Yevgeniy Onegin. Yevgeniy Onegin romani (Ruschada: ) — Aleksandr Pushkin tomonidan yozilgan sheʼriy roman. "Onegin" rus adabiyotining klassikasi hisoblanadi va u nomli qahramon bir qator rus adabiy qahramonlari uchun namuna boʻlib xizmat qildi. Asar 1825 — 1832-yillarda ketma-ket nashr etilgan. Birinchi toʻliq nashri 1833-yilda chiqarilgan boʻlib, hozirda qabul qilingan versiya 1837-yilgi nashrga asoslangan. Deyarli butun asar gʻayrioddiy qofiya sxemasidan iborat boʻlib, iambik tetrametrning 389 ta oʻn toʻrt qatorli bandidan (jami 5446 ta qator) tashkil topgan. Bu yerda katta harflar ayol qofiyalarini, kichik harflar esa erkak qofiyalarini ifodalaydi. Ushbu shakl „Onegin stanzasi“ yoki „Pushkin soneti“ deb nomlana boshlandi. Innovatsion qofiya sxemasi, tabiiy ohang, diksiya va taqdimotning shaffofligi Pushkinni rus sheʼriyatining soʻzsiz ustasi deb eʼlon qilishda muhim ahamiyat kasb etdi. Roman ohangi tarbiyali, dunyoviy va samimiy bo‘lgan hikoyachi (Pushkinning ommabop obrazining yengil uydirma varianti) tomonidan hikoya qilinadi. Hikoyachi, odatda, ushbu ijtimoiy va intellektual dunyoning jihatlarini kengaytirish uchun baʼzida romandan chetga chiqadi. Roman uslubi personajlarning rivojlanishiga imkon beradi va nisbatan soddaligiga qaramay, syujetning dramatikligini taʼkidlaydi. Kitob sheʼriy hikoyaning badiiyligi, shu bilan birga hayot, oʻlim, sevgi, bezovtalik, konventsiya va ehtirosning uygʻunlashganligi uchun hayratga soladi. Syujeti. 1820-yillarda Yevgeniy Onegin Sankt-Peterburglik zodagonlardan boʻlib, uning hayoti bazmlar, konsertlar, partiyalar va bulardan boshqa hech narsadan iborat emas edi. Boy amakisining oʻlimidan soʻng, u katta boylik va yer mulkini meros qilib oladi. U boshqa mamlakatga koʻchib oʻtgach, u yerda qoʻshnisi Vladimir Lensky ismli yosh shoir bilan doʻstlashadi. Lensky Oneginni turmush oʻrtogʻi, xushchaqchaq, ammo hayot mazmuni haqida oʻylamaydigan Olga Larinaning oilasi bilan kechki ovqatga olib boradi. Bu uchrashuvda u Olganing opasi Tatyanani koʻrib qoladi. Tabiatan sokin, odamovi va Olganing teskarisi boʻlgan Tatyana Oneginni yoqtirib qoladi. Koʻp oʻtmay, u sevgisini eʼtirof etib Oneginga xat yozadi. Uning kutganidan farqli oʻlaroq, Onegin javob yozmaydi. Ular shaxsan uchrashganda, yigit xushmuomalalik, lekin mensimay va tanbeh tarzida uning bu tashabbusini rad etadi. Bu mashhur nutq koʻpincha "Oneginning vaʼzi" deb ataladi: u maktubning taʼsirli ekanligini tan oladi, lekin u tezda turmush qurishdan zerikishini, oilaviy hayotni hohlamasligini va faqat Tatyanaga doʻstligini taklif qilishini bildiradi. Keyinchalik, Lensky Oneginni Tatyana, Olga va ularning ota-onalari bilan kichik yigʻilishni vaʼda qilib, Tatyana tugʻilgan kunini nishonlashga taklif qiladi. Onegin u va Tatyana haqida gʻiybat qiladigan mehmonlardan va uni kelishga koʻndirgan Lenskydan