Mening Otim Qirmizi. Mening Otim Qirmizi – adabiyot boʻyicha Nobel mukofoti sohibi Orhan Pamuk qalamiga mansub boʻlgan roman. Ushbu roman 1998-yilda chop etilgan. Mazmuni. Mening Otim Qirmizi romani – 1591-yilda Usmonli Sulton Murod III davridan 9 kun oʻtib Istanbulda qorli ob-havo sharoitida boʻlgan voqea haqida yozilgan asar. Saroy xattotlari va miniaturachilar sultonning buyrugʻi bilan tayyorlangan kitob uchun yashirincha frankcha taʼsirga ega rasmlar chizadi. Kitobning asosiy qahramonlari – rassomlarni qabul qiladigan uyning qizi Şeküre va unga oshiq boʻlgan xolasining qizi Kadır. Istanbulda qimmatchilik va qoʻrquv hukmronlik qilayotgan bir paytda, bu uydagi xattotlar va miniaturachilar qahvaxonalarda toʻplanib, ertakchilar tomonidan aytilgan voqealarni tinglash bilan zavqlanishardi. „Mening Otim Qirmizi“ning yana bir xususiyati shundaki, kitobning har bir personaji oʻz tilida gapiradi, oʻlik va jonsiz narsalar birinchi oʻringa chiqib, kitob voqealarini oʻz nuqtai nazaridan aytib beradi. Asar ingliz tiliga Erdagʻ Goʻknar tomonidan 2001-yilda tarjima qilingan. 2006-yilda Nobel mukofotiga sazovor boʻlgan. Asar 60 dan ortiq tillarga tarjima qilingan. Syujeti. Roman 1591-yilning qish oylarida Istanbulda kechgan voqelar asosida yozilgan. Ikki oʻgʻil farzandli Şekürening eri toʻrt yildan beri urushdan qaytmaydi. Şekürening bolalik muhabbati, Şekürening jiyani Kara bilan qilgan ishqiy munosabati oʻrtaga chiqqach uydan haydaladi va 12 yildan soʻng uyga qaytadi. Qaytib kelgach, sevgan insoni Şeküre bilan qayta munosabatlarni tiklash yoʻllarini qidiradi. Şekürening bobosi podishohning amri bilan maxfiy bir kitob yozdiradi. Asarning maxfiy metotlar bilan yozilganligi uning afzalliklaridan biri hisoblanadi. Efendi Osmanli, saroyning mashhur naqqoshlari Kelebek, Zeytin va Leylekka kitobning naqshlarini tayyorlash vazifasini yuklagan. Erzrumlu Hoca Efendi – naqqosh. U podshohning tayyorlatayotgan kitobiga qarshilik koʻrsatadi va naqqoshlar oʻrtasida tortishuv yaratadi. Naqqosh ularga urf-odatlariga va dinga zid ish qilayotganliklari haqida aytadi. Qahramonlar. Kara – bu romanning bosh obrazi. Jasur va qarorli. Şeküre – bu asarning bosh obrazi. Zeytin – bu romanning salbiy obrazi. Chunki, u Zerif Efendi va Enişte Efendining qotili. Leylek – uch naqqoshdan biri. Kelebek – romandagi soʻnggi naqqosh.