Filippin

Filippin (inglizcha: Philippines), Filippin Respublikasi (tagalcha: Republika ng Pilipinas, inglizcha: Republic of the Philippines) – Janubi-Sharqiy Osiyodagi davlat, Tinch okeandagi Filippin arxipelagida joylashgan. Maydoni - 300 ming km². Aholisi - 84,526 mln. kishi (2002). Poytaxti — Manila shahri. Maʼmuriy jihatdan 74 viloyat (province)ga boʻlinadi.

 Davlat tuzumi 
Filippin – respublika. Amaldagi konstitutsiyasi 1987-yil maʼqullangan. Davlat boshligʻi – prezident (2001-yildan Gloriya Makapagal Arroyo xonim), u toʻgʻri umumiy ovoz berish yoʻli bilan 6 yil muddatga saylanadi, 2 muddatga qayta saylanishi mumkin emas. Prezident hukumat boshligʻi ham hisoblanadi. Qonun chiqaruvchi hokimiyatni Filippin Kongressi (2 palatali parlament – senat va vakillar palatasi), ijrochi hokimiyatni prezident va hukumat amalga oshiradi.

 Tabiati 
Filippin arxipelagi 7107 oroldan iborat, shundan 800 tasida odam yashaydi. Yiriklari: Luson, Mindanao, Samar, Negros, Palavan, Mindoro, Sebu, Leyte. Mamlakat yer yuzasining aksariyati togʻli (eng baland joyi – 2954 m, Mindanao oroldagi Apo vulqoni). Harakatdagi va soʻngan vulqon koʻp. Tez-tez zilzila boʻlib turadi. Hududning 1/4 qismi pasttekislik egallaydi. Togʻlar oraligʻida soyliklar va dengiz sohillarida ensiz tekisliklar joylashgan. Foydali qazilmalardan temir rudasi, xromit, marganets, nikel, mis, shuningdek, simob, oltin, kumush, turli qurilish materiallari bor. Iqlimi tropik va subekvatorial mussonli. Oʻrtacha oylik temperatura 24—28°C, togʻlarda 19 °C gacha. Yillik oʻrtacha yogʻin miqdori 1000–4000 mm. Tayfunlar boʻlib turadi. RioGrandedeMindanao, Agusan, Kagayan va boshqa daryolari sersuv va seroyetona. Koʻl kam, eng kattasi Luson oroldagi Bay koʻli.
 Tuproq 
Tuprogʻi, asosan, laterit tipli qizil va sariq, togʻlarda togʻkashtan, dare vodiylarida allyuvial tuproq. 10 ming tur oʻsimlikning 40% endemik. Hududining 46% tropik urmondan iborat. Qimmatbaho yogʻoch olinadigan doim yashil daraxt turi koʻp. Dengiz sohillarida mangro oʻrmonlari mavjud. 1200 m dan baland joylar butazor va oʻgloq bilan band. Hayvon turi koʻp emas. Iirik sut emizuvchilar yoʻq. Bugʻuning bir necha turi, yovvoyi tungʻiz, mangust uchraydi. Qushlarning 750 dan ortiq turi yashaydi. Sudralib yuruvchi hayvon koʻp. MayonVolkano, Kanlaon, Maunt Apo va boshqa milliy bogʻlari va qoʻriqxonalari bor.

 Aholisi 
Filippinda oʻzaro yaqin til va shevalarda soʻzlashuvchi 90 dan ziyod elat va qabilalar yashaydi. Ularning yiriklari: bisayya, tagal, ilok, bi. kol, pampangan, pangasinan va boshqa Bundan tashqari, xitoy, osiyolik, yevropalik va amerikaliklar ham bor. Shahar aholisi 56%. Rasmiy tillar – tagal va ingliz tillari. Dindorlari xristian, islom dinlariga eʼtiqod qiladilar. Yirik shaharlari: Manila, KesonSiti, Sebu, Davao.

