Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Yelizaveta Dmitriyeva

Yelizaveta Ivanovna Dmitriyeva (1887-yil 12-aprel, Sankt-Peterburg — 1928-yil 5-dekabr, Toshkent) – rus shoirasi, dramaturg, Cherubina de Gabriac taxallusi bilan mashhur.

 Hayoti 
Yelizaveta Dmitriyeva 1887-yil 12-aprelda zodagonlar oilasida tugʻilgan. Otasi Ivan Vasilyevich Dmitriev xattotlikdan dars bergan (taxminan 1857—1901), sildan erta vafot etgan. Yelizavetaning katta akasi Valerian (1880-1965) dengiz zobiti, Port-Artur mudofaasida, Rus-yapon urushida qatnashgan. Singlisi Antonina (taxminan 1883—1908) oʻqituvchi boʻlgan. Yetti yoshdan oʻn olti yoshgacha Yelizaveta otasi kabi kasallikdan aziyat chekdi, toʻshakka mixlanib qoldi va umrining oxirigacha choʻloq boʻlib qoldi. 1904-yilda Vasileostrovskaya gimnaziyasini oltin medal bilan, 1908-yilda esa Imperator ayollar pedagogika institutini ikki mutaxassislik: oʻrta asrlar tarixi va fransuz oʻrta asr adabiyoti boʻyicha tamomlagan. , u Sankt-Peterburg davlat universitetida ispan adabiyoti va eski fransuz tili boʻyicha maʼruzalarda qatnashdi, soʻngra Sorbonnada qisqa muddat tahsil oldi. Sorbonnadaligida Nikolay Gumilyov bilan tanishgan.

Sankt-Peterburgga qaytgach, u Petrovskaya ayollar gimnaziyasida rus adabiyotidan dars berdi, teosofik jurnallarda ispan sheʼriyatidan tarjimalarni (Avliyo Tereza va boshqalar ijodi) nashr etdi.

 "Cherubina de Gabriac" 
1909-yil yozi Yelizaveta Dmitriyeva vaqtini Koktebelda, Voloshinning yozgi uyida oʻtkazdi. U yerda u oʻziga yangi taxallus oʻylab topdi. Voloshin uni qoʻllab-quvvatladi.

„Cherubina de Gabriac“ dindor katolik boʻlgan, 1877-yilda tugʻilgan va monastirda tarbiya olgan. Uning har bir harakatini kechayu kunduz iezuit rohiblari kuzatib turgan. Shuning uchun u odamlar bilan toʻgʻridan-toʻgʻri muloqot qila olmaganВ письмах Маковскому Черубина неоднократно сообщала о своём решении уйти в монастырь и «выйти замуж за одного еврея», то есть стать Христовой невестой.. 1909-yil 1-sentyabrda Yelizaveta Dmitriyeva „Cherubina de Gabriac“ taxallusi bilan imzolangan sheʼrlar toʻplamini „Apollon“ jurnalining noshiri Sergey Makovskiyga yubordi.

1926-yilning kuzida Dmitriyeva „Eʼtirof“ kitobini yozgan.

Xuddi shu yili rus antroposoflariga qarshi repressiyalar boshlandi.

1927-yilda Dmitriyevaning uyida tintuv oʻtkazildi, uning barcha kitoblari va arxivlari musodara qilindi va shoiraning oʻzi uch yilga Toshkentga yuborildi.

1927-yildan Toshkentda yashagan. U sheʼr yozishni davom ettirdi.

Toshkentda jigar saratonidan vafot etgan. U Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilgan.

 Asarlarining nashrlari 
 
 
 
 Стихотворения // Возвращение. Вып.1. М.: Советский писатель, 1991, с.179−188.
 
 См. также указ. издание под ред. Т. Н. Жуковской, Е. А. Калло (1999), с. 461−554.
 

 

 
 Стихотворения
 Биография на сайте «Мир Марины Цветаевой»
 Биография на сайте «Николай Гумилёв»
 Цикл «Домик под грушевым деревом»
 Цикл «Екатеринодар»

Turkum:Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilganlar
Turkum:Rossiyalik shoirlar
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1928-yilda vafot etganlar
Turkum:5-dekabrda vafot etganlar
Turkum:Sankt-Peterburgda tugʻilganlar
Turkum:1887-yilda tugʻilganlar
Turkum:12-aprelda tugʻilganlar
Pavel Garkovenko

Pavel Yevstafiyevich Garkovenko (1825-yil 4-iyul – 1893-yil, Toshkent) – rus armiyasining general-leytenanti, Kavkaz va Rus-turk urushi (1877-1878) qatnashchisi.

 Hayoti 
Pavel Garkovenko 1825-yil 4-iyulda tugʻilgan.

Pavlovsk kadetlar korpusida oʻqishni tugatgandan soʻng, 1844-yil 10-avgustda 16-artilleriya brigadasida praporshchik unvoniga ega boʻldi.

Keyin leytenant unvoni bilan 1850—1855-yillarda Kavkazdagi 19-artilleriya brigadasiga oʻtkazildi. Pavel Yevstafiyevich Garkovenko Kavkazda togʻlilar bilan koʻplab janglarda qatnashgan. Ushbu janglardagi jasorati uchun shtab-kapitan unvoni va 3-darajali Stanislav ordeni bilan taqdirlangan (1857).

1877—1878-yillardagi Rus-turk urushida qatnashgan. Rus-turk urushida polkovnik unvoniga ega boʻlgan va Kavkaz artilleriya brigadasining 2-batalyoniga qoʻmondonlik qilgan. Kavkaz artilleriya brigadasining 2-batalyoni bilan Ardaxonga hujum qilgan. 1877-yil 31-iyulda Garkovenko 4-darajali Muqaddas Georgiy ordeni bilan taqdirlandi.

1877-yil 23-oktyabrda Pavel Garkovenko Aladjin tepaligidagi va Deva-Boynudagi janglarda qatnashgan 40-artilleriya brigadasi qoʻmondoni vazifasini bajaruvchi etib tayinlandi.

Kavkaz urushidagi harbiy jasorati uchun Garkovenkoga „Jasorat uchun“ yozuvi boʻlgan oltin shamshir, 3-darajali Avliyo Vladimir ordeni va general-mayor unvoni (1879-yil 13-iyul) berildi. 1879-yilda Garkovenko 40-artilleriya brigadasi qoʻmondoni etib tayinlandi.

1886-yilda Garkovenko Turkiston harbiy okrugi artilleriya boshligʻi etib tayinlandi, 1889-yilda esa general-leytenant unvonini oldi.

Pavel Garkovenko 1893-yil 30-oktyabrda vafot etdi. U Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilgan.

Pavel Yevstafiyevichning qizi Mariya Mixaylovskiy artilleriya akademiyasining boshligʻi general Vasiliy Timofeyevich Chernyavskiyga uylangan edi. Ikkinchi qizi Yelena (1859—1935) isteʼfodagi artilleriya generali (1910), Rossiya-Turkiya urushlari qatnashchisi, Turkiston harbiy okrugi artilleriya boshligʻi, Mixaylovskiy artilleriya maktabi oʻqituvchisi Aleksandr Nikolayevich Petrakovga uylangan. 

 Mukofotlari 
 Stanislav ordeni (1857);
 Avliyo Vladimir ordeni (1870).

 

Turkum:Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilganlar
Turkum:1893-yilda vafot etganlar
Turkum:1825-yilda tugʻilganlar
Turkum:4-iyulda tugʻilganlar
Matfey Tyugay

Matfey Fedorovich Tyugay yoki Du Gvan Mu, Tyu Gvan Mu, Metyu Chu (1908-yil 15-sentabr, Primor oʻlkasi, Spasskiy tumani, Lukyanovka qishlogʻi, 1990-yillar boshi, Toshkent) – Shimoliy Koreya harbiy qoʻmondoni, general-leytenant, KXDR Ichki ishlar vaziri oʻrinbosari, KXDR Ichki ishlar vazirligi bosh boshqarmasi boshligʻi. Koreya urushi davrida Seul shahri harbiy komendanti.

