Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Al-Ajurrumiyya

al-Ajurrumiya toʻliq nomi Al-Muqaddima al-Ajurrumiyya fi mabadi ilm al-Arabiya 13-asrda yozilgan arab tili grammatikasi kitobidir . Oson yodlash uchun juda ixcham boʻlgan ushbu asar oʻsha paytdagi arab jamiyatlarida mumtoz arab tilini oʻrganish boʻyicha boshlangʻich taʼlimning asosini tashkil etib, Qurʼondan keyin Alfiya bilan birga yod olingan asosiy kitoblardan biri boʻlgan. Ushbu kitobni marokashlik berber Abu Abdulloh Sidiy Muhammad ibn Dovud as-Sanhoji (aka „Ibn Ajurrum“) (vaf. 1324) yozganEickelman, D. F. (1992). Knowledge and Power in Morocco: the Education of a Twentieth-Century Notable. Princeton: Princeton University Press, p. 56.

Ruhoniy J.J.S.Peruun asar tarjimasiga yozgan so‘zboshisida shunday degan:

„Ajrumiya arab tili sintaksisi boʻyicha mashhur va foydali toʻplamdir. Bu asarni arablarning oʻzlari standart taʼlim darsligi sifatida qabul qiladilar. Buloq, Jazoir va boshqa joylarda uning turli nashrlari chiqqan. Ammo bu mamlakatda ularni topish har doim ham oson emas...“J. J. S. Perowne (1852) Al Adjrumiieh: the Arabic text with the vowels, and an English translation (Cambridge: Macmillan & Co.).

 

 
 Al-Ajurrumiyya: Commento e traduzione italiana, Sarah Mattioli
 The Explanation of al-Ajirroumiyyah Based on Mufti of Makkah Ahmad bin Zayni Dahlan
 LibriVox recording of Al Adjrumiieh (The Arabic Text with the Vowels; and An English Translation)

Turkum:13-asr arab tili kitoblari
Turkum:Arab tili grammatikasi kitoblari
Shahzod Akromov

Shahzod Akramov (Шаҳзод Акромов) — oʻzbekistonlik futbolchi. Akromov hozirda Qarshining „Qoʻqon 1912“ klubi safida asosan qanot vingeri sifatida toʻp suradi.

 

 
 Shahzod Akromov OʻzPFL saytida futbolchi profli
 Shahzod Akromov Transfermarkt saytida futbolchi profli

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Zarafshonda tugʻilganlar
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Turkum:Futboldagi erkak hujumchilar
Turkum:Nasaf klubi futbolchilari
Turkum:Olimpik jamoasi futbolchilari
Turkum:Qoʻqon 1912 klubi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekiston 20 yoshgacha boʻlgan terma jamoasi futbolchilari
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Zafar Safoyev

Zafar Safoyev (Зафар Сафоев) – oʻzbekistonlik futbolchi, hozirda Oʻzbekiston Superligasi „Nasaf“ jamoasida darvozabon sifatida toʻp surmoqda. 2024-yil 8-yanvarda Qarshining „Nasaf“ jamoasiga kelib qoʻshilgan.

 Yutuqlar 
 Oʻzbekiston Superligasi chempioni: 2013
 Oʻzbekiston Pro ligasi gʻolibi: 2023
 Oʻzbekiston Kubogi gʻolibi: 2013
 Oʻzbekiston Superkubogi gʻolibi: 2024

 

 
 Zafar Safoyev OʻzPFL saytida futbolchi profili
 Zafar Safoyev Soccerway saytida futbolchi profili
 Zafar Safoyev Transfermarkt saytida futbolchi profili
 Zafar Safoyev Footballfactsru saytida futbolchi profili

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari

Turkum:Erkak futbol darvozabonlari
Turkum:Metallurg Bekobod klubi futbolchilari
Turkum:Buxoro klubi futbolchilari
Turkum:Bunyodkor klubi futbolchilari
Turkum:Lokomotiv Toshkent futbol klubi futbolchilari
Turkum:Nasaf klubi futbolchilari
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Iztok Mlakar

Iztok Mlakar (1961-yil 21-iyunda tugʻilgan) – sloveniyalik qo'shiqchi, qoʻshiq muallifi va teatr aktyori. „Sloveniya sohilining bardi“ sifatida tanilgan. U sloven tilining Littoral lahjasidagi kinoyali shansonlari bilan mashhur. Adi Smolar bilan birgalikda 1990-yildan beri Sloveniyadagi eng taniqli qoʻshiqchilardan biri hisoblanadi.

U Sloveniyaning gʻarbiy qismidagi Postoyna shahrida (oʻsha paytda Yugoslaviyaning bir qismi) tugʻilgan va yoshligini Italiya bilan chegaradosh Nova Gorica shahrida oʻtkazgan. Uning ota-onasi Cerkno shahridan edi va Mlakar ona viloyatining oʻziga xos Cerkno lahjasida bir nechta qoʻshiqlar yozgan.

 Karyerasi 
Nova Gorica grammatika maktabini tamomlagandan soʻng, Mlakar Sloveniya milliy taetrida radio, kino va aktyorlik boʻyicha tahsil oldi. 1986-yilda esa drama dasturini tugatdi. Hozirda u shu teatrda ishlamoqda- . U pyesalar uchun koʻplab qoʻshiqlar yozgan, lekin oʻzining shanson uslubidagi qoʻshiqlarining bastakori va qoʻshiqchisi sifatida tanilgan. 1993-yilda u Jejek mukofotiga sazovor boʻlgan.

 Uslubi 
Mlakar Sloveniya jamoatchiligiga oʻzining mahalliy sloven lahjasida yaratilgan qoʻshiqlar ijrochisi sifatida tanilgan. Uning qoʻshiqlari koʻpincha sevgi va o'lim kabi abadiy mavzular, shuningdek, hayotning quvonchlari, xususan, sharob va mazali taomlar haqida boʻlgan. Har doim kichkina odam nuqtai nazaridan yozilgan, ular koʻpincha kundalik hayot kurashi hamda ijtimoiy va siyosiy muhitning adolatsizligi haqida achchiq sharhlar boʻlgan.

Uning dastlabki qoʻshiqlarida Yugoslaviyaning Titoist shahridagi kundalik hayotga juda koʻp istehzoli sharhlar kiritilgan. Mlakar asosan oddiy odamlar hayotidagi bemaʼnilik va tashvishlarni taʼkidlaydigan gʻayrioddiy shaxsiy voqealar haqida kuylaydi.

 Ommaviy chiqishlari 
Mlakar oshkoralikdan qochishi bilan mashhur boʻlgan. U hech qachon katta kontsert yoki ommaviy tadbirlarda chiqish qilmagan, kichik va tanlangan tomoshabinlarni afzal koʻrgan. Uning ommaviy chiqishlari kamdan-kam uchraydi va odatda ularga qiziqish juda yuqori boʻlgan. Bunday ijro uslubi odatda uning qoʻshiqlari mavzulariga mos keladi.

 Diskografiyasi 
 Štorije in baldorije (1992)
 Pepi Žbaradorija
 Republika Palma de Cocco
 Puntarska
 Vandima
 Pubi, usidma se
 Karlo Špacapan
 Beštija
 Štefana in Bertolin
 En glaž vina mi dej
 Balade in štroncade (1994)
 Od Franca Frančeškina god
 Soča
 Full cool
 Božična
 Politik Gvido
 Valentin
 Počasno življenje
 Brika (ki b' rad)
 Betula
 Rimarije iz oštarije (2001)
 Blues
 Rudi Valentinčič in Pepa Žgabucin
 Credo
 Dešpet
 Čikorija anʼ kafe
 Marjo Špinel
 Ivo Balila
 Var’se, čeča
 Briškula
 Romance brez krjance (2008)
 Oda
 Bose noge
 Pismo
 Furlanka
 Žena al flaša
 Pokora
 Truckinʼ rap
 Bogatašev song
 Očenaš
 Porkaeva! (2017)
 Izvirni greh
 Volitve
 Ajnglc
 Kontrabas
 Ja
 Belo in rdeče
 Šuolni
 Hudič!!!
 Čuoja

 

 

 Texts and tabs of Iztok Mlakar.
 Biography and lyrics
Islom Mamatkazin

Islombek Mamatkazin (Исломбек Маматказин) – oʻzbekistonlik futbolchi, hozirda Oʻzbekiston Superligasi „Navbahor“ klubida markaziy himoyachi sifatida toʻp surmoqda. Mamatkazin 2026-yilning 1-yanvardan buyon „Navbahor“ klubida toʻp suradi.

