Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Ten Dyun Gir

Ten Dyun Gir (1903-yil 19-oktyabr, Sinelnikovo-2 qishlogʻi, Janubiy Ussuriysk tumani, Amur viloyati, Rossiya imperiyasi – 1981-yil 20-noyabr, Toshkent viloyati) – Qozogʻiston SSR, Qizil Oʻrda viloyati, Shieli tumanidagi „Gigant“ kolxozining agronomi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1950).

 Hayoti 
Ten Dyun Gir 1903-yilda Janubiy Ussuriysk tumanidagi Sinelnikovo-2 qishlogʻida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. Ten Dyun Gir 1918-yildan Ussuri viloyati, Pokrovskiy tumani, Pokrovka qishlogʻida yashagan. Keyinchalik 1937-yilda Qozogʻiston SSR Qizil Oʻrda viloyati Chiyli tumanidagi maxsus aholi punktiga surgun qilingan. 1938-yildan – oddiy kolxozchi, Chiyli tumanidagi „Gigant“ kolxozida sholichilik boshligʻi.

1948-yilda Ten Dyun Gir boʻlinmasi 6 gektar yerning har gektaridan oʻrtacha 81,6 sentner sholi oldi. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1950-yil 21-iyundagi farmoni bilan unga „Kolxozda barcha turdagi majburiy topshiriqlar va shartnomalarni toʻliq bajargani, sugʻoriladigan yerlarda qishloq xoʻjaligi mahsulotlari, sholidan yuqori hosil olgani uchun“ Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan. Shuningdek, „1949-yilda MTS ishi uchun natura toʻlovlari va 1950-yil bahorgi ekinlarni ekish uchun tayyorlash, ularni toʻliq miqdorida urugʻlik bilan taʼminlashdagi ishtiroki uchun“ Lenin ordeni hamda "Oʻroq va Bolgʻa" oltin medali berilgan.

1954-yilda Oʻrta Chirchiq tumani Tuyaboʻgʻiz qishlogʻiga koʻchib keladi. „Toshvodoxranilishe“ SMUda betonchi, qorovul boʻlib ishlagan.

U 1967-yilda nafaqaga chiqdi. Kasaba uyushma ahamiyatiga ega nafaqa tayinlangan. Ten Dyun Gir 1981-yil noyabr oyida vafot etdi. Toshkentdagi Bektemirovskiy qabristoniga dafn etilgan.

 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

 

Turkum:Toshkentda dafn etilganlar
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Turkum:1981-yilda vafot etganlar
Turkum:20-noyabrda vafot etganlar
Turkum:1903-yilda tugʻilganlar
Turkum:19-oktyabrda tugʻilganlar
Andalus masjidi

Andalus masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyatida joylashgan. Maskur masjid Vazirlar mahkamasi tasarrufida hisoblanib, Musulmonlar idorasi va Toshkent viloyati Musulmonlar boshqarmasi tomonidan faoliyat yuritadi.

 Joylashuvi va faoliyati 
Andalus jome masjidi Toshkent viloyati, Zangiota tumani tarkibidagi Tarnov shaharchasi Oxunboboyev mahalla fuqarolar yigʻini, Abdurahmon Jomiy koʻchasida joylashgan. Maskur masjiga har kunlik 5 mahal namoz ibodatlarini ado qilish uchun Zangiota tumanining turli joylaridan musulmon insonlar tashrif buyurishadi. Shu jumladan, Oxunboboyev mahalla fuqarolar yigʻini, Abdurahmon Jomiy koʻchasi, Toshkent koʻchasi, Gulobod koʻchasi, Maktab koʻchasi, Toxinur koʻchasi, Gul saroy koʻchasi, Turkiston shox koʻchasi, Turkiston koʻchalari, Tarnov koʻchasi, Shodlik koʻchalari, Tokzor koʻchasi, Ramazon koʻchasi, Shifokorlar koʻchasi, Koʻrkam koʻchasidan istiqomat qiluvchi mahalliy aholi vakillari tashrif buyurishadi. Shuningdek, Zangiota tumanining shaharga tutashgan aholi punktlari va yoʻlovchilar, mehmonlar va sayohatchilar Ramazon va Qurbon hayit namozlarida va Juma namozlari vaqtlarida tashrif buyurishadi. Ushbu jomeʼ-masjidda kunlik besh vaqt namoz oʻqilishi uchun zarur barcha shart-sharoitlar yaratilgan.

 Tarixi 
Andalus jome masjidining aniq qachon tashkil etilganligi haqida toʻliq va ishonchli mavjud emas. Jome masjid 30-noyabr 1998-yilda Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi tomonidan diniy tashkilot sifatida roʻyxatdan oʻtkazilgan. Masjidning yangi binosi yaqin yillarda qurilgan boʻib, oʻz zamonasining koʻrkam inshotlaridan qolishmaydi, hamda, namozxonlar uchun sharoitlar yetarli.
Li Chan Yur

Li Chan Yur (1924-yil 10-noyabr, Uzoq Sharq viloyati, Primorsk viloyati, Olginskiy tumani, Nikolayevka qishlogʻi – 1978-yil 26-may) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Yuqori Chirchiq tumani, Sverdlov nomidagi kolxoz aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

 Hayoti 
Li Chan Yur 1924-yil 10-noyabrda (baʼzi maʼlumotlarda 1922-yilda) Olginskiy tumani, Nikolaevka qishlogʻida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. 1937-yilda ota-onasi bilan birga O‘zbekiston SSRning Toshkent viloyatidagi maxsus posyolkaga surgun qilingan. U Yuqori Chirchiq tumanida joylashgan Sverdlov nomidagi kolxozda yetti yillik maktabni tamomlagan. 1950-yillarning boshidan Yuqori Chirchiq tumanida joylashgan Sverdlov nomidagi kolxozda oddiy kolxozchi, dala mudiri, brigadir va chorvador boʻlib ishlagan.

1950-yilda Li Chan Yur boʻlinmasi 9 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 153,4 sentnerdan yashil kenaf poyasi yigʻib olgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 22-maydagi farmoni bilan unga Lenin ordeni, „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni berilgan.

Katta mehnat yutuqlari uchun 1952-yilda ikkinchi marotaba Lenin ordeni bilan taqdirlangan. Li Chan Yur bir necha bor Xalq xoʻjaligi yutuqlari Butunittifoq koʻrgazmasida ishtirok etgan va sovrindor boʻlgan.

Li Chan Yur 1978-yil 26-mayda toʻsatdan vafot etgunga qadar Sverdlov kolxozida ishlayotgan boʻlgan. U Sobiq Sverdlov nomidagi kolxoz (hozirgi Ahmad Yassaviy nomidagi fermer xoʻjaligi, Yuqori Chirchiq tumani) qabristoniga dafn etilgan. 

 Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni
 Ikki marta Lenin ordeni (1951, 1953)
 „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali

 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

 

Turkum:Toshkent viloyatida vafot etganlar
Nurul Islom masjidi

Nurul Islom masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Zangiota tumanida joylashgan.

 Joylashuvi va faoliyati 
Nurul Islom jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Zangiota tumani, Xonabod qishloq fuqarolar yigʻini, Qumariq mahallasining Hamza koʻchasi, 20-uyda joylashgan. Jome masjidga namoz oʻqish va ziyorta uchun Xonobod qishloq fuqarolar yigʻini, Qumariq mahalla fuqarolar yigʻini, Toshkent xalqa aylanma yoʻli koʻchasi, hamza, Hamza koʻchasida yashovchi aholi vakillari tashrif buyurishadi.

