Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Aleksandr Nefedyev

Aleksandr Nikolayevich Nefedyev (1887-yil 12-oktyabr, Qozon – 1929-yil 15-may, Toshkent) – rus, sovet astronomi, astrometr, Perm universiteti astronomiya professori, Kitobdagi Xalqaro kenglik stansiyasining asoschisi va birinchi direktori.

Botanik A. G. Genkelning kuyoviGenkel M. A. Syostri-bliznesi Olga i Nina // Permskiy universitet v vospominaniyax sovremennikov / Otv. za vip. A. S. Stabrovskiy. Perm: Izd-vo Perm. un-ta, 1996. Vip. III. Uralskie prosvetiteli: semya Genkel. 156 s. 76..

 Biografiyasi 
Aleksandr Nikolayevich ziyolilar oilasida tavallud topgan.

Nefedyev 1906-yilda 3-Qozon gimnaziyasini kumush medal bilan, 1910-yilda Qozon universitetining fizika-matematika fakultetini tugatgan. Universitetda oʻqib yurganida professor A. P. Kotelnikov va D. I. Dubyago amaliy astronomiyadan ilm olgan. 1908–1910-yillarda Engelxardt rasadxonasida kompyuter olimi boʻlib faoliyat olib borganПокровский К. Д. Новая широтная станция в Туркестане // Природа. 1928. № 5. С. 490–491..

Keyinchalik 1910–1912-yillarda 3-Qozon gimnaziyasida matematika oʻqituvchisi boʻlib ishlagan. Aleksandr Taʼlim okrugi boshqarmasi huzuridagi matematika fakultetining pedagogika kurslari talabasi boʻlgan. 1912-yilda Qozon universiteti qoshidagi fizika-matematika jamiyatining haqiqiy aʼzosi etib saylangan. Qozon shahridagi 2-real maktabda oliy matematika va astronomiya oʻqituvchisi boʻlib ishlagan.

Nefedyev 1918-yildan Tomsk yer boʻlimi kartografiya boʻlimida geodezik, 1919–1920-yillarda Sibirni oʻrganish institutida katta kompyuter olimi boʻlgan.

1920-yilda Bosh gidrografiya boshqarmasining Ob gidrografik partiyasiga, ushbu partiyaning qutb ekspeditsiyalarida qatnashish uchun, astronom lavozimiga taklif qilingan.

Aleksandr 1921–1923-yillarda Qozon astronomik rasadxonasida astronom boʻlgan.

Aleksandr Nikolayevich 1922-yilda Kara dengizi va Sibir daryolarining ogʻizlarida navigatsiya xavfsizligini taʼminlash boshqarmasining astronomik boʻlimi boshligʻi etib tayinlangan.

1923-yil kuzida Perm universitetida tavsifiy, sferik va nazariy astronomiya, shuningdek, oliy geodeziya boʻyicha maʼruza qila boshlagan. Perm universitetining birinchi rektori K. D. Pokrovskiy Nefedyevni universitetning astronomiya kafedrasi professori lavozimiga tavsiya qilganPokrovskiy K. D. Novaya shirotnaya stansiya v Turkestane // Priroda. 1928. № 5. S. 490–491..

Aleksandr GUS tomonidan 1925-yilda Perm universitetining astronomiya professori sifatida tasdiqlangan. 1927-yilda Ulugʻbek nomidagi Oʻzbekiston astronomik stansiyasi direktori lavozimiga tayinlangani munosabati bilan universitetdagi ishidan ozod qilingan.

Nefedyev 1921–1923-yillarda Ulugʻbek nomidagi Oʻzbekiston astronomik stansiyasi direktori lavozimida faoliyat olib borganNefedev Aleksandr Nikolaevich (1887–1929) // Rossiyane v Uzbekistane. Chast II. Vklad rossiyan v razvitie nauki, ekonomiki i kulturi Uzbekistana..

Professor 1929-yil 15-mayda Toshkentda vafot etgan.

 

Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1929-yilda vafot etganlar
Turkum:15-mayda vafot etganlar
Turkum:1887-yilda tugʻilganlar
Turkum:12-oktyabrda tugʻilganlar
Leonid Nikolayev

Leonid Vladimirovich Nikolayev (1 13-avgust 1878-yil, Kiyev – 1942-yil 11-oktyabr, Toshkent) – rus sovet pianinochisi, bastakor va pedagog, RSFSR xalq artisti (1938), fan doktori (1941).

 Biografiyasi 
Leonid Vladimirovich 1-avgust 1878-yilda Kiyevda tavallud topgan. Kiyev musiqa kollejida Vladimir Puxalskiydan pianino boʻyicha, Yevgeniy Ribdan musiqa nazariyasi boʻyicha tahsil olgan. 1897-yilda Moskva konservatoriyasiga oʻqishga kirgan, 1900-yilda Vasiliy Safonovning fortepiano sinfini va ikki yildan soʻng Sergey Taneyev va Mixail Ippolitov-Ivanovning kompozitsiya sinfini tamomlagan.

Leonid Pianinochi sifatida dastlab Moskvada rus musiqa ixlosmandlari toʻgaragida chiqish qilgan (1900). „Muzikalnix vistavkax“ da faol ishrirok etgan hamda Kiyev (1904) va Sankt-Peterburg (1907) zamonaviy musiqa kechalarida ham qatnashgan. Bir muncha vaqt Katta teatrida oʻqituvchi boʻlib ishlagandan soʻng, Nikolayev musiqa bastalashni boshlagan. U 1909-yildan Peterburg konservatoriyasida fortepiano va kompozitsiyadan dars bergan (1912-yildan professor). 1930-yillarning oʻrtalarida qisqa muddat Leningrad konservatoriyasida direktor lavozimida faoliyat olib borgan.

Nikolayev 1942-yilda boshqa konservatoriya oʻqituvchilari bilan birga Toshkentga evakuatsiya qilingan va u yerda tifdan vafot etgan. U shahar qabristoniga dafn etilgan. 1952-yilda kuli Literatorskie Mostkida qayta dafn qilingan.

Nikolayev oʻqituvchi sifatida katta shuhrat qozongan. Konservatoriyada oʻqituvchilik qilgan yillar davomida Vladimir Sofronitskiy, Dmitriy Shostakovich, Mariya Yudina, Pavel Serebryakov, Natan Perelman, Aleksandr Sokovnin, Aleksandr Kreyn, Valerian Bogdanov-Berezovskiy, Boris Golts, Natan Fishman, Isaak Shvarts kabi bir qator taniqli musiqachilarni tayyorlagan.

 Mukofotlari 
Leonid Vladimirovich 1937-yilda Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohibi boʻlgan. 1938-yilda RSFSR xalq artisti va RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist unvonlariga sazovor boʻlgan.

 

Turkum:Toshkentda dafn etilganlar
Turkum:Moskva konservatoriyasi bitiruvchilari
Turkum:Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1942-yilda vafot etganlar
Turkum:11-oktabrda vafot etganlar
Turkum:1878-yilda tugʻilganlar
Turkum:13-avgustda tugʻilganlar
Isaak Zvavich

Isaak Semyonovich Zvavich (1904-yil 21-aprel (4 may), Odessa – 1950-yil 16-may, Toshkent) – sovet diplomati va ingliz tarixchisi, Buyuk Britaniya va Britaniya Hamdoʻstligi tarixi, shuningdek, iqtisodiy geografiya boʻyicha mutaxassis.

