Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Yarkun Muhamedxanov

Yarkun Jafarovich Muhamedxanov (1933-yil 14-yanvar, Toshkent) – sovet va rossiyalik meʼmor.

 Hayoti 
Yarkun Muhamedxanov 1933-yili 14-yanvarda „Oʻzbekiston qishloq xoʻjaligi“ jurnali bosh muharriri boʻlgan Jafar Muhamedxonov oilasida tugʻilgan. Moskva arxitektura institutini tamomlagan (1956). 1975-yildan SSSR Arxitektorlar uyushmasi aʼzosi boʻlgan.

 Faoliyati 
Ish faoliyatini 1958-yildan Moskvada A. A. Galaktionov boshchiligidagi shaharsozlik ilmiy-tadqiqot institutida ishlashdan boshlagan. 1959—1969-yillarda Mosproekt-1 loyiha instituti xodimi, xususan, Xovrino tumanini rivojlantirish loyihasi bilan shugʻillangan (loyiha menejeri N. N. SelivanovI. Volkov, A. Meerson, Ya. Muxamedxanov i Yu. Fridman. Jiloy rayon Ximki Xovrino i ego mikrorayoni // „Stroitelstvo i arxitektura Moskvi“, 1964, № 12, s. 1-5.). Ushbu keng koʻlamli loyiha boʻyicha olib borilgan ishlar mutaxassislar tomonidan quyidagicha qayd etildi: „Ushbu mikrorayon Moskvadagi eng yaxshi ichki mikrorayon parklaridan biri joylashgan. 60-yillarning oʻrtalariga tegishli mikrorayon qurilishi mualliflari, uy-joy qurilishi sanoatining ish sharoitlari yaxshilanganida, qurilishning kengaytirilgan koʻlamini qabul qilishdi: boshqalar orasida Moskva amaliyotida eng uzun besh qavatli binolardan biri boʻlib, uzunligi 250 metrga (oʻn besh seksiya) etadiJuravlyov A. M., Ikonnikov A. V., Rochegov A. G. Arxitektura Sovetskoy Rossii. – M.: Stroyizdat, 1987. – S. 247.“. Shuningdek, u Mikluxo-Maklay koʻchasidagi Xalqlar doʻstligi universiteti yotoqxona majmuasini loyihalashtirgan.

1969-yildan Moskva madaniyat, sogʻliqni saqlash va sport obyektlari ilmiy-tadqiqot va loyiha institutida (Mosproekt-4), 1971—1983-yillarda ustaxonaga rahbarlik qilgan. Bu davrning asosiy ishlari orasida Belomorskaya koʻchasidagi Tibbiyot malakasini oshirish markaziy institutining oʻquv-laboratoriya binosi (1977) va Butunittifoq kardiologiya ilmiy markazi (1973-1984) edi. 1990-yilda adabiyot, sanʼat va arxitektura sohasidagi hammualliflari SSSR bilan birgalikda Davlat mukofoti bilan taqdirlangan.

1983—1986-yillarda Jazoirda ishlagan. 1987-yildan boshlab „Mospromproekt“ instituti direktori (keyinchalik Moskva shahar xoʻjaligi uchun sanoat va transport obyektlarini loyihalash instituti), 2000-yilda Moskva meri Yu. M. Lujkov boshchiligidagi arxitektorlar va menejerlar guruhi tarkibida Rossiya Federatsiyasining „Moskva va Sevastopolda ijtimoiy ob’ektlarni yaratish boʻyicha kompleks dasturni amalga oshirish uchun“ davlat mukofotiga sazovor boʻlgan.

 Oilasi 
 Bolalari: 

Tatyana Yarkunovna Muxamedxanova (1957-yilda tugʻilgan) – dizayner.

Anastasiya Yarkunovna Muxamedxanova (1975-yilda tugʻilgan) – meʼmor va tadbirkor.

 

Turkum:SSSR Davlat mukofoti laureatlari
Turkum:Sovet meʼmorlari
Sergey Musanif

Sergey Sergeyevich Musanif (Vitaliy Frolov, 1977-yil 21-mart, Toshkent) – rossiyalik fantastika yozuvchisi. Jangovar ilmiy fantastikadan hazil va fantastikagacha janrlarda ishlaydi.

 Hayoti 
Musanif 1977-yil 21-martda Toshkentda tugʻilib, keyinchalik Moskvaga koʻchib oʻtgan. Oʻzining LinkedIn profilida „yakka tartibdagi tadbirkor“ sifatida qayd etilgan. Uylangan.

 Faoliyati 
U oʻzining onlayn debyutini „Aspen va kumush“ hikoyasi va „Yoʻl avariyasi“ hikoyasi bilan qilgan. 2005-yilda Musanifning „Drevnee kitayskoe proklyatie“ birinchi romani nashr etilib, u hajviy fantaziya janrida yozilgan.

2006-yilda muallif qahramon fantaziya janrida yozilgan va oʻqishni endigina tugatgan Garri haqida hikoya qiluvchi „Pravila strelka“ turkumini nashr eta boshlagan. Unda dunyoni tez orada yovuz sehrgar Negoriusdan qutqarish vazifasini bajarishi soʻz etilgan.

Keyingi yillarda Musanif bir qator roman va tsikllarni nashr etadi. 2009-yilda xuddi shu nomdagi tsiklning birinchi romani – „Prikonchit charodeya“ nashr etilib, yolgʻiz turmush tarzini olib boradigan yosh sehrgar Riko haqida hikoya qiladi. Ammo, bir kuni uning ostonasida paydo boʻlgan notanish odam uni sarguzashtlar girdobiga jalb qiladi. U yerda boshqa narsalar qatori ajdarho va Goblinlarga qarshi kurashishi kerak edi. Shuningdek, shu yilning oʻzida Roman Zlotnikov bilan birgalikda yozilgan va kosmoopera janrida shu nomdagi tsiklni ochadigan „Vselennaya neudachnikov“ romani nashrdan chiqqan.

2010—2011-yillarda Musanifning hammualliflikda yozgan „Yoʻqotuvchilarning manevrlari“ va „Yoʻqotilganlar uchun imkoniyat“ (hammuallif Roman Zlotnikov) nomli birinchi asarlari nashr etilgan. Keyin muallif „Alfa-kitob“ nashriyoti bilan kelishmovchiliklarga duch kelib, uning yangi asarlari nashr etilmay qoladi. Musanif 2017-yilda yana Internetda nashr etila boshladi„O novoy knige, tvorcheskix planax i vsyakom raznom. Tipa novosti“.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1977-yilda tugʻilganlar
Turkum:21-martda tugʻilganlar
Turkum:Rossiyalik yozuvchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha yozuvchilar
Turkum:Rossiya yetakchilari
Jetour Traveler

The Jetour Traveller ,

 – Xitoyning yirik avtomobil ishlab chiqaruvchisi boʻlmish Chery kompaniyasiga qarashli Jetour subbrendi tomonidan ishlab chiqariluvchi avtomobil. 

 Tarixi 

2018-yilda Chery tomonidan asos solingan Jetour subbrendi dastlab yosh va nisbatan kamharj auditoriyaga moʻljallangan edi. Ammo oradan uch yil oʻtgach, brend oʻz yoʻnalishini oʻzgartiradi va yangi rivojlanish strategiyasi ishlab chiqdi. Unga koʻra Jetour nafaqat asfalt yoʻllarda, balki borish qiyin boʻlgan joylarda ham sayohat qilish imkonini beruvchi avtomobillar ishlab chiqarishni boshladi.

 Texnik koʻrsatkichlari 

Jetour Traveler ramasiz korpusli krossover boʻlganligi sababli yoʻltanlamaslar kabi asfalt qoplamasiz joylarda harakatlanishga moʻljallanmagan. Lekin mashina koʻrinishi va dizayni yoʻltanlamas mashinalarni oʻxshatib ishlangan. Ilk taqdimotda krossoverning besh o'rindiqli versiyada namoyish qilindi, keyinchalik kengaytirilgan uch qatorli o'rindiqli versiyasi ham SUV bozorga chiqadi), ushbu Jetour Traveler uzunligi 4785 mm (quti bilan birga), kengligi - 2006 mm, balandligi - 1880 mm, g'ildirak bazasi - 2800 mm. Pasportning yerdan tozalanishi ta'sirchan 220 mm. Yondashuv burchagi 28 daraja, ketish burchagi 30 daraja. Ford chuqurligi 700 mm. Modellar 18, 19 yoki 20 dyuymli g'ildiraklar bilan jihozlangan.Avtomobilning minimal klirentsi 220 mm, kirish va chiqish burchaklari mos ravishda 28° va 30°, Suv sayoz boʻlgan kechuv joylaridan maksimal oʻta olish chuqurligi 70 sm ni tashkil qiladi.

