Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Gennadiy Shlyapin

Gennadiy Fadeyevich Shlyapin (1912-yil 13-avgust, Kazalinsk – 1970-yil 13-avgust, Toshkent) – Sovet harbiy xizmatchisi. Ikkinchi jahon urushi yillarida 196-gvardiya miltiq polki, 67-gvardiya miltiq diviziyasi komandiri boʻlgan. Sovet Ittifoqi Qahramoni.

 Hayoti 
Gennadiy Fadeyevich Shlyapin 1912-yilda Qozogʻistonning hozirgi Qiziloʻrda viloyati Kazalinsk shahrida tugʻilgan.

Agrosanoat texnikumini tamomlagan. U Kazalinskaya MTSda, keyin Osoaviaxim viloyat kengashida ishlagan. Qizil Armiyada 1934-1936, 1939 va 1940-yilllarda xizmat qilgan. 1941-yilda Toshkent harbiy piyodalar bilim yurtini tamomlagan. Keyinchalik maktabda oʻqituvchi boʻldi. Ulugʻ Vatan urushining birinchi kunlarida G. F. Shlyapin koʻngilli komandirlar guruhi bilan frontga ketdi. Urushni kichik leytenant sifatida boshlagan G. F. Shlyapin uni gvardiya polkovnigi unvoni bilan tugatdi.

Ulugʻ Vatan urushi davrida 1941-yil iyuldan frontda xizmat qilgan. 196-gvardiya miltiq polki (67-gvardiya miltiq diviziyasi, 6-gvardiya armiyasi, 1-Boltiq fronti) gvardiyasi mayor Shlyapin Belorussiya operatsiyasida ishtirok etgan. 1944-yil 23-24-iyunda uning polki Zaborye qishlogʻi (Sirotinskiy tumani, Vitebsk viloyati) hududida dushman mudofaasini yorib oʻtdi. U mavjud askarlardan foydalanib, Uzrechye qishlogʻi (Beshenkovichi tumani) ham ozod qilgan.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1944-yil 22-iyuldagi farmoni bilan gvardiya mayori, 67-gvardiya diviziyasining 196-gvardiya otishma polki komandiri G. F. Shlyapin Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni bilan taqdirlandi.

1947-yilda otishma kursini, 1957-yilda Bosh shtab Harbiy akademiyasining Oliy akademik kurslarini tamomlagan. 1956-yil oktyabrdan 1957-yil noyabrgacha u Karpat harbiy okrugida ishlaganKalashnikov K. A., Dodonov I. Yu. Visshiy komandniy sostav Voorujyonnix sil SSSR v poslevoenniy period. Spravochnie materiali (1945—1975). Tom 4. Komandniy sostav Suxoputnix voysk (armeyskoe i divizionnoe zvenya). Chast pervaya. – Ust-Kamenogorsk: „Media-Alyans“, 2019. – 428 s. – ISBN 978-601-7887-31-5. – S.207-209.. 1958-yildan polkovnik Shlyapin zaxiraga olingan. Kazalinsk va Toshkentda yashab ijod qilgan.

Gennadiy Fadeyevich Shlyapin 1970-yil 13-avgustda vafot etgan.

 Mukofotlari 

 Sovet Ittifoqi Qahramoni;
 Lenin ordeni;
 Qizil Bayroq ordeni;
 2-darajali Bogdan Xmelnitskiy ordeni;
 3-darajali Suvorov ordeni;
 1-darajali Vatan urushi ordeni;
 ikkita Qizil Yulduz ordeni;

 

Turkum:Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilganlar
Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Turkum:Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1970-yilda vafot etganlar
Turkum:13-avgustda vafot etganlar
Turkum:1912-yilda tugʻilganlar
Turkum:13-avgustda tugʻilganlar
Aleksandr Sorogovets

Aleksandr Vladimirovich Sorogovets (1971-yil 7-may, Toshkent, Oʻzbekiston SSR – 1995-yil 15-mart, Checheniston) – Birinchi Chechen urushi qatnashchisi, Rossiya Federatsiyasi Qahramoni, Ural harbiy okrugi 34-motooʻq diviziyasining 324-motooʻq polki razvedka boshligʻining yordamchisi, katta leytenant.

 Hayoti 
Aleksandr Vladimirovich Sorogovets 1971-yil 7-mayda Toshkent shahrida tugʻilgan. Toshkent shahridagi (Qorasuv-1 m.) 209-sonli umumtaʼlim maktabini tamomlagan. Keyinchalik u kasb-hunar maktabida oʻqidi. Aʼlochi talaba boʻlgani uchun u Toshkent politexnika institutiga imtihonsiz oʻqishga kirgan. Ammo, keyinchalik harbiylik yoʻlini tanladi. 1989—1993-yillarda Toshkent oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurtida tahsil olgan.

Harbiy maktabni tugatgach, u Turkiston harbiy okrugiga, keyingi xizmatga yuboriladi. U harbiy xizmatni maxsus kuchlar brigadasining maxsus kuchlar guruhi qoʻmondoni va maxsus kuchlar komandirining oʻrinbosari sifatida bajargan. 1994-yilda Ural harbiy okrugidagi alohida maxsus kuchlar guruhiga qoʻmondonlik qilgan.

1995-yil 18-yanvarda 34-motooʻq diviziyasining 324-motooʻqchilar polki razvedka boshligʻining yordamchisi etib tayinlandi. Polk Yekaterinburgda joylashgan edi va Checheniston Respublikasiga joʻnatishga tayyorlanayotgan edi. 22-yanvar kuni 324-motooʻqchilar polkining boʻlinmalari Chechenistonga yetib kelishdi va Tolstoy-Yurt qishlogʻi yaqinida joylashishdi. 1995-yil 23-yanvardan boshlab harbiy harakatlarda qatnashdi.

U 1995-yil 15-martda Novye Atagi qishlogʻi yaqinida joylashgan Argun daryosi ustidagi koʻprik uchun jangda ogʻir jarohatdan vafot etdi. Vafotidan keyin „Rossiya Federatsiyasi Qahramoni“ unvoni berildi.

U Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilgan.

Aleksandr Sorogovets xotirasiga uning tugʻilgan qismida obelisk oʻrnatildi.

 Mukofotlari 
 "Jasorat uchun" medali" (1995-yil 20-aprel);
 „Rossiya Federatsiyasi Qahramoni“ unvoni (1997-yil 29-yanvar).

 

 
 Герой Российской Федерации Сороговец Александр Владимирович на сайте Ташкентского высшего общевойского командного училища им. В. И. Ленина
 Уроки Первой чеченской кампании. Боевые действия 324-го мотострелкового полка в 1995 г.
 Федеральные силы. Убитые, пленные и пропавшие без вести в 1994-96. 324-й мотострелковый полк

Turkum:Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilganlar
Turkum:Toshkent oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurti bitiruvchilari
Turkum:1995-yilda vafot etganlar
Turkum:15-martda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1971-yilda tugʻilganlar
Turkum:7-mayda tugʻilganlar
Rustam Xalfin

Rustam Xalfin (1949-yil 14-oktyabr, Toshkent – 2008-yil 31-dekabr, Olmaota) – qozoq xalqining zamonaviy sanʼat rassomi va meʼmori.

XX asr Oʻrta Osiyo sanʼatining eng muhim namoyandalaridan biri. Ijrochilik, installyatsiya va video sanʼati bilan birinchilardan boʻlib shugʻullangan. Mintaqa sanʼat jamoatchiligiga katta taʼsir koʻrsatib, modernistik idrokda koʻchmanchi estetika kontsepsiyasini ishlab chiqqan.

 Hayoti 
Rustam Xalfin 1949-yili Toshkent shahrida frontchi askar Nurmuhamed Abdrahmonovich Xalfin (1909–1974) oilasida tugʻilgan. Rustamning akasi – sovet va rus olimi Marat Nurmuhamedovich Xalfin (1940–2020).

1950-yili oilasi bilan birga Olmaotaga (Qozogʻiston SSR, SSSR) koʻchib oʻtadi. Keyin butun umrini shu shaharda oʻtkazgan.

U 1972-yil Moskva arxitektura institutini tamomlagan.

Rus avangardining koʻzga koʻringan vakili Vladimir Sterligovning shogirdi boʻlib, 70–90-yillar davomida „kosa gumbazli ong“ nazariyasini ishlab chiqqan.