 Yutuqlar 

 Oʻzbekiston Kubogi sohibi: 2024

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Turkum:Erkak futbol himoyachilari
Turkum:Erkak futbol yarim himoyachilari
Turkum:Andijon klubi futbolchilari
Muhammadkarim Toirov

Muhammadkarim Toirov (Муҳаммадкарим Тоиров) – oʻzbekistonlik futbolchi, hozirda Oʻzbekiston Superligasi „Andijon“ klubida yarim himoyachi sifatida toʻp suradi.

 Yutuqlar 

 Oʻzbekiston Kubogi sohibi: 2024

 

Turkum:Erkak futbol himoyachilari
Turkum:Erkak futbol yarim himoyachilari
Turkum:Andijon klubi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Vagnergate

Vagnergate (avvaliga „Avenyu“ deb nomlangan) Ukraina maxsus xizmatlarining „Vagner guruhi“ yollanma askarlarini, shu jumladan Ukrainaning IL-76 transporti va Malaysia Airlines 17-reysini urib tushirishga aloqador boʻlganlarni tuzoqqa tushirish va hibsga olish operatsiyasi edi. Bellingcat va The Insider tomonidan olib borilgan tergovlarga koʻra, operatsiya Amerika Qoʻshma Shtatlari va Turk Havo Yoʻllarining maxfiy ishtirokida amalga oshirilgan. Maxsus operatsiya Andrey Yermakning buyrugʻiga koʻra, operatsiyaning xavfli bosqichini keyinga surgani va Ukraina prezidenti devonidan maʼlumotlarning tashqariga chiqib ketishi tufayli muvaffaqiyatsizlikka uchraganUkraineʼs real power broker. Is Andriy Yermak, Zelensky’s right-hand man, handing war-torn Ukraine over to the oligarchs? by Paul Starobin, Business Insider, December 18, 2023.

 Voqealar 
Vagnerning bir guruh yollanma askarlari Venesuelada yuqori maoshli ish oʻrinlariga vaʼda qilinib, Minskka jalb etilgan. Ularni Minskdan Venesuelaga bosqichli transport tizimi orqali olib ketayotgan samolyot operatsiya rejasiga koʻra, yollanma askarlar hibsga olinadigan Kiyevga qoʻnishi kerak boʻlgan. Biroq Ukraina prezidenti devonining qoʻngʻirogʻidan soʻng, Rossiya bilan rejalashtirilgan muzokaralar oʻtkazish uchun tashish bir kunga qoldiriladi. , sahnalashtirilgan transport tizimi haqidagi maʼlumotlar tarqalib ketadi va yollanma ishchilar Minskda hibsga olinadi va Rossiya hukumatiga topshiriladi.

 Rad etishlar 
Ukraina razvedka boshqarmasi boshligʻi Kirilo Budanov bunday maxsus operatsiya mavjudligini rad etib, bu holat Ukraina maxsus xizmatlarini obroʻsizlantirish uchun qilingan soxta voqea ekanligini daʼvo qilgan. Prezident maʼmuriyati rahbari Andrey Yermak „bu yaxshi oʻylangan va rejalashtirilgan dezinformatsion loyihaga oʻxshaydi“ deb aytgan.

 Tekshiruvlar 
2021-yil 17-noyabrda Bellingcat va The Insider Vagnergate tergovining birinchi qismini eʼlon qilgan. Bu holatni Kristo Grozev oʻrganib chiqqan, u Bellingcat guruhi nafaqat ishni tekshirayotganini, balki mazkur holat xususida hujjatli film ham chiqarmoqchi ekanligini maʼlum qilgan.
 

Turkum:Vagner guruhi
Turkum:2020-yilda Belorusiya
Turkum:2020-yilda Rossiya
Turkum:Rossiya-Ukraina munosabatlari
Turkum:Belarussiya-Ukraina munosabatlari
Turkum:Belarussiya-Rossiya munosabatlari
Turkum:2020-yilda Ukraina
Turkum:Rossiya-Ukraina urushi
Alfred Neuland

Alfred Karl Neuland (1985-yil 10-oktyabr) – rossiyalik va estoniyalik ogʻir atletikachi. Estoniya tarixidagi birinchi olimpiya chempioni (1920), jahon chempioni (1922), 1924-yilgi olimpiya oʻyinlarining kumush medali sohibi.

 Tarjimayi holi 
1895-yil 10-oktyabrda Valka shahrida tugʻilgan. Uning Voldemar va Felix ismli ukalari boʻlgan.

Yoshligida Alfred Rigada yashagan va oʻqigan. Uning qoʻshnisi Helmut Saretok Sovet Rossiyasining uch hatlab sakrash boʻyicha birinchi rekordchisi edi. Alfredning hovlida ikki kilogrammlik tosh koʻtarayotganini koʻrib, Helmut ham ogʻir atletikaga qiziqib qolgan.

Alfred Neuland birinchi jahon urushi va Estoniyadagi ozodlik urushida ishtirok etgan.

 Faoliyati 
Tallindagi Kalev klubida mashgʻilot oʻtkazgan. 16 yoshidan (1911) musobaqalarda ishtirok eta boshlagan. 1915 va 1916-yillarda yengil vazn toifasida Rossiya chempioni boʻlgan. Bir yildan soʻng esa oʻrta vazn toifasida chempionlikni qoʻlga kiritgan.

1920—1924-yillarda Estoniya terma jamoasi aʼzosi boʻlgan. Antverpendagi olimpiya oʻyinlarida qatnashgan va yengil vazn toifasida (67,5 kilogrammgacha) chempion boʻlgan. Jami 257,5 kg (72,5 + 75 + 110) toshni koʻtarishga muvaffaq boʻlgan.

1922-yilda jahon chempionatida oltin medalni qoʻlga kiritgan. 1923-yilda Gotenburg oʻyinlarida gʻoliblikni qoʻlga kiritgan. 1918-yildan 1924-yilgacha Alfred turli vazn toifalarida koʻp marta Estoniya chempioni boʻlgan.

1924-yilda Alfred Neuland oʻz faoliyatidagi ikkinchi olimpiya oʻyinlarida qatnashgan va 75 kilogrammgacha boʻlgan vazn toifasida kumush medalni qoʻlga kiritgan .

Faoliyati davomida Neuland 12 ta jahon, 10 ta Olimpiya va 45 ta Estoniya rekordini oʻrnatgan. Estoniya SSRda xizmat koʻrsatgan sport xodimi .

 Faoliyatini yakunlagandan soʻng 
Sport faoliyatini yakunlab, oʻz qishlogʻida tadbirkorlik bilan shugʻullangan. 1950-yildan 1955-yilgacha Tallindagi Estoniya alkogolsiz ichimliklar eksperimental zavodini boshqargan.

Murabbiy va sport hakami sifatida ham faoliyat yuritgan. Butunittifoq toifasidagi hakam (1955V Komitete po fizkulture i sportu // Sovetskiy sport. – 2 fevralya 1956. – № 14. – S. 2.). Daniil Ganyukov, Boris Melikov, Mati Nuude kabi sportchilarga murabbiylik qilgan. Eesti Spordilehti Alfred Neuland haqida maqola eʼlon qilgan.

1966-yil 16-noyabrda vafot etgan. Tallinda dafn etilgan.
 

Turkum:1966-yilda vafot etganlar
Turkum:16-noyabrda vafot etganlar
Turkum:1895-yilda tugʻilganlar
Turkum:10-oktyabrda tugʻilganlar
Turkum:Shavkatli mehnat uchun medali sohiblari
Bektemir Abdumannonov

Bektemir Abdumannonov (Бектемир Абдуманнонов) – oʻzbekistonlik futbolchi, hozirda Oʻzbekiston Superligasi „Dinamo (Samarqand)“ klubi yarim himoyachisi.

