Noor Inayat Khan. Noor Inayat Khan (talaffuzi: Nur Inoyatxon; 1914-yil 1-yanvar — 1944-yil 13-sentyabr), Nora Inoyat-Xon va Nora Beyker nomi bilan ham tanilgan, Ikkinchi Jahon urushida Fransiyadagi Britaniya qarshilik agenti boʻlib, Maxsus Operatsiyalar Boshqaruvida (SOE) xizmat qilgan. SOEning maqsadi eksa kuchlari tomonidan bosib olingan mamlakatlarda, ayniqsa fashistlar Germaniyasi tomonidan bosib olingan mamlakatlarda josuslik, sabotaj va razvedka qilish edi. SOE agentlari qarshilik guruhlari bilan ittifoq tuzib, ulani Buyuk Britaniyadan parashyutda olib kelingan qurol va jihozlar bilan taʼminladilar. Madlen kod nomi ostida SOE agenti sifatida u Ikkinchi Jahon urushi paytida Fransiya qarshilik koʻrsatishga yordam berish uchun Buyuk Britaniyadan bosib olingan Fransiyaga yuborilgan birinchi simsiz aloqa operatori boʻldi. Inayat Khan „xiyonat qildi“, asirga olindi va Dachau konslagerida qatl qilindi. U vafotidan keyin Buyuk Britaniyadagi eng yuqori fuqarolik mukofoti boʻlgan SOEdagi xizmatlari uchun Georg xochi bilan taqdirlangan. Yoshligi. Noor Inayat Khan 1914-yil 1-yanvarda Moskvada tugʻilgan. U toʻrt farzandning eng kattasi edi. Uning ukalari soʻfiy muallima -Viloyat, bastakor-Hidoyat va Xayriniso. Uning otasi Inayat Khan Bombay predensiyasining Baroda shahrida tugʻilgan va hind musulmonlari oilasidan. Ota-bobolarining ikkala tomonida merosxoʻr zodagonlar va klassik musiqachilar boʻlgan. Uning katta bobosi Mysor hukmdori Tipu Sulton edi. U Yevropada musiqachi va soʻfiy muallimasi sifatida yashagan. Uning onasi Pirani Ameena Begim (tugʻilgan Ora Rey Beyker) amerikalik Albukerke (Nyu-Meksika) shahridan boʻlib, Inoyat Xon bilan Amerika Qoʻshma Shtatlaridagi sayohatlari chogʻida uchrashgan. Shundan soʻng Viloyat „Gʻarbning soʻfiylik ordeni“ning rahbari boʻldi, keyinchalik Soʻfiylik ordeni „Xalqaro“, hozir esa „Inoyati“ ordeni deb oʻzgartirildi. 1914-yilda, Birinchi jahon urushi boshlanishidan biroz oldin, oila Rossiyadan Londonga joʻnab ketdi va Blumsberida yashadi. Noor Notting Xilldagi bolalar bogʻchasiga qatnagan. 1920-yilda oila Fransiyaga koʻchib oʻtdi va Parij yaqinidagi Suresnes shahrida, soʻfiylik harakatining xayrixohlaridan biri hadya qilgan uyda joylashdi. Noor yosh qiz sifatida tortinchoq, uyatchan, sezgir va xayolparast deb taʼriflangan. 1927-yilda otasi vafotidan soʻng, 13 yoshli Noor aka-ukalari uchun javobgarlikni oʻz zimmasiga oldi. U Sorbonnada bolalar psixologiyasini, shuningdek, Nadiya Bulanjer qoʻl ostida Parij konservatoriyasida musiqani arfa va pianino uchun bastalashni davom ettirdi. Yoshligida Noor yozuvchi sifatida faoliyatini boshlagan. Oʻzining sheʼrlari va bolalar hikoyalarini ingliz va fransuz tillarida nashr etgan hamda bolalar jurnallari va fransuz radiosining doimiy ishtirokchisiga aylangan. 