Zhantas/Cleaned-Uzbek_Wikipedia huggingface dataset:
Qoʻlqop

QoʻlqopframelessTurli xil qoʻlqoplar (muzey kolleksiyasi) Turqoʻlni himoya qilish
Qo'l qoplaydigan kiyim, har bir barmoq uchun barmoqni oʻz ichiga olgan alohida qoplamalar yoki ochishmalar bilan ajratilgan. Qoʻlqoplar qoʻllarni sovuq yoki issiqlikdan, chiziq, qovurish yoki kimyoviy moddalar tufayli zarar koʻrishidan va kasalliklardan himoya qiladi.

Lateks, nitril gʻuma yoki vinil bir martalik qoʻlqoplar sogʻliqni saqlash mutaxassislari tomonidan koʻpincha gigiyena va kontaminatsiyalarni himoya qilish choralari sifatida kiyiladi. Politsiya xodimlari koʻpincha ularni jinoyat sodir etilgan joylarda ishlaydiganida, dalillar yoʻqolishidan saqlanish ushun foyidalanadilar. Koʻpgina jinoyatchilar barmoq izlari qoldirmaslik uchun qoʻlqoplar kiyishadi, bu esa jinoyatni tekshirishni qiyinlashtiradi. Biroq, qoʻlqoplar oʻzlarida inson barmoq izlari kabi noyob iz qoldirishlari mumkinJames W. H. McCord and Sandra L. McCord, Criminal Law and Procedure for the paralegal: a systems approach, supra, p. 127..

 Tarix 
thumb|Minoy yoshlar boks, Knossos freskalari. Qoʻlqopni qoʻllashning eng qadimgi yozuvlardan biri.
Qoʻlqoplar qadimgi davrlarda paydo boʻlgan. Ular 5-sanoqqa tegishli qadimgi Misr qabrida tasvirlangan. Homerin Odissey baʼzi tarjimalariga koʻra, Laërtes bogʻida yurganida qoʻlqob kiyganligi bilan tasvirlangan. (boshqa , Laertes oʻzining uzun qoʻllarini qoʻllariga surib qoʻyganini taʼkidlaydi.) Herodot, „Herodotning tarixi“ (440 yil BC) da, Leotychidesning kumush bilan toʻlgan qoʻlqovoshi (qoʻlqop) bilan qanday ayblanganini aytib beradi.  Rimliklar orasida ham qoʻlqoplar ishlatilgani haqida vaqti-vaqti bilan maʼlumot bor5. Pliny kichik (asr 100), uning ukasi qish paytida katta Pliniyning ishiga xalaqit bermaslik uchun qoʻlqop kiygan.  
thumb|Yevropa qoʻlqovchilari, 17-asr oxirida, ipak, metall ip. Metropoliten Sanʼat muzeyi.
thumb|Paulin xonimning qoʻlqoplar kiygan portretlari, Pyer-Auguste RenoirPierre-Auguste Renoir
thumb|General Lafayettening 1824-yilda Qoʻshma Shtatlarga tashrifi xotirasiga qoʻyilgan qoʻlqopi.
Bu atama Birinchi jahon urushi davrida Amerika harbiylari tomonidan kiyingan oq pamuk qoʻlqoplar uchun foyidalanilgan.

1905-yilda „Law Times“ jurnali jinoyatchilarning barmoq izlarini yashirish uchun qoʻlqpini ishlatish haqida birinchi marta maʼlumot bergan. "Kechki kelajakda… Kelajak uchun… Qaroqchi burgʻonlik qilganda, qoʻlqoplar uning kiyimining zarur qismini tashkil etadi.

Formula 1 musobaqa mashinalari toʻgʻridan-toʻgʻri yoʻl mashinalaridan olingan diraklarni ishlatgan. Ular odatda yogʻochdan tayyorlangan, shuning uchun haydov qoʻlqoplari dan foyidalanishganFormula One retrieved on 02/01/2011.
thumb|Bir martalik nitril gʻuma qoʻlqovoshi
thumb|Quritilgan sukutka qoʻlqoplari
thumb|haydovchilar qoʻlqoplari
thumb|Uch barmoq armiya qoʻlqoplari.
thumb|Tishli ekranli qoʻlqoplar, barmoqning uchlari turi
thumb|Tushli, qoʻlparastli
thumb|Mototsikl ustida ishlaydigan qoʻlqoplar, oq boʻyash teri, baʼzi nuqtalar mustahkamlangan
thumb|Qizil charmli toʻrtta chastakli, toʻplamli qora charmli qoʻlqoplar
thumb|himoya qoʻlqoplari.

 Yana qarang 

 Qoʻlqovusli qoʻshiqchi, 1878 yil Edgar Degas pastelli

 

Turkum:Kiyim
Kerbalayi Sefixon Karabogi

Kerbalay Sefixon Karabogi - ozarbayjonlik me'mor, Qorabog'da yaratilgan noyob me'morchilik maktabi vakili.

Qorabog‘iy asarlarida an’anaviy va romantik unsurlarni uyg‘unlashtirish tendentsiyasi ayniqsa seziladi. Kerbalay Sefixon Agʻdam, Fizuli, Shusha shaharlarida ko'plab binolarni loyihalashtirgan. Uning loyihalari uchun (masalan, 

Ag'dam va Bard masjidi uchun) Ozarbayjon me’morchilik an’analariga asoslangan oddiy texnikalardan foydalanilgan.

 Yaratilish 
Kerbalayi Sefixon Qorabog'iy ijodining o'ziga xos xususiyati mahalliy me'morchilik an'analaridan oqilona va mohirona foydalanish edi. 1883 -yilda me'mor Gevhar-agi yuqori masjidi qurib bitkazdi, uning ustidagi qismdagi rozetkada arab tilida: "Qorabog' me'mori Karbalay Safi Xon tomonidan yaratilgan. 1301" (1883-1884) . Ustaning nomi Shushaning quyi qismida joylashgan Ashagi Govhar Ogʻa masjidi, shuningdek, Fuzuliy shahridagi masjidda ham uchraydi: “Qorabog‘ me’mori Karbalay Safi xoni tomonidan yaratilgan. 1307" (1889-1890) .

Sefixon loyihasi boʻyicha qurilgan binolardan Shushadagi Shirin suv hammomi, Barddagi masjid (1868), Ag'dam masjidi(1870), Odessadagi “Tatar masjidi” (1870), “Qorabogʻlar” masjidini nomlash mumkin. (1880) Ashxobodda, Shusha shahridagi bir qancha chorak masjidlar va Qorabog'dagi boshqa fuqarolik binolari.

Sefixon Qorabog‘iyning mahalliy me’morchilik an’analaridan foydalanganligi tufayli Qorabog‘ hududi o‘ziga xos ichki makonni tashkil etgan yagona turdagi masjidga ega bo‘ldi – tosh ustunlarni ikki qavatli galereyalarga bo‘lish va gumbazli shiftlardan foydalanish.

 Fotogalereya 
+Kerbalayi Sefixon Qorabog‘iy asarlaricenter|269x269pxcenter|236x236pxcenter|280x280px Agdam masjidi ( 1870 ) 2010 yil Gevxar og'aning yuqori masjidi (1883-1885) 1992 yilda Shushada Shushadagi Quyi Gevxar og'a masjidi ( 1875 ) 2005 y.

 Eslatmalar 

 Manba 

 
Turkum:Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Turkum:1910-yilda vafot etganlar
Turkum:1817-yilda tugʻilganlar
Kihnu

Kihnu — Boltiq dengizidagi orol. Maydoni , Riga koʻrfazidagi eng katta orolC.Michael Hogan. 2011. Gulf of Riga. Encyclopedia of Earth. Eds. P.Saundry & C. J. Cleveland. National Council for Science and the Environment. Washington DC.. Kattaligi boʻyicha Estoniyaning eng yirik yettinchi orol. Uzunligi , kengligi , orolning eng baland nuqtasi dengiz sathidan balandda.

Kihnu Parnu tumani hududiga kiradi va qoʻshni orollar bilan birgalikda mamlakatning eng kichik munitsipalitetlaridan biri boʻlgan Kihnu Parishni tashkil qiladi, uning maydoni .

2007-yil holatiga koʻra Kihnuda 604 kishi yashagan, ulardan 69 nafari boshlangʻich sinf oʻquvchilari edi. Orolda toʻrtta qishloq bor: Lemsi, Linakula, Rootsikula va Sääre. Qishda dengiz muzlagan boʻlsa, muz ustida orolga borish mumkin.

