Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Musalla

thumb|Fatihova Musalla
thumb|Gonkong xalqaro aeroportida musulmonlar namoz boʻlimi (Musalla) 
Musalla masjiddan tashqari kichikroq ibodat qilish joyi boʻlib, asosan Islom dinida namoz oʻqish uchun foydalaniladiThe Encyclopaedia of Islam. New Edition. Brill, Leiden. Vol. 7, pg. 658; al-mausūʿa al-fiqhiyya. Kuwait 1998. Vol. 38, pg 29. Bu soʻz feʼlidan olingan boʻlib, „ibodat qilish“ degan maʼnoni anglatadi. Bu anʼanaviy ravishda Hayit namozlari va janoza namozlari oʻqish vaqtida Sunnatga muvofiq ishlatilmaydigan hudud hisoblanadi.

Musalla – namoz oʻqish uchun xona, inshoot yoki joyni nazarda tutishi mumkin (kanonik ibodatlar) va odatda masjiddan kichikroq „ibodat zali“ deb tarjima qilinadi. Odatda u beshta kunlik namozni yoki boshqa ibodatlarni kichik jamoatda (yoki katta jamoatni boʻlmaslik uchun) oʻtkazish uchun ishlatiladi, lekin juma namozi yoki Hayit namozi kabi katta jamoat namozlari uchun emas. Bunday musallalar odatda musulmonlar koʻp boʻlgan mamlakatlarning aeroportlarida, savdo markazlarida, universitetlarida va boshqa jamoat joylarida, shuningdek baʼzi musulmon boʻlmagan mamlakatlarda musulmonlar kundalik namozlarini oʻqishlari uchun maxsus bunyod etiladi. Odatda, musallada minbar boʻlmaydi.

 Yana qarang 

 Hayitgoh
 Masjid
 Surau, Malay tilida soʻzlashadigan mamlakatlarda ekvivalent tuzilma
 Jamoatxona

 

Turkum:Islom atamalari
Turkum:Islom arxitekturasining elementlari
Moti masjidi

Moti masjidi (Punjabi, ), Moti, „Marvarid masjidlaridan“ biri – 17-asrga tegishli diniy bino. Pokistonning Panjob viloyati Lohur shahrida joylashgan. Bino Boburiylar imperatori Jahongir tomonidan qurilgan va Shoh Jahon meʼmorlari tomonidan oʻzgartirilgan.

 Etimologiyasi 
Urdu tilida moti marvarid degan maʼnoni anglatadi. Bino Agra qal’asida joylashgan va Shoh Jahon hukmronligi davrida 1637-yilda qurib bitkazilgan Mino masjidi (Gem masjidi) va Nagina masjidiga (Javohir masjidi) oʻxshashKoch 1991, p. 121-22).

 Keyingi tarixi 
Boburiylar imperiyasidan keyin masjid sikx ibodatxonasiga aylantirildi va Ranjit Singx sikx konfederatsiyasi davrida (1760—1799) davrida Moti Mandir deb nomlandi. Keyinchalik Ranjit Singx ham bu binodan davlat xazinasi uchun foydalandi. 1849-yilda Sikx imperiyasi qulagandan soʻng, inglizlar Panjobni egallab olishganda, ular boshqa inventarlar bilan birga mato parchalariga oʻralgan va masjid ichiga sochilgan baxmal hamyonlarga joylashtirilgan qimmatbaho toshlarni topdilarZaman, Mahmood (2002). The Login inventory of the Lahore Fort. Dawn. 25 January. Retrieved 16 April 2008. Keyinchalik bino avvalgi holatiga qaytarildi.

 

 Yana qarang 

 Pokistondagi masjidlar roʻyxati
 Badshahi masjidi
 Naulaxa paviloni
 Shalimar bogʻlari
 Shesh Mahal
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Boburiylar masjidi
Turkum:Pokistondagi masjidlar
Turkum:Lohur
1-Toshkent ayollar gimnaziyasi

1-Toshkent ayollar gimnaziyasi – Toshkent shahridagi ayollar gimnaziyasi .

 Tarix 
thumb|270x270px| Gimnaziya binosining zamonaviy koʻrinishi
1876-yil 1-oktyabrda Toshkentda ayollar oʻquv markazi ochildi. 1877-yilda oʻquv muassasasi etti yillik qizlar gimnaziyasiga aylantirildi. Dastlab, gimnaziya shaxsiy kvartirada, 1879-yil 7-oktyabrdan esa Konstantinovskiy maydoniga (Kaufman maydoni) qaragan holda, u uchun qurilgan hukumat binosida joylashgan. 1879-yildan 1883-yilgacha gimnaziya binolari qurilishi muhandis E. P. Dubrovin, harbiy muhandis Yanchevskiy tomonidan ishlab chiqilgan. Kapitan Beloxa qurilishni boshqargan.

Binolarni qurish uchun jami 230 ming rubl sarf qilingan. 1876-yilning noyabridan 1877-yilning martigacha talaba qizlar uchun yotoqxona qurishga 1200 rubl sarflandi. 1877-yil mart oyidan boshlab yotoqxonani Zaxarjevskaya va Zavikhoisko-Lyatskaya xonimlar boshqargan, 1883-yil avgustda yotoqxona gimnaziya binosida joylashgan va gimnaziya maʼmuriyati tasarrufida edi. 1906-yilda gimnaziya binosida joy yoʻqligi sababli yotoqxona xususiy sektorga koʻchirilgan, lekin talabalar uchun toʻlovlar yetarli emasligi va gʻaznadan subsidiyalar rad etilganligi sababli talabalar yotoqxonasi 1907-yilda yopildi. Toshkent markazidagi taʼlim muassasalarida Shafoat cherkovi faoliyat koʻrsatgan va uning rektori protoyestr Grigoriy Britskiy uzoq vaqt davomida oʻrta maktab oʻquvchilari uchun dindan saboq bergan.

1877-yilda talabalar soni 108 ta, 1912-yilda esa 700 taga yetdi (jumladan 7% yahudiylar, 1% ga yaqin musulmonlar va 0,5% armanlar), sinflar soni 16 ta edi.

Gimnaziya gʻazna mablagʻlari (4753 rubl), zemstvo soʻmi (23350 rubl) va gimnaziyaning maxsus mablagʻlari (33014 rubl) hisobidan taʼmirlangan. Asosiy kutubxonada 10 ming dona kitob saqlangan.

 Direktorlar 

 Pyotr Morel Karlovixv (1886—1891)
 Vasiliy Oshanin (1891—1906)
 Dyankonov Mixail Fyodorovich (1906 – ?)

 Bitiruvchilar 
Gimnaziyaning taniqli bitiruvchilari orasida birinchi qozoq ayol shifokori Gulsum Asfendiarova, SSSRda xizmat koʻrsatgan oʻqituvchi va Moskvadagi 684-sonli maktab direktori Mila Malkova, kinoaktrisa E. A. Kuzmina bor.

 

Turkum:Toshkent tarixi
Turkum:Toshkent shahridagi tugatilgan taʼlim muassasalari
Baydabek Tulepbayev

Baydabek Axmetovich Tulepbayev (1921-yil 10-oktyabr, Oʻrdabasi, Turkiston viloyati – 2011-yil 10-oktabr, Qozogʻiston, Olmaota – qozoq sovet tarixchisi va partiya yetakchisi, Rossiya Fanlar akademiyasi korrespondent-aʼzosi (1991), SSSR Fanlar akademiyasining korrespondent-aʼzosi (1981).

 Hayoti 
Baydabek Axmedovich Tulepbayev 1939-yil Oʻrta Osiyo Davlat universitetining ishchilar fakultetini tamomlagan. U Mehnat faoliyatini Bugen tumanidagi Oryol oʻrta maktabida oʻqituvchilikdan boshlagan. 1939—1945-yillarda Qizil Armiya safida xizmat qilgan, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi. Baydabek Axmedovich urush tugagandan soʻng Toshkentdagi 4-sonli kasb-hunar bilim yurti direktorining oʻrinbosari lavozimida ishlagan. 1949-yilda Oʻzbekiston Oʻzbekiston Kommunistik partiyasi qoshidagi partiya maktabini va Toshkent pedagogika institutini tamomlagan.

