Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Yevgeniy Dyatel

Yevgeniy Petrovich Dyatel (13-fevral 1942-yil, Toshkent) rus iqtisodchisi, iqtisod fanlari doktori, professor, Ural universiteti iqtisod fakulteti dekani (1990–1992), Ural iqtisodiyot, boshqaruv va huquq institutining birinchi rektori (1992–1993), Ural davlat iqtisodiyot universiteti professori, Ural davlat arxitektura va rassomlik akademiyasi instituti direktori, dekani va kafedra mudiri.

 Biografiyasi 
Yevgeniy Rostov universitetida (1964-yilda tugatgan) tahsil olgan.

1969-yilda nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan („Birlamchi shakllanishlar mulkining kelib chiqishi va rivojlanishining iqtisodiy muammolari“ mavzusida), shundan soʻng Xabarovsk politexnika institutida katta oʻqituvchi boʻlib ishlagan.

Keyinchalik Yevgeniy Petrovich Sverdlovskka koʻchib oʻtdi va u yerda Ural universiteti (Ural davlat universiteti) qoshidagi Ijtimoiy fanlar oʻqituvchilari malakasini oshirish institutida va Iqtisodiyot fakulteti siyosiy iqtisod kafedrasida dotsent lavozimida faoliyat olib bordi.

Petrovich 1992-yilda Ural iqtisodiyot va huquq universitetini (hozirgi Ural iqtisodiyot, boshqaruv va huquq instituti, Yekaterinburg) tashkil etishda qatnashgan va uning birinchi rektori (1992–1993) boʻlgan.

Yevgeniy 1994-yilda Ural davlat kasb-hunar pedagogika universiteti (sobiq SIPI) Iqtisodiyot va huquq institutini (IHU) mustaqil tarkibiy boʻlinma (UGPPU) sifatida tashkil etishda ishtirok etgan (1994-yil 4-noyabrdagi 230-son buyrugʻi). 1998-yilgacha IEiP rektori lavozimida ishlagan.

Hozirda Ural davlat iqtisodiyot universitetining Iqtisodiyot nazariyasi kafedrasida professor lavozimida ishlaydi. Ural davlat arxitektura va sanʼat akademiyasi Urbanizm institutining ilmiy ishlar boʻyicha direktor oʻrinbosari, Iqtisodiyot va boshqaruv fakulteti dekani va menejment kafedrasi mudiri boʻlgan.

 
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1942-yilda tugʻilganlar
Turkum:13-fevralda tugʻilganlar
Aleksandr Babiy

Aleksandr Nikolayevich Babiy (1968-yil 9-iyul, Toshkent, SSSR) – ukrainalik futbolchi, himoyachi ampulasida harakat qiladi. FC Shakhtar Donetsk va FC Zenit Sankt Peterburg klublaridagi oʻyinlari bilan tanilgan.

 Hayoti 
Aleksandr Nikolayevich Babiy 1968-yil 9-iyulda Toshkentda tugʻilgan, bir yildan soʻng ota-onasi bilan vatani Xmelnitskiyga qaytib keladi. U yerda u Volodimir Sergiyevich Kozerenko murabbiyligidagi 1-sonli bolalar va oʻsmirlar maktabida futbol oʻynashni boshladi. Shundan soʻng u mahalliy „Podillia“ klubiga oʻtdi, lekin asosiy jamoada oʻynamadi.

U kattalar futbolidagi debyutini 1991-yil boshida Shepetivning „Temp“ jamoasida oʻtkazgan. Oʻsha yili Babiy jamoaga Ukraina SSR kubogini yutishda yordam berdi. Bu jamoaga 1992-yilda yangi tashkil etilgan Ukraina Oliy ligasida oʻynash imkonini berildi. 6 mart kuni Babiy Oliy ligadagi debyutini Nikolayevning „Evis“ jamoasiga qarshi oʻtkazdi.

1992-yilning yozida, „Temp“ oxirgi oʻrinda qolib, ligada qolishini imkoniyatini yoʻqotdi. Aleksandr Nikolayevich Babiy klub uchun mavsum davomida 10 ta oʻyin oʻtkazib, Ternopildan „Niva“ ga koʻchib oʻtdi va u yerda 4 ta oʻyin oʻtkazib, bitta gol urdi. Mavsum oxirida jamoaga B guruhida 4-oʻrinni egallashga yordam berdi. Keyingi mavsumda Babiy chempionatning barcha 30 uchrashuvida maydonga tushib, jamoaning asosiy oʻyinchisiga aylandi.

1994-yil yanvar oyida u birinchi divizion vakili Alchevskning „Stal“ ga oʻtdi. Keyinchalik oʻsha yilning yozida u mamlakat vitse-chempioni FC Shakhtar Donetsk bilan shartnoma imzoladi. Babiy „konchilar“ga Ukraina kubogini yutishda yordam bergan va bir mavsumni oʻtkazganidan soʻng, keyingi bir yarim yil Zaporejiyaning „Torpedo“ va „Metallurg“ jamoalarida oʻynadi.

1997-yil boshida u yana „Shaxtyor“ga qaytdi va klub bilan oʻsha mavsumda chempionatning kumush medali sohibi va mamlakat kubogi gʻolibiga aylandi. Biroq bir yildan soʻng, 1998-yil yanvar oyida u chet elga Rossiyaning FC Zenit Sankt Peterburg klubiga yoʻl oldi. FC Zenit Sankt Peterburg bilan oʻsha mavsumda Rossiya kubogi gʻolibiga aylandi. U jami ikki mavsumni Sankt-Peterburgda oʻtkazdi, shundan soʻng u qisqa muddat „Shaxta Ukraina“ havaskor klubida oʻynadi va 2000-yil iyul oyida Oliy ligada oʻynagan „Stal“ga qaytdi.

Professional futbolchilik faoliyatini Rossiyaning quyi ligasi “Lokomotiv” (NN) va “Arsenal” (Tula) klublarida yakunlagan.

Shundan so'ng u vaqti-vaqti bilan havaskor klublarda to'p surgan: 2003—2004-yillarda u Ukraina havaskorlar kubogida "Pivdenstal" (Yenakiyeve), 2008-yilda esa "Donbass-Qrim" klubida o'ynagan. Bundan tashqari, Babiy "Shaxtyor" tarkibida ikki marta faxriylar o'rtasidagi Ukraina kubogi sohibiga aylandi, «Спорт день за днём», 10 июня 2007..

 

 
 Профіль футболіста на сайті Transfermarkt
Vladimir Babushkin

Vladimir Matveyevich Babushkin (1949-yil 7-mart, Toshkent, Oʻzbekiston SSR, SSSR – 2012-yil 25-iyul, Voronej, Rossiya) – sovet va rus harbiy rahbari. Afgʻon urushi qatnashchisi (1979–1989), polkovnik.

 Biografiyasi 
Vladimir Matveyevich 1949-yil 7-martda O‘zbekiston SSR Toshkent shahrida harbiy xizmatchi oilasida tavallud topdi. 1966-yilda maktabni tugatgach, S. M. Kirov nomidagi Kaspiy Oliy dengiz Qizil Bayroq maktabiga oʻqishga kirdi.

1968-yilda Toshkentdagi zilziladan keyin uni qayta qurish uchun shahar aholisi qaytarildi va kursant Babushkin V. I. Lenin nomidagi Toshkent Oliy qoʻshma qurolli qoʻshinlar qoʻmondonlik bilim yurtiga (TVOKU) oʻqishga koʻchirildi. 1971-yilda Babushkin TVOKUni tamomladi.

Vladimir 1971–1974-yillarda Perm shahridagi Ural harbiy okrugi 34-motooʻqchilar diviziyasi 324-motooʻq polkining razvedka kompaniyasida vzvod komandiri boʻlib xizmat qildi.

Babushkin 1974–1978-yillarda Sverdlovsk viloyati, Aramil shahridagi Ural harbiy okrugining 197-maxsus kuchlari rotasi qoʻmondoni hamda 1978-yil fevraldan 1979-yil sentyabrgacha Chelyabinsk viloyati, Chebarkul shahridagi Ural harbiy okrugining 78-motooʻq diviziyasida oʻquv motorli miltiq batalonining komandiri boʻldi.

