Muhammad Hayyat ibn Ibrohim as-Sindiy. Muhammad Hayyat as-Sindiy (; 1750-yil 3-fevralda vafot etgan) – Usmonlilar imperiyasi davrida yashagan islom olimi. Tasavvufning naqshbandiya tariqatidan edi. Taʼlim. As-Sindhiy hozirgi Pokistonning Sind viloyatida tugʻilgan. Ilk taʼlimini shu yerda olgan. Keyin Madinaga hijrat qilib, Ibrohim al-Kuroniy va uning oʻgʻli Muhammad Tohir al-Kuroniy bilan taʼlim oldi. Bu yerda u naqshbandiya tariqatiga kirishgan. Taniqli talabalari. Uning shogirdlaridan biri Muhammad ibn Abdulvahhob boʻlib, u bilan hijriy 1136-yilda tanishgan. Abdulloh ibn Ibrohim ibn Sayf uni Hayyat as-Sindiy bilan tanishtirgan. Sindiy Ibn Abd al-Vahhobning teologik qarashlarining shakllanishiga va uning islohotchilik gʻoyalariga kuchli taʼsir koʻrsatgan. Qarashlari. Hanafiy mazhabida taʼlim olgan boʻlsa-da, hanbaliy mazhabining olimi ham edi. As-Sindiy 18-asrda hadis ilmlariniqayta jonlantirgan katta alloma sanaladi. Sindiy oʻzining barcha risolalarida "ijtihod" amaliyotiga rioya qilishning zarurligini taʼkidlagan, "taqlidni" qoralagan, "salaf as-Solih" taʼlimotlarini qayta tiklashga chaqirgan va "hadislarning" oʻtmishdagi fiqhiy qarashlardan ustunligini asoslab bergan.