 Tarixi 
Filippin hududida miloddan avvalgi 2-ming yillikda Osiyo qitʼasidan, miloddan avvalgi 1-ming yillikda Hindixitoydan borgan, keyinroq Indoneziyadan kelgan janubiy mongoloidlar mahalliy negravstraloidlarni siqib chiqarganlar, qisman ular bilan qorishib ketganlar. 14—15-asrlarda Indoneziya orqali Luson, Sebu orollarida, Sudu arxipelagida islom dini tarqaldi. Bu yerlarda mayda tarqoq hokimliklar, Sulu arxipelagida esa Xolo sultonligi vujudga keldi. 1521-yil Magellan boshchiligidagi Ispaniya ekspeditsiyasi Filippin orollariga yetib keldi. Bu ekspeditsiyani Maktano hokimi Lapulapu tormor etgach (Filippinda uni mustaqillik uchun kurashning birinchi qahramoni sifatida eʼzozlaydilar), Ispaniya 1564-yil Legaspi boshchiligida yana ekspeditsiya yubordi. Uning otryadi Filippinning markaziy va shimoliy qismidagi asosiy orollarning sohillarini bosib oldi, aholining koʻpchiligini (janubdagi musulmonlardan tashqari) xristian diniga kiritdi. 1756—1763-yillardagi 7 yillik urush davrida ingliz qoʻshinlari Manila shahri va bir qancha joylarni bir yilgacha egallab turdilar. 19-asrning 2-yarmida xorijiy sarmoya yordamida savdo-sanoat ishlari rivojlana boshladi, ziyolilar voyaga yetdi. Islohot tarafdorlari (X. Risal, M. del Pilar va boshqalar) dastlabki vatanparvarlik tashkilotlarini tuzdilar. 1892-yil A. Bonifasio va boshqa rahbarligida Katipunan deb ataluvchi yashirin vatanparvarlik tashkiloti vujudga keldi, tez orada keskin chora-tadbirlar koʻrish tarafdori boʻlgan ziyolilar bu tashkilotga qoʻshildi. Katipunan chaqirigʻi bilan milliy ozodlik inqilobi (1896—1898) boshlandi. Inqilobchilar 1897-yil 22-martda mustaqil respublikani eʼlon qildilar. AQSH 1898-yil aprelda Ispaniya mustamlakalarini egallash uchun urush boshladi. 1898-yil 12-iyunda Filippin 2-marta mustaqil deb eʼlon qilindi. 1899 – 1901-yillardagi Amerika – Filippin urushi natijasida AQSH Filippinni bosib oldi. 1934-yil Filippin muxtoriyatga ega boʻldi. Ikkinchi jahon urushi yillarida Filippin hududini Yaponiya okkupatsiya qildi. 1946-yil 4-iyulda Filippin mustaqil respublika deb eʼlon qilindi. Filippin 1945-yildan BMT aʼzosi. Oʻzbekiston Respublikasi suverenitetini 1992-yil 22-yanvarda tan olgan va oʻsha yil 13-aprelda diplomatiya munosabatlari oʻrnatgan. Milliy bayrami – 12-iyun – Mustaqillik kuni (1898).

 Siyosiy partiyalari, kasaba uyushmalari 
Liberal partiya, 1946-yil tuzilgan; Millatchilar partiyasi, 1907-yil asos solingan, 1972-yil taqiqlangan, 1978-yil yana faoliyat boshlagan; Filippin kommunistik partiyasi, 1930-yil tashkil etilgan; „Filippin vatanparvar ommasining demokratiya uchun kurashi“ partiyasi, 1997-yil tuzilgan; LakasXristian demokratlar milliy ittifoqi – partiya bloki, 1992-yil tashkil etilgan. Filippin kasaba uyushmalari kongressi, 1975-yil asos solingan, 39 tarmoq kasaba uyushmasini birlashtiradi.

 Xoʻjaligi 
Filippin – agrar-industrial mamlakat. Yalpi ichki mahsulotda qishloq xoʻjaligining ulushi 22%, sanoatniki 32%, xizmat koʻrsatish sohasiniki 48%.

