Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Yalangʻoch ota jome masjidi

Yalangʻoch ota jome masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Qibray tumanida joylashgan boʻlib, tumanning masjid va madrasalar tarkibiga kiradi.

 Joylashuvi 
Yalangʻoch ota jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Qibray tumani, Yalangʻoch qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli boʻlgan Beruniy mahalla fuqarolar yigʻinida joylashgan. Jome masjid Toshkent shahar Mirzu-Uligʻbek tumanu, Feruza mavzesi chegarasiga yaqin hududda joylashgan. Mazkur masjidga Yalangʻoch qishloq fuqarolar yigʻini, Beruniy mahalla fuqarolar yigʻini, Ibn Sino mahalla fuqarolar yigʻini, Olchazor koʻchasi, Limonchik mahalla fuqarolar yigʻini, Navroʻz mahalla fuqarolar yigʻini, Gulobod mahalla fuqarolar yigʻini, Axillik mahalla fuqarolar yigʻini, Ulugʻ yoʻl mahalla fuqarolar yigʻini, Ippakchilik mahalla fuqarolar yigʻini, Bobur mahalla fuqarolar yigʻini, Baxt mahalla fuqarolar yigʻini, Erkinlik mahalla fuqarolar yigʻini, Zulfiya mahalla fuqarolar yigʻini, Xurriyat mahalla fuqarolar yigʻini, Ziyokorlar mahalla fuqarolar yigʻini, Samimiyat mahalla fuqarolar yigʻini, Tinchlik mahalla fuqarolar yigʻini, Abdurauf Fitrat mahalla fuqarolar yigʻinida yashovchilar tashrif buyurishadi. Ushbu jome masjidning bosh imom-xatibi Abdusamat domla Jabborov hisoblanadi.

 Tarixi 
Yalangʻoch ota jome masjidi qachon va kim tomonidan asos solinganligi haqida deyarli maʼlumotlar yetarli emas. Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan roʻyxatdan 1999-yil 30-dekabr kuni oʻtkazlib, uning ustavi Toshkent viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan.
Nikolay Gromadskiy

Nikolay Aleksandrovich Gromadskiy (1920-yil 1-oktyabr, Ukraina SSR – 1970-yil 19-fevral, Obninsk, Kaluga viloyati, RSFSR, SSSR) – sovet rassomi (rassom, grafik rassom), oʻqituvchi. Vladimir Favorskiyning shogirdi. Obninskdagi bolalar badiiy maktabining asoschisi va birinchi direktori (1964–1968).

 Biografiyasi 
Nikolay Gromadskiy 1920-yil 1-oktyabrda Kiyevda tavallud topgan. Uning otasi ishchi, onasi ham karton fabrikasida ishchi boʻlgan. Nikolayning otasi fuqarolar urushi paytida vafot etgan va onasi keyinchalik ikki nafar qiz farzandi boʻlgan odamga turmushga chiqqan. Yangi oilada yana ikkita bola dunyoga kelgan va Nikolay beshta bolaning eng kattasi edi.

1943-yilda Moskva amaliy va dekorativ sanʼat institutiga (MIPIDI) oʻqishga kirgan va darhol 3-kursga qabul qilingan. Gromadskiy uchun asosiy oʻqituvchisi kulolchilik kafedrasi professori Vladimir Favorskiy edi.

Nikolay Gromadskiy 1945-yilda musiqa maktabi oʻquvchisi, Maloyaroslavetsda tugʻilgan Galina Solyankina bilan turmush qurgan. 1946-yilda ularning oilasida oʻgʻil farzand dunyoga kelgan. Ochlik va rafiqasining kasalligi tufayli Gromadskiy institutdan akademik taʼtil olib, taklifga binoan Toshkentdagi rus drama teatriga ishlashga kelgan. U institutga qaytib keta olmagan. Toshkentda uning birinchi bolasi vafot etgan va 1948-yilda boʻlgan ikkinchi bolasi tugʻilgan, ammo issiq iqlim tufayli bolasi tez-tez kasal boʻlgan. Shifokorning maslahati bilan oila Rossiyaga qaytib ketgan va Gromadskiy RSFSR Badiiy jamgʻarmasining Kaluga filialiga ishga joylashgan. Bir yil oʻtgach, uy-joy yoʻqligi sababli, Kalugadan rafiqasi Galina Solyankinaning ota-onasi yashagan Maloyaroslavetsga koʻchib oʻtgan. Nikolay sanʼat fondida ishlashni davom ettirgan va uning rafiqasi Maloyaroslavets madaniyat uyida xor direktori va maktabda musiqa oʻqituvchisi boʻlib ishlagan.

 

Turkum:1970-yilda vafot etganlar
Turkum:19-fevralda vafot etganlar
Turkum:1920-yilda tugʻilganlar
Turkum:1-oktyabrda tugʻilganlar
Lyubov Razumovskaya

Lyubov Vyacheslavovna Razumovskaya (1897-yil 2-iyul, Belsk, Grodno viloyati, Rossiya imperiyasi – 1969-yil 22-sentyabr, Leningrad, SSSR) – sovet filologi va oʻrta asr tarixchisi, manbashunos, tarix fanlari doktori. SSSR Fanlar akademiyasining Slavyan va Bolqonshunoslik instituti katta ilmiy xodimi. Polsha dehqonlari tarixi va oʻrta asrlar Polshasining agrar tarixi boʻyicha mutaxassis.

 Hayoti 
Lyubov Vyacheslavovna 1897-yil 2-iyulda Grodno viloyatining Belsk tumanida tugʻilgan. Otasi 1914-yildan Rossiya imperiyasi Polsha Qirolligining Petrokovskiy okrug sudida, 1917-yildan keyin Toshkentdagi Adliya xalq komissarligida ishlagan. 1930-yilda Leningradda vafot etgan. Onasi uy bekasi boʻlgan. 1942-yilda qamaldagi Leningradda vafot etgan.

Petrokovoda Lyubov Vyacheslavovna ayollar gimnaziyasini tamomlagan. 1914-yilda Birinchi jahon urushi boshlanishi bilan oilasi bilan birgalikda Qozonga evakuatsiya qilingan. U yerda oʻsha yilning kuzida Qozon oliy ayollar tarix va filologiya kurslariga oʻqishga kirgan. 1918-yilda davlat imtihonlarini topshirib, slavyan tilshunosligi diplomini olgandan soʻng, Lyubov Vyacheslavovna universitetning slavyan adabiyoti boʻlimiga ishga olib qolingan. Polsha va Chexiya adabiyoti tarixini oʻrganib, Oliy ayollar kurslarida slavyan toʻgaragi yigʻilishlarida maʼruzalar qilgan. , 1918-yildan 1920-yilgacha Qozon koʻzi ojizlar maktabida dars bergan.

1920-yilda Lyubov Vyacheslavovna Toshkentga koʻchib oʻtgan. Turkiston davlat universitetida (1923-yildan Oʻrta Osiyo davlat universiteti) maʼruzalar qilgan. 1920-yilda universitetning tarix-filologiya fakultetining slavyan tillari kafedrasiga katta assistent etib saylangan. U polyak va serb-xorvat tillari boʻyicha seminarlarga rahbarlik qilgan, shuningdek, Toshkentdagi ikkita oʻrta maktabning yuqori sinflarida rus adabiyoti tarixidan dars bergan.

1925–1926-yillarda Leningrad davlat universitetining slavyan filologiyasi kafedrasi assistenti, 1929–1932-yillarda Pedagogika institutining milliy ozchiliklar kafedrasi dotsenti boʻlgan. 1934–1940-yillarda Leningrad davlat universitetining tarix fakultetida polyak tili tarixidan dars bergan.

