Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Dmitriy Verderevskiy

Dmitriy Dmitriyevich Verderevskiy (8-iyul 1904-yil, Toshkent – 30-oktyabr 1974-yil, Kishinyov) – fitopatologiya va oʻsimliklar immuniteti sohasidagi sovet olimi. Qishloq xoʻjaligi fanlari doktori (1944), professor (1945), Moldaviya SSR Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi (1970).

 Biografiyasi 
Dmitriy 1904-yil 8-iyulda Toshkent shahrida tavallud topgan. Kontr-admiral Dmitriy Dmitriyevich Verderevskiy va Yelena Mixaylovna Verderevskayaning oʻgʻli. 1930-yilda Kiyev xalq taʼlimi institutini tamomlagan. 1930–1944-yillarda ilmiy-pedagogik ishlar bilan shugʻullangan. 1944-yildan M. V. Frunze nomidagi Kishinyov qishloq xoʻjaligi instituti oʻsimliklarni himoya qilish kafedrasi mudiri boʻlib faoliyat yuritgan.

1974-yil 30-oktyabrda Kishinyovda vafot etdi.

 Ilmiy faoliyati 
Oʻsimliklarning yuqumli kasalliklarga qarshi mikroblarga qarshi immuniteti, fitopatogen zamburugʻlar va bakteriyalarning parazitizm evolyutsiyasi nazariyasi, yuqumli kasalliklarga qarshi immunitet uchun qishloq xoʻjaligi oʻsimliklarini koʻpaytirishning zamonaviy tamoyillari yaratuvchisi. Olimlar Moldaviya SSRda inkubatsiya davrlariga koʻra uzum chiriyotganiga qarshi kurash usulini hamda meva va uzum koʻchatlarini kasallik va zararkunandalardan himoya qilish chora-tadbirlari tizimini ishlab chiqdilar. Kasallik va fillokseraga chidamli yangi uzum navlarini bosqichma-bosqich tanlash va olish usuli nazariy jihatdan asoslab berdi va amaliy jihatdan qoʻlladi. U shogirdlari bilan birgalikda 14 xil nav yetishtirdi.

Dmitriy Verderevskiy 250 ta ilmiy ishlar muallifi. Ularning orasida: „Moldovada uzum kasalliklari va ularga qarshi kurash choralari“ – Kishinyov, 1954-yil (hammuallif), „Oʻsimliklarning yuqumli kasalliklarga qarshi immuniteti“ – Kishinyov, 1968-yil, „Chiriyotgan uzumlar“ – Kishinyov, 1970-yil (Voitovich E. A. bilan hammualliflikda).
 Mukofotlari 
Moldaviya SSRda xizmat koʻrsatgan fan arbobi (1970). Oktyabr inqilobi va ikkita Mehnat Qizil Bayroq ordeni bilan mukofotlangan.

 

Turkum:Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Oktabr Inqilobi ordeni sohiblari
Turkum:1974-yilda vafot etganlar
Turkum:30-oktyabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1904-yilda tugʻilganlar
Turkum:8-iyulda tugʻilganlar
Vladimir Bouchler

Vladimir Bouchler – teatr rejissyori, rejissyor, teatr va kino aktyori.

 Hayoti 
Vladimir Bouchler 1954-yil 1-oktyabrda Toshkentda (Oʻzbekiston SSR) tugʻilgan. Toshkent davlat dramatik sanʼat institutida tahsil olgan. Dastlab, u elektroenergetik sifatida ish boshlagan. Toshkentdagi Ostrovskiy nomidagi teatr maktabiga besh yil aktyorlik yoʻnalishida oʻqiydi. Shundan soʻng, Moskvadagi Boris Shukin nomidagi teatr institutida rejissyor sifatida yana besh yil oʻqish va amaliyotni oʻtaydi. Oʻshandan beri Vladimir butun dunyo boʻylab mustaqil direktor sifatida ishlab kelmoqda.

Shuningdek, u „Teatr usullari haftaligi“ xalqaro festivalining badiiy rahbari (Bryussel), badiiy rahbar, Yevropa teatr va kino instituti prodyuseri, professor va MTHS Norvegiya musiqali teatr kolleji aktyorlik kafedrasi mudiri (Norvegiya) boʻlib faoliyat olib borgan. Toshkentdagi Saraton xalqaro koʻcha teatri va kino festivali bosh direktori (Oʻzbekiston).

 Teatrdagi faoliyati 
Bouchler Guildford aktyorlik maktabining Magistratura ijodiy amaliyoti va yoʻnalishi mehmon professori (Gildford, Buyuk Britaniya), Markaziy Drama Akademiyasi rejissyorlik kafedrasi mehmon professori (Pekin, Xitoy), Musiqiy teatr maktabi aktyorlik kafedrasi professori (Oslo, Norvegiya, Musikkteaterhøyskolen) boʻlib qatnashgan.

Seminar rahbari, musiqali teatr ustasi (ArtEZ Arnhem sanʼat instituti, Niderlandiya), sanʼat maktabida zamonaviy teatr sanʼatida „Oʻquv teatri tadqiqoti“ loyihasining ilmi,y rahbari (Koninklijk konservatoriyasi Bryussel, Belgiya) boʻlgan.

left|thumb| Vladimir Bouchler va Kianu Rivz, Shotlandiyada Anton Chexovning „The Cherry Orchard“ ning repetisiyasida (2009)

right|thumb| Vladimir Bouchler va Emma Tompson, „DRY TEARS. Aral Sea Legend“ hujjatli filmini tasvirlash ustida ishlayotganda, London (1998)

 Film rejissyori/aktyor 

 1991-yil „Missiya N1“ – Erland Jozefson ishtirokidagi ijodiy hujjatli film (bosh aktyor Ingmar Bergman, Piter Bruk)
 1998-yil „DRY TEARS. Aral Sea Legend“ hujjatli afsonasi (Emma Tompsonning hikoyasi bilan) – rejissyor, operator
 2004-yil Mayk Figgis va Yevropa kino akademiyasi loyihasida „CO/MA“ aktyori

 

 Tashqi 

 https://www.youtube.com/watch?v=vuFrFk4Bsvg

Turkum:Oʻzbekiston teatr rejissyorlari
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1954-yilda tugʻilganlar
Farid Seyful-Mulyukov

Farid Mustafevich Seyful-Mulyukov (, 1930-yil 19-noyabr – 2016-yil 4-iyun) – sovet, rus va xalqaro jurnalist. Yozuvchi, sharqshunos va arabshunos. Rossiyada xizmat koʻrsatgan artist (1995). Shuningdek, Rossiyaning yetakchi teledasdan biri boʻlgan In The World Today va xalqaro PanoramaNovostnie: Mejdunarodnaya panorama – Vokrug TV uchun dunyo boʻylab koʻplab reportajlar muallifi boʻlgan. U oʻz faoliyati davomida bir qancha taniqli jamoat arboblari, jumladan Gamal Abdel Nosir, Iordaniyalik Husayn, Hofiz al-Assad, Ruholloh Xomeyni va Fidel Kastro bilan uchrashgan.

Seyful-Mulyukovning ota-onasi tatar boʻlgan. Onasi Yaushevlar oilasiga mansub boʻlib, bobosi Mullagali Yaushev edi.

 Hayoti 
Farid Seyful-Mulyukov Toshkent shahrida (Oʻzbekiston SSR) tugʻilgan. Moskva sharqshunoslik institutini bitirgan. „Xalqaro hayot“ jurnalida, Sharq adabiyoti nashriyotida va „Zamonaviy Sharq“ jurnalida ishlagan.

1964-yildan V. S. zorin, Y. A. Jukov, G. A. Borovik, A. E. Bovin, A. A. Kavernyev, V. P. Dunayev, I. S. Fesunenko bilan bir qatorda Markaziy televideniye va radioeshittirishning siyosiy sharhlovchisi boʻlgan.

„Mayak“ radio dasturining ijodkorlaridan biri edi.