 Hayoti 
1908-yilda (boshqa maʼlumotlarga koʻra – 1907-yilda) Primorsk oʻlkasi, Lukyanovka qishlogʻida dehqon oilasida tugʻilgan. Maktabni tugatgach, mexanizatsiya kurslariga oʻqishga kiradi, shundan soʻng mahalliy kolxozda traktorchi boʻlib ishladi. Keyinchalik iqtisodiy rejalashtirish mutaxassisligi boʻyicha oliy maʼlumotga ega boʻldi. Uzoq Sharq oʻlkasining Chernigov viloyatining rejalashtirish komissiyasida tergovchi boʻlib ishlagan. 1937-yilda Oʻzbekiston SSRga surgun qilingan. Toshkent transport institutida, keyinroq Moskva temir yoʻl transporti institutida tahsil olgan. 1941-yilda KPSS(b) safiga kirdi. 1947-yilda Toshkent partiya maktabini tugatganGerman Kim, Po zadaniyu partii i zovu serdsa. Tyugay Matvey Fedorovich.

1947-yilda KXDR davlat tuzilmalarini tashkil qilish uchun „37-guruh“ deb nomlangan jamoa tarkibida Shimoliy Koreyaga yuborilgan. KXDR fuqaroligini olgan. 1947-yil oktabrdan 1948-yil avgustigacha – KXDR Ichki ishlar vazirligining maʼmuriy boʻlim boshligʻi oʻrinbosari va jinoyat qidiruv boshqarmasi boshligʻi vazifasini bajargan. 1948-yil avgustdan 1950-yil iyulgacha – Xvanxae va Kyongi provinsiyalari Ichki ishlar vazirligi Bosh boshqarmasi boshligʻiGerman Kim, Po zadaniyu partii i zovu serdsa. Tyugay Matvey Fedorovich.

Koreya urushida qatnashgan. 1950-yil iyun oyida Xitoy qoʻshinlari Seulni egallab olgach, shaharga harbiy komendant etib tayinlanganLi Don Xva, "Matfey Fyodorovich bil voennim komendantom Seula", jurnal „Yedinstvo“, № 1/43, yanvar 2004. 1951-yil mart oyidan – KXDR Ichki ishlar vazirligi markaziy apparatida turli lavozimlarda ishlagan. U KXDR Ichki ishlar vazirligi vaziri oʻrinbosari, KXDR Ichki ishlar vazirligi bosh boshqarmasi boshligʻi German Kim, Po zadaniyu partii i zovu serdsa. Tyugay Matvey Fedorovich boʻlgan.

1961-yilda SSSRga qaytdi. Toshkentda yashagan. 1990-yillarning boshida vafot etgan. Toshkentda dafn etilgan.

Mukofotlar

 2 va 3-darajali Davlat bayrogʻi ordeni
 Qizil Bayroq ordeni
 2-darajali Vatan urushi ordeni
 „1941-1945 yillardagi Ulug‘ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali

 

Turkum:Toshkentda dafn etilganlar
Turkum:Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
Turkum:Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1908-yilda tugʻilganlar
Turkum:15-sentyabrda tugʻilganlar
Gabriel Ogorodnikov

Arxiyepiskop Gabriel (dunyoviy ismi Dmitriy Ivanovich Ogorodnikov; 1890-yil 26-oktyabr, Soligalich, Kostroma viloyati, Rossiya imperiyasi – 1971-yil 28-fevral, Toshkent, SSSR) – rus pravoslav cherkovi yepiskopi, 1960-yildan Oʻrta Osiyo arxiyepiskopi.

 Hayoti 
Dmitriy Ivanovich Ogorodnikov Kostroma viloyatining Soligalich shahrida sanoatchi oilasida tugʻilgan. Peterburgdagi Petrovskiy nomidagi tijorat bilim yurtini (1908), keyin Oranienbaum praporshchiklar maktabini (1914) tugatgan. Birinchi jahon urushida qatnashgan, 3-darajali Avliyo Anna ordeni bilan taqdirlangan. Keyinchalik Stanislav ordeni, Avliyo Georgiy xochi ordeni bilan taqdirlangan va leytenant unvonini olgan. Fuqarolar urushi yillarida admiral A.V.Kolchak armiyasida jang qilgan. Keyinchalik Xitoyga ketgan. Xarbin shahrida yashagan, Sharqiy Xitoy temir yoʻlida (CER) ishlagan.

ga koʻra 1920-yillarda u Xitoy hukumati tomonidan qotillikda soxta ayblovlar bilan hibsga olingan. Tez orada rasmiylar uning aybsizligiga ishonch hosil qilib, ozod qildi.

1926-yilda u Pekindagi Rossiya diniy missiyasiga tarkibiga qoʻshildi va u yerda teologik taʼlim oldi. 1931-yilda missiya boshligʻi yepiskop Simon (Vinogradov) uni ierodeakon unvoniga tayinladi (1933-yildan ieromonk boʻlgan).

U Xitoydagi cherkovlarda xizmat qilgan. 1935-yildan Dairen shahridagi Arxangel Maykl cherkovining abbati, 1938-yilda Tyanjin shahridagi Shafoat cherkovining abbati boʻldi. 1938-yil oktyabrdan Shanxaydagi soborning ruhoniysi va Shanxay cherkovlari dekani boʻldi.

1944-yildan arximandrit, Pekindagi Rossiya cherkov missiyasi qoshidagi Aspir monastirining abbati.

1948-yilda u rus pravoslav cherkovi avtokefaliyasining 500 yilligiga bagʻishlangan tantanalarga delegat sifatida Moskvaga borgan.

1959-yil 27-iyuldan Astraxan va Yenotaevskiy yepiskopi boʻlgan.

1960-yil 25-fevralda u arxiyepiskop darajasiga koʻtarildi.

1960-yil 15 sentyabrdan Toshkent va Oʻrta Osiyo arxiyepiskopi boʻldi. Yoshiga qaramay, u yeparxiyaning chekka cherkovlariga tashrif buyurdi va ularni yopilishdan himoya qildi.

1970-yilda u jiddiy kasal boʻlib, nafaqaga chiqdi. Bundan foydalangan hukumat Qirgʻiziston va Tojikistonda 14 ta cherkovni yopdi, ularning baʼzilari hozirda ishlamayapti.

1971-yil 28-fevralda vafot etgan. Toshkent Botkin qabristoniga dafn etilgan.

 
 Протоиерей Вячеслав Тулупов. Благословляю вас на подвиг жизни! Архиепископ Гавриил (Огородников). Страницы жизни. М., 2004.
 Протоиерей Василий Чугунов. По следам далеких воспоминаний/Вера-Эском, № 354.

 

 
 Гавриил (Огородников) на сайте «Русское православие»

Turkum:Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilganlar
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1971-yilda vafot etganlar
Turkum:28-fevralda vafot etganlar
Turkum:1890-yilda tugʻilganlar
Turkum:7-noyabrda tugʻilganlar
Nuriddin Muftizoda

Nuriddin Muftizoda (1904 Toshkent- v.n) – musahhih, teatr rejissori,

 Tarjimai holi 
Nuriddin Muftizoda  jadidchilik harakatining taniqli yetakchilaridan biri – Salohiddin Muftizodaning ukasi, shoʻro tuzumining beayb qurbonlaridan biri. 1916 yilgacha Munavvarqori maktabida tahsil olgan. 1918-1919 yillarda ziyoli Said Ahroriyning “Vatan” maktabida oʻqigan. 

 Faoliyati 
Soʻngra, komsomol tashkilotiga kirib, Toshkent shahar Shayxontohur daha komsolida kotib va ayni bir paytda Eski shahar mahalla komissiyasi byurosida kotiblik vazifalarida ishlagan. U 1925 yilda MK komsomol tashabbusi bilan Bokuga oʻqishga borgan. N.Muftizoda 1926-1932 yillar Toshkentda A.Ikromov nomidagi bosmaxonada musahhih vazifasida ishladi. 1932 yil Oʻzbekiston komsomoli tomonidan Oʻzbekiston ishchi-yoshlar teatrini tashkil etish toʻgʻrisidagi qarori eʼlon qilindi. N.Muftizoda bu ishga mas’ul etib belgilandi va shu teatrda direktor, badiiy rahbar lavozimlarida 1937 yilgacha faoliyat olib bordi.