YuNESKO 2003-yil 7-noyabrda Kihnu madaniy makonini va anʼanalarini Insoniyat ogʻzaki va nomoddiy merosining durdona asari deb eʼlon qildi.

Kihnu mahalliy dialektda Kihnumua deb ham ataladi. Boshqa tillardagi ismlar qatoriga latish tilida Ķīļu, shved tilida Kynö, eston shved tilida Kin va eski nemis tilida Kühnö kiradi. Kihnu nomining etimologiyasi boʻyicha turli xil nazariyalar mavjud.

 Madaniyat 
Kihnu erkaklari koʻp vaqtini dengizda oʻtkazganligi sababli, ayollar orolda asosan kundalik ishlar, hunarmandchilik, raqslar bilan shugʻullanadilar.

Kihnu oroli oʻziga xos anʼanaviy kiyimlari bilan mashhur boʻlib, bugungi kunda ham mahalliy aholi kiyimlardan foydalanadi. Ular orasida chiziqli yubkalar (kort), naqshli trikotaj erkaklar shimlari (troi) va trikotaj qoʻlqoplar bor. Yosh ayollar anʼanaga koʻra, hunarmandchilik qilish uchun kechki yigʻinlar (ülalistmine, yaʼni „oʻtirish“) uyushtirishadi.

Anʼanaviy oshxonada xamirga kartoshka, choʻchqa yogʻi yoki Boltiq seld baligʻi qoʻshilgan javdar noni kiradi. Bundan tashqari baliqchilar tomonidan tayyorlangan ilon baligʻi shoʻrvasi va toʻylarda tortilivchi shirin sutli osh ham asosiy taomlardan sanaladi

XIX asr va XX asr boshlarida Kihnu shahridan koʻplab erkaklar dengizchilik kasbini tanlashgan. Ulardan eng mashhuri kapitan Enn Uuetoa edi.

 Til 
Kihnu lahjasi Saaremaa, Muhu va Hiiumaa lahjalari bilan bir qatorda Shimoliy Estoniyaning insular dialekt guruhiga tegishli. Shimoliy Estoniya guruhiga kiruvchi tillar orasida boshqa fin tillari kabi singarmonizmni saqlab qolish muhim. Dialekt triftonglarni oʻz ichiga oladi. Lugʻat va intonatsiyada shved tili taʼsiri mavjud.

 Geografiya va iqlim 
Orolning qumli ichki qismi va ellikdan ortiq orolchalardan iborat toshli qirgʻogʻi qushlar uchun asosiy yashash joyi hisoblanadi. Orolning dengiz sathidan maksimal balandligi 29,6 m ga etadi.

 

Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Ana Štěrba-Böhm

Ana Shterba-Böhm (qizlik familiyasi Jenko; 1885-yil 9-iyun – 1936-yil 22-iyul) – sloveniyalik kimyogar. Sloveniyada kimyo boʻyicha doktorlik darajasini olgan ilk ayol olima.

 Yoshligi va taʼlimi 
Ana Jenko oʻsha paytda Avstriya-Vengriyaning bir qismi boʻlgan Lyublyana shahrida ziyoli oilada tugʻilgan. Otasi shifokor Ludvik Jenko va onasi Terezija Jenko (qizlik familiyasi Lenche) maʼlumotli ayol boʻlgan, Lyublyana va Bavariyada Ursulines bilan birga oʻqigan, shuningdek, bir yil Moskvada boʻlgan. Eriga amaliyotida yordam bergan va er-xotin Sloveniyaning madaniy hayotida panslavyanizm targʻibotchilari sifatida faol ishtirok etganlar. Juftlikning toʻrt farzandi boʻlgan. Barcha birodarlar oliy maʼlumotga ega boʻlishgan, Ananing singlisi Eleonora, birinchi sloveniyalik ayol shifokor boʻlgan.

Ananing ilk taʼlimi noaniq; aytishlaricha, Lyublyanadagi 1-gimnaziyada pul toʻlab talaba oʻqigan, bu universitetga toʻgʻridan-toʻgʻri kirishning yagona yoʻli boʻlgan, chunki oʻsha paytda qizlar grammatikada oddiy talaba sifatida oʻqishga ruxsat berilmagan. Oʻqishni tugatgandan soʻng, 1906-yilda Pragadagi Charlz-Ferdinand universitetining falsafa fakultetiga oʻqishga kirgan va bu yerda ilgari Sankt-Peterburg universitetida ayollar uchun oliy kurslarda qatnashganligini qayd etgan.

Besh semestr davomida kimyoni ekstraordinar, keyin oddiy talaba sifatida oʻrgangan. Oʻqituvchilari orasida Boguslav Brauner (nazariy va fizik kimyo), Bohumil Kužma (anorganik kimyo) va keyinchalik turmush oʻrtogʻi Jan Stanislav Štěrba-Böhm (kimyo tarixi) lar boʻlgan, yana mineralogiya, eksperimental fizika, matematika, falsafa tarixi, chex va nemis tili fanlari ham oʻquv dasturida qayd etilgan. 1911-yil yozgi semestrini uchta organik: kahrabo, olma va vino kislotalarini aniqlash hamda ajratish mavzusida doktorlik dissertatsiyasini tayyorlash bilan oʻtkazgan.

1911-yil 22-iyulda Pragadagi Karl-Ferdinand universiteti (Chexiya filiali) falsafa fakultetida kimyo va fizika boʻyicha katta hamda kichik falsafa boʻyicha „Studie o stanovení a dělení kyselin: jantarové, jablečné a vinné“ tezisi bilan doktorlik darajasini olgan. Ushbu ilmiy ish bir qancha zamonaviy sloven gazetalari tomonidan qayd etilgan va shu bilan Ana fan doktori ilmiy darajasini olgan birinchi sloven ayoli nomiga sazovor boʻlganTurkum:CS1 Slovenian-language sources (sl) Turkum:CS1 German-language sources (de).

 

Turkum:1936-yilda vafot etganlar
Turkum:1885-yilda tugʻilganlar
Filippenko Aleksandr Georgievich

Aleksandr Georgievich Filippenko ( (1944 yil 2 sentyabrda Moskvada tugʻilgan) — sovet va rus teatr va kino aktyoriАлександр Филиппенко. В программе «Встречи на Моховой». Rossiya Federatsiyasi xalq artisti (2000). Rossiya Federatsiyasi Davlat mukofoti laureati (1998).

U Moskvadagi Gogol markazi va Mossovet teatrlaridagi spektakllarda rol oʻynagan. U „Toʻgʻridan-toʻgʻri nutq“ maʼruza zali bilan hamkorlik qildi va u yerda bir kishilik spektakllarni oʻtkazdi. Uning yakkaxon dasda Gogol („Oʻlik jonlar“ Moskva konservatoriyasi musiqachilari bilan), Zoshchenko, Erdman, Dovlatov, Soljenitsin, Filipenkoning nasri mavjud. Auidokitoblar hamda audiospektakllar yozgan.

2022-yil noyabr oyida u urushga qarshi pozitsiyasi uchun Mossovet teatridan ishdan boʻshatildi va Litvaga joʻnab ketdi.

 Biografiyasi 

 Yoshligi 
Aleksandr Filippenko Moskvada M. I. Kalinin nomidagi Moskva rangli metallar va oltin instituti Georgiy Yakovlevich Filippenko (1914-1971) va Valentina Ivanovna Filippenko (1918-2000 yillar) oʻqituvchilari oilasida tugʻilgan. Olmaotaga (otasining oilasi yashagan) koʻchib oʻtgandan soʻng, onasi kon-metallurgiya institutida matematikadan dars bergan. Olmaotadagi 54-maktabni oltin medal bilan tamomlagan. 1967-yilda Moskva fizika-texnika institutining molekulyar va kimyoviy fizika (FMCP) fakultetini tez jarayonlar fizikasi mutaxassisligi boʻyicha tamomlagan. Ikki yil davomida SSSR Fanlar akademiyasi Geokimyo institutida katta muhandis boʻlib ishlagan.

