Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Lyubov Gakkebush

Lyubov Mixaylovna Gakkebush (1888-yil 14(26)-sentyabr, Nemirov – 1947-yil 28-may, Kiyev) – Ukraina sovet teatri aktrisasi, oʻqituvchi va tarjimon. Ukraina SSR xalq artisti (1943)Teatralnaya ensiklopediya. Gl. red. S. S. Mokulskiy. T. 1 – M.: Sovetskaya ensiklopediya, A – „Globus“, 1961, 1214 stb. s ill., 12 l. ill.. Mixail va Valentin Gakkebushning singlisi, Valeriy Gakkebushning onasi.

 Biografiyasi 
Zodagon oilada tugʻilgan. Kiyevdagi Zodagon qizlar institutida, Oliy ayollar kurslarida va Moskvadagi Kamera teatri studiyasida tahsil olgan.

1917-yildan professional sahnada Ukraina milliy teatrida (1917—1918), soʻngra Kiyevdagi Shevchenko nomidagi Ukraina SSR Birinchi teatrida (1919—1921), Vinnitsadagi Franko nomidagi Ikkinchi teatrda faoliyatini boshlagan (1921—1922). 1922—1926-yillarda Xarkovga koʻchib oʻtishdan oldin Les Kurbasning „Berezil“ teatrida ishlagan.

1926—1928-yillarda Odessa Oktyabr inqilobi nomidagi teatrda, 1928—1933-yillarda Xarkov Krasnozavodskiy teatrida, Stalinoga (Donetsk) koʻchgandan soʻng Donetsk teatrida ishlagan (1933—1938).

1938—1941-yillarda yana Odessa Oktyabr inqilobi nomidagi teatrga ishga qaytgan.

Urush paytida evakuatsiya qilish uchun Xarkov Ukraina Shevchenko teatri truppasiga qoʻshilgan (1941—1944). 1943-yildan KPSS aʼzosi.

1944-yildan keyin Kiyevga joylashgan va Kiyev teatr institutida tarjimonlik faoliyati bilan shugʻullangan.
 
 Гаккебуш Любов/Енциклопедія українознавства — С. 339
 Жадько В. О. Український некрополь.— К., 2005.— С. 151
 Н. П. Єрмакова. Акторська майстерність Любові Гаккебуш. — Київ: Наукова думка, 1979. — 123 с.
 Смолич Ю. Перша актриса нового українського театру (Любов Гаккебуш) / Смолич Ю. Про театр.— К., 1977.
 Liubov Hakkebush 

 

 

 Yermakova N. P. Aktorska maysternіst Lyubovі Gakkebush. — Naukova dumka, 1979. – 123 s.

Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Turkum:Sovet aktrisalari
Turkum:Kiyevda vafot etganlar
Turkum:1947-yilda vafot etganlar
Turkum:28-mayda vafot etganlar
Turkum:1888-yilda tugʻilganlar
Turkum:26-sentyabrda tugʻilganlar
Anjelika Savchenko

Anjelika Vitalivna Savchenko (1982-yil 11-avgustda tugʻilgan) – ukrainalik teatr va kino aktrisasi, Ivan Franko nomidagi Milliy akademik drama teatri artisti. Ukrainada xizmat koʻrsatgan va xalq artistiDecree of the President of Ukraine from 27 chervnya 2019 year № 254/2020 „Pro vіdznachennya derjavnimi nagorodami Ukraїni z nagodi Dnya Nezalejnostі Ukraїni“ Decree of the President of Ukraine from 27.06.2013 year № 355/2013 „Pro vіdznachennya derjavnimi nagorodami Ukraїni z nagodi Dnya Konstitutsії Ukraїni“ .

 Biografiyasi 
Savchenko 1982-yil 11-avgustda Dnepropetrovskda tugʻilgan. 1998-yilda Dnepropetrovsk davlat teatr va sanʼat kollejiga oʻqishga kirgan.

Birinchi rolini ikkinchi kurs talabaligi paytida „Gorkiy“ rus drama va komediya teatri sahnasida Vadim Pinskiy rejissyorligidagi Tennessee Williamsning „Sweet Bird of Youth“ spektaklida oʻynagan.

2002-yilda oʻqishni tugatgandan soʻng, Ivan Franko nomidagi Milliy akademik drama teatriga ishga kirgan va hozirgacha shu yerda ishlaydi.
 Teatrdagi rollari 
 „Dami і gusari“ O. Fredro; rejissyor Yurіy Odinokiy – Zosya xonim
 „Yedіt Pіaf. Jittya v kredit“ Y. Ribchinskiy va V. Vasalatіy; rejissyor Іgor Afanasyev – Simona
 „Yerіk XIV“ Avgust Strіndberg; rejissyor S. Moiseyev – Karіn Monsdotter
 „Jiviy trup“ Lev Tolstoy; rejissyor R. Marxolіa – Sasha
 „Jona ye jona“ A. Chexov; rejissyor Valentin Kozmenko-Delіnde – Xoristka, Pokoivka
 „Odrujennya“ M. Gogolya; rejissyor Valentin Kozmenko-Delіnde – Orina Panteleymonіvna, tіtka
 „Cinderella“ Sh. Pero; rejissyor K. Chepura – Cinderella
 2016 – „Rіchard III“ Shekspіr; rejissyor Avtandіl Varsіmashvіlі – koroleva Yelizaveta
 „Tres amigos“ Erich Maria Remarque; rejissyor Yurіy Odinokiy – Patrіsіya Xolman
 „Chayka“ A. Chexov; rejissyor Valentin Kozmenko-Delіnde – Nіna Mixaylіvna Zaryechna
 „Burya“ U. Shekspіr; rejissyor S. Masloboyshikov – Mіranda, Prosperoning qizi
 „Romansi. Nostalgіya“ O. Bіlozub – Kvіtkarka
 „Urus-Shaytan“ І. Afanasyev – Galya
 „Іsterіya“ T. Johnson; rejissyor G. Gladіy – Jessicaning onasi
 „Mislivsі za snami“ M. Pavich – malika Atex
 „Aka-uka Karamazovlar“ Fyodor Dostoyevskiy; rejissyor Yurіy Odinokiy – Yulya
 „Solo-mіya“ O. Bіlozub – Jіnka
 „Bremenskі muzikanti“ G. Gladkov, Yu. Yentіn – Prinsesa
 „Romeo і Julyetta“ Shekspіr; rejissyor Valentin Kozmenko-Delіnde – Julyetta
 „Toy, xto z neba vpav“ І. Poklad, O. Vratarov – Kilina
 „Ukradene shastya“ І. Frank; rejissyor Sergієm Danchenko – Dіvchina
 „Kotigoroshko“ A. Navrotskiy – Olenka
 „Yak tebe ne lyubiti, Kiєve mіy“; rejissyor Oleksandr Bіlozub – Spіvachka
 „Kaydasheva sіmya“ І. Nechuy-Levitskiy, rejissyor Petro Іlchenko – Melashka
 „Rozbitiy glek“; rejissyor R. Marxolіa – Yeva
 2018 – „Telba“ Fyodor Dostoyevskiy; rejissyor Yurіy Odinokiy – Anastasіya Pilipіvna Barashkova
 2019 – „Verba“; rejissyor Sergіy Masloboyshikov – Kilina
 2020 – „Sіrano de Berjerak“, rejissyor Yurіy Odinokiy – Roksana
 2021 – „Per Gyunt“; rejissyor Іvan Urivskiy – Solveyg
 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1982-yilda tugʻilganlar
Anatoliy Kocherga

Anatoliy Ivanovich Kocherga  – sovet-ukrain opera qoʻshiqchisi (bas). SSSR xalq artisti (1983).

 Biografiyasi 
Anatoliy Kocherga 1949-yil 9-iyul (boshqa maʼlumotlarga koʻra – 1947-yilda) Samgorodok qishlogʻida (hozirgi Xmelnik tumani, Vinnitsa viloyati, Ukraina) tugʻilgan.

1973-yilda P. I. Chaykovskiy nomidagi Kiyev konservatoriyasini tamomlagan (hozirgi P. I. Chaykovskiy nomidagi Ukraina Milliy musiqa akademiyasi).

1972-yildan – stajyor, 1974-yildan – T. G. Shevchenko nomidagi Kiyev opera va balet teatrining solisti. 

