wann eng, jo, iddee bis eng kritesch mass huet, kënnt en neie paradigma an dann, jo, ass jiddwereen iwwerzeegt, dass dat d'wourecht ass, bis dass iergendwéi leit ufänke, saachen ze fannen, di weisen, hei, neen, 't ass na bëssen anescht an da rullt dat ganzt rëm vu vir lass. d'revolutiounen eeben an der wëssenschaft. an dann hutt der den, ë, dee leschten auteur, de feierabend, de soirée de feu op franséisch. den feierabend, also deen, ë, seet, dass, ëëë, di ganz iddee