1939-yilda uning Buddist anʼanalarining "Jataka ertaklaridan" ilhomlangan „T"wenty Jataka Tales“" nomli kitobi Londonda Jorj G. Harrap va Co. tomonidan nashr etilgan. Ikkinchi jahon urushi boshlanganidan keyin, Fransiya nemis qoʻshinlari tomonidan bosib olinganida, oila Bordoga, soʻngra dengiz orqali Angliyaga qochib, 1940-yil 22-iyun kuni Kornuolldagi Falmutga qoʻndi. Dastlab ular Sautgemptonda, faylasuf Basil Mitchellning ota-onasining uyida qolishdi. Womenʼs Auxiliary Air Force. Nurga pasifistik gʻoyalar qattiq taʼsir qilgan boʻlsa-da, u va uning ukasi Viloyat natsistlar zulmini magʻlub etishga yordam berishga qaror qilishdi: „Men baʼzi hindlar bu urushda yuqori harbiy farqni qoʻlga kiritishlarini istardim. Agar bir yoki ikkitasi Ittifoqchilar xizmatida juda jasur va hammani hayratda qoldiradigan biror narsa qila olsa, bu ingliz xalqi va hindlar oʻrtasida doʻstlik koʻprigi boʻlishiga yordam beradi“ degan edi. 1940-yil noyabr oyida Noor ayollar yordamchi havo kuchlariga (WAAF) qoʻshildi va 2-darajali samolyotchilar uchun simsiz aloqa operatori sifatida oʻqitildi. 1941-yil iyun oyida bombardimonchilar tayyorlash maktabida biroz faoliyat yuritgach, u yerdagi zerikarli ishdan xalos boʻlish maqsadida komissiyaga ariza berdi. Maxsus operatsiyalar boʻyicha ijrochi. Keyinchalik Noor Inayat Khan maxsus operatsiyalar boʻlimining F (Fransiya) boʻlimiga ishga qabul qilindi va 1943-yil fevral oyining boshida u Havo razvedkasi boshqarmasiga, Birinchi yordam hamshirasi Yeomanriga (FANY) yuborildi. U Surreydagi Guildford yaqinidagi Uanboro Manoriga yuborilgan, shundan soʻng u bosib olingan hududda simsiz aloqa operatori sifatida maxsus tayyorgarlikdan oʻtish uchun Bukingemshirdagi Eylsberiga joʻnatilgan. U bunday lavozimda yuborilgan birinchi ayol edi, chunki undan oldingi barcha agentlar kurer sifatida yuborilgan. Ilgari simsiz telegraf (W/T) boʻyicha mashgʻulotlar olib borgan Noor radio mashgʻulotlarini endigina boshlayotganlardan ancha ustun edi va tez va aniq hisoblagan. Eylsberidan Noor Beaulieu shahriga joʻnab ketdi, u yerda xavfsizlik boʻyicha trening amaliyot missiyasi bilan yakunlandi — simsiz aloqa operatorlari uchun, ular nomaʼlum agent tomonidan aniqlanmasdan oʻz oʻqituvchilariga xabar yuborishlari mumkin boʻlgan xabarlar oʻrganildi. Yakuniy mashgʻulot Gestapo soxta soʻrogʻi edi, agar ular qoʻlga olinsa, ular uchun nima boʻlishi mumkinligi haqida agentlarga maʼlumot berish va baʼzilari oʻzlarining haqiqiy hayotlarini saqlashda mashq qilish uchun moʻljallangan. Noorning so‘rog‘iga raislik qilgan ofitseri uning soʻroq qilinishini „deyarli chidab boʻlmas“ deb topdi va „…u qoʻrqib ketganga oʻxshardi… shunchalik hayratga tushdiki, ovozini yoʻqotib qoʻyishiga sal qoldi“, keyin esa „…u titrab, oqarib ketdi“ deb bayonot bergan. Uning yakuniy hisobotida shunday deyilgan: „Miyalar bilan ortiqcha zo‘riqmagan, lekin kursning xavfsizlik tomonini yoqtirmaslikdan tashqari, qattiq ishlagan va ishtiyoqni koʻrsatgan. U beqaror va temperamentli xarakterga ega va u haqiqatan ham bu sohada ishlashga mos keladimi yoki yoʻqmi, bu juda shubhali“. Ushbu sharhning yonida F boʻlimi boshligʻi Moris Bakmester „Bemaʼnilik“ va „Biz ularni miyaga ortiqcha ish yuklashini xohlamaymiz“ deb yozgan edi. Noorning boshliqlari uning yashirin urushga yaroqliligi toʻgʻrisida turli fikrlarga ega edilar va bu sohaga oʻqitilgan W / T operatorlarini oʻrganish zarurati tufayli uning tayyorgarligi toʻliq boʻlmagan. Khanning „bolalarcha“ fazilatlari, xususan, uning muloyimligi va „ayyor emasligi“ SOE oʻquv maktablaridagi oʻqituvchilarini juda xavotirga solgan. Bir oʻqituvchi "u „ikki yuzli“ boʻlib hech narsa qilishni xohlamasligini tan oladi", deb yozgan boʻlsa, boshqasi u „juda nazokatli, xushnud boʻlishga juda tayyor, oʻzini kayfiyatga moslashtirishga tayyor“ ekanligini aytdi. Yana bir kuzatuvchi shunday dedi: „U juda koʻp maʼlumot berishga moyil. Bu yerga u nima uchun oʻqitilganini tushunmasdan kelgan“. Keyinroq boshqalar uning jismonan yaroqsiz ekanligini aytib, olomon orasida osonlikcha gʻoyib boʻla olmasligini pesh qilishdi. Jismoniy jihatdan juda kichik boʻlgan Nor oʻqituvchilaridan salbiy sport hisobotlarini oldi: „Juda yaxshi yugura oladi, ammo boshqa tomondan qoʻpol. Sakrash uchun yaroqsiz“ „Quroldan juda qoʻrqadi, lekin qo‘rquvni yengishga harakat qiladi“. Noor W/T operatori sifatida mashgʻulot oʻtkazgan va bu sohada u boshliqlaridan yetarli hisobotlarni olgan. Uning „mushti“ yoki tugmachalarni bosish uslubi biroz ogʻir edi, shekilli, barmoqlari shishib ketar, ammo tezligi kundan-kunga yaxshilanib borardi. Koʻplab isteʼdodli musiqachilar singari, Noor arfa chalgan, arfa uni tabiiy signalchiga aylantirdi. Bundan tashqari, Vera Atkins (F boʻlimining razvedka xodimi) taʼkidladiki, Noorning majburiyatlari ijobiy, chunki boshqa oʻquv hisoboti buni tasdiqladi: „U WAAFda boshi berk koʻchaga kirganini his qildi va faolroq biror narsa qilishni xohladi. Urushni taʼqib qilish, unga qarshi turish koʻproq qurbonlik talab qiladigan narsa.“ Shunday qilib, Suttillning iltimosi birinchi marta kelganida, Vera Noorni tabiiy tanlov sifatida koʻrdi va uning dala xavfsizligi va kodlash boʻyicha soʻnggi mashgʻulotlari yaxshi natija ko‘rsatishi kerak boʻlsa-da, u borishga tayyor deb hisobladi. Noorning missiyasi xavfli edi. Ayol kurerlar shunchalik muvaffaqiyatli boʻlganki, ulardan simsiz aloqa operatori sifatida foydalanishga qaror qilingan, bu esa yanada xavfli ish edi. Operatorning vazifasi rejalashtirilgan sabotaj operatsiyalari yoki qarshilik jangchilari uchun qayerda qurol kerakligi haqida xabarlarni joʻnatish va qabul qilish, daladagi sxema va London oʻrtasidagi aloqani saqlab turish edi. Bunday aloqasiz har qanday qarshilik strategiyasini muvofiqlashtirish deyarli mumkin emas edi, lekin operatorlar urush vaqtida buni aniqlashi juda zaif edi. Iloji boricha yashirinib, antennalar chodirga oʻrnatilgan yoki yashiringan holda, ular koʻpincha xabarlar olinganligi haqidagi javobni soatlab yolgʻiz kutishardi. Agar ular 20 daqiqadan koʻproq vaqt davomida efirda qolsalar, ularning signallari dushman tomonidan qabul qilinishi mumkin edi va aniqlash furgonlari ushbu shubhali signallarning manbasini kuzatib boradi. Operator joyni koʻchirganda, katta hajmli uzatgichni baʼzan chamadonda yoki oʻtin toʻplamida yashirishi kerak edi. Agar toʻxtatilib, qidirilsa, operator transmitterni tushuntirish uchun hech qanday javobga ega boʻlmasdi, uni yashirish uchun bahona topolmasdi. 