 Biografiyasi 
Isaak Semyonovich 1922-yilda diplomatik xizmatga kirdi, 1924-yildan 1927-yilgacha Buyuk Britaniyadagi Sovet savdo missiyasida maslahatchi boʻlib ishladi va bir vaqtning oʻzida London universitetining Iqtisodiyot fakultetida oʻqidi. Universitetni 1926-yilda tugatdi.

Zvavich 1928-yildan Moskvaning turli universitetlarida ishladi. 1930–1934-yillarda Moskva davlat lingvistik institutida, 1934–1941-yillarda V. I. Lenin nomidagi Moskva davlat pedagogika institutida dars berdi. Zvavich 1940–1949-yillarda Moskva davlat universiteti tarix fakultetining zamonaviy tarix kafedrasi professori boʻldi, 1944–1949-yillarda Rossiya Tashqi ishlar vazirligining Diplomatik akademiyasida va 1946–1949-yillarda Ijtimoiy fanlar akademiyasida dars berdi.

Zvavich 1932-yildan 1937-yilgacha Kimyoviy tibbiyot institutida katta ilmiy xodim, deputat lavozimlarida faoliyat olib bordi. 1938-yilda iqtisodiy geografiya kafedrasi professori ilmiy unvonini oldi va „Angliya i dominioni“ kursidan dars berdi.

1940-yillarning oʻrtalariga kelib, Isaak asosan „1812 yilgi Vatan urushining diplomatik tarixi“ doktorlik dissertatsiyasini tayyorladi, ammo bu ishni yakunlashga ulgurmadi.

Isaak Semyonovich 1949-yildan kosmopolit sifatida Britaniya leyboristlar partiyasi yetakchisi G. Laski bilan doʻstona aloqalari hamda asarlarida ingliz imperializmini yetarlicha tanqid qilmagani uchun taʼqibga uchradi. U oʻqituvchilik faoliyatini toʻxtatib, Toshkentga ketishga majbur boʻldi va u yerda vafot etdi.

 Ilmiy faoliyati 
Zvavichning tadqiqotlari birinchi navbatda ingliz tarixiga, shuningdek, zamonaviy va yaqin tarixshunoslik, iqtisodiy geografiya, mustamlaka siyosati va xalqaro munosabatlarga qaratilgan. Issak Ikkinchi jahon urushi yillarida fashistlarga qarshi bir qancha publitsistik asarlar yozgan. 1942-yilda SSSR Yozuvchilar uyushmasiga tarjimon va publitsist sifatida qabul qilingan.

 

Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1950-yilda vafot etganlar
Turkum:16-mayda vafot etganlar
Turkum:1904-yilda tugʻilganlar
Turkum:4-mayda tugʻilganlar
Karl Braunshtayner

Karl Braunshtayner (27-oktyabr 1891-yil, Vena – 19-aprel 1916-yil, Toshkent, Turkiston oʻlkasi) – avstriyalik futbolchi, himoyachi sifatida oʻynagan. 1912-yil yozgi Olimpiya oʻyinlari ishtirokchisi.

 Biografiyasi 
Karl Braunshtayner 27-oktyabr 1891-yilda Vena shahrida tavallud topgan. 1911-yilda kattalar futbolida debyut qilgan. Sentyabr oyida oʻynagan Wiener Sport klubi soʻnggi Chaqiruv kubogi gʻolibiga aylangan. Yosh futbolchi dastlabki tur oʻyinlarida maydonga tushgan va finalda oʻzidan tajribaliroq Ferensvaros ustidan gʻalaba qozongan. 1911-yilgi mavsumdan boshlab Vena ligasi chempionatlari oʻtkazila boshlangan. Klubning birinchi turnirida ikkinchi oʻrinni, keyingi yili uchinchi oʻrinni egallagan. Klubdagi atigi uch mavsumda 43 oʻyin oʻtkazgan va 16 gol urgan.

Karl 1912-yil 5-mayda Avstriya milliy futbol terma jamoasida debyut qilgan. Venada mezbonlarning asosiy raqibi Vengriya terma jamoasi bilan boʻlgan oʻyinda durang natija qayd etilgan (1:1). Karlga Stokgolmdagi Olimpiya oʻyinlariga borish uchun bitta oʻyin kifoya qilgan.

Olimpiya turnirining birinchi bosqichida Avstriya terma jamoasi nemislar ustidan gʻalabaga erishgan, ammo keyingi turda Gollandiyaga magʻlub boʻlgan. Avstriya terma jamoasi Olimpiyadani oltinchi oʻrin bilan yakunlagan va Karl Braunshtayner barcha oʻyinlarda qatnashgan.

Karl keyingi ikki yil ichida terma jamoa safida Italiya va Vengriya terma jamoalariga qarshi yana ikkita oʻyin oʻtkazgan.

Futbolchi Birinchi jahon urushi boshida 1-qal’a artilleriya polkiga va Sharqiy frontga yuborilgan. U rus qoʻshinlari 1914-yil sentyabrdan 1915-yil martgacha bosib olishga uringan Twierdza Przemyśl qal’asini himoya qilishda qatnashgan. 22-mart kuni ochlik va kasallikdan charchagan 100 000 dan ortiq avstriyalik askar va Twierdza garnizoni qoʻmondonligi taslim boʻlgan. Karl Breynshtayner 1916-yil 19-aprelda Toshkentdagi harbiy asirlar lagerida tifdan vafot etgan.

 

Turkum:Venada tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1916-yilda vafot etganlar
Turkum:19-aprelda vafot etganlar
Turkum:1891-yilda tugʻilganlar
Turkum:27-oktyabrda tugʻilganlar
Turkum:Avstriyalik erkak futbolchilar
Boris Shipulin

Arxiyepiskop Boris (dunyoda Vladimir Pavlovich Shipulin, 27-dekabr 1874-yil, Velsk, Vologod viloyati – 1938-yil 23-fevral, Toshkent) – pravoslav rus cherkovi yepiskopi, Toshkent arxiyepiskopi.

 Biografiyasi 
Boris 27-dekabr 1874-yilda Vologod viloyatining Velsk shahrida (hozirgi Arxangelsk viloyatining markazi) hisobchi oilasida tavallud topgan. 1886-yilda Vologod viloyati Velikiy Ustyug shahridagi boshlangʻich maktabni, 1890-yilda Vologod ilohiyot bilim yurtini, 1896-yilda Vologod diniy seminariyasini hamda 1900-yilda Moskva diniy akademiyasini ilohiyot fanlari nomzodi ilmiy darajasi bilan tugatgan.

Shipulin 1901-yil 14 (27)-yanvarda iyerodiakon, 31-martda iyeromonax, akademiya inspektori yordamchisi etib tayinlangan. 1902-yildan Kursk diniy seminariyasi inspektori, 1904-yildan arximandrit va Pskov diniy seminariyasi rektori lavozimlarida faoliyat olib borgan.

Shipulin 1905-yildan Moskva Kreml qal’asidagi oʻn ikki havoriylar cherkovining bosh ruhoniysi va 1906-yildan Novospasskiy monastiri abbati boʻlgan. U 1907-yildan Rossiya xalqlari ittifoqining faxriy aʼzosi hamda 1909-yildan Moskva diniy seminariyasi rektori boʻlgan.

 Arxiyepiskop 
Boris 1912-yil 24-iyunda (7-iyul) Vinnitsa yepiskopi, Podolsk yeparxiyasining ikkinchi vikarisi etib tayinlangan. 1914-yil 14 (27)-fevralda Balta yepiskopi, xuddi shu yeparxiyaning birinchi vikarisi etib tayinlangan. Shipulin 1915-yil 12 (25)-fevralda Cheboksari yepiskopi, Qozon yeparxiyasining ikkinchi vikarisi etib tayinlangan va ayni paytda Qozon Kizicheskiy monastirining rektori boʻlgan.