 Tarixi 
Ushbu masjidning yoshi taxminan bir asrdan oshgan „Miton ota“ qabristoni yoniga, 1996-yilda mahalliy aholining hashar yoʻli orqali qurilgan. Masjid hududi 1,27 gektar hududni tashkil etadi. Masjid xonaqohi ikki qavatli boʻlib, uning oʻng va chap tomonida ayvon joylashgan. Xonaqohni 10 dona ustun ushlab turadi. Hozirgi paytda Zangiota tumanida Xonobod qishlogʻining „Nurul Islom“ jomeʼ masjidida 1500 nafardan ziyod musulmon aholilar ibodat qilishmoqda. Masjid oxirgi marta 2012-yilda qayta taʼmirlangan edi. Masjidning peshtoqidagi kitobada „Jin“ surasining 18 oyati nasx xatida bitilgan.
Baʼzi ga koʻra Masjid binosi 1993-yil xalq hashar yoʻli orqali qayta barpo etilgan boʻlib, Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan 1998-yil 23-oktabr kunida roʻyxatdan oʻtib, uning ustavi viloyat adliya boshqarmasida mazkur sanali 127-sonli roʻyxatga olingan. Zamonaviy masjidning binosi oʻz bagʻriga 3500 nafar namozxonlarni sigʻdira oladigan darajada quvvatga ega.
Yulian Kalisher

Yulian Abramovich Kalisher (1935-yil 18-fevral, Ashxobod, Turkmaniston SSR, SSSR – 2007-yil 8-oktyabr, Rastorguevo, Moskva viloyati, Rossiya) – sovet va rus animator rejissyori.

 Hayoti 
Yulian Abramovich Kalisher 1935-yil 18-fevralda Turkmaniston SSRning Ashxobod shahrida tugʻilgan. Otasi Abram Isaakovich Kalisher (1904—?) Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi boʻlganA. I. Kalisher na sayte „Pamyat naroda“.

Yulian Abramovich Kalisher 1952–1957-yillarda Toshkent Politexnika institutida tahsil olgan, u yerda badiiy rahbari RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist Nikolay Selivestrovich Xlibkoning drama guruhi aʼzosi boʻlgan. 1961–1965-yillarda esa Toshkent teatr va rassomlik institutining rejissyorlik boʻlimida tahsil olgan.

U bir qancha qoʻgʻirchoq teatrlarida ishlagan: 1963–1966-yillarda Toshkent davlat qoʻgʻirchoq teatrida, 1967–1968-yillarda Moskvadagi S.V.Obrazsov nomidagi Davlat akademik markaziy qoʻgʻirchoq teatrida, 1970–1971-yillarda Moskva viloyat qoʻgʻirchoq teatrida ishlagan.

1971-yilda Yulian Abramovich Kalisher „Multtelefilm“ studiyasi qoshidagi „Ekran“ ijodiy uyushmasida ish boshlagan va 1995-yilgacha shu yerda ishlagan. U qoʻgʻirchoq teatrlarining bir nechta film versiyalari va bir nechta multfilmlarni yaratgan. U qoʻgʻirchoqlar bilan, shuningdek, volumetrik va tekis oʻtkazish texnikasida ishlagan.

Shoir Yunna ssenariysi asosida Morits Tatyana va Sergey Nikitin qoʻshiqlari bilan „Kichik kompaniya uchun katta sir“ (1979) multfilmini suratga olgan. Bu film Yulian Kalisherning rassom Lyudmila Tanasenko bilan hamkorligining boshlanishi edi.

Yulian Abramovich Kalisher 2007-yil 8-oktyabrda Moskva viloyatining Rastorguevo shahrida vafot etgan. U 11-oktyabrda Vidnovskoye qabristoniga dafn qilingan. 2023-yil sentyabr holatiga koʻra, qabrda hech qanday yodgorlik oʻrnatilmagan.

 

 Юлиан Калишер на Animator.ru 
 Юлиан Калишер — Энциклопедия отечественного кино
 Юлиан Абрамович КАЛИШЕР (1925-2007) Георгий Бородин, 12.10.2007.
Avliyo Yermogen cherkovi

Toshkentdagi Avliyo Yermogen cherkovi – Rus pravoslav cherkovining Oʻrta Osiyo mitropolit okrugiga qarashli Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasining pravoslav cherkovi.

 Tarixi 
Avliyo Yermogen cherkovi Toshkent shahrining shimoli-sharqiy qismida (Mirzo Ulugʻbek tumani, Oyshaxonim koʻchasida) mahallaning ichki joylashgan boʻlib, ikki tomondan tor koʻchalar bilan oʻralgan (Ravon hamda Doʻrmon yoʻli koʻchasi).

Cherkovga 1956-yil 29-dekabrda arxiyepiskop Yermogen (Golubev) tomonidan asos solingan.

Cherkov tarixi 1890-yilda Niyozbek volostining Toshkent tumani Nikolskoye qishlogʻida avliyo Nikolay Myraskiy cherkovining qurilishi bilan boshlanadi. Nikolskoye qishlogʻi Rossiyadan kelgan ko'chmanchilar va Orenburg kazaklari tomonidan tashkil etilgan. 

Nikolskoye qishlogʻidagi maʼbad 1930-yillarda ateistlar tomonidan vayron qilingan.

1948-yilda cherkov ochildi, ammo 2 yildan keyin buzib tashlangan.

1954-yilda ruhoniy Sergey Nikitin yer va uy cherkovi joylashgan uyni sotib oldi. Ruhoniy Sergey Nikitin arxipastorning ishonchnomasi bilan uchta turar-joy binosini maʼbadga aylantirishga qaror qilgan va u yerni Rus pravoslav cherkovi mulki sifatida oldi. Bu yerda, vayron qilingan cherkovdan unchalik uzoq bo'lmagan joyda, eng qadimgi pravoslav qabriston bor boʻlib, u yerda 140 yil oldin Toshkent uchun birinchi janglarda halok boʻlgan general Chernyaevning 25 askari dafn etilgan.

1985-yildan beri maʼbadning rektori protoyestroy Sergey Nesterenko edi. 2005-yilda u Rossiyaga joʻnab ketdi va u yerda 2011-yil iyun oyida vafot etdi. U, 2009-yildan vafot etgunga qadar, Pachomius Lai cherkovining rektori edi. Hozirda maʼbadning rektori ruhoniy Andrey Tugushevdir.

 Galereya 

 

 
 Адрес храма на Pravoslavie.uz
 О храме

Turkum:Toshkentdagi pravoslav cherkovlari
Sergey Radonej cherkovi (Toshkent)

Muqaddas Sergey Radonej cherkovi – Toshkentdagi buzib tashlangan pravoslav cherkovi. 1932-yilda kommunistlar tomonidan vayron qilingan.

 Tarixi 
1893—1897-yillarda A.Burmeyster rahbarligida akademik I.I.Shaposhnikov, N.Latishev va L.Kiselyovlar loyihasi boʻyicha Pushkinskaya va Asakinskaya koʻchalari kesishmasida qurilgan. 1897-yil 24-aprelda muqaddas cherkovlar tarkibiga kiritilgan. Asos solingan kuni bayram sifatida 1897-yil 24-aprel hisoblanadi. 1930-yillarda kommunistlar tomonidan vayron qilingan. Sergey Radonej cherkovi general-gubernator baron A.B.Vrevskiy tashabbusi bilan davlat gʻaznasi tomonidan ajratilgan mablagʻlar hisobidan qurilgan. Uning saʼy-harakati bilan davlatdan pul olindi, Bosh kvartal boshligʻining hisob-kitobiga koʻra 90 000 rubl ajratildi. Boshlangʻich mablagʻ yetarli boʻlmagan. Shuningdek, A.B.Vrevskiy qurilish komissiyasini tuzdi, unga shahardagi taniqli odamlar: polkovnik Tveritdinov, davlat maslahatchisi Brodovskiy, general-mayor Kurilov, muhandis Xayntselman va Sirdaryo harbiy gubernatorining yordamchisi rahbarlik qildi.

Pishiq gʻishtdan qurilgan cherkov katta qoʻngʻiroq minorasini oʻz ichiga olgan. Bu ibodatxonaning oʻziga xos xususiyati ulkan gumbaz va beshta kichik gumbaz mavjudligida edi. Ichki qism oltin barg qoʻshimchalari bilan oʻyilgan ganch qismi bilan bezatilgan. Cherkovning barcha 18 ta derazasiga jingalak panjaralar oʻrnatilgan. 6 ta dumaloq pechkalar ham qoʻyilgan.