 Aktyorlik faoliyati 
1962-yildan — MIPT KVN talabalar jamoasi aʼzosi (klub chempionlari 1962/1963). 1964-1969 yillarda — Moskva davlat universiteti talabalar teatri qoshidagi „Bizning uy“ estrada studiyasining aktyori va direktori. 1969—1975-yillarda — Taganka drama va komediya teatri aktyori. 1974-yilda Boris Shchukin nomidagi teatr maktabini tamomlagan. 1975-yilda Filippenko Yevgeniy Vaxtangov nomidagi akademik teatr truppasiga qoʻshildi va u yerda 20 yil ishladi. 1996-yildan 2006-yilgacha — Moscocertdagi Mono-Duet-Trio teatrining direktori. 2006-yildan 2022-yilgacha — teatr aktyori. Mossovet . 2019-yildan 2022-yilgacha — Gogol markazi teatrining aktyori.

100 dan ortiq filmlarda rol ijro etgan.

Sahnada N. V. Gogol , A. T. Averchenko , S.Dovlatov, A. P. Platonov rollarini ijro etgan.
left|thumb|Aleksandr Filippenko „muallif asirlikda“ monospektaklidan soʻng, 2007-yil

 

Turkum:Moskonsert artistlari
Turkum:RSFSRda xizmat koʻrsatgan artistlar
Turkum:Rossiya Federatsiyasi xalq artistlari
Turkum:XXI asr hind aktyorlari
Turkum:Rossiyalik aktyorlar
Turkum:Sovet aktyorlari
Turkum:Alifbo boʻyicha aktyorlar
Turkum:Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Turkum:Moskvada tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1944-yilda tugʻilganlar
Turkum:2-sentyabrda tugʻilganlar
Muhammadobod islomiya alim madrasasi

Muhammadobod islomiya alim madrasasi Alim (oʻrta) madrasa boʻlib, Mirpur, Dakka, Bangladeshning Oʻrta Paikpara shahrida joylashgan.

 Tavsifi 
Madrasa 1983-yilda tashkil etilgan. Unda norezident talabalar uchun yotoqxona va kamta'minlangan talabalar uchun turli xizmatlar mavjud. Ushbu institut har yili turli xil madaniy dasturlarni tashkil qiladi. Bu madrasa mudiri Rofiqul Islom ketma-ket uch marta „Dakka shahrining eng yaxshi mudiri“ unvoni bilan taqdirlangan iqtibos kerak .

 Yana qarang 

 Bangladesh madrasalari taʼlim kengashi
 

Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Bangladeshdagi Aliya madrasalari
Baraxayn jamiya jamhuriya fozil madrasasi

Baraxayn jamiya jamhuriya fozil madrasasi Chittagongning Anvara shahridagi Baraxayn shahrida joylashgan islomiy muassasadir. U 1974-yilda talabalarga islomga asoslangan taʼlim va madaniyatni oʻrgatish maqsadida tashkil etilgan.

 Joylashuvi 
Bu madrasa Bangladeshning, Chittagong hududi Anvara shahridagi Baraxayn ittifoqida joylashgan.

 Tarixi 
Yuqorida tilga olingan madrasa 1974-yilda mahalliy aholi hamkorligida tashkil etilgan. 1975-yilda Bangladesh madrasalari taʼlim kengashi tomonidan daxil darajasi (SSC) bilan qabul qilingan. Shuningdek, 1996-yilda xuddi shu kengash tomonidan talabalarni alim darajasigacha (HSC) oʻqitish huquqi berilgan. Yana 2017-yilda Islom arab universiteti tomonidan fadil darajasiga qadar dars olishga ruxsat berilgan.

 Muvaffaqiyati 
Madrasa Xalq taʼlimi vazirligi tomonidan tashkil etilgan 16- milliy taʼlim haftaligida upazila darajasidagi eng yaxshi muassasa deb topilgan.

 Imkoniyatlari 
Madrasa hududida ochiq bolalar maydonchasi, masjid, katta hovuz, axborot texnologiyalari xonasi, kutubxona va talabalar uchun yotoqxona mavjud.

 Oʻqituvchilari 
Mazkur muassasada 21 nafar oʻqituvchi va 3 nafar xodim faoliyat olib borgan.

 Talabalari 
Madrasada 2020-yil holatiga koʻra, deyarli 950 talaba tahsil olgan. Bu madrasa talabalari har yili JDC, daxil, olim va fadil sinflarini tamomlab oliy taʼlim olish uchun universitetga yuborilgan.
 

Turkum:Chittagongda taʼlim
Turkum:Bangladeshdagi Aliya madrasalari
Turkum:Bangladeshdagi taʼlim institutlari
Turkum:Madrasalar
Shayx Ali al-Bakka masjidi

Shayx Ali al-Bakka masjidi  — 13-asr masjid. Falastinning Gʻarbiy sohilidagi Eski Xevron shahrining shimoli-gʻarbiy qismida joylashgan. U Harat ash-Shayx (yoki Shayx Ali al-Bakka) kvartalida qurilganWilson, ca. 1881, vol. 3, p. 195.

Masjid 1282-yilda Mamluk sultoni al-Mansur Qalavun davrida Husamiddin Turuntoy tomonidan tashkil etilgan. Turuntoy sultonning Quddusdagi vakili edi. Ziyoratgoh Xevronda istiqomat qilgan iroqlik taniqli soʻfiy diniy yetakchi Shayx Ali al-Bakka sharafiga nomlanganDandis, Wala. History of Hebron. 2011-11-07. Retrieved on 2012-03-02.. Minora saltanatning noibi va amaldagi qudrati Sayf ad-Din Solar (vafoti 1310-yil) tomonidan qurilganSharon 1999, p. 60..

Asl masjidining asosiy qismi buzib tashlangan, ammo minora hali ham saqlanib qolgan va Mamluklar arxitekturasining namunali asari sifatida qaraladi. Toʻrtburchak asosli. Minora poydevori hovliga olib boradigan arkali yoʻlakka ega. 1978-yilda bu yerda yangi masjid qurilgan, biroq asl masjid qoldiqlari saqlanib qolganDandis, Wala. History of Hebron. 2011-11-07. Retrieved on 2012-03-02..

 

 Qoʻshimcha oʻqish uchun 

 (p. 242)
 (pp. 220, 222, 224, 227, 291 ff)

 (Sharon, 2013, p. 58 ff)

Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:1282-yilda qurib bitkazilgan masjidlar
Turkum:Xevrondagi masjidlar
Turkum:Falastin davlatidagi Mamluk arxitekturasi
Turkum:13-asr masjidlari
Buzurg Santoshpur karamatiya madrasasi

Buzurg Santoshpur Karamatiya fozil madrasasi  — Bangladeshning Rangpur tumanidagi Mithapukur shahrida joylashgan madrasa.

 Tarixi 
1946-yilda bu hududda Pir Mohiuddin laqabli Arabistonlik musulmon missioneri yashagan. Uning bu hududda furqoniya madrasasi tashkil etish tashabbusini mahalliy jamoatchilik mamnuniyat bilan qabul qilgan. Qurilish ishlari 1948-yilda yakunlangan. Madrasa 1873-yilda Rangpurda vafot etgan 19-asrda Bengalda islohotchilik faoliyati uchun tanilgan islom olimi Karamat Ali Jaunpuriy nomi bilan atalgan. Madrasa tashkil etilganidan 12 yil oʻtib unga daxillik maqomi berilgan. 1962-yilda alim, 1972-yilda fazil maqomiga erishgan.

 Infratuzilma 
Madrasa bitta maʼmuriyat va oʻquv binosidan iborat. U fan laboratoriyasi, Shayx Russel kompyuter laboratoriyasi, kutubxona va oʻqituvchilar konferensiya xonasi kabilarni oʻz ichiga oladi. Maktab binolari taxminan 0,68 akr, jami 28 gektarni tashkil etadi„BUZURG SANTOSHPUR FAZIL MADRASAH“. Bangladesh Madrasah Education Board. Retrieved 28 January 2022..
 

Turkum:Rangpur tumani
Turkum:Bangladeshdagi Aliya madrasalari
Turkum:Bangladeshda taʼlim
Turkum:Madrasalar
Hazari Gonj Hamidiya fozil madrasasi

Hazari Gonj Hamidiya fozil madrasasi — Bangladeshning Bhola tumanidagi Char-Fasson shahridagi madrasa. U BTIS (Ilohiyot va islomshunoslik bakalavri), Daxil (SSC) va Alim HSC ni darajalarini o'qishlikni taklif qiladi. Madrasa Islom arab universitetiga qarashli iqtibos kerak .

 Fakulteti 
Madrasada Daxil va Alim bo‘limida gumanitar fanlar bo‘limi mavjud. 

