Ta'lim fanlari. Taʼlim fanlari yoki taʼlim nazariyasi (anʼanaviy ravishda "pedagogika" deb ataladi) taʼlim siyosati va amaliyotini tavsiflash, tushunish va belgilashga intiladi. Taʼlim fanlari pedagogika, andragogika, oʻquv rejasi, oʻrganish va taʼlim siyosati, tashkilot va yetakchilik kabi koʻplab mavzularni oʻz ichiga oladi. Taʼlimiy fikr tarix, falsafa, sotsiologiya va psixologiya kabi koʻplab fanlar tomonidan taʼminlanadi. Taʼlim fanlari boʻyicha fakultetlar, boʻlimlar, daraja dasturlari va darajalar koʻpincha oddiy "taʼlim fakulteti va" boshqalar deb ataladi Hali ham "u taʼlim yoʻnalishida oʻqiyapti", deyish odatiy holdir, bu juda kamdan-kam hollarda "taʼlim fan(lar)ini oʻrganish" sifatida ifodalanadi va koʻpgina Yevropa mamlakatlarida anʼanaviy ravishda "pedagogika" (ingliz tilida) deb ataladi. Xuddi shunday, "taʼlim nazariyotchilari" mamlakatga qarab "pedagoglar" deb nomlanishi mumkin. Masalan, taʼlimning madaniy nazariy ahamiyatga ega, uy xoʻjaliklari va diniy muassasalar va maktablarni oʻz ichiga olgan madaniyat yigʻindisi orqali taʼlim qanday sodir boʻlishini koʻrib chiqadi. Boshqa misollar — taʼlim psixologiyasidan kelib chiqqan bixevioristik taʼlim nazariyasi va taʼlim sotsiologiyasidan kelib chiqadigan taʼlimning funksionalistik nazariyasi. Evropada taʼlimni tushunishga maʼlum boʻlgan eng qadimgi urinishlar klassik yunon faylasuflari va sofistlari tomonidan amalga oshirilgan, ammo arab, hind va xitoy olimlari oʻrtasida zamonaviy (yoki hatto oldingi) munozaralar haqida dalillar mavjud. „Taʼlimning meʼyoriy falsafalari yoki nazariyalari [falsafiy fikr] va inson va oʻrganish psixologiyasi haqidagi faktik tadqiqotlar natijalaridan foydalanishi mumkin, ammo har qanday holatda ham ular taʼlim nima boʻlishi kerakligi, u qanday fazilatlarni rivojlantirishi kerakligi haqida fikrlarni bildiradi. Nima uchun ularni oʻstirish kerak?, buni qanday?va kimda? qilish kerak? va qanday shakllarda boʻlishi kerak? Taʼlimning toʻliq falsafiy meʼyoriy nazariyasida tavsiflangan turlarni tahlil qilishdan tashqari, odatda quyidagi turdagi takliflar mavjud boʻladi: 1. Nima yaxshi yoki toʻgʻri ekanligi haqidagi asosiy meʼyoriy binolar; 2. Insoniyat va dunyo haqidagi asosiy faktik asoslar; 3. Ushbu ikki turdagi binolardan kelib chiqqan holda, taʼlimni rivojlantirishi kerak boʻlgan moyillik haqida xulosalar; 4. Taʼlim psixologiyasi va oʻqitish usullari kabi narsalar haqida keyingi faktik asoslar; va 5. Taʼlim qoʻllanishi kerak boʻlgan usullar kabi narsalar haqida keyingi xulosalar.“ Maktablarning maqsadiga misollar: koʻp yillik masalalar boʻyicha fikr yuritishni rivojlantirish, ilmiy izlanish usullarini oʻzlashtirish, aql-zakovatni rivojlantirish, oʻzgarishlar agentlarini yaratish, maʼnaviyatni rivojlantirish va demokratik jamiyatni modellashtirish. Umumiy taʼlim falsafalariga quyidagilar kiradi: taʼlim perennializmi, taʼlim progressivizmi, taʼlim muhimligi, tanqidiy pedagogika, Montessori taʼlimi, Valdorf taʼlimi va demokratik taʼlim. Oʻquv dasturi nazariyasi. Oʻquv dasturining meʼyoriy nazariyalari oʻquv dasturini belgilaydigan „Koʻpgina tushunchalar va tuzilmalar atrofidagi shart-sharoitlarni tavsiflash yoki normalarni belgilash“ ga qaratilgan. Ushbu meʼyoriy takliflar yuqoridagilardan farq qiladi, chunki meʼyoriy oʻquv dasturi nazariyasi har doim ham tekshirib boʻlmaydi. Normativ oʻquv dasturi nazariyasi tomonidan beriladigan asosiy savol: maʼlum bir taʼlim falsafasini hisobga olgan holda, nimani bilish kerak va nima uchun? Baʼzi misollar: Buyuk Kitoblarni chuqur tushunish, oʻquvchilarning qiziqishi asosida bevosita tajribalar, keng qamrovli bilimlarni yuzaki