IV (1911) va III (1915) darajali Muqaddas Vladimir ordeni bilan mukofotlangan.

Boris Shipulin 1921-yil dekabrda Ufa va Menzelinskiy yepiskopi etib tayinlangan. U 1922-yil fevral oyining oxiri mart oyining boshida Ufaga kelgan va „Jivoy Serkvi“ ga qoʻshilgan. 1922-yil oktyabr oyida hibsga olindi va „oq toʻdalarni tashkil qilganligi, admiral Kolchak hukumatini maʼnaviy va moddiy qoʻllab-quvvatlaganligi“ uchun 7 yilga majburiy mehnatga hukm qilingan. Ammo Boris amnistiya bilan ozod qilingan va Xarkovga surgun qilingan.

Yepiskop 1938-yil 23-fevralda Toshkentdagi OʻzSSR NKVD UGBning ichki qamoqxonasida otib oʻldirilgan.

 

Turkum:Toshkent yepiskoplari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1938-yilda vafot etganlar
Turkum:23-fevralda vafot etganlar
Turkum:1877-yilda tugʻilganlar
Turkum:8-yanvarda tugʻilganlar
Oqgulli shirach

Oqgulli shirach  – bir urugʻpallalilar sinfi, piyozdoshlar oilasi, lshirach turkumiga mansub koʻp yillik gulli oʻsimlik turi. Oʻzbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati Piskom, Ugom, Chotqol, Qorjontov tog‘ tizmalarida tarqalgan.
 Tavsifi 
Boʻyi 45-100 sm gacha yetadigan koʻp yillik gulli oʻsimlik. Ildizpoyasi urchuqsimon yogʻonlashgan. Barglari keng qalami nashtarsimon, eni 13-25 mm yuzasi silliq, tuksiz. Guloldi bargchalari ingichka uchburchak nashtarsimon. To‘guli shingil. Gulqoʻrgʻoni oddiy tuzilgan, bir tomirli, bo‘laklari o‘zaro qo‘shilmagan, erkin. Changchilari notekis taqsimlangan, gultojibarglaridan qisqaroq. Gultojibarglari oq yoki och sariq tusda. Gulkosachabarglari olti dona, yashil rangda. Gullari ikki jinsli. Hasharotlar yordamida changlanadi. May-iyun oylarida gullab, mevasi iyulda pishib yetiladi. Mevasi quruq koʻsakcha, yumaloq, uch boʻlakli, silliq, eni 20-30 mm.
Urug‘i va vegetativ yoʻl bilan koʻpayadi.

 Tarqalishi va oʻsish sharoiti 
Kichik toʻplar hosil qilib oʻsadi, Toshkent viloyati hududida oʻsuvchi 50.000 tupi borligi aniqlangan. Piskom, Chotqol, Qorjontov togʻ tizmalarida tarqalgan. Togʻlarning oʻrta qismidagi toshli va shagʻalli tuproqlarda oʻsadi. Aholi tomonidan chora mollarining boqilishi, yangi yerlarning oʻzlashtirilishi va manzarali oʻsimlik sifatida yigʻilishi sababli areali qisqarib ketgan. Oʻzbekiston Respublikasi Fanlar Akademiyasining Botanika bogʻida ekib oʻstirilmoqda. Chotqol biosfera qoʻriqxonasi va Ugom Chatqol davlat milliy tabiat bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.
 

Turkum:Toshkent geografiyasi
Konstantin Bogoroditskiy

Konstantin Nikolayevich Bogoroditskiy (1863-yil15-dekabr, Ryazan viloyati Pronskiy tumani Abakumovo qishlogʻi – 1922-yil, Toshkent) – rus pravoslav cherkovining arxiyerariysi, Gʻarbiy front qoʻshinlari bosh ruhoniysi (1914–1917).

 Biografiyasi 
Konstantin 1863-yil15-dekabrda Ryazan viloyatida ruhoniylar oilasida tavallud topgan.

1883-yil Ryazan diniy seminariyasini va 1887-yil Qozon diniy akademiyasini ilohiyot fanlari nomzodi ilmiy darajasi bilan tamomlagan.

Bogoroditskiy Qozon oʻqituvchilar seminariyasining huquq oʻqituvchisi (1887), yeparxiya maktab kengashining Qozon boʻlimi (1889) va Qozon oʻqituvchilari kengashi (1891) aʼzosi boʻlgan.

Bogoroditskiy 1892-yilda Toshkent erkaklar gimnaziyasida huquq fani oʻqituvchisi, Toshkentdagi Spaso-Preobrajenskiy sobori ruhoniysi, 1894–1899-yillarda Toshkent okrugidagi cherkovlar katta popi, 1895–1898-yillarda oʻrta maktabda huquq fani oʻqituvchisi, 1895-yilda yeparxiya maktablari kengashining Toshkent boʻlimi raisi, 1896–1899-yillarda cherkov maktablari va savodxonlik maktablarining okrug kuzatuvchisi, 1900-yilda Sirdaryo viloyatidagi harbiy cherkovlar bosh popi hamda 1913-yilda Toshkent harbiy punkt cherkovlari popi boʻlgan.

Konstantin Nikolayevich 1914-yilda Gʻarbiy front qoʻshinlarining bosh ruhoniysi boʻlgan.

Uning rafiqasi – Natalya Vasilyevna, bolalari – Yevgeniya, Dmitriy, Aleksandr va Mariya.

Bogoroditskiy 1917-yilda Harbiy va dengiz ruhoniylarining 1-chi rais oʻrinbosari va 2-Umumrossiya kongressining raisi boʻlgan.

1918-yildan yana Toshkentdagi Transfiguratsiya sobori bosh ruhoniysi boʻlgan.

Ruhoniy Konstantin 1922-yil Toshkentda yurak xurujidan vafot etgan. Toshkentning markaziy maydonidagi Iosif-Georgiyevskiy ibodatxonasining mehrob devori yoniga dafn etilgan (1995-yilda buzib tashlangan).

 Mukofotlari 
Bogoroditskiy skufya (1892), kamilavka (1896), IV (1908) va III (1912) darajali Avliyo Vladimir ordeni bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Toshkentda dafn etilganlar
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1922-yilda vafot etganlar
Turkum:1863-yilda tugʻilganlar
Turkum:15-dekabrda tugʻilganlar
Qizil lola

Greyg lolasi  – bir urugʻpallalilar sinfi, loladoshlar oilasi, lola turkumiga mansub gulli oʻsimlik turi. Oʻzbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati hududidagi togʻ tizmalarida tarqalgan.
 Tavsifi 
Boʻyi 10-45 sm gacha yetadigan koʻp yillik piyozchali oʻt oʻsimlik. Popuk ildiz tizimiga ega. Piyozi tuxumsimon yoki yumaloq, tashqi qobigʻi qalin charmsimon. Barglari 3-4 dona, bandsiz, egri-bugri, yuqori qismida siyohrang dogʻlari bor, pastki tomoni bilan poyani oʻrab oladi, ketma ket joylashgan. Gullari yakka, ikki jinsli. Gulqoʻrgʻoni oddiy, oʻzaro qoʻshilmagan, erkin. Gultojibarglari toʻq qizil, toʻq sariq dogʻlari bor. Gulning tubida tuxumsimon qora dogʻlar koʻzga tashlanadi. Changchi iplari qora, changdonlari sariq. Hasharotlar yordamida changlanadi. Aprel may oylarida gullab mevasi iyulda pishib yetiladi. Mevasi quruq koʻsak meva. Urug‘i va piyozchalari orqali koʻpayadi.