Qishloq xoʻjaligida kichik-kichik dehqon xoʻjaliklari koʻpchilikni tashkil qiladi. Yirik plantatsiya xoʻjaliklari ham bor. Qishloq xoʻjaligiga yarokli yerlar 9 mln. gektar (mamlakat hududining 30%), shundan 1 mln. gektar yer sugʻoriladi. Dehqonchilik ustun. Eksport uchun shakarkamish, abaka, geveya, kokos palmasi, yer yongʻoq, kofe, kakao, tamaki, tropik va sitrus mevalar yetishtiriladi. Asosiy oziq-ovqat ekinlari – sholi, makkajoʻxori, batat, maniok, sabzavot. Chorvachiligi rivojlangan: qoramol va buyvol, choʻchqa, echki, parranda boqiladi, baliq ovlanadi. Oʻrmonlarda qimmatbaho eksportbop pushti va kizil daraxt yogʻochlari tayyorlanadi.
 Sanoat 
Sanoatida konchilik rivojlangan: nikel, rux, mis, temir, marganets, xrom rudalari, shuningdek, toshkoʻmir, neft, simob, oltin, kumush qazib olinadi. Filippin sanoati qand, sholi oqlash, tamaki, yogʻ-moy, meva konservalash, kopra, arqon va boshqa korxonalardan iborat. Yogʻochsozlik, mebel va koʻn-poyabzal sanoati ham rivojlangan. Sanoatning kimyo, radioelektronika tarmoqlari yuksak surʼatda taraqqiy etmoqda. Metallurgiya, metallsozlik, mashinasozlik (jumladan, avtomobil yigʻish), televizor, radiopriyomnik, elektr asboblar, mineral oʻgʻit, rezinatexnika buyumlari ishlab chiqaradigan, neftni qayta ishlaydigan, neft kimyosi, toʻqimachilik, tikuvchilik, "oyna, sement zavodlari bor. Hunarmandchilik kds. tarmoq hisoblanadi. Yiliga oʻrtacha 26,4 mlrd. kVtsoat elektr energiya hosil qilinadi. Asosiy sanoat markazlari: Manila, Sebu, Davao. Yuklar, asosan, dengiz transportida tashiladi. Temir yoʻli uzunligi 0,9 ming km, avtomobil yoʻllari uzunligi 161 ming km. Asosiy dengiz portlari: Manila, Sebu, Batangas, Davao. Manilada xalqaro aeroport bor. Filippin chetga kandshakar, kopra, kokos moyi, metall rudalari, yogʻoch, mashina va uskunalar, kimyoviy moddalar chiqaradi, chetdan neft va neft mahsulotlari, mashina va uskuna, transport vositalari oladi. Yaponiya, AQSH, Avstraliya, Indoneziya, Singapur, Koreya Respublikasi, Saudiya Arabistoni bilan savdo qiladi. Pul birligi – Filippin pesosi.

 Tibbiy xizmati, maorifi, ilmiy va madaniy-maʼrifiy muassasalari 
Vrachlar universitet va tibbiyot institutlarida tayyorlanadi. Filippinda oʻrta maktablarning yarmidan koʻprogʻi va boshlangʻich maktablarning bir qismi xususiy. Davlatga karashli va xususiy maktablarda pul toʻlab oʻqiladi. Boshlangʻich maktabda oʻqish majburiy va bepul boʻlib, unga bolalar 7 yoshdan qabul qilinadi va 6 yil oʻqitiladi. Oʻrta maktablarda oʻkish muddati 4 yil Darslar ingliz va mahalliy tagal tillarida olib boriladi. Hunar taʼlimi boshlangʻich maktab negizidagi qishloq xoʻjaligi, sanoat, savdo maktablarida amalga oshiriladi. Boshlangich maktablarning oʻqituvchilari pedagogika kollejlarida tayyorlanadi. Ularning eng kattasi Maniladagi Filippin normal (pedagogika) kollejidir. Oliy oʻquv yurtlarining kupi xususiy. Yirik oliy oʻquv yurtlari: Maniladagi Katolik SantoTomas universiteti (1611), Manila universiteti, Uzoq Sharq universiteti (1928), Sharq universiteti (1946), KesonSiti shahridagi Filippin universiteti (1908). Yetakchi ilmiy muassasalar universitetlar huzurida tashkil etilgan. Davlat ilmiy muassasalari – Yadro tadqiqotlari markazi (1958), Filippin taraqqiyot akademiyasi (1973), Kokos palmasi ilmiy tadqiqot instituti, Filippin fanlar akademiyasi (1976) va boshqa Xalqaro sholi ilmiy tadqiqot institutlari bor. Untlar huzurida yirik kutubxonalar, Manilada Milliy kutubxona ishlaydi. Manilada SantoTomas muzeyi (1682), Filippin Milliy muzeyi (1901) va Metropoliten sanʼat muzeyi mavjud.

