Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Molla Çelebi masjidi

Molla Çelebi masjidi , baʼzi da Fındıkli masjidi  – XVI asrga oid Usmonli masjidi. Turkiyaning Istanbul shahri, Beyoğlu tumani, Fındıkli mahallasida joylashgan. Masjid qurilishi Istanbulning bosh qozisi Kazasker Mehmet Vusuli afandi tomonidan buyurtma qilingan va Usmonli imperiyasi meʼmori Xoʻja Sinon tomonidan ishlab chiqilgan. Masjid Bosfor boʻgʻozi sohilida, Kabataş parom porti va Dolmabahçe masjidi yaqinida joylashgan.

 Geografiyasi 
Molla Çelebi masjidi Istanbul shahri, Beyoğlu tumani, Fındıkli mahallasi, Meclisi Mebusan koʻchasi, Yevropa Bosforining pastki qirgʻogʻi – Findikkda joylashgan. „Findikli Camii“ yoki „Fındık“ nomi bilan ham tanilgan Molla Çelebi masjidi Kabataş funikulyori va parom stansiyalari yaqinidan va dengiz qirgʻogʻidan nafis va taʼsirchan koʻrinadi, masjid, ayniqsa, tunda Bosfor boʻgʻozida juda chiroyli aks etadi.

 Tarixi 
Masjid qurilishi uchun Usmonli imperiyasining taniqli meʼmori Xoʻja Sinon bosh masʼul shaxs etib tayinlangan, soʻngra bosh sudya, olim va shoir sifatida mashhur boʻlgan Mehmed Vusuli afandi rahbarligida loyihalashtirilgan. Hukumat tomonidan keltirilgan ga koʻra, masjid 1561-1562-yillarda qurilgan.

 Arxitekturasi 
left|thumb|333x333px| Ichki qismi
Masjid dastlab meʼmor Xoʻja Sinon tomonidan loyihalashtirilgan olti burchakli kichik majmua sifatida qurilgan. Masjid, asosan, ikki qismdan, 18.90 metrdan 16.40 metrgacha (62.0 dan 53.8 feetgacha) oʻlchamdagi markaziy namozxona va 8.80 metrdan 4.60 metrgacha (28.9 dan 15.1 feetgacha) oʻlchamdagi mehrobdan iborat. Ustunlar devorlarga qurilgan boʻlib, ular orasida sharqdan gʻarbga tomon yoʻnalishda toʻrtta kichik yarim doira shaklidagi gumbazlar va bitta markaziy gumbaz joylashgan.

Masjid Usmonli meʼmorchiligining klassik uslubida qurilgan. Masjid mehrobi oʻziga xos tarzda yaratilgan boʻlib, u yerda imom nutq soʻzlashi mumkin. Mehrob ham minbar bilan bir xil uslubda bezatilgan. Masjidning koʻchaga qaragan tomonida, oʻng burchakda minora joylashgan. Minorada sherefe (minorali balkon) mavjud.

 

Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Istanbuldagi masjidlar
Mesih Mehmed posho masjidi

Mesih Mehmed posho masjidi  – Istanbul shahri, Fotih tumanidagi XVI asrda qurilgan Usmonli masjidi. Masjid qurilishi Murod III ning sadr vazirlaridan biri Mesih Mehmed posho tomonidan buyurtma qilingan va Usmonli imperiyasi meʼmori Xoʻja Sinon tomonidan loyihalashtirilgan. Inshoot 1585–1586-yillarda qurib bitkazilgan.

 Tarixi 

Masjid 1584-yilda amaldor Mesih Mehmed posho tomonidan uchinchi vazir lavozimini egallab turgan paytda foydalanishga topshirilgan. Mesih posho 1581-yilda Istanbulga qaytishidan oldin Qohirada olti yilga yaqin Misr general-gubernatori lavozimida faoliyat koʻrsatgan. U 1584-yil iyulda vazir, soʻngra 1585-yil 1-dekabrdan 1586-yil 15-aprelgacha toʻrt oylik sadr vazir lavozimini egallagan. Mesih posho 1589-yilda vafot etgan, oʻlimidan soʻng shu masjidga dafn etilgan.

Usmonlilar imperiyasi meʼmori Xoʻja Sinon masjid loyihasida qay darajada ishtirok etgani haqida aniq maʼlumotlar mavjud emas. Meʼmor 1584-yilda Makkaga haj safariga boradi, u yoʻqligida meʼmorning oʻrnini boshqa bir imperator meʼmorlaridan biri Mehmed Subaşı egallaydi. Sinon oʻzining tarjimai holi („Tuhfetu’l-miʼmārīn“) qoralamasida masjidni oʻz loyihalari roʻyxatiga kiritgan, ammo keyingi versiyasida („Teẕkiretü'l-ebniye“) masjid nomini tilga olmagan. Yodgorlikning vaqf bitigida uning qurilgan yili hijriy 994-yil deb berilgan (1585–1586). Janubi-gʻarbiy burchakdagi uch qavatli favvorada ham xuddi shu sana yozilgan. Favvora 1817—1818-yillarda taʼmirlangan. 1587-yilda Mesih posho vafotidan keyin oʻz masjidi yoniga dafn etilishiga ruxsat olgan va 1589-yilda vafot etgan.

 Arxitekturasi 

 Tashqi koʻrinishi 

Masjidning shimolida toʻgʻri burchakli hovli joylashgan boʻlib, uch tomondan kichik gumbazlarni ushlab turuvchi ustunlardan iborat arkada bilan oʻralgan. Arkadaning shimoliy qismi ostida tahorat olish uchun musluk suv (uylarga quvurlar orqali yetkazib beriladigan suv) mavjud. Old hovlining markazida Mesih poshoning qabri joylashgan. Masjidning shimoliy jabhasida beshta ravoqli qoʻshaloq ayvon bor. Ayvon ustunlari beshta kichik gumbazlarni mustahkamlab turadi.

Qoʻrgʻoshin bilan qoplangan asosiy gumbazning diametri . Masjidning har ikki tomonidagi yoʻlaklar uchta kichik gumbazlar bilan qoplangan.

 Galereya 

 

 

 

 
 Mesih Mehmed Posho Kulliyesi , Archnet
 Dik Ossemanning Mesih Pasha masjidining fotosuratlari
 Mesih Ali Pasha Camii, TC Fatih Kaymakamligi

Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Istanbuldagi masjidlar
Turkum:Gumbazli masjidlar
Turkum:Turkiyadagi sunniylik masjidlari
Turkum:Turkiyadagi gumbazli masjidlar
Turkum:Turkiyadagi minorali masjidlar
Jalak Harupat Stadioni

Si Jalak Harupat Stadium – Indoneziyaning Gʻarbiy Yava, Bandung Regency, Kutavaringin tumanida joylashgan koʻp funksiyali stadion. U hozirda futbol oʻyinlari uchun ishlatiladi va 2018-yilgi Osiyo oʻyinlari erkaklar futbol turnirida foydalanilgan.

Stadion Persikab Kabupaten Bandungning uy maydoni hisoblanadi. 2009-yildan buyon „Persib Bandung“ jamoasi uy uchrashuvlarini shu yerda oʻtkaza boshlagan. Stadion sigʻimi 30 100 kishiga moʻljallangan.