 Tarqalishi va oʻsish sharoiti 
Tabiatda yakka-yakka yoki 3-4 tadan toʻda hosil qolib oʻsadi. Toshkent viloyati hududida 100.000 tupi borligi aniqlangan. Guli va piyozchalarining yigʻib olinishi va oʻsish hududida chorva mollarining boqilishi tufayli areali qisqarib ketgan. Togʻlarning pastki qismlaridagi shagʻalli va unumdor tuproqli yonbagʻirlarda oʻsadi. Oʻzbekiston Respublikasi Fanlar Akademiyasining Botanika bogʻida 1956-yildan beri ekib oʻstirilmoqda. Chotqol biosfera qoʻriqxonasi va Ugom Chatqol davlat milliy tabiat bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.

 

Turkum:Toshkent geografiyasi
Nefzaoua

Nefzaoua Tunisning janubi-gʻarbiy qismidagi hudud. Gʻarbda Chott el Djerid shoʻr koʻli, janubda Buyuk Sharqiy Erg va sharqda Dahar platosi bilan chegaralanganThe oases of the region Nefzaoua , Mongi Sghaier,, Ed. Institute of Arid Regions Medenine, August 1999.

Hudud maʼmuriy jihatdan Kebili viloyati tarkibida boʻlib, maydoni 2,208 million gektar, shu jumladan, 15,3 ming gektar voha hududini tashkil etadi. Tarixiy jihatdan mintaqada nasroniy berberlar yashagan. Aholi tarkibi rekonkista siyosati tufayli Ispaniyani tark etgan Mozarablar hisobidan toʻldirilgan.

 

Turkum:Tunis maʼmuriy-hududiy birliklari
Vvedenskiy lolasi

Vvedenskiy lolasi  – bir urugʻpallalilar sinfi, loladoshlar oilasi, lola turkumiga mansub koʻp yillik gulli oʻsimlik turi. Oʻzbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati Chotqol tizmasi va Ohangaron daryosining vodiysida oʻsadi.
 Tavsifi 
Boʻyi 20-35 sm gacha yetadigan koʻp yillik piyozchali oʻt oʻsimlik. Popuk ildiz tizimiga ega. Piyozchasi tuxumsimon toʻq qoʻngʻir rangli qogʻozsimon qobiq bilan oʻralagan. Poyasi silliq, tuksiz, tik oʻsadi. Barglari 3-4 ta, qalami nashtarsimon, poyada navbatma-navbat joylashgan, bandsiz, pastki qismi bilan poyani oʻrab turadi. Gullari poyaning uchida yakka joylashgan. Gultojibarglari qoʻshilmagan, erkin, qizil rangda. Gulining tubi sariq, changchi iplari sariq yoki qoʻngʻir tusda, changdonlari qoramtir binafsharang. Kapalaklar va asalarilar yordamida changlanadi. Aprel-may oylarida gullab, iyun-iyulda mevasi pishadi. Mevasi quruq koʻsak meva. Urugʻi va vegetativ yoʻl bilan koʻpayadi.

 Tarqalishi va oʻsish sharoiti 
Tabiatda kichik toʻplar hosil qilib oʻsadi. Toshkent viloyati hududidagi togʻ tizmalarida va Ohangaron daryosi vodiysida tarqalgan. Dengiz sathidan 1600-2000 metr balandlikda unumdor tuproqli yerlarda uchraydi. Chorva mollarining koʻplab boqilishi, guli va piyozchalarining mahalliy aholi tomonidan yigʻib olinishi natijasida populyatsiyasi qisqarib ketgan. Oʻzbekiston Respublikasi Fanlar Akademiyasining Botanika bogʻida 1956-yildan beri ekib oʻstirilmoqda. Chatqol biosfera qoʻriqxonasi va Ugom Chatqol davlat milliy tabiat bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.

 

Turkum:Toshkent geografiyasi
Turkum:Lola
Xan Un Sek

Xan Un Sek, norasmiy sharifi – Ilich (1924-yil 6-sentyabr, Sergeyevka qishlogʻi, Olgin uezdi, Primorsk guberniyasi, Uzoq Sharq viloyati – 1997-yil 24-may) – Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyati Yuqori Chirchiq tumanidagi Sverdlov nomidagi kolxoz raisi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

 Tarjimai holi 

1924-yilda Olgin uezdi Sergeyevka qishlogʻida dehqon oilasida tugʻilgan. Millati koreys. 1937-yilda ota-onasi bilan Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyatidagi maxsus aholi punktiga deportatsiya qilinadi. Toʻliqsiz oʻrta maʼlumotga ega, oʻrta maktabning 8-sinfini tugatgan. 1940-yil – Yuqori Chirchiq tumani Sverdlov nomidagi kolxozda oddiy kolxozchi, dala mudiri, agronom, dala ekinlari brigadasi brigadasi, uchastka boshligʻi.

1950-yilda Xan Un Sekning boʻlimi 10,3 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 118 sentnerdan yashil kanop hosilini oldi. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 22-maydagi farmoni bilan Lenin ordeni (tartib raqami 143554) va O‘roq va Bolg‘a oltin medali (tartib raqami 5965) hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni berilgan.

1953-yilda KPSS safiga qabul qilindi. 1955-yilda Toshkent qishloq xoʻjaligi texnikumini tamomlagan.

1984-yilda nafaqaga chiqqunga qadar Sverdlov nomidagi kolxozda mehnat qilgan. Oʻsha yilning sentyabr oyidan boshlab Ittifoq ahamiyatiga ega nafaqaxoʻr.

1990-yillarda Yuqori Chirchiq tumani Ahmad Yassaviy fermer xoʻjaligi (sobiq Sverdlov nomidagi kolxoz) hududidagi muzeyda Sverdlov nomidagi kolxozda mehnat qilgan Sotsialistik Mehnat Qahramonlariga bagʻishlangan yodgorlik majmuasini yaratish tashabbuskorlaridan biri boʻlgan.

1997-yil 24-mayda vafot etdi. Sobiq Sverdlov nomidagi kolxoz (hozirgi Ahmad Yasaviy nomidagi fermer xoʻjaligi, Yuqori Chirchiq tumani) qabristoniga dafn etilgan.

 Olgan mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni;
 Lenin ordeni;
 „1941-1945 yillar Ulugʻ Vatan Urushida jasorat bilan qilgan xizmatlari uchun“ medali;

 
 Shin D. V., Sovetskie koreysi Geroi Sotsialisticheskogo truda, Almati: Service Press, 2019
 Z. V., Pan N. G. Geroi Sotsialisticheskogo Truda – kazaxstansi, Alma-Ata, 1969—1985, tt. 1-5
 Men D. V., Kvon L. A., Kim, Sovetskie koreysi Kazaxstana, Almati, 1992
 Kim P. G., Koreysi Respubliki Uzbekistan, Tashkent: Uzbekiston. 1993
 Kan G. V., Istoriya koreysev Kazaxstana, Almati: Gilim, 1995
 Kim G. N., Men D. V., Istoriya i kultura koreysev Kazaxstana, Almati: Gilim, 1995
 Kim B. I., Koreysi Uzbekistana. Kto est kto, Tashkent, 1999

 

 
 German Kim, Ensiklopediya koryo saram. Geroy Sotsialisticheskogo Truda Xan Un Sek

Turkum:Kishilar
Turkum:Yuqori Chirchiq tumani Sverdlov nomidagi kolxozning Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Turkum:Toshkent viloyatida dafn etilganlar
Musoxon masjidi

Muso Xon masjidi Bangladeshda qurilgan Boburiylar davriga oid bino boʻlib, mamlakat poytaxti Dakkaning janubiy qismida joylashgan. 18-asrda qurilgan masjid muhim tarixiy ahamiyatga ega boʻlib, oʻrta asr Bengaliyasining eng koʻzga koʻringan baro-buyanlaridan biri, Iso Xonning oʻgʻli Muso Xonning sharafiga shunday nomlangan. Inshoot Bengaliyada Boburiylar davrida Musoxonning nabirasi Divon Munavarxon tomonidan bunyod etilgan.

