Gulamur Rahmon. Gulamur Rahman Maizbhandari (), shuningdek, Baba Bhandari (), amakisi Sayid Ahmad Ullohdan keyin Bangladeshdagi birinchi soʻfiylik Maizbhandari ordeni boshligʻi boʻlgan bengal soʻfiy voizi edi. Kelib chiqishi. Gulamur Rahmonning otasi Abdulkarim Shoh, Sayid Ahmad Ullohning kenja ukasi va onasi Musharaf Jaan boʻlgan. Uning ota-bobolari Sayidlar boʻlib, dastlab Madinadan Bagʻdod va Dehli orqali oʻrta asrlardagi Bengaliyaning sobiq poytaxti Gaurga koʻchib kelishgan. Gulamurning ajdodlari Hamid ad-Din Gaurning imomi va qozisi etib tayinlangan edi, ammo shaharda toʻsatdan epidemiya sodir boʻlganligi sababli Hamid keyinchalik Chittagong tumanidagi Patiyaga koʻchib oʻtdi. Hamidning oʻgʻli Sayid Abdul Qodir zamonaviy Fotikchharida Azimnagarga "imom" etib tayinlangan. Uning ikki oʻgʻli bor edi; Sayid Ataulloh va Sayid Tayyab Ulloh. Ikkinchisining uchta oʻgʻli boʻlgan; Sayid Ahmad, Sayid Matiulloh va Sayid Abdul Karim hamda kenja oʻgʻli Sayid Gulamur Rahmon Baba Bhandarining otasi edi. Ilk Faoliyati va taʼlimi. Gulamur Rahmon 1865-yil 14-oktyabrda Chittagongning Fatikchxari shahridagi Maizbhandar qishlogʻida bengal musulmon oilasida tugʻilgan. Uni „bog‘im atirgul“ deb atagan amakisi shogirdlarga, xususan ustalarga dars berishni ishonib topshirgan. U ruhiy sayohatining bir qismi sifatida oʻrmonda yolgʻiz kezish bilan vaqt oʻtkazar edi. Taxminan 1914-yilda u meditatsiya holatiga kiradi. Gulamur Rahmon koʻp hollarda gapirish istamaydi va shu tariqa magdub pir sifatida taniladi. 1928-yilda u otasining uyidan chiqib, oʻz uyiga koʻchib oʻtadi, u yerda shogirdlari va uning toʻrt oʻgʻli ordenni boshqarish uchun mas’uliyatni oʻz zimmalariga olishdi. Sayyid Ahmad Ulladan meros. Nemis olimi Hans Harderning fikricha,