1937 yildagi mustabid tuzumning qatagʻoni N.Muftizodani ham chetlab oʻtmadi. 1937 yil avgustda N.Muftizodani qamoqqa olish toʻgʻrisida qaror chiqarildi va unga Oʻz SSR JKning 66-moddasining I qismi bilan ayb qoʻyildi. 1937 yil 9 avgustda order berilib, Nuriddinga tegishli Toshkent shahri, Oktyabr tumani, „Oʻtkir“ mahallasi, 22-uyda tintuv oʻtkazilgan.  Ammo, yosh teatr direktori N.Muftizoda oʻziga qoʻyilgan barcha ayblarni rad etadi. 1937 yil 25-avgust kuni oʻtkazilgan ilk soʻroqda N.Muftizoda barcha yaqinlari va doʻstlarini sanab beradi.

OʻzSSR NKVD 3-boʻlim kichik leytenanti Abdullayev tomonida tayyorlangan ayblov xulosasida Nuriddin Muftizodaning biror gapi kiritilmagan. Unga Nuriddinning ikki marta odam oʻldirishda ayblanib, qamoqqa olingani, Munavarqqori va Salomxon Tillaxonovlarning sovet tuzumiga qarshi guruhda boʻlgani yoziladi. Yuqoridagi ayblar bilan N.Muftizodaga O’zSSR JKning 66 moddasi I qismi qoʻllanadi. 1937 yil 21 noyabr kuni boʻlgan „Uchlik“ sudi qarori bilan 10 yilga MTLga surgun qilindi. 1938 yil 8 yanvar kuni Uglichga keltirilgan  Nuriddin Muftizoda Volgastroy MTLda ogʻir sharoitda ishlashga majbur qilindi.

N. Muftizoda 1938 yil 31 oktaybrda SSSR prokurori Vishinskiyga, 1939 yil 2 sentyabrda OʻZSSR prokurori nomiga, 1939 yil 8 sentyabrda SSSR General komissari Beriyaga, 1940 yil 19 may kuni OʻzSSR NKVDsi Sudyalari nomiga shikoyatlar yozgan. Ammo 1940 yil 15 iyunda uning barcha arizalari rad etildi.

Jazoni oʻtab qaytgandan soʻng, N.Muftizoda Boʻstonliq tumaniga akasi Salohiddin Muftizodaning oldiga keladi. Biroq akasi qaytadan qamoqqa olingach, N.Muftizoda uning uyidan chiqib ketadi va „izsiz“ gʻoyib boʻladi. 1965 yil 22 aprelda N.Muftizoda Yuqori Chirchiq tumani, Yangibozor posyolkasi, Budyonniy koʻchasi 47-uydan OʻzSSR Oliy Soveti Prezidiumi Yo. Nasriddinova nomiga ariza yozadi. 1965 yil 8 iyulda OʻzSSR Oliy Sudining jinoiy ishlar bo;yicha sud kollegiyasi N.Muftizodani aybsiz deb topadi va 1937 yil 21 noyabrdagi NKVD „uchlik“ qarorini bekor qildi. 

 
Turkum:1904-yilda tugʻilganlar
Turkum:O'zbek rejissorlari
Turkum:Qatag‘on qilinganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Teatr direktorlari
Aleksandr Ribnik

Aleksandr Mixaylovich Ribnik (1922-yil 5-fevral, Yefremov – 2013-yil 29-sentyabr, Hayfa) – sovet, oʻzbek, isroillik teatr tanqidchisi. Sanʼatshunoslik fanlari nomzodi, professor.

 Hayoti 
Aleksandr Mixaylovich Ribnik 1922-yil 5-fevralda Rossiyaning Yefremov shahrida tugʻilgan. Bolaligi va yoshligi Moskvada oʻtgan. 1940-yilda Rossiya teatr sanʼati institutining teatrshunoslik boʻlimiga oʻqishga kirgan.

Institutning birinchi kursini tamomlagandan soʻng, 1941-yil avgust oyida ixtiyoriy ravishda Moskva komsomol aʼzolarining qiruvchi batalyoniga qoʻshildi. 29-oktyabrda u Moskva yaqinidagi janglarda ogʻir yaralangan. 1941-yil noyabr oyida tuzalib ketganidan soʻng, Ulugʻ Vatan urushi frontlarida Qizil Armiya safida jang qildi (pulemyotchi, otryad boshligʻi va razvedka vzvod komandirining yordamchisi). 1942-yil sentyabr oyida yana ogʻir yarador boʻldi. Tuzalib ketgach, 1943–1944-yillarda V.M.Molotov nomidagi Dengiz Aviatsiya Texnikumida (VMATU) oʻqidi. 1944-yildan Boltiq floti havo kuchlarining 53-aralash aviatsiya polkida fotolaborator boʻlib xizmat qildi.

Aleksandr Mixaylovich Ribnik 1946-yil sentyabr oyi boshida kichik serjant unvoni bilan demobilizatsiya qilindi. 1950-yilda GITISni tugatdi va GITISning kunduzgi aspiranturasiga oʻqishga kirdi. 1951-yildan GITIS va Nemirovich-Danchenko nomidagi maktabda dars bera boshladi.

1954-yilda Toshkentga koʻchib keldi. 1954–1957-yillarda Hamza nomidagi Toshkent sanʼatshunoslik institutining Teatr va xoreografiya kafedrasi mudiri, 1957–1992-yillarda esa direktori oʻrinbosari boʻlib ishladi. 1955–1995-yillarda A.N.Ostrovskiy nomidagi Toshkent teatr va rassomlik institutida ham dars berdi. U 1961-yilda KPSS aʼzoligiga qabul qilindi.

Aleksandr Mixaylovich Ribnik 1995-yilda Isroilga joʻnab ketdi. Hayfada ilmiy maʼruzalar oʻqidi va bir qator maqolalar ham chop etdi.

U 2013-yil 29-sentyabrda Isroilning Hayfa shahrida vafot etdi.

 Oilasi 
Qizi – Tatyana Aleksandrovna Ribnik, teatr mutaxassisi.

 Mukofotlari 
 Qizil Yulduz ordeni (1945-yil 13-aprel).
 „1941–1945-yillarda Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali (1946-yil 18-avgust).
 Birinchi darajali Vatan urushi ordeni (1986-yil 1-avgust).
Nikolay Shmidt

Nikolay Reingoldovich Shmidt (1906-yil 31-oktyabr, Kiyev – 1942-yil 26-avgust, Toshkent) – sovet radio havaskori, aloqa xodimi, Arktikada halokatga uchragan Italiya dirijablining (1928) halokat signalini qoʻlbola qabul qilgich bilan birinchi boʻlib ushlaganligi bilan tanilgan.

 Biografiya 
1920-yilda Vladivostokdagi maktabda oʻqiyotganda radiotexnikaga qiziqib qoldi va 14 yoshida oʻzining birinchi radio uzatgichini yigʻdi. Oʻsmirning radio uzatgich bilan oʻtkazgan tajribalari yapon bosqinchi kuchlari vakillarida shubha uygʻotdi va Nikolay Shmidt radiotexnika tajribalarini vaqtincha toʻxtatdi.

1924-yilda Nijniy Novgorodda Shmidt radio xabarlarni uzatish va qabul qilish boʻyicha ishlarni davom ettirdi. 1925-yildan boshlab avval Zavetlujye qishlogʻida (hozirgi Petretsovskiy qishloq posyolkasining bir qismi), keyin Shimoliy Dvina viloyati, Voxma qishlogʻida proyektor boʻlib ishlaganTak v istochnike, pravilno – dvuxsetochnimi..

1928-yil 3-iyunda Voxma qishlogʻidan „Italiya“ dirijablining ekipajidan avariya signalini olish uchun qisqa toʻlqinli bir quvurli qabul qilgichdan foydalandi. Italiyaliklarni qutqarish ishtirokchisi sifatida u oltin soatlar, OSOAVIAKHIM Markaziy Kengashining esdalik nishoni va Radio Doʻstligi Jamiyatining diplomi bilan taqdirlandi.