1975—1976-yillarda La Skala (Milan) teatrida tahsil olgan.

1987-yildan 1990-yilgacha Vena davlat operasi truppasida ishlagan.

P. I. Chaykovskiy va S. V. Raxmaninovning vokal matnlariga yaqin ijro etadi. Konsert repertuaridan vokal va simfonik asarlar, ariyalar, romanslar, ukrain folklori va oʻziga xos qoʻshiqlari mavjud.

1988-yildan boshlab butun dunyo boʻylab opera va kontsert sahnalarida shartnomalar asosida ishlay boshlagan.

1987-yilda Polshaning Wielki teatri bilan gastrol safarida Palais Garnier teatri (Parij) sahnasida M. P. Mussorgskiyning Boris Godunov operasida bosh rolni ijro etgan. 1994-yilda Salzburg festivalida (Avstriya) xuddi shu qism bilan chiqish qildgan. 2012-yilda Metropolitan operasida (Nyu-York) M. P. Mussorgskiyning „Xovanshina“ operasi spektaklida knyaz Ivan Xovanskiy rolini ijro etgan.

Ukraina radio va televideniyesi mablagʻlaridan gramofon plastinalarida yozuvlar chiqargan.

„Portret, napisanniy golosom“ (1984, rej. V. Bun) filmi xonanda ijodiga bagʻishlangan.

1977-yildan KPSS aʼzosi. SSSR Oliy Kengashi Millatlar Kengashining 11-chaqiriq (1984—1989) Ukraina SSRdan deputati.

2018-yildan – P. I. Chaykovskiy nomidagi Ukraina Milliy musiqa akademiyasi rektorining maslahatchisi.

Rafiqasi Lina bilan Vena shahrida (Avstriya) yashaydiAnatoliy KOChYeRGA: „Zvezdi est na nebe. A na ssene – artisti…“ /DYeN/. Shuningdek, Kiyev va Lyuksemburgda uy-joylari bor. Ukraina fuqarosi.

 Mukofot va unvonlari 

 M. I. Glinka nomidagi V Butunittifoq vokal tanlovi laureati (1-mukofot) (Vilnyus, 1971)
 Berlindagi 10- Umumjahon yoshlar va talabalar festivalida vokal tanlovi laureati (1973)
 Chaykovskiy nomidagi xalqaro tanlov laureati (5-mukofot) (Moskva, 1974)
 Ukraina SSRda xizmat koʻrsatgan artist (1975)
 Ukraina SSR xalq artisti (1979)
 SSSR xalq artisti (1983)
 T. G. Shevchenko nomidagi Ukraina SSR Davlat mukofoti (1989)
 Ukraina Lenin komsomolining N. A. Ostrovskiy nomidagi mukofoti (1980)
 Knyaz Yaroslav Donishmand ordeni, V darajali (2016)
 „Kiyevning 1500 yilligi xotirasiga“ medali

 

 

 A. Kocherga Bolshoy Teatr veb-saytida
 Bavariya davlat operasida A. Kocherganing rejalashtirilgan chiqishlari
 A. Kocherga opera diskografiyasi
 A. Kocherga haqidagi nashrlar roʻyxati 
 „Shodi do neba“ xalqaro festivali veb-saytidagi A. Kocherga sahifasi

Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:SSSR xalq artistlari
Turkum:5-darajali Knyaz Yaroslav Mudriy ordeni sohiblari
Turkum:Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1949-yilda tugʻilganlar
Turkum:9-iyulda tugʻilganlar
Nelli Ataullayeva

Nelli Xayrullayevna Ataullayeva (1931-yil 20-mart , Toshkent – 1974-yil 26-iyul, Toshkent) – Oʻzbekiston aktrisasi, hujjatli filmlar rejissyori, OʻzSSRda xizmat koʻrsatgan artist, SSSR kinematograflar uyushmasi aʼzosi.

 Hayoti 
Nelli Ataullayeva 43 yoshida oʻpka saratonidan vafot etgan.

 Filmografiyasi 

 Uchrashuv (1955)
 Amirlik parchalanishi (1955)
 Hech qachon (1962)
 Sevishganlar (1970)

 

Turkum:Oʻzbekistonlik aktrisalar
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1974-yilda vafot etganlar
Turkum:26-iyulda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1931-yilda tugʻilganlar
Turkum:20-martda tugʻilganlar
Can't Let Her Get Away

Canʼt Let Her Get Away –
Ushbu qoʻshiqni Michael Jackson, Teddy Riley bilan birga yozishgan.
 

Turkum:Michael Jackson qoʻshiqlari
Turkum:Michael Jackson
Insonlar (qoʻshiq)

Konsta (asl ismi: Sharifjon Abdullayev) tomonidan ijro etilgan qoʻshiq. Musiqa klipi bilan 2023-yil 22-noyabrda taqdim etilgan.

Qoʻshiqda Konstaning hayoti, yaʼni hozigi darajaga kelganicha qisqa sahna koʻrinishlari hamda Guliston koʻchalari aks etgan.
Oʻzbekistonlik (qoʻshiq)

Oʻzbekistonlik – Konsta tomonidan ijro etilgan qoʻshiq. Musiqa klipi bilan 2023-yil 18-aprel taqdim etilgan.

 Mavzusi 
Xorijda muvaffaqiyatga erishgan vatandoshlar haqida hikoya qiluvchi „Oʻzbekistonlik“ filmi uchun reper Konsta tomonidan saundtrek kuylandi.

Konsta taxallusi bilan ijod qiluvchi xonanda „Oʻzbekistonlik“ filmidan ilhomlangani va shu maqsadda bu qoʻshiqni yozganini maʼlum qilgan. U ijod mahsuli oʻzining hayotini aks ettirganini ham bildirib oʻtgan.

 Yana qarang 

 Odamlar nima deydi

 

 

Turkum:Konsta qoʻshiqlari
Turkum:Rep
Turkum:Musiqa loyihasi
Turkum:Oʻzbek tilidagi qoʻshiqlar
Turkum:2023-yil qoʻshiqlari
Zimniye zametki o letnix vpechatleniyax

Zimnie zametki o letnix vpechatleniyax (. oʻzbekcha: Yoz taassurotlari haqida qishki qaydlar) – rus yozuvchisi Fyodor Dostoyevskiy tomonidan yozilgan esse. Asar ilk marotaba oylik Vremya jurnalida chop etila boshlagan. Ushbu esse 1862-yilda Dostoyevskining Yevropaga sayohati qaydlari hamda uning Yevropada yashovchi ruslarning tasavvurlari haqidagi fikrlardan iborat.

 Mavzular 

 Siyosiy 
Dostoyevskiy marksist boʻlmasa-da, Karl Marxning Yevropani tanqid qilgan ayrim fikrlariga qoʻshilgan. Pan-slavizmga ishonadigan Dostoyevskiy Yevropa madaniyatini buzuqligi uchun xushlamasdi va unga taqlid qilishga uringan vatandoshlarini tanqid qilgan.

 Diniy 
Dostoevskiy sayohatlari davomida protestantlarni (Angliyada) va katoliklarni kuzatgan. U anglikanlar „magʻrur va boy … ular oʻzlarining axloqiy fazilatlariga va boshqalarga ham mustahkam axloqni singdira olish huquqiga ega ekanliklariga qattiq ishonadilar“ deb hisoblardi. Dostoevskiy katolik ruhoniylari sadaqa orqali kambagʻallarni diniy boshqarmoqda, deb oʻylardi. Boshqa vaqtlari esa Dostoevskiy pravoslavlik ikkisidan ustunroq ekanligini, u cherkov ichidagi birlikni himoya qilishi, ammo bu orqali hech kimni hech narsaga majburlamasligini taʼkidlardi.

 Ijtimoiy 
Dostoevskiyning ingliz va fransuz milliy xususiyatlari haqidagi kuzatishlari uning davridagi koʻp sayohatchilarning fikrlarini oʻzgartirgan. Uning fikricha, fransuzlar ikkiyuzlamachi va mantiqsiz boʻladi. Shuningdek, Fransiya aholisi fransuz maxfiy politsiyasi tomonidan qatagʻon qilingan deb hisoblardi. Inglizlar esa aksincha, magʻrur boʻladi. Badavlat inglizlar kambagʻallarning taqdiri haqida oʻylash uchun oʻzlarini juda yuqori deb bilishadi degan xulosaga kelgan.

