Muhammadning ayollari. Islom paygʻambari Muhammadga 13 nafar ayol turmushga chiqdi. Musulmonlar hurmat belgisi sifatida ularga murojaat qilishdan oldin yoki keyin, Qur’on 33:6 dan olingan atama "Ummu al-Moʻminin" (‎) ni ishlatishdi. Bu ibora „Moʻminlarning onasi“ degan maʼnoni anglatadi. Muhammad 25 yoshida birinchi xotini Xadicha binti Xuvaylidga uylangan. Bu nikoh 25 yil davom etgan. Milodiy 619-yilda vafotidan keyin umrining qolgan yillarida jami 12 ta ayolga uylandi. Bu ayollardan ikkitasi: Xadicha va Mariya al-Qibtiyya farzand koʻrdilar. Muhammad ning hayoti anʼanaviy ravishda ikki davrga boʻlinadi: hijratdan oldingi Makka (gʻarbiy Arabistondagi shahar) milodiy 570-yildan 622-yilgacha va Madinada hijratdan keyingi 622-yildan 632-yilda vafotigacha boʻlgan davrlar. Hijrat deganda Muhammad va uning izdoshlari Makkada musulmonlar duch kelgan zulmlar tufayli Madinaga ommaviy hijrat qilishlari tushuniladi. Uning ikki nikohidan boshqa barcha nikohlari shu hijratdan keyin boʻlgan. Maqsadlar. Muhammad ilk bor 25 yoshida Xadichaga uylangan va Xadichaning oʻlimiga qadar u bilan yana 25 yil bilan turmush qurdi. Shundan soʻng u bir necha sabablarga koʻra xotinlarini olgan deb aytiladi. Oisha onamizdan tashqari Muhammadfaqat beva, ajrashgan yoki asiralarga uylangan. Vattning taʼkidlashicha, Muhammadning barcha nikohlari doʻstona munosabatlarni mustahkamlashga boʻlib, arablarning odatlariga asoslangan. Espositoning taʼkidlashicha, Muhammadning baʼzi nikohlari bevalar uchun yaxshi hayotni taʼminlashga qaratilgan. Uning taʼkidlashicha, bokira nikohga urgʻu berilgan jamiyatda beva ayollar uchun qayta turmush qurish qiyin boʻlgan. FE Petersning aytishicha, Muhammadning nikohlari haqida umumiy xulosalar chiqarish qiyin: ularning koʻplari siyosiy, baʼzilari rahm-shafqatli va baʼzilari muhabbat tufayli boʻlgan. Jon Viktor Tolanning yozishicha, Muhammadning nikohlari asosan siyosiy ittifoq tuzishga qaratilgan. Muhammadning nikohlarining maqsadlari quyidagicha tasvirlangan: Arab madaniyatida nikoh qabilaning katta ehtiyojlariga muvofiq holda tuzilgan va qabila ichida hamdaa boshqa qabilalar bilan ittifoq tuzish zarurligiga ham asoslangan. — Laura Veccia Vaglieri, italyan sharqshunosi, Islom tarjimoni kitobidan Terminologiyasi. "Moʻminlarning onasi" atamasi Muhammadning har bir xotinlariga vaqt oʻtishi bilan qoʻshilib kelgan. Shu bilan birga Qur’on 33:6 dagi „Paygʻambar moʻminlarga oʻzlaridan ham yaqinroqdir va uning ayollari ularning onalaridir“ degan oyat barcha ayollarga nisbatan qoʻllanadi. Oilaviy hayoti. Muhammad va uning oilasi Madinadagi masjidga tutash kichkina uyda yashardi. Ularning har birining kengligi olti-yetti oraliq edi (1.7 metr) va uzunligi oʻn oraliq (2.3 metr). Shiftning balandligi tik turgan oʻrtacha odamning balandligicha boʻlgan. Eshiklarga parda tutish uchun yopinchiq parda sifatida ishlatilgan. Anas ibn Molik roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: „Rasululloh sollallohu alayhi vasallam barcha xotinlarini kecha-yu kunduz aylanib ziyorat qilardilar va ularning soni oʻn bir dona edi“. Anasdan: „Nabiy sallallohu alayhi vasallam bunga kuchlari bormidi?