1999-yilda LOOK galereyasini ochadi.

2005-yilda Xalfinning ijod namunalari nufuzli Venetsiya biennalesida Markaziy Osiyo pavilyonida namoyish etilib, qozoq zamonaviy sanʼati ilk bor dunyoga taqdim etilgan.

Rustamning rafiqasi va uning ilhomlantiruvchisi rassomi Lidiya Blinova boʻlib, doimiy ravishda kvartira koʻrgazmalarini oʻtkazib turgan.

 Ijodi 
Bugungi kunda Rustam Xalfin merosining bir qismi 200 dan ortiq asarlardan iborat: rasmlar, installyatsiyalar, chizmalar, fotosuratlar, matnlar va boshqalar.

Rassomning yirik va taniqli loyihalari: „Yevrosiyo utopiyasi“ (jumladan, „Loy loyihasi“, „Danqa loyiha“), „Shimoliy varvarlar“.

 Koʻrgazmalari 
Uning ishi 51-Venetsiya biennalesi (2005), Markaziy Osiyo paviloni, Off the Silk Road: No Mad’s Land, Haus der Kulturen der Welt, Berlin (2002) va re-orientation: Kunst zu Mittelasien, ACC Gallery, Veymar (2002) kabi nufuzli koʻrgazmalarda namoyish etilgan.

 Mukofotlari 

1974-yil – Olmaota shahridagi Respublika maydonidagi uylarni loyihalashda ishtirok etgani uchun Butunittifoq yosh arxitektorlar ijodiyoti koʻrgazmasining diplomi, Moskva, Rossiya.

1999-yil – „Oʻz-oʻzini identifikatsiya qilish: futurologik prognozlar“ Zamonaviy sanʼat markazining birinchi yillik koʻrgazmasi Xalqaro hakamlar hayʼatining uchinchi mukofoti (G. Tryakin-Buxarov va L. Turganboeva bilan birgalikda), Olmaota, Qozogʻiston.

 
1. Sultanbaeva, Zitta / Nurieva, Asya. „Art-atmosfera Alma-Ati“ – Olmaota, 2016-yil. ISBN 978-601-7283-29-2

2. Rustam Khalfin Seeing through the artistʼs hand – Whit space gallery, London, 2007-yil. ISBN 978-0-9557394-0-8

3. Aleksandr Brener. „Jitiya ubiennix xudojnikov“ – Moskva, 2017-yil. ISBN 978-5-87987-110-4

4. Nazipa Yejenova. „Jivie spleteniya“ – Tsentr sovremennoy kulturi „Tselinniy“, 2020-yil. ISBN 978-601-06-6792-1

 

Turkum:Sovet meʼmorlari
Turkum:Olmaotada vafot etganlar
Turkum:2008-yilda vafot etganlar
Turkum:31-dekabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1949-yilda tugʻilganlar
Turkum:14-oktyabrda tugʻilganlar
Ivan Xvostikov

Ivan Andreyevich Xvostikov (1906-yilda Toshkent shahrida tugʻilgan – 1969-yil 7-avgustda vafot etgan) – sovet fizigiXvostikov – soxranit pamyat o lyudyax i delitsya …. Atmosferaning yuqori qatlamlarini oʻrganish boʻyicha mutaxassis.

 Hayoti 
Ivan Xvostikov 1906-yili Toshkent shahrida tugʻilgan. I. S. Shklovskiy uni Buyuk Gertsog Nikolay Konstantinovichning nikohsiz oʻgʻli deb atagan. 1930-yillarning boshidan Davlat optik institutida faoliyatini boshlab, aspiranturada tahsil olgan. S. I. Vavilovning talabasi va ishchi xodimi.

1934-yilda Elbrus ekspeditsiyasida qatnashib, substratda uchgan.

1934-yilning oxirida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilib, keyingi yilning may oyida S. I. Vavilovning iltimosiga binoan doktoranturaga oʻqishga kiradiK istorii FAN// Seriya Portreti. Professor (1935), fizika-matematika fanlari doktori.

1935–1946-yillarda SSSR Fanlar akademiyasi Geofizika institutining Atmosfera optikasi laboratoriyasining (Leningrad, 1941-yildan Moskva) boshligʻi lavozimiga tayinlangan.

1943–1948-yillarda M. V. Lomonosov nomidagi Moskva davlat universitetining fizika kafedrasi professori boʻladi.

N. E. Jukovskiy nomidagi Butunrossiya harbiy akademiyasi professori, Davlat ilmiy tadqiqot instituti ilmiy xodimi.

1964-yildan Idoralararo geofizika qoʻmitasining tungi bulutlar boʻyicha ishchi guruhi rahbari etib tayinlanadiXvostikov Ivan Andreevich.

Ivan Xvostikov 1969-yil 7-avgustda saraton kasalligidan vafot etgan.

 Ilmiy faoliyati 
Tungi bulutlarning balandlikdagi joylashishini tushuntiruvchi tadqiqot ishlarining muallifi. Xvostikov 1952-yilda kondensatsiya (yoki muz) gipotezasi deb ataladigan gipotezani ilgari suradi. Unga koʻra, tungi bulutlar muz kristallaridan tashkil topgan sirr bulutlari tuzilishiga oʻxshash tuzilishga ega.

1960-yillarda uning ikkita yirik monografiyasi nashr etilgan:

 Fizika ozonosferi i ionosferi. Moskva Akad nashriyoti. SSSR fanlari – 1963. 663 b.
 Visokie sloi atmosferi, Tekst Leningrad: Gidrometeorologiya nashriyoti, 1964 .- 605, 2 c. . il.

 Mukofotlari 

 Ikkinchi darajali Stalin mukofoti (1949) – atmosfera optikasi sohasidagi ilmiy tadqiqotlar uchun (1948)

 

 

 Ivan Andreyevich Xvostikov. (1910-1969). Nekroloq. Axborotnoma Abastum.astrofizika.obs. , 1969
 Xvostikov Ivan Andreyevich 
 Shklovskiy I. S. Bitta nafrat hikoyasi
 Shklovskiy I. S. Echelon. Haqiqiy hikoyalar. – M.: „Yangiliklar“, 1991-yil. – 222 b.
 BIR NAFRAT HIKOYA

Turkum:Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Turkum:Fizika-matematika fanlari doktorlari
Turkum:1969-yilda vafot etganlar
Turkum:7-avgustda vafot etganlar
Turkum:Sirdaryo viloyati (Rossiya imperiyasi)da tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1906-yilda tugʻilganlar
Oksana Shilova

Oksana Vladimirovna Shilova (1974-yil 12-yanvar OʻzSSR, Toshkent) – rus opera xonandasi (soprano), Mariinskiy teatri solisti, xalqaro opera tanlovlari laureati.

 Biografiyasi 
Oksana Shilova 1974-yil 12-yanvarda Oʻzbekistonning Toshkent viloyati Olmaliq shahrida oʻqituvchi oilasida tavallud topgan. Otasi shoir boʻlib, oʻz asarlari albomini nashr etgan. Uning birinchi musiqa oʻqituvchisi E. V. Goncharova shogirdi Oksananing qobiliyatini kashf etadi va uni Sankt-Peterburgga ukasi Kirov teatrining solisti E. V. Fedotovning oldiga olib boradi. Shundan soʻng Shilova N. A. Rimskiy-Korsakov nomidagi musiqa maktabiga oʻqishga kirdi. M. L. Petrova koʻp yillar davomida uning oʻqituvchisi boʻlgan.

Oksana kollejni tugatgach, eng yuqori ball bilan Sankt-Peterburg konservatoriyasiga (vokal va rejissyorlik boʻlimi, yakkaxon qoʻshiqchilik boʻlimi) va 1999-yilda Mariinskiy teatrining yosh qoʻshiqchilar akademiyasiga oʻqishga kirdi. Konservatoriyaning teatr studiyasida xonanda tomonidan ijro etilgan ilk rollari Belinda (Persella, „Didona i Eney“), Barbarina, Syuzanna (Motsart, „Svadba Figaro“) va Luiza (Prokofyev, „Obrucheniye v monastire“) boʻlgan. Oksananing konservatoriyadagi diplom ishi Violetta roli edi. 2007-yildan beri Mariinskiy teatri opera truppasining aʼzosi.

