Egwyddor dwll colomen

Ym mathemateg, mae'r egwyddor dwll colomen yn dweud, os rhoddir n eitem i mewn m cynhwysydd, gyda n > m, yna rhaid i o leiaf un cynhwysydd gynnwys mwy nag un eitem. Mewn geiriau eraill, os oes gennych chi fwy o "wrthrychau" nag sydd gennych chi "dyllau," rhaid i o leiaf un twll fod â mwy nag un gwrthrych ynddo. Er enghraifft, "os oes gennych dair maneg, yna mae gennych o leiaf ddwy faneg dde, neu o leiaf ddwy faneg chwith," oherwydd bod gennych 3 gwrthrych, ond dim ond dau gategori i'w rhoi mewn. Gellir defnyddio'r datganiad ymddangosiadol amlwg hwn, math o ddadl gyfrif, i ddangos canlyniadau annisgwyl o bosibl. Er bod yr egwyddor dwll colomen yn ymddangos mor gynnar â 1624 mewn llyfr a briodolir i Jean Leurechon, fe'i gelwir yn gyffredin yn egwyddor blwch Dirichlet neu egwyddor ddrôr Dirichlet ar ôl defnydd Peter Gustav Lejeune Dirichlet o'r egwyddor ym 1834 o dan yr enw Schubfachprinzip. Mae gan yr egwyddor sawl cyffredinoliaeth a gellir ei nodi mewn sawl ffordd. Mewn fersiwn fwy meintiol: ar gyfer rhifau naturiol k a m, os yw n = k m + 1 gwrthrych yn cael eu dosbarthu ymhlith m set, yna mae'r egwyddor dwll colomen yn honni y bydd o leiaf un o'r setiau'n cynnwys o leiaf k + 1 gwrthrych. Er mai'r cymhwysiad mwyaf syml yw setiau meidraidd, fe'i defnyddir hefyd gyda setiau anfeidraidd na ellir eu rhoi mewn gohebiaeth un-i-un. I wneud hynny mae angen datganiad ffurfiol o'r egwyddor dwll colomen, sef "nid oes ffwythiant mewnsaethol yn bodoli y mae ei amrediad yn llai na'i barth". Mae profion mathemategol uwch fel lema Siegel yn adeiladu ar y cysyniad mwy cyffredinol hwn.