Komandir Babushkin 1982-yilga M. V. Frunze nomidagi Harbiy Akademiyasi „Maxsus razvedka“ boʻlimini tamomladi. 1982-yildan Oʻzbekiston SSR, Turkiston harbiy okrugi Chirchiq shahridagi 15-alohida maxsus kuchlar brigadasi komandirining oʻrinbosari lavozimida faoliyat yuritdi.

1984–1986-yillar oraligʻia 15-maxsus kuchlar brigadasi komandiri boʻldi. 1985-yil mart oyidan boshlab Afgʻoniston Respublikasida 15-polk polki joriy etilishi bilan jangovar harakatlarni rejalashtirish va oʻtkazishda ishtirok etdi.

Babushkin 1986-yil apreldan 1993-yilgacha Janubi-gʻarbiy yoʻnalish Bosh qoʻmondonligi shtab-kvartirasida katta maxsus razvedkachi, kadrlar boʻlimi boshligʻining oʻrinbosari, shtab boshligʻi hamda Janubi-gʻarbiy havo mudofaasi kuchlari qoʻmondoni oʻrinbosari lavozimlarida xizmat qildi. 1993-yil aprel oyida Babushkin nafaqaga chiqdi.

Polkovnik harbiy xizmatni tugatgandan soʻng, harbiy-vatanparvarlik ishlarida faol ishtirok etdi. Voronej shahridagi Afgʻoniston urushi faxriylari jamoat tashkiloti raisi boʻldi. U ogʻir xastalikdan soʻng, 2012-yil 25-iyulda 64 yoshida vafot etdi va Voronejda dafn etildi. 2014-yil 12-fevral kuni 1994-yildan buyon istiqomat qilayotgan 9-yanvar koʻchasidagi 292-uyga Babushkinning yodgorlik lavhasi oʻrnatildi.

 Mukofotlari 
Polkovnik Babushkin Qizil Bayroq ordeni, Qizil yulduz ordeni, 3-darajali „SSSR Qurolli Kuchlarida Vatanga qilgan xizmati uchun“ ordeni hamda boshqa medallar bilan taqdirlandi.

 

Turkum:1949-yilda tugʻilganlar
Turkum:7-martda tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:2012-yilda vafot etganlar
Turkum:25-aprelda vafot etganlar
Turkum:Rossiyada vafot etganlar
Turkum:Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Natalya Gojeva

Natalya Anatolyevna Gojeva (1949-yil 23-avgust, Toshkent, Oʻzbekiston SSR, SSSR) sovet va rus sanʼatshunosi, sharqshunos, tarixchi, Janubi-Sharqiy Osiyo madaniyati boʻyicha mutaxassis. Sanʼat tarixi fanlari nomzodi. Buyuk rus ensiklopediyasining mualliflaridan biri.

 Biografiyasi 
Natalya Toshkent shahrida muhandis oilasida tavallud topgan. Otasi Anatoliy Georgiyevich Maltsev neft uskunalari boʻyicha mutaxassis, onasi Izabella Mixaylovna Maltseva (Davidovich) muhandis-texnolog. 1952-yilda Natalyaning oilasi Samara viloyatiga koʻchib oʻtdi. Natalya Anatolyevna 1966-yilda oʻrta maktabni kumush medal bilan va bir vaqtning oʻzida Novokuybishevskdagi (Samara viloyati) bolalar musiqa maktabini skripka sinfini tamomladi. Gojeva 1970-yilda Kuybishevskiy nomidagi musiqa kollejini torli cholgʻu asboblari va skripka oʻqituvchisi mutaxassisligi boʻyicha imtiyozli diplom bilan tamomladi. 1971–1976-yillarda M. V. Lomonosov nomidagi Moskva davlat universitetining tarix fakulteti sanʼat tarixi va nazariyasi, sanʼatshunoslik mutaxassisligi boʻyicha tamomlagan. 2005-yilda Rossiya Badiiy akademiyasi Tasviriy sanʼat nazariyasi va tarixi ilmiy-tadqiqot institutida sanʼatshunoslik fanlari nomzodi ilmiy unvoni uchun „Buddiyskiy kanon v traditsionnom iskusstve Laosa“Gojeva, Natalya Anatolevna. Buddiyskiy kanon v traditsionnom iskusstve Laosa : avtoreferat dis. … kandidata iskusstvovedeniya : 17.00.04 / Nauch.-issled. in-t teorii i istorii izobrazit. iskusstv Ros. akad. xudojestv. – Moskva, 2006. – 29 s. dissertatsiyasini himoya qildi.

Natalya mehnat faoliyatini 1968-yilda Novokuybishevskda, soʻngra Moskva neftni qayta ishlash zavodining Moskva madaniyat saroyida skripka oʻqituvchisi sifatida boshlagan. 1974-yildan boshlab Uzoq Sharq, Janubi-Sharqiy Osiyo, Sharqiy Osiyo va Okeaniya xalqlari sanʼatida, Sharq xalqlari sanʼati davlat muzeyida dastlab gid, soʻngra Janubi-Sharqiy Osiyo boʻlimida (keyinchalik sektorda) ilmiy xodim boʻlib ishlagan va 1996–2013-yillarda unga rahbarlik qilgan, hozirda boʻlimda bosh ilmiy xodim boʻlib faoliyat olib bormoqda. Natalya Anatolyevna Gojeva Rossiya Federatsiyasi Madaniyat vazirligining Janubi-Sharqiy Osiyoning madaniy qadriyatlari boʻyicha eksperti boʻlib faoliyat olib borgan. 1992–2000-yillarda Moskvadagi 1158-sonli umumtaʼlim maktabida jahon badiiy madaniyatidan dars bergan. Gojeva 1998-yilda Moskva taʼlim qoʻmitasi tomonidan eng yuqori malaka toifasi bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Myanma
Turkum:Rossiyalik sharqshunoslar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1949-yilda tugʻilganlar
Turkum:23-avgustda tugʻilganlar
Shavarsh Badalyan

Shavarsh Vagarshakovich Badalyan (1998-yil 4-yanvar, Toshkent, Oʻzbekiston) — oʻzbek shaxmatchisi. Shaxmat bo‘yicha 14 yoshgacha bo‘lganlar toifasida O‘zbekiston Respublikasi chempioni, xalqaro sport ustaligiga nomzod 12manbada yo‘q. Hozirda Oliy Iqtisodiyot maktabida universitet talabasi.

Turkum:1998-yilda tugʻilganlar
Turkum:Shaxmatchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Nabi Ziyadullayev

Nabi Saidkarimovich Ziyadullayev (1944-yil 27-fevral, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – oʻzbek va rossiyalik olim-iqtisodchi, mintaqaviy va jahon iqtisodiyoti, xalq xoʻjaligini boshqarishni modellashtirish boʻyicha mutaxassis, iqtisodiyotni rivojlantirish boʻyicha metodologiya va strategiyani ishlab chiquvchilardan biri. Iqtisodiyot fanlari doktori, professor, Oʻzbekiston Respublikasi Fanlar akademiyasi muxbir aʼzosi (1991). Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan fan arbobi (2018). Ilgʻor ilmiy tadqiqotlar instituti vA Rossiya Fanlar akademiyasining Bozor muammolari instituti bosh ilmiy xodimi. „Markaziy Osiyo iqtisodiyoti“ jurnali bosh muharriri. Rossiya Fanlar akademiyasining Yevroosiyo iqtisodiy integratsiyasining murakkab muammolari boʻyicha ilmiy kengashi aʼzosi, Markaziy Osiyo komissiyasining raisi.

 Biografiyasi 
Nabi Ziyadullayev 1944-yilda 27-fevralda Toshkentda tugʻilgan.

Oʻgʻil Saidakmal iqtisod fanlari nomzodi.