gʻazablanadi. U Olga bilan raqsga tushish va noz-karashma qilish orqali doʻstidan oʻch olishga qaror qiladi. Jiddiy va tajribasiz Lenskyga bu qattiq taʼsir qiladi va Oneginni duelga chaqiradi. Onegin kiborlar orasida dueldan bosh tortish or-nomus masalasi ekanligini his qilib, istamay qabul qiladi. Duel paytida Onegin beixtiyor Lenskyni oʻldiradi. Shundan soʻng, u oʻz uyini tashlab, pushaymonlik tuygʻusini oʻchirish uchun chet elga sayohatga ketadi. Onegindan ayrilib yuragi ezilgan Tatyanani ota-onasi sovchi topish uchun Moskvada xolasi bilan yashashga koʻndiradi. Oradan bir necha yil oʻtib, Sankt-Peterburgda katta bazm boʻlib oʻtadi. Onegin eng koʻzga koʻringan bazmlardan biriga qatnashish va eski rus jamiyati rahbarlari bilan muloqot qilish uchun keladi. U hammaning eʼtiborini oʻziga tortadigan va jamiyat girdobida markaziy oʻrinni egallagan eng goʻzal ayolni koʻradi va u bir vaqtlar sevgisidan voz kechgan oʻsha Tatyana ekanligini tushunadi. Endi u keksa shahzodaga (general) turmushga chiqqan edi. Tatyanani qayta koʻrganida, u turmushga chiqqan boʻlishiga qaramay, uning mehrini qozonishga intiladi. Uning urinishlari rad etiladi. U unga bir nechta xat yozadi, lekin hech qanday javob olmaydi. Oxir-oqibat, Onegin Tatyanani koʻrishga muvaffaq boʻladi va unga birga qochish imkoniyatini taklif qiladi. Tatyana uni hali ham sevishini tan olsada, oilasini buzishiga yoʻl qoʻymaydi, eriga sodiq qolishga qaror qilganini aytadi. Uni achchiq taqdiridan afsusda qoldiradi. Asosiy mavzular. "Yevgeniy Oneginning" asosiy mavzularidan biri — fantastika va real hayot oʻrtasidagi ziddiyatli munosabatlar. Odamlar koʻpincha sanʼat bilan shakllanadi deydi asarda va asar boshqa yirik adabiy adabiyotlarga ishoralar bilan toʻla. Yana bir muhim element — bu Pushkinning Tatyanada aql va teranlik ayolini yaratishi, uning sevgi mavzusidagi zaif samimiyligi va ochiqligi, soddaligiga qaramay, son-sanoqsiz rus ayollarining qahramoniga aylantirgan. Asardagi eng qorongʻu mavzu Pushkinning gʻayriinsoniylik qiyofasida tasvirlangan Onegin obrazi va jamiyatdagi shu yoʻlga mahkum qilinganlardir. Onegin bu ishda uning namunasi hisoblanadi. Uning xudbinlik, bemaʼnilik va loqaydlikka oʻrganishi asarning kirish qismini egallaydi va u boshqa mamlakatga koʻchib oʻtganda ham bu tuygʻulardan qochib qutula olmaydi. Uning boshqalarning his-tuygʻulari bilan bogʻlana olmasligi va hamdardlikning yoʻqligi — „dunyo“ tomonidan unga singdirilgan shafqatsizlik edi — birinchi kitobning birinchi bandida bu haqida batavsil keltiriladi. Tarkibi va nashri. XIX asrning boshqa koʻplab romanlarida boʻlgani kabi, "Onegin" ham ketma-ket yozilgan va nashr etilgan. Har bir bobning qismlari nashridan oldin jurnallarda koʻpincha paydo boʻlgan. Pushkinning hayoti davomida asarda birinchi paydo boʻlishidan to oxirgi nashrigacha baʼzilari kichik va baʼzilari katta koʻplab oʻzgarishlar boʻlgan. Asar sanalari asosan, Nabokovning oʻsha paytda mavjud boʻlgan Pushkin qoralamalarining fotosuratlari, shuningdek, bu boradagi boshqa odamlarning ishlarini oʻrganishidan kelib chiqqan. 