Pāramitā. Pāramitā (Sanskrit, Pali: पारमिता) yoki pāramī (Pali: पारमी) – bu Buddaviylik atamasi boʻlib, koʻpincha „kamolot“ yoki „mukammallik“ deb tarjima qilinadi. Buddaviy sharhlarda bu tushuncha koʻpincha yuksak axloqiy fazilat, yaʼni maʼrifatga erishgan zotlarga xos olijanob sifat deya tasvirlanadi. "Pāramī" va "pāramitā" har ikkisi ham Pali tilida mavjud boʻlgan soʻzlardir, biroq Pali adabiyotida asosan "pāramī" shakli ishlatiladi, holbuki Mahāyāna matnlarida odatda sanskritcha "pāramitā" shaklidan foydalaniladi. Theravāda buddaviyligi. "Pāramī" (kamolot fazilatlari) haqidagi Theravāda taʼlimotlari kanonik matnlarda va undan keyingi davr sharh asarlarida uchraydi. Theravāda sharhlovchisi Dhammapala bu fazilatlarni odatda bodhisattvalarga xos boʻlgan yuksak axloqiy sifatlardan biri deya taʼriflaydi. Amerikalik olim-rohib Thanissaro Bhikkhu esa bu fazilatlarni "paramī" – yaʼni maʼlum xarakter ega kamolot deb taʼriflab, ular uch xil maʼrifatga erishgan mavjudot: "samma sambuddha" (toʻla maʼrifatli Budda), "Pratyekabuddayāna" (yolgʻiz maʼrifatga erishgan), yoki "arahant" boʻlish uchun zarur deya taʼkidlaydi. Mahāyāna buddaviyligi. Mahāyāna matnlarida "pāramitā"lar bodhisattva yoʻlida Buddalikka erishish uchun oʻzini tarbiyalashda qoʻllaniladigan „mashq asoslari“ sifatida talqin qilinadi.