Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Vasiliy Makeyev

Vasiliy Stepanovich Makeyev (1948-yil 29-mart kuni Stalingrad viloyatining Kleymenovskiy qishlogʻida tugʻilgan) – rus sovet yozuvchisi, nasrnavisi va shoiri. 1971-yildan boshlab SSSR Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi boʻlgan. 2007-yilda Rossiya Federatsiyasining xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi unvoniga sazovor boʻlgan. Shuningdek, Volgograd viloyatining faxriy fuqarosi (2007) hamda Rossiyaning Katta adabiyot mukofoti sovrindori (2008) hisoblanadi. Volgograd viloyatining faxriy fuqarosi (2007). Rossiya Katta adabiy mukofoti laureati (2008).

 Biografiyasi 
1948-yil 29-martda Stalingrad viloyatining Novoanninskiy tumanidagi Kleymenovskiy qishlogʻida dunyoga kelgan.

1966-1971-yillarda Maksim Gorkiy nomidagi Adabiyot institutida taʼlim olgan. 1971-yildan 1972-yilgacha „Yosh leninchi“ viloyat gazetasida faoliyat yuritgan. 1972-yildan 1980-yilgacha Quyi Volga kitob nashriyotida muharrir lavozimida ishlagan. 1980-yildan boshlab Mixail Lukonin nomidagi Volgograd Adabiyotchilar uyi direktori va RSFSR Yozuvchilar uyushmasi Volgograd viloyati yozuvchilar tashkilotining adabiy toʻgaragi rahbari sifatida faoliyat olib borgan.

1971-yildan SSSR Yozuvchilar uyushmasining aʼzosi boʻlgan. 1962-yildan boshlab sheʼriy asarlar yozish orqali adabiy ijod bilan shugʻullana boshlagan. 1966-yilda Makeyevning qalamidan chiqqan „Yelkadagi osmon“ nomli ilk kitobi nashr etildi. Kitobning soʻzboshisida yozuvchi M. K. Lukonin shunday deb yozgan edi: „…Makeyev sheʼriyatga tegishli, sheʼriyat esa unga tegishli. Soʻzni tabiiy his etish qobiliyati, hissiyotliligi, qalb saxovati, nozik tuygʻulari, tasvirlarining rangdorligi, oʻtkir sheʼriy nigoh – bular uning kuchi hisoblanadi“. 1971-yilda Makeyev „Okolitsa“ sheʼriy toʻplami uchun SSSR Yozuvchilar uyushmasiga qabul qilindi. Keyinchalik uning „Poklonenie“ (1974), „Pora medosbora“ (1978), „Senozornik“ (1979), „Pod kazachim solnishkom“ (1983), „Chistie chetvergi“ (1976), „V kakie nashi leta“ (1999), „Kazachya serga“ (2006) nomli toʻplamlari nashr etildi. 2007-yilda uning uch jildlik „Tanlanganlar“ toʻplami nashrdan chiqdi va bu asar uchun Rossiyaning Katta adabiyot mukofotiga sazovor boʻldi.

 

Turkum:1948-yilda tugʻilganlar
Turkum:29-martda tugʻilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha shoirlar
Turkum:SSSR Yozuvchilar uyushmasi aʼzolari
Vladimir Maksimov (yozuvchi)

Vladimir Yemelyanovich Maksimov (asl ismi Lev Alekseyevich Samsonov; 1930-yil 27-noyabr, Moskvada tugʻilgan – 1995-yil 26-mart, Parijda vafot etgan) rus yozuvchisi, dramaturgi va publitsisti boʻlib, „Kontinent“ jurnalining muharriri edi. U dissident sifatida tanilgan. 1973-yildan boshlab Fransiya PEN klubi aʼzosi boʻlgan.

 Biografiyasi 
U Moskvada, Sokolnikidagi salitsil zavodining ishchisi Aleksey Mixaylovich Samsonovning oilasida dunyoga kelgan. Onasi Fedosya Savelevna kommunal xoʻjalik xodimasi edi. Qatʼiy trotskiychi boʻlgan Aleksey Samsonov 1939-yilgacha lagerlarda va surgunlarda yashagan. Urush boshlanishi bilanoq koʻngilli sifatida frontga ketib, tez orada halok boʻlgan. Maksimov (yoki Lyova Samsonov) maktab taʼtillarini sevimli bobosi, temiryo‘lchi Saveliy Anufriyevich Mixeyevning yonida, Tula viloyatining Uzlovaya shahrida oʻtkazardi. Moskvadagi 393-umumtaʼlim maktabining atigi toʻrt sinfini tugatgach, Maksimov uydan qochib ketadi. Uning aytishicha, bu oʻta qashshoq uy sharoiti va oʻqigan kitoblarining taʼsiri tufayli sodir boʻlgan. Oʻsha davrdagi sevimli yozuvchilari Maksim Gorkiy va Jek London edi. U bolalar qabulxonalari (Slavyansk, Kutaisi, Tbilisi, Ashxobod, Toshkent) va tarbiya muassasalarida (aynan shu joylarda) qisqa muddat boʻlib, koʻpincha ulardan muvaffaqiyatli qochishga erishardi. , qoʻlga tushmaslik uchun imkon boricha hujjatlarini oʻzgartirishga majbur boʻlardi. Aynan shu tarzda Lev Samsonov Vladimir Maksimovga aylanib qoldi.

1951-yilda ozod etilgandan soʻng, Kubanda yashab, u yerda birinchi marta gazetalarda oʻz asarlarini eʼlon qila boshlagan. „Pokolenie na chasax“ nomli sheʼrlar toʻplamini nashr ettirgan (Cherkessk, 1956-yil).

1992-1995-yillarda, muhojirlikda yashagan paytida, muntazam ravishda Rossiyaning „Pravda“ gazetasida katta publitsistik maqolalar bilan chiqib, ularning mazmunida B. N. Yelsinning islohotlarini tanqid qilar edi.

 

Turkum:1930-yilda tugʻilganlar
Turkum:27-noyabrda tugʻilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha shoirlar
Mark Maksimov

Mark Davidovich Maksimov (asl familiyasi Lipovich; 1918-yil 27-dekabrda Chernigov guberniyasining Snovsk shahrida tug‘ilgan - 1986-yil 20-noyabrda Moskvada vafot etgan) rus sovet shoiri, dramaturgi va publitsisti, tarjimoni, jurnalisti hamda maxsus muxbiri bo‘lgan. U o‘z asarlarini rus tilida yaratgan.

 Biografiyasi 
Mark o‘rmonchilik xizmatida ishlaydigan xodimning oilasida tug‘ilgan. Yosh bolaligida otasi vafot etgach, opasi bilan onasi, Yeva Yudovna Lipovich, tarbiyasida o‘sgan. Keyinchalik, Moskvada bolalar shifokori bo‘lib ishlaydigan xolasi Gita Yudovna Lipovichning oilasida tarbiyalangan. 1936-1940-yillarda Kiev pedagogika institutining filologiya fakultetida tahsil olgan. Institut bitirganidan so‘ng, mahalliy gazeta tahririyatiga yo‘llanma olgan, biroq harbiy xizmatga chaqirilgan.

Shoirning birinchi she’ri 1939-yilda "Новом мире" jurnalida e’lon qilingan.

Mark Davidovich Ulug‘ Vatan urushi qatnashchisi. 1941-yil 22-iyunda urush vaqtida asirlikka tushgan va undan qochishga muvaffaq bo‘lgan. Sovet Ittifoqi Qahramoni S. V. Grishin qo‘mondonligidagi "O‘n uchlar" nomli partizan otryadida jang qilgan. Razvedkachi, otliq razvedka siyosiy rahbari lavozimlarida xizmat qilgan, shuningdek, partizanlarning katta tirajli "Dushmanlarga o‘lim!" gazetasiga muharrirlik qilgan. 1944-yil noyabr oyida Omskka yuborildi va u yerda "Gudok" gazetasining maxsus muxbiri sifatida faoliyat yuritdi. Aynan shu davrda Maksimov degan adabiy taxallusni qabul qildi. 1985-yilda II darajali "Vatan urushi" ordeni, ikkita "Hurmat belgisi" ordeni va medallar bilan taqdirlangan.

1986-yil 20-noyabrda Moskvada vafot etgan va Kuntsevo qabristoniga dafn etilgan.

 Oilasi 
Mark frontda paytda birinchi nikohidan ajralgan. Qizi Marina 1941-yilda tug‘ilgan.

