Varuna. Vedalar davridagi hindlar tabiatga, shuningdek maʼbudalarga sigʻinar edilar. Ularning nazarida xudolar ham insonlarga xos fazilat va nuqsonlarga ega. Veda xudolari odam va jonivor shaklida edi. Xudolar sharafiga madhiyalar oʻqilardi va qurbonliklar qilinardi. Qadimgi hindlar maʼbuda Varunaning butun osmon egasi boʻlganligi va uni oʻz aravasida aylanib yurganiga ishonishgan. U dunyodagi tartibning himoyachisi, yer, osmon va havoni ushlab turadi hamda yil-fasl almashishini tartibga soladi deb oʻylashgan.