Ahmad Hoshim. Ahmad Hoshim (1887-yil, Bagʻdod – 1933-yil 4-iyun, Kadikoʻy, Istanbul) – turk shoiri va yozuvchisi, Fecr-î Ati jamiyati aʼzosi. Hayoti. Bagʻdodda tugʻilgan. Otasi yuqori martabali kishi va Bagʻdodning eski va taniqli sulolalaridan biri Alusizodalar sulolasining vakili Orif Hikmat Bey; onasi Sora Xonim, Kahyazodalarning qizi, u ham Bagʻdodning taniqli kishilaridan boʻlgan. Mashhur tafsirchi Mahmud al-Alusiy Ahmad Hoshim otasining bobosi. Otasi arab viloyatlarida davlat xizmatida boʻlganligi sababli u boshlangʻich maktab taʼlimini tartibsiz olgan. Xuddi shu sababdan u til sifatida faqat arab tilini oʻrgangan. Onasi vafot etgach, 12 yoshida otasi bilan Istanbulga keladi. 1897-yilda u Galatasaroy Sultoniga pansionat sifatida yoziladi. Hoshimning sanʼat va adabiyotga qiziqishi shu yerda boshlanadi. Adabiy hayot. Uning birinchi sheʼri "Leyâl-i Aşkim" 1901-yilda "Mecmua-î Edebiyye" da nashr etilgan. Bu davrda u Muallim Naji, Abdülhak Hamid, Tevfik Fikret va Jenab Shahabeddin taʼsiri ostida qoladi.. Yuqori kursda oʻqiyotgan vaqtda u fransuz sheʼriyati va namoyondalari bilan tanishdi. Shundan soʻng u oʻz shaxsiyatini koʻrsatdi va ilk yozgan sheʼrlarini kitoblariga kiritmadi. 1905-1908-yillarda yozgan va "Piyale" nomli kitobiga kiritgan "Shi’ir-i Kamer" turkumidagi sheʼrlari boy tasavvuri, ichki uygʻunlikdagi kuchi va katta singdirish qobiliyati bilan eʼtiborni tortdi va hayratga soldi. 1909-yilda asos solingan Fecr-i Otiga kirdi. 1907-yilda oʻqishni tamomlab, Reji maʼmuriyatiga xizmatchi boʻlib kirdi. Boshqa tomondan, Mekteb-i Hukukda davom etdi. Birinchi jahon urushida (1914-1918) harbiy xizmat davomida Chanoqqal’a frontida boʻlgan. Urushdan keyin imtihon bilan Duyun-u Umumiyega kirdi. Duyun-u Umumiyeni tark etgach, Usmonli bankida davlat xizmatchisi boʻlib ishladi. Anadolu temir yoʻli shirkati boshqaruv kengashiga aʼzolikka tayinlandi. Anadoluning turli joylarini koʻrish imkoniga ham ega boʻldi. Kasallik tufayli 1924-yilda Parijga, 1932-yilda Frankfurtga boradi. Turli joylarda davlat xizmatchisi boʻlib ishlagan Ahmad Hoshim asosan oʻqituvchilik qilib dars bergan. Sanayi-i Nefise maktabida mifologiya muallimi, Mulkiye Mektebida esa fransuz tili oʻqituvchisi boʻlib oʻlimiga qadar ishladi. Adabiy tushuncha. Fecr-i Atiy guruhining nashriyoti boʻlgan Servet-i Fünun jurnalida „Adabiyotni mafkuraga emas, estetikaga boʻysundirish“ tushunchasi bilan harakat qilib, Servet-i Funun jamoasiga qarshi hujumlarda maqolalari bilan qatnashgan. U 1911-yilda nashr etilgan „Koʻl soatlari“ nomli sheʼrlari bilan munosib shuhrat qozongan. Fecr-i Atiy guruhi arqalib ketganidan soʻng, siyosiy va adabiy oqimlardan tashqari oʻziga xos sheʼriyat va nasriy tushunchaning yagona vakili boʻlib qoldi. U tashqi dunyoni kuzatishlarini oʻz prizmasidan oʻtkazib aytadi; kuz, oqshomning qip-qizilligi va pessimizm muhim mavzulardir. Ahmad Hoshim latifalari, insholari va sayohat taassurotlari bilan muhim yozuvchidir. Uning nasriy tili sodda va juda muvaffaqiyatli. Qabri Istanbuldagi Eyüp Sulton qabristonida.