U ikkinchi marta SSSR Yozuvchilar uyushmasi Badiiy adabiyot targ‘iboti byurosi xodimasi Antonina Nikolayevna Maksimova (qo‘shiqchi-shoir Georgiy Rublevning bevasi) bilan turmush qurgan. Ularning o‘g‘li yozuvchi va televideniye boshlovchisi Andrey Maksimovdir.

 

Turkum:1918-yilda tugʻilganlar
Turkum:27-dekabrda tugʻilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha shoirlar
Alpomish (stadion)

Alpamish stadioni (baʼzi oʻrinlarda sport majmuasi, ) – Oʻzbekistonning Termiz shahrida joylashgan, bir necha sport ni oʻtkazish imkoniyatiga ega boʻlgan futbol stadioni.

 Tarix 
Ilgari bu stadion mahalliy „Surxon“ futbol klubining uy arenasi boʻlgan, biroq Oʻzbekiston Superligasining bir qator klublari (jumladan, „Surxon“) uy stadionidagi yorugʻlik tizimi va maydon chimining sifati oʻyin oʻtkazish talablariga javob bermaganligi sababli, oʻz maydonidagi oʻyinlarini boshqa klublarning stadionlarida oʻtkazishga majbur boʻlgan.

 Tavsif 

„Alpamish“ futbol stadioni 6000 tomoshabinga moʻljallangan. Maydon chimi tabiiy qoplamaga ega.

 

 

Turkum:Alifbo boʻyicha stadionlar
Turkum:Oʻzbekistondagi futbol stadionlari
Turkum:Termizda sport
Sergey Maksimov

Sergey Sergeyevich Maksimov (asl familiyasi: chet elda Pashin, SSSRda Pasxin; 1916-yil 1 (14)-iyun, Chernopen qishlogʻi, Kostroma guberniyasi – 1967-yil 12-mart, Los-Anjeles) – rus nasrnavisi, shoiri va dramaturgi. Maksimov rus muhojirligining ikkinchi toʻlqini vakili hisoblanadi.

 Biografiyasi 
Sergey Sergeyevich Volgadagi Chernopen qishlogʻida, eski eʼtiqodli oilada, qishloq oʻqituvchisining farzandi boʻlib dunyoga kelgan. 1918-yilda Maksimovning otasi Yaroslavlda soʻl eserlarning qoʻzgʻolonida qatnashgani sababli, taʼqiblardan choʻchib, dastlab Kostromaga koʻchib oʻtdi, 1923-yilda esa Moskvaga joylashdi.

Maksimov bolaligidan boshlab ijod qilishga qiziqib kelgan; uning birinchi eʼlon qilingan hikoyasi „Baken“ (1931-yilda „Murzilka“ jurnalida nashr etilgan) edi. Shoir shuningdek „Ogonyok“, „Yoj“, „Smena“ jurnallarida ham oʻz asarlarini chop ettirgan. Maksimov 1934-yilda Toʻqimachilik institutiga oʻqishga kirgan.

1936-yilda „sovetlarga qarshi tashviqot“ ayblovi bilan 5 yilga hukm qilinib, jazoni Sevjeldorlagʻda oʻtagan. Ozodlikka chiqqandan soʻng (1941-yil) unga Moskvada yashash taqiqlangan va Kalugaga koʻchib ketgan.

Maksimov ikkinchi emigratsiya davrining eng isteʼdodli yozuvchilaridan biridir. U oʻz hikoyalarida sovet konslagerlarida zulm qurboni boʻlgan alohida shaxslar taqdirini juda qiziqarli va taʼsirchan tarzda tasvirlaydi. Bu hikoyalar keyinroq yaratilgan V. Shalamovning lager hikoyalari kabi eʼtiborga sazovordir. „Denis Bushuyev“ Stalin davri voqealarini aks ettiruvchi oilaviy roman boʻlib, unda insonlarning ichki dunyosi va oʻzaro munosabatlari tasvirlanadi, shuningdek, davlat hokimiyati va uning lagerlari tomonidan bu hayotga boʻlgan tahdid ham koʻrsatiladi. Bu tahdid oxir-oqibat oilani parchalab yuboradi. Romanning ikkinchi kitobi birinchisiga nisbatan ancha zaif. Maksimov gʻayrioddiy taqdirlarni ham alohida epizodlarda, ham katta syujet qatlamlarida yorqin tasvirlashga muvaffaq boʻladi.
 

Turkum:1916-yilda tugʻilganlar
Turkum:1967-yilda vafot etganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha shoirlar
Jamali Ikanovich

Jamali Kuchikoevich Ikanovich (1965-yil 8-iyulda tugʻilgan) – sovet va rossiyalik sobiq professional futbolchi, darvozabon ampulasida oʻynagan. Murabbiy faoliyati davomida bir qa jamoalarda darvozabonlarni tayyorlovchi murabbiy sifatida faoliyat olib borgan.

 Biografiyasi 

 Futbolchilik faoliyati 
Osetiya futbol maktabi tarbiyalanuvchisi. Mehnat faoliyatini 1983-yilda Nukusning Amudaryo jamoasida boshlagan. 1986-yilda Nart jamoasi safiga qoʻshilgan. 1987-yilda u Qaragʻandining „Shaxtyor“ jamoasi tarkibida oʻynagan. 1988-yilgi mavsumda Jamali Grozniyningning „Terek“ klubiga oʻtgan. 1989-yilda Vladikavkazning „Spartak“ jamoasi safida oʻynagan. 1992-yilgi mavsum Lipetskning „Metallurg“ klubi bilan shartnoma imzolagan.

1993-yil 14-aprelda „Nart“ jamoasiga qarshi oʻyinda (5:0) u faoliyatidagi yagona golni kiritgan (oʻyinning 85-daqiqada penaltini aniq amalga oshirgan)Protokol matcha „Metallurg“ (Lipesk) – „Nart“ (5:0). 1996-yilda Anapaning „Spartak“ klubiga oʻtgan. 1997-yilda Irkutsk Zvezda jamoasi sharafini himoya qilganV FK „Baykal“ – novie igroki. 1998-yilda Chkalovets klubi bilan shartnoma imzolagan. 2000-yil fevral oyida u Shchelkovoning „Spartak“ klubi tarkibiga qoʻshilgan. Oʻsha yilning yozida Chkalovets-Olimpiya jamoasiga koʻchib oʻtgan. Faoliyatini 2002-yilda Luchada yakunlagan.

 Murabbiylik faoliyati 
2006-yildan 2008-yilgacha Ikanovich Irkutskning „Zvezda“ klubida darvozabonlar murabbiy boʻlgan. Zvezda klub faoliyati tugatilgach, Jamali Salyut-Energiya klubining murabbiylar shtabida ishlagan. 2010—2013-yillarda Lipetskning „Metallurg“ jamoasi murabbiylar shtabida ishlagan. 2014-yilda u Baykal jamoasida darvozabonlar murabbiyi etib tayinlanganSostav irkutskoy futbolnoy komandi „Baykal“ popolnilsya novimi imenami 2016-yil fevral oyida klubni tark etgan va Chita jamoasida ham xuddi shunday lavozimni egallaganFK „Baykal“ teryaet v den po futbolistu.

 Yutuqlar 

 Birinchi liga gʻolibi: 1990-yil
 Ikkinchi divizionning Sharqiy zonasi kumush medali sohibi: 1998-yil
 Uchinchi liganing 1-zonasi gʻolibi: 1996-yil

 Shaxsiy hayot 
Jamalining oʻgʻli Devid (1989-yilda tugʻilgan) ham futbolchi boʻlgan va darvozabon ampulasida oʻynagan.