Baydabek Axmedovich Tulepbayev 1949—1952-yillarda Oʻzbekiston Kompartiyasi MK instruktori, Oʻzbekiston Kompartiyasi MK kotibi yordamchisi, 1952—1953-yillarda Oʻzbekiston Kompartiyasi partiya organlari boʻlimi mudirining birinchi oʻrinbosari lavozimlarida xizmat qilgan.

Baydabek Axmedovich Tulepbayev 1960—1973-yillarda KPSS Markaziy Komiteti apparatida ishlagan. U 1960-yilda nomzodlik, 1967-yilda esa doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan. 1967—1973-yillarda KPSS Markaziy Komiteti huzuridagi Ijtimoiy fanlar akademiyasining sirtqi boʻlimda dars bergan.

U 1973-1976 yillarda Olmaota viloyat KPSS qoʻmitasi kotibi lavozimida ishlagan. Baydabek Axmedovich Tulepbayev Qozogʻiston Kommunistik partiyasi Olmaota viloyat qoʻmitasi aʼzosi. U 1975-yilda Qozogʻiston SSR Fanlar akademiyasining akademigi, Baydabek Axmedovich Tulepbayev 1976—1984-yillarda Qozogʻiston SSR Fanlar akademiyasi vitse-prezidenti, Qozogʻiston SSR „Bilim“ jamiyati raisi lavozimida ishlagan.
Toshkent o‘qituvchilar seminariyasi

Toshkent oʻqituvchilar seminariyasi 1879-yilda Toshkentda ochilgan va dastlab Turkiston oʻqituvchilar seminariyasi deb nomlangan. Seminariyaning asosiy vazifasi maktablar, shu jumladan rus tilidagi maktablar uchun oʻqituvchilar tayyorlash boʻlgan.

Bu yerda asosan Turkistonda istiqomat qilgan rus koʻchmanchilarining farzandlari oʻqigan, oʻlkaning mahalliy tub aholisidan oʻquvchilar soni kam edi. Masalan, 1886-yilda 61 oʻquvchidan atigi 9 nafari mahalliy millat vakillari, 1883–1904-yil, seminariyani bitirgan 254 nafar talabadan 39 nafari mahalliy aholiga mansub edi.

1918-yilgi inqilobdan keyin bu yerda sovet oʻzbek maktablari uchun oʻqituvchilar tayyorlash boshlandi. 1920-yilda viloyat erkaklar taʼlimi institutiga aylantirildi.

 Taʼlim 
Seminariyada: Xudo qonuni, pedagogika, rus tili, arifmetika, algebra, geometriya, fizika, tabiatshunoslik, umumiy tarix, geografiya, chizmachilik, xattotlik, qoʻshiqchilik, musiqa, tikuvchilik, gimnastika, qozoq va fors tillari oʻrgatilgsn. 1884-yildan boshlab V. P. Nalivkin tashabbusi bilan qozoq tili oʻrniga oʻzbek tilini oʻqitish joriy etildi. U oʻzbek va fors tillari boʻyicha antologiyalar, lugʻatlar, grammatika va darsliklar tuzgan.

 Manzil 
Dastlab, seminariya polkovnik Tartakovskiyning uyida joylashgan boʻlib, A. L. Benois (1881-1887)E. G. Jdanov "Turkestanskiy" Benua loyihasi boʻyicha qayta qurilgan. 1887-yilda Konstantinovskiy maydoni yonida yangi bino qurildiV sovetskoe vremya v etom zdanii raspolagalos Gorodskoe upravlenie zdravooxraneniya Tashgorispolkoma..

 Uy cherkovi 
1898-yilda E. P. Dubrovin, A. L. Benois loyihasiga koʻra, seminariya binosining gʻarbiy qismiga knyaz Aleksandr Nevskiy nomidagi besh gumbazli uy cherkovini qoʻshib qoʻyildi. Cherkov XX asrning 30-yillarida yopilgan, gumbazlari buzib tashlangan. Binoning oʻzidan turli maqsadlarda foydalanish davom etirildi. SSSR parchalanganidan keyin u xususiy mulkka aylandi va ofis binosi sifatida foydalanilishga topshirildi.

Sobiq cherkov meʼmoriy yodgorlik boʻlib, himoyalangan maqomga ega edi. Shunga qaramay, 2009-yil 18-21-noyabr dam olish kunlari shahar hokimiyatining qarori bilan yangi qurilishiga yoʻl ochish uchun buzib tashlandi.

 Galereya 

 

Turkum:Toshkent tarixi
Turkum:Oʻzbekistonda buzilgan bino va inshootlar
Turkum:Oʻzbekiston pedagogika taʼlim muassasalari
Turkum:Toshkent shahridagi tugatilgan taʼlim muassasalari
Vladimir Kulikov

Vladimir Nikolayevich Kulikov (1908-yil 4-avgust, Sankt-Peterburg, Rossiya imperiyasi – 1990-yil 24-aprel, Toshkent) – Paxta-Orol sovxozi direktori, Qozogʻiston davlat va partiya yetakchisi, Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1959). Qozogʻiston SSR Oliy Kengashi deputati.

 Hayoti 
Vladimir Kulikov 1908-yilda Sankt-Peterburgda tugʻilgan. 1930-yil boshida u Oʻzbekistonga koʻchib oʻtadi va Kermen paxta zavodida ish boshlaydi. Mehnat faoliyatini zavodda mexanik yordamchisi sifatida boshlagan va shu zavoddagi mehnat faoliyatini yakunlagach, uning direktori etib tayinlangan. 1942-yilda Oʻzbekiston SSR paxta sanoati xalq komissarining oʻrinbosari etib tayinlandi. 1943-yildan Ulugʻ Vatan urushida qatnashgan. Demobilizatsiyadan soʻng Oʻzbekistonga qaytib, 1953-yilgacha partiya rahbarlik lavozimlarida ishladi. 1953-yil oktyabrda Chimkent viloyatidagi „Paxta-Orol“ paxtachilik sovxoziga direktor etib tayinlanadi. 1965-yildan Oʻzbekiston SSR Davlat plan komitetida ishlagan.

Vladimir Kulikov rahbarligida „Paxta-Orol“ sovxozi Chimkent viloyatidagi yetakchi qishloq xoʻjaligi kolxozlaridan biriga aylandi. Kolxoz 8,5 ming ga paxta va 2,5 ming ga gʻalla maydonlaridan iborat edi. 1954-yilda sovxoz 5250 gektar ekin maydonining har gektaridan oʻrtacha 34 sentnerdan paxta xom ashyosi oldi. Ushbu yuqori koʻrsatkichlari uchun Vladimir Kulikov Lenin ordeni va Xalq xoʻjaligi yutuqlari koʻrgazmasining oltin medali bilan taqdirlangan.

1956—1957-yillarda „Paxta-Orol“ sovxozi paxta xomashyosi hosildorligi gektariga 35 sentnerga yetkazildi. Sovxozni samarali boshqargani uchun Vladimir Kulikov 1959-yilda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoniga sazovor boʻldi.

Qozogʻiston SSR Kompartiyasi Chimkent viloyat qoʻmitasi aʼzosi, Xalq deputatlari Chimkent viloyat Kengashi va Qozogʻiston SSR Oliy Kengashi deputati etib saylangan.

1990-yil 24-aprelda vafot etgan va Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilgan.

 Mukofotlari 
 Qizil Yulduz ordeni;
 Mehnat Qizil Bayroq ordeni;
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni – SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1959-yil 25-dekabrdagi farmoni bilan;
 Ikki marta Lenin ordeni.

