Muso ibn Yahyo. Muso ibn Yahyo () – Abbosiylar xalifaligida xizmat qilgan Barmakiylar oilasi aʼzosi. Hayoti. Muso Yahyo ibn Xolidning oʻgʻli edi. Akalari Jaʼfar va al-Fadl ibn Yahyo kabi shuhrat qozonmagan boʻlsa-da, janglardagi jasorati bilan tanilgan. 792-yilda Suriyaga noib etib tayinlangan, u yerda viloyatdagi Qays va Yaman qabilalari oʻrtasidagi nizoni bostirish vazifasini bajargan. 802-yilda Xuroson hokimi Ali ibn Iso ibn Maxon tomonidan xalifa Horun ar-Rashidga qarshi fitna uyushtirishda ayblangan. Tarixchi Tabariyning maʼlumotlariga koʻra, oʻsha vaqtda Muso oʻzi qarzdor boʻlgan kishilardan yashiringan, natijada xalifa uni yashirincha Xurosonga ketishni reja qilyapti deb gumon qilgan. Shundan soʻng, xalifa uni hibsga olishni buyurgan, keyinchalik otasi kafolat berganidan keyin uni ozod qilgan. Barmakiylar 803-yilda xalifa Horun ar-Rashid tomonidan lavozimidan chetlashtirilib, qamoqqa olingan. Muso ham otasi va birodarlari bilan birga hibsga olingan. Xalifa al-Amin taxtga chiqqanidan keyin ozod etilgan va ularning oilasiga yana eʼtibor koʻrsatilgan. Toʻrtinchi fitna paytida Muso xalifa al-Amin tarafida boʻlib, al-Maʼmunga qarshi al-Aminning sodiq askarlari qatorida jang qilgan. Al-Maʼmun uni Sind viloyatiga noib etib tayinlagan. Muso 835-yilda Sind noibi boʻlgan vaqtida vafot etgan, uning oʻrniga oʻgʻli Imron tayinlangan. Musoning nabirasi Ahmad ibn Jaʼfar (taxallusi Jahza) esa X asrda hukmronlik qilgan xalifa al-Muqtadirning () eng yaqin doʻstlaridan biri boʻlgan.