Mavlono Gʻuboriy. Mavlono Gʻuboriy (XV–XVI asr) – fors-tojik tilida ijod qilgan xurosonlik shoir. Nomi “Majolis un-nafois”ning uchinchi majlisida tilga olinadi. Alisher Navoiy uning isfaroyindan ekanligini, faqir kishi boʻlib, koʻp vaqtini Astarobod, Isfaroyin, Joʻyan va Bahrobod viloyatlarida oʻtkazishini aytadi va quyidagi matlaʼsini keltiradi:Shabki, meraftam ba pahlui sagi on dilfi roʻz, Xob dar chashmam nameomad zi shodi to ba roʻz. (Mazmuni: Kechasi ul koʻngil yorituvchining iti yonidan oʻtar ekanman, shodligimdan tonggacha koʻzimga uyqu kelmadi).