 Matbuoti, radioeshittirishi va telekoʻrsatuvi 
Filippinda bir qancha gaz. va jurnal nashr etiladi. Yiriklari: „Balita“ („Yangiliklar“, tagal tilida chiqadigan kundalik gazeta, 1972-yildan), „Manila bulletin“ („Manila byulleteni“, ingliz tilida chiqadigan kundalik gazeta, 1972-yildan), „Manila ivning post“ („Manila oqshom pochtasi“, ingliz tilida chikadigan kundalik kechki gazeta, 1975-yildan), „Manila tayms“ („Manila vaqti“, ingliz tilida chiqadigan kundalik gazeta, 1945-yildan), „Piplz djornel“ („Xalq gazetasi“, tagal va ingliz tillarida chikadigan gazeta, 1979-yildan), „Tempo“ („Surʼat“, tagal va ingliz tillarida chikadigan kundalik gazeta, 1983-yildan), „Yunayted deyli nyus“ („Kun yangiliklari“, ingliz va xitoy tillarida chiqadigan kundalik gazeta, 1973-yildan), „Sulong“ („Olgʻa“, oylik byulleten). Filippin yangiliklar agentligi – davlat axborot mahkamasi boʻlib, 1973-yildan faoliyat koʻrsatadi. Radioeshittirish 1952-yildan, telekoʻrsatuv 1953-yildan boshlangan. Mamlakatdagi barcha radio va telestyalar faoliyati „Neshnl telekommyunikeyshne kommishn“ hukumat mahkamasi tomonidan nazorat qilinadi.

 Adabiyoti 
Filippin xalqlari va elatlari adabiyoti tagal va boshqa mahalliy tillarda, shuningdek, ispan va ingliz tillarida rivojlanib kelmoqda. Filippin xalq ogʻzaki ijodiyoti va, ayniqsa, qahramonlik dostonlarida malayya va indonezyava adabiy anʼanalarining taʼsiri seziladi. 16—19-asrlardagi Ispaniya hukmronligi davrida ispan tilida diniy-nasihat ruhidagi adabiyot vujudga keldi. Zamonaviy tagal adabiyotining asoschisi Filippin Baltasar (taxallusi Balagtas)ning „Florante va Laura“ dostoni (1838) mashhur. 1856-yil M. de Kastroning tagal tilida bosilib chiqqan birinchi romani „Urban va Felisa“ (1863)dan keyin 20-asrning 1yarmida V. ErnandesPenya, L. K. Santos romanlari, X. Korasan de Xesus, A. V. Ernandes sheʼrlari, A. V. Ernandes, D. Rosario, Filippin Galauran hikoyalari paydo boʻldi. Ikkinchi jahon urushidan keyin sheʼriyat va hikoya navislik yanada rivoj topdi. A. V. Ernandesning „Shayton yigʻi“, „Vahshiy qushlar“, Filippin Galauranning „Bir qisim guruch“, N. Karavananing „Kizil uydagi farishta“ romanlari ijtimoiy va maishiy mavzularga bagashlandi.