 Adabiy ahamiyati va tanqidlar 
Dostoevskiy „Zimniye zametki o letnix vpechatleniyax“ning zaif tomonlari borligini tan olgan, chunki u tanqidlarni toʻgʻri baholay olishi uchun Yevropaning baʼzi qismlari (xususan, Germaniya)ga tez-tez sayohat qilib turardi. Hatto doʻstona tanqidchilar ham Dostoyevskiyning ushbu asaridagi uslubi zaif ekanini taʼkidlagan.

 

Turkum:1863
Turkum:Fyodor Dostoyevskiy asarlari
Turkum:Kapitalizmni tanqid qilish
Natalya Sumska

Natalya Vyacheslavivna Sumska (1956-yil 22-aprelda tugʻilgan) – ukrainalik teatr va kino aktrisasi hamda teleboshlovchi. Ukraina xalq artisti unvoni hamda 2000 va 2008-yillarda mos ravishda Shevchenko Milliy mukofoti sovrindori.

 Biografiyasi 
Sumska 1956-yil 22-aprelda Kiyev viloyatining Katyujanka qishlogʻida tugʻilgan. Otasi Vyacheslav Sumskiy va Ganna Opanasenko-Sumska ikkalasi ham Ivan Franko nomidagi Milliy akademik drama teatrining teatr aktyorlari boʻlib, tegishli ravishda Ukraina xalq artisti va Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist unvonlariga ega boʻlganlar. 10 yoshigacha Lvovda yashagan. Oʻzining birinchi aktyorlik rolini Mariya Zankovetska teatrida 6 yoshligida Nevilnik spektaklining repetisiyasida ijro qilgan. 1977-yil Kiyev Milliy I. K. Karpenko-Kariy teatri, Kino va televideniye universitetini tamomlagan. 1977-yildan Ivan Franko nomidagi Milliy akademik drama teatrining aktrisasi.

2000-yilda Kiyevska pektoral milliy teatr mukofoti laureati boʻlgan (Chexovning Tri sestridagi Masha roli uchun).

2003-yildan bir vaqtning oʻzida Inter TV Networks uchun ishlaydi. U yerda 2010-yilda Inter tomonidan toʻxtatilgan Klyuchevoy moment tok-shousini olib borganNataliya Sumska: „Inter“ has disbanded the „Key moment“ as a typical father that forgot about his child..

2008-yilda Sumska Shevchenko nomidagi Milliy mukofotga sazovor boʻlgan.

„Benyuk i Gostikoyev“ teatr jamoasida ishlaydi.

Taras Shevchenko nomidagi Ukraina Milliy mukofotlari qoʻmitasi aʼzosi (2016-yil dekabridan).

 Shaxsiy hayoti 
Natalya Sumskaning Olga ismli singlisi aktrisa bor„Natalії Sumskіy – 65: foto і sіkavі fakti z jittya narodnoї artistki Ukraїni“. TSN (in Ukrainian). April 22, 2021. Archived from the original on May 12, 2022. Retrieved March 31, 2023.
Category:CS1 Ukrainian-language sources (uk). Uning operator Igor Mamay bilan birinchi turmushidan Darina Mamay-Sumska ismli qizi va Vyacheslav ismli oʻgʻli bor.

Natalya Sumska teatr aktyori Anatoliy Xostikoyevga turmushga chiqqan.

 Mukofot va unvonlari 

2000-yilda Sumskaga Ukraina xalq artisti unvoni berilgan. 2008-yilda Pro mishey і lyudey spektaklidagi roli uchun T. Shevchenko nomidagi Milliy mukofotga sazovor boʻlgan. 2000, 2011 va 2015-yillarda jami uchta „Kiyevska pektoral“ mukofotiga sazovor boʻlgan. 2011-yilda Greska Zorda spektaklidagi roli uchun „Eng yaxshi aktrisa“ nominatsiyasida „Kiyevska pektoral“ mukofotiga sazovor boʻlgan. 2020-yilda Chorniy Voron spektaklidagi folbin Yavdoxa roli uchun „Eng yaxshi ikkinchi plandagi aktrisa“ nominatsiyasida „Zolota Dziga“ mukofotiga sazovor boʻlgan. 2016 va 2020-yillarda mos ravishda uchinchi va ikkinchi darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni bilan taqdirlangan.

 

 

 „Inter“dagi profil
 ladyjob.com.ua saytiga bergan intervyusi
 Sumska Ukraina Milliy radiokompaniyasi mehmoni sifatida
 Sumska Kremenchukda matbuot anjumani oʻtkazmoqda (2010-yil aprel).
 2004-yil fevral, Vinnitsadagi Yuqori dunyodan kelgan qariya spektaklining sharhi 
 Simya gazetasiga bergan intervyusi 
 Наталя Сумська на сайті Театру ім. І. Франка 
 Політика та театр, Зеленський та культура в Україні — Наталія Сумська 

Turkum:1956-yilda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Tamara Yatsenko

Tamara Oleksandrivna Yatsenko (1955-yil 19-avgustda tugʻilgan) – ukrainalik teatr, kino va televideniye aktrisasi. Ukraina xalq artisti.

 Biografiyasi 
Tamara Oleksandrivna Yatsenko 1955-yil 19-avgustda Kiyev viloyatidagi Gorenka qishlogʻida tugʻilgan. 1975-yilda Ivan Franko nomidagi Milliy akademik drama teatri qoshidagi Kiyev teatr studiyasini tamomlagan. 1979-yildan Kiyev Milliy akademik Molodiy teatrida aktyorlik faoliyatini boshlagan. 1990-yilda Rossiya teatr sanʼati institutini tamomlagan.

Teatr aktyorligidan tashqari, Yatsenko filmlar va telekoʻrsatuvlarda ham rol oʻynagan. Shuningdek, Suv parisi (1989) va Yaxshi boʻlish osonmi? (2010) kabi multfilmalarga ovoz bergan.

 Mukofot va unvonlari 
Tatsenko 1982, 1983 va 2003-yillarda „Za dvoma zaytsami“ spektaklidagi Pronya Prokopivna roli uchunSumidagi festivalda „Debut Award“, „Boychenka“ va M. Staritskiy nomidagi Adabiyot va sanʼat mukofotlariga sazovor boʻlgan. 1993-yilda Ukraina xalq artisti unvoni berilgan. 2007-yilda Golubka spektaklidagi Aleksandrovna xonim roli uchun „Kiyevska pektoral“ mukofotiga sazovor boʻlgan.

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1955-yilda tugʻilganlar
Volodimir Kojuxar

Volodimir Markovich Kojuxar (1941-yil 16-mart, Vinnitsa – 2022-yil 3-dekabr, Kiyev) – sovet-ukrain dirijyori, RSFSR (1985) va Ukraina (1993) xalq artisti. Nazar Kojuxarning otasi.

 Biografiyasi 
Nikolay Lisenko nomidagi Kirev musiqa bilim yurtining trubachisi, P. I. Chaykovskiy nomidagi Kiyev davlat konservatoriyasini truba va opera hamda simfoniya dirijyorligi mutaxassisligi boʻyicha tamomlagan. Keyin Moskva konservatoriyasining aspiranturasida tahsil olgan.

1964-yildan dirijyor, 1967-yildan Ukraina SSR Davlat simfonik orkestri bosh dirijyori. 1973-yildan 1977-yilgacha Kiyev opera va balet teatrida dirijyor, keyin 1988-yilgacha Moskvadagi Stanislavskiy va Nemirovich-Danchenko musiqali teatrida bosh dirijyor boʻlib ishlagan.

1989-yildan 2012-yilgacha – T. Shevchenko nomidagi Ukraina SSR akademik opera va balet teatri (Ukraina milliy operasi) bosh dirijyori. 1978—1988-yillarda Gnessin nomidagi Moskva musiqa pedagogika institutida dars bergan. 1993-yildan – Kiyev konservatoriyasi professori.

Oʻgʻli – Nazar Kojuxar (1969-yilda tugʻilgan), skripkachi, dirijyor, oʻqituvchi.

2022-yil 3-dekabrda 82 yoshida vafot etganNekrolog.

