Narsissizm. Narsissizm oʻzi egosiga qaram boʻlgan shaxsiyat yoʻnalishi boʻlib, kishining oʻz tashqi koʻrinishi yoki qiyofasiga haddan tashqari qiziqish bildirishi va koʻpincha boshqalar hisobidan oʻz ehtiyojlari bilan haddan tashqari ovora boʻlib qolishi shaklida namoyon boʻladi. Oʻzi va oʻz ehtiyojlari haqida maʼlum darajada qaygʻurish har bir individga xos tabiiy jarayondir. Narsissizm odatiylikdan gʻayritabiiy shaxsiyat ifodasigacha boʻlgan davomiylikda namoyon boʻlishi mumkin. Narsissizmning normal, sogʻlom darajalari va oʻz-oʻzini qabul qilishi qiyin boʻlgan yoki narsisistik shaxsiyat buzilishi kabi patologik ruhiy kasalligi boʻlgan odamlar oʻrtasida sezilarli farq bor. Tarixi. „Narsissizm“ atamasi miloddan avvalgi 8-yilda yozilgan Rim shoiri Ovidning "Metamorfozalar" asaridan kelib chiqqan. Asarning 3-sheʼriy kitobida koʻplab potensial oshiqlarning yutuqlarini rad etuvchi kelishgan yigit Narsissusning afsonaviy tarixi haqida hikoya qilinadi. Unga koʻra, boshqalar chiqargan tovushlarni akslantirishga hukm qilingan laʼnatlangan Echo nimfasini rad etgan Narsissusni xudolar suv havzasidagi oʻz aksini sevib qolish bilan jazolaydi. Narcissus sevgisi yoʻnaltirilgan obyekt unga sevgi bilan javob qaytara olmasligini bilib qolgach, uni qargʻay-qargʻay halok boʻladi. Haddan tashqari xudbinlik tushunchasi butun tarixiy davr davomida tan olingan. Qadimgi Yunonistonda bu holat hubris tushunchasi sifatida maʼlum boʻlgan. Faqat XIX asr oxirlariga kelib narsissizm psixologik nuqtai nazardan oʻrganila va tavsiflana boshladi. Oʻsha vaqtdan beri mazkur atama psixologiyada maʼno jihatidan sezilarli farqlarga ega boʻldi. Narsissizm quyidagilarni tasvirlash uchun ishlatilgan: Psixiatrlar Pol Näcke va Havelock Ellis (1889) bir-biridan mustaqil tarzda birinchi marta „narsissizm“ atamasini oʻz tanasiga jinsiy sherikning tanasiga qanday munosabatda boʻlsa, xuddi shunday muomala qiladigan odamni tasvirlash uchun ishlatgan. Narsissizm, bu nuqtai nazardan, insonning butun jinsiy hayotini suiisteʼmol qiladigan buzuqlik sifatida koʻrilgan. Psixoanalitik Otto Rank 1911-yilda narsissizm haqidagi birinchi klinik maqolani nashr etdi va uni bemaʼnilik va oʻz-oʻzidan hayratlanish bilan bogʻladi. Yana bir psixoanalitik, nevrolog Ernest Jones 1913-yilda birinchi boʻlib ekstremal narsissizmni talqin qildi va uni xarakterdagi nuqson sifatida „Xudo-kompleks“ deb atadi. U Xudo kompleksiga ega boʻlgan odamlarni oʻzini oʻta muhim deb hisoblovchi, haddan tashqari oʻziga ishongan, avtoerotik, oʻzini koʻz-koʻz qiladigan, oʻzidan hayratlanadigan, hamma narsani bilaman va qila olaman deb hisoblaydigan shaxs sifatida tavsiflaydi. Bunday individlarning oʻziga xoslikka muhtojligi yaqqol kuzatiladi. Zigmund Freyd (1914) oʻzining „Narsissizm haqida: Kirish“ nomli risolasida narsissizm haqidagi qarashlarini bayon qildi. Uning fikricha, hamma odamlar tugʻilganidan boshlab narsisizm darajasiga ega (birlamchi narsissizm) va bu narsissizm sogʻlom xarakterga ega hamda vaqt oʻtishi bilan boshqalarga boʻlgan muhabbat sifatida namoyon boʻladi. Freyd narsisizmni avtoerotizm va obyektga muhabbat, boshqalarga