 Sport tadbirlari 
right|thumb|260x260px| 2014-yilgi oʻyin kunidagi stadion

 2008-yil AFF Suzuki Cup A guruhida Myanma va Kambodja oʻrtasidagi oʻyin
 2013-yil Piala Menpora
 2018-yilgi Osiyo oʻyinlari erkaklar futbol turniri
 2023-yilgi FIFA U-17 Jahon chempionati

 Xalqaro musobaqalarga mezbonlik qildi 
Sana Musobaqa № 1 jamoa Hisob № 2 jamoa Muxlislar tashrifi 2022-yil 1-iyun Xalqaro oʻrtoqlik 0–0 8,615

 Turnir natijalari 

 2008-yilgi AFF chempionati 

Sana Vaqt (UTC-07) № 1 jamoa Hisob № 2 jamoaBosqich Muxlislar tashrifi 2008-yil 9-dekabr 19:30 3–2 A guruhi -

 2018 Osiyo oʻyinlari Erkaklar futboli 
Sana Vaqt (UTC-07) № 1 jamoa Hisob № 2 jamoaBosqich Muxlislar tashrifi 2018-yil 14-avgust 16:00 6–0 C guruhi - 2018-yil 14-avgust 19:00 1–0 C guruhi - 2018-yil 16-avgust 16:00 1–4 C guruhi - 2018-yil 16-avgust 19:00 0–3 C guruhi - 2018-yil 19-avgust 16:00 2–5 C guruhi - 2018-yil 19-avgust 19:00 2–5 C guruhi -

 2023-yilgi FIFA U-17 Jahon chempionati 
Sana Vaqt (UTC-07) № 1 jamoa Hisob № 2 jamoaBosqich Muxlislar tashrifi 2023-yil 11-noyabr 16:00 1–0 D guruhi 4,961 2023-yil 11-noyabr 19:00 1–2 D guruhi 6222 2023-yil 12-noyabr 16:00 3–0 F guruhi 2932 2023-yil 12-noyabr 19:00 1–3 F guruhi 4,617 2023-yil 14-noyabr 16:00 4–1 D guruhi 7065 2023-yil 14-noyabr 19:00 1–3 D guruhi 12 324 2023-yil 15-noyabr 16:00 2–2 F guruhi 2460 2023-yil 15-noyabr 19:00 1–3 F guruhi 5,353 2023-yil 17-noyabr 16:00 D guruhi - 2023-yil 17-noyabr 19:00 C guruhi - 2023-yil 18-noyabr 16:00 F guruhi - 2023-yil 18-noyabr 19:00 E guruhi - 2023-yil 21-noyabr 15:30 16-tur - 2023-yil 21-noyabr 19:00 16-tur -

 Yana qarang 

 Indoneziyadagi stadionlar roʻyxati
 Stadionlarning sigʻimlari boʻyicha roʻyxati

 

 

Turkum:Indoneziya futbol stadionlari
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Pay Nam Seb

Pay Nam Seb norasmiy ruscha nomi – Konstantin (1908-yil 13-mart, Primorskaya viloyati, Ussuriysk tumani, Popova Gora qishlogʻi – 1976-yil 3-dekabr, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Quyi Chirchiq tumani MTS traktor brigadasi brigadiri. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

 Biografiyasi 
Pay Nam Seb 1908-yilda Ussuriysk tumani, Popova Gora qishlogʻida dehqon oilasida tavallud topgan. 1921-yilda Barabash qishlogʻidagi boshlangʻich maktabni tugatgan. 1926-yildan Posyetovskiy tumanida qishloq xoʻjaligi ishchisi boʻlib ishlagan. Nam Seb 1930–1931-yillarda Posyetovskiy tumanidagi „Traktor“ kolxozida , 1932–1933-yillardaSverdlov nomidagi bugʻuchilik kolxozida hamda 1933–1937-yillarda Kalinin nomidagi kolxozda temirchi va traktor haydovchisi boʻlib ishlagan. 1937-yilda Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyatiga surgun qilingan.

Pay Nam Seb 1937-yildan Quyi Chirchiq viloyati Budyonniy nomidagi kolxozda traktorchi, 1944-yildan 4-son traktor brigadasida mexanik, 2- Quyi Chirchiq MTS traktor brigadasida brigadir lavozimlarida faoliyat olib borgan.

Pay Nam Seb SSSR Oliy Soveti Prezidiumining 1951-yil 15-oktyabrdagi farmoni bilan Lenin ordeni va "Oʻroq va Bolgʻa" oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoniga sazovor boʻlgan.

1958-yildan Toshkent viloyati, Oqqo'rg'on tumani, Dimitrov nomidagi kolxozda brigada mexanigi va ustaxona mudiri boʻlib ishlagan.

Mexanik 1971-yilda nafaqaga chiqqan. Toshkentda yashagan. 1976-yil dekabrda vafot etgan. U sobiq Dimitrov nomidagi kolxoz (hozirgi Quyi Chirchiq tumani) qabristoniga dafn etilgan.

 Mukofotlari 
Pay Nam Seb Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni, Lenin ordeni, „1941–1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali va „Vladimir Ilich Lenin tavalludining 100 yilligi munosabati bilan“ medali bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Quyi Chirchiq tumanida dafn etilganlar
Turkum:“Vladimir Ilich Lenin tavalludining 100 yilligi munosabati bilan” medali sohiblari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1976-yilda vafot etganlar
Turkum:3-dekabrda vafot etganlar
Turkum:1908-yilda tugʻilganlar
Turkum:13-martda tugʻilganlar
Vasiliy Pak

Vasiliy Pak, norasmiy ruscha sharifi – Aleksandrovich (1916-yil 30-dekabr, Rossiya imperiyasi, Primorsk viloyati, Vladivostok tumani, Ussuriysk tumani, Zarechye qishlogʻi – 1986-yil 16-may, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Yuqori Chirchiq tumani Sverdlov nomidagi kolxoz brigadiri. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

 Biografiyasi 
Vasiliy Pak 1916-yil 30-dekabrda Ussuriysk tumani Zarechye qishlogʻida dehqon oilasida tavallud topgan. 1932-yilda tugʻilib oʻsgan qishlogʻida yetti yillik maktabni tamomlagan. Keyinchalik Budennovskiy tumani, Nikolayevka qishlogʻida yashagan. 1937-yilda Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyatiga surgun qilingan. 1937-yildan Yuqori Chirchiq viloyati Sverdlov nomidagi kolxozda oddiy kolxozchi, dala mudiri va haydovchi boʻlib ishlagan.

Vasiliy Pak jamoasi 1950-yilda 34 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 134,8 sentnerdan yashil kanop olgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 22-maydagi farmoni bilan Pak Lenin ordeni, „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali va Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

1953-yilda katta mehnat yutuqlari uchun ikkinchi bor Lenin ordeni bilan taqdirlangan.

Vasiliy 1965-yildan Rostov viloyatining Tsimlyanskiy tumanida yashab, „Dobrovolskiy“ gʻallachilik fermasida ishlagan. Keyingi yillarda turli qishloq xoʻjaligi korxonalarida faoliyat olib borgan. Tsimlyanskiy tumanidagi „Bolshovskiy“ sovxozida ishchi (1967–1969), Qalmogʻiston Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasidagi „Vosxod“ sholichilik sovxozida agronom (1970–1971), Tsimlyansk viloyati „Potapovskiy“ sovxozida ishchi (1971), Krasnodar oʻlkasi Tbilisi tumanidagi „Kavkaz“ kolxozida oddiy kolxozchi (1972), Krasnodar „Solnechniy“ (1973-1974) va „Pashkovskiy“ (1975) sovxozlarida ishchi boʻlgan.

Pak 1970-yillarning oxirida Volgodonskda, keyinchalik Toshkentda yashagan. 1986-yil may oyida vafot etgan. U sobiq „Politotdel“ (hozirgi Toshkent viloyatining Yuqori Chirchiq tumani) kolxozi qabristoniga dafn etilgan.

 Mukofotlari 
Pak Vasiliy Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni, ikki marta Lenin ordeni hamda „1941-1945 yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Yuqori Chirchiq tumanida dafn etilganlar
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1986-yilda vafot etganlar
Turkum:16-mayda vafot etganlar
Turkum:1916-yilda tugʻilganlar
Turkum:30-dekabrda tugʻilganlar
Georgiy Pokrovskiy

Georgiy Konstantinovich Pokrovskiy (1877-yil – 1937-yil) Saratov viloyatidan 2-chaqiriq Davlat Dumasi deputati, huquqshunos, Butunrossiya taʼsis majlisi aʼzosi.

 Biografiyasi 
Georgiy Konstantinovich 1877-yilda Balashov shahrida tavallud topganVospominaniya plemyannitsi Aleksandri Vasilevni Speranskoy, arxiv semi. U qishlogʻida boshlangʻich maktabini tamomlab, zemstvoda kotib boʻlib ishlay boshlagan Protasov L. G. Lyudi Uchreditelnogo sobraniya: portret v interere epoxi. – : ROSPEN, 2008.. Keyin Saratov viloyati Balashov tumani zemstvo qurultoyining kotibi boʻlgan. 1900-yillar boshida Sotsialistik inqilobiy partiyaga qoʻshilgan.

