Benzodiazepin. Benzodiazepinlar (BZD, BDZ, BZs), odatda " benzos " deb ham ataladi, asosiy kimyoviy tuzilishi benzol halqasi va diazepin halqasining sintezi boʻlgan antidepressant dorilar sinfidir. Ular ruxiy buzilishlar, uyqusizlik va tutqanoqlar kabi sharoitlarni davolash uchun buyuriladi. Birinchi benzodiazepin, xlordiazepoksid (Librium) 1955 yilda Leo Sternbax tomonidan tasodifan kashf etilgan va 1960 yilda Xoffmann-La Roche tomonidan taqdim etilgan, u tez orada 1963 yilda diazepam (Valium) ham kashf qilingan .1977 yilga kelib, benzodiazepinlar butun dunyo boʻylab eng koʻp buyurilgan dorilar edi; selektiv serotoninni qaytarib olish ingibitorlari (SSRI) joriy etilishi, benzodiazepinlar qoʻllanishini kamaytirdi, ammo ular hali ham butun dunyoda tez-tez qoʻllanadi. Tibbiyotda qoʻllanishi. Benzodiazepinlar oʻzida psixoleptik, sedativ, gipnoz, anksiyolitik, antikonvulsant, miorelaksant va amnezik kabi xususiyatlarni saqlaydi, ular spirtli ichimliklarga qaramlik, tutqanoq, ruxiy buzilishlar, vahima, qoʻzgʻaluvchanlikning oshib ketishi va asabiylashish kabi turli patologik holatlarda foydalidir. Koʻpchilik benzodiazepinlar ogʻiz orqali yuboriladi; ammo, ular tomir ichiga, mushak ichiga yoki toʻgʻri ichak orqali ham berilishi mumkin. Umuman olganda, benzodiazepinlar keng koʻlamli patologik holatlarda qisqa muddatda xavfsiz va samarali dorilar hisoblanadi. Ularning taʼsiriga nisbatan chidamlilik rivojlanishi mumkin, shuningdek, qaramlik xavfi mavjud va toʻxtatilgandan keyin humor tutishi sindromi paydo boʻlishi mumkin. Benzodiazepinlar sogʻliq uchun jiddiy salbiy oqibatlarga olib kelishi mumkin va bu topilmalar, ayniqsa, benzodiazepin boʻlmagan retseptorlari agonistlari bilan birgalikda foydalanishni kamaytirish boʻyicha klinik va tartibga soluvchi harakatlarni qoʻllab-quvvatlaydi.