Bolalar qashshoqligi. Bolalar kambagʻalligi – kambagʻallikda yashayotgan bolalar holati boʻlib, kambagʻal oilalar farzandlari va davlat resurslari cheklangan yoki umuman mavjud boʻlmagan yetim bolalarga nisbatan qoʻllaniladi. YUNISEFning hisob-kitoblariga koʻra, 356 million bola oʻta qashshoqlikda yashaydi. Hisob-kitoblarga koʻra, 1 milliard bola (dunyodagi barcha bolalarning qariyb yarmi) uy-joy, muntazam oziq-ovqat yoki toza suv kabi kamida bitta zaruriy ehtiyojga ega emas. Bolalar kattalarga qaraganda ikki baravar koʻproq qashshoqlikda yashaydilar va eng kambagʻal bolalar 5 yoshgacha vafot etish ehtimoli yaxshi sharoitda yashayotgan tengdoshlariga qaraganda ikki baravar koʻproq. Taʼrif. Koʻplab mamlakatlarda bolalar deganda oʻn sakkiz yoshga toʻlmagan voyaga yetmagan shaxslar tushuniladi. Birlashgan Millatlar Tashkilotining Bolalar jamgʻarmasi (UNICEF) qashshoqlikda yashayotgan bolalarni „yashash, rivojlanish va gullab-yashnash uchun zarur boʻlgan moddiy, maʼnaviy va hissiy resurslardan mahrum boʻlgan, oʻz huquqlaridan foydalana olmaydigan, oʻz salohiyatiga toʻliq erisha olmaydigan yoki jamiyatning toʻliq va teng huquqli aʼzosi sifatida ishtirok eta olmaydilar“ deb taʼriflaydi. Bolalar kambagʻalligini hisoblash. Bolalar kambagʻalligini miqdoriy baholashning eng oson usuli mutlaq yoki nisbiy pul chegarasini belgilashdir. Agar oila ushbu chegaradan yuqori daromadga ega boʻlmasa, bu oilaning bolalari qashshoqlik chegarasidan pastda yashaydi deb hisoblanadi. Mutlaq qashshoqlik chegaralari qatʼiy belgilangan va odatda faqat narxlarning oʻzgarishi uchun yangilanadi, ammo nisbiy qashshoqlik chegaralari aholining haqiqiy daromadiga qarab ishlab chiqiladi va isteʼmoldagi oʻzgarishlarni aks ettiradi. Mutlaq qashshoqlik chegarasi – bu maʼlum miqdordagi tovarlar va xizmatlarni sotib olish uchun zarur boʻlgan pul minimal daromadni aks ettiradi. Biroq, ogohlantirish shundaki, belgilangan chegaradan yuqori daromadga ega boʻlgan oila hali ham farzandlarining ehtiyojlariga sarflamaslikni tanlashi mumkin