Oksana Vladimirovna Joan Sazerlend, Yelena Obrazsova, Mirella Freni, Renata Skotto, Ileana Kotrubas va Plasido Domingo bilan mahorat darslarida tahsil olgan.

2019-yilda Plasido Domingoning Moskvadagi yakkaxon konsertida ishtirok etgan.

 Mukofotlari 
Oksana 2016-yil „Traviata“ operasida Violetta obrazini ijro etishda psixologik va vokal mahorati uchun Sankt-Peterburg tomoshabinlar jamiyatining „Teatr“ mukofoti bilan taqdirlangan.

2007-yil S.Moniushko nomidagi xalqaro tanlov, 2003-yil Y. Obrazsova konkursida III Xalqaro tanlov va Jenevada boʻlib oʻtgan xalqaro opera qoʻshiqlari tanlovi laureati boʻlgan.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1974-yilda tugʻilganlar
Turkum:12-yanvarda tugʻilganlar
Sergey Noss

Sergey Ignatiyevich Noss (1898-yil 29-yanvar, Lyublin – 1958-yil 8-mart, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – SSSR Qurolli Kuchlari general-mayori, Polsha xalq armiyasi brigadasi generali.

 Hayoti 
Sergey Ignatiyevich Noss kelib chiqishi boʻyicha belarus hisoblanadi. U Chelmdagi pravoslav diniy seminariyasining 4 semestrini tamomlagan, shundan soʻng 1915-yil kuzida Rossiya imperatorlik armiyasiga chaqirilgan. U vzvod (1916) va rotani boshqargan. Ikki marta yaralangan (1916-yil 20-sentyabr, 1917-yil 16-yanvar). 1918-yil 1-apreldan Qizil Armiya askari, 1919-yil maydan polk komandirining oʻrinbosari, 1919-yil noyabrdan polk komandirining oʻrinbosari boʻlgan. Rossiya fuqarolar urushi qatnashchisi hisoblanadi.

Keyinchalik u ofitserlar maktabida taktika oʻqituvchisi boʻlgan, 1938-yil sentyabrdan 1939-yil aprelgacha zaxirada qoldirilgan. 1940-yil yanvardan Tyumendagi ofitserlar maktabida oʻquv batalyoni komandirining oʻrinbosari boʻlgan. Oʻsha yili M.V.Frunze nomidagi Harbiy akademiyani tamomlagan.

1941-yil dekabrdan 1-piyoda diviziyasi (63-armiya) tarkibida Gʻarbiy frontda jang qildi. Keyinchalik 58-gvardiya miltiq diviziyasi (1-gvardiya armiyasi) va 161-oʻqchilar diviziyasida polkovnik unvoni bilan xizmat qilgan. 1943-yil 28-fevralda ogʻir yaralanib, 1943-yil noyabrigacha davolandi. Keyinchalik u 202-tog'li miltiq polki va 49-oʻqchilar korpusi shtab boshligʻi boʻlgan.

1944-yil 25-avgustda u Polsha armiyasiga xizmat qilish uchun yuborilgan va u yerda Polsha 2-armiyasining operativ boʻlimi boshligʻi boʻlgan. 1945-yil 10-oktyabrdan 3-Poznan harbiy okrugi qoʻmondonligi shtab boshligʻi, 1945-yil dekabrda Polsha Xalq Respublikasi Davlat Xalq Kengashi Prezidiumining qarori bilan u brigada generali lavozimiga koʻtarildi. 1947-yil may oyidan Rembertov shahridagi Polsha armiyasi Bosh shtabi akademiyasining oʻquv boʻlimi boshligʻi boʻlgan. 1948-yil mart oyida u SSSRga qaytib keldi.

1958-yil 8-martda vafot etgan va Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilgan.

 Mukofotlari 
 Lenin ordeni (1945)
 Qizil Bayroq ordeni: uch marta, shu jumladan
 1942-yil 2-dekabr
 1943-yil 23-aprel
 1-darajali Vatan urushi ordeni (1945)
 „Oltin xoch“ (1946)

 
 Janusz Królikowski. Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990. — Toruń, 2010. — Т. III: M-S.

 

Turkum:Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilganlar
Turkum:„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Turkum:1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Turkum:Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:General-mayorlar (SSSR)
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1958-yilda vafot etganlar
Turkum:8-martda vafot etganlar
Turkum:1898-yilda tugʻilganlar
Turkum:29-yanvarda tugʻilganlar
Azat Shibanova

Azat Ilyasovna Shibanova (1933-yil 5-avgust, Toshkent, SSSR – 2021-yil 7-yanvar, Olmaota, Qozogʻiston) – sovet va qozoq onkolog olimi, tibbiyot fanlari doktori (1981), professor (1990).

Sogʻliqni saqlash xodimi, Qozogʻiston onkologiya xizmati faxriysi, Qozogʻiston Respublikasida klinik sitologiya asoschisi, Qozogʻiston Respublikasi Klinik sitologlar assotsiatsiyasining faxriy prezidenti va Xalqaro sitologiya akademiyasining aʼzosi.

 Tarjimai holi 
Azat Ilyasovna 1933-yilda Toshkent shahrida, taniqli sharqshunos olim, diplomat, jurnalist va oʻqituvchi, siyosiy va jamoat arbobi Ilyos Axmetov oilasida tavallud topgan.

Shibanova 1957-yilda OlmaOta shahridagi Davlat tibbiyot institutining davolash fakultetini imtiyozli diplom bilan tugatib, normal va patologik anatomiya fakultetining aspiranturasiga oʻqishga kirgan.

Azat 1960-yilda oʻsha paytda tashkil etilgan Qozogʻiston onkologiya va radiologiya ilmiy-tadqiqot institutiga ishga taklif qilingan. Mehnat faoliyatini oʻsma sitologiyasi laboratoriyasida kichik ilmiy xodim sifatida boshlagan. 1969-yilda ushbu laboratoriyani boshqargan.

Azat Ilyasovna 1978-yilda Qozogʻiston Sogʻliqni saqlash vazirligining bosh sitologi boʻlgan. U Qozogʻiston Respublikasi uchun sitologik xizmat tizimini yaratgan. Uning tashabbusi bilan barcha viloyat onkologiya klinikalarida markazlashgan sitologik laboratoriyalar tashkil etilib, bugungi kungacha muvaffaqiyatli faoliyat yuritmoqda.

Shibanova 2021-yil 7-yanvarda vafot etgan.

 Ilmiy, adabiy asarlari 
Shibanova 1967-yilda „Arterioz kanalining morfogenezi masalasi“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan. 1982-yilda N. Bloxin nomidagi Rossiya onkologiya ilmiy markazida „Sitologik usul diagnostikasi va qiziloʻngach saratoni va saraton kasalligini davolash samaradorligini baholash“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilib, tibbiyot fanlari doktori unvonini olgan. 1990-yilda „Onkologiya“ ixtisosligi boʻyicha professor ilmiy unvoni berilgan.

Azat Ilyasovna 2012-yilda Moskvada nashr etilgan „Qiziloʻngach, oshqozon va ichak kasalliklarining sitologik diagnostikasi“ atlas qoʻllanmasining hammuallifidir.

 

Turkum:Mehnat faxriysi medali sohiblari
Turkum:“Vladimir Ilich Lenin tavalludining 100 yilligi munosabati bilan” medali sohiblari
Turkum:Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Turkum:Qozogʻiston Respublikasi mustaqilligining 25 yillik medali sohiblari
Turkum:Tibbiyot fanlari doktorlari
Turkum:Olmaotada vafot etganlar
Turkum:2021-yilda vafot etganlar
Turkum:7-yanvarda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1933-yilda tugʻilganlar
Turkum:5-avgustda tugʻilganlar
Iskander Xisamov

Iskander Aminovich Xisamov (1957-yil 23-iyulda Toshkentda tugʻilgan) – rossiyalik teleboshlovchi, jurnalist va siyosatshunos.

 Hayoti 
Iskander Xisamov 1957-yil 23-iyulda Toshkentda tugʻilgan. 1978-yili Toshkent Davlat universiteti (ToshDU)ning jurnalistika fakultetini tamomlagan.

Xisamov 1978—1981-yillarda Samarqand viloyati „Leninskiy put“ gazetasida muxbir boʻlib ishlagan.