1943-yilda operatorning „umr koʻrish“ muddati olti hafta edi Noor Bukingemshirdagi qishloq uyida turar edi, bu yerda agentlar oʻzlarining yangi identifikatorlariga moslashish va joʻnashdan oldin oʻz missiyalarini koʻrib chiqish uchun soʻnggi imkoniyatga ega edilar. Noorning ofitseri, mashgʻulotlarda agentlarni kuzatib turgan ayol hamrohi sheriklik qilgan. Atkins Noorni Londonga qaytarishga, uchrashish va suhbatlashishga qaror qildi. Viloyat aynan shu uchrashuv vaqtida singlisining oʻz missiyasiga borishini toʻxtatmoqchi boʻlganini esladi. Otasiga ergashib soʻfiy tasavvufiga amal qiluvchi Viloyat: "Koʻryapsizmi, Nora bilan men Gandining zoʻravonlik siyosati bilan tarbiyalanganmiz va urush boshlanganda nima qilishimizni muhokama qilganmiz. „Xoʻsh, men nimadir qilishim kerak, lekin hech kimni oʻldirmoqchi emasman“, dedi. Men shunday dedim: „Agar biz urushga qoʻshiladigan boʻlsak, oʻzimizni eng xavfli pozitsiyalarga jalb qilishimiz kerak, bu esa oʻldirmaslikdir“. Keyin, biz Angliyaga borganimizda, men minalarni tozalash uchun koʻngilli boʻldim va u SOE uchun koʻngilli boʻldi, shuning uchun oʻsha kuni aytganlarim tufayli men doimo oʻzimni aybdor his qildim" deb kundaliklarida qayd etgan. Noor va Atkins Mayfairdagi Manettaʼs restoranida uchrashishdi. Atkins Noor oʻzining muvaffaqiyatga erishish qobiliyatiga ishonishini aytmoqchi edi. Ishonch har qanday agent uchun eng muhim narsa. Kambagʻal Noorning yuqori koʻtarilishiga qaramay, Atkins yaxshi ishlagan agentlar ishni boshlashdan oldin bilganlar deb hisoblardi. Uning maqsadi Noorga, agar xohlasa, chiroyli tarzda orqaga chekinish imkoniyati borligini his qilishiga imkon berish edi. Atkins, u qilayotgan ishidan xursandmi yoki yoʻqligini soʻrashdan boshladi. Noor bu savoldan hayratda qoldi va: — Ha, albatta, deb javob berdi. Keyin Atkins unga xat va uning mazmuni haqida gapirib berdi. Xabarlarga koʻra, Noor kimdir uni noloyiq deb oʻylashidan xafa boʻlgan. "Bilasizmi, agar sizda biron bir shubha boʻlsa, orqaga qaytishga hali kech emas… Agar oʻzingizni shunday deb his qilmasangiz — Agar biron-bir sababga koʻra nima boʻlishidan qatʼiy nazar borishni istamasangiz, faqat hozir menga aytishingiz kerak. Siz xijolat boʻlmasligingiz uchun hammasini tartibga keltiraman. Siz xizmatning boshqa boʻlimiga oʻtkazilasiz, faylingizda hech qanday salbiy belgi boʻlmaydi. Biz ochiqchasiga oʻzini his qilmayotganini tan olgan erkak yoki ayolni hurmat qilamiz, — dedi Atkins va unga qoʻshimcha qildi: „Biz uchun faqat bitta jinoyat bor: u yerga borib, oʻrtoqlaringizni sotib qoʻyish“. Noor qatʼiy turib, u borishni xohlashini va ish uchun malakali ekanligini aytdi. Uning soʻzlariga koʻra, uning yagona tashvishi uning oilasi edi va Vera, oʻzi taxmin qilganidek, muammo qayerda ekanligini darhol sezdi. Noor beva qolgan onasi bilan xayrlashishni eng ogʻriqli ish deb bildi. Vera unga maslahat berganidek, u onasiga haqiqatning yarmini aytdi: u chet elga, lekin Afrikaga ketayotganini aytdi va u yolgʻonni davom ettirishni shafqatsizlik deb bildi. Atkins oilaviy masalalarda yordam berish uchun nima qila olishini soʻradi. Noorning soʻzlariga koʻra, agar u yoʻqolib qolsa, Atkins imkon qadar onasini tashvishga solmaslikni xohlaydi. Oddiy protsedura, Noor bilganidek, agent dalaga borganida, Vera oilasiga vaqti-vaqti bilan „xushxabar“ maktublarini joʻnatib tueishni oʻyladi. Agar agent gʻoyib boʻlsa, bu haqda oilaga