 Yutuqlar 

 Oʻzbekiston Kubogi sohibi: 2024

 

 

 
 Bektemir Abdumannonov Transfermarkt saytida

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbolchilar
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Turkum:Erkak futbol himoyachilari
Turkum:Erkak futbol yarim himoyachilari
Turkum:Paxtakor jamoasi futbolchilari
Turkum:Olimpik jamoasi futbolchilari
Turkum:Metallurg Bekobod klubi futbolchilari
Turkum:Andijon klubi futbolchilari
Turkum:Dinamo Samarqand futbolchilari
Turkum:Oʻzbekiston Pro ligasi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekiston Superligasi futbolchilari
Evelyn Peirce

Evelyn PeirceBaʼzida Evelyn Pierce deb notoʻgʻri yozilgan (1907-yil 5-fevral – 1960-yil 9-avgust) Amerika ovozsiz kino davrida va 1930-yillarga qadar kino aktrisasi sifatida faoliyat yuritgan.
 Biografiyasi 
Peirce Del Rio, Texasda tugʻilgan va professional sahna raqqosasi sifatida Kaliforniyadagi Hollywoodga koʻchib oʻtgan va 1920-yillarning oʻrtalarida isteʼdodini namoyon qila olgan va uni aktrisalik faoliyatini davom ettirishga undashgan. Uning birinchi roli 1925-yilda suratga olingan Excuse me filmidan boshlanadi. Uning birinchi mukofotga sazovar boʻlgan roli oʻsha yili Sally OʻNil bosh rolini oʻynagan Donʼt filmi edi. U ,shuningdek, 1925-yilda „WAMPAS baby stars“ sifatida tanlangan, aktrisa June Marlowe bilan bir qatorda, oʻn uch qizdan biri boʻladi. „WAMPAS“https://en.wikipedia.org/wiki/WAMPAS_Baby_Stars tomonidan tanlanganidan soʻng u Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) bilan 1931-yilgacha davom etgan kichik shartnoma qoʻlga kiritgan.
1927-yildan 1931-yilgacha Peirce yettita filmda rol oʻynadi, ulardan ikkitasida nomi koʻrsatilmagan. U MGM shartnomasi tugaganidan keyin 1935-yilgacha harakat qilishni davom ettirdi, ammo oʻsha davrda oltita filmidan faqat bittasida nomi keltirilgan.
U aktyor Robert Allenga turmushga chiqdi va 1980-yillarda yaxshi rol oʻynashda davom etgan boʻlsada, Peirce aktyorlikdan nafaqaga chiqdi. Ularning Katherine Meyer ismli bir qizi va otasining ismi bilan yashashni tanlagan taniqli media tanqidchisi, shuningdek, „Xristian kino va televideniye komissiyasi“ raisi va nashriyotchisi Ted Baehr ismli oʻgʻli bor edi. Allen va Peirce 1960-yilda 52 yoshida vafot etgan paytda Nyu-Yorkdagi Oyster koʻrfazida yashayotgan edilar.
 

Turkum: Amerikalik aktrisalar
Turkum: Amerikaliklar
Turkum: 1906-yilda tug'ilganlar
Turkum: 1960-yilda vafot etganlar
Ilhom Alijonov

Ilhom Alijonov (Илҳом Алижонов) – oʻzbekistonlik futbolchi. Faoliyati davomida 17 marta maydonga tushgan va 2ta gol urgan. Hozirda chap qanot himoyachisi sifatida toʻp surmoqda. Oʻzbekiston U-23 jamoasida ham oʻynagan. Uning „Andijon“ klubi bilan shartnomasi 2024-yilning 31-dekabriga qadar moʻljallangan.

 Yutuqlar 

 Oʻzbekiston Kubogi sohibi: 2024

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbolchilar
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Turkum:Erkak futbol himoyachilari
Turkum:Nasaf klubi futbolchilari
Turkum:Surxon klubi futbolchilari
Turkum:Qizilqum klubi futbolchilari
Turkum:Navbahor futbolchilari
Turkum:Buxoro klubi futbolchilari
Turkum:Yangiyer klubi futbolchilari
Turkum:Andijon klubi futbolchilari

Turkum:Xorazm futbolchilari
Turkum:FC Aral Nukus futbolchilari
Eduard Pütsep

Eduard Pütsep (1898-yil 21-oktyabr – 1960-yil 22-avgust) – estoniyalik sportchi. Erkin va yunon-rum kurashi boʻyicha musobaqalarda ishtirok etgan. 1920 (Antverpen, Belgiya), 1924 (Parij, Fransiya) va 1928-yillardagi (Amsterdam, Niderlandiya) olimpiya oʻyinlarida qatnashgan. 1924-yilda yengil vazn toifasida oltin medalni qoʻlga kiritib, olimpiadada gʻolib chiqqan birinchi estoniyalik kurashchiga aylangan. 1928-yilgi olimpiadada yunon-rum kurashida oltinchi, erkin kurashda toʻqqizinchi oʻrinni egallagan.

 Faoliyati 
Birinchi jahon urushi paytida kurash bilan shugʻullana boshlagan va 1917-yilgi Rossiya chempionatida uchinchi oʻrinni egallagan. Faoliyatidagi ilk xalqaro musobaqa, 1920-yilgi olimpiya oʻyinlarida Eduard Pütsep yarim finalga qadar yetib borgan va kumush medal sohibi Heikki Kähkönenga magʻlub boʻlgan. Keyingi yili jahon chempionatida toʻrtinchi oʻrinni egallagan. 1922-yilda esa kumush medalni qoʻlga kiritgan. 1922-yilda Boltiqboʻyi chempionatida gʻolib boʻlgan. 1927-yilgi Yevropa chempionatini ikkinchi oʻrin bilan yakunlagan. 1928-yilgi Amsterdamda oʻtkazilgan olimpiya oʻyinlarida kurashning ikki (erkin va yunon-rum) turi boʻyicha musobaqalarda ishtirok etgan. 1933-yilda faoliyatini yakunlagan. 1936-yilgi yozgi olimpiya oʻyinlarida Latviya kurash terma jamoasi bosh murabbiyi sifatida ishtirok etgan. Ikkinchi jahon urushi paytida Finlyandiyaga koʻchib oʻtgan. Finlandiyada kurashchilarga murabbiylik qilishni davom ettirgan. 1977-yildan beri Estoniyaning Võru shahrida kurash boʻyicha har yili Eduard Pütsep xotirasiga bagʻishlangan xalqaro turnir oʻtkazib kelinmoqda.

Pütsep sakkiz tilda gaplasha soʻzlasha olgan. Kurashchilik faoliyati bilan bir qatorda ovozsiz filmlarda ham rol oʻynagan va „Estoniyalik Chaplin“ laqabini olgan. 1924-yilda Konstantin Märska rejissyorligidagi Õnnelik korterikriisi lahendus filmida, 1925-yilda esa Tsheka komissari Miroštšenko filmida rol ijro etgan.
 

Turkum:1960-yilda vafot etganlar
Turkum:1898-yilda tugʻilganlar
Turkum:Estoniyada tugʻilganlar
Turkum:Finlandiyada vafot etganlar
Turkum:Kuusamoda vafot etganlar
Turkum:Estoniya sportchilari
Turkum:Shaxsiyatlar
Nikita Grechixin

Nikita Artyomovich Grechixin (1903-yil 29-may – 1943-yil 29-noyabr) – Ikkinchi jahon urushi qatnashchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni (15.01.1944).

 Hayoti 
1903-yilda Igren qishlogʻida (hozirgi Dnipro) dehqon oilasida tugʻilgan. Boshlangʻich maʼlumotni olib, quruvchi boʻlib ishladiGeroi Sovetskogo Soyuza: Kratkiy biograficheskiy slovar / Pred. red. kollegii I. N. Shkadov. – M.: Voenizdat, 1987. – T. 1 /Abaev – Lyubichev/. – 911 s. – 100 000 ekz. – ISBN ots., Reg. № v RKP 87-95382..

1942-yil fevralda Grechixin Paxtakor tumani (Samarqand viloyati) harbiy komissarligi tomonidan Qizil Armiya safiga chaqirilgan. U Bryansk, Gʻarbiy, Oryol, Markaziy va Belarus frontlaridagi janglarda qatnashgan. Orlovsk, Chernigovo-Pripyat, Gomel-Rechitsa operatsiyalarida qatnashgan. 1943-yil sentyabr oyiga qadar Grechixin 1185-oʻqchilar polkida (356-oʻqchilar diviziyasi, 61-armiyasi, Markaziy fronti) vzvod qoʻmondoni yordamchisi edi. Dnepr jangi paytida jonbozlik koʻrsatdi.