U 1965-yilda Toshkent xalq xoʻjaligi institutini imtiyozli diplom bilan tamomlagan. 1968-yilda „Oʻzbekistonda yengil sanoatni rivojlantirish va joylashtirish masalalari“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

Nabi 1975-yilda SSSR FA Markaziy Iqtisodiyot-matematika institutida iqtisod fanlari doktori ilmiy darajasini olish uchun „Oʻzbekistonda yengil sanoatni rivojlantirishni optimallashtirishning mintaqaviy muammolari“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan. Professor 1978-yilda Lenin mukofoti laureati boʻlgan.

1995-yilda akademik S. S. Shatalin taklifiga koʻra Iqtisodiy va ijtimoiy islohotlar xalqaro jamgʻarmasiga oʻtib, 1997–2005-yillarda vitse-prezident lavozimida faoliyat olib borgan.

Nabi 2022-yil 29-avgustda Oʻzbekiston Respublikasi Prezidentining Farmoni bilan davlat mukofoti – „Doʻstlik“ ordeni bilan taqdirlangan.

Nabi Ziyadullayev 1944-yil 27-fevralda Toshkent shahrida tavallud topgan. Otasi akademik Said-Karim Ziyadullayev, Oʻzbekiston SSR Vazirlar Soveti Raisining oʻrinbosari.

 

Turkum:Toshkent davlat iqtisodiyot universiteti bitiruvchilari
Turkum:Oʻzbekiston Fanlar akademiyasi muxbir aʼzoslari
Turkum:Doʻstlik ordeni sohiblari
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1944-yilda tugʻilganlar
Turkum:27-fevralda tugʻilganlar
Anton Gerashenko

Anton Ivanovich Gerashenko (1937-yil 2-may – 2012-yil 7-dekabr) rus sovet yozuvchisi, nosir va jurnalist. SSSR Yozuvchilar uyushmasi, keyin Rossiya Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi.

 Biografiyasi 
1937-yil 2-mayda Toshkent shahrida harbiy oilada tavallud topgan.

1951-yilda onasi vafot etib, boʻlajak yozuvchi yetim qoldi. Antonni akasi bilan Kropotkin yaqinida halok boʻlgan ofitserlarning farzandlari uchun moʻljallangan bolalar uyiga joylashtirishgan. Bu yerda yetti sinfni tugatgan va keyin Krasnodar oʻlkasining Gulkevichskiy tumanidagi kolxozda mehnat tarbiyalanuvchisi boʻldi. Gerashenko u yerdan Novocherkassk shahridagi FZO maktabiga oʻqishga yuborilgan. Quruvchi-pardozchi mutaxassisligini tugatgan. Gruziyaning Rostov-Donu, Volgodonsk, Novosibirsk shaharlarida ishlagan va ishchi yoshlar maktabini tamomlagan.

Keyin yozuvchi Sovet armiyasi safiga chaqirildi va u yerda faol xizmat qildi. Demobilizatsiyadan soʻng „Rostselmash“ zavodida quruvchi boʻlib ishladi. Soʻngra birinchi hikoya va ocherklarini yozishga kirishdi.

1962-yilda A. M. Gorkiy nomidagi Adabiyot institutining sirtqi boʻlimiga oʻqishga kirdi va Shimoliy Kavkaz fuqaro aviatsiyasi boshqarmasining „Havo yoʻli“ gazetasida jurnalist boʻlib ishlay boshladi.

Anton Gerashenkoning otasi Qizil Armiya zobiti, 1944-yil fevral oyida Ulugʻ Vatan urushi frontida Kerch yarimorolini ozod qilish paytida vafot etgan. 1948-yildagi urushdan keyin onasi bolalari bilan Odessaga qarindoshlarinikiga borishdi, soʻngra onalarining vatani Kubanga joʻnab ketishdi. Keyinchalik Kanevskaya qishlogʻiga koʻchib oʻtishdi. Antonning onasi urush paytida juda koʻp azob chekdi va ishda nogiron boʻlib qoldi.

1990–2000-yillarda Gerashenko ijodini davom ettirdi va „Rostov-papa“ avtobiografik romanini nashr etdi.

Anton 2012-yil 7-dekabrda vafot etgan.

 

Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:Rossiyalik jurnalistlar
Turkum:Rossiyalik yozuvchilar
Turkum:Alifbo boʻyicha yozuvchilar
Turkum:2012-yilda vafot etganlar
Turkum:7-dekabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1937-yilda tugʻilganlar
Turkum:2-mayda tugʻilganlar
Turkum:Rossiya yozuvchilari
Turkum:SSSR Yozuvchilar uyushmasi aʼzolari
Erkin Baydarov

Erkin Ulanovich Baydarov (1968-yil 1-avgust, Toshkent) – qozoq sharqshunos olimi, faylasufi, xalqaro munosabatlar va madaniyatlar va sivilizatsiyalararo oʻzaro aloqalar sohasidagi mutaxassis. Falsafa fanlari doktori, falsafa fanlari nomzodi, professor.

 Biografoyasi 
Erkin Ulanovich 1968-yil 1-avgustda Toshkent shahrida (Oʻzbekiston Respublikasi) tavallud topgan. Kelib chiqishi Dulat qabilasining Shimir urugʻidan.

1995-yilda Toshkent Davlat universiteti tarix fakultetining kechki boʻlimini tamomlagan.

Ilmiy-pedagogik faoliyatini 1996-yilda Toshkent shahridagi kechki maktablardan birida ijtimoiy fanlar oʻqituvchisi sifatida boshlagan.

Erkin 1999-yildan 2005-yilgacha Toshkent davlat aviatsiya institutida oʻqituvchi, katta oʻqituvchi lavozimlarida faoliyat olib borgan.

2004–2005-yillarda Mirzo Ulugʻbek nomidagi Oʻzbekiston Milliy universiteti „Falsafa“ kafedrasida (fakultetlararo) katta oʻqituvchi boʻlib ishlagan.

Baydarov 2003-yildan 2005-yilgacha Oʻzbekiston Respublikasi Fanlar akademiyasi I. Moʻminov nomidagi Falsafa va huquq instituti aspiranturasida tahsil olgan.

Baydarov 2005–2007-yillarda Olmaota texnologik universiteti katta oʻqituvchi boʻlib ishlagan.

2007–2014-yillarda Yevroosiyo innovatsion iqtisodiyot va boshqaruv akademiyasi (EInAEU) katta oʻqituvchisi, dotsenti, ijtimoiy-gumanitar fanlar kafedrasi mudiri boʻlgan.

2014–2016-yillarda Sulaymon Demirel nomidagi universitet katta oʻqituvchisi (Kaskelen, Olmaota viloyati).

Erkin 2014–2022-yillarda (tanaffuslar bilan) Al-Farobiy noidagi Qozogʻiston Milliy universiteti sharqshunoslik fakulteti hamda 2019–2023-yillarda (tanaffuslar bilan) Abilayxon nomidagi Qozogʻiston Jahon munosabatlari va jahon tillari universiteti Sharqshunoslik fakulteti va xalqaro munosabatlar fakulteti dotsenti boʻlgan.

Erkin Baydarov oʻqituvchilik faoliyati davomida koʻplab ilmiy ishlar qilgan.

2008–2013-yillarda katta ilmiy xodim, yetakchi ilmiy xodim, marketing va xalqaro aloqalar boʻyicha ilmiy kotib, fan boʻyicha ilmiy kotib va boshqa lavozimlarda faoliyat yuritgan. 2011-yil iyuldan sentyabrgacha Falsafa, siyosatshunoslik va dinshunoslik institutida direktor boʻlib ishlagan.

Ulanovich 2015–2017-yillarda A. Yasaviy nomidagi Xalqaro qozoq-turk universiteti qoshidagi Yevroosiyo tadqiqot instituti (ERI) katta ilmiy xodim boʻlgan (Turkiston).

2013–yildan hozirgacha R. B. Suleymenov nomidagi Sharqshunoslik institutida yetakchi ilmiy xodim boʻlib ishlab kelmoqda.