Keyinchalik SSSR Aloqa xalq komissarligida, Oʻzbekiston SSR Aloqa xalq komissarligi ilmiy-sinov stansiyasida ishlagan.

1941-yil dekabr oyida Sovet Ittifoqiga qarshi tashviqot va josuslikda ayblanib hibsga olingan. Ayblovda Shmidtning uyida radio uskunalari va qabul qilgichlar va uzatgichlarning tarkibiy qismlari topilganligi (urush boshlanganidan keyin fuqarolarga ularni topshirish buyurilgan) asosiy dalil sifatida koʻrsatilgan. Bundan tashqari, u hukumatning kadrlar siyosati haqida tanqidiy bayonotlar berganlikda ayblangan.

SSSR NKVD ning 1942-yil 1-avgustdagi navbatdan tashqari yigʻilishining qarori bilan Sovet Ittifoqiga qarshi tashviqoti uchun oʻlimga hukm qilindi. Shmidt oʻsha yilning 26-avgustida otib tashlandi va 1984-yil 12-avgustda vafotidan keyin reabilitatsiya qilindi.

 Kino 
"Qizil chodir" (1969) Sovet-Italiya hamkorlik filmida Nikolay Shmidt rolini aktyor Nikolay Ivanov ijro etgan. Film chiqarilgan vaqtda Shmidt hali reabilitatsiya qilinmagan edi.

 

Turkum:SSSRda qatag‘on qilinganlar
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1942-yilda vafot etganlar
Turkum:26-avgustda vafot etganlar
Turkum:1906-yilda tugʻilganlar
Turkum:31-oktyabrda tugʻilganlar
Edem Muradasilov

Edem Yagyayevich Muradasilov (1960-yil 20-may, Chirchiq, Toshkent viloyati, OʻzSSR) – sovet eshkakchisi, 1980-yillarning birinchi yarmida SSSR terma jamoasi safida baydarka va kanoeda eshkak eshish boʻyicha xalqaro musobaqalarda qatnashgan. Jahon chempionatlarining kumush va bronza medallari sovrindori, „Doʻstlik-84“ xalqaro turniri kumush medali sovrindori, Butunittifoq chempionatining koʻp karra chempioni, respublika va xalqaro ahamiyatga molik regatalar gʻolibi. Musobaqalarda uni Dinamo sport jamiyati sharafini himoya qilgan, xalqaro toifadagi sport ustasi.

 Tarjimai holi 
Edem Muradasilov 1960-yil 20-mayda O‘zbekiston SSR Toshkent viloyati Chirchiq shahrida tugʻilgan. U yoshligidanoq eshkak eshish bilan faol shugʻullana boshlagan, mahalliy eshkak eshish seksiyasida tahsil olgan va keyinchalik Dinamo sport jamiyatining aʼzosi boʻlgan.

U 1981-yilda kattalar oʻrtasidagi xalqaro darajadagi birinchi jiddiy muvaffaqiyatga erishdi, u birinchi marta SSSR chempioni boʻldi va Sovet terma jamoasiga qoʻshildi, shundan soʻng u Angliyaning Nottingem shahrida boʻlib oʻtgan jahon chempionatida qatnashdi. U yerdan kumush va bronza medallarini olib keldi, sherigi Vigantas Chyakaytis bilan ikki kishilik kanoeda eshkak eshish dasturida mos ravishda 500 va 1000 metr masofaga gʻolib chiqdi. Bir yil oʻtgach, u yana Butunittifoq chempionatida eng zoʻr boʻldi va Yugoslaviyaning Belgrad shahrida boʻlib oʻtgan jahon chempionatida qatnashdi, u yerda sherigi Vasiliy Beryoza bilan birgalikda oʻn kilometrlik kanoeda eshkak eshish boʻyicha bronza medalini qoʻlga kiritdi.

1983 va 1984-yillarda Muradasilov bir ming va oʻn ming metrga eshkak eshish boʻyicha Sovet Ittifoqi chempionligini davom ettirdi. Terma jamoa aʼzosi sifatida u Los-Anjelesdagi Yozgi Olimpiada oʻyinlarida ishtirok etishi kerak edi, ammo sotsialistik lager mamlakatlari siyosiy sabablarga koʻra ushbu musobaqalarni boykot qildilar va buning oʻrniga u Sharqiy Berlinda boʻlib oʻtgan „Doʻstlik-84“ muqobil turnirida qatnashdi va u yerda eshkakchi Ivan Kovalchuk bilan birgalikda 1000 metr masofaga kanoeda eshkak eshish boʻyicha ikki kishilik dasturda Olaf Xoykrodt va Aleksander Shukdan iborat Germaniya Demokratik Respublikasi jamoasidan ortda qolib, kumush medal sohibi boʻldi.

Katta sport yutuqlari uchun unga „Xalqaro toifadagi SSSR sport ustasi“ faxriy unvoni berilgan. Sport faoliyatini yakunlab, murabbiylikka oʻtib, hozirda Ukrainaning Yujne shahridagi „Ximik“ jismoniy tarbiya va sport klubida baydarka va kanoeda eshkak eshish boʻyicha murabbiy boʻlib ishlaydi.

 

 
 Эдем Мурадасилов — yirik xalqaro musobaqalardagi medallari
 Списки чемпионов и призёров по гребле на байдарках и каноэ (1936—2007) 

Turkum:20-mayda tugʻilganlar
Turkum:1960-yilda tugʻilganlar
Turkum:Chirchiqda tugʻilganlar
Turkum:Kishilar
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Turkum:SSSR eshkakchilari
Turkum:Baydarka va kanoeda eshkak eshish boʻyicha SSSR chempionlari
Turkum:Xalqaro toifadagi SSSR sport ustalari
Vladimir Dudikevich

Vladimir Feofilovich Dudikevich (1861-yil, Stanislavov (hozirgi Ivano-Frankovsk) – 1922-yil, Toshkent) – Galisiya-rus jamoat va siyosiy arbobi, huquqshunos. Yuridik fanlar doktori, Stanislavdagi gimnaziya direktori. Galisiya Seymi deputati (1908). Galisiyadagi Rossiya xalq partiyasining faol ishtirokchisi, 1909-yildan partiyadagi „novokursnikov“ harakatining rahbari.

Karpat Rossiyasi rus xalq kengashi tashkilotchisi va uning birinchi raisi (1914–1915).

 Biografiyasi 
Vladimir Dudikevich 1861-yilda tavallud topgan. Yuridik fanlar doktori ilmiy unvonini olgan va advokatlik bilan shugʻullangan. Stanislav shahridagi gimnaziya direktori boʻlib ishlagan.

 Siyosiy faoliyatning boshlanishi 
Dudikevich Galisiyaning siyosiy hayotida muhim rol oʻynadi va 1900-yilda Rossiya Xalq partiyasini tashkil etish tashabbuskorlaridan biri boʻldi. 1908-yilda partiya tarkibida Galisiya seymining elchisi (deputati) etib saylandi. 1909-yilda Rossiya Xalq partiyasidagi boʻlinishdan keyin undagi „novokursnikov“ mafkuraviy harakatiga rahbarlik qildi.

Dudikevich Lvov sudida ishtirok etgan (1912–1914), u Galisiya sudlanuvchilarining advokati va himoyachisi boʻlgan.

 Birinchi jahon urushi davrida 
1914-yil sentabr oyi boshida Birinchi jahon urushi paytida Rossiya imperatorlik armiyasi qoʻshinlari tomonidan Lvov bosib olindi. Dudikevich Galisiyada yangi tartib oʻrnatish uchun kelgan eng faol shaxslardan biri edi. Uning ishtirokida Lvovda Karpat Rusining Rossiya Xalq Kengashi tuzildi. Tashkilotni yaratishdan maqsad mintaqada mahalliy siyosiy elita vakillari orasidan kelajakdagi Galisiya hukumatini yaratish edi. 1914-yil 9-sentyabrda (22-sentyabr) Dudikevich boshchiligida kengash yigʻilishi boʻlib oʻtdi va unda doimiy rais etib saylandi.