1947-yilda L.V.Razumovskayaga dotsent ilmiy unvoni berilgan. 1950-yil boshida uni SSSR Fanlar akademiyasining Slavyan va Bolqonshunoslik instituti Polsha tarixi boʻyicha jamoaviy asarni nashr etishga tayyorlash uchun jalb qilgan. Oʻsha yilning iyun oyida SSSR Fanlar akademiyasi Prezidiumining qarori bilan L.V.Razumovskaya ISl ga katta ilmiy xodim sifatida qabul qilingan. 1958-yilda „Qadimgi davrlardan XV asrgacha Polsha dehqonlari tarixining ocherklari“ monografiyasini nashr etgan. 1960-yilda SSSR Fanlar akademiyasining Tarix institutida doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

Lyubov Vyacheslavovna 1968-yilda nafaqaga chiqqan. U ogʻir kasallik natijasida 1969-yil 21-sentyabrda Leningradda vafot etgan.
Darvish buva jome masjidi

Darvish buva jome masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Qibray tumanida joylashgan boʻlib, tumanning masjid va madrasalar tarkibiga kiradi.

 Joylashuvi va faoliyati 
Darvish buva jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Qibray tumani, Qibray qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli boʻlgan Beruniy mahalla fuqarolar yigʻini, Qibray koʻchasida joylashgan. Tuman hokimligi tomonidan jome masjid uchun 0.60 gektar joyda 750 kishiga yaqin boʻlgan namozxonlarga moʻljallangan bino, xonaqoh, tahoratxona, avtoturargoh, ziyoratchilar uchun maxsus alohida xonalar barpo etilgan. Mazkur masjidga Qibray qishloq fuqarolar yigʻini, Beruniy mahalla fuqarolar yigʻini, Qibray mahalla fuqarolar yigʻini, Azim koʻchasi, Gulzor mahalla fuqarolar yigʻini, Alisher Navoiy mahalla fuqarolar yigʻini, Sihatgoh mahalla fuqarolar yigʻini, Soxibkorlar mahalla fuqarolar yigʻini, Samarqand mahalla fuqarolar yigʻini, Akmal Ikromov mahalla fuqarolar yigʻini, Toshkent mahalla fuqarolar yigʻini, Markaziy koʻchasida yashovchilar tashrif buyurishadi. Ushbu jome masjidning bosh imom-xatibi Zokir domla Ziyatdinov hisoblanadi.

 Tarixi 
Darvish buva jome masjidi qachon va kim tomonidan asos solinganligi haqida deyarli maʼlumotlar yetarli emas. Mustaqillik yillarining dastlabki paytlarida mahalliy aholining faollari, nuroniylar, homiylar tashabbusi bilan jome masjid binosi zamonaviy talablar asosida, sharqonna yoʻnalishda qayta remont qilindi va namozxonlarga havola qilindi. Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan roʻyxatdan 1997-yil 20-sentabr kuni oʻtkazlib, uning ustavi Toshkent viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan.
Yangiyoʻl pravoslav cherkovi

Yangiyoʻl pravoslav cherkovi – Oʻzbekistonning Yangiyoʻl shahridagi pravoslav cherkovi. Rus pravoslav cherkovining Oʻrta Osiyo mitropolit okrugining Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasiga tegishli. Maʼbad temir yoʻl shaharchasining markazida joylashgan.

 Tarixi 
1947-yil 26-iyulda yepiskop Guriy ota Konstantinni Yangiyoʻl shahriga rektor etib tayinladi. Ibodat uyi kichik boʻlib, 60 ga yaqin odamni sigʻdirardi. 1947-yil 1-avgustda ruhoniy Konstantin Bylinkin maʼbad sifatida qayta qurgan turar-joy binosini sotib oldi. Ibodat qiluvchilarning xayr-ehsonlari yordami bilan qurilish amalga oshirildi.

Maʼbad 1947-yilda pishgan gʻishtdan qurilgan. Unda ikonostazli ikkita zal, kichik hovli va koʻplab yordamchi xonalar mavjud. Bundan tashqari, kichik gumbaz ham mavjud. Xuddi shunday gumbazni Toshkent, Samarqand va Kogonda ham koʻrish mumkin.

Patronal bayram kuni 18-fevral hisoblanadi.

Mustaqillikka yillarida Yangiyoʻlni koʻplab cherkov ahli tark etgani bois 25-30 kishilik cherkov jamoasi qolgan. Bugungi kunda cherkov rus pravoslav cherkovining Oʻrta Osiyo mitropolit okrugining Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasiga tegishli hisoblanadi. 2013-yil 18-fevralda Yangiyoʻl pravoslav cherkovida muqaddas marosim oʻtkazildi. Unda Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasi rahbari mitropolit Vinsent ilohiy liturgiyani amalga oshirdi. Ilohiy liturgiya oxirida maʼbad atrofida diniy marosim boʻlib oʻtdi, unda maʼbadning barcha ibodat qiluvchilari, rohiblar qatnashdilar.. 2023-yil 13-yanvarda navbatdagi muqaddas marosim tashkil etildi. Unda arxiyepiskop Aleksandr Grechushkin, protodeakon Aleksandr Nesin va diakon Dimitriy Zemtsovlar ishtirok etdi.

 Manzil 
Yangiyoʻl pravoslav cherkovi Toshkent viloyati, Yangiyoʻl shahri, Charikova koʻchasi 264-uy manzilida joylashgan.

 
Turkum:Yangiyoʻl
Turkum:Oʻzbekiston pravoslav cherkovlari
Saʼdulla ota jome masjidi

Saʼdulla ota jome masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Qibray tumanida joylashgan boʻlib, tumanning masjid va madrasalar tarkibiga kiradi.

 Joylashuvi va faoliyati 
Saʼdulla ota jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Qibray tumani, Oʻngqoʻrgʻon qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli boʻlgan Guliston mahalla fuqarolar yigʻini, Chimkent koʻchasida joylashgan. Saʼdulla ota masjidi 1993-yilda Qibray tumani Guliston mahalla fuqarolar yigʻini faollari tomonidan hashar yoʻli bilan barpo etilgan. Toshkent–Chimkent katta magistral yoʻli boʻyida joylashgan jome masjid islom meʼmorchiligi uslubida qurilgan. Unga Guliston mahalla fuqarolar yigʻinida yashab oʻtgan Saʼdulla ota nomi berilgan. Jome masjidning umumiy hududi 0,30 gektar maydonni tashkil etadi va Xonaqoh ichi 17x26 metr oʻlchamga ega boʻlib, uning atrofini eni 4 metrli ochiq ayvon oʻrab turadi. Ayvon chetida esa uzunligi 7 metrdan ortiq 12 dona yogʻoch ustunlar qoʻyilgan. Xonaqohning toʻrt tomonida 17 metrli 4 dona minora mavjud. Minora mayoq mazifasini bajaradi. Masjid 700 nafar namozxonga moʻljallangan boʻlib, masjid hududiga yaqin boʻlgan mahallalardan namozxonlar tashrif buyurishadi. Masjid atrofida qabriston mavjud emas. Ushbu jome masjidning bosh imom-xatibi Obid domla Mirhamidov hisoblanadi.

 Tarixi 
Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan roʻyxatdan 2001-yil 27-dekabr kuni oʻtkazlib, uning ustavi Toshkent viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan.
Sergey Zamyatnin

Sergey Nikolayevich Zamyatnin (1899-yil 9-aprel– 1958-yil 5-noyabr) – sovet arxeologi, stratigrafi, oʻqituvchisi, tarix fanlari doktori, ibtidoiy arxeologiya boʻyicha mutaxassis.

