Dayr al-Jamajim jangi. Dayr al-Jamajim jangi – 701-yilda Iroq markazida, asosan, suriyaliklardan iborat Umaviylar qoʻshini hamda iroqliklardan iborat isyonchilar oʻrtasida boʻlib oʻtgan jang. Umaviylar qoʻshiniga Hajjoj ibn Yusuf, isyonchilarga esa Abdurahmon ibn Muhammad ibn al-Ash’as boshchilik qilgan. Isyonchilar al-Hajjojning iroqliklarga nisbatan haddan tashqari zoʻravon va tahqirli munosabatiga qarshi qoʻzgʻolon koʻtargan. Tarixi. Dastlab Ibn al-Ash’as al-Hajjoj qoʻshinlarini orqaga chekinishga majbur qilgan va hatto gʻalaba bilan Kufaga ham kirib borgan. Bu holat xalifa Abdulmalik ibn Marvonni isyonchilar bilan muzokaralar olib borishga undagan, biroq muzokara shartlari isyonchilarning yetakchilari tomonidan rad etilgan. Al-Hajjoj va Ibn al-Ash’asning qoʻshinlari oʻrtasida bir necha oy davomida toʻqnashuvlar yuzaga kelgan. Nihoyat, 701-yil aprel oyida Dayr al-Jamajim jangida suriyaliklar tomonidan uyushtirilgan otliq hujum isyonchilar qoʻshinini tor-mor qilgan. Bu magʻlubiyat nafaqat isyonning yakunlanishiga, balki iroqlik arablarning siyosiy kuchi va taʼsirining tugashiga ham sabab boʻlgan. Iroq hududiga suriyalik askarlar joylashtirilgan va Umaviylarning Suriyadan boshqariluvchi markazlashgan hokimiyati ostida qattiq nazoratga olingan. Iroq keyinchalik Abbosiylar davrida, xususan, Bagʻdod shahriga asos solinishi bilan oʻzining avvalgi nufuzini tiklagan.