Yangi Travellerning orqa qismidagi eshigiga qoʻshimcha toʻrtburchak yuk qutisi oʻrnatilgan. Lekin unda hech qanday zaxira gʻildiragi mavjud emas. Avtomobilning umumiy uzunligi ushbu quti bilan hisoblanganda 4781 mm, usiz esa 4612 mm ni tashkil qiladi. Avtomobil salonida ikki qator oʻrindiqlar qatori mavjud. Keyinchalik, umumiy uzunligi taxminan 4,95 m boʻlgan kengaytirilgan yetti oʻrindiqli versiyasi ham chiqarilishi haqida maʼlum qilingan.

 Narxi 

Avtomobilning bazaviy versiyasi narxi 19000 dollar, 2 litrli dvigatelga ega versiya 21900 dollar, eng top versiyasi esa 25200 dollarni tashkil qiladi.

 Yana qarang 

 Xitoy avtomobil ishlab chiqaruvchilari
 Shanxay Avtomobillar muzeyi
 Xitoy avtomobil sanoati

 

Turkum:Xitoy avtomobillari
Al-Shavi masjidi

Al-Shavi masjidi yoki al-Xatib masjidi nomi bilan ham tanilgan – Bagʻdoddagi masjid, Karx tumanida, Jumhuriya koʻprigi va Dajla daryosi boʻyida joylashgan. U Bagʻdodning mashhur madaniy meros obyektlaridan biri hisoblanadi, arxitekturasi, jumladan, iroqlik usta xattot Hoshem Muhammad al-Bagʻdodiyning ijodiy namunalari bilan ajralib turadi. U „Ahmed Mazhar ash-Shavi“ nomli hoji tomonidan qurilgan va masjid nomi uning ismi bilan atalgan, hamda 1960-yilda vafot etganidan keyin masjid ichiga dafn etilgan. Masjid 1957-yilda qirol Faysal II ishtirokida va Bagʻdodning koʻplab taniqli kishilari, jumladan, ulamolari yigʻilish vaqtida ochilgan va ochilish marosimi oʻsha paytda Bagʻdod televideniyasi orqali namoyish etilgan. Masjid hozirda Sunniy Vaqf idorasi raisligi tomonidan boshqariladi va uni taʼmirlash ishlariga eʼtibor qaratilmay qoʻyilganAhmed Al-Shawy Mosque"The requested page does not exist". Archived from the original on 09-25-2022. View it on 10-16-2022 .

Masjid imomlari orasida Iroqning taniqli huquqshunosi Shayx Hoshem Jamil ham boʻlgan, u ikki yil davomida bu yerda ishlagan va masjidda notiqlik bilan shugʻullangan, vaʼzgoʻy etib tayinlangan.

 Tavsifi 
Asosiy eshik koʻchaning janubi-gʻarbiy tomonida joylashgan boʻlib, u yerda gumbazlar darvoza ustida joylashgan. Ahzob surasi gumbaz atrofida xattot Hoshem Muhammad al-Bagʻdodiy tomonidan kufiy yozuvida yozilgan. Ichkarida masjid ziyoratgohining Kapellasi shakli jihatidan sakkiz qirrali boʻlib, oʻlchami kichikina. Masjidning uzunligi katta boʻlgani uchun ham hovli juda kattaجامع الشاوي.
left|thumb|315x315px| Masjid 1957-yilda tashkil etilgan
Gumbazning ustiga xattot al-Bagʻdodiy tomonidan yozilgan Qur’on oyatlari bilan bir qatorda quyidagi bitiklar ham yozilgan:Ushbu masjid Mazhar Bey ibn Ahmad Bey as-Sodiq ash-Shavi tomonidan, Alloh taologa yaqin boʻlish va Uning rizoligini izlash maqsadida meʼmor Ibrohim Solih al-Obaydiy rahbarligi ostida barpo etilgan va hijriy 1372-yilida qurib bitkazilgan. Shuningdek, masjidda imom va muazzin uchun xonalari va eshik yonida, ichkarida quruvchilarning qabri joylashgan xona mavjud.

 Yana qarang 

 Iroqda islom
 Iroqdagi masjidlar roʻyxati
 Bagʻdoddagi masjidlar roʻyxati

 

Turkum:Bagʻdoddagi masjidlar
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Iroq arxitekturasi
Turkum:20-asr masjidlari
Turkum:Gumbazli masjidlar
Mayya Molodtsova

thumb|Molodtsova
Mayya Mixaylovna Molodtsova (1936-yil 31-mart, Toshkent – 2014-yil 7-mart, Sankt-Peterburg) – rus sanʼatshunosi va teatrshunos. Sankt-Peterburg davlat texnika universiteti professori.

Ostrovskiy nomidagi Leningrad teatr instituti (keyinchalik LGITMiK va SPbGATI, hozirgi RGISI) teatrshunoslik kafedrasi bitiruvchisi va oʻqituvchisiM. M. Molodsova okonchila Teatralniy institut v 1959 (sm.: Stranitsi istorii: Sankt-Peterburgskaya gosudarstvennaya akademiya teatralnogo iskusstva istorii. SPb., 2000. S.258). Nachala prepodavat osenyu 1963 g. . Rus teatr tanqidchisi, italyan teatri tarixi boʻyicha mutaxassis. Uning shogirdlari orasida Rossiyada koʻplab taniqli teatr va kino arboblari bor.

 Hayoti 
Mayya Molodtsova Italiya teatrining yirik tadqiqotchisi boʻlib, yarim asrdan koʻproq vaqt davomida Sankt-Peterburg Teatr sanʼati akademiyasida chet el teatri tarixidan dars bergan. U bakalavriat va magistratura talabalari bilan maʼruzalar oʻqib, seminarlar oʻtkazgan.

Uygʻonish davri va hozirgi davr oraligʻida italyan teatrida sodir boʻlgan hamma narsa olimni qiziqtirgan. Bunga komediya del Arte (Molodtsova ushbu hodisaga oʻz nuqtai nazarini alohida kitobda bayon qilganKomediya del arte: Istoriya i sovremennaya sudba. L.: LGITMiK, 1990) va italyan futurizmi (2004-yilda Molodtsova kiradi. Rejissyorlik sanʼati antologiyasining tegishli boʻlimi uchun estetik manifestlar va matnlarni tuzib, ularni tarjima qilganV razdele Futurizm xrestomatii Iskusstvo rejissuri za rubejom: Pervaya polovina XX veka, vipuщennoy pod red. L. I. Gitelmana v SPGATI v 2004 v perevode Molodsovoy vishli teksti T. Marinetti, E. Prampolini, G. Krega i dr. Nevozmojno ne upomyanut ob eyo vklade v sozdanie novoy Xrestomatii po istorii zarubejnogo teatra (SPb: SPGATI, 2007), gde Molodsova stala sostavitelem vosmi razdelov (s X po XX vv.). Ularning aksariyati birinchi marta rus tilida paydo boʻlgan). Uning dissertatsiyasi Neapolitan dialektal teatriga bagʻishlanganNeapolitanskiy dialekticheskiy teatr i dramaturgiya Salvatore Di Djakomo: dissertatsiya na soiskanie uchenoy stepeni kandidata iskusstvovedeniya. L.:LGITMiK,1969. Buyuk neapollik Eduardo De Filippo haqida 1965-yilda nashr etilgan uning birinchi kitobi. Keyingi yillarda Maya Mixaylovnaning L. Pirandello va C. Goldoni haqidagi eng qiziqarli monografiyalari nashr etilgan.