1-bobning birinchi bandi 1823-yil 9-mayda boshlangan va uchta banddan tashqari (XXXIII, XVIII va XIX boblar) 22-oktabrda yakunlangan. Qolgan baytlar 1824-yil oktabr oyining birinchi haftasida nihoyasiga yetgan va romanga qoʻshilgan. 1-bob soʻzboshi bilan birinchi marta 1825-yil 16-fevralda kitobchada butunlay nashr etilgan boʻlib, bunda Pushkin romanni qanday davom ettirishi haqida aniq rejasi yoʻqligini aytadi. 2-bob 1823-yil 22-oktabrda boshlangan (1-bobning katta qismi tugagan sana) va 8-dekabrda tugallangan. 2-bobning birinchi alohida nashri 1826-yil 20-oktyabrda namoyish etildi. 8-bob 1829-yil 24-dekabrdan oldin, Pushkin Sankt-Peterburgda bo‘lganida boshlangan. 1830-yil avgustda u Boldinoga (Pushkinlar oilasi mulkiga) bordi. U yerda vabo epidemiyasi tufayli u uch oy qolishga majbur boʻldi. Bu vaqt ichida u Nabokov „aql bovar qilmaydigan darajada durdona asarlar“ deb taʼriflagan romanni yaratdi va 1830-yil 25-sentyabrda 8-bobni nusxalashni tugatdi. 1831-yil yozida Pushkin 1831-yil 5-oktyabrda tugallangan „Onegin maktubi“ dan tashqari 8-bobni qayta koʻrib chiqdi va yakunladi. 8-bobning birinchi alohida nashri 1832-yil 10-yanvarda chop etildi. Pushkin tugallanmagan oʻninchi bobning kamida 18 bandini yozgan. Uning koʻplab sahifalari tanqidli boʻib, hatto zamonaviy rus hukmdorlarini, shu jumladan imperatorning oʻzini ham bevosita tanqid qilgan. Diszidentlik uchun jinoiy javobgarlikka tortilishdan qoʻrqib, Pushkin oʻninchi bobning koʻp qismlarini yoqib yuborgan. Pushkinning daftarlarida uning juda oz qismi saqlanib qolgan. Kitobning birinchi toʻliq nashri 1833-yilda nashr etilgan. 1837-yil nashri uchun Pushkin tomonidan ozroq tuzatishlar kiritilgan. Qabul qilingan standart matn 1837-yil nashriga asoslangan boʻlib, podshoh tsenzurasi tiklanganligi sababli bir nechta oʻzgarishlar kiritilgan. Tarjimalar. Inglizcha tarjima Ingliz tiliga tarjima qilishda Vladimir Nabokovning yaqin doʻsti Edmund Uilson „"Nyu-York Review of Books"“ jurnalida Nabokovning tarjimasini koʻrib chiqadi. Bu esa ular oʻrtasida maktublar almashinuvini va bir qancha kelishmovchiliklarni keltirib chiqardi. John Bayley Nabokovning sharhini „Pushkin sheʼriga ingliz tilidagi eng jozibali sharh“ deb taʼriflagan va "grammatika, maʼno va iboralar jihatdan juda aniq, u oʻziga xos va Nabokovcha uslubi ekanligini aytib oʻtadi. Nabokov tarjimasi nihoyatda toʻgʻri, degan fikrga koʻpchilik qoʻshilgan. Oʻzbekcha tarjima Roman oʻzbek tiliga Mirza Kenja, Oybek kabi yozuvchilar tomonidan tarjima qilingan. fransuzcha tarjima "Yevgeniy Onegin romanining" kamida sakkizta fransuz tarjimasi nashr etilgan. Eng soʻnggisi 2005-yildagi tarjimon Andre Markovicz Pushkinning asl baytlarini oʻz holicha saqlab qolib tarjima qilgan. Boshqa tarjimalar orasida Pol Beesau (1868), Gaston Perot (1902), Nata Minor (Sheʼriyatning fransuz tiliga eng yaxshi tarjimasi uchun berilgan Nelli Saks mukofotini olgan), Roger Legras, Maurice Colin, Michel Bayat va Jean-Louis Backes tarjimalari diqqatga sazovor. 