Kotib Pokrovskiy 1907-yil 6-fevralda Saratov viloyati saylov assambleyasi saylovchilarining umumiy tarkibidan 2-chaqiriq Davlat Dumasiga deputat etib saylangan. Sotsialistik inqilobchilar guruhiga aʼzo boʻldi va yozishmalarni tahlil qilish komissiyasining kotibi etib saylangan. Georgiy Dumaning davlat daromadlari va xarajatlari roʻyxatini tuzish boʻyicha komissiyasi va mahalliy davlat hokimiyati komissiyasi aʼzosi edi. U Dumadagi sotsialistik-inqilobchilar guruhi nomidan och va ishsizlarga oziq-ovqatdan yordam berish boʻyicha masalalarni ilgari surdi.

Pokrovskiy 3-iyundagi davlat toʻntarishidan keyin hibsga olinib, deportatsiya qilindi. Keyinchalik Moskva universitetining yuridik fakultetiga oʻqishga kirdi va uni muvaffaqiyatli tugatdi. Oʻqishni A. L. Shanyavskiy nomidagi xalq universitetida davom ettirdi. Moskvadagi Prechistenskiy ishchi kurslarida dars bergan.

Georgiy Konstantinovich 1920-yillarning boshida Sotsialistik inqilobiy partiya Markaziy byurosi aʼzosi boʻlgan. Petrovskiy nomidagi qishloq xoʻjaligi akademiyasida dars bergan. Iqtisodiyot boʻyicha kitoblari „Kooperativnoye delo“, „Mestnoye samoupravleniye na Severnom Kavkaze“ jurnallarida nashr etilgan. Sotsial-inqilobiy partiya Markaziy byurosining kotibi boʻlgan.

1922-yil 19-yanvarda Moskva ChK tomonidan hibsga olingan va keyinroq ozod qilingan. 1922-yilda „Lusmarin“ taxallus bilan chet elda Yekaterinodardagi qamoqxonada siyosiy mahbuslarning qiynoqlari va oʻldirilishi tasvirlangan bir nechta maqolalarini chop etgan.

 

Turkum:SSSRda qatag‘on qilinganlar
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1937-yilda vafot etganlar
Turkum:1877-yilda tugʻilganlar
Gʻalvasoy (daryo)

G‘alvasoy, Gʻolibasoy – statya iz Natsionalnoy ensiklopedii Uzbekistana (Oʻzbekiston Milliy Ensiklopediyasi) – Toshkent viloyati Boʻstonliq tumanidagi togʻ daryosi. Gʻalvasoy Chirchiq daryosining chap irmogʻi hisoblanadi.

 Gidrologik xususiyatlar 
Galvasoy – Qorangkoʻlsoy, Oqsoqotasoy, Parkentsoy va Qizilsoy bilan birga Chirchiqning chap tomonidagi eng yirik irmoqlaridan biridir. G‘alvasoy qishlogʻi ustidagi daryo havzasining maydoni 56,7 km², oʻrtacha suv yigʻish balandligi 1260 m. G‘alvasoy qishlogʻi yaqinida oʻlchanadigan oʻrtacha yillik suv oqimi 0,334 m³ / s, yillik oqim hajmi 10,5 mln m³, oʻrtacha oqim moduli 5 ,89 l/s km², oqim qatlami – 186 sm/yil, 20 yillik kuzatuvlarga koʻra (1980-1999 yillarda), oqimning oʻzgaruvchanlik koeffitsienti 0,522 ga teng.
left|thumb|260x260px| Galvasay ustidagi temir yoʻl koʻprigi. Ufqda Karjantau togʻlari joylashgan
Daryoning yuqori oqimi Katta Chimyon togʻidan sharqda (undan yoʻl bilan ajratilgan) chuqur darada joylashgan. G‘alvasoyning qiyaligi shimoli-gʻarbiy yoʻnalishdan shimolga qarab ortib boradi.

Pastga tushgan sari daryo vodiysi kengayadi, qirgʻoqlarning yon bagʻirlari qisqaradi va tekislanadi. Soy sohillarida Uchterak, Keltas, Oqmasat, G‘alvasoy aholi punktlari boʻlib, Gʻalvasoy va Oqsoqotasoy daryolari oraligʻidagi togʻ oldi tekisligida Gʻazalkent shahri qurilgan. Daryo vodiysi boʻylab R-6 avtomobil yoʻli yotqizilgan boʻlib, buning uchun daryo boʻylab (Oqmasat va Galvasoy aholi punktlari oraligʻidagi hududda) ikkita koʻprik qurilgan. Gʻazalkentning shimoli-sharqida soy P-12 avtomobil yoʻlini va Toshkent- Xojikent temir yoʻlini kesib oʻtadi. Gʻalvasoy temir yoʻl bilan kesishgan joydan narida taxminan 700 m balandlikdagi Gʻazalkent GESi suv omboriga quyiladi.

G‘alvasoy vodiysida buloqlar bor. Qishloq tepasida yongʻoqzor bor.

 

Turkum:Boʻstonliq tumani daryolari
Turkum:Chirchiq irmoqlari
Turkum:Toshkent daryolari
Nikolay Petrovskiy

Nikolay Fyodorovich Petrovskiy (1837-yil – 1908-yil) – rus diplomati, arxeolog, tarixchi, sharqshunos va O'rta Osiyo tadqiqotchisi. Rossiya imperiyasining Qashqar konsuli (1882–1903) boʻlib ishlaganda oʻlka tarixi va arxeologiyasiga oid koʻplab qimmatli materiallar toʻplagan va bu faoliyatining eng mashhur davri boʻldi. Oʻrta Osiyodagi „Katta oʻyin“ning koʻzga koʻringan namoyandalaridan biri boʻlib, Qashqarda ingliz siyosiy taʼsirining kuchayishiga qarshilik koʻrsatdi.

 Biografiyasi 
Nikolay Fyodorovich 1837-yil harbiy oilada tavallud topgan. U 2-Moskva Kadet Korpusida taʼlim olgan va 1858-yilda Astraxan Grenader polkida leytenant boʻlgan. 1859-yilda Aleksandrinskiy yetim bolalar kadet korpusiga rus tili oʻqituvchisi boʻlib yuborilgan. 1861-yil 9-yanvarda „uydagi sharoiti tufayli“ shtab kapitan unvoni bilan nafaqaga chiqqan.

Petrovskiy 1862-yil 16-iyulda „London targʻibotchilari“ bilan aloqada ayblanib, Petropavlovskaya qal’asida qamoqqa olingan. 1863-yil 9-dekabrda zemstvo arbobi Dmitriy Dmitriyevich Dashkov garov evaziga Nikolayni ozodlikka chiqargan. U 1865-yil 30-martda bir yillik qamoq jazosiga hukm qilingan.

Nikolay 1880-yilda Saratov va Samara viloyatlarini tekshirish uchun senator I. I. Shamshin ixtiyoriga yuborildi.

Petrovskiy 1882-yilda diplomatik xizmatga oʻtdi va iltimosiga binoan 1-iyunda Qashqarga (Xitoy, Shinjon viloyati) konsul etib tayinlandi. 1884-yil 31-iyulda toʻliq davlat maslahatchisi lavozimiga koʻtarildi. 1886-yilda uning konsullik faoliyati Turkiston general-gubernatorligi tomonidan qayd etildi va bosh konsul unvonini oldiSostav diplomaticheskoy missii: generalniy konsul s semyoy (jena i sin), sekretar (Ya. Ya. Lusht), vrach i konvoy iz 50 kazakov. Petrovskiy tak opisival konsulstvo: „Kashgarskoe konsulstvo daleko ne poxoje na vse drugie konsulstva: eto nechto vrode i politseyskogo uchastka s pochtovoy kontoroy, i kameri sudi, i mesta, gde neredko zanimayutsya delami seryoznogo politicheskogo xaraktera“..

Petrovskiy sogʻligʻi sababli 1903-yildaNa ego mesto predpolagalos naznachit B. L. Grombchevskogo, no tot otkazalsya i konsulom bil naznachen S. A. Kolokolov. nafaqaga chiqdi va umrining soʻnggi yillarini Toshkentda oʻtkazdi.