Molodtsova hayotining soʻnggi kunlariga qadar yorqin va faol olim boʻlib qolgan. U dars oʻtib, jiddiy ilmiy ishlar olib borgan. Uning oʻlimidan soʻng, Vsevolod Emilyevich Meyerxoldning „Uch apelsinga muhabbat“ jurnalining qayta nashr etilishida Italiya sanʼatiga bagʻishlangan maqolalarga sharhlar, XX asr boshidagi Italiya yangi dramasining xususiyatlari haqida ilmiy maʼruza nashr etilgan.

 Oilasi 
Qizi – A. B. Ulyanova, filolog, sanʼatshunoslik fanlari nomzodi, dotsent.

 Qiziq faktlar 
M. M. Molodtsova bilan bir kursda tahsil olgan taniqli oʻqituvchilar va teatr tarixchilari: N. B. Vladimirova, L. G. Prigojina, G. V. Titova.

 

Turkum:Sankt-Peterburgda vafot etganlar
Turkum:2014-yilda vafot etganlar
Turkum:7-martda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1936-yilda tugʻilganlar
Turkum:31-martda tugʻilganlar
Nicholas Kaldor

Nicholas Kaldor ( 12-may 1908-yil – 30-sentyabr 1986-yil), urush vaqtidan keyingi Cambridge universiteti iqtisodchisi. Toʻrsimon modelni shakllantirishda va iqtisodiy oʻsish qonunlarini yaratishda hissa qoʻshgan.

 Biografiya 

Nicholas Kaldor 1908-yilning 12-mayida Budapesht shahrida advokat oilasida tugʻilgan. Budapesht oʻrta taʼlim maktabini tugatgan. 1926—1927-yillarda Berlin universitetida, 1927—1930-yillarda London iqtisodiyot va siyosiy fanlar maktabida (LSE) taʼlim olgan.

1940—1947-yillarda LSE da oʻqituvchilik qilgan. 1949-yildan Qirollik kolleji aʼzosi, 1966-yildan Cambridge universiteti professori.

1939—1945-yillarda bir qator Osiyo, Afrika va Lotin Amerikasi davlatlarida iqtisodiy va moliyaviy maslahatchi sifatida ishlagan. 1963-yildan beri Britaniya Akademiyasi aʼzosi. 1974-yilda baron unvoni berilgan.
Georgiy Manelis

Georgiy Borisovich Manelis (1930-yil 24-sentyabr, Toshkent – 2015-yil 2-mart, Chernogolovka, Moskva viloyati) – sovet va rossiyalik olim-kimyogar. Rossiya Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi.

 Hayoti 
Georgiy Manelis 1930-yil 24-sentyabrda Toshkentda tugʻilgan. 1953-yilda Oʻrta Osiyo davlat universitetini tamomlagan. 1953-yildan SSSR Fanlar akademiyasining Kimyoviy fizika institutida (Rossiya Fanlar akademiyasining Kimyoviy fizika muammolari instituti) aspirant, kichik ilmiy xodim, laboratoriya mudiri, boʻlim mudiri, direktor oʻrinbosari va Rossiya Fanlar akademiyasida maslahatchi lavozimlarida faoliyat yuritgan.

1964—2004-yillarda – MIPT yonish va portlash fizikasi kafedrasi mudiri.

Rossiya Fanlar akademiyasining kimyo va materialshunoslik boʻlimining muxbir aʼzosi (2000). Kimyo fanlari doktori, professor, shuningdek, Amerika astronavtika va aeronavtika institutining faol aʼzosi boʻlgan. U 12 ta fan doktori, 50 dan ortiq fan nomzodlarini tayyorlab, 600 dan ortiq ilmiy maqolalar chop etadi.

Georgiy Manelis kimyoviy fizika, kimyoviy reaksiyalar kinetikasi, yonish va portlash jarayonlari sohasida asosiy tadqiqotlar olib borgan. Uning kinetik ishi kondensatsiyalangan tizimlarning kimyosi va yonish mexanizmi boʻyicha tadqiqotlari boʻlib, yonish tezligi va qonuniyatlarini tartibga solishning yangi kimyoviy usullarini yaratish uchun asos boʻladi.

U 2015-yilda vafot etib, Makarovo qishlogʻi qabristoniga dafn etilgan.

 Mukofotlari 
Ikki marta SSSR Davlat mukofoti laureati (1976, 1986), „Mehnat Qizil Bayroq“ va „Shon-sharaf belgisi“ ordeni va II darajali „Vatanga xizmatlari uchun“ ordeni bilan taqdirlangan (1999Ukaz Prezidenta Rossiyskoy Federatsii ot 4 iyunya 1999 N 701 „O nagrajdenii gosudarstvennimi nagradami Rossiyskoy Federatsii rabotnikov Rossiyskoy akademii nauk“).

Qattiq fazadagi reaktsiyalarning makrokinetikasi boʻyicha fundamental ishi uchun Rossiya Fanlar akademiyasining N. N. Semenov nomidagi oltin medaliga sazovar boʻlgan (2011).

 

Turkum:Moskva fizika-texnika instituti oʻqituvchilari
Turkum:Oʻzbekiston Milliy universiteti bitiruvchilari
Turkum:SSSR Davlat mukofoti laureatlari
Turkum:Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Turkum:Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:2015-yilda vafot etganlar
Turkum:2-martda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1930-yilda tugʻilganlar
Turkum:24-sentyabrda tugʻilganlar
Oleg Mandrikin

Oleg Anatolyevich Mandrikin (1968-yil 20-noyabrda tugʻilgan, Toshkent, Oʻzbekiston SSR, SSSR) —Arxangel viloyatining muxolifat siyosatchisi, koʻchmas mulk sohasidagi tadbirkor va Severodvinsk faollaridan biri. Lenskiy tumanidagi Shies stantsiyasida poligon qurilishiga qarshi, „Toʻxtash Shies“ mintaqalararo ekologik koalitsiyasining aʼzosi. 2020-yilda Rossiya Konstitutsiyasiga oʻzgartirishlar kiritilgan tuzatishlarning dushmani. Severodvinsk shahridagi „100-kvartal“ qurilishiga qarshi namoyishlarning faol ishtirokchisi. Severodvinsk shahridagi „100-kvartal“ qurilishiga qarshi namoyishlarning faol ishtirokchisi. 2020-yil Arxangel viloyati gubernatori saylovida munitsipal filtrdan oʻtmagan „Yabloko“ partiyasidan nomzod. 72-okrugdagi VIII chaqiriq davlat dumasi deputatligiga „Yabloko“ partiyasidan ikkinchi oʻrinni egallab, „aqlli ovoz berish“ tomonidan qoʻllab-quvvatlangan. Shuningdek, „Yabloko“ partiya roʻyxati tarkibida Davlat dumasiga shu saylovda koʻrsatilgan nomzod.

 Hayoti 
1968-yil 20-noyabrda Oʻzbekiston SSR Toshkent shahrida tugʻilgan. 1985-yildan Arxangelsk viloyati Severodvinsk shahrida yashagan. Severodvinskda, Leningrad kemasozlik instituti (hozirgi Sankt-Peterburg davlat tibbiyot universiteti) filialida payvandlash sohasida tahsil olgan. 1989-yildan 1994-yilgacha Severodvinskdagi Zvezdochka kema taʼmirlash zavodida ishlagan. 1994-yildan 1997-yilgacha Severodvinskdagi „Severny Rabochiy“ nashriyotida koʻchmas mulk agenti boʻlib faoliyat yuritgan. Mahalliy „Ermak“ doʻkonlar tarmogʻida rivojlanish boʻyicha menejer boʻlgan. 1997-yilda 2023-yilgacha mavjud boʻlgan „Variant“ koʻchmas mulk agentligiga asos solib, koʻchmas mulkni Oleg Mandrikin faoliyatining asosiga aylantirgan. 2004-yildan 2012-yilgacha Moskvadagi RESO-Garantiya kompaniyasida ishlagan.

Oleg Mandrikin 2009-yilda Severodvinsk deputatlar shahar Kengashiga oʻzini oʻzi koʻrsatgan. Unda „Shimoliy tiklanish“ birlashmasiga kirib, ikkinchi oʻrinni egallagan.

