Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Xabibullo Nazarov

Xabibullo Nazarov(1907-yil 15-avgust, Buxoro viloyati Buxoro amirligi — 1978-yil 25-yanvar, Dushanbe) — tojik sovet yozuvchisi, shoiri va ssenariynavisi. Davlat va jamoat arbobi. Tojikiston SSR adliya vaziri (1952—1959-yillar), Tojikiston SSR Oliy sudi raisi (1959—1962-yillar).
 Biografiyasi 
Xabibullo Nazarov Hisor tumani, Toʻda qishlogʻida tavallud topgan. Xabibullo Nazarov Kambagʻal dehqon oilaning oʻgʻli boʻlgan. Bolaligida mehnatkash boʻlib, cho‘ponlik qilgan. Inqilobdan soʻng Xabibullo Nazarov qoʻmita raisi etib saylangan, qishloq kengashi kotibi va rais oʻrinbosari, komsomol tashkiloti kotibi, qishloq xoʻjaligi kollektivi raisi boʻlib ishlagan.

Savodxonlik kurslarida va tungi maktabda qatnashgan. 1938—1941-yillarda Butun ittifoq sirtqi yuridik institutida tahsil olgan, 1950-yilda Moskva yuridik institutini tamomlagan.1933-yildan adliya va sud organlarida ish boshlagan.1935-yildan — adliya organlarida xalq sudyasi, tuman prokurori, Tojikiston otliq diviziyasi harbiy tribunalining aʼzosi boʻlgan.1941—1945-yillarda Tojikiston SSR Oliy sudi aʼzosi boʻlgan. 1945—1952-yillarda — Tojikiston SSR adliya vazirining oʻrinbosari boʻlgan. 1952—1959-yillarda Tojikiston SSR adliya vaziri lavozimida ishlagan. 1959—1962-yillarda — Tojikiston SSR Oliy sudi raisi boʻlganZamok nad mogiloy.

Tojikiston SSR Oliy Soveti deputati etib saylangan.1978-yil 25-yanvarda vafot etdi, Dushanbe markaziy qabristoniga dafn qilinadi. Tojikiston Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi boʻlgan (1958-yil).

„Tinchlik uchun“ (1956-yil), „Ozod qalam“ (rus tilida, 1960-yil), „Abadiy baxt“ (1962-yil va b.) sheʼriy toʻplamlar muallifi boʻlgan.
1958-yilda „Sharqiy surx“ jurnalida Xabibullo Nazarovning „Karim-devonni izlab“ qissasi bosilib, keyinchalik rus, nemis va o‘zbek tillariga tarjima qilinib nashr etilib, adibga shuhrat keltirgan.1965-yilda uning Yo‘ldosh Sohibnazarov haqidagi „Yo‘ldosh-komandir“, „Aʼlo va Targel“ hikoyalari nashr etilgan. X.Nazarovning „Mirzo Rizo“, „144-post“ romanlari uning yuksak ijodiy salohiyatidan dalolat beradi. 1971-yilda (Ikromiy bilan hammualliflikda) „Safarmahsumning sarguzashtlari“ hajviy romanini yozgan.
Aleksandr Frank

Aleksandr Aleksandrovich Frank (1982-yil 23-sentyabr, Dushanbe, Tojikiston SSR, SSSR) — tojikistonlik-germaniyalik futbolchi, markaziy yarim himoyachi va himoyachi. Tojikiston kubogi chempioni va sovrindori, OFK prezidenti kubogi sohibi.

 Faoliyati 
Aleksandr Frank bolaligida Avstriyaga, keyin esa otasi bilan Germaniyaga koʻchib oʻtgan. U „Sankt-Pauli“ klubi maktabida tahsil olgan. 15 yoshida „Sherif Tiraspol“ jamoasiga o‘tgan. Biroq asosiy tarkibda o‘ynamagan.

1999-yilda Frank Avstriyaning „Admira Vakker Mödling“ jamoasiga oʻtdi. Keyingi mavsumda Avstriyaning boshqa bir klubi — „Vurmla“ safidada harakat qildi. 2001-yildan Germaniyaning mahalliy darajadagi klublarida oʻynadi. Ulardan eng mashhuri „Rot-Vays“ (Erfurt) klubi hisoblanadi. Frank Shlezvig-Golshteynning „Vorverk“ klubi safida okrug chempionatida oʻynagan.

2000-yillarning oʻrtalarida Aleksandr Frank Tojikistonga koʻchib oʻtdi. Milliy chempionatning oʻrtamiyona klublari — Dushanbening „SSKA-Pomir“ va „Energetik“ jamoalarida oʻynadi. 2010-yilning yozida „Istiqlol“ klubiga ko‘chib o‘tdi. O‘sha mavsumda Tojikiston chempionati va kubogi sohibiga aylandi. Frank keyingi mavsumni Oʻzbekistonning „Qizilqum“ klubida oʻtkazdi. 2011-yil yakunlariga koʻra mazkur futbolchi klub safida 10 ta oʻyinda maydonga tushgan (oʻyinlarning 6 tasini asosiy tarkibda boshlagan), raqiblar darvozasiga toʻp kiritmagan, 2 ta sariq kartochka olgan. 2012-yilda „Istiqlol“ga qaytdi va OFK Prezidenti kubogi sohibiga aylandi. Shu yillar davomida Tojikiston chempionatidagi tanaffuslarda Frank Germaniyaning havaskor klublarida o‘ynadi.

2013-yilda „Istiqlol“ bilan shartnomasi yakunlangach, professional faoliyatini yakunladi.

 Yutuqlari 

 „Istiqlol“ klubi safida
 Futbol boʻyicha Tojikiston chempionati gʻolibi: 2011-yil
 OFK Prezidenti kubogi sohibi: 2012-yil

 Oilasi 
Turmush qurgan. Oʻgʻli Ruslan (2007-yilda tugʻilgan).

Otasi — 1980-yillarda „SSKA Pomir“ klubi tarkibida harakat qilgan futbolchi Aleksandr Azimov (1961-yilda tugʻilgan).

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Tojikistonlik erkak futbolchilar
Turkum:Germaniyalik erkak futbolchilar
Turkum:Erkak futbol yarim himoyachilari
Turkum:Erkak futbol himoyachilari
Turkum:CSKA Pomir Dushanbe futbolchilari
Turkum:Istiqlol Dushanbe klubi futbolchilari
Turkum:FC Barkchi futbolchilari
Turkum:FC Rot-Weiß Erfurt futbolchilari
Turkum:Qizilqum klubi futbolchilari
Turkum:Germaniyalik muhojir erkak futbolchilar
Turkum:Oʻzbekiston Superligasi futbolchilari
Turkum:Moldovadagi muhojir erkak futbolchilar
Turkum:Oʻzbekistondagi uhojir erkak futbolchilar
Gabdulhaq Samatov

Gabdulhaq Gabdulgatovich Samatov (1930-yil 12-oktyabr — 2009-yil 6-mart) — tatar dinshunosi.

 Tarjimai holi 
1930-yil 12-oktyabrda TASSRning Oqsubayev tumani tarkibiga kiruvchi Staroye Ibraikino qishlogʻida tugʻilgan. Uning ota-onasi taqvodor boʻlgan, eʼtiqodlari uchun ular hokimiyat tomonidan taʼqibga uchraganlar. Gabdulhaqning otasi kolxozda ishlashni rad etgani uchun repressiyaga uchrab, qamoqda vafot etgan.

Bolaligidan shariat qonunlariga rioya qilishga harakat qilgan Gabdulhaq oʻz eʼtiqodini doimiy ravishda himoya qilgan, oktyabr bolasi yoki kashshof boʻlmagan, komsomolga qoʻshilmagan .

1951-yilda armiyaga chaqirilgan, keyin haydovchi boʻlib ishlagan. Armiyada boʻlganida ham diniy koʻrsatmalarga rioya qilgan va muntazam namoz oʻqigan. Ish bilan bir vaqtda Islomni oʻrganishni davom ettirgan. Ustozlaridan biri Gabdulhaq Sodiqov (Sadiqov familiyasi bilan ham mashhur).

Bir necha bor Talg‘at Tojuddin bilan birga o‘qishga kirib Miri Arab madrasasini bitirmoqchi bo‘lgan, ammo barcha urinishlar hokimiyatning qarshiliklari tufayli muvaffaqiyatsiz yakunlangan. Oxirgi marta 1968-yilda KGB bilan hamkorlik qilishdan bosh tortganidan keyin haydalgan. Hatto muftiylar Shokir Xiyaletdinov va Shamsiddinxon Boboxonovlarning shafoatlari ham yordam bermagan.