 

Turkum:1968-yilda tugʻilganlar
Turkum:1-avgustda tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Liya Golden

Liya Oliverovna (Lili) Golden (18-iyul 1934-yil, Toshkent – 6-dekabr 2010-yil, Moskva) – sovet va rus jamoat arbobi, irqchilikka qarshi kurashuvchi, afrikalik olim, tarix fanlari nomzodi, dunyoning koʻplab universitetlari professori, Chicago universitetining faxriy doktori. Rossiyalik jurnalist, televideniye va radio boshlovchisi Yelena Xangining onasi.

 Tarjimai holi 
Liya Golden 1934-yil 18-iyul Toshkent shahrida Oliver Golden va Lili Isaakovna Byalik oilasida tavallud topgan. Toshkentda musiqa maktabini tamomlagan, tennis bilan shugʻullangan va Oʻzbekiston terma jamoasi safida Butunittifoq musobaqalarida qatnashgan. U Moskva davlat universitetining tarix fakultetini tamomlagan va „Afrika musiqasi: tarixiy rivojlanish tendensiyalari“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan (1967). U Stalinning qizi Svetlana Alliluyeva bilan doʻst edi va unga SSSRdan koʻchib ketishni maslahat berdi. Liya 30 yildan ortiq vaqt davomida SSSR Fanlar akademiyasining Afrika tadqiqotlari institutida ishlagan. Rossiyadagi afrikaliklar tarixi va Afrika musiqasi boʻyicha kitoblar, shuningdek, yuzdan ortiq ilmiy maqolalar nashr etgan.

Liya Goldenning faoliyati asosan dunyoning qora diasporasi, ayniqsa Rossiya, Yevropa va AQShni oʻrganish va himoya qilish bilan bogʻliq edi. U Qora tanli ayollar muammolari xalqaro instituti Oqsoqollar kengashi aʼzosi, dunyoning koʻplab universitetlarida professor va Chicago universitetining fan doktori boʻlgan.

Liya ikkita filmda epizodik rollarda oʻynagan: „Chorniy, kak ya“ (1969) va „Chornoye solnse“ (1970).

Golden 2010-yil 6-dekabrda moskvada vafot etgan va Moskvadagi Vagankovskiy qabristonining 38-boʻlimiga, onasining yoniga koʻmilgan.

 

Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:2010-yilda vafot etganlar
Turkum:6-dekabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1934-yilda tugʻilganlar
Turkum:18-iyulda tugʻilganlar
Yevgeniy Kamenev

Yevgeniy Mixaylovich Kamenev (1910-yil 26-fevral, Toshkent – 1963-yil, Moskva) – sovet radiofiziki, davlat mukofotlari laureati, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi.

 Tarjimai holi 
Kamenev 1910-yil 26-fevralda Toshkent shahrida tavallud topgan. Otasi farmatsevt (kazaklardan), onasi savdogar boʻlgan.

1927-yilda Oʻrta Osiyo universitetining (SAGU) fizika-matematika fakultetiga oʻqishga kirgan. Soʻngra kasallik (tropik bezgak) tufayli Leningrad sanoat institutiga (LII) oʻqishini koʻchib oʻtkazgan va uni 1934-yilda tugatib, mutaxassislik diplomini olgan. Yevgeniy radiofizika sohasida tadqiqotchi muhandis boʻlgan. 1932-yildan radiofizika laboratoriyasida ishlagan.

1936-yilda OSOAVIAXIM (Mudofaa, aviatsiya va kimyo muhandisligini targʻib qilish jamiyati) uchuvchilar va planerlar maktabini tamomlagan. 1939-yilda LPI tavsiyasiga koʻra "Hurmat Belgisi" ordeni bilan taqdirlangan.

Yevgeniy Kamenev 1939–1940 va 1941–1946-yillarda Qizil Armiya safida xizmat qilgan. Sovet-Fin va Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi boʻlgan va uch marta Vatan urushi ordeni bilan taqdirlangan. 

1946–1963-yillar oraligʻida Atom energiyasi institutida faoliyat olib borgan. 1947-yildan 2-sonli laboratoriya va diffuziya zavodi ishini taʼminlash uchun texnologik jarayonlarni boshqarish, masofaviy signalizatsiya, fizik va fizik-kimyoviy tadqiqotlarni ishlab chiqish bilan shugʻullanadigan laboratoriyaga rahbarlik qilgan.

Yevgeniy 1951-yildan uran izotoplarini ajratish uchun sentrifugalarni yaratishda ishtirok etgan. 1953-yildan boshlab yadroviy qurolning atmosfera sinovlarini masofadan qayd etish masalalari ustida bir qancha izlanishlar olib borgan.

Fadiofizik olim 1963-yil Moskva shahrida vafot etgan.

 Mukofotlari 
Kamenev 1954-yilda "Hurmat belgisi" ordeni hamda 1956-yilda "Mehnat Qizil Bayroq" ordeni bilan mukofotlangan.

1951-yil Stalin va 19661-yil Lenin mukofotlari sohibi boʻlgan.

 

Turkum:Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Turkum:Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
Turkum:1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Turkum:Lenin mukofoti laureatlari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:1963-yilda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1910-yilda tugʻilganlar
Turkum:26-fevralda tugʻilganlar
Viktor Golovin

Viktor Petrovich Golovin (1954-yil 21-mart, 2007-yil 18-may, Moskva) Sovet va rus sanʼati tarixchisi. Sanʼat tarixi doktori, professor, M. V. Lomonosov nomidagi Moskva davlat universiteti tarix fakulteti umumiy sanʼat tarixi boʻlimi boshligʻi. Italiya uygʻonish sanʼati sohasi mutaxassisi.

 Hayoti 
Golovin 1954-yil 21-martda Toshkentda tavallud topgan. Uning otasi harbiy uchuvchi Pyotr Agafonovich Golovin, yoshligida oʻgʻlining boʻlajak universitet ustozi V. N. GrashenkovGolovin V. P. K 70-letiyu Viktora Nikolaevicha Graщenkova // Voprosi iskusstvoznaniya. VIII. M., 1996. S. 5 – 6 bilan birga Oʻrta Osiyoda xizmat qilgan. Golovin oʻrta maktabni Moskvada tamomlagan. 1971-yilda Moskva davlat universitetining tarix fakultetining sanʼat tarixi boʻlimiga oʻqishga kirdi. U yerda oʻsha paytda yetakchi olimlar V. N. Lazarev, D. V. Sarabyanov, V. V. Pavlov, G. I. Sokolov, N. M. Nikulina, K M. Muratova, O. S. Popovalar, M. A. Ilyin, M. A. Reformatskaya, O. S. Yevangulova, V. V. Kirillov, Y. K. Zolotov, M. M. Allenov, I. L. Matsa, V. M. Vasilenko, A. S. Zaitsev, V. S. Turchin, R. V. Savko, R. S. Kaufman va M. N. Yablonskayalar dars berishgan.

Viktor Aspiranturani tugatgach, „Italiyada ilk Uygʻonish davrida haykaltaroshlik va rangtasvir munosabatlari toʻgʻrisida“ Golovin V. P. K voprosu o vzaimosvyazi skulpturi i jivopisi rannego florentiyskogo Vozrojdeniya // Problemi istorii antichnosti i srednix vekov. M., 1978. S. 22 – 32; On je. Donatello v Padue // Problemi istorii antichnosti i srednix vekov. M., 1979. S. 34 – 42. nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi. 1981-yilda Moskva davlat universiteti tarix fakultetining xorijiy sanʼat tarixi kafedrasida (hozirgi umumiy sanʼat tarixi kafedrasi) dastlab assistent, soʻngra dotsent (1988), koʻp yillar mobaynida kafedra mudiri oʻrinbosari (1989), soʻngra professor (2003) hamda „Umumiy sanʼat tarixi“ kafedrasi mudiri (2003) lavozimlarida ishlagan. 2002-yilda „Italiyaning ilk Uygʻonish davri rassomlari dunyosi“ mavzusida doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

Golovin oʻz joniga qasd qilgan va Moskvadagi Nikolo-Arxangelsk qabristoniga dafn etilgan.