 Yutuq va mukofotlari 

 1980-yil – „Mehnatda oʻrnak koʻrsatganlik uchun“ medali
 1985-yil – RSFSR xalq artisti
 1993-yil – Ukraina xalq artistiPrezident Ukraїni; Ukaz vіd 19.08.1993 № 338/93
 2001-yil – III darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni
 2006-yil – 2-darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni
 2016-yil – 1-darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni

 

 
 Kojuxar Vladimir Markovich
 Milliy Opera veb-sayti

Turkum:Moskva konservatoriyasi bitiruvchilari
Turkum:Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Turkum:Kiyevda vafot etganlar
Turkum:2022-yilda vafot etganlar
Turkum:3-dekabrda vafot etganlar
Turkum:1941-yilda tugʻilganlar
Turkum:16-martda tugʻilganlar
Bogdan Benyuk

Bogdan Benyuk (1957-yil 26-mayda tugʻilgan) – ukrainalik teatr va kino aktyori, siyosatchi, Ukraina xalq artisti (1996). Anatoliy Xostikoyev bilan bir qatorda „Benyuk va Xostikoyev“ teatr kompaniyasining asoschisi.

 Biografiyasi 
Benyuk 1957-yil 26-mayda Ukraina SSR, Nadvirna tumani Bitkov shahrida tugʻilgan. Akalari: Ukraina xalq artisti Petro Benyuk va Vasiliy Benyuk. Bogdan Benyuk 1978-yilda Kiyevdagi Milliy teatr, kino va televideniye universitetini tamomlagan.

1978–1980-yillarda Kiyev yosh tomoshabinlar teatrida ishlagan. Shundan soʻng, Kiyevdagi I. Franko nomidagi Milliy akademik drama teatrida ishlay boshlagan.

2018-yilning fevral oyidan boshlab professor Bogdan Benyuk I. Karpenko-Kariy nomidagi Kiyev Milliy universitetining aktyorlik va drama rejissyorligi kafedrasi mudiri lavozimida ishlab kelmoqda. 2022-yil 8-noyabrda harbiy holat davrida Podil shahridagi Kiyev akademik drama teatriga vaqtinchalik badiiy rahbar etib tayinlangan.

 Tanlangan filmlari 

 Dama s popugayem, 91988) kashshoflar lageri direktori rolida
 Kapitan Brovari (2022).

 Siyosatda 
Ukraina parlamenti saylovlarida Benyuk „Svoboda“ saylov roʻyxatida 2-oʻrinni egallagan. 2014-yil 18-martda Benyuk „Svoboda“ partiyasidagi jamoadoshlari, jumladan, Oliy Rada deputati Igor Miroshnichenko bilan birgalikda jismoniy kuch ishlatib, Ukraina Milliy telekompaniyasi rahbari Aleksandr Panteleymonni isteʼfoga chiqishga undagan . Benyukning gʻazablanishiga Rossiyada Qrimning qaytarilishi munosabati bilan nishonlanayotgan televideniyedagi namoyish sabab boʻlgan. „Svoboda“ partiyasi aʼzolarining xatti-harakatlari Ukraina jamoatchiligi tomonidan ham, Ukraina Bosh vaziri Arseniy Yatsenyuk tomonidan ham qoralangan.

2019-yilgi Ukraina parlament saylovlarida Benyuk Milliy korpus, Yarosh hukumat tashabbusi va oʻng sektor bilan birlashgan Svoboda roʻyxatida oltinchi oʻrinni egallagan.

 Unvonlari 

 Ukraina SSR xizmat koʻrsatgan artist (1988)
 Ukraina xalq artisti (1996)
 Dovjenko nomidagi Davlat mukofoti laureati (1998)
 Shevchenko nomidagi Milliy mukofot laureati (2008)
 „Buyuk xizmatlari uchun“ ordenlari kavaleri:
 „1-darajali xizmatlari uchun“ (2017)
 „2-darajali xizmatlari uchun“ (2010)
 „3-darajali xizmatlari uchun“ (2007)
 

 

 I. Franko nomidagi Milliy akademik drama teatridagi profili 
 Norasmiy veb-sayti
 Rasmiy veb-sayt 
 Benyuk va Xostikoyev 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1957-yilda tugʻilganlar
Mark Drobot

Mark Volodimirovich Drobot (1986-yil 29-avgust, Shepetovka, Ukraina SSR) – ukrainalik aktyor. Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist (2019).

 Biografiyasi 
Mark Drobot 1986-yil 29-avgustda Shepetovkada tugʻilgan. 2010-yilda I. Karpenko-Kariy nomidagi Kiyev teatr institutini tamomlagan.

2005-yildan beri Kiyev akademik yosh teatrida ishlaydi.

2015-yilda „Kovarstvo i lyubov“ spektaklidagi Vurm roli uchun Mark Drobot „Ikkinchi plandagi eng yaxshi erkak roli uchun“ nominatsiyasida „Kiyevska pektoral“ mukofotiga sazovor boʻlgan.

 Filmografiyasi 

 2008 – Tainstvenniy ostrov
 2009 – Bludniye deti– ortda qolgan oʻquvchi
 2009 – Posledniy kordon – Mark, Viktorning doʻsti
 2010 – Sosedi – Serj
 2010—2013 – Yefrosinya (barcha mavsumda) – El (Elektronik)
 2011 – Novoye plate Korolevi – Vel
 2012 – Porox i drob – Gosha
 2013 – Zateryanniy gorod
 2013 – Lovushka – Georgiy
 2014 – Kiyevskiy tort – usta-sartarosh
 2014 – Grechanka – Aleks
 2014 – Ofitserskiye jeni – Miroslav Saenko
 2014 – Plyaj – Stas
 2015 – Bessmertnik – Gennadiy Yakovlevich Shaposhnikov
 2016 – Bejenka – Vyacheslav
 2016 – Pevitsa – Oleg
 2016 – Podkidishi – Valeriy Granovskiy
 2016 – Troynaya zashita
 2016 – Zabud i vspomni – Andrey
 2016 – Xozyayka – Maksim, Alinaning kenja oʻgʻli
 2016 – Noch Svyatogo Valentina – Rusik
 2016 – Selo na million – Denis
 2016 – Tsentralnaya bolnitsa – Maksim Krasovskiy
 2017 – Balerina – Arseniy
 2017 – Vtoraya jizn Yevi – Innokentiy
 2017 – Na krayu lyubvi – Oleg Proxorov
 2017 – Tanes motilka – Taras
 2017 – Chto delaet tvoya jena? – Ruslan
 2018 – Dva polyusa lyubvi – Igor Ovsyannikov
 2018 – Drugaya ya – Pavel Andreevich
 2018 – Po zakonam voennogo vremeni – Flyajnikov
 2018 – Suvenir iz Odessi – Lafar
 2018 – Mark + Natalka – Mark
 2018 – Krepostnaya – Nikolay Doroshenko
 2020 – Ischezayushiye sledi
 2020 – Doktor Vera – Mark

 Teatrdagi ishlari 

 Graziano – U. Shekspir „Satisfaction“ („Merchant of Venice“);
 Arman – J. Anouilh „Dove“ („Colombo“);
 Anton Tsvetok – Staritskiy „Talant“;
 Ignacio – A. B. Valyexo „In the burning darkness“;
 Shahzoda – L. Razumovskaya „Rusalochka“;
 Zerbino – V. Glazer „Zerbino's seven dreams“;
 Xizmatkor – F. Schiller „Mein Ende ist mein Anfang“.