 

Turkum:Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilganlar
Turkum:Xalq xoʻjaligi yutuqlari koʻrgazmasining oltin medali bilan taqdirlanganlar
Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Turkum:Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Lenin ordeni sohiblari
Turkum:Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:Toshkentda vafot etganlar
Turkum:1990-yilda vafot etganlar
Turkum:24-aprelda vafot etganlar
Turkum:Sankt-Peterburgda tugʻilganlar
Turkum:1908-yilda tugʻilganlar
Turkum:4-avgustda tugʻilganlar
Vitaliy Medvedev

Vitaliy Mixaylovich Medvedev (, 1983-yil 7-may, Chirchiq, Toshkent viloyati, OʻzSSR) – ukrainalik qilichboz, Jahon va Yevropa chempionatlari sovrindori va jamoaviy bahslarda Universiada chempioni, Olimpiada oʻyinlari ishtirokchisi, Ukraina chempioni (2014) yakkalik bahslarida Ukrainada xizmat koʻrsatgan sport ustasi. Ukraina Qurolli Kuchlari praporshchigi.

 Tarjimai holi 
1983-yilda Oʻzbekistonning Chirchiq shahrida tugʻilgan.

1990-yilda Qrimning Saki shahriga koʻchib ketgan. Vitaliy Qrimda 11 yoshidan qilichbozlik bilan shugʻullana boshlagan, Andrey Fenogentov uning birinchi murabbiy boʻlgan. 1997-yilda Kiyevdagi Respublika oliy jismoniy tarbiya maktabiga oʻqishga kirgan va u yerda Leonid Yemelyanovich Andreyuk qoʻl ostida shugʻullana boshlagan.

2003-yilda Vitaliy Medvedev oʻsmirlar oʻrtasidagi Yevropa chempionatining kumush medali sovrindori boʻlib, finalda fransiyalik Gote Gryumega 15:14 hisobida yutqazgan. 2007-yilda Vitaliy Lissabonda boʻlib oʻtgan „A“ toifasidagi turnirda bronza medalini sohibi boʻldi, shuningdek, Ukrainaning shpaga boʻyicha terma jamoasi tarkibida Jahon Universiadasi chempioni boʻldi.

2008-yilda Pekindagi Olimpiada oʻyinlarida qatnashdi va u yerda jamoaviy chempionatda 7-oʻrinni egalladi. 2009-yilda Vitaliy Medvedev terma jamoa tarkibida navbatdagi Jahon universiadasi uchun Belgradga yoʻl oldi va u yerda shaxsiy chempionatda 28-oʻrinni va jamoaviy chempionatda 3-oʻrinni egalladi. Oʻsha yilning yozida u tennis boʻyicha murabbiy Irina bilan turmush qurdi. Ukraina Milliy jismoniy tarbiya va sport universitetini psixologiya magistri darajasi bilan tamomlagan.

Kiyev oliy sport mahorat maktabi jamoasi tarkibida Vitaliy Medvedev 2013-yil fevral oyida qilichbozlik boʻyicha Yevropa klublar kubogida gʻolib chiqdi (ushbu jamoaning boshqa aʼzolari Anatoliy Gerey, Yevgeniy Makiyenko va Yevgeniy Mirgorodskiy). Turnirning yarim finalida aynan Medvedevning inyeksiyasi Ukraina jamoasiga Aveyron shahrining Rod klubi (Fransiya) ustidan minimal 45:44 hisobida gʻalaba qozonish imkonini berdi. 2013-yilda Medvedev Yevropa chempionatida bronza medalini qoʻlga kiritdi (u yerda fransuz jamoasi bilan uchinchi oʻrin uchun oʻyinda shaxsiy chempionatda ikkita medal sohibini magʻlub etdi), keyin esa Bogdan Nikishin, Dmitriy Karyuchenko va Anatoliy Gereylar bilan bilan jamoa Jahon chempionatida kumush medalni qoʻlga kiritdi. 2014-yilda Medvedev finalda Bogdan Nikishinni magʻlubiyatga uchratib, yakkalik bahslarida qilichbozlik boʻyicha Ukraina chempioni unvonini qoʻlga kiritdi.

 

Turkum:Alifbo boʻyicha sportchilar
Turkum:Ukraina qilichbozlari
Turkum:Ukrainada xizmat koʻrsatgan sport ustalari
Serince, Sincik

Serince — Turkiyaning Adıyaman viloyatida joylashgan Sinjik tumanidagi qishloqKöy , Turkey Civil Administration Departments Inventory. Retrieved 12 January 2023.. Qishloqda reshvan qabilasining kurdlari istiqomat qiladi va 2021-yilda 255 nafar aholi istiqomat qilgan.

Serinjega Dut, Gülüsor, Soğanlı va Yassıkaya ovullari biriktirilgan.

 

Turkum:Sincik tumanidagi qishloqlar
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Alifbo boʻyicha aholi punktlari
Tunca, Ardeşen

Tunka — Turkiyaning Rize viloyati Ardeşen tumani shaharBelde Belediyesi , Turkey Civil Administration Departments Inventory. Retrieved 30 January 2023. Uning aholisi 4237 kishi (2021). Dutxe Formulaz festivali bilan mashhurHurriyetdailynews.com Rize’s fourth Formulaz races wooden made carsDailysabah.com Formulaz: Wooden car race a treat for slow drivers.

 

Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Ardesen tumani aholi punktlari
Pavel Grebentsov

Pavel Anatoliyovich Grebentsov (1981-yil 10-iyun, Toshkent) – rossiyalik yunon-rum kurashchisi, jamoat arbobi va kurash (yunon-rum kurashi) boʻyicha Rossiya xalqaro toifadagi sport ustasi.

 Hayoti 
Pavel Grebentsov 1981-yil 10-iyunda Toshkentda tugʻilgan. Yunon-rum kurashi bilan 1992-yilda Toshkentda „Spartak“ sport klubida trenerlar Valeriy Nikolayevich Ema, Andrey Valeryevich Nagorniy va Gʻayrat Abdullayev rahbarligida shugʻullanishni boshlagan. 2002—2004-yillarda yunon-rum kurashi boʻyicha Rossiya terma jamoasi aʼzosi boʻlgan. 2002-yildan 2005-yilgacha armiyaning Markaziy sport klubida (CSKA, Moskva) harbiy xizmatni oʻtagan.

U 2011-yili Sibir davlat xizmati akademiyasini „Davlat va munitsipal boshqaruv“ mutaxassisligini, 2018-yilda Rossiya Federatsiyasi Prezidenti huzuridagi Rossiya xalq xoʻjaligi va davlat xizmati akademiyasining „Davlat va munitsipal boshqaruv“mutaxassisligi boʻyicha magistraturasini tamomlagan.

 Ijtimoiy faoliyati 
2005-yilda „Sport Kuzbass“ avtonom notijorat tashkilotini tashkil etib, unga boshchilik qilgan. Oʻsmirlar oʻrtasida SSSR ZMS V. P. Manayev xotirasiga bagʻishlangan yunon-rum kurashi boʻyicha turnirni qayta tiklaydi.

2007—2011-yillarda Kemerovo viloyati yunon-rum kurash Federatsiyasi prezidenti boʻlgan. ANO asoschilaridan biri Yuriy Arbachakovning boks klubi da (2010) ishlagan. 2012-yildan boshlab „Hamdoʻstlik“ijtimoiy ahamiyatga ega tashabbuslarni qoʻllab-quvvatlash boʻyicha ano asoschisi va rahbari boʻlgan.