“ — deb soʻradim. Anas: „Biz Paygʻambarga oʻttiz erkak quvvati berilgan, deb aytardik“, dedilar. Said esa Qatoda roziyallohu anhudan rivoyat qilgan holda, Anas roziyallohu anhu unga faqat toʻqqiz (oʻn bir emas) xotinlari haqida gapirib berganligini aytdilar. Muhammadning xotinlari "moʻminlarning onalari" sifatida alohida maqomga ega boʻlishsa-da, u ularga oʻzining paygʻambarlik maqomidan omma oldida foydalanishiga ruxsat bermadilar. Nikohlari. Xadicha binti Xuvaylid. Taxminan 25 yoshida Muhammad 28 yoki 40 yoshli beva ayol, savdogarning qizi Xadichaga uylandi. Muhammad uning karvonlarini boshqarardi, Xadicha esa Muhammadning mahoratidan qoyil qolib, Islom paygʻambariga taklif yuboradi. 595-yilda ikkisi turmush qurishdi va bu nikoh, uning birinchi nikohi ham baxtli, ham yagona boʻldi. Muhammad Xadicha 25 yil oʻtib vafot etguniga qadar koʻp jihatdan unga tayandi. Ularning Qosim va Abdulloh ismli oʻgʻillari ("Tohir" va "al-Toyyib laqabli") ikkisi ham yosh vafot etgan, toʻrt qizi — Zaynab, Ruqayya, Ummu Kulsum va Fotima bor edi. Baʼzi shia ulamolari Xadichaning 3 qizining otasi Muhammad ekanligiga eʼtiroz bildirishadi, chunki ular birinchi uchtasini oldingi nikohdan boʻlgan qizlari va faqat Fotimani Muhammad va Xadichaning qizi deb bilishadi. Xadicha ularning nikohi chogʻida qul Zayd ibn Horisani sotib oldi, soʻngra Muhammadning iltimosiga binoan yigitni oʻz oʻgʻli qilib oldi. Muhammad alayhissalomning amakilari Abu Tolib va Xadicha 620-yilda vafot etdilar va Islom paygʻambari bu yilni "Aam al-Huzn" („Gʻam-gʻussa yili“) deb eʼlon qildi. Madinaga hijrat. Savda binti Zam’a. Madinaga joʻnab ketishidan oldin Xavla binti Hakim musulmon boʻlganidan keyin koʻp mashaqqatlarni boshidan kechirgan. Soʻngra Savda binti Zam’aga uylanishni taklif qildi. Bundan oldin Savda oʻzining amakivachchasi As-Sakron ibn Amrga turmushga chiqqan va avvalgi nikohidan besh-olti nafar farzandi bor edi. Makkaliklar musulmonlarni quvgʻin qilgani uchun u turmush oʻrtogʻi bilan Habashistonga hijrat qilgandi. Uning eri Habashistonda vafot etdi va Savda ham Makkaga qaytishga majbur boʻldi. Musulmon urf-odatlarida Muhammad Savdaga yoki Oishaga birinchi marta uylanganmi, kelishmovchiliklar mavjud, ammo Savda odatda uning ikkinchi xotini hisoblanadi va u Oisha uyga kelishidan oldin u bilan birga yashagan. Bir rivoyatda u Savdaga Xadicha vafotidan keyin, paygʻambarlikning oʻninchi yili, tahminan 55 yoshda Shavvol oyida uylangan deb aytiladi. Tahminan oʻsha davrda Oisha unga unashtirilgan boʻlgan. Savda yoshi ulgʻaygan sari va shu bilan birga Muhammadning Ummu Salama bilan turmush qurganidan bir muncha vaqt oʻtgach, baʼzi manbalar Muhammad Savda bilan ajrashishni xohlaganligini keltiradi. Baʼzi rivoyatlarda Muhammad u bilan ajrashmoqchi emasligini taʼkidlaydi. Ibn