 

Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:2007-yilda vafot etganlar
Turkum:18-mayda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1954-yilda tugʻilganlar
Turkum:21-martda tugʻilganlar
Feliks Kamilov

Feliks Xusainovich Kamilov (1940-yil 7-noyabr, Toshkent) – sovet va rus biokimyogari, tibbiyot fanlari doktori (1977), professor (1979), Boshqirdiston Respublikasi Fanlar akademiyasi (1991), Rossiya Tabiiy fanlar akademiyasi (2001) muxbir aʼzosi. BASSRda va Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan fan arbobi (2004). Boshqird tibbiyot instituti rektori (1988–1994).

 Biografiya 
Kamilov Feliks Xusainovich 1940-yil 7-noyabrda Toshkent shahrida tugʻilgan.

1964-yilda Chelyabinsk tibbiyot institutining davolash fakultetini tamomlagan. Biokimyo institutida aspiranturani tugatganidan soʻng, „Pirimidin hosilalari va sintetik steroidlarning oqsil-anabolik va antikatabolik taʼsirini oʻrganish“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi va assistent (1967–1970), dotsent lavozimlarida ishladi.

Feliks 1977-yilda tanlov orqali Boshqird davlat tibbiyot institutining biologik va organik kimyo kafedrasi mudiri boʻldi.

U 1982–1983-yillarda tibbiyot fakulteti dekani, 1983–1988-yillarda ilmiy va davolash ishlari boʻyicha prorektor lavozimlarida ishlagan.

1988-yildan 1994-yilgacha Boshqird davlat tibbiyot instituti rektori lavozimida faoliyat olib borgan.

1991-yilda Kamilovga Boshqirdiston Respublikasi Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi, Belarus Respublikasida xizmat koʻrsatgan fan arbobi unvoni berildi.

Kamilov Boshqirdiston Respublikasi Fanlar akademiyasini tashkil etishda ishtirok etgan. U Rossiya Ekologiya akademiyasining haqiqiy aʼzosi va Rossiya Tabiiy fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi boʻlgan.

„Boshqirdistonning tibbiy xabarnomasi“ jurnali muharriri oʻrinbosari, BSMU dissertatsiya kengashi raisi, „Ural, Gʻarbiy Sibir va Volga boʻyi biokimyogarlari uyushmasi“ jamoat tashkiloti raisi boʻlib faoliyat yuritgan.

Unda 14 nafar fan doktori va 62 nafar fan nomzodi darajasiga ega shogirdlari bor.

 Mukofotlari va unvonlari 
Kamilov BASSRda (1991) va Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan fan arbobi (2004)Ukaz Prezidenta Rossiyskoy Federatsii ot 02.02.2004 g. № 129.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1940-yilda tugʻilganlar
Turkum:7-noyabrda tugʻilganlar
Viktor Kalmikov

Viktor Petrovich Kalmikov (1908-yil 18-noyabr, Toshkent – 1981-yil 7-mart) sovet meʼmori. Havodagi shahar „Saturniy“ loyihasi muallifi. RSFSR Xalq Komissarlari Kengashi huzuridagi Kinematografiya boshqarmasi meʼmori hamda SSSRda kinoteatrlarni loyihalash va qurish boʻyicha bosh mutaxassis.

 Biografiyasi 
Kalmikov 1908-yil 18-noyabrda Toshkent shahrida tavallud topgan.

Viktor Kalmikov 1930-yil Moskva Oliy Sanʼat va Texnika Institutini tugatganXan-Magomedov S. O. Viktor Kalmikov. – M.ː RIP-xolding, 2011. – 160 s. – ISBN 978-5-91566-029-7..thumb| Moskva, Kolomenskoye qishlogʻining kinoklubi, M. Iofana qoʻl ostida B. P. Kalmikovning loyihasi.Viktor Petrovich 20–30-yillardagi sovet romantizmining koʻzga koʻringan vakili edi. U shahar arxitektorlari uyushmasi ARU aʼzosi boʻlganXan-Magomedov S. O. Viktor Kalmikov. – M.ː RIP-xolding, 2011. – 160 s. – ISBN 978-5-91566-029-7..

Kalmikov havodagi kelajak shahri loyihasining muallifi („Saturniy“ loyihasi, 1930-yil). U butun dunyo boʻylab havoga koʻtarilgan va ekvator boʻylab Yer tezligida aylanadigan halqa shahar yaratishni taklif qilganXan-Magomedov S. O. Viktor Kalmikov. – M.ː RIP-xolding, 2011. – 160 s. – ISBN 978-5-91566-029-7..

Keyinchalik RSFSR Xalq Komissarlari Kengashi qoshidagi Kinematografiya boshqarmasida meʼmor boʻlib ishlagan. Bundan tashqari SSSRda kinoteatrlarni loyihalash va qurish boʻyicha bosh mutaxassis boʻlgan. SSSRning turli shaharlarida 1935-yildan 1940-yilgacha qurilgan 60 ta kinoteatrdan 50 tasi Viktor Petrovich KalmikovXan-Magomedov S. O. Viktor Kalmikov. – M.ː RIP-xolding, 2011. – 160 s. – ISBN 978-5-91566-029-7. loyihasi boʻyicha qurilgan.

1941-yilda Kalmikovning „Arxitektura i proyektirovaniye kinoteatrov“ nazariy asari nashr etildiKalmikov V. P. Arxitektura i proektirovanie kinoteatrov. – M.ː Izd. Akademii arxitekturi SSSR, 1941. – 116 s..

Meʼmor 1981-yil 7-martda vafot etgan.

 Mashhur loyihalari 
Viktor 1931-yil Kashirada Rodina kinoteatrini loyihalashtirgan.

1935-yil Derbentda ham „Rodina“ kinoteatriga boshchilik qilgan, ammo keyinchalik teatr buzib tashlangan.

Viktor 1935–1955-yillarda Saratovda, 1936-yil Nalchikda „Pobeda“ kinoteatrini hamda 1937-yil Taganrogda „Oktyabr“ kinoteatri loyihasini chizgan.

Meʼmor Kalmikov 1937-yilda Oryolda „Rodina“ kinoteatri va 1937-yilda Tverda „Zvezda“ kinoteatri layihasini yaratgan.

 

Turkum:1981-yilda vafot etganlar
Turkum:7-martda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1908-yilda tugʻilganlar
Turkum:1-dekabrda tugʻilganlar
Irina Baraksanova

Irina Valeryevna Baraksanova (1969-yil 4-iyul, Toshkent, Oʻzbekiston SSR, SSSR) – sovet gimnastikachisi. Jahon va SSSR chempioni. SSSRda xizmat koʻrsatgan sport ustasi.

 Biografiyasi 
Irina Valeryevna 1969-yil 4-iyulda Toshkent shahrida tavallud topgan. „Spartak“ sport maktabida murabbiy Valentina Borisova rahbarligida gimnastika bilan shugʻullanishni boshlagan.

Irina Baraksanova, ayniqsa, xoda ustidagi mashqlarida oʻzining nafisligi, jozibasi va talqin qilish kuchi bilan mashhur edi.

U 1983-yilda SSSR xalqlarining VIII yozgi Spartakiadasida gimnastika muxlislari uchun yangilik qilib, u yerda birinchi marta „Moy laskoviy i nejniy zver“ filmidagi Yevgeniy Doga valsi ostida oʻzining mashhur xoda ustidagi mashqlarini ijro etdi. Keyin Irina 1984-yilda SSSR kubogida yuqori marralarni egallab, sakrash boʻyicha kumush hamda muvozanat va koʻpkurash mashqlarida bronza medalini qoʻlga kiritdi. Oʻsha yili xoda ustidagida mashq qilishda gʻalaba qozonib, SSSR chempioni boʻldi. Baraksanova 1984-yilda Los-Anjelesda boʻlib oʻtgan Olimpiya oʻyinlarida qatnashish uchun SSSR Olimpiya terma jamoasiga qoʻshildi, ammo Sovet Ittifoqi tomonidan musobaqani boykot qilgani uchun ishtirok eta olmadi. „Muqobil Olimpiya oʻyinlari“ sifatida tashkil etilgan „Doʻstlik-84“ musobaqasida birinchi oʻrinni egalladi va Sovet jamoasi tarkibida oltin medalni qoʻlga kiritdi. Sportchi 1985-yilda koʻpkurash boʻyicha SSSR kubogida kumush va notekis bar boʻyicha mashqlarda bronza medalini qoʻlga kiritdi. Bundan tashqari, muvozanat turi mashqlarida gʻalaba qozonib, yana SSSR chempionatining oltin medali sohibasi boʻldi.