1960-yillarning oxiri va 1970-yillarning boshlarida Livandagi Sovet televideniyesi va radiosi byurosini boshqargan. Shveytsariyada Sovet televideniyesi va radiosi byurosi boshligʻi boʻlib ishlagan. „Iroq Respublikasining tugʻilishi“, „Iroq kecha va bugun“, „Afrikadagi portugal koloniyalari“, „Olov chizigʻidan reportajlar“ kitoblari, shuningdek, koʻplab maqolalar va hujjatli filmlarning muallifi. Rus tilidan tashqari arab va fransuz tillarini ham yaxshi bilgan.

U 2016-yil 4-iyunda 86 yoshida Moskvada vafot etgan. Moskvadagi Danilovskiy musulmon qabristoniga dafn etilgan.

 Oilasi 
Otasi – Mustafo Kamaletdinovich Seyful-Mulyukov, poliglot- filolog.

Onasi – Raziya Galiyevna Yausheva, tatar savdogari va xayriyachi Mullagali Yaushevaning qizi.

Rafiqasi (1960-yildan) – Lyudmila Petrovna Seyful-Mulukova, radio muhandisi.

Katta qizi – Maryam Faridovna Seyful-Mulukova, iqtisodchi.

Kichik qizi – Natalya Faridovna Seyful-Mulukova, jurnalist.
 Mukofotlari 

 „Shavkatli mehnat uchun“ medali (1970)
 „Mehnat Qizil Bayroq“ ordeni (1976)
 „Qizil Yulduz“ ordeni (1982)V Moskve ushyol iz jizni jurnalist-mejdunarodnik Farid Seyful-Mulyukov
 Aka-uka Vasilyevlar RSFSR Davlat mukofoti (1978)
 SSSR Davlat mukofoti (1981)
 Rossiyada xizmat koʻrsatgan artist (1995)

 

 Tashqi 

 Vse, s kem ya vstrechalsya, byli mne qiziq
 Intervyu s Faridom Seyful-Mulyukovym

Turkum:Hurmat ordeni sohiblari (Rossiya)
Turkum:2016-yilda vafot etganlar
Turkum:1930-yilda tugʻilganlar
Turkum:Sovet yozuvchilari
Eldor Oʻrazboyev

Eldor Magomatovich Oʻrazboyev (1940-yil 11-oktyabr – 2012-yil 21-fevral) – sovet, qozoq va rus kinorejissyori. Ssenariynavis va kino prodyuser. 1998-yilda Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi unvoni bilan taqdirlanganRyad rossiyskix deyateley nauki, kulturi i sporta udostoeni yubileynoy medali „10 let Astane“ Awarded Russian presidential decree number 80 of 26 January 1998 .

 Hayoti 
Eldor Oʻrazboyev 1940-yil 11-oktabrda Toshkent shahrida (Oʻzbekiston SSR) tugʻilgan. 1963-yili MDUning fizika-matematika fakultetini, 1972-yilda ssenariy mualliflari va rejissyorlar oliy kursini (A. A. Alov va V. N. Naumov ustaxonasi), „Alov“ va"Naumov" studiyasini tamomlagan.

 Faoliyati 
Shaken Aymanov nomidagi „Qozoqfilm“ kinostudiyasida rejissyor yordamchisi boʻlib ishlagan. Fojiali oʻlimdan soʻng, Aymanova, Adabashyan, Mixalkov va Konchalovskiy ssenariysi boʻyicha mashhur „End of Ataman“, „Trans-Sibir ekspressi“ filmining davomini olib tashlagan. Muvaffaqiyatli chiqqan film uchun 1978-yilda Qozogʻiston SSR Davlat mukofotiga sazovor boʻlgan.

1979-yildan „Qozoqfilm“ kinostudiyasidan Gorkiy markaziy bolalar va oʻsmirlar kinofestivaliga koʻchib oʻtadi. U yerda „Kones atamana“ (1982, O. N. Efremov bilan birgalikda) „Transsibirskiy ekspresspalto“ kabi bir qator filmlarini suratga oladi.

U 1982-yili Trans-Sibir ekspressi filmida suratga olingan aktrisa Natalya Arinbasarova bilan turmush quradiDochki-materi: 17 rodstvennix soyuzov .

1982-yili Gorkiy kinostudiyasining birinchi ijodiy uyushmasi rahbari, 1987-yildan shu studiyaning TVK (TeleVideoKino) ijodiy birlashmasi badiiy rahbari boʻlgan. Keyin 1995-yildan Gorkiy kinostudiyasi boshqaruv kengashi aʼzosi boʻladi.

Oʻrazboyev 1995-yilda Gorkiy markaziy bolalar va oʻsmirlar sport federatsiyasi boshqaruvi aʼzosi boʻlgan.

2000-yil boshida teleseriallarni suratga olishni boshlagan.

2010-yilda u rafiqasi Alla bilan AQShga joʻnab ketadi. Eldor Oʻrazboyev Kolorado shtatining Denver shahrida yashab, u yerda jiddiy kasallikdan davolangan. 2012-yil 21-fevralda 72 yoshida vafot etgan.
thumb|333x333px| Eldor Oʻrazboyev (chapdan ikkinchi), 1967-yil

 Mukofotlari 

 Qozogʻiston SSR Davlat mukofoti laureati (1978)
 Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi (1998)

 

 Tashqi 

 

Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:Sovet erkak aktyorlari
Turkum:2012-yilda vafot etganlar
Turkum:1940-yilda tugʻilganlar
Stanislav Ioudenitch

Stanislav Ioudenitch (1971-yil 5-dekabr) – amerikalik pianinochi. Oʻzbekistonda tugʻilgan. 2001-yil Olga Kern bilan birgalikda Van Cliburn nomidagi oʻn birinchi xalqaro pianinochilar tanlovida Nancy Lee va Perry R. Bass oltin medalini qoʻlga kiritgani va eng yaxshi ijro uchun Steven De Groote Memorial mukofoti bilan taqdirlangan. Shuningdek, Busoni, Kapell va Mariya Kallas musobaqalarida, hamda 1998-yilda boʻlib oʻtgan Palm Beach Invitational va 2000-yildagi Nyu-Orleans International musobaqalarida bosh sovrinlarni qoʻlga kiritgan. Aspen musiqa festivalidagi debyut chiqishi hamda Fransiya, Germaniya, Italiya va Buyuk Britaniyadagi yozgi festivallardagi chiqishlari, Van Cliburn tanlovida gʻolib chiqishiga yordam bergan.

 Taʼlimi 
Oʻzbekistonning Toshkent shahrida musiqachi oilasida tugʻilgan. Ioudenitch pianino chalishni yetti yoshida boshlagan. Toshkentdagi Uspenskiy nomidagi musiqa maktabida Natalya Vasinkina bilan, Madriddagi Reina Sofia musiqa maktabida Dmitriy Bashkirov va Galina Eguizarova bilan, Caddenbabiadagi Xalqaro fortepiano tayyorlov kursida (hozirgi Lake Como xalqaro fortepiano akademiyasi) Karl Ulrix Schnabel, William Grant Naboré, Murray Perahia, Leon Fleisher, Fou Ts’ong va Rosalyn Tureck bilan tahsil olgan.
 Oilasi 
Rafiqasi Tatiana (pianinochi). Ularning Maria Ioudenitch ismli qizi bor. U skripkachi.

 Ish faoliyati 
Ioudenitch butun Yevropa, Amerika Qoʻshma Shtatlari va Osiyoda konsertlarda chiqishlar qilgan va James Conlon, Valery Gergiev, Mikhail Pletnev, Asher Fish, Vladimir Spivakov, Gunther Herbig, Pavel Kogan, James DePreist, Michael Stern kabi koʻplab xalqaro dirijyorlar bilan hamkorlik qilgan. Vashingtondagi Milliy simfoniya, Myunxen filarmoniyasi, Mariinskiy orkestri, Rochester filarmoniyasi, Rossiya milliy filarmoniyasi, Fort-Uort simfoniyasi kabi orkestr jamoalari bilan ham birga ishlagan.

Shuningdek, Takács, Prazák and Borromeo torli cholgʻu asbobidan tashkil topgan guruh bilan chiqish qilgan hamda Missuri shtatining Kansas shahridagi Park universiteti Park Piano Trio jamoasining tashkiliy guruh aʼzosi hisoblanadi. Ioudenitch Lake Como Xalqaro pianino akademiyasida mahorat darslari berish uchun taklif qilingan eng yosh pianinochi hisoblanib, uyerda vitse-prezident lavozimida ishlagan. Hozirda Park universitetining musiqa/fortepiano kafedrasi dotsenti va Oberlin musiqa konservatoriyasining dotsenti.