 Norozilik harakatlar 
U 2018-yilda Severodvinskdagi Severodvinsk Rikasixa platformasi va Lenskiy tumanidagi Shies stantsiyasi yaqinidagi chiqindixonalar qurilishiga qarshi norozilik namoyishlarida nutq soʻzlagan. U yerda Pomeraniya-Finlyandiyaga yaqin mamlakatda chiqindilarni boshqarish tajribasi muvaffaqiyatini taʼkidlagan. 2019-yil 7-aprelda Severodvinskdagi muvofiqlashtirilgan norozilik namoyishida Shies stansiyasidagi chiqindixonaga qarshi chiqqan. 4-iyun kuni esa Shies stansiyasining oʻzida boʻlib oʻtgan namoyishlarda hibsga olinadi.

2021-yilda „100-kvartal“ qurilishiga qarshi namoyishda niqobsiz ishtirok etganligi uchun 10 ming soʻm jarimaga tortilgan.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1968-yilda tugʻilganlar
Turkum:20-noyabrda tugʻilganlar
Viktor Malishev

Viktor Pavlovich Malyshev (1937-yil 25-iyulda tugʻilgan, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – metallurgiya jarayonlari nazariyasi sohasidagi sovet va qozoq olimi. Fizik-kimyogar, texnika fanlari doktori (1982), professor (1982), akademik. Qozogʻiston Respublikasining fan va texnika sohasidagi Davlat mukofoti laureati (2005).

 Hayoti 
Viktor Malishev 1937-yilda Toshkent shahrida tugʻilgan.

1954-yilda Qoʻstanay oʻrta maktabini oltin medal bilan tamomlagan.

1959-yilda Ural politexnika institutini imtiyozli diplom bilan tugatgan.

1971-yilda esa Qaragʻanda pedagogika institutining tabiiy fanlar fakultetini tamomlagan.

U 1953—1983-yillarda – Qozogʻiston Milliy Fanlar Akademiyasi Kimyo fanlari institutida muhandis, katta muhandis, kichik ilmiy xodim, bosh muhandis, katta ilmiy xodim va laboratoriya mudiri boʻlgan.

1983-yildan 1994-yilgacha – Qozogʻiston Milliy Fanlar Akademiyasi Kimyo fanlari instituti direktori.

Hozirda 1994-yildan boshlab Kimyo fanlari instituti murakkab fizik-kimyoviy tizimlarning entropik-axborot tahlili laboratoriyasining mudiri.

 Ilmiy faoliyati 
Viktor Pavlovich Malishevning asosiy ilmiy yoʻnalishi murakkab kimyoviy va texnik tizimlarni fizik-kimyoviy oʻrganish boʻlgan. U bir qator kontseptual ahamiyatga ega boʻlgan muammolarni qoʻyish, uni hal qilish va printsipial jihatdan muhim natijalarni olishga muvaffaq boʻlgan.

Uning rahbarligida 14 ta doktorlik va 31 ta nomzodlik dissertatsiyalari himoya qilingan.

 Mukofotlari 

1995-yil – Xalqaro axborotlashtirish akademiyasi akademigi.

2001-yil – „Qozogʻiston Respublikasi fanini rivojlantirishdagi xizmatlari uchun“ koʻkrak nishoni.

2005-yil – Mualliflar jamoasi tarkibida „Qattiq, suyuq va gazsimon holatlar uchun xaotik zarrachalarning yagona nazariyasini ishlab chiqish va uni texnologiyani takomillashtirish, qoʻpol mis va mis simli arqon ishlab chiqarish va sifatini oshirish uchun qoʻllash“ nomli ilmiy ishi uchun Qozogʻiston Respublikasining fan va texnika sohasidagi Davlat mukofoti.

2006-yil – „Akademik E. A. Buketovning ilmiy-ijodiy merosi“ asari uchun mualliflar jamoasi tarkibida Akademik E. A. Buketov nomidagi mukofoti.

2012-yil – Qozogʻiston Milliy tabiiy fanlar akademiyasining akademigi va boshqalar.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1937-yilda tugʻilganlar
Turkum:25-iyulda tugʻilganlar
Shuhrat Mamajanov (huquqshunos)

Shuhrat Muratovich Mamadjanov (1979-yil 2-fevral, Toshkent, Oʻzbekiston SSR, SSSR) – huquqshunos va siyosatchi, 3-chaqiriq Oʻzbekiston Respublikasi Oliy Majlisi Qonunchilik palatasi deputati. Oʻzbekiston Xalq demokratik partiyasi fraksiyasi aʼzosi, adliya organlari va muassasalarining „2-darajali adliya maslahatchisi“ darajasiga ega.

 Tarjimai holi 

 Bolaligi va taʼlimi 
Shuhrat Mamajonov 1979-yil 2-fevralda Oʻzbekiston SSR Toshkent shahrida tugʻilgan.

Mamajanov 1995-yilda Toshkent shahridagi 18-maktabni tamomlagan. 2002-yilda Oʻzbekiston Milliy universiteti (sobiq Toshkent davlat universiteti) yuridik fakultetining huquqshunos mutaxassisligi boʻyicha bitirgan. 2004-yilda shu universitetning magistraturasini bitirgan.

 Karyerasi 
2005–2012-yillarda Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligining jinoyat, maʼmuriy va ijtimoiy Qonunchilik boshqarmasida turli lavozimlarida ishlagan.

Shuhrat Mamajanov 2012-yil noyabrdan 2015-yil yanvargacha Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligining jinoyat, maʼmuriy va ijtimoiy Qonunchilik boshqarmasi boshligʻi boʻlgan.

Shuhrat Muratovich 2014-yil dekabr oyida Oʻzbekiston Respublikasi Oliy Majlisining III chaqiriq Qonunchilik palatasi deputati etib saylangan. 2015–2019-yillarda Qonunchilik va sud-huquq masalalari qoʻmitasi va korrupsiyaga qarshi kurash va sud-huquq masalalari qoʻmitasi aʼzosi boʻlgan.

2019-yildan Oʻzbekiston Respublikasi Prezidenti huzuridagi davlat xizmatini rivojlantirish agentligida turli xil lavozimlarda faoliyat olib borgan.

 Mukofotlari 
Shuhrat 2011-yilda Oʻzbekiston Respublikasi davlat mustaqilligining 20 yilligi munosabati bilan Oʻzbekiston Respublikasi Prezidentining farmoniga binoan „Sodiq xizmatlari uchu“ medali bilan mukofotlangan.

2016-yil „Oʻzbekiston Mustaqilligiga 25 yil“ koʻkrak nishoni, 2017-yil „Oʻzbekiston Konstitutsiyasiga 25 yil“ koʻkrak nishoni, 2022-yil „Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligiga 30 yil“ koʻkrak nishoni hamda shu yili „Oʻzbekiston Konstitutsiyasiga 30 yil“ koʻkrak nishoni bilan taqdirlangan.

 Oilasi 
Shuxrat oilali, ikki nafar farzandi bor.

 

Turkum:Oʻzbekiston siyosatchilari
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1979-yilda tugʻilganlar
Turkum:2-fevralda tugʻilganlar
Din Mahamatdinov

Din Karimovich Mahamatdinov (1961-yil 11-iyun, Toshkent) – sovet, rus musiqiy video rejissyori va ssenarist. Kinorejissyor, aktyor, ijodiy prodyuser, rassom va musiqachi.

 Hayoti 
Mahamatdinov 1961-yil 11-iyunda Toshkent shahrida tugʻilgan. Oʻzbekiston Respublikasi davlat arxitektura va qurilish vazirligi Gliera nomidagi 21-oʻrta maktabni fortepiano yoʻnalishi boʻyicha tugatgandan soʻng, 1976-yilda sanʼat bilim yurtiga grafika fakultetiga qabul qilingan.

 Faoliyati 
Armiyada xizmat qilgandan soʻng, filarmoniyada musiqachi boʻlib ishlaydi. Musiqa jamoalari bilan sayohat qilib, rus respublika yoshlar teatrida oʻynagan. 1985-yilda T. A. Ostrovskiy (hozirgi Oʻzbekiston sanʼat Akademiyasi) teatr va kino rejissyori fakultetiga oʻqishga kirgan (1989-yilda bitirgan).