Cherkovda katta ikonostaz mavjud edi. Maʼbadda juda koʻp piktogramma ham bor edi. Shuningdek, cherkov anjomlari ham koʻp edi. Maʼbad yopilgandan soʻng, maʼbadning ikonalari va mulki boshqa cherkovlarga oʻtkazildi.

 Galereya 

 
 Остроумов Н. П. Отчёт Туркестанской учительской семинарии за 25 лет её существования. — Ташкент, 1904.
 Голенберг В. А. Старинные храмы Туркестанского края. — Ташкент, 2011.

 

Turkum:Toshkentda yoʻqolgan cherkovlar
Turkum:Toshkentdagi pravoslav cherkovlari
Alex Wolff

Alexander Draper Wolff (1997-yil 1-noyabrda tugʻilgan) – amerikalik aktyor va qoʻshiqchi.

 Biografiya 
1997 yil 1-noyabrda Nyu Yorkda Michael Wolff va Polly Draper oilasida tugʻilgan. Nat Wolff ismli akasi bor.

 Filmografiyasi 
 Film 
 Yil Sarlavha Rol Eslatmalar2005The Naked Brothers Band: The MovieAlex Wolff2009Mr. Troop MomAlex WolffTelevizion film 2011From Up on Poppy HillRiku Matsuzaki (voice)The SitterClayton2012The Empty RoomAllenQisqa film 2013A Birder's Guide to EverythingTimmy BarskyHair BrainedEli Pettifog 2015Coming Through the RyeJamie SchwartzBootsNoahQisqa film 2016My Big Fat Greek Wedding 2BennettThe StandoffZanePatriots DayDzhokhar Tsarnaev 2017ThoroughbredsParty FriendThe House of TomorrowJared WhitcombMy Friend DahmerJohn 'Derf' BackderfJumanji: Welcome to the JungleSpencer Gilpin 2018HereditaryPeter GrahamDudeNoahStella's Last WeekendOliver 2019The Cat and the MoonNick Castle in the Ground Henry Bad Education Nick Fleishman Human Capital Ian Jumanji: The Next Level Spencer Gilpin 2021 Pig Amir Old Trent2023 A Good Person Mark The Line Tom Oppenheimer Luis Walter Alvarez 2024 A Quiet Place: Day One TBA Filming

 Televizion 
 Yil Sarlavha Rol Eslatmalar2007–2009The Naked Brothers BandAlex WolffBosh rol2009MonkBrian WillisEpizod: „Mr. Monk Goes Camping“2010In TreatmentMax Weston7 epizod2016DivorceCole2 epizod2017Red OaksDirectorEpizod: „Summer in the City“2017Crash & BurnGabrielTelevizion uchuvchiTBASo Long, MarianneLeonard CohenIn production

 

 

 
 

Turkum:Amerikalik erkak qoʻshiqchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha aktyorlar
Turkum:Amerikalik erkak televideniye aktyorlari
Turkum:Amerikalik erkak aktyorlar
Turkum:Amerikalik erkak qoʻshiqnavislar
Turkum:Amerikalik erkak pop-qoʻshiqchilar
Muxitjan Izimov

Muxitjan Yuldashevich Izimov (1953-yil 22-mart, Panfilov tumani, Olmaota viloyati, Qozogʻiston SSR, SSSR – 2018-yil 26 oktyabr, Olmaota viloyati, Qozogʻiston SSR, SSSR) – asli uygʻur boʻlgan sovet va qozoq aktyori, teatr rejissyori, teatr oʻqituvchisi hamda dotsent. „Kurmet“ ordeni sohibi (2004).

 Hayoti 
Muxitjan Yuldashevich Izimov 1953-yil 22-martda Olmaota viloyati, Panfilov tumani, Pidjim qishlogʻida tugʻilgan.

U 1975-yilda A.N.Ostrovskiy nomidagi Toshkent teatr institutining teatr fakultetini tamomlagan. 1988-yilda Olmaota davlat teatr va rassomlik institutining teatr fakultetini rejissyorlik mutaxassisligi boʻyicha bitirgan (Qozogʻiston xalq artisti, professor Maman Bayserkenov kursi).

Muxitjan Yuldashevich Izimov uygʻur, oʻzbek, qozoq va rus tillarida soʻzlasha olgan.

U „Uygʻur ovozi“, „Sanat“ gazetalarida chop etilgan bir qancha nashrlar muallifi hisoblanadi. Bundan tashqari, „Vijdon ovozi“, „Aka-uka“, „Sadak“ filmlari uchun ssenariylar yozgan hamda koʻplab teatr spektakllariga rejissyorlik qilgan.

Muxitjan Yuldashevich Izimov 1975–1976-yillarda Muqumiy nomidagi Toshkent davlat musiqali drama teatri aktyori boʻlgan.

U 1975-yildan 2018-yilgacha K.Kojamyarova nomidagi Uygʻur Davlat Respublika musiqali komediya teatri aktyori va direktori sifatida mehnat faoliyatini yuritgan.

Muxitjan Yuldashevich Izimov 1992-yildan 2018-yilgacha Temirbek Jurgenov nomidagi Qozogʻiston Milliy Badiiy Akademiyasida oʻqituvchi va dotsent boʻlgan.

Qozogʻiston Respublikasi Prezidentining 2004-yil 7-dekabrdagi farmoni bilan „Kurmet“ ordeni bilan taqdirlangan.

Muxitjan Yuldashevich Izimov 2018-yil 26-oktyabrda Qozogʻiston SSRning Olmota viloyatida vafot etgan.

 

Turkum:Olmotada tugʻilganlar
Turkum:Olmotada vafot etganlar
Turkum:Rejissiyorlar
Al-Iymon masjidi

Al-Iymon masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Zangiota tumanida joylashgan.

 Joylashuvi va faoliyati 
Al-Iymon jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Zangiota tumani, Erkin qishloq fuqarolar yigʻini, Turkiston maxalla fuqarolar yigʻini hududida joylashgan. Jome masjidga namoz oʻqish va ziyorta uchun Erkin qishloq fuqarolar yigʻini, Turkiston mahalla fuqarolar yigʻini, Eshon qishloq mahallasi, Oq uy koʻchasi, Doʻstlik koʻchasi, Katta bogʻ koʻchasi, Qorasuv koʻchasi, Erkin koʻchasi, Sunbula koʻchasi, Ijodkor koʻchasi, Navoiy koʻchasi, Doʻstlik koʻchasi, Yangi ovul koʻchasi, Nurafshon koʻchasi, Toshbuloq koʻchasi, Oqlon koʻchasi, Soyguzar koʻchasi, Kech kechik koʻchasi, Quyoshli koʻchasi, Istiqlol koʻchasi, Ziyolilar koʻchasi, hamda, unga qoʻshni boʻlgan qishloq va koʻchalarda yashovchi mahalliy aholi vakillari tashrif buyurishadi.