1981-yildan 1984-yilgacha – Toshkentning „Pravda Vostoka“ gazetasi mas’ul kotibining oʻrinbosari.

1984-yildan 1990-yilgacha – Oʻzbekiston SSR TASS respublika boʻlimida bosh muharrir.

1989-yilda SSSR xalq deputatlarining birinchi qurultoylarida TASSning parlament muxbiri boʻlib ishlagan.

1990–1991-yillarda – „Pravda Vostoka“ gazetasida boʻlim mudiri.

1991-yilda Moskva nashrlarida „Izvestiya“, „Literaturnaya gazeta“, „Trud“ gazetalarida faoliyat olib borgan. U Oʻzbekistondan turk-mesxetiyaliklarni genotsid qilish va deportatsiya qilish, respublika rahbariyati tomonidan avgust toʻntarishini qoʻllab-quvvatlash, ayollarni oʻz-oʻzini yoqish muammosiga bagʻishlangan tanqidiy maqolalarni nashr etgan. Shundan soʻng, Oʻzbekiston Kompartiyasi Markaziy Komiteti birinchi kotibi Islom Karimovning shaxsiy buyrugʻi bilan „Pravda Vostoka“ gazetasidan boʻshatilgan. Keyin Oʻzbekistonni tark etishga majbur boʻladi.

1992–1993-yillarda Rossiyaning „Megapolis“ va „Siti N“ nashrlarida jurnalist boʻlib ishlagan.

1993-yildan 1998-yilgacha – „Bronnitskiy News-Televiziya“ axborot-madaniy markazi direktori (Moskva viloyati).
1998-yildan – siyosat boʻlimi boshligʻi, 2000-yildan 2004-yilgacha – Rossiyaning „Ekspert“ jurnali bosh muharriri oʻrinbosari. , 1999–2000-yillarda Vladimir Poznerning tahliliy teledas bosh muharriri boʻlib ishlagan.

2004-yilda „Ekspert-Ukraina“ jurnalini nashr qilishni tashkil qilib, u yerda 2009-yilgacha rahbarlik qiladi.

2009–2010-yillarda prezidentlik saylovlarida Sergey Tigipko shtabida ekspertlar guruhini boshqargan.

2010-yilda „Ekspert kengashi“ tahliliy markazini, „Islohotlar klubi“ UmumUkraina jamoat tashkilotini tashkil etib, unga rahbarlik qilgan. Soʻng, uning prezidenti etib saylanadi. Klub Ukrainadagi islohotlar va mamlakatni modernizatsiya qilishdan manfaatdor boʻlgan oʻrta biznes vakillarini birlashtiradi.

 Oilasi 
Turmush oʻrtogʻi: Svetlana Valeryevna Xisamova (1983-yili tugʻilgan), jurnalist. Bolalari: Zarina (1980-yilda tugʻilgan), Dilyara (1985-yilda tugʻilgan), Amina (2011-yilda tugʻilgan), Nina (2014-yilda tugʻilgan).

 

Turkum:Rossiyalik jurnalistlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1957-yilda tugʻilganlar
Turkum:23-iyulda tugʻilganlar
Mariya Shekerova

Mariya Aleksandrovna Shekerova (9-dekabr 1988-yil, Toshkent) – oʻzbek, keyinchalik rossiyalik dzyudochi va sambo kurashchisi, dzyudo boʻyicha Oʻzbekiston chempioni va Rossiya chempioni. Dzyudo boʻyicha Osiyo chempionatlari sovrindori, jahon chempioni, Yevropa kubogi sovrindori. Rossiya xalqaro toifadagi sport ustasi. Pekindagi 2008-yilgi Yozgi Olimpiyada oʻyinlari ishtirokchisi.

 Biografiyasi 
Mariya Shekerova 9-dekabr 1988-yil Toshkent shahrida sportchilar oilasida tavallud topgan. Onasi yadro uloqtirish boʻyyicha sport ustasi, otasi koʻpkurash ustasi boʻlgan. Uning xolasi, amakisi va opalari ham yengil atletikachilar edi. Mariya birinchi sinfdan boshlab taekvondo, ushu, basketbol bilan shugʻullangan. 12 yoshida dzyudo bilan shugʻullana boshlagan va bir yildan soʻng Oʻzbekiston terma jamoasiga qoʻshilganMariya Shekerova: „Ya lyublyu ekstrim“.

Sportchi 2007-yilda Respublika olimpiya zaxiralari kollejini tamomlagan. 2009-yilda Rossiyaga koʻchib oʻtgan Qozon federal universitetining jismoniy tarbiya fakulteti talabasi boʻlgan. Dinamo sport jamiyatini himoya qilgan.

 Sport natijalari 

 Dzyudo 
2004-yil dzyudo boʻyicha Oʻzbekiston chempionatida (78 kg dan yuqori toifa) – , 2011-yil dzyudo boʻyicha Rossiya chempionatida (78 kg dan yuqori toifa) – , 2012-yil dzyudo boʻyicha Rossiya chempionatida – va 2013-yil dzyudo boʻyicha Rossiya chempionatida – oʻrinni egallagan.

 Sambo 
Mariya Aleksandrovna 2019-yil Sambo boʻyicha Rossiya chempionatida – , 2020-yil Sambo boʻyicha Rossiya chempionatida – , 2021-yil Sambo boʻyicha Rossiya chempionatida – va 2022-yil Sambo boʻyicha Rossiya chempionatida – oʻrinni qoʻlga kiritgan.

 Plyaj sambosi 
Mariya Shekerova 2021-yil Plyaj sambosi boʻyicha Rossiya chempionatida – , 2022-yil Plyaj sambosi boʻyicha Rossiya chempionatida – va 2023-yil Plyaj sambosi boʻyicha Rossiya chempionatida – oʻrin sohibasi boʻlgan.

 

Turkum:2008-yilgi Yozgi Olimpiada oʻyinlaridagi dzyudochilar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1988-yilda tugʻilganlar
Turkum:9-dekabrda tugʻilganlar
Lev Shvarts

Lev Aleksandrovich Shvarts (1898-yil 17-noyabr – 1962-yil 24-fevral) – sovet bastakori, koʻplab sovet filmlari uchun musiqa muallifi sifatida tanilgan.

 Biografiyasi 
Lev Aleksandrovich Shvarts 1898-yil 17-noyabrda Toshkentda (Turkiston general-gubernatori) shifokor yahudiy Ashkenaziylar oilasida tavallud topgan. Uning otasi Aleksandr Lvovich Shvarts Germaniyada (Berlin universiteti) tahsil olgan va ajoyib yuqumli kasalliklar shifokori edi. U oʻttiz yildan ortiq Toshkentning Eski shahar hududidagi erkaklar poliklinikasiga rahbarlik qilgan. Shvartsning oilasida bolalar besh yoshdan boshlab xususiy oʻqituvchidan musiqa oʻrganishgan. Inqilobdan keyingi 1917–1921-yillarda gimnaziyani aʼlo baholar bilan tamomlagan. Shvarts oʻz mahoratini oshirib, oʻsha davrning mashhur pianinochisi, Toshkentda vaqtincha yashagan K. N. Igumnov shogirdi V. I. Buyuklidan tahsil olishda davom etgan.

Shvarts 1922-yilda Chaykovskiy nomidagi Moskva davlat konservatoriyasiga oʻqishga kirish uchun tavsiyanoma olgan va 1925-yilda oʻqishga kirgan.

1927-yilda Moskva konservatoriyasida K. N. Igumnov (fortepiano) sinfni tugatgan va G. L. Katuar bilan kompozitsiyani oʻrgangan.

Lev Aleksandrovich 1927–1930-yillarda Gnesini nomidagi musiqa texnikumida fortepianodan dars bergan. 1931–1933-yillarda Butunittifoq radio qoʻmitasi kuychisi boʻlgan.

Shvarts 1935-yildan 1962-yilgacha oʻttizdan ortiq jonli va animatsion filmlarga musiqa yozgan bastakor sifatida tanilgan.

Shvarts 1962-yil 24-fevralda Moskvada vafot etgan. U Donskoy monastiri qabristonining 4-boʻlimiga koʻmilgan.