 Mukofotlari 
 Busoni xalqaro pianino tanlovida uchinchi oʻrin (1991)
 Van Cliburn nomidagi oʻn birinchi xalqaro pianino tanlovi (2001)
 Nancy Lee va Perry R. Bass oltin medali.
 Steven De Groote Memorial mukofoti eng yaxshi ijro uchun.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Liliya Vilchek

Liliya (Lilya) Sharifovna Vilchek (1938-yil 15-fevral, Toshkent – 2020-yil 7-mart, Moskva) – sovet va rus adabiyotshunosi, filologiya fanlari doktori hamda M. V. Lomonosov nomidagi Moskva davlat universitetining professori.

 Hayoti 

Liliya Sharifovna Vilchek 1938-yil 15-fevralda Toshkent shahrida xizmatchi oilasida tavallud topgan.

1960-yilda Oʻrta Osiyo universitetining filologiya fakultetini tugatgan. Keyinchalik 1967-yilda huddi shu universitetning aspiranturasini tamomlagan.

Liliya Sharifovna Norilskda 1960-yildan 1962-yilgacha va Toshkent nashriyotlarida jurnalist boʻlib faoliyat olib borgan. „Tekstilshik“ gazetasining (Toshkent) mas’ul kotibi lavozimida va Rossiya Federatsiyasida Agrosanoat deputatlik guruhida ishlagan.

Vilchek filologiya fanlari nomzodi boʻlgan (1973, dissertatsiyasi „publitsist V. Ovechkin ijodi“). 1977-yildan Moskva davlat universitetining jurnalistika fakultetida (adabiy-badiiy tanqid va jurnalistika kafedrasi) dars bera boshlagan va ilmiy maqolalar chop etgan.

Liliya 1993-yilda „1950–1980-yillarda qishloq jurnalistikasining rivojlanish namunalari: tarixiy-nazariy tadqiqotlar tajribasi“ mavzusida doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

Sharifovna SSSR Jurnalistlar uyushmasi va Moskva Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi boʻlgan (1992).

Liliya Vilchek Vsevolod Vilchek oila qurgan.

Liliya Sharifovna 2020-yil 7-martda Moskva shahrida vafot etdi va Vagankovskoye qabristoniga dafn qilindi.

 Ijodi 
Sharifovna 1960-yildan oʻz ijodini boshlagan. U mahalliy jurnalistika tadqiqotchisi boʻlgan.

 Insholar

„Valentin Ovechkin. Jizn i tvorchestvo“. Moskva. 1977-yil;

„Yigʻim terimdan keyingi manzara. Qishloq jurnalistlar nigohida“. „Sov. pisatel“, 1988-yil;

„50-80-yillardagi sovet jurnalistikasi“. (V. Ovechkindan Y. Chernichenkogacha). Moskva davlat universiteti nashriyoti, 1996-yil.

Oʻzining tanqidiy maqolalarini 1987-yilda „Znamya“ jurnalida chop ettirgan.

 

Turkum:Oʻzbekiston Milliy universiteti bitiruvchilari
Turkum:Filologiya fanlari doktorlari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:2020-yilda vafot etganlar
Turkum:7-martda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1938-yilda tugʻilganlar
Turkum:15-fevralda tugʻilganlar
Amur leopardi

Amur leopardi (Panthera pardus orientalis) – Rossiyaning janubi-sharqidagi Primorye viloyati va Xitoyning shimolida joylashgan leopard turi hisoblanadi. U Qizil Kitob roʻyxatiga kiritilgan boʻlib, jiddiy xavf ostida hisoblanadi. Chunki 2007 yilda Rossiyaning janubi-sharqida va Xitoyning shimoli-sharqida faqat 19-26 yovvoyi leopard omon qolgani taxmin qilingan.

2015 yil holatiga koʻra Xitoy va Rossiya hududlarida atigi 60 ta Amur leopardi omon qolgani tahmin qilingan. 2021-yil holatiga koʻra esa, olimlar 110 ta leopard hayot kechirayotganini tahmin qilishgan.
thumb| Ménagerie du Jardin des Plantesdagi leopardning yaqindan olingan surati
Amur leopardini boshqa leopard dan, ayniqsa qishda, qalin, och rangli moʻynasi bilan osongina ajratish mumkin. Uning moʻynasi uzun va qalin. Qishki moʻyna juda och sariq, zich sargʻish-qizil, oltin tusli yoki qizil-sariq ranggacha oʻzgaradi. Yozda moʻyna yanada yorqinroq boʻlib, yorqinroq rangli naqshlari bilan ajralib turadi.
left|thumb| Amur leopard.
Amur leopardiga brakoneyrlar ham leopardlarni va ularning oʻljalarini ovlashi, yashash joylarining yoʻqolishi va oʻrmonlarning kesilishi tahdid solmoqda. Uning tabiiy yashash joylari oʻrmon yongʻinlari va yangi yoʻllar qurilishi sabab kamayib ketmoqda. Yovvoyi tabiatda koʻpayadigan
 

Turkum:Osiyoning butunlay yoʻq boʻlib ketish arafasidagi
Axolotl

AxolotlframelessIn the National Aquarium in Washington, D.C.Conservation statuslink=|alt=|framelessCritically Endangered  (IUCN 3.1)IUCN SSC Amphibian Specialist Group (2020). „Ambystoma mexicanum“. IUCN Red List of Threatened Species. 2020: e. T1095A53947343. doi:10.2305/IUCN.UK.2020-3.RLTS.T1095A53947343.en. Retrieved 12 November 2021.CITES Appendix II (CITES)„Appendices | CITES“. Scientific classification link=Template:Taxonomy/Ambystoma|15x15px|Edit this classificationDomain:EukaryotaKingdom:AnimaliaPhylum:ChordataClass:AmphibiaOrder:UrodelaFamily:AmbystomatidaeGenus:AmbystomaSpecies:A. mexicanumBinomial nameAmbystoma mexicanum(Shaw and Nodder, 1798)framelessIts distribution is marked in red.Synonyms Gyrinus mexicanus Shaw and Nodder, 1798
 Siren pisciformis Shaw, 1802
 Siredon axolotl Wagler, 1830
 Axolotes guttata Owen, 1844
 Siredon Humboldtii Duméril, Bibron, and Duméril, 1854
 Amblystoma weismanni Wiedersheim, 1879
 Siredon edule Dugès, 1888
Category:Articles with 'species' microformats

Aksolotl – amfibiyalar oilasiga tegishli hisoblanib, ular orasida gʻayrioddiyligi bilan ajralib turadi, chunki u metamorfozga uchramasdan balogʻat yoshiga etadi. Yer yuzasiga chiqish oʻrniga, ulgʻaygan axolotllar suvda qoladilar. Ushbu tur dastlab hozirgi Mexiko shahri ostidagi bir nechta koʻllarda topilgan, masalan , Xochimilko va Chalko koʻli. IUCN SSC Amphibian Specialist Group (2020). „Ambystoma mexicanum“. IUCN Red List of Threatened Species. 2020: e. T1095A53947343. doi:10.2305/IUCN.UK.2020-3.RLTS.T1095A53947343.en. Retrieved 12 November 2021. Bu koʻllar Azteklar imperiyasi bosqinidan soʻng ispan koʻchmanchilari tomonidan quritilgan va bu aksolotlning tabiiy yashash joylarining koʻp qismini yoʻq boʻlishiga olib kelgan.

