ishlagan Rifkat Ibrohimov operator sifatida, rollardan biriga esa toshkentlik arxitektor Sergo Sutyagin taklif qilingan.

Bosh rollarni ijro etgan aktyorlar Muhammad Rafiqov va Sergo Sutyagin film namoyishigacha vafot etganligi sababli filmni koʻrmagan. Film yakuniga qadar Sergo Sutyagin roʻli ajoyib rus rassomi Sergey Shakurov tomonidan ijro etilgan va personaj filmning premyerasi kunigacha koʻrsatilmagan.

Filmning premyerasi 2021-yil 2-oktabr kuni Toshkent shahrida "Ipak yoʻli durdonasi" XIII Toshkent xalqaro kinofestivalida boʻlib oʻtdi. Filmning Rossiya Federatsiyasidagi premyerasi 2022-yil iyul oyida Moskvadagi Tretyakov galereyasi kinozalida Ali Hamraev bilan ijodiy uchrashuv doirasida boʻlib oʻtdi.

 Syujeti 
Film Samarqand mahallalaridagi oddiy aholi hayoti haqida hikoya qiladi. Jumladan, keksa oʻqituvchi Asqar ota shahar boʻylab velosipedda yurib, yakka dars beradi, topgan pulini Rossiyadagi kimgadir joʻnatadi. Qahramon qoʻshnilar bilan muloqot qiladi, bozorlarni kezadi, meʼmoriy yodgorliklarni ziyorat qiladi. Rejissyor nafaqat shahar ruhini, balki COVID-19 pandemiyasi davridagi hayot muhitini ham batafsil bayon etadi. Filmda realizmga eʼtibor qaratmagan, lekin bu shaharga va uning fuqarolariga boʻlgan qiziqishga taʼsir qilmagan, balki ikki ming yillik tarix bilan shahar muhitini zamonaviy voqelik bilan uygʻunlashtirishtirgan. Butun filmning leytmotivini Oʻzbekistonlik qoʻshiqchi Sevara Nazarxonning qoʻshigʻi, shuningdek, rejissyor tomonidan bir necha bor shahar ramzi sifatida tasvirlangan Samarqand noni va qovunlari tashkil etadi. Mualliflar shaharning milliy rang-barangligini, oʻzbeklar, tojiklar, ruslar, yahudiylar, loʻlilar va boshqa koʻplab millat vakillari qanday qilib bir mahallada ahil-inoq yashashlari mumkinligini koʻrsatishga harakat qilganlar.

 Mukofotlar 
2022-yil noyabr oyida Ali Hamroyev Milanda boʻlib oʻtgan V FELIX kinofestivalida „Samarqandda qovun tarovati“ filmi uchun mukofotni qoʻlga kiritdi.

 Yana qarang 

 Место под солнцем (teleserial).
 Faridaning 2000 qoʻshigʻi.
 Oʻzbekiston kinematografiyasi.

 

Turkum:2021-yil filmlari
Turkum:Oʻzbekiston filmlari
Turkum:Ali Hamroyev filmlari
Turkum:Samarqandda suratga olingan filmlar
Turkum:Bosmachilik haqida kinolar
Turkum:Firdavs Abduxoliqov filmlari
FlyArystan

FlyArystan – Qozogʻistonning Olmaota shahrida baza qilgan lou-koster aviakompaniyasi. Bu Markaziy Osiyodagi birinchi arzon aviatashuvchi sanaladi. Kompaniya shiori – Say YES! to Travel .

Aviakompaniya Air Astana tomonidan egalik qilinadigan lou-koster hisoblanadi. Oʻz faoliyatini 2019-yil may oyida boshlagan va zamonaviy A320 samolyotlari parkida past tarifli reyslarni amalga oshiradi. Yoʻnalishlar tarmogʻi ham mahalliy, ham xalqaro aviaqatnovlarni oʻz ichiga oladi.

 Tarixi 
FlyArystanning sotuvlari 2019-yil 29-martda oʻz veb-saytida boshlangan. Aviakompaniya dastlabki reyslarini 2019-yil 1-may kuni oʻzining habi – Olmaota xalqaro aeroportidan amalga oshirdi.