Liubech qishlogʻi (Ripkinskiy tumani, Chernigov viloyati, Ukraina SSR) yaqinidagi Dneprga yaqin joydagi janglar vaqtida, Grechixin razvedka guruhining safida boʻlib, tahminan 50 kishilik nemis boʻlinmasini topdi. U qoʻqqisdan dushmanga hujum qilib, 9 ta dushman askarini yoʻq qildi va yana birini asirga oldi. Dneprni kechib oʻtish paytida Grechixin 5 ta qayiqni izlab topdi va bir guruh jangchilarga boshchilik qilib daryoni kechib oʻtdi hamda batalyonning oʻtish joyini pulemyot bilan himoya qildi. 1943-yil 4-oktyabrda Pirki qishlogʻi (Braginski tumani, Gomel viloyati, Belorussiya SSR) yaqinidagi Braginka daryosida bir guruh askarlar bilan birga dushman ortidan zarba berib 37 ta dushman askarlari va ofitserlarini yoʻq qildi, shu bilan batalyonning muvaffaqiyatli oʻtishiga zamin yaratdi. 1943-yil 29-noyabrda polk Tunevshina va Glinishe qishloqlari (Xoyniki tumani) hududida kuchli mustahkamlangan nemis pozitsiyalariga duch keldi. Grechixin xizmat qilgan vzvod bir necha bor hujumga oʻtdi va dushmanlar transheyasigacha yetib borib ularni chekinishga majbur qiladi. Oʻsha jangda Grechixin halok boʻldi. U Tunevshina qishlogʻiga dafn qilindi, keyinchalik Xoyniki shahridagi birodarlik qabristoniga dafn qilindi.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1944-yil 15-yanvardagi farmoni bilan „Fashist bosqinchilariga qarshi kurashish mobaynida qoʻmondonlikning jangovar topshiriqlarini namunali bajarganligi, hamda koʻrsatgan jasorati va qahramonligi uchun“, Nikita Artyomovich Grechixin Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan (oʻlimidan soʻng).

 Xotira 

 Dnepropetrovskdagi maktabga Grechixin nomi berildi.
 1977-yilda Gomel viloyati, Xoyniki tumani, Boguslavets qishlogʻi Grechixino deb oʻzgartirildi.
 1975-yilda Kalinkovichi-Xoyniki va Tunevshchina-Glinische yoʻllari kesishmasida yodgorlik oʻrnatildi.
Qishtibiy

Qishtibiy  – boshqird milliy oshxonasiga tegishli taom dan biri. U tatarlar orasida, shuningdek, Oʻrta Osiyoning koʻplab xalqlari oshxonasida uchraydi. Qishtibiy xamirturushsiz tayyorlangan xamirdan pishiriladi. Xamirga qiyma sifatida tariq, grechka boʻtqasi va kartoshka pyuresi ishlatiladi.

 Etimologiyasi 
Tatar va chuvash tillarining tadqiqotchisi Rifkat Gazizyanovich Axmetyanov „Татар теленең кыскача тарихи-этимологик сүзлеге“ (Tatar tilining qisqacha tarixiy va etimologik lugʻati) kitobida mazkur taom nomi haqida alohida toʻxtalib oʻtgan. U mazkur taomning tatarchada sheva shakli кыстымбый, boshqirdcha ҡыҫтыбай, chuvash tilida esa кӑстӑмпи shaklida qoʻllanilishini yozgan. Bu soʻzlardagi qis- („chimchilamoq“, „qismoq“) oʻzagidan protoforma va -mbiy/-mbi qoʻshimchasi bilan soʻz qayta tuzganligini aytib oʻtgan.

 Tavsifi 
left|thumb|200x200px|Qishtibi
Bu taom odatda tariq, kartoshka pyuresi yoki ragu bilan toʻldirilgan xamirturushsiz pishirilgan yassi non koʻrinishida boʻladi. Qishtibiy yopilmagan pirog yoki ruslarning socheniga oʻxshaydi. Qiyma massasi yassi nonning yarmiga qoʻyiladi va ikkinchi yarmi bilan usti yopiladi. Ustidan eritilgan sariyogʻ quyish ham mumkin. Udmurtiyaning baʼzi hududlarida bu taom qiymasi sifatida goʻshtdan foydalaniladi va xamir rulon shaklida oʻraladi. Qiyma turi tayyorlovchining xohishiga qarab oʻzgaradi, lekin pishirish printsipi va xamir retsepti oʻzgarishsiz qoladi.

 Tayyorlanilishi 
Xamir tuxum, sut yoki qatiq qoʻshib tayyorlanadi. Tovaning kattaligiga qarab, xamirni bir necha kichik qismlarga ajratishadi. Ajratilgan xamir boʻlaklari tindiriladi va yoyiladi. Soʻngra tovadagi oʻsimlik yogʻida ikki tomoni qizartirib qovuriladi. Yarim tayyor mahsulotning bir tomoniga qiyma solinib, ikkinchi qismi bilan usti yopiladi.

Dasturxonga tortishdan oldin, tashqi tomoniga eritilgan sariyogʻ yoki oddiy suyuq yogʻ quyiladi. Qishtibiy odatda kundalik yegulik yoki mehmonlar dasturxoni uchun taom sifatida tayyorlanadi.

 Qiziqarli maʼlumotlar 
Dunyodagi eng katta qistibiy taomi 2011-yilda Qirgʻizistonda pishirilgan va Ginnessning rekordlar kitobiga kiritilgan. Uning diametri 2 metr, qalinligi esa 10 sm boʻlgan.
 

 

 Shitova S. N., G. G. Zlaki R. G. G., XX asr oxirida – XX asr boshida.
 F. S. Bayasitova Osh-su va xalq anʼanalari leksikasi. -Qozon: Dom matbuot, 2007.- 480 .
 

 

 ufacity.wordpress.com saytida Qizil maqola 
Turkum:Boshqird oshxonasi
Turkum:Tatar oshxonasi
Sivas kongressi

thumb|200x200pks|Sivas kongressidagi millatchilar
Sivas kongressi – 1919-yil 5—11-sentyabr kunlari Turkiyaning markaziy-sharqidagi Sivas shahrida bir hafta davomida boʻlib oʻtgan Turk Milliy Harakati yetakchilarining yigʻilishi. Unda Usmonlilar imperiyasining aslida mavjud boʻlmagan barcha Anadolu viloyatlaridan delegatlar ishtirok etgan. Qurultoy vaqtida shtat poytaxti (Istanbul), shuningdek, koʻplab viloyat shaharlari va viloyatlari ittifoqchi kuchlar tomonidan bosib olinib, Usmonlilar imperiyasining boʻlinishiga tayyorgarlik koʻrayotgan edi. Sivas kongressi Turkiyaning mustaqillik urushi voqealaridan biri edi.

 Kongress 
Mustafo Kamol Sivas Kongressining chaqirilishini Amasya sirkulyarida boshlanishidan uch oy oldin eʼlon qilgan edi. Unga tayyorgarlik Erzurum kongressi doirasida olib borildi. Sivas kongressida Turkiyaning mustaqillik urushi doirasida olib boriladigan kelajakdagi siyosatlarning shakllanishiga asos boʻlgan bir qator hayotiy qarorlar qabul qilingan.
Yigʻilishda, shuningdek, koʻplab mintaqaviy Huquqlarni himoya qilish uyushmalarining Anadolu va Rumeli Huquqlarini himoya qilish uyushmasiga birlashtirilishi ham koʻrib chiqildi.
Sivas kongressi delegatlar soni (38 kishi) boʻyicha Erzurum kongressidan past boʻlsa-da, uning ishtirokchilari ancha kengroq viloyatlarni qamrab olgan.
Bu har ikkala yigʻilishda Turk milliy bay’atining asosiy nuqtalari belgilab qoʻyildi, Turk Milliy Harakati boshqa turk qarshilik harakatlari bilan ittifoqchilarga, yaʼni Istanbuldagi imperator hukumati bilan hamkorlikda ishlash uchun tuzilgan edi.