 

 

 Jamali Ikanovich Sportbox.ru saytida
 Jamali Ikanovich Transfermarkt saytida
 Jamali Ikanovich Footballfacts.ru saytida

Turkum:8-avgustda tugʻilganlar
Turkum:1965-yilda tugʻilganlar
Turkum:Vladikavkazda tugʻilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbolchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbol murabbiylari
Turkum:SSSR erkak futbolchilari
Turkum:Rossiyalik erkak futbolchilar
Turkum:Erkak futbol darvozabonlari
Turkum:Aral Samali klubi futbolchilari
Turkum:FC Spartak Vladikavkaz futbolchilari
Turkum:FC Nart Cherkessk futbolchilari
Turkum:Shaxtyor Qaragʻandi klubi futbolchilari
Turkum:FC Ahmat Grozniy futbolchilari
Turkum:FC Metallurg Lipetsk futbolchilari
Turkum:FC Spartak-UGP Anapa futbolchilari
Turkum:FC Zvezda Irkutsk futbolchilari
Turkum:FC Spartak Shchelkovo futbolchilari
Turkum:FC Sibir Novosibirsk futbolchilari
Turkum:FC Chkalovets-Olimpiya futbolchilari
Turkum:FC Luch Vladivostok futbolchilari
Turkum:Rossiyalik futbol murabbiylari
Xristo Maksimov

Xristo Maksimov (bolgarcha: Xristo „Mircho“ Maksimov; 1867-yil 13-fevralda Usmonli imperiyasining Samokov shahrida tugʻilgan – 1902-yil 13-aprelda Bolgariya knyazligining Sofiya shahrida vafot etgan) bolgar yozuvchisi, shoiri, publitsisti, jurnalisti, pedagogi va xalq o‘qituvchisi.

 Biografiyasi 
1884-yildan boshlab besh yil davomida oʻz tugʻilgan shahrida o‘qituvchilik qildi. Oʻz ustida mustaqil ishlab, barcha boʻsh vaqtini rus adabiyoti asarlarini oʻqishga bagʻishladi. Dastlabki she’rlarini „Napred“ gazetasida „Mircho“ taxallusi bilan eʼlon qildi. Shundan soʻng ikki yil mobaynida Stanimakada (Asenovgrad) o‘qituvchilik faoliyatini olib bordi. Oʻsha yerda oʻzining birinchi sheʼriy toʻplami „Yangi Gusla“ni nashr ettirdi. Plovdivga koʻchib oʻtgach, „Duma“ jurnali nashriyotida vaqtincha ishladi va u yerda xalq hayoti haqidagi ilk hikoyalari hamda birinchi pedagogik maqolalarini eʼlon qildi.

Xalq o‘qituvchilarining manfaatlarini himoya qilish uchun ittifoq tashkil etilgan va Maksimov bu ittifoqqa rahbarlik qilgan. Yozuvchi 1893-yildan boshlab „Uchitel“ nomli ilgʻor pedagogik jurnalni „Uchitelskoy drujbi“ ilovasi bilan, 1902-yildan esa „Prosvet“ nomli ijtimoiy-pedagogik jurnalni nashr eta boshladi.

„Mircho“ taxallusi ostida „Tʼmen svet“ (ijtimoiy maktab hayotidan) va „Sheʼrlar toʻplami“ nomli ikkita hikoyalar toʻplamini nashr etdi.

Yozuvchi sil kasalligiga chalingan. Bu kasallik uni uzoq vaqt toʻshakka mixlab qoʻydi. Kasal boʻlib, hayotining soʻnggi kunlarida „Uchitel“ va „Prosveta“ jurnallari uchun maqolalar yozishni davom ettirdi.

 Xotirasi 
1940-yilda Sofiyada haykaltarosh I. Lazarov tomonidan yaratilgan Xristo Maksimov byusti oʻrnatildi. Samokov shahrida oʻrta taʼlim maktabi ham yozuvchi nomi bilan atalgan.

 

Turkum:1867-yilda tugʻilganlar
Turkum:13-fevralda tugʻilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha shoirlar
Suzuk ota maqbarasi

Suzuk ota maqbarasi – Toshkent shahar, Shayxontohur tumani Suzuk ota koʻchasida joylashgan maqbara.

Suzuk ota maqbarasining qurilishi Amir Temur davriga borib taqaladi. 1363-yil Amir Temur harbiy yurishi davrida betob boʻlib qoladi va Toshkentda davolanadi. Shu davrda uning buyrugʻiga binoan barpo etilgan.thumb|Suzuk otaning asl qabri. (Ramziy qabr emas)
left|thumb|201x201px|Suzuk ota maqbarasi devorlariga tushirilgan mozaika

 Yana qarang 

 Suzuk ota masjidi

 

Turkum:Oʻzbekiston meʼmoriy yodgorliklari
Mariya Maksimova

Mariya Glebovna Maksimova-Stolpnik (1960-yil 31-iyul, Moskva) – shoir, yozuvchi, adabiyotshunos, badiiy terapevt. 1990-yillarning boshidan beri „Poluostrov“ sheʼriy guruhining aʼzosi, Moskva Free Libre festivali laureati.

 Biografiyasi 
Olim va muhandis-konstruktor Gleb Yurevich Maksimov va aktrisa Svetlana Ivanovna Radchenko oilasida tugʻilgan. Tarix-arxiv institutini tamomlagan. Jurnallar muharriri, adabiy tanqidchi boʻlib ishlagan. Hozirda professional ravishda Art-terapiya bilan shugʻullanadi. „Poluostrov“ sheʼriy guruhining hammuassisi va aʼzosi (Mixail Laptev, Andrey Polyakov, Igor Sid, Nikolay Zvyagintsev bilan birgalikda), Moskvadagi Qrim geopoetik klubining. Rossiya-Amerika konferensiyalari, Smolenskdagi „Art-Bedoniya“, Kerchdagi Bospor forumi va Simferopoldagi „Qrim Algambrasi“ sanʼat festivallari ishtirokchisi va boshqalar. Moskva Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi.

 Ijodi 
Ilk adabiy nashr 1992-yilda „Gumanitarniy fond“ gazetasida eʼlon qilinganPervaya publikatsiya M. Maksimovoy : gazeta „Gumanitarniy fond“, № 36, 1992. U „Plavuchiy most“, „Zolotoy vek“, „Chernovik“, „Kolso A“, „Kreshatik“, „Yunost“, „Volga“, „Gvideon“, „Mitin jurnali“ kabi jurnallarda, „Samizdat veka“ antologiyasida, „Crossing Centuries: The New Generation in Russian Poetry“ nomli zamonaviy rus sheʼriyati antologiyasida va boshqa nashrlarda oʻz asarlarini eʼlon qilgan. Mariyaning sheʼrlari ingliz, xitoy, ukrain, fransuz tillariga tarjima qilinganStixi Marii Maksimovoy iz knigi „Kanuni“, 2002.

 Fikr-mulohazalar 
"Mariya Maksimovaning she’rlarini men birinchi marta 90-yillarning boshlarida eshitganman va ularning sehrli, sehrlovchi, qotib qolishga va tinglashga majbur qiladigan ohangini hali ham eslayman... Maksimova... noaniq va qorong‘i narsalar bilan ish olib borib, tasvirning aniq va ravshan bo‘lishiga intiladi...Ko‘z o‘ngimizda o‘z binolarini bunyod etayotgan she’riyatning ovozi va qudratliligi haqidagi mulohazalar Maksimovaning she’riyatiga g‘oyatda mos keladi... Uning she’rlarida ehtirosning qorong‘u yo‘nalishlarini, Arastu va Aflotun fikrlariga murojatlarni, Muqaddas Kitob yoki Yevropa mumtoz asarlarini sinchkovlik bilan o‘qiganining izlarini ko‘rish mumkin..." Vadim MesyatsVadim Mesyats/ Gosleslovie k sborniku Maksimovoy „Golos i zvuk“.

 

Turkum:1960-yilda tugʻilganlar
Turkum:31-iyulda tugʻilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha shoirlar
Al-Mustakfiy I (Qohira)

Al-Mustakfiy I (1285-yil 23-mart – 1340-yil fevral) 1302–1340-yillarda Mamluklar davlati nazorati ostida Qohirada hukmronlik qilgan Abbosiylar xalifasi.

 

 

Turkum:XIV asr Abbosiy xalifalari
Turkum:1285-yilda tugʻilganlar
Turkum:1340-yilda vafot etganlar
Turkum:Qohiradagi Abbosiy xalifalar
Al-Vosiq I

Al-Vosiq I (13901341-yildan keyin vafot etgan) 1340–1341-yillarda Mamluklar davlati davrida Qohirada hukmronlik qilgan toʻrtinchi Abbosiylar xalifasi.

 

 

 
 
 

Turkum:XIV asr Abbosiy xalifalari
Turkum:1341-yilda vafot etganlar
Aviakerosin

Aviakerosin – gaz turbinali dvigatellari bilan ishlaydigan samolyotlar uchun moʻljallangan aviatsiya yoqilgʻisi. Rangi yoʻq, baʼzi aviakerosinlarning rangi sargʻishroq boʻladi. „Jet A“ va „Jet A-1“ aviakerosinlari xususiy aviakompaniyalar tomonidan eng koʻp ishlatiladi. Ayrim aviakompaniyalar esa, „Jet B“ tipidagi aviakerosinlardan foydalanadi.

