Guldara tumani. Guldara tumani Afgʻonistonning Kobul viloyatining shimoli-gʻarbiy qismida joylashgan . Uning aholisi 25 213 kishini, shu jumladan yangi qaytib kelganlarni (2006-yil BMTTDning rasmiy hisobi.). Taxminan 70% tojiklar va 30% pushtunlar tashkil etadi . Guldara tumani gʻarbdan Parvon viloyati, shimoldan Farzo tumani, sharqdan Qorabogʻ, Qalakan va Mir Bacha Kot tumanlari, janubdan Shakardara tumani bilan chegaradosh. Bosh qarorgohi Guldara tumanning shimoli-sharqiy qismidagi qishloq; tumanning o'zi 45 qishloqni o'z ichiga oladi. Guldara tumani Burhoniddin Rabboniy hukumatigacha Shakardara tumani tarkibiga kirgan. Fuqarolar urushi paytida deyarli butun tuman vayron boʻlgan va Kobulga olib boradigan asosiy yo'l yaqinidagi asosiy qishloqlar vayron qilingan. Bu alohida qishloqlari boʻlgan kichik tuman hisoblanadi. Biroq, 2001-yildan boshlab, asosan infratuzilma va asosiy qulayliklar bo'yicha katta yutuqlarga erishildi. So'nggi bir necha yil ichida Hukumat o'zining rivojlanish aralashuvlarini yanada samaraliroq, barqaror, adolatli va tuman darajasida jamiyatlarning ehtiyojlari va ustuvorliklariga javob beradigan qilish majburiyatini oshirdi. Guldara tumanida qishloq xoʻjaligini mexanizatsiyalash tizimi yoʻqligi, qishloq xoʻjaligida suv yetarli darajada ta’minlanmaganligi, chorva va oʻsimlik kasalliklarining tarqalishi sabab qishloq xoʻjaligi va chorvachilik mahsulotlari yetishtirish darajasi past. Yo'llarning buzilishi yoki yo'qligi transport muammolarini keltirib chiqardi va oziq-ovqat va boshqa zarur materiallar narxini oshirdi, xuddi shunday, professional shifokorlar, tegishli sog'liqni saqlash markazlari va sifatli dori-darmonlar bilan ta'minlanmaslik sog'liq muammolarini kuchaytirdi. Shunday qilib, mavjud maktablar soni yetarli emas, maktablar bilan o'quvchilar uyi o'rtasidagi masofa ancha uzoq, maktablarning omadli binolari o'quvchilar ochiq joylarda o'qib, vaqti-vaqti bilan ularning kasallanishiga sabab bo'lmoqda. Bundan tashqari, ishsizlik darajasi yuqori va aholining koʻp qismi ish topish uchun qo'shni davlatlarga ko'chib ketishadi yoki ular mamlakat ichida giyohvand moddalarga qaram bo'lib qolishadi. Politsiya, milliy armiya va xavfsizlik bo'linmalarida tajribali xodimlar etishmasligi tufayli beqarorlik va ishonchsizlik darajasi oshadi. Yuqorida qayd etilgan masalalardan kelib chiqib, iqtisodiyotning zaifligi, qashshoqlik xalqning asosiy muammosi bo'lin qoladi..