tushunish (masalan, Asosiy bilimlar), ijtimoiy va jamiyat muammolari va muammolari, madaniyatlar va ularning yutuqlariga xos bilim va tushunchalar (masalan Afrikaga asoslangan taʼlim). Feministik taʼlim nazariyasi. Fon. Robin Vigman kabi olimlarning taʼkidlashicha, " akademik feminizm, ehtimol, oʻz avlodining eng muvaffaqiyatli institutsional loyihasi boʻlib, u ochgan „Ayollar tadqiqotlari“ sohasida har yili koʻproq toʻliq vaqtli professor-oʻqituvchilar va yangi doktorlik dasturlari paydo boʻladi". Feministik taʼlim nazariyasi feminist oʻqituvchilarning soʻrovlariga asoslangan empirik maʼlumotlar bilan tasdiqlangan toʻrtta asosiy qoidadan kelib chiqadi. Feministik taʼlim nazariyasining birinchi qoidasi „Ishtirokchi sinf jamoalarini yaratish“. Ishtirokchi sinf jamoalari koʻpincha muhokamalar va talabalar ishtiroki asosida qurilgan kichikroq sinflardir. Ikkinchi qoida — „Shaxsiy tajribani tasdiqlash“. Shaxsiy tajribani tasdiqlash koʻpincha oʻtkaziladigan sinflar faqat oʻqituvchining tushunchasiga tayanishdan koʻra, guruh muhokamasida oʻz tushunchalari va tajribalarini taqdim etuvchi talabalarga qaratilgan. Uchinchi qoida: „Ijtimoiy tushunish va faollikni ragʻbatlantirish“. Bu qoida odatda sinflarda oʻquvchilar bilmagan ijtimoiy va ijtimoiy jihatlarni muhokama qilish va oʻqish, shuningdek, talabalarning oʻz-oʻzini samaradorligini oshirish orqali amalga oshiriladi. Feministik taʼlimning toʻrtinchi va oxirgi qoidasi „Tanqidiy fikrlash qobiliyatlarini / ochiq fikrlashni rivojlantirish“. Ushbu tamoyilga faol ravishda jalb qilingan sinflar talabalarni oʻzlari uchun oʻylashga undaydi va ularni anʼanaviy maʼruzaga asoslangan sinfdan tashqarida ishlash uchun qulaylik zonalaridan tashqariga chiqishga undaydi. Garchi bu qoidalar baʼzan bir-biriga mos kelsa-da, ular zamonaviy feministik taʼlim nazariyasi uchun asos boʻlib xizmat qiladi va koʻpchilik feministik oʻqituvchilar tomonidan qoʻllab-quvvatlanadi. Feministik taʼlim nazariyasi feministik harakatdan, xususan, 1970-yillarning boshlarida paydo boʻlgan, taniqli feministik qoʻngʻiroq ilgaklari buni „seksizm, jinsiy ekspluatatsiya va zulmni tugatish harakati“ deb taʼriflaydi. Akademik feminist Robin Veygman shunday deb eslaydi: „70-yillarning boshlarida AQSh akademiyasida feminizm amaliyotlar toʻplamidan koʻra koʻproq uyushgan mavjudot edi: koʻpincha oʻqituvchilar va jamoat rahbarlari tomonidan bepul oʻqitiladigan eʼlonlar taxtasida sanab oʻtilgan kurslar ansambli“. Feminizm anʼanaviy ravishda maktablarning (ayniqsa universitetlarning) institutsionalizatsiyasidan tashqarida mavjud boʻlsa-da, feministik taʼlim soʻnggi bir necha oʻn yilliklarda asta-sekin oʻz oʻrnini egalladi va institutsionallashtirilgan taʼlim organlarida oʻz oʻrnini topdi. „Yangi ochilgan dasturlar boʻlimlarga aylangandan soʻng, professor-oʻqituvchilar toʻliq kunlik majburiyatlarga ega boʻlib ishga qabul qilindi“. Muxolifat. Feministik taʼlim nazariyasiga qarshilik umuman feminizmga qarshi boʻlganlar va ayniqsa feministik taʼlim nazariyasiga qarshi boʻlgan feministlardan kelib chiqadi. Feministik taʼlim nazariyasi tanqidchilari nazariyaning toʻrtta asosiy qoidasiga qarshi bahslashadilar, „… [ularning qonuniyligi va amalga oshirilishi haqida [tanlov]“. Lyuis Lehrman, ayniqsa, feministik taʼlim mafkurasini „…“terapevtik pedagogika" deb taʼriflaydi, bu esa fakultet ekspertizasi uchun ishtirokchi oʻzaro taʼsirning „asosiy“ (va zararli) qiymatini almashtiradi" (Xoffman). Lehrmanning taʼkidlashicha, ishtirok etish tajribasi va shaxs tajribasini tasdiqlashning feministik taʼlim tamoyillari oʻqituvchining koʻp yillik taʼlim va tajriba orqali oʻrgangan