 Hayoti 
Sergey Nikolayevich Zamyatnin 1900-yilda Voronej viloyatining Pavlovsk shahrida advokat Nikolay Yevgeniyevich Zamyatnin va Yekaterina Kuzminichna Zamyatnina oilasida tugʻilgan. Birodarlar Boris Nikolayevich (sovet botanigi) va Vladimir Nikolayevich (sovet iqtisodchisi) hisoblanadi.

1915-yilda Voronej gimnaziyasini tugatgach, arxeologik tadqiqotlarda qatnashgan va Voronej muzeyida ishlagan.

1917–1922-yillarda Voronej viloyatida madaniy yodgorliklarni muhofaza qilish komissari, soʻngra Voronej muzeyi arxeologiya boʻlimi boshligʻi, muzey ishlari va yodgorliklarni muhofaza qilish boʻyicha viloyat instruktori boʻlib ishlagan. Moskva arxeologiya institutining Voronej filialida arxeologiyadan dars bergan.

1918-yilda Voronej davlat universitetining tarix va filologiya fakultetiga oʻqishga kirganПервые студенты // Подъём (29 ноября 2018). Tarix fakulteti tugatilgandan soʻng ijtimoiy fanlar fakultetiga oʻtgan va 1919–1920-yillarda xizmat uchun tanaffus qilgan. 1923-yil yanvar oyida u yana fizika-matematika fakultetining tabiiy fanlar boʻlimiga oʻtkazilgan va uni 1924-yilda tugatgan.

U 1921-yilda „Voronej viloyatining arxeologik xaritasi toʻgʻrisida“ asari, „Ibtidoiy qadimiy narsalar toʻgʻrisida maʼlumot toʻplash das“ asari, 1922-yilda esa „Voronej viloyatining tarixdan oldingi insholari“ni nashr ettirgan.

1924-yildan Leningradda Davlat moddiy madaniyat tarixi akademiyasida (Arxeologiya instituti) ishlagan. Leningrad davlat universiteti va Leningrad tarix, falsafa va adabiyot institutida dars bergan.

1942-1944-yillarda evakuatsiya davrida Toshkentda yashagan va Oʻrta Osiyo davlat universitetida ishlagan.

Sergey Nikolayevich Zamyatnin 1958-yil 5-noyabrda leningradda vafot etgan.

 Mukofotlari 
 Lenin ordeni
 SSSR medallari

 
 Воронежская энциклопедия : В 2 т. / гл. ред. М.Д.Карпачев. — Воронеж: Центр духовного возрождения Чернозёмного края, 2008. — Т. 1 : А-М. — 524 с.
 С. Н. Замятнин // Советская археология. — 1959. — № 2 (список трудов).
Праслов Н. Д. Сергей Николаевич Замятнин: основные вехи жизни и творчества // Stratum Plus. — 1999. — № 1. — С. 7—9.
Акиньшин А. Археолог Сергей Николаевич Замятнин (1899—1958): воронежские страницы биографии // Исторические записки. — Вып. 8. — Воронеж, 2002. — С. 207—214.
 Бухтоярова И. М. Сергей Николаевич Замятнин и его вклад в изучение палеолита : диссертация … кандидата исторических наук : 07.00.06 Место защиты: Институт истории материальной культуры РАН. — Воронеж, 2013. — 225 с.
 Захарова Е. Ю., Пахомов Р. В. Сергей Николаевич Замятнин — аспирант ГАИМК (по материалам архива ВОКМ) // Археология евразийских степей. — 2021. — № 5. — С. 175—182.

 

Turkum:Oʻzbekiston Milliy universiteti oʻqituvchilari
Alim Aliyev

Alim Aliyev (1988-yil 2-avgust, Chirchiq, Toshkent viloyati, Oʻzbekiston SSR, SSSR) – Ukraina instituti bosh direktorining oʻrinbosari. Jurnalist, huquqshunos, tadqiqotchi va taʼlim va madaniyat loyihalari menejeri. KrymSOS va Krymskyi Dim jamoat tashkilotlarining hammuassisi. Ilgari Qrim uyining dastur direktori, Qrimning „Avdet“ gazetasi jurnalisti va pro.mova ekspert kompaniyasida aloqa boʻyicha maslahatchi boʻlgan. Ukraina PEN-klubi ijroiya qomitasi aʼzosi.

 Hayoti 
Alim Aliyev 1988-yil 2-avgustda Oʻzbekistonning Chirchiq shahrida tavallud topgan. 1989-yilda oila aksariyat Qrim tatarlari singari Qrimga qaytib keldi.

2005-yilda V. I. Vernadskiy nomidagi Tavra milliy universitetiga oʻqishga kirdi, keyinchalik u yerda siyosatshunoslik boʻyicha magistr darajasini oldi.

Aliyev Chexiya Respublikasi Tashqi ishlar vazirligi qoshidagi Yevropa diplomatik yozgi maktabi bitiruvchisi.

2014-yilda „Open World“ dasturi va 2019-yilda Ukrainadagi Aspen institutining „Mas’uliyatli yetakchilik“ seminari bitiruvchisi.

 Professional faoliyati 
Aliyev 2006-yildan 2010-yilgacha Qrimning „Avdet“ gazetasida jurnalist boʻlib faoliyat olib borgan va u „20 ta eng nufuzli Qrim tatarlari“ reyting tadqiqoti muallifi hisoblanadi.

2008-yildan 2016-yilgacha „pro.mova“ ekspert kompaniyasida aloqa boʻyicha tahlilchi va maslahatchi boʻlgan. Mijozlar bilan ishlash va ularga ommaviy axborot vositalari va auditoriya bilan aloqalar tizimini yaratishga yordam berish, jamiyat qadriyatlarini oʻrganish, aloqa va media-tahlil boʻyicha treninglar oʻtkazish, 70 dan ortiq kompaniya va tashkilotlar bilan ishlagan, shu jumladan, tashkilotchi boʻlgan. Alim Aliyev Gruziya Markaziy saylov komissiyasining buyrugʻi bilan pro.mova saytida ish olib borish doirasida Gruziyaning yetakchi tadqiqot kompaniyalarini sifatli tahlil qilish usullarini oʻrgatish boʻyicha loyiha ishtirokchisi boʻlgan.

Alim Aliyev 2014-yil oxirida tashkil etilgan „Lvovdagi Qrim uyi“ madaniy markazi hammuassisi hisoblanadi. 2010-yildan beri Lvovdagi Qrim-tatar madaniyati kunlarining tashkilotchisi hamdir. Sevgil Musayeva bilan hammualliflikda u qrim-tatar xalqi yetakchisi bilan „Mustafa Jemilev Nezlamniy“ kitob suhbatini yozgan.

 

Turkum:Ukraina kishilari
Jungʻorlar

Jungʻor xalqi (jungor yoki junggar deb ham yoziladi; moʻgʻulcha züün gar soʻzidan kelib chiqqan boʻlib, „chap qoʻl“ degan maʼnoni anglatadi) XVII—XVIII asrlarda Jungʻor xonligini tashkil etgan va uni saqlab qolgan koʻplab moʻgʻul oyrot qabilalaridan biridir. Tarixiy jihatdan ular Toʻrt Oyrat konfederatsiyasining asosiy qabilalaridan biri boʻlgan. Ular, shuningdek, Eleut yoki Ööled nomi bilan ham tanilgan, Sin sulolasi davrida „Jungʻor“ soʻzidan nafratlanilganC.P. Atwood-Encyclopedia of Mongolia and the Mongol Empire, p. 425, bu yerda ularni „qalmoqlar“ sifatida tanishgan. 2010-yilda Moʻgʻulistonda 15 520 kishi „Ööledlar“ ajdodi ekanligini daʼvo qilgan. Xitoy, Rossiya va Qozogʻistonda ham yashaydi.
 

Turkum:Xalqlar
Toʻqay tepa jome masjidi

Toʻqay tepa jome masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Qibray tumanida joylashgan boʻlib, tumanning masjid va madrasalar tarkibiga kiradi.