2018-yil 6-noyabr kuni Olmaotada boʻlib oʻtgan matbuot anjumanida Air Astana prezidenti va bosh direktori Piter Foster FlyArystan „bir tomondan raqobatbardosh mahalliy bozorda arzonroq aviachiptalarga boʻlgan talabni qondirsa, boshqa tomondan, Markaziy Osiyo va Kavkaz boʻylab arzon narxlardagi havo qatnovi uchun ulkan imkoniyatlarning tan olinishi“ deb aytdi.

 Mukofotlari 
2022-yil noyabr oyida FlyArystan SkyTrax tomonidan 4 yulduzli aviakompaniya sifatida tan olindi. FlyArystan 4 yulduzli sifat sifatida baholanadigan 12 ta lou-koster aviatashuvchilardan biridir.

2023-yil iyul oyida FlyArystan SkyTrax tomonidan „Markaziy Osiyo va MDHdagi eng yaxshi lou-koster“ deb topildi. 

 Parvoz manzillari 
thumb| FlyArystan parvoz manzillari
FlyArystan Qozogʻistonning eng yirik mahalliy aviakompaniyasi boʻlib, boshqa aviakompaniyalarga qaraganda koʻproq reyslar va koʻproq oʻrindiqlarni taklif etadi. FlyArystan ichki yoʻnalishda 12 ta shaharga parvozlarni amalga oshiradi va 28 ta mahalliy yoʻnalishlarni taklif etadi. Aviakompaniyaning 5 ta mahalliy bazasi bor: Olmaota, Ostona, Atirau, Aqtau va Chimkent.

FlyArystan xalqaro reyslarni 2019-yilda boshlagan va shundan beri u Qozogʻistonning bir nechta aeroportlaridan parvozlarni taklif etadi. 2023-yil sentyabr holatiga koʻra aviakompaniya Ozarbayjon, Xitoy, Gruziya, Hindiston, Qirgʻiziston, Tojikiston, Turkiya va Oʻzbekistonga aviaqatnovlarni amalga oshiradi.

 Aviaparki 
right|thumb|262x262px| Airbus A320-200 samolyoti Koʻkchatov xalqaro aeroportida

 Joriy holati 
FlyArystan 180 oʻrindiqli Airbus A320 samolyotlarining standartlashtirilgan aviaparkiga ega. FlyArystanning A320NEO samolyotlari arzon aviatashuvchi tamoyillariga muvofiq tashish hajmini maksimallashtirib, 188 oʻrindiqqa ega.

2023-yil sentyabr holatiga koʻra, FlyArystan aviaparki quyidagi samolyotlardan tashkil topgan:
+FlyArystan floti Samolyot Miqdori Buyurtmalar Oʻrindiqlar Eslatmalar Airbus A320ceo 11 - 180 . Airbus A320neo 5 2 188 Airbusdan yangidan xarid qilingan Jami: 16 2

 Aviaparkning rivojlanishi 
FlyArystan 2019-yilgi Dubay aviakoʻrgazmasida 30 ta Boeing 737 MAX 8 samolyoti uchun qiziqishi bildirish maktubini topshirdi.

FlyArystanning 2022-yil dekabr oyida maʼlum boʻlgan rejalariga koʻra, aviakompaniya 2023-yil oxirigacha oʻz parkini 19 ta samolyotga yetkazadi.

 

 
 

Turkum:Qozogʻiston aviakompaniyalari
Turkum:Markaziy Osiyo aviakompaniyalari
Turkum:Lou-kosterlar
Turkum:Olmaota
Viktor Nosov

Viktor Nosov (1940-yil 19-iyul – 2008-yil 17-aprel) – sovet sobiq futbolchisi va murabbiyi. Himoyachi pozitsiyasida oʻynagan. Sovet Ittifoqi sport ustasi va Ukrainada xizmat koʻrsatgan murabbiy sifatida tan olingan. Nosov boshchiligida 1979—1985-yillarda Donetskning „Shaxtyor“ klubi murabbiyligida ikki marta Sovet Kubogini qoʻlga kiritdi va Sovet Oliy Ligasi ikkinchi oʻrinni egallagan.

 Faoliyati 
Nosov futbolchilik faoliyatini 1958-yilda Donetskning „Shaxtyor“ klubida boshlagan. Nosov „Shaxtyor“ va „Rostov-na-Donu“ klublari tarkibida SSSR oliy ligasida 88 ta oʻyin oʻtkazgan.