 Yana qarang 

 Paschim Jinnahgarh Nuria Alim madrasasi
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Bangladeshdagi Aliya madrasalari
Al-Aqso universiteti

Al-Aqso universiteti  — Falastinning Gʻazo va Xon Yunis shahrida kampuslari boʻlgan davlat universiteti. 1955-yilda oʻqituvchilar instituti sifatida tashkil etilgan boʻlib, keyinchalik oʻquv dasturini kengaytirgan. 26 000 ga yaqin talabalarni qamrab oladi va 1400 ga yaqin xodimga ega, ulardan 300 nafari oʻqituvchi va professorlardir.

2024-yilda universitet binolari 2023-yilgi Isroil-Hamas urushi paytida Isroilning bombardimon qilinishi natijasida vayron qilingan.

 Tarixi 
1955-yilda Gʻazo Misr boshqaruvi ostida boʻlganida, barcha darajadagi oʻqituvchilarni tayyorlash uchun oʻqituvchilar instituti tashkil etilgan. 1991-yilda Davlat taʼlim kollejiga aylandi va 2001-yilda rasman akkreditatsiyadan oʻtkazilgandan soʻng Al-Aqso universiteti deb oʻzgartirildi. 2003-yilda Arab Universitetlari Ittifoqi va Falastin Oliy Taʼlim Kengashiga aʼzo boʻldi.

2022-yilda MECC kompaniyasi tomonidan 32 ta laboratoriya xonalaridan iborat yangi bino qurib bitkazildi.

Al-Aqso universiteti bir necha bor Isroil hujumlariga uchragan. 2004-yil 16-martda Isroil mudofaa kuchlari Az-Zaytun shimolidagi Ash-Shohada tutashuvi yaqinidagi mahallani qamal qildi va qishloq xoʻjaligi yerlarini vayron qilish va binolarni, jumladan Al-Aqso universitetining bir qismini buzishdan oldin uning aholisini quvib chiqardi. 2008-2009 qishki bosqin paytida universitetning Tel al-Hava kutubxonasi shikastlangan va qurilishi kutilayotgan jamoat taʼlim muassasasi vayron qilingan. 2024-yilning 6-fevralida Isroil mudofaa kuchlari ikki universitet binosini oʻqqa tutgani va kampusda boshpana topgan koʻchirilgan falastinlik tinch aholiga qarata oʻt ochgani haqida xabar berilgan edi. Bundan tashqari, doktor Visam Essa kabi akademiklar oʻldirilgan.

 Fakultetlar 

 Amaliy fanlar fakulteti
 Sanʼat va gumanitar fanlar fakulteti
 Taʼlim fakulteti
 Tasviriy sanʼat fakulteti
 Media fakulteti
 Menejment va moliya fakulteti
 Sport fakulteti
 Axborot texnologiyalari fakulteti

8 ta fakultet 1994-yilda Al-Aqso universiteti va Ayn Shams universiteti oʻrtasida tashkil etilgan qoʻshma dastur boʻyicha aspiranturada bakalavr darajasini taklif qiladi. Hozirda dastur toʻxtatilgan, biroq universitetning qator fakultetlarida magistratura yoʻnalishlari mavjud.

 Yana qarang 

 Falastin davlatidagi universitetlar va kollejlar roʻyxati
 Falastin davlatida ta

 Eslatmalar 

 

 Medea axborot fayllari: Falastin universitetlari

 

 Universitet bosh sahifasi
Turkum:Webarxiv andozasi wayback i
Turkum:Al-Aqso
Turkum:Gʻazo sektoridagi universitetlar va kollejlar
Turkum:Gʻazo sektori
Turkum:Falastindagi universitetlar
Jamiya Ahmadiyya sunniy komil madrasasi

Jamiya Ahmadiya sunniy komil madrasasi , xalq orasida Jamiya Ahmadiya nomi bilan tanilgan, Bangladeshning Chittagong shahri Sholashahar, Chandgaon hududidagi taniqli oliy oʻquv yurtidir. 1954-yilda tashkil etilgan bu muassasa Bangladeshdagi eng katta va eng qadimgi sunniy Barelvi madrasalaridan biridir. Uning asoschisi mashhur islom olimi Sayid Ahmad Shoh Sirikotiydir. U Imom Ahmad Rizoxon taʼlimoti asosida tashkil etilgan. Sayid Muhammad Tayyobshoh muassasa homiysidir. Hozir Sayid Muhammad Tohir Shoh va Sayid Muhammad Sobirshoh muassasa homiysi hisoblanadi.

 Darajalar va kurslar 
Madrasada quyidagi kurslar oʻqitiladi.

Boshlangʻich daraja- urdu; forscha; arabcha; Nahu-Sarf; sirot-un-nabi; Matematika bilan bir qatorda fiqh fanlari ham oʻqitiladi; tarix; bengal tili; ingliz tili va geografiya.

 Ikkinchi darajali — oliy arab grammatikasi; arab adabiyoti; Fiqh; mantiq.
 Oliy oʻrta daraja — oliy Fiqh va Usul-e-Fiqh; yuqori mantiq; oliy arab adabiyoti; oliy iqtisod; oliy falsafa; oliy islom tarixi.
 Bitiruv darajasi — Hadis; tafsir; Arab va fors sheʼriyati.
 Magistraturadan keyingi daraja — Oltita yirik hadis kitoblari: Buxoriy Sharif, Muslim Sharif, Abu Dovud Sharif, Termiziy Sharif, Nasoi Sharif va Ibn Moja oʻqitiladi.
 Magistratura darajasidan tashqari — islom huquqi sohasida keyingi taʼlim; arab tili va adabiyoti; oliy hadisshunoslik, bengal adabiyoti va islomshunoslik.

 Maʼmuriyat 
Bu muassasa Bangladeshda sunniy Barelvi mafkurasiga mansub kamida yuzta madarsalarni boshqaradigan Anjuman-E-Rahmania Ahmadia Sunnia Trustga qarashli.

 Yana qarang 

 Jamiya Nizomiya
 Jamiyatur Razo
 Hindistonda Islom
 Al-Jameyatul Islomiya
 Manzori Islom
 

 

 Rasmiy veb-sayt
 Xarita
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Barelvi islom universitetlari va kollejlari
Turkum:Bangladeshdagi Aliya madrasalari
Turkum:Bangladeshdagi islomiy universitet va kollejlar
Turkum:Madrasalar
Dnevnik.ru

Dnevnik.ru — Rossiyaning taʼlim texnologiyalari sohasidagi AT kompaniyasi. Kompaniya oʻz bayonotlariga koʻra oʻqituvchilar, talabalar, ota-onalar va davlat organlari uchun yagona elektron taʼlim muhitini ishlab chiqaradi.

 Tarixi 
Kompaniya 2007-yilda Gavriil Levi va Aleksandr Zubkovhttps://www.crunchbase.com/organization/dnevnik-ru tomonidan tashkil etilgan. 2011-yilda Prostor Capital venchur investitsiya fondidan 1,7 million dollar sarmoya olgan. 2012-yilda esa ushbu kompaniyaga Runa Capital fondi 5 million dollar sarmoya kiritgan. Bosh ofisi Sankt-Peterburgda joylashgan. 2013-yil holatiga koʻra, Rossiya Federatsiyasida 28 000 ga yaqin maktab platformaga ulangan. Rossiyaning koʻplab mintaqalarida „Госуслуги“ portalida bolaning rivojlanishi toʻgʻrisida maʼlumot olish davlat xizmati Dnevnik.ru orqali amalga oshiriladi va platformada avtorizatsiya „Госуслуги“ portalining foydalanuvchi hisobi yordamida amalga oshiriladi.

2019-yil Oʻzbekistonda portalning muqobili sifatida „Kundalik.com“ (hozirda eMaktab.uz) portali ishga tushirilgan.

 

 

 Rasmiy sayt

Turkum:Saytlar
Turkum:Rossiya saytlari
Turkum:Raqamli taʼlim platformalari
Yelizaveta Mukasey

Yelizaveta Ivanovna Mukasey (qizlik familiyasi: Yemelyanova; ; 29-mart 1912-yil, Ufa — 19-sentyabr 2009-yil, Moskva) — Sovet razvedkasi xodimi, noqonuniy muhojir. Shuningdek, faxriy davlat xavfsizligi xodimi, podpolkovnik. Sovet noqonuniy razvedkachisi Mixail Isaakovich Mukaseyning rafiqasi.