 Oilasi 
Shvartsning rafiqasi Nadejda Gavrilovna Snejko-Blotskaya, rassom boʻlgan. Qizi – Suzanna Lvovna Bogdanova (Snejko Blotskaya), molekulyar biolog. U kimyogar Aleksey Alekseyevich Bogdanovning rafiqasi. Oʻgʻli – Aleksandr Lvovich Shvarts (1945–2020), sovet va rus rassomi, grafik rassom va musiqachi. Rafiqasining singlisi – Aleksandra Snejko-Blotskaya, sovet animatori boʻlgan.

 

Turkum:Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:1962-yilda vafot etganlar
Turkum:24-fevralda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1898-yilda tugʻilganlar
Turkum:17-noyabrda tugʻilganlar
Korneliy Shatsillo

Korneliy Fedorovich Shatsillo (1924-yil 12-aprel, Toshkent, TASSR, SSSR – 1998-yil 30-iyul, Moskva, Rossiya) – sovet va rus tarixchisi, flot tarixi va Rossiyada liberalizm tarixi boʻyicha mutaxassis. Tarix fanlari doktori, professor.

 Biografiyasi 
Korneliy Shatsillo 1924-yilda Toshkent shahrida harbiy xizmatchi oilasida tavallud topgan. Uning otasi Sibir surgunlarining avlodidan, onasi esa Ural kazaklarining kambagʻal oilasidan chiqqan.

Fedorovich 1941-yilda Novosibirskdagi oʻrta maktabni tugatgach, Tinch okeani oliy dengiz maktabiga oʻqishga yuborilgan. Maktabni tugatgandan soʻng ofitser unvonini olgan. Korneliy suv osti kemasi ekipaji tarkibida Uzoq Sharqdagi harbiy harakatlarda qatnashgan. U oʻn yil davomida dengiz flotida xizmat qilgan. 1951-yilda ogʻir kasallik tufayli nafaqaga chiqqan.

 Taʼlimi va ilmiy darajalari 
Korneliy Shatsillo 1955-yilda M. V. Lomonosov nomidagi Moskva davlat universitetining tarix fakultetini, 1958-yilda shu yerda aspiranturani tamomlagan. U A. L. Sidorovning shogirdi boʻlgan. Korneliy tarix fanlari nomzodi (dissertatsiya mavzusi: „Rossiya dengiz kemasozlik sanoatidagi moliyaviy kapital“), tarix fanlari doktori (1968, „Birinchi jahon urushi arafasida Rossiya qurolli kuchlarining rivojlanishi“ nomli dissertatsiyasi) va professor boʻlgan.

 Ilmiy-pedagogik faoliyati 
Korneliy 1958-yildan SSSR Fanlar akademiyasining SSSR tarixi institutida (Rossiya Fanlar akademiyasining Rossiya tarixi instituti) ishlagan. Avval kichik keyinchalik bosh ilmiy xodim lavozimida faoliyat olib borgan.

 Oʻqituvchilik ishi 
Fedorovich 1980-90-yillarda Moskva davlat tarix-arxiv institutida (Rossiya davlat gumanitar universiteti) dars bergan va rus liberalizmi tarixi boʻyicha maxsus seminar oʻtkazgan.

1998-yil 29-iyulda vafot etgan. U Moskvada Butovskoye qabristoniga dafn etilgan (7-boʻlim).

 Oilasi 
Korneliyning rafiqasi Valentina Mixaylovna Astrova (1927-2001), shifokor boʻlgan. Oʻgʻillari – Vyacheslav (1953-yilda tugʻilgan) va Mixail (1960-yilda tugʻilgan)Shatsillo Mixail Kornelevich na sayte IRI RAN, tarixchi boʻlishgan.

 

Turkum:Rossiya tarixchilari
Turkum:Sovet tarixchilari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:1998-yilda vafot etganlar
Turkum:29-iyulda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1924-yilda tugʻilganlar
Turkum:12-aprelda tugʻilganlar
Ashot Sarkisov

Ashot Arakelovich Sarkisov (1924-yil 30-yanvar – 2022-yil 17-oktyabr) – sovet va rus olimi, harbiy arbobi. Rossiya fanlar akademiyasining akademigi (1994-yil), vitse-admiral (1978-yil), „Global energiya“ xalqaro energetika mukofoti laureati (2014-yil), fan va texnologiya sohasidagi Rossiya hukumati mukofoti laureati (2013-yil). Akademik A. P. Aleksandrov nomidagi Rossiya fanlar akademiyasi oltin medali bilan taqdirlangan (2007-yil). Dengiz akademiyasining faxriy professori (Sankt-Peterburg), Dengiz muhandislik institutining faxriy professori (Sankt-Peterburg).

 Hayoti 
Ashot Sarkisov 1924-yili 30-yanvarda Toshkent shahrida tugʻilgan. Uning otasi – arman Arakel Ovanesovich Sarkisov (1881–1959). Onasi – rossiyalik Yevgeniya Bogdanovna (1896–1987).

 Faoliyati 
Ashot Sarkisov 1941-yilda Feliks Dzerjinskiy nomidagi Oliy dengiz muhandislik maktabiga oʻqishga kirgan. Soʻng, urush yillarida armiyada xizmat qilib, 1945-yilda oʻqishini davom ettiradi. 1948-yildan Leningrad davlat universitetida tahsil olgan.

1950-yildan 1954-yilgacha Boltiq floti kemalarida torpedo qayiqlari brigadasining flagman mexanik muhandisi sifatida xizmat qilgan. 1954-yilda F. E. Dzerjinskiy nomidagi Oliy dengiz muhandislik bilim yurti aspiranturasiga oʻqishga kirib, nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan. 2-darajali kapitan unvoni bilan Sevastopol oliy dengiz muhandislik maktabiga (SODMM) oʻqituvchi etib tayinlanib, u yerda jami 27 yil xizmat qilgan. „Kema atom elektr stansiyalari“ kursi boʻyicha maʼruzalar oʻqigan. 1959-yilda harbiy taʼlim muassasalari tizimidagi yadro reaktorlari va suv osti bugʻ generatorlari birinchi boʻlimi boshligʻi etib tayinlanadi.

1968-yilda texnologiya fanlari doktori unvonini olgan.

1983-yilda A. A. Grechko nomidagi Harbiy dengiz akademiyasining (Leningrad) ilmiy ishlar boʻyicha boshligʻining oʻrinbosari etib tayinlangan.

1985-yilda Harbiy dengiz floti Ilmiy-texnik qoʻmitasi raisi boʻlgan. 1989-yilda dengiz flotidan vitse-admiral sifatida isteʼfoga chiqqan.

1994-yildan beri Rossiya Fanlar akademiyasining haqiqiy aʼzosi boʻlib, 2007-yilda Aleksandrov oltin medalini oladi.

Ashot Sarkisov 2022-yil 17-oktyabrda vafot etgan. 2022-yil 20-oktyabrda Moskvadagi Troekurovskiy qabristoniga dafn etilgan20 oktyabrya na Troekurovskom kladbiщe goroda Moskvi bil poxoronen vitse-admiral Ashot Arakelovich SARKISOV.

 

Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:Hurmat ordeni sohiblari (Rossiya)
Turkum:Vatan oldidagi xizmatlari uchun 4-darajali ordeni sohiblari
Turkum:Vatan oldidagi xizmatlari uchun 3-darajali ordeni sohiblari
Turkum:Vatan oldidagi xizmatlari uchun 2-darajali ordeni sohiblari
Turkum:Toshkentlik harbiy xizmatchilar
Turkum:2022-yilda vafot etganlar
Turkum:1924-yilda tugʻilganlar
Moisey Itkin

Moisey Ruvimovich Itkin (1920-yil 15-mart, Rostov-Don, RSFSR – 2005-yil 29-may, Rostov-Don, Rossiya) – sovet shoiri, shifokori va Rossiya Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi.

 Hayoti 
Moisey Ruvimovich Itkin 1920-yil 15-martda RSFSRning Rostov-Don shahrida shifokorlar oilasida tugʻilgan. U 1944-yilda Toshkent tibbiyot institutining tibbiyot fakultetini tugatib, 1944—1954-yillarda Oʻzbekistonda harbiy shifokor boʻlib xizmat qilgan. Moisey Itkin 1955—1958-yillarda Moʻgʻulistondagi ekspeditsiyalar qatnashgan. 1958—1984-yillarda Rostov-Donda oftalmolog boʻlib ishlagan. U Ulugʻ Vatan urushida qatnashnashgan va urush vaqtida ogʻir yaralangan.

