Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Kazak qoʻshiqlari

thumb| Konstantin Makovskiyning Zaporojskiy kazak asari (1884)
Kazaklar qoʻshiqlari – kazaklar tomonidan yaratilgan milliy xalq qoʻshiqlari.

 Ukrainaning Dnepropetrovsk viloyati 
thumb|300x300px| „Mykluho Maklay“ – „Oy z-za gori, da shche y z-za limanu“
Dnipropetrovsk kazak qoʻshiqlari , Dnepropetrovsk viloyatining Zaporojye kazaklari qoʻshiqlari shoshilinch himoyaga muhtoj nomoddiy madaniy meros roʻyxatiga kiritilganCossack’s songs of Dnipropetrovsk RegionOblokova kartka „Dnipropetrovsk’s Cossack songs“. Kazak qoʻshiqlari anʼanaviy ravishda erkaklar qoʻshigʻini oʻz ichiga oladi. Hozirgi kunda kazak qoʻshiqlari kamdan-kam hollarda aralash guruhlarda, koʻpincha ayollar tomonidan ijro etiladi. YuNESKO roʻyxatida „Krinitsa“, „Boguslavochka“ va „Pershotsvit“ xor guruhlari qayd etilganTHE „IMPERIAL“ AND THE „COSSACK“ IN THE SEMIOTICS OF EKATERINOSLAV-DNIPROPETROVSK. The Controversies of the Foundation Myth, by Andrii Portnov and Tetiana Portnova.

 Nomoddiy madaniy meros roʻyxatida 
2014-yilda Dnepropetrovsk viloyatida kazak qoʻshiqlarini YuNESKOning nomoddiy merosi roʻyxatiga kiritish uchun nomzodlik dosyesi tashabbuskor guruhi boshlangan. 2016-yil 28-noyabrda Nomoddiy madaniy merosni himoya qilish qoʻmitasi Dnepropetrovsk viloyati kazak qoʻshiqlarini shoshilinch himoyaga muhtoj boʻlgan nomoddiy madaniy meros roʻyxatiga kiritgan. Qoʻmita maʼlumotlariga koʻra, mintaqadagi kazaklar jamoalari tomonidan kuylangan bu asarlarda urush fojiasi va askarlarning shaxsiy tajribalari haqida soʻz boradi. Qoʻshiq matnlari oʻtmish bilan maʼnaviy aloqalarni saqlaydi va ayni paytda qiziqarlidir.

 Tadqiqotlar 
Kazak qoʻshiqlarining birinchi transkripsiyalangan majmuasi 1997-yilda bandurachi Viktor Kirilyenko tomonidan nashr etilgan. 2000-yillarning boshlarida Dnepropetrovsk milliy universiteti xodimlari tomonidan ushbu xalq qoʻshiqlarini koʻproq transkripsiya qilish uchun Dnepropetrovsk viloyatiga ekspeditsiyalar olib borilgan.

 

 Yana qarang 

 Kazaklar

 

 

 Dnepropetrovsk viloyati kazak qoʻshiqlari

Turkum:Musiqa
Taras Petrinenko

Taras Petrinenko (1953-yil 10-martda tugʻilgan) – ukrainalik musiqachi, Ukraina xalq artisti.

 Biografiyasi 
1969-yil Nikolay Lisenko nomidagi musiqa maktabi oʻquvchilaridan tashkil topgan Eney guruhining raqs maydonchasida chiqishi bilan musiqiy faoliyati boshlangan. 1970-yilda guruh televideniyeda debyut qilgan va deyarli ikki yil davomida Ukraina rok musiqasining soʻzsiz yetakchisi boʻlgan.

1971-yilda Taras yangi Dzvoni guruhini tashkil etgan, guruh 1974-yilda ommaviy ravishda taqiqlangan Eney bilan birlashgan.

Armiyada xizmat qilgandan soʻng, Petrinenko mashhur Mriya guruhining rahbari boʻlgan, lekin ularga oʻz qoʻshiqlarini ijro etish taqiqlanganidan soʻng, Charivni gitari guruhi bilan Rossiyaga oʻtgan. 1982-yildan Petrinenko ukrainalik musiqachilardan iborat Chervoni maki ansambli bilan Tula shahrida oʻzining birinchi rus tilidagi: „Sled pogasshey zvezdi“, „Perelyotnaya ptitsa“, „Odnajdi utrom“, „Ya skoro vernus“ kabi xitlarini yozgan lekin qisqa vaqtdan keyin Ukrainaga qaytib ketgan.

1991-yilda Petrinenko „Gospodi, pomiluy nas“ Audio Ukraina albomiga qoʻshiqlar yozishni boshlagan, ammo albom ikki yil oʻtib yakunlangan. Buning sababi Grono guruhining parchalanishi boʻlgan, chunki hamroh musiqachilar shunchaki chet el gastrollaridan qaytmaganlar. Ammo bu albomning sifatiga taʼsir qilmagan va 1993-yil natijalariga koʻra Ukrainada yetakchiga aylangan.

1995-yilda Taras bir muncha vaqt markaziy televizion Koliskova dlya doroslix dasturini olib borgan. 1997-yil yozida „Tavria oʻyinlari – VI“ da Petrinenko musiqiy va ommaviy shou „Zolota Jar-ptitsya“ da „Tirik afsona“ nominatsiyasi boʻyicha Butunukraina mukofotiga sazovor boʻlgan.

Yil oxirida Nova Records kompaniyasi Petrinenko Lyubov moyaning uchinchi yakkaxon albomini chiqargan. 1999-yilda milliy madaniyat va sanʼat rivojiga qoʻshgan ulkan hissasi va shaxsiy yutuqlari uchun Kiyevshina kontsert-ijodiy tashkilotlarining yakkaxon vokalisti Taras Petrinenko Ukraina xalq artisti unvoniga sazovor boʻlgan.

2003-yilda „Atlantic“ brendi Taras Petrinenkoni rok musiqachilari guruhiga kiritgan va uning qoʻshiqlari toʻplamini Ukrainaning Rok afsonalari seriyasi oʻlaroq chiqargan.

2004-yil kuzida Taras Apelsin inqilobida faol ishtirok etgan. Kiyevdagi Mustaqillik maydonida qoʻshiqlar kuylagan. 2013—2014-yillarda Taras Petrinenko Qadr-qimmat inqilobida faol ishtirok etib, bu yerda koʻp marotaba oʻz qoʻshiqlarini kuylab bergan.

 

 

 Taras Petrinenko bilan suhbat 
 Uning asarlari roʻyxati va qisqacha tarjimai holi 
 Nova Recordsning Lyubov moya albomidan matn 
 Kiev Gordon bulvarida u haqida fotosuratlar bilan maqola 
 Baʼzi fotosuratlar va qisqacha tarjimai holi boʻlgan boshqa sayt 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1953-yilda tugʻilganlar
Wellboy

Anton Oleksandrovich Wellboy (; 2000-yil 9-iyunda tugʻilgan), professional ravishda Wellboy nomi bilan tanilgan, ukrainalik qoʻshiqchi va qoʻshiqnavis. NK jamoasida The X Factor Ukraina talqinining oʻninchi mavsumi ishtirokchisi. 2022-yilda „Nozzy Bossy“ qoʻshigʻi bilan raqobatlashuvchi Vidbir 2022 finalchilaridan biri boʻlib, musiqiy tanlovda uchinchi oʻrinni egallagan.

 Faoliyati 
„Nozzy Bossy“ qoʻshigʻi bilan Eurovision 2022 Ukraina milliy tanlovining finalchilaridan biri. 2022-yil iyun oyida Wellboy Yuriy Bardash bilan hamkorlikni toʻxtatganini eʼlon qilgan.

2022-yildan beri Anton Wellboy musiqa prodyuseri Yevgeniy Triplov boshchiligida Papa Music leyblida ishlaydi.

13-iyul kuni sanʼatkorning YouTubedagi kanalida „Vorogiv na noji“ nomli qoʻshigʻining premyerasi boʻlib oʻtgan.

2022-yil oktabr oyida Wellboy „Stil“ klipini chiqargan.

2023-yil aprel oyida Anton Wellboy leybl bilan hamkorlikni to‘xtatayotganini e’lon qilgan. U bunga sabab sifatida leybl asoschisi Aleksey Golubev va musiqiy prodyuseri Yevgeniy Triplov bilan „Rossiya masalasi“ yuzasidan kelishmovchiliklar yuzaga kelganini keltirgan. Artist, shuningdek, Golubevning Rossiya Federatsiyasi va uning sobiq menejeri Yuriy Bardash bilan aloqalari borligiga ishora qilgan. Wellboyning soʻzlariga koʻra, konsert prodyuseri Marta bilan ishlashda davom etgan. Ukrainaning Muzvar musiqa nashriga koʻra, rassom va prodyuserning ishi Ukraina musiqa industriyasidagi eng mashhur ajralish holatlari beshligiga kiritilgan.