 Joylashuvi va faoliyati 
Toʻqay tepa jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Qibray tumani, Toʻqay tepa qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli boʻlgan Doʻstlik mahalla fuqarolar yigʻini, Yangi Oʻzbekiston shox koʻchasida joylashgan. Tuman hokimligi tomonidan jome masjid uchun 0.60 gektar joyda 700 kishiga yaqin boʻlgan namozxonlarga moʻljallangan bino, xonaqoh, tahoratxona, avtoturargoh, ziyoratchilar uchun maxsus alohida xonalar barpo etilgan. Jome masjid yonida Toʻqay tepa qabristoni joylashgan. Mazkur masjidga Yangi Oʻzbekiston qishloq fuqarolar yigʻini, Doʻstlik mahalla fuqarolar yigʻini, Milliy bogʻ mahalla fuqarolar yigʻini, Tutamgali mahalla fuqarolar yigʻini, Aranchi mahalla fuqarolar yigʻini, Toʻqay tepa mahalla fuqarolar yigʻini, Shirin mahalla fuqarolar yigʻini, Samarqand mahalla fuqarolar yigʻinida yashovchilar tashrif buyurishadi. Ushbu jome masjidning bosh imom-xatibi Barat domla Halimboyev hisoblanadi.

 Tarixi 
Toʻqay tepa jome masjidi qachon va kim tomonidan asos solinganligi haqida deyarli maʼlumotlar yetarli emas. Mustaqillik yillarining dastlabki paytlarida mahalliy aholining faollari, nuroniylar, homiylar tashabbusi bilan jome masjid binosi qayta remont qilindi va namozxonlarga havola qilindi. Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan roʻyxatdan oʻtkazlib, uning ustavi Toshkent viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan.
Moisey Segal

Moisey Abramovich Segal (1891-yil, Shavli – 1945) – sovet davlat arbobi, oʻqituvchi. Belarus SSR Adliya xalq komissari va prokurori (1925—1928). U beshta oliy oʻquv yurti, jumladan Qozon davlat universiteti (1929—1930), Oʻrta Osiyo davlat universiteti (1930—1931) va Oliy davlat kinematografiya instituti (1936—1937) rektori boʻlgan.

 Hayoti 
Moisey Segal 1891-yilda Kovno viloyatining Shavli shahrida tugʻilgan. Riga tijorat maktabini imtiyozli diplom bilan tugatgan. Kiyev tijorat institutida ikki yil tahsil oldi. 1916-yilda Yuryev veterinariya institutini imtiyozli diplom bilan tugatib, veterinariya shifokori sifatida Birinchi jahon urushi qatnashchisi boʻldi. 1917-yil mart oyida u polk qoʻmitasining raisi, soʻngra Petrograd tumanlaridan birining askarlar va dehqonlar deputatlari kengashi raisining oʻrinbosari etib saylandi. 1918-yil mart oyida u koʻngilli ravishda Qizil Armiya va Bolsheviklar partiyasiga qoʻshildi.

, u Petrograd universitetining yuridik fakultetida tahsil olgan. Saratov universiteti va Don universitetining ijtimoiy fanlar fakulteti yuridik fakultetida oʻqishni davom ettirdi. 1920-yilda Rostov-Donda huquqshunoslik diplomini oldi. Keyinchalik u Tbilisi politexnika institutining Iqtisodiyot fakultetida toʻliq kursni tugatdi.

1918-yilda u Janubiy va Kavkaz frontlaridagi veterinariya boʻlimi boshligʻining yordamchisi va harbiy komissar boʻldi. 1922—1923-yillarda Moskva okrugi harbiy prokurori, 1923—1924-yillarda RSFSR Oliy sudining harbiy prokurori, 1924-yilda RSFSR Adliya xalq komissarligi prokurori. 1925—1928 yillarda Adliya xalq komissari va Belorusiya SSR prokurori boʻlgan.

1927-yildan 1928-yilgacha Belorussiya davlat universitetining yuridik fakulteti dotsenti va dekan oʻrinbosari boʻlgan.

1928-yil iyun oyidan Qozon davlat universitetining Sovet huquqi fakulteti dekani. 1929-yil 20-apreldan KDU rektori lavozimida ishlagan. 1930-yilning fevraligacha Qozon universitetini boshqargan. Bu davrda universitet tibbiyot fakultetida lotin tilini, fizika, matematika va tibbiyot fakultetlarida tatar tilini majburiy oʻqitishni joriy qildi.

1930-yilning mayidan 1931-yilning martigacha Toshkentdagi Oʻrta Osiyo davlat universiteti rektori boʻlib ishladi.

1937—1939-yillarda Moskva yuridik instituti rektori. Keyinchalik SSSR Sogʻliqni saqlash xalq komissarligining Pyatigorsk kurort boʻlimi direktori boʻlgan.

Moisey Segal 1945-yilda vafot etgan.

 

Turkum:Oʻzbekiston Milliy universiteti oʻqituvchilari
Turkum:Birinchi jahon urushi qatnashchilari (Rossiya)
Turkum:1945-yilda vafot etganlar
Turkum:1891-yilda tugʻilganlar
Valeriy Gavrish

Xavrish Valeriy Ivanovich (1965-yil 22-yanvar, Chirchiq shahri, Toshkent viloyati Oʻzbekiston SSR) – qishloq xoʻjaligida energiya resurslaridan samarali foydalanish sohasida ilmiy ishlar olib borgan ukrainalik olim, iqtisod fanlari doktori (2009), Nikolay milliy agrar universiteti professori.

 Hayoti 
Valeriy 1965-yil 22-yanvarda Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyatining Chirchiq shahrida tavallud topgan.

Gavrish Valeriy Ivanovich 1982-yilda Nikolayev shahridagi 52-sonli oʻrta maktabni tamomlab, S. Y. Makarov nomidagi kemasozlik institutining Nikolayev Mehnat Qizil Bayroq ordeni mexanik muhandislik fakultetiga oʻqishga kirdi. 1988-yilda institutni qizil diplom bilan tamomlab, mehnat faoliyatini shu oliy oʻquv yurti qoshidagi ilmiy-ishlab chiqarish markazida boshlagan. Ilmiy ishning vazifasi suv-yonilgʻi emulsiyalarini qoʻllash orqali kema elektrostansiyalarida yoqilgʻidan foydalanish samaradorligini oshirishdan iborat edi. 1997-yilda texnika fanlari nomzodi ilmiy darajasini olish uchun nomzodlik dissertatsiyasini muvaffaqiyatli himoya qildi.

Keyinchalik, V. I. Gavrish oʻz faoliyatini turli mulkchilik shaklidagi korxonalarda davom ettirib, u yerda energiya resurslaridan samarali foydalanish, iqlim nazorati tizimini yaratish, hisob-kitob tugunlari va issiqlik energiyasini tartibga solish masalalari bilan shugʻullanadi.

Iqtisodiyotning agrar sektori uchun muqobil motor yoqilgʻilarining resurs bazasini shakllantirishning konseptual asoslarini ishlab chiqadi. Ilmiy faoliyati davomida V. I. Gavrish Ukrainada ham, xorijda ham 150 dan ortiq ilmiy ishlarni nashr etdi.

2011-yilda professor ilmiy unvonini oldi. Umumiy ish tajribasi – 25 yilni tashkil etadi.

2009-yilda III darajali „Agrar taʼlim va fan aʼlochisi“ koʻkrak nishoni bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Ukraina kishilari
Dada Muhammad xoji Firdavs jome masjidi

Dada Muhammad xoji Firdavs jome masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Qibray tumanida joylashgan boʻlib, tumanning masjid va madrasalar tarkibiga kiradi.