 Hayoti 
Yelizaveta Ivanovna Mukasey 1912-yil 29-martda Ufa shahrida tugʻilgan. Uning qizlik ismi — Yemelyanova boʻlgan.

1917-yil oxirida u oilasi bilan Toshkentga, ochlikdan qutulish uchun koʻchib oʻtishadi. Yelizaveta 1929-yilda oʻrta maktabni tugatgach, Leningrad universitetining biologiya fakultetiga oʻqishga hujjat topshiradi. Universitetni tugatgandan soʻng, Yelizaveta Ivanovna avval zavodda, keyin esa ishchi yoshlar maktabida direktor boʻlib ishlaydi (1938—1939-yillar oraligʻida).

1939-yildan 1943-yilgacha Yelizaveta Ivanovna eri, noqonuniy razvedkachi Mixail Isaakovich Mukasey bilan Los-Anjeles shahrida AQShga xizmat safarini amalga oshirgan.

1943-yildan 1949-yilgacha u Moskva teatri badiiy kengashining kotibi boʻlib ishlagan.

„Elsa“ taxallusi ostida maxsus tayyorgarlikdanIzuchenie nemeskogo i polskix yazikov, izucheniya radiodela, otrabotka raboti na ratsii na slux azbukoy Morze i pr. oʻtgandan soʻng, 1955—1977-yillarda eri bilan xorijda faoliyat olib borgan. Keyinchalik, erini markaz bilan ikki tomonlama aloqa qilishini taʼminlagan.

Xorijdagi faoliyati davomida u turmush oʻrtogʻi bilan Yevropa davlatlariga razvedka maʼlumotlarini olish maqsadida sayohat qilgan va bu faoliyat Markaz aʼzolari tomonidan yuqori baholangan.

1977-yilda SSSRga qaytgach, Yelizaveta Ivanovna yosh razvedka xodimlarini tayyorlagan. U razvedka maktablari uchun yozilgan koʻplab darsliklar va oʻquv qoʻllanmalar muallifidir.

U turmush oʻrtogʻi bilan birgalikda chet elda oʻtgan 30 yillik ish faoliyati va hayoti haqidagi xotiralarni „Zefir va Elza“ kitobida yozgan.

Yelizaveta Ivanovnaning oʻgʻli — Anatoliy Mixaylovich Mukasey, sovet va rus kinematografi boʻlib, uning ayoli aktrisa va rejissyor Svetlana Sergeevna Drujininadir. Yelizavetaning nabirasi Mixail Anatolyevich Mukasey operator boʻlib ishlaydi.

U 2009-yil 19-sentyabrda Moskvada vafot etgan.

Yelizaveta Mukasey Xovanskoye qabristonida (shimoliy hudud, 200-sonli uchastka) dafn etilgan.

 Mukofotlari 
Yelizaveta Ivanovna Mukasey faxriy davlat xavfsizligi xodimi boʻlgan. Xizmatlari va erishgan yutuqlari uchun u koʻplab medallar, shu jumladan „Jangovor xizmatlari uchun“ medali bilan ham taqdirlangan. U Rossiya Federatsiyasi xavfsizligini taʼminlashga qoʻshgan ulkan hissasi uchun Yuriy Andropov mukofotiga laureat boʻlgan.

 

 

 

 

 
 Legendarnaya razvedchitsa-nelegal Yelizaveta Mukasey skonchalas v Moskve
 Lyudi iz legendi
Turkum:Jangovar xizmatlari uchun medali sohiblari
Turkum:SSSR oʻqituvchilari
Turkum:Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:2009-yilda vafot etganlar
Turkum:19-sentyabrda vafot etganlar
Turkum:1912-yilda tugʻilganlar
Turkum:29-martda tugʻilganlar
Turkum:Ufada tugʻilganlar
Turkum:SSSR razvedkachilari
Atsimo-Andrefana

Atsimo-Andrefana (Janubiy Gʻarbiy) — Madagaskar tarkibidagi viloyat. Shimolda Menabe, shimoli-sharqda Amoron'i Mania va Yuqori Matsiatra, sharqda Ihorombe va Anosy va janubi-sharqda Androy bilan chegaradosh. Poytaxti Toliara boʻlib, 2018 yilgi hisoblashga koʻra aholi soni 1 799 088 kishini tashkil qiladi. Atsimo Andrefana geografik jihatdan barcha Madagaskar mintaqalari ichida eng kattasi hisoblanadi, uning maydoni .
 Maʼmuriy boʻlinmalar 
Atsimo-Andrefana 105 ta kommunadan iborat, toʻqqista viloyatga boʻlingan:

 Ampanigi tumani — 16 ta kommuna
 Ankazoabo tumani — 5 ta kommuna
 Benenitra tumani — 5 ta kommuna
 Betioki Sud tumani — 5 ta kommuna
 Beroxa tumani — 19 ta kommuna
 Morombe tumani — 8 ta kommuna
 Sakaraxa tumani — 11 ta kommuna
 Toliari I tumani — 1 ta kommuna
 Toliara II okrugi — 19 ta kommuna
 Transport 
 Aeroportlar 
 Ampanixi aeroporti
 Andavadoaka aeroporti
 Ankazoabo aeroporti
 Beroha aeroporti
 Betioki aeroporti
 Morombe aeroporti
 Tanandava aeroporti
 Toliara aeroporti
 Himoya qilinadigan hududlar 
Atsimo-Andrefanada quyidagi qoʻriqlanadigan hududlar mavjud:
 Mangoki Ihotri suv-botqoq kompleksi qismi
 Velondriake Yangi muhofaza qilinadigan hudud
 Tsinjoriake Yangi muhofaza qilinadigan hudud
 Analandraza Analavelo Yangi muhofaza qilinadigan hudud
 Ranobe ko'rfazi Yangi qoʻriqlanadigan hudud
 Ranobe PK32 Yangi muhofaza qilinadigan hudud
 Atsimo Andrefan'Ifotaky Yangi qoʻriqlanadigan hudud
 Vohidefo Yangi muhofaza qilinadigan hudud
 Beza Mahafaly qo'riqxonasi
 Mikea milliy bog'i
 Nosy Ve-Androka milliy bog'i
 Zombitse-Vohibasia milliy bog'i
 Tsimanampetsotsa milliy bog'i
 Reniala qo'riqxonasi
 Soariake Yangi muhofaza qilinadigan hudud
 Amoron'i Onilahy Yangi qoʻriqlanadigan hudud
 Daryolar 
Atsimo-Andrefanadagi Mayor daryosi Onilahi daryosi va shimolda Mangoki daryosi bor.
Shuningdek, Fiherenana daryosi va Linta daryosi oʻsha hududdan oqib oʻtadi, Menarandra daryosi janubda Androy viloyati bilan chegarani tashkil qiladi.

 Iqtisodiyot 
 Konchilik 
 Basibasy koni
 Ankililoaka koni

 Maʼlumotnomalar 

 EDBM

 
Kategoriya:Madagaskar hududlari
Portugaliya Gvineyasi

Portugaliya Gvineyasi — qit’aning g‘arbiy chekkasida, Atlantika okeani sohilida joylashgan mustamlakadir. Quruqlikda Senegal va Gvineya bilan chegaradosh.Tarkibiga Bolama orollari va Bijagosh tizma orollari ham kiradi. Maydoni 36 ming kvadrat kilometr, aholisi 565 ming kishi. Mamlakatning markaziy qismida fulabe va ballante qabilalari, sohil bo‘ylarida sudan qabilalari yashaydi. Ma’muriy markazi Bisau shahri (aholisi 20 ming kishi).
Tabiati
Mamlakatning quruqlik qismi past tekisliklardan, ba’zi yerlari esa botqoqliklardan iborat. Iqlimi issiq. Hayvonot va o‘simlik dunyosiga boy emas.
Tarixi
Portugalnyaliklar mamlakatni XVI asr oxirlarida bosib oldilar. XVII-XVIII asrlarda Portugaliya Gvineyasi qul savdosining markaziga aylanadi. Mustamlakachilar shu yerdan turib Amerikaga qul jo‘natar edilar. Keyingi vaqtlarda qul oldi-sotdisi taqiqlandi, lekin yerli aholi quldan battar hayot kechirishga majbur etildi. Mustamlakachilar gvineyaliklarni ezib, xo‘rlab keldilar. Aholi o‘z vatanida xuddi qamoqda yotgandek kun kechirar edi, qorni ovqatga to‘ymay, hamisha muhtojlik azobini chekdi. Buning natijasida dahshatli kasalliklar avj oldi. Faqat “uyqu kasalligi”dan yiliga 8 ming kishi ishdan boʻshatilar edi. Ochlikdan o‘luvchilar borgan sari ko‘paydi. 1960-yilda “Portugaliya Gvineyasi Mustaqilligi uchun kurash Afrika partiyasi”ning memorandumida ta’kidlanishicha, mustamlakachilar “xalqni ezish vositasi sifatida ocharchilikdan foydalanmoqdalar va ocharchilikni jurttaga kuchaytirmoqdalar”. Aholining deyarli hammasi savodsiz edi.