Aviakerosin turli xil uglevodorodlarning aralashmasidan iborat. Bu turdagi kerosinlarda har bir molekulaada 8 tadan 16 tagacha uglerod atomlari mavjud boʻladiSalvatore J. Rand (ed), Significance of Tests for Petroleum Products (8th Edition) ASTM International, 2010, page 88.
 

Turkum:Yoqilgʻi
Turkum:Neft mahsulotlari
Turkum:Raketa yonilgʻisi
Turkum:Kerosin
Lukoyl

Lukoyl – Rossiyaning eng yirik neft kompaniyalaridan biri, mamlakatda neft qazib olish hajmi boʻyicha ikkinchi oʻrinni egallaydi. Kompaniya nomi nomlanishida, asos solingan shaharlarning bosh harflari (Langepas, Uray, Kogalim) hamda inglizcha oil soʻzi katta rol oʻynagan.

Rossiyada daromadlari boʻyicha „Gazprom“dan keyin eng yirik ikkinchi neft kompaniyasi hisoblanadi. Bosh qarorgohi Moskva shahrida joylashgan. 2018-yil „Forbes“ning Rossiya boʻyicha yirik xususiy kompaniyalar reytingida yetakchi oʻrinni qayd etdi.
 

Turkum:Moskvada joylashgan kompaniyalar
Dounia Batma

Dounia Batma (arabcha: دنيا بطمة) 1991-yil 1-aprelda tug‘ilgan bo‘lib, MBC telekanalidagi Arab Idol (Pop Idol ko‘rsatuvining arabcha versiyasi) birinchi mavsumida ikkinchi o‘rinni egallab, butun dunyo bo‘ylab shuhrat qozongan Marokashlik qo‘shiqchi va aktrisadir. Final bosqichida misrlik ishtirokchi Karmen Sulaymonga yutqazib, g‘oliblik unvonini qo‘ldan boy berdi. Dounia Batma keyinchalik Bahraynlik qo‘shiqchi Hala Al Turkning otasi Muhammad Al Turkka turmushga chiqdi.

Hayoti 
Batma Marokashning Kasablanka shahridagi Ain Sebaa-Hay Mohammedi tumanining Hay Mohammadi hududida tug‘ilib o‘sgan. Uning otasi Hamid Batma Mesnawa va Nass El Ghiwane kabi turli guruhlarda ijro etgan. Amakisi Laarbi Batma esa Martin Scorsese tomonidan "Afrikaning Rolling Stones"i deb ta’riflangan Marokashning Nass El Ghiwane fusion guruhining rahbari. O‘rta maktabni tugatgandan so‘ng, musiqa karyerasi haqidagi orzularini ham to‘xtatmasdan, turizmni o‘rganganMBC.net – دنيا بطمة. 2010-yilda, 18 yoshida, o‘zining mashhur amakivachchasi Xansa Batmadan (Muhammad Batmaning qizi) ilhomlanib, Sharq toifasida 2M telekanalida efirga uzatilgan Studio 2M deb nomlangan Marokash musiqiy tanlovida ishtirok etdi.. Marokash va Yaqin Sharq repertuarlarining turli qo‘shiqlarini kuyladi va yarim finalga chiqdi. Finalga chiqa olmagan bo‘lsa ham, u "Aalash Tgheeb" (Nega yashirinyapsan?) marokashcha arab tilida qo‘shiq chiqara oldi, bu unchalik muvaffaqiyatli bo‘lmadi. Shunda Dounia o‘zi orzu qilgan karyeraga erishish uchun yanada ko‘proq harakat qilishi kerakligini angladi. "Arab Idol" esa arab dunyosi yuragiga yetib borish uchun ajoyib joy edi.

 

Turkum:1991-yilda tug‘ilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha aktrisalar
Turkum:Marokash aktrisalari
Nora Georgiyevna

Nora Georgiyevna Adamyan (asl ismi va familiyasi Eleonora Georgiyevna Adamova; 1910-yil 31-may – 1991-yil 14-dekabr) – rus sovet yozuvchisi va tarjimoni. U 1950-yildan boshlab SSSR Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi boʻlgan.
 Biografiyasi 
Yozuvchining bolalik, oʻsmirlik va ijodiy shakllanish davri Kavkazorti hududida oʻtganligi sababli, uning koʻplab hikoyalarida turli millatlarga mansub insonlar tasvirlangan.
U 1927-1930-yillarda Boku universitetida taʼlim olgan. 1938-yildan 1945-yilgacha Yerevanda rus tilida chop etiladigan „Kommunist“ gazetasi tahririyatida mehnat qilgan„Краткая литературная энциклопедия“, t.1, M., 1962.
 Ijodi 
Adabiy faoliyatni asosan tarjimalar bilan 1939-yilda boshlagan. 1953-yildan oʻz ijodiy ishlarini chop ettira boshlagan va 1954-yilda uning „Rasskazi“ nomli birinchi toʻplami nashr etilgan.
Yozuvchining asosiy mavzusi – axloqiy muammolar va zamondoshlarning quvonch-u tashvishlari bilan toʻla hayoti boʻlgan. „Krasniy svet“ va „Nol tri“ qissalarida muallif tibbiyot xodimlarining yorqin, xotirada qoladigan obrazlarini yaratgan, ularning maqsadli va mashaqqatli mehnat muhitini tasvirlagan (Annotatsiya k knige). „Vtoraya jena“ romanida qurilish toʻgʻonining muhandisi shaxsiy muvaffaqiyatsizliklariga qaramay, oʻz gʻoyalari uchun fidokorona kurash olib borgani hikoya qilinadi. „Noviy sosed“ qissasining bosh qahramoni – koʻzga tashlanmaydigan, oddiy odam – oʻziga deyarli notanish boʻlgan kishilarga nisbatan gʻayritabiiy mehribonlik koʻrsatadi. Nora Adamyanning asarlari „Sovetskiy pisatel“ nashriyotida, „Ogonyok“, „Noviy mir“, „Moskva“ va „Znamya“ jurnallarida chop etilgan. Ingliz, fransuz, italyan, xitoy, arman va boshqa tillarga tarjima qilingan. Uning shaxsiy tarjimalari asosan zamonaviy arman adabiyoti asarlariga qaratilgan.
Nora Adamyan va uning turmush oʻrtogʻi Yakov Volchekning ssenariysi asosida 1965-yilda „Tallinfilm“ studiyasida „Nol tri“ filmi suratga olinganSemeynoe zaxoronenie N. Adamyan i Ya Volcheka na kladbiщe Toxmax v Yerevane Yakova Volcheka. Shu nomdagi qissaga asoslangan radio spektaklda mashhur aktyorlar: Mariya Babanova, Georgiy Vitsin, Yuriy Puziryevlar ishtirok etishgan.
1984-yilda Nora Adamyan „Ogonyok“ jurnali mukofotiga sazovor boʻlgan.
1960—1980-yillarda u Ya. I.Volchek bilan birga „Sovetskiy pisatel“ uy-joy kooperativida (Krasnoarmeyskaya koʻchasidagi 25-uy) istiqomat qilgan.
Nora Yerevandagi Toxmax qabristonidagi oilaviy daxmaga dafn etilgan.