Baraksanova SSSR terma jamoasini boshqargan SSKA murabbiylari Irina va Viktor Razumovskiylar shogird tushdi. Oʻsha yili Monrealdagi Jahon chempionatida ishtirok etadigan jamoaga qoʻshildi. Chempionat yakuniy natijalariga koʻra, Irina 1985-yilgi jahon chempioni boʻlib, jamoaviy bahslarda oltin medalni qoʻlga kiritdi.

Sportchi koʻpkurash finalida va notekis bruslar sporti boʻyicha finalida qatnashish huquqini qoʻlga kiritdi, ammo soʻnggi lahzada ayollar jamoasi bosh murabbiyi Andrey Rodionenko Irina Baraksanova va Olga Mostepanovani kasal deb eʼlon qilib, ularning oʻrniga Yelena Shushunova va Oksana Omelyanchikni musobaqaga qoʻydi. Natijada Omelyanchik va Shushunova bir xil ochko jamgʻargan holda mutlaq jahon chempioni boʻlishdi. Shundan soʻng, Baraksanova boshqa yuqori natijalar koʻrsatmadi va 1987-yilda sport karyerasini yakunladi.

 

Turkum:1969-yilda tugʻilganlar
Turkum:4-iyulda tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Igor Baranov

Igor Leonidovich Baranov (1932-yil 29-iyul, Toshkent – 2017-yil 26-dekabr, Sankt-Peterburg) – sovet va rus kemasozlik muhandisi, olim, Rubin markaziy konstruktorlik byurosining 16 ta sovet va rus suv osti kemalarining bosh konstruktori, Lenin mukofoti laureati (1984).

 Biografoyasi 
Igor Leonidovich 1932-yil 29-iyulda Toshkent shahrida tavallud topgan. 1956-yilda Leningrad kemasozlik institutining kemasozlik fakultetini tamomlagan va 18-TsKBga yuborilgan. Dizayn boʻlimida dizayner va sektor menejeri sifatida faoliyat olib borgan.

Baranov 1972-yilda 667F „Navaga“ va 667B „Murena“, 1974-yilda 667BD „Murena-M“ va 667BDR „Kalmar“ strategik yadro suv osti kreyserlari bosh konstruktorining oʻrinbosari etib tayinlangan. 1977-yilda 949, 675-loyihalar va ularning modifikatsiyalari bosh dizayneri etib tayinlangan. U 3-avlod yadroviy suv osti kreyseri – Project 949 Anteyning qurilishi, ishga tushirilishi va intensiv ishlashiga rahbarlik qilgan.

Baranov suv osti kemalarini maksimal shoʻngʻish chuqurligini sinovdan oʻtkazishda, suv osti kemalarining shovqin izlari boʻyicha akustik sinovlarda, ularning natijalarini tahlil qilishda va suv osti shovqin darajasini pasaytirish uchun texnik yechimlarni ishlab chiqishda ishtirok etgan.

Ilmiy ish bilan shugʻullangan, 1992-yilda texnika fanlari nomzodi, 2005-yilda esa texnika fanlari doktori ilmiy darajasini olish uchun nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan. Baranovga 2006-yilda professor ilmiy unvoni berilgan.

1994-yilda tezkor qanotli raketalar bilan qurollangan suv osti kreyserlarining bosh konstruktori etib tayinlangan.

Igor Leonidovich Baranov 2017-yil 26-dekabrda Sankt-Peterburgda ogʻir va uzoq davom etgan kasallikdan soʻng vafot etgan.

 Mukofotlari 
Baranov 2001-yilda „Shon-sharaf“ ordeni, Mehnat Qizil Bayroq ordeni, „Hurmat Belgisi“ ordeni bilan taqdirlangan. 2002-yilda Rossiya Federatsiyasi Hukumatining Faxriy yorligʻi, 1984-yilda Lenin mukofoti hamda 2006-yilda P. P. Pustintsev mukofotlari laureati boʻlgan.

 Xotirasi 
2020-yilda Sankt-Peterburgda VUNTS Harbiy-dengiz floti „Dengiz akademiyasi“ Harbiy-dengiz politexnika institutining Atom elektr inshootlari fakultetida Igor Baranov xotirasiga bagʻishlangan shaxsiy auditoriya ochilgan.

 

Turkum:1932-yilda tugʻilganlar
Turkum:29-iyulda tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:26-dekabrda vafot etganlar
Turkum:Sankt-Peterburgda vafot etganlar
Turkum:Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Mariya Glazkova

Mariya Vladimirovna Glazkova (23-dekabr 1974-yil, Toshkent) rus teatr va kino aktrisasi.

 Biografiya 
Mariya Glazkova 23-dekabr 1974-yil Toshkent shahrida tavallud topgan. 15 yoshida maktabni tugatib, teatr institutiga kirishga harakat qildi, biroq pasporti yoʻqligi sababli oʻqishga kirmadi. Keyin Tarix va arxiv institutining talabasi boʻldi va keyingi yili M. S. Shepkin nomidagi Oliy teatr maktabiga qabul qilindi. Oradan ikki yil oʻtgach, L. K. Durov kursi boʻyicha Moskva badiiy teatr maktabiga oʻtdi.

Malaya Bronnaya teatrining aktrisasi boʻldi.

Aktrisa Moskva badiiy teatr maktabida tanishgan aktyor Nikita Salopinga turmushga chiqdi.

 Mukofotlari 
Glazkova „Pyat vecherov“ spektaklidagi Katya roli uchun I. Smoktunovskiy nomidagi mukofotga sazovor boʻlganSergey Vasilevich Jenovach v ensiklopedii „Krugosvet“.

 Ijodi 

 Teatrdagi rollari 
Aleksandr Volodinning „Pyat vecherov“. Rejissyor: Sergey Jenovach.

N. V. Gogolning „Noch pered Rojdestvom“. Rejissyor: Sergey Jenovach.

„Nijinskiy, sumasshedshiy bojiy kloun“ spektaklida balerina, fohisha

„Lisa i vinograd“ – Kleya

„Pianino v trave“ – Izabel

A. P. Chexovning „Uch opa-singil“ – Irina rollarini ijro etgan.

2001-yilda Oscar Wildening „Dorian Grayning portreti“. Rejissyor: Andrey JitinkinEto chto-to dekadentskoe. Andrey Jitinkin postavil v Teatre na Maloy Bronnoy „Portret Doriana Greya“

2003-yil S. Naydenovning „Deti Vanyushina“ pyesasi asosida „Bolalar?!“ spektaklida Yelena rolini ijro etgan.

 

Turkum:Rossiyalik aktrisalar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1974-yilda tugʻilganlar
Turkum:23-dekabrda tugʻilganlar
Iosif Barbe

Iosif Iosifovich Barbe (1921 yil 1 avgust - 2011 yil 9 noyabr)1 - Sovet va Moldaviya kinorejissyori va operatori.
Rustem Memetov

Rustem Yakubovich Memetov (1937-yil 20-aprel, Simferopol, Qrim Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasi – 2021-yil 21-may, Minsk) – belaruslik meʼmor.