Uch gumbazli masjid hozirda Dakka universiteti kampusida, Shahidulloh zalining yonida, Kerzon zalining orqa qismida joylashgan. Bangladesh hukumati tomonidan amalga oshirilgan metro-temiryoʻl loyihasi tufayli masjid hozirda katta xavf ostiga tushib qolgan va metro-temir yoʻli tufayli jiddiy oqibatlarga yuz tutishi mumkin boʻlgan 75 ta inshoot roʻyxatiga kiritilgan.

 Tavsifi 
Oʻrta asrlarda Bengal oʻlkasi tarixda Baro-Bhuyan nomi bilan mashhur boʻlgan taxminan oʻn ikki yer egalari tomonidan boshqarilgan. Baro-Bhuyanlarga Rajput musulmon qoʻmondoni Iso Xon boshchilik qilgan, u bir qator muvaffaqiyatli harbiy yurishlarni amalga oshirgan va vafotigacha Bengaliyadagi Boburiylar bosqiniga muvaffaqiyatli qarshilik koʻrsatgan. U tuzgan mamlakat poytaxti Narayanganj tumanining Sonargaon shahrida joylashgan.

1599-yilda vafot etganidan soʻng, uning oʻgʻli Musoxon boshqaruvni oʻz qoʻliga oladi hamda gʻarbiy va shimoliy hududlarda Boburiylarga qarshi jang qilib otasining ishlarini davom ettiradi. Ammo oxir-oqibat Boburiylar generali Islom Xon I tomonidan magʻlubiyatga uchragach, keyinchalik Boburiylarga sodiq boʻlib, Boburiy armiyasi uchun xizmat qiladi. Muso Xon 1623-yilda vafot etadi va Dakkada dafn qilinadi.

Uning nabirasi Divon Munavarxon bobosini xotirlab Musoxon qabri yonida masjid bunyod ettiradi.

 Arxitekturasi 
thumb| Masjidning ichki koʻrinishi
Masjid uchta gumbazdan iborat boʻlib, u balandligi taxminan 3 metr boʻlgan platforma ustida qurilgan. Platformaning kengligi 17 metrdan 14 metrgacha yetadi. Platforma ostida bir qator xonalar joylashgan boʻlib, ular hozirda rekonstruksiyaga muxtoj.

Sahnaning yuqori qismiga janubi-gʻarbiy burchakda joylashgan zinapoya orqali chiqish mumkin. Masjid platformaning gʻarbiy qismini egallaydi. Yonlarida qoʻshimcha minoralari boʻlgan toʻrtta sakkiz qirrali burchak minoralari tekis istehkomlar ustida koʻtarilib, tepasida gumbazli ixcham xonachalar bilan tugallanadi.

 Xavf-xatarlar 
Mamlakatning eng kam uchraydigan inshootlaridan biri boʻlgan Boburiy inshootining taqdiri unga tutash metro-temir yoʻl loyihasi tufayli xavf ostida qolgan. Ushbu tuzilma loyiha sabab xavf ostida qolgan tarixiy ahamiyatga ega 75 ta tuzilma qatoriga kiritilgan.

 Galereya 

 Yana qarang 
 Bangladeshdagi masjidlar roʻyxati
 Bangladeshdagi arxeologik joylar roʻyxati

 

Turkum:Dakkadagi masjidlar
Shoistaxon masjidi

Shoistaxon masjidi  – qadimgi Dakka, Bangladeshning Mitford hududida Buriganga daryosi boʻyida joylashgan tarixiy ahamiyatga ega meʼmoriy yodgorlik. Masjid Boburiylar davri meʼmorchiligi namunasidir. Inshoot Bengaliyalik Subahdar, Shoistaxon tomonidan qurilgan.

 Tarixi 
Subahdar Shoistaxon bu kichik masjidni Buriganga daryosi boʻyida qurdirgan. Shoistaxon 1664-yildan 1688-yilgacha Bengaliyani boshqargan Boburiylar subahdari edi. Bu masjid qurilishining aniq sanasi maʼlum emas, lekin u Subahdar Shoistaxon 1664-yilda Dakkaga ilk bor kelganida qurib bitkazilgan deb taxmin qilinadiMuntassir Mamoon, Dhaka Shomogra-3, 2005, Ananya publisher, , pg-52, 70-71. U Xonning birinchi noibi boʻlgan davrda yaʼni, 1663–1678-yillar oraligʻida qurilganMuntassir Mamoon, Dhaka: Smriti Bismritir Nagari (1st Khandha), 2008, Ananya publisher, , pg-258. Britaniya davrida masjid toʻsatdan yuz bergan yongʻin tufayli jiddiy zarar koʻrgan. Yaqinda masjid qayta taʼmirlanib, asl qiyofasini yoʻqotdi.

Eshik ustiga oʻrnatilgan fors tilidagi eski yozuv bugungi kunda ham saqlanib qolingan boʻlib, bu bitik masjid Shoistaxon tomonidan qurdirilganligi haqida maʼlumot beradi. Boshqa tafsilotlar, jumladan sanalar ham hanuz nomaʼlumligicha qolgan.

 Arxitekturasi 
Masjidning oʻlchami 14.13x7.62 metrni tashkil etadi. Masjid uchta gumbazli va toʻrtta sakkiz burchakli minoradan tashkil topgan. Markaziy gumbaz boshqalarga qaraganda kattaroqdir. Binoning sharqiy tomonida uchta, shimol va janub tomonda esa bittadan eshiklari bor. Undagi hamma eshiklar arkaga ega.

 Hozirgi holati 
Hozirda bu uch gumbazli masjid konstruktiv jihatdan mustahkam va u Mitford kasalxonasining ulkan inshooti orasida koʻrinmay ketadi. Garchi mahalliy aholi tomonidan masjidga nisbatan yomon munosabatda boʻlinsa-da, bu Shoistaxon qurdirgan inshootlarning eng muhimlaridan biri hisoblaniladi. Masjid oʻzining asl koʻrinishini yoʻqotgan. Sirtidagi bezaklari hozirda gipslangan va yashil rangga boʻyalgan.