1972-yilda Perm viloyatida joylashgan Kayan qishlogʻiga imomlikka tayinlangan, ammo mahalliy hokimiyat bilan kelishmovchiliklar tufayli 3 oydan keyin oilasi yashagan Qozonga qaytishga majbur boʻlgan. Shundan soʻng Qozon shahrida oʻsha paytda faoliyat koʻrsatgan yagona masjid boʻlgan Marjoniy masjidida chilangar boʻlib ishlagan. Bu yerda imomlar Gabdelxabir Yarullin va Ahmadzaki Safiullin bilan uchrashgan. 1981-yilda Almetyevsk, Orenburgdagi masjidlarga imom, shuningdek, Chistopol masjidiga rahbarlik qilgan. 1990-yilda Qozon oliy musulmon madrasasida Isxoq Lutfullin bilan birga ishlagan. U yerda dars bergan, ayni paytda Marjoniy masjidida imomlik qilgan. 1998-yilda Tatariston DUM bosh qozisi etib saylangan.

2009-yil 6-martda yurak xastaligidan vafot etgan. Marhum janozasini shaxsan Talg'at Tojuddin oʻqigan.

Qozondagi tatar qabristoniga dafn etilgan.

Tataristonda Gabdulxaq Samatov xotirasiga bag‘ishlangan „Samatovskiy chteniye“ o‘tkazilmoqda.

 Shaxsiy hayoti 
Oilali, to‘rt farzandi bor. Gabdulxaqning oʻgʻli Tagir Samatov Xanti-Mansi avtonom okrugi Yugra muftiysi.

 

 

 Rossiyaning taniqli musulmon yetakchisi Gabdulhak Hazrat Samatov uzoq davom etgan og‘ir xastalikdan so‘ng 79 yoshida vafot etdi.
 Gabdulhaq Samatov tavalludining 80 yilligiga
 Tatariston Respublikasi muftiysi: Gabdulxak Samatov anʼanaviy islomning tiklanishida inkor etib boʻlmas rol oʻynadi
 Gabdulhaq-Hazrat Samatov xotirasiga 
Turkum:2009-yilda vafot etganlar
Turkum:6-martda vafot etganlar
Turkum:1930-yilda tugʻilganlar
Turkum:12-oktyabrda tugʻilganlar
Turkum:Mir Arab madrasasida tahsil olganlar
Mavlono Sharif madrasasi

Mavlono Sharif madrasasi — Buxoro viloyati Mirzo Ulugʻbek tuman X.Ashurov mahallasida joylashgan madrasalardan biri.
 Tarixi 
Hazrati Mavlono Sharif 1617-yilda Buxoroda tavallud topgan, 1690-yilda vafot etgan va o‘z nomi bilan atalgan maqbaraga dafn etilgan.Buxoroning (Oʻzbekiston) tarixiy markazi 17-asrda oʻzbek hukmdori Abdulazizxon (1645—1681-yillar) davrida mashhur darveshlik nazariyotchisi, Buxoro xoniga oʻz maslahatlari bilan yordam bergan buxorolik huquqshunos mablagʻ hisobidan qurilgan madrasalardan. 
Meʼmoriy yodgorlik “Oʻzbekiston moddiy madaniy merosi koʻchmas mulk obʼyektlari milliy roʻyxati”ga kiritilgan. Hozirda u turistik xizmat ko'rsatish va ko'rgazma ob'ektlaridan biri hisoblanadi.Davlat dasturida madrasani 2013—2015-yillarda kapital ta’mirlash va ta’mirlash ko‘zda tutilgan.
Natalya Dianskaya

Natalya Yevgeniyevna Dianskaya (7-mart, 1989-yil, Navoiy) — asli oʻzbekistonlik Rossiya voleybolchisi, markaziy bloker, xalqaro toifadagi sport ustasi.

 Biografiyasi 
Natalya Dianskaya Oʻzbekistonning Navoiy shahrida tugʻilgan, bolaligida oilasi bilan Cherepovetsga koʻchib oʻtgan. Cherepovets SDYUSSHORda murabbiy Tatyana Borisovna Myasnikova bilan voleybol oʻynashni boshlagan, 2004-yilda Severstal jamoasiga qoʻshilgan.

2005-yilda Rossiya oʻsmirlar terma jamoasi tarkibida Tallindagi Yevropa chempionatida kumush medal va „eng yaxshi bloker“ sovrinni qoʻlga kiritdi. Makaodagi jahon chempionatida kumush medalni qoʻlga kiritgan. 2006-yilda yoshlar toifasidagi jamoada, Fransiyada boʻlib oʻtgan Yevropa chempionatida eng yaxshi oʻyinchi boʻlgan.

2008-yilda Natalya Dianskaya „Severstal“dan Krasnodarning „Dinamo“siga oʻtdi. 2008—2009-yilgi mavsumda yangi jamoasi bilan Superliga yoʻllanmasini qoʻlga kiritdi. Mavsum oxirida Fakelga klubiga oʻtdi, keyingi ikki yil davomida Novy Urengoy jamoasida oʻynadi.

2011-yilda ilk klubi — „Severstal“ga qaytdi. Ushbu jamoada ikki mavsum oʻynadi. 2012—2013-yilgi Rossiya chempionatida dastlabki bosqichdan keyin blokda toʻplangan ochkolar boʻyicha 4-oʻyinchi boʻldi. Chempionat yakunlariga koʻra, „Severstal“ elit divizionni tark etdi, Natalya Dianskaya „Dinamo Krasnodar“ bilan shartnoma imzoladi.

Keyin esa Rossiya terma jamoasi murabbiyi Yuriy Marichev Natalyani terma jamoaga taklif qildi.

2013-yil yozida Montreux Volley Masters turnirining kumush medali sovrindori, Yeltsin kubogi va Qozondagi Universiada gʻolibi boʻldi. 11-avgust kuni Yekaterinburgdagi Gran-pri turnirida u Rossiya terma jamoasi safidagi ilk rasmiy oʻyinni oʻtkazdi. Sentyabr oyida terma jamoa bilan Yevropa chempionatida gʻolib chiqdi.

2014—2015-yilgi mavsumda „Dinamo Krasnodar“ tarkibida „Oltilik“ning „eng yaxshi blokeri“ sovrini, Yevropa voleybol konfederatsiyasi kubogi va klublar oʻrtasidagi jahon chempionatining kumush medalini qoʻlga kiritdi.

 Statistika 
Natalya Dianskaya Rossiya terma jamoasining rasmiy oʻyinlarida Oʻyinlar Ballar 2013-yilgi Gran-pri 1 — Yevropa chempionati 2013 6 9 (3, 3, 3) Jahon chempionlar kubogi 2013 5 17 (7, 10, 0) Jami 12 26 (10, 13, 3)

 

 

 Natalya Dianskayaning „Dinamo Krasnodar“ saytidagi sahifasi
 Xalqaro voleybol federatsiyasi veb-saytidagi sahifa )
 „Voley Service“ agentligi saytidagi sahifa

Turkum:1989-yilda tugʻilganlar
Turkum:7-martda tugʻilganlar
Turkum:Navoiyda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Aleksandr Tarasenko

Aleksandr Viktorovich Tarasenko (1978-yil 11-dekabr, Jovti Vodi, Dnepropetrovsk viloyati) — ukrainalik futbolchi, himoyachi.

 Faoliyati 
Jettivodsk futboli tarbiyalanuvchisi. Birinchi murabbiy P. A. Sheremet.

Ilk professional klubi — Sirius jamoasiga 1994-yilda qoʻshilgan. Klub bilan ikki mavsumda atigi 2 ta oʻyin oʻtkazgan. 1995-yilda Nikolayev viloyati kubogi gʻolibi va 1995-yilda Nikolayev viloyati chempionatining bronza medali sovrindori.

1997-yildan 2004-yilgacha ikkinchi liganing „Olympia FC AES“ jamoasida oʻynagan. „Olimpiya“ safida 149 ta oʻyinda 12 ta gol urgan. 2001—2002-yilgi mavsumda „Nikolayev“ safida 18 ta oʻyinda maydonga tushgan. Aleksandr keyingi faoliyati davomida Gornyak-Sport (Komsomolsk), IgroService (Simferopol), Oleksandriya va Neftyanik-Ukrnafta klublarida oʻynagan. 2011-yilda Nikolaevga qaytdi.