Kasir Muhammadga Savda juda koʻp yosh xotinlar bilan raqobat qilish kerakligidan xafa boʻlishidan xavotirda ekanligini aytdi va uni taloq qilishni taklif qildi. Savda Muhammadning oʻzi juda yaxshi koʻrgan Oisha huzuriga navbat berishni taklif qildi, u „qarigan va erkaklarga ahamiyat bermasdi; uning yagona orzusi qiyomat kuni uning xotini boʻlib tirilish“ edi. Baʼzi musulmon tarixchilari bu voqeani Qur’on 4:128 dan iqtibos keltirgan holda vahiy sabab qilib koʻrsatsalar, Rashid Rido kabi boshqalar bu voqeani „yomon qoʻllab-quvvatlangan“ yoki mursal deb eʼtiroz bildiradilar. Oisha binti Abu Bakr. Oisha Muhammadning yaqin doʻsti Abu Bakrning qizi edi. U dastlab musulmon Jubayr ibn Mutimga unashtirilgan edi, uning otasi butparast boʻlsa ham, musulmonlarga doʻstona munosabatda boʻlgan. Xavla binti Hakim Xadicha vafotidan keyin Muhammadga Oishaga turmushga chiqish taklifini berishni maslahat berdi. Oishaning ibn Mutʼim bilan nikohi toʻgʻrisidagi oldingi kelishuv umumiy rozilik bilan bekor qilingan. Muhammad keyinchalik toʻrtta islom hukmdori yoki vorislari boʻlgan toʻrt doʻstining doʻstligini nikoh orqali yaqin munosabatlarga aylantirdi. Abu Bakr va Umarning qizlari Oisha va Hafsaga uylanib, qizlarini Usmon va Aliga berdilar. Aksariyat anʼanaviy manbalarda Oisha roziyallohu anho Muhammadga olti yoki yetti yoshda unashtirilgani, biroq u toʻqqiz yoki Ibn Hishomning rivoyati ga koʻra oʻn yoshga toʻlgunga qadar ota-onasining uyida boʻlgani keltirilgan. Oyshaning turmushga chiqqan yoshi munozaralarga sabab boʻlgan va baʼzi tarixchilar, islom olimlari va musulmon yozuvchilar uning hayotining ilgari qabul qilingan vaqt jadvaliga qarshi chiqishgan. Uning ikki xotini Oisha va Savdaga Al-Masjid an-Nabaviy masjidiga tutash xonadonlar berilgandi. Oisha juda zakovatli va izlanuvchan ayol boʻlgan. Uning Muhammadning xabarini tarqatishdagi hissasi juda katta hsoblanib, u vafotidan keyin 44 yil davomida musulmon jamiyatiga xizmat qilgan. U, shuningdek, Muhammadning shaxsiy hayoti bilan bogʻliq masalalarda emas, balki nikoh, jinsiy aloqa, islomiy meros, haj va islomiy odatlar va boshqa mavzularda 2210 hadisni rivoyat qilib qoldirgan. U turli sohalarda, jumladan, sheʼriyat va tibbiyotda oʻzining aql-zakovati va bilimi bilan yuksak hurmatga sazovor boʻlgan, u az-Zuhriy va shogirdi tomonidan koʻp maqtovlarga sazovor boʻlgan. Makka bilan urushda qolgan bevalar. Hafsa binti Umar va Zaynab binti Xuzayma. Musulmonlarning Makka bilan urushi paytida koʻplab erkaklar oʻldirilgan va natijada bevalar va yetimlar yolgʻiz qolib ketgan. Umar ibn al-Xattobning qizi Hafsa binti Umar Badr jangida eri Xunais ibn Huzayfa jangda oʻldirilganida beva qolgandi. Muhammad unga hijriy 625-yilda uylangan. Zaynab binti Xuzayma ham Badr jangida beva qolgan edi. U Ubayda ibn al-Horisning xotini edi. U sodiq musulmon va Muttalib qabilasidan boʻlib, Muhammad buning uchun alohida mas’uliyat yuklagan. Eri vafot etgach, Muhammad unga uylanishni maqsad