 Yana qarang 
 Bangladeshdagi masjidlar roʻyxati

 

Turkum:Dakkadagi masjidlar
Lyudmila boychechagi

Lyudmila boychechagi  – bir urugʻpallalilar sinfi, loladoshlar oilasi, boychechak turkumiga mansub koʻp yillik gulli oʻsimlik turi. Oʻzbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati Parkent shahrining janubi sharqiy qismida oʻsishi maʼlum.
 Tavsifi 
Balandligi 10-25 sm gacha yetadigan koʻp yillik piyozchali oʻt oʻsimlik. Piyozchasining diametri 6-8 mm. Bosh piyozcha atrofida 4-6 tagacha kichik piyozchalarni hosil qilishi mumkin. Kichik piyozboshlarda yangi nihollar oʻsib chiqib kichik toʻplam hosil qilishi mumkin. Ildizoldi barglari bandsiz, novsimon, uchi oʻtkirlashgan. Poyadagi barglari gullarining pastida halqa hosil qilib oʻrnashgan. Gulqoʻrgʻoni oddiy, qoʻshilmagan, uzunligi 10-15 mm. Gultojibarglari och pushti tusda. Hasharotlar yordamida changlanadi. Aprel oyida gullab mevasi mayda pishadi. Mevasi quruq, boʻlakli koʻsak meva. Urugʻi orqali yaxshi koʻpaymaydi, asosiy tarqalish usuli piyozcha hisoblanadi.

 Tarqalishi va oʻsish sharoiti 
Tabiatda kam tarqalgan. Kichik toʻplamlar hosil qilib oʻsadi, yosh nihollari hisobiga soni koʻpdek koʻrinadi. Gullab turgan tuplari nihoyatda siyrak. Unumdor tuproqlarda va quyosh nuri tik tushmaydigan joylarda topish mumkin. Oʻsadigan joylarida doimiy dehqonchilik ishlarini olib borish, chorva mollarining boqilishi oqibatida kamayib bormoqda. Bu oʻsimlik turi urugʻi orqali yaxshi koʻpaymaydi, asosiy koʻpayish yoʻli vegetativ aʼzo boʻlgan piyozcha hisoblanadi. Ugom Chatqol davlat milliy tabiat bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.

 

Turkum:Toshkent geografiyasi
Asrafiya jome masjidi

Asrafia jome masjidi ilgari Ahladi Bibi masjidi sifatida ham tanilgan, Bangladeshning Narayanganj shahridagi Amlapara shahar mahallasida joylashgan masjiddir. U Britaniya Raj mustamlakasi davrida qurilgan boʻlib, bu qurilish ishlari 1890-yillari amalga oshirilgan.

 Tarixi 
left|thumb| Gʻarbiy devordagi mehrob.
Asrafia jome masjidi Narayanganj tumanidagi eng qadimiy masjidlardan biridir. 1898-yil 20-aprelda Rahim Baxsh Hoji (1857-1935) ismli bengal musulmon zamindori va uning rafiqasi talukdar Ahladi Bibi Baliati birgalikda Harendra Kumar Roy Choudxuridan rasman yerning bir qismini sotib olishgan. Keyinchalik, Hoji va uning rafiqasi Amlapara shahridagi hududlarining bir qismini xayriya vaqf va ibodat joyi sifatida hayriya qilishga qaror qilishadi. Masjid uning xotini sharafiga „Ahladi Bibi masjidi“ deb nomlangan. Vaqt oʻtishi bilan bu nom Asrafiya jome masjidiga oʻzgartirildi. Masjid Britaniya xaritasida (CS Parcha) ham qayd etilgan.

2002-yildagi taʼmirdan soʻng, masjid oʻzining oʻtmishdagi holati, meʼmoriy va dekorativ uslubining katta qismini yoʻqotgan. Hozirda asl masjiddan gumbaz, mehrob va minoradan boshqa hech narsa saqlanib qolmagan.

 Arxitektura elementlari va uslubi 
Masjid mustamlaka davrida qurilgan boʻlsa-da, qurilish Boburiy meʼmorchiligi uslubiga xos tarzda qurilgan. U juda baland bir qavatli masjid sifatida bunyod etilgan va vertikal sifatlariga alohida eʼtibor berilgan. Tomning toʻrt tomonida kichkina toʻrtta gumbaz bor. Mehrob gʻarbiy devorda joylashgan boʻlib, birinchi qavatning pastki qismida, birinchi qavat balandligining uchdan bir qismigacha boʻlgan joyda joylashtirilgan. Unda arab xattotligi yozuvida shisha va toshga yozilgan Shahodat kalimasi mavjud. Mehrob dizayni besh rangdagi shisha va toshlardan yasalgan, bular: koʻk, yashil, sariq, jigarrang va oq ranglardir. Masjid arxitekturasi bezaklar va arklar, gumbazlar, mehrob va boshqa elementlarning mutanosib moslashuvi bilan ajralib turadi.

 

 
 
 Ancient Mosque in Bangladesh, Daily Inqilab, 9 July 2015
Turkum:Bangladeshdagi masjidlar
Amor fati

lotincha ibora boʻlib, uni „taqdirga muhabbat“ yoki „oʻz taqdirini sevish“ deb tarjima qilish mumkin. Bu inson oʻz hayotida sodir boʻladigan hamma narsani, shu jumladan azob-uqubat va yoʻqotishlarni yaxshi yoki hech boʻlmaganda kerakli deb biladigan munosabatni tasvirlash uchun ishlatiladi.
 

Turkum:Lotin tilidagi soʻzlar va iboralar
Turkum:Taqdir
Turkum:Friedrich Nietzsche falsafasi
Turkum:Hayot falsafasi
Kan O Nam

Kan O Nam (1926-yil 28-iyul, Uzoq Sharq viloyati, Posyetovskiy tumani, Krasnoye Selo shahri – vafot etgan yili nomaʼlum, Moskva) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Oʻrta Chirchiq tumani, Engels nomidagi kolxoz agronomi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan oxirgi koreys (1976). SSSR Oliy Kengashining 10-chaqiriq deputati.

 Hayoti 
Kan O Nam 1926-yil 28-iyulda Posyetovskiy tumani, Krasnoye Selo shahrida dehqon oilasida tugʻilgan. Novokievskoye qishlogʻida (hozirgi Kraskino) boshlangʻich maktabning toʻrtinchi sinfini tugatgan. 1937-yilda ota-onasi bilan birga Toshkent viloyatiga surgun qilingan.

1940-yilda u 14 yoshli oʻsmir sifatida mehnat faoliyatini boshlagan. Toshkent viloyatidagi „Stalin Konstitutsiyasi“ kolxozida ishlagan. 1943-yildan Oʻrta Chirchiq tumani, Engels nomidagi kolxozda oddiy kolxozchi, 1945–1963-yillarda shu kolxozda sholichilik brigadasi rahbari, 1964–1986-yillarda esa paxtachilik brigadasi rahbari boʻlgan.

1975-yilda Kang O Nam jamoasi paxta yetishtirish boʻyicha toʻqqizinchi besh yillik (1971–1976) topshiriqlarini muddatidan oldin bajargan. Mazkur besh yillik reja yillarida jamoa paxta xomashyosi hosildorligini gektariga 12 sentnerdan 43,1 sentnerga oshirgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1976-yil 25-dekabrdagi farmoni bilan u Lenin ordeni, O‘roq va Bolg‘a oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

U Toʻrt marta Xalq xoʻjaligi yutuqlari Butunittifoq koʻrgazmasida qatnashgan.

Bir necha bor xalq deputatlari Oʻrta Chirchiq tuman Kengashi deputati (1964–1979), Angren saylov okrugidan 10-chaqiriq SSSR Oliy Kengashi deputati (1979–1984) etib saylangan.

1970-yillardan Toshkentda, 1980-yillarning boshidan esa Moskvada yashagan. 1980-yillar boshida u Sotsialistik Mehnat Qahramoni Xvan Man Geum bilan birgalikda delegatsiya tarkibida Shimoliy Koreyaga tashrif buyurgan.

Kang O Nam Moskvada vafot etgan. Oʻlim sanasi aniqlanmagan.

 Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 Lenin ordeni – ikki marta (1970, 1976)
 Oktyabr Inqilobi ordeni (1973)
 Mehnat Qizil Bayroq ordeni (1982)
 „Hurmat Belgisi“ ordeni (1966)
 „Vladimir Ilich Lenin tavalludining 100 yilligi munosabati bilan“ medali

 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

 

Turkum:Moskvada vafot etganlar
Baba Adam masjidi

Baba Adam masjidi Bangladeshning Munshiganj tumanidagi Rampal ittifoqiga qarashli Qodi Qasba qishlogʻida joylashgan masjiddir. U 1483-yilda Malik Kafur tomonidan Jaloliddin Fatehshoh davrida jome masjidi sifatida foydalanish uchun qurilganMichell, George, The Islamic Heritage of Bengal, p. 128, . 15-asrda yashagan musulmon voizi Baba Adam Shahidning qabri bino yaqinida joylashgan.

 Tarixi 
left|thumb| Tarixni eslatuvchi yozuv
left|thumb| Ichki koʻrinish
Sharqdagi markaziy eshik tepasiga oʻrnatilgan arab xattotchilik uslubidagi yozuvga koʻra, masjid hijriy 888-yil rajab oyida (milodiy 1483-yil avgust/sentyabr) Bengal sultoni Jaloliddin Fatehshoh davrida qurilgan. U Sultonning zobitlaridan biri Malik al-Muazzam Molik Kafur tomonidan bunyod ettirilganAhmed, Dr. Nazimuddin, Discover the Monuments of Bangladesh, p. 158. Tarixchi Ahmad Hasan Doniyning yozishicha, Kafur habash millatiga mansub edi. Hozirda arxeologiya boʻlimi qoshidagi qoʻriqlanadigan yodgorlik sirasiga kiruvchi masjid taʼmirlangan va yaxshi holatda saqlab qolingan.

 Arxitekturasi 
Masjid ikki yoʻlak va uchta qismga boʻlingan, gʻarbdagi devorning orqa tomoni uch qismga ajratilgan, uning oʻrta qismida koʻp qirrali bezakli ark paneli mavjud. Gʻishtdan qurilgan bino ikki qatorga boʻlingan oltita bir xil shakldagi gumbaz bilan qoplangan. Sakkiz qirrali ikkita mustaqil nozik qora bazalt ustunlar zanjir va qoʻngʻiroq naqshlari bilan bezatilgan. Tosh ustunlar oltita gumbazning ikki markazli qirralarini tutib turadi.

Barcha kirish eshiklari va mehroblar toʻrtburchak ramka ichida joylashtirilgan. Janubiy va shimoliy devorlarida toʻrtburchak nishlar mavjud. Koʻp gumbazli masjidning minorasi yoʻq. Markaziy eshikning ikkala tomonida ikkita koʻp burchakli toʻrtburchak panellar oʻrnatilgan. Arklar qirrali kichik ustunlar ustida mustahkam qilib ishlangan va chiroyli terakota gulli naqsh va osma bezaklar bilan bezatilgan. Fasad bezaklarining bu turi Shahzodpur (Sirajganj) masjidida ham uchraydi.

 Galereya 

 Yana qarang 
 Bengal sultonligi

 

Turkum:Bangladeshdagi masjidlar
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Pak Chi Sun

Pak Chi Sun (1908-yil 22-noyabr, Olginskiy tumani, Primorsk oʻlkasi, Amur viloyati, Rossiya imperiyasi – 1994-yil 15-iyun) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxozining zveno aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

 Hayoti 
Pak Chi Sun 1908-yil 22-noyabrda Olgin tumanidagi qishloq aholi punktlaridan birida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. U mahalliy boshlangʻich maktabning 4-sinfini tamomlagan. 1933-yildan Suchan tumanidagi „Kommunistikeskiy put“ kolxozida oddiy kolxozchi boʻlib ishlashni boshlagan. 1937-yilda O‘zbekiston SSR, Toshkent viloyatining Yuqori Chirchiq tumanidagi maxsus posyolkaga surgun qilingan. Keyinchalik Pak Chi Sun 1938-yildan oddiy kolxozchi, dala mudiri, shuningdek, Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxozining ombor mudiri boʻlib ishlagan. 

1950-yilda Park Chi Sun jamoasi 16 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 85,4 sentnerdan yashil kanop poyasi yigʻib olgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 17-iyuldagi farmoni bilan u Lenin ordeni, O‘roq va Bolg‘a oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan. Unga urush yillardagi mehnati uchun „1941-1945 yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali berilgan.

Pak Chi Sun nafaqaga chiqqunga qadar kolxozda ishlagan. Kasaba uyushma ahamiyatiga ega nafaqaxoʻr boʻlgan. U 1994-yil 15-iyunda vafot etgan. Yuqori Chirchiq tumanidagi sobiq „Pravda“ kolxozi qabristoniga dafn etilgan (bugungi kunda Yuqori Chirchiq tumanidagi „Guliston“ fermer xoʻjaligi).

 Mukofotlari 
 "Sotsialistik Mehnat Qahramoni" unvoni
 Lenin ordeni
 „1941-1945 yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali

 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

 

Turkum:Rossiya imperiyasida tugʻilganlar
Lim Chan Yur

Lim Chan Yur (1903-yil 13-sentyabr, Koreya – 2000-yil 21-avgust) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Yuqori Chirchiq tumani, „Pravda“ kolxozi aʼzosiV tekste Ukaza o nagrajdenii zvaniem Geroya Sotsialisticheskogo Truda. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1954).

 Hayoti 
Lim Chan Yur 1903-yil 13-sentyabrda Koreyada oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. U yoshligida yetim qolgan. Keyinchalik qarindoshlari bilan birga Rossiya imperiyasining Primorsk viloyatiga koʻchib oʻtgan. 1922-yilda yetti yillik koreys maktabini tamomlagan. 1924-yildan Olginskiy tumanidagi fermada ishchi boʻlib ishlagan. 1927-yildan baliqchi, 1932-yildan Budennovskiy tumanidagi sariyogʻ zavodida yogʻ bosuvchi boʻlib ishlagan. 1937-yilda O‘zbekiston SSRning Toshkent viloyatidagi maxsus posyolkaga surgun qilingan. 1938-yildan Fargʻona viloyati Zagotzern Namangan boʻlimi yuklovchisi boʻlib ishlagan. 1940-yildan Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ gazetasi nomidagi kolxozda oddiy kolxozchi, dala mudiri boʻlib ishlagan.

Lim Chan Yur mehnat faoliyatidagi katta yutuqlari uchun 1952-yilda Lenin ordeni bilan taqdirlangan.

1953-yilda Lim Chan Yur zvenosi 15,2 gektar maydondan gektariga oʻrtacha 120,4 sentnerdan yashil jut poyasini olgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1954-yil 8-fevraldagi farmoni bilan u Lenin ordeni, "Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlanganNagradnoe delo na Geroya Sotsialisticheskogo Truda Lim Ch. Yu. Ukaz ot 8 fevralya 1954 g., Rossiyskiy gosudarstvenniy arxi ekonomiki.

Xalq xoʻjaligi yutuqlari Butunittifoq koʻrgazmasida qatnashgan va sovrindor boʻlgan.

Lim Chan Yur „Pravda“ gazetasi nomidagi kolxozda nafaqaga chiqqunga qadar ishlagan. Kasaba uyushmasi ahamiyatiga ega nafaqaxoʻr boʻlgan. U 2000-yil 21-avgustda vafot etgan va „Pravda“ gazetasi nomidagi sobiq kolxoz qabristoniga dafn etilgan.

 Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni
 Lenin ordeni – ikki marta (1953, 1954)
 Mehnat Qizil Bayroq ordeni (1951)

 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999
Li Bon Sik

Li Bon Sik (1926-yil 14-yanvar, Uzoq Sharq oʻlkasi, Vladivostok tumani, Suchan tumani, Voroshilovka qishlogʻi – 2000-yil) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Yuqori Chirchiq tumanining „Pravda“ kolxozi aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

 Hayoti 
Li Bon Sik 1926-yil 14-yanvarda Suchan tumani (hozirgi Partizan tumani) Voroshilovka qishlogʻida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. 1937-yilda ota-onasi bilan birga O‘zbekiston SSRning Toshkent viloyatidagi maxsus aholi punktiga surgun qilingan. 1942-yilda toʻliq boʻlmagan oʻrta maʼlumot olgan, Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxozidagi toʻliq boʻlmagan oʻrta maktabning 6-sinfini tugatgan. Maktabdan soʻng oʻsha kolxozda oddiy kolxozchi boʻlib ishlagan. 1943-yilda mehnat frontiga chaqirilgan. Komi Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasining Uxta shahrida daraxt kesish ishlarida ishlagan.

Li Bon Sik 1946-yilda Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxoziga qaytib, u yerda oddiy kolxozchi, brigada boshligʻi, dala brigadasi brigadiri, yem-xashak olish boʻyicha brigadir, texnik ekinlar brigadiri lavozimlarida ishlashni davom ettirgan.

1950-yilda Li Bong Sik boʻlinmasi 17,5 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 102,8 sentnerdan yashil kanop poyasi olgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 17-iyuldagi farmoni bilan u Lenin ordeni, „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

1951-yilda u KPSS aʼzoligiga qabul qilingan. 1957-yilda Moskvada boʻlib oʻtgan VI Butunjahon yoshlar va talabalar festivalida qatnashgan.

Li Bon Sik kasaba uyushma ahamiyatiga ega nafaqaxoʻr hisoblangan. U 2000-yilning yozida vafot etgan va Sobiq „Pravda“ kolxozi (hozirgi Yuqori Chirchiq tumanidagi „Guliston“ fermer xoʻjaligi) qabristoniga dafn etilgan.

 Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 Lenin ordeni
 Mehnat Qizil Bayroq ordeni (1954)
 „1941-1945 yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali
 „Mehnatdagi jasorat uchun“ medali (1953)
 „Vladimir Ilich Lenin tavalludining 100 yilligi munosabati bilan“ medali

 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

 

 
 Герман Ким, Энциклопедия корё сарам. Герой Социалистического Труда Ли Бон Сик

Turkum:2000-yilda vafot etganlar
Turkum:Yuqori Chirchiqda vafot etganlar
Atala masjidi (Jaunpur)

Atala masjidi Hindistonning Uttar-Pradesh shtatidagi Jaunpur shahrida XIV asrda qurilgan masjiddir. Shahi Qila qal’asidan 300 metr, jome masjididan 1 km uzoqlikda joylashgan. Masjid Jaunpurdan 2.2 km shimoli-sharqda, Zafaroboddan 7.3 km shimoli-gʻarbda, Mariaxudan 16,8 km shimoli-sharqda, Kerakatdan 26.3 km shimoli-gʻarbda oʻrnashganACME MApper.

 Tavsifi 
Milodiy 1377-yilda Firuzshoh Tugʻloq Devi ibodatxonasini buzib masjid qurilishini boshlaydi. Masjid 1408-yilda Jaunpur sultoni bo‘lgan Ibrohimshoh Sharqiy tomonidan qurib bitkazilgan.

Masjidning balandligi 100 futdan oshadi. Kirish uchun uchta ulkan shlyuz mavjud. Masjidning umumiy perimetri 248 futni tashkil etadi. Uning qurilishi 1393-yilida Firuzshoh tomonidan boshlangan.

William Hodges oʻzining „Select Views in India (Hindistondagi koʻrinishlarini tanlang)“ kitobida bu masjid haqida yozadi.

Masjidning markaziy hovlisida Madarsa Din Dunia nomli madarasa joylashgan. Masjid Hindiston Arxeologiya direksiyasining (UP) yodgorliklari/arxeologik tadqiqotlar obidalari roʻyxatiga va Hindiston arxeologik tadqiqot yodgorliklari roʻyxatiga kiritilgan.

 Arxitekturasi 
Markaziy gumbaz yerdan deyarli 17 metr balandlikda joylashgan, lekin baland minora (23 metr) tufayli old tomondan toʻliq koʻrinmaydi.

 Yana qarang 

 Shahi koʻprigi
 Jome masjidi, Jaunpur

 

 
 Mishel, Jorj (tahrir). Islom olami meʼmorchiligi: uning tarixi va ijtimoiy maʼnosi. London: Temza va Gudson, 272.
 Nath, R. 1978 yil. Sultonlik arxitekturasi tarixi. Yangi Dehli, Abhinav nashrlari, 98-100.
 Uilyams, Jon A. va Karolin. 1980 yil. Musulmon Hindiston arxitekturasi. 4-toʻplam: Jaunpur sultonligi taxminan 1360-1480 yillar. Santa Barbara, Kaliforniya: Visual Education, Inc.

 

 ATALA MASJID/JAUNPUR
 Sharqi Jaunpur qirolligining merosi
 Kolumbiya taʼlim maqolasi
Turkum:15-asr masjidlari
Turkum:Uttar Pradeshdagi masjidlar
Kim Pen Cher

Kim Pen Cher (ruscha: ismi Kim Andrey; 1916-yil 17-dekabr, Olginskiy tumani, Primorsk viloyati – 1976-yil 17-dekabr, Yuqori Chirchiq tumani, Oʻzbekiston SSR) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Yuqori Chirchiq tumanining „Pravda“ kolxozi aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1949).

 Hayoti 
Kim Pen Cher 1916-yil 17-dekabrda Primorsk viloyatining Olginskiy tumanidagi aholi punktlaridan birida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. 1935-yilda yetti yillik maktabni tamomlagan. 1935-yildan Posyet koreys pedagogika bilim yurtida tahsil olgan. 1937-yilning birinchi yarmida u Oʻrta Osiyoga surgun qilishdan qochib, Yoqutistonda ishlagan. Aldan viloyatidagi Lebedinskiy va Samodumovskiy oltin konlarida koreys brigadasi tarkibida ishlagan (1937–1940).

Kim Pen Cher 1940-yilda Toshkent viloyatiga surgun qilingan qarindoshlari oldiga borib, u yerda Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxozida ishchi boʻlib ishlagan (1940–1941). Ulugʻ Vatan urushi yillarida mehnat frontiga chaqirilgan. Kim Pen Cher 1941–1946-yillarda Toshkentdagi 84-sonli aviatsiya zavodida ishlagan. Soʻngra 1946–1950-yillarda Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxozida chorvador, katta chorvador boʻlib ishlagan.

U 1949-yilda 21 bosh toychoq hamda 21 bosh sigir boqqan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1949-yil 21-iyuldagi farmoni bilan Lenin ordeni, „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

Kim Pen Cher 1951-yildan 1976-yilgacha „Pravda“ kolxozi fermasida veterinar boʻlib ishlagan.

U 1976-yilda Toshkentda vafot etgan.

 Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni
 Lenin ordeni
 „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali

 

Turkum:Toshkentda vafot etganlar