Petrovskiyning shaxsiy kolleksiyasi Rossiya Fanlar Akademiyasi Sharq qoʻlyozmalari instituti Sharqshunoslik arxivida saqlanadi. 2010-yilda Petrovskiyning koʻplab taniqli rus jamoat arboblari, harbiy xizmatchilar va olimlar bilan yozishmalari Rossiya Fanlar akademiyasi tomonidan nashr etilgan.

Nikolay Sofya Alekseyevna Saxnovskaya bilan oila qurgan (1836–?).

 

Turkum:Sharqiy Turkiston tarixi
Turkum:Buxoro ordeni nishondorlari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1908-yilda vafot etganlar
Turkum:2-dekabrda vafot etganlar
Turkum:1837-yilda tugʻilganlar
Turkum:12-dekabrda tugʻilganlar
Uygʻur genotsidi

Xitoy hukumati Shinjondagi uygʻurlar va boshqa etnik hamda diniy ozchiliklarga qarshi asosan genotsid deya tavsiflanayotgan siyosat olib borib, bir qator inson huquqlarini davomli ravishda poymol qilmoqda. 2014-yildan boshlab Xitoy Kommunistik partiyasi (XKP) Bosh kotibi Si Szinpin boshqaruvi ostidagi Xitoy hukumati bir milliondan ortiq turkiy musulmonlarni hech qanday qonuniy jarayonlarsiz qayta tarbiyalash lagerlarida qamoqqa oldi. 2016-yildan 2021-yilgacha boʻlgan operatsiyalarni Shinjon KP kotibi Chen Quanguo boshqargan. Bu jarayon Ikkinchi jahon urushidan keyingi etnik va diniy ozchiliklar hibsga olingan eng yirik holatdir. Xitoy hukumati 2019-yilda lagerlarni tugatishni boshladi. Amnesty International tashkiloti mahbuslar rasmiy jazo tizimiga oʻtkazilayotganini taʼkidlab kelmoqda.

Uygʻurlarning davlat tomonidan qoʻllab-quvvatlanadigan lagerlarda oʻzboshimchalik bilan hibsga olinishidan tashqari, hukumat siyosati majburiy mehnat, uygʻur diniy urf-odatlariga qarshilik, siyosiy indoktrinatsiya, majburiy sterilizatsiya, majburiy kontrasepsiya va majburiy abortni oʻz ichiga olgan. Mutaxassislarning hisob-kitoblariga koʻra, 2017-yildan buyon oʻn olti mingga yaqin masjidlar vayron qilingan yoki zarar koʻrgan, yuz minglab bolalar ota-onasidan majburan ajratilib, maktab-internatlarga joylashtirilgan. Xitoy hukumati statistik maʼlumotlariga koʻra, asosan uygʻurlar yashaydigan Xoʻtan va Qashqar viloyatlarida 2015-yildan 2018-yilgacha boʻlgan oraliqda tugʻilish 60 foizdan koʻproqqa kamaygan. Xuddi shu davrda butun mamlakat boʻyicha tugʻilish darajasi 9,69 foizga kamaygan. Xitoy rasmiylari 2018-yilda Shinjonda tugʻilish koʻrsatkichlari deyarli uchdan biriga kamayganini tan olsa-da, majburiy sterilizatsiya va genotsid haqidagi xabarlarni rad etdi. 2019-yilda Shinjonda tugʻilish darajasi yana 24 foizga kamaydi, mamlakat boʻyicha esa bu koʻrsatkich 4,2 foizni tashkil etgan.

 Shuningdek qarang 

 Iroq Turkman genotsidi
Erast Poyarkov

Erast Fyodorovich Poyarkov (1886-yil 1-fevral, Toʻqmoq shahri – 1955-yil 9-noyabr, Toshkent) – biolog, ipak qurti boʻyicha mutaxassis.

 Biografiyasi 
Erast Fyodorovich 1886-yil 1-fevralda Toʻqmoq shahrida harbiy shifokor F. V. Poyarkov oilasida tavallud topgan. Poyarkovlar oilasi 1895-yilda Bishkekka, 1900-yilda esa Verniyga koʻchib oʻtgan. 1904-yilda Vernenskiy erkaklar gimnaziyasini tugatgan. Erast Fedorovich gimnaziya oʻqituvchisi Pol Gourdening tavsiyanomasiga koʻra oʻqishni Fransiyada, Bordeauxda davom ettirishga qaror qilgan. Erast bolaligidan doʻst boʻlgan Mariya Davidovna Triyers bilan birga Bordoga joʻnaydi. Ular Bordoda turmush qurishdi va farzandlari boʻlishdi. Ularga Vladimir va Mariya deb ism qoʻyishdi. Poyarkov Bordo universitetini kumush medal bilan tamomlagan va Parijda Sorbonna universitetida doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan. Fransiyada mashhur fransuz olimlari (professor Perez, akademik Jiar, professor Kollari) rahbarligida Vimere va Arkanshon dengiz biologik stansiyalarida ishlagan.

Poyarkov Rossiyaga qaytib kelgach, Petrograddagi Eksperimental veterinariya institutida ishladi. Inqilobdan keyin Moskvaga koʻchib oʻtdi va u yerda tasodifan gimnaziyadagi doʻsti Mixail Vasilyevich Frunze bilan uchrashdi. Frunze uni Oʻrta Osiyoga, oʻsha paytda Turkiston universiteti tashkil etilgan Toshkent shahriga qaytishga koʻndirdi. Professor Erast Fedorovich 1920-yilda tashkil etilgan universitetda pillachilik kursidan dars berdi. 1923-yilda Toshkent pillachilik stansiyasida ilmiy xodim boʻlib faoliyat olib borgan.

1929-yilda Erastning ipakchilik va ipak qurti biologiyasiga bagʻishlangan „Tutoviy shelkopryad“ asari nashr etildi.

 Xotirasi 
Ipak qurti kasalliklariga qarshi kurashish uchun ishlab chiqqan usul Erast Fyodorovich Poyarkov sharafiga „Poyarkov biometodi“ deb nomlandi.

 

Turkum:SSSRda qatag‘on qilinganlar
Turkum:Oʻzbekiston Milliy universiteti oʻqituvchilari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1955-yilda vafot etganlar
Turkum:9-noyabrda vafot etganlar
Turkum:1886-yilda tugʻilganlar
Turkum:1-fevralda tugʻilganlar
Pavel Ponomarov

Pavel Sergeyevich Ponomarov (22-yanvar 1924-yil, Belovodskiy, Turkiston ASSR – 1990-yil, Toshkent) – sovet harbiy xizmatchisi. Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi. Sovet Ittifoqi Qahramoni (1944). Kapitan.

 Biografiyasi 
Pavel Sergeyevich Ponomaryov 1924-yil 22-yanvarda Belovodskiy qishlogʻida (hozirgi Qirgʻiziston Respublikasi Chuy viloyati Moskva tumanining maʼmuriy markazi) dehqon oilasida tavallud topgan. Maktabni tamomlagandan keyin Frunzega ketganNazvanie goroda Bishkek v 1926—1991 godax.. Pavel Sergeyevich 1941-yilda fabrika-zavod tayyorlash maktabini tamomlagan. Harbiy xizmatga chaqirilgunga qadar Frunzenskiy goʻsht kombinatida ishlagan.

Ponomarov 1943-yil 8-yanvarda Frunze shahar harbiy komissarligi tomonidan Qizil Armiya safiga chaqirilgan. Olmaota harbiy piyodalar bilim yurtining artilleriya kurslarini tamomlagan. Qizil Armiya askari Ponomarov 1943-yil sentyabr oyida Fashist bosqinchilari bilan boʻlgan janglarda Dasht fronti 37-armiyasining 307-gvardiya otishma polkida otuvchisi sifatida qatnashgan. Pavel Poltava-Kremenchug operatsiyasida qatnashib, 1943-yil 30-sentyabrdan 1-oktyabrga oʻtar kechasi Ukraina SSR, Kirovograd viloyati, Onufriyevskiy tumani, Kutsevolovka qishlogʻi yaqinida Dneprni kesib oʻtgan. U Dneprning oʻng qirgʻogʻidagi plastdarm janglarda ayniqsa mardonavor xarakatlari bilan ajralib turgan.