qilib, hijriy 4-yilda uni oʻz nikohiga oldi, u mehribonligi va xayrixohligi tufayli Ummu al-Masakin (tahminan tarjimasi miskinlarning onasi) laqabini oldi. Oishaning yoshiga yaqinlashib qolgan ikki kenja xotinlarini Hafsa va Zaynabni xonadonga qabul qilishdi. Yoshi ancha katta boʻlgan Savda yosh ayollarga onalik mehrini koʻrsatdi. Oisha va Hafsa oʻrtasida mustahkam munosabatlar bor edi. Zaynab esa u turmushidan tahminan uch oy oʻtib kasallikdan vafot etdi. Hind binti Suhayl (Ummu Salama). Zaynabning vafoti Uhud jangida olgan jarohatlari natijasida Muhammadning oʻgay ukasi Abu Salamaning vafoti bilan bir vaqtga toʻgʻri keldi. Abu Salamaning bevasi Ummu Salama ham dindor musulmon boʻlib, uning yosh bolalari bor edi. Uning ersiz qolgani musulmonlarni qaygʻuga solgan va "iddasidan" keyin baʼzi musulmonlar unga turmush qurishlarini taklif qilganlar. Lekin u barchasini rad etdi. U koʻplab janglarda Muhammadga qarshi jang qilgan harbiy qoʻmondon Xolid Ibn Al Validning amakivachchasi edi. Uning turmushga chiqishi Xolidni Uhud jangiga qatʼiyatsiz munosabatda boʻlishga majbur qildi. Muhammad unga turmush qurishni taklif qilganida, u uchta sababga koʻra istamadi: u rashkdan azob chekayotganini daʼvo qildi va muvaffaqiyatsiz nikoh istiqbolini, keksaligini va qoʻllab-quvvatlashga muhtoj boʻlgan yosh oilasini koʻrsatdi. Ammo Muhammad uni rashkdan xalos etishini Xudoga iltijo qilishini, oʻzi ham qariganligini, uning oilasi oʻz oilasiga oʻxshab qolganligini aytadi. U Muhammadga hijriy 4-yilning oxirlarida nikohlanadi. Rayhona binti Zayd. Rayhona binti Zayd Banu Nodir qabilasidan yahudiy ayol edi. 627-yilda Banu Qurayza qabilasi magʻlubiyatga uchradi, Rayhona esa qulga aylandi. Ibn Saʼd Rayhona Islom dinini qabul qilganidan soʻng paygʻambarga nikohlanganini yozgan. At-Saʼlabiyning xabar berishicha, paygʻambar u uchun mahr toʻlagan va Ibn Hajar Muhammad Rayhonaga uylanganidan keyin uy berganiga ishora qiladi. Ichki kelishmovchiliklar. Muhammad Makkalik dushmanlariga qarshi soʻnggi jangidan soʻng, u diqqatini Banu Mustaliqning Madinaga bosqinini toʻxtatishga qaratdi. Bu toʻqnashuv paytida Madinaliklar Muhammadni fikrini oʻylamay, hayotlarining qaltis davrlarida, jumladan, uning Zaynab binti Jahshga uylanishi va Oysha yoʻqolgan boʻyinbogʻini qidirish uchun chodirini tark etgan voqeada unga hujum qilishga urindilar va Muhammadning bir hamrohi bilan qaytib keldi. Zaynab binti Jahsh. Zaynab binti Jahsh Muhammadning amakivachchasi boʻlib, otasining opalaridan birining qizi boʻlgan. Islomgacha boʻlgan davrda arablar homiylik qilingan bolalarni meros va muqaddaslik kabi huquqlar nuqtai nazaridan oʻzlarining farzandlari bilan bir xil deb hisoblashgan. Biroq, nikohdan keyin homiylik ostidagi bolalar meros huquqlarini yoʻqotdilar va bundan buyon ota-onalarning farzandlari sifatida tanildilar. Balogʻatga yetganidan soʻng, ular homiy oila bilan yashay olmadilar, ammo ular hali ham mablagʻga ega edilar. Bu ota-onalarning oʻz