 Oqibatlari 
Mustaqillik urushidan keyin, Anadolu va Rumeli Huquqlarini Mudofaa Uyushmasi rasmiy siyosiy partiyaga aylandi va oʻz nomini Respublika Xalq partiyasi deb oʻzgartirdi. Sivas Kongressi oʻtkazilgan bino 1984-yilda mamlakatning oʻsha paytdagi prezidenti Kenan Evrenning iltimosi bilan Turkiya Madaniyat vazirligi tasarrufiga oʻtkazilgan. Oʻshandan beri bu bino Etnografiya muzeyi sifatida jamoatchilikka ochiq.

 

Turkum:Turk mustaqillik urushi
Turkum:Kongresslar
Turkum:1919-yildagi voqealar
Aleksander Klumberg

Aleksander Klumberg (1936-yilda familiyasini Kolmperega oʻzgartirgan; 17-aprel, 1899-yil – 10-fevral, 1958-yil) – estoniyalik yengil atletikachi (dekatlet), Parijdagi olimpiya oʻyinlari sovrindori (1924). Dekatlon boʻyicha birinchi jahon rekordchisi.

4-darajali Estoniya Qizil Xoch ordeni sohibi.

 Tarjimai holi 
1899-yil 17-aprelda Rossiya imperiyasining Revel (hozirgi Tallin) shahrida tugʻilgan.

Aleksander Klumberg 1918—1919 yillarda ozodlik urushida ishtirok etgan.

 Faoliyati 
Blumberg 12-13 yoshida sport bilan shugʻullana boshlagan. Ikki yildan soʻng Kalevga koʻchib oʻtgan va mahalliy klub safida mashgʻulot oʻtkazgan. Uch hatlab sakrash boʻyicha musobaqalarda qatnashgan. Estoniya va Rossiya imperiyasida rekordlar oʻrnatgan. 1916-yilda uch hatlab sakrash boʻyicha Rossiya chempioni boʻlgan. Shuningdek, uzunlikka sakrash bahslarida ham qatnashib, ikkinchi oʻrinni egallagan.

1920-yilda Antverpenda boʻlib oʻtgan olimpiya oʻyinlarida nayza uloqtirishda 5-oʻrinni, pentatlonda esa 8-oʻrinni egallagan. 1923-yilgi xalqaro musobaqalarda nayza uloqtirish boʻyicha uchinchi, dekatlonda birinchi oʻrinni qoʻlga kiritgan.

1922-yildan 1923-yilgacha jahon reytingini boshqargan. Shuningdek, faoliyati davomida yana bir echa marta reytingda yetakchilik qilgan.
right|thumb| Aleksander Klumberg 1924-yilda
1924-yilda Parijda boʻlib oʻtgan olimpiya oʻyinlarida dekatlon boʻyicha bronza medalni qoʻlga kiritgan va nayza uloqtirishda 17-oʻrinni egallagan. Eesti Spordileht uni barcha davrlardagi eng yaxshi estoniyalik sportchi deb eʼtirof etgan.

 Sportdan tashqarida 
1930-yilda Klumberg yengil atletika boʻyicha ikkita darslik yozgan va maxsus (sportga yoʻnaltirilgan) ni nashr etish jarayonlarida ishtirok etgan. Polsha yengil atletika olamiga 10 000 metrga yugurish boʻyicha 1932-yilgi olimpiada chempioni Pole Yanush Kusochinskiyning murabbiyi sifatida tanilgan.

1936-yilda familiyasini Kolmperega oʻzgartirib, estonlashtirgan.

1940-yilda 4-darajali Estoniya Qizil Xoch ordeni bilan mukofotlangan .

1958-yil 10-fevralda ona shahrida vafot etgan. Tallindagi Rahumäe qabristoniga dafn etilgan.
 

Turkum:1958-yilda vafot etganlar
Turkum:10-fevralda vafot etganlar
Turkum:1899-yilda tugʻilganlar
Turkum:17-aprelda tugʻilganlar
Turkum:Estoniya sportchilari
Turkum:Estoniyada tugʻilganlar
Turkum:Estoniyada vafot etganlar
Avliyo Pyotr va Muso cherkovi

Avliyo Pyotr va Muso cherkovi (xorvatcha: Šuplja crkva) – Xorvatiyaning qadimgi Salona shahrida XI asrda qurilgan Rim-katolik cherkovi. Yodgorlik daryo boʻyida joylashgan.

Bu cherkov Xorvatiya qirollarining toj kiyish joyi hisoblanadi, chunki 1075-yilda Dmitar Zvonimir bu yerda Papa Gregoriy VII Gebizon legati tomonidan toj kiyganligi haqidagi hujjatli dalillar mavjud.

 Tarixi 
Dastlab Avliyo Pyotr va Muso Bazilika nomini olgan bu bino Salona qadimiy xarobalari yaqinida VI asrga oid Vizantiya ibodatxonasi yonida eski nasroniy cherkovi poydevoriga qurilgan Solin.hr – Šuplja crkva .

Cherkov qirol Zvonimirning toj kiygan joyi boʻlganligi sababli boshqa cherkovlardan ajralib turadi va Solindagi Avliyo Stefan hamda Avliyo Maryam kabi binolar qatorida XI asrda xorvatlar tomonidan qurilgan cherkovlarning qoldiqlaridan biri hisoblanadi. Unda uzunligi 26 metr va kengligi 13 metr boʻlgan uchta ustun bor edi, ularning har biri ustun bilan ajratilgan. Asosiy binoga tutashgan kichik ayvon gʻarbiy kiraverishda joylashgan, ayvonning janubiy tomoninining haligacha bir necha qismi saqlanib qolgan va shu yerdan qoʻrgʻon qurilgan. Asosiy binoga tutashgan kichik ayvonda sarkofag boʻlgan, u ehtimol Xorvatiya qiroliga tegishli deb qaraladi.

Cherkov hududida birinchi marta 1920-yillarda qazishma ishlari olib borilgan. 1931-yilda qazish ishlarini Ejnar Dyggve amalga oshirdi, uning ishi 1934-yilda Frane Bulich vafotidan keyin yakunlandi. 1935-yilda Ljubo Karaman bir muddat ishini qayta boshladi. Baʼzi restavratsiya ishlari 1950-yillarda amalga oshirilgan, ammo eng jiddiy arxeologik tadqiqotlar 1990—1993-yillarda amalga oshirilgan. Yodgorlik madaniy boylik sifatida tan olingan.

 Galereya 

 

Turkum:Xorvatiya
Mohirbek Komilov

Mohirbek Komilov (Моҳирбек Комилов) – oʻzbekistonlik futbolchi. Oʻzbekiston Pro ligasi „Metallurg“ klubi darvozaboni.

 Yutuqlar 

 Oʻzbekiston Kubogi sohibi: 2024

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Turkum:Erkak futbol darvozabonlari
Turkum:Andijon klubi futbolchilari
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Quyosh yodgorligi

Quyosh yodgorligi yoki Quyoshga salom (xorvatcha: Pozdrav suncu) – Xorvatiyaning Zadar shahridagi quyoshga bagʻishlangan yodgorlik. U tosh bilan qoplangan va qirgʻoq bilan bir xil darajada joylashtirilgan uch yuz koʻp qatlamli shisha plitalardan iborat. U 22 metr diametrli doiradan iborat boʻlib, uning ostida fotovoltaik quyosh modullari joylashgan. Doira shaklida oʻrnatilgan yoritish elementlari tunda yoqiladi. Xorvatiyalik arxitektor Nikola Basich tomonidan ishlab chiqilgan.

 Joylashuvi 
left|200px|thumb|Yodgorlik Zadar yarim orolining gʻarbiy qismida joylashgan.
Yodgorlik Zadar yarim orolining gʻarbiy nuqtasida Xorvatiyaning Zadar shahri portiga kiraverishda joylashgan.

 Dizayni 
right|200px|thumb|Yodgorlik tungi vaqtda.
Yodgorlik 22 metr diametrli doira shaklida tosh yotqizilgan qirgʻoq bilan bir darajaga joylashtirilgan 300 ta koʻp qatlamli shisha plitalardan iborat. Asosiy (Quyosh) qismdan tashqari, gʻarbiy tomondan Quyosh tizimi sayyoralarini ifodalovchi shunga oʻxshash kichikroq qurilmalar mavjud. Quyosh va sayyoralarning oʻlchamlari proportsionaldir. Shuningdek, har bir plastinka markazidan masofa boʻlib, sayyoralar juda uzoqda boʻlgani uchun oʻlcham va masofa nisbatlari har xil. Shisha ostida yorugʻlik elementlari boʻlgan fotovoltaik quyosh modullari mavjud boʻlib, ular tunda yoqiladi.