Kolomiyadagi oʻz-oʻziga yordam kredit jamiyati rahbari boʻlgan.

 Oʻlimi 
Vladimir Dudikevich bolsheviklar tomonidan Toshkentda hibsga olingan va 1922-yilda qamoqxonada vafot etgan.

 

Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1922-yilda vafot etganlar
Turkum:1861-yilda tugʻilganlar
Makro (O‘zbekiston)

Makro – bosh ofisi Toshkentda joylashgan oʻzbek supermarketlar tarmogʻi. Kompaniya Oʻzbekistonning 25 ta shahar hududida 108 ta doʻkondan iborat tarmogʻini boshqaradi. Doʻkonlar soni boʻyicha uni mamlakatdagi eng yirik oziq-ovqat chakana sotuvchisiga aylantirgan. Korxonada 3500 nafar xodim ishlaydi. Makro Toshkentdagi bozor ulushining 20 foizini va milliy bozor ulushining taxminan 5 foizini egallashini daʼvo qilmoqda. Kompaniyaning asosiy raqobatchilari Korzinka.uz. Shuningdek, yana bir mahalliy supermarketlar tarmogʻi Fransiyaning Carrefour transmilliy oʻyinchisi va Qozogʻistonning Magnum kompaniyasidir. U yaqinda Oʻzbekiston bozoriga kirgan xorijiy riteylerlardan biri. Makro mahsulotlarining 20% ga yaqini „M“ deb nomlangan tarmoqning ichki brendi hisoblanadi. 53% esa Oʻzbekistonda ishlab chiqariladi. 2021-yil iyul oyida Retail Asia Awards mukofoti Makro 2021-yilda „Yilning eng yaxshi mahalliy sotuvchisi“ va „Yilning eng yaxshi savdo doʻkoni“ nominatsiyasida gʻolib boʻlganini eʼlon qilgan. Makro kompaniyasi Orient kompaniyalar guruhiga tegishli. 2022-yilning iyun oyida bosh direktor Roman oʻz loyihalarini amalga oshirish uchun guruhni tark etadi.

 Tarixi 
Makro 2010-yil 11-dekabrda tashkil etilgan. 2016-yilda kompaniya 26 ta doʻkonni boshqargan mahalliy raqobatchi Sundayni sotib olgan. 2020-yil may oyida Makro Oʻzbekistonda oʻz-oʻzidan hisob-kitob kiosklarini oʻrnatgan birinchi supermarketlar tarmogʻiga aylanadi. 2020-yil oktabr oyida kompaniya Oʻzbekistondagi birinchi chakana savdo tarmogʻi boʻldi. Ayrim joylarda elektr transport vositalarini quvvatlantirish stansiyalarini oʻrnatgan. 2020-yil 11-dekabrda Makro kompaniyaning 10 yilligini nishonlash uchun bir kunda 10 ta doʻkon ochadi. 2021-yil fevral oyida esa Toshkent va yana 10 ta shahardagi doʻkonlarda 30 ta elektr transport vositalarini quvvatlantirish shoxobchalari tarmogʻini oʻrnatishini maʼlum qilgan edi. 2021-yil 13-may kuni Makro Ernst & Young buxgalteriya firmasi bilan hamkorlik qiladi. Kompaniyaning moliyaviy hisobotlarini tekshirish va buxgalteriya hisobining Xalqaro moliyaviy hisobot standartlariga (IFRS) oʻtishini amalga oshirishga yordam berishini maʼlum qiladi. 2021-yil iyul oyida Makro Retail Asia Awards tanlovida Oʻzbekistonda „Yilning eng yaxshi savdo doʻkoni“ va „Yilning mahalliy chakana sotidi“ deb topildi.

 Doʻkonlari 
thumb| Makro City
thumb| Makro supermarketi
Makro uchta doʻkon formatiga ega.

 Makro City
 Makro City savdo maydoni 2000 kvadrat metrdan ortiq boʻlgan gipermarketlardan biri. Ushbu doʻkonlar mahsulotlarning keng assortimenti va tayyor ovqatlarni sotadigan peshtaxtalar bilan ajralib turadi.
 Makro supermarketi
 Makro supermarketlari 600 dan 1200 kvadrat metrgacha boʻlgan savdo maydoniga ega standart formatdagi supermarketlardir.
 Makro Express 24
 Makro Express – savdo maydoni 600 kvadrat metrdan kam boʻlgan doʻkonlar.

 

Turkum:Toshkentdagi kompaniyalar
Turkum:Oʻzbekiston shirkatlari
Chirchiq GESlar Derivatsiya kanali

Chirchiq GESlar Derivatsiya kanali Chirchiq-Boʻzsuv suv yoʻlining bir qismi boʻlib, Chirchiq daryosining oʻng qirgʻogʻida Toshkent viloyatining Boʻstonliq tumani va Chirchiq shahri hududidan oqib oʻtadi. Biyax derivatsiya kanali deb ham nomlanadi.

Ayrim da suv yoʻlining bu qismi alohida nomlanmaydi, balki Boʻzsuv kanali yoki Zax arigʻining yuqori oqimi sifatida koʻriladi.

Chirchiq GESlar kaskadi uchun energiya yoʻli boʻlib xizmat qiladi.

 Tavsifi 
Chirchiq GESlar Derivatsiya kanali Gʻazalkent gidrouzelidan boshlanib, Chirchiq daryosining oʻng tomoniga (lekin Katta Keles magistral kanalining chap tomoniga) oʻtadi. uning bosh tuzilmalarining oʻtkazuvchanlik qobiliyati haqida turli xil maʼlumotlarni taqdim etadi – 260 m³/sOʻzbekiston milliy ensiklopediyasi, Gʻazalkent gidrouzeli maqolasi va 310 m³/sOʻzbekiston milliy ensiklopediyasi, Boʻzsuv maqolasi. Umumiy janubi-sharqiy yoʻnalishda oqadi. Kanalning uzunligi 27 km.

290px|thumb|Gʻazalkent gidrouzeli yonidagi Yuqori derivatsiya kanali

Suv yoʻli quyidagi uchastkalarni oʻz ichiga oladi: Yuqori Derivatsiya kanali (9,43 km) – Gʻazalkent gidrouzelidan Tovoqsoy GESgacha, Oʻrta Derivatsiya kanali (7 km) – Tovoqsoy GESdan Loginov nomidagi Chirchiq GESgacha, Quyi Derivatsiya kanali (7,22 km) – Chirchiq GESdan Oqqovoq GES-1gachaManbada Quyi Derivatsiya kanalining soʻnggi nuqtasi Troitsk GESda deb koʻrsatilgan. Oqqovoq GES-1 keyinchalik Chirchiq shahri tarkibiga kirgan sobiq Troitsk qishlogʻi hududida joylashgan..

Quyi Derivatsiya kanalidan Chirchiq daryosiga suv oqib chiqadi, undan keyin suv oqimi 110 m³/s gacha kamayadi.

Oqqovoq GES-1dan Boʻzsuv kanaliga suv oʻtkazish imkoniyati mavjud, hozirda suv de facto ham unga quyiladi (chunki Boʻzsuv kanalining quyilishdan yuqori qismi mavjud boʻlmay qolgan)Xulosa Bosh shtabning SSSRda chiqarilgan topografik xaritalarini Google Earth dasturining zamonaviy sunʼiy yoʻldosh tasvirlari bilan solishtirish orqali qilingan.. Ogʻizning balandligi dengiz sathidan 574 metr yuqorida joylashgan.

 Derivatsiya kanalining irmoqlari 
Toshkent-Xoʻjakent temir yoʻli hududida suv chiqarish kanali Derivatsiya kanalidan boshlanib, Chirchiq daryosiga quyiladi.

Oqqovoq GES-1ning yuqori oqimida katta oʻng irmoqlar – Xonim va Zax ariqlari hosil boʻladi.