Keyingi qishda Nikolayev klubini tark etdi. Oʻzbekistonning „Buxoro“ klubida bir oylik yigʻinda boʻlganidan soʻng shartnoma imzoladi. O‘zbekiston chempionati oliy ligasida 2012-yil 15-mart kuni Paxtakorga qarshi 1-tur uchrashuvida (0:1) debyut qilgan. „Buxoro“ safida esa 2012-yilgi chempionatning birinchi davrasidagi barcha 13 ta o‘yinda toʻliq 90 daqiqa harakat qilgan.

2012-yilning yozida u Nikolayev klubiga ikkinchi marotaba qaytdi. Bukovinaga qarshi birinchi oʻyinda Football.ua saytiga koʻra birinchi liga turining ramziy jamoasiga kirdi. 2012—2013-yilgi mavsum yakunlangach, jamoani tark etdi. Yangi mavsumni Armanistonning „Titan“ jamoasi bilan boshladi, u yerda yarim yil oʻynadi. Yil yakunida Granitas jamoasiga oʻtdi

2014-yilda Tarasenko vatandoshi Oleg Dmitrenko bilan birgalikda Granitas (Klaypeda) jamoasida qoʻshildi. Klub 2013-yilgi mavsum oxirida Litva futbolining yuqori divizioni boʻlmish A-ligada oʻynash huquqini qoʻlga kiritgandi. Keyingi yili Litvaning Kruoja jamoasiga qoʻshildi. Futbolchilik faoliyatning soʻnggi yillarida Kanadaning Ukraine United va Vorkuta klublarida oʻynagan.

 Yutuqlari 

 Ukraina Ikkinchi ligasi gʻolibi: 2010—2011
 Ukraina Ikkinchi ligasining ikkinchi oʻrin sohibi: 2005—2006

 

Turkum:1978-yilda tugʻilganlar
Turkum:11-dekabrda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Ukrainalik erkak futbolchilar
Turkum:Buxoro klubi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekistondagi muhojir erkak futbolchilar
Farob (Turkmaniston)

Farob  — Turkmanistonning Lebap viloyatidagi shahar. Aholisi 16 731 nafar (2009). Farob Oʻzbekistonning Olot tumani bilan chegarada joylashgan shahar hisoblanadi.

 Etimologiyasi 
Farob nomining kelib chiqishi va maʼnosi nomaʼlum. Vamberi buni forscha „toza suv“ jumlasining buzilgan shakli deb hisoblagan.

 Tarixi 
thumb| 20-asr boshlarida Farob temir yoʻl vokzali. S. M. Prokudin Gorskiy surati, 1911-yil
Farob shaharchasi SSSR vaqtida Turkmaniston SSRning Chorjoʻy viloyati Farob tumanining markazi edi. 2016-yildan shahar maqomi berilgan.

2022-yil 9-noyabrda markazi Farob boʻlgan Farob tumanining tugatilishi munosabati bilan u Chorjoʻy tumani tarkibiga kiritildi.

 Geografiyasi 
Turkmanoboddan 8 km shimoli-gʻarbda, Amudaryoning oʻng qirgʻogʻida, Ashxoboddan 474 km uzoqlikda joylashgan. Turkmanobod — Farob yoʻnalishidagi temir yoʻl stansiyasi.

 Aholisi 

 Farob aholisining yillar davomida oʻzgarishi Yil 1959 1970 1979 1989 2009 3 725 5 134 6 486 8 524 16 731

 Diqqatga sazovor joylari 

 Temir yoʻl vokzali;
 Xristian qabristoni;
 Musulmon qabristoni.

 Yana qarang 

 Farob vokzali surati

 

Turkum:Lebap viloyati shaharlari
Baqtriya bugʻusi

Baqtriya bugʻusi (Cervus hanglu bactrianus), shuningdek, Buxoro bugʻusi yoki Baqtriya vapiti deb ham ataladi. Baqtriya bugʻusi Oʻrta Osiyoda keng tarqalgan. U Oʻrta Osiyo qizil bugʻularining kenja turiga mansub sanaladi. Ushbu tur choʻllarda keng tarqalgan turdosh yarkand bugʻulariga (C. h. yarkandensis) oʻxshaydi.

 Tavsifi 
thumb|250x250px| Baqtriya bugʻulari
Baqtriya bugʻulari tanasi odatda kulrang-sargʻish rangda, dumlari esa kulrang-oqish rangda boʻladi. Balogʻatga yetgan bugʻularning har bir shoxida beshta shoxi boʻladi.

Urgʻochi bugʻular erkak bugʻularga qaraganda biroz kichikroq boʻladi.

Baqtriya bugʻulari, xuddi Yakand bugʻulari singari kalta dumlarga ega. Bugʻu bolalari odatda, yevropalik qizil bugʻu bolalariga oʻxshab dogʻli boʻlib tugʻiladi. Ammo koʻpchiligi balogʻat yoshida dogʻlarini yoʻqotadi.

 Diapazoni 
Baqtriya bugʻulari Markaziy Xuroson, Rossiya Turkistonida (Gʻarbiy Turkiston), Afgʻonistonning shimolida va Tyan-Shan togʻlarining gʻarbidagi hududlarda keng tarqalgan. Baqtriya bugʻulari choʻllar va pasttekisliklarda yashaydi. Ular koʻchanchi tarzda yashamaydi. Lekin sovuqroq haroratli vaqtlarda qoʻshni choʻl hududlariga tarqalishi mumkin.

 Soni 
right|300x300px
1999-yilga kelib Baqtriya bugʻularining umumiy soni 400 tani tashkil qilgan. Bu turning kamayib ketishiga asosiy sabab Tojikistonda harbiy mojarolar boʻlgan. Oʻshandan beri ekologik tashkilotlar bu turni saqlab qolish uchun bir qancha choralarni amalga oshirdi.

Bundan tashqari, Butunjahon tabiatni muhofaza qilish jamg'armasi Buxoro bugʻularini bir vaqtlar ular yashagan joylarga qaytarish uchun reintroduksiya dasturini amalga oshirdi. Ushbu dastur asosida Qozogʻistonning Turkiston viloyatidagi Sirdaryo-Turkiston davlat hududiy tabiat bogʻidan Oʻzbekistondagi Zarafshon qoʻriqxonasiga Baqtriya bugʻulari qaytarib olib keltirildi. 2021-yilda Qozog‘istonning Balxash viloyatida ushbu turni qayta tiklash maqsadida 61 bosh Buxora bug‘ulari tabiat bagʻriga qo‘yib yuborildi.

Tabiatni muhofaza qilish ishlari natijasida bugʻular soni ko‘paydi. 2006-yilda Markaziy Osiyoda 1000 ga yaqin Buxoro bugʻulari aniqlangan.

 Saqlanishi 
2002-yil 16-mayda Yovvoyi hayvonlarning koʻchib yuruvchi toʻgʻrisidagi konventsiya asosida Buxoro bugʻusini saqlash va qayta tiklash boʻyicha oʻzaro hamkorlik memorandumi tuzildi. Buxoro bug‘ularining inson faoliyati natijasida yo‘q bo‘lib ketish xavfi borligini eʼtirof etgan holda, ushbu memorandum hukumatlar, olimlar va boshqa guruhlarga tabiatni muhofaza qilish bo‘yicha olib borilayotgan saʼy-harakatlarni kuzatish va muvofiqlashtirish uchun hukumatlararo asos yaratadi.

 Yirtqichlar 
Odamlardan tashqari, Buxoro bugʻularini Himoloy boʻrisi (ularning eng xavfli ovchisi), qoʻngʻir ayiqlar, qor qoplonlari . Yevroosiyo silovsinlari va yovvoyi choʻchqalar ham ovlashadi.

 

Turkum:Baqtriya
Turkum:Pokistondagi sutemizuvchilar
Kirill Pasichnik

Kirill Nikolayevich Pasichnik (1993-yil 24-may, Tutayev, Yaroslavl viloyati, Rossiya) — qozog'istonlik futbolchi, himoyachi.

 Klubdagi faoliyati 
„Dnepr“ yoshlar akademiyasi tarbiyalanuvchisi. U professional futbolchilik faoliyatini „Dnepropetrovsk“ klubida boshlagan.

2013 yilda Qozog'istonga yo'l oldi. U yerda „Astana“ bilan shartnoma imzoladi. Mavsumning katta qismini poytaxt klubining o'rinbosarlar jamoasida oʻtkazdi. Keyingi mavsumni „Atirau“ tarkibida boshladi. Bu klubda ham asosan zaxira jamosida harakat qildi. Mavsum davomida Qozog‘iston Birinchi ligasidagi „Oqjetpes“ klubiga o‘tib, Oliy ligaga koʻtarilishiga yordam berdi. 2015-yil boshida „Oqjetpes“ning zaxira jamoasida o‘ynadi. Keyinchalik birinchi liga jamoasi — „Baytarek“ safiga oʻtdi. 2016-yilda „Qiziljar“ klubi safida Birinchi ligada 2 ta, Qozogʻiston kubogida 1 ta oʻyinda maydonga tushgan.