 

 

 „Markaziy kasalxona“ 1+1 seriyasi yozning eng yaxshi serialiga aylandi
 1+1 boʻyicha „Mistress“ seriali yetakchi boʻldi
 Mark Drobot YouTube

Turkum:Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1986-yilda tugʻilganlar
Turkum:29-avgustda tugʻilganlar
Oblivion

Oblivion – 2013-yili amerikalik kinoijodkorlar tomonidan suratga olingan post-apokaliptik jangari-sarguzasht film. Prodyuser va rejissyor – Joseph Kosinski, ssenariy mualliflari Karl Gajdusek va Michael deBruyn. Bosh rollarda: Tom Cruise, Morgan Freeman, Olga Kurylenko, Andrea Riseborough, Nikolaj Coster-Waldau hamda Melissa Leo. Kosinskining hali tugallanmagan shu nomli romaniga asoslangan holda suratga olingan. Filmda 1970-yillarning ilmiy toʻqima janri uslublaridan hamda Yer sharida oʻzga sayyoraliklar bilan 2077-yilda sodir boʻlayotgan urush davomida tugʻilgan „sevgi qissasi“ tasvirlangan. Oʻz topshirigʻini tugallash arafasida boʻlgan usta-mexanik halokatga uchragan kosmik kema qoldiqlari orasidan bir ayolni topib oladi. Bu esa oʻz navbatida bosh qahramonning oldiga qoʻygan maqsadini oʻzgartirishiga undaydi hamda davom etayotgan urush haqida koʻproq maʼlumot olish istagini uygʻotadiDirector Joseph Kosinski and actor Tom Cruise talk about Oblivion (2013)..

Oblivion filmining premyerasi 2013-yilning 26-mart kuni Buenos-Ayresda boʻlib oʻtgan. Universal Pictures tomonidan 19-aprel sanasidan kinoteatrlarda namoyish etila boshlangan. Film 120 million dollarlik byujeti bilan butun dunyo boʻylab 286 million dollar daromad qiladi hamda tanqidchilar tomonidan turli xil tanqidiy fikrlar ostida qoladi.

 Syujeti 
2077-yilda Jack ismli usta-mexanik va kommunikatsiyalar boʻyicha xodim Victoria Yer yuzida qolgan oxirgi insonlar sifatida namoyon boʻladi. 2017-yili axlattitar oʻzga sayyoraliklar oyni yoʻq qilib, Yerni bosib olishadi. Odamlar urushda gʻalaba qozonsa-da, yadroviy qurollardan foydalanish Yerdagi hayotni yoʻq qilib yuborar edi. Jack hujum dronlarini sozlash bilan shugʻullanib, dengiz suvini termoyadro sinteziga aylantiruvchi gidrotermal platformalarni himoya qilish bilan birga axlattitarlarga qarshi davomli kurash olib boradi. Jackning ishlari „Tet“ kemasi (Yer atrofida kuniga bir marta aylanuvchi kosmik stansiya) komandiri Sallinga xabar qilinadi. Ikki hafta ichida kosmik kema ishchi guruh Saturn yoʻldoshi hisoblanmish Titanga koʻchib ketishadi. Garchi ushbu ikki qahramonning xotiralari oʻchirib tashlangan boʻlsa-da, Jack jangdan oldingi hayotini qandaydir bir ayol bilan boʻlganligini gʻira-shira eslaydi.
 Yana qarang 

 Distopiya janriga oid filmlar roʻyxati
 Dronlar yordamida tasvirga olingan filmlar roʻyxati
 Kosmik stansiyalarda tasvirga olingan filmlar roʻyxati
 Moon filmi

 

 
 
 
 
 
Turkum:Universal Pictures filmlari
Turkum:IMAX filmlar
Turkum:Amerika filmlari
Portugaliya Gʻarbiy Afrikasi

Portugaliya Gʻarbiy Afrikasi , yoki Portugaliya Angolasi — Portugaliya mustamlaka imperiyasining Janubiy Gʻarbiy Afrikadagi mustamlaka mulkining nomi. Hozirgi — Angola.

Tarixi
1485-yilda portugallar nihoyat Gvineya koʻrfazida mustahkam oʻrin egalladilar. 1490-yilda Portugaliya kemalari birinchi marta Angola qirgʻoqlarida paydo boʻldi. 1574-yilda Paulu Diash boshchiligidagi ekspeditsiya hududni oʻrganishga kirishdi. Tez orada Angolaga birinchi katolik voizlari va qul savdogarlari yetib keldilar. 1575-yilda Luanda ustidan nazorat oʻrnatildi. 1580-yildan mahalliy qabilalar portugallarga qarshi kurasha boshladi. 1597-yilda portugal qoʻshinlari qarshilikni tor-mor qildilar.

XVII asrning birinchi yarmida Zingi Mbandi Ngola boshchiligida mustamlakachilarga qarshi yana urush boshlandi. 1617-yilda Bengela portugallar tomonidan bosib olindi. Ular mamlakatdan vaqtincha chiqarib yuborildi. 1641-yilda Luanda gollandlarga berildi, ammo 1648-yilda u portugallarga qaytarildi. 1671-yilga kelib Zingi Mbandi Ngola qoʻzgʻoloni butunlay bostirildi.

XIX asrgacha portugallar faqat Atlantika okeani sohilidagi hududlarni nazorat qildi. XIX asrda ularning Angolaning ichki qismiga kengayishi boshlandi.

Ikkinchi jahon urushidan keyin koʻp sonli muhojirlar Angolaga oqib kela boshladi.

1975-yilda Angola mustaqillikka erishdi.

 Gʻarbiy Afrikadagi portugallar. Angoladagi portugallar 
 Falar.Ru (Angola tarixi)

Turkum: Afrika mamlakatlari
Turkum:Mustamlakalar
Ifor yoxud bir mahkum qissasi (film)

Ifor yoxud bir mahkum qissasi  – 2006-yilda rejissyor Tom Tykwer tomonidan suratga olingan dramatik film. Patrick Süskindning shu nomdagi romani asosida suratga olingan.

 Syujeti 
1738-yili Parijda gʻayrioddiy chaqaloq – Jean-Baptiste Grenouille Parij kanalizatsiyasida, baliq bozori peshtaxtasi ostida dunyoga keladi. Bir uyum baliq ichaklari orasiga tashlab ketilgan chaqaloq hayotidagi hech narsa bilan taqqoslab boʻlmaydigan birinchi zarbani boshdan kechiradi. Bolalar uyidan uni koʻnchi Grimal asrab oladi. Grenouille koʻp yillar davomida unga xizmat qiladi. Kunlardan bir kun Grenouille uydan qochib ketadi va italiyalik parfyumer Baldiniy (Dustin Hoffman) doʻkoniga kirib qoladi. Uning doʻkoni katta tanazzulga yuz tutgandi. Grenouille parfyumerlik sanʼatini oʻrganish istagini bildirganda Baldiniy avvaliga uni rad etadi. Keyinchalik Grenouille sinov tariqasida „Cupid and Psyche“ parfyumeriya formulasini aralashtirib koʻrishni taklif qiladi. Gʻazablangan Baldiniy Grenouilleni haydab yuboradi, lekin aralashmani sinab koʻrgach, bolakay daho ekanligini tushunadi. Grenouillening xushboʻy hidlar yaratish qobiliyatidan hayratda qolgan Baldiniy uni koʻnchilik zavodidan 50 frankga sotib olib, oʻziga shogird qilib oladi.

 Rollarda 
 Ben Whishaw Jean-Baptiste Grenouille rolida
 Alan Rickman Antoine Richis rolida
 Rachel Hurd-Wood Laure Richis rolida
 Dustin Hoffman Giuseppe Baldini rolida
 Sian Thomas Madam Gaillard rolida
 Corinna Harfouch Madam Arnulfi rolida
 Sam Douglas Grimal rolida
 Birgit Minichmayr Grenouillening onasi
 Karoline Herfurth olxoʻri sotuvchi malla soch qiz rolida
 Dora Romano Baldiniyning xotini rolida
 Carlos Gramaje Politsiya leytenanti rolida
 David Calder as Grass episkopi rolida
 Jessica Schwarz Natalie rolida
 Joanna Griffiths Marianne rolida
 Sara Forestier Jeanne rolida
 Timothy Davies Chenier rolida
 Paul Berrondo Druot rolida
 John Hurt hikoyanavis sifatida (inglizcha)
 Otto Sander hikoyanavis sifatida (nemischa)
 Jacques Perrin hikoyanavis sifatida (fransuzcha)

 

 
 
 

 

 ComingSoon veb-sayti uchun rejissyor Tom Tykver bilan suhbat. Net Arxiv nusxasi
 Ben Vishoning ComingSoon veb-sayti uchun intervyusi. Net Arxiv nusxasi
Turkum:Ingliz tilidagi filmlar
Turkum:DreamWorks Pictures filmlari
Turkum:Ispaniya dramatik filmlari
Turkum:Nemis adabiyoti
Turkum:Parij haqida filmlar
Slavyanlararo tili

Slavyanlararo yoki interslavyan tili (-{medžuslovjansky jezyk, меджусловјанскы језык}-) - slavyan xalqlari uchun sun’iy umumiy yordamchi til boʼlib, 2006 yilda Chex kompyuter olimi Voytsex Merunka va gollandiyalik tarjimon Yan van Stenbergen tomonidan yaratilgan. U slavyan tillarining grammatikasi va leksikasiga asoslangan, lekin slavyanlararo tili grammatikasi tabiiy slavyan tillar grammatikasiga qaraganda sodda va qatʼiy meʼyorlashgan. Lotin va kirill harflaridan foydalanilgan fonetik alifboga ega. Taxminan 20 ming kishi bu tilda gaplashadi.«Мы делаем это для будущего». Что такое межславянский язык, зачем его придумали и кто на нём говорит. Мел, 18 июлья 2022.

