Ispaniyalik Infanta Blanca. Infanta Blanca of Spain(1868-yil 7-sentabr – 1949-yil 25-oktabr) Madrid gersogi, Ispaniya taxtining daʼvogari Carlos va uning rafiqasi Burbon-Parma malikasi Margheritaning toʻngʻich farzandi. Blanca Burbonlar sulolasining aʼzosi boʻlgan. 1889-yilda Avstriyaning Archduke Leopold Salvatorga turmushga chiqqan. Er-xotinning oʻn nafar farzandi bor edi. Oila monarxiya tugaganidan keyin Avstriyadan Barselonaga koʻchib oʻtgan. Blanka oilasining erkak avlodi amakisi, San-Xayme gertsogi Alfonso Karlosning oʻlimidan soʻng, baʼzi Carlistlar uni Ispaniya taxtining qonuniy merosxoʻri sifatida tan olishgan. Yoshlik. Infanta Blanca Avstriya-Vengriyadagi Shtiriyaning Grats shahrida Karlosning toʻngʻich farzandi, Madrid gertsogi Ispaniya taxtiga daʼvogar Karlos va uning rafiqasi Burbon-Parma malikasi Margherite oilasida tugʻilgan. U tugʻilganda, uning ota-onasi katta buvisi bilan yaqin boʻlish uchun Shtiriyada yashagan. Blancaning otasi oʻsha kuni Parijga joʻnab ketgan va u yerda Ispaniya qirolichasi Izabella IIni hokimiyatdan agʻdargan inqilob haqida bilib olgan . Don Karlos xotini va qizi bilan Parijga keyin esa Shveytsariyaga koʻchib oʻtgan. Blankaning bolaligi uchinchi Karlist urushi (1872-1876) davriga toʻgʻri kelgan, uning otasi Ispaniya taxtini kuch bilan egallashga urinib koʻrgan. Ispaniya chegarasi yaqinida boʻlish uchun Margherita bolalari bilan Pauga koʻchib oʻtgan. 1875-yilda bir muddat Blanca otasi tomonidan tashkil etilgan sudda Navarraning Elizondo shahrida yashagan. Urush yomon yakunlanib, Don Karlosning Ispaniya taxtini egallash umidini puchga chiqargach, oila asosan Parijning Passi tumanida yashagan. 1881-yilda ular Karlosning siyosiy faoliyati tufayli Fransiyadan haydab yuborilgan. Oʻshanda Blankaning ota-onasi ajralib ketishgan. Uning otasi Venetsiyadagi saroyida yashash uchun ketgan, onasi esa Italiyaning Viaregjio shahridagi Tenuata Reale mulkiga koʻchib kelgan. Mulk 1879-yilda Blancaning buvisi Parma gertsogi Maria Thresadan meros qolgan. 1881 yilda Blanca va uning opa-singillari Florensiyada rohibalar tomonidan boshqariladigan katolik maktabi "Sacre Coeurga" oʻqishga kirishgan. 1883-yilda oʻqishni tugatgandan soʻng, u ota-onasining ruxsati bilan Ispaniyaga tashrif buyurgan. Qaytib kelganida uni Vena sudiga rasman tanishtirishgan. Nikoh. Gabsburglar sudida toʻrtta opa-singilning eng kattasi boʻlgan Blanca Avstriya archduke Karl Salvator va Burbon malikasi Mariya Immakulataning oʻgʻli Leopolda Salvatorening eʼtiborini tortgan. Ular 1889-yil 24-oktabrda Lanzenkirxen shahrida turmush qurishgsb. Yangi turmush qurganlar avval Galisiyaning Lemberg shahriga, keyin Xorvatiyaning Agram shahriga va nihoyat Vena shahriga koʻchib oʻtishgan. Blanka va Leopold Salvatorning asosiy qarorgohi Venada joylashgan Palais Toskana saroyi edi. Ular, shuningdek, Schloss Wilhelminenberg va Viareggio yaqinidagi qishloq mulkiga egalik qilishgan. Qishloqdagi mulk Blancaga onasidan meros boʻlib qolgan. Nikohdan oʻn farzand tugʻilgan: Keyinchalik hayot. Birinchi jahon urushigacha Blanca va uning katta oilasi oʻzlarining turli saroylarida yashashgan. Birinchi jahon urushi paytida uning eri frontda Avstriya armiyasini oziq-ovqat bilan taʼminlashni oʻz zimmasiga olgan va 1918-yilgacha artilleriya bosh inspektori boʻlgan. Blancaning ikkita katta oʻgʻli ham Italiya frontida jang qilayotgan Avstriya armiyasiga qoʻshilgan, qizlari Immakulata va Margaretalar esa Avstriya qizil xoch jamiyatida ishlashgan. Respublika eʼlon qilinganidan soʻng, imperator oilasining mulklari Avstriyaning yangi hukumati tomonidan musodara qilingan. Vilgeminenberg harbiy kasalxonaga aylantirilgan va keyin shveytsariyalik bankirga sotib yuborilgan. Oila bor boyliklaridan ayrilib, arzimagan mablag‘ bilan surgunda yashashga majbur bo‘lgab. Oila na Fransiyada, na Italiyada, urush paytida Avstriyaning dushmani boʻlgan mamlakatlarda yashay olmagan. Blanca ispaniyalik Burbonlarning raqib boʻlimiga mansub boʻlgan amakivachchasi Alfonso XIII dan Barselonada yashashga ruxsat soʻrashga majbur boʻlgan. Alfonso XIII ularga Blancaning ukasi , Madrid gertsogi Xaymening ispan taxtiga daʼvolarini qoʻllab-quvvatlamaslik sharti bilan Ispaniyaga kelishga ruxsat bergan. 1922-yilda Blanca ispan deb tan olingan. Alfonso XIIIning qulashi va 1931-yil aprelda Ikkinchi Ispaniya Respublikasining eʼlon qilinishi ularning yashash sharoitlariga taʼsir qilmadi. Biroq, besh oy oʻtgach, Blancaning turmush oʻrtogʻi Avstriyaga safari chogʻida qoʻldan chiqarilgan boyliklarni qaytarib olishga harakat qilayotganida vafot etdi. Blanca ogʻir iqtisodiy sharoitda qoldi, Viaregjiodagi La Tenuata Realidagi uzumzorlarida Kataloniyaning Carlist partiyasi tomonidan taqdim etilgan kichik ijara haqