Kurt Goldstein. Kurt Goldshtein (1878-yil 6-noyabr — 1965-yil 19-sentyabr) nemis nevrologi va psixiatri boʻlib, organizmning yaxlit nazariyasini yaratdi. Tibbiyot sohasida tahsil olgan Goldshteyn Karl Vernik va Lyudvig Edinger qoʻl ostida oʻqigan va u yerda nevrologiya va psixiatriyaga eʼtibor qaratgan. Gitler hokimiyat tepasiga kelishi bilan Goldshteyn Germaniyani tark etishga majbur boʻldi. Koʻchirilgandan soʻng, Goldshteyn "Organizm" (1934) ni yozdi. Bu psixologik kasalliklarga chalingan bemorlarga, xususan, shizofreniya va urush jarohati holatlariga va ularning tanasining markaziy nazoratdagi sezilarli yoʻqotishlarga moslasha olish qobiliyatiga qaratilgan. Uning inson organizmiga yaxlit yondashuvi shaxsning yoʻlini maksimal darajaga koʻtaradigan va belgilovchi harakatlantiruvchi kuch sifatida belgilangan oʻzini oʻzi anglash tamoyilini yaratdi. Keyinchalik uning prinsipi Abraham Maslouning ehtiyojlar ierarxiyasiga taʼsir qildi. U shuningdek, "Gumanistik Psixologiya jurnalining" muharriri edi. Hayot yoʻllari. Yoshlik yillari. Goldshteyn yahudiy oilasida toʻqqiz farzandning yettinchisi boʻlib tugʻilgan. U oilasi bilan Germaniya imperiyasining sharqiy qismida joylashgan Yuqori Sileziyada yashagan. Goldshteynning otasi yogʻoch zavodining egasi edi. Rasmiy maʼlumotga ega boʻlmagan boʻlsa-da, Goldshteynning otasi yuqori hurmatga sazovor shaxs boʻlgan. U yaxshi taʼlim hayotga tayyorgarlik koʻrishning eng toʻgʻri yoʻli ekanligini his qildi va shuning uchun barcha oʻgʻillarining oliy maʼlumot olishini taʼminladi. Bolaligida Goldshteyn oʻzining shovqinli muhitida uyatchan, sokin va kitobxon edi. Uning oʻqishga boʻlgan muhabbati unga Kattovitsdagi davlat maktabida „professor“ laqabini berdi. Goldshteynlar oilasi bir necha yildan soʻng poytaxt Breslau shahriga koʻchib oʻtdi, u yerda Goldshteyn "Humanistische Gymnasiumda" oʻqidi. Oʻqishni tamomlagandan soʻng, Goldshteyn universitet darajasida falsafani oʻrganishni rejalashtirgan. Uning otasi bu tashabbusni maʼqullamadi, chunki u buni foydasiz fan deb hisobladi va Goldshteynni qarindoshining biznesiga ishga yubordi. Akademik karyera. Ushbu biznesda qisqa vaqt ishlagandan soʻng, Goldshteynning otasi istaksiz ravishda unga Breslau universitetiga kirishga ruxsat berdi. Goldshteyn u yerda faqat bir semestr qoldi, u Heidelberg universitetiga oʻtdi va u yerda Neo-Kont falsafasi va adabiyotini oʻrganishga muvaffaq boʻldi va u yerda Karl Vernik tushunchalari bilan tanishdi. Bir yil oʻtgach, Goldshteyn Breslauga qaytib, u yerda tibbiyotni oʻrgandi, bu otasini mamnun qildi. Vernikning koʻrsatmasi bilan Goldshteyn oʻz tadqiqotini nevrologiya va psixiatriyaga qaratdi. Goldshteyn 25 yoshida tibbiyot darajasini oldi 1903-yilda Lyudvig Edinger Goldshteynni Frankfurt universiteti qoshidagi Senckebergisches Neurologisches Institutiga taklif qildi va u yerda Edingerning yordamchisi boʻldi (1903-yil oktyabr — 1904-yil sentyabr). Edinger Goldshteyn faoliyatidagi eng nufuzli shaxslardan biriga aylandi. Königsbergda ishlagandan soʻng, Goldshteyn 1914-yilda Edinger bilan Frankfurtdagi Nevrologiya institutida birinchi yordamchi sifatida ishlashga qaytdi. Ularning maqsadi qiyosiy neyroanatomiya va nevropatologiyani oʻrganish edi. 1918-yilda Edinger vafotidan keyin Goldshteyn Nevrologiya instituti direktori vazifasini bajaruvchi boʻldi. 