Moisey Ruvimovich Itkin 2005-yil 29-mayda vafot etadi va Rostov-Don shahridagi yahudiylar qabristoniga dafn qilinadi.

 Ijodi 
Moisey Ruvimovich Itkin adabiy faoliyatini 1950-yilda boshlagan. Uning 9ta sheʼriy toʻplami 1993—2004-yillarda nashr etilgan.

Moisey Itkinning 65 ta sheʼri „Don toʻlqini“ jurnalida, 46 ta sheʼri „Moviy ovoz“ toʻplamida bosilib chiqqan.

 Mukofotlari 
Muso Ruvimovich Itkin 1-darajali Vatan urushi ordeni, „Harbiy xizmatlari uchun“ va „Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medallari, Moʻgʻulistonning „Qutb yulduzi“ ordeni, Xitoyning „Doʻstlik belgisi“ ordeni, „ Veteran“ medallari bilan taqdirlangan. „Mehnat sharafi“, „Gʻalabaning 40 yilligi“, „Georgiy Jukov“ va boshqa bir qator medallarni qoʻlga kiritgan.

Moisey Itkin 85-yillik yubileyida Rostov viloyati Madaniyat vazirligidan minnatdorchilik maktubini qabul qilgan.

 Asarlari 
 Ko'p qavatli daraxt: She'riy to'plam. - Rostov-Don, 1993-yil
 Tasodifiy kitob: she'rlar to'plami. - Rostov-Don: Gefest, 1996-yil
 Gulli sonet: she'rlar to'plami. - Rostov-Don, 1998-yil.
 Osmondagi boshoq: She'rlar to'plami. - Rostov-Don, 1998-yil.
 Ikki kitobdan: She'rlar to'plami. - Rostov-Don, 2000-yil.
 Kumush ip: She'rlar to'plami. - Rostov-Don, 2000-yil.
 Fleyta va skripkada (Tanlangan asarlar): She'riy to'plam. - Rostov-Don, 2001-yil.
 Tongni qaytaring (yettinchi she’rlar kitobi): She’riy to‘plam. - Rostov-Don, 2003-yil.
 Takrorlar ham yo‘q...: She’rlar to‘plami. - Taganrog: Y.D.Kuchma, 2004-yil.
Baxtiyor Qosimov

Baxtiyor Qosimov (1995-yil 1-oktyabrda, Andijonda tugʻilgan) – oʻzbek futbolchisi, Iroq Premyer-ligasi ishtirokchisi, Bagʻdodning „Amanat Bagʻdod“ klubida yarim himoyachi pozitsiyasida oʻynaydi.

 Faoliyati 
Baxtiyor futbolchilik faoliyatini Andijonning „Andijon“ jamoasida boshlagan. Faoliyati davomida „Paxtakor-79“ jamoasida ham ijara asosida oʻynagan. Qosimov Andijon jamoasi tarkibida 2022-yilgi mavumgach oʻynagan. 2022-yilgi mavsumda Termizning „Surxon“ klubi bilan shartnoma imzolagan. Termiz jamoasi tarkibida yarim mavsum davomida oʻynagan va samarali oʻyinlari sababli yozgi transfer oynasida Qatarning „Al-Xor SC“ klubi tarkibiga oʻtgan.

Qatar jamoasi tarkibida bir yil davomida toʻp surdi va jamoa bilan birgalikda Qatar ikkinchi ligasida ikkinchi oʻrinni oldi. 2023-yil yozgi transfer oynasida Qatar jamoasi bilan shartnomasi yakunlandi va sentyabr oyida Olmaliqning „OKMK“ jamoasi bilan shartnoma imzoladi.

 Yutuqlari 

 Oʻzbekiston Pro ligasi gʻolibi: 2018
 Qatar Ikkinchi ligasi ikkinchi oʻrin: 2022

 

 

 Baxtiyor Qosimov Transfermarkt
 Baxtiyor Qosimov Soccerway
 Baxtiyor Qosimov

Turkum:1-oktyabrda tugʻilganlar
Turkum:1995-yilda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbolchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Turkum:Erkak futbol yarim himoyachilari
Turkum:Andijon klubi futbolchilari
Turkum:Paxtakor-79 futbolchilari
Turkum:Surxon klubi futbolchilari
Turkum:Al-Khor SC futbolchilari
Turkum:AGMK futbolchilari
Turkum:Qoʻqon 1912 klubi futbolchilari
Turkum:Qizilqum klubi futbolchilari
Turkum:Amanat Bagʻdod SC futbolchilari
Turkum:Oʻzbekiston Superligasi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekistonlik muhojir erkak futbolchilari
Turkum:Qatardagi muhojir erkak futbolchilar
Turkum:Qatardagi Oʻzbekistonlik muhojir sportchilar
Turkum:Iroqdagi muhojir erkak futbolchilar
Sergey Zabolotnov

Sergey Valentinovich Zabolotnov (1963-yil 11-avgust, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – sovet suzuvchisi. 1986-yilgi jahon chempionatining bronza medali sovrindori va Yevropa chempioni. Yozgi Universiadaning koʻp karra chempioni va sovrindori. Yevropa rekordchisi (1984). SSSRda xizmat koʻrsatgan sport ustasi (1984).

 Faoliyati 
Sergey Zabolotnov 1983-yilda 200 m masofaga chalqancha suzish boʻyicha Yevropa rekordini oʻrnatdi. U bu natijaga 2:00.42 soniya koʻrsatkich bilan 1983-yil 4-iyulda Kanadaning Edmonton shahrida oʻtkazilgan Jahon universiada oʻyinlarida erishdi. Bu natija bilan u oltin medalni qoʻlga kiritgan. U oʻzining ikkinchi Yevropa rekordini 1984-yil 15-fevralda Sovet qishki milliy oʻyinlarida oʻrnatdi (2:00.39).

1984-yil iyul oyining oxiri va avgust oyining boshlarida Los-Anjelesda boʻlib oʻtgan Yozgi Olimpiya oʻyinlari Sharqiy blok davlatlari tomonidan boykot qilingan. Shu sababli SSSRning Moskva shahrida Doʻstlik oʻyinlari oʻtkazilgan. Sergey Zabolotnov ushbu musoboqda ishtirok etgan. U Doʻstlik oʻyinlarining suzish musobaqasi 200 m masofaga chalqancha suzish boʻyicha jahon rekordini yangilab oltin medalni qoʻlga kiritgan (1:58.41). Bu vaqtda 1984-yilgi Yozgi Olimpiya oʻyinlarida 200 m masofaga chalqancha suzish boʻyicha Rick Carey rekordchi boʻlgan edi (1:58.86). Ushbu rekord Rick Carey va Zabolotnov tomonidan yangilanmasidan uch hafta oldin 2:00.23 natija boʻlgan.

Sergey Zabolotnov 1988-yilda Janubiy Koreyaning Seul shahrida boʻlib oʻtgan Yozgi Olimpiya oʻyinlarida 100 va 200 m masofaga chalqancha suzishda qatnashib, ikkala bahsda ham toʻrtinchi oʻrinni egalladi. U 100 m masofaga chalqancha suzishda 55.37 soniya, 200 m masofaga chalqancha suzishda esa 2:00.52 soniya natija qayd etdi. 4×100 m estafeta bahsida Sovet jamoasi bilan finalda AQSh va Kanada jamoalaridan ortda qolgan holda bronza medalini qoʻlga kiritdi.

Hozirgi kunda Sergey Zabolotnov suzish boʻyicha murabbiylik qiladi.

 

Turkum:1963-yilda tugʻilganlar
Turkum:Toshkent sport kishilari
Turkum:Yashayotgan insonlar
Anvar Boynazarov

Anvar Boynazarov (1989-yil 10-yanvar, Toshkent) – oʻzbek muay-tay kikbokschisi va aralash yakkakurash ustasi. U avvalroq kikboksing boʻyicha Glory promouterligi uchun kurashgan va Giga Chikadze, Fabio Pinka va Abdellah Ezbirilar ustidan gʻalabalarga erishgan.