1989—1991-yillarda rejissyor sifatida V. M. Gorkiy nomidagi akademik rus drama teatrida bir qancha spektakllarni sahnalashtirgan. 1991 yilda Rossiya fuqaroligini olib, Moskvaga koʻchib oʻtgan. Keyin VGIK huzuridagi Oliy kurslarni tamomlagan. Moskvada 1992-yildan 1999-yilgacha Rossiya televideniyesida, ORT, ATV, RTR, TK Novaya Studio, Video-Art, TNT, Ren TV va boshqalarda ishlagan. Shuningdek, tijorat reklama, koʻplab musiqiy kliplarni suratga olgan rus va xorijiy musiqaning „yulduzlari“ hamkorlik qilgan.

1997-yildan kinematografiyada faoliyat olib borib, koʻplab studiya va kino kompaniyalari bilan hamkorlik qiladi. Rossiya Federatsiyasida ham, chet elda ham filmlar suratga olgan. 2011-yilda DKM FilmTeam prodyuserlik kompaniyasini tashkil etib, uni boshqaradi. Bundan tashqari, grafik va rasm, raqamli video dizayn va video montaj bilan shugʻullanadi. Talabalarga dars berib, kino ssenariylar, pyesalar va hikoyalar yozadi. 1992-yildan Moskvada doimiy yashab, u yerda ishlaydi.
thumb|300x300px
thumb|300x300px

 Rejissyorlik ishi 
thumb|300x300px
Filmlari
 1997-yil – „Noveyshie priklyucheniya Buratino“
 2003-yil – „Kriminalnoe tango“
 2005-yil – „Dvoe u yolki, ne schitaya sobaki“
 2007-yil – „Neskolko prostix jelaniy“
 2008-yil – „Belaya medveditsa“
 2008-yil – „Bumerang“
 2011-yil – „Aldar Kose“
 2013-yil – „Ispolnitel jelaniy“

 Mukofotlari 
 „Oq ayiq“ filmi uchun Lipetskdagi „Atlant“ xalqaro sport kinofestivalining Gran-prisi (2008)
 „Bumerang“ filmi uchun Yaltadagi „Birgalikda“ xalqaro kinoforumining Gran-prisi (2008)
 „Bumerang“ filmining eng yaxshi montaji uchun mukofot (2008)
 Xitoy, Pekin xalqaro kinofestivalida „Temir choʻloqning oxiri“ qisqa metrajli filmi uchun maxsus mukofot

 

 kino-teatr.ru veb saytida
 „Proza.ru“ veb-saytida maʼlumot

Turkum:Toshkent sanʼat instituti bitiruvchilari
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1961-yilda tugʻilganlar
Turkum:11-iyunda tugʻilganlar
Yevgeniy Mamut

Yevgeniy Shamayevich Mamut (1942-yil, Toshkent) ukrainalik va amerikalik kinematografik maxsus effektlar boʻyicha mutaxassis, animator, Oscar kino mukofoti laureati.

 Oilasi, bolaligi, taʼlimi 
Yevgeniy Shamayevich 1942-yil 9-iyulda Toshkentda tavallud topgan. Ota-onasi va singlisi bilan 1977-yilda AQShga koʻchib oʻtishgan, bir yildan soʻng u yerdan ham koʻchib ketishgan.

Yevgeniy Mamut 1949–1959-yillarda Xarkov shahridagi 95, 48, 9-maktablarda oʻqigan. 1961–1963-yillar oraligʻida Xarkov qurilish texnikumida texnik-elektrik mutaxassisligi boʻyicha oʻqigan. 1971-yil elektr muhandisligi boʻyicha (XPI) diplom olgan. Yevgeniy 1970–1978-yillarda XPI kinostudiyasida muhandis boʻlib ishlagan. U mikroskop ostida suratga olish texnologiyasini ishlab chiqdi.

 Shaxsiy hayoti 
Shamayevich 1996-yilda mashhur grafik va animatsiya ustasi Irina Borisovaga uylangan.

 Kinostudiya 
Yevgeniy oʻz ijodiy faoliyatini dastlab 1957-yilda Vladimir Petrovich Zubara, keyinchalik esa 1965-yildan Arkadiy Mixaylovich Faustov rahbarligida Xarkov politexnika instituti xalq kinostudiyasida boshlagan.

Mamut „Mening hamkasblarim hozir dunyoga mashhur odamlar: vizual effektlar boʻyicha mutaxassislar jol Xaynek va Jeff Kleyzer“, – deb eslaydi.

Yevgeniy Mamut 1996-yilda Massachusets shtatining Lenoks shahriga koʻchib oʻtib, Mass Illusion kompaniyasi bilan ishlashni boshlagan. U yerda „Zvyozniy desant“ (Starship Troopers, 1997) va „Matritsa“ (The Matrix, 1999) filmlari uchun vizual effektlar yaratgan.

 Mukofotlari 
Yevgeniy Shamayevich 1962-yil Moskvadagi VDNX kumush medali bilan taqdirlangan.

1982-yil „Timex“ soatlarini reklama qilgani uchun „CLIO AWARD“ mukofotiga sazovor boʻlgan.

Yevgeniy Mamut 1987-yilda uchta hamkasbi bilan birgalikda „Oscar“ mukofotiga sazovor boʻlgan.

 Ijodi 
Yevgeniy Mamut 700 ta reklama va 40 ta film yaratishda ishtirok etgan.

 

Turkum:Oscar mukofoti sohiblari
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1942-yilda tugʻilganlar
Turkum:9-iyulda tugʻilganlar
Oleg Varlakov

Oleg Yevgenevich Varlakov (1972-yil 25-iyun, Yangiyoʻl, Toshkent viloyati, OʻzSSR – 1996-yil 7-mart, Grozniy, Checheniston, Rossiya) – militsiya katta leytenanti, Birinchi Chechen urushi qatnashchisi, Rossiya Federatsiyasi Qahramoni (1996).

 Tarjimai holi 
Oleg Varlakov 1972-yil 25-iyunda O‘zbekiston SSR, Toshkent viloyati, Yangiyoʻl shahrida tugʻilgan. U maktabni, keyin 1993-yilda Vladikavkaz Oliy harbiy qoʻmondonlik maktabini tamomlagan. Oʻzbekistonda vzvodga komandirlik qilgan. 1994-yilda Oʻzbekistondagi xizmatni tark etib, Yekaterinburgga koʻchib oʻtgan va u yerda Rossiya Ichki ishlar vazirligiga ishga joylashgan. Mahalliy politsiya inspektori, keyin vzvodni boshqargan va Sverdlovsk viloyati Ichki ishlar boshqarmasining OMON boʻlinmasi komandirining oʻrinbosari boʻlgan. Uch marta Chechenistonga maxsus xizmat safari bilan borgan.

1996-yil 6-martda Grozniyda guruhlar kuchayib, deyarli barcha nazorat-oʻtkazish punktlarini qamalga oldi. 13-nazorat punkti oʻziga oʻt qoʻydi va shu bilan dushmanni haydab chiqarishga muvaffaq boʻldi. 7-mart kuni ertalab gʻisht devorini buzib oʻtib, quroli ishlamagan va minorasi aylanmayotgan ushbu nazorat punktidan bir guruh politsiyachilar bilan piyoda jangovar mashina qamaldan chiqib ketishga muvaffaq boʻldi. Biroq qurol-yarogʻ ustida oʻtirishi kerak boʻlgan ikki oʻsmir va uch askar gʻoyib boʻldi. Keyinchalik maʼlum boʻlishicha, piyoda jangovar transport vositasining haydovchisi joʻnash uchun oldindan belgilab qoʻyilgan signal sifatida snaryad parchasini olgan va ularsiz avtotransportni haydab ketgan. Politsiya katta leytenanti Oleg Varlakov ixtiyoriy ravishda reydga rahbarlik qildi, uning maqsadi qolganlarni qutqarish edi. Oʻzi bilan toʻqqizta askarni ikkita mashinada – piyodalar jangovar mashinasi (BMP) va BRDM bilan olib, reydga chiqdi. Mashinalar tor koʻchaga chiqishi bilan jangarilar ularga bir nechta granatomyotdan oʻq uzgan. Varlakov radioda soʻnggi soʻzni aytishga muvaffaq boʻldi: „Boʻron“, eshitayapsizmi, „Boʻron“?.. Qurol yoʻq boʻldi. Yigitlar yaralangan, men ham…" Bir guruh omonchilar oxirigacha kurashib, barchasi halok boʻldi. 9-mart kuni ularning parchalangan jasadlari topilib, olib ketildi. Varlakov guruhini qutqarish uchun yuborilgan omonchilar va askarlar tirik topilgan.