 Joylashuvi va faoliyati 
Dada Muhammad xoji Firdavs jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Qibray tumani, Yonariq qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli boʻlgan Qurilish mahalla fuqarolar yigʻini, Terakzor koʻchasi 80-uyda joylashgan. Mazkur masjidga Yonariq qishloq fuqarolar yigʻini, Qurilish mahalla fuqarolar yigʻini, Terakzor mahalla fuqarolar yigʻinida yashovchilar tashrif buyurishadi. Ushbu jome masjidning bosh imom-xatibi Xayrulla domla Hamidov hisoblanadi.

 Tarixi 
Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan roʻyxatdan 2002-yil 19-fevral kuni oʻtkazlib, uning ustavi Toshkent viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan. Mazkur masjid 1880-yillarda asli Fargʻona viloyatidan boʻlgan Dada muhammad xoji tomonidan barpo etilib, Yonariq qishlogʻi aholisiga hadya qilingan. Sobiq sovet davrida jome masjid binosidan avval omborxona, keyinchalik Qurilish kolxozi klubi, soʻngra xoʻjalik mollari doʻkoni sifatida foydalanilgan. 1991-yilda jome masjid Yonariq qishlogʻi musulmonlari ixtiyoriga qaytarib berilgan. 1993-yildan 2000-yillar orasida jome masjid binosi qaytadan kapital taʼmirlangan. Yangi masjid qurilishi ishlari mahalliy aholi, homiylar orqali hashar yoʻli va „Firdavs“ jamgʻarmasi koʻmagi bilan olib borilgan. „Dada muhammad xoji Firdavs“ jomeʼ masjidi hududi 0.17 gektar booʻlgan hududni oʻz ichiga oladi. Masjid binosi ikki qisamdan iborat: xonaqoh va ayvondan iborat. Xonaqoh 17x8 metr, ayvon esa 17x13 metr, balandligi 5 metr oʻlchamga ega hisoblanadi. Jome masjid hududi atrofida qabriston mavjud emas.
Hoji Turob oʻgʻli Abdulloh jome masjidi

Hoji Turob oʻgʻli Abdulloh jome masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Qibray tumanida joylashgan boʻlib, tumanning masjid va madrasalar tarkibiga kiradi.

 Joylashuvi va faoliyati 
Hoji Turob oʻgʻli Abdulloh jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Qibray tumani, Salar qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli boʻlgan Navroʻz mahalla fuqarolar yigʻini, Ibn Sino 1 A-uyda joylashgan. Tuman hokimligi tomonidan jome masjid uchun 0.40 gektar joyda 500 kishiga yaqin boʻlgan namozxonlarga moʻljallangan bino, xonaqoh, tahoratxona, avtoturargoh, ziyoratchilar uchun maxsus alohida xonalar barpo etilgan. Mazkur masjidga Salar qishloq fuqarolar yigʻini, Navroʻz mahalla fuqarolar yigʻini, Ibn Sino mahalla fuqarolar yigʻini, Xurriyat mahalla fuqarolar yigʻini, Alisher Navoiy mahalla fuqarolar yigʻini, Qonduzsoy mahalla fuqarolar yigʻini, Navroʻz mahalla fuqarolar yigʻini, Zulfiya mahalla fuqarolar yigʻini, Temur Malik mahalla fuqarolar yigʻini, Axillik mahalla fuqarolar yigʻini, AAbdurauf Fitrat mahalla fuqarolar yigʻinida yashovchilar tashrif buyurishadi. Ushbu jome masjidning bosh imom-xatibi Sodiq domla Roziqov hisoblanadi.

 Tarixi 
Hoji Turob oʻgʻli Abdulloh jome masjidi qachon va kim tomonidan asos solinganligi haqida deyarli maʼlumotlar yetarli emas. Mustaqillik yillarining dastlabki paytlarida mahalliy aholining faollari, nuroniylar, homiylar tashabbusi bilan jome masjid binosi qayta remont qilindi va namozxonlarga havola qilindi. Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan roʻyxatdan 2002-yil 27-fevral kuni oʻtkazlib, uning ustavi Toshkent viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan.
Abdurahmon ibn Avf jome masjidi (Qibray)

Abdurahmon ibn Avf jome masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Qibray tumanida joylashgan boʻlib, tumanning masjid va madrasalar tarkibiga kiradi. Oʻzbekiston Respublikasining qatur boshqa hududlarida Abdurahmon ibn Avf jome masjidi nomi bilan faoliyat yuritadigan boshqa masjidlar ham mavjud.

 Joylashuvi va faoliyati 
Abdurahmon ibn Avf jome masjidi Toshkent shahri hududidagi Yashnobod tumani, Tuzel mavzesidagi Toshisti mahalla fuqarolar yigʻini, Tuzel koʻchasi 18 A-uyda joylashgan. Tuman hokimligi tomonidan jome masjid uchun 0.20 gektar joyda 400 kishiga yaqin boʻlgan namozxonlarga moʻljallangan bino, xonaqoh, tahoratxona, ziyoratchilar uchun maxsus alohida xonalar barpo etilgan. Mazkur masjidga Tuzel qishloq fuqarolar yigʻini, Toshisti mahalla fuqarolar yigʻini, Jarboshi mahalla fuqarolar yigʻini, Mohirlar mahalla fuqarolar yigʻini, Tovkant tepa mahalla fuqarolar yigʻini, Bahor mahalla fuqarolar yigʻini, Katta olmos mahalla fuqarolar yigʻini, Tuzel-3 mahalla fuqarolar yigʻini, T. Joʻrabek mahalla fuqarolar yigʻini, Isteʼdod mahalla fuqarolar yigʻinida yashovchilar tashrif buyurishadi. Ushbu jome masjidning bosh imom-xatibi Muhammadyusuf domla Xushvaqtov hisoblanadi.

 Tarixi 
Abdurahmon ibn Avf jome masjidi qachon va kim tomonidan asos solinganligi haqida deyarli maʼlumotlar yetarli emas. Mustaqillik yillarining dastlabki paytlarida mahalliy aholining faollari, nuroniylar, homiylar tashabbusi bilan jome masjid binosi qayta remont qilindi va namozxonlarga havola qilindi. Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan roʻyxatdan 2004-yil 7-dekabr kuni oʻtkazlib, uning ustavi Toshkent viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan.

 

Turkum:Qibray tumani masjidlari
Ismet Zaatov

Zaatov Ismet Ablyativovich (1954-yil 5-avgust, Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Chirchiq) – qrim-tatar madaniyat va jamoat arbobi, sanʼatshunos, sanʼatshunoslik fanlari nomzodi. 2002–2011-yillarda Qrim Avtonom Respublikasi Madaniyat vazirining oʻrinbosari.

 Hayoti 
Ismet Zaatov 1954-yil 5-avgust, Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Chirchiqda tavallud topgan.

1969-yildan madaniyat sohasida faoliyat yuritib kelmoqda. 1976–1979-yillarda Chirchiq qurilish materiallari kombinati vokal-instrumental ansamblining badiiy rahbari. 1980-yilda Toshkent Pedagogika Universiteti tarix fakultetining sirtqi boʻlimi tarix va jamiyatshunoslik fakultetini tamomlagan. 1980-yildan Simferopolda yashagan. 1989–1991-yillarda SSSR Fanlar akademiyasi Mixluxo-Maklay nomidagi Etnografiya institutida va Plexanov nomidagi Leningrad davlat universitetida sirtqi boʻlimda tahsil olgan. „Nargʻoz“ (1983–1988, zarbli cholgʻular), „Qora dengiz“ (1988), „Qrim“ (1990-yil) vokal va cholgʻu ansambllarining asoschisi va aʼzosi.