muhabbat oʻrtasidagi zaruriy oraliq bosqich deb hisboblaydi. U, shuningdek, oʻz muhabbatini boshqalarga koʻrsatish darajasiga yetgan odamlar bu muhabbatni oʻzlariga yoʻnaltirganlarida narsisizm nevrozga (ikkilamchi narsissizmga) aylanadi, degan nazariyani ilgari suradi. Vaqt oʻtishi bilan bu shaxslar jamiyatdan uzilib qoladilar va boshqalarga qiziqmay qoʻyadilar. Robert Waelder 1925-yilda birinchi boʻlib narsisizmni shaxsiy xususiyat sifatida konsepsiyalashtirgan. Uning taʼrifi kamsituvchi, oʻzini boshqalardan ustun his qiladigan, tez-tez oʻzidan hayratlanadigan va boshqalarga hamdardlik koʻrsatmaydigan shaxslarni tasvirlaydi. Waelderning ishi va amaliy tadqiqotlari bugungi kunda narsissizm va klinik buzilish sanalgan narsisistik shaxsiyat buzilishining taʼriflanishiga taʼsir koʻrsatdi. Uning bemori muvaffaqiyatga erishgan olim boʻlib, u oʻzini haddan ortiq darajada yaxshi koʻrar va oddiygina aybdorlik hissga ega emasdi. U odamlardan oʻta uzoq va mustaqil, boshqalarga hamdardlik bildira olmaydigan va intim munosabatlarda xudbin edi. Bundan tashqari, u haddan tashqari mantiqiy fikr yuritar va ilmiy bilimlarni amaliy qoʻllashda mavhum intellektual fikrni qadrlardi. Karen Horney (1939) narsissizm oʻzini oʻzi sogʻlom baholashdan patologik holatgacha boʻlgan spektrdagi hodisa ekanligini taxmin qiladi. Bu atama 1979-yilda Christopher Laschning "Narsissizm madaniyati" asari nashr etilgandan keyin kengroq ijtimoiy ong chegaralariga kirdi Oʻshandan beri ijtimoiy tarmoqlar, bloggerlar va oʻz-oʻzini band qiluvchi mualliflar „narsissizm“ni oʻz manfaatlari uchun harakat qiluvchilar va barcha uy zoʻravonlari uchun umumiy taʼrif sifatida qoʻllaydilar. Xususiyatlari. Narsissizm „yaxshi“ yoki „yomon“ boʻlishi shart degan standart mavjud emas; bu oʻlchanayotgan kontekst va natijalarga bogʻliq. Ijtimoiy munosabatlarni boshlash kabi muayyan ijtimoiy kontekstlarda va oʻzini yaxshi his qilish kabi maʼlum natijalar bilan sogʻlom narsissizm foydali boʻlishi mumkin. Biroq boshqa kontekstlarda, masalan, uzoq muddatli munosabatlarni saqlab qolish va turli holatlar, masalan, faqat oʻzini haq deb hisoblash nuqtai nazaridan narsissizm zararlidir. Narsissizmning inson shaxsiyatidagi oʻziga xosligi jihatidan toʻrtta oʻlchovi aniqlangan: yetakchilik/hokimiyat, ustunlik/takabburlik, oʻzini sevish/oʻzidan hayratlanish va ekspluatatsiya/huquq. Narsissizmning normal va sogʻlom darajalari. Narsissizm yetuk oʻz-oʻzini hurmat qilish va oʻzini qadrlashning muhim tarkibiy qismidir. Aslini olganda, narsissistik xatti-harakatlar insonning oʻz qadr-qimmatini himoya qilishga qaratilgan shaxsiy va shaxslararo strategiyalar tizimidir. Sogʻlom narsissizm yetuk psixologik salomatlik bilan bogʻliqligi taxmin qilingan. Oʻz-oʻzini hurmat qilish narsisizm va psixologik salomatlik oʻrtasida vositachi vazifasini bajaradi. Shu sababli, oʻzini-oʻzi hurmat qilish, oʻzini-oʻzi idrok etish qobiliyati yoqimliligi tufayli yuqori darajali narsisslar nisbatan tashvish va gʻamginlikdan holi hisoblanadilar. Narsissizmning halokatli darajalari. Narsissizm oʻz-oʻzidan shaxsiy xususiyatdir. Biroq narsisistik