Fideo cartref

Mae fideo cartref yn gyfrwng wedi'i recordio ymlaen llaw sy'n cael ei werthu neu ei rentu i'w wylio gartref. Daw'r term o'r cyfnod VHS a Betamax, pan oedd tapiau fideo'n brif gyfrwng dosbarthu, ond defnyddir y term hefyd am y cyfnod dilynol, a'r fformat disg optegol ee DVD a Blu-ray. Defnyddir y term "fideo cartref" am recordiadau fideo amatur, weithiau gan gwmni proffesiynol, a elwir hefyd yn ffilmiau cartref. Roedd y busnesau fideo cartref yn dosbarthu ffilmiau, cyfresi teledu, teleffilmiau a chyfryngau clyweledol eraill ar ffurf fideos mewn fformatau amrywiol i'r cyhoedd. Caiff y rhain eu prynu neu eu rhentu, ac yna eu gwylio'n breifat yng nghartrefi'r prynwyr. Erbyn y 2010au roedd llawer iawn o'r ffilmiau hyn yn cael eu dangos mewn sinemau ac ar gyfryngau digidol drwy ei lawrlwytho, gan ddisodli'r cyfrwng tâp fideo sydd bellach wedi chwythu ei blwc. Mae fformat fideo ar CD yn parhau i fod yn boblogaidd yn Asia, er bod DVDs yn pahau i fod yn llai a llai poblogaidd.