bolalarining homiylik ostidagi bolalarga boʻlgan dushmanligini kamaytirish va erkak homiylarning kattalar homiyligidagi ayollar bilan aralashib ketishining oldini olishdan iborat boʻlgan. Madinada Muhammad beva qolgan Zaynabni asrandi oʻgʻli Zayd ibn Horisaga turmushga berdi. Kaesar E. Farahning taʼkidlashicha, Muhammad asrab olinganlarning qonuniyligi va teng huquqliligini oʻrnatishga qaror qilgan. Zaynab bu nikohni maʼqullamagan, akalari ham bu nikohni rad etishgan, chunki Ibn Saʼdning soʻzlariga koʻra, u zodagonlardan, Zayd esa sobiq qullardan boʻlgan. Vattning aytishicha, Zaynab nega Zaydga turmushga chiqishni istamagani aniq emas, chunki Muhammad uni juda hurmat qilgan. Uning fikricha, Zaynab shuhratparast ayol boʻlib, Muhammadga turmushga chiqish umidida edi yoki u Muhammad siyosiy sabablarga koʻra rozi boʻlmagan kishiga turmushga chiqishi sabab boʻlgan boʻlishi mumkin. Maududiyning yozishicha, Qur’oni karimning Qur’on 33:36 oyati nozil boʻlgach, Zaynab rozi boʻlib, Zaydga nikohlandi. Vattning soʻzlariga koʻra, u 626-yil oxirigacha Muhammad bilan turmush qurish uchun harakat qilgani deyarli aniq. „Rasululloh eshik oldida“, deyishganda, Zaynab shoshib kiyingan edi. Ayol shoshib oʻrnidan sakrab turdi va Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning hayratiga tushdi va u zoʻrgʻa tushunib boʻlmaydigan gaplarni aytib, yuz oʻgirdi. Ammo, u ochiqdan-ochiq dedi: „Buyuk Alloh taolo pokdir! Qalblarni ogʻdiruvchi Alloh pokdir!“ Bu haqda Zaynab Zaydga aytdi va u ajrashishni taklif qildi, lekin Muhammad uni qoldirishini aytdi. Bu hikoya Zaynabning goʻzalligiga katta urgʻu berdi. Noʻmoniy bu voqeani mish-mish deb biladi. Vatt hikoyaning ushbu qismining toʻgʻriligiga shubha qiladi. Uning fikricha, bu rivoyatda haqiqat asosi boʻlsa ham, naql qilish jarayonida bu haddan tashqari oshirib yuborilgan boʻlar edi, chunki keyingi musulmonlar Islomda nikohsizlik va rohiblik yoʻqligini taʼkidlashni yaxshi koʻrishgan. Rodinson Vattning hikoya anʼanaviy matnlarda taʼkidlangani va bu hech qanday salbiy sharh yoki tanqidga sabab boʻlmasligini taʼkidlagani bilan rozi emas. Bu qissani koʻpchilik musulmon ulamolari rad etishgan, asosan unda hech qanday rivoyat zanjiri yoʻqligi va hech qanday sahih hadisdan toʻliq yoʻqligi sabab boʻlgan. Baʼzi mufassirlar Muhammad Zaynabni butun umri davomida taniganidan keyin bir kun uning goʻzalligidan birdan xabardor boʻlib qolishini bemaʼni deb bilishgan. Agar uning goʻzalligi Muhammadning unga uylanishiga sabab boʻlganida, uni Zaydga uylantirgandan koʻra, birinchi navbatda oʻzi unga uylangan boʻlardi, deb fikr yuritish mumkin. Jamoatchilik fikridan havotirga tushgan Muhammad dastlab Zaynabga uylanishni istamadi. Bu nikohni ularning zamondoshlari qarindoshlar deb qarashardi, chunki u asrab olingan oʻgʻlining sobiq xotini edi va asrab olingan oʻgʻillar oʻz oʻgʻillari bilan bir xil hisoblanardi. Vattning soʻzlariga koʻra, bu „qarindoshlik tushunchasi bolaning otaligi aniq