xatti-harakatlarning yuqori darajasi zarar etkazishi va oʻzini oʻzi magʻlub qilishi mumkin. Buzgʻunchi narsissizm — bu odatda patologik narsisistik shaxs buzilishi bilan bogʻliq boʻlgan baʼzi kuchli xususiyatlarning, masalan, tanlanganlik va ustunlik tuygʻulari, takabbur xatti-harakatlar va boshqalarga nisbatan hamdardlik va gʻamxoʻrlikning umumiy yetishmasligi bilan tavsiflanadigan „kattalik namunasi“ning doimiy namoyon boʻlishi bilan izohlanadi. Spektrda buzgʻunchi narsissizm sogʻlom narsissizmdan koʻra ekstremalroq, ammo patologik holat kabi ekstremal emas. Narsisizmning patologik darajalari. Narsisistik xatti-harakatlarning juda yuqori darajasi patologik holat sanaladi. Freyd taʼkidlaganidek, bunday narsissizm sogʻlom narsissizmning kuchaygan, ekstremal koʻrinishidir. Freydning narsisizm gʻoyasi oʻzidan boshqalarni seva olmaslik, empatiyaning yetishmasligi, hissiy boʻshliq, zerikish va kuchni izlashga tinimsiz ehtiyojda namoyon boʻladigan patologiyani tasvirlab beradi. Klinik nazariyotchilar Kernberg, Kohut va Teodore Millonlarning barchasi patologik narsissizmni erta bolalik davridagi noaniq va mos kelmaydigan oʻzaro taʼsirlarga javob reaksiyasi sifatida koʻrdilar. Ular narsisslarga oʻzaro munosabatlarda kompensatsiya qilishga harakat qilishni taklif qiladilar. Nemis psixoanalitigi Karen Horney (1885—1952) ham narsissistik shaxsiyatni erta muhit tomonidan shakllantirilgan maʼlum bir temperament xususiyati sifatida koʻradi. Irsiyat. Egizaklar ustida oʻtkazilgan irsiylik tadqiqotlari standartlashtirilgan testlar bilan oʻlchanadigan narsisistik xususiyatlar koʻpincha meros boʻlib qolganligini koʻrsatdi. Narsissizmning yuqori irsiyat koʻrsatkichi (0,64) ekanligi aniqlandi, bir xil egizaklarda bu xususiyatning muvofiqligi ekologik sabablarga qaraganda genetik jihatdan sezilarli darajada taʼsirlanganligini koʻrsatadi. Oddiy va patologik shaxsdan tortib narsissistik xususiyatlarning davomiyligi yoki spektri mavjudligi ham koʻrsatilgan. Bundan tashqari, dalillar shuni koʻrsatadiki, narsissizmning individual elementlari ham oʻzlarining merosxoʻrlik darajasiga ega, masalan, intrapersonal ulugʻvorlik 0,23 ballga, shaxslararo huquq esa 0,35 ballga ega. Genetik taʼsir narsissizmning namoyon boʻlishida muhim ahamiyat kasb etsa-da, bu „oʻyin“dagi yagona omil emas. Narsissizm ifodalari. Jinsiy narsissizm. Jinsiy narsisizm shahvoniy xulq-atvorning egosentrik modeli sifatida tasvirlangan, bu jinsiy qobiliyat yoki jinsiy huquqni, baʼzan nikohdan tashqari munosabatlar shaklida oshib ketgan tuygʻuni oʻz ichiga oladi. Bu oʻz-oʻzini past baholaganlik uchun ortiqcha kompensatsiya yoki haqiqiy yaqinlikni davom ettira olmaslik ifodasi boʻlishi mumkin. Narsissistik xulq-atvor namunasi ayollarga qaraganda erkaklarda koʻproq kuzatiladi, deb hisoblansa-da bu jinsiy yetishmovchilik tuygʻularini haddan tashqari magʻrur boʻlish yoki oʻzlarining erkaklik yoki ayolliklariga berilib ketish orqali qoplaydigan erkaklarda ham, ayollarda ham uchraydi. Baʼzi ekspertlar „jinsiy qaramlik“ deb ataladigan munozarali holat aslida qaramlik holati emas, balki jinsiy narsissizm yoki