Svetlana Lunina. Svetlana Borisovna Lunina - Oʻrta Osiyo yodgorliklarini boʻyash texnikasi va keramika materiallari bo'yicha tadqiqot olib borgan oʻzbekistonlik arxeolog. Toshkent davlat universiteti professori edi. Ta'lim va martabasi. Svetlana Borisovna Lunina Toshkent shahrida B.V.Lunina oilasida tugʻilgan. U Oʻrta Osiyo davlat universitetining tarix fakultetiga talabalikka qabul qilinadi, 1955-yilda tarix va arxeologiya fakultetida tahsil olgan. 1955-1958-yillarda ustozlari Mixail Masson va Galina Pugachenkovalar rahbarligida arxeologiya fakultetida o'qiydi, 1960-yilda Toshkent Davlat universitetining arxeologiya kafedrasida oʻqituvchi boʻlib ishga kiradi. 1968-yilda Janubiy Turkmaniston arxeologik majmuasi (YuTAKE) ekspeditsiyasida materiallarni to'plagandan keyin, u Marv shahridagi kulolchilik bo'yicha nomzodlik dissertatsiyasini himoya qiladi. Lunina 1963-yilda Toshkent Davlat universitetining dotsenti, 1968-1981-yillarda esa arxeologiya kafedrasining mudiri lavozimida ishlagan. Olim 1981-1984-yillarda tarix kafedrasi dotsenti sifatida faoilyat yuritgan. U tarixiy, arxeologik va badiiy nuqtai nazardan Markaziy Osiyo arxeologiyasining turli jabhalaridan dars beradi. Kafedra mudiri sifatida Geologiya kafedrasi bilan hamkorlikda Samarqand shahrida sanʼat tarixi va nazariyasi kurslarini tashkil etadi. Bundan tashqari, Samarqand shahrida Oʻzbekistonning toʻrtlamchi choʻkindilari va qadimiy konlari stratigrafiyasi laboratoriyasini tashkil etadi. Tadqiqot va dala ishi. Luninaning tadqiqotlari mintaqada va yaqin hamda chekka hududlardagi sharqiy oʻrta asrlar tarixi, uning tarixiy topografiyasi, dinamikasi, hunarmandchilikning rivojlanish tarixini davrlashtirish bosqichlari, hunarmandchilikning ixtisoslashuvi, qurilish texnikasi hamda Oʻrta Osiyo hududidagi savdo va madaniy aloqalarni qamrab oladi. U 150 dan ortiq ilmiy maqolalar chop etgan. Lunina oltmishinchi yillarning boshlarida Marvdagi qazishmalarda ham qatnashgan. Keyinchalik u Toshkent hududida (jumladan, Noʻgʻay-Qoʻrgʻon, Qoʻgʻaytepa va Mingtepa qabristonlari) va janubiy Turkmanistonda ekspeditsiyalar uyushtiradi. 1964-yilda u 1968-1981-yillarda rahbarlik qilgan Qashqadaryo viloyatidagi (TAKE) ekspeditsiyasida qatnasha boshlaydi. Uning tadqiqotlari so'nggi bronza va temir davridan to o'rta asrlargacha bo'lgan yodgorliklarga qaratilgan edi. Ekspeditsiya Qashqadaryo vodiysidagi qadimiy shaharlar, jumladan, Shahrisabz, Chiroqchi, Kitob va hududdagi boshqa aholi punktlarini oʻrganishga ancha katta hissa qoʻshgan.