U 1972-yilda „Budivelnik Poltava“ klubida futbolchilik faoliyatini yakunlagan. Oʻsha yili Viktor „Shaxtyor Makivka“ klubiga murabbiy boʻlgan. 1980-yillarning oxirida u Maldiv orollaridagi Victory Sports klubida ishlagan va bosh murabbiylik qilgan. Sovet Ittifoqi qulashi bilan Nosov Ukrainada qoldi va Ukraina jamoalariga murabbiylik qilishni davom ettirgan. 1989-yil Toshkentning „Paxtako“ jamoasiga murabbiylik qilgan.

2008-yil aprel oyining boshida Nosov Donetskdagi Gusak nomidagi Shoshilinch jarrohlik institutida qorin boʻshligʻi anginasi bilan kasalxonaga yotqizilgan. Ammo operatsiyadan koʻp oʻtmay u vafot etdi.

 

 Orel, T. 50 yoshda Donetskning „Shaxtyor“ jamoasining mashhur murabbiyi Viktor Nosov hech qayerga ketmagan edi. U yertoʻlada lampochka, toʻr va poyabzal kremlarini sotar edi. Oʻlimigacha oʻgʻli unga qoʻngʻiroq qilib: „Baribir seni oʻldiraman!“ . „Bulvar Gordona“. 2008 yil 25 iyul.
 Viktor Nosov futbolfacts.ru saytida

Turkum:1940-yilda tugʻilganlar
Turkum:19-iyulda tugʻilganlar
Turkum:2008-yilda vafot etganlar
Turkum:17-aprelda vafot etganlar
Turkum:SSSR erkak futbolchilari
Turkum:Erkak futbol himoyachilari
Turkum:Shaxtyor Donetsk futbolchilari
Turkum:FC Lokomotiv Donetsk futbolchilari
Turkum:FC SKA Rostov-on-Don futbolchilari
Turkum:FC Metalist Kharkiv futbolchilari
Turkum:FC Vorskla Poltava futbolchilari
Turkum:SSSR Oliy ligasi futbolchilari
Turkum:Ukrainalik futbol murabbiylar
Turkum:Paxtakor futbol klubi murabbiylari
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Gul rangi oʻzgarishi

alt=|thumb|290x290px| Lantana camara gul toʻplamida gul rangining oʻzgarishi kuzatiladi. Sariq va oq gullar yangi ochilgan boʻlsa, toʻq qizil (magenta) rangli gullar eskirgan va changlanish natijasida koʻproq antotsianinlar ishlab chiqarishga undangan.
thumb|290x290px| Ipomoea indica gullari kun oxiriga kelib yorqin koʻk rangdan xira binafsha rangga oʻz rangini oʻzgartiradi.
Gul rangi oʻzgarishi angiosperm taksonlarining keng doirasida uchraydigan gullar oʻz umri (qurib qolgunicha) davomida yoki muvaffaqiyatli changlanishdan soʻng oʻz rangini oʻzgartirishi kuzatiladi.

 Yana qarang 

 Fasllar
 Gullar

 

Turkum:Gullar
Cheksiz quvonch

Cheksiz quvonch ( eng. Hoichoi Unlimited) — rejissyor Aniket Chattopadhyay tomonidan suratga olingan 2018-yilgi hind bengal tilidagi komediya triller filmi. Film Dev Entertainment Ventures tomonidan ishlab chiqarilgan. Bosh rollarda Dev, Kushani Mukherji, Puja Banerji, Roja Paromita Dey, Arna Mukhopadxyay, Kharaj Mukherji va Sasvata Chatterji oʻynagan. Dastlab, film Kalkutta shahrida suratga olinib, suratga olish guruhi Oʻzbekistonning Samarqand viloyatiga yoʻl oldi . Bu film arab, hind, ingliz va boshqa bir qancha xalqaro tillar qatori bengal tilida ham chiqarilgan. Film Rossiya, Tojikiston, Qozogʻiston, Oʻzbekiston, Ukraina va Ozarbayjonda ham namoyish etilgan . 

 Syujeti 
Kumar, taniqli sanoatchi Kajal Senning kuyovi; Bijon, uy-joy qurilishi bilan shugʻullanuvchi tadbirkor, ikki xotini bor; Ajam Xon, avtomexanik, uning rafiqasi kichik aktrisa va Animesh Chaklader, nafaqadagi havo kuchlari xodimi, qoʻshimcha qiziqarli romantikkani his qilishga qaror qildi va Oʻzbekistonga borishni rejalashtirdi.

