Meena Kumari. Meena Kumari (; 1933-yil 1-avgust — 1972-yil 31-mart) hind filmlarida ishlagan hind aktrisasi va shoiri edi. Xalq orasida „Fojea qirolichasi“ nomi bilan tanilgan Kumari 1939-1972 yillarda faol boʻlgan. Kumari tanqidchilar tomonidan hind kinosining „tarixiy jihatdan tengsiz“ aktrisasi sifatida taʼriflangan. 33 yillik faoliyati davomida u 1972-yilda bevaqt vafot etguniga qadar 90 dan ortiq filmlarda rol ijro etgan. Mina Kumari „Eng yaxshi aktrisa“ nominatsiyasida toʻrtta Filmfare mukofotini qoʻlga kiritdi. U 1954-yilda „"Bayju Bavra“" uchun „Eng yaxshi ayol roli“ sifatida oʻzining birinchi Filmfare mukofot sohibi boʻlgan va „"Parineeta“" (1955) filmi uchun ikkinchi Filmfare mukofotida ketma-ket gʻalaba qozongan. Kumari 10-Filmfare mukofotlarida „Eng yaxshi ayol roli“ uchun uchta nominatsiyani olib, tarixda iz qoldirgan va „"Sahib Bibi Aur Ghulam“" filmidagi ijrosi uchun nominatsiyalarda g‘olib chiqqan. 13-Filmfare mukofotlarida (1966) u „"Kaajal“" filmi uchun eng yaxshi aktrisa sifatida soʻnggi mukofotini qoʻlga kiritdi. Tanqidchilar koʻpincha uning „"Sahib Bibi Aur Ghulam“"dagi obrazi uning hayotiy hikoyasiga oʻxshashligini taʼkidlashadi. Faoliyati. Meena Kumari aktyorlik faoliyatini toʻrt yoshida boshlagan. U dastlab Vijay Bhatt prodyuserliklarida; „"Leatherface“" (1939), „"Adhuri Kahani“" (1939), „"Puja“" (1940) va „"Ek Hi Bhool“" (1940) filmlarida suratga tushgan. Vijay Bhatt "Ek Xi Bhool" (1940) filmini suratga olish jarayonida Mahjabinni „Baby Meena“ sifatida qayta tanlaydi. Baby Meena „"Nai Roshni“" (1941), „"Bahen“" (1941), „"Kasauti“" (1941), „"Vijay“" (1942), „"Garib“" (1942), „"Pratiggya“" (1943) va „"Lal Xaveli“" (1944) nomli filmlarda suratga tushgan. Mina, „"Ramnik Production“" kompaniyasining „"Bachchon Ka Khel“" (1946) filmida Mina Kumari nomi ostida rol ijro etgan. Kumarining hayotidagi eng katta zarbalardan biri 1947-yil 26-martda vafot etgan onasining oʻlimi edi. „"Duniya Ek Sarai“" (1946), „"Piya Ghar Aaja“" (ilgari „"Jalan“" deb nomlangan) (1948) va „"Bichchade Balam“" (1948) uning nafaqat rol ijro etgan, balki qoʻshiq kuylagan dastlabki filmlaridan biri edi. 1940-yillarning oxiriga kelib, u oʻz eʼtiborini mifologiya yoki fantastik janrlarga tegishli filmlarga qaratdi. „"Veer Ghatotkach“" (1949), „"Shri Ganesh Mahima“" (1950), „"Laxmi Narayan“" (1951), „"Hanuman Patal Vijay“" (1951) va „"Aladdin Aur Jadui Chirag“" (1952) shular jumlasidan. „"Magroor“" (1950), „"Hamara Ghar“" (1950), „"Sanam“" (1951), „"Madhosh“" (1951), „"Tamasha“" (1952) kabi boshqa filmlarda asosan ansambl bilan ishtirok etgan. Meena Kumarining yuksalishi uning ustozi Vijay Bhattning „"Baiju Bawra"' (1952) musiqiy asari bilan birga keldi. Soʻnggi kunlari va vafoti. "“Pakeezah"" efirga ilk boe uzatilgandan uch hafta oʻtgach, Meena Kumari jiddiy kasal boʻlib qoldi. 1972-yil 28-martda u Sent-Elizabeth qariyalar uyiga qabul qilingan. Ikki kundan keyin u komaga tushdi va koʻp oʻtmay 1972-yil 31-martda vafot etdi. U 38 yoshda edi. Uning o‘limiga jigar sirrozi sabab bo‘lgani aniqlangan. Erining xohishiga koʻra, u Narialwadi, Mazagaon, Bombayda joylashgan Rehmatobod qabristoniga dafn qilindi. Kumari qabr toshi uchun quyidagi nasrni soʻradi: „U hayotni singan skripka bilan, singan qoʻshiq bilan, singan yurak bilan tugatdi, lekin hech qanday pushaymon boʻlmadi.“ Uning xohishiga koʻra, 1993-yil 11-fevralda Bombeyda vafot etganida, eri uning yoniga dafn etilgan.