Iyerogliflarni soddalashtirish. Iyerogliflarni soddalashtirish () — Xitoy Xalq Respublikasida, keyinroq boshqa davlatlarda ham yozuvning yangi normalarini ishlab chiqish va amaliyotga tatbiq etish jarayonidir. Islohotlar doirasida ancha murakkab koʻrinishdagi 2235 ta iyeroglifning koʻrinishi oʻzgartirilgan. Tarixi. Iyeroglifik yozuvni soddalashtirish XX asr boshlarida taklif qilingan, murakkab yozuv Xitoyning iqtisodiy qoloqligiga sabab qilib koʻrsatilgan, aslida soddalashtirilgan iyerogliflardan avval ham, asosan tez yozishda foydalanilgan. Soddalashtirilgan belgilarni qonuniylashtirishga urinishlarning birinchi bosqichi — 1851—1864-yillar oraligʻida Taypinlar qoʻzgʻoloni (1850-1865) davrida boshlangan. Shu davrda xalq orasida tarqalgan soddalashtirilgan iyerogliflardan muhr, hujjatlar va kitob chop etishda ham foydalanilgan. Bundan tashqari iyerogliflarni soddalashtirishning koʻplab variantlari yaratilgan. Ularning barchasi ham iyerogliflarning „olti kategoriyasi“ga mos kelmagan. Bu soddalashtirilgan iyerogliflarning koʻpi „Xitoy iyerogliflarini soddalashtirish dasturi“ga kirgan. 1930 — 1940-yillar yapon okkupatsiyasi davrida yapon iyerogliflarini soddalashtirsh bilan birga parallel ravishda iyerogliflarni soddalashtirish tizimli dasturi boshlangan. Soddalashtirilgan iyerogliflar Xitoyda deyiladi. XXRda iyerogliflarni soddalashtirish boʻyicha rasmiy taklif () 1956-yil eʼlon qilingan. Bu roʻyxatdagi soddalashtirilgan iyerogliflar qisman yapon sindzitayi bilan muvofiq edi, Xitoy hukumati uning oʻrniga ancha kengaytirilgan roʻyxatni taqdim etdi. Soddalashtirilgan iyerogliflarning maqomi 1964-yil eʼlon qilingan „Soddalashtirilgan iyerogliflarning umumiy jadvali“ () orqali rasmiylashtirildi. Unda 2238 ta iyeroglifning soddarogʻi bilan oʻzgartirilgan roʻyxati bor edi. 1975-yil tahrirlashning ikkinchi bosqichi tayyorlandi (), unga koʻra yana 248 ta iyeroglif soddalashtirilgan va yana 605 tasi boʻyicha fikr-mulohazalar soʻralgan. 1977-yildan „Jenmin jibao“ kabi nufuzli gazetalar ikkinchi bosqichda soddalashtirilgan iyerogliflardan foydalana boshlaganlar. Lekin yuzaga kelgan tushunmovchiliklar oqibatida hukumat avval maktablarni va nashriyotlarni yangi soddalashtirishdan foydalanmaslikka chaqirishga majbur qilgan. 1986-yil 24-iyundan ikkinchi bosqichdagi soddalashtirish butunlay bekor qilingan. Yana qayta 1964-yilgi standart qabul qilingan lekin ikkinchi bosqichda soddalashtirilgan uchta iyeroglif istisnoviy holda saqlab qolingan. Shu alfozda 2235 ta soddalashtirish qolgan. Oʻsha yilning 10-oktabrida bundan keyingi soddalashtirishlar juda ehtiyotkorlik bilan oʻtkazilishi eʼlon qilingan. 1969-yilda Singapur xalq taʼlimi vazirligi 502 ta oʻrniga 498 ta soddalashtirilgan iyeroglifni qabul qildi (ayrim anʼanaviy iyerogliflar qoʻshib yuborilgandi). 1974-yilda 2287 ta iyeroglifni soddalashtirish boʻyicha tahrirlashning yangi bosqichi boshlandi. 1976-yilda yana ayrim oʻzgarishlarga qoʻl urildi. 1993-yil esa 1986-yilgi Xitoy tahrirlari qabul qilindi. Malayziya 1981-yildan Xitoy amalga oshirgan oʻzgarishlarni qabul qildi. Tayvan, Makao va Gonkong hozirda ham anʼanaviy iyerogliflardan foydalanadi. Xitoy (kandzi) iyerogliflaridan foydalanuvchi Yaponiya ham 1946-yilda ayrim iyerogliflarning yozilishini soddalashtirdi (soddalashtirish jarayoni 1930-yillardan boshlangan). Kandzidagi barcha tahrirlar ham Xitoy tahrirlari bilan mos kelavermaydi. Koreya Respublikasida xancha nomi bilan yuritilgan Xitoy iyerogliflari xangil alifbosidan toʻliq chiqarib tashlangan. Shu sababli u yerda soddalashtirish amalga oshirilmadi. Koreya Xalq Demokratik Respublikasida esa rasman Xitoy iyerogliflaridan foydalanilmaydi. Soddalashtirish tamoyillari. 1952-yil Xitoy yozuvni tahrirlash tadqiqotlar qoʻmitasi iyerogliflarni soddalashtirishning asosiy tamoyili sifatida Lun Yuyning „rivojlantiramiz lekin oʻylab topmaymiz“, gapini iqtibos qilib olganlar.(). Izlanishlar natijasida soddalashtirishning quyidagi tamoyillari ishlab chiqildi: Qoʻshimcha tarzda iyerogliflarning barqaror, xalqchil soddalashtirishlari va kamroq chiziqlarga ega boʻlgan koʻrinishlaridan foydalaniladi. Imkon qadar iyerogliflarning anʼanaviy koʻrinishlarini (elementlarini) saqlab qolishga boʻlgan urinishlarga qaramay, (asosan soddalashtirishning ikkinchi bosqichida) koʻplab yangi formalar yaratildi. Soddalashtirish usullari. Iyerogliflar bir nechta usullar bilan soddalashtirilgan: Bir nechta anʼanaviy iyerogliflar mavjud soddarogʻi bilan almashtirilganda, klassik matnlarni soddalashtirilgan iyerogliflar bilan yozish va oʻqishda chalkashliklar kelib chiqishi mumkin. Tizimli soddalashtirish sababli ayrim hollarda soddalashtirilgan iyeroglifning yozilishi anʼanaviy iyeroglifdan koʻra murakkabroq boʻlishi mumkin. Masalan, avval qoʻllangan variant oʻrniga qabul qilingan. Iyeroglifning chap qismidagi uch chiziqdan iborat „qoʻl“ belgisi () toʻrt chiziqli „daraxt“ belgisi () bilan almashtirilgan. Oʻzgarmay qolgan iyerogliflar — masalan, „工欲善其事，必先利其器“, merosiy () deb ataladi. Bu iyerogliflarni anʼanaviy ham, soddalashtirilgan ham deb boʻlmaydi. Soddalashtirilgan va merosiy iyerogliflardan tashkil topgan yozuv „Soddalashtirilgan Xitoy yozuvi“ nomini olgan ().