aytiladi. Noor onasiga noxush xabarni faqat uning oʻlganligiga shubha tugʻdirmasagina yetkazishni taklif qilgan edi. Atkinsga agar u xohlagani boʻlsa, bu kelishuvga rozi boʻlishini aytdi. Bu ishonch bilan Noor yana bir bor mamnun va oʻziga ishongandek tuyuldi. Atkinsning xayolidagi barcha shubhalar endi barham topdi. Agar iloji boʻlsa, Atkins har doim ayol agentlarning joʻnash aerodromlariga hamroh boʻlgan. Fransiyaga parashyut bilan tushirish uchun (Andre Borrel va Lise de Baissac kabi agentlar kabi) qisqa va qoʻpol dalalarga qoʻnish uchun moʻljallangan Lizanders ga olib kelindi. Ushbu samolyotlarni SOE agentlari va mahalliy fransuz yordamchilaridan iborat „qabul komissiyasi“ kutib oldi. Qabul qoʻmitalari samolyotning yaqinda kelishi haqida "xabar xodimlari" sifatida kiritilgan BBC harakat xabari orqali ogohlantirildi. BBC harakat xabari har kuni kechqurun asosan urush tufayli ajralgan doʻstlari yoki oilasi bilan bogʻlanishni istagan oddiy tinglovchilar uchun Fransiya boʻylab efirga uzatildi. SOE uchun tarqatiladigan xabarlar, shtab-kvartira va elektron tashkilotchi oʻrtasida oldindan kelishilgan, odatda simsiz signal orqali, maxfiy soʻzlar yoki aforizmlar kabi yangradi. — " "Le hibou nʼest pas un éléphant" " (boyqush fil emas) — lekin yerdagi qabul komissiyasi bu xabarning maʼlum (oldindan rejalashtirilgan) operatsiyada qanday maʼno anglatishini yaxshi bilardi. Boʻlim yordamchisi lavozimiga koʻtarilgan (WAAF uchuvchi zobitining ekvivalenti) Noor Lizander tomonidan iyun oyi bilan Anj yaqinidagi dalaga uchishi kerak edi, u yerdan Parijga yoʻl olishi va Prosper sub’yekti rahbari — Emil Garri (yoki Cinema nomli sxema, kino yulduzi Gari Kuperga gʻayrioddiy oʻxshashligi tufayli tanlangan taxallus) bilan bogʻlanishi kerak edi. U yerga chiqqandan soʻng, Nur Prosper sxemasi tashkilotchisi Frensis Suttill bilan aloqa oʻrnatadi va oʻzining „Janna-Mari Renier“ nomdagi qalbaki qogʻozlardan foydalangan holda bolalar hamshirasi sifatida yangi shaxsini tasdiqlovchi hujjatni oladi. Biroq, uning SOE hamkasblari uchun u oddiygina „Madelen“ sifatida tanilgan. Uning kamchiliklari qanday boʻlishidan qatʼi nazar, Noor fransuz tilini yaxshi biladi va uning simsiz foydalanish boʻyicha malakasi — tajribali agentlarning yetishmasligi bilan birga — uni fashistlar tomonidan bosib olingan Fransiyada xizmat qilish uchun kerakli nomzodga aylantirdi. 1943-yil 16-17-iyunda „Madelen“/W/T operatori „Hamshira“ va Janna-Mari Regnier nomi ostida boʻlim xodimi yordamchisi Noor Shimoliy Fransiyadagi B/20A qoʻnish maydoniga uchib ketdi. Ularni Anri Derikur kutib oldi. Qoʻlga olish va qamoqqa olish. 1943-yil 24-iyundan boshlab Noor radio operatori sifatida yuborilgan „Prosper“ tarmogʻi nemislar tomonidan toʻxtatila boshlandi. Noor London bilan radio aloqasini saqlab qoldi. Bakmester unga uyiga olib ketilishini aytganida, u Parijda qolgan yagona radio operatori ekanligiga ishongani uchun qolishni afzal koʻrishini aytdi. Bakmester bunga rozi boʻldi, Noorga signallarni uzatish emas, balki faqat qabul qilish kerakligi aytilgan edi. Noor Inayat Khan nemislarga Rene Garri tomonidan ushlab berildi. Garri Emile Anri Garrining singlisi, „Cinema“ va „Phono“ sxemalarining bosh agenti va Inayat Khanning Cinema tarmogʻidagi tashkilotchisi (keyinchalik Phono deb oʻzgartirildi). Emile Anri Garri keyinchalik hibsga olindi va 1944-yil sentabr oyida Buxenvaldda qatl qilindi. Rene Garriga 100 000 frank (baʼzi manbalarda 500 funt) toʻlangani aytiladi. 