1989-yilda u birinchi qrim-tatar tashkiloti „Qrim-tatar madaniyatini qayta tiklash boʻyicha muvofiqlashtiruvchi markaz“ ga asos solgan va uning rahbari boʻlgan. , Qrim madaniyat muassasalari tizimidagi birinchi qrim-tatar ishchimedi. 1990-yilda uning ishtirokida Gasprinskiy nomidagi Qrim-tatar respublika kutubxonasi tashkil etildi. Respublika Qrim-tatar sanʼat muzeyi asoschisi (2000), „Sharqiy bozor“ (2004) va „Jankoy“ (2007) xalqaro tanlov-festivallarini yaratish gʻoyasining prezidenti va muallifi.

 Illmiy faoliyati 
Qrim tatarlarining sanʼati, tarixi, madaniyati va etnogenezini tadqiq qiladi. Asarlarida Qrim madaniyati tarixiga oid 6 ta monografiya va 80 dan ortiq ilmiy maqolalari bor. Maqolalar Rossiya va Ukrainadan tashqari Germaniya, Polsha, Ozarbayjon, Turkiya va boshqa mamlakatlarda chop etilgan.

2001-yilda Oʻzbekiston Badiiy akademiyasi Ilmiy tadqiqot institutida sanʼatshunoslik boʻyicha falsafa doktori, 2013-yilda Ukraina Milliy tasviriy sanʼat akademiyasida sanʼatshunoslik fanlari nomzodi ilmiy darajasini oldi.

 

Turkum:Chirchiqda tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Lenara Osmanova

Lenara Shevketivna Osmanova (1986-yil 7-may, Toshkent) – ukrainalik, qrim-tatar xonandasi. 2017-yildan Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist, 2007-yildan Qrim Avtonom Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist.

 Biografiyasi 
Lenara Shevketivna 1986-yil 7-mayda Toshkent shahrida (O‘zbekiston) tavallud topgan. Otasi muhandis, onasi esa musiqa oʻqituvchisi boʻlgan. 1991-yilda oilasi bilan Qrimga, Simferopol shahriga koʻchib oʻtgan. U yerda „Qrim yulduzlari-91“ tanlovida gʻolib boʻlgan. Bu uning sahnaga qoʻygan birinchi qadami edi.

Simferopol sanʼat maktabini „musiqiy sanʼat va xoreografiya“ mutaxassisligi boʻyicha imtiyozli diplom bilan tamomlagan. Kiyev davlat estrada va sirk sanʼati kollejida „estrada-vokal“ mutaxassisligi boʻyicha tahsil olgan.

 Mukofotlari 
Lenara „Mini-Miss Qrim-93“ tanlovi gʻolibasi boʻlgan.

„U Chornova morya“, „Gloriya“, „Qoʻshiqning ochilishi“, „Pisenniy versinaj“, „Jemchujina Krima“, „Shellyale“, „Volshebnaya svecha“, „Fant-lotto-nadia“ kabi Ukraina tanlovlari va festivallarining Granprisi laureati va gʻolibi boʻlgan.

Osmanova „Utrennaya zvezda“ (Moskva, 1997), „Malekiye zvyozdochki“ (Sankt-Peterburg, 1998) das finalchisi, „Musiqa olami“ xalqaro tanlovining birinchi mukofoti laureati (Florensiya, 2003). , Xalqaro etnik madaniyat festivali Gran-prisi (Sitsiliya, 2006), „Yulduzli sprint“ xalqaro tanlovining birinchi mukofoti laureati (Rim, 2006), ikkinchi mukofot laureati va tanlovning oltin diski sovrindori. „Bengio-festival“ (Benevento, Italiya, 2006).

Osmanova 1996-yilda Qrim kichik sanʼat akademiyasining aʼzosi boʻlgan. Ukrainaning madaniy hayotidagi faol ishtiroki va yuqori malakasi uchun bir necha bor Qrim va Kiyev hokimiyatlarining davlat mukofotlari sohibasi boʻlgan. Lenara Qrim Respublikasi Oliy Radasi Prezidiumining Faxriy yorligʻi bilan taqdirlangan.

2007-yil 5-fevraldagi farmon bilan Lenara rasman Qrim Avtonom Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist unvoniga sazovor boʻlgan.

2009-yilda „Yevrovidenie 2009“ milliy Ukraina tanlovining finalchisi boʻlgan va u yerda „Flash“ qoʻshigʻini ijro etgan.

 

Turkum:Musiqachilar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1986-yilda tugʻilganlar
Andrey Piontkovskiy

Andrey Andreyevich Piontkovskiy (1898-1973) – sovet huquqshunosi, jinoyat huquqi va kriminologiya, huquq fanlari falsafasi va metodologiyasi sohasidagi mutaxassis, yuridik fanlar doktori, professor, SSSR Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi (1968), RSFSRda xizmat ko'rsatgan fan arbobi. Xalqaro jinoyat huquqi assotsiatsiyasi vitse-prezidenti, Varshava universitetining faxriy doktori.

 Hayoti 
Andrey Andreyevich Piontkovskiy 1898-yil 8-avgustda Yaroslavlda tugʻilgan. Mashhur rus huquqshunos olimi Andrey Antonovich Piontkovskiyning oʻgʻli. Akasi tarixchi Sergey Andreyevich Piontkovskiy.

1918-yilda Qozon universitetining yuridik fakultetini tamomlagan.

1921-yilda Toshkentga koʻchib kelgan va Turkiston universitetida dars bergan. Keyinchalik 1923-yildan Moskva universitetida, 1931-yildan Moskva yuridik institutida, 1950-yildan Butunittifoq kriminalistika institutida, 1955-yildan SSSR Davlat va huquq institutida dars bergan. Sovet jinoyat huquqining umumiy va maxsus qismlari boʻyicha darsliklar muallifi.

1946—1951-yillarda SSSR Oliy sudi aʼzosi boʻlgan.

1973-yil 9-noyabrda vafot etgan. U Moskvada Novodevichy qabristonining kolumbariysiga dafn qilindi.

Oʻgʻli matematik, siyosatshunos va jamoat arbobi Andrey Andreyevich Piontkovskiy (1940-yilda tugʻilgan).

 Asosiy ishlar 
Andrey Piontkovskiy „Kant, A.Feyerbax va Fixtening jinoiy-huquqiy qarashlari“ (1940), „Gegelning huquq va davlat haqidagi taʼlimoti bilan bogʻliq jinoyat-huquqiy nazariyasi“ (1948), „Sovet jinoyat huquqida jinoyat toʻgʻrisidagi taʼlimot“ (1961), „Gegelning huquq va davlat haqidagi taʼlimoti va uning jinoyat huquqi nazariyasi. 2-qism“ (1963), „Gegelning huquq falsafasi va marksizm“ (1973-yil), „Kantning huquq va davlat nazariyasi. Kant falsafasi va zamonaviylik“ (1974-yil) asarlari muallifi hisoblanadi.

 
 Пионтковский Андрей Андреевич // Большая советская энциклопедия : в 30 т. / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.

 

Turkum:Oʻzbekiston Milliy universiteti oʻqituvchilari
Turkum:Huquq faylasuflari
Turkum:Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Yuridik fanlari doktorlari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:1973-yilda vafot etganlar
Turkum:9-noyabrda vafot etganlar
Turkum:1898-yilda tugʻilganlar
Turkum:8-avgustda tugʻilganlar
Leonid Zaiko

Leonid Fedorovich Zaiko (1948-yil 23-avgust, Grodno – 2020-yil 27-dekabr, Minsk) – belaruslik iqtisodchi va siyosatshunos, tahlilchi. Iqtisodiyot fanlari nomzodi (1975).

 Hayoti 
Leonid Fedorovich Zaiko 1948-yil 23-avgustda Grodno shahrida tugʻilgan.