 Diskografiyasi 
2019 – Krasivishe lyudey (singl)
2019 – Viter (singl)
2019 – Baba Moroz (singl)
 Videokliplari 
 
 
 
 
 
 
 

Turkum:2000-yilda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Artem Pivovarov

Artem Volodimirovich Pivovarov (1991-yil 28-iyunda tugʻilgan) – ukrainalik zamonaviy yoʻnalishda ijod qiluvchi qoʻshiqchi va bastakor. 2021-yilning eng yaxshi qoʻshiqnavisi va 2022-yilning esa eng yaxshi xonandasi yoʻnalishda „YUNA“ mukofotini qoʻlga kiritgan.

 Biografiyasi 
Pivovarov oʻn ikki yoshida uch oy gitara chalishni oʻrgangan va qoʻshiq yozishni boshlagan. Volchanskiy tibbiyot kollejida akusherlik diplomini olgan va anesteziolog yordamchisi boʻlib ishlagan. Shuningdek, Xarkov milliy shahar xoʻjaligi akademiyasida iqtidiyot fanini tamomlagan.

Musiqiy faoliyati „Dance! Dance!“ guruhi aʼzosi sifatida boshlangan va 2012-yilda akustik qoʻshiqlar tufayli YouTubeda mashhurlikka erishgan. Hozirgacha muharrirlik qilgan qoʻshiqlari beshta albomga jamlangan. 2015-yildan boshlab qoʻshiqnavis, ovoz yozishda va bir qator qisqa metrajli filmlar hamda vizual rejissyor sifatida ham ishlagan.

2022–2023-yillarda Ukrainada xayriya tashkilotlarini qoʻllab-quvvatlash, shuningdek, Ukraina qurolli kuchlarini ragʻbatlantirish maqsadida konsertlar bergan. 2022-yil dekabr oyida Rossiyaning raketa zarbasi ortidan Cherkas shahridagi kontserti chogʻida elektr taʼminoti uzilib qolganiga qaramay, kontsertni davom ettirgan va tomoshabinlar u bilan birga qoʻshiq kuylashi bilan yakunlgan. Ukraina Mudofaa vazirligi konsert lavhalari bilan birga „Dux Ukraini ne zlamati“ deb yozgan.

2023-yil sentyabr oyida Pivovarov Golos Ukraini ga murabbiy boʻlgan. 29-oktyabr kuni Pivovarov jamoasi ishtirokchisi Mixailo Panchishin musobaqasida gʻolib chiqqan.

 Diskografiyasi 

 Albomlari 

 2013-yil – Kosmos
 2015-yil – Okean
 2017-yil – Stixiya vodi
 2017-yil – Stixiya ognya
 2019-yil – Zemnoy

 Pivovarov eng mashhur qoʻshiqlari 
Eng mashhur hitlari:

 Manifest
 Dejavyu
 Miraj
 Randevu
 Dom
 Sobiray Menya
 Kislorod
 Moya Nich
 № 1

 

 

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1991-yilda tugʻilganlar
Arsen Mirzoyan

Arsen Romanovich Mirzoyan (1978-yil 20-mayda tugʻilgan), ukrainalik qoʻshiqchi va qoʻshiqnavis. Qoʻshiqchi 2020-yil „Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist“ unvonini olgan va 2022-yil „3-darajali xizmatlari uchun“ ordeni bilan taqdirlangan.

 Biografiyasi 
Arsen Mirzoyan 1978-yil 20-may kuni Ukrainaning Zaporojye shahrida istiqomat qiluvchi arman oilasida tugʻilgan va 1995-yilda maktabni tamomlagan. Maktabda oʻqib yurgan yillari konsertlarda ham qatnashgan, sheʼrlar yozgan, keyinchalik ularning baʼzilari qoʻshiqlarida qoʻllangan. Biroq, rasmiy musiqiy maʼlumotga ega boʻlmagan va Zaporojye Milliy universiteti muhandislik institutining rangli metallurgiya muhandisligi boʻyicha tahsil olgan. Keyin Zaporojyeda, avvaliga samolyot dvigatellarini ishlab chiqaruvchi „Motor Sich“da, soʻngra „Zaporijstal“ poʻlat ishlab chiqaruvchisining dastgoh ustaxonasida oʻn ikki yil davomida uchastka ustasi boʻlib ishlagan.

 Diskografiyasi – albomlari 

 2011-yil – „Gudziki“
 2013-yil – „Nazruchni lijka“
 2015-yil – „Nich“
 2016-yil – „Paperoviy snig“
 2017-yil – „Slova i Noti“
 2019-yil – „Ingredient“
 2021-yil – „Monarxiya“

 Shaxsiy hayoti 
Mirzoyanning birinchi rafiqasi Annadan Vlad va Artem ismli ikki oʻgʻli bor. Biroq, 2011-yilda Golos Krainida Antonina Matviyenko bilan doʻstlashgan va munosabatlar shu qadar rivojlandiki, 2013-yil oxirida Anna bilan ajrashish uchun ariza bergan. Mirzoyan va Matviyenkoning qizi Nina (2016-yil 15-yanvarda tugʻilgan) boʻlgan va ular 2017-yil 15-iyunda turmush qurishgan. Oʻgʻillari bilan iliq munosabatda.

 

 

 YouTube kanali

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1978-yilda tugʻilganlar
Lutsk qalʼasi

thumb|260x260px| Qal’a minorasi 200 grivnalik banknotning orqa tomonida
Lutsk qal’asi , shuningdek, mahalliy Lyubart qal’asi yoki Yuqori qal’asi nomi bilan ham tanilgan. Lutskning eng koʻzga koʻringan qismi, 200 grivnalik banknotida tasvirlangan. (XIV asrdan beri Chortoriskilar oilasi tomonidan qurilgan Quyi qal’a deb nomlangan yana bir shahar qal’asi hozir xarobaga aylangan).

1075-yilda Boleslav Jasur Kiyevning Lutsk shahrini olti oy davomida qamal qilgan. Qal’a oʻsha paytda yogʻoch devor bilan oʻralgan. Yuriy Dolgorukiy 1149-yilda olti haftalik qamaldan keyin Lutskni egallab ololmagan. 1255-yilda Joʻjixonning nabirasi Kuremsa Lutskka bostirib kirgan.

Stir daryosi boʻyida joylashgan hozirgi qal’a asosan 1340-yillarda qurilgan va unda oldingi devorlarning baʼzi qismlari qurilish davomida ishlatilgan. Koʻplab hukmdorlar, jumladan Buyuk Kazimir (1349), Yagaylo (1431) va Sigismund Kestutaitis (1436) qamallarini qaytargan. Aynan oʻsha qismda 1429-yildagi Lutsk konferensiyasi boʻlib oʻtgan, unda imperator Sigizmund, Moskvalik Vasiliy II, Yagaylo, Buyuk Vitovt va Valaxiya voyevodasi ishtirok etgan.

Vitovtning uzoq hukmronligi davrida Lutsk qal’asi artilleriya va otishmalardan himoyalanish uchun yanada mustahkamlangan. Shundan soʻng gʻisht bilan oʻralgan asosiy kirish qismi gʻarbda va tashqi xandaq ustidagi koʻprik bilan tutashtirilgan. XVI-XVII asrlarda „Lubart“, „Svitrigaila“ (ikkalasi ham Litva knyazlari nomidan) va „Yepiskop“ deb nomlangan uchta asosiy minora qurilgan.

Qal’aning devorlari ilgari Avliyo Ioann sobori, buyuk knyazlar saroyi va yepiskop saroyini oʻrab turgan. Ushbu binolardan faqat neoklassik yepiskoplar saroyi saqlanib qolgan.

1941-yil 2-iyulda qal’a devorlar yonida 1160 yahudiy oʻldirilgan. Qal’ada bu fojia haqida hech qanday yodgorlik yoki belgi mavjud emas.