Ispan tilidagi adabiyot rivojida X. Risal romanlari („Menga tegishma“, „Flibustyerlar“) katta ahamiyatga ega boʻldi. 20-asrning 1-yarmida S. Apostol, Filippin Gerrero, K. M. Rekto va boshqalarlarning vatanparvarlik sheʼriyati mashhur boʻldi. Xuddi shu davrda X. G. Vilya, M. E. Argilya, N. V. M. Gonsales, K. Bulosan kabilar ingliz tilida novella va sheʼrlar yaratishdi. 2jahon urushidan keyingi davrda E. Okampo, N. Xoakin, E. L. Tyempo va boshqa adiblar yetishib chiqdi.

 Meʼmorligi va tasviriy sanʼati 
Mahalliy aholining anʼanaviy uylari qoziqlar ustiga chaylasimon qilib quriladi, usti palma bargi bilan yopiladi. Mustamlaka davrida shaharlar, istehkomlar, cherkov va saroylar barokko hamda klassitsizm uslubida qurila boshladi (Luson oroldagi SanNikolas cherkovi, 17-asr; Maniladagi SantoTomas universiteti, 1608—1615-yil). 19-asr 2-yarmi va 20-asr 1yarmida Manila shahrida Yevropa va Amerika meʼmorligi uslubida binolar barpo etildi. Filippin meʼmorlaridan P. Antonio, S. Konso, L. V. Loksin, A. Nakpil oʻz ijodida ispan meʼmorligi uslubidagi bino va inshootlarni millim ruxda bezashga ahamiyat bera boshladilar (Panay orol Iloilo shahridagi Miagao ibodatxonasi; Maniladagi Filippin madaniyat markazi, 1969, meʼmor L. V. Loksin).

Filippin hududida miloddan avvalgi 2—1-ming yillikka oid sanʼat yodgorliklari saqlanib qolgan. Qadimdan yogʻoch va bambuk oʻymakorligi, toʻqimachilik, metallsozlik, kashtachilik, zargarlik kabi kasblar mashhur boʻlgan. Maniladagi SanAgustin cherkovining oʻymakor yogʻoch eshiklari (1606) va SanIgnasio cherkovining ibodat qilinadigan qismidagi oʻyma naqshlar Filippin sanʼatining ilk namunalaridir. 19-asrning 2-yarmi va 20-asrning 1-yarmida dastgoh rangtasviri (X. de Luna, Filippin Idalgo, Filippin Amorsolo), haykaltaroshlik (G. Tolentino) paydo boʻddi. Filippin Roxas portret va manzara, X. Risal rangtasvir va haykaltaroshlik sohasida unutilmas asarlar yaratishdi. Filippin Amorsolo asos solgan „Anʼanavii maktab“ 20-asr oʻrtalariga kelib Filippin rassomlari akademiyasiga aylandi. 50—60-yillarda K. V. Fransisko ijodi kamol topdi. U afsona va rivoyatlarga, ozodlik harakati qahramonlariga, shuningdek, dehqonlar, baliqchilar, konchilar hayotiga bagʻishlangan koʻpgina devoriy rayem va manzaralar yaratdi. A. MagsaysayXo ismli ayol rassom qishloq xotin-qizlarining lobar siymosini tasvirlovchi goʻzal asarlari bilan eʼtibor qozondi. V. Manansala, R. Tabuena, M. Malang Santos, U. Yonson, E. Okampo, A. R. Lus, Filippin Sobel kabi rassomlar, X. Alkaptara va A. M. Imao, N. Abue kabi haykaltaroshlar milliy realistik anʼanalarni davom ettirdilar.

