Caruso sousi. Caruso sousi () — qaymoq, dudlangan choʻchqa goʻshti, pishloq, mol goʻshtidan bulyon va qoʻziqorinlardan tayyorlangan iliq sous. Retseptlar yongʻoq va piyozni oʻz ichiga olishi mumkin. Makaron bilan dasturxonga tortiladi. Tarixi. 1950-yillarda Caruso sousi birinchi marta Urugvayda Montevideodagi Konstitutsiya va Takuarembo koʻchalari chorrahasida joylashgan „Mario e Alberto“ restorani oshpazi Raymundo Monti tomonidan yaratilgan. Monti italyan oshxonasining dolzarb anʼanalariga rioya qilib, yangi retsept yaratmoqchi edi. 1910-yillarda taom gastrol safaridan soʻng Janubiy Amerikada mashhur boʻlgan taniqli neapollik tenor Enrico Caruso (1873-1921) sharafiga nomlangan. Sous dastlab beshamelning bir turi deb hisoblangan, ammo uning taʼmi butunlay boshqacha. Pazandachilik seminarlarida Caruso sousi „yangi ixtiro“ deb nomlangan va xalqaro pazandachilikda tan olingan. U Janubiy Amerika va Gʻarbiy Yevropaning koʻpgina davlatlarida tobora ommalashib bormoqda. Urugvay va Argentina oʻrtasidagi umumiy madaniy makon tufayli Buenos-Ayres restoranlarining menyusidan Caruso sousini topish qiyin emas. Uni baʼzi Braziliya restoranlaridan ham topish mumkin. „Smak“ pazandalik dasturining birinchi sonida Andrey Makarevich sosiska, piyoz va tomat pastasidan tashkil topgan Caruso sousi bilan makaron pishirdi. Ingrediyentlar va tayyorlash. Qaymoq va sut aralashmasi qaynatiladi — quyuqroq sous chiqishi uchun faqat qaymogʻi olinadi. Qaynayotgan aralashmaga ozroq suvda aralashtirilgan makkajoʻxori kraxmali solinadi. Keyinroq goʻsht ekstrakti yoki bulyon kubchasi qoʻshiladi. Aralashma doimo yogʻoch qoshiq bilan agʻdarib turilishi kerak. Sous quyuqlashganidan soʻng, unga toʻgʻralgan vetchina va qoʻziqorin qoʻshiladi. Keyin pishloq qirindisi solinadi va sous yana bir necha daqiqa olovda qoldiriladi. Caruso sousiga taʼbga koʻra tuz, qalampir va muskat yongʻogʻi solinadi. Sous tayyorlashga koʻp vaqt ketmaydi, uni oldindan tayyorlab qoʻyib dasturxonga tortishdan oldin isitsa ham boʻladi.