1944-yil 22-fevralda SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining farmoni bilan „Dnepr daryosidan oʻtishda qoʻmondonlikning jangovar topshiriqlarini namunali bajarganligi, oʻng qirgʻoqdagi harbiy yutuqlarni rivojlantirish va jasorat va jasorat uchun“ Qizil Armiya askari Pavel Sergeyevich Ponomarov Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoniga sazovor boʻlgan. Pavel Sergeyevich mukofot haqida kasalxonada bilgan. U 1943-yil 26-oktyabrda Ingul va Ingulets daryolari oʻrtasidagi Kirovograd yoʻnalishidagi jangda ikki oyogʻidan ogʻir yaralangan. Pavel sogʻayib ketganidan soʻng, V. I. Lenin nomidagi Toshkent Qizil Bayroq ordenli piyodalar bilim yurtiga yuborilgan, uni 1946-yilda tugatgan. Ponomarev SSSR Qurolli Kuchlarida 1976-yil dekabrgacha xizmat qilgan. Toshkent shahrida yashagan va yoshlarni harbiy-vatanparvarlik ruhida tarbiyalashda faol ishtirok etgan. Pavel Sergeyevich 1990-yilda vafot etdi. U Oʻzbekiston Respublikasi, Toshkent shahridagi „Ommaviy qabrlar“ harbiy qabristoniga dafn etilgan.

 Mukofotlari 
Pavel Sergeyevich 1944-yil „Oltin yulduz“ medali va Lenin ordeni bilan taqdirlangan. 1985-yilda 1-darajali Vatan urushi ordeni hamda 1943-yilda 2-darajali Vatan urushi ordeni sohibi boʻlgan.

 

Turkum:Harbiy qabristonga dafn etilganlar (Toshkent)
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1990-yilda vafot etganlar
Turkum:1924-yilda tugʻilganlar
Turkum:22-yanvarda tugʻilganlar
Turkum:Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
Turkum:1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Boris Serevitinov

Boris Fedorovich Serevitinov (1904—1979) – sovet olimi, professor. RSFSRda xizmat koʻrsatgan fan va texnika arbobi.

 Hayoti 
Boris Fedorovich Serevitinov 1904-yilda Moskva imperatorlik texnikumi oʻqituvchisi Fyodor Vasilyevich Serevitinov oilasida tugʻilgan.

U 1927-yilda Moskva davlat universitetining fizika-matematika fakultetining biologiya boʻlimini imtiyozli diplom bilan tugatgan. U talabalik davrida Moskva davlat universiteti zoologiya muzeyiga Kavkazorti mintaqasi, Buxoroning janubiy qismi, Turkmaniston va Tojikistondagi sutemizuvchilar, qushlar va sudralib yuruvchilarni oʻrganish, kolleksiyalarini toʻplash ishlarida faol ishtirok etgan. 1926-yilda u moʻynali hayvonlarning xususiyatlarini tavsiflovchi birinchi maqolalarini nashr etdi.

1930—1933-yillarda Iqtisodiyot va tovarshunoslik Oliy pedagogika institutida, 1935-yildan G. V. Plexanov nomidagi Moskva xalq xoʻjaligi institutida dars bergan (1961—1964-yillarda sanoat tovarlari savdosi kafedrasini boshqargan). Bundan tashqari, 1934-yildan 1952-yilgacha u Butunrossiya ovchilik ilmiy-tadqiqot institutida tovar tadqiqot laboratoriyasini boshqargan. 1967—1979-yillarda Moskva veterinariya akademiyasining tovarshunoslik va hayvonot xomashyosi texnologiyasi kafedrasini boshqargan.

U moʻynali hayvonlarning xususiyatlarini oʻrganishning oʻziga xos usullarini taklif qildi. Moʻynali hayvonlar teri va moʻynasining xususiyatlari oʻzgarishini oʻrgangan. Sutemizuvchilar moʻynalarining turli ekologik sharoitlardagi 9 xil topografik xususiyatlarini aniqladi. 1965-yilda „Moʻynadan tayyorlangan buyumlar savdosining ilmiy asoslari“ doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi.

Boris Fedorovich Serevitinov asarlari bibliografiyasi140 dan ortiq hisoblanadi, shu jumladan 17 darslik va oʻquv qoʻllanmalarini oʻz ichiga oladi. U ixtirolar uchun 18 ta mualliflik guvohnomasi olgan.

1975-yil dekabr oyida u RSFSRda xizmat koʻrsatgan fan va texnika arbobi faxriy unvoniga sazovor boʻldi.

1979-yilda Toshkentda xizmat safari chogʻida vafot etgan. U Moskvada, Vedenskiy qabristoniga dafn etilganSemeyno-rodstvennaya mogila; zdes je poxoroneni otes Fyodor Vasilevich (1874—1947) i brat Sergey Fyodorovich (1900—1940)..

 

 
 Dinastiya Tserevitinovix – uchenix-tovarovedov
 Tserevitinov Boris Fedorovich

Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1979-yilda vafot etganlar
Turkum:1904-yilda tugʻilganlar
Vitaliy Bologov

Vitaliy Ignatyevich Bologov (1938-yil 4-avgust, Ak-Mechet qishlogʻi, Qora dengiz mintaqasi, Qrim ASSR, RSFSR – 2003-yil 29-iyun, Moskva) – sovet harbiy rahbari, Rossiya Federatsiyasi Qurolli Kuchlari general-polkovnigi.

 Hayoti 
Vitaliy Bologov 1938-yil 4-avgustda Qrim viloyati, Ak-Mechet qishlogʻida (hozirgi Chernomorskoye, Chernomorskoye viloyati, Qrim Respublikasi) tavallud topgan. 1958-yilda Toshkent Oliy qoʻshma qurolli qoʻmondonlik bilim yurtiga oʻqishga kirgan. Oʻqishni tugatgandan soʻng, janubiy kuchlar guruhida va Uzoq Sharq harbiy okrugida qoʻmondonlik lavozimlarida xizmat qilganNekrolog. Krasnaya zvezda, 02.07.2003..

1972-yilda M. V. Frunze nomidagi harbiy akademiyani tugatib, Shimoliy Kavkaz harbiy okrugiga yuborilgan. 1979-yilda Bosh shtab Harbiy akademiyasini tamomlagan. Harbiy xizmatni turli lavozimlarda, jumladan Vengriya va GDRda davom ettiradiNekrolog. Krasnaya zvezda, 02.07.2003..

Bologov 1986-yildan boshlab SSSR Qurolli Kuchlari Bosh shtabida ishlagan. Soʻng, Chernobil AESdagi avariya oqibatlarini bartaraf etishda qatnashgan (1986-1987). 1988–1989-yillarda Afgʻoniston Demokratik Respublikasida xizmat qilgan. Sovet qoʻshinlarini tayyorlash va olib chiqish boʻyicha tadbirlarni amalga oshirganNekrolog. Krasnaya zvezda, 02.07.2003..

SSSR parchalanganidan keyin Rossiya Federatsiyasi Qurolli Kuchlarida xizmat qilishni davom ettiradi. 1920-yil 14-noyabrda unga general-polkovnik unvoni berilgan. Qurolli Kuchlar Bosh shtabida xizmat qilgan davrda boʻlim boshligʻining birinchi oʻrinbosari, Bosh tashkiliy va safarbarlik boshqarmasi boshligʻi, Rossiya Federatsiyasi Qurolli Kuchlari Bosh shtabi boshligʻining oʻrinbosari kabi lavozimlarda faoliyat olib borgan (1992-1994Nekrolog. Krasnaya zvezda, 02.07.2003.).

Vitaliy Bologov 1994-yil 6-iyulda nafaqaga chiqqan. 2003-yil 29-iyunda ogʻir va uzoq davom etgan kasallikdan soʻng vafot etadi. U Moskvadagi Troekurovskoye qabristoniga dafn etilgan.

 Mukofotlari 

 Qizil Yulduz ordeni
 III darajali „SSSR Qurolli Kuchlarida Vatanga qilgan xizmati uchun“ ordeni
 Sakkizta medalNekrolog. Krasnaya zvezda, 02.07.2003. .

 

Turkum:Bosh shtab Harbiy akademiyasi bitiruvchilari
Turkum:M. V. Frunze nomidagi nomidagi Harbiy akademiya bitiruvchilari
Turkum:Toshkent oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurti bitiruvchilari
Turkum:Sovet—Afgʻon urushi odamlari
Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:2003-yilda vafot etganlar
Turkum:29-iyunda vafot etganlar
Turkum:1938-yilda tugʻilganlar
Turkum:4-avgustda tugʻilganlar
Mixail Utkin

Mixail Vasilyevich Utkin (1923-yil 14-mart, Samara viloyati – 1991-yil 10-may, Toshkent) – maxsus xizmat kinologlarining 2-alohida polki boshligʻi, Qizil Armiya askari, 1-darajali Shuhrat ordeni (SSSR) sohibi.

 Hayoti 
Mixail Utkin 1923-yil 14-martda Samara viloyati Sizran shahrining Oktyabr tumanidagi Kostichi qishlogʻida tugʻilgan. Taʼlim toʻliq boʻlmagan oʻrta. Batraki stansiyasi deposining taʼmirlash-mexanika ustaxonasida chilangar boʻlib ishlagan.

U 1942-yil may oyida koʻngilli boʻlib, Sizran tumani harbiy komissarligi orqali Qizil Armiya safiga qoʻshiladi. 1942-yil noyabrdan Ulugʻ Vatan urushi janglarida qatnashdi. U Stalingrad janglarida yarador boʻldi. Kasalxonada tuzalgandan keyin yana frontga qaytdi.

U tanklarni yoʻq qiluvchi itlarni oʻrgatuvchi kinolog kasbini tanlagan. Mixail Utkin urush tugagunga qadar yaʼni 1943-yil mart oyigacha Janubi-gʻarbiy frontning 3-gvardiya armiyasi qoshida tuzilgan maxsus xizmat kinologlarining 2-alohida polki tarkibida xizmat qildi. 1943-yil 3-iyuldan 6-iyulgacha boʻlgan janglarda Privolnoye qishlogʻi yaqinida dushmanning 7 askari va 2 merganini yoʻq qildi. „Jasorat uchun“ medali bilan taqdirlangan.

Keyinchalik, janubi-gʻarbiy 4- va 1-Ukraina frontlaridagi janglarida qatnashdi.

1943-yil 27-avgustdan 25-oktyabrgacha boʻlgan janglarda Qizil Armiya askari Utkin 243-piyoda diviziyasining 303-tankga qarshi qiruvchi diviziyasi tarkibida harakat qildi. Janglarda u 15 nafar dushman askarini oʻldirgan. 1944-yil 1-yanvarda Novo-Troitskoye fermasi hududida dushmanning qarshi hujumini qaytarish paytida chap qoʻlidan yarador boʻldi. Hammasi boʻlib, 1943-yil 27-avgustdan 1944-yil 2-yanvargacha boʻlgan janglarda u 29 nemis askarini yoʻq qildi.

Uchinchi gvardiya diviziyasi qoʻshinlarining 1944-yil 22-yanvardagi buyrugʻi bilan Qizil Armiya askari Mixail Vasilyevich Utkin 3-darajali "Shuhrat" ordeni bilan taqdirlangan.

U 1944-yil 30-31-yanvarda Nikopol shahri yaqinidagi hujum janglarida ishtirok etdi.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1945-yil 10-apreldagi farmoni bilan „jangovar topshiriqlarini namunali bajarganligi hamda janglarda koʻrsatgan jasorati uchun Qizil Armiya askari Mixail Vasilyevich Utkin 1-darajali “Shuhrat" ordeni bilan taqdirlangan. „Shon-sharaf“ ordenining toʻliq sohibiga aylangan.

1946-yilda Mixail Utkin demobilizatsiya qilindi.

U 1-darajali Vatan urushi ordeni, 3-darajali Shon-sharaf ordeni va „Jasorat uchun“ medali bilan taqdirlangan.

Mixail Utkin 1991-yilda Toshkent shahrida vafot etdi.

 
 Кавалеры ордена Славы трёх степеней: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии Д. С. Сухоруков. — М.: Воениздат, 2000. — 703 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-203-01883-9.
 Кургузов И. П. Солдатская доблесть. Ташкент, 1970.

 

Turkum:Harbiy qabristonga dafn etilganlar (Toshkent)
Turkum:Shuhrat ordeni bilan mukofotlanganlar
Turkum:Jasurlik uchun medali bilan mukofotlanganlar
Turkum:1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1991-yilda vafot etganlar
Turkum:10-mayda vafot etganlar
Turkum:1923-yilda tugʻilganlar
Turkum:14-martda tugʻilganlar
Kırmızı minora masjidi

Kırmızı minora masjidi  – Turkiyaning Istanbul shahri, Beyoğlu tumani, Hasköy mahallasida joylashgan masjid. 1591-yilda Kiremitçi Ahmet ogʻa tomonidan qurilgan boʻlishi, shu sababli ham Kiremitçi Ahmet ogʻa masjidi sifatida ham tanilgan boʻlishi mumkin. Masjid qizil gʻishtdan qurilgan minorasi tufayli ham „Kırmızı minora“ yaʼni „qizil minora“ nomini olgan. Bino 1889 va 1994-yillarda qayta tiklangan.

 

 

 Beyogʻlu muftiyligi (Beyogʻlu muftiyligi). Kiremitchi Ahmet Aga Camii . URL: https://web.archive.org/web/20110905115831/http://www.beyoglumuftulugu.gov.tr/index.php?modul=cami&id=50 Olingan. 2009-yil 14-oktabr.

Turkum:Istanbuldagi masjidlar
Turkum:Turkiyadagi masjidlar haqidagi chala maqolalar
Trofim Borisov

Trofim Mixaylovich Borisov (1882-yil, Atirau, Ural viloyati, Rossiya imperiyasi — 1941-yil 15-sentyabr, Toshkent, Oʻzbekiston SSR, SSSR) — rus sovet yozuvchisi , Uzoq Sharq tabiati haqida yozgan.

 Biografiya 
Baliqchi oilasida tug‘ilgan, rus-yapon urushida askar bo‘lgan va asirga olingan. 1906-yil yanvar oyida asirlikdan qaytgach, otasi bilan Aleevka qishlog'ida (Keyp-Pronge) ikra zavodiga ishchi bo'lib ishladi. Inqilobdan keyin Dalriba trestining raisi bo'ldi (1922), baliqchilik sanoati muassasalarida bir qator kichik lavozimlarda ishladi, 1930-yildan Uzoq Sharq universitetida ishladi. 1935-yildan Uzoq Sharq ilmiy-tadqiqot institutida ilmiy xodim bo'ldi. V.K. Arsenyev bilan do'st edi, u Arsenyev katta baliqchilik inspektori bo'lib ishlagan paytida uning bevosita boshlig'i edi. 1939-yilda universitetning Tomskga koʻchirilishi munosabati bilan u yerga, soʻngra Toshkentga koʻchib oʻtadi. Saraton kasalligidan vafot etgan.

Baliqchilik bo'yicha qo'llanmalardan tashqari, Borisov badiiy va hujjatli asrlar ham yozgan. Borisov Arsenyev bilan baham ko'rgan narsa uning Uzoq Sharq tabiatiga bo'lgan muhabbati va ko'rgan va boshidan kechirganlarini ajoyib rus tilida tasvirlash qobiliyatidir. 1928-yilda Borisovning "Kichik daryoning siri" hikoyasi Maksim Gorkiyning e'tiborini tortdi. Borisov hayotining so'nggi yillarida Amur va Kamchatkaga bag'ishlangan ko'plab kitoblarini yozgan.
left|thumb|320x320px| Trofim Borisov (o'rtada) yosh Primorye yozuvchi va shoirlari orasida, 1930-yillar

 

Turkum:Alifbo boʻyicha yozuvchilar
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1941-yilda vafot etganlar
Turkum:15-sentyabrda vafot etganlar
Turkum:1882-yilda tugʻilganlar
Charles Bukowski

Henry Charles Bukowski (asl ismi Heinrich Karl Bukowski; ; 1920-yil 16-avgust — 1994-yil 9-mart) — amerikalik shoir, yozuvchi va jurnalist. Bukowskining ijodi kambagʻal amerikaliklarning oddiy hayoti, spirtli ichimliklar, ayollar bilan munosabatlar va ishning mashaqqatliligi haqidadir. Bukowski, shuningdek, Oʻn olti toʻplam, olti roman va oʻttizdan ortiq sheʼriy kitobga kiritilgan ikki yuzdan ortiq hikoyalar muallifidir.
 