 Hayoti 
Rustem Yakubovich Memetov 1937-yil 20-aprelda Simferopol shahrida tugʻilgan. Oʻrta maktabni tugatgach Toshkent politexnika institutiga oʻqishga kiradi. Rustem Yakubovich Memetov 1961-yilda Toshkent politexnika institutini tamomlagan. Oʻqishni tamomlagach 1961—1970-yillarda Toshkent shahridagi „Toshproyekt“ loyiha institutida dastlab meʼmor, soʻngra meʼmorlar guruhi rahbari boʻlib ishlagan. „Toshproyekt“ loyiha institutida ishlagan vaqtda „Zarafshon“ umumiy ovqatlanish majmuasi loyihasini amalga oshirgan. Rustem Memetov 1965-yildan boshlab SSSR meʼmorlar uyushmasi aʼzoligiga qabul qilinadi. 1970—1977-yillarda u „Minskproyekt“ loyiha instituti arxitektorlar jamoasining rahbari boʻlgan. Keyinchalik 1977-yildan 1997-yilgacha u „Belderjproyekt“ instituti loyihasining bosh meʼmori boʻlgan. Rustem Memetov „Belderjproyekt“ institutidagi faoliyatida davomida Karla Liebknecht koʻchasidagi politsiya maktabi, Kazintsiya koʻchasidagi BRSR MDB maʼmuriy binosi loyihalarini amalga oshirgan. 

 Oilasi 
U Roza Taghirivna Memetova bilan turmush qurgan.

 Loyihalari 
Asosiy ishlari (muallif jamoasida): Chilonzor tumanidagi G-12 mikrorayon (1964—1966), Toshkentdagi „Zarafshon“ umumiy ovqatlanish majmuasi (1968—1972), Kalvariyska koʻchasidagi Davlat banki Belarus respublika idorasining hisoblash markazi (1975—1978), Birlashgan Energetika va Yadro tadqiqotlari instituti, Fanlar akademiyasining Atom energiyasi institutining Sosniy qishlogʻidagi laboratoriya-texnik binosi (1979—1982), Karla Liebknecht koʻchasidagi politsiya maktabi, Kazintsiya koʻchasidagi BRSR MDB maʼmuriy binosi.

 Vafoti 
2021-yil 21-may kuni Rustem Yakubovich Memetov Minskda vafot etdi.

 Mukofotlari 
Toshkent shahri markazining eskiz loyihasi uchun Butunittifoq tanlovining birinchi mukofotini (mualliflik jamoasida) qoʻlga kiritgan.

 Galereya 

 
 Меметов Рустем Якубович // Кто есть Кто в Республике Беларусь. Архитекторы Беларуси. / Редакционный совет: И. В. Чекалов (пред.) и др. Минск: Энциклопедикс, 2014. −140 с. ISBN 978-985-7090-29-7.
 Меметов Рустем Якубович // Архитекторы Советской Белоруссии: Биогр. справочник / Союз архитекторов БССР; Сост. В. И. Аникин и др.. — Мн.: Беларусь, 1991. — 262 с. — ISBN 5-338-00611-1
Yuriy Gandelsman

Yuriy Borisovich Gandelsman (1951-yil, Toshkent) – isroillik va amerikalik skripkachi, pedagog.

 Biografiyasi 
Yuriy Gandelsman 1951-yilda Toshkentda muhandis Boris Markovich Gandelsman (1920–1989) va Ada Aleksandrovna Jurbina (1920–2013) oilasida tavallud topgan. Otasi Snovskda tugʻilgan, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi va katta muhandis-leytenant boʻlgan. 1966-yilda ota-onasi bilan Sumiga koʻchib oʻtdi. Gnesinix nomidagi GMPI (Davlat musiqa va pedagogika instituti) da Genrix Talalyan va Valentin Berlinskiydan tahsil olgan. Gandelsman 1974-yildan beri Kirill Kondrashin boshchiligida Moskva filarmonik orkestri bilan birga faoliyat olib bormoqda. 1980-yildan Vladimir Spivakov rahbarligidagi „Virtuozi Moskvi“ ansamblining solisti boʻlgan.

1990-yildan Isroilda, Zubin Meta dirijyorligidagi Isroil filarmonik orkestrida ijodini davom ettirdi. 2001-yilgacha Tel Avivdagi Rubin musiqa va raqs akademiyasining viola professori boʻlgan.

2001-yildan 2008-yilgacha Tasviriy sanʻat kvartetida (Miluoki, Viskonsin) ishladi. 2008–2020-yillar oraligʻida Michigan universiteti musiqa kollejida viola professori boʻlib faoliyatini davom ettirdi.

Yuriy va Janna Gandelsman (viola va pianino) duetining „Russian Giants“ (2017) albomi Sergey Prokofyev, Dmitriy Shostakovich, Moisey Vaynberg va Igor Stravinskiyning asarlarini oʻz ichiga oladi.

 Oilasi 
Gandelsmanning rafiqasi Janna Handelsman pianinochi boʻlgan. Oʻgʻli amerikalik skripkachi Jonatan (Jonni) Gandelsman (1978-yilda tugʻilgan), „Ipak yoʻli“ loyihasining solisti, qizi Natasha Sher esa, isroillik skripkachi, Camerata Jerusalem orkestrining konsertmeysteri boʻlgan.

Akasi bastakor Aleksandr Borisovich Jurbin (uning oʻgʻli Nyu Yorklik aranjirovkachi va skripkachi Lev (Ljova) Aleksandrovich Jurbin, 1978-yilda tugʻilgan).

Yuriyning amakivachchasi Vladimir Arkadyevich Handelsman shoir va tarjimon boʻlgan.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1951-yilda tugʻilganlar
Azizjon Komilov

Azizjon Komilov (1984-yil 19-iyun, Toshkent) – Oʻzbekiston sport funksioneri, 2018-yilda Oʻzbekiston dzyudo federatsiyasi prezidenti etib saylangan, 2019-yildan Oʻzbekiston Milliy olimpiya qoʻmitasi vitse-prezidenti lavozimida ishlab kelmoqda.

 Hayoti 
Azizjon Komilov 1984-yil 19-iyun kuni Toshkent shahrida tavallud topgan. 2004-yilda 103-maktabni, soʻngra Toshkent davlat yuridik institutini tamomlagan. Kasbi huquqshunos. 

2001–2007-yillarda Toshkent davlat yuridik universitetida tahsil olgan. 2006–2007-yillarda ALM-Feldmans yuridik byurosida huquqshunos lavozimida ishlagan. 2008–2009-yillar AJ „KPMG“ audit kompaniyasi, Moskvadagi vakolatxonasi yetakchi mutaxassisi boʻlgan. 

2009–2013-yillarda „Shanghai Epay Info Tech Co., Ltd“ shirkati tijorat direktori, boshqaruv kengashi aʼzosi boʻlgan va 2014–2017-yillarda „New Field Inc“ shirkati bosh direktori lavozimida faoliyat olib borgan.

2018-yilda „Baykal“ shirkatiga asos solgan.

2019-yildan hozirgi kungacha Oʻzbekiston Milliy olimpiya qoʻmitasi vitse-prezidenti (rais oʻrinbosari) lavozimida faoliyat yuritmoqda. Uning rahbarligida Toshkentda ilk bor „Katta dubulgʻa“ turkumiga kiruvchi dzyudo musobaqasi oʻtkazilgan. Turnirda Oʻzbekiston terma jamoasi Olimpiada oʻyinlariga qoʻlga kiritilgan litsenziyalar soni boʻyicha rekordni yangilashga muvaffaq boʻlgan.

 

Turkum:Yashayotgan insonlar
Mixail Kalganov

Mixail Kalganov (1974-yil 24-oktyabr, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – baydarkada eshkak eshish sportiga ixtisoslashgan isroillik sportchi. Koʻp karra jahon va Yevropa chempioni, 2001-yilgi Jahon kubogi gʻolibi, 2000-yilgi Olimpiya oʻyinlarining bronza medali sovrindori. 2008-yilgi Pekin Olimpiadasida Isroil delegatsiyasining bayroq koʻtaruvchisi boʻlgan.

 Biografiyasi 
Mixail Kalganov 1974-yilda Toshkent shahrida tavallud topgan. U 13 yoshida eshkak eshishni oʻrgana boshlagan. Uning akasi Andrey esa bu yoshigachaga yoshlar oʻrtasida SSSR chempioni va Sovet Ittifoqining eshkak eshish jamoasi aʼzosi edi. Keyinchalik Mixail Toshkent universitetining jismoniy tarbiya fakultetini tamomlagan.

