Ibn Abdulhakam. Abulqosim Abdurahmon ibn Abdulloh ibn Abdulhakam (), asosan, Ibn Abdulhakam (; milodiy 801– 871/hijriy 257) nomi bilan mashhur. Misrning Fustat shahrida yashagan musulmon (sunniylik) tarixchi va huquqshunos. Uning „"Futuh Misr vaʼl-Magʻrib vaʼl-Andalus"“ („Misr, Shimoliy Afrika va Andalusning fath etilishi“) nomli asari islom tarixidagi eng qadimgi arab tilidagi tarixiy manbalardan biri sifatida eʼtirof etiladi va hozirgacha saqlanib qolgan muhim manba hisoblanadi. Hayoti. Ibn Abdulhakamning oilasi arablardan boʻlgan. Yozuvchining otasi Abdulloh va ukasi Muhammad oʻz davrida (IX asr boshlari) Misrda Molikiylik mazhabi boʻyicha yetakchi ulamolardan edi. Otasining vafotidan soʻng, bu oila oʻz eʼtiqodidagi ortodoksal qarashlarga sodiqligi sababli abbosiy xalifa al-Vosiq tomonidan taʼqib qilingan[ "" ]. Xalifa al-Mutavakkil hukmronligi davrida tarixchi Ibn Abdulhakam va uning birodarlari marhumga tegishli mulkni oʻzlashtirishda ayblanib, qamoqqa olingan. Qamoq davomida Ibn Abdulhakamning birodarlardan biri qiynoqlar ostida vafot etgan.