Pavel Grebentsov bir qator ijtimoiy ahamiyatga ega loyiha va tadbirlarning tashabbuskori boʻlib, ularni amalga oshirilishiga rahbarlik qilgan:

Afsonaviy sovet kurashchisi, jahon chempioni va klassik kurash boʻyicha Olimpiya oʻyinlari kumush medali sovrindori Vladimir Petrovich Maneevga yodgorligini oʻrnatish – V. P. Maneyev (Novokuznetsk) nomidagi 6-sonli sport maktabi fasadiga;

Novokuznetsk markaziy tumanidagi bulvarga Vladimir Petrovich Maneyev nomini berish;

V. P. Maneev haykali uning nomidagi bulvarda oʻrnatilishi va tantanali ochilishi (2018).

Shuningdek, u „Mehnat zahiralari“ VFSO ning Novosibirsk mintaqaviy boʻlimi raisi (2019-yilning iyun oyidan beri).

 

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1981-yilda tugʻilganlar
Turkum:10-iyunda tugʻilganlar
Igor Doljenkov

Igor Pavlovich Doljenkov (1914–1980) – muhandis-polkovnik (28.03.1957S 3 dekabrya 1971 goda – polkovnik-injener.). Sovet Armiyasi, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi va Sovet Ittifoqi Qahramoni (1943).

 Hayoti 
Igor Doljenkov 1914-yil 14-aprelda Toshkentda xodim oilasida tugʻilgan. Butunittifoq Moliya-iqtisod sirtqi institutining uchta kursini tamomlagan. Moskvada yashab, turli qurilish tashkilotlarida ishlagan. 1936—1938-yillarda Ishchi va dehqon Qizil Armiyasi safida xizmat qilgan. 1942-yil dekabrda uni qaytadan armiyaga chaqirishib olishgan. U 1943-yilda kichik leytenantlar kurslarini tugatadi. Oʻsha yilning iyul oyidan – Ulugʻ Vatan urushi frontida xizmatda boʻlgan.

 Faoliyati 
1943-yil oktyabrga kelib, katta leytenant Igor Doljenkov Janubiy frontning 51-armiyasining 8-tankga qarshi artilleriya brigadasining 492-tankga qarshi artilleriya polkining batareyasiga qoʻmondonlik qiladi. U Melitopolni ozod qilishda ajralib turgan.

1943-yil 17-oktyabrda nemislarning qarshi hujumini qaytarish paytida uchta dushman tankini nokautga uchratgan. Butun batareyada faqat bitta qurol ishlaganda, Doljenkovning oʻzi unga qarshi turgan va boshqa tankni nokaut qiladi. Tez orada batareya oʻrab olingan edi. Doljenkov omon qolgan artilleriyachilarni yigʻib, ularni hujumga koʻtaradi. Jang natijasida dushmanning 40 dan ortiq askar va ofitserlari halok boʻlgan. Sovet boʻlinmalarining hududdagi magʻlubiyati xavfi bartaraf etiladi.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1943-yil 1-noyabrdagi farmoni bilan katta leytenant Igor Doljenkov jangda koʻrsatgan jasorati va mardligi uchun Sovet Ittifoqi qahramoni yuksak unvoniga sazovor boʻlgan. Shuningdek, Lenin ordeni va 2810-sonli „Oltin yulduz“ medali unvoni bilan taqdirlanadi.

Doljenkov urush tugaganidan keyin Sovet Armiyasida xizmat qilishni davom ettiradi. 1952-yilda F. E. Dzerjinskiy nomidagi Harbiy akademiyani tamomlagan. 1970-yilda polkovnik unvoni bilan zaxiraga oʻtkazilgan. Moskvada yashab, ilmiy-tadqiqot institutida ishlagan. 1980-yil 8-avgustda vafot etgan.

, Igor Doljenkov Qizil Bayroq, Aleksandr Nevskiy, 1 va 2-darajali Vatan urushi, Qizil Yulduz ordenlari va bir qator medallar bilan taqdirlangan.

 

 

 Geroi Sovetskogo Soyuza: Kratkiy biograficheskiy slovar / Pred. red. kollegii I. N. Shkadov. – M.: Voenizdat, 1987. – T. 1 /Abaev – Lyubichev/. – 911 s. – 100 000 ekz. – ISBN ots., Reg. № v RKP 87-95382.
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Alpı (Ulus)

Alpı — Turkiyaning Bartın viloyati, Ulus tumanidagi qishloqKöy , Turkey Civil Administration Departments Inventory. Retrieved 30 January 2023.. Qishloq aholisi 2021-yilda 78 kishini tashkil etgan.

 

Turkum:Ulus tumanidagi qishloqlar
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Alifbo boʻyicha aholi punktlari
Eski Chechkab

Eski Chechkabi  – Rossiyaning Tatariston Respublikasidagi Qaybitsky tumanidagi qishloq.

 Tarixi 
Rasmiy maʼlumotlarga koʻra, qishloq XVII asrning ikkinchi yarmida tashkil etilganTatarskaya ensiklopediya: V 6 t. / Gl. red. M. X. Xasanov, otv. red. G. S. Sabirzyanov. – Kazan: Institut Tatarskoy ensiklopedii AN RT, 2010. – T. 5: R-S-T. – 736 s..

 Taniqli kishilari 
 Shayxulla Alkin – jamoat arbobi.
 Sibgatulloh Alkin – taniqli diniy arbob.
 Abdullatif Alkin – taniqli diniy arbob.
 Qosim Gilyazov – shoir.
 Agzam Timershin – shoir.
 Qodirgan Galimov – tarixchi.
 Rais Burganov – olim.
 Zuxra Axtyamova – kimyo fanlari nomzodi.

 Rasmlar 

 i 

Turkum:Tatariston aholi punktlari
Toshkent tibbiyot akademiyasi Chirchiq filiali

Toshkent tibbiyot akademiyasi Chirchiq filiali – Oʻzbekiston Respublikasi Sogʻliqni saqlash vazirligi va Oʻzbekiston Respublikasi Oliy taʼlim, fan va innovatsiyalar vazirligiga qarashli boʻlgan tibbiyot oliy taʼlim muassasalaridan biri hisoblanib, nafaqat Respublika miqyosida, balki Xalqaro taʼlim standartlarga javob beradigan eng malakali, chuqur bilimga ega shifokorlarni yetishtirib beruvchi oliy talim muassasasi hisoblanadi. Maskur oliy taʼlim maskani „Yangi Oʻzbekiston taraqqiyot strategiyasi“ loyihasi ostida yangi tashkil etilgan tibbiyot bilimgoh boʻlib, shifokorlar yetishmaydigan hududlarga yuqori bilim va malakaga ega bo'lgan kadrlar bilan taʼminlash masalasini hal qiladi.

 Tashkil etilishi 
Maskur oliy tibbiy taʼlim muassasasi Oʻzbekiston Respublikasi Prezidentining qarori bilan 28-iyul 2023-yildagi PQ-244-sonli xujjati asosida Toshkent viloyatini malakali tibbiyot kadrlar bilan taʼminlash maqsadida Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya va sport universitetining tibbiyot fakulteti negizida tashkil etildi va ushbu oliygoh Toshkent tibbiyot akademiyasining filialiga aylantirildi.

 Joylashuvi va tuzilishi 
Toshkent tibbiyot akademiyasi Chirchiq filiali Toshkent viloyati, Chirchiq shahri, Arancha qoʼrgʼoni, Ahmad Yassaviy mahallasida joylashgan boʻlib, Sogʼliqni saqlash vazirligi tasarrufidagi sobiq 3-sonli oilaviy poliklinika, Chirchiq shahri, Amir Temur mahallasida joylashgan Chirchiq tibbiyot kollejining bino-inshootlarini tegishli hududi bilan birga operativ boshqaruv huquqi asosida maskur filialga topshirilgan. Shuningdek, Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya va sport universitetining tibbiyot fakulteti oʻquv binosi, Chirchiq shahri tibbiyot birlashmasiga qarashli davolash-profilaktika muassasa va Toshkent viloyatining viloyat darajasidagi Chirchiq shahrida joylashgan shifoxonalari ham Maskur oliy oʻquv yurtining baʼzasi sifatida foydalanishga topshirildi. Kelgusi oʻquv yillar davomida ushbu oliy taʼlim maskanini kerakli bazalar bilan taʼminlash masalalari koʻrib chiqilishi koʻzda tutilgan.