nomaʼlum boʻlgan oila institutlarining quyi, kommunalistik darajasiga tegishli eski amaliyotlar bilan bogʻliq edi va bu pastki daraja Islom tomonidan yoʻq qilinmoqda“. Ammo Qur’on bu nikoh unga Xudo tomonidan yuklangan farz ekanligini koʻrsatdi. Bu asrab olingan oʻgʻillarga haqiqiy oʻgʻil sifatida munosabatda boʻlish nomaqbul ekanligini va endi oʻtmish bilan toʻliq tanaffus boʻlishi kerakligini anglatadi. Shu tariqa Muhammad jamoatchilik fikriga qarshi turish uchun yetarli darajada kuchli ekanligiga ishonib, bu fikrlarni rad etishga kirishdi. Zaynabning kutish muddati tugagach, Muhammad unga uylandi. Madinadagi nufuzli guruh „Munofiqlar“ deb atalgan, bu atama Islom anʼanalarida yashirincha unga qarshi ish olib borib, islomni qabul qilganlarni nazarda tutadi, haqiqatan ham nikohni qarindoshlar oʻrtasidagi nikoh deb tanqid qilgan. Musulmonlar jamoatini boʻlishga urinib, Muhammadga uning xotini orqali hujum qilish strategiyasining bir qismi sifatida mish-mishlar tarqatdilar. Ibn Kasirning fikricha, tegishli Qurʼon oyatlari munofiqlarning eʼtirozlarini „ilohiy rad etish“ edi. Rodinsonning soʻzlariga koʻra, shubhali odamlar bu oyatlar ijtimoiy tabularga mutlaqo zid ekanligini va Muhammadni haddan tashqari yaxshi koʻrishlarini taʼkidladilar. Yarashtirish. Juvayriya binti al-Horis. Banu Mustaliq bilan boʻlgan toʻqnashuvda asirga tushganlardan biri bu qabila boshligʻining qizi Juvayriya binti al-Horis edi. Uning eri Mustafo bin Safvon jangda halok boʻlgan edi. U dastlab Muhammadning hamrohi Sobit ibn Qays ibn ash-Shammasning oʻljalari orasiga tushdi. Qul boʻlgan Juvayriya Muhammadning huzurlariga borib, Mustaliq sohibining qizi sifatida uni ozod qilishni soʻradi, lekin u rad etdi. Bu orada otasi uni ozod qilish uchun Muhammadga toʻlov berishini soʻrab murojaat qildi, ammo Muhammad uni qoʻyib yuborishdan bosh tortdi. Keyin Muhammad unga turmushga chiqishni taklif qildi va u rozi boʻldi. Mustaliq qabilalari nikoh orqali Islom paygʻambariga qarindosh ekanliklari maʼlum boʻlgach, musulmonlar ham oʻz asirlarini ozod qila boshladilar. Safiya binti Huyay ibn Axtab. Safiya binti Huyay zodagon ayol, yahudiy qabilasining boshligʻi Banu Nodir Huyay ibn Axtabning qizi boʻlib, Xandaq jangida taslim boʻlganidan keyin qatl etilgan. U birinchi boʻlib oʻzidan ajrashgan shoir Sallam ibn Mishkamga, ikkinchisi esa qoʻmondon Kenona ibn ar- Rabiyga turmushga chiqqan edi. 628-yilda Xaybar jangida Banu Nodir magʻlubiyatga uchradi, eri qatl qilinadi va u asirga olinadi. Muhammad uni asira olgan Dihyadan ozod qildi va turmush qurishni taklif qildi, Safiya buni qabul qildi. Martin Lingsning soʻzlariga koʻra, Muhammad Safiyaga magʻlub boʻlgan Banu Nodirga qaytish yoki musulmon boʻlib, unga uylanish ixtiyorini bergan va Safiya ikkinchi tanlovni tanlagan. Soʻng Muhammad bilan ketgan. Hadisda aytilishicha, Muhammadning zamondoshlari Safiyaning yuksak mavqeyi tufayli uni qabul qilib, Muhammadga uylanish maqsadga muvofiq deb