2017-yilda esa qo‘shni O‘zbekistonga jo‘nab ketdi va u yerda O‘zbekiston Superligasining „Buxoro“ klubi bilan shartnoma imzolagan. 2017-yil uchun kengaytirilgan tarkibdan joy olgan. Ammo keyingi yilning o‘zidayoq Kirill PasichnikQozog‘istonga qatgan. Qozogʻistonda „Shaxtyor“ va „Shaxtyor U-21“ jamoalarida to‘p surgan. Bundan tashqari, „Shaxtyor-Bulat“ klubida ham faoliyat yuritgan.

2019-yil boshida u „Kyeran“ futbol klubi tarkibida o'ynagan. Ammo yozda Ukrainaga qaytib, „Ujgorod“ flubi safiga oʻtgan. 2019-yil 27-iyul kuni „Gorodyan“ libosida 1-tur doirasidagi Chernovtsining „Bukovina“ jamoasiga qarshi safardagi bahsda g‘alaba qozongan (3:1) o‘yinda debyut qildi. Kirill asosiy tarkibda maydonga tushdi va butun uchrashuvni o'tkazdi. 63 va 89-daqiqalarda Bukovina jamoasi darvozasiga gol urdiBUKOVYNA VS. UZHHOROD 1 - 3 .

 Terma jamoadagi faoliyati 
2013—2014-yillarda Qozog'iston yoshlar terma jamoasida 7 ta o'yin o'tkazgan.

 Yutuqlari 

 Qozogʻiston Premyer-ligasida
 link=Файл:Silver_medal_icon.svg|15x15px Kumush medal: 2013-yil

 Qozog'iston Superkubogida
 link=Файл:Cup_Finalist.png Finalchi: 2013-yil

 

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbolchilar
Turkum:Qozogʻistonlik erkak futbolchilar
Turkum:Ukrainalik erkak futbolchilar
Turkum:Erkaklar futbol markaziy himoyachilari
Turkum:FC Astana futbolchilari
Turkum:Buxoro klubi futbolchilari
Turkum:Aktobe futbolchilari
Turkum:FC Atirau futbolchilari
Turkum:Shaxtyor Qaragʻandi klubi futbolchilari
Turkum:Shaxtyor Qaragʻandi-B klubi futbolchilari
Turkum:Jetisu klubi futbolchilari
Turkum:Taraz klubi futbolchilari
Turkum:FC Bayterek futbolchilari
Turkum:Oqjetpes klubi futbolchilari
Turkum:FC Kiziljar futbolchilari
Turkum:FC Kiran klubi futbolchilari
Turkum:FC Ujgorod futbolchilari
Turkum:FC Skoruk Tomakivka futbolchilari
Turkum:SC Poltava futbolchilari
Turkum:Shaxtyor-Bulat jamoasi futbolchilari
Turkum:FC Podillya Xmelnitskiy futbolchilari
Turkum:FSC Bukovyna Chernivtsi futbolchilari
Turkum:Qozogʻiston Premyer-ligasi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekiston Superligasi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekistondagi muhojir erkak futbolchilar
O‘runxo‘ja Eshon ibn Ahmadxo‘ja

O‘runxo‘ja Eshon ibn Ahmadxo‘ja (1830—1928) — islom dini arbobi, huquqshunos, ilohiyot olimi, mudarris (ustoz). U mufassir (Qur’on tarjimoni), (hadislar boʻyicha mutaxassis), mutafakkir, murshid (maslahatchi), zohid sifatida tanilgan.

 Tarjimai holi 
1830-yilda Qoʻqon xonligining Xoʻjand shahrida (hozirgi Tojikiston Respublikasi Sugʻd viloyatining Xoʻjand shahri) taniqli din arbobi, Naqshbandiya tariqati, Xoʻjand madrasasining mudarrisi, soʻfiylik izdoshi, olim Ustoz Ahmadxoʻja Eshon oilasida tugʻilgan.

O‘runxo‘ja Eshon 13 yoshga to‘lganida, yoshi kichik bola Buxorodagi Miri Arab madrasasiga o‘qishga yuborilgan. Buxoroning taniqli ilohiyotshunoslari uning ustozi bo‘lishgan. Ularning taʼsirida o‘smirning dunyoqarashi, uning naqshbandiylik tariqatiga sodiqligi shakllangan. Unga XIX asrning atoqli mufassir va muhaddislari Miyon Malik Maxsumiy bilan boʻlgan uchrashuv va suhbatlar katta taʼsir koʻrsatgan.

O‘qishni tamomlagandan so‘ng yosh dinshunos va huquqshunos faoliyatini Samarqand va Xo‘jand shaharlarida boshlagan.

Koʻp oʻtmay oʻz homiysi Said Muhammadxon Eshonning qizi Oyposhoxon Poshoga uylangan, bu nikoh Oʻrunxoʻja eshonning ijtimoiy mavqeini oshirgan. Mahr sifatida nodir kitoblardan iborat katta kutubxona va islom diniga oid boy qo‘lyozma to‘plamini bergan. Bolaligidan arab, turk va rus kabi tillarni mukammal bilgan. Samarqand, Xoʻjand va Fargʻona vodiysida katta yer uchastkalari boʻlgan. , u kamtarona yashagan va daromadining katta qismini xayriya va taʼlimga sarflagan.

Uning shiori sof aqida (aqida) va chinakam sof islomga intilish, Qur’on va Sunnatni o‘rganish, ularga amal qilish, islom maʼrifatini yoyish boʻlgan. Fanatizm va xurofotga qarshi boʻlgan.

O‘zining ilmiy suhbatlarida qayta-qayta hanafiy mazhabi tarafdori, dunyoda avliyo Xoja Ahror nomi bilan mashhur Nosiriddin Ubaydulloh ibn Mahmud Shoshiy naslining davomchisi ekanini taʼkidlagan.

O‘runxo‘ja Eshon Xo‘jand yaqinidagi Xistevarz qishlog‘idagi „Ahroriyen“ nomli oilaviy qabristonga dafn etilgan.
 

Turkum:Mir Arab madrasasida tahsil olganlar
Artur Konolli

Artur Konolli (1807-yil 2- iyul, London, Britaniya imperiyasi — 1842-yil 17-iyun, Buxoro, Buxoro amirligi) — ingliz razvedkachisi, sayyoh, yozuvchi. "Katta o'yin" atamasining muallifi.

 Biografiyasi 
Artur Konollining ota-onasi u o'n ikki yosh bo'lganida vafot etgan. Undan tashqari oilada yana besh aka-uka bor edi. Konolli harbiy xizmatni 16 yoshida Hindistonda boshlagan.
1829-yil oxirida leytenant Konolli ta'tildan Moskva orqali Hindistonga qaytadi. U Moskvadan Kavkazga, soʻngra Xiva xonligiga yetib borish niyatida Qoraqum choʻlini bosib oʻtgan. U Xivaga yetib bora olmadi, lekin 1830-yilning sentyabrida Afgʻonistonning Hirot shahriga yetib keldi. O'zining xavfli sayohati natijasida u "Putishestviye v Severnuyu Indiyu suxoputnim putyom iz Britanii cherez Rossiyu, Persiyu i Afganistan" kitobini nashr etdi; 1843-yil. U Britaniya Hirot hukmdori Kamron shohni qo'llab-quvvatlashi kerak deb hisoblagan.

1841-yil sentyabrda Rossiyaning Oʻrta Osiyoga kirib kelishiga qarshilik koʻrsatish maqsadida Konolli kapitanlik darajasida boʻlgan holda Xiva, Buxoro va Qoʻqon xonliklari hukmdorlarini oʻzaro kelishmovchiliklarni bir chetga surib qoʻyishga ishontirmoqchi boʻldi, biroq buning uddasidan chiqa olmadi. Oktyabr oyida Konolli Buxoroda qo'lga olindi va u yerda yana bir britaniyalik razvedkachi polkovnik Charlz Stoddartni ozod qilish uchun keldi. Keyingi yilning 17-iyunida Buxoro amiri Nasrulloning buyrug‘i bilan josuslikda ayblangan har ikki zobitning boshi kesildi. 1845-yilda ruhoniy Jozef Vulf ikki zobitning taqdirini bilish uchun sayohatga chiqdi va qatl haqidagi xabarni tasdiqladi.
Konolli portreti Londondagi Milliy portret galereyasida, kundaliklari va xatlari Britaniya kutubxonasi va Durham universiteti kutubxonasida saqlanadi.