Turkum:Amerikalik erkak ssenaristlar
Turkum:Amerikalik erkak shoirlar
Turkum:1994-yilda vafot etganlar
Turkum:1920-yilda tugʻilganlar
Emirasan Kurtmollayev

Emirasan (Emir-Asan) Kurtmollayev (1902-yil 7 (20)-dekabr Oʻzenbash, Taurida viloyati – 1973-yil 11-aprel, Olmaota) – sovet tilshunosi. Filologiya fanlari nomzodi (1933). Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi.

 Hayoti 
Emirasan Kurtmollayev 1902-yil 7 (20)-dekabrda Taurida viloyati, Yalta tumani, Oʻzenbash qishlogʻida badavlat dehqon oilasida tugʻilgan. Undan tashqari, ota-onasining yana ikkita oʻgʻil va ikkita qizi bor boʻlgan. Emirasan oʻzi tugʻilib oʻsgan qishlogʻida boshlangʻich maktabni tugatgan.

1922-yilda Qrim-tatar pedagogika kollejiga oʻqishga kirib, u yerda toʻrt yil oʻqigan. Texnikumni tugatgach, M. V. Frunze nomidagi Qrim davlat pedagogika institutining Qrim-tatar tili va adabiyoti fakultetiga oʻqishga kirib, 1930-yilgacha shu yerda tahsil olgan. Texnikumni tugatgach, bir yil davomida Afandikoʻy qishlogʻidagi boshlangʻich maktabda oʻqituvchi boʻlib ishlaydi va universitetda oʻqishni davom ettiradi. 1933-yilda esa Qrim pedagogika instituti qoshidagi aspiranturani tugatib, nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

Emirasan Kurtmollayev 1933-yildan 1941-yilgacha – Qrim pedagogika institutida oʻqituvchi boʻlib ishlagan. Pushkin nomidagi Qrim til va adabiyot ilmiy-tadqiqot institutida katta ilmiy xodim boʻlgan. Qrim-tatar tilining rivojlanishiga hissa qoʻshgan. Til boʻyicha birinchi (1930) va uchinchi (1934) ilmiy anjumanlarida maʼruza qilgan. Maktablar uchun bir qator darsliklar, jumladan, „Qrim-tatar tilining imlo lugʻati“ (1936) muallifi va hammuallifi boʻlgan.

Ulugʻ Vatan urushi boshlanishi bilan Qizil Armiya safiga chaqiriladi. U yerda kichik leytenant unvoni bilan piyodalar polkida vzvod komandiri boʻlib xizmat qilgan. 1942-yilning mart oyida Qrimdagi yer osti faoliyatiga qoʻshilgan. Yarim orolni fashistlardan ozod qilish jarayonida Kurtmollayev boshchiligidagi vzvod Massandraning vinoyertoʻlalarini talon-taroj qilishdan qutqaradi.
Kurtmollayev 1944-yilda Qrim-tatarlar deportatsiyasi paytida Oʻzbekiston SSR, Samarqand viloyati, Bulungʻur tumaniga surgun qilingan. Keyinchalik oilasi yashagan Qozogʻiston SSSRning Olma-Ota shahriga koʻchib oʻtgan. U yerda SSSR tarixi va qozoq tilidan dars berib, keyinchalik Qozogʻiston SSR Maorif vazirligida ishlagan. Toshkent pedagogika institutida oʻqituvchi boʻlib, qrim-tatar tilini oʻqitish metodikasi kursidan dars bergan.

Emirasan Kurtmollayev 1973-yil 11-aprelda Olmaotada vafot etib, u yerda dafn etilgan.

 Oilasi 
 Rafiqasi – Anife Safayevna, pediatr.
 Qizi – Lenyar.

 

Turkum:Ulugʻ Vatan urushi qatnashchilari
Turkum:Olmaotada vafot etganlar
Turkum:1973-yilda vafot etganlar
Turkum:11-aprelda vafot etganlar
Turkum:1902-yilda tugʻilganlar
Turkum:20-dekabrda tugʻilganlar
Zeynep Sulton masjidi

Zeynep Sultan masjidi  – 1769-yilda Ayazma masjidi meʼmori Mehmet Tohir ogʻa tomonidan Ahmad III ning qizi Zeynep Sulton uchun qurilgan masjid. Inshoot oʻzining meʼmoriy uslubi va qurilishida ishlatilgan materiallar bilan Vizantiya cherkovlarini esga soladi.

 Tarixi 

Zeynap Sulton masjidi Istanbul shahri Alemdar Caddesi koʻchasi, Gülhane bogʻi qarshisida, Sofiya ibodatxonasidan unchalik uzoq boʻlmagan hududda joylashgan boʻlib, shahar boʻylab harakatlanadigan tramvaydan koʻrinib turadi. Masjidning orqa tomonida bir vaqtlar maktabxona, hozir esa boshlangʻich maktab sifatida foydalanilayotgan bino bor. Avvallari sevil sifatida ishlatilgan, Hamidiye bulogʻi nomi bilan ham tanilgan qism hozirda yopib tashlangan. Masjid roʻparasida favvora joylashgan boʻlib, ushbu favvora aslida Abdulhamid I kulliyasining bir qismi boʻlgan. Bu yerga esa 1920-yillarda olib kelingan.

Usmonli imperiyasining harbiy qahramonlaridan biri Alemdar Mustafo poshoning qabri masjidning hazîresida (masjidlarda panjaralar bilan oʻralgan qabr) joylashgan, yoʻl qurilishi tufayli Zeynep Sultonning qabri yertoʻlada saqlanmoqda. Selim III ning sadr vaziri va Zeynep Sultonning ikkinchi turmush oʻrtogʻi Melek Mehmet poshoning (faoliyat yillari: 1792–1794) qabri ham masjid hazîresida saqlanadi. Zeynep Sultonning birinchi turmushidan Mahmud Dramali posho ismli oʻgʻli boʻlgan.

 

 

 Istanbuldagi masjidlar roʻyxatini sayohat veb-sayti
 Masjidning rasmlar galereyasi
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Istanbuldagi masjidlar
Fyodor Sherbakov

Fyodor Ivanovich Sherbakov (1947-yil 26-may, Bidayiq qishlogʻi, Janaarqa tumani, Qaragʻandi viloyati, Qozogʻiston SSR, SSSR – 2022-yil 16-avgust) – Qozogʻiston Respublikasi Qurolli Kuchlari Oliy qoʻmondonligi vakili, general-leytenant(1993). Quruqlikdagi qoʻshinlar qoʻmondoni (1994-2000).

 Hayoti 
Fyodor Sherbakov 1947-yil 26-mayda Qaragʻandi viloyati , Janaarqa tumani, Bidayiq qishlogʻida tugʻilgan.

1966–1970-yillarda Toshkent Oliy qoʻshma qurolli qoʻshinlar qoʻmondonlik bilim yurtida tahsil olgan. Kollejni tugatgandan soʻng, motooʻqotar vzvod komandiri boʻlib xizmat qilgan.

1970–1977-yillarda Germaniyadagi Sovet qoʻshinlari guruhida motorli miltiq otryadi komandiri, motorli miltiqlar rotasi komandiri, motorli miltiq batalonining shtab boshligʻi boʻlgan.

1980-yilda Frunze nomidagi harbiy akademiyani tamomlagan.

1980–1987-yillarda esa Uzoq Sharq harbiy okrugida motorli miltiq polkining komandiri boʻlgan.

1987–1990-yillarda – Magadan viloyatidagi Uzoq Sharq harbiy okrugining 99-motooʻqchilar diviziyasi qoʻmondoni.

1992-yilda general-mayor Sherbakov RF Qurolli Kuchlari Bosh shtabining Harbiy akademiyasini tamomlagan. Shundan soʻng, Qozogʻiston Respublikasi Qurolli Kuchlarida harbiy xizmatni davom ettirgan.

1992-yil iyun-oktyabr oylarida – Qozogʻiston Respublikasi Qurolli Kuchlarining 40-qoʻshma qurolli armiyasi qoʻmondoni birinchi oʻrinbosari.