Mixail 1995-yilda Isroilga qaytdi. Bir muncha vaqt Hayfada yashaganidan soʻng, 1996-yilda Kalganov Kinneret koʻli yaqinidagi Dgania-Betga koʻchib oʻtdiRezultati finalov, chempionat mira 1998 goda po greble na baydarkax i kanoe na sayte Federatsii grebli na baydarkax i kanoe Avstrii. 1995-yildan Daniil Miroshenskiy bilan mashgʻulot oʻtkazdiRezultati finalov, chempionat mira 1999 goda po greble na baydarkax i kanoe na sayte Federatsii grebli na baydarkax i kanoe Avstrii

Rezultati finalov, chempionat Yevropi 1999 goda po greble na baydarkax i kanoe na sayte Federatsii grebli na baydarkax i kanoe Avstrii.

1990-yillarning oxirida Kalganov faoliyatida bir qator muvaffaqiyatlar boshlandi. 1998-yil jahon chempionatida 200 metr masofada eshkak eshish boʻyicha gʻolib chiqdi va 500 metr masofa boʻyicha ikkinchi oʻrinni egalladi. 500 va 1000 metrga eshkak eshish boʻyicha Yevropa chempionatida bronza medalini qoʻlga kiritdi.

Kalganov keyingi yili Yevropa chempionatida ikkita olimpiyada qatnashib, oltin va kumush medallar bilan uyga qaytdi. Sidney Olimpiadasida dastlab ming metr masofaga boʻlgan musobaqada toʻrtinchi oʻrinni egalladi.

Kalganov 2008-yilgi Olimpiya oʻyinlaridan soʻng baydarkada eshkak eshish boʻyicha sport faoliyatini yakunladi. U Xapoel (Tiberiya) klubida murabbiy sifatida ishlashda davom etmoqda, shuningdek, Isroilda rivojlanayotgan yangi sport turi – dengiz qayigʻi yoki syorfingda uchish bilan shugʻullanadi.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1974-yilda tugʻilganlar
Turkum:24-oktyabrda tugʻilganlar
Igor Belkov

Igor Vladimirovich Belkov (1917-yil 31-iyul (Grigoriy taqvimi boʻyicha 13-avgust), Toshkent – 1989-yil 18-noyabr, Apatiti) – sovet geologi, prekembriyning geologiyasi, mineralogiyasi va metallogeniyasi boʻyicha mutaxassis.

 Biografiyasi 
Igor Vladimirovich 1917-yil 31-iyulda Toshkentda tavallud topgan. 1923-yilda ota-onasi bilan Petrogradga koʻchib oʻtgan va 1934-yilda maktabni tugatgan. 1941-yilda Leningrad davlat universitetini imtiyozli diplom bilan tugatib, geolog-geokimyogar mutaxassisligini olgan.

Belkov Ulugʻ Vatan urushi boshidan to oxirigacha Leningrad frontida askar boʻlib xizmat qilgan. 1945-yilda demobilizatsiyadan soʻng SSSR Fanlar akademiyasining Kolskiy bazasida (hozirgi KSC RAS) aspiranturaga oʻqishga kirgan va uning butun keyingi hayoti ushbu akademik muassasa bilan bogʻliq boʻlgan. 1948-yilda aspiranturani tamomlagan. Igor 1948–1951-yillarda katta ilmiy xodim va 1951-yildan 1988-yilgacha mineralogiya sektori mudiri lavozimida faoliyat olib borgan. 1961-yildan 1986-yilgacha Geologiya instituti direktori boʻlib ishlagan. Belkov 1965-yil 27-noyabrda Moskvada doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan, himoya uchun IGEM Ilmiy kengashiga „Kianitoviye slansi sviti keyv“ monografiyasi taqdim etgan. Uning raqiblari fan doktorlari V. P. Petrov va O. A. Vorobyova hamda SSSR Fanlar akademiyasi muxbir aʼzosi K. O. Krats boʻlgan. Gʻorlarda olib borilgan tadqiqotlar natijalariga koʻra siyanit zahiralarini oʻrganish, barcha sanoat talablariga javob beradigan konsentratlar olish uchun siyanit rudalarini boyitishning tejamkor usullarini ishlab chiqish boʻyicha qator davlat nizomlari tayyorlangan. 1970-yilga kelib, Konchilik instituti xodimlari bilan birgalikda silumin va boshqa bir qator mahsulotlar ishlab chiqarishgacha boʻlgan sanoat sinovlarining butun majmuasi amalga oshirilgan.

Belkov prekembriyning geologiyasi, mineralogiyasi va metallogeniyasi sohasida taniqli mutaxassis, ikki yuzdan ortiq ishlarning, shu jumladan oʻn bir monografiyaning muallifi, institutning koʻplab nashrlari muharriri hisoblanadi. U RSFSRda xizmat koʻrsatgan fan arbobidir. Lenin va boshqa orden va medallar bilan taqdirlangan. Belkov isteʼdodli rassom boʻlgan. U Kolskiy yarim orolining tabiatini katta muhabbat bilan tasvirlagan. Uning rasmlari koʻrgazmalarda namoyish etilgan va Apatity, Kirovsk va Kovdor shaharlaridagi muzeylarda saqlanadi.

Igor 1989-yil 18-noyabrda 72 yoshida vafot etgan.
Yuriy Voylov

Yuriy Grigoryevich Voylov (1945-yil 6-iyun, Toshkent, OʻzSSR, SSSR – 2006-yil 13-may) sovet va ukrainalik olim, muhandis, texnika fanlari doktori (2000), professor (2003), SSSR Vazirlar Kengashi mukofoti laureati, Ukrainada xizmat koʻrsatgan fan va texnika arbobi (2003), Ukraina Texnologiyalar akademiyasining akademigi, Taʼlim vazirligi ilmiy ekspertlar kengashi raisining oʻrinbosari hamda maxfiylik va axborotni himoya qilish masalalari boʻyicha davlat eksperti.

 Tarjimai holi 
Yuriy Voylov 1945-yil 6-iyunda Oʻzbekistonning Toshkent shahrida harbiy xizmatchi oilasida tavallud topgan.

Yuriy 1963-yilda Lugansk viloyati Shastya shahridagi oʻrta maktabni tugatdi. Soʻngra Lugansk mashinasozlik institutiga yarimoʻtkazgich va elektr vakum muhandisligi mutaxassisligi boʻyicha oʻqishga kirdi. Birinchi kursni imtiyozli diplom bilan tugatgandan soʻng, Yuriy Voylov Kiyev politexnika institutining „Avtomatlashtirish va masofadan boshqarish“ mutaxassisligiga oʻtkazdi.

1968-yilda Kiyevda oʻqishni imtiyozli diplom bilan tugatib, Lugansk muhandislik institutiga qaytib keldi va u yerda aspiranturaga oʻqishga kirdi.

Yuriy Voylov 1969-yildan beri akademik Vladimir Barmin boshchiligida maqsadli davlat kosmik dasturini ishlab chiqish boʻyicha ilmiy faoliyat bilan shugʻullanadi.

Grigoryevich 1974-yilda nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi va ishlab chiqarish jarayonlarini avtomatlashtirish fakulteti dekanining oʻrinbosari etib tayinlandi. , u yangi oʻquv kurslarini tashkil qiladi hamda dasturlarni boshqarish boʻyicha oʻquv laboratoriyasini yaratadi. Sanoat laboratoriyasi tomonidan olingan natijalar va muhandislik yechimlari Luna-20, Lunoxod-1 va Lunoxod-2 tizimlarida qoʻllangan.

1980-yilda Yuriy Voylov ishlab chiqarish jarayonlarini avtomatlashtirish boʻlimiga rahbarlik qildi. Uning laboratoriyasi sanoat yoʻnalishi boʻyicha mashhurlik va obroʻga erishdi.

 

Turkum:2006-yilda vafot etganlar
Turkum:13-mayda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1945-yilda tugʻilganlar
Turkum:6-iyunda tugʻilganlar