 "Buyuk o'yin" iborasi 
"Buyuk o'yin" iborasi Konolliga tegishli. Bu XIX asr oxirida Angliya va Rossiya imperiyasining O'rta Osiyo va Hindistonda ta'sir o'tkazish uchun kurashini anglatadi.

 

 
 Дэниел Ергин. Energiya izlashda: resurslar urushi, yangi texnologiyalar va energiya kelajagi = Daniel Yergin "Izlanish: energiya, xavfsizlik va zamonaviy dunyoni qayta tiklash". - M .: Alpina nashriyoti, 2016 yil. - 720 p. - ISBN 978-5-9614-4379-0 .
 

Turkum:Markaziy Osiyo tarixi
Turkum:1842-yilda vafot etganlar
Turkum:Buxoroda vafot etganlar
Turkum:17-iyunda vafot etganlar
Turkum:1807-yilda tugʻilganlar
Turkum:2-iyulda tugʻilganlar
Turkum:Buyuk o'yin ishtirokchilari
Turkum:Sayyoh
Turkum:Buxoroga sayohatchilar
Dmitriy Popovich

Dmitriy Anatolyevich Popovich (1983-yil 5-avgust, Rybnitsa, Moldova) — moldaviyalik futbolchi. Moldova terma jamoasida himoyachi va yarim himoyachi sifatida oʻynagan.

 Biografiyasi 
Professional faoliyatining boshida Popovich „Konstruktorul“ va „Sheriff“ jamoalarida oʻynagan. Sheriff safida 2001—2002-yilgi mavsumda atigi 2 ta oʻyinda maydonga tushgan boʻlsa-da, Moldova chempionati va kubogini qoʻlga kiritgan. 2003-yildan 2007-yilgacha „Tiligul-Tiras“ klubi bilan yuqori divizionda oʻynagan. Klub safida 100 ga yaqin oʻyin oʻtkazib, 7 ta gol urgan. 2007-yilda Suriyaning „Al-Ittihod“ jamoasida oʻynagan va Osiyo chempionlar ligasida 5 ta oʻyin oʻtkazgan. 2008-yilning kuzida „Dinamo“ jamoasida oʻynagan.

2009-yil boshida Kishinyovning Dacia klubiga oʻtdi. Bu klubda toʻrt yarim mavsum davomida mamlakat chempionatida 100 ga yaqin oʻyin oʻtkazdi. 2010—2011-yilgi mavsumda klub bilan Moldova chempioni, 2008—2009-, 2011—2012- va 2012—2013-yilgi mavsumlarda kumush medal sohibi boʻlgan.

2013-yilning yozida Tiraspolga oʻtdi. Klubda yarim mavsum oʻynadi. Keyin esa Cheadir-Lunganing „A“ divizioni vakili boʻlmish „Saksan“ jamoasida oʻynadi. Klub bilan turnir gʻolibiga aylandi. 2014-yilning kuzida „Buxoro“ safida O‘zbekiston oliy ligasida o‘ynadi. Klub ligada 14 jamoa orasida 12-o‘rinni egalladi.

Dmitriy oʻz vataniga qaytgach, yana „Saksan“da oʻynadi, 2015—2016-yilgi mavsumda Bălți klubiga oʻtdi. Mavsum tugashidan oldin esa Saksan klubiga qaytdi.

Faoliyatining oxirida ikki mavsumni oliy divizion autsayderi „Dinamo-Avto“ safida o‘tkazgan, so‘ngra A divizionida „Spartaniy“ va „Iskra“ klublarida to‘p surgan.

Moldova oliy divizionida umumiy 290 dan ortiq oʻyin oʻtkazgan. Xvrokubok oʻyinlarida qatnashgan.

Moldova oʻsmirlar va yoshlar terma jamoalarida oʻynagan. Moldova terma jamoasida yagona oʻyinini 2009-yil 10-iyunda Belarusga qarshi oʻrtoqlik oʻyinida oʻtkazgan .

 Yutuqlari 

 Moldova chempioni: 2001—2002, 2010—2011
 Moldova chempionatining kumush medali sovrindori: 2008—2009, 2011—2012, 2012—2013
 Moldaviya kubogi sohibi: 2001—2002
 Moldova kubogi finalchisi: 2008—2009, 2009—2010

 Shaxsiy hayoti 
Akasi Aleksandr ham futbolchi, Moldaviya terma jamoasi hujumchisiDumitru Popovici.

 

 

 Futbolfacts.ru saytidagi profil da arxiv nusxasi
 
Turkum:1983-yilda tugʻilganlar
Turkum:5-avgustda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Moldovalik erkak futbolchilar
Turkum:Buxoro klubi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekistondagi chet ellik erkak futbolchilar
Vyacheslav Koloda

Vyacheslav Gennadyevich Koloda (2-oktyabr, 1971-yil) — sovet, rus, qozoq futbolchisi, hujumchi.

 Biografiyasi 
Semey shahri 4-sonli oʻsmirlar sport maktabi bitiruvchisi. 1988-yilda Qayrat Aubakirov bilan birgalikda mahalliy „Spartak“ klubiga taklif qilingan. 1989-yilda, 17 yoshida ikkinchi ligada debyut qildi. 1990—1991-yillarda ikkinchi quyi ligada oʻynagan. 1991-yilda 18 ta gol urgan.

1992-yilda „Spartak“ moliyaviy muammolarga duch keldi. Qozogʻistonning birinchi chempionati oldidan u bir guruh futbolchilar bilan birgalikda „Vostok Ust-Kamenogorsk“ klubiga oʻtdi. Klubda 37 uchrashuvda 13 ta gol urgan.

1993-yilda Rossiya birinchi ligasi „Dinamo Barnaul“ klubiga oʻtdi. Keyingi mavsum boshlanishidan oldin Koloda va Aleksey Smertin Moskvaning „Dinamo“ bilan shartnoma tuzmoqchi boʻlishdi. Ammo transfer amalga oshmadi. Koloda Barnaulga qaytib keldi, ikkinchi ligada klub bilan 3,5 mavsum davomida oʻynadi. 1997-yilning ikkinchi yarmini „Metallurg-Zapsib Novokuznetsk“ jamoasida oʻtkazdi.

1997—1998-yillar mavsumni dastlab „Chkalovets“ da oʻtkazdi. 1998-yilgi mavsumni Oʻzbekistonning „Buxoro“ jamoasida oʻtkazdi. Keyingi mavsum oldidan Koloda Novokuznetskning „Metallurg“ klubi bilan shartnoma imzoladi.

2001-yilda Yelimay klubida oʻynagan. 2002-yilda Dinamo Barnaulda toʻp surdi. 2003-yilni „Esil-Bogatyr“da oʻtkazgach, faoliyatini yakunladi. Umumiy hisobda u Qozog‘iston Premyer-ligasida 119 ta o‘yin o‘tkazib, 31 ta gol urgan. Qozogʻiston chempionatining ikki karra 2-oʻrin sohibi boʻlgan.

2000-yilda Qozogʻiston terma jamoasi tarkibida Bolgariyada oʻtkazilgan „Albena Mobitel-2000“ norasmiy xalqaro turnirida qatnashgan.

2004-yildan „Yesil-Bogatyr“ yoshlar jamoasida ishlagan. Keyin u yetti yil qishloq xoʻjaligida ishladi. 2016-yilda u „Kyzylhar SK“ FKni boshqargan. Keyinchalik yoshlar jamoasi murabbiyi boʻldi.

Kolodaning oʻgʻli Vsevolod ham futbolchi, 2000-yilda tugʻilgan.

 

Turkum:1971-yilda tugʻilganlar
Turkum:2-oktyabrda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:SSSR erkak futbolchilari
Turkum:Rossiyalik erkak futbolchilar
Turkum:Qozogʻistonlik erkak futbolchilar
Turkum:Buxoro klubi futbolchilari
Turkum:FC Yelimay futbolchilari
Turkum:FC Vostok futbolchilari
Turkum:FC Dynamo Barnaul futbolchilari
Turkum:Shaxtyor Qaragʻandi klubi futbolchilari
Turkum:FC Novokuznetsk futbolchilari
Turkum:FC Kiziljar futbolchilari
Turkum:Oʻzbekistondagi muhojir erkak futbolchilar
Turkum:Oʻzbekiston Superligasi futbolchilari
Vladimir Kilikevich

Vladimir Vladimirovich Kilikevich (30-noyabr, 1983-yil) – ukrainalik sobiq futbolchi, hujumchi. Yarud klubi bosh murabbiyi.