Uning otasi Fedor Ivanovich Ukrainalik, onasi Galina Romanovna esa Rossiyalik (Kurskda tugʻilgan) boʻlgan. Leonidning ota-onasi otasining rasmiy vazifalari tufayli Grodnoga koʻchib kelishgan.

1970-yilda Belarus iqtisodiyot universitetini tamomlagan. 1975-yilda Iqtisodiyot fanlari nomzodi, 1983-yilda esa dotsent boʻlgan.

Leonid Zaiko Belorussiyaning turli universitetlarida dars bergan. Shuningdek, Oliy Iqtisodiyot maktabida (Berlin), Xitoy Xalq Universitetida (Pekin), Moskva davlat universitetida (Rossiya), Iqtisodiy rivojlanish institutida (Vashington), Sankt-Peterburg universitetida (Rossiya), Kiyev (Ukraina) va Toshkent (O‘zbekiston) universitetlarida ham dars bergan.

1991–1994-yillarda Milliy gumanitar fanlar instituti kafedra mudiri, prorektori, Yevropa gumanitar universiteti iqtisod fakulteti dekani lavozimlarida ishlagan.

1992-yildan beri Jahon bankining Belarusda makroiqtisodiy siyosat boʻyicha loyihalarini boshqargan. Mustaqil ekspert sifatida 1996–1999-yillarda Belarus Respublikasi Vazirlar Kengashining Iqtisodiy rivojlanish kengashi aʼzosi, 2000–2002-yillarda Belarus Respublikasi Milliy Assambleyasi Ekspertlar kengashi aʼzosi boʻlgan. 1996–1997-yillarda „Sharq-Gʻarb“ strategik tashabbuslar milliy markazi nodavlat tashkilotiga rahbarlik qilgan. 1997-yilda „Strategiya“ tahliliy markazi Respublika jamoat birlashmasi rahbari boʻlgan.

2000-yilda u Belarus Respublikasining Inson taraqqiyoti toʻgʻrisidagi Milliy hisobotining ilmiy muharriri va Milliy maʼruzalarni tayyorlash boʻyicha Belorussiyada BMT Taraqqiyot dasturining Ilmiy maslahat kengashiga rahbarlik qilgan. 2004-yildan „Satio“ ilmiy-texnika fanlari markazining ilmiy maslahatchisi, qator xalqaro tashkilotlar eksperti boʻlgan.

Xotini vafot etgach, oʻgʻlini 9 yoshidan boshlab oʻzi katta qilgan.

Leonid Fedorovich Zaiko 2020-yil 27-dekabrda koronavirus infeksiyasi oqibatida vafot etgan.

 

 
 Профиль на ekonomika.by
Georgiy Krivov

Georgiy Oleksiyovich Krivov (1948-yil 8-dekabr, Chirchiq, Oʻzbekiston SSR) – „Ukraina aviatsiya texnologiyasi ilmiy-tadqiqot instituti“ OAJ boshqaruvi raisi, „Texnologik tizimlar“ ilmiy-texnik jurnali bosh muharriri. Texnika fanlari doktori, professor, Ukrainada xizmat koʻrsatgan fan va texnika arbobi.

Faxriy unvonlari – Ukrainada xizmat koʻrsatgan fan va texnika arbobi (2000), fan va texnika sohasidagi ikki marta Ukraina Davlat mukofoti laureati.

Ilmiy-texnik va ilmiy-tashkiliy faoliyat – „Texnologik tizimlar“ ilmiy-texnik jurnali bosh muharriri (1999-yildan), „Industrial Ukraine“ axborot-tahliliy jurnali bosh muharriri (1996-yildan), rais. Ukraina Oliy attestatsiya komissiyasi ekspert kengashi (1994–1999), doktorlik dissertatsiyalarini himoya qilish boʻyicha ixtisoslashtirilgan kengash raisi (1995–2005), Milliy texnika universiteti qoshidagi doktorlik dissertatsiyalarini himoya qilish boʻyicha ixtisoslashtirilgan kengashlar aʼzosi. Ukrainaning „Kiyev politexnika instituti“ va Milliy aerokosmik universiteti „Xarkov aviatsiya instituti“, Ukraina Vazirlar Mahkamasi huzuridagi fan va texnologiya sohasidagi Davlat mukofotlari qoʻmitasi aʼzosi.

Siyosiy va ijtimoiy tashkilotlarda ishtirok etish – Kiyev korxonalari direktorlar kengashi aʼzosi.

Davlat mukofotlari – Ukraina Oliy Radasining Faxriy yorligʻi (2004).

 Ilmiy faoliyati 
Krivov Oʻzbekistonning Toshkent viloyati Chirchiq shahrida tugʻilgan. 1972-yilda Kiyev politexnika institutini (Ukraina Milliy texnika universiteti „Kiyev politexnika instituti“) muhandis-mexanik mutaxassisligi boʻyicha tamomlagan. 1979-yilda VIAM (Moskva) da texnika fanlari nomzodi (mashinasozlikda materialshunoslik) nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi. 1992-yilda NIAT (Moskva) da texnika fanlari doktori (samolyotlarni ishlab chiqarish texnologiyasi) doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan. 1994-yilda u professor unvonini oldi (Mashinasozlik, harbiy-sanoat kompleksi va konversiya vazirligining Kiyev malaka oshirish instituti).

 

Turkum:Chirchiqda tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Viktor Mixaylichenko

Viktor Konstantinovich Mixaylichenko (20-iyul 1949-yil, Chirchiq – 26-yanvar 2021-yil, Sumi) – teatr rassomi, SSSR Rassomlar uyushmasi aʼzosi (1980), Ukraina milliy rassomlar uyushmasi aʼzosi (1993). Hamza nomidagi Oʻzbekiston Davlat mukofoti laureati. Rassomning turmush oʻrtogʻi Xalina Mixaylichenko, rassom Sergey Mixaylichenkoning qizi boʻlgan.

 Biografiyasi 
Viktor 20-iyul 1949-yilda Toshkent viloyatining Chirchiq shahrida (O‘zbekiston) tavallud topgan. Bolalar ijodiyoti studiyasiga tashrif buyurgan (rahbari – rassom V. S. Balabanov). 1964-yilda sakkizta sinfni tugatgan.

Mixaylichenko 1964–1968-yillarda Benkov nomidagi Toshkent Respublika rassomlik bilim yurtining rassomlik boʻlimida tahsil olgan. Uning oʻqituvchi O. P. Perov boʻlgan. 1968–1974-yillarda Ostrovskiy nomidagi Toshkent teatr va rassomlik institutining teatr rassomligi fakultetini tamomlagan. U G. R. Breamning shogirti boʻlgan.

Viktor Rossiyaning Kemerovo viloyatida A. V. Lunacharskiy nomidagi drama teatri (1973–1975) ishlab chiqarish dizayneri boʻlib ishlagan.

Mixaylichenko 1975–1978-yillar oraligʻida Surxondaryo viloyati musiqa va drama teatri va 1978–1981-yillarda Fargʻona viloyati rus drama va komediya teatri bosh artisti boʻlgan. U 1981–1989-yillarda Fargʻona badiiy-ishlab chiqarish ustaxonalari rassomi, 1989–1992-yillarda Fargʻona viloyati oʻzbek drama va komediya teatri bosh artisti boʻlib faoliyat yuritgan. 1990-yilda Sharof Boshbekovning „Temir xotin“ spektaklini badiiy bezagani uchun Hamza nomidagi Oʻzbekiston Davlat mukofoti bilan taqdirlangan. Viktor 1993-yilda Ukrainaning Sumi shahrida yashagan. M. S. Shepkina nomidagi Sumi drama va musiqali komediya teatrida bosh rassom boʻlib ishlagan. 1993-yilda Ukraina Rassomlar uyushmasiga aʼzo boʻlgan. 26-yanvar 2021-yilda Sumi shahrida vafot etgan.