 

Turkum:SSSR Yozuvchilar uyushmasi aʼzolari
Emma Adler

Emma Adler (qizlik familiyasi Braun (nemischa: Braun); 1858-yil 20-may, Debretsen, Avstriya imperiyasi – 1935-yil 23-fevral, Syurix, Shveytsariya) – siyosiy va jamoat arbobi, Avstriya Sotsial-demokratik ishchilar partiyasining faol aʼzosi, ayollar huquqlari himoyachisi, Fin de siècle davri yozuvchisi, jurnalist, publitsist va tarjimon.
 Biografiyasi 
U temir yoʻl xodimi va tadbirkor Ignats Braunning oilasida tugʻilgan. Oila liberal yahudiy burjuaziyasiga mansub boʻlishgan.
Olti yoshida Emma jinsiy zoʻravonlik qurboni boʻlib, bokiraligini yoʻqotgan.
16 yoshida eʼtiqodli sotsialist boʻlgan toʻrtta akasining taʼsirida sotsializm gʻoyalariga qiziqib qolgan va sotsial-demokratik harakatning faol ishtirokchisiga aylangan. Uning eng mashhur akalari Genrix Braun (1854-1927) va Adolf Braun (1862-1929) hisoblanishadi.
1878-yilda u Vena ruhiy kasalliklar klinikasida shifokor boʻlib ishlayotgan Viktor Adler bilan tanishadi. Oʻsha yili Avstriya Sotsial-demokratik partiyasining yetakchilaridan biri va asoschisiga aylangan Viktorga turmushga chiqadi. Ularning oʻgʻli Fridrix Adler, sotsialistik siyosatchi va inqilobchi boʻlib 1916-yilda Avstriya bosh vaziri graf Karl fon Shtyurgkni oʻldirgan shaxs sifatida tanilgan.
U Avstriya Sotsial-demokratik ishchilar partiyasining faoli sifatida, Xedvig Dom, Berta Pappengaym va Xedvig Laxmann kabi oʻsha davrdagi boshqa yahudiy ayol yozuvchilar bilan hamkorlik qilgan, siyosiy faoliyatini badiiy ijod bilan uygʻunlashtirgan. Taʼlim xodimlari uyushmasida ishlagan. Ingliz va fransuz tillari oʻqituvchisi boʻlgan.
Avstriyaning „Die Frau“ ayollar jurnalini muharrir sifatida boshqargan. Adelgeyd Popp asos solgan Avstriya sotsial-demokratiyasining „Arbeiter-Zeitung“ ishchi gazetasi bilan hamkorlik qilgan.
Emma Karl Kautskiy bilan boʻlgan yozishmalari orqali tanilgan.
Hayoti davomida ruhiy kasalliklar va ogʻir tushkunlikdan aziyat chekkan, koʻp vaqtini ruhiy kasalliklar shifoxonalari va sanatoriylarda oʻtkazishga majbur boʻlgan.
1935-yilda Syurixda vafot etgan.
1887-yilda dramaturg German Bar Emma Adlerga bagʻishlab „La marquesa d’Amaegui. Eine Plauderei“ nomli bir pardali pyesa yaratgan.
 Ijodi 
 Goethe und Frau v. Stein, 1887
 Die berühmten Frauen der französischen Revolution 1789—1795, 1906
 Jane Welsh Carlyle: eine Biographie, 1907
 Feierabend. Ein Buch für die Jugend, 1902
 Neues Buch der Jugend, 1912
 Kochschule, 1915
 Arbeiter lernen Fremdsprachen
 Manabalar
Güzide Sabri Aygün

Güzide Sabri Aygün (1886—1946) – Usmonli imperiyasi va turk yozuvchisi boʻlib, Usmonli imperiyasining dastlabki ayol yozuvchilaridan biri hisoblanadi.
 Biografiyasi 
U 1886-yilda Konstantinopolda Usmonli adliya vazirligi amaldori Solih Reshat va uning rafiqasi Nigar oilasida dunyoga kelgan. Uning Fotima Oliya va Amina Somiya ismli ikkita singlisi boʻlgan. Konstantinopolning Chamlicha mahallasida ulgʻaygan. Otasi lavozimidan chetlashtirilgach, Aygün oilasi bilan konstantinopoldan Anatoliyaga koʻchishga majbur boʻlgan.
Yoshligidayoq Ahmad Sabri Aygünga turmushga chiqqan.
Uyda taʼlim olgan. Xususiy oʻqituvchilaridan biri – Xo‘ja Tohir afandi tufayli adabiyotga qiziqib qolgan. Yozishni yoshligidanoq boshlagan. Biroq, qizning qiziqishlari tushunilmagan: unga sheʼr yozishni toʻxtatib, din oʻrganishga eʼtibor qaratish maslahat berilgan. Unga koʻrsatilgan bosimga qaramay, 1899-yilda Aygün oʻzining birinchi romanini yozgan. „Münevver“ deb nomlangan bu asar sil kasalligidan vafot etgan dugonasi xotirasiga bagʻishlangan. Roman „Xonimlarga maxsus“ gazetasida chop etilgan va tanqidchilarning eʼtirofiga sazovor boʻlgan. 1901-yilda roman kitob shaklida nashr etilgan va serb tiliga tarjima qilingan.
Güzidening eri uning mashhurligidan norozi boʻlib, nikohdan soʻng adabiy asarlar yozmaslikka vaʼda olgan. Güzideni oʻqitgan xususiy oʻqituvchilar ham uning yozuvchilik faoliyatiga qarshi chiqqanlar. Natijada, Güzide kechalari atrofdagilardan yashirincha yozishga majbur boʻlgan. Güzide turmushga chiqqanidan koʻp oʻtmay, uning eri vafot etgan.
Güzide Turkiyaning ilk ayol yozuvchilaridan biri sifatida tanilgan, ammo keyinchalik unutib yuborilgan.
1946-yilda Giresun viloyatida hayotdan koʻz yumgan.
 Ijodi 
Güzidening koʻplab asarlari aslzoda oilalardan chiqqan yosh ayollar haqida boʻlib, uning qahramonlari oilaviy fojialar, baxtsiz muhabbat va sil kasalligidan vafot etish kabi qiyinchiliklarni boshdan kechiradilar. Uning eng mashhur asari „Ölmüş Bir Kadının Evrak-ı Metrûkesi“ romanidir. Bu asar ikki marta, 1956 va 1969-yillarda ekranlashtirilgan. Metin Erksan tomonidan suratga olingan birinchi film feminist gʻoyalarni ilgari sursa, ikkinchisi oddiy romantik hikoya tarzida tasvirlangan.
Güzide qalamiga mansub jami 8 ta roman va bitta hikoyalar toʻplami nashr etilgan.
Al-Vosiq II

Al-Vosiq II (1386-yil 13-noyabrda vafot etgan) 1383–1386-yillar oraligʻida Mamluklarlar davlatining Qohiradagi toʻqqizinchi Abbosiy xalifasi.

 
 
 

Turkum:Abbosiy xalifalarning oʻgʻillari
Turkum:XIV asr Abbosiy xalifalari
Turkum:1386-yilda vafot etganlar
Turkum:Qohiradagi Abbosiy xalifalar
2022-yilda Oʻzbekiston

2022-yilda Oʻzbekiston bilan bogʻliq shaxslar va voqealar.

 Amaldagi hukumat rahbari 
TasvirLavozimIsm117x117pxOʻzbekiston PrezidentiShavkat Mirziyoyev143x143pxOʻzbekiston bosh vaziriAbdulla Aripov

 Voqealar 
Davom etmoqda: Oʻzbekistonda COVID-19 pandemiyasi

 25-yanvar – Qozogʻiston, Qirgʻiziston va Oʻzbekistonga taʼsir qilgan yirik elektr taʼminoti uzilishidan keyin millionlab odamlar elektr taʼminotisiz qoldi. Oʻzbekiston energetika vazirligining xabar berishicha, elektr taʼminotidagi uzilish Qozogʻiston elektr tarmogʻidagi „energetik uzilish“ tufayli yuzaga kelgan.
 1-iyul – Oʻzbekistonning Qoraqalpogʻistonni Oʻzbekiston ichidagi suveren Respublika maqomini mahrum etishni nazarda tutuvchi konstitutsiyaga kiritilgan oʻzgartirishga qarshi norozilik namoyishlari boʻlib oʻtdi.
 2-iyul – 2022-yil Qoraqalpoq noroziliklari: Oʻzbekiston hukumati mintaqada keng tarqalgan norozilik namoyishlari fonida Qoraqalpogʻistonni suveren Respublika maqomidan mahrum qilish rejasidan voz kechdi. Qoraqalpogʻistondagi hukumat binolarini egallab olishga uringan „jinoiy toʻda“ga qarshi kurashni boshlagan va mintaqaviy norozilik namoyishlari ikkinchi kuni davomida internetga kirish cheklab qoʻyilgan.
 3-iyul – Nukus, Qoraqalpogʻiston, Oʻzbekistondagi ommaviy namoyishlar natijasida besh kishi halok boʻlgan va minglab odamlar yaralangan. Oʻzbekiston prezidenti Shavkat Mirziyoyev „toʻpolonchilar“ni zoʻravonlik va davlatga tahdid solishda ayblagan.
 4-iyul – Oʻzbekiston hukumati Qoraqalpogʻistondagi norozilik namoyishlar barqarorlashgan. Norozilik namoyishlari davomida 18 kishi halok boʻlgan va 243 kishi jarohatlangan, ammo etnik mojaro ehtimolidan xavotirlar saqlanib qolgan.
 5-iyul – Afgʻoniston tomonidan Oʻzbekistonga beshta raketa uchirilib, Termiz shahriga kelib tushgan. Hukumat rasmiylarining xabar berishicha, raketalarning hech biri portlamagan va toʻrtta uyga zarar yetgan.
 9-avgust – Oʻzbekistonlik grossmeyster Nodirbek Abdusattorov 44-shaxmat olimpiadasida gʻolib chiqdi.
 10-avgust – Oʻzbekistonning Rossiyadagi elchixonasi oʻz fuqarolarini Ukrainaga bostirib kirayotgan Rossiya kuchlariga qoʻshilmaslik haqida ogohlantirib, bunday qilganlar Oʻzbekistonga qaytib kelganlarida yollanma harakati uchun jinoiy javobgarlikka tortilishini aytgan.
 25-sentyabr – Oʻzbekiston Rossiyaning Mir karta toʻlov tizimidan foydalanishni toʻxtatdi. Taxminlarga koʻra, bu harakat „zaruriy texnik protseduralarni bajarish“ zarurati bilan taʼminlangan va sanksiyalar bilan bogʻliq emas.
 2022-yilgi Rossiya safarbarligi: Oʻzbekiston harbiy xizmatdan qochgan rossiyaliklarni deportatsiya qilmasligini aytdi.
 29-dekabr – Oʻzbekistonda hindistonlik dori ishlab chiqaruvchi Marion Biotech kompaniyasi tomonidan ishlab chiqarilgan yoʻtal siropini ichgan 18 nafar bola halok boʻlgan.