Osiyo va Afrikada esayotgan mustaqillik va milliy-ozodlik shabadasi Portugaliya Gvineyasi aholisini ham ruhlantirib yubordi. Mazlumlar progressiv partiyalar rahbarligida mustamlakachilikka qarshi mardonavor kurashdilar.
Xoʻjaligi
Mamlakat iqtisodiyoti nihoyat darajada qoloq. Aholi asosan qishloq xo‘jaligi bilan band. Qishloq xo‘jaligida don ekinlari, shuningdek yongʻoq, kokos palmasi yeryong‘og‘i va boshqa ekinlar yetishtiriladi. Mamlakatda yog‘ ishlab chiqarish, sholi oqlaydigan zavodlar singari mayda korxonalar bor. Tabiiy boyliklari Amerika, Angliya, Fransiya va Portugaliya kompaniyalari qo‘lida. Portugaliya Gvineyasining harbiy-strategik ahamiyati katta. Shuning uchun ham mustamlakachilar bu hududdan harbiy baza sifatida foydalanishga urinib keldilar.
Manba

Turkum:Mamlakatlar
Turkum:Mustamlakalar
Banu Najjor

Banu Najjor (duradgorning oʻgʻillari) yoki Banu al-Naggar arab dunyosidagi bir-biriga bogʻliq boʻlmagan bir qancha tarixiy va zamonaviy qabilalar nomi. Ayrim qabilalar diniy tarkibga koʻra bir-biridan farqlanadi.

 Islom tarixida 
Muhammadning bobosi Abdulmuttalibning onasi aynan Banu Najjor urugʻidan boʻlgan. Ibn Hajar al-Asqaloniy va Tabariy kabi islom tarixchilari ularni Madinaning yirik Banu Xazraj qabila urugʻlaridan biri deb hisoblashgan. Al-Asqaloniy ushbu urugʻ ajdodlari Taymallah ibn Talaba ibn Amr ibn al-Xazraj ekanligini aytganIbn Hajar al-Asqalani (1986). Fath al-Bari. page 144.. Banu Najjorning kamida uchta kichik qabilasi mavjud boʻlgan.

Islom dini kirib kelishidan oldin Madinadagi Banu Najjorlar, asosan, anʼanaviy arab politeizmiga eʼtiqod qilganlar. Bundan tashqari, qabila vakillari Islom dinini qabul qilganlaridan soʻng yoʻq qilib yuborilgan Samul, Husa va at-Tamm nomli butlariga ham eʼtiqod qilishganFE Peters, ed. (2014). „Idol Worship in Pre-Islamic Medina“. The Arabs and Arabia on the Eve of Islam (Volume 3). Routledge. pp. 130-134, 153. ISBN 9781351894807.. Shuningdek, Banu Najjorlar Madina yahudiylari bilan ham qabilaviy ittifoq tuzishgan boʻlishlari mumkin.

Muhammad Makkadan Madinaga hijrat qilganida dastlab Banu Najjor qabilasi vakillari bilan birga yashagan. Keyinchalik Al-Masjid an-Nabaviy ham aynan ushbu qabila bogʻida qurilgan. Shuningdek, Banu Najjor qabilasi nomi Qur’on hadislardan birida maqtab oʻtilgan.

 Qabilaning taniqli vakillari 
 Abu Ayyub al-Ansoriy
 Ummu Sulaym binti Milhon
 Zayd ibn Sobit

 

Turkum:Banu Najjor
Gulsin Onay

Gülsin Onay (1954-yil 12-sentyabrda tugʻilgan, Istanbul) — turk pianinochisi. Turkiya davlat artisti (1987).

 Biografiyasi 
Gulsin Onay uch yoshidan boshlab pianino chalgan. Onasi unga birinchi oʻyin darslarini berdi.

Gulsin olti yoshida TRT Radio Istanbulda birinchi konsertini berdi. Gulsin Onay 10 yoshida „Üstün Yetenekli Çocuklar Kanunu“ davlat stipendiyasini oldi, bu unga Anqarada maxsus taʼlim olish imkonini berdi, uerda Gulsinga Mithat Fenmen va Ahmad Adnan Saygun musiqadan saboq berdilar. Gulsin Onay keyin Parij konservatoriyasida tahsil oldi, uning ustozlari orasida Nadiya Bulanjer va Per Sankan ham bor edi. U 16 yoshida konservatoriyani tugatib, „Premier Prix de Piano“ni olgan. Keyin u Gannover musiqa va teatr universitetida tahsil oldi.

U 68 mamlakatda konsert berdi. Polsha Davlat medali bilan taqdirlangan.

 

Turkum:Istanbulda tugʻilganlar
Turkum:Yashayotgan insonlar
Turkum:1954-yilda tugʻilganlar
Turkum:12-sentyabrda tugʻilganlar
Predrag Ristić

Predrag Ristić (1931-yil 17-yanvar — 2019 yil 5-avgust) — serb arxitektori, professor. U muqaddas arxitektura sohasidagi faoliyati bilan mashhur.

 Biografiya 
Ristich Belgradda tugʻilgan; uning ota-onasi Gertsegovinadan edi. Ota Petar Ristich Birinchi jahon urushi qatnashchisi va muhandis-mexanik edi. Uning Sendjakdagi uyi Yugoslaviya kommunistik organlari tomonidan musodara qilingan va otasi qatʼiy antikommunist boʻlganligi sababli olti yil qamoqda oʻtirgan.

Ristich Belgrad universitetining arxitektura fakultetini tamomlagan. Uning dissertatsiyasi tortishuvlarga sabab boʻldi, chunki unda „musiqa zali“ bor edi, lekin xochsiz pravoslav cherkovining moslashuvi edi. 1980-yilda Grats universitetida Lepenski-Vir arxitekturasi boʻyicha doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi.

Butun dunyoda Ristich loyihalari boʻyicha 150 dan ortiq cherkov va monastirlar qurilgan. Asl loyihalarni yaratishdan tashqari, u rekonstruksiya qilishda faol ishtirok etdi va oʻnlab tarixiy binolar va cherkovlarni rekonstruksiya qilish uchun mas’ul boʻldi, shu jumladan Bosniya urushi avjida birinchi front chizigʻi yaqinida muvofiqlashtirilgan baʼzi rekonstruktsiyalar. Ristic muqaddas meʼmorchilik sohasida etakchi va uning eski standartlari va texnikasi boʻyicha mutaxassis hisoblangan.

Arxitektor Serb pravoslav cherkovining Sanʼat va konservatsiya akademiyasida tashkil etilganidan beri bir nechta fanlardan dars bergan. U, shuningdek, Prishtina, Vena, Grats va Parij universitetlarida dars bergan,

Politika va boshqa qator jurnal va gazetalarda muallif va sanʼatshunos sifatida ishlagan.

Bir qator Yugoslaviya rassomlari, jumladan uning doʻstlari Leonid Sheyka va Olya Ivanitskaya bilan birgalikda u Mediala badiiy guruhini tashkil qildi.

Arxitektorning 14 ta loyihasi Yugoslaviya urushlarida vayron qilingan, jumladan Xorvatiyaning Slavonski Brod shahridagi cherkov. Gazeta uchun bergan intervyusida Danas Ristich Slavonski Broddagi cherkovni Xorvatiya parlamenti deputati Ante Prkacin tomonidan portlatib yuborganini daʼvo qildi.

2012-yilda u „ Kolach“ kitobini nashr etdi, unda u pravoslav arxitekturasi haqidagi fikrlarini bayon qildi.

Ristic 2019-yil 5-avgustda uzoq davom etgan kasallikdan soʻng vafot etdi. Uni xotirlash marosimini mitropolit Amfilohiy (Radovich) oʻtkazdi.