 

 Havovalar 
 Rasmiy veb-sayt
 Slavyanlararo tili haqida veb-portal
 Slavyanlararo tilidagi onlayn yangiliklar platformasidir
 ko'p tilli lug'at

Turkum:Slavyan tillari
Turkum:Sun'iy tillar
Al-Mustafa xalqaro universiteti

Al-Mustafo xalqaro universiteti (MIU) (, Jam’h-e Almistafi-ye Al’alamih) Eronning Qum shahrida 1979-yilda tashkil etilgan xalqaro akademik, islomiy va universitet uslubidagi seminariya institutidir. Uning xalqaro filiallari va maktablari mavjud.
thumb|300x300px| Universitetdagi Islom seminariyalari talabalari uchun xalqaro Qur’on musobaqasi
Universitet xalqaro talabalarga (shu jumladan ayol olimalarga ham) islomiy taʼlimni asosan magistratura darajasida, birlashgan seminariya va akademik formatda qiyosiy din, Qur’on, hadis, islom huquqshunosligi, islom falsafasi va nutqi, islom tasavvufi, Iqtisodiyot, Siyosatshunoslik, Psixologiya, Sotsiologiya, Taʼlim, Menejment, Fors tili va adabiyoti, Arab tili singari sohalarni oʻrgatishga qaratilgan. Shuningdek, fransuz, koreys, xitoy, ingliz, yapon, ispan va rus tillari uchun dotsent darajasini ham beradi.

Shuningdek, u ingliz, arab va fors tillarida sunniy islom va shia islom seminariya kurslarida oʻqishlikni taqdim etadi.

 Xalqaro tashkilotlarga aʼzolik 
Al-Mustafo universiteti xalqaro ilmiy-madaniy forumda ishtirok etishdan tashqari quyidagi xalqaro ilmiy forumlar va tashkilotlarning aʼzosi hisoblanadi:

 Islom dunyosi universitetlari federatsiyasi (FUIW)
 Xalqaro universitetlar assotsiatsiyasi (IAU)
 Universitet Prezidentlarining Xalqaro Uyushmasi (IAUP)
 Osiyo va Tinch okeani universitetlari assotsiatsiyasi (AUAP)
 Islom olami talabalari ittifoqi (Rohama)

 Tarixi 
Universitet 1979-yilda tashkil etilgan. Universitet shtab-kvartirasi Tehronda joylashgan, ammo Eronning boshqa bir qancha shaharlarida ham filiallari mavjud.

2020-yil 8-dekabrda Amerika Qoʻshma Shtatlari Moliya vazirligi (Stiven Mnuchin boshchiligida) Suriyada jang qilish uchun talabalarni yollaganlikda ayblanib universitetga sanksiya eʼlon qildi. Universitet ham unga javobini eʼlon qilgan.

 Prezidentlar 

 Ali Abbosiy (2020-2021 ga qadar)
 Alirizo Arafi, Al-Mustafo xalqaro universiteti (MIU) sobiq prezidenti

 Bitiruvchilari 

 Imron Rizo Ansoriy

 Yana qarang 

 Ali Rizo Tavassoli
 Islom Respublikasining naqsh yaratish siyosati
 

Turkum:Qum viloyatida taʼlim
Turkum:Al-Mustafo xalqaro universiteti
Turkum:Islom seminariyalari va ilohiyot kollejlari
Al-Fattoh al-Alim masjidi

Al-Fattoh al-Alim masjidi  – Misrning Yangi maʼmuriy poytaxtidagi masjid. 2019-yil 6-yanvarda Misr prezidenti Abdulfattoh as-Sisiy tomonidan ochilgan.

Masjid qariyb 17 000 kishiga moʻljallangan va Misrdagi ikkinchi yirik masjid hisoblanadi. Masjid Yangi Poytaxtdagi Yangi Oʻrta halqa yoʻlida joylashgan boʻlib, Misrdagi Islom madaniyat markazidan (Katta masjid) keyin ikkinchi eng katta masjid va butun dunyodagi mega masjidlardan biri hisoblanadi. Umumiy maydoni 44,55 gektar.

 Hajmi va qurilishi 
Umumiy maydoni , masjid umumiy maydoni boʻyicha dunyoda ikkinchi yirik masjid hisoblanadi. 2650 mashinaga moʻljallangan avtoturargoh va masjid faoliyati uchun 60 ishchiga moʻljallangan maʼmuriy bino mavjud. Yashil maydon masjidning umumiy maydonining uchdan bir qismini tashkil qiladi, bu teng. Yoʻllar taxminan , umumiy maydonning 10 foizini tashkil qiladi.

Qurolli kuchlar muhandislik boshqarmasi masjid ishlarida Misr marmaridan foydalanishga qiziqdi va qurilishni faqat misrlik ishchilar tomonidan amalga oshirilishini xohladi. Masjid qurilishi 16.06.2017-yildan boshlab 15 oyda amalga oshirildi va olti oy ichida beton va qurilish ishlari bajarildi, pardozlash ishlari 2018-yil 1-aprelidan 2018-yilning 31-dekabrigacha 9 oy davom etdi.

 Arxitekturasi 

 Minoralari 
Yarim oysiz 95 m balandlikdagi 4 ta minora; balandligi 31 qavatga teng va har bir minorada 4 tadan balkon bor. Minoralar balandligi 4,5 m boʻlgan oltin yorqin rang berish uchun PVD bilan ishlov berilgan zanglamaydigan poʻlatdan yasalgan yarim oylar bilan qoplangan.

 21 gumbaz 

 Asosiy gumbaz 
Diametri 33 m, balandligi 44 m va umumiy ogʻirligi 5000 tonna.

 4 ta 2-darajali gumbaz 
Diametri 11,75, balandligi 9 m. Masjid sathidan 24 m baland.

 Kirishlar ustidagi 6 gumbaz 
Diametri 7,5 m, kirish tomidan 7 m balandlikda va pol yuzasidan 19 m, ularning ostida vitraydan 6 ta gumbaz bor.

 Devorlar darvozasi ustidagi 10 gumbaz 
5 m diametrli, 3,10 m balandlikda va pastki qismdan umumiy balandligi 15 m.

thumb|210x210px| Masjiddan lavha.

 

Turkum:Misrdagi masjidlar
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Venevisión

Venevisión — Grupo Cisneros-ga tegishli Venesuela telekanali. U 1961 yilda Diego Cisneros tomonidan tashkil etilgan.
 

 
 

Turkum:Telekanallar
Abu Hajjaj masjidi

Abu Hajjaj masjidi (arabcha: مسجد أبو الحجاج بالأقصر) – Misrning Al-Uqsur shahrida joylashgan masjid. Masjid Qadimgi Misrning ibodat markazi boʻlgan Luksor ibodatxonasi tarkibiga birlashtirilgan.

 Tarixi 
Masjid Misrning Ayyubiylar davrida, As-Solih Najmiddin Ayyub davrida qurilgan. U Luksor ibodatxonasi hududida joylashgan vayron qilingan bazilika oʻrnida qurilgan.

2009-yilda masjidda restavratsiya ishlari olib borildi. Antikvarlar Oliy Kengashi nazorati ostida ikki yil davom etdi va uning qiymati yetti million Misr funtini tashkil etdi. Yangi arxitektura 2007-yil iyun oyida masjid yongʻinga uchraganidan keyin va oʻsha restavratsiya vaqtida namoz maydonini kengaytirish, gumbazni mustahkamlash va shiftini oʻzgartirishni oʻz ichiga olgan.