 Tarixi 
Al-Iymon jome masjidi Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi, Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan 1998-yil 13-noyabr kunida roʻyxatdan oʻtib, uning ustavi viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan. Jome masjidning binosi namozxonlar uchun qulay va yetarli shart-sharoitlar yaratilgan boʻlib, tashqaridan kelgan har qanday mehmon, sayyoh, yoʻlovchilar uchun barcha imkoniyatlar yaratilgan. Masjidning bosh imom-xatibi Jorayev Ibrohim domla Saidmahmadovich boʻlib, namozxonlar, hamda, machitga tashrif buyurgan aholi vakillar bilan doimiy muloqotda boʻlib turadi. Zamonaviy masjidning binosi oʻz bagʻriga mingdan oshiq aholini va namozxonlarni sigʻdira oladigan darajada quvvatga ega.
Tyan-Shan marmaragi

Tyan-Shan marmaragi — ikki urugʻpallalilar sinfi, yalpizdoshlar oilasi, marmarak turkumiga mansub ko‘p yillik gulli o‘simlik turi. O‘zbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati Ugom, Chatqol, Qurama tizmasi shimoliy qismlarida, Olmaliq shahri atroflarida uchraydi.
Tavsifi
Balandligi 25-40 sm gacha yetadigan ko‘p yillik o‘t o‘simlik. O‘q ildiz sistemasiga ega. Poyalari 1-3 ta, tik o‘suvchi, shoxlangan, qalin bezchasimon, uzun oddiy tuklar bilan qoplangan. Barglari uzun cho‘ziq nashtarsimon, uzunligi 7-9 sm, eni 3-4 sm, o‘tkir uchli, chetlari patsimon bo‘lingan. Yopirma barglari uzun bandli, yaproqlarining uzunligi bandiga teng, poyadagi barglari kichikroq bandsiz. Gulqo‘rg‘oni murakkab qisman qo‘shilgan. To‘pgullari 4-6 ta soxta xalqadan tashkil topgan. Gulbandining uzunligi 12-14 mm. Gullari ikki jinsli, uzunligi 35-40 sm, gultojibarglari pushti tusda. May iyun oylarida gullab mevasi iyulda pishib yetiladi. Mevasi quruq yong‘oqcha. Yong‘oqchasi uch qirrali, teskari tuxumsimon, uzunligi 6 mm, yuzasi silliq. Urug‘i orqali ko'payadi.

Tarqalishi va o‘sish sharoiti
Tabiatda juda kam tarqalgan. Toshkent viloyati Ugom, Chatqol, Qurama tizmasi shimoliy qismlarida, Olmaliq shahri atroflarida uchraydi. Tog‘larning pastki qismlaridagi quruq, mayda jins shag‘alli tuproqlarda alohida alohida yoki to‘plar hosil qilib o‘sadi. Chatqol biosfera rezervati qo‘riqxonasi va Ugom-chatqol davlat tabiat milliy bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.
 

Turkum:Toshkent geografiyasi
Muqaddas Nikolay cherkovi (Toshkent)

Muqaddas Nikolay cherkovi – Toshkent shahrida (Oʻzbekiston) joylashgan Rus pravoslav cherkovining Oʻrta Osiyo mitropolit okrugiga qarashli Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasining buzib tashlangan pravoslav cherkovi. Muqaddas Nikolay sharafiga bagʻishlangan.

 Tarixi 
Maʼbad va kazarma 1901-yilda qurilgan. Maʼbad 1902-yil 21-iyulda ochilgan. Nikolskoye (hozirgi Toshkent shahri) qishlogʻida mashhur toshkentlik tadbirkor N.I.Ivanov mablagʻlari hisobidan qurilgan. Muqaddas Nikolay cherkovi qurilishiga Nikolay Ivanovich Ivanov 55 ming rublga sarflagan. Quruvchilar tashqi va ichki bezakni maxsus rus-vizantiya uslubida qurishga harakat qilishgan va bunga muvaffaq boʻlgan. Cherkov oʻzining goʻzalligi va koʻplab naqshlari bilan ajralib turadi. Besh gumbazli ibodatxonaga gʻarbdan tutash qoʻngʻiroq minorasi boʻlgan kirish dahlizi boʻlgan. Arxitektura yechimi qat'iy va juda aniq edi. Yuqoriga choʻzilgan qism nozik va chiroyli gumbazlar bilan bezatilgan edi. Nikolay Ivanovich rassomlardan koʻplab piktogrammalar sotib olgan va buyurtma qilgan. Bundan tashqari, cherkov yaqinida, N.I.Ivanov tomonidan 1890-yilda ruhoniylar uchun pishgan gʻishtdan 6 xonali uy qurilgan. Muqaddas Nikolay cherkovi 1930-yillarda vayron qilingan.

Cherkov toʻrtburchak shaklida bunyod etilgan. 200 kishiga moʻljallangan cherkob binosi pishgan gʻishtdan qurilgan. Intizomiy rota tashkil etilgunga qadar (taxminan 1906-yil) kazarma va cherkov 2-Xoʻjand zahira batalyonida joylashgan edi.

ga koʻra, cherkovga bitta ruhoniy va sano oʻquvchi tayinlangan. 1930-yilda maʼbad buzib tashlangan. 1954-yilda ruhoniy Sergey Nikitin yer va uy cherkovi joylashgan hududni sotib oldi. U yerda Avliyo Yermogen cherkovi bunyod etildi.

 Galereya 

 
 Голенберг В. А. Старинные храмы туркестанского края. — Ташкент, 2011.

 

Turkum:Toshkentda yoʻqolgan cherkovlar
Turkum:Toshkentdagi pravoslav cherkovlari
Toshbuzar parriya

Toshbuzar parriya  – ikki urugʻpallalilar sinfi, karamdoshlar oilasi, parrya turkumiga mansub gulli oʻsimlik turi. Oʻzbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati Chatqol va Qurama togʻ tizmlari hududida oʻsadi. Dengiz sathidan 2600-2900 m balandlikdagi shagʻalli yonbagʻirlarda uchraydi.
 Tavsifi 
Balandligi 10 sm gacha yetadigan koʻp yillik oʻt oʻsimlik. Oʻq ildiz sistemasiga ega. Ildizi koʻp boshchali. Poyasi juda qisqa, barglar bilan qoplangan. Barglari bandli, oddiy, poyada ketma ket joylashgan. Yopirma barglari choʻziq tuxumsimon shaklda, qattiq, chetlari tishli boʻlingan. Gulpoyasi bargsiz, oddiy, uzunligi 3-7 sm. Gullari bir jinsli, gultojibarglari binafsharang tusda. Hasharotlar yordamida changlanadi. Iyul oyida gullab avgustda mevasi pishib yetiladi. Mevasi quruq qoʻzoq, yuqorisi qayrilgan. Urugʻi yassi yumaloq, eni 2,5-5 mm, oʻrta qismidan yuqorisiga qarab ingichkalashib boradi. Urugʻi va vegetativ yoʻl orqali koʻpayadi.

 Tarqalishi va oʻsish sharoiti 
Tabiatda juda kam tarqalgan. Toshkent viloyati Chatqol va Qurama togʻ tizmlari hududida oʻsadi. Dengiz sathidan 2600-2900 m balandlikdagi shagʻalli yonbagʻirlarda uchraydi. Tabiatda yakka-yakka yoki kichik toʻplar hosil qilib oʻsadi, togʻlarning odam chiqishi qiyin boʻlgan joylarida saqlanib qolgan. Urug‘ining unib chiqishi qiyin boʻlgani sababli kamayib bormoqda. Chatqol biosfera rezervati qoʻriqxonasi va Ugom-chatqol davlat tabiat milliy bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.

 

Turkum:Toshkent geografiyasi
Abu Bakr Siddiq masjidi

Abu Bakr Siddiq masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Zangiota tumanida joylashgan.

 Joylashuvi va faoliyati 
Abu Bakr Siddiq jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Zangiota tumani, Ilg'or mahallasining, Ramadon koʻchasi 1A-uyda joylashgan. . Masjidning bosh imom-xatibi Yunusjon domla Obilov boʻlib, namozxonlar va masjidga tashrif buyuradigan aholi vakillari bilan doimiy muloqotda boʻlib turadi. Mazkur jome masjid yonida shu nom bilan nomlanuvchi qabriston joylashgan. Jome masjidga namoz oʻqish va ziyorat uchun Ramadon mahalla fuqarolar yigʻini, Ilgʻor mahalla fuqarolar yigʻini, Sinchalak koʻchasi, Chorvador koʻchasi, Navroʻz koʻchasi, Ramadon koʻchasi, Asqad Muxtor koʻchasi, Shodon koʻchasi, Olmazor koʻchasi, Xurmozor koʻchasi, Yoshlik koʻchasi, Ogahiy koʻchasi, B. Marginaniy koʻchasi, Axmad Yassaviy koʻchasi, Gulobod koʻchasi, Yangiobod koʻchasi, Baxt koʻchasi, Lutfiy koʻchasi, Munisa koʻchasi, At-Termiziy koʻchasi, Ogahiy koʻchasi, At-Termiziy hamda, unga qoʻshni boʻlgan ovul va koʻchalarda yashovchi mahalliy aholi vakillari ham tashrif buyurishadi. Masjid oʻziga hos nafis arxitektura, musulmon g'ishtlaridan qurilgan boʻlib, oʻzidan chiroyli manzarani namoyon qiladi.