Muqaddas Sava ordeni va boshqa bir qancha milliy va xalqaro mukofotlar bilan taqdirlangan. Serb oʻrta asr meʼmorchiligi va romantizmining har ikki meʼmorga taʼsiri tufayli bir qator mualliflar uni Momir Korunovich bilan solishtirganlar.

 Kitoblar 
 Haqiqat Lepenskog Vira (2011)
 Kolach (2012)

 

Turkum:1931-yilda tugʻilganlar
Turkum:2019-yilda vafot etganlar
Turkum:5-avgustda vafot etganlar
Turkum:Belgradda tugʻilganlar
Turkum:17-yanvarda tugʻilganlar
Jevrem Brković

Jevrem Brković (1933-yil 29-dekabr — 2021-yil 24-yanvar) — chernogoriyalik shoir, yozuvchi, jurnalist, muholifatchi va tarixchi. Brković was one of the founders and member of Doclean fan va sanʼat akademiyasi asoschilaridan biri va shu akademiya aʼzosi boʻlgan. 2015- yilda DANU akademiyasi tarqatib yuborilgandan keyin Brković Chernogoriya fan va sanʻat akademiyasiga aʼzo boʻlganMembership, Montenegrin Academy of Sciences and Arts.

 Tarjimayi holi 
Jevrem Brković Yugoslaviyaning Podgoritsa yaqinidagi Seoca qishlogʻida tugʻilgan. Brković Titograd radiosida jurnalist sifatida faoliyat yuritgan. Shuningdek, „Ovdje“ jurnalida muharrir oʻrinbosari sifatida ham ishlagan. Brković yoshligini oʻsha paytda Yugoslaviyaning poytaxti hisoblangan Belgrad shahrida oʻtkazgan. 1975-yilda Chernagoriyada yilning eng nufuzli mukofoti hisoblangan „13 iyul mukofoti“ni qoʻlga kiritgan. 1990-yillarda, Yugoslaviya urushlari davrida Chernogoriya tarafini olgani uchun uning fikrlari siyosiy tuzumga qarshi rkanligi eʼlon qilingan. Brković Milo Đukanović boshchiligidagi hukumatni ham tanqid qilgan (tuzumga qarshi chiqqan). 1994-yilda Đukanoviçning bosimi va siyosiy taʼqiblari tufayli Brković Chernogoriyadan Xorvatiyaga koʻchib oʻtgan. Xorvatiyadaligida Savić Marković Štedimlija va Ivo Pilar kabi tarixchillarning ilmiy tadqiqotlarini oʻrganib chiqqan.

1999-yilda Chernogoriyaga qaytgan. Oʻsha paytdan boshlab Chernogoriyaning Serbiyadan mustaqil davlat sifatida ajralib chiqishi tarafdori boʻlgan.

Brković 2021-yil 24-yanvar kuni 87 yoshida vafot etgan.

 Shaxsiy hayoti 
Uning oʻgʻli Balša Brković ham taniqli yozuvchiIntervju sa Jevremom i Balšom Brkovićem u Slobodnoj Dalmaciji, Slobodna Dalmacija, 31 January 2009. Nabirasi Brajan Brković Serbiyada yashaydi. Brajan Erkinlik va adolat partiyasi Novi Sad filialining vitse-prezidenti hisoblanadi.

 

Turkum:Dissidentlar
Turkum:2021-yilda vafot etganlar
Turkum:1933-yilda tugʻilganlar
Turkum:Chernogoriyada tugʻilganlar
Turkum:Podgoritsada tugʻilgaanlar
Turkum:Chernogoriyalik shoirlar
Turkum:Chernogoriyalik yozuvchilar
Turkum:Chernogoriyalik jurnalistlar
Anton Pavlovich Chexov nomidagi Yalta teatri

Anton Pavlovich Chexov nomidagi Yalta teatri — Yalta shahri Yekaterininskaya koʻchasida joylashgan teatr. 2018-yildan Qrim Respublikasi Davlat akademik musiqali teatri boshqaruviga oʻtkazilgan.

 Tarix 
1883-yilda qurilgan 315 oʻrinli birinchi teatr binosi. Bino qurilgan paytda toʻliq yogʻochdan iborat boʻlgan. Teatr qurilishi faxriy fuqaro Foka Aronovich Begun mablagʻ ajratgan. Biroq, besh yillik hujjatlar shuni koʻrsatdiki, teatr zarariga ishlagan. Topilgan daromad xarajatlarni qoplamadi.

Bino 2 qavatdan iborat boʻlib keng zal, bilyard xonasi, kassa, 2 ovqat xonasi va auditoriyaga boʻlingan.

1888-yilda Semyon Novikov binoning egalik huquqini ijaraga oldi.

1900-yilda teatr hududida yongʻin sodir boʻldi va bino butunlay yonib ketdi.

1908-yilda 700 tomoshabinga moʻljallangan yangi teatr binosi qurildi.

1944-yilda teatr fashist bosqinchilari tomonidan yoqib yuborilgan. Yongʻin mahalliy aholi tomonidan oʻchirildi. Shu paytdan boshlab teatr Chexov nomini oldi.

1996-yilda teatrni yopish toʻgʻrisida qaror qabul qilingan.

2008-yilda restavratsiya uchun pul ajratgan xayriyachi Aleksandr Lebedev tufayli teatr oʻz faoliyatini qayta boshladi.

2016-yil may oyida Anton Pavlovich Chexov nomidagi Yalta teatri sayyohlar eʼtiboriga molik joylar oʻrtasida oʻtkazilgan „Rossiya moʻjizalari“ Butunrossiya festival-tanlovida „tarixiy, meʼmoriy, diniy obidalar va muzeylar“ nominatsiyasida gʻolib boʻldi.

Qrim Respublikasi Vazirlar Kengashining 2018-yil 23-avgustdagi buyrugʻi bilan teatr Qrim Respublikasi Davlat akademik musiqali teatri boshqaruviga oʻtkazildi.

 Tarixiy binoni rekonstruksiya qilish 

Teatrni qayta tiklash va qayta qurish gʻoyasi Rossiya prezidenti Vladimir Putinga tegishli edi. Qayta qurish Rossiyaning Milliy zaxira korporatsiyasi mablagʻlari hisobidan amalga oshirildi.

2007-yil iyul oyida teatrni rekonstruksiya qilish boʻyicha qurilish ishlari boshlanganidan beri N. S. Rudnik teatr direktori lavozimiga tayinlandi.

2008-yil 14-martda rekonstruksiya qilingan teatrning ochilishi boʻlib oʻtdi.

 

Turkum:Teatrlar
Turkum:Yalta
Turkum:Rossiya
Ryan Babel (futbolchi)

Ryan Guno Babel (1986-yil 19-dekabrda tugʻilgan)—gollandiyalik professional futbolchi, oxirgi marotaba Turkiya Birinchi ligasi klubi Eyüpsporda oʻynagan. Babel hujumchi yoki chap qanot himoyachisi sifatida oʻynaydi.

 Dastlabki yillar 
Babel 1986-yili Amsterdamda tugʻilgan. Oilada 3 ta farzanddan toʻngʻichi edi. Uning ota-onasi sportchi boʻlganligi uchun, Ryan yoshligidan sport bilan shugʻullangan. Ikki yil oʻtib otasining tavsiyasi asosida „Fortius“ klubiga oʻtadi. 11 yoshida Amsterdam terma jamoasiga kirganidan soʻng, Ajax skautlari uni oʻyinlariga qiziqish bildiradi. 1998-yili Babel „Ajax“ning yoshlar jamoasiga koʻchib oʻtadi. Ryan oʻzining ilk proffesional kontraktini 2004-yilning yanvar oyida imzolaydi.

 Oʻyin uslubi 
Babel – baland boʻyli hujumchi. Babel shuningdek, yaxshi dribling egasi hisoblanadi, oʻzining raqiblarini osonlikcha aldab oʻta oladi. Karyerasi davomida bir necha marotaba yarim himoyachi sifatida ham oʻyinlar oʻtkazgan. Niderlandiya terma jamoasida Wesley Sneijder bilan ajoyib juftlik hosil qilgan.

 Xalqaro faoliyati 
Babel 2005-yili boʻlib oʻtgan yoshlar oʻrtasida jahon chempionatida qatnashadi. Ryan 4 ta oʻyinda 2 ta gol urishga erishadi. Jamoasi musobaqani chorak finalda yakunlaydi.