1943-yil 13-oktabrda Noor hibsga olindi va Parijdagi 84-avenyu Fochdagi SD shtab-kvartirasida soʻroq qilindi. Shu vaqt ichida u ikki marta qochishga uringan. Parijdagi SD sobiq rahbari Hans Kieffer urushdan keyin Noor Gestapoga birorta ham maʼlumot bermagani, doimiy ravishda yolgʻon gapirganligi haqida guvohlik bergan. Biroq, boshqa manbalar shuni koʻrsatadiki, Noor bir xilda boʻlmagan alzaslik tergovchi bilan doʻstona suhbatlashgan va shaxsiy maʼlumotlarni taqdim etgan, bu esa SD ga uning bolaligi va oilasi haqidagi savollar shaklida tasodifiy tekshiruvlarga javob berishga imkon bergan. Noor soʻroq paytida oʻzining faoliyati haqida gapirmadi, lekin SD uning shaxsiy daftarlarini topdi. Xavfsizlik qoidalaridan farqli oʻlaroq, Noor davlat idorasi xodimi sifatida yuborgan barcha xabarlarini nusxa koʻchirgan (bu uning buyruqlarida ariza topshirish nimani anglatishini notoʻgʻri tushunganligi, shuningdek, xavfsizlik kursining qisqartirilganligi sababli boʻlishi mumkin. Nur har qanday maxfiy kodlarni oshkor qilishdan bosh tortgan boʻlsa-da, nemislar uning shaxsiy yozuvlaridan yetarli maʼlumot olishdi. WAAF signalchisi sifatida Noor oʻziga xos ogʻir qoʻl uslubi tufayli „Bang Away Lulu“ laqabini olgan edi. Baʼzilarning taʼkidlashicha, Londonga translyatsiyalar dushman nazorati ostida yuborilganligini koʻrsatadigan anomaliyalarni, xususan, „musht“ ning oʻzgarishini (operatorning Morze uzatish uslubi, Noor xabarlarni o‘zi emas, dushman yuboraytoganiga ishora qilgan) toʻgʻri tekshira olmagan. Bundan tashqari, Fransiyadagi F boʻlimining havo desant boʻlimi xodimi Déricourt Parijdagi SDga SOE sirlarini sotib qoʻygan. Natijada, Fransiyaga yuborilgan yana uchta agent parashyut qoʻnishi paytida nemislar tomonidan qoʻlga olindi, jumladan Madlen Damerment, keyinchalik qatl etilgan. Mahalliy yollangan SOE agenti Sonya Olschanezki („Tania“) Noorning hibsga olinganidan xabar topgan va oʻzining kelini Jak Vayl orqali Londonga xabar yuborib, Beyker-stritga uning qoʻlga olingani haqida aytib, „Madelen“ dan har qanday uzatishni tekshirish bilan ogohlantirgan. Polkovnik Moris Bakmester xabarni ishonchsiz deb eʼtiborsiz qoldirdi, chunki u Olschanezkining kimligini bilmagan. Natijada, Noor radiosidan olingan nemis translyatsiyalari haqiqiy deb hisoblanishda davom etdi, bu esa SOE agentlarining, shu jumladan 1944-yil 6-iyulda Natsveiler-Struthof konslagerida qatl etilgan Olschanezkining oʻzini ham oʻlimiga olib keldi. 