Ahmad II. Ahmed II (احمد ثانى "Aḥmed-i sānī") – Usmonlilar imperiyasining 1691-1695-yillardagi hukmdori, Sulton Ibrohim I ning oʻgʻli, Sulaymon II ning ukasi. Biografiyasi. Sulton Ibrohim I va Hatice Muazzez Sultonning oʻgʻli, Mehmed IV va Sulaymon II ning ukasi. Taxtga oʻtirishdan oldin 40 yildan ortiq vaqtini Toʻpqopi saroyida qafasda oʻtkazdi. Ahmad II hukmronligi davrida Muqaddas Liga bilan urush Usmonlilar uchun muvaffaqiyatsiz davom etdi. 1691-yil 19-avgustda Usmonli qoʻshini Slankamen jangida Badenlik Lyudvig qoʻmondonligi ostida imperator qoʻshinlari tomonidan magʻlubiyatga uchradi. Bu jangda vazir Fozil Mustafo Koʻprülü halok boʻldi. Oʻsha davrda Arabaji Ali Posho Sadr vazir boʻldi. Edirnedagi imperator kengashining yigʻilishida Rumeliya bosh qozisi Arabaji Ali 1692-yilgi kampaniyaga tayyorgarlikni nazorat qilish uchun darhol Belgradga borishi kerakligini aytdi. U istar-istamas rozi boʻldi. Qish faslining boshlanishi bilan ketishi kechiktirilgani uchun uch-toʻrt oyda yetib keldi. Shuning uchun Edirne qoʻshinning qishlash joyi va harbiy tayanch nuqtasi deb eʼlon qilindi. Tez orada hukumat amaldorlari oʻrtasida hokimiyat uchun kurash boshlandi. Bu kurash qurbonlari mol-mulki musodara qilingan Bosh vazir Arabaji Ali Posho va Rodosga surgunga yuborilgan Amjazade Husayn Posho boʻldi. Endi avstriyaliklarning Dunay frontidagi oldingi bazasi Belgraddan atigi bir necha yurish narida joylashgan Petrovaradin edi. Usmoniylar armiyasining yuqori qoʻmondonligi hozirda shimolga hujum haqida gap boʻlishi mumkin emasdi. Dunayda oldingi chiziqni ushlab turish uchun kuchlarini jamlashlari kerak edi. Noyabr oyida, Belgrad qal’asini qayta tiklash va mustahkamlashni vaqtincha toʻxtatish toʻgʻrisida qaror qabul qilingandan soʻng, armiya Edirnega qaytdi. 1695-yil 6-fevralda suvchechakdan vafot etdi.