Quyoshdagi fotovoltaiklarni oʻrab turgan xrom halqada Zadar yarim orolidagi cherkovlar nomini olgan barcha avliyolarning ismlari yozilgan. Ularning nomlari va bayram sanalari yonida Quyoshning ekvatordan shimolga yoki janubga tushishi hamda balandligi (DEC minimal −23 gradusdan maksimal 23 daraja), oʻsha kungi meridiandagi quyosh nurining uzunligi koʻrsatib turiladi. Monument Zadar dengiz maktabining dengiz olimi professori Maksim Klarin bilan hamkorlikda tayyorlangan. Professor Klarin 2008-yildan boshlab 50 yil davomida boʻladigan yorugʻlik shousining boshlanish va tugash vaqtlarini ishlab chiqqan.

 Quyosh modullari 
Fotovoltaik quyosh modullari yorugʻlik energiyasini oʻzlashtiradi, uni elektr energiyasiga aylantiradi va elektr tarmogʻiga chiqaradi. Butun tizim har yili taxminan 46 500 kVt soat ishlab chiqaradi. U Zadar qirgʻogʻini yoritish uchun zarur boʻlgan energiyaning yarmini ishlab chiqaradi.

 Narxi 
Qurilish qiymati 8 million kunani (QQSsiz) (taxminan 1,3 million yevro), umumiy qiymati (koʻkalamzorlashtirish bilan birga) 50 million kunani (taxminan 7 million yevro) tashkil etdi. 2008—2013-yillarda quyosh nuri, namlik va tuz taʼsirida boʻlgan muammolarni bartaraf qilishga 700 ming kuna xarajat qilindi. 2019-yil mart oyida 4 million kunalik keng qamrovli taʼmirlash va modernizatsiya loyihasi yakunlandi.

 Galereya
Abdurahmon Komilov

Abdurahmon Komilov (Абдураҳмон Комилов) – oʻzbekistonlik futbolchi. Hozirda Oʻzbekiston Superligasi „Andijon“ klubida markaz yarim himoyachisi sifatida toʻp surmoqda.

 Yutuqlar 

 Oʻzbekiston Kubogi sohibi: 2024

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Turkum:Erkak futbol yarim himoyachilari
Turkum:Andijon klubi futbolchilari
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Farhod Sohibjonov

Farhod Sohibjonov (Фарҳод Соҳибжонов) – oʻzbekistonlik futbolchi. Hozirda Oʻzbekiston Superligasi „Qoʻqon 1912“ klubida markaz yarim himoyachisi sifatida toʻp surmoqda.

 Yutuqlar 

 Oʻzbekiston Kubogi sohibi: 2024

 

 
 Farhod Sohibjonov Transfermarkt saytida
 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbolchilar
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Turkum:Futboldagi erkak qanot yarim himoyachilari
Turkum:Erkak futbol yarim himoyachilari
Turkum:Andijon klubi futbolchilari
Turkum:Neftchi (Fargʻona) futbolchilari
Turkum:Oʻzbekiston Superligasi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekiston Pro ligasi futbolchilari
Şenlikçe (Yavuzeli)

Şenlikçe – Turkiyaning Gaziantep viloyati Yavuzeli tumanidagi qishloq. Qishloqda Chepni qabilasi Alevi türkmenlari yashaydilar. 2022-yilda qishloqda 308 kishi istiqomat qilgan.
 

Turkum:Yavuzeli tumanidagi mahallalar
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Alifbo boʻyicha aholi punktlari
Sardor Azimov

Sardor Azimov – oʻzbekistonlik futbolchi. Hozirda Oʻzbekiston Superligasi „Andijon“ klubida yarim himoyachi sifatida toʻp surmoqda.

 Yutuqlar 

 Oʻzbekiston Kubogi sohibi: 2024

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Turkum:Futboldagi erkak qanot yarim himoyachilari
Turkum:Erkak futbol yarim himoyachilari
Turkum:Andijon klubi futbolchilari
Turkum:Bunyodkor klubi futbolchilari
Turkum:Navbahor futbolchilari
Turkum:Soʻgʻdiyona Jizzax futbolchilari
Turkum:Qoʻqon 1912 klubi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekistonda tugʻilganlar
Turkum:Oʻzbekiston kishilari
Turkum:Alifbo boʻyicha futbolchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Yuray Gabdelich

Yuray Gabdelich (1609-yil 17-aprel yoki 27-noyabr – 1678-yil 27-noyabr) – xorvatiyalik leksikograf, yozuvchi va iyezuit ruhoniysi.

 Hayoti 
thumb|left|upright|Habdelichning 1674-yilda chop etilgan "Pervi otca nashega Adama greh" kitobining muqovasi
thumb|upright|Lugʻat, 1670-yildagi birinchi nashr.
Yuray Gabdelich 1609-yil 27-noyabrda Staro Chiche shahrida tugʻilgan, uning ota-onasi Boldijar Gabdelich va Margarita Kraljich edi. Zagrebdagi gimnaziyaga bordi, Gratsda falsafa va Trnavada ilohiyotni oʻrgandi.​​ U Riyeka, Varazdin va Zagrebda oʻqituvchi boʻlib ishlagan, u yerda iyezuitlar jamoasi rahbari va seminariya rektori boʻlgan. Uning rektorligi davrida gimnaziyaga Pavao Ritter Vitezovich tashrif buyurgan, u Gabdelichning lingvistik ishini davom ettirgan. Uning yoʻnalishi iyezuitlar gimnaziyasida oʻqitiladigan asoslardan farq qilardi.

Garchi Gabdelichning nasri adabiyotning zamonaviy yoʻnalishlariga toʻgʻri kelmasa ham, uning ijodi serqirra va yangi, ayniqsa u ishlatadigan tilning boyligi bilan ajralib turgan. Uning axloqiy-didaktik masalalarga bagʻishlangan asarlari birinchi boʻlib 1662-yilda Gratsda nashr etilgan „Zrcalo Marijansko“ kitobi edi.

Xristian axloqi Gabdelich adabiy yoʻnalishining asosiy mavzusidir. Inson bu qatʼiy nasroniy meʼyorlarini buzishga moyil boʻlganligi va oʻzini osonlikcha gunohga topshirishi Xabdelichning asarlarida aks etgan. Uning umumiy maqsadlarida foydalanish uchun moʻljallangan kitobi „Prvi otca našeg Adama greh“ Muqaddas Eʼtiqodni targʻib qilish jamoati tomonidan nashr etilgan. Asar 1200 sahifadan iborat boʻlib, insonning gunohga moyilligi tasvirlangan. Asarda Gabdelich jamiyatning barcha qismlarini: zodagonlarni, fuqarolarni, dehqonlarni va u ruhoniylarni ham ayamaydi.

1670-yilda yaratilgan „Dictionar ili reči slovenske“ (Lugʻat yoki slavyan soʻzlari) asari bilan u Xorvatiya adabiyoti hamda tilshunosligi tarixida oddiy boʻlsa-da, muhim oʻrin egallagan. 

U 1678-yil 27-noyabrda Zagrebda vafot etdi.

 
 Koprek, Ivan, Thesaurus Archigymnasii, Zbornik radova u prigodi 400. godišnjice Klasične gimnazije u Zagrebu (1607. – 2007.), Zagreb, 2007., str. 890., ISBN 978-953-95772-0-7

 

Turkum:Xorvatiya yozuvchilari
Mali me Gropa-Bize-Martanesh tabiat bogʻi

alt=Karst phenomena in the protected area „Mali me Gropa – Bizë – Martanesh“.|thumb| Habitat yoki turlarni boshqarish hududi (IUCN IV toifasi) „Mali me Gropa – Bizë – Martanesh“.
Mali me Gropa-Bize-Martanesh tabiat bogʻi  – Albaniyaning markaziy qismida, Dajti milliy bogʻi yaqinida joylashgan qoʻriqxona (IUCN IV toifasi). Tabiatni muhofaza qilish xalqaro ittifoqi (IUCN) landshaftni V toifaga kiritdi.

Bogʻda oʻsimlik va faunaning juda koʻp ni topish mumkin. Oʻrmonlar landshaftning umumiy maydonining 68% ni egallaydi.