 

 
 Lutsk qal’asi atrofida sayr qilish (video)

Turkum:Qalʼalar
Avliyo Pyotr va Pavel sobori

Avliyo Pyotr va Pavel soboriCathedral of Sts. Peter and Paul , Kamianets-Podilskiy sobori deb ham ataladi Ukrainaning gʻarbiy qismi – Xmelnitskiy viloyatiga qarashli Kamianets-Podilskiy shahrida sobor maydonida joylashgan katolik cherkoviga tegishli binoKarol Iwanicki, Katedra w Kamieńcu, Warszawa 1930Elżbieta Burda. Sierakowski Wacław Hieronim z Bogusławic Jan Andrzej h. Ogończyk (1700—1780) // Polski Słownik Biograficzny. – Warszawa – Kraków: Polska Akademja Nauk, 1996. – Tom XXXVII/2. – Zeszyt 153. – S. 312.E. Janas, W. Kłaczewski, J. Kurtyka, A. Sochacka (opracowali). Urzędnicy podolscy XIV—XVIII wieków. – Kórnik, 1998. – 243 s. – S. 170. – całość, ..

Maʼbadda lotin tilida marosimlar olib boriladi . Dastlab 1373-yilda barpo etilgan hamda 1918-yilda qayta tiklangan Kamianets-Podilskiy yeparxiyasi joylashgan.

Cherkov XVI asrda yepiskop Yakub Bukzaki davrida Uygʻonish davri uslubida qurilgan. Tosh cherkovining qurilish gʻoyasi boyanchiklik yepiskop Pavelga tegishlidir. 1646—1648-yillarda sobor barokko uslubida qayta qurilgan. 1672-yilda turklar bu yerlarni bosib olgan paytda ibodatxona vaqtincha masjidga aylantirilib, minora qurilgan.

Binolar 1699-yilda sobor maqomini olgan. XVIII asrning oʻrtalarida sobor barokko uslubida qayta qurilgan. 1936-yil 14-mayda kommunistik hokimiyat maʼbadni yopgan va uni muzeyga aylantirgan.

1941-yil yozidan 1945-yil 4-iyungacha vaqtincha ochiq boʻlgan. 1946-1990-yillarda cherkovda „ateizm muzeyi“ joylashgan. 1990-yil 13-iyunda cherkov yana ishlay boshlagan va oʻsha yilning 29-iyunida birinchi ommaviy bayram nishonlangan.

 Galereya
Xarkov xor sinagogasi

Xarkov xor sinagogasi  – Ukrainaning Xarkov shahrida joylashgan mamlakatdagi eng katta sinagoga va meʼmoriy ahamiyatga ega bino.

 Tarixi 
Ibodatxonaning qurilishi 1909-yilda boshlangan, arxitektorlar tanlov doirasida loyiha takliflarini berishgan. sankt-peterburglik meʼmor Yakov Gevirts gʻolib boʻlgan loyihani taqdim etgan va qurilish 1913-yilda 150 000 rubl qiymat bilan yakunlangan. 1923-yil iyun oyida sinagoga yahudiy ishchilarining talabi bilan yopilgan, hukumat tomonidan milliylashtirilgan va Komintern tarkibiga kiruvchi yahudiy ishchilar klubi foydalangan. Mahalliy Yevseksiya bu kunni dam olish kuni deb eʼlon qilgan. Bir guruh yahudiy ishchilar qizil bayroq koʻtarib, binoga kirishgan holda ibodatxonaga yurish uyushtirgan. Moskvadagi Der Emes sinagogani „aksilinqilob uyasi“ deb eʼlon qilgan va ibodatxonadagi Tavrot varaqlari podshohga bagʻishlanganligini daʼvo qilgan. Keyin bino turli maqsadlarda, jumladan, klub, kino va sport majmua oʻlaroq foydalanilgan va 1990-yilgacha ibodatxona vazifasini oʻtamagan.

Sovet Ittifoqi parchalanganidan soʻng, turli yahudiy guruhlari sinagogani nazorat qilish uchun kurashganlar. Edvard Xodos islohotchi yahudiylik aʼzolarini vakillik qilish uchun tashkilot tuzgan va sinagoga ustidan nazoratni tasdiqlagan. Chabad vakillari oʻzaro daʼvolar bilan chiqib, bir muddat ikkala guruh ham binoda faoliyat yuritgan. 1993-yilda Xodos ibodatxonaning ikkinchi qavatida ishlagan, maʼlumotlarga koʻra, u oʻzining antiqa buyumlari bilan shugʻullangan va mahalliy bolalar uchun juma kuni kechqurun kikboksing klubini tashkil qilgan.

1998-yilda yongʻinda sinagoga yongan va rasman Chabadga topshirilgan. 2003-yilda keng koʻlamli taʼmirlash ishlari yakunlangan.

 Arxitekturasi 
Bino dizayni Xarkov arxitektura jamiyati tomonidan „qadimgi Falastinning ulkan devorlarini eslatuvchi“ deb hisoblangan roman-gotik, neogotik va islom meʼmorchiligi uslublarining kombinatsiyasi sifatida tasvirlangan.

Bino gumbazining balandligi 42 m va uzunligi , umumiy maydoni .

 Sinagoga bugungi kunda 
Ibodatxona Xarkovdagi yahudiylar hayotining markazi va shaharning muhim diqqatga sazovor joyi. Yahudiy bayramlarini yahudiylar ham, yahudiy boʻlmaganlar ham sinagogada nishonlashadi. Xanukka bayrami Petro Yushchenkoni, oʻsha paytdagi gubernator Arsen Avakovni va milliy ommaviy axborot vositalarini jalb qilgan. Xarkovdagi Ikkinchi jahon urushi yahudiy faxriylariga hurmat koʻrsatish kabi tadbirlar ham boʻladi.

Ibodatxona Xabad tomonidan boshqariladi, uning bosh qarorgohi Xarkovda joylashgan. Sinagoganing hozirgi ravvini Moshe Moskovits ham Xarkovning bosh ravvinidir. Chabad, shuningdek, 1-11-sinflarda 500 nafar yahudiy bolalarga moʻljallangan maktab va 70 oʻrinli bolalar bogʻchasini ham boshqaradi.

Xarkov meri Xennadi Kernes sinagogadagi Purim bayramida va ravvin Moskovits qizining toʻyida qatnashgan.
 
 Н. Дьяченко. Улицы и площади Харькова. X., Прапор, 1977.
 Харьков: Архитектура, памятники, новостройки. Путеводитель. Сост. А. Ю. Лейбфрейд, В. А. Реусов, А. А. Тиц.- Х.: Прапор, 1985.
 А. Лейбфрейд, Ю. Полякова. Харьков. От крепости до столицы. Х., Фолио, 2004.
Muhammad Gʻazzoliy

Shayx Muhammad Gʻazzoliy (1917-yil 22-sentyabr, Misr — 1996-yil 9-mart, Saudiya Arabistoni) — Islom dini va uning muqaddas kitobi Qurʼonni zamonaviy uslubda tushuntirishga intilgan asarlari bilan keng muxlislar orttirgan misrlik islom olimi. U Misrda islom dinining tiklanishiga hissa qoʻshganligi haqida ham maʼlumotlar bor. Boshqa da uni “musulmonlar dunyosidagi eng hurmatli shayxlardan biri” deb ham atashgan.

 Hayoti 
Muhammad Gʻazzoliy 1917-yilning 22-sentyabrida Iskandariya qirgʻoq qismidan janubi-sharqda, Buhayro gubernatorligining Nikla al-Inab kichik shaharchasida tavallud topgan. 1941-yilda Al-Azhar universitetini bitirgan. Makkadagi Umm ul-Quro universiteti, Qatar universiteti va Jazoirdagi “al-Amir Abd al-Qadir” Islom fanlari universitetida dars bergan.

 Ish va mukofotlari 
G‘azzoliy Qohiradagi Xalqaro islom tafakkuri instituti ilmiy kengashi raisi lavozimida faoliyat yuritgan. Bundan tashqari G‘azzoliy 60 da ortiq kitoblarning muallifi bo‘lib, ularning ko‘pchiligi turli tillarga tarjima qilingan.

Bundan tashqari u koʻplab mukofotlar, jumladan, Respublikaning birinchi ordeni (Misr, 1988-yil), Qirol Faysal mukofoti (1989-yil) va Pokistonning “Aʼlo darajadagi mukofoti” sohibi boʻlgan.

 Shaxsiy hayoti va vafoti 
Muhammad Gʻazzoliy Amina Kouta ismli ayol bilan turmush qurgan boʻlib, ularning 7 nafar (2 nafar o‘g‘il va 5 nafar qiz) farzandlari boʻlgan. Gʻazzoliy 1996-yilning 9-mart kuni Saudiya Arabistoning poytaxti Ar-Riyod shahridagi boʻlayotgan ilmiy konferensiyada maʼruza qilayotgan paytida yuruk xurujidan vafot etgan va Saudiya Arabistonining Madina shahriga dafn etilgan. U Misrda mashhur shayx bo‘lgan va vafotidan keyin ham shunday bo‘lib qolgan.