 

Turkum:Toshkent viloyatidagi universitetlar
Turkum:Tibbiyot
Turkum:Akademiyalar
Turkum:Oʻzbekiston tibbiyot oliygohlari
Stanislav Mitin

Stanislav Mixaylovich Mitin (1950-yil 5-avgustda Toshkent shahrida tugʻilgan, 2023-yil 11-aprelda Netaniya, Markaziy okrugda vafot etgan)— rus teatr, kino va televideniyesi rejissyori. Ssenariy muallifi va oʻqituvchi.

 Hayoti 
1950-yil 5-avgustda Toshkent shahrida tavallud topgan.

 Ijodiy yoʻli 

 Teatrdagi faoliyati 
Teatr, kino va televideniyeda rejissyori, ssenariy muallifi boʻlib ishlagan. 1980-yilda Leningrad davlat teatr, musiqa va kinematografiya institutini drama rejissyori mutaxassisligi boʻyicha imtiyozli diplom bilan tugatgan (professor, Rossiya xalq artisti Z. Ya. Korogodskiy toifasi).

Leningrad yosh tomoshabinlar teatri, Moskva yoshlar teatri, Moskva Lenin komsomol teatrilarida rejissyor boʻlib ishlagan.

Pavel Lisitsian va Zara Doluxanovaning yubiley kechalari, Moskva virtuozi ansambli va Moskva davlat filarmoniyasining 80 yilligiga bagʻishlangan yubiley kechalarining sahna rejissyori boʻlgan.

„Sir“ bit-kvarteti va „Yalla“ansamblining estrada tomoshalari rejissyori-qoʻyilgan.

Pavel Lisitsian va Zara Doluxanovaning yubiley kechalari, Moskva virtuozi ansambli va Moskva davlat filarmoniyasining 80 yilligiga bagʻishlangan yubiley kechalarining sahna rejissyori boʻlgan.

Moskvadagi "Lujniki" stadionida oʻsmirlar Olimpiya oʻyinlarining ochilish marosimi boʻyicha rejissyor boʻlib faoliyat olib borgan.

 Televideniye 
Shoir Yuriy Entin bilan hamkorlikda u bolalar uchun „Chunga-Changa“ dasturini yaratishda ishtirok etgan (ORT kanali).

REN-TV kanalining ochilishida rejissyor boʻlib ish faoliyatini olib borgan (boshlovchi Eldar Ryazanov).

Badiiy va hujjatli filmlar muallifi va rejissyori. Rossiya va xalqaro badiiy va hujjatli filmlar festivallari laureati boʻlgan.

Umrining soʻnggi yillarida Stanislav Mitin Isroilda yashagan.

2023-yil 11-aprelda Netaniyada vafot etgan.

thumb| Teatrda

 

 

 afisha.ru veb-saytida
 Theater.ru veb-saytida
 

Turkum:2023-yilda vafot etganlar
Turkum:11-aprelda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1950-yilda tugʻilganlar
Turkum:5-avgustda tugʻilganlar
Turkum:XXI asr ssenariychilari
Turkum:Rossiya ssenariychilari
Turkum:SSSR ssenariychilari
Mixail Rudiy

Mixail Rudiy (1953-yil 3-aprel, Toshkent) – rus-fransuz pianisti, Gran-pri mukofoti sovrindori.

 Biografiyasi 
Mixail Rudiy 1953-yil 3-aprelda Toshkent shahrida tavallud topgan. Bolaligida Voronej va Novosibirskda yashagan, yoshligi Donetskda oʻtgan. Moskva konservatoriyasida Yakov Fliyer sinfini tamomlagan.

Pianinochi Mixail 1975-yil Parijda boʻlib oʻtgan dunyodagi eng muhim pianino tanlovlaridan biri Long et Thibault tanlovida gʻolib chiqdi. 1977-yilda yana Parijga gastrol safariga bordi va SSSRga qaytishdan bosh tortdi. Mixail Moishe Shagalning 90 yilligi sharafiga oʻtkazilgan konsertda debyut qildi. U Lyudvig van Beethovenning „Uchlik“ konsertini Isaak Stern va Mstislav Rostropovich bilan birga ijro etgan.

Mixail dunyoning yetakchi dirijyorlari, jumladan Herbert von Karajan va Lorin Maazel bilan birga chiqish qilgan. Ayniqsa Maris Yansons bilan yaqin hamkorlik qilgan. Modest Musorgskiy tomonidan yozilgan „Kartinki s vistavki“ni, Frédéric Chopin, Brams logannes, Franz Liszt, Chaykovskiy, Raxmaninov asarlaridan iborat qator albomlarni, Frank va Griegning Pyer Amuyal bilan birga skripka va pianino uchun sonatalarini Richard Vagner musiqasiga moslashtirgan holda disk chiqardi.

Rudiy 2008-yilda „Roman pianista“ avtobiografik kitobini nashr ettirgan .

Rudiy televideniyeda eksperimental video suratga olish va yozishda boshlovchi boʻlib faoliyat yuritgan. U BBC televideniyesida Chaykovskiyning hayoti va ijodi haqidagi hujjatli film va Aleksandr Skryabin, Brams Iogannes, Karol Szymanowski va Leoš Janáček kabi bastakorlarning hayoti va ijodiga bagʻishlangan Fransiya-Musique uchun radio loyihalarini tayyorlagan.

 

Turkum:Moskva konservatoriyasi bitiruvchilari
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1953-yilda tugʻilganlar
Turkum:3-aprelda tugʻilganlar
Nigmat Sobirov

Nigmat Sobirovich Sobirov (1926-yil, Toshkent, OʻzSSR, SSSR – 1997-yil) – sovet va oʻzbek vino tayyorlovchisi. U vino va shampan ishlab chiqaruvchi davlat korxonalarida rahbar boʻlib ishlagan, keyinchalik OʻzSSR Meva-sabzavot sanoati vazirligi va SSSR Oziq-ovqat sanoati vazirligi organlarida davlat xizmatida boʻlgan.

 Biografiyasi 
Nigmat Sobirov 1926-yilda Oʻzbekiston SSR Toshkent shahrida tavallud topgan. 1947-yilda Krasnodar texnologiya institutining (hozirgi Kuban davlat texnologiya universiteti) Toshkent filialini tamomlagan va vinochilik texnologiyasi boʻyicha diplom olgan. Mehnat faoliyatini oʻsha yili Toshkent shampan va vino zavodida boshlagan. 1947–1950-yillarda biokimyoviy ustaxonani boshqargan. Shundan soʻng 1959-yilgacha shampan vinosi boʻyicha bosh mutaxassis boʻlgan.

Sobirov 1959–1962-yillar oraligʻida Oʻrta Osiyo xoʻjalik kengashining vinochilik va pivo boʻlimini boshqargan. 1962-yilda „Toshkentvino“ zavodiga direktor etib tayinlangan va unga ikki yil rahbarlik qilgan. 1965–1972-yillarda esa „Oʻzglavvino“ga rahbarlik qilgan.

Nigmat 1972–1976-yillarda Toshkent viloyatida U.Yusupov nomidagi agrosanoat birlashmasi bosh direktorining oʻrinbosari boʻlib faoliyat yuritgan. 1976–1986-yillarda OʻzSSR Meva-sabzavot sanoati vazirligi vinochilik boʻlimi boshligʻi oʻrinbosari lavozimida faoliyat olib borgan. 1986–1991-yillarda SSSR Oziq-ovqat sanoati vazirligi Davlat alkogol inspeksiyasining Oʻrta Osiyo respublikalararo boshqarmasi boshligʻi boʻlgan.