Varlakov Pyatigorskdagi Krasnoslobodskoye qabristoniga dafn qilingan.

Rossiya Federatsiyasi Prezidentining 1996-yil 6-sentyabrdagi 1329-sonli farmoni bilan politsiya katta leytenanti Oleg Varlakov vafotidan keyin Rossiya Federatsiyasi Qahramoni yuksak unvoni bilan taqdirlandi. Shuningdek, u "Jasorat uchun" medali bilan taqdirlangan.

 
 Geroi Rossii MVD RF. – , 2002.

 

Turkum:25-iyunda tugʻilganlar
Turkum:1972-yilda tugʻilganlar
Turkum:Yangiyoʻlda tugʻilganlar
Turkum:Kishilar
Turkum:7-martda vafot etganlar
Turkum:1996-yilda vafot etganlar
Turkum:Grozniyda vafot etganlar
Turkum:Rossiya Federatsiyasi Qahramonlari
Turkum:Birinchi chechen urushi janglarida halok bo‘lganlar
Arkadiy Mar

Arkadiy Markovich Mar (22-dekabr 1945-yil, Toshkent) – yozuvchi, jurnalist, muharrir, radio jurnalisti. AQSh, Nyu-Yorkning „Russkoyazichnaya Amerika“ gazetasining nashriyotchisi va Bosh muharriri. SSSR, Rossiya, Moskva, O'zbekiston qoʻshma korxonasi aʼzosi. Xalqaro PEN klub Aʼzosi.

 Tarjimai holi 
Arkadiy Markovich 1945-yil 22-dekabrda Toshkentda jurnalist hamda musiqa oʻqituvchisi oilasiga tavallud topgan. Musiqa bilim yurtini, soʻngra Toshkent Konservatoriyasini (maxsus fortepiano fakulteti) tamomlagan. 15 yil Respublika maxsus musiqa-badiiy maktab-internatida ishlagan. 1995-yildan AQShning Nyu-York shahrida yashaydi.

Arkadiyning birinchi hikoyalari 1977-yilda „Yoshlik“ respublika adabiy almanaxida (Toshkent) chop etilgan. Uning koʻplab hikoyalari Oʻzbekiston gazetasi va jurnallarida chop etilgan va respublika radiosining adabiy koʻrsatuvlarida yangragan. Leningradda „Kostyor“ jurnali tomonidan oʻtkaziladigan yosh yozuvchilarning umumittifoq seminarlarida ishtirok etgan.

Mar 1995-yildan AQShning Nyu-York shahrida yashaydi. 2000–2013-yillarda „Russkaya Amerika, NY“ gazetasining nashriyotchisi va Bosh muharriri boʻlib faoliyat yuritgan. 2013-yildan hozirgi kungacha „Russkayazichnaya Amerika, NY“ gazetasining nashriyotchisi va Bosh muharriri lavozimida ishlab kelmoqda.

Oʻn bir yil davomida Amerikaning eng qadimgi rus tilidagi „Nadejda“ radiostansiyasida „Amerika i Mir“ haftalida bir bor namoyish etiladigan bir soatlik mualliflik dasturini olib bordi. Uch yuzdan ortiq efirlarni oʻtkazdi, unda dunyoning turli mamlakatlaridagi siyosatchilar, ishbilarmonlar, artistlar, yozuvchilardan intervyu oldi.

 Mukofotlari 
Mar 1990-yil „Luchshaya detskaya kniga Rossii“, 2004-yil „Artiada narodov Rossii“, 2006-yil „Serebryanaya Litera“ mukofotlariga sazovor boʻldi.

2008-yil Vladislav Krapivin nomidagi xalqaro adabiy mukofoti laureati, 2021-yil A. I. Kuprin nomidagi „yengib chiqish“ tanlovining laureati boʻlgan.

Yozuvchi Arkadiy 2021-yil rus adabiyotiga sodiqligi uchun „I. A. Bunina“ medali sohibi boʻlgan.

Bundan tashqari, „Buyuk shahid imperator Nikolay II“ ordeni hamda „Saribay bi Aydos-uli“ medali (Qozogʻiston) bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1945-yilda tugʻilganlar
Turkum:22-dekabrda tugʻilganlar
Anatoliy Molchanov

Molchanov Anatoliy Aleksandrovich (15-avgust 1938-yil, Toshkent – 16-dekabr 2019-yil, Rossiya) sovet va rossiyalik olim, SSSR Davlat mukofoti laureati (1980).

 Tarjimai hol 
Anatoliy Aleksandrovich 1938-yil 15-avgustda Oʻzbekiston SSR Toshkent shahrida tavallud topgan.

1960-yilda Novosibirsk aloqa elektrotexnika institutini tamomlagan.

Molchanov 1960-yildan 1988-yilgacha muhandis, katta muhandis, tajriba-metodik partiya boshligʻi, laboratoriya mudiri, boʻlim mudiri, Vniigeofizika VUF direktori lavozimlarida faoliyat olib borgan. 1988–1992-yillarda NPO Rudgeofizika bosh direktori etib saylangan. 1992-yilda Sankt-Peterburg davlat konchilik institutida foydali qazilmalar konlarini qidirishning geofizik va geokimyoviy usullari kafedrasi mudiri boʻlib ishlagan.

Olim Anatoliy 2019-yil 16-dekabrda Sankt-Peterburgda vafot etgan.

 Ilmiy faoliyati 
Molchanov neft geofizikasi yoʻnalishining asoschisi hisoblanadi. Uning rahbarligida geologiya-qidiruv tarmogʻini qayta jihozlash uchun 140 turdagi geofizik asboblar va apparatlar, Kolskaya sverxglubokaya yorigʻini tadqiq qilish uchun asboblar ishlab chiqilgan.

Anatoli Aleksandrovich Novas Energy Services ilmiy direktori, Rossiya Fanlar akademiyasi akademigi, Leningrad Konchilik instituti professori, texnika fanlari doktoridir.

 Ishlari 
Olim 100 ga yaqin ixtiro muallifi, 400 dan ortiq ilmiy ishlar, 9 ta monografiya va oʻquv qoʻllanmalar yozgan.

 Mukofotlari va unvonlari 
1975-yil texnika fanlari doktori, 1981-yil professor unvoniga sazovor boʻlgan.

Molchanov neft va gaz qatlamlarini sinovdan oʻtkazish va ularning gidrodinamik xususiyatlarini kabeldagi geofizik asboblar bilan baholashning yuqori samarali va iqtisodiy usullarini ishlab chiqqanligi 1980-yil SSSR davlat mukofoti bilan taqdirlangan.

Anatoliy Oktyabrskiy shahrining faxriy fuqarosi. BASSRda xizmat koʻrsatgan fan va texnika arbobi (1979), SSSR ixtirochisi (1987) hamda Rossiya Fanlar akademiyasi aʼzosi boʻlgan (1997).

 
Turkum:SSSR Davlat mukofoti laureatlari
Turkum:Sankt-Peterburgda vafot etganlar
Turkum:2019-yilda vafot etganlar
Turkum:16-dekabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1938-yilda tugʻilganlar
Turkum:15-avgustda tugʻilganlar
Sogaz

SOGAZ – Rossiya sugʻurta kompaniyasi. SOGAZ 2016 yilda yozma mukofot (142,8 milliard ₽ yoki 2,3 milliard AQSh dollariEkspert RA // AO „SOGAZ“ : Reytingi kompanii) va bozor ulushi (12,1%) boʻyicha Rossiyada birinchi boʻldiRussian Insurers Top-20 – written premiumA. M. Best Revises Outlooks to Stable for INSURANCE COMPANY OF GAZ INDUSTRY SOGAZ. Kompaniya 1993 yilda tashkil topgan va Rossiya va Serbiyada bevosita biznesga egaSrbijagas and Sogaz to form joint insurance companyRussian National Reinsurance Company – outlook. Kompaniyaning Markaziy ofisi Moskvada joylashgan.