 Ilmiy ishlari 
Gʻazzoliy 94 ta kitoblarning muallifi. Uning baʼzi kitoblarida quyidagilar mavjud:

 Islom va zamonaviy iqtisodiyot;
 Islom va siyosiy despotizm;
 “Xristianlik va Islom o'rtasidagi fanatizm va tolerantlik” nomli ensiklopediya asarlari;
 Fiqh Al Seerah;
 Qurʼon haqida Tafsir;
 Laisa Minal Islom (Islomdan emas);
 Maʼrifiy merosimiz;
 Hayotingni yangila;
 Islom va xotin-qizlar masalasi;
 Paygʻambar sunnati: Huquqshunoslar va hadis olimlari oʻrtasida (As-sunnatun nabaviyyatu bayna ahlil fiqhi va ahlil hadis)

 

 

Turkum:1996-yilda vafot etganlar
Turkum:1917-yilda tugʻilganlar
Turkum:Al-Azhar universiteti bitiruvchilari
Turkum:Moturidiylar
Turkum:Hanafiylar
Turkum:22-sentyabrda tugʻilganlar
Turkum:Ulamolar
Turkum:Islom olimlari
Turkum:Islom allomalari
Novara FC

Novara  – Italiyaning Piedmont viloyati, Novara provinsiyasida asos solingan futbol klubihttps://www.lastampa.it/novara/sport/2021/08/20/news/c-e-la-firma-dal-notaio-e-nato-il-novara-football-club-1.40617174|C’è la firma dal notaio: è nato il Novara football club|data=2021-08-20.

 

turkum:Italiya futbol klublari
Turkum:Alifbo boʻyicha futbol klublari
Turkum:1908-yilda tashkil etilgan futbol klublari
Taras Chubay

Taras Grigoryevich Chubay (1970-yil 21-iyunda Lvov shahrida tugʻilgan) – ukrainalik qoʻshiqchi, rok musiqachisi va bastakor, „Plach Yeremiy“ guruhining vokalisti va qoʻshiqnavisi. Ukraina xalq artisti (2017). Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist (2008). Faoliyati davomida 100 dan ortiq qoʻshiqlar yozgan, 11 ta albom nashr etgan va Kraysler-Imperial operasi uchun uvertura yozgan.

 Biografiyasi 
Ukrain shoiri, tarjimon va sanʼatshunos Grigoriy Chubay oilasida tugʻilgan. S. Krushelnitskaya nomidagi Lvov musiqa maktabi va Lvov konservatoriyasini tamomlagan. Talabalik yillarida, 1987-1992-yillarda „Ne juris!“ teatrining spektakllarida qatnashgan. 1990-yilda bas gitarachi Vsevolod Dyachishin bilan birgalikda „Plach Yeremiy“ guruhini tashkil qilgan va hozirgacha ijodiy faoliyat olib bormoqda.

left|thumb|240x240px| Taras Chubay 2016-yil „Atlas Weekend“ festivalida

1999-yilda Kiyevga koʻchib oʻtgan. „Skryabin“ guruhi bilan ikkita albom yozgan – „Nashe Rizdvo“ va „Nashі partizani“. 2003-yil 11-sentyabrda Ukraina saroyida oʻzining „Svіtlo і spovіd“ albomini taqdim etgan holda yakkaxon konsert bergan. Konsertda uning „Plach Yeremiy“ guruhi, „Virtuozi Lvova“ kamera orkestri va „Pikkardiyska tertsiya“ musiqiy guruhi ishtirok etgan.

2008-yilda Taras Chubay „Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist“ unvoniga sazovor boʻlgan.

2017-yil 24-avgustda Ukraina Prezidentining farmoni bilan unga „Ukraina xalq artisti“ unvoni berilgan.

Uylangan, uch farzandi bor.

 Diskografiyasi 

 Plach Yeremiy 

 Dverі, kotrі naspravdі ye (1993)
 Nay bude vse yak e… (1995)
 Xata moya (1997)
 Dobre (1998)
 Svіtlo і spovіd ch.1 (2003)

 Boshqalar 

 Postat Golosu (1988)
 Nashe Rіzdvo (1998)
 Nashі partizani (2000)
 Nash Іvasyuk (2002)

 Taras Chubay va Kozak System 

 „Pіsnі samonavedennya“ (2014)

 Ordenlari 

 Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist (2008)
 Ukraina xalq artisti (2017)
 „Y“ jurnalidan „Za dobroye delo“ koʻkrak nishoni (2004).

 

 

 Taras Chubay sahifalari 

 Taras Chubay Facebook sahifasi
 Taras Chubayning Reverbnation haqidagi sahifasi

 Intervyular 

 
 
 
Turkum:Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1970-yilda tugʻilganlar
Turkum:21-iyunda tugʻilganlar
Tin Sontsya

Tin Sontsya (baʼzan soʻzma-soʻz Sun Shadow tarjimasi qoʻllanadi) – kiyevlik ukrain folk metall guruhi, musiqasida simfonik metal elementlari ham mavjud. Guruhning uslubi asosan muqobil rokka yaqinroqdir. Bir nechta belaruscha qoʻshiqlardan tashqari deyarli barcha matnlar ukrain tilida. Guruh bir qancha festivallarda qatnashgan, ulardan eng yiriklari Basovishcha va Zakhiddir. Ular keng koʻlamli sayohatlar va ATO zonasida jang qilayotgan ukrainalik askarlarni qoʻllab-quvvatlashlari bilan mashhur boʻlishgan. Ularning „Kozaki“ qoʻshigʻi UEFA Yevro-2016 kubogi vaqtida Ukraina futbol terma jamoasining norasmiy madhiyasi boʻlgan. Xuddi shu qoʻshiq professional bokschi Oleksandr Usik jangga kirishida intro vazifasini bajargan.

 Aʼzolari 
thumb| Tin Sontsya 2016-yilda

 Hozirgi aʼzolari

 Sergey Vasilyuk (bosh vokal, akustik gitara)
 Ivan Luzan (bandura)
 Mikola Luzan (gitara, qoʻshiq aytish)
 Volodimir Xavruk (baraban)
 Ruslan Mikayelyan (gitara)
 Ivan Grigoryak (bas)

 Diskografiyasi 

 Albomlari

 2002-yil – Svyatist Viri
 2005-yil – Za Mejeyu
 2005-yil – Nad Dikim Polem
 2007-yil – Polumyana Ruta
 2011-yil – Tanets Sertsya
 2014-yil – Grim V Kovalni Boga
 2016-yil – Buremniy Kray
 2018-yil – Zacharovaniy Svit
 2020-yil – Na Nebesnix Konyax

 Yon va yakka loyihalari

 2005-yil – Zacharovaniy Svit
 2010-yil – Sxovane oblichcha
 
 

 

 

 
 
 Last.fm
 Interview with Serhiy Vasylyuk on „Radio Liberty Ukraine“ 
 Interview with Serhiy Vasylyuk in „Ukrayina Moloda“
Dimna Sumish

Dimna Sumish  – Ukraina musiqiy guruhi. 1998-yil 3-dekabrda Chernigovda tashkil etilgan guruh hardkor, pank va psixodelik rok aralashmasidan iborat qoʻshiqlar ijro etadi. „Chervona Ruta“ (Ukraina), „Perlini Sezonu“ (Ukraina), „Doski“ (Moskva), „Woodstock“ (Polsha) festivallari gʻoliblari. Nomi Smoking Mix degan maʼnoni anglatadi.

Guruhning barcha aʼzolari vegetarianlardir. Ular zoʻravonlik, giyohvandlik, ichkilikbozlikka qarshi oʻz fikrlarini ochiqdan-ochiq ifoda etib, oʻz musiqasi va soʻzlari bilan hayotning qadr-qimmatini tinglovchilarga yetkazishga harakat qilmoqda.

2012-yil aprel oyida guruh ishtirokchilari Ukrainadagi – madaniyat qadrlanmagan, aksincha, butun hokimiyat siyosat, ijtimoiy tajribalar va „totalitarizm“ ga ega vaziyatga dosh bera olmagani uchun guruh oʻz faoliyatini vaqtincha toʻxtatganini aytgan.