 Vafot etganlar 

 15-fevral – Rustam Akramov, 73 yosh, futbol murabbiy

 Yana qarang 

 Oʻzbekiston tarixi
 Oʻzbekistonning tasviri
 Oʻzbekistonga oid mavzular roʻyxati

 

 Qoʻshimcha oʻqish 

 
 

Turkum:2022-yilda Oʻzbekiston
Turkum:Oʻzbekiston 2020-yillarda
Talaba (biografik asar)

Talaba — 2018-yilda Amerikalik yozuvchi Tara Westover tomonidan yozilgan asar. Westover asar orqali taʻlimning hayotimizda tutgan oʻrni naqadar muhim ekanligini yoritib bergan. Yozuvchi Idaho togʻlarida kechgan sayohati davomida Cambridge universitetining tarix boʻlimidagi Doktorlik dissertatsiyasini nihoyasiga yetkazgan. Westover 17 yoshida kollejda norasmiy oʻqishni boshlagan.

Kitob 2020-yilning 13-sentyabrida The New York Times jurnalining bestseller kitoblari roʻyxatidan joy olgan. 2019-yilda Alex Award mukofotiga loyiq koʻrilgan.

 Syujet 

Westoverning otasi qizining hayotdan oddiylikni izlashga boʻlgan urinishlarini rad etadi. Uning akasi Shawn Westoverga yordam beradi va aka-singil qadrdon boʻlib ulgʻayadilar. Biroq, akasi uni jismoniy zoʻrlashga kirishadi. Bu haqoratli voqeadan xabar topgan Westoverning ukasi Tyler opasidan uyni tark etishini talab qiladi. Westover Brigham Young Universitetiga ariza topshiradi.

Biroz muddat oʻtgach, Westover Cambridge universitetida oʻqishni boshlaydi va turli xil stipendiya hamda imtiyozlar yutib oladi. Westover stipendiyasini saqlab qolish uchun baholarining aʻlo ekanligiga eʼtibor berishi kerak edi. Imtihonlarning murakkabligi haqida tinimsiz oʻylashlar Westoverda stressni keltirib chiqaradi. Bundan tashqari, uning tashqi dunyodan uzoqlashishi va rasmiy taʻlimning etishmasligi ham bir qancha muammolar keltirib chiqaradi.

Westover oilasining ijtimoiy ahvoli haqida ishongan professorlaridan biriga aytib beradi. Professor uni Cambridge universitetining xorijdagi loyihasida taʼlim olishga undaydi. Kingʻs kollejiga yetib kelgach, yosh Westover professor Jonathan Steinberg bilan ishlash uchun maʻsul shaxs sifatida biriktiriladi. Professorlarning har ikkalasi Westoverga taʼlimini oliy oʻquv yurtlarida davom ettirishni maslahat berishadi.

Westover oilasiga qaytgach akasi Shawnning xasataligi va unga jiddiy eʼtibor qaratish lozimligi haqida ota onasini ogohlantiradi. Biroq, ota onasi bu vaziyatga befarq boʻlishadi. Natijada, Shawn olamdan oʻtadi. Westover taʼlimga va sogʻliqqa befarq oilasi bilan boʻlgan aloqa hamda qarindoshlik rishtalarni uzadi. U yolgʻiz ukasi Tyler bilan xabarlashib turadi. Tyler Westoverga PHDsini muvaffaqiyatli yakunlashida koʻmak beradi va ruhlantiradi.

Yillar oʻtib Wetsover ona tarafdan buvisining dafn marosimiga tashrif buyuradi. Oxir-oqibat, u barchasidan butunlay uzoqlashishi kerakligiga hamda butun diqqatini taʼlimiga qaratishi lozimligiga amin boʻladi.

 

Turkum:Biografik asarlar
Larbi Zekkal

Larbi Zekkal (1934-yil 19-mayda tugʻilgan — 2010-yil 17-sentyabrda vafot etgan) Jazoir kinomatografiyasining taniqli aktyori va mashhur komediyachisi bo‘lgan.

Shaxsiy hayoti
Larbi Zekkal 1934-yil 19-mayda Jazoirda tug‘ilgan. U 2010-yil 17-sentyabrda Jazoirda 76 yoshida balkondan yiqilib vafot etdi va Sidi M’hamed qabristoniga dafn qilindi..

Faoliyati
Zekkal 1950-yillarda aktyorlik faoliyatini boshlagan va turli xil filmlarda rol ijro etgan. Uning eng mashhur roli „Jazoir jangi“ filmida bo‘lgan. U shuningdek, Rashid Buchareb tomonidan suratga olingan fransuz filmi „Bâton rouge“da ham rol ijro etgan. Bundan tashqari, Zekkal „Si Mohand U Mhand, l’insoumis“ nomli filmda ham rol o‘ynagan . Zekkalning so‘nggi roli 2010-yilda chiqarilgan French dramasi „Outside the Law (Hors-La-Loi)“ da bo‘lgan.

 

 

Turkum:2010-yilda vafot etganlar
Turkum:1934-yilda tugʻilganlar
Turkum:19-mayda tugʻilganlar
Turkum:17-sentyabrda vafot etganlar
Al-Muʼtazid II

Al-Mu’tazid II (1441-yil 23-iyulda vafot etgan) – 1414–1441-yillarda Mamluklar davlatining Qohiradagi oʻn birinchi Abbosiy xalifasi.

 

 

 

 
 

Turkum:Abbosiy xalifalarning oʻgʻillari
Turkum:Tugʻilgan yili nomaʼlum boʻlgan kishilar
Turkum:XV asr Abbosiy xalifalari
Turkum:1441-yilda vafot etganlar
Turkum:Qohiradagi Abbosiy xalifalar
Al-Mutavakkil II

Al-Mutavakkil II (1416-yil –1497-yil 27-sentyabr) – 1479–1497-yillar oraligʻida Mamluklar davlatining Qohiradagi oʻn beshinchi Abbosiy xalifasi. Otasi Yaʼqub al-Mutavakkil I ning oʻgʻli boʻlgan.

 
 

 
 
 

Turkum:XV asr Abbosiy xalifalari
Turkum:1416-yilda tugʻilganlar
Turkum:1497-yilda vafot etganlar
Turkum:Qohiradagi Abbosiy xalifalar
Jerard Malanga

Jerard Jozef Malanga (inglizcha: Gerard Joseph Malanga; 1943-yil 20-mart, Nyu-York, Bronks tumani) amerikalik shoir, fotograf, kinematograf va zamonaviy sanʼat kuratori hisoblanadi. Eng koʻp „Endi Uorxolning oʻng qoʻli“ sifatida tanilgan.