2020-yil holatiga koʻra, aksolotl deyarli qirilib ketish arafasida edi. Buning sababi Mexico shahrining urbanizatsiyasi deb hisoblanadi. Xalqaro qizil kitobga „kuchli havf ostida“gi hayvonlar turkimiga kiritlgan. Yovvoyi tabiatda 50-1000 atrofida yashayotgan axolotllar hisbolangan.Gʻalati hayvonakan lkn turishini qara.
left|thumb| Muhofazada saqlanayotgan leykistik aksolotl, ehtimol aksolotlning eng mashhur koʻrinishi
thumb| Umumiy yoki yovvoyi turdagi aksolotlning yuzi
Aksolotl goʻshtxoʻr boʻlib, tabiatda mollyuskalar, qurtlar, hasharotlar, boshqa artropodlar va mayda baliqlar kabi mayda oʻljalarni isteʼmol qiladi. Axolotllar ovqatni hidga qarab aniqlaydilar.
right|thumb| Leykistik aksolotl
Aksolotllarning oʻziga xos xususiyatlaridan biri ularning oʻz tana azolarini tiklay olishidir. Ular nafaqat oyoq, qoʻl, dum, balki hatto yurak va miyaning bir qismini ham qayta tiklashga qodir hisoblanadi.
Gleb Vaxmistrov

Gleb Borisovich Vaxmistrov (1920–1994) – Sovet Armiyasi podpolkovnigi, sinov uchuvchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni (1976).

 Hayoti 
Gleb Vaxmistrov 1920-yil 18-avgustda Toshkentda tavallud topgan. Bolaligi va yoshligi Moskvada oʻtgan. 1938-yilda maktabning 10-sinfini, 1941-yilda Moskva torf institutining uchta kursini tugatgan. 1941-yil dekabrda Qizil Armiya safiga chaqirilgan. 1944-yilda Jukovskiy nomidagi Harbiy-havo kuchlari muhandislik akademiyasini, 1945-yilda Sasovodagi 3-harbiy aviatsiya boshlangʻich uchuvchilarni tayyorlash maktabini va 1947-yilda Stalingrad harbiy aviatsiya uchuvchilar maktabini tamomlagan. 1947–1950-yillarda Noginskdagi fuqaro aviatsiyasi ilmiy-tadqiqot instituti 4-direktsiyasining sinov uchuvchisi boʻlib xizmat qilgan. Gleb reaktiv qiruvchi samolyotlarni sinovdan oʻtkazishda qatnashgan.

Vaxmistrov 1950–1953-yillarda Amurdagi Komsomolskda 125-sonli aviatsiya zavodini harbiy qabul qilish boʻyicha sinov uchuvchisi boʻlgan. „MiG-15bis“ seriyali reaktiv qiruvchi samolyotlarining sinov uchuvchisi boʻlgan. 1953–1958-yillarda Gorkiy aviatsiya zavodida sinov uchuvchisi boʻlib xizmat qilgan. „MiG-17“, „MiG-19“ qiruvchi samolyotlarini, shuningdek ularning turli xil modifikatsiyalarini sinovdan oʻtkazgan. Gleb Borisovich 1958-yil iyul oyida podpolkovnik unvoni bilan zaxiraga oʻtkazildi, shundan soʻng Gorkiy aviatsiya zavodida sinov uchuvchisi boʻlib ishladi. U tovushdan tez uchuvchi „MiG-19“, „MiG-21“, „MiG-25“ qiruvchi samolyotlarini sinovdan oʻtkazgan.

Sinov uchuvchisi Gleb Vaxmistrov SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1976-yil 29-martdagi farmoni bilan „Yangi samolyot texnologiyasini sinovdan oʻtkazishda koʻrsatgan jasorati va qahramonligi uchun“, „Oltin yulduz“ medali, Lenin ordeni hamda Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

Gleb 1978-yilda ishini tark etdi, shundan soʻng 1991-yilgacha Gorkiy aviatsiya zavodining konstruktorlik byurosida muhandis boʻlib ishladi. Nijniy Novgorodda yashagan. Borisovich 1994-yil 19-iyulda vafot etdi va Nijniy Novgorodning Qizil qabristoniga dafn qilindi.

Podpolkovnik Gleb SSSRda xizmat koʻrsatgan sinov uchuvchisi (1966). U ikkita Lenin ordeni, Oktyabr inqilobi va Qizil Yulduz ordeni, shuningdek, bir qator medallar bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:Oktabr Inqilobi ordeni sohiblari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Turkum:1994-yilda vafot etganlar
Turkum:19-iyulda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1920-yilda tugʻilganlar
Turkum:18-avgustda tugʻilganlar
Vladimir Vapnik

Vladimir Naumovich Vapnik (6-dekabr 1936-yil) – sovet va amerikalik matematik, mashina oʻrganish nazariyasiga muhim hissa qoʻshgan. Aleksey Chervonenkis bilan birgalikda empirik maʼlumotlardan bogʻliqlikni tiklash boʻyicha statistik nazariyani ishlab chiqqan va (Vapnik- Chervonenkis nazariyasi) bu empirik xavfni minimallashtirish tamoyilini asoslagan.

 Tarjimai holi 
Vladimir Vapnik 1943–1953-yillarda Toshkentdagi 18-maktabda tahsil olgan. 1958-yilda Samarqand shahridagi Samarqand davlat universitetini tamomlagan.

Vapnik 1964-yilda menejment muammolari institutida (Moskva) texnika fanlari nomzodi ilmiy darajasini olish uchun A. Y. Lerner rahbarligi ostida izlanishlar olib bordi. 1984-yilda doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi.

Naumovich 1990-yildan beri AQShda istiqomat qiladi. Vladimir Bell laboratoriyasida (1990–2002), NECda (2002-yildan) ishlagan. U qoʻllab-quvvatlovchi vektor mashinasi algoritmining hammualliflaridan biridir. Shuningdek, 1995-yildan beri Xollovey qirollik kollejida (London universiteti) va 2003-yildan Nyu-Yorkdagi Columbia universitetida professor lavozimida faoliyat olib borgan.

 Karyerasi 
Naumovich 2000-yilda Hava Sigelmann qoʻllab-quvvatlovchi vektorli klasterlashni ishlab chiqdi.

2002-yilda AT&Tni tark etdi va Nyu-Jersidagi NEC Laboratoriesga aʼzo boʻldi va Machine Learning guruhida ishladi.

Vapnik 2014-yil 25-noyabrda Facebook AI Research kompaniyasiga qoʻshildi va u yerda oʻzining uzoq yillik hamkorlari Jeyson Veston, Léon Bottou, Ronan Kollobert va Yann LeKun bilan birga ishladi. 2016-yilda Peraton Labs kompaniyasiga ham aʼzo boʻldi.

 Mukofotlari 
Vladimir Vapnik Gabor mukofoti, Kanellakis mukofoti (2008), Frenk Rozenblatt mukofoti (2012), Benjamin Franklin medali (2012), C&C mukofoti (NEC, 2013), Campe de Ferrier mukofoti (2014) va Jon fon Neyman medali (2017) bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1936-yilda tugʻilganlar
Turkum:6-dekabrda tugʻilganlar
Islom sanʼati muzeyi (Gʻazna)

Islom sanʼati muzeyi – Afgʻonistonning Gʻazna shahrida joylashgan muzey. U Gʻazna shahri chekkasidagi Rauzada joylashgan. Muzey birinchi marta Italiya arxeologik missiyasi tomonidan 1966-yilda XVI asrda qayta tiklangan Abdurazzoq maqbarasida islom davriga oid asarlar namoyishi uchun ochilgan. 1979-yildan keyin Sovet Ittifoqi bilan urush paytida ish toʻxtatildi, uning bir qancha artefaktlari zarar koʻrdi. 2004—2007-yillarda qayta tiklandi. Gʻazna hududidan topilgan bir qancha asarlar Kobuldagi muzeylardan ham topilgan.

 Yana qarang 

 Afgʻonistondagi muzeylar roʻyxati

 

Turkum:Islom muzeylari
Turkum:1966-yilda tashkil etilgan sanʼat muzeylari
Turkum:Gʻazna provinsiyasi
Turkum:Afgʻoniston muzeylari
Mullagali Yaushev

Mullagali Axmetjanovich (Gali Axmetovich) Yaushev (1864, Orenburg viloyati – 1926, Toshkent) tatar homiyi va jamoat arbobi, birinchi gildiya savdogari. Aka-uka Yaushevlar savdo uyi rahbari hamda savdogar Yaushevlar sulolasining vakili.