 

 

 Sogaz rasmiy sayti 
 Bloomberg – Company Overview of Insurance Company of Gaz Industry SOGAZ
 M.-Revises-Outlooks-Stable-INSURANCE-COMPANY-GAZ A. M. Best Revises Outlooks to Stable for INSURANCE COMPANY OF GAZ INDUSTRY SOGAZ
 SOGAZ acquires largest reinsurance capacity in the market 
Turkum:Moskvada joylashgan kompaniyalar
Arseniy Perevalov

Arseniy Perevalov - mitropolit.

 Tarjimai holi 
Mitropolit Arseniy 1979-yil 15-fevral kuni Oʻzbekiston Respublikasi Toshkent viloyati Olmaliq shahrida xizmatchi oilasida tavallud topgan. 1990-yilda Olmaliq shahridagi Xudo onasining tavba qilish ibodatxonasida choʻqintirilgan.

Arseniy 1986–1996-yillarda Olmaliq shahridagi 11-oʻrta maktabda tahsil olgan.

Arseniy 1998-yilda Buyuk Novgorodga koʻchib oʻtgan, u yerdan Novgorod va Starorus arxiyepiskopi Lev (Tserpitskiy) ning sharofati bilan Sankt-Peterburg diniy seminariyasiga oʻqishga yuborilgan. Uni 2001-yilda tugatgan va Sankt-Peterburg ruhoniy akademiyasida oʻqishni davom ettirgan. 2005-yilda akademiyani tugatgandan soʻng Novgorod yeparxiyasiga yuborilgan.

1996–1998-yillarda Toshkentning arxivlararo maʼnaviy bilim yurtida tahsil olgan.

Denis Yuryevich 2005-yil 20-iyun kuni Buyuk Novgorod Yuryev monastiri Georgiy soborida arxiyepiskop Lev tomonidan diakon darajasiga tayinlangan.

Mitropolit Arseniy 2005-yil 1-sentyabrda Novgorod maʼnaviy bilim yurtida „Obsheserkovnaya istoriya“ va „Patrologiya“ fanlari oʻqituvchisi boʻlib ishlagan.

2006-yil 23-noyabrda Novgorod diniy bilim yurti inspektor lavozimida faoliyat olib borgan va 2008-yil 1-iyun kuni Yuryev monastirida nozir vazifasini bajaruvchi etib tayinlangan.

 Yepiskop Yuryevskiy 
Denis Yuryevich 2016-yil 16-aprelda Roc Muqaddas Sinodi qarori bilan Novgorod yeparxiyasiga Yuryev yepiskopi vikariysi etib tayinlangan.

2016-yil 23-aprel kuni Moskvadagi Najotkor Masih ibodatxonasi zalida Moskva va butun rus patriarxi Kirill arximandrit Arseniy (Perevalov) ni Novgorod yeparxiyasi vikariysi Yuryev yepiskopligiga tayinladi.

Novgorodda xizmat qilgan davrida uni mehribon, yumshoq, bilimli va aqlli odam sifatida eslab qolishgan.

 Pskovskiy mitropoliti 

Arseniy Perevalov 2023-yil 18-oktyabrda Moskvadagi Najotkor Masihning sobori cherkovida Patriarx Kirill tomonidan mitropolit darajasiga koʻtarilgan.

 

Turkum:Olmaliqda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1979-yilda tugʻilganlar
Turkum:15-fevralda tugʻilganlar
Islom Ibrohim

Islom Ibrohim (asli: Ibrohimov Islom Ikrom oʻgʻli, 1996-yil 1-sentyabr, Buxoro viloyati Shofirkon tumani) – bloger, biznes motivatorlik faoliyati bilan tanilgan. 2023-yilning 25-oktyabridan Oʻzbekiston Respublikasi Jinoyat kodeksining 168-modda 4-qism „a“ bandi boʻyicha Ichki ishlar vazirligi qidiruvida.
 Faoliyati 
Islom Ibrohim 2020-yil 11-martda „BUSINESS INVEST ONLINE SCHOOL“ MChJ tashkil qildi. Mazkur MChJ rahbari sifatida u odamlardan 70% foyda evaziga ushbu jamiyatga sarmoya kiritishni soʻragan. Odatda, odamlar bilan telefon orqali Islom Ibrohimning oʻzi muloqot olib borgan. Qolgan hollarda esa uning vakillari odamlardan kiritilishi soʻralgan investitsiyani naqd pul shaklida olib ketgan.

Mijozlar pulni qaytarishni talab qilgan vaqtda Islom Ibrohim tomonidan „Yil yakunlanib qoldi, rejalarimiz buzilib ketdi, yangi biznes boshlayapman“ qabilidagi vajlar bilan vaʼda qilingan pullarni qaytarmay kelgan. 2023-yil oktyabr oyida oyiga 10 ming dollar ishlashni oʻrgatishga vaʼda bergan Islom Ibrohim firibgarlikda ayblanib, qidiruvga berildi.

 

Turkum:1996-yilda tugʻilganlar
Turkum:1-sentyabrda tugʻilganlar
Turkum:Shofirkon tumanida tugʻilganlar
Rum Mehmed posho masjidi

Rum Mehmed posho masjidi  – Turkiyaning Istanbul shahridagi katta va aholi zich joylashgan Üsküdar tumanida joylashgan eski Usmonli masjidi.

Rum Mehmed posho masjidi Bosfor boʻgʻozi qirgʻogʻiga va Üsküdar tumanida joylashgan Şemsi posho, Yeni Valide va Mihrimah Sulton tarixiy masjidlariga yaqin hududda joylashgan. Yodgorlik Sharqiy Rim imperiyasining bosib olinishi va qulashi ortidan Usmonli imperiyasi davrida Osiyoda (Anadolu) qurilgan ilk masjid hisoblanadi.

 Tarixi 
Masjid 1471-yilda asli yunon millatiga mansub boʻlgan vazir Rum Mehmed Posho uchun qurilgan. Masjidni qurishda tosh va gʻishtdan foydalanilgan boʻlib, yodgorlik Usmonli va Vizantiya meʼmoriy elementlarni oʻzida mujassam etgan.

Rum Mehmed posho masjidi 1953-yilda qayta tiklangan.

 Galereya 

 Yana qarang 

 Islom arxitekturasi

 

 

 Rum Mehmed Pasha Mosque at ArchNet.org

 

 Images of Rum Mehmed Pasha Mosque 
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Istanbuldagi masjidlar
Turkum:Gumbazli masjidlar
Turkum:Turkiyadagi gumbazli masjidlar
Turkum:Turkiyadagi minorali masjidlar
Turkum:Turkiyadagi masjidlar haqidagi chala maqolalar
Firuz ogʻa masjidi

Firuz ogʻa masjidi  – Turkiyaning Istanbul shahri, Fotih tumanida XV asrda qurilgan Usmonli masjidi. Yodgorlik Sulton Boyazid II ning bosh xazinachisi Firuz ogʻa tomonidan bunyod etilgan. Vafotidan keyin Firuz ogʻaning marmar sarkofagi ham masjid majmuasiga joylashtirilgan.

 Manzili 
Bino Istanbul shahrining tarixiy markazida, Divanyolu koʻchasida, boshqa koʻzga koʻringan, tarixiy diqqatga sazovor joylar – Ahmadiya masjidi, Sofiya ibodatxonasi va Basilica sardoni yaqinida joylashgan.

 

 
 Firuz Ağa Mosque at Istanbul Metropolitan Municipality website

Turkum:Gumbazli masjidlar
Turkum:Turkiyadagi gumbazli masjidlar
Turkum:Turkiyadagi minorali masjidlar
Turkum:Turkiyadagi masjidlar haqidagi chala maqolalar
Ella Pamfilova

Ella Aleksandrovna Pamfilova (12-sentyabr 1953-yil, Olmaliq, Toshkent viloyati, Oʻzbekiston SSR, SSSR) sovet va rus siyosatchisi, davlat arbobi. 2016-yil 28-martdan Rossiya Federatsiyasi Markaziy saylov komissiyasi raisi. 2016-yil 3-martdan Rossiya Federatsiyasi Markaziy saylov komissiyasi aʼzosi.