 Kikboksingdagi faoliyati 
Anvar Boynazarov 1989-yil 10-yanvarda Toshkent shahrida tugʻilgan. Boynazarov yoshligida ukasi Firdavs bilan muay-tay bilan shugʻullanib, sportdagi faoliyatini boshlagan. Fabio Pincani Glory 47: Lyon musobaqasida yarim finalda magʻlub etganidan soʻng mashhurlikka erishdi. Jangda autsayder sifatida koʻrilganiga qaramay, u ikkinchi raundda Pincani nokaut qilishga muvaffaq boʻldi, bu unga „KO of the Night“ mukofotini va Combatpress.comning maxsus sovrinini qoʻlga kiritishga yoram berdi. Bu gʻalabadan soʻng Boynazarov finalga yoʻl oldi va Abdelloh Ezbiri bilan toʻqnash keldi. Finalda Ezbiri gʻalaba qozondi.

Shundan soʻng Anvar yengil vazn toifasida vaqtinchalik Glory chempionlik unvoni uchun Kevin VanNostrandga qarshi jang qildi. VanNostrand jangda birinchi raundda nokaut bilan gʻalaba qozondi.

Ushbu ikki magʻlubiyatdan keyin u Xitoydagi EM Legend 27 turnirida Thodkhui MR bilan jang qildi va magʻlubiyatga uchradi.

Keyin u EM Legend Featherweight Tournamentda jang chiqdi. Pan Jiayunga qarshi jangda hakamlarning qarori bilan bir ovozdan gʻolib deb topilib, turnir finaliga yoʻllanma oldi. Final jangida esa Men Guodongga qarshi uchinchi raundda KO bilan gʻalaba qozondi.

Glory 67 musobaqasida Anvar amaldagi Glory Featherweight chempioni Petpanomrung Kiatmuu9 bilan jang qildi. Bu jangda Petpanomrung hakamlarning yakdil qarori bilan gʻalaba qozondi.

Boynazarov 2023-yil 2-iyul kuni Osaka shahrida boʻlib oʻtgan RISE World Series 2023 musobaqasida yengil vazn toifasida sobiq RISE chempioni Kento Xaraguchi bilan toʻqnash keldi.

 Aralash jang sanʼatidagi faoliyatii 
Boynazarov 2020-yil 12-dekabr kuni Combat Night Pro 19 musobaqasida Genri Krappga qarshi jang sanʼatida debyut qildi. Bu jangda birinchi raundda nokaut bilan gʻalaba qozondi. 2021-yil 13-mart kuni esa Combat Night Pro 20 musobaqasida Rob Fullerni 99 soniya ichida nokautga uchratib, yana bir gʻalabaga erishdi.

Boynazarov 2022-yilning 14-yanvarida LFA 121 musobaqasida John Pham bilan toʻqnash keldi. Unga John Phamni nokautga uchratish uchun atigi 21 soniya kifoya qildi.

Boynazarov 2022-yil 9-avgust kuni Dana Whitening 49-turida Erik Silva bilan toʻqnash keldi. U birinchi raundning boshidayoq texnik nokaut bilan jangni yutqazdi.

 

Turkum:Toshkent sport kishilari
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1989-yilda tugʻilganlar
Akim Jemilev

Akim Abdurahmanovich Jemilev (1918-yil 9-may, Kuchuk-Oʻzen, Yalta tumani – 2001-yil 11-dekabr, Simferopol) – qrim-tatar xoreografi. Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi. Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist (1994).

 Hayoti 
Akim Abdurahmanovich Jemilev 1918-yil 9-mayda Kuchuk-Oʻzen qishlogʻida tugʻilgan. 1933-yilda otasi Guzhtransport boshligʻi lavozimiga oʻtkazilgan. Akim zavod maktabiga oʻqishga kirgan va bir vaqtning oʻzida isteʼmolchilar kooperatsiyasi klubining raqs ansamblida ham tahsil olgan. U xoreograf Usein Bakkalga shogirdlikka tushgan.

1936-yilda Qrim davlat opera va balet teatrining raqs ansambli solisti boʻlgan. U „Agyr-ava“, „Choban-oyun“, „Haitarma“ kabi qrim-tatar raqslari va SSSR xalqlarining raqslarini ijro etgan. Moskvadagi SSSR xalqlari ijodi festivali laureati boʻlgan (1938). U Qrimning Yalta Sharq raqs ansambli, Qrim drama teatri va Opera va balet teatrida raqqos boʻlgan.

1940-yilda armiyaga chaqirilgan. Ulugʻ Vatan urushi yillarida artilleriyachi boʻlib xizmat qilgan. Stalingrad va Kursk janglarida qatnashgan. Belgorod, Xarkov, Iskandariya va Kirovogradni ozod qilishda ishtirok etgan. Dnepr jangida va Kiev hujum operatsiyasida qatnashgan. Viktor Gudimenko va Nusret Shabanov bilan birgalikda 1945-yil sentyabr oyida Pragadagi Lucerne teatrida kontsert berishgan.

1946-yilning bahorida demobilizatsiya qilinganidan soʻng, Gorlovkaga borgan. 1944-yilda esa deportatsiya qilingan qarindoshlari joylashgan Oʻzbekiston SSRning Yangiyoʻl shahriga koʻchib oʻtgan. Yangiyoʻldagi Toshkent viloyat teatrida solist boʻlib ishlagan. Shahardagi neft va paxtani qayta ishlash zavodlarida badiiy havaskorlik jamoalarini tashkil etishda qatnashgan.

1956-yilda Toshkent davlat „Haytarma“ ansamblida ish boshlagan. 1976-yildan buyon xoreograf boʻlib ishlaydi. 1980-yilda Novorossiyskga koʻchib oʻtgan va u yerda qrim-tatar raqslarini ijro etuvchi ansambl tuzgan. 1984-yilda „Haytarma ansambli raqslari“ kitobini yozgan.

U Qrim-tatar milliy harakati aʼzosi boʻlgan. 1988-yilda Simferopolga qaytib kelgan. 1989-yildan 1993-yilgacha Qrim-tatar musiqali drama teatrining xoreografi boʻlgan.

Akim Abdurahmanovich Jemilev 2001-yil 11-dekabrda Simferopolda vafot etgan.

 Mukofotlari 
 „Jasorat uchun“ medali (1942).
 „Qizil Yulduz“ ordeni (1943).
 „Harbiy xizmatlari uchun“ medali (1945).
 „2-darajali Vatan urushi“ ordeni (1985).
 „Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist“ unvoni (1994).

 
 Урсу Д. П. Деятели крымскотатарской культуры (1921—1944 гг.), с. 112—113
 Кулик О. Нездоланний Аким // Урядовий кур’єр. — 2004. — 17 квітня. — С. 8-9.
 Усеинова Гульнара. Он сотворял чарующие танцы // Голос Крыма (2008).

 

Turkum:Simferopolda vafot etganlar
Oleg Shaumarov

Oleg Temurovich Shaumarov (1983-yil 1-dekabr, Toshkent, Oʻzbekiston, SSSR) – rossiyalik bastakor, musiqa prodyuseri, qoʻshiqchi. „Orli i voroni“ qoʻshigʻi muallifi sifatida „Oltin Gramafon“ mukofoti sovrindori. Maksim Fadeyev va Nargiz Zokirova ijrosidagi „Vdvoyom“ qoʻshigʻi muallifi. „Kamen“ qoʻshigʻi uchun „Yil shansoni“ mukofoti gʻolibi.

 Biografiyasi 
Oleg Shaumarov Toshkentda tavallud topgan. 2000-yildan beri Moskvada yashaydi. Bolaligidan musiqaga mehr qoʻygan va yoshligida doʻstlari uchun metroda Arbatsko-Pokrovskaya liniyasida va Moskva teatr stansiyasida mashhur qoʻshiqlarni ijro etgan. Viktor Uspenskiy nomidagi Toshkent musiqa maktabini tamomlagan.

Oleg Temurovich 2003-yilda VIA „Soyuz“ guruhiga asos solgan. „Ya ne mogu inache“ ularning eng mashhur qoʻshigʻi edi. VIA „Soyuz“ guruhi „Slavyanskiy bazar“ning diplom gʻoliblari boʻlgan.

Oleg 2005-yildan beri yakkaxon chiqish qiladi.