Sobirov uzoq vaqt OʻzSSR vinochilik Markaziy degustatsiya komissiyasiga rahbarlik qildi. Toshkent politexnika institutining vinochilik texnologiyasiga ixtisoslashgan davlat imtihon komissiyasi rahbari boʻlgan. Nigmat „talabkor rahbar, yuqori toifali mutaxassis“ sifatida taʼriflangan.

„Toshkentvino“ zavodi direktori Nigmat Sobirov 1997-yilda vafot etgan.

 

Turkum:SSSR vinopazlari
Turkum:1997-yilda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1926-yilda tugʻilganlar
Liliya Sobitova

Liliya Rashitovna Sobitova (1953-yil 12-avgust, Toshkent) – balet artisti, oʻqituvchi, xoreograf. RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist (1987). Rossiya Federatsiyasi xalq artisti (1995).

 Biografiyasi 
Liliya Rashitovna Sobitova 1953-yil 12-avgustda Toshkent shahrida tavallud topgan. Yoshligidan raqsga qiziqqan va bolalar balet maktabida tahsil olgan. U akademik balet mashgʻulotlari va zamonaviy xoreografik tizimlarni birlashtirgan.

1971-yil Toshkent xoreografiya bilim yurtini tamomlagan.

Liliya 1972-yil Moskva xoreografiya bilim yurtida oʻqituvchi L. Menshova bilan amaliyot oʻtagan.

U 1974-yil „Moskonsert“ga ishga kirgan.

Sobitova 1981-yil „Kamerniy balet“ guruhining solisti boʻlgan. xoreograf sifatida ham ishlay boshlagan.

1985-yil badiiy gimnastika majmuasida mezbonlik qilgan.

Xoreograf Sobitova 1990-yil „Liliya Sabitova nomidagi Moskva davlat balet teatri“ guruhining badiiy rahbari boʻlib faoliyat olib borgan. 2000-yilda guruh nomi „Moskoviya balet teatri“ deb oʻzgartirildi.

Liliya Rashitovna 1987-yilda RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist, 1995-yilda esa Rossiya Federatsiyasi xalq artisti unvoniga sazovor boʻldi.

Teatrning badiiy rahbari, xoreograf va solisti sifatida dunyoning koʻplab mamlakatlarida, jumladan, AQSh, Xitoy, Argentina, Fransiya, Portugaliya, Italiya, Yaponiya, Ispaniya va Avstraliyada gastrollarda boʻldi.

 Filmografiyasi 
Liliya Rashitovna 1983-yil „Retsept yeyo molodosti“, 1985-yil „Zimniy vecher v Gagrax“ va 2004-yil „Zolotaya golova na plaxe“ kinolarida rol oʻynagan.

 Oilasi 
Vlasov Stanislav Konstantinovich – Liliyaning turmush oʻrtogʻi. „Kamerniy balet“ guruhining asoschisi va Katta teatrining raqslarni sahnalashtiruvchi rahbari boʻlgan.

 Mukofotlari 
1979-yil VI Butunittifoq estrada artistlari tanlovida 1-oʻrinni va 1984-yil Moskvadagi Butunittifoq balet ustalari tanlovida 3-oʻrinni egallagan. 1987-yil RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist va 1995-yil Rossiya Federatsiyasi xalq artisti boʻlgan.

 

Turkum:RSFSRda xizmat koʻrsatgan artistlar
Turkum:Rossiya Federatsiyasi xalq artistlari
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1953-yilda tugʻilganlar
Turkum:12-avgustda tugʻilganlar
Albert Nasibulin

Albert Idrisovich Nasibulin (1969-yil 14-may, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – Sovet va Ukraina ogʻir atletikachisi. SSSR chempioni (1990), Ukrainaning koʻp karra chempioni va Yevropa chempionatining ikki karra sovrindori (1992, 1993). SSSR sport ustasi (1986), SSSR xalqaro toifadagi sport ustasi (1989). 59 kg gacha va 64 kg gacha vazn toifalarida ukrainalik rekordchi.

 Hayoti 
Albert NasibulinV nekotorix istochnikax familiya Alberta Nasibulina oshibochno pishetsya s dvumya bukvami „l“ (Nasibullin) 1969-yil 14-mayda Toshkent shahrida tavallud topgan. Sovet va Ukraina ogʻir atletikachisi boʻlgan. 9 yoshidan boshlab „Lokomotiv“ bolalar va oʻsmirlar sport maktabida ogʻir atletika bilan shugʻullana boshlagan. 1987-yilda murabbiyi Asxat Shaymardanovga ergashib, Xarkovga koʻchib oʻtgan. U yerda Zinoviy Arxangorodskiy bilan birga ishlay boshlaydi. 1989-yilda esa oʻsmirlar oʻrtasidagi Yevropa va jahon chempionatlarida kumush medal sohibi boʻlgan.

 Faoliyati 
U 1980—1990-yillar oxirida yengil vazn toifasida yetakchi sovet sportchilaridan biri boʻlib,1990-yilda SSSR chempioni boʻlgan. 1992-yili Birlashgan jamoa tarkibida Shekszarda boʻlib oʻtgan Yevropa chempionatida ishtirok etadi. Bu musobaqalarda faqat oʻz vaznida bolgariyalik Ivan Ivanovga yutqazib, kumush medalni qoʻlga kiritgan. Keyinchalik esa Ukraina terma jamoasi tarkibida ishtirok etadi. 1993-yilda Sofiyadagi Yevropa chempionatida bronza medali sovrindori boʻlgan (kichik oltin medalni qoʻlga kiritadi).

Xarkov Nasibulin jismoniy tarbiya institutini tamomlagan (1998).

2007-yilda sport faoliyatini yakunlashga qaror qilgan. 2009—2013-yillarda faxriylar musobaqalarida qatnashgan. Keyin 45 yoshgacha boʻlgan yosh toifasida Yevropa chempioni (2009) va jahon chempioni (2010, 2013) boʻlgan.

 

 

 Lift Up veb-saytidagi profil
 IWRP veb-saytidagi profil
 Xarkov mintaqaviy tashkiloti „Dinamo“ FSO veb-saytidagi profil
 І. R. Lozovskiy. Ukrainaning Vajka yengil atletikasi (1895–2011). – K .: Kitob. va biznes, 2011 yil. – 288 Bilan. – ISBN 5-212-00900-6 .

Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1969-yilda tugʻilganlar
Turkum:14-mayda tugʻilganlar
Narinyani Semyon

Narinyani (haqiqiy ismi Narinyants) Semyon Davydovich (1908-yilda Toshkentda tugʻilgan – 1974-yilda Moskva shahrida vafot etgan) – sovet jurnalisti, felyetonchi, dramaturg.

 Hayoti 
Narinyani Semyon 1908-yili Toshkentda tugʻilgan.
Uning ota-onasi turk-armanlarning navbatdagi qirgʻinidan soʻng Togʻli Qorabogʻdan Markaziy Osiyoga qochib ketishgan. Uning otasi David Semenovich Narinyants inqilobdan oldin kichik ijarachi boʻlgan va 1918-yildan keyin u jinoyat qidiruv agenti boʻlib ishlay boshlagan. 1921-yilda tifdan vafot etgan. Semyon Narignani bobosi vino savdosi bilan shugʻullangan.
Semyon bolaligida poliomielitdan aziyat chekkan. Oʻsha paytda bu kasallik hali kasalliklarning nozologik nomenklaturasiga kiritilmagan, yaʼni shifokorlarga hali yaxshi maʼlum emas edi. Bizning oilamizda Semyon difteriya bilan ogʻrigan, degan fikr keng tarqalgan edi, kasallikning oqibatlari uning chap oyogʻi mushaklarining zaifligida namoyon boʻlgan, bu esa uni choʻloq qilib qoʻygan. Yillar davomida oqsoqlik kuchayib bordi. – Georgiy Nikitinning xotiralaridan
1924-yilda Toshkentdagi sanoat-iqtisodiyot texnikumini oʻqib tugatib, ijod qilishni boshlagan. 1924-yil Moskva shahriga keladi.