 Oldingi aʼzolari 

 Oleksandr Chemerov – vokal, gitara, qichqiriq
 Sergiy Martinov – gitara, sitar
 Igor Herjina – bas
 Oleg Fedosov – baraban

 Albomlari 

 Ti jiviy (2005)
 V kraini iluziy (2008)
 Dymna Sumish (2009)

 Musiqiy videolari 

 „V Krainі Іlyuzіy“ (2007)
 „Psіxodelіchnі Kraї“ (2008)
 „Vkray Stomleniy“ (2008)
 „Okean“ (2008)
 „Tansyuy, Tansyuy“ (2008)
 „Kojnoi vesni“ (2009)
 „RnR“ (2009)
 „Krashiy drug samuraya“ (2009)
 „Karma“ Archived at Ghostarchive and the : (2010)

 

 

 Rasmiy sayt
Turkum:Ukrain rock guruhlari
Sestrichka Vika

Viktoriya Vradiy (1961-yil 8-fevralda tugʻilgan), professional sifatida Sestrichka Vika nomi bilan tanilgan, ukrainalik rok qoʻshiqchisi.

 Biografiyasi 
Vika professional sahnaga ilk marta maktab oʻqib yurgan paytlarda chiqqan va 1976-yilda VIA „Arnica“ ning solistiga aylangan. Uning repertuariga Ukraina estrada qoʻshiqlari kiritilgan, ulardan ikkitasi „Melody“ kompaniyasi minionida chiqarilgan. Keyinchalik Lvov universitetida oʻqiyotganda Yuriy Varumning „Labirint“ jazz-rok guruhi solistiga aylangan. 1985-yilda guruh bilan birgalikda Gorkiy shahriga koʻchib oʻtgan. 1986-yilda Mixail Boyarskiy bilan birgalikda Yuriy Chernavskiyning ikkita qoʻshigʻini yozib, „Kamalakdan baland“ filmiga musiqa yozishda ishtirok etgan. 1989-yilda aka-uka Xadyukinlar bilan birga ishlagan. Chervona Ruta festivalida Sestrichka Vika nomi bilan tanilgan Vika Vradiy rok ijrochilari nominatsiyasida birinchi oʻrinni egallagan. Xonandaning „Mamo, ya durna“ nomli birinchi albomi „SP Kobza (Ukraina-Kanada)“ kompaniyasi tomonidan kompakt diskda chiqarilgan.

Vika Gnessin nomidagi davlat musiqa kollejini tamomlagan. Volodimir Denisenkoning „Mana“ filmida ham bosh rolni ijro etgan. 1992-yil yanvar oyida „Miss Rock Europe“ unvonini olgan. Shundan soʻng „On the Cymbals“ va „Lviv Stob“ albomlarini yozgan va 1993-yil iyul oyida AQShga gastrolga ketgan va oʻgʻli bilan Nyu-Yorkda qolgan. ROK-ko. Archived from the original on 30 November 2022.. Shundan soʻng AQShda eri Volodimir Bebeshko bilan ajrashgan, qisqa vaqtdan keyin Ukrainaga qaytgan. Asosan amerikalik musiqachilar bilan mashhur klublarda chiqish qilgan, shuningdek, amerikalik repperlar uchun yaxshi sherik boʻlib ishlagan. Yana uch marta turmushga chiqqan, barchasidan ajralishgan.

2004-yilda Vika Ukrainaga qaytib kelgan. Ukrainadagi musiqiy faoliyatini yangilashni oʻylaydi, ammo qisqa vaqtdan soʻng 2006-yilda AQShga qaytib ketgan va hozirda Los-Anjelesda yashab kelmoqda.

 Diskografiyasi 

 1990-yil – Mamo, ya durna
 1992-yil – Vika
 1992-yil – Lvovskiy stob
 1996-yil – Po tsimbalam
 2000-yil – Tyndy-ryndy Forever
 2001-yil – Amerika, holi bebi
 2003-yil – Vika Vradiy

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1961-yilda tugʻilganlar
Mariya Sur

Mariya Sur (2004-yil 31-dekabrda tugʻilgan) – Shvetsiyada yashab ijod qiluvchi ukrainalik qoʻshiqchi. Melodifestivalen 2023 da „Never Give Up“ qoʻshigʻi va „Melodifestivalen 2024“ „When I'm Gone“ qoʻshigʻi bilan mashhur boʻlgan.

 Hayoti va faoliyati 
Mariya Sur Zaporojye shahrida tugʻilgan. 2022-yilda The Voice loyihasining Ukrainadagi talqin boʻlmish Golos Kraini ning oʻn ikkinchi mavsumida ishtirok etgan. 2022-yilda Rossiyaning Ukrainaga bostirib kirishi ortidan Sur va uning onasi Ukrainadan qochib, Shvetsiyaga joylashganlar. Sur tez orada qoʻshiqchi Sara Dawn Finer bilan aloqaga chiqqan, bu esa Surning Stokgolmdagi Avicii Arenada Ukraina bilan birdamlik uchun xayriya galakonsertida chiqish qilishiga sabab boʻlgan va bu yerda „Survivor“ Destiny's Child qoʻshigʻini ijro etgan. Keyinchalik Warner Music Sweden bilan rekord shartnoma imzolagan.

Sur „Melodifestivalen 2023“ da „Never Give Up“ qoʻshigʻi bilan ishtirok etib, finalda toʻqqizinchi oʻrinni egallagan. 2023-yilning yozida Sur Shvetsiya boʻylab „Diggiloo“ gastrollarida qatnashgan. Melodifestivalen 2024 da „When I'm Gone“ qoʻshigʻi bilan ishtirok etgan; 2024-yil 10-fevralda yarim finalda ikkinchi oʻrinni olib, toʻgʻridan-toʻgʻri finalga yoʻllanma olgan. Tez orada Melodifestivalen fandomida mashhurlikka erishadi, uning qoʻshigʻi gʻalaba zavqini ulashuvchi deya eʼtirof etilgan. Oxir-oqibat, hakamlar hay’atidan 37 ball va televideniyedan 35 ball toʻplab, jami 72 ball toʻplagan holda finalda yettinchi oʻrinni egallagan.
thumb| Mariya Sur Melodifestivalen 2024 da „When I'm Gone“ qoʻshigʻini ijro etmoqda

 Diskografiyasi 

 Singllari 
+Singllar roʻyxati Sarlavha Yil Grafikdagi eng yuqori oʻrinlari Albom SWE „Never Give Up“ 2023-yil 17 „When I'm Gone“ 2024-yil 12

 

 

 
 
 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:2004-yilda tugʻilganlar
Mariya Burmaka

Mariya Burmaka (1970-yil 16-iyun, Xarkov, Ukraina) – ukrainalik qoʻshiqchi, teledastur musiqachisi va rok, pop, folklor va jahon musiqasi janrlarida qoʻshiqnavis. Ukraina xalq artisti.

 Biografiyasi va taʼlimi 
Burmaka oʻqituvchilar oilasida tugʻilgan. Musiqa maktabida gitara sinfida oʻqiyotgan chogʻlarida ukrain qoʻshiqlarini kuylashni boshlagan. 1987-yilda Karazin nomidagi Xarkov universitetining filologiya fakultetiga oʻqishga kirgan. Talabalik davrida original qoʻshiqlar yozishni boshlagan.

2004-yilda Burmaka Taras Shevchenko nomidagi Kiyev Milliy universitetining jurnalistika fakultetini tamomlagan. Shuningdek, filologiya fanlari nomzodi darajasiga ega.

 Ilk qatnashgan festival va tanlovlari 
Faoliyatining boshida Burmaka bir nechta muhim va Butunukraina musiqiy tanlovlari yoki festivallarida gʻolib chiqqan, bu uni tezda mashhur qilib, ukrain musiqasining timsoliga aylantirgan.

1989-yilda Burmaka Lutskdagi Oberig musiqa festivalida birinchi va Chernovtsidagi mashhur „Chervoni Ruta“ yoshlar musiqa festivalida ikkinchi oʻrinni egallagan. 1990-yil iyun oyida Kanivda boʻlib oʻtgan „DZVIN“ Butunukraina festivalida gʻolib chiqqan va „laureat“ unvoniga sazovor boʻlgan. 1993-yilda Promin radio platformasi tomonidan tashkil etilgan „12-2“ xit-qoʻshiq tanlovida gʻolib chiqqan.

 Musiqiy faoliyati 
thumb| Burmaka 2022-yilda
Burmaka zamonaviy Ukraina tarixidagi koʻplab tadbirlarda, jumladan, yuqorida aytib oʻtilgan birinchi „Chervoni Ruta“ festivalida (1989), Granitdagi „Student Hunger“da (1990), „Apelsin inqilobida“ (2004) va Qadr-qimmat inqilobida (2013–2014) faol ishtirok etgan.