hisoblashgan. Zamonaviy olimlarning fikricha, Muhammad yahudiy qabilasi bilan yarashish va xayrixohlik belgisi sifatida Safiyaga uylangan. Jon L. Espositoning taʼkidlashicha, nikoh siyosiy yoki ittifoqlari boʻlishi mumkin. Haykal Muhammad alayhissalomning Safiyani oʻldirilishi va unga uylanishi qisman uning fojiasini yengillashtirish va qisman ularning qadr-qimmatini saqlab qolish uchun boʻlgan, deb hisoblaydi va bu xatti-harakatlarni oʻzlari magʻlub etgan podshohlarning qizlari va xotinlariga turmushga bergan avvalgi bosqinchilarni aytadi. Baʼzilarning fikricha, Muhammad Safiyaga uylanish orqali yahudiylar va Islom oʻrtasidagi adovatga barham berishni maqsad qilgan. Muhammad Safiyyani Islomni qabul qilishga koʻndiradi. Al-Bayhaqiyning soʻzlariga koʻra, Safiya dastlab Muhammaddan gʻazablangan, chunki uning otasi ham, eri ham oʻldirilgan. Muhammad: „Otangiz arablarni menga qarshi oʻzgartirib, jirkanch ishlar qildi“, deb tushuntirdi. Nihoyat Safiya Muhammadga boʻlgan nafratidan qutuldi. Abu Yaʼlo al-Mavsiliyning rivoyat qilishicha, Safiya Muhammad alayhissalomning unga koʻrsatgan muhabbati va hurmatini qadriga yetib: " "Men hech qachon Rasululloh sifatida yaxshi xulqli odamni koʻrmadim" ", degan. Safiya Muhammadga to vafotigacha sodiq qoldi. Islom anʼanalariga koʻra, Safiyya goʻzal, sabrli, aqlli, ilmli va muloyim boʻlib, Muhammad alayhissalomni „Allohning Rasuli“ deb hurmat qilgan. Musulmon olimlarining taʼkidlashicha, u juda koʻp yaxshi axloqiy fazilatlarga ega edi. U kamtar ibodat qiluvchi va taqvodor moʻmin sifatida tasvirlangan. Ibn Kasir aytadilar: „U oʻzining ibodati, taqvosi, zohidligi, taqvodorligi va xayr-ehsonida eng yaxshi ayollardan edi“. Ibn Saʼdning yozishicha, Safiya juda xayrixoh va saxovatli edi. Muhammad alayhissalom xonadoniga kirgach, Safiya Oisha va Hafsa bilan doʻstlashdi. Shuningdek, u Fotimaga sovgʻalar taqdim etdi. U Muhammadning boshqa xotinlariga Xaybardan olib kelgan taqinchoqlaridan sovgʻalar berdi. Ammo Muhammadning boshqa xotinlaridan baʼzilari Safiyaning yahudiy kelib chiqishi haqida yomon gaplar gapirardilar. Muhammad gapga aralashib, hammaga Safiyaning eri Muhammad, otasi Horun va amakisi Muso ekanligini taʼkidlab, ular hurmatli paygʻambarlarga ishora qilgan edi. Muhammad bir marta barcha xotinlari bilan hajga borgan. Yoʻlda Safiyaning tuyasi karvonning eng zaif tuyasi boʻlgani uchun tiz choʻkib, yigʻlay boshladi. Muhammad uning oldiga kelib, koʻylagi va qoʻllari bilan uning koʻz yoshlarini artdi, lekin yigʻlamasligini qancha koʻp soʻrasa, yigʻlab yubordi. Muhammad tuzalmas kasal boʻlganida, Safiya qattiq xafa boʻldi. Ayol unga: „Sening oʻrningga men azob chekayotgan boʻlsam edi“, dedilar. Ramla binti Abu Sufyon (Ummu Habiba). Xuddi shu yili Muhammad oʻzining Makkalik dushmanlari bilan tinchlik shartnomasini imzoladi va Quraysh ikki tomon oʻrtasidagi urush holatini amalda tugatdi. Koʻp oʻtmay u Quraysh boshligʻi va qoʻmondoni Abu Sufyon ibn Harbning qiziga uylandi, bu esa