20 yoshli Fransiyaning sobiq prezidenti Jacques Chirac ham tarjimasini yozgan, ammo u hech qachon nashr etilmagan. Italyancha tarjima. "Oneginning" bir nechta italyancha tarjimalari mavjud. Eng qadimgilaridan biri G. Kassone tomonidan 1906-yilda nashr etilgan. Ettore Lo Gatto romanni ikki marta, 1922-yilda nasrda va 1950-yilda tarjima qilgan. Eng soʻnggi tarjimalar — Giovanni Giudici (1975-yilda birinchi versiya, 1990-yilda ikkinchi versiya, teng boʻlmagan uzunlikdagi satrlarda) va Pia Pera (1996). Film, televideniya, radio, teatrga moslashuv. Opera. Chaykovskiyning 1879-yildagi Yevgeniy Onegin operasi, koʻpchilikka tanish boʻlgan versiyadir. U dunyodagi eng koʻp ijro etilgan operalardan biridir. Balet. John Cranko Kurt-Heinz Stolze aranjirovkasida Chaykovskiy musiqasidan foydalangan holda uch pardali baletni xoreografiyasini tayyorladi. Biroq, Stolze Chaykovskiyning shu nomdagi operasidan hech qanday musiqa ishlatmadi. Buning oʻrniga u Chaykovskiyning The Seasons kabi pianino asarlarini, "Cherevichki" operasi va "Francheska da Rimini" simfonik fantaziyasining soʻnggi qismini ijro etdi. Xoreograf Boris Eifman zamonaviy Moskvada boʻlib oʻtayotgan "Yevgeniy Oneginning" zamonaviy baletini sahnalashtirdi. Baletni Sankt-Peterburgning Eyfman baleti, Aleksandr Sitkovetskiy musiqasi va Chaykovskiyning "Yevgeniy Onegin" operasidan parchalar ijro etdi. Lera Auerbach "Tatyana" nomli balet koʻrinishini yaratadi. Uning librettosi Aleksandr Pushkinning "Yevgeniy Onegin" asarini xoreografik talqini va sahnalashtirgani uchun Jon Noymeyer tomonidan yozilgan Gamburg davlat operasi edi. Pyesa. Christopher Webberning "Tatyana" pyesasi 1989-yilda Nottingem oʻyingohi uchun yozilgan. U romandagi ogʻzaki dialog va hikoyani Chaykovskiyning opera partiturasidan olingan musiqa bilan uygʻunlashtiradi. Bosh rolni Jozi Lourens ijro etgan, rejissyor Pip Broughton edi. 2016-yilda Rossiyaning afsonaviy Vaxtangov Davlat Akademik Teatrida Sergey Makovetsky ishtirokidagi "Onegin" spektakli namoyish etild. U "Nyu-York Tayms gazetasi" to‘lqinli, o‘chmas va hayratlanarli darajada go‘zal deb taʼriflagan. Radio. 2017-yilda BBC Radio 4 "15 daqiqalik drama" seriyasining bir qismi sifatida Abigail le Fleming rejissyori Duncan Macmillanning besh qismli moslashuvini taqdim etdi. Pushkin rolida Geoffrey Streatfield, Onegin rolida David Dawson, Natalya rolida Zoe Tapper, Tatyana rolida Aliks Uilton Regan, Lensky rolida Joshua McGuire va Zaretskiy rolida Sean Murray rollarni ijro etgan.