Sufyon ibn Avf. Sufyon ibn Avf ibn al-Mugʻaffal al-Azdiy al-Gʻomidiy (; 672 yoki 673/674-yillarda vafot etgan) – Roshidun xalifalari Umar () va Usmon (), shuningdek, Umaviylar xalifasi Muoviya I () hukmronligi davrida xizmat qilgan qoʻmondon. Birinchi ftina davrida Muoviyaning tarafdori sifatida xalifa Aliga qarshi jang qilgan va Iroqda uning kuchlariga qarshi yurishga boshchilik qilgan. Harbiy faoliyati davomida Vizantiya imperiyasiga qarshi urushlarda muhim rol oʻynagan qoʻmondonlardan biri boʻlgan. Hayoti. Sufyon ibn Avf Gʻomid qabilasining Azd Sarat urugʻiga mansub boʻlib, bu qabila Hijozning janubiy hududlarida (hozirgi gʻarbiy Arabiston) istiqomat qilgan. Islom paygʻambari Muhammadning sahobasi boʻlgan. Vizantiya Suriyasining musulmonlar tomonidan zabt etilishi davrida Abu Ubayda ibn al-Jarroh qoʻmondonligi ostida 634 yoki 635-yilda Damashqning qamal qilinishi va egallanishida ishtirok etgan. Usmon xalifaligi davrida () Suriya hokimi Muoviya ibn Abu Sufyonning sodiq tarafdoriga aylangan. Muoviya uni bir muddat Vizantiya hududlariga, xususan, Onadoʻli va shimoliy chegaralar boʻylab yozgi yurishlarga bosh qoʻmondon sifatida tayinlagan.