2005-yil 26-martda Ryan terma jamoada debyutini oʻtkazadi. Ruminiyaga qarshi oʻyinda u birinchi boʻlimdan soʻng Arjen Robben oʻrniga maydonga tushadi.

Futbolchi 2006-yil, 2010-yil boʻlib oʻtgan jahon chempionatlarida qatnashgan, zaxiradan asosiy tarkibga oʻtmagan.

Oradan 6 yil oʻtib Babel Beshiktoshdagi ajoyib oʻyini uchun terma jamoaga qayta chaqiriladi. Ammo jamoasi bilan 2018-yilgi Jahon chempionatiga yoʻllanma ololmaydi. Terma jamoa safidagi ohirgi golini 2018-yil 9-sentabrda Frantsiyaga qarshi oʻyinda kiritgan.
 

Turkum:Angliya Premyer-ligasi futbolchilari
Turkum:Amsterdamda tugʻilganlar
Turkum:Alifbo boʻyicha futbolchilar
Sara Baykina

Sara (Sarra) Nabiullovna (Nabiyevna) Baykina  — rus-sovet-tatar aktrisasi, Qrim Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist (1927), Tatar Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasi xalq artisti, RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist (1940-yil 5-npyabr)Кино-театр.ру. Taniqli tatar aktyori, rejissyor, oʻqituvchi rafiqasi (1886—1954).

 Biografiyasi 
1895-yil 14-dekabrda Astraxan shahrida (boshqa maʼlumotlarga koʻra, Qozonda) kambagʻal dehqon, tikuvchi oilasida tugʻilgan. 9 yoshidan otasi vafoti munosabati bilan onasiga roʻzgʻor ishlarida yordam bergan. 1911-yilda u kelajakdagi turmush oʻrtogʻi boʻladigan oʻqituvchi bilan uchrashadi va uni drama klubiga hamda professional sahnaga olib chiqadi. Teatrdagi faoliyatini 1912-yilda Astraxan tatar teatr truppasida boshlagan. 1913—1914-yillarda turmush oʻrtogʻi bilan „Sayyar“, 1916-yilda „Shirkat“ truppasida ishlagan. Novgorod va Qozonda gastrolda boʻlgan. 1917-yilda Astraxan davlat teatri qoshidagi tatar aktyorlari studiyasida tahsil olgan.

Fuqarolar urushi qatnashchisi. 1919-yilda Astraxanda oqlarga qarshi qoʻzgʻolonda qatnashib, qishloqlardan qal’aga oziq-ovqat yetkazib berishni tashkil qilgan. Tashviqot ishlarini olib borgan va Qizil Armiya teatrida chiqish qilgan. Eri bilan birga qirgʻiz boʻlinmalarida ishlagan, ular bilan Samaraga yetib borgan va u yerda Sharqiy front 4-armiyasining siyosiy boʻlimiga rassom va agitator etib tayinlangan. 1922-yilda Sara va Jalol Baykinlar Qizil Armiya safidan demobilizatsiya qilingan.

1922-yilda Qozondagi Birinchi tatar koʻrgazmali teatrida chiqish qilgan. Sogʻligi sababli Qrimga joʻnab ketgan. 1923-yil yozida Simferopolga qaytgan va bu yerda tatar drama klubini tashkil qilgan. Taʼlim Xalq Komissarligining taklifiga binoan tatar teatrini tashkil etishga yordam berish uchun Qrimda qolgan. 1927-yilda san’atkor faoliyatining 15 yilligi nishonlangan. M. Nedim va J. Meinovlarning Baykina haqida maqolalari chop etilgan, shoir A. Latifzoda unga „Tikkenli, chichekli yol“ („Tikanlar va gullar yoʻli“) sheʼrini bagʻishlagan. 1928—1929-yillarda Kamol nomidagi tatar akademik teatrida, 1930-yillarda Bokudagi tatar teatrida, keyin (1941-yilgacha) Simferopoldagi qrim-tatar teatrida ishlagan.

1938-yilda toʻrt aktyordan iborat qrim-tatar teatrining kichik guruhi (A. Dittanov, S. Baykin, X. Gurji va S. Jetere) Moskvada boʻlib oʻtgan SSSR teatr arboblarining Butunittifoq konferensiyasida R. M. Benyashning „Baxchisarayskiy fontan“ spektaklidan parcha ijro etgan.

Teatr bilan birgalikda Sara Baykina Oʻzbekistonga deportatsiya qilingan. 1944—1956-yillarda Andijon oʻzbek teatrida ishlagan, soʻngra Astraxan teatriga qaytgan.

 

 

 Baykina, Sara // Teatralnaya ensiklopediya / gl. red. S. S. Mokulskiy. — M. : Sovetskaya ensiklopediya, 1961. — T. 1. A — „Globus“. — 1214 stb. — 43 000 ekz.
 Tatarskiy ensiklopedicheskiy slovar. — Kazan: Institut tatarskoy ensiklopedii AN RT. — 703 s. ill. ISBN 0-9530650-3-0

 

 
Turkum:1972-yilda vafot etganlar
Turkum:1895-yilda tugʻilganlar
Turkum:14-dekabrda tugʻilganlar
Turkum:RSFSRda xizmat koʻrsatgan artistlar
Sedlec (České Budějovice tumani)

Sedlec — Chexiyaning Janubiy Chexiya mintaqasida joylashgan munisipalitet. Unda 500 ga yaqin aholi istiqomat qiladi. Munitsipalitet tarkibidagi ikkita, Malé Chrášťany va Plástovice qishloqlari markazlari qishloq yodgorligi sifatida himoya qilinadi.

 Maʼmuriy qismlari 
Lékařova Lhota, Malé Chrášťany, Plástovice va Vlhlavy qishloqlari Sedlecning maʼmuriy qismlaridir.

 Etimologiyasi 
Bu nom Chexiya Respublikasida keng tarqalgan. U chexcha „ sedlo“ soʻzidan olingan boʻlib, zamonaviy chex tilida „egar“ degan maʼnoni anglatadi, qadimgi Gʻarbiy slavyan tilida „qishloq“ degan maʼnoni anglatadi.

 Joylashuvi 
Sedlec - České Budějovice shahridan taxminan shimoli-gʻarbda České Budějovice havzasidagi tekis landshaftda joylashgan.

Munitsipal hududida bir nechta baliq hovuzlari bor; Ulardan eng kattalari maydonga ega Volešek va maydonga ega Vlhlavskiydir.

 Tarixi 
Sedlec haqida birinchi yozma 1394-yilga tegishli. XVI asrgacha qishloq turli quyi zodagonlarga tegishli boʻlgan. 1563—yilda u Uilyam Rozenberglik tomonidan sotib olingan va Libějovice mulkiga qoʻshilgan. 1564-yilda mahalliy qal’a zodagonlar qarorgohi boʻlib xizmat qilishni toʻxtatgan va buzib tashlangan. 1620-yildagi Oq togʻ jangidan soʻng, munitsipalni Charlz Bonaventure, graf Bukkuyga sovgʻa qilgan. Keyinchalik koʻchmas mulk 1848—yilda mustaqil munitsipalitet tashkil etilgunga qadar Sedlecdan boʻlgan Shvartsenberglar oilasi tomonidan sotib olingan.

 Transporti 
České Budějovicedan Plzen va Karlovy Varygacha boʻlgan I/20 yoʻli (E49 Yevropa yoʻnalishining bir qismi) munitsipalitetdan oʻtadi.

 Diqqatga sazovor joylari 
thumb|Plástovice markazi
Sedlecning asosiy diqqatga sazovor joyi — Avliyo Nepomuk Ioann cherkovi boʻlib neo-gotik uslubida 1868-yilda qurib bitkazilgan va 18-asrdagi kichik yogʻoch cherkov oʻrnini egallagan.

Sedlecda xandaq bilan oʻralgan qabriston mavjud. Qabriston eski qal’a oʻrnida joylashgan.

Male Xrášťany va Plástovice qishloqlarining markazlarida barokko uslubidagi aholi turar joylari saqlanib qolgan. Ular qishloq yodgorlik majmuasi sifatida himoya qilinadi.

 Taniqli odamlari 

 Jan Veselý (1923-2003), velosipedchi

 

 

 
Turkum:Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Turkum:Chexiya
Turkum:Alifbo boʻyicha aholi punktlari Turkum:Chex Respublikasidagi qishloqlar