1991-yilda Monrealda Kanadaning Yevshan kompaniyasi tomonidan ishlab chiqarilgan Mariya nomli birinchi diskini yozgan. Disk Ukrainada sotuvga chiqarilgan birinchi ukrain tilidagi musiqiy disk boʻlgan.

1998-yilda Burmaka Znovu lyublyu nomli boshqa albomini chiqargan. Albomning taqdimoti oʻzgacha boʻlgan: Burmaka oʻzining eng yaqin doʻstlari va matbuot vakillarini Milliy tasviriy sanʼat muzeyidagi 17—18-asr ikonalar zaliga taklif qilib, u yerda akustik gitarada kontsert bergan.
 Tili 
Burmaka ukrain tilining ashaddiy tarafdori va rus tilida ijro etmaydigan va rus tilida musiqa repertuariga ega boʻlmagan yagona Ukraina xalq artistidir. Uning taʼkidlashicha, „Ukrain tili boʻlmasa, ukrain xalqi oʻzining etnik oʻziga xosligi va erkinligini yoʻqotadi“.
 Mukofotlari 

 1997-yil: Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist unvonini olgan
 2007-yil: malika Olga ordeni bilan taqdirlangan (III darajali)
 2009-yil: „Ukraina xalq artisti“ faxriy unvoni berilgan
 Focus jurnalining Ukrainadagi 100 ta eng nufuzli ayollar roʻyxatiga kiritilgan.

 Albomlari 

 1990-yil Oy ne kvitni, vesno
 1992-yil Mariya
 1994-yil Lishayetsya nadiya
 1998-yil Znovu lyublyu
 2001-yil Iz yangolom na plechi
 2002-yil Miya
 2003-yil I Am
 2003-yil Jivi
 2004-yil N9
 2008-yil Saundtreki
 2010-yil Ne smіysya z mene
 2011-yil Dityachiy Albom
 2014-yil Tin po vodi

 

 

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1970-yilda tugʻilganlar
Yevgen Galich

Yevgen Galich (1984-yil 29-aprelda tugʻilgan) – ukrainalik rok musiqachi, teleboshlovchi, DJ hamda „O.Torvald“ rok guruhi solisti.

 Biografiyasi 
Yevgen Galich 1984-yil 29-aprelda Kiyev viloyatining Bila Tserkva shahrida tugʻilgan, ammo hayotining dastlabki sakkiz yilini Qozogʻistonda oʻtkazgan, u yerda otasi Sovet Armiyasi safida xizmat qilgan. 1992-yilda oilasi, shu jumladan ukasi Andrey Poltavaga koʻchib oʻtgan va bu yerda uzoq vaqt yashagan. Yevgen besh yoshida musiqa darslariga qatnay boshlagan. 1994-yilda oʻzining qoʻshnisi boʻlgan, keyinchalik „O.Torvald“ gitarachisi va Yevgen Galichning eng yaqin doʻsti Denis Mizyuk bilan uchrashgan. 1999-yildan 2005-yilgacha ular „Kruti! Pedali“ guruhida birga chiqishlar qilishgan, keyinchalik ular „O.Torvald“ guruhini tashkil qilishgan.

Galich Poltava harbiy telekommunikatsiya institutida tahsil olgan (hozir zahiradagi leytenant, telekommunikatsiya tizimlari va tarmoqlari muhandisi). Institutdagi soʻnggi yillarida radiostansiyada ishlagan. Bu yerda ishlagan paytlari hayotidagi yagona narsa musiqa ekanligini his qilgan.

2006-yilda institutni tugatgandan soʻng, oʻz guruhi bilan Kiyevga koʻchib oʻtgan va u yerda ijaraga uy olgan. 2006-yildan 2010-yilgacha ular oʻsha uyda birga yashashgan va bu uy ularning studiyasi vazifasini bajargan. Dastlab ular musiqa yozishdan unchalik koʻp pul olmagan, shuning uchun musiqaga koʻp vaqt ajratib, boshqa ishlarda ishlagan.

2008-yilda ular oʻzlarining birinchi „O.Torvald“ albomini yozganlar va guruh 2011-yildan oʻsishni boshlagan. Ilgari Galich yagona bastakor va qoʻshiqnavis boʻlgan, ammo hozir unga Yevgenning doʻsti va sobiq guruhdoshi boʻlgan „DJ Polyarnik“ Mikola Rayda yordam bermoqda. Yevgen Galich „O.Torvald“dan tashqari reper Andrey Shostakov bilan birga „NUDLY“ guruhida ham ishtirok etadi.

Kiyevda yashab, Yevgen bir qator telekanallarda, jumladan „M1“ musiqiy telekanalida (Oleksandr Asaulyuk taklifiga binoan), „NLO TV“ koʻngilochar telekanalida va 2018-yildan boshlab Megogo Live deb nomlangan muqobil musiqa ijro etuvchi kanalda ishlagan.

Yevgen televideniye faoliyatidan tashqari „Prosto Radi. O“ radiostansiyasida ham ishlagan.

Yevgen Galichning Valeriya ismli rafiqasi bor, 2013-yilda qiz farzand koʻrgan. Yevgen xotiniga „Nas dvoye“ qoʻshigʻini bagʻishlagan. Shuningdek, rafiqasi „O.Torvald“ning bir nechta videolarida ishtirok etgan.

2022-yil aprel oyida, 2022-yilda Rossiyaning Ukrainaga bosqinidan soʻng, Galich Ukraina armiyasiga qoʻshilgan.

 Eurovisiondagi ishtiroki 
2017-yil 25-fevralda „O.Torvald“ Eurovision milliy tanlovida gʻolib chiqqan, shuning uchun Yevgen Galich O.Torvald aʼzosi sifatida Eurovision 2017 qoʻshiqlar tanlovida „Vremya“ qoʻshigʻi bilan Ukraina sharafini himoya qilgan.

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1984-yilda tugʻilganlar
Yaktak (xonanda)

Yaroslav Mikolayovich Karpuk (2005-yil 4-mayda tugʻilgan) – Yaktak nomi bilan tanilgan, ukrainalik qoʻshiqchi va pop hamda xip-xop qoʻshiqlari muallifi.

 Biografiyasi 
Bobosi va buvisi uning musiqaga mehrini bolaligidan payqab shunga monand tarbiyalagan. Onasi tomonidan buvisi Stara Vijivkadagi bolalar musiqa maktabida, bobosi esa Stara Vijivka kasb-hunar litseyida dars bergan.

Karpuk oilasining qishlogʻidagi gimnaziyani tamomlagan. Kiyev shahar estrada va sirk sanʼati akademiyasida (vokal mutaxassisligi) tahsil olgan"Komu prisvyachuє naybіlshe svoїx pіsen YAKTAK, yakiy mrіє „vignati rosіysku muziku z nashix chartіv“". .

2019-yilda Karpuk Ukrainaning „Golos. Diti“ telekoʻrsatuvining 5-mavsumida ishtirok etgan (jamoa „Dzidzio“), super finalga chiqqan va 2-oʻrinni egallagan"Komu prisvyachuє naybіlshe svoїx pіsen YAKTAK, yakiy mrіє „vignati rosіysku muziku z nashix chartіv“". „YAKTAK – maybutnє ukraїnskogo muzichnogo olіmpu“. . 2020-yilda Jahon sanʼati chempionatida (Los-Anjeles) birinchi va ikkinchi oʻrinlarni egallagan.

2021-yildan qoʻshiqlariga musiqa yozib kelmoqdaAlіna Onopa (2023-04-06). . Oʻsha yili „Chornomorskiy igri“ festivalida Gran-prini qoʻlga kiritgan.

 Yaktak loyihasi 
2022-yil fevral oyida Kiyevda „Yaktak“ yakkaxon loyihasini ishga tushirganAlіna Onopa (2023-04-06). .

Uning Jerry Heil, MamaRika, SOBOL, DOVI, Kola, Golubenko bilan duet asarlari borAlіna Onopa (2023-04-06). "Komu prisvyachuє naybіlshe svoїx pіsen YAKTAK, yakiy mrіє „vignati rosіysku muziku z nashix chartіv“". . Weekno veb-saytiga koʻra, Yaktak har hafta TOP 10 talikda yuqori oʻrinlarni egallab turadi.

„Muzvar Awards 2023“ mukofoti bilan taqdirlangan.

„Lalala“ qoʻshigʻi bilan 2024-yilgi Eurovision qoʻshiqlar tanlovining dagi finalchilaridan biri sifatida tanlangan. Tanlovda toʻrtinchi oʻrinni egallagan.

