jee, a wi se rëmkomm se vun wolz, du waren, d'zeloten, du ware si hei. an dat war den, dat war den ufank. an den hon ass, wi mer dobanne soutzen z'eessen, du koume preise, fir eppes ze kreien, dat war'n di éischt, di mer gesinn hunn dono, jo, eppes z'eessen ze kreien. d'kichen, die küche ist noch nicht da, hu se gesot, net. an se waren awer och nik frech, hu, hunn at e bëssen op der, wat e mär nik giess haten, bësse speck,