Bogʻda umurtqali hayvonlarni 209 turi mavjud boʻlib, sut emizuvchilarning 44 turi, qushlarning 130 turi, sudraluvchilarning 23 turi va amfibiyalarning 12 turi bor. Oʻrmonli hududlarda jigarrang ayiq, kulrang boʻri va silovsin yashaydi. Sutemizuvchilardan Qizil tulki, yelik, yovvoyi choʻchqa, qizil sincap, yevropa otteri, findiq sichqonchasi va Oʻrta yer dengizi taqaburun koʻrshapalagi uchraydi. Landshaftda jami 130 turdagi qushlar, jumladan, burgut, chumchuq, chumchuq, shimol qushqoʻrgʻoni va boshqalar topilgan. Sudralib yuruvchilar va amfibiyalarning koʻp ham mavjud. Eng keng tarqalganlari orasida alp togʻlari tritonlari, yevropa ilonlari, yevropa suv toshbaqalari va german toshbaqalari mavjud.

Koʻp yillik oʻsimliklarning 450 turi mavjud boʻlib, ular Albaniyada umumiy turlarning 12% ni tashkil qiladi. Mali me Gropa-Bizë-Martanesh oʻsimliklari vertikal ravishda bir nechta alohida zonalarga boʻlingan. Oʻrta yer dengizi zonasida qora qaragʻay, yevropa olxasi, kumush archa, avstriya emani, vengriya emani, yevropa dut daraxti ustunlik qiladi. Bargli zona kade va quddus tikanlari bilan qoplangan. Alp togʻlari zonasi asosan bugʻdoydoshlar, mox, lishayniklardan iborat boʻlib, shuningdek, koʻkatlar va noyob gullarga boy. Eng keng tarqalgan turlarga bahorgi gentian, tosh atirgul, vaccinum myrtillus va primrose kiradi.
thumb|206x206px| Mali men Gropathumb|256x256px| Liqeni va Zithumb|266x266px| Priska dovonidan manzara

 

Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Titush Brezovachki

Titush Brezovachki (1757-yil 4-yanvar – 1805-yil 29-oktyabr) – xorvat dramaturgi, satirigi va shoiri.

Brezovachki davrning buyuk komediyachisi sifatida barcha dramatik asarlarini Kaykav lahjasida yozgan. Uning sheʼrlari asosan nemis va lotin tillarida yozilgan, ulardan bir nechtasi Xorvatiya milliy uygʻonish yoʻlini yoritib beruvchi Shtokavian tilida ham saqlanib qolgan.

 Hayoti 
U 1757-yil 4-yanvarda Zagrebda tugʻilgan, Zagreb va Varazdinda oʻqigan. 1774-yilda Pauline ordeniga kirgan. U 1776-yilda Lepoglavada ilohiyotni oʻrganishni boshladi va keyinchalik Pestda falsafa va ilohiyotdan tahsil oldi. U 1781-yildan Varazdindagi gimnaziya professori lavozimida ishlagan. 1785-yilda Paulin ordeni bekor qilindi, bu esa Brezovachkining oddiy ruhoniy boʻlishiga olib keldi. Uning ruhoniy va yepiskop Maksimiliyan Vrhovach bilan tortishuvlari koʻpincha cherkovlarni oʻzgartirishga majbur qildi (Varazdin, Krizevci, Rakovach, Zagreb, Krapina, Pojega, Zagreb).

U oʻzining birinchi mashhur asari – „Sveti Aleksij“ diniy dramasini Varazdindagi gimnaziya uchun yozgan va u yerda 1786-yilda (Zagrebda nashr etilishidan oldin) sahnalashtirilgan. „Proregem Ioannem Erdődy, ne suis priventur coronis et novo sponso Leopoldo ab Vengriya“ asari 1790-yilda nashr etilgan, bu asar uning ishida kuchli siyosiy qarashlarni ifodalaganLatin at the Crossroads of Identity: The Evolution of Linguistic Nationalism, pp. 197. Shundan soʻng, Napoleon Bonapartga qarshi qarshilikni ragʻbatlantirish uchun 1800-yilda nashr etilgan „Ode inclytae nobilitati regnorum Dalmatiae, Croatiae, Sclavoniae“ sheʼri chop etildiPeoples of the Eastern Habsburg Lands, 1526-1918, Robert A. Kann, Zdenek David, pp. 464. Bu davrda u Zagrebdagi oliy ruhoniylarning ashaddiy tanqidchisi boʻlib, XVIII asr oxiriga kelib „Jeremijaš nad horvatskoga orsaga zrušenjem narekujuči“ sheʼrida ruhoniylarni tanqid qiladi. 1803—1805-yillarda u eng mashhur asarlarini yozgan.

Titush Brezovachki 1805-yil 29-oktyabrda Zagrebda oʻpka kasalligidan vafot etdiDie Literaturen Südosteuropas: 15. bis frühes 20. Jahrhundert. Ein Vergleich, Valther Puchler, pp. 172.

 Ijodiy ishlari 

 Drama 
 „Sveti Aleksij“, (1786)
 „Matijaš Grabancijaš dijak“, (1804)
 „Diogeneš ili sluga dveh zaljubljenih bratov“, (1805)

 Sheʼrlari 
 Dalmatiae, Croatiae et Slavoniae trium sororum recursus ad novum Proregem Ioannem Erdődy, ne suis priventur coronis et novo sponso Leopoldo ab Hungaria, 1790
 Ode inclytae nobilitati regnorum Dalmatiae, Croatiae, Sclavoniae, 1800
Alibek Tursunov

Alibek Mamirjonovich Tursunov (1979-yil 1-avgust; Toshkent, OʻzSSR) – 2016–2018-yillarda Buvayda tumani hokimi, 2018–2021-yillarda Bagʻdod tumani hokimi lavozimlarida faoliyat yuritgan.

 Hayoti 
Alibek Mamirjonovich Tursunov 1979-yilning 1-avgustida Toshkent shahrida tavallud topgan. 1995–1999-yillarda Toshkent davlat agrar universitetida va 2010-yilda Oʻzbekiston Respublikasi Prezidenti huzuridagi Davlat va jamiyat qurilishi akademiyasida tahsil olgan.

 Faoliyati 
Dastlabki ish faoliyatini 1999–2001-yillarda Bagʻdod tumani shirkat xoʻjaligi agronomi sifatida; 2001–2006-yillarda Fargʻona viloyati "Gʻoʻza urugʻchiligi" birlashmasi yetakchi mutaxassisi, shu yerning bosh mutaxassisi, birlashma raisi oʻrinbosari va 2006–2011-yillarda esa birlashmasi raisi sifatida; 2011–2012-yillarda Fargʻona viloyati hokimining qishloq va suv xoʻjaligi masalalari boʻyicha birinchi oʻrinbosari kotibiyati mudiri sifatida; 2012–2013-yillarda Fargʻona viloyati qishloq va suv xoʻjaligi boshqarmasi boshligʻining agrotexnologiya masalalari boʻyicha birinchi oʻrinbosari sifatida; 2013-yilda Fargʻona viloyati qishloq va suv xoʻjaligi boshqarmasi boshligʻi sifatida; 2013–2016-yillarda Fargʻona viloyati tarkibiga kiruvchi Oʻzbekiston tumani hokimining sanoatni rivojlantirish, kapital qurilish, kommunikatsiyalar va kommunal xoʻjalik masalalari boʻyicha birinchi oʻrinbosari sifatida; 2016–2018-yillarda Fargʻona viloyati tarkibiga kiruvchi Buvayda tumani hokimi sifatida; 2018-yilda Fargʻona viloyati hokimining qishloq va suv xoʻjaligi masalalari boʻyicha oʻrinbosari va Fargʻona viloyati fermer, dehqon xoʻjaliklari va tomorqa yer egalari Kengashi raisi sifatida; 2018–2019-yillarda Bagʻdod tumani hokimi vazifasini bajaruvchi sifatida; 2019–2021-yillarda Fargʻona viloyati tarkibiga kiruvchi Bagʻdod tumani hokimi sifatida oʻz faoliyatini olib borgan.

2021-yildan esa Fargʻona viloyati hokimining qishloq va suv xoʻjaligi masalalari boʻyicha oʻrinbosari lavozimi faoliyat yuritib kelmoqda.

