Muayididdin Nasafiy. Muayididdin Nasafiy (arabcha: مؤيد الدين النسفي — Muayididdin Nasafiy — Toʻliq ismi: Muayididdin Nasafiy (XII asr) — Shoir. Hayoti va faoliyati. Muhammad Afviy o‘zining „Lubobu-l-albob“ tazkirasida uni „Ustodu-sh-shuaro“ („Shoirlar ustodi“) deb ataydi. U garchi Nasafda tug‘ulgan bo‘lsa-da, Samarqandda yashagan va Qoraxoniy hukmdorlar vasfida qasidalar bitgan. Jumladan, „Pahlavonnoma“ nomli masnaviysi Qoraxoniy hukmdor Pahlavon Jaloliddinga bag‘ishlangan. Uning asarlari o‘z vaqtida nihoyatda mashhur bo‘lgan. „Uning sheʼrlar devoni qizil gugurt va tillarang yoqut kabi aziz va kamyobdir“, deb yozadi Muhammad Afviy. Afsuski, shoirning sheʼrlar devoni va yuqorida tilga olingan „Pahlavonnoma“ masnaviysi bizgacha yetib kelmagan. XII asrda Movarounnahrda yashagan boshqa shoirlar singari Muayiddin Nasafiy ham qashshoqona hayot kechirgan. Uning qasidalari va qitʼalarida aks etgan turmush uqubatlaridan shikoyat ana shundan dalolat beradi. „Lubobu-l-albob“da shoirning ikki qasidasi, bir qitʼasi va bir ruboiysi keltarilgan. Asarlari. “Pahlavonnoma”