Unochroldeb

Term a ddefnyddir mewn diplomyddiaeth a chysylltiadau rhyngwladol yw unochroldeb i ddisgrifio polisi tramor heb gydweithio na chael cydsyniad gwladwriaethau eraill neu sefydliadau rhyngwladol. Yn hytrach na dilyn prosesau cydweithredol neu gytundebau rhyngwladol, mae gwladwriaeth sy'n gweithredu'n unochrog yn gwneud penderfyniadau ar sail ei buddiannau ei hun ac yn gweithredu'n annibynnol ar weithredyddion eraill yn y system ryngwladol. Yn hanesyddol, mae unochroldeb wedi bod yn elfen bwysig mewn trafodaethau am natur y drefn ryngwladol a grym gwladwriaethau. Gall gwladwriaethau ddewis gweithredu'n unochrog mewn meysydd fel polisi masnach, sancsiynau economaidd, neu hyd yn oed ymgyrchoedd milwrol, yn enwedig pan fyddant yn teimlo bod mecanweithiau amlochrog yn rhy araf neu'n cyfyngu ar eu rhyddid i weithredu. O ganlyniad, mae unochroldeb yn aml yn gysylltiedig â gwladwriaethau sydd â gallu gwleidyddol, economaidd neu filwrol sylweddol i weithredu heb gefnogaeth eang. Fodd bynnag, mae'r cysyniad yn parhau i fod yn destun dadl ym maes cysylltiadau rhyngwladol. Mae rhai ysgolheigion a llunwyr polisi yn ystyried unochroldeb yn arf pragmatig sy'n galluogi ymateb cyflym i argyfyngau neu fygythiadau, ac yn opsiwn angenrheidiol, os eithafol, wrth ddiogelu'r wladwriaeth. Mae eraill yn dadlau ei fod yn gallu tanseilio'r drefn ryngwladol, gwanhau sefydliadau rhyngwladol, a chreu tensiynau diplomyddol rhwng gwledydd.