bilimlarini baham koʻrish qobiliyatini cheklash va taqiqlash orqali taʼlimga toʻsqinlik qiladi. Boshqalar esa, feministik taʼlim nazariyasining qonuniyligiga eʼtiroz bildiradilar, chunki u noyob emas va buning oʻrniga erkinlik taʼlimi mazhabidir. Hatto Frensis Xoffman va Jeyn Stake kabi feministik taʼlim olimlari ham „feministik pedagogika soʻnggi 30 yildagi erkin taʼlim dasturini oʻz ichiga olgan harakatlar bilan intellektual va siyosiy ildizlarga ega boʻlgan“ deb tan olishga majbur. Sinflarni demokratlashtirishga qaratilgan bu erkin urinishlar erkin taʼlim falsafasining oʻsib borayotganini koʻrsatadi, baʼzilari feministik taʼlim nazariyasi shunchaki rad etadi. Feministik taʼlim nazariyasining eng qattiq tanqidlari koʻpincha feministlarning oʻzidan keladi. Feminist olim Robin Vigman oʻzining „Akademik feminizm oʻziga qarshi“ maqolasida feministik taʼlimga qarshi bahs yuritib, feministik taʼlim mafkurasi koʻp hollarda feminizmning kesishuvidan voz kechgan va shuningdek, faqat oʻziga xos nuqtai nazarga ega boʻlgan hozirgi tarkibga eʼtibor qaratgan. Wiegman feminist olim Jeyms Nyumanning argumentlariga ishora qiladi: "Biz muvaffaqiyatsizlikka uchraganimizda… vaqt oʻtishi bilan oʻzgarish masalasi, shuningdek, geografik masofa, etnik farq va jinsiy aloqa masalasi sifatida oʻzgaruvchanlikni nazariyaga solishga talabalarni ham, oʻzimizni ham chaqira olmaymiz. Tanlov, biz nafaqat tarixiy farqning „qalinligi“ ni, balki… qahramonlari faqat hozirgi paytda yashaydigan taraqqiyot hikoyasidagi (oʻz-oʻzini) taʼsirimizni ham bosamiz". Nyuman (va Vigman) zamonaviy akademik feminizmga singib ketgan ushbu prezentistik mafkura antifeministik mafkuralarni, eng muhimi, feministik mafkuraning ajralmas qismi boʻlgan farqni oʻrganishdan voz kechish muhitini yaratadi, deb hisoblaydi. Vigmanning fikricha, feministik taʼlim nazariyasi feministik taʼlim nazariyasi moʻljallangan tanqidiy fikrlash va ijtimoiy ongni singdira olmagan holda, feministik harakatga katta zarar keltiradi. Taʼlimning tavsifiy nazariyalari. Taʼlimning tavsifiy nazariyalari taʼlim jarayonlarining tavsifi yoki tushuntirishlarini beradi. Taʼlim nazariyasi. Taʼlim nazariyalari oʻquv dasturlarini oʻqitish uchun oʻqitish usullariga qaratilgan. Nazariyalar quyidagi usullarni oʻz ichiga oladi: avtonom taʼlim, koyot oʻrgatish, soʻrovga asoslangan taʼlim, maʼruza, yetuklik, sokratik usul, natijaga asoslangan taʼlim, bolalarga jiddiy qarash, transformativ oʻrganish Oʻquvchi va oʻrganishning tabiati. Falsafiy antropologiya Falsafiy antropologiya inson tabiatini falsafiy oʻrganishdir. Oʻrganish nuqtai nazaridan, oʻquvchining tavsifiy nazariyalariga misollar: Mutloq Aqlga taqlid qilishga qodir boʻlgan aql, ruh va ruh (Idealizm); narsalar olamini idrok etishga qodir tartibli, sezuvchi va aqlli mavjudot (Realizm), ruhi Xudoga oʻxshagan va Xudoni aql va vahiy orqali bilib oladigan aqlli mavjudot (Neotomizm), rivojlanayotgan va (pragmatizm), tanlov qilish va tanlash uchun mas’uliyatni oʻz zimmasiga olish orqali haqiqiy boʻlishga qodir boʻlgan tubdan erkin va individual mavjudot (ekzistensializm). Taʼlim jarayoni uchun falsafiy tushunchalar "Bildung" va "payeia" oʻz ichiga oladi. Pedagogik psixologiya Taʼlim psixologiyasi — bu odamlarning qanday oʻrganishi haqida tavsiflovchi nazariyalarni taqdim etadigan empirik fan. Psixologiyadagi taʼlim nazariyasiga misollar: konstruktivizm, bixeviorizm, kognitivizm va motivatsion nazariya. Taʼlim nevrologiyasi Taʼlim nevrologiyasi — bu biologik jarayonlar va taʼlim oʻrtasidagi oʻzaro taʼsirni oʻrganish uchun turli fanlar boʻyicha tadqiqotchilarni birlashtirgan rivojlanayotgan soha.