1917-yildan 1927-yilgacha Goldshteyn nevrologik holatlarning konseptual jihatlarini, shu jumladan tonusning buzilishi, agnoziya, afaziya, apraksiya va miya shikastlanishidan keyin umumiy xatti-harakatlarning oʻzgarishini oʻrgandi. 1922-yil iyul oyida u Nevrologiya boʻyicha dotsent va Nevrologiya instituti direktori etib tayinlandi. 1923-yilda u nevrologiya professori lavozimini egalladi. 1926-yilda Frits Perls bir yil davomida Goldshteynning yordamchisi boʻldi. Perls 1930-yilda Laura Poznerga uylandi. Ular Geshtalt terapiyasining hammualliflari boʻlishdi. Ushbu yangi psixoterapiyaning shakllanishiga Goldshteynning tadqiqotlari va nazariyasi katta taʼsir koʻrsatdi. Oʻsha yilning oxirida Goldshteyn Berlin universitetiga va Berlin-Moabit umumiy kasalxonasining nevrologiya direktori lavozimiga qabul qilindi. Kasalxona Goldshteyn bemorlarining nevrologik holatini oʻrganish uchun tashkil etilgan. 1927-yilda Goldshteyn Xalqaro Psixoterapiya Jamiyatini tashkil etishda muhim rol oʻynadi. U miya jarohati olgan bemorlarni parvarish qilishda hamshira, shifokor va ijtimoiy ishchining roli haqida material chop etdi. 1938-yilda u Garvardda Uilyam Jeymsning falsafa va psixologiya boʻyicha maʼruzalarini oʻqidi va keyinchalik nashr etdi. U Tufts tibbiyot maktabida nevrologiya klinik professori edi. U Boston dispanserining asab kasalliklari klinikasida faol ishlagan. Professional karyera. 1906—1914-yillarda Goldshteyn Kenigsbergdagi psixiatriya klinikasida ishlagan. Bu yerda u bemorlarga yetarli darajada davolanmayotganini tushundi. Birinchi jahon urushi paytida Goldshteyn klinikada koʻp miqdordagi travmatik miya jarohatlaridan foydalangan va bilan yaqin hamkorlikda Miya jarohatlari oqibatlarini oʻrganish institutini tashkil qilgan. Ikkalasi oʻrtasidagi hamkorlik natijasida 16 ta maqola paydo boʻldi, ularning eng muhimi vizual agnoziya holati haqida xabar berdi. Goldshteyn 1930-yilgacha klinikaning direktori boʻlib ishlagan. Aynan shu yerda u miya va ong munosabatlari nazariyasini ishlab chiqdi. U idrokdan boshlab butun organizmga figura-zamin tamoyilini qoʻllagan. Ushbu ilovada butun organizm figurani tashkil etuvchi individual stimul uchun zamin sifatida mavjud edi. Bu gʻoya oddiy xulq-atvor stimuli-javob-nazariyasining dastlabki tanqidiga aylandi. 1933-yilda Gitler kansler etib tayinlanganida Goldshteyn hibsga olinib, yertoʻlaga qamalgan. Bir hafta oʻtgach, u mamlakatni darhol tark etishga rozi boʻlish va qaytib kelmaslik sharti bilan ozod qilindi. Keyingi yil Goldshteyn Amsterdamda yashadi, Rokfeller jamgʻarmasi tomonidan qoʻllab-quvvatlandi va oʻzining klassik ""Organizm" ni yozdi." Goldshteyn 1934-yil oktyabr oyida Amerika Qoʻshma Shtatlariga koʻchib keldi va 1941-yil aprel oyida fuqaroligini oldi U Nyu-Yorkdagi Psixiatriya institutida, Montefiore kasalxonasida nevrolog sifatida ishlagan va Nyu-Yorkdagi Kolumbiya universiteti bilan aloqa oʻrnatgan. 1940—1945-yillarda Goldshteyn Bostondagi Tufts tibbiyot maktabida nevrologiya klinik professori sifatida ishlagan. 