1943-yil 25-noyabrda Noor SOE agenti Jon Renshou Starr va qarshilik yetakchisi bilan birga SD shtab-kvartirasidan qochib ketdi, ammo yaqin atrofda yana qoʻlga olindi. Qochish urinishlaridan voz kechish toʻgʻrisidagi hujjatni imzolashdan bosh tortgach, Noor 1943-yil 27-noyabrda „xavfsiz saqlash uchun“ Germaniyaga olib ketildi va Pforsgeymda bir kishilik kameraga qamaldi. Oʻn oy davomida u oʻsha yerda, qoʻllari va oyoqlariga kishanlangan holda ushlab turilgan. Noor „juda xavfli“ deb tasniflangan va koʻpincha zanjirlar bilan bogʻlangan. Urushdan keyin qamoqxona direktorining guvohlik berishicha, Noor fashistlar bilan hamkorlik qilmagan va oʻzining ishi yoki hamkasblari haqida har qanday maʼlumot berishdan bosh tortgan. Garchi u qamoqning dahshatli tabiatidan umidsizlikka tushgan boʻlsa-da, hech kimni sotmagan. Qamoqdagi boshqa mahbuslar tunda uning yigʻlayotganini eshitishgan. Noor oʻziga ovqat olib kelinadigan kosasining tagini tirnab xabar yozgan, bu orqali boshqa mahbuslarga oʻzining shaxsini maʼlum qilishga muvaffaq boʻldi. Asl ismi Nora Beykerligi va onasining Londondagi uy manzilini koʻrsatgan. Ijro. Noor Inayat Khan oʻzining hamkasblari Yolande Bekman, Madlen Damerment va Elian Plevman bilan birdan Daxau konslageriga koʻchirildi va ertasi kuni ertalab, 1944-yil 13-sentabrda tongda ushbu toʻrt ayol qatl qilindi. Maks Vasmer ismli gestapolik erkak Karlsruedagi mahbuslarni tashish uchun mas’ul boʻlib, ayollarni Dachaugacha kuzatib bordi. Kristian Ott ismli yana bir gestapolik odam urushdan keyin AQSh tergovchilariga Noor va uning uch hamrohi taqdiri haqida bayonot bergan. Ott Karlsrueda joylashdi va toʻrt nafar ayolga Dachauga hamrohlik qilish uchun koʻngilli boʻlganligini, chunki u Shtutgartdagi oilasiga qaytishda bu yaxshi imkon ekanligini so‘zlab berdi. U qatl paytida ishtirok etmagan boʻlsa-da, Ott tergovchilarga Vasmer aytganlarini aytdi:Toʻrt mahbus tunab qolgan lagerdagi kazarmadan otishma boʻladigan hovliga kirib kelgan edi. Bu yerda u [Vassmer] ularga oʻlim hukmini eʼlon qildi. U yerda faqat Lagerkommandant va ikkita SS askarlari bor edi. Nemis tilida soʻzlashuvchi ingliz ayol (mayor) oʻz sherigiga oʻlim hukmi haqida xabar berdi. Toʻrtta mahbusning rangi oqarib, yigʻlab yubordi; mayor hukmga qarshi norozilik bildirishlari mumkinmi, deb soʻradi. Komendant hukmga hech kim norozilik bildira olmasligini aytdi. Keyin mayor ruhoniyni chaqirishni iltimos qildi. Lager komendanti mayorning iltimosini lagerda ruhoniy yoʻqligi sababli rad etdi. Endi toʻrt mahbus ikki SS askarlari tomonidan birin-ketin boʻyniga oʻq uzilib oʻldirilishidan oldin boshlarini kichik bir tepalikka qaratib tiz choʻkishlari buyurildi. Otishma paytida ikki ingliz ayol qoʻllarini ushlab turishdi va ikki fransuz ayol xuddi shunday qilishdi. Mahbuslarning uchtasi uchun birinchi oʻq ularning oʻlimiga sabab boʻldi, ammo nemis tilida soʻzlashuvchi ingliz ayol uchun bir oʻq kamlik qildi, ikkinchi oʻq otish kerak edi, chunki u birinchi oʻq otilganidan keyin ham hayot alomatlarini koʻrsatib turardi. Ushbu mahbuslar otib tashlanganidan soʻng, Lagerkommandant ikki SS odamiga u ayollarning zargarlik buyumlari bilan qiziqqanligini va ularning shaxsiy buyumlarini kabinetiga olib borish kerakligini aytdi. 1958-yilda Gollandiyalik nomaʼlum mahbus, Noorni orqasidan oʻq otilishidan oldin Vilgelm Ruppert ismli SS zobiti tomonidan shafqatsizlarcha kaltaklanganini aytdi. Uning oxirgi soʻzi „"Ozodlik"“ deb xabar qilindi. Noorning onasi va uchta ukasi qoldi. Maqtov va mukofotlar. Noor Inayat Khan 1949-yilda vafotidan keyin Georg Xoch ordeni bilan taqdirlangan va Fransiyaning Krua de Guerr kumush yulduzi (avec étoile de vermeil) bilan taqdirlangan. 