 

Turkum:20-iyulda tugʻilganlar
Turkum:1949-yilda tugʻilganlar
Turkum:6-yanvarda vafot etganlar
Turkum:2021-yilda vafot etganlar
Turkum:Chirchiqda tugʻilganlar
Vladimir Buzayev

Vladimir Nikitich Buzayev (1940-yil 27-oktyabr, Chirchiq) – sovet va ukrain voleybol murabbiyi.

Ukraina milliy terma jamoasi (1992–1995, 2009–2011) va „Severodonchanka“ (Severodonetsk, Lugansk viloyati) 2009-yil voleybol boʻyicha ayollar oʻrtasidagi Ukraina superligasining chempioni boʻlgan jamoaning bosh murabbiyi.

 Murabbiylik ishi 
Vladimir 1940-yil 27-oktyabrda Toshkent viloyati Chirchiq shahrida tavallud topgan.

Vladimir Nikitich 1971-yilda Ukraina SSR chempionatining uchinchi divizioni „Orbita“ (Zaporojye) jamoasida bosh murabbiy boʻlib ishlagan. U bu jamoani Voleybol boʻyicha ayollar oʻrtasidagi SSSR chempionati oliy ligasiga olib kelgan.

Buzayev Zaporojyening „Orbita“ jamoasi bilan ikki marta ayollar voleybol chempionatining SSSR kubogini (1985–1988), voleybol boʻyicha SSSR ayollar chempionatining bronzasini (1988–1989), CEV kubogini (1989–1990), voleybol boʻyicha ayollar chempionatining Ukraina kubogini va Ukraina chempionatida (1992–1993) gʻoliblikni qoʻlga kiritgan.

1992–1995-yillarda Ukraina milliy va yosh ayollari terma jamoalari bosh murabbiyi boʻlgan. 1993-yilda Vladimirning boshchiligidagi Ukraina terma jamoasi oʻz tarixidagi eng yaxshi natijaga erishgan va Yevropa chempionatining bronza medali sohibiga aylangan.

1995-yilda bosh murabbiylik lavozimini tark etib, Turkiyaga ishga ketgan. 2000–2007-yillar oraligʻida Turkiyaning Gunes Sigorta jamoasi bosh murabbiyi boʻlgan. „Gunesh Sigorta“ klubini boshqargan davrida doimiy ravishda Yevropa musobaqalarida ishtirok etgan. 2004-yilda klub CEV Challenge Cup musobaqasida gʻolib chiqqan.

Buzayev 2008-yilda Ukrainaga qaytib, „Severodonchanka“ jamoasini boshqargan, 2009–2011-yillarda esa Ukraina terma jamoasi bosh murabbiyi sifatida ham ishlagan.

2008–2009-yilgi mavsumda „Severodonchanka“ jamoasi mamlakat chempioni boʻlgan.

 

Turkum:Chirchiqda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1940-yilda tugʻilganlar
Turkum:27-oktyabrda tugʻilganlar
Yeskender Memetov

Memetov Yeskender Dilyaverovich (1958-yil 7-oktabr, SSSR, Yangiyoʻl – 1994-yil 20-yanvar, Simferopol, Ukraina) – sovet va ukrain qrim-tatar musiqachisi, siyosatchi va sanoatchi. Qrim Oliy Kengashining birinchi chaqiriq deputati (1992-1994). Hayotiga suiqasd natijasida olingan jarohatlardan vafot etgan.

 Biografiyasi 
Yeskender Memetov 1958-yil 7-oktabrda Oʻzbekistonning Toshkent viloyati Yangiyoʻl shahrida deportatsiya qilingan qrim-tatarlar oilasida tavallud topgan. 1975-yilda oʻrta maktabni tugatib, Toshkent politexnika institutining qurilish fakultetiga oʻqishga kirgan. Ikki yillik oʻqishdan soʻng SSSR Qurolli Kuchlari safiga chaqirilgan va oʻqishini Leningradda davom ettirgan. Demobilizatsiyadan soʻng institutga qaytib, 1982-yilda uni tugatgan. 1992 –1994-yillarda Qrim Oliy Kengashining birinchi chaqirigʻida deputat lavozimida faoliyat yuritgan.

Yeskender Dilyaverovich 1994-yil 18-yanvarda Memetovning mashinasi oʻz uyi hovlisida turganida pulemyotchilar tomonidan otib tashlangan. Mashinaning ichida uning ikki farzandi ham bor edi. Yeskender farzandlarini himoyalash maqsadida yogʻilayotgan oʻqlarga oʻz tanasini tutib bergan. Ikki kundan keyin Yeskander Memetov olgan jarohatlari tufayli 1994-yil 20-yanvarda Simferopolning 7-chi kasalxonasida vafot etgan. Bu jinoyat hech qachon ochilmagan, ammo nufuzli qrim-tatar siyosatchisining oʻlimiga oid bir nechta versiyalar mavjud. Ulardan biriga koʻra, Memetovning siyosiy qarashlari boʻlgan. U lavozim uchun Qrim Respublikasi Prezidentining „Rossiya“ klubi yetakchisi Yuriy Meshkovga qarama-qarshilik chiqib, Qrim Oliy Kengashi spikeri Nikolay Bagrovni ochiq-oydin qoʻllab-quvvatlagan. Boshqa versiyaga koʻra, uning biznesdagi raqobatchilari, jumladan Viktor Bashmakov va Volodimir Shevyev shu ishga qoʻl urgan. Ular Memetov bilan tenglashishga qaror qilishgan.

 

Turkum:20-yanvarda tugʻilganlar
Turkum:1958-yilda tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1994-yilda vafot etganlar
Doʻrmon jome masjidi

Doʻrmon jome masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Qibray tumanida joylashgan boʻlib, tumanning masjid va madrasalar tarkibiga kiradi.

 Joylashuvi va faoliyati 
Doʻrmon jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Qibray tumani, Doʻrmon shaharchasi, Nurafshon mahalla fuqarolar yigʻini, Bahor koʻchasi 12-uyda joylashgan. Mazkur masjidga Doʻrmon shaharchasi, Nurafshon mahalla fuqarolar yigʻini, Bahor mahalla fuqarolar yigʻinida yashovchilar tashrif buyurishadi. Ushbu jome masjidning bosh imom-xatibi Mirodil domla Mirjalilov hisoblanadi.

 Tarixi 
Doʻrmon jome masjidi qachon va kim tomonidan asos solinganligi haqida deyarli maʼlumotlar yetarli emas. Mustaqillik yillarining dastlabki paytlarida mahalliy aholining faollari, nuroniylar, homiylar tashabbusi bilan jome masjid binosi qayta remont qilindi va namozxonlarga havola qilindi. Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan roʻyxatdan 1998-yil 30-dekabr kuni oʻtkazlib, uning ustavi Toshkent viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan. „Doʻrmon“ jomeʼ masjidi 2004-yildan taʼmirlash ishlari boshlanib 2007-yilda hashar yoʻli bilan tugatilgan. Jome masjid qadimgi ipak yoʻli yaqin joyida joylashganligi tufayli, musofir insonlar, ziyoratchilar uchun namoz oʻqib ketadigan joy boʻlgan. Sobiq tuzum davrida mazkur masjid binosidan omborxona sifatida foydalanishgan. Natijada masjid binosi birmuncha eskirib qolgan. 2012-yilda masjidning eski taxoratxonasi oʻrnida zamon talablari asosida yangi bino qurilib foydalanishga topshirildi. Masjid bogʻi yanada obodonlashtirildi, turli xil mevali va manzarali oʻsimliklar, hamda, gullar ekildi.