 Biografiyasi 
Jerard Malanga 1943-yilda Bronksda italiyalik muhojirlar oilasining yagona farzandi sifatida dunyoga kelgan. 1960-yilda reklama dizayni boʻyicha ixtisoslashgan oʻrta maktabni tugatgan. Shu yili Sinsinnati universiteti Sanʼat va dizayn kollejiga (Ogayo shtatidagi Sinsinnati) oʻqishga kirgan, u yerda uning ustozlaridan biri Richard Eberxart boʻlgan. Biroq Malanga bahor semestrining oxirida universitetni tark etgan. 1961-yil kuzida Nyu-Yorkdagi Vagner kollejiga oʻqishga kirgan. U yerda uning shoirlik faoliyatini qoʻllab-quvvatlash uchun nomalum shaxs tomonidan xayriya qilingan stipendiya olgan. Bundan tashqari Jozef Malanga Nyu-Yorkda ingliz tili oʻqituvchilaridan biri Villard Maas va uning rafiqasi Meri Menken bilan doʻstlashdi. Ushbu juftlik shoirga ustozlik qilishdi.

Jerard Malanga rassomning ijodiy faoliyatidagi eng yorqin davrda – 1963-yildan 1970-yilgacha Endi Uorxol bilan yaqindan hamkorlik qilgan. 1992-yilda The New York Times gazetasi uni „Endi Uorholning eng muhim hamkori“ deb atadi (Ingliz Andy Warholning eng muhim hamkori).

Malanga Uorholning trafaret rangtasviri va kinematografiya sohasidagi ishlarining barcha bosqichlarida ishtirok etgan. U „Vinil“, „Chelsi qizlari“ va „Kiss“ kabi koʻplab ilk filmlarda rol ijro etgan. 1966-yilda u The Velvet Underground guruhi bilan birga Uorholning „Exploding Plastic Inevitable“ nomli multimedia tomoshasida qatnashgan. Qiziq tomoni shundaki, Jim Morrison uni shunday tomoshalarning birida koʻrgan va Malanganing aytishicha, uning uslubini oʻz konsertlari uchun oʻzlashtirgan.

1960-yillarning ikkinchi yarmida Malanga italiyalik model Benedetta Bardzini bilan munosabatda boʻlgan. 1967-yilda u Bardzinini oʻzining „Moʻjiza izlab“ (In Search of the Miraculous) nomli qisqa metrajli filmida bosh rolga taklif etib, suratga olgan.

 

Turkum:1943-yilda tugʻilganlar
Turkum:20-martda tugʻilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha shoirlar
Aydilge

Aydilge Sarp (turkcha: Aydilge Sarp; 1979-yil 25-iyunda Kütahyada tugʻilgan) – turk qoʻshiqchisi, bastakor, shoira, yozuvchi va radio boshlovchisi hisoblanadi. U 1979-yil 25-iyunda Kütahya shahrida dunyoga kelgan. Aydilge Sarp koʻp qirrali ijodkor boʻlib, u qoʻshiqchilik, musiqa bastalash, sheʼriyat, adabiyot va radio sohalarida faoliyat yuritadi.

 Yoshlik yillari 
Aydilge Sarp 1979-yil 25-iyunda Turkiyaning Kütahya shahrida tugʻilgan. Uning onasi Faika Ozer cherkas avlodiga mansub boʻlib, sheʼrlar va romanlar yozgan hamda oʻndan ortiq kitob nashr ettirgan. Aydilge sakkiz yoshida TRT radiosining bolalar xoriga kirish imtihonini muvaffaqiyatli topshirgan va 15 yoshigacha u yerda ishlab kelgan. 14 yoshida unga sovgʻa sifatida elektr gitara berilgach, qoʻshiqlar yaratishni boshlagan. Oʻrta maktabda oʻqiyotgan paytida barlarda chiqishlar qilgan. 2006-yilda Aydilge Anqaradagi Boshkent universitetining Amerika madaniyati va adabiyoti fakultetini imtiyozli diplom bilan tugatgan va Istanbulga koʻchib oʻtgan. Keyinchalik Istanbul universitetida radio, televideniye va kino yoʻnalishida taʼlim olgan.

 Faoliyati 
1998-yilda Aydilge oʻzining birinchi hikoyalar toʻplamini „Kalemimin Ucundaki Düşler“ nomi bilan nashr ettirgan. 2002-yilda uning birinchi romani „Bulimia Sokağı“, 2004-yilda esa „Altın Aşk Vuruşu“ romani chop etilganAydilge Books at Antoloji.com .
Aydilgening ilk musiqiy albomi „ Küçük Şarkı Evreni“ 2006-yil aprel oyida EMI kompaniyasi tomonidan chiqarilgan. Albomdagi qoʻshiqlar rok-musiqa va sharqona kuylarning uygʻunligidan iborat boʻlgan. Qoʻshiqlarning soʻzlari va musiqasini Aydilgening oʻzi yaratgan.

2019-yilda Aydilge teleserialining bir epizodida kichik (kameo) rolni ijro etgan.

 Shahsiy hayoti 
2018-yil 19-iyunida Aydilge musiqachi Utku Barış Andaç bilan turmush qurgan.
Carina Axelsson

Carina, Sayn-Vitgenshteyn-Berleburg malikasi (inglizcha Carina Axelsson; 1968-yil 5-avgust, Santa-Kruz, Kaliforniya, AQSh) – amerikalik bolalar adibasi, Sayn-Vitgenshteyn-Berleburg yettinchi shahzodasi Gustavning xotini.
 Biografiyasi 
U 1968-yil 5-avgustda Kaliforniyaning Santa-Kruz shahrida shved va meksika ajdodlariga ega oilada tugʻilgan. Otasi elektronika muhandisi, kichik ukasi va singlisi bor.

Santa-Kruzda oʻrta taʼlimni tugatgach, modellik bilan shugʻullanish uchun Nyu-Yorkka koʻchib oʻtgan.

Keyinchalik Parijga koʻchib borgan, u yerda sanʼatni oʻrgangan, shuningdek, oʻzining birinchi „Hayd-park Naygeli“ („Nigel of Hyde Park“, 2004) kitobini yozib, tasvirlar bilan bezatgan. Jon Galyano bilan qisqa muddat ishlaganidan soʻng, uning modellik sohasidagi tajribasi va Agata Kristining kitoblariga boʻlgan qiziqishi uni „Model Under Cover“ nomli oʻsmirlar uchun detektiv kitoblar turkumini yozishga undagan.

U 19 yil davomida shahzoda Gustav Sayn-Vitgenshteyn-Berleburg bilan munosabatda boʻlgan. Bobosining, Sayn-Vitgenshteyn-Berleburgning beshinchi shahzodasi vasiyatnomasiga koʻra, agar Gustav otasi Rixardning vafotidan oldin Carinaga uylansa, meros huquqidan mahrum boʻlardi. Ular 2022-yil 3-iyunda, Rixardning vafotidan bir necha yil oʻtib va meros boʻyicha sud jarayonlari yakunlanganidan soʻng nikohdan oʻtishgan. Er-xotin Germaniyadagi Berleburg qasrida istiqomat qilishadi. 2023-yil 18-aprelda ularning surrogat ona yordamida farzand kutayotgani eʼlon qilingan.

Carina Daniya shahzodasi Ioaxim va Saksoniya-Koburg-Gotaning merosxoʻr shahzodasi Hubertusning oʻgʻli Filipp shahzodaning qizi boʻlmish Daniya malikasi Afinaning choʻqintirgan onalaridan biri hisoblanadi.
 Bibliografiya 
– Model Under Cover A Crime of Fashion. Usborne Publishing. 2014. ISBN 9781409563686.

– Model Under Cover: Stolen with Style. Usborne Publishing. September 2014. ISBN 978-1409563709.

– Model Under Cover: Deadly by Design. Usborne Publishing. June 2015. ISBN 978-1409590262.

– Nigel of Hyde Park. Assouline. 2004. ISBN 978-2843236143.

– Nigel von Hyde Park. Knesebeck. 2005. ISBN 978-3896602701.
O. Henry mehmonxonasi

O.Henry mehmonxonasi Shimoliy Karolinaning Greensboro shahrida joylashgan.

Mehmonxona Greensboro shahrida tugʻilgan amerikalik yozuvchi O. Henry taxallusi bilan mashhur boʻlgan William Sydney Porter sharafiga nomlangan. Greensboro markazida joylashgan mehmonxona binosi 1919-yilda Bellemeade va Shimoliy Elm koʻchalari kesishgan joyda qurilgan. Bu Greensborodagi birinchi zamonaviy mehmonxona boʻlib, 300 dan ortiq xonalari mavjud. Ushbu inshoot Shimoliy Karolinadagi eng katta hashamatli mehmonxonalardan biri hisoblangan. Mehmonxona 1960-yillarda oʻz faoliyatini toʻxtatgan. 1979-yilda esa buzib tashlangan. 1990-yil oxirida esa eski joyidan 2 mil narida yangi mehmonxona binosi qurilgan. O. Henry mehmonxonasi Quaintance-Weaver Restoran va Mehmonxonalari kompaniyasining xususiy mulki hisoblanadi. Green Valley Grill restorani ham O. Henry mehmonxonasi ichida joylashgan.