1946-yilda u Nyu-York shahriga qaytib keldi va u yerda xususiy amaliyotni tashkil etdi. Qoʻshma Shtatlarda boʻlganida, Goldshteyn „oʻz- oʻzini namoyon qilish“ iborasini ishlab chiqdi. Goldshteyn Brandeis universitetida boʻlgan amerikalik psixolog Avraam Maslou bilan uchrashdi. Maslouga Goldshteynning gʻoyalari, xususan, oʻzini-oʻzi amalga oshirish katta taʼsir koʻrsatdi. Keyinchalik bu tamoyil Maslouning „Ehtiyoj — motivatsiyaning ierarxik nazariyasi“da asosiy tushunchaga aylanadi. Oʻz-oʻzini amalga oshirish Maslouning ehtiyojlar ierarxiyasining muhim tarkibiy qismi boʻlgan, ammo Goldshteynning asl konsepsiyasidan farq qilgan. Maslou oʻz-oʻzini amalga oshirishni oʻzining toʻliq salohiyatini roʻyobga chiqarish va shaxsiy oʻsishga intilish deb taʼriflagan. Maslou, agar barcha asosiy ehtiyojlar birinchi navbatda qondirilsa, oʻz-oʻzini anglash qondiriladi, deb hisobladi. Metodologiya. Goldshteyn vaziyat yoki hodisani yakkalanib qolgan hodisaga qarab emas, balki yaxlit tahlil qilish usulini ishlab chiqdi. Birinchidan, vaziyatni kuzatishda, talqinlarni hodisaning bir qismiga alohida ustunlik bermasdan, bir butun sifatida qabul qilish kerak. Hodisani tavsiflashda diqqatni hodisaning qiziq boʻlishi mumkin boʻlgan bir tomoniga qaratmaslik kerak. Yaxlit yondashuv, buning oʻrniga, hodisani bir qismga qarama-qarshiliksiz barcha tomonlardan tasvirlashni talab qiladi. Va nihoyat, Goldshteyn har bir hodisani butun vaziyatga nisbatan koʻrib chiqish kerakligini taʼkidlaydi. Psixologiyaga qoʻshgan katta hissasi. Shizofreniya. Tibbiyot shifokori sifatida oʻqitilgan boʻlsa-da, Goldshteyn psixologiya sohasida koʻplab muhim yutuqlarni qoʻlga kiritdi. Neyropsixologiyaning dastlabki kashshofi sifatida u miya shikastlanishining abstraktsiya qobiliyatiga taʼsirini oʻrgangan. Uning ishi uni miyaning jismoniy qismlari, masalan, frontal loblar va subkortikal gangliyalar zararlangan boʻlishi mumkin boʻlsa-da, psixologik travma koʻproq tashvish tugʻdiradi degan xulosaga keldi. Uning shizofreniya haqidagi xulosalari kasallikni organik nuqson emas, balki xavotirga qarshi himoya mexanizmi sifatida taʼkidladi. Urush travması. Nemis nevrologi Hermann Oppenxaymning urush bilan bogʻliq jarohatlar boʻyicha tadqiqotidan soʻng, Goldshteyn Birinchi Jahon urushida xizmatdan qaytgan askarlarning jarohatlarini tushunishga eʼtibor qaratdi. Oʻsha paytda shifokorlar askarlar urushdan keyin nafaqa olish uchun faqat alomatlar soxta deb oʻylashgan va aksini isbotlash uchun juda kam tadqiqotlar mavjud edi. Goldshteyn va uning jamoasi bunga yaxlit nuqtai nazardan qarashga harakat qilib, barcha neyron tarmoqlarning bir-biriga bogʻlanganligini va shu tariqa tashqi dunyo bilan bogʻlanganligini isbotlashdi. Shuning uchun urushdan olingan har qanday jarohat neyron tarmoqlarga bevosita taʼsir qiladi. Keyinchalik Goldshteyn urush jarohatlaridan aziyat chekkan bemorlarni reabilitatsiya qilishga harakat qildi. Oʻsha paytda azob chekayotgan faxriylar jazoni oʻtash muassasalari va boshpanalarga joylashtirilgan. Goldshteyn tibbiy, ortopediya, fiziologik va psixologik xodimlardan iborat multidisipliner yordam guruhlarini, shuningdek, bemorlar uchun ustaxonalar bilan taʼminlash uchun maktab muassasasini joriy etish orqali bemorlarning normal faoliyatini tiklashga harakat qildi. Uning saʼy-harakatlari natijasida koʻplab askarlar muvaffaqiyatli reabilitatsiya qilindi: bemorlarning 73 foizi eski ishlariga qaytishga muvaffaq boʻldi, faqat 10 foizi kasalxonada qoldi.