 Tadbirkorligi 
Mullagali Yaushev Abdulvali Axmetjanovich Yaushevning ukasi boʻlib, akasining vafotidan keyin1906-yilda oilaviy korxonani boshqargan. Yaushevlar kompaniyasining asosiy faoliyati sanoat va qishloq xoʻjaligi mahsulotlarini ishlab chiqarish bilan savdo qilishga qaratilgan edi.

Mullagali Yaushevning rahbarligi davrida „Aka-uka Yaushevlar“ savdo uyi bir nechta yirik zamonaviy savdo markazlarini qurdi: Troitsk (1911), Chelyabinsk (1913), Toshkent va Qoʻstanayda (1915). Troitskda bitta 4 qavatli binoning qurilishi 300 ming rublni tashkil etdi va uning xodimlari soni 125 kishiga yetdi.

1915-yilda Mullagali Yaushevga tijorat maslahatchisi unvoni berildi.

 Ijtimoiy faoliyati 
Mullagali Yaushev Axmetjanovich 1906-yil yanvarda Peterburgda boʻlib oʻtgan Ikkinchi Butunrossiya musulmonlari qurultoyi delegati boʻlgan.

Tatar liberal harakatiRauf Gizatullin: Bulgarliki sredney Volgi. Obrazes sovremennoy tolerantnosti demonstriroval Troitsk eщe v XIX veke – Yujnouralskaya panorama, 11 Avgusta 2015 va jadidchilik harakatining faol ishtirokchisi edi.

Axmetjanovich 1914–1917-yillarda Trinity City Duma va Trinity District Zemstvo Assambleyasi majlisining asosiy ovoz beruvchilari qatorida boʻlgan.

1917-yil oktyabr oyida Tatar-Bashkir milliy-madaniy muxtoriyatining milliy hukumati komissiyasi aʼzosi boʻlganD. N. Denisov, A. Yu. Xabutdinov. Formirovanie i evolyutsiya musulmanskix obщin Troitska i Chelyabinska v konse XVIII – nachale XX veka – Tatarica, 17/2/2021. Shuningdek, uning fondiga 100 ming rubl xayriya qilganVelikaya rossiyskaya revolyutsiya 1917 goda i musulmanskoe dvijenie – Tsentr gumanitarnix initsiativ, Institut istorii RAN, Moskva, Sankt-Peterburg, 2019 – s. 391.

 Xayriyalari 
thumb|300x300px| Troitskdagi Mullagali Yaushev uyi, hozirda mintaqaviy ahamiyatga ega boʻlgan madaniy meros ob’ekti
Yaushev 1901–1906-yillarda Troitsk musulmonlar xayriya jamiyatining faxriy aʼzosi va 1907–1917-yillarda esa uning raisi boʻlgan. 1901-yilda gʻaznachi etib saylandi. U musulmonlar uyi ijroiya komissiyasini boshqargan„100 velikix predprinimateley Rossii“ " Nominanti " Yaushev Abdulvali Axmetjanovich.

Mullagali Yaushev 1909-yilda Qoʻstanaydagi musulmon xayriya jamiyati, 1914-yilda esa boshlangʻich taʼlim muassasalari oʻquvchilariga gʻamxoʻrlik qilish uchun „Trilistnik“ jamiyati asoschilaridan biri boʻlgan.

1914-yilda oilasi bilan Troitskda ayollar madrasasini tashkil etadiV oktyabre ispolnitsya 100 let odnomu iz primechatelnix zdaniy Chelyabinska – bivshemu passaju Yaushevix – Yujnouralskaya panorama, 25 Sentyabrya 2013.

Yaushev Sankt-Peterburgda sobor masjidi qurilishi uchun 1 ming rubl xayriya qildi.

 

Turkum:Toshkentlik kishilar
Turkum:Jadidchilik
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1926-yilda vafot etganlar
Turkum:1864-yilda tugʻilganlar
Turkum:5-dekabrda tugʻilganlar
Damashqdagi masjidlar roʻyxati

Damashqda koʻplab masjidlar joylashgan boʻlib, ularning har biri tarixining turli davrlaridan, masalan, Umaviylar xalifaligi, Abbosiylar xalifaligi, Fotimiylar, Ayyubiylar, Mamluklar, Usmonlilar imperiyasi va nihoyat zamonaviy Suriya Arab Respublikasi davrlaridir.
thumb|Umaviylar masjidi Damashqdagi eng katta masjiddir.

 Umaviylar 

 Umaviylar masjidi

 Fotimiylar 

 Nuriddin madrasasi

thumb|Assayida Zayynab masjidi gumbazining ichi

 Ayyubiylar 

 Al-Tuba masjidi
 Hanabila masjidi

 Mamluklar 
thumb|Zaynab masjidi
 Yalbugʻa masjidi
 Aqsab masjidi
 Senjeqdor masjidi
 Tabtabeya masjidi
 Saboneya masjidi
 Tavavsiya masjidi
 Siyaneya majmuasi
 Shayx Raslon masjidi
 Al-Saqiqa masjidi
 Osim masjidi
 Palata masjidi
 Zeyn masjidi
 Qola'e masjidi
 Tetkez masjidi
 Toreezi masjidi

 Usmonlilar 
thumb|Sulaymoniya takyasi masjidi

 Darvish posho masjidi
 Sinan posho masjidi (Damashq)
 Salimiyya takyasi masjidi
 Sulaymoniya takyasi masjidi
 Nabi Hobil masjidi
 Al-Arish masjidi

 Zamonaviy 
Sayyida Zaynab masjidi (Damashq)

 Sayyida Ruqayya masjidi

 

 http://www.syriatourism.org/index.php?module=subjects&func=viewpage&pageid=1925 

Turkum:Masjidlar roʻyxati
Nuriddin madrasasi

Nuriddin madrasasi  – Suriyaning Damashq shahrida joylashgan madrasa. U Suq al-Hayattinda, shaharning qadimiy devorlari orasida joylashgan. Maqbara 1167-yilda Suriya otabegi Nuriddin Zangiy tomonidan qurilgan boʻlib, u oʻsha yerda dafn etilgan. Majmua tarkibiga masjid, madrasa va otabegining maqbarasi kiradi. Bu Damashqda qurilgan birinchi bunday turdagi majmua hisoblangan.

Madrasa-maqbara majmuasi ikkita gumbazli boʻlib, eng balandi va eng qadimiysi Nuriddin Zangiy qabri ustiga oʻrnatilgan, ikkinchisi esa Nuriddin maqbarasi gumbaziga oʻxshash boʻlsa-da, undan kichikroq muqarnas gumbazdir. Bu gumbaz Damashq hokimi Amir Jamoliddin (vaf. 1269) qabri ustiga oʻrnatilgan.

 Yana qarang 

 Nuriddin Bimariston
 Jamoliddin al-Gʻaznaviy

 

Turkum:Damashqdagi masjidlar
Turkum:Damashqdagi madrasalar
Turkum:Suriyadagi maqbaralar
Malayziya Islom sanʼati muzeyi

Malayziya Islom sanʼati muzeyi – Kuala Lumpur shahridagi muzey. 1998-yil 12-dekabrda rasman ochilgan. Muzey Janubi-Sharqiy Osiyodagi eng yirik islom sanʼati muzeyi boʻlib, unda Islom olamiga doir yetti mingdan ortiq asarlar saqlanadi.

 Koʻrgazmalar 
Muzey ikki darajaga boʻlingan oʻn ikkita galereyadan iborat. Birinchi daraja arxitektura, Qur’on va boshqa qoʻlyozmalarga bagʻishlangan va Hindiston, Xitoy va Malay yarim orollari sanʼati uchun bittadan galereyalarni oʻz ichiga oladi. Qurol va zirh, toʻqimachilik, zargarlik buyumlari va tangalarga bagʻishlangan ikkinchi darajali galereyalar, qolgan uchta galereya esa materiallari boʻyicha tasniflangan sanʼat asarlaridan iborat metall, yogʻoch va keramika. Muzey, shuningdek, qadimiy islom shisha idishlari toʻplami bilan mashhur.

Muzey taʼlim, tadqiqot va keng qamrovli konservatsiya muassasalariga ega. Eng mashhur doimiy koʻrgazmalardan biri 19-asrga oid „Usmonli xonasi“dir.

 Mukofotlar va eʼtiroflari 
YilMukofotlar/tan olishTashkilot2014-yilPlatinum mukofoti – turistik diqqatga sazovor joylar (madaniyat, sanʼat va meros) toifasiKuala Lumpur merining turizm mukofotiSayohatchilar tanlagan eng yaxshi 10 ta muzey (Osiyoda 10-oʻrin)TripAdvisor2015-yilSayohatchilar tanlagan eng yaxshi 10 ta muzey (Osiyoda 10-oʻrin)TripAdvisor

 Yana qarang 

 Malayziyadagi muzeylar roʻyxati

 

Turkum:Kuala Lumpur muzeylari
Turkum:1998-yilda tashkil etilgan muzeylar
Turkum:Malayziyadagi Islom muzeylari
Million Dollar: Business

Million Dollar: Business – rossiyalik rep ijrochisi va musiqachisi Morgenshtern beshinchi studiyaviy albomi, 2021-yil 28-mayda Atlantic Records Russia orqali chiqarilgan. Bir hafta oldin rassom Million Dollar: Happiness albomini chiqardi.

 Reytinglar 
Yil Nashriyotchi Reyting Lavozim Manb. 2021 Apple Music Rossiyada eng yaxshi 10 albomi 9 VKontakte Yilning eng yaxshi albomlari 1 The Flow 2021 yilning eng yaxshi 50 ta mahalliy albomlari 40 Spotify Rossiyada eng yaxshi 5 albomi 2 

 

Turkum:2021-yil albomlari
Turkum:Morgenshtern albomlari
Turkum:Morgenshtern qo'shiqlari
Vladislav Davidzon

Vladislav Grigoryevich Davidzon (1985-yil 7-martda tugʻilgan) – sanʼatkor, yozuvchi, muharrir va noshir, kino prodyuseri. U oʻzining jurnalistika va madaniyat ishlariga eʼtibor qaratganligi bilan mashhur. „The Odessa Review“ning sobiq noshiri va bosh muharriri. Jurnal Ukrainaning Odessa shahrining madaniy hayotiga bagʻishlangan boʻlib, ingliz tilida nashr etilgan. Davidzon Yevrosiyo markazidagi Atlantika Kengashining norezident xodimi. Zamonaviy Odessa haqidagi romanning va "From Odessa with Love"ning muallifi. 2022-yil mart oyida Parijdagi Rossiya elchixonasi oldida Estoniyaning sobiq prezidenti Toomas Xendrik Ilves bilan zajigalkani ushlab turgan holda Rossiya pasportini yoqib yuborgan.

 Hayoti 
Davidzon 1985-yil 7-martda Toshkent shahrida yahudiy oilasida tugʻilgan. Uning bobosi respublikani liberallashtirish siyosiy maydonida faol boʻlib, oʻldirilib yuborilgan. U 1991-yilda Nyu-York shahriga ketib oilasi bilan Moskvaga koʻchib oʻtgan.

 Faoliyati 
Davidzon Odessani tark etganidan keyin Parijda istiqomat qilgan. Soʻng, Tablet jurnalida muxbir boʻlib ishlagan. U frilanser sifatida Yevropa siyosati, madaniy ishlari va ularning madaniyati haqida yozadi. 2020-yilda Davidzonga prezident Donald Trampning saylovoldi kompaniyasiga aloqador ukrainalik tezkor xodimlar Xanter Baydenning noutbukiga oid yangiliklarni targʻib qilish taklifi bilan murojaat qilishadi.

2023-yilda uning ikkinchi kitobi Bernard Anri-Levidan soʻzboshi olgan. Soʻzboshida Levi ukrain-yahudiy munosabatlari haqida yozib, yozuvlarda Davidzon ham tilga olingan.

 Shaxsiy hayoti 
Yigirma yoshdan oshgan Davidzon Parijda oʻqish davrida oʻzining boʻlajak rafiqasi Franko-Ukraina kinoprodyuseri boʻlgan Regina Maryanovska-Davidzon bilan uchrashgan. U sovet bastakori Isaak Dunaevskiyning avlodi. Yangi maktab va Parsons Parijda Sharqiy Yevropa siyosati va sanʼat tarixidan dars beradi.

Davidzon oʻzini yahudiy-banderit deb bilgan.

 Mukofotlari 

 Eng yaxshi keyingi avlod jurnalistik hisoboti uchun Transatlantik yetakchilik tarmogʻi „Ommaviy axborot vositalari erkinligi“ mukofoti, 2022-yil
 

Turkum:Toshkentlik yozuvchilar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1985-yilda tugʻilganlar
Turkum:7-martda tugʻilganlar
Aleksandr Ryabichev

Aleksandr Daniilovich Ryabichev (1957-yil 13-fevral, Moskva) – rus haykaltaroshi va jamoat arbobi.

Moskva Rassomlar uyushmasi aʼzosi (1986), Rossiya xalq ijodiyoti akademiyasining aʼzosi (2015), Pereslavl-Zalesskiy ijodiy uyi ijodiy guruhlari rahbari (1985—1987), Xalqaro Javohirlaʼl Neru mukofoti laureati (1992), Moskva shahar Dumasidagi monumental sanʼat komissiyasining aʼzosi (2000—2004), xalqaro koʻrgazmalar ishtirokchisi, ROO „BRICS“ hammuassisi. „Anʼanalar olami“ (2016), Rossiya-Germaniya doʻstlik jamiyati boshqaruvi aʼzosi.

 Hayoti 
Aleksandr Daniilovich Ryabichev 1957-yil 13-fevralda Moskvada tugʻilgan. S. G. Stroganova nomidagi Moskva davlat sanʼat va fanlar akademiyasini tamomlagan. Haykaltaroshning asarlari orasida 1996-yilda Moskvadagi Javohirlaʼl Neru maydonida oʻrnatilgan, uning otasi, haykaltarosh Dmitriy Ryabichev bilan birgalikda yaratilgan Javoharlaʼl Neru haykali, 1997-yilda Presnenskiy tumanida oʻrnatilgan „Raqsga tushayotgan bolalar“ kompozitsiyasi mavjud. Rossiya va Bavariya xalqlarining doʻstligini ifodalovchi L. A. Kostandovni abadiylashtirish uchun oʻrnatilgan yodgorlik muallifi hisoblanadi (S.Basmannaya koʻchasi, 2002). Shuningdek, otasi bilan birgalikda Mahatma Gandi (Dehli va Moskva, Hindiston Respublikasi elchixonasi) va Indira Gandi (Bhubanesvar, Orissa)yodgorliklarini yaratgan. Hindiston Respublikasining Moskvadagi elchixonasi hududidagi Mahatma Gandi haykali 2006-yil 2-oktyabrda ochilgan.

1995-yildan Aleksandr Ryabichev Ryabichevlar ijodiy ustaxonasi rahbari bo'lib, unda haykaltaroshlar Aleksandr Burganov (“Malika Turandot” haykal-favvorasi), Aleksandr Rukavishnikov (“Marinka Kreml minorasi oldidagi Dmitriy Donskoy haykali” ), Aleksandr Rojnikov, Aleksandr Taratinov, Mariya Levinskaya, Aleksandr Vagner va boshqalar ishlagan. Rejissor Valeriy Todorovskiy Ryabichevlar ijodiy ustaxonasida film suratga oldi. 1967-yilda ustaxonaning asoschisi haykaltarosh Dmitriy (Daniil) Ryabichev, o'n to'rt Turkiston komissarlari haykali, Toshkentdagi Jasorat monumenti, Ivanovodagi inqilob jangchilari haykali muallifi edi.

 Mukofotlari 
 Javohirlaʼl Neru mukofoti (1992).
 Butunrossiya ko'rgazmalar markazining oltin medali (2009).
 Rossiya Badiiy akademiyasi va Rus adabiyoti akademiyasining minnatdorchilik yorliqlari.