1925–1952-yillari „Komsomolskaya pravda“ da ishlagan. 1945-yili esa Nyurnbergga yuboriladi. 1946-yili KP maxsus muxbirlari Sergey Krushinskiy va Semyon Narinyani Nyurnbergdan asrning sud jarayonining reportajlarini efirga uzatadi.

Semyon tahririyat xodimlarining tashrifi doirasida yirik sovet qurilish maydonchalariga sayohat qilgan. 1952-yildan KPSS Markaziy Komiteti qarori bilan „Pravda“ gazetasiga oʻtkazilib, felyeton boʻlimi muharriri etib tayinlanadi. 1958-yilda esa „Yulduzli kasallik“ felyetonini nashr etib, unda mashhur sovet futbolchisi Eduard Streltsov tanqid qilingan. 1959-yil 14-avgustda „Pravda“ da uning „uxar-savdogar“ felyetoni qurilish-montaj boshqarmasi boshligʻining shafqatsiz turmush tarzi haqida chop etilganTeoriya praktika xudojestvenno-publitsisticheskix janrov / Yevgeniya Isaakovna Jurbina. – Misl, 1969. – 399 s. – str. 385. Semyon Narinyani 1974-yilda Moskvada vafot etgan.

thumb|360x360px
Peredelkinskoye qabristoniga dafn qilinadi.

 Oilasi 

Opasi – Narinyani (Avvakumova bilan turmush qurgan) Galina Davydovna (1910-1972).

Akasi – Narinyani Grigoriy Davydovich.

Xotini – Narinyani Natalya Pavlovna (1913-2004).

Oʻgʻli – Narinyani Aleksandr Semyonovich (1937-2010).

Nabirasi – Narinyani Aleksandr Aleksandrovich (1968-yili tugʻilgan).

Nabirasi – Narinyani Mixail Aleksandrovich (1971-1999).

 

 
 Georgiy Aleksandrovich Nikitin „Moskvalik eslatmalari“
 Moskva bosh arxiv boshqarmasi. 227-sonli fond. Narinyani Semyon Davydovich (1908-1974), jurnalist, dramaturg // 208 ta maqola. , 1898—1989, 1 op. 
Turkum:1908-yilda tugʻilganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1974-yilda vafot etganlar
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Tavil

Tavil (forscha: طويل , Ţavīl deb ham romanizatsiya qilinadi, shuningdek, Ţaveh va Tivil’ nomlari bilan ham keng tarqalgan) – Eronning Sharqiy Ozarbayjon ustonining Vorzikon shahristoniga qarashli qishloq. 2006-yil aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, qishloqning aholisi 112 nafarni tashkil etadi.

 

Turkum:Varziqon shahristoni aholi punktlari
Turkum:Alifbo boʻyicha aholi punktlari
Alfred Mirek

Alfred Martinovich Mirek (1922-yil 21-noyabr, Toshkent – 2009-yil 28-iyun, Moskva) – sovet va rus olimi. Shuningdek, cholgʻuchi, oʻqituvchi – akkordeonchi va A. Mirek nomidagi rus garmoni muzeyi asoschisi. Sanʼatshunoslik fanlari doktori (1987), professor (1989), Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan artist (1995).

 Hayoti 
1922-yil 21-noyabrda Toshkent shahrida asli chex oilasida tugʻilgan. 1923-yilning boshida oilasi bilan Odessaga koʻchib oʻtgan. U yerda 5 yoshidan boshlab pianino chalishni oʻrgangan. 1930-yilda Moskvada E. F. Gnessina maktabiga oʻqishga kirib, uni 1937-yilda tugatgan. Elektrchi kasbini egallab, 1938-yildan qurilishda ishlay boshlagan. Kechqurun esa pianinochi-kompanist boʻlib ishlagan.

1942-yilda Alfred Mirek kontrrevolyutsion tashviqotda ayblanib hibsga olinib, 7 yilga qamalgan. Unjlagga yuborilgan va u yerda daraxt kesishda ishlagan. Ogʻir kasallik va nogironligi tufayli 1944-yilda erta ozod qilingan. 1956-yilda reabilitatsiya qilingan.

Alfred Mirek 2009-yil 28-iyunda vafot etgan. U Moskvadagi Shcherbinskoye qabristoniga dafn etilgan.

 Oilasi 

Otasi – Martin Mixaylovich Mirek (1886-yil 16-oktyabr – 1942-yil 25-iyul), muhandis-quruvchi. Germaniyada taʼlim olgan. U SSSRda – Kavkazda, Ukrainada va Uzoq Sharqda koʻplab muhim davlat ob’ektlari qurilishini boshqarishda ishtirok etgan. Ximki Shimoliy daryo stansiyasi qurilishida usta boʻlib ishlagan. 1937-yilda hibsga olinib, 5 yilga ozodlikdan mahrum qilingan va 3-sonli kontslagerga (Solikamsk yaqinidagi Vishera) yuboriladi. U yerda 1942-yil 25-iyulda 54 yoshida vafot etgan.

Birinchi rafiqasi (1945-yildan 1982-yilgacha) – Lidiya Vladimirovna Elxovskaya (1924-yil 9-mart – 2000-yil 3-mart).

Ikkinchi rafiqasi – Natalya Aleksandrovna Mirek (Voronenko), 2000-yildan boshlab A. Mirek rus harmonika muzeyi mudiri boʻlib, 2017-yilda A. N. Skryabin muzeyiga qoʻshilgan (hozirda tegishli boʻlim mudiri).

 Mukofotlari 

 1987-yil – sanʼatshunoslik fanlari doktori.
 1989-yil – musiqa va cholgʻu asboblari tarixi va nazariyasi professori.
 1995-yil – Rossiya Federatsiyasining xizmat koʻrsatgan artisti (1995-yil 25 aprel) – sanʼat sohasidagi xizmatlari uchun.
 2003-yil – Moskva hukumatining Faxriy yorligʻi (2003-yil 15-aprel) – poytaxtning tarixiy va madaniy merosini saqlash va rivojlantirishdagi faol ishtiroki uchun.

 

Turkum:SSSRda qatag‘on qilinganlar
Turkum:Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:2009-yilda vafot etganlar
Turkum:28-iyunda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1922-yilda tugʻilganlar
Turkum:21-noyabrda tugʻilganlar
Tenis Melngaylis

Tenis Vitauts Emiliyevich Melngaylis (1912-yil 13-dekabr, Toshkent – 1980-yil 8-dekabr, Riga) – latviyalik va sovet shaxmatchisi.

 Hayoti 
Tennis Vytautas Emiliyevich Melngaylis 1912-yil 13-dekabrda Toshkentda tugʻilgan. Mashhur latviyalik bastakor Emils Melngailisning oʻgʻli. Tenisga shaxmat oʻynashni oʻzi kuchli shaxmatchi boʻlgan otasi oʻrgatgan.

 Faoliyati 
1936-yilda Tenis Melngaylis Latviya terma jamoasi tarkibida Myunxendagi norasmiy shaxmat Olimpiadasida ishtirok etgan. U yerda birinchi zaxira taxtasida oʻynagan (+4, =1, −5). 1938-yilda Shaxmat boʻyicha Latviya chempionati natijalariga koʻra, Kemeri shahrida boʻlib oʻtgan 2-xalqaro shaxmat turnirida ishtirok etadi. Turnirda kuchli raqobatda 11—12-oʻrinlarni egallagan. 1939-yilda Buenos-Ayresda ikkinchi marta Latviya terma jamoasini ikkinchi marta shaxmat olimpiadasida birinchi zaxira taxtasida (+4, =3, −1) taqdim etadi. Latviyaga qaytgach, Rigadagi Latviya terma jamoasiga nomzodlar turnirida yettinchi oʻrinni egallagan. U Ikkinchi jahon urushi davrida, 1943—1944-yillarda Latviya shaxmat ittifoqiga rahbarlik qilgan. Urushdan keyingi dastlabki yillarda turli shaxmat turnirlarida faol ishtirok etishda davom etgan. 1946-yilda Riga shahrida 1-toifali Butunittifoq turnirida gʻolib boʻlib, shaxmat boʻyicha SSSR ustaligiga nomzod unvonini olgan. Fritsis Apsheniek memorialida esa 3—5-oʻrinlarni egallaydi. 1947-yilda Hermann Mathison memorialida 3—4-oʻrinlarni egallagan. 1940—1950-yillarda „Bērnība“ yoshlar jurnalining shaxmat boʻlimiga rahbarlik qiladi. Keyingi yillarda sogʻligʻi yomonlashgani sababli Tenis Melngailisning shaxmat turnirlaridagi natijalari pasayib ketib, 1950-yillarning oʻrtalaridan boshlab asta-sekin shaxmat chiqishlarini toʻxtatadi.