 Klubdagi faoliyati 
2000-yilda Kilikevich professional faoliyatini „Ilyichevets“ klubida boshlagan. Ilychevetsning asosiy jamoasida Kilikevich 37 ta oʻyinda qatnashdi va birorta ham gol ura olmadi. „Mariupol-2“ futbol klubiga oʻtdi. „Ilyichevets-2“ klubida 83 ta oʻyinda maydonga tushib, 16 ta gol urgan.

2007-yilda „Aleksandriya“ klubi bilan shartnoma imzoladi va bu klubda 1 yil oʻynadi. Shu vaqt ichida 16 ta oʻyinda maydonga tushib, 2 ta gol urdi. Keyinchalik u Finlandiyaning „Oulun Pallo“ klubiga sotildi. Uning navbatdagi manzili esa Finlandiyaning „Tornyon Pallo“ jamoasi boʻldi. 2009-yil oʻrtasida shartnomani bekor qilib, Ukrainaga qaytdi.

Ukrainada u „Desna“ klubi bilan shartnoma imzoladi va 2009-yilning sentyabriga qadar jami 6 oʻyinda maydonga tushib, 1ta gol urdi. 2009-yil oxirida Moldovaning „Iskra-Stal“ klubiga oʻtdi va u yerda 2012-yil oxirigacha oʻynadi. Shu vaqt ichida 43 ta oʻyinda maydonga tushdi, 19 ta gol urdi.

2013-yil boshida Samarqandning „Dinamo“ klubi Kilikevichga eʼtibor qaratdi. „Dinamo“ tarkibida Kilikevich yarim mavsum oʻynadi va shu vaqt ichida liganing 12 ta oʻyinida qatnashib, 2 ta gol urdi. 2013-yil oxirida oʻzbekistonning boshqa klubi – „Buxoro“ ga oʻtdi.

2015-yilning bahorida tajribali hujumkor yarim himoyachi Estoniya Meisterligasi klubi – „Narva-Trans“ bilan shartnoma imzoladi. 2015-yil sentyabr oyi oxirida „Nomme Kalju“ga qarshi kubok oʻyinida Kilikevich xorijiy jamoalar safida oʻzining 50-golini urdi.

 Milliy terma jamoadagi faoliyati 
Vladimir Kilikevich 2003-yilda Ukraina yoshlar terma jamoasi tarkibida 1 ta oʻrtoqlik oʻyini oʻtkazdi.

 Murabbiylik faoliyati 
2020—21-yilgi mavsum boshidan u Ukraina Ikkinchi ligasida debyut qilgan Mariupolning „Yarud“ klubini boshqargan.

 Yutuqlari 

 „Iskra-Stal“ tarkibida

 Moldova chempionati vitse-chempioni: 2009—10
 Moldaviya kubogi sohibi: 2010—11

 

Turkum:1983-yilda tugʻilganlar
Turkum:30-noyabrda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Ukrainalik erkak futbolchilar
Turkum:Futboldagi erkak hujumchilar
Turkum:Ukrainalik futbol murabbiylar
Turkum:FC Mariupol futbolchilari
Turkum:FC Illichivets-2 Mariupol futbolchilari
Turkum:FC Oleksandriya futbolchilari
Turkum:FC Desna Chernigov futbolchilari
Turkum:Buxoro klubi futbolchilari
Turkum:Dinamo Samarqand futbolchilari
Category:JK Narva Trans futbolchilari
Turkum:Meistriliiga futbolchilari
Turkum:TP-47 futbolchilari
Turkum:Ukraina Birinchi ligasi futbolchilari
Turkum:Ukraina Ikkinchi ligasi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekiston Superligasi futbolchilari
Turkum:Ukrainalik muhojir erkak futbolchilar
Turkum:Moldovadagi muhojir erkak futbolchilar
Turkum:Finlandiyadagi muhojir erkak futbolchilar
Turkum:Estoniyadagi muhojir erkak futbolchilar
Turkum:Oʻzbekistondagi muhojir erkak futbolchilar
Juma Shukurov

Juma Shukurov (1925-yil 5-may, Pitman, Oʻzbekiston SSR, SSSR -?) — Oʻzbekiston SSR Buxoro viloyati Romitan tumani F. Xoʻjayev nomidagi oʻrta maktab oʻqituvchisi, Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1978).

 Tarjimai holi 
1925-yil 5-mayda O‘zbekiston SSRning Pitman qishlog‘ida (hozirgi O‘zbekistonning Buxoro viloyati Romitan tumani) dehqon oilasida tug‘ilgan. Millati boʻyicha oʻzbek.

1939-yilda Romitan tumani Engels nomidagi maktabning 7-sinfini tamomlab, Buxoro pedagogika texnikumiga o‘qishga kiragan va uni 1942-yilda tugatagan. 1942-yil sentyabr oyida oʻzi tugʻilgan Engels nomidagi maktabga boshlangʻich sinf oʻqituvchisi boʻlib ishga kirgan. 1943-yil mart oyida Qizil Armiya safiga chaqirildi. 1944-yil yanvardan frontda 37-gvardiya miltiq diviziyasi tarkibida. 1944-yil avgustda ogʻir yaralangan, kasalxonadan chiqarilgandan soʻng 77-gvardiya miltiq diviziyasi tarkibida jang qilgan, 45 mm kalibrli qurol bilan Berlinga yetib kelgan. 1945-yil aprel oyining oxirida ikkinchi marta yaralangan. Ikkita II va III darajali „Shon-sharaf“ ordeni bilan taqdirlangan. 1945-yil dekabr oyida oʻqituvchi sifatida muddatidan oldin demobilizatsiya qilingan.

Uyga qaytib, yana tugʻilgan maktabiga boshlangʻich sinf oʻqituvchisi sifatida ishga kirgan. 1952-yilda Buxoro pedagogika institutini tamomlab, oʻz maktabiga qaytgan (1963-yildan Ushinskiy nomida, 1971-yildan F.Xoʻjayev nomida), bosh oʻqituvchi, 1955—1960 va 1961—1963-yillarda maktab direktori. Shu yillar davomida o‘zbek tili va adabiyotidan parallel dars bergan. 1974-yilda rahbarlik lavozimlarini tark etib, boshlangʻich maktab oʻqituvchisi sifatida ishga kirgan.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1978-yil 27-iyundagi „Talabalarni tarbiyalash va kommunistik tarbiyalashdagi ulkan xizmatlari uchun“ Farmoni bilan unga Lenin ordeni, Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni Oʻroq va bolgʻa oltin medali berilgan.

1985-yilda 43 yil o‘qituvchilik qilib, nafaqaga chiqqan. Pitman qishlogʻida yashagan. Keyingi taqdiri nomaʼlum.

Lenin, 2-darajali Vatan urushi, Mehnat Qizil Bayroq, 2 va 3-darajali Shon-sharaf ordenlari, medallar bilan mukofotlangan.

 

Turkum:Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
Turkum:Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Turkum:1925-yilda tugʻilganlar
Turkum:5-mayda tugʻilganlar
Turkum:Buxoro davlat universiteti bitiruvchilari
Saroyi Tash madrasasi

Saroyi Tash madrasasi(Tosh Saroy nomi bilan ham mashhur; Oʻzbek Saroyi Tosh madrasasi) — Buxoro viloyati (Oʻzbekiston) shahrining tarixiy markazidagi madrasa, 18-asrda oʻzbek ashtarxoniylar (yoki mangʻitlar) sulolasi vakillari davrida qurilgan.Buxoro viloyati Samarqand mahallasi „Koʻkaldosh“ koʻchasida joylashgan madrasa.

Meʼmoriy yodgorlik „Oʻzbekiston moddiy madaniy merosi koʻchmas mulk obʼyektlari milliy roʻyxati“ga kiritilgan.Hozirda madrasa sayyohlik koʻrgazmasining obyektiga aylangan.

Saroyi Tosh madrasasi binosi bugungi kungacha juda yomon holatda saqlanib qolgan. Davlat dasturida 2010-yilda avariya holatlarini oʻrganish, demontaj qilish, madrasani konstruktiv mustahkamlash va taʼmirlash koʻzda tutilgan.
Leonid Kuris

Leonid Moiseyevich Kuris (1944-yil 17-avgust, Buxoro) — rassom va kitob lavhalari kolleksiyachisi (30 000-tablitalar kolleksiyasi egasi), dunyoning koʻplab mamlakatlarida oʻtkazilgan koʻrgazmalar ishtirokchisi.