 Tarixi 
Abu Bakr Siddiq jome masjidi qachon, kim tomonidan qurilganligi haqida aniq dalillar yoʻq. Ushbu masjid Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi, Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan 1998-yil 11-avgust kunida roʻyxatdan oʻtib, uning ustavi viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan. Jome masjidning binosi namozxonlar uchun qulay va yetarli shart-sharoitlar yaratilgan boʻlib, tashqaridan kelgan har qanday mehmon, sayyoh, yoʻlovchilar uchun barcha imkoniyatlar yaratilgan.

Yana qarang
 Hazrati Abu Bakr Siddiq masjidi oʻxshash nomdagi masjid. AQShdagi masjid
Aleksandr Ursati

Aleksandr Ivanovich Ursati (1848-yil — 1918-yildan keyin) – temir yoʻl muhandisi, temir yoʻllarni oʻrganish boʻyicha tadqiqot ekspeditsiyasining birinchi rahbari (1887—1889) va Ussuri yoʻli qurilishining birinchi rahbari (1891—1892).

 Hayoti 
Aleksandr Ivanovich Ursati 1848-yilda tugʻilgan. Qozon klassik gimnaziyasini va Sankt-Peterburg temir yoʻl muhandislari institutini (1873) tugatgan. U qurilish ishlarini olib borish huquqiga ega boʻlish va davlat xizmatiga kirish, kollegial kotib unvonini olish uchun instituda oʻqigan.

Aleksandr Ursati Temir yoʻllar vazirligida maoshsiz muhandis boʻlib ishlagan. 1874-yil 8-yanvarda uning shaxsiy iltimosiga binoan u „Rostov-Vladikavkaz temir yoʻli“ qurilishiga joʻnatiladi. 1875-yil avgust oyida u vazirlikka qaytib keldi va „temir yoʻl qoʻmitasining texnik va nazorat boʻlimi“ga ishga kiradi. Keyin u Donetsk, Krivoy Rog va Baskunchak magistrallarida ishlagan. 1884-yil 4-sentyabrda u davlat temir yoʻllari muvaqqat boshqarmasiga maxsus lavozimga tayinlangan.

1887-yil 7-iyunda u Janubiy Ussuri temir yoʻlining tadqiqotlarini oʻtkazish uchun ekspeditsiya boshligʻi etib tayinlandi. Ikki yildan kamroq vaqt ichida yangi magistral yoʻlning marshrutlash ishlari yakunlanib, materiallar Vazirlikka taqdim etildi. 1889-yil 1-mayda u Temir yoʻllar qoʻmitasining Muvaqqat boshqarmasi ixtiyoriga qaytarildi. 1891-yil 17-martda Buyuk Sibir yoʻli va uning boshlangʻich qismi Janubiy Ussuri temir yoʻli (Vladivostok – Nikolskoye – Spasskiy – Grafskaya) qurilishining boshlanishi toʻgʻrisida qaror qabul qilindi. 1892-yil oktyabrgacha yoʻl qurilishi boshligʻi A.I.Ursati edi.

Keyinchalik u Gʻarbiy Sibir temir yoʻli qurilishi boshligʻining yordamchisi boʻlgan. Trans-Kaspiy temir yoʻlini (Samarqanddan Andijonga, undan Toshkentgacha boʻlgan yoʻnalishi) qurishda ishtirok etgan, Ursatievskaya stansiyasi uning nomi bilan atalgan. U bir nechta sohalarda tadqiqot ishlarini olib bordi.

1899-yilda temir yoʻl qurilishini muvaffaqiyatli yakunlaganligi uchun A.I.Ursati muddatidan oldin davlat maslahatchisi lavozimiga koʻtarildi. U Toshkentdagi Blagoveshchensky cherkovi loyihasi muallifi hisoblanadi.

 Oilasi 
Xotini – Yuliana Mixaylovna SvenchettiК моменту их знакомства Юлиана Михайловна была замужем, как указывают краеведческие источники, — за высокопоставленным столичным чиновником. М. А. Свечин в «Записках старого генерала о былом» указывал, что после окончания офицерской кавалерийской школы он ездил к матери, «которая, в это время, жила со своим мужем А. И. Урсати в гор. Оренбурге»..

 

 
 
 
 
 

Turkum:1848-yilda tugʻilganlar
Turkum:2-sentyabrda tugʻilganlar
Ingichka bargli ponapanja

Ingichka bargli ponapanja  – ikki urugʻpallalilar sinfi, ziradoshlar oilasiga mansub koʻp yillik gulli oʻsimlik turi. Oʻzbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati Qorjontov, Piskom va Ugom togʻ tizmalarida, dengiz sathidan 1500-1600 metr balandlikda tarqalgan.
 Tavsifi 
Balandligi 40-100 sm gacha yetadigan koʻp yillik oʻt oʻsimlik. Oʻq ildiz sistemasiga ega. Shoxlangan ildizpoya hosil qiladi. Poyalari ildiz boʻgʻzidan shoxlanib ketgan, yik oʻsadi. Barglari uzun bandli, koʻproq ildiz boʻgʻzidan hosil boʻladi, yaproqlari keng rombsimon, ikki yoki uch karra qirqilgan, boʻlakchalarining uzunligi 10 mm, kengligi 1,5 mm. Gullari bir jinsli, murakkab soybon toʻpgulda yigʻilgan. Soyabonchasi 5-10 shu’lali, ostki qismi tikansimon oʻrama bargchalar bilan oʻralgan. Gultojibarglari och sariq, tuxumsimon, uzunligi 15 mm. Gulkosachabarglari tishsimon boʻlingan. Hasharotlar yordamida changlanadi. Iyul oyida gullab mevasi avgustda pishib yetiladi. Mevasining uzunligi 6,5 mm, tuxumsimon lanset shaklida, tuksiz silliq, quruq meva. Urug‘i va vegetativ yoʻl bilan koʻpayadi.

 Tarqalishi va oʻsish sharoiti 
Tabiatda juda kam tarqalgan, yakka yakka holatda uchraydi. Toshkent viloyati Qorjontov, Piskom va Ugom togʻ tizmalarida tarqalgan. Dengiz sathidan 1500-1600 metr balandlikda shagʻalli yonbagʻirlarda va qoya yoriqlarida oʻsadi. Maʼlum bir tuproq sharoitiga moslashganligi sababli tabiatda kam uchraydi. Ugom-chatqol davlat tabiat milliy bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.

 

Turkum:Toshkent geografiyasi
Solmoni Forsiy masjidi

Abu Bakr Siddiq masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Zangiota tumanida joylashgan. Oʻzbekiston Respublikasining qator boshqa hududlarida Solmoni Forsiy nomi bilan faoliyat yuritadigan qator masjidlar mavjud. Ushbu masjid yangi barpo etilganidan keyin nafaqat Zangiota tumani boʻyicha, balki, Toshkent viloyati miqyosida eng katta masjidlardan bir boʻlgan.