Ushbu sayohatga Dehli orqali Toshkentga ketish rajasini tuzayotgan vaqtda ular xotinlari va qarindoshlariga yolgʻon gapirishlariga toʻgʻri keladi. Ular Dehlidan chiqmaslaridanoq bir qancha sarguzashtlarga duch keladilar.

 Kumar rolida Dev
 Animesh Chakladar rolida Sasvata Chatterji
 Bijon Chirimar rolida Kharaj Mukherji
 Azam Xon rolida Arna Muxopadxay
 Sital Roy rolida Rajatava Dutta
 Anindita rolida Kushani Mukherji
 Kajol Sen rolida Dulol Lahiri, Kumarning qaynotasi
 Lola rolida Puja Banerji
 Sumitra rolida Manasi Sinha
 Bijoli rolida Koneenica Banerji
 Saban rolida Roja Paromita Dey
 Tori rolida Debolina Dutta
 Animesh Chakladarning xolasi rolida Anamika Saha
 T. Murlidxaran rolida Sanjib Sarkar
 Terrorchi Aʼzam Xon rolida Sumit Ganguli
 Pradip banan yeyayotgan terrorchi rolida Dhar
 Terrorchi rolida Debapratim Dasgupta
 Terrorchi rolida Bhola Tamang
 Hiran rolida (Maxsus koʻrinish) rolida Xiran Chatterji
 Juma rolida, raqs rassomi rolida Sayantani Guhathakurta 

 Soundtrack 

 

 

Turkum:Samarqandda suratga olingan filmlar
Turkum:Oʻzbekistonda suratga olingan filmlar
Turkum:2018-yil filmlari
Mixail Muxortov

Mixail Ivanovich Muxortov (1926-yil 10-noyabr, Lichnoye, Tambov viloyati – 1998-yil 28-dekabr, Moskva) – sovet sportchisi, sportning koptokli xokkey, futbol, shaybali ​​xokkey da oʻynagan, hujumchi. Sovet va rus treneri. SSSR sport ustasi.

 Faoliyati 

 Xokkeyda 
Muxortov 1941-yilda Moskvaning „Burevestnik“ yoshlar jamoasida, „Lokomotiv“ (1947–1948), CDKA klublari (1950–1952), „Burevestnik“ (1954–1958), Moskva viloyati „Trud“ jamoasi (1958–1959), Moskvaning „Fili“ (1967-yil fevral – mart) klublarida oʻynagan. Sportchi SSSR chempionatida 64 ga yaqin oʻyin oʻtkazib, kamida 22 gol urgan („Burevestnik“ – taxminan 50/20, „Trud“ – 13 dan koʻp emas / kamida 1; „Fili“ – 1/1). 1956–1957-yilgi bronza medali sovrindori. Kasaba uyushmalari spartakiadasi gʻolibi (1956), Moskva chempioni va 1955-yil Moskva kubogi gʻolibi boʻlgan.

 Futbolda 
Futbolchi 1946-yilda Moskvaning „Spartak“ jamoasida 14 ta oʻyin oʻtkazdi. Oʻyinchi 1947-yilda oʻyinni „Burevestnik“ klubida boshlagan, keyin Moskvaning „Lokomotiv“ klubiga oʻtgan va 1948-yilda chempionatda 15 oʻyin oʻtkazib, 4 ta gol urgan. 1949-yildan – CDKAda; 1949–1950-yillarda chempionatda beshta oʻyin oʻtkazib, bitta gol urgan. 1952-yilda CDSA tarqatib yuborildi. Sportchi 1953-yilda „Lokomotiv“ safida chempionatda 9 ta oʻyin oʻtkazib, ikkita gol urgan. 1954-yilda Kishinyovning „Burevestnik“ klubiga oʻtdi, klub nomi 1958-yilda Moldova nomiga oʻzgartirildi. Muxortov 1956–1959-yillarda chempionatda 63 oʻyin oʻtkazdi, 12 gol urdi. Mehnat faoliyatini 1959–1960-yillarda Moskva viloyatining „Trud“ jamoasida yakunlagan.

„Trud“ (1961), „Avangard Kolomna“ (1963–1964), „Fili“ jamoasi (1965–1966), Samarqand (1968) klublarida katta trener boʻlib ishlagan.