Ella Pamfilova 1989–1991-yillda SSSR xalq deputati boʻlgan. 1994–1999-yillar oraligʻida I va II chaqiriq Davlat Dumasida deputat lavozimida faoliyat olib borgan. Rossiya Federatsiyasi Prezidenti huzuridagi inson huquqlari boʻyicha komissiya raisi (2002–2004). Rossiya Federatsiyasi Prezidenti huzuridagi fuqarolik jamiyati institutlari va inson huquqlarini rivojlantirishga koʻmaklashish boʻyicha Kengash raisi (2004–2010). Rossiya Federatsiyasida inson huquqlari boʻyicha vakil (2014-2016).

Rossiyaning Ukrainaga bostirib kirishi tufayli Ella Pamfilova Yevropa ittifoqi, Birlashgan Qirollik, AQSh, Kanada, Shveysariya va Ukrainaning barcha mamlakatlarining xalqaro sanksiyalari ostida qolgan.

 Tarjimai holi 
Ella Aleksandrovna 1953-yil 12-sentyabrda Toshkent viloyatining (O'zbekiston SSR) Olmaliq shahrida tavallud topgan. Bolaligi va yoshligini shu yerda oʻtkazgan.

1976-yilda Moskva energetika institutini elektron texnika muhandisi mutaxassisligi boʻyicha bitirgan.

Pamfilova 1976–1986-yillarda „Mosenergo“ ishlab chiqarish birlashmasining Markaziy taʼmirlash-mexanika zavodida usta va muhandis-texnolog boʻlib ishlagan.

Pamfilova 1985-yil apreldan 1990-yil iyulgacha qayta qurish davrida KPSS aʼzosi boʻlgan. „Mosenergo“ partiya qoʻmitasi aʼzosi boʻlgan. 1990-yilda partiyadan chiqqanidan soʻng, mintaqalararo deputatlar guruhiga qoʻshildi. Bu guruhda Andrey Saxarov va Boris Yeltsin ham bor edi.

Ella 1986-yil oktyabrdan 1989-yil avgustgacha „Mosenergo“ kasaba uyushmasi qoʻmitasi raisi boʻlgan.

2001-yil mart oyida fuqarolik qadr-qimmati harakati raisi etib saylandi.

Pamfilova 2001-yilda Butunrossiya fuqarolik forumining hamkor tashkilotchisi boʻlib, uning maqsadlaridan biri prezident maʼmuriyati va inson huquqlari hamjamiyati oʻrtasida aloqa oʻrnatish edi.

 

Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:Rossiyaning Doʻstlik ordeni sohiblari
Turkum:Hurmat ordeni sohiblari (Rossiya)
Turkum:Rossiyaning Aleksandr Nevskiy ordeni sohiblari
Turkum:Vatan oldidagi xizmatlari uchun 4-darajali ordeni sohiblari
Turkum:Vatan oldidagi xizmatlari uchun 3-darajali ordeni sohiblari
Turkum:Olmaliqda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1953-yilda tugʻilganlar
Turkum:12-sentyabrda tugʻilganlar
Yovuz Salim masjidi

Yovuz Salim masjidi, shuningdek, Salim I masjidi yoki Yovuz Sulton Salim masjidi  – XVI asrga oid Usmonli masjidi, Turkiyaning Istanbul shahri 5-tepaligida, Çukurbostan mahallasida, Oltin shox tomonga qaragan holda bunyod etilgan. Masjid kattaligi va geografik joylashuvi jihatidan Istanbuldagi eng diqqatga sazovor joylardan biri hisoblanadi.

 Tarixi 
Yovuz Salim masjidi Istanbuldagi ikkinchi eng qadimgi Usmonli masjididir. Bino meʼmor Alouddin (Acem Alisi) tomonidan Usmonli sultonlaridan biri Sulaymon I topshirigʻiga koʻra 1520-yilda vafot etgan Salim I xotirasiga bagʻishlab qurilgan. Inshoot 1527–1528-yillarda qurib bitkazilgan. Masjid qurilishida Xoʻja Sinonning meʼmorchilik uslublaridan foydalanishga urinilgan degan taxminlar mavjud, ammo ushbu maʼlumotni tasdiqlovchi mavjud emas. Biroq masjid bogʻidagi maqbaralardan biri aynan meʼmor Xoʻja Sinonning loyihasi hisoblanadi.

 Arxitekturasi 

 Tashqi koʻrinishi 
Masjid Konstantinopoldagi uchta Rim suv omborlarining eng kattasi boʻlgan Aspar sardoniga qarovchi terassada bunyod etilgan. Katta hovlida (avlu) har xil turdagi marmar va granitdan ishlangan ustunli ayvon mavjud. Masjidda, shuningdek, turli bezaklar bilan ishlov berilgan rangli, koshinli panellar ham mavjud boʻlib, ular Usmonli saroyida ishlaydigan bir guruh eronlik hunarmandlar tomonidan ishlangan. Masjidning yon tomonida esa egizak minoralar mavjud.

 Ichki koʻrinishi 
Masjidning ichki qismi tomonlari boʻlgan oddiy kvadrat shaklidagi xonalardan iborat boʻlib, balandligi ni tashkil qiladi, yuqori qismi gumbaz bilan qoplangan. Asosiy xonaning shimoliy va janubiy qismlarida joylashgan gumbazli yoʻlaklar toʻrtta kichik gumbazli xonalarga olib boradi, ular sayohatchi darvishlar uchun hospis sifatida xizmat qilishi kerak boʻlgan.

 Qabrlar 
Masjid orqasidagi bogʻda, Oltin shoxga qaragan ushbu hududda 1523-yilda qurib bitkazilgan sulton Salim I ning maqbarasi joylashgan. Bino tashqi tomondan sakkiz burchakli boʻlib, ayvon qismi oʻziga xos dizayndagi kafel panellari bilan bezatilgan.

Ikkinchi sakkiz qirrali, tashqi qismidagi toshga oʻyilgan uzun yozuvli maqbarada Sulaymon I ning toʻrt nafar farzandi qabri joylashgan. Maqbaralar Xoʻja Sinon tomonidan bunyod etilgan boʻlib, qurilish davri 1556-yilga toʻgʻri keladi. Bogʻdagi uchinchi maqbara 1861-yilda Sulton Abdulmajid I ning vafotidan biroz oldin qurilgan.

 Galereya 

 

 
 
 
 
 
 
 
 

 

 Sultan Selim Külliyesi , Archnet.
 Photographs of the mosque taken by Dick Osseman
 Arkitera.com – Yavuz Sultan Selim Mosque is under restoration

Turkum:Turkiyadagi masjidlar
Turkum:Turkiyadagi madrasalar
Defterdar masjidi

Defterdar masjidi yoki Defterdar Mahmut afandi masjidi  – Istanbulning Eyüp shahrida joylashgan XVI asrga oid Usmonli masjidi.

 Arxitekturasi 
Masjid qurilishi defterdar (bosh xazinachi) Nazli Mahmut afandi (taxminan 1500–1546) tomonidan buyurtma qilingan va 1542-yilda meʼmor Xoʻja Sinon tomonidan bunyod etilgan. Boshqa masjid gumbazlari tepasiga yarim oy shaklidagi ramziy belgi oʻrnatilib qoʻyilsa, ushbu bino gumbazining tepasida yarim oy oʻrniga masjid asoschisining kasbini ifodalagan holda „siyoh idishi va qalam“ qoʻyilgan ( soʻzi , „daftar, roʻyxatga olish“ va , „bajaruvchi“ degan maʼnoni anglatadi). Gumbazdagi siyoh va qalam 1997-yilda sodir boʻlgan boʻron tufayli buzilib ketgan. Oradan oʻn yil oʻtib, 2007-yil 30-mayda masjid gumbazining tepasiga yangi siyoh idishi va qalam oʻrnatilganCumhuriyet (Newspaper), 3 June 2007, page 15 .

 Galereya 

 Yana qarang 

 Xoʻja Sinon

 

 

 Image of the Defterdar Mosque in Eyüp
 Small set of pictures
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Istanbuldagi masjidlar
Turkum:Turkiyadagi masjidlar haqidagi chala maqolalar