 Joylashuvi va faoliyati 
Abu Bakr Siddiq jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Zangiota tumani, Ittifoq mahalla fuqarolar yigʻini, A. Qoʻchqorov koʻchasida joylashgan. Masjidning bosh imom-xatibi Abdurahmon domla Qanoatov aholi vakillar bilan doimiy muloqotda boʻlib turadi. Jome masjidga namoz oʻqish va ziyorta uchun Itifoq mahalla fuqarolar yigʻini, Shodlik mahalla fuqarolar yigʻini, Alimbuva mahalla fuqarolar yigʻini, Tarnay mahalla fuqarolar yigʻini, A. Qoʻchqorov koʻchasi, T. Ismoilov koʻchasi, Tinchlik koʻchasi, Dadil koʻchasi, Gʻalaba koʻchasi, Shodlik koʻchasi, Gullola koʻchasi, Gʻuncha koʻchasi, Oqila koʻchasi, Tayanch koʻchasi, Xusniddin ota koʻchasi, Sadriddin ota koʻchasi, Inogʻom ota koʻchasi, Madaniyat koʻchasi, Xabib Abdullayev koʻchasi, Islom ota koʻchasi, Ozod koʻchasi, Mirzo Uligʻbek koʻchasi, Koʻrkam koʻchasi, Oʻzgarish hamda, unga yaqin boʻlgan qoʻshni malalla fuqarolar yigʻini va koʻchalarda yashovchi mahalliy aholi vakillari ham tashrif buyurishadi. Masjidning tashqi koʻrinishi, zamonaviyligi, qulayligi, namozxonlar uchun yaratilgan imkoniyatlari musulmon boshqa davlatlarning eng zamonaviy masjidlaridan qolishmaydi.

 

 
Solmoni Forsiy masjidi rasmiy kanali
Sovet Varelas

Sovet (Sergey) Afanasyevich Varelas (1923-yil 17-mart, Taganrog, Donetsk viloyati – 1997-yil 25 may) – sovet va oʻzbek bastakori.

 Kelib chiqishi 
Bobosi Georgiy Afanasyevich XIX asrda bolaligida Gretsiyadan Rossiyaning Taganrog shahriga olib kelingan va dengizchi boʻlib ishlagan. Gerasim Afanasyevich Varelas (1886—1938) SSSR Yengil sanoat xalq komissarligining Glavsteklo Moskva savdo bazasi direktorining oʻrinbosari boʻlgan„PRIXODITSYa TOLKO UDIVLYaTSYa RAZMAXU DVIJYeNIYa“: Nep, profsoyuzi i zabastovki. Uch oʻgʻilning kenjasi Afanasiy Afanasyevich Varelas (1893—1942) Ogʻir sanoat xalq komissarligining texnika sanoati tadqiqot sektori boshligʻi boʻlgan. Xotini Tamara Vasilevna Berejnaya. Sovet Varelas uchta oʻgʻilning eng kichigi boʻlgan. Taganrogdan oila Rostov-Donga koʻchib oʻtgan.

1934-yilda Afanasiy Varelas Toshkentga ikki yillik surgunga joʻnatilgan, keyin Uxtipechersk lageriga yuborilgan. U lagerdan qaytmagan va vafotidan keyin reabilitatsiya qilingan.

 Hayoti 
Sovet Afanasyevich Varela, besh yoshidan boshlab musiqa bastalagan, sheʼrlar va pyesalar yozgan. Yoshligida pochta agenti, rassom, mexanik, hisobchi boʻlib ishlagan. U 1942–1945-yillarda Uraldagi mehnat armiyasi safida xizmat qilgan. Hamza nomidagi musiqa bilim yurtini tamomlagan, talabalik yillarida Toshkent xoreografiya bilim yurtida hamroh boʻlib ishlagan. 1955-yilda Toshkent davlat konservatoriyasini kompozitsiya (professor B. B. Nadejdin guruhi) fakultetini tamomlagan.

1957–1963-yillarda Hamza nomidagi musiqa bilim yurtida kompozitsiya oʻqituvchisi (1957-1963) boʻlib ishlagan. Nashriyotda xizmat qilgan, Uspenskiy nomidagi Respublika musiqa bilim yurtida oʻqituvchi boʻlgan. Toshkent davlat konservatoriyasining kompozitsiya va cholgʻu asboblari kafedrasida ishlagan. 1993-yilda Professor unvonini olgan (1993).

Varelas asarlari orasida bolalar uchun yaratilgan asarlar alohida oʻrin tutadi. Ularning eng mashhurlari „Aladdinning sehrli chirogʻi“ opera-ertaklari (1971) hamda M.Aliger va V.Lebedev-Kumach sheʼrlari bilan „Zoe“ kantatasi hisoblanadi.

1988-yilda 145 musiqiy asar va ikkita darslik muallifi Varelas O‘zbekiston SSRda xizmat ko‘rsatgan artist unvoni bilan taqdirlangan.

 Oilasi 
Xotini – Tamara Avanesovna Golovyants (1929—2017)S lyubovyu k Uchitelyu (o knige pamyati muzikoveda T. A. Golovyans).

Oʻgʻli – Anatoliy VarelasTvorcheskiy vecher Anatoliya Varelasa.

Qizi – Yelena Meyke.

Nevarasi – Dmitriy Varelas.

Nevarasi – Nina Meyke.

 

 
 Opera Varelasa – sorok let spustya 
 VARYeLAS SOVYeT 
 100 let so dnya rojdeniya Soveta (Sergeya) Afanasevicha Varelasa
Iustin Pranaytis

Iustin (Yustin) Bonaventura Pranaytis (1861-yil 27-iyul, Panenupya, Suvalki viloyati – 1917-yil 28-yanvar, PetrogradScapegoat on Trial: The Story of Mendel Beilis - The Autobiography of Mendel Beilis the Defendant in the Notorious 1912 Blood Libel in Kiev, Beilis, Mendel, Introd. & Ed. By Shari Schwartz, CIS, New York, 1992) – litvalik rus diniy arbobi, antisemit yozuvlar muallifi.

 Hayoti 
Iustin Bonaventura Pranaytis 1861-yil 27-iyulda tugʻilgan. U Griskabudis va Mariyampolk maktabini tugatgan, shundan soʻng 1878-yilda Seynidagi diniy seminariyaga oʻqishga kirdi. 1883-yilda Sankt-Peterburgdagi Imperator Rim-katolik diniy akademiyasiga oʻqishga kirdi. 1887-yildan ilohiyot magistri, bir yil oldin esa ruhoniy boʻldi. Ilohiyot akademiyasini tugatgandan soʻng, u ibroniy tilidan dars berdi. „Christianus in Talmude Iudaeorum sive Rabbinicae doctrinae de Christianis secreta“ antisemitizm kitobi nashr etilgandan keyin shuhrat qozondi. Ushbu kitob 1892-yilda Sankt-Peterburgda nashr etilgan va bir qator Yevropa tillariga tarjima qilingan. Iustin Bonaventura oʻsha davrning eng koʻzga koʻringan ibronist va semitologi D.A.Xvolsonning shogirdi boʻlgan.

1894-yilda Pranaitis zarar yetkazganlikda ayblanib sudlangan. Bir muddat Tverga surgun qilingan, 1902-yilda esa Toshkentga yuborilganR. Jałbrzykowski, Pranajtis Justyn, w: Podręczna Encyklopedia Kościelna, t. 31-32, Kraków 1913, s. 400.Царская Россия и дело Бейлиса, Tager, A., Moscow, 1934. Uning tashabbusi bilan Toshkent, Buxoro, Samarqand, Ashxobodda katolik cherkovlari qurilgan. Mashhur loyihalaridan biri bu Iso Masih yuragi sobori-jomeʼsi hisoblanadi. U faol missionerlik faoliyati bilan shugʻullangan. Xususan, Turkiston garnizonida targʻibot ishlarini amalga oshirgan.

1913-yil sentyabr-oktyabr oylarida Iustin Pranaytis nasroniy bolani marosim bilan oʻldirishda ayblangan.

Politsiya boʻlimining maxsus topshiriqlar boʻyicha xodimi P. N. Lyubimov sud jarayoni boʻyicha maʼlumotlarni toʻplagan.

 
 Тагер А. С. Царская Россия и дело Бейлиса.

