Mehmed Şevkî Efendi. Mehmed Şevkî Efendi (; "Turkcha": Mehmed Şevkî Efendi; 1829-yil Kastamonu – 1887-yil Istanbul) atoqli Usmonli xattoti. Uning uslubi "Shevki maktebiy" xattotlik maktabiga aylangan, bu uslubni koʻplab zamonaviy xattotlar oʻziga asos qilib olgan. Hayot va faoliyat. Mehmed Şevkî Efendi 1829-yili Qoradengiz boʻyidagi Kastamonu shahrida tugʻilgan. U yoshligida Istanbulga joʻnatilgan va u yerda amakisining qoʻlida tarbiyalangan. U birinchi rasmiy taʼlimni amakisi Mehmed Hulusiy afandidan olgan. U "sulus" va "nasx" yozuvlarini oʻrgangan. Keyinchalik amakisi uning tajribali bir ustadan taʼlim olishini xohlagan. Shundan soʻng Qozoq Mustafo Izzet afandiga shogirdlikka bermoqchi boʻlgan. Biroq, bola amakisidan boshqa ustozdan taʼlim olmasligini aytgan. Oxir-oqibat, u Hofiz Usmon va boshqa buyuk xattotlarning xattotlik asarlaridan ilgʻor uslublarni oʻrgandi. Mehmed Şevkî boshqa maktabga oʻqishdan koʻra amakisi bilan qolib, oʻz uslubini rivojlantirish erkinligiga ega boʻldi. Bu uslub "Şevki mektebi" nomi bilan mashhur boʻldi. U bir qator xattotlarni yetishtirdi. Mehmed Şevkî Seyh Hamdullohdan keyin "sulus" va "nasx" yozuvlarini takomillashtirgan xattotlarning oxirgisi edi. U „ilgari erishilmagan va undan keyin ham oshib ketmagan komillik choʻqqisiga“ erishdi. U Urush vazirligida qalamkashlikdan dars bergan, u yerda harbiy ulamolar tayyorlagan, bir qancha maktablarda ham ishlagan. U Sulton Abdulhamid IIning oʻgʻillariga ham xattotlikdan dars bergan. U 1887-yil 7-mayda insultdan vafot etdi va markazefendi qabristonida amakisi Hulusiy afandi yoniga dafn qilindi. Uning uch qizi va bir oʻgʻli qolgan. Ish. U Qur’onning 25 nusxasini yozgan. U ""Sulus va Nasx Mashqlari" asarining muallifidir". Uning ijodida „Muhammed Shavkiy“ imzosi bilan yozilgan xattotlik kompozitsiyalari ham mavjud.