1946-yilda u hali ham „gʻoyib boʻlgan“ deb hisoblanganligi sababli, Britaniya imperiyasi ordeni aʼzosi bilan taqdirlana olmadi, lekin uning boʻlim xodimi yordamchisi sifatidagi komissiyasi iyun oyida eʼlon qilindi (1944-yil 5-iyuldan boshlab) va u 1946-yil oktabr oyida Despatches jurnalida tilga olingan. Noor Buyuk Britaniyaning dushmanga qarshi jasorat uchun eng yuqori mukofoti boʻlgan Georg Xochi bilan taqdirlangan Ikkinchi Jahon urushi FANY aʼzolaridan uchinchisi edi. 2011-yil boshida uning London markazida, sobiq uyi yaqinida bronzadan yasalgan byustini qurish uchun koʻngilli pul yigʻish ishida 100 000 funt sterling toʻplandi. Bu byust Britaniyadagi musulmon yoki osiyolik ayolning birinchi yodgorligi boʻlishi daʼvo qilingan. Biroq Noor allaqachon Sent-Pol cherkovidagi FANY yodgorligida (Wilton Pleys, Naytsbrij, London) faol xizmatda oʻz hayotini qurbon qilgan korpusning 52 aʼzosi orasida nomi keltirilgan. Qirollik malika tomonidan bronza byustining ochilishi 2012-yil 8-noyabrda Gordon Square Gardens, Bloomsbury, Londonda boʻlib oʻtdi. Noor 2014-yil 25-martda Royal Mail tomonidan chiqarilgan „Eʼtiborli hayotlar“ haqidagi markalar toʻplamida esga olindi. 2018-yilda Noorning 50 funt sterlinglik banknotaning keyingi versiyasida vakili boʻlishi uchun kampaniya boshlandi. Georg xochi iqtibos. Georg Xochi mukofoti toʻgʻrisidagi eʼlon 1949-yil 5-apreldagi "London gazetasida eʼlon" qilindi. Moviy plaket. 2019-yilning 25-fevralida Noor Inayat Khan urush davridagi Londondagi Blumsberidagi Taviton koʻchasi, 4-uyda — u oʻzining yakuniy va halokatli missiyasi chogʻida tashlab ketgan uyida koʻk nishon bilan taqdirlanishi eʼlon qilindi. Noor Londonda oʻzining sharafiga koʻk plaketga ega boʻlgan birinchi janubiy osiyolik ayoldir. Yodgorlik 2020-yil 28-avgust, juma kuni soat 19:00 da English Heritageʼning Facebook’dagi sahifasida efirga uzatilgan virtual marosimda taqdim etildi. Ommaviy madaniyatda. Teatr. 2018-yilda Ottava Fringe festivalida Noorning hayoti va oʻlimi haqidagi „"Agent Madlen"“ spektaklining premyerasi boʻlib oʻtdi. Noor rolini Puja Uppal ijro etgan. Faktlardan quyidagi xatoliklar qayd etilgan: Film. 2012-yil sentabr oyida produserlar Zafar Xay va Tabrez Nurani Shrabani Basuning „ "Aygʻoqchi malika: Noor Inayat Khanning hayoti“" tarjimai holi boʻyicha film huquqini qoʻlga kiritdilar. Noorning hikoyasi 2019-yilda suratga olingan Sara Megan Tomas tomonidan yozilgan va rejissor Lidiya Din Pilcher tomonidan suratga olingan ""Aygʻoqchiga qoʻngʻiroq" " filmida tasvirlangan. Noor rolini hind aktrisasi Radhika Apte ijro etadi. Noor 2021-yilda yozilgan va Sem Naz bosh rolni oʻynagan va produserlik qilgan "Liberté" qisqa metrajli filmining bosh qahramonidir. Film Noor SOE uchun taʼlim olgan Beaulieu saroyi uyida suratga olingan va uning ukasi Hidoyat Inoyat Xon tomonidan Noor xotirasiga yozilgan „"La Monotonia"“ trekidan musiqa mavjud. Radio. 1980-yil noyabr oyida BBC Radio 4 kunduzi teatr spektakli sifatida Patris Chaplin tomonidan yozilgan Noor haqidagi spektaklni efirga uzatdi.