 Videokliplari 
YilQoʻshiqRejissyor2022„Gutsulka Ksenya“Andriy Sobolevskiy„Povіstka“Andriy Sobolevskiy„Stefanіya“Andriy Sobolevskiy „Peremoje dobro“Andriy Sobolevskiy„Bіlya topolі“ (kover)Andriy Sobolevskiy „Probach“Andrii Sobolevskyi„Rіdna mati“Andriy Sobolevskiy„V pustіy kіmnatі“ (Jerry Heil bilan)Gosha Kosmo„Batku“Andriy Sobolevskiy „Narechena“Andriy Sobolevskiy„Vrodliva“Andriy Sobolevskiy„Poglyad“ (SOBOL bilan)Andriy Sobolevskiy„Ne movchi“Volodimir Servetnik „V kojnіy rodinі“Volodimir Servetnik„Chekaye vdoma“ (DOVI bilan)Leonid Lavtsenyuk2023„Ne zabuvay“Volodimir Servetnik„Koli bolit dusha“Viktor Volos„Strіlyay“Viktor Volos„Porіchka“ (Kola bilan)Andriy Sobolevskiy„Perekotipole“ (DOVI bilan)Mariya Dorichenko„Siluet“Viktor Volos

 Mukofotlari 
Yil Mavzu Turkum Mukofotlar Natija Manba 2023-yil - Pop musiqada eng yaxshi yangi nomlar Muzvar Awards 

 

Turkum:2005-yilda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Oʻrik gullaganda

„Oʻrik gullaganda“ – shoir Hamid Olimjon tomonidan yozilgan mashhur sheʼr. Sheʼr koʻplab taniqli oʻzbek xonandalari tomonidan ijro etilgan boʻlib, musiqa va soʻzlari bahor ramziga aylangan.
 Tarixi 
1937-yilning mart oyida Hamid Olimjon Oʻzbekiston SSRning hukumat delegatsiyasi tarkibida Qozogʻistonga borgan. U yerda tashkil etilgan tantanali tadbirda ishtirok etib, tadbir davomida „Qozogʻiston“ nomli mashhur sheʼrini yozgan va tadbir ishtirokchilariga oʻqib bergan. Hamid Olimjon Qozogʻistonda boʻlib turgan vaqtda, respublikaning oʻsha vaqtdagi poytaxti – Olmaota shahri qalin qor ostida qolgan edi. Mart oyi oxirlarida Toshkentga qaytgan shoir, hovlisiga ekilgan oʻrikning gullaganiga guvoh boʻlgan va mashhur „Oʻrik gullaganda“ sheʼrini yozgan. 

Sheʼr „Qizil Oʻzbekiston“ gazetasining 1937-yil 5-aprel sonida ilk bor eʼlon qilingan.

 Ijro etilishi 
Sheʼrni ilk bor qoʻshiq qilib kuylaganlardan biri Muhabbat Shamayevadir. Qoʻshiq, shuningdek, Nasiba Abdullayeva, Malika Egamberdiyeva kabi taniqli xonandalar tomonidan ham ijro etilgan. Musiqasi mashhur kompazitor Manas Leviyevga tegishlidir. 

 Matni 
+Derazamning oldida bir tupOʻrik oppoq boʻlib gulladi…Novdalarni bezab gʻunchalar,Tongda aytdi hayot otini

Va shabboda qurgʻur ilk saharOlib ketdi gulning totini.Har bahorda shu boʻlar takror,Har bahor ham shunday oʻtadi,

Qancha tirishsam ham u beorYellar meni aldab ketadi.Mayli, deyman va qilmayman gʻash,Xayolimni gulga oʻrayman;

Har bahorga chiqqanda yakkash,Baxtim bormi, deya soʻrayman.Yuzlarimni silab, siypalab,Baxting bor, deb esadi ellar.

Etgan kabi goʻyo bir talab,Baxting bor, deb qushlar chiyillar…Hamma narsa meni qarshilar,Har bir kurtak menga soʻylar roz,

Men yurganda bogʻlarga toʻlarFaqat baxtni maqtagan ovoz:„Mana senga olam-olam gul,Etagingga siqqanicha ol“,

Bunda tole har narsadan moʻl,To oʻlguncha shu oʻlkada qol.Umrida hech gul koʻrmay, yigʻlabOʻtganlarning haqqi ham senda,

Har bahorni yigʻlab qarshilabKetganlarning haqqi ham senda…Derazamning oldida bir tupOʻrik oppoq boʻlib gulladi…

 

Turkum:Hamid Olimjon sheʼrlari
Turkum:Sheʼrlar
Ivan Karpenko-Kariy

Ivan Karpovich Karpenko-Kariy (haqiqiy familiyasi Tobilevich; ) – ukrainalik realistik yoʻnalishda ijod qilgan dramaturg, N. K. Sadovskiy, P. K. Saksaganskiy va M. K. Sadovskaya-Barilottilarning akasi.

 Biografiyasi 
1845-yil 29-sentyabrda Yelizavetgrad yaqinidagi Arsenevka qishlogʻida mulkdor Karp Tobilevich oilasida tugʻilgan.

left|thumb|169x169px| Ukraina pochta markasida, 1995-yil

Tuman maktabini tamomlab, 14 yoshida kotib lavozimida ish boshlagan.

23 yil davomida Yelizavetgradda shahar politsiyasi kotibi boʻlib ishlagan, u yerdan 1883-yilda inqilobchilarni pasport bilan taʼminlagani uchun ishdan boʻshatilgan va surgun qilingan.

1880-yillarda M. L. Kropivnitskiy truppasida rollar oʻynagan va 1883-yildan ukrain tilida dramalar yoza boshlagan. 1886-yilda Xersonda uning: „Bondarivna“, „Xto vinen?“ va „Rozumniy і duren“ kabi dramalar toʻplami nashr etilgan. 1887-yilda uning „Naimichka“ (Xersonda), 1892-yilda „Martin Borulya“ („Zora“da bosilgan) dramalari nashr etilgan.

Dramalari hayotiyligi, personajlar yaxlitligi va tushunarli tilda yozilganligi bilan ajralib turadi.

Nomi Ukraina SSR Davlat teatr sanʼati institutiga berilgan.

1906-yilda kasal boʻlib, sahnadagi faoliyatini toʻxtatgan va davolanish uchun Berlinga ketgan. Jiddiy kasallikdan soʻng (jigar va taloq saratoni) 1907-yil 2(15)-sentyabrda Berlinda vafot etgan. Nadejda fermasi qoʻriqxona-muzeyidan unchalik uzoq boʻlmagan Karlyuzinskiy qabristoniga dafn etilgan.

 Oilasi 

 Nadejda Karlovna Tarkovskaya bilan turmush qurgan (1882-yilgacha), ushbu xotinidan yetti farzandi bor: Vissarion (tugʻilgandan koʻp oʻtmay vafot etgan), Galya (1872—1882), Nazar (1874—?), Mikola va Katerina (goʻdakligida vafot etgan), Yurko (1876—1925) va Orisya (1879—1955).
 1883-yilda Sofiya Vitaliyevna Ditkovskaya bilan turmush qurgan. Uning qizi Mariyani asrab olgan.

 Asarlari 

 Beztalanna
 Bondarіvna
 Burlaka
 Jiteyske more
 Martin Borulya
 Naymichka
 Nevolnik
 Novobranes
 Rozumniy і duren
 Sava Chaliy
 Sto tisyach
 Xazyain

 

 
 Litplayer audio kutubxonasida Karpenko-Kari asarlari
 Ukraina gʻururi – Ivan Karpenko-Kari 
 Karpenko-Kari Ivan Karpovich (Tobilevich) 
 „I. K. Karpenko-Kariy (Tobilevich)“
 Natalya Garbar. Tobilevichlar oilasini qayta qurishdan oldin (28-35-betlar)

Turkum:1907-yilda vafot etganlar
Turkum:15-sentyabrda vafot etganlar
Turkum:1845-yilda tugʻilganlar
Turkum:29-sentyabrda tugʻilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Olesya Vlasova

Olesya Yuryevna Vlasova (1974-yil 14-sentyabr Moskva viloyatida tugʻilgan) – ukrainalik teatr va kino aktrisasi, teleboshlovchi. „Ukrainskaya pravda. Jizni“ nashriga koʻra Ukrainaning TOP-20 aktrisalari qatoriga kiritilgan (2009) .

Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist (2020).

 Biografiyasi 
1974-yil 14-sentyabrda Moskva viloyatida tugʻilgan.

