an dat nennt den tocqueville dann eng servitude douce. servitude, servus, de sklav, da's eng ënnerwerfung, eng soft. mir ginn net gezwongen, eis fräiheeten opzeginn, mir ginn geschubst, mir gi genudged an déi richteg richtung, a mir si suguer frou, eis maachen ze loossen, well dee moment musse mir eis keng gedanke maachen. wann der lo kuckt, wat, ë, bei der leschter pande-, 'fin, bei der leschter pandemie.