Ehson. Ehson ( – „yaxshi ish, rahm-shafqat“) – islomda xudojoʻy ish, komil ibodat, sidqidildan xizmat qilish, musulmon kishi Allohni koʻrgandek sajda qilishi. Imon va islom bilan birga iymonning uch darajasidan biri hamda iymonning eng oliy koʻrinishi. Ehsonning teskarisi munofiqlik (nifoq) va koʻz-koʻz qilish (riyo) dir. Toʻliq ixlosga erishish uchun musulmonlarga Allohni doimo zikr qilish (zikr), turli ibodatlarda tirishqoqlik, nafsga qarshi kurashish, samimiy tavba qilish, xayr-ehson qilish va hokazolar orqali qalbini har qanday gunohlardan tozalash tavsiya etiladi. Tavsifi. Islomda ehson musulmonlarning ibodatda komillik yoki mukammallikka erishish uchun mas’uliyatidir, shunda musulmonlar Xudoni koʻrgandek ibodat qilishga harakat qiladilar va uni koʻrmasalar ham, shubhasiz, U ularni doimo kuzatib turishiga ishonadilar. Bu taʼrif Jabroilning hadislaridan kelib chiqqan boʻlib, Muhammad: „[Ehson] Allohga goʻyo Uni koʻrayotgandek ibodat qilishdir, agar siz Uni koʻrmasangiz, U sizni koʻrib turuvchidir“ degan. (Al-Buxoriy va Muslim). Muhammadning hadislariga koʻra „Alloh hamma narsaga ehson yozguvchi“.