 

 
 Ненасилие — оружие сильных. Акция в Творческой Мастерской Рябичевых. Журнал «Международная жизнь» 
 Лев Толстой — Махатма Ганди. Международная миротворческая акция
 Аrtinvestment. Династия Рябичевых.
 Россия-Индия. Культура миротворчества. Открытый конкурс в Мастерской Рябичева
 ria.ru. События
 moscowout Династия
 Семья Рябичевых. Литературная газета
 В Москве состоялась презентация РОО «БРИКС. Мир традиций» 
 «Известия» интервью со скульптором А. Рябичевым
 Мастерская Рябичевых, Памятник Героям-дружинникам, борцам на баррикадах 1905 года
 Семья Рябичевых готова бесплатно восстановить утраченные части памятника семье Шомахмудовых
 Архив событий cultobzor.ru 
 Династия
 Омское телевидение об одном из символов города
Turkum:Moskvada tugʻilganlar
Olena Litovchenko

Olena Oleksiivna Litovchenko (1963-yil 1-mayda Toshkent shahrida tugʻilgan – 2021-yil 28-oktyabr Kiyev, Ukrainada vafot etgan) – ukrainalik yozuvchi va maʼlumoti boʻyicha metallurgiya muhandisi. Turmush oʻrtogʻi Timur Litovchenko bilan hamkorlikda sarguzasht, tarixiy va detektiv asarlar yozib, Ukrainada kitoblari nashr etilgan.

 Hayoti 
Olena Oleksiivna Litovchenko 1963-yil 1-mayda Toshkent shahrida tugʻilgan. Uning otasi uchuvchi boʻlib, transport aviatsiyasida bort muhandisi boʻlib ishlagan. Olena voyaga yetgunga qadar Ukrainada, Rossiyada (Tyumen, Kurgan) boʻlgan.

 Shaxsiy hayoti 
right|thumb|250x250px| Olena turmush oʻrtogi Timur bilan Lvov kitob forumida, 2017-yil
Olenaning turmush oʻrtogʻi Timur Litovchenko 1963-yili Kiyevda tugʻilgan. Ular 1984-yilda turmush qurishgan. 2011-yildan beri u bilan birga adabiy asarlar yozib kelmoqda. Ularning 1985-yilda tugʻilgan, Lyudmila ismli bir qizi bor.

Olenaning otasi Motovylivkadan, onasi esa Sharqiy Polshadagi Lublin vodiyidagi Xrubieszov okrugining (hozirgi Gmina Uchanie shahrida yashagan) Vuganski zodagonlari oilasidan boʻlgan.

 Faoliyati 
Oʻsmirlik davrida Olena Litovchenkoning bir qator sheʼrlari Rossiyaning Kurgan davriy matbuotida nashr etilgan. KPIda oʻqiyotganda va undan keyin ham baʼzan fantaziya janrida qisqa hikoyalar yozgan. 2011-yili turmush oʻrtogʻi Timur Litovchenko bilan birgalikda tarixiy nasr yozishni boshlaganda mutlaqo yangi bosqich boshlanadi42 fantasti pro Neymovіrne, Lіteraturu і Vse Іnshe. Vipusk 12: Timur Litovchenko. Ijodiy Litovchenko juftligining romanlari Xarkovning Folio nashriyoti tomonidan nashr etilgan. Olena Litovchenko, shuningdek, uy hayvonlari haqida oilaviy oʻqish uchun bir qator hikoyalar yozib chiqargan. Ulardan biri „Druzi nezradlyvi“ („Mi-mi-mi. Bizning sevimlilarimiz“ tanlovi gʻoliblari) toʻplamiga kiritilgan. 

 

Turkum:Toshkentlik yozuvchilar
Turkum:2021-yilda vafot etganlar
Turkum:1963-yilda tugʻilganlar
Turkum:1-mayda tugʻilganlar
Garold Registon

Garold Gabrielevich Registon (haqiqiy ismi Ureklyan; ; 1924-yil 28-aprel, Toshkent shahri – 1999-yil 4-noyabr Moskva) – asli kelib chiqishi arman boʻlgan sovet shoiri va tarjimoni.

 Hayoti 
Garold Gabrielevich Registon SSSR madhiyasi matnining hammuallifi boʻlgan yozuvchi Gabriel Arkadyevich El-Registonning oʻgʻli. Otasing birinchi rafiqasi esa Olga Ivanovna Kalakutskaya boʻlgan.

Garold Gabrielevich Registon 400 dan ortiq qoʻshiqlar matnining muallifi hisoblanadi.

U 1951-yilda A. M. Gorkiy nomidagi Adabiyot institutini tugatganhttp://feb-web.ru/feb/kle/kle-abc/ke6/ke6-2321.htm. Oʻzining sheʼrlaridan tashqari, SSSR xalqlari tillaridan koʻplab asarlarni tarjima qilgan. Bastakor Andrey Babayev bilan birgalikda „Men bir qizni uchratdim“ filmidagi qoʻshiqlarni matnini yozgan. Bastakor Arno Babajanyan bilan hamkorlikda u oʻzining eng yaxshi qoʻshiqlaridan biri „Kutish“ ni yozgan, uni Muslim Magomayev ajoyib ijro etgan.

Garold Gabrielevich Registon 1999-yilda Moskva shahrida vafot etgan hamda Novodevichy qabristoniga dafn qilingan.

Mukofotlari
"Shon-sharaf belgisi" ordeni (1984-yil 24-aprel).

 Asarlari 
1959-yil – Sevgi va qoʻshiq: Sheʼrlar.

1963-yil – Yurak.

1965-yil – Yetuklik.

1966-yil – Moviy avgust.

1967-yil – Mening davomim (104 sahifa, 25 000 nusxada sotilgan).

1969-yil – Qordagi yulduzlar (Olmaota)

1979-yil – Qayinga aylaning.

1972-yil – Vazifa ovozi (Voenizdat).

1975-yil – Daryo.

1978-yil – Moviy zigʻir: Sheʼrlar (Sovremennik)

1979-yil – Kosmik iamblar.

1980-yil – Yerdagi yoʻl (176 sahifa, 30 000 nusxada sotilgan).

1981-yil – Bir lahza va abadiyat (208 sahifa, 25 000 nusxada sotilgan).

1984-yil – Sevimlilar (Sovremennik).

1995-yil – Oktyabr.

1986-yil – Vaqt shamoli (256 sahifa, 33 000 nusxada sotilgan).

 
Соловьев Г., За свой поэтич. почерк, «Лит-ра и жизнь», 1959, 28 июня;

Прокофьев А., Нельзя прожить на свете без России!, «Лит. газета», 1966, 1 марта.

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha shoirlar
Saodat Ismoilova

Saodat Ismoilova (1981-yili tugʻilgan) – oʻzbek kinorejissyori.
Uning ijodi Markaziy Osiyo ayollari tarixiga bagʻishlangan. Toshkent davlat universitetining kino ijodkorligi fakultetini tamomlab, Yevropaga koʻchib oʻtgan. U yerda Markaziy Osiyo madaniyati haqidagi filmlarni namoyish qila boshlaydi. Saodat birinchi boʻlib Amsterdamdagi EYE Filmmuseum mukofotiga sazovor boʻlib, Oʻzbekiston tarixini hikoya qiluvchi „Zuxra“ video instalyasiyasini chiqarishi bilan xalqaro eʼtirofga erishgan. 2014-yilda Berlin xalqaro kinofestivalida oʻzining birinchi badiiy filmi „40 kunlik sukunat“ filmining premyerasi boʻlgan. Unda eng yaxshi debyut filmi nominatsiyasiga sazovor boʻladi. Keyin Norvegiyaning zamonaviy sanʼat idorasida va fransuz zamonaviy sanʼat studiyalaridan biri Le Fresnoyda bir qancha qisqa metrajli filmlarni suratga olgan.

 Hayoti 
U 1981-yilda Toshkent shahrida (Oʻzbekiston SSSR) tugʻilgan. Yoshligidanoq, oʻzbek kinematografi boʻlgan. Saodat otasi va ertakchi buvisidan ilhomlanib, kinoga ishtiyoqini oshirgan. Ismoilova Oʻzbekiston davlat sanʼat va madaniyat institutida kino yoʻnalishi boʻyicha tahsil olgan. Institutda sovet kinoijodkorlari Sergey Parajanov va Andrey Tarkovskiy ijodiga muxlislik qilgan. Ular sovet realizmining oʻrnatilgan uslubidan chiqib, ekspressionistik va ekzistensializm mavzularini yoʻlga qoʻygan sovet kinoijodkorlaridan edi. 1999-yilda Toshkent kinofestivalida bosh mukofotga sazovor boʻladi.

