Turkiyadagi lo‘lilar. Chingene () yoki turk loʻlilari — bu Turkiyada yashovchi loʻlilar guruhlarining umumiy nomi (Roʻmol va Bosch filiallaridan). Ular rasman milliy ozchilik sifatida tan olinmagan. Diniga koʻra koʻpchiligi sunniy musulmonlardir. Rumin tilining mahalliy shevalariga yunon va kurd tillari hamda turk tilining Anadolu lahjasi taʼsir koʻrsatgan. Turkiyadagi chingenlar soni 500 mingga yaqin. Koʻpincha Erondan kelib chiqqan loʻlilarga oʻxshash Abdal guruhi ham chingenlarga tegishli. Qayta joylashtirish. Norasmiy maʼlumotlarga koʻra Turkiyada 500 mingga yaqin turk loʻlilari yashaydi. Boshqa maʼlumotlarga koʻra ularning soni 5.000.000 ga yetadi, rasmiy manbalarda esa 35.000 kishi, yaʼni Turkiya aholisining 0,05 % ni tashkil qiladi. Kichik Osiyodagi loʻlilarning birinchi hujjatli dalillari IX asrga toʻgʻri keladi. Ular Vizantiya imperiyasiga Forsdan kelgan. Usmonlilar davrida Romanlar imperiyaning Bolqondagi hududi Rumeliyada ham joylashdilar. Istanbulning Fatih tumanidagi tarixiy Sulukule turar joyi Yevropadagi eng qadimgi loʻlilar mahallasi edi. Usmonlilar imperiyasida loʻlilar islomni qabul qilganlar. Turkiyzabon xoraxonlar 14—15-asrlarda Anadoludan Bolqonga yetib kelib, Usmonli qoʻshiniga xizmat qilganlar Ular zamonaviy Turkiyada etnik ozchilikning huquqiy maqomiga ega emaslar. Loʻlilarning bu pozitsiyasi 1923-yil Lozanna shartnomasidan beri oʻrnatilgan boʻlib, uning etnik ozchiliklarni himoya qilishga bagʻishlangan III bobida asosiy eʼtibor musulmon boʻlmagan ozchiliklarga berilgan. Anʼanaviy turmush tarzi va faoliyati. Chingene anʼanaviy mashgʻulotlariga musiqa, raqs, koʻcha gul savdosi, temirchilik, savat toʻqish va tilanchilik kiradi. Turkiyadagi loʻlilarning aksariyati oʻtroq turmush tarzini olib boradi. Asosan Adana, Izmir va Kemer shaharlarida yashaydi..