 Arxitekturasi 
Masjid Ramses II saroyida joylashgan. Luksor ibodatxonasining bu qismi milodiy 395-yilda qibtiy nasroniylar tomonidan bazilikaga, keyin esa 640-yilda masjidga aylantirilgan. Shu sababli, joy 3400 yil davomida doimiy din yoʻlida foydalanildi.
left|thumb|158x158px| Masjidning ikkita minorasidan biri.
Masjidning ikki minorasi bor boʻlib, ular gʻishtdan qurilgan. Minoralar hozirgi masjidning eng qadimgi qismlaridan biridir. Kattasi uch qavatdan iborat; birinchisi kvadrat shaklida, ikkinchisi va uchinchisi silindrsimon boʻlib, yuqori qismida deraza va teshiklar joylashgan va kvadrat pastki qismi yogʻoch ustunlar bilan mustahkamlangan.

Yusuf Abu al-Hajjaj qabri masjid gumbazi ostida joylashgan. Ushbu qabr xonasining shifti tartibsiz oʻlchamdagi poydevordan iborat boʻlib, u gumbazning aylana shakliga kelguncha pastga tushadi.

 Mavlud bayrami 
left|thumb| Mavlud bayrami
Bayram Ramazondan 15 kun oldin yakunlanadi va koʻplab ziyoratchilarni jalb qiladi. Al-Uqsur aholisi rang-barang liboslarda kiyinib, uch kun davomida mavlud bayramida qatnashadi. Festival tadbirlari koʻpincha ot poygalari, soʻfiy musiqalari ijrosi, tayoqchalar jangi va qayiqda sayrlarni oʻz ichiga oladi. Masjid ichida al-Hajjaj avlodlari Al-Dayim nomi bilan mashhur kengash oʻtkazadilar, diniy ashulalarni koʻtaradilar, paygʻambarlarni madh etadilar va Qur’on oʻqiydilar. Bayramda odatda Al-Uqsurda muhim davlat lavozimlarini egallaganlar qatnashadilar.

 Galereyasi 

 Yana qarang 

 Misrda Islom
 Masjidlar roʻyxati
 Afrikadagi masjidlar roʻyxati
 Misrdagi masjidlar roʻyxati

 

 

 Abadiy Misr: Abu Hajjaj masjidi
Turkum:Misrdagi masjidlar
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Misrdagi gumbazli masjidlar
Ali ibn Abu Tolib yurishi

Ali ibn Abu Tolibning Banu Tay qabilasiga qarshi yurishi 630-yil avgust oyiida, Islom taqvimi boʻyicha hijriy 9-yilning ikkinchi oyida boʻlib oʻtganNote: Book contains a list of battles of Muhammad in Arabic, English translation available here, and archive of page here.

 Banu Tay 
Banu Toy butparastlik va nasroniylikka boʻlingan qabila edi.

Qabila boshligʻi Hatim at-Tay boʻlib, u oʻzining saxiyligi tufayli mashhurlikka erishgan edi. Islom ensiklopediyasiga koʻra, oʻsha vaqtda Arabistonning buyuk qahramoni sifatida shuhrat qozongan. Uning vafotidan keyin oʻgʻli Adi ibn Hatim otasining izidan borishga harakat qilgan. Adi ibn Hatim juda dindor kishi boʻlgan.

 Yurish 
Islom paygʻambari Muhammad Ali ibn Abu Tolibni 150 kishi bilan Banu Tay qabilasi sajda qiladigan butparast iloh al-Fuls (al-Qullus) haykalini (butini) yoʻq qilish uchun yuboradi. Musulmon jangchilaridan 100 nafari tuyada, qolganlari esa otda edi. Ali oʻzi bilan qora va oq bayroq olib ketadi. Musulmonlarning bostirib kelayotganini eshitgan Adi ibn Hatim (qabila boshligʻi) esa Suriyaga qochib ketadi.

Tong chogʻida Ali aholiga bosqin uyushtirib, al-Fuls haykalini buzib tashlaydi va koʻplab tuya va qoʻylarni urush oʻljasi sifatida oladi. Musulmonlar ham bir qancha erkak, ayol va bolalarni asirga oldilar. Asirlar orasida Hatim Tayning qizi ham bor edi.

Al-Qullus mol-mulki orasida musulmonlar uchta qilich va uchta zirh topadilar. Keyin ular oʻljalarni oʻzaro boʻlishib, eng yaxshisini Muhammadga qoldiradilar.

 Yana qarang 

 Muhammadning harbiy faoliyati
 Muhammadning yurishlari roʻyxati

 

Turkum:Muhammad tomonidan buyurilgan yurishlar
Turkum:630
Charles Godefroy

thumb|1919-yilda Charles Godefroy
Charles Godefroy ( 1888-yil 29-dekabr La Flèche – 1958-yil 11-dekabr Soisy-sous-Montmorency) – Fransiyalik uchuvchi.
 

Turkum:1888-yilda tugʻilganlar
Turkum:1958-yilda vafot etganlar
Turkum:Fransuz uchuvchilari
Ar-Rojiy yurishi

Rojiy gʻazoti islom taqvimi boʻyicha hijriy 4-yilda Uhud jangidan keyin sodir boʻlgan.

 Tarixi 
Uhud jangidan soʻng darhol Adal va al-Qaradan bir guruh odamlar Muhammadning huzurlariga kelishadi. Ular Islomni qabul qilgan qavmlariga bu dinni oʻrgatish uchun bir necha ustoz joʻnatishni iltimos qilishadi. Muhammad bunga rozi boʻladi va zudlik bilan 6 kishini (Ibn Saʼd rivoyatiga koʻra 10 kishi)Ibn Saʼd Tabaqat, vol. ii, p. 66. u yerga yuboradi. Biroq bu elchilar Abdulloh ibn Unays gʻazotida Xolid ibn Sufyon al-Hazhaliyning oʻlimi uchun qasos olish niyatida boʻlgan Banu Lahyon qabilasi tomonidan yuborilgan edi. Yuborilgan 6 nafar kishilar orasida Osim ibn Sobit ularga bosh etib tayinlangan edi.

 Musulmonlarga hujum 
Musulmonlar guruhi ar-Rojiyga yetib kelgach, kechasi dam olishadi. Shu paytda pul undirish maqsadida 6 nafar musulmonlarga qarshi qilich bilan kutilmaganda hujum qilishadi. Dushmanlar ularni oʻldirmaslikka, aksincha, ularni qoʻyib pul evaziga ularni qoʻyib yuborishga vaʼda berishadi.

Biroq musulmonlar mushriklarning vaʼdasiga ishonmay, ularga qarshi jang qiladilar. Zayd ibn al-Datinna, Xubyob ibn Adiy va Abdulloh ibn Toriqdan boshqa barcha musulmonlar oʻldiriladi. Ularning uchalasi ham taslim etilib, Makkada sotish uchun asirga olinadi. Zayd ibn al-Datina Safvon ibn Umayyaga sotiladi, Abu Sufyon Muhammadning hayoti evaziga uning jonini omon qoldirishni koʻzlaydi. Ammo Zaydning Muhammadga boʻlgan muhabbati shu qadar kuchli ediki, u Muhammadning hatto tikan sanchishidan ham ozor chekishini xohlamasdi. Shunday qilib, qurayshliklar bu uchala musulmonni ham oʻldiradi.

Musulmon olimi Safiur Rahmon Muborakpuriyning yozishicha, Quraysh Xubayb ibn Adiyni Uqba ibn al-Horisning otasini oʻldirgani uchun xochga mixlashni buyurgan. Shuningdek, u Zayd ibn al-Datinnani Safvon ibn Umayya tomonidan sotib olingani va jang maydonida otasini oʻldirgani uchun qatl ettirilganini ham taʼkidlaydi.

Osim ibn Sobit oʻldirilganidan keyin Huzayl uning boshini sotmoqchi boʻlganMubarakpuri, The sealed nectar: biography of the Noble Prophet, pp. 350-351..