Tennis Melngaylis 1980-yil 8-dekabrda vafot etib, Rigadagi oʻrmon qabristoniga dafn etiladiTenis Melngailis.

 

Turkum:Sovet shaxmatchilari
Turkum:1980-yilda vafot etganlar
Turkum:8-dekabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1912-yilda tugʻilganlar
Turkum:13-dekabrda tugʻilganlar
Konstantin Savitskiy

Konstantin Sergeyevich Savitskiy (1905-yil, Toshkent, Turkiston, Rossiya imperiyasi – 1955-yil, Tbilisi, Gruziya, SSSR) – SSSR Ichki ishlar vazirining birinchi oʻrinbosari, polkovnik yordamchisi.

 Biografiyasi 
Konstantinning otasi Savitskiy Sergey Vladimirovich, Chor armiyasi polkovnigi, zodagon, Sovet hokimiyatiga qarshi kurash uchun oq gvardiya otryadlarining tashkilotchisi boʻlgan.

Konstantin Sergeyevich xalq dushmani sifatida tan olingan Akaki Koxreidze tavsiyasi bilan 1931-yilda Gruziya SSR NKVDsiga ishga olingan. Savitskiy iqtisodiyot boʻlimining boshligʻi, soʻngra tergovchi boʻlgan va keyinchalik IV boʻlim boshligʻi yordamchisi lavozimiga koʻtarilgan. 1939-yil aprelda NKVDda faoliyatini vaqtinchalik toʻxtatdi, ammo 1941-yilda yana SSSR NKVD IV boʻlim boshqarmasi boshligʻining oʻrinbosari etib tayinlandi. 1943-yilda B. Z. Qobulov SSSR Davlat xavfsizlik xalq komissarining oʻrinbosari etib tayinlangandan soʻng Konstantin uning shaxsiy kotibi boʻlib ishlay boshladi. Savitskiy 1945-yildagi buyruq bilan SSSR NKGB kotibiyati boshligʻining oʻrinbosari lavozimiga tayinlandi.

Savitskiy 1953-yil 1-iyulda „Ruxadze ishi“ boʻyicha hibsga olingan va 1955-yilda otib oʻldirilgan.

 Qatagʻondagi ishtiroki 
Konstantin 1953-yilda tergov davomida hibsga olinganlar aybiga iqror boʻlsa, ularga nisbatan kuch ishlatilmasligi xato ekanligini tushunib yetdi. Ular aybiga iqror boʻlgandan soʻng, Beriya mahbuslarni kaltaklashga buyruq berdi, u shunday degan edi: „Ularni narigi dunyoga joʻnatishdan oldin, yuziga musht tushiring“. 1954-yilda „Bolshoy terror“ davrida Tbilisidagi qatlning guvohi boʻlganlar shunday taʼriflashgan: „Qatl sodir boʻlgan joyda dahshatli va qoʻrqinchli sahna sodir boʻldi. Krimyan, Xazan, Savitskiy, Paramonov, Alsayan, Kobulov … xuddi zanjirband qilingan itlardek, arqon bilan bogʻlangan mutlaqo nochor holda edilar. Ularni bogʻlab, toʻpponcha tutqichi bilan shafqatsizlarcha urishardi“.

 

Turkum:„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Turkum:Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Turkum:Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Turkum:Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
Turkum:Tbilisida vafot etganlar
Turkum:1955-yilda vafot etganlar
Turkum:15-noyabrda vafot etganlar
Turkum:Toshkentda tugʻilganlar
Turkum:1905-yilda tugʻilganlar
Ahadjon Hasanov

Ahadjon Ahmadjonovich Hasanov (1940.29.3) — arabshunos-islomshunos olim, O‘zbekistonda xizmat ko‘rsatgan yoshlar murabbiyi, tarix fanlari doktori (1994), professor.

 Tarjimayi holi 
Ahadjon Hasanov 1940-yilning 29-martida Toshkent viloyati Piskent shahrida tug‘ilgan. 1964-yilda Toshkent Davlat universiteti (hozirgi O‘zbekiston Milliy universiteti)ning sharq fakultetini tamomlagan. Mehnat faoliyatini mazkur fakultetda Arab davlatlari tarixi fanidan dars  berishdan boshladi. Misr, Liviya va boshqa arab davlatlarida uzoq muddat xizmat safarida bo‘ldi. 13 yil davomida O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti devonida mas’ul vazifada ishladi. Hozirda O‘zbekiston xalqaro islom akademiyasi islom tarixi va manbashunosligi kafedrasi professori sifatida faoliyat yuritmoqda.

 Ilmiy-pedagogik faoliyati 
1975-yilda „Социально-политический строй мамлюкского Египта при черкесских султанах (1382—1517)“ mavzusidagi nomzodlik dissertatsiyasini, 1994-yilda esa „История древней Аравии и проблемы  ее изучения“ mavzusidagi doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi.

2000-yil 16-sentyabrda  Toshkent islom universitetida UNESCO Bosh kotibi Koichiro Masuuro ishtirokida „Jahon dinlarini qiyosiy o‘rganish UNESCO“ kafedrasi ochildi. Mazkur kafedra o‘z yo‘nalishi bo‘yicha dunyodagi  12 ta kafedraning biri, professor Ahadjon Hasanov esa  uning ilk rahbari bo‘ldi.

Olim mazkur kafedra faoliyatini tashkil etishda, uning dunyo oliy o‘quv yurtlaridagi turdosh  dinshunoslik kafedralari  bilan hamkorlik aloqalarini o‘rnatish va mustahkamlashda samarali mehnat qildi. U Toshkent, Samarqand, Buxoro, Moskva, Qozon, Qohira, Buxarest, Parij, Yujin (AQSh)da o‘tkazilgan xalqaro ilmiy konferensiyalarda ingliz, arab va rus tillaridagi ma’ruzalari bilan ishtirok etdi.

Ahadjon Hasanov dinlar tarixi, islom tarixi, qiyosiy dinshunoslik kabi yo‘nalishlarda  o‘ziga xos ilmiy maktab yaratdi.  Bir qator nomzodlik va doktorlik dissertatsiyalariga rahbarlik qilmoqda.

Ahadjon Hasanov  200 ga yaqin ilmiy maqola, monografiya, darslik, o‘quv qo‘llanma va   risolalar muallifi. Olimning mas’ul  muharrirligi va taqrizi ostida 30 dan ortiq monografiya, risola va o‘quv qo‘llanmasi chop etildi.

 Mukofotlari 
Professor Ahadjon Hasanov  2011-yilda „O‘zbekistonda xizmat ko‘rsatgan yoshlar murabbiyi“ faxriy unvoniga sazovor bo‘ldi. 2020-yilda „Mehnat shuhrati“ ordeni bilan taqdirlandi.

 

Turkum:Manbashunos olimlar
Turkum:Toshkent viloyatida tug'ilganlar
Turkum:Piskent tumanida tugʻilganlar
Turkum:Mehnat shuhrati ordeni sohiblari