2018-yilda birinchi yakkaxon konsert boʻlib oʻtgan.

Shaumarov koʻplab rus yulduzlari bilan ishlaydi: Alla Pugachova, Kristina Orbakayte, Filipp Kirkorov, Irina Allegrova, Nikolay Baskov, Taisiya Povaliy, Sergey Lazarev, Lolita, Layma Vaykule, Slava, Grigoriy Leps.

„Korni“, „Premyer-ministr“ va „Assorti“ musiqiy guruhlar bilan ishlagan.

Oleg „Dve zvezdi“, „Dostoyaniye respubliki“, „Bolshiye gonki“, „Ugaday melodiyu“, „Faktor „A““ nomli loyihalarida ishtirok etgan. U yerda ovoz, aranjirovka ustasi va prodyuser boʻlib ishlagan.

Temurovich Ani Lorak jamoasidagi „Golos“ telekoʻrsatuvining yettinchi mavsumi ishtirokchisi boʻlgan. Saralash bosqichida ilgari Maksim Fadeyev va Nargiz ijro etgan „Vdvoyom“ qoʻshigʻini birinchi marta oʻzi ijro etdi.

Olegning soʻzlariga asoslangan qoʻshiqlarni „Realniye patsani“ serialida ham eshitish mumkin.

Shaumarov ichishni qanday toʻxtatish haqida „Problema na J“ kitobini yozgan.

U oʻzining TopLabMusic leyblini beatmeykerlar, qoʻshiq mualliflari, toplaynerlar, zamonaviy vokalistlar va artistlar uchun ochgan.

Oleg 2018-yilda Valeriya ismli qizga uylandi. 2019-yilda ular oʻgʻil koʻrdishdi va ismini Aleksandr qoʻyishdi.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Rossiyalik qoʻshiqchilar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1983-yilda tugʻilganlar
Turkum:1-dekabrda tugʻilganlar
Semyon Chungak

Semyon Roshelyevich Morduxayev (Chungak) (1949-yil 18-fevral, Toshkent) – sovet va rus teatr va kino aktyori, teatr rejissyori, Rossiya xalq artisti (2007).

 Biografiyasi 
Semyon Morduxayev (Chungak) 1949-yil 18-fevralda Toshkentda yahudiy Morduxayevlar oilasida tavallud topgan. Ota-onasi Roshel va Sara Morduxayevlar Alisher Navoiy nomidagi Davlat opera va balet teatrida chiqish qilishgan.

Semyon birinchi marta 9 yoshida „Ganga qizi“ filmida koʻcha bolasi Umesh rolini oʻynagan.

Roshelyevich maktabdan soʻng Moskvaga borib, M. S. Shepkin nomidagi oliy teatr maktabiga oʻqishga kirgan va uni 1972-yilda tamomlagan.

1977-yildan „Romen“ teatrida aktyor va rejissyor boʻlib faoliyat olib borgan.

Semyon bir muncha vaqt „Ermitaj“ teatrida ham rol oʻynagan.

 Oilasi 
Semyon Roshelyevichning otasi Roshel Sionovich Morduxayev (1910-1979), Oʻzbekiston SSRda xizmat koʻrsatgan artist, qo'shiqchi boʻlgan. Onasi – Sara Musheyeva (Morduxayeva), oʻzbek sovet balerinasi edi. Akasi – Boris Roshelevich Morduxayev (Toshkent) (1937–2021), Rim teatri aktyori va rejissyori, RSFSR xalq artisti.
 Mukofotlari 
Morduxayev 1997-yil Rossiyada xizmat koʻrsatgan artist va 2007-yil Rossiya Federatsiyasi xalq artisti unvoni sohibi boʻlgan.

 Teatrdagi faoliyati 

 Aktyor 
"Tabor bez gitari" – muxbir Aleksey

„Bolshaya valna Ganga“ – Shina

„Vojak“ – Ferdik

„Chari“ (povesti asosida „Olesya“) – Ivan Timofeyevich

„Moskovskaya tsiganka“ – „Intellektual“

„Grafinya Tsiganka“ – Don Xose

„Grushenka“ – Firibgar

„Zdravstvuy, Pushkin!“ – Vogel, Foks

„Klyatva“ – Vanta

„Toborniye igri“ spektaklida yetaklovchi kabi rollarini ijro etgan.

 Rejissyor 
E. Egadzening „Begite, koni, begite“ va „Osleplonniye“ nomli pyesalariga asoslanib, spektakl qoʻygan va unga rejissyorlik qilgan.

 

Turkum:XXI asr hind aktyorlari
Turkum:Rossiyalik aktyorlar
Turkum:Sovet aktyorlari
Turkum:Alifbo boʻyicha aktyorlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1949-yilda tugʻilganlar
Turkum:2-yanvarda tugʻilganlar
Al-Muradiyya masjidi

Al-Muradiyya masjidi , Murod Posho masjidi nomi bilan ham tanilgan. Iroqning Bagʻdod shahrdagi al-Rusufa tumanida joylashgan tarixiy masjiddir. U al-Maydan maydonida Mudofaa vazirligi va al-Ahmadiya masjidi hamda Oʻzbek masjidi oʻrtasidagi eski qal’a roʻparasida joylashgan. Masjid qurilishi ilk Usmonlilar davriga borib taqaladi. Baʼzilar masjid minorasini Bagʻdoddagi eng goʻzal minora deb hisoblashadi.

 Tarixi 
Masjidning qurilishi 1566-yilda oʻsha paytda Bagʻdod hokimi boʻlgan Usmonli imperiyasining vakili Murod Posho tomonidan boshlangan. 1570-yilda qurib bitkazilgan va Murod Posho sharafiga „al-Muradiyya“ nomini olgan. Uning ochilish kuni munosabati bilan bayram tantanasi boʻlib oʻtgan. 1686-yilda gubernator Ahmad posho Albu Shanaq masjidga biriktirilgan xonani taʼmirlab, masjid xizmatlari uchun suv quvuri faoliyatini yoʻlga qoʻyadi. U oxirgi marta 1903-yilda taʼmirlangan va hozirgacha saqlanib qolgan. Masjid oʻzining meʼmorchiligi va bezaklari bilan Bagʻdod ahlining faxriga sabab boʻlgan.

Hozirda masjid madaniy meros obyekti hisoblanadi va Bagʻdoddagi aksariyat diniy binolar qarovsiz qolgan bir paytda 2009-yilda taʼmirlangan.

 Tavsifi 
left|thumb| Al-Muradiyya masjidi (oʻngda) 1932-yil.
Masjid asosan gʻisht va gipsdan qurilgan boʻlib, uning oʻlchami 1125 metrni tashkil qiladi. Uning ibodatxonasi toʻrtburchaklar shaklda boʻlib, devorlari qalin, mehrobining kattaligi 10 metrni tashkil qiladi. Bino uchli arklar bilan bir-biriga bogʻlangan toʻrtta silindrsimon marmar ustunlarga tayangan yettita gumbazdan tarkib topgan. Ushbu gumbazlarning eng kattasi markaziy gumbaz boʻlib, u inshoot tepasida joylashgan, yarim sharsimon va sayqallangan koʻrinishga ega. Gumbazning ichki qismi uning aylanasi boʻylab yozilgan Qur’on oyatlari bilan bezatilgan, gumbazning tashqi tomoni esa koʻk va yashil fayans bilan ziynatlangan. Qolgan oltita gumbaz hajmi jihatidan kichikroq. Masjid gumbazi odatda „Xitoy gumbazi“ deb nomlanadi, chunki uning cheti Xitoy meʼmorchiligining tishli chekkalariga oʻxshash shaklda tishli qilib yasalgan. Yozgi nomozxonaning shimoli-gʻarbiy burchagida joylashgan minora ham chiroyli bezatilgan. Ichkarida muqarnas qatori ustida joylashgan havzaga olib boradigan aylanma zinapoya mavjud. Masjid minorasi anʼanaviy Bagʻdodiy minora boʻlib, Usmoniylar taʼsirisiz Abbosiylar uslubida qurilgan.

 Yana qarang 

 Iroqda islom
 Iroqdagi masjidlar roʻyxati
 Bagʻdoddagi masjidlar roʻyxati

 

Turkum:Bagʻdoddagi masjidlar
Turkum:Gumbazli masjidlar