 Qiziq faktlar 
Derivatsiya kanali qurilgunga qadar Qorjontov tizmasidan oqib oʻtuvchi soylar (masalan, Ozodboshsoy, Tovoqsoy) Chirchiqqa oqib kelgan. Odamlar bu soylar boʻyida yashab kelgan. Ularning odatiy turmush tarzi oʻzgarmasligini taʼminlash uchun Chirchiq GESning Derivatsiya kanali va Katta Keles magistral kanalidan oqib oʻtadigan (hatto qurib borayotgan) oqimlar maxsus qurilgan akveduklar yoki dyukerlar orqali oʻtadi, soʻngra tarixiy kanal boʻylab oqib oʻtishda davom etadi.
Izohlar

 

Turkum:Toshkent viloyati kanallari
Turkum:Chirchiq tarmogʻi
Boris Xolchev

Arximandrit Boris (dunyoviy ismi Boris Vasilyevich Xolchev; 1895-yil 20-iyun, Oryol – 1971-yil 11-noyabr, Toshkent) – rus pravoslav cherkovining arximandriti.

 Hayoti 
Boris Xolchev 1895-yil 20-iyunda tugʻilgan. 1913-yilda Oryol gimnaziyasini oltin medal bilan tugatgan. 1920-yilda Moskva universitetining ijtimoiy fanlar fakultetini tamomlagan.

1920—1922-yillarda Oryol pedagogika institutida psixologiya va mantiq boʻyicha maʼruzalar oʻqigan. 1922-yilda u birinchi marta cherkovda qimmatbaho narsalarni musodara qilish paytida hibsga olingan, ammo dalil yoʻqligi sababli tez orada qoʻyib yuborilgan. Boris Xolchev keyinchalik Moskvaga qaytib keladi va u yerda professor G.I.Chelpanov tomonidan tashkil etilgan aqliy jihatdan zaif bolalar uchun birinchi psixologik institutda ishlaydi. Ushbu institutda eksperimental psixologiya sohasida ilmiy ish bilan shugʻullanadi.

1916-yildan u Optina cherkovining talabasi boʻladi va doimiy ravishda Moskvadagi Sankt-Peterburg cherkoviga tashrif buyuradi.

1927-yil 21-aprelida Kotelniki qishlogʻidagi Muqaddas Nikolay cherkovida ishlay boshladi. 1928-yil 21-iyuldan Sankt-Peterburg cherkovining ruhoniysi boʻldi.

1931-yil 16-fevralda u „diniy kultaga mansub shaxslardan tashkil topgan antisovet tashkiloti“ rahbari sifatida hibsga olindi va besh yilga qamoq jazosiga hukm qilindi. U avval jazoni Krasnovishersk viloyatidagi qurilish maydonchasida oʻtagan, keyin Kemerovo viloyatining Yurga shahridagi lagerda choʻchqachilik fermasida ishlagan.

1935-yilda u ozod qilindi va Oryolga qaytib keldi. 1938-yilda u Ribinskga koʻchib oʻtishga majbur boʻldi va u yerda 10 yil yashadi.

Urushdan keyin u Moskva Patriarxiyasining qonuniyligini tan oldi va yepiskop Guriya (Yegorov) boshchiligida Oʻrta Osiyoga ketdi.

1949-yildan Fargʻonada cherkov abbati boʻldi. 1953-yildayeparxiyani yepiskop Yermogen (Golubev) boshqarganida, ruhoniy Boris Xolchev Toshkent Uspenskiy soboriga koʻchirildi.

1955-yil 7-oktyabrda yepiskop Yermogen uni avvalgi darajasini tikladi. 1955-yil 26-noyabrda arximandrit darajasiga koʻtarildi.

1957-yil 24 avgustda u abbatlik lavozimidan ozod qilindi, ammo sobor ruhoniylari aʼzosi boʻlib qoldi.

 
 Московский приходской сборник. Храм Николая Чудотворца в Клённиках, 1991. — Вып. 1. — С. 5.
 Червяков А. У Николы в Клённиках // Лит. Россия. — 1990. — 14 дек.
 Червяков А. Московский архив. Добровольский А. Памяти дорогого батюшки о. Алексия // Моск. журнал. — 1991. — № 5. — С. 52—58.
 Регельсон Л. Трагедия Русской Церкви. — Париж, 1977. — С. 484.

 

 
 Биография
 Об архимандрите Борисе 
 Биографическая справка в книге: Митрополит Иоанн (Вендланд). «Князь Феодор (Чёрный). Митрополит Гурий (Егоров). Исторические очерки». Ярославль, 1999. С. 178—179.
Фильм "Исповедник Борис Холчев". Преображенское братство. 
Turkum:Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasi
Turkum:Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilganlar
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1971-yilda vafot etganlar
Turkum:11-noyabrda vafot etganlar
Turkum:1895-yilda tugʻilganlar
Turkum:20-iyunda tugʻilganlar
Dmitriy Yegorov

Dmitriy Nikolayevich Yegorov (14-oktyabr 1878-yil, Yelets – 24-noyabr 1931-yil, Toshkent) – rus va sovet tarixchisi, Moskva davlat universiteti professori, SSSR Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi.

 Biografiyasi 
Dmitriy Nikolayevich 14-oktyabr 1878-yil Orlov viloyatining Yelets shahrida tavallud topgan. U otasidan erta ayrilgan. Otasi qizlar gimnaziyasida geografiya va tabiatshunoslik oʻqituvchisi boʻlib ishlagan. Oʻrta maʼlumotni Petropavlovskoye maktabining gimnaziya boʻlimida olgan, uni 1895-yilda tugatgan. Keyinchalik Dmitriy Moskva universitetining tarix va filologiya fakultetiga oʻqishga kirgan. P. G. Vinogradovning shogirdi edi. 1899-yilda boʻlgan talabalar tartibsizliklarida qatnashgani uchun Moskva universitetidan haydalgan va Kalugaga surgun qilingan. Keyin professor P. G. Vinogradovning iltimosiga binoan Dmitriy universitetga qaytarildi va oʻqishini davom ettirdi. U 1901-yilda universitetni 1-darajali diplom bilan tugatdi va Moskva universitetida jahon tarixi kafedrasi professori lavozimiga tayyorlanish uchun uch yilga qoldirildi. 1904-yildan boshlab Moskva universitetida umumiy tarix boʻyicha seminarlar oʻtkazdi. 1907-yil aprel oyida magistraturaga imtihonini topshirdi. Dmitriy 1908–1909-yillarda Germaniyada malaka oshirgan. 1911-yil mart oyida Kasso siyosatiga qarshi chiqdi va bir guruh professorlar bilan universitetni tark etdi.

Yegorov 1909-yildan Moskva tijorat institutida dastlab oʻqituvchi, 1913-yil yanvardan dotsent, 1915-yildan shtatdan tashqari professor va 1916-yil iyundan tarix kafedrasida oddiy professor boʻlib ishlagan. 1917-yil avgustda Moskva universiteti umumiy tarix fakultetining oddiy professori etib tasdiqlandi. Bu davrda „Slavyano-germanskiye otnosheniya v sredniye veka. Kolonizatsiya Meklenburga v XIII“ nomli asarini yozdi (1915). U ushbu asarning birinchi jildini („Material i metod“) universitetda dissertatsiya sifatida himoya qildi va jahon tarixi boʻyicha magistrlik darajasini oldi (1915), ikkinchi jildi bilan („Protsess kolonizatsii“) doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi va tarix fanlari doktori boʻldi (1916).

1919 yildan Rumyantsev muzeyi kutubxonasida umumiy tarix kafedrasi mudiri lavozimida ishlagan. 1921 yil fevral oyida u Rumyantsev muzeyining asosiy maʼmuriyatining uchta aʼzosidan biri etib tayinlandi va tez orada umumiy tarix boʻlimi boshligʻini saqlab qolgan holda direktor oʻrinbosari boʻldi. nomidagi kutubxona direktori qachon. V. I. Lenin V. I. Nevskiy boʻldi, Egorov direktor oʻrinbosari va kutubxona kengashi aʼzosi etib tasdiqlandi. 1921-1925 yillarda u ijtimoiy fanlar fakulteti qoshidagi Tarix institutining haqiqiy aʼzosi edi.