 

 
 Pranaitis, Justinas
Turkum:Sankt-Peterburgda vafot etganlar
Turkum:1917-yilda vafot etganlar
Turkum:28-yanvarda vafot etganlar
Turkum:1861-yilda tugʻilganlar
Turkum:27-iyulda tugʻilganlar
Tyan-Shan kameliniyasi

Tyan-Shan kameliniyasi — ikki urugʻpallalilar sinfi, ziradoshlar oilasi, kameliniya turkumiga mansub ko‘p yillik gulli o‘simlik turi. O‘zbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati G‘arbiy Tyan-Shan, Ohangaron daryosi vodiysida, Dukentsoy va Qorabog‘soyda o‘sishi ma'lum.
Tavsifi
Balandligi 30-50 sm gacha yetadigan ko‘p yillik o‘t o‘simlik. O‘q ildiz sistemasiga ega. Ildiz uchida tuganaklari hosil bo‘ladi. Ildiz bo‘g‘zidan o‘sib chiqqan barglari uzun bandli, uch karra bo‘lingan, bo‘laklari cho‘ziq dumaloq, nishlari bor. Poyadagi barglari bandli, yuqori bo‘lakchalari qisqarib novga aylangan. Gullari bir jinsli, murakkab soybon to‘pgulda yig‘ilgan. Soyabonchasi beshta o‘rama bargchali, uzunligi 10 sm. Kosachabarglari pardasimon, tishli. Gultojibarglari oq tusda. Hasharotlar yordamida changlanadi. May oyida gullab mevasi iyunda pishadi. Mevasi quruq, yumaloq, uzunligi 4 mm, eni 5 mm. Urug‘i va tuganaklari orqali ko‘payadi.

Tarqalishi va o‘sish sharoiti
Tabiatda juda kam tarqalgan, dengiz sathidan 1200-1600 metr balandlikda toshlar orasida uchraydi. Toshkent viloyati G‘arbiy Tyan-Shan, Ohangaron daryosi vodiysida, Dukentsoy va Qorabog‘soyda o‘sishi ma'lum. Dukentsoy atrofida 600 tup o‘simlik o‘sadi. Maxsus o‘sish sharoitiga moslashgan, tashqi muhitning noqulay sharoitlariga chidamsiz tur bo‘lganligi sababli areali qisqarib ketgan. 2009-yilda O‘zbekiston Respublikasi Fanlar Akademiyasining Botanika bogʻida o'stirishga urinilgan. Ugom-chatqol davlat tabiat milliy bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.
 

Turkum:Toshkent geografiyasi
Yeji Matsulevich

Yepiskop Yeji Matsulevich (1955-yil 30-may, Dashev, Ilyinets tumani, Vinnitsa viloyati, Ukraina SSR, SSSR) – rim-katolik cherkovi diniy arbobi, katolik yepiskopi. Oʻzbekiston Apostol maʼmuri va Nara yepiskopi (2005-yildan)

 Hayoti 
Yeji Matsulevich 1989-yilda Krakovdagi Fransisk ordeniga qoʻshildi. 1990-yil 25-sentyabrda u qasamyod qildi. Keyinchalik Krakovdagi Oliy diniy seminariyada tahsil oldi. 1994-yil 2-oktyabr abadiy qasamyodni qabul qildi.

1994-yildan Rimda tahsil olgan. 1995-yildan bakalavr, 1997-yildan ilohiyot yoʻnalishi boʻyicha litsensiat boʻlgan.

1996-yil 22-iyunda u Krakov shahrida ruhoniy etib tayinlandi.

1997-yildan 2000-yilgacha sobiq natsistlarning Osvensim konslageri yaqinida joylashgan Harmenz shahridagi (Gmina Osvensim, Osvensim okrugi, Kichik Polsha voevodeligi, Polsha) Sankt Maksimilian Kolbe markazida ishlagan. Ikki yil davomida u Krakovdagi Oliy diniy seminariyada dars berdi.

2000-yilda u orden vikari va provinsiya sekretariati etib saylandi. 2001-yildan Sharqiy Yevropada kichik Friars ordenining bosh yordamchisi boʻldi.

2005-yil 1-aprelda u Oʻzbekiston Apostol maʼmuri va Nara titul yepiskopi etib tayinlangan. 2005-yil 14 mayda Kardinal Davlat kotibi Anjelo Sodano Rimda oʻzining yepiskoplik marosimini oʻtkazdi. Taqdirlash Fransisk ordenining asosiy uyi yonida joylashgan Muqaddas Havoriylarning Rim Bazilikasida boʻlib oʻtdi. 2005-yil 26-iyunda Yeji Matsulevich havoriy maʼmuri lavozimini egalladi. Rasmiy inauguratsiya marosimi Toshkentdagi Iso Masih yuragi sobori-jomeʼsida boʻlib oʻtdiЕпископ Ежи Мацулевич вступил в должность главы новой католической администратуры в Узбекистане.

2022-yil 29-aprelda yangi tashkil etilgan Markaziy Osiyo yepiskoplari konferensiyasining vitse-prezidenti etib saylandi.

 

 
 Bishop Jerzy Maculewicz, O.F.M. Conv. на сайте catholic-hierarchy.org
 Католическая церковь Узбекистана
 Ordinary of Apostolic Administration of Uzbekistan
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1955-yilda tugʻilganlar
Turkum:30-mayda tugʻilganlar
Abdulloh ibn Rovoha masjidi

Abdulloh ibn Rovoha masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Zangiota tumanida joylashgan. Masjid tumandagi eng eski masjidlaridan biri hisoblanadi.

 Joylashuvi va faoliyati 
Abdulloh ibn Rovoha jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Zangiota tumani, Chigʻatoy Oqtepa qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli Oʻzbekiston jamoa xoʻjaligi, S. Karimov koʻchasida joylashgan. Masjidning bosh imom-xatibi Gʻaybullo domla Madaminov hisoblanib, namozxonlar machitga tashrif buyurgan aholi vakillari va mehmonlar, ziyoratchilar bilan doimiy muloqotda boʻlib turadi. Jome masjidga namoz oʻqish va ziyorta uchun Chigʻatoy Oqtepa qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli boʻlgan barcha koʻcha va aholi yashash punktlari aholisi, shuningdek, Oʻzbekiston jamoa xoʻjaligida istiqo, at qiluvchi mahalliy aholi vakillari, S. Karimov mahalla fuqarolar yigʻini, S. Karimov tor koʻchasi va unga qoʻshni boʻlgan hududlardan namoz ibodatini ado etish maqsadida tashrif buyurishadi.

 Tarixi 
Abdulloh ibn Rovoha jome masjidi qachon, kim tomonidan qurilganligi haqida aniq dalillar yoʻq. Ushbu masjid Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi, Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan 1998-yil 15-avgust kunida roʻyxatdan oʻtib, uning ustavi viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan. Jome masjidning binosi namozxonlar uchun qulay va yetarli shart-sharoitlar yaratilgan boʻlib, tashqaridan kelgan har qanday mehmon, sayyoh, yoʻlovchilar uchun barcha imkoniyatlar yaratilgan.

 

 
Abdulloh ibn Rovaha" jome masjidida Qurbon hayiti
Orxideyasimon gulsafsar

Orxideyasimon gulsafsar  – bir urugʻpallalilar sinfi, gulsapsardoshlar oilasi, iris turkumiga mansub koʻp yillik gulli oʻsimlik turi. Oʻzbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati, Ugom, Piskom, Qorjontov, Chatqol, Qurama togʻ tizmlarida va Ohangaron daryosi havzasida tarqalgan.
 Tavsifi 
Balandligi 15-25 sm gacha yetadigan koʻp yillik, piyozchali oʻsimlik. Ildizi urchuqsimon shaklda biroz yogʻonlashgan. Piyozchasining diametri 2,5-3 sm. Poyasining uzunligi 5-20 sm, sirti och yashil, tuksiz, silliq. Barglari yashil, bandsiz ostki qismi bilan poyani oʻrab turadi, shakli oʻroqsimon, cheti oq hoshiyali, biroz dagʻal. Gullari poya uchida yakka yakka joylashgan, 3-5 dona, och sariq tusda, changlanishdan keyin gultojibarglari binafsharang tusga kiradi. Tashqi gulbargchalari 3,5-4,5 sm, och sariq tusda. Ichki gulbarglarining uzunligi 1-1,5 sm, yaproqlari uchli. Aprel oyida gullab mevasi mayda pishib yetiladi. Urugʻi va piyozchalari orqali koʻpayadi.

