Judith Kuckart

Dawnswraig a nofelydd o'r Almaen yw Judith Kuckart sydd hefyd yn goreograffydd ac yn gyfarwyddwr dawns. Fe'i ganed yn Schwelm, yn nhalaith Nordrhein-Westfalen o'r Almaen. Wedi gadael yr ysgol mynychodd. Ganwyd Judith Kuckart yn ferch i'r gwleidydd Leonhard Kuckart. Ar ôl graddio ym Mhrifysgol y Celfyddydau, Folkwang, cwblhaodd addysg ddawns yn y Folkwang-Schule yn Essen ac astudiodd llenyddiaeth a theatr yng Nghwlen a Berlin. Yn 1983 derbyniodd radd meistr. Yn 1984 roedd hi'n gynorthwyydd yn Theatr Coreograffig Dinas Heidelberg. Yn 1985 sefydlodd y Tanztheater Skoronel, a pherfformiodd 17 darn ar wahanol lwyfannau Almaenig a rhyngwladol tan 1998, lle bu’n gweithio fel awdur, dawnsiwr, coreograffydd a chyfarwyddwr. Ers dechrau'r 1990au mae hi wedi cyhoeddi nofelau a straeon byrion. Mae Judith Kuckart yn aelod o Ganolfan PEN yr Almaen ac yn byw yn Zurich a Berlin. Yn semester y gaeaf 2010/2011 roedd hi'n Fardd Preswyl ym Mhrifysgol Essen a chynhaliodd ddarlithoedd barddoniaeth a oedd yn adlewyrchu ei gyrfa. Yn ei nofel ddiweddaraf, Dass man durch Belgien muss auf dem Weg zum Glück, mae Judith Kuckart yn disgrifio un ar ddeg pennod o bobl mewn sefyllfaoedd bob dydd. Mae croestoriadau cyfrwys yn cysylltu straeon y bobl hyn, ond yn anad dim, maent yn rhannu naws melancolaidd, ond nid anobeithiol yn eu bywydau. Mae gan bob un o'r cymeriadau rywbeth coll: aelod o'r teulu, rhyddid, y dewrder i ffarwelio... er nad yw pawb yn ymwybodol ohono. Thema'r llyfr, felly yw colled anochel. Yn ei chyfrol Lyric I ysgrifenna ar ffurf dyddiadur am yr amser a dreuliodd yn y Villa Massimo, yn yr Eidal. Y brif stori yn y llyfr yw marwolaeth y fam. Felly, dro ar ôl tro mae cymhellion galaru i'w gweld yn nodiadau'r dyddiau unigol. Cyhoeddwyd y testun fel rhifyn arbennig o'r Villa Massimo ac nid yw ar gael mewn siopau llyfrau. Addasodd Kuckart y testun i'w drama radio ddienw (2000).