Maqta’. Maqta’ (arabcha – uzish, kesish joyi) g‘azal va qasidaning oxirgi xulosaviy bayti. (matla’ning aksi). She'rdagi mazmun va fikr maqta’da yakuniga yetib, shoirning o‘z-o‘ziga yoki umumga qaratilgan xulosani beradi. "Navoiy anjumani shavq aro tuzsang, Aning boshoqlig‘ o‘qin sham’i anjuman qilg‘il." Shoirlar o‘z taxallusini aksariyat hollarda maqta’da keltiradi. Adabiyotlar. Yoqubjon Is'hoqov. “So‘z san’ati so‘zligi”.