 Tarjimai holi 
Leonid Moiseyevich Kuris 1944-yil 17-avgustda Buxoroda tugʻilgan. Urushdan keyin, 1946-yilda ota-onasi bilan Kiyevga koʻchib oʻtgan.

1973-yilda Taras Shevchenko nomidagi Kiyev davlat universitetining tarix fakultetini tamomlagan.

1991-yildan Isroilda yashaydi.

Rassomning asarlari Avstriya, Angliya, Belgiya, Bolgariya, Vengriya, Germaniya, Daniya, Isroil, Italiya, Polsha, Rossiya, AQSh, Chexiya, Shvetsiya va boshqa mamlakatlarda oʻtkazilgan koʻrgazmalarda namoyish etilmoqda.

Bir qator ekslibris va kichik grafika koʻrgazmalarida mukofotlangan.

Leonid Kurisning asarlari muzeylar va shaxsiy ekslibris kolleksiyalarida, xususan: Belgiyaninng Sint-Niklas ekslibris muzeyida; Moskvadagi kitoblar muzeyida; Daniyaning Friderikshaven shahridagi kitoblar muzeyida; Polshaning Malbork qal’a muzeyida va boshqa koʻplab shaxsiy toʻplamlarda saqlanadi.

 Fikrlar va tanqidlar 
Yakov Berdichevskiy:
U tabiyatan oʻymakor. Material bilan xoh yogʻoch, xoh plastmassa chambarchas va organik ravishda bogʻlanadi. Oʻzi istagan asarni har qanday holatda ham yarata oladi va maqsadiga yetishadi. U gravyurachi, shuning uchun baʼzan kutilmagan va gʻayrioddiy umumlashmalarga erisha oladi.Yakov Berdichevskiy „Ekslibrisniy mir Leonida Kurisa“

 Koʻrgazmalari 
1987-yil — Slavno (Polsha);

1994-yil — Tel-Aviv universiteti kutubxonasi (Isroil);

1995 yil — Tel-Avivdagi fransuz madaniyat markazi (Isroil);

1997-yil — Gothenburg (Shvetsiya);

1997-yil — Frederikshaven (Daniya);

2002-yil — Varshavadagi kitoblar galereyasi (Polsha);

2008-yil — Xalqaro kitobsevarlar ittifoqining ekslibris muzeyi (Moskva);

2013-yil — „Leonid Kuris. Isroil. Bookplate“ Brest (Belarus), keyin ushbu koʻrgazma Pinsk (Belarus) va Biala-Podlyaska (Polsha) shaharlarida namoyish etildi;

2013-yil — Wielkopolski oroli (Polsha);

2015-yil — Kohtla-Järve (Estoniya);

2015-yil — Krakow (Polsha) „POLONICA“.

2019-yil — Varshavadagi kitoblar galereyasi (Polsha).

 

 

 Kiyev kalendari

Turkum:Buxoroda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1944-yilda tugʻilganlar
Turkum:17-avgustda tugʻilganlar
Qorako‘l (moʻyna)

thumb| Qorako‘l zotli qo‘zichoq
thumb| qora qorakoʻl
thumb| Qorako‘l moʻynali shuba
thumb| Qo‘rako‘l shlyapa va yoqa
Qorako‘l — qorakoʻl zotiga mansub qoʻzilarning tugʻilgandan keyingi 1-3 kunlarda qalin, elastik, ipaksimon tuzilishi bilan ajralib turadigan, turli shakl va oʻlchamdagi jingalaklarni hosil qiladigan moʻynasi.

 Etimologiya 
„Qorakoʻl“ soʻzi rus tiliga XIX asr oʻrtalarida kirib kelgan. U birinchi marta Ilya Berezinning ensiklopedik lugʻatida qayd etilgan. Bu nom qora jingalak junli qoʻylar yetishtirilgan Qorakoʻl shahri nomidan kelib chiqqan. Shahar nomi, oʻz navbatida, yaqin atrofdagi xuddi shu nomdagi koʻldan olingan boʻlib, uning nomi turkiylarning kara — „qora“ va kul — „koʻl“ soʻzlaridan kelib chiqqan.

Gʻarbiy Yevropa tillarida qorakoʻl terisi „Astraxan“ deb ataladi (yoki astracan, va boshqalar). Bunga sabab, bir paytlar qorakoʻl terisi savdosi bilan hozirgi Rossiyaning Astraxan shahri shug‘ullangan.

 Asosiy maʼlumotlar 
Dastlab Oʻrta Osiyoda qadimda yetishtirilgan qorakoʻl qoʻzilarining tabiiy terilari qorakoʻl deb atalgan. „Qorakoʻl“ soʻzining oʻzi turkiy tillardan boʻlib, soʻzma-soʻz „qora koʻl“ degan maʼnoni bildiradi, lekin qorakoʻl mo‘ynasi turli rangda boʻlishi mumkin.

Qorakoʻl — bozorda eng mashhur moʻyna dan biri. Oʻzbek qorakoʻl qoʻylari hozirgi qorakoʻl qoʻylarining barcha ning ajdodi hisoblanadi. Qoʻylarning bu zoti oʻzining oddiyligi va choʻl sharoitlariga mukammal moslashishi tufayli Oʻrta Osiyo xalqlari orasida juda mashhur bo‘lgan. Oʻrta asrlarda savdo karvonlari qorakoʻl terilarini Buxoro va Xorazmdan butun Buyuk Ipak yoʻli boʻylab Oʻrta yer dengizigacha tarqatishgan.

Ulardan bosh kiyimlar, moʻynali kiyimlar va boshqa mahsulotlar tayyorlanadi.

1920-yillarda ishlab chiqarish hajmi yiliga 1013-1800 ming donani tashkil etgan. 2016-yilda O‘zbekistonda 57,6 ming tonna qorako‘l terisi (1058,2 ming tonna) yetishtirildiGodovoy obzor sostoyaniya ekonomiki i osnovnix napravleniy vneshneekonomicheskoy deyatelnosti Respubliki Uzbekistan za 2016 god, str. 50, 52.

Sunʼiy qorako‘l terilari neylon ipdan tayyorlanadiGOST 10.42-71 Nit kapronovaya dlya proizvodstva iskusstvennogo karakulya. Texnicheskie trebovaniya na produksiyu, postavlyaemuyu na eksport"Iz kapronovix nitey poluchayut iskusstvenniy karakul". Str. 210. Nefteximicheskiy sintez v promishlennosti, Ya. M. Paushkin. M. — Nauka, 1966.

 Yana qarang 

 Moʻyna

 

 

 
 GOST 8748-70. Karakul chistoporodniy cherniy nevidelanniy. Texnicheskie usloviya. 1972
Serj Golon

Serj Golon (haqiqiy ismi Vsevolod Sergeyevich Golubinov; 1903-yil 23-avgust Buxoro,19072-yil 12-iyul Kvebek) fransuz geokimyogari va asli rus rassomi. Uning rafiqasi Simone Changeo (adabiy taxallusi — Ann Golon) XVII asrning sariq sochli va yashil koʻzli goʻzal aristokrati va sarguzashtli Anjelika haqida bir qator tarixiy romanlar yozgan va bular unga shuhrat keltirdi.

 Tarjimai holi 
1903-yil 23-avgust Buxoroda (boshqa maʼlumotlarga koʻra, Forsning Urmiya shahrida) tugʻilgan. U otasi Sergey Petrovich Golubinov Rossiya konsuli boʻlgan Isfaxonda (Eron) oʻsganSeks-simvoli nashego detstva — Yelena Palmer — Blog — Snob.

Oktyabr inqilobining boshida u Sevastopol gimnaziyasida oʻqigan, fuqarolar urushi paytida Oq armiyaga mustaqil ravishda mamlakatni kesib oʻtgan.

U 1920-yilda Konstantinopol orqali Fransiyaga borgan.

Nensidagi Oliy kimyo maktabini tamomlagan. U Afrika va Osiyoning bir qancha mamlakatlarida yirik kompaniyalar va Fransiya hukumati uchun geolog-razvedkachi sifatida ishlagan.

Ikkinchi jahon urushi paytida Vsevolod Golubinov general de Gollga qoʻshildi.

1940-yillarda u Afrikada, Fransiya Kongosida ishlagan, sement va koʻnchilik zavodlariga rahbarlik qilgan va oltin konida ishlagan. U yerda u Simone Changeux bilan uchrashdi. Ular oʻrtasida boshlangan romantika chuqur tuygʻuga sabab boʻldi va tez orada ular turmush qurishdi.