 

Turkum:1979-yilda tugʻilganlar
Turkum:1-avgustda tugʻilganlar
Turkum:Toshkent davlat agrar universiteti bitiruvchilari
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Buvayda tumani hokimlari
Turkum:Bagʻdod tumani hokimlari
Matiya Majuranich

Matiya Majuranich (xorvatcha: Matija Mažuranić; 1817-yil 4-fevral, Novi Vinodolski – 1881-yil 17-aprel, Grats) – xorvat yozuvchisi, sayohat hikoyalari muallifi. Xorvat yozuvchisi Ivan Majuranich va tilshunos Anton Majuranichning ukasi. Kasbi temirchi, adabiyotdan tahsil olmagan. U Milliy-ozodlik harakatida faol ishtirok etgan (Illirikizm). Majuranich „Bosniya manzarasi“ nasriy asari („Pogled u Bosnu“/"Pogled na Bosnu", 1842-yil) muallifi.

 Hayoti 
Matiya Majuranich Novi Vinodolskida tugʻilgan. Oʻz ona shahrida temirchilikni oʻrgangan. 1841-yilgacha u tez-tez Bosniya boʻylab sayohat qilgan va Chernogoriya hamda Serbiyada ham boʻlgan.

Matiya Majuranich 1841-yilda vataniga qaytib, temirchilik va dehqonchilik bilan shugʻullangan. U madaniyat masalalarini oʻrgana boshladi, kitoblar yozdi. 1847-yilda Matiya Majuranich Venaga, 1848-yilda Sarayevoga (Bosniya) tashrif buyurdi. Sarayevodan keyin (aniq sanasi saqlanmagan) Matiya Istanbulga bordi, ga koʻra u Suvayshga yetib kelgan va Misrda boʻlgan.

1852-yilda Matiya yana vataniga qaytib keldi.

1879-yilda u kasal boʻlib qoldi. U tanho, sokin hayot kechira boshladi. Vaqt oʻtishi bilan ruhiy buzilish belgilari paydo boʻla boshladi. 1881-yilda Matiya mashhur psixiatr Richard fon Krafft-Ebingning Grats yaqinidagi Feldxofdagi sanatoriysida davolandi va u yerda 1881-yil 17-aprelda vafot etdi.

 Adabiy ijod 
Yozuvchi sifatida Matiya Majuranich 1842-yilda Pogled u Bosnu sayohat romani bilan mashhur boʻldi. Karlovak, Sisak va Kostaynitsadan Belgrad orqali Sarayevoga, Travnikga, Ruminiya orqali Zvornikgacha piyoda va otda sayohat qilib, sayohat kundaliklarini yuritdi. Shuningdek, u romatizmda ham ijod qilgan.

 Asarlari 
 Pogled u Bosnu, ili kratak put u onu krajinu, učinjen 1839—40. po jednom domorodcu, Zagreb, 1842
 Izabrana djela, PSHK, b. 32, Zagreb, 1965
Eldor Adhamov

Eldor Adhamov (Элдор Адҳамов) – oʻzbekistonlik futbolchi. Hozirda Oʻzbekiston Superligasi „Andijon“ klubida darvozabon sifatida toʻp surmoqda.

 Yutuqlar 

 Oʻzbekiston Kubogi sohibi: 2024

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Turkum:Erkak futbol darvozabonlari

Turkum:Bunyodkor-2 klubi futbolchilari
Turkum:Bunyodkor klubi futbolchilari
Turkum:Andijon klubi futbolchilari
Turkum:Qoʻqon 1912 klubi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekiston Superligasi futbolchilari
Turkum:Oʻzbekiston Pro ligasi futbolchilari
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Turkum:Oʻzbekistonda tugʻilganlar
Turkum:Oʻzbekiston kishilari
Krupa (daryo)

thumb| Krupa daryosining boshlanish joyi
thumb| Krupa manbaidagi toʻgʻon
Krupa – Sloveniyadagi daryo, Semičning janubi-sharqida joylashgan, Bela Krajina karst tekisligining oʻrta qismidan boshlanadi. Tekislikning balandligi deyarli 30 m ni tashkil etadi. Quyi boʻr davrining qalin qatlamli ohaktoshlaridan iborat tosh qoplamasi ostidagi karst buloqlari daryoning asosiy manbai hisoblanadi. Daryo tekislikdan chiqib 2 km masofaga ega vodiydan oʻtib, Gratsdan quyiroqda joylashgan Lahinja daryosiga borib quyiladi. Butun daryo qirgʻoqlari bilan 1997-yilda tabiiy yodgorlik va Natura 2000 hududi sifatida roʻyxatga olingan. Daryoning uzunligi 2,5 km ni tashkil etadi. Uning oʻrtacha oqimi taxminan 1000 l / s. Eng past suv sathi yoz oylarida kuzatiladiNaša naravna dediščina, Ob belokranjski Krupi, Andrej Hudoklin, Zavod RS za varstvo narave, Dolenjski list, 22.10.2009.

Buloqlar joylashgan hududda avvallari foydalanilgan tegirmoni boʻlgan tosh toʻgʻon mavjud boʻlib, u 1989-yilda qayta tiklangan.

 Hayvonot dunyosi 
Asl koʻlning choʻkindi qatlamida, gʻor midiyasi Congeria cusceri mavjud boʻlgan yagona Sloven koni topilgan. Gʻor salyanozilarining endemik ham aniqlangan, ular midiya bulogʻida (Izvir Jamske školjke) yashaydi. Bu yerda olm (Proteus anguinus) nomli baliq turi ham uchraydi.

 Ifloslanish 
left|thumb| Bož Flajšmanning „Bela Krajinada bir necha ming odam xavf ostidami?“ maqolasiga koʻra, Bela Krajinadagi sobiq noqonuniy PCB chiqindilarining taxminiy joylari, Dolenjski roʻyxati, 1987-yil
Semič shahridagi Iskra zavodi zaharli va parchalanishi qiyin boʻlgan polixlorli bifenillar (PCB) dan ishlab chiqilgan chiqindi kondansatkichlarni Krupaning karst tekisligining bir necha hududlariga tashlaganligi aniqlangan.

 Muhofaza qilinishi 
Daryo tabiiy yodgorlik sifatida muhofaza qilinadi va Natura 2000 ekologik tarmogʻi tarkibiga kiritilgan. Bu Lebica-Krupa Karst (slovencha: Kraška učna pot od Lebice do Krupe) tabiat manzilgohining asosiy elementi hisoblanadi.

 Yana qarang 

 Sloveniyadagi daryolar roʻyxati
 

 
 Sloveniya Respublikasining rasmiy gazetasi, №. 81/97
 Sloveniyaning eng muhim tabiiy merosini inventarizatsiya qilish (Dblicica), Lyublyana, 1991-yil

Turkum:Sloveniyadagi daryolar
Turkum:Lahinja
Braziliya-Isroil munosabatlari

Isroil-Braziliya munosabatlari – Braziliya va Isroil oʻrtasidagi ikki tomonlama munosabatlardir. Braziliya Isroilning Tel-Avivda shahrida elchixonaga va Xayfada faxriy konsulligiga ega. Isroilning Braziliyadagi elchixonasi va bosh konsulligi San-Pauluda joylashgan. Braziliya va Isroil tarixan siyosiy-harbiy aloqalarga ega davlatlar hisoblanadi. Shuningdek, ikki davlatning qurolli kuchlari yaqindan hamkorlik qiladi.
thumb| Braziliyaning elchisi Odette de Carvalho e Souza Isroil tashqi ishlar vaziri Golda Meir bilan uchrashuvi (1959-yil) 
IBGEning aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Braziliya yahudiylarning soni boʻyicha taxminan 107,329 ta yahudiylar bilan dunyoda 9 va Lotin Amerikasida 2-oʻrinda turadi2010 Brazilian census Brazilian Institute of Geography and Statistics. Retrieved on 2013-11-13. Braziliya yahudiy konfederatsiyasi (CONIB) Braziliyada 120 000 dan ortiq yahudiylar yashashini ma'lum qilishgan. Isroilda taxminan 20 000 braziliyaliklar istiqomat qiladi, ularning aksariyati braziliyalik yahudiylardir.
 

Turkum:Braziliya-Isroil munosabatlari
Isroil
Turkum:Isroilning ikki tomonlama aloqalari