 

Turkum:Mehmonxonalar
Turkum:Shimoliy Karolina shaharlari
2023-yilda Oʻzbekiston

2023-yilda Oʻzbekiston bilan bogʻliq shaxslar va voqealar.

 Amaldagi hukumat rahbari 
TasvirLavozimIsm117x117pxOʻzbekiston PrezidentiShavkat Mirziyoyev143x143pxOʻzbekiston bosh vaziriAbdulla Aripov

 Voqealar 

 1-yanvar – Oʻzbekistonda lotin alifbosiga oʻtish yakunlandiUzbekistan Aims For Full Transition To Latin-Based Alphabet By 2023 , February 12, 2021 12:54 GMT, RadioFreeEurope.
 6-yanvar – Oʻzbekiston davlat xavfsizlik xizmati Hindistonda dori ishlab chiqaruvchi Marion Biotech kompaniyasi tomonidan ishlab chiqarilgan yoʻtal siropi mahsulotini isteʼmol qilgan 19 bolaning oʻlimida ayblanib, toʻrt kishini hibsga olgan.
 2023-yil 10-iyul Oʻzbekiston Prezidenti saylovi: Oʻzbekiston rasmiylari amaldagi prezident Shavkat Mirziyoyev 87,1 foiz ovoz bilan qayta saylanganini eʼlon qildi.
 28-sentyabr – Toshkentdagi portlash: Toshkent aeroporti yaqinidagi omborxonada yuz bergan portlashda bir kishi halok boʻldi, 162 kishi jarohatlandi.

 Davom etayotgan tadbirlar 

 Oʻzbekistonda COVID-19 pandemiyasi

 Siyosat 

 2023-yilda Oʻzbekistonda vazirlik va davlat idoralari soni ikki barobarga qisqarishi kutilmoqda.

 Vafot etganlar 

 18-yanvar – Hakim Zaripov, 98 yosh, sirk artisti, chavandoz va ot murabbiyi.

 Yana qarang 

 Oʻzbekiston tarixi
 Oʻzbekistonning tasviri
 Oʻzbekistonga oid mavzular roʻyxati

 

Turkum:2023-yilda Oʻzbekiston
Turkum:Oʻzbekiston 2020-yillarda
Al-Mutavakkil I

Al-Mutavakkil I (1406-yil 9-yanvarda vafot etgan) – 1362–1383, 1389–1406-yillarda Mamluklar davlatining Qohiradagi yettinchi Abbosiy xalifasi.

 

 

 
 
 

Turkum:XIV asr Abbosiy xalifalari
Turkum:1406-yilda vafot etganlar
Turkum:XV asr Abbosiy xalifalari
Turkum:Qohiradagi Abbosiy xalifalar
Al-Mustakfiy II

Al-Mustakfiy II (taxminan 1388 – 1451-yil 29-yanvar) – 1441–1451-yillar oraligʻida Mamluklar davlatining Qohiradagi oʻn ikkinchi Abbosiy xalifasi. Hijriy 854-yil Zulhijja oyining 25-sanasida (1451-yil 29-yanvar) juma kuni vafot etgan.

 

 

 

 
 

Turkum:Abbosiy xalifalarning oʻgʻillari
Turkum:Tugʻilgan yili nomaʼlum boʻlgan kishilar
Turkum:XV asr Abbosiy xalifalari
Turkum:1451-yilda vafot etganlar
Turkum:Qohiradagi Abbosiy xalifalar
Vladislav Malenko

Vladislav Valerevich Malenko (tugʻ. 1971-yil 25-yanvar, Moskva) – rus shoiri, Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan sanʼat arbobi (2023), qissanavis, prodyuser, rejissyor, aktyor. Moskvadagi Sergey Yesenin davlat muzeyi badiiy rahbari. Moskva shoirlar teatrining asoschisi va badiiy rahbari. Leonid Filatov nomidagi Butunrossiya yosh she’riyat va dramaturgiya festivalining badiiy rahbari (Rossiyaning yosh shoirlari she’riyat festivali), Birinchi kanalning teledastur boshlovchisi. Rossiya Federatsiyasi Prezidenti huzuridagi Rus tili va Rossiya Federatsiyasi xalqlari tillarini qoʻllab-quvvatlash sohasidagi davlat siyosatini amalga oshirish boʻyicha Kengash aʼzosi.

 Biografiyasi 
1971-yil 25-yanvarda Moskvada tugʻilgan. Mehnat faoliyatini 1988-yilda boshlagan. 1988-yildan 1989-yilgacha Moskvadagi „Grotesk“ teatr-studiyasida aktyor va sahna ishchisi sifatida faoliyat yuritgan. 1989-yildan 1991-yilgacha Sovet Armiyasining Taman gvardiya diviziyasi qoʻshinlarida (hamxizmati Denis Zolotuxin boʻlgan), keyinchalik esa Moskva harbiy okrugi qo‘shiq va raqs ansambli safida xizmat qilgan. 1991-yildan 1995-yilgacha Moskvadagi Kichik teatr qoshidagi Shepkin nomidagi Oliy teatr bilim yurtida tahsil olgan (professor Nikolay Afonin kursi). 2010-yil – Rossiya Yozuvchilar uyushmasi Moskva shahar tashkiloti prezidiumi aʼzosi etib saylandi.

 Ijtimoiy pozitsiyasi 
Vladislav 2022-yil mart oyida Rossiyaning Ukrainaga harbiy bosqinini qoʻllab-quvvatlovchi murojaatga imzo qoʻydi. 2022-yil 23-sentyabrda u „Umumxalq fronti“ (ONF) tomonidan tashkil etilgan va Ukrainaning bosib olingan hududlarini Rossiyaga qoʻshib olish referendumlariga bagʻishlangan „Oʻzimiznikini tashlab ketmaymiz“ nomli konsertda chiqish qildi.

2023-yil 29-sentyabrda Qizil maydonda Rossiya tomonidan Ukraina hududlarini oʻziga qoʻshib olishi munosabati bilan oʻtkazilgan „Bir mamlakat, bir oila, bir Rossiya“ nomli konsertda soʻzga chiqdi"Odna strana, odna semya, odna Rossiya".

Aktyor 2024-yilda Rossiya Prezidentligiga nomzod Vladimir Putinning ishonchli vakili sifatida faoliyat yuritgan.

 

Turkum:1971-yilda tugʻilganlar
Turkum:25-yanvarda tugʻilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha shoirlar
Enter Engineering

Enter Engineering — Oʻzbekistonning koʻp tarmoqli kompaniyasi. 2012-yilda tashkil topgan. Mamlakatdagi bir qancha qurilish loyihalarida ishtirok etgan. Loyihalash, yetkazib berish va qurish xizmatlarini taklif etadi. „Uzbekistan GTL,“ Samarqand shahridagi turizm markazi, Samarqand shahridagi xalqaro aeroportining yangi terminali, „Mustaqillikning 25 yilligi koni“, Toshkent shahridagi „MEI“ milliy tadqiqot instituti, „Humo Arena“ muz saroyi, „Al-Buxoriy“ yodgorlik majmuasi, Toshkent shahridagi neft mahsulotlarini saqlash va taqsimlash terminali kabi loyihalarning qurilish jarayonlarida ishtirok etgan. 
 

Turkum:Enter Engineering
Koreya milliy neft korporatsiyasi

Koreya milliy neft korporatsiyasi — Janubiy Koreyaning milliy neft va gaz kompaniyasi bo‘lib, mamlakatning eng muhim sanoat korxonalaridan biri hisoblanadi. Mazkur kompaniya Vyetnam, Peru, Indoneziya, Nigeriya, Yaman, Qozog‘iston, Rossiya, Xitoy, Kanada, Venesuela, Oʻzbekiston, Buyuk Britaniya va Janubiy Koreyada neft va gaz konlaridagi jarayonlarda ishtirok etmoqda.
 

Turkum:Neft kompaniyalari
Turkum:Janubiy Koreya shirkatlari