 Musiqasi 
Marosim (harbiy, toʻy), mehnat va boshqa xalq qoʻshiq hamda raqslari azaldan davom etib keladi. Togʻlik va musulmon xalqlarning qadimgi musiqasi deyarli oʻzgarishsiz saqlangan. 16— 18-asrlarda xristian diniga kirgan va ispanlar taʼsirida boʻlgan xalqlarda esa biroz mahalliylashgan ispancha raqslar (xota, xabanera) tarqala boshlagan. Cholgʻu asboblari: bambuk va yogoch fleytalar, gonglar, gitarasimon kudyapi, gitgit (skripka turi) va boshqalar. Rondalya deb ataluvchi torli milliy orkestr shuhrat qozongan. Professional musiqa 19-asrdan rivoj topdi. 1916-yil Filippin universiteti huzurida konservatoriya ochildi, keyinroq Manila va KesonSiti shaharlarida musiqa muassasalari va jamoalari tashkil topdi. Kompozitorlar orasida X. Silos, X. Estelya, A. Molina, Filippin Buenkamina, Filippin de Leon, J. A. Dadap va boshqa mashhur. Manilada Milliy filarmoniya jamiyati, „Bayanixan“ (1956), „Filippineskas“ (1958), „Barangay“ ashularaqs ansambllari, Filippin universitetining „Madrigal“ kamer xori, Manila simfonik orkestri, Filippin Madaniyat markazining orkestri, Konsert orkestri ishlaydi. Milliy musika kengashi, kompozitorlar jamiyati mavjud.

 Teatri 
Qadimdan davom etib kelayotgan va ashula, raqslar bilan oʻtadigan taomil, rasm-rusumlar va ularda gavdalantiriladigan mehnat jarayonlari, toʻy udumlari teatr sanʼati uchun manba boʻlgan. Filippin professional teatri xitoy, hind, indonez, keyinroq ispan va amerika madaniyati taʼsirida shakllandi. 19-asr oʻrtalarida Manilada havaskorlik teatrlari: Eskosur truppasi (1848) va Lopes Aris truppasi (1852) vujudga kelib, ularda ispan tilidagi sevgi pyesalari (sarsuelalar) sahnalashtirildi. 1914-yil Manilada ingliz tilidagi „Litl tietr“ tashkil topdi. Uning aktyorlari ham, tomoshabinlari ham asosan, Manila universitetining talaba va muallimlari edi. Filippin mustaqillikka erishgach, tagal tilidagi dramaturgiya va teatr rivojlana boshladi. „Barangay teatr gildiyasi“ (1939), Filippin aktyorlar laboratoriya (1959), Meralko teatri, Raj Soliman teatri va boshqa yarim professional jamoalari milliy sanʼat (moromoro, sarsuela va boshqalar) anʼanalarini jahon teatrining eng yaxshi namunalari yutuqlari bilan birga qoʻshishga intiladi. 1972-yil Manilada koʻchma bolalar teatri tashkil etildi.

 Kinosi 
1919-yil rejissor va aktyor X. Nepomuseno milliy kino firma tashkil etganidan soʻng kinofilmlar doimiy ishlab chiqarila boshladi. Tagal tilida „Qishloqi qiz“ nomli dastlabki badiiy film yaratildi. „Uch maqtanchoq“ (1926) ovozsiz filmlar orasida eng yaxshisi buldi. 1932-yil dastlabki ovozli filmlar („Qallob“, rejissor J. P. Musser; „Oltin xanjar“, rejissor X. Nepomuseno) chiqarildi. 30-yillardagi eng yirik kino birlashmalari – „Sampagita“ va „LVN“ chiqargan filmlarda milliy tarix va mifologiya syujetlaridan foydalanildi. shuningdek, „Yirtilgan bayroq“, „Zulmat va nur“ komediyalari ham yaratildi. 1946-yil tashkil etilgan „Premyer prodakshn“ studiyasi koʻngilochar ruxdagi filmlar bilan bir qatorda togʻli qabilalar hayotini tasvirlovchi filmlarni ham suratga oldi. 50—60-yillarda „Xarana“, „Dunyoning oxirigacha“ (ikkalasining rejissor J. de Leon), „Parij romanei“, „Badayo“ (ikkalasining rejissor L. V. Avelyana) ekranga chiqarildi. 20-asr oxirlarida yaratilgan „Qaqroq yerni sugʻor“ (rejissor O. Buenaventura), „Narkotik chayqovchilarini oʻldiringlar“ (rejissor J. Estrada) filmlari dolzarb zamonaviy mavzularga bagʻishlangan. 1960-yillarning oʻrtalaridan Manila kinofestivali oʻtkazib kelinadi.

 

 

Turkum:Janubiy-Sharqiy Osiyo
Turkum:Filippin
Turkum:BMT aʼzolari