Bolaligida ota-onasi bilan Odessaga koʻchib oʻtgan va shu yerda maktabni tugatgan. Odessada teatr litseyida oʻqigan va „Kanal 7“ da teleboshlovchi boʻlib ishlagan.

1999-yilda I. Karpenko-Kariy nomidagi Kiyev teatr sanʼati institutini tamomlagan.

2000-yildan – Pecherskdagi Noviy drama teatrining aktrisasi.

 Taʼlimi 
1990—1995-yillar – Odessa teatr litseyida oʻqigan.

1995—1999-yillar – I. Karpenko-Kariy nomidagi Kiyev nomidagi teatr sanʼati institutida N. Rushkovskiy qoʻl ostida taʼlim olgan.

 Shaxsiy hayoti 
 Eri – ukrainalik aktyor Igor Rubashkin
 Qizi – Appolinarya (Polina)
 Qizi – Varvara

 Ijodi 

 Mukofotlari 

 1998-yil „Eng yaxshi debyut rol uchun“ nominatsiyasida „Kiyevska Pektoral“ mukofoti. „Usta va Margarita“ va „Chelovek iz Lamanchi“ spektakllari uchun kurs bilan birga olingan.
 2003-yil „Varshavska melodiya – 2“ spektaklidagi „Yetakchi ayol roli uchun“ nominatsiyasida „Kiyevska Pektoral“ mukofoti.

 Teatrdagi rollari 

 1998-yil „Chelovek iz Lamanchi“ – Aldonza
 2001-yil „Ostrov nashey Lyubvi i Nadejdi“ – Lizka
 2002-yil „Arlekino. Sluga dvux gospod“ – Beatrice
 2003-yil „Ionich“ – Anna Martinovna Zmeyukina
 2003-yil „Pyat rasskazov Pelevina“ – Tanya
 2003-yil „Varshava ohangi – 2“ – Gelya
 2003-yil „Shkola donjuanov“ – jurnalist (Aleksandra – Aleksandr)
 2004-yil „Zakon Tango“ – ssenariy muallifi, qoʻshiqnavis
 2005-yil „Usta va Margarita“ – Margarita
 2005-yil „Belaya vorona“ – Minx
 2012-yil „Lyuks dlya inostransev“ – Brenda Parker

 Televideniyeda 

 1992—1995-yillar: „Kanal 7“ telekanalining diktori, Odessa
 2006-yil: „Yestestvenniy otbor“ teleoʻyini
 2007—2008-yillar: „Noviy kanal“ da „Podyom“ tonggi teledasturining boshlovchisi, Kiyev, Ukraina
 2007-yil: Igri patriotov
 2008-yil: „Kulinarniy duet – 2“. Olesya Vlasova
 2012-yil: „Bolshaya raznitsa po-ukrainski“.
 

 

 Pecherskdagi Yangi teatr veb-saytida aktrisa O. Vlasovaning sahifasi
 Aktrisa O. Vlasovaning ruskino.ru veb-saytidagi sahifasi
 Aktrisa O. Vlasovaning afisha.ru veb-saytidagi sahifasi
 „Varshava ohangi – 2“
 Hammasi „Don Juans maktabi“ga!
 „Benyuk va Xostikoev“ teatr kompaniyasining veb-saytida „Chet elliklar uchun lyuks“ (asosiy Vikonoviyaliklar)
 Olesya Vlasova: Men ham uyda xoʻjayinman! Arxivnaya kopiya
 Olesya Vlasova: shaxsiy hayoti 
Turkum:Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Turkum:Rossiyalik aktrisalar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1974-yilda tugʻilganlar
Turkum:14-sentyabrda tugʻilganlar
Lidiya Belozorova

Lidiya Alekseyevna Belozorova (1945-yil 31-mart, Xerson – 2022-yil 15-fevral, Vinnitsa) – sovet-ukrain teatr va kino aktrisasi, Ukraina xalq artisti (1993).

 Biografiyasi 
1945-yil 31-martda Xerson shahrida tugʻilgan. Qizlik familiyasi – Vakula.

1968-yilda I. Karpenko-Kariy nomidagi Kiyev davlat teatr sanʼati institutini tamomlagan. Musiqa va drama teatrining aktrisasi. 1968—1969-yillarda – Rovne viloyati Ukraina drama teatri aktrisasi. 1969—1972-yillarda – Lvovdagi M. Zankovetskiy nomidagi Ukraina drama teatri aktrisasi.

1972-yildan umrining oxirigacha M. Sadovskiy nomidagi Vinnitsa viloyat musiqali drama teatrida aktrisa boʻlgan. Vinnitsa teatri sahnasida 100 dan ortiq rollarni oʻynagan.

2022-yil 15-fevralda 77 yoshida Vinnitsada vafot etgan. Aktrisa bilan vidolashuv 17-fevral kuni Vinnitsa teatri sahnasida boʻlib oʻtgan.

 Teatrdagi ishlari 
 Odarka („Zaporojes za Dunayem“)
 Natalka Poltavka („Natalka Poltavka“)
 Mariya („Dvenadsataya noch“)
 Jena Teve („Pominalnaya molitva“)
 Bayadera („Bayadera“)
 Mirandolina („Mirandolina“)
 Xanuma („Xanuma“)
 Lyubov Fyodorovna („Mazepa“)
 Bobrenchixa („Marusya Churay“)
 Pamela („Dorogaya Pamela“)
 Bernarda Alba („Dom Bernardi Albi“)
 Mariya Vasilyevna („Dyadya Vanya“)
 Marselina („Bezumniy den, ili Jenitba Figaro“)
 Dulskaya („Moral pani Dulskoy“).

 Filmlardagi rollari 

 1971-yil – „Vesyoli Jabokrichi“ (rejissyor Viktor Ivanov) – Parasya
 1972-yil – „Prapovshaya gramota“ – kazak Vasilining xotini, jodugar, imperatoritsa
 1973-yil – „Ded levogo kraynego“ – epizod
 1975-yil – „Prostiye zaboti“ (rejissyor Isaak Shmaruk) – Taisiya
 2005-yil – „Vozvrasheniye Muxtora-2/Sobaka.gi“: 9-qism – Igorning qoʻshnisi
 2007-yil – Vozvrasheniye Muxtora-2, 4-mavsum / Kino yulduzi | 3-qism – Anastasiya Sergeyevna

 Mukofotlari 

 III darajali Malika Olga ordeni (?).
 Ukraina xalq artisti (1993).
 Ukraina SSR xizmat koʻrsatgan artist (?).
 Nikolay Zarudniy mukofoti (2001).

 

 

 Lidiya Belozerova
Turkum:Sovet aktrisalari
Turkum:Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Turkum:2022-yilda vafot etganlar
Turkum:15-fevralda vafot etganlar
Turkum:1945-yilda tugʻilganlar
Turkum:31-martda tugʻilganlar
Rostislav Derjipilskiy

Rostislav Lyubomirovich Derjipilskiy (1975-yil 7-oktabr, Ivano-Frankivsk viloyati, Kosiv) – ukrainalik teatr rejissyori va aktyori, Ukraina xalq artisti, Ivan Franko nomidagi Ivano-Frankivsk akademik mintaqaviy musiqa va drama teatrining badiiy rahbari.

 Ishlari 

 „Teatralna pіsnya v observatorіy“ (2014)
 „Oskar і jіnka v rojevomu“ (2015)
 „Hamlet“ 2017
 „Romeo va Juletta“ (2021)
 „Vkusni Darusya“ (2021)
 „Vishivaniy. Korol Ukraini“ (2021)

 Mukofotlari 

 2007-yil – Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist
 2009-yil – Volodimir Blavatskiy nomidagi Ukraina Milliy teatr aktyorlari uyushmasi mukofoti laureati (AQSh-Ukraina)
 2009-yil – Ivano-Frankivsk viloyati davlat maʼmuriyati va Ivano-Frankivsk viloyat kengashining „Prikarpatiya oldidagi xizmatlari uchun“ medali
 2013-yil – teatr sanʼati sohasidagi Vitaliy Smolyak mukofoti laureati
 2015-yil – Ukraina Vazirlar Mahkamasining diplomi
 2015-yil – Ukraina xalq artisti
 2019-yil – „Teatr sanʼati“ nominatsiyasi boʻyicha Shevchenko mukofoti laureati
 2020-yil – III darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeniDecree of the President of Ukraine from 27 chervnya 2020 year № 254/2020 „Pro vіdznachennya derjavnimi nagorodami Ukraїni z nagodi Dnya Konstitutsії Ukraїni“ 

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1975-yilda tugʻilganlar