 Tarqalishi va oʻsish sharoiti 
Yovvoyi holatda kam uchraydi. Toshkent viloyati, Ugom, Piskom, Qorjontov, Chatqol, Qurama togʻ tizmalarida va Ohangaron, Oygaying, Maydontol daryosi havzasida tarqalgan. Adir va togʻ mintaqalarining toshli shagʻalli tuproqlarida oʻsadi. Maʼlum bir tuproq sharoitiga moslashganligi va raqobatga chidamsizligi sababli yovvoyi holatda kam uchraydi. Oʻzbekiston Respublikasi Fanlar Akademiyasining Botanika bogʻida oʻstirilmoqda. Chatqol davlat qoʻriqxonasi va Ugom-chatqol davlat tabiat milliy bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.
 

Turkum:Toshkent geografiyasi
Anas ibn Malik masjidi

Anas ibn Malik masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Zangiota tumanida joylashgan. Masjid tumandagi eng eski masjidlaridan biri hisoblanadi.

 Joylashuvi va faoliyati 
Anas ibn Malik jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Zangiota tumani, Turkiston qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli Alisher Navoiy koʻchasida joylashgan. Masjidning bosh imom-xatibi Xolmamat domla Xurramov hisoblanib, namozxonlar machitga tashrif buyurgan aholi vakillari va mehmonlar, ziyoratchilar bilan doimiy muloqotda boʻlib turadi. Jome masjidga namoz oʻqish va ziyorta uchun Turkiston qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli boʻlgan barcha koʻcha va aholi yashash punktlari aholisi, shuningdek, Alisher Navoiy koʻchasi, tor koʻchasi va unga qoʻshni boʻlgan hududlardan namoz ibodatini ado etish maqsadida tashrif buyurishadi. Masjid binosi zamonaviy talablar asosida qurilgan, namozxonlar uchun tahoratxona, bosh imom-xatibi xonasi, kutubxonadan tashrif buyuruvchilar foydalanishlari mumkin.

 Tarixi 
Anas ibn Malik jome masjidi qachon, kim tomonidan qurilganligi haqida aniq dalillar yoʻq. Ushbu masjid Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi, Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan 1998-yil 15-avgust kunida davlat roʻyxatidan oʻtkazilib, uning ustavi viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan. Jome masjidning binosi namozxonlar uchun qulay va yetarli shart-sharoitlar yaratilgan boʻlib, tashqaridan kelgan har qanday mehmon, sayyoh, yoʻlovchilar uchun barcha imkoniyatlar yaratilgan.

 

 
Abdulloh ibn Rovaha" jome masjidida Qurbon hayiti
Gvelesiani Nikolay Germanovich

Nikolay Germanovich Gvelesiani ( 1887-yil, Gantiadi qishlogʻi, Kutaisi viloyati, Shorapan tumani, Rossiya imperiyasi — vafot etgan yili nomaʼlum, Gurjiston SSR, Zestafoni tumani, Gantiadi qishlogʻi )

Zestafoni tumani, Xose Dias nomidagi kolxozning boʻgʻinchisi. 

Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1949).

 Biografiya 
1887-yilda Kutaisi viloyati Shorapan tumani Gantiadi qishlog'ida dehqon oilasida tugʻilgan. Kollektivlashtirishning dastlabki yillarida u oddiy kolxozchi, urushdan keyingi yillarda esa Zestafonskiy tumanidagi Xose Dias nomidagi uzumchilik kolxozida boshqaruvchi sifatida faoliyat yuritgan.

1948-yilda Nikolay Gvelisiani boshchiligidagi brigada 3 gektar maydonning har gektaridan o‘rtacha 80 sentnerdan uzum olishga muvaffaq boʻlishdi va shu munosabat bilan SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1949-yil 9-avgustdagi farmoni bilan unga Lenin ordeni, “1948 yilda yuqori uzum hosili olgani uchun” Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni hamda Oʻroq va bolgʻa oltin medali berildi.

Xuddi shu farmon bilan Xose Dias nomidagi kolxoz ishchilari, brigadir Valerian Bichievich Talaxadze va xodimlari Anna Georgievna Tkemaladze, Galina Silionovna Tkemaladze, Sinepor Galaktionovich Tkemaladzega ham Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni berildi.

1950-yildagi mehnat natijalariga koʻra yutuqlari uchun u 1951-yilda ikkinchi Lenin ordeni bilan taqdirlangan.

Nafaqaga chiqqanidan soʻng u tugʻilgan Gantiadi qishlogʻida yashadi. Uning vafot etgan sanasi nomaʻlum.

 Mukofotlar

 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 Lenin ordeni - ikki marta (1949; 05.07.1951)

 

 
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Turkum:1887-yilda tugʻilganlar
Troitskiy Georgiy monastiri

Troitskiy Georgiy monastiri – Oʻzbekistonning Chirchiq shahrida joylashgan Rus pravoslav cherkovining Oʻrta Osiyo mitropolit okrugiga qarashli Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasining pravoslav monastiri.

 Monastir tarixi 
Monastir Rus pravoslav cherkovi Muqaddas Sinodining 1996-yil 22-fevraldagi qarori bilan Chirchiq shahrida mavjud boʻlgan Georgiy cherkovi cherkovi negizida ochilgan.

Muqaddas Troitskiy Georgiy monastiri tarixi XIX asrning oxiriga, Turkiston viloyati Troitskoye qishlogʻida (hozirgi Oʻzbekiston Respublikasi, Chirchiq shahri) qishloq aholisi uchun ibodatxona qurilishi boshlangan paytdan boshlanadi. 1895-yil 11-sentyabrda Turkiston kengashi qishloq aholisiga maʼbad qurish uchun yeparxiya ichida ehson yigʻish maqsadida kitob chiqardi.

1897-yil 1 fevralda foydalanishga topshirilgan cherkov qurildi. Cherkovda 1897-yil 9-fevralda Buyuk shahid Georgiy sharafiga yeparxiya ruhoniylari Yevstafiy Lyubimskiy va birinchi ruhoniy boʻlgan Konstantin Stoberskiy tomonidan muqaddas marosim amalga oshirildi. Bu cherkovning binosi bugungi kungacha saqlanib qolgan.

Sovet davrida 1931-yilda ibodatxona yopilgan va unda otxona qurilgan. Keyinchalik ibodatxona binosi avval qishloq sovetiga, keyin esa bolalar bogʻchasiga koʻchirildi. Maʼbadning qoʻngʻiroq minorasi buzib tashlangan.

Maʼbad 1945-yilda cherkovga qaytarilgan.

1980-yilda sovet va rus arxitektori V. I. Piskarev boshchiligida ibodatxonada restavratsiya ishlari olib borildi.

 Monastir hozirda 
Monastirda birinchi monastir soch kesish 2004-yilda Toshkent va Markaziy Osiyo mitropoliti Vladimir (Ikim) tomonidan amalga oshirilgan.

Ikkinchi soch kesish marosimi 2004-yil 9-sentyabrda boʻlib oʻtdi. Oʻsha kuni ruhoniy Sergey Korostylev rohib boʻldi.

2012-yildan beri monastirda xizmatlar har kuni oʻtkaziladi.

2013-yilda monastirning tarkibiga 11 kishi kirgan: bitta abbat, uchta ruhoniy, bitta sxemamonk, ikkita rohib va boshqalar.

 Galereya 

 

 
 Официальный сайт Свято-Троице-Георгиевского монастыря
 Официальный сайт Ташкентской епархии
 Адрес храма на Pravoslavie.uz
Turkum:Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasi
Turkum:Oʻzbekistondagi xristian binolari
Turkum:Chirchiq