jinsiy kompulsivlik deb hisoblashadi. Ota-onalarning narsissizmi. Narsissistik ota-onalar koʻpincha oʻz farzandlarini oʻzlarining kengaytmalari sifatida koʻradilar va ularni oʻzlarining hissiy va oʻzini-oʻzi hurmat qilish ehtiyojlarini qoʻllab-quvvatlaydigan tarzda harakat qilishga undaydilar. Zaifligi tufayli yosh bolalar bu xatti-harakatlardan sezilarli darajada taʼsirlanadilar. Ota-onalarning ehtiyojlarini qondirish uchun bolalar oʻz istaklari va his-tuygʻularini qurbon qilishlari mumkin. Bunday ota-ona tarbiyasida voyaga etgan bola balogʻat yoshida oʻz yaqin munosabatlari bilan kurashga kirishishi mumkin. Ekstremal holatlarda bunday tarbiya uslubi bolalar bilan munosabatlarning buzilishiga olib kelishi mumkin, bu esa norozilik tuygʻusi va baʼzi hollarda oʻz-oʻzini barbod qilish tendensiyalariga olib kelishi mumkin. Mashhurlarning narsissizmi. Mashhurlarning narsissizmi (baʼzan "orttirilgan situatsion narsissizm" deb ataladi) — boylik, shon-shuhrat va mashhur kishilarning boshqa tuzoqlari tufayli kech oʻsmirlik yoki balogʻat yoshida rivojlanadigan narsissizm shakli. Mashhur narsissizm bolalikdan keyin rivojlanadi, mashhur odamlarga berilib ketgan jamiyat tomonidan qoʻzgʻatiladi va qoʻllab-quvvatlanadi. Muxlislar, yordamchilar va tabloid ommaviy axborot vositalari bu odam haqiqatan ham boshqa odamlardan koʻra muhimroq ekanligi haqidagi gʻoyani ilgari suradilar, bu faqat moyillik yoki yashirin boʻlishi mumkin boʻlgan narsissistik muammoni yuzaga chiqaradi va uning shaxsiyatning toʻliq buzilishiga aylanishiga yordam beradi. „Robert Millmanning aytishicha, mashhurlar odamlarning ularga qarashlariga shunchalik koʻnikishadiki, oxir-oqibat oʻzlari boshqalarga qaramay qoʻyadilar“. Oʻzining eng ekstremal koʻrinishi va alomatlarida bu turdagi narsissizm narsisistik shaxsiyat buzilishidan ajralib turmaydi, faqat kech boshlanishi va koʻplab muxlislar tomonidan qoʻllab-quvvatlanishi bilan farqlanadi. „Ijtimoiy meʼyorlar, nazorat va ularni markazlashtiruvchi odamlarning yoʻqligi bunday kishilarni daxlsiz ekanliklariga ishonishga majbur qiladi“. Shu sababdan ham ular beqaror munosabatlar, giyohvand moddalarni isteʼmol qilish yoki tartibsiz xatti-harakatlardan aziyat chekishlari mumkin. Kollektiv narsissizm. Kollektiv narsissizm — bu narsissizmning bir turi boʻlib, unda odam oʻz guruhiga haddan tashqari muhabbat qoʻyadi. Narsissizmning klassik taʼrifi individuallikka qaratilgan boʻlsa-da, kollektiv narsissizm guruh haqida shunga oʻxshash haddan tashqari yuqori fikrga ega boʻlish mumkinligini va guruh narsissistik shaxs sifatida mavjud boʻla olishini taʼkidlaydi. Kollektiv narsissizm etnosentrizm bilan bogʻliq; ammo etnosentrizm, birinchi navbatda, etnik yoki madaniy darajadagi oʻzini oʻzi markazlashtirishga qaratilgan boʻlsa, kollektiv narsissizm faqat madaniyatlar va etnik guruhlardan tashqari har qanday turdagi guruhga taalluqlidir. Narsisistik xatti-harakatlarni normallashtirish. Baʼzi sharhchilarning taʼkidlashicha, Amerika aholisi Ikkinchi Jahon urushi tugaganidan keyin tobora narsisstik boʻlib qolgan. Odamlar eʼtibor qozonish uchun kuchli