1992-yil oktyabr – 1994-yil fevral – qoʻmondonligi Semipalatinskda joylashgan 1-armiya korpusi qoʻmondoni.

1993-yil 5-mayda Fyodor Sherbakovga navbatdagi general-leytenant harbiy unvoni berilgan.

1994-yil fevral, 1997-yil noyabr – Quruqlikdagi qoʻshinlar qoʻmondoni, Qozogʻiston Respublikasi Mudofaa vazirining birinchi oʻrinbosari.

1998-2000-yillarda – Qozogʻiston Respublikasi Umumiy maqsadli kuchlar qoʻmondoni.

„Qizil Yulduz“ (SSSR, 1989-yil) va „Hurmat“ ordenlari(Qozogʻiston Respublikasi, 1997-yil, may), SSSR va Qozogʻiston Respublikasining koʻplab medallari bilan taqdirlangan.

2000-yilda general-leytenant Sherbakov zaxiraga oʻtkazilgan.

Fyodr Sherbakov 2022-yil 16-avgustda vafot etganUmer bivshiy komanduyuщiy Suxoputnimi voyskami Kazaxstana Fyodor Щerbakov.

 Mukofotlari 

 Hurmat ordeni ;
 Qizil Yulduz ordeni;
 SSSR va Qozogʻiston Respublikasining 20 dan ortiq medallari.

 

 

 Щerbakov Fyodor Ivanovich na sayte vipusknikov Tashkentskogo obщevoyskovogo komandnogo uchiliщa 

Turkum:Bosh shtab Harbiy akademiyasi bitiruvchilari
Turkum:Toshkent oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurti bitiruvchilari
Turkum:SSSR Qurolli Kuchlarining 70 yilligi yubiley medali sohiblari
Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:2022-yilda vafot etganlar
Turkum:16-avgustda vafot etganlar
Turkum:1947-yilda tugʻilganlar
Turkum:26-mayda tugʻilganlar
Valentin Bogdanov

Valentin Olegovich Bogdanov (1979-yil 14-mart, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – rossiyalik jurnalist, Rossiya-1 telekanali muxbiri. 2000-yillarda u Yamal davlat teleradiokompaniyasida muxbir sifatida ish boshlagan, 2010- yillarning boshidan Rossiya davlat teleradiokompaniyasining AQShdagi muxbiri va 2021-yil mart oyidan boshlab Valentin Bogdanov bilan Goodbye, Amerika dasturini olib boradi.

 Hayoti 
Valentin Bogdanov 1979-yilda Toshkent shahrida tugʻilgan.

Otasi – Oleg Bogdanov, juda mashhur sovet zoologi va gerpetologi, Oʻrta Osiyodagi birinchi ilon pitomnigining yaratuvchisi. Bolaligidan u sayohat qilishni yaxshi koʻrgan va Bogdanov butun bolaligini otasi bilan birga ekspeditsiyalarda oʻtkazgan.

Oʻrta maʼlumotni Toshkent maktablaridan birida, shuningdek, Fransiyadagi Laragne-Monteyl kommunasida joylashgan Les Hauts de Plaine kollejida olgan. Fransuz va ingliz tilini oʻrgangan.

Maktabni tugatgach, Toshkent Davlat universitetining filologiya fakultetiga oʻqishga kirgan. Birinchi kursdan keyin u Moskvaga koʻchib oʻtgan va u yerda xuddi shu yoʻnalish boʻyicha Moskva davlat universitetida oʻqishni davom ettirgan.

Universitet diplomini olgandan soʻng, u koʻplab sohalarda faoliyat olib borgan. Maktab oʻqituvchisi sifatida fransuz tilidan dars bergan, bir muncha vaqt kino sanoatida ishlagan, radioning tijorat boʻlimida ishlagan va marketing bilan shugʻullangan.

U televideniyeda ishlash boʻyicha birinchi tajribasini 2005-yil mart oyida Yamal teleradiokompaniyasining Salekharddagi filialida amaliyot oʻtash paytida olgan.

2006-yilda u DIP Vesti kompaniyasiga ishga kirgan. Dastlab u Moskvada ishlagan, 2008-yil sentyabrdan esa Ukrainaning Kiyev shahridagi teleradiokompaniyalarining birida muxbiri lavozimida ishlagan. 2013-yildan beri Rossiya telekanallarining AQShdagi muxbiri sifatida ish boshlagan. Federal telekanallar va radiostantsiyalarda uning muallifligi muntazam ravishda Qoʻshma Shtatlarning tashqi va ichki siyosati haqidagi reportajlarni olib boradi va u Amerikaga shu yoʻnalish boʻyicha mutaxassis sifatida efirga taklif qilingan.

2021-yil mart oyidan boshlab u Rossiya 24 telekanalida Valentin Bogdanov bilan Amerika dasturi, shuningdek, Vesti FM radiosidagi Trumposkop va Shtatniy korrespondent das boshlovchisi sifatida ishlab kelmoqda. U 2022-yil yanvar oyidan boshlab u yakshanba kunlari Soloviev LIVE YouTube kanalida, shuningdek, Vesti FM radiostansiyasida efirga uzatiladigan Goodbye, America haftalik dasturining boshlovchisi sifatida ham ishlab kelmoqda.

Uylangan, xotini ham jurnalist. Bir qizi va bir oʻgʻli bor.

 

Turkum:1979-yilda tugʻilganlar
Turkum:14-martda tugʻilganlar
Turkum:Rossiyalik jurnalistlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Nurbopa Umurzoqov

Nurbopa Umurzoqov (1907-yil, Olmaota viloyati, Rayimbek tumani, Jambil qishlogʻi – 1947-yil 20-may, Toshkent) – sovet davlat arbobi.

 Hayoti 
Nurbopa Umurzoqov 1907-yilda Olmaota viloyati, Rayimbek tumani, Jambil qishlogʻida tugʻilgan. Kelib chiqishi Katta juzning alban urugʻiga borib taqaladi.

 Taʼlimi 
U 1918—1920 va 1923—1926-yillarda Jarkent maktab-internatida oʻqigan. Keyinchalik 1926—1927-yillarda viloyat partiya-sovet maktabida oʻqigan, shuningdek, 1930—1933-yillarda Toshkentdagi Lenin Kommunistik universitetni tamomlagan.

 Partiyadagi faoliyati 
1937-yil 28-oktabrda Qozogʻiston SSR Markaziy Ijroiya Qoʻmitasining qarori bilan Nurbopa Umurzoqov Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi raisi etib 30 yilga saylandi. Oʻsha yilning dekabr oyida Umurzoqov SSSR Oliy Soveti deputati boʻlgan, 1938-yil yanvar oyida esa SSSR Oliy Soveti Prezidiumi Raisining oʻrinbosari etib saylandi.

1938-yildan Timiryazev nomidagi Moskva qishloq xoʻjaligi akademiyasida tahsil olgan.

1939—1945-yillarda Boshqird ASSR, RSFSRning Stavropol va Krasnodar oʻlkalarida sovxozlar direktori boʻlgan.

1945—1946-yillarda Oʻzbekiston SSR gʻallachilik va chorvachilik sovxozlari xalq komissarining oʻrinbosari boʻlgan. 1946-yilda Oʻzbekiston SSR chorvachilik vazirining oʻrinbosari boʻldi. 1938-yilda Umurzoqov va Qozogʻiston SSRning boshqa kommunistik rahbarlariga qarshi koʻplab anonim bayonotlar olina boshladi. Shu munosabat bilan 1939-yilda Nurbopa deputatlik mandatidan mahrum qilinib, Boshqird Muxtor Sovet Sotsialistik Respublikasining olis sovxozlardan biriga rahbar qilib yuboriladi.

Ulugʻ Vatan urushidan keyin RSFSR Qishloq va chorvachilik vazirligida ishlagan. Nurbopa Umurzoqov 1945-yildan umrining oxirigacha Oʻzbekiston SSR Markaziy partiya qoʻmitasida boʻlim mudiri oʻrinbosari lavozimida ishladi.

1947-yil 20-mayda haydovchisi qoʻlida fojiali tarzda halok boʻldi.

 

 

Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1947-yilda vafot etganlar
Turkum:20-mayda vafot etganlar
Turkum:1907-yilda tugʻilganlar