 Markaziy Osiyodagi loyihalari 
Ismoilova 2019-yilda Toshkentdagi Zamonaviy sanʼat markazida (CCAT) „Qoʻrgʻon Chirog“ nomli koʻrgazmasini oʻtkazgan. Shuningdek, Toshkentda bir yil davom etgan zamonaviy sanʼat boʻyicha taʼlim dasturini tuzadi. Keyingi yili esa Osiyo kino arxivi uchun „Oʻzining besh hayoti“ filmini suratga olib, filmda Oʻzbekiston ayollari tarixini aks ettirgan edi.

 Uslubi 
Uning filmlari Markaziy Osiyo tarixiga alohida eʼtibor berib, ayollarning tarixi va madaniy amaliyotiga bagʻishlangan. Filmlar sekin tempi va ritmik tahrirlash uslubi tufayli „hipnotik“ deb ham taʼriflangan.

 

 IMDB
 Mening filmlarim
 FilmPortal
 Facebook
 Instagram

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:XXI asrda Oʻzbekiston ayollari
Turkum:1981-yilda tugʻilganlar
Turkum:O‘zbekiston kinorejissyorlari
Turkum:Oʻzbekiston davlat sanʼat va madaniyat instituti bitiruvchilari
Carla's Dreams

Carlaʼs Dreams – Moldovadan 2012 yilda Kishinyovda tashkil etilgan musiqiy loyiha. Guruh oʻz qoʻshiqlarini rumin, ingliz va rus tillarida ijro etuvchi qoʻshiqchilar va bastakorlarning anonim guruhidan iborat. Ularning bosh qoʻshiqchisi, kod nomi Sergiu va uning guruhdoshlari hamma koʻrinishlarda qalpoqli kozok, quyoshdan saqlaydigan koʻzoynak va boʻyanishdan yuz niqobini kiyib, oʻzlarining kimligini yashirishadi. „P. O. H. U.I“ singli chiqqanidan keyin „Carlaʼs Dreams“ Moldova va Ruminiyada mashhurlikka erishdi. 2013 yilda Inna bilan, va oʻshandan beri Ruminiyada birinchi raqamli singl boʻlgan toʻqqizta singl chiqardi.

 Diskografiya 

 Albomlar 

 Hobsonʼs Choice (2012)
 DA. NU. NA. (2014)
 NGOC (2016)
 Antiexemplu (2017)
 Monomaniac (2018)
 Nocturn (2019)

 Musiqalar 
 „Raslabon“
 „Jit vibiraem“ (feat. DARA)
 „Inima“
 „Iskusstvo lyubvi…“
 „Letat“
 „Stena…“
 „Do vstrechi, ne skuchay…“
 „Krutitsya Zemlya“
 „Yesli bi…“
 „Na perekryostkax“
 „My Girl“
 „Născut în Moldova“
 „Cântec de leagăn“
 „Vlyubleni“ (feat. DARA)
 „Hobsonʼs Choice“
 „Cantec Despre Mare“
 „Mama“
 „Tata“
 „Dă-ti-n chizda mă-tii“ „Pentru cei ce pot“
 „Krasnimi kraskami“
 „Scrisoare fratelui mai mic“
 „P. O.H. U.I.“ (feat. INNA)
 „Funeral Face“
 „Lumea ta“ (feat. Loredana)
 „Tempus fugit“
 „Wednesday“
 „S visoti“
 „Farewell“
 „Tempus fugit 2“
 „Numai tu“
 „Ești altfel“
 „Atât de liberi“
 „Nelyubimaya“
 „Rățușca“
 „Mai stai“ „Fie ce-o fi“ (feat. Dara, INNA & Antonia)
 „Rachete“ („Rockets“)
 „Cum ne noi“ (feat. Delia)
 „Da, mamă“ (feat. Delia)
 „Tempus fugit 3 (#tra-ta-ta)“
 „Zarplata“ (#Ci-ta-na-na-na)
 „Te rog“ (feat. INNA)
 "Sub pielea mea"
 „Aripile“
 „Acele“
 „Unde“
 „Suna-ma“ (feat. Antonia)
 „Treugolniki“
 „Imperfect“
 „Anti CSD“
 „Dragostea Din Plic“
 „Antiexemplu“
 „Document“ (cover COMA)
 „Ne Bucuram In Ciuda Lor“
 „Tu Si Eu“ (feat.INNA)
 „Până la sânge“
 „Inima“ (feat.Delia)
 „Animal De Prada“
 „Formula Apei“
 „Ai Mei“
 „Beretta“
 „Frica“
 „413“
 „17 Ani“
 „Tequila“ (feat. Blacklist)
 „Pe Umerii Tai Slabi“
 „Monomaniac“
 „Poetic si Murdar“
 „Lacrimi si Pumni in Pereti“
 „Praf de Stele“
 „Ca Benzina“
 „Karma“
 „Luna“
 „CRV“
 „Luna“
 „ITSOVA“
 „Te-ascund In Vise“
 „Ne topim“
 „Dependent“ (feat. Deliric)
 „Gust amar“
 „Anxietate“ (feat. Antonia)
 „Bambolina“ (feat Killa Fonic)
 „Baila Conmigo“ x Blacklist
 „Seară de seară“
 „Secrete“
 „Scara 2,etajul 7“
 „Simplu și ușor“
 „N-aud“ (feat. EMAA)
 „Victima“
 „Înapoi“
 „Doar tu“
 „Adidașii gri“
 „Din cauza ta“ (feat. Nicole Cherry)
 „AE“

 Mukofot va unvonlar 
+Taqdirlash marosimining nomi, topshirilgan yil, mukofot toifasi, oluvchi va nominatsiya natijasiMukofotNomzod/IshNatija2016Media Music AwardsCarlaʼs Dreams "Te rog" "Sub pielea mea" 2017Carlaʼs Dreams "Imperfect" "Până la sânge" "Antiexemplu" Radar de Media AwardsCarlaʼs Dreams "Imperfect" "Acele" "Sub pielea mea" "Sună-mă" 2018Carlaʼs Dreams "Până la sânge" "Beretta" "Tequila" 2019Carlaʼs Dreams 

 

 

 Rasmiy veb-sayt
Hanabila masjidi

Hanabila masjidi yoki Darvish Posho masjidi (Muzaffari masjidi deb ham ataladi), Suriyaning Damashq shahrida joylashgan ilk Ayyubiylar davriga oid masjiddirMuzaffari Mosque Archnet Digital Library..

 Yana qarang 

 Damashqdagi masjidlar roʻyxati

 

Turkum:Damashqdagi masjidlar
Yalbugʻa masjidi

Yalbugʻa masjidi (Jāmi' Yalbukhā) Suriyaning Damashq shahrida joylashgan. Masjid Barada daryosi boʻyida 13-asrda qurilgan. 1264-yilda mamluklar yoki 1346—1347-yillarda Yalbugʻo al-Yahyoviy tomonidan bunyod etilgan deb taxmin qilinadi : 286 . Ibrohim posho (1832-1840) davrida bu hududdan pechene fabrikasi sifatida foydalanilgan. 1974-yilda qayta qurish vaqtida yoʻl ochish maqsadida buzib tashlangan. 2014-yil 27-oktabrda qurib bitkazilgan zamonaviy masjid ayni shu yerda qad rostlagan : 111 .

 

Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Damashqdagi masjidlar
Turkum:Suriyadagi Mamluklar masjidlari
Aqsab masjidi

Aqsab masjidi (inglizcha: Shakar qamish masjidi) – Suriyaning Damashq shahridagi Ayyubiylar davrida qurilgan masjid. U Suq Sarujiyada, eski shahar devorlaridan tashqarida, Bob al-Salom darvozasi yaqinida joylashganAqsab Mosque Archnet Digital Library..

 

 

 
Turkum:Damashqdagi masjidlar
Turkum:Suriya arxitekturasi