U rafiqasi bilan Fransiyaga qaytdi. Afrikada boʻlganligi haqida rafiqasi ular birgalikda „Au Cœur bêtes sauvages“ („Yovvoyi hayvonlar orasida“) xotiralarini yozgan (Parij, 1954).

Asl muallifi Simone Changeo boʻlgan Anjelikaning sarguzashtlari haqida 9 ta roman yozishda rafiqasiga maslahat berdi va unga maʼlumot izlashda yordam berdi. Ann Golonning soʻzlariga koʻra, aynan uning eri Anjelikaning eri Jefri de Peyrakning timsoliga aylandiAnn Golon: "Moya „Anjelika“ nakones v Rossii viydet selikom" — Zarubejnaya literatura — Pravda. Ru.

1961-yildan beri rassomchilik bilan shugʻullandi. 1968-yilda Krans-Montana kurortida (Shveysariya) oʻzining birinchi shaxsiy koʻrgazmasini oʻtkazdi.

1965-yilda rafiqasi bilan SSSRga tashrif buyurdiJizn Ann i Serja Golon, rasskazannaya ix docheryu Nadey. Ann Golon eslaganidek, „biz xohlagan joyimizga yurardik. Erim rus tilini yaxshi bilardi, bu odamlar bilan muloqot qilishda katta yordam berdi. Esimda, bizda restoranda ovqatlanish uchun maxsus vaucherlarimiz bor edi, biz ularning hammasidan ham foydalanmadik. Biznng Moskvada doʻstlarimiz juda koʻp boʻlgan va ular bilan uchrashib turardik“.

U Kvebekda koʻrgazma tayyorlayotgan vaqtda 1972-yil iyul oyida insultdan vafot etdi.

 Kitoblari 

 1947-yil — „Podarok Reza-Xana“ (Le Cadeau de Riza Khan, Serj Golon)
 1959-yil — „Giganti ozera“ (Serge Golon)

 

Turkum:1972-yilda vafot etganlar
Turkum:12-iyulda vafot etganlar
Turkum:Buxoroda tugʻilganlar
Turkum:1903-yilda tugʻilganlar
Turkum:23-avgustda tugʻilganlar
Turkum:Buxoroda vafot etganlar
Turkum:XX asr Fransiya yozuvchilari
Turkum:Buxoro amirligida tugʻilganlar
Turkum:Buxoro amirligi
Nikolay Kashensev

Nikolay Nikolayevich Kashensev (1974-yil 19-iyulda tugʻilgan, Barnaul, Oltoy oʻlkasi, SSSR) — sovet va rus futbolchisi, hujumchi, yarim himoyachi va himoyachi. Trener.

 Faoliyati 
1991-1995-yillarda Barnaulning „Dinamo“ jamoasi oʻyinchisi. 1996-yilda u oliy ligada oʻynagan Nijniy Novgorod „Lokomotiv“iga oʻtdi. 2-mart kuni "Baltika"ga qarshi oʻyinda u Rossiya chempionatida debyut qildi. 1997-yil 3-mayda Alaniyaga qarshi oʻyinda u Premer-ligadagi birinchi golini urdi. Umuman olganda, u Rossiya chempionatida 66 ta oʻyin oʻtkazib, 2 ta gol urgan. 2000-yilda „Lokomotiv“dan ketganidan soʻng, uning faoliyati pasayishni boshladi. Faoliyatini Oʻzbekistonning „Buxoro“ klubida yakunlagan, uchinchi kursda dublga ustozlik qilgan va asosiy jamoa murabbiyiga yordam bergan.

Oʻzbekistondan soʻng Nijniy Novgorodga keldi, lekin bolalar murabbiy boʻlib ishlay olmadi. U voyaga etmaganlar uchun reabilitatsiya markazida ishlagan, uni „Lokomotiv“ jamoasining sobiq rahbari Igor Bachurko, shuningdek, maktabda jismoniy tarbiya oʻqituvchisi chaqirgan. 2010-yilda „Ximik“ni boshqargan va „Lokomotiv“da oʻynagan Sergey Perednya Kashensevni Dzerjinskga taklif qildi va u yerda „Uran“ sport klubida bolalar futboli boʻlimini ochdi, Kashensev klubda bolalar murabbiyi sifatida ishlay boshladi. 2015-yilda u qayta tiklangan „Uran“ futbol klubining bosh murabbiyi boʻldiYejenedelnik „Futbol-Xokkey NN“, № 13/2015 ot 2 aprelya, s. 2 — Istoricheskoe sobitie v DzerjinskeYejenedelnik „Futbol-Xokkey NN“, № 19/2015 ot 14 maya, s. 6 — Pervenstvo oblasti. Sezon-2015. Pervaya liga. Sostavi komandYejenedelnik „Futbol-Xokkey NN“, № 17/2016 ot 5 maya, s. 2—3 — Futbol — chempionat oblasti; Chempionat Nijegorodskoy oblasti. Sostavi komand. Visshaya liga. 2017-yilda „Uran“da murabbiy boʻlganYejenedelnik „Futbol-Xokkey NN“, № 17/2017 ot 4 maya, s. 3 — Chempionat Nijegorodskoy oblasti po futbolu. Visshaya liga. Zayavki komand. 2018-yilda Uran bosh murabbiyi boʻlgan. 2019-yilda u Uran oʻsmirlar jamoasining murabbiyi boʻlgan. 2021-yilda „Uran-Salyut“ (viloyat chempionatining birinchi ligasi) jamoasi bosh murabbiyi.

2021-yil noyabr oyidan. „Ximik“ning bosh murabbiyi.

 

 

 Profil nnfootball.nagradion.ru -da Arxiv nusxa
Turkum:1974-yilda tugʻilganlar
Turkum:19-iyulda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:SSSR erkak futbolchilari
Turkum:Rossiyalik erkak futbolchilar
Turkum:Buxoro klubi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekistondagi muhojir erkak futbolchilar
Aylovot

Aylovot (ayrim da „Aylovotxoʻja“ nomi bilan ham uchraydi) — Samarqand viloyati Payariq tumanida joylashgan qishloq. 1546-yilgi vaqf yerlari xususidagi hujjatlarda qishloq nomi Aliobod tarzida tilga olinadi. Temuriylar hukumronlik yillari davomida Sugʻudi Kalon tumanining shimoliy hududlari hisobiga tashkil etilgan. 15-asr boshiga kelib esa, bu qishloq shu hududdagi asosiy aholi yashash punkitiga aylangan. Keyinchalik esa mazkur qishloq shu yerning tuman markazi unvoniga koʻtarilgan.
 Tarixi 
V. L. Vyatkin tomonidan Sugʻudi Kalon tumani xususida olib borilgan tadqiqotlar natijasiga koʻra, Aliobod qishlogʻi mangʻitlar davrida oʻz mavqeini yoʻqotgan hamda keyinchalik Chelak tumanining markazi boʻlib qolganligi aytiladi.
Aliobod hududi yakunlanganidan soʻng, choʻl hududi boshlanadi. Qishloq yerlaridan Samarqand-Jizzax magistral yoʻli oʻtgan boʻlib, tarixiy da yozilishicha, qishloq yaqinida Xoʻja Didor qal’asi, Karjak (yoki ayrim da aytilganidek Karzak) mavzesi joy olgan. Mazkur hudud nomlari V. L. Vyatkin yashagan davrlarga kelib unutila boshlangan boʻlgan. Shunga qaramay, qishloqqa qoʻshni boʻlgan Siyob (Qorasuv), Adak yoki Andak (hozirgi Oʻymovut), shuningdek uning sharqiy qismida oʻrin egallagan Kurtushayx va Said Ohu (hozirgi Saydov) qishloqlari, hamda gʻarbiy qismdan chegaradosh boʻlgan Xonqoʻrgʻon mavzelari haqida alohida toʻxtalib oʻtilgan. V. L. Vyatkin oʻz kitoblarida Bulungʻur arigʻidan chiqqan hozirgi Kuchukariq (yoki Kuchakariq) haqida ham maʼlumotlar berib oʻtadi. Mazkur toponimning etimologiyasiga koʻra, Kuchakariq bu „kichik ariq“ degan maʼnoni anglatadi.

 Etimologiyasi 
Aylovot toponimi „Ali“ (yigitlar ismi) va obod soʻzlarining birlashmasidan tashkil topgan. Aliobod nomi keyinchalik vaqt oʻtishi bilan, xalq tilida Aylovot koʻrinishiga aylanib ketgan va qishloq hozirga qadar shu shaklda nomlanib kelmoqda.
 

Turkum:Samarqand viloyati
Turkum:Samarqand viloyati aholi punktlari