 Yana qarang 

 Muhammadning harbiy faoliyati
 Muhammadning yurishlari roʻyxati

 

 

 
 . Note: This is the free version available on Google Books
Turkum:Muhammad tomonidan buyurilgan yurishlar
Turkum:625
Turkum:Muhammad Madinada
Ali ibn Abu Tolibning Fadakka yurishi

Ali ibn Abu Tolibning Fadakka yurishi 627-yilning dekabr oyida (Islom taqvimi boʻyicha hijriy 6-yilning 8-oyi) boʻlib oʻtgan.

Ali ibn Abu Tolib boʻlinma qoʻmondoni sifatida Fadak hududida joylashgan Bani Saʼd ibn Bakr qarorgohiga yuboriladi, chunki Islom paygʻambari Muhammad Bani Bakrning Haybar yahudiylarini qoʻllab-quvvatlash maqsadida qoʻshin toʻplagani haqida maʼlumot olgan edi.

Ali va musulmonlar qoʻshini dushman qarorgohlariga bostirib kirib, 500 ta tuya va 2000 ta echkini qoʻlga oladilar. Biroq Banu Saʼd ibn Bakr vakillari qabila boshligʻi Vabr ibn Alim bilan birgalikda qochib ketadi.

 Yana qarang 

 Muhammadning harbiy faoliyati
 Muhammadning yurishlari roʻyxati

 

Turkum:Muhammad tomonidan buyurilgan yurishlar
Turkum:628
Ali ibn Abu Tolibning Hamdonga yurishi

Ali ibn Abu Tolibning Hamdonga yurishi Yaman xalqini Islomga daʼvat qilish uchun olib borilgan boʻlib, milodiy 631-yilda (hijriy 10-yil) sodir etilgan.

 Harbiy yurish 
Hindistonlik musulmon muallifi Safiur Rahmon Muborakpuriy tomonidan yozilgan Muhammadning zamonaviy islomiy agiografiyasi „Ar-Rahiq al-Makhtum“ga koʻra, Xolid ibn al-Validga Banu Hamdon ahlini Islomga daʼvat qilish topshirilgan. Xolid ibn Valid ularni Islomga chaqirish va musulmonlikni qabul qilishlari uchun 6 oy davomida harakat qiladi, biroq bu harakatlarning barchasi foydasiz yakunlanadi. Shundan keyin Muhammad Ali ibn Abu Tolibni Banu Hamdon tomon yuboradi, Xolid ibn Volid esa ortiga, Muhammadning huzuriga qaytib keladi. Ali ham ularni Islomni qabul qilishga chaqiradi (ularga Muhammadning xabarini yetkazadi), va nihoyat, qabila vakillari bu dinni qabul qiladilar. Xolid ibn Valid Hamdon ahlini 6 oy davomida Islomga chaqirishga uringan, ammo Ali 1 kunda barcha qabila vakillarini musulmonlikni qabul qilishga koʻndirishga muvaffaq boʻlgan Original from: Oxford University (according to Google books).

 Yana qarang 

 Muhammadning harbiy faoliyati
 Muhammadning yurishlari roʻyxati

 

Turkum:631
Turkum:Muhammad tomonidan buyurilgan yurishlar
Ali ibn Abu Tolibning Mudhijga yurishi

Ali ibn Abu Tolibning Mudhijga yurishi hijriy 10-yilning Ramazon oyida (taxminan milodiy 631-yil, dekabr) boʻlib oʻtgan.

 Harbiy yurish 
Xalifa Ali dekabr oyida 300 nafar qurolli otliq bilan Yaman xalqini Islomga daʼvat qilish uchun yuborilgan edi. Muhammad unga Yaman ahlining musulmonlikni qabul qilishini, bu yoʻlda ular bilan urushga bormaslikni, toki yamanliklarning oʻzi hujum boshlamagunga qadar qurol koʻtarmaslikni aytadi. Ali ular bilan koʻrishib, Islomga daʼvat qiladi, biroq Yaman ushbu taklifni rad etib, oʻq va toshlar bilan hujum boshlaydilar. Shundan keyin Ali va uning odamlari ham himoyalanishga majbur boʻladi, Yaman ahlidan 20 kishini oʻldiriladi, qolganlar esa qochib ketadi. Xalifa qoʻshinini qochib ketgan dushman vakillarini taʼqib qilishdan qaytaradi va ularni yana bir bor Islomga chaqiradi. Soʻngra Yaman bu taklifni qabul qilib, musulmon boʻladi.

 Yana qarang 

 Muhammadning harbiy faoliyati
 Muhammadning yurishlari roʻyxati

 

Turkum:631
Turkum:Muhammad tomonidan buyurilgan yurishlar
Dnevnik pisatelya

Dnevnik pisatelya (ruscha: Dnevnik pisatelya; oʻzbekcha: Yozuvchining kundaligi) – Fyodor Dostoyevskiyning nonfikshn va badiiy esselar toʻplami. Davriy jurnal uchun yozilgan bu kitob ikki jildda nashr etilgan: birinchi qismi 1873 — 1876-yillarda nashr etilgan maqolalarni, ikkinchisi esa 1877 — 1881-yillarda nashr etilgan maqolalarni oʻz ichiga oladi• A Writer’s Diary Volume 1: 1873-1876. Translated and annotated by Kenneth Lantz. „Introductory study: Dostoyevsky’s Great Experiment“ by Gary Saul Morson. .• A Writer’s Diary Volume 2: 1877-1881. Translated and annotated by Kenneth Lantz. . .

 

Turkum:Fyodor Dostoyevskiy asarlari
Turkum:1881 asarlari
Antoine de Saint-Exupéry

Antoine Marie Jean-Baptiste Roger, Vicomte de Saint-Exupéry ( 1900-yil 29-iyun – 1944-yil 31-iyul ) – fransiyalik yozuvchi, shoir, jurnalist va uchuvchi. „Kichikina shahzoda“ , Wind, „Sand and Stars“ va „Night Flight“ asarlari uchun nufuzli adabiy mukofotlarni qoʻlga kiritgan. Asarlari koʻplab tillarga tarjima qilingan.

Saint-Exupéry Amerika Qoʻshma Shtatlarida 28 oy davomida yashagan va bu davrda uchta asar yozgan. Yoshi ancha katta boʻlishiga qaramay Shimoliy Afrikadagi Fransiya havo kuchlari safiga qoʻshilgan.1944-yil 31-iyul kuni boʻlgan parvozdan qaytib kelmagan. Halokatga uchragan samolyot qoldiqlari 2000-yilda yana bir marta qidirilgan ammo natija chiqmagan. 
 

Turkum:Ekzistensialistlar
Turkum:1944-yilda vafot etganlar
Turkum:1900-yilda tugʻilganlar
Vudro Vilson yodgorligi (Poznan)

right|thumb|276x276px| Profil
Vudro Vilson yodgorligi  – Poznan shahridagi (Polsha) Amerikaning 28-prezidenti Vudro Vilsonga bagʻishlangan yodgorlik. Yodgorlik Vudro Vilson bogʻida, Glogovska koʻchasidan asosiy kirish eshigi yonida joylashgan.

 Tarixi 
Birinchi Vudro Vilson yodgorliki Janubiy Dakota shtatidagi Rushmor togʻida Amerika prezidentlarining mashhur haykalini yaratgan amerikalik haykaltarosh Gutzon Borglum tomonidan ishlab chiqilgan. Yodgorlik 1928-yilda Vudro Vilsonning bevasi va shahar rasmiylari ishtirokida ochildi.

Vudro Vilsonga bagʻishlangan birinchi yodgorligi nemis istilosi davrida vayron qilingan. 1963-yildan beri ushbu joyda Polsha ishchilar harakati yetakchisi Markin Kasprzakning haykali oʻrnatilgan edi, 1995-yilda haykal Cholovo qishlogʻida Marcin Kasprzakning vataniga koʻchirilgan. Markin Kasprzak haykali oʻrnida Vudro Vilsonga haykali polshalik meʼmor Zofi Tshinchiskoy Kaminskoy tomonidan yodgorlik oʻrnatildi.

1994-yilda yodgorlik qayta taʼmirlangan.

 

 Janusz Pazder, O poznańskich pomnikach po 1918 roku, w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/2001, Wydawnictwo Miejskie, Poznan, 2001, ss.45-46, ISSN 0137-355
Turkum:Poznan yodgorliklari