1930-yilda OGPU tomonidan uyishtirilgan siyosiy ishi bilan hibsga olinib, bir yil qamoqda oʻtirgan. Soʻngra Toshkentga surgun qilingan. U yerda respublika kutubxonasida ish boshlagan, biroq 1931-yil 24-noyabrda vafot etgan. 1966–1967-yillarda reabilitatsiya qilingan.

 

Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1931-yilda vafot etganlar
Turkum:24-noyabrda vafot etganlar
Turkum:1878-yilda tugʻilganlar
Turkum:26-oktyabrda tugʻilganlar
Mihrimah Sulton masjidi (Üsküdar)

right|thumb| Kesma va reja, Cornelius Gurlitt, 1912-yil

Mihrimah Sulton masjidi  – XVI asrda qurilgan Usmonli masjidi, Turkiyaning Istanbul shahri, Üsküdar tumanining tarixiy markazida, qirgʻoqqa qaragan holda bunyod etilgan. Masjid Üsküdarning eng mashhur, diqqatga sazovor joylaridan biri hisoblanib, binoning muqobil nomi oʻzi joylashgan hudud nomidan olingan. Sohil yoʻli qurilgunga qadar masjid toʻgʻridan-toʻgʻri suv boʻyida joylashgan boʻlib, binogacha faqat qayiqda borish mumkin boʻlgan.

 Tarixi 

Masjidning qurilish rejasi imperator meʼmori Xoʻja Sinon tomonidan loyihalashtirilgan boʻlib, 1543—1544 va 1548-yillarda qurilgan. Yodgorlik sulton Sulaymonning qizi va buyuk vazir Damat Rustam Poshoning rafiqasi Mihrimah Sulton tomonidan qurdirilgan ikkita juma masjididan biri hisoblanadi.

 Arxitekturasi 

Katta masjid baland maydonda qurilgan boʻlib, uning ichida ikki qavatli, marmardan ishlangan tahorat olinadigan favvorali ayvon joylashgan. Inshootning qurilishida Xoʻja Sinonning oʻziga xos bir qancha uslublarini koʻrish mumkin, masalan, masjid keng, baland gumbazli yertoʻla, ingichka minoralar va bir gumbazli baldachinga ega boʻlib, yon tomoni uchta yarim gumbazlar bilan tugaydi.

Binoning tashqi tomoni kulrang va oqish toshlardan qurilgan. Ichki devorlar va minbarlarni qurishda esa mamlakatga import qilingan marmar toshlardan foydalanilgan.

Masjid minoralaridan biriga oʻyib ishlangan quyosh soati hali ham mavjud.

thumb| Mihrimah Sulton masjididagi Islom xattotligi
thumb| Mihrimah Sulton masjidi ichidagi mehrob tepasida muqarnas
thumb| Mihrimah Sulton masjidi derazalarida gul mozaikalari
thumb| Mihrimah Sulton masjididagi Islom xattotligi

 Galereya 

 Yana qarang 

 Mihrimah Sulton masjidi (Edirnekapi)

 

 

 

 

 Photographs of the Mihrimah Sultan Mosque by Dick Osseman
 Mihrimah Sultan Külliyesi at Üsküdar , Archnet
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Istanbuldagi masjidlar
Turkum:Gumbazli masjidlar
Turkum:Turkiyadagi sunniylik masjidlari
Turkum:Turkiyadagi gumbazli masjidlar
Turkum:Turkiyadagi minorali masjidlar
Burmali masjidi

Burmalı masjidi ( yoki ; „Burama minorali masjid“ degan maʼnoni anglatadi) – Turkiyaning Istanbul shahri, Fotih tumani, Şarachane bogʻida joylashgan XVI asrga oid Usmonli masjidi.

 Arxitekturasi 
1550-yilda Misr kazaskeri (Usmonli imperiyasi davrida bosh sudya) Emin Nuretti afandi aylana shaklidagi (burmalı) gʻishtli minora qurdirgan boʻlib, bino saljuqiylarning Istanbulda bunyod ettirgan noyob namunalaridan biri hisoblanadi. Masjid gumbazli uslubda qurilmagan, biroq ayvonli boʻlib, Vizantiya meʼmorchiligiga oid korinf orderi asosida bunyod etilgan tosh ustunlariga tayanadi. Masjidga kirish qismi anʼanaviy usulda, yaʼni markazdan tashqarida, ustun orqasida joylashgan.

 

Turkum:Istanbuldagi masjidlar
Turkum:Turkiyadagi masjidlar haqidagi chala maqolalar
Eli Lyuksemburg

Eli Lyuksemburg (Ilya Motelevich Lyuksemburg, 1940-yil, 2019-yil 27-dekabr, Quddus) – isroillik rus yozuvchisi, bokschi.

 Biografiya 
Buxarestda tugʻilgan. Otasining tuxum ombori boʻlgan, oilada toʻrt aka-ukaning eng kattasi edi. Bessarabiya SSSR tarkibiga qoʻshilishi bilan, oilasi Benderidagi vataniga qaytishga majbur boʻldi. Ulugʻ Vatan urushi boshlanishi bilan Oʻrta Osiyoga – Qirgʻizistonga, keyin Oʻzbekistonga evakuatsiya qilindi. Toshkentda E. M. Lyuksemburg oʻrta maktab va irrigatsiya texnikumini tamomlagan, boks boʻyicha shahar, Oʻzbekiston, Oʻrta Osiyo va Qozogʻiston chempioni boʻlgan. Butunittifoq kasaba uyushmalari markaziy kengashining ikki karra chempioni. SSSR sport ustasi . Mashhur toshkentlik murabbiy Sidney Jekson tomonidan tarbiyalangan.

Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya institutini tamomlagan, boks boʻyicha murabbiy, oʻrta maktabda jismoniy tarbiya oʻqituvchisi, Oʻzbekiston SSR Maorif vazirligida kichik inspektor boʻlib ishlagan. Bir muncha vaqt Moskva va Lvovda yashab, boks boʻyicha respublika jamoalari tarkibida kurashgan. Kishinyovdagi „Dinamo“ respublika stadionida murabbiy boʻlib ishlaganida u hikoyalar yozishni boshlagan.

1964-yilda nasr bilan shugʻullanishni boshlagan. 1967-yilda Toshkentga qaytib, SSSRdan chiqish uchun hujjatlarni topshirdi. Hujjatlari bir necha yil davomida rad javobini oldi. Rybnitsa Rebbe Xaim Zanvl Abramovich bilan tanishishdi va 1972-yilda Isroilga koʻchib ketdi. U yerda murabbiylik faoliyatini davom ettirdi. Quddusda yashagan vaqtida Lyuksemburg birodarlar boks klubiga rahbarlik qilgan.

Birinchi kitobi „Uchinchi maʼbad“ 1975-yilda Quddusdagi Aliya nashriyoti tomonidan nashr etilgan. Ibroniy va ingliz tillariga tarjima qilingan.

Akasi – Grigoriy Motelevich Lyuksemburg (Gershon Lyuksemburg, 1944-yilda Frunzeda tugʻilgan), isroillik rus shoiri, qoʻshiqlar muallifi, boks boʻyicha Oʻzbekiston va Isroilning koʻp karra chempioni, IX Makkabiya oʻyinlari gʻolibi.

 

Turkum:Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya va sport universiteti bitiruvchilari
Turkum:Oʻzbekiston bokschilari
Turkum:Toshkentlik kishilar
Turkum:2019-yilda vafot etganlar
Turkum:27-dekabrda vafot etganlar
Turkum:1940-yilda tugʻilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha yozuvchilar
Turkum:SSSRda tugʻilganlar
Hadim Ibrohim posho masjidi

Hadim Ibrohim posho masjidi  – XVI asrga oid Usmonli masjidi, Turkiyaning Istanbul shahridagi Silivrikapi mahallasida joylashgan.

 Tarixi 
Hadim Ibrohim posho masjidi Usmonli imperiyasi meʼmori Xoʻja Sinon tomonidan bosniyalik vazir Hadim (Eunuch) Ibrohim posho uchun loyihalashtirilgan. Masjid 1551-yilda qurib bitkazilgan.