raqobatlashadilar. Ijtimoiy vaziyatlarda ular suhbatni boshqalardan uzoqlashtirishga va oʻzlariga qaratishga moyillik koʻrsatadilar. „Tinglash“ va „oʻzi haqida doimo gapiradigan odamlarni boshqarish“ haqidagi ommaviy adabiyotlarning koʻpligi bunday vaziyatlarning kundalik hayotda qanchalik keng tarqalganligini koʻrsatadi. „Realiti-TV“ dasturlarining oʻsishi, raqamli media, ijtimoiy media va shon-shuhratga intilish „ommaviy narsisizmning yangi davri“ni keltirib chiqaradigan onlayn madaniyatning oʻsishi bilan bu daʼvo tasdiqlanadi. 1987 va 2007-yillar oraligʻidagi AQShda mashhur qoʻshiq matnlarini tahlil qilish tendensiyasi ham Amerika madaniyatining narsissistik boʻlib qolgani haqidagi bahsni qoʻllab-quvvatlaydi. Qoʻshiq matnlarida birinchi shaxs birlik olmoshlaridan foydalanishning oʻsishini aniqladi, bu kishilarning oʻziga koʻproq eʼtibor berayotganini aks ettiradi, shuningdek, gʻayriijtimoiy xatti-harakatlarga murojaat qiladi; xuddi shu davrda boshqalarga eʼtiborni, ijobiy his-tuygʻularni va ijtimoiy oʻzaro taʼsirlarni aks ettiruvchi soʻzlarning qisqarishi kuzatildi. Amerikaning mashhur bosma nashrlarida narsissizm va oʻz-oʻziga cheksiz muhabbat haqidagi havolalar 1980-yillarning oxiridan beri katta inflyatsiyani boshdan kechirdi. 1987-yildan 2007-yilgacha AQShning yetakchi gazeta va jurnallarida nasissizm aks ettiruvchi holat toʻgʻrisidagi toʻgʻridan-toʻgʻri eslatmalar 4,540 foizga oshdi, 1970-yillardagi matbuotda bu tendensiya deyarli kuzatilmaydi. Matbuotda narsissizm atamasi 2002 va 2007-yillar orasida 5000 dan ortiq marta tilga olingan. Individualistik va kollektivistik milliy madaniyatlar. Madaniy ishlab chiqarishdagi oʻxshash oʻzgarishlar boshqa Gʻarb davlatlarida ham kuzatilmoqda. Masalan, eng katta tirajli Norvegiya gazetasining lingvistik tahlili shuni koʻrsatdiki, 1984-yildan 2005-yilgacha oʻz-oʻziga qaratilgan va individualistik atamalardan foydalanish chastotasi 69 foizga oshgan, kollektivistik atamalar esa 32 foizga qisqargan. Bir tadqiqot individualistik madaniyat, Amerika Qoʻshma Shtatlari va kollektivistik madaniyat, Janubiy Koreya oʻrtasidagi reklamadagi farqlarni koʻrib chiqdi va AQShda shaxsning oʻz shaxsi va oʻziga xosligini taʼkidlashga koʻproq moyillik borligini aniqladi; Janubiy Koreyadagi reklama ijtimoiy muvofiqlik va uygʻunlikning muhimligini taʼkidlaganidek taassurot uygʻotadi. Bu madaniy farqlar milliy madaniyatlar ichidagi individual farqlarning taʼsiridan koʻra koʻproq edi. Bahslar. Soʻnggi 10 yil ichida narsissizm va narsissistik shaxsiyat buzilishi (NPD) ga qiziqish ortdi. Mavzu atrofida jiddiy munozaralar mavjud, jumladan: Ushbu qarama-qarshilik darajasi 2010—2013-yillarda Psixik kasalliklar diagnostikasi va statistik qoʻllanmasining 5-nashri (2013) uchun shaxsiyat buzilishlari qoʻmitasi narsissistik shaxsiyatni qoʻllanmadan olib tashlashni tavsiya qilganida jamoatchilik eʼtiboriga havola qilingan. Klinik hamjamiyatda uch yillik munozarali munozaralar boʻlib oʻtdi, eng keskin tanqidchilardan biri qoʻllanmaning 4-nashri uchun DSM shaxsiyat buzilishlari qoʻmitasiga rahbarlik qilgan professor John Gunderson, MD boʻlgan.