Klassik arxitektura. Klassik meʼmorchilik – klassik antik davr meʼmorchiligi, yaʼni qadimgi yunon meʼmorchiligi va qadimgi Rim meʼmorchiligining namunasidir. Bundan tashqari, ular taʼsir qilgan arxitektura uslubi yoki uslublariga ham tegishli hisoblaanadi. Masalan, Uygʻonish davridan keyingi Yevropada paydo boʻlgan uslublarning aksariyatini klassik arxitektura deb taʼriflash mumkin. Ushbu atamaning keng qoʻllanishi ser Jon Summerson tomonidan "Klassik arxitektura tili" asarida qoʻllanadi. Klassik arxitekturaning oʻziga xosligi. Klassik arxitektura uslubini boshqa uslublardan farqli tomonini quyidagilar orqali ajralib tavsiflash mumkin: Klassik meʼmoriy tuzilmalar. Qadimgi yunon arxitektura inshootlari. Qadimgi yunon arxitekturasi – eramizdan avvalgi 900-yildan milodiy 1-asrgacha boʻlgan davrda madaniyati Yunoniston materikida va Peloponnesda, Egey orollarida, Kichik Osiyo va Italiya koloniyalarida gullab-yashnagan yunon tilida soʻzlashuvchi xalq (ellin xalqi) tomonidan yaratilgan meʼmorchilik uslubi boʻlib, eng qadimgi meʼmorchilik asarlari miloddan avvalgi 600-yillarga toʻgʻri keladi. Qadimgi yunon arxitekturasiga eng yaxshi ifodalar ibodatxonalarda koʻrinadi bizga maʼlum Parfenon ham bu uslubdagi eng yaxshi namunadir. Qadimgi Rim arxitektura inshootlari. Qadimgi Rim meʼmorchiligi – Rim meʼmorchiligi inqilobi, shuningdek, beton inqilob sifatida ham tanilgan, Rim meʼmorchiligida ilgari kam qoʻllangan arch, gumbaz va gumbazning meʼmoriy shakllaridan keng foydalanish ajralib turar edi. Ushbu rivojlanishda monumental meʼmorchilik tendentsiyasini koʻrgan hal qiluvchi omil Rim betonining ixtirosi edi. Bu esa meʼmorchilik rivojlanishiga yana bir omil boʻlgan. Arxitektura uslublari. Arxitektura uslubi