1960–1970-yillar oxirida Kunsevo sport va oʻsmirlar sport maktabida, 1972–1972-yillarda „Sibiryak Bratsk“ jamoasi bosh treneri, CSKA yoshlar sport maktabida trener, 1996-yil yozigacha – „Lokomotiv“ sport maktabida (Moskva) trener boʻlib faoliyat yuritgan.

Akasi Hilarion (1924–2014) – sportchi, ixtirochi, oʻqituvchi boʻlgan.

 
Turkum:10-noyabrda tugʻilganlar
Turkum:1926-yilda tugʻilganlar
Turkum:28-dekabrda vafot etganlar
Turkum:1998-yilda vafot etganlar
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:Kishilar
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbolchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbol murabbiylari
Turkum:SSSR erkak futbolchilari
Turkum:SSSR futbol murabbiylari
Turkum:Dinamo Samarqand futbolchilari
Turkum:Dinamo Samarqand futbol klubi murabbiylari
Turkum:SSSR sport ustasi
Aleksey Lapshin

Aleksey Platonovich Lapshin (1909-yil 24-fevral, Podolsk, Podolsk tumani, Moskva viloyati, Rossiya imperiyasi – 1979-yil 31-iyul, Moskva) – sovet futbolchisi va murabbiyi. SSSRda xizmat koʻrsatgan sport ustasi (1947). Yarim himoyachi va hujumchi ampluasida oʻynagan.

 Hayoti 
Podolsk futboli bitiruvchisi, dastlab temir yoʻlchilar klubida, soʻngra „Sovet savdo xizmatchilari“ da mashgʻulot oʻtkazdi.

U chap qanot hujumchisi va oʻng qanot himoyachisi sifatida oʻynadi; 1936-yilda vinger sifatida qayta tayyorlandi.

Astaxov nomidagi tuman klubi (RKimA), Moskva Dinamo klublarida, Moskva (1931—1940), RSFSR (1933) va SSSR (1933—1935) terma jamoalarida oʻynagan.

1934-yil avgust oyida Parijda Moskva jamoasi aʼzosi sifatida u ishchi-sportchilarning xalqaro antifashistik mitingi doirasida boʻlib oʻtgan „futbol boʻyicha ishchilar jamoalarining jahon chempionatida“ oʻynadi. Norvegiyaning „AIF“ jamoasi bilan finalda u 3 tadan 2 ta gol kiritdi.

1936-yil 1-yanvarda u Moskva terma jamoasi tarkibida Parijda mahalliy Racing bilan qanot himoyachisi lavozimida oʻynadi; sentyabr oyida u Moskvaning „Dinamo“ jamoasining Turkiya terma jamoasiga qarshi gʻalabali oʻyinida (4:0) ishtirok etdi. 1937-yil iyun oyida u „Dinamo“ tarkibida Basklar jamoasiga qarshi ikkita oʻyin oʻtkazdi.

„Dinamo“ jamoadoshi Mixail Yakushin uni „ajoyib oʻyin va energiya“ futbolchisi deb hisobladi.

1940-yilda GCOLIFK qoshidagi murabbiylar maktabini tamomlagan.

„Dinamo“ klubi (Moskva) jamoasiga murabbiylik qilgan (1945—1954). „Dinamo“ (Tallin) (1955—59), „Dinamo“ (Kirov) (1960), „Dinamo“ (Samarqand) (1961, iyulgacha), „Volgar“ (1963) jamoalarida ishlagan.

1964-yilda „Dinamo“ (Kirovograd) klubida bosh murabbiy boʻlgan. 1965-68-yillarda – Saturn (Ribinsk) murabbiyi.

1969-yilda – „Metallurg“ (Cherepovets) bosh murabbiyi.

 Mukofotlari 
1935-yil SSSR chempioni (Moskva jamoasida) – 3 ta oʻyin, 2 ta gol.

SSSR chempioni 1936 (bahor), 1937, 1940.

SSSR kubogi sohibi 1937.

Roʻyxatlarda 33 – 1-oʻrin (1933) va SSSRning 55 ta eng yaxshi futbolchisi – 1-oʻrin (1938).

 

Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbolchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbol murabbiylari
Turkum:SSSR erkak futbolchilari
Turkum:Dinamo Moskva klubi futbolchilari
Turkum:SSSR futbol murabbiylari
Turkum:Dinamo Samarqand futbol klubi murabbiylari
Turkum:SSSRda xizmat koʻrsatgan sport ustalari