 Arxitekturasi 
Masjid gumbazli kub shaklida qurilgan boʻlib, unga tutashtirib portiklar oʻrnatilgan. Asosiy gumbazning diametri boʻlib, sakkizta ichki tayanchlar bilan, ayvonning beshta kichik gumbazlari esa marmar ustunli arklar bilan mustahkamlangan. Uch qavatli derazalari mavjud. Ayvonning janubi-gʻarbiy tomonidagi tosh minora 1763–1764-yillarda qayta qurilgan. Masjid dizayni jihatidan Istanbulning Yenibahçe tumanidagi 1504–1505-yillarda qurib bitkazilgan Bali Posho masjidiga oʻxshaydi.

 Galereya 

 

 

 
 
 

 

 

 Hadım İbrahim Paşa Camii , ArchNet.
 Some 60 pictures of the mosque
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Istanbuldagi masjidlar
Sinan posho masjidi (Istanbul)

Sinan posho masjidi  – Turkiyaning Istanbul shahri, aholi zich joylashgan Beşiktaş tumanida joylashgan Usmonli masjidi. Meʼmor Xoʻja Sinon tomonidan admiral Sinan Posho uchun qurilgan. Masjid bunyod etilgan koʻchaning roʻparasida barbarossa Hayrettin poshoning maqbarasi ham joylashgan.

 Tarixi 

Masjid vazir Damat Rustam poshoning ukasi, Usmonli admirali Sinan posho tomonidan vaqf qilingan. Masjid rejasi imperiya meʼmori Xoʻja Sinon tomonidan loyihalashtirilgan. Sinan posho 1554-yilda vafot etgan, vafotidan keyin masjidni qurish ishlari boshlab yuborilgan. Masjid darvozasi ustiga arab yozuvida zarhal harflar bilan qurilish ishlari 1555-yilning noyabr–dekabr oylarida yakunlanishi qayd etilgan. Hovlidagi oq marmar favvora havzasi atrofida turk tilida oʻyib yozilgan bitikda 1555–1556-yillar qayd etilgan.

 Arxitekturasi 

Masjidning old hovlisi uch tomondan madrasa bilan oʻralgan. Madrasa binosi shiyponli tom bilan yopilgan boʻlib, qisqa ustunlar tomni ushlab turadi, madrasaning sinfxonalari mavjud emas. Hovli oʻrtasida toʻrtburchak shakldagi suv ichadigan favvora joylashgan. Masjid tosh va gʻishtdan bunyod etilgan. Inshootning shimoliy tomoni dastlab qoʻshaloq ayvonga ega boʻlgan, ammo 1749-yilda besh gumbazli ichki ayvon namozxona ichiga kiritib yuborilgan. Gumbazning oʻchami ni tashkil etadi. Masjid gumbazidagi boʻyoqlar bilan ishlangan asl bezaklar saqlanib qolmagan. Bino minbari oddiy uslubda qurilgan boʻlib, uni qurishda oq marmardan foydalanilgan. Masjid hududida dastlab hammom ham mavjud boʻlgan, biroq u 1957-yilda buzib tashlangan.

Sinan posho masjidining dizaynini 1437-yildan 1448-yilgacha mavjud boʻlgan Edirnedagi Üç Şerefeli (Uch tabrik) masjidi bilan solishtirish mumkin. Ikkala masjid gumbazi ham oltita ark ustida joylashgan boʻlib, ikkita alohida ustunlardan iborat boʻlgan.

 Galereya 

 Yana qarang 

 List of mosques in Istanbul

 

 

 
 

 

 Sinan Pasha Cami , Archnet
 Photographs of the Sinan Pasha Mosque by Dick Osseman
 Respect to Sinan foundation
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Istanbuldagi masjidlar
Ivan Yershov

Ivan Vasilyevich Yershov (1867-yil – 1943-yil, Toshkent) – rus va sovet opera xonandasi (dramatik tenor), pedagog. SSSR xalq artisti (1938)Bolshaya Sovetskaya Ensiklopediya. Gl. red. B. A. Vvedenskiy, 2-e izd. T. 15. Dokeri – Jeleznyakov. 1952. 652 str., ill.; 60 l. ill. i kart.. Lenin ordeni sohibi (1938). Sanʼatshunoslik fanlari doktori (1941).

 Biografiyasi 
Ivan Yershov 8-noyabr 1867-yil Maliy Nesvetay qishlogʻida (hozirgi Alekseyevka qishlogʻi Oktyabr tumani, Rostov viloyati, Rossiya) tavallud topgan.

Ivan Vasilyevich 1888-yilda Moskva konservatoriyasiga oʻqishga kirdi. Xuddi shu yili A. Rubinshteynning talabiga binoan oʻqishi N. A. Rimskiy-Korsakov nomidagi Sankt-Peterburg konservatoriyasiga oʻtkazildi. Konservatoriyani tugatgandan soʻng (S. I. Gabel qoʻshiqchilik sinfi, O. O. Palechek opera sinfi) 1893-yilda Mariinskiy teatrida debyut qildi. 1893–1894-yillarda Milanda (Italiya) professor Rossi bilan mashgʻulot oʻtkazdi va opera teatrlarida Redjo-nel-Emiliya, Turin („Alfieri“) („Carmen“) va Kanio („Payatsi“) rollarini ijro etdi.

1894-yilda Xarkovdagi doimiy opera kompaniyasining solisti boʻlgan (hozirgi N. V. Lisenko nomidagi Xarkov opera va balet teatri).

1895–1929-yillarda Mariinskiy teatrining solisti boʻlib faoliyat yuritgan. Teatrdagi faoliyatini 1895-yil 5-aprelda Sh. Gunoning „Faust“ operasida F. I. Shalyapin bilan boshlagan (Mefistofelning partiyasi). Yershov 1915-yildan Petrograd konservatoriyasida dars bergan (1916-yildan 1941-yilgacha professor). Opera studiyasining asoschilaridan biri bilan sheriklikda bir qator spektakllar sahnalashtirgan (A. S. Dargomijskiyning „Kamenniy gost“, N. A. Rimskiy-Korsakovning „Tsarskaya nevesta“, Motsartning „Svadba Figaro“ va boshqalar). Talabalar orasida SSSR xalq artistlari S. P. PreobrajenskayaSofya Petrovna Preobrajenskaya // vokalno-ensiklopedicheskiy slovar, A. P. Ivanov, RSFSR xalq artisti T. N. Lavrova, RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist B. M. Freydkov kabi koʻplab mashhurlar boʻlgan.

Yershov A. G. Rubinshteyn haqidagi maqolalar muallifi („Voprosi muzikalno-ispolnitelskogo iskusstva“ toʻplami, 2-son, M., 1958)Gazeta „Vedomosti Verxovnogo Soveta SSSR“ № 1 ot 7 aprelya 1938 g..

Ivan Vasilyevich Yershov 1943-yil 21-noyabrda Toshkentda vafot etgan (boshqa maʼlumotlarga koʻra 28-noyabr). 1956-yilda Sankt-Peterburgdagi Tixvinskoye qabristoniga qayta dafn qilingan. Uning qabri turmush oʻrtogʻi S. V. Akimovaning qabri bilan yonma-yon joylashgan.

 

Turkum:SSSR xalq artistlari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1943-yilda vafot etganlar
Turkum:21-noyabrda vafot etganlar
Turkum:1867-yilda tugʻilganlar
Turkum:20-noyabrda tugʻilganlar
İskender posho masjidi (Kanlıca)

İskender posho masjidi  – Turkiyaning Istanbul shahri, Beykoz tumani, Kanlıca mahallasida joylashgan tarixiy masjid.

 Tavsifi 

İskender posho (harbiy qozi) masjidini qurish ishlari kazasker Gʻozi İskender posho tomonidan buyurilgan va 1559—1560-yillarda Usmonli imperatori meʼmori Xoʻja Sinon tomonidan loyihalashtirilgan. Masjid tomi keng qamrovda qayta qurilgan. İskender poshoning qabri masjid hovlisida joylashgan.

 Galereya 

 

 

 
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Istanbuldagi masjidlar
Turkum:Turkiyadagi masjidlar haqidagi chala maqolalar