oʻz raqiblarini yanada yarashtirishni maqsad qilgan edi. U eri vafot etganini bilgan paytda Habashistonda boʻlgan Ramla binti Abu Sufyonga turmush qurish taklifini yubordi. U ilgari otasining xohishiga qarshi (Makkada) Islomni qabul qilgan edi. Habashistonga hijrat qilganidan keyin eri nasroniylikni qabul qilgan. Muhammad Amr ibn Umayya Ad-Damriyni Najoshiyga (podshohga) maktub yuborib, undan Ummu Habibaning qoʻlini soʻradi. Bu voqea hijratning yettinchi yili Muharram oyida boʻlgan edi. Maria binti Shamun al-Qibtiya. Maria al-Qibtiyya Misr gubernatori Muhammadga sovgʻa sifatida yuborgan bir necha qullardan biri edi. Uning goʻzalligidan choʻchib, rasmiy xotinlarining eʼtirozlariga qaramay, u uni kanizak sifatida saqlab qoldi. Muhammad paygʻambarning barcha dastlabki tarjimai hollarida Marianing choʻri yoki kanizak ekanligi qayd etilgan. Mariya Muhammadga Ibrohim ismli oʻgʻil tugʻdi, ammo u 18 oyligida vafot etdi. Maymuna binti al-Horis. Hudaybiya shartnomasi doirasida Muhammad Makkaga haj ziyoratiga bordi. U yerda Maymuna binti al-Horis unga turmush qurishni taklif qildi. Muhammad rozi boʻldi va shu tariqa oʻzining azaliy ittifoqchisi Abbosning kelin opasi Maymunaga uylandi. Muhammad unga uylanib, avvalgi raqiblari boʻlgan banu Maxzum bilan ham qarindoshlik aloqalarini oʻrnatadi. Makkaliklar uning boshqa qolishiga ruxsat bermagani uchun Muhammad Maymunani oʻzi bilan olib shaharni tark etdi. Uning asl ismi „Barra“ edi, lekin u uni „Maymuna“, yaʼni muborak deb atagan. Muhammadning bevalari. Qur’onga koʻra, Alloh taolo Muhammadning vafotidan keyin uning xotinlariga uning hurmati tufayli turmush qurishlarini taqiqlagan."Sizlarga Allohning Rasulini ranjitishingiz yoki undan keyin uning xotinlariga uylanishingiz ham joiz emas." Muhammadning oʻlimi paytidagi mulkining miqdori aniq boʻlmagan. Garchi Qur’on [2.180] meros masalasini aniq koʻrsatgan boʻlsa-da, musulmon ummatining yangi rahbari Abu Bakr Muhammadning mol-mulkini uning bevalari va merosxoʻrlari oʻrtasida boʻlmadi va u Muhammadning shunday deganini eshitganligini aytdi: Birinchi Qur’on qoʻlyozmasini toʻplashda Muhammadning bevasi Hafsa muhim rol oʻynagan. Abu Bakr nusxani yigʻib boʻlgach, uni Hafsaga berdi, Hafsa uni Usmon koʻchirib, musulmon yurtlariga tarqatguncha saqladi. Muhammadning oʻlimidan soʻng Muhammadning beva ayollarining bir qismi Islom davlatida siyosiy faollik koʻrsatdi. Masalan, Safiyya xalifa Usmonni qamal qilganda unga yordam bergan. Birinchi fitna paytida baʼzi xotinlar ham yordam koʻrsatishdi. Jumladan, Ummu Salama Alining tarafini olib, oʻgʻli Umarni yordam soʻrab yubordi. Muhammad sollallohu alayhi vasallamning soʻnggi xotinlari Ummu Salama 680-yilda Karbalo fojiasini eshitib, oʻsha yili vafot etdi. Muhammadning xotinlarining qabri Madina shahridagi al-Baqi' qabristonida joylashgan. Nikohlar xronologiyasi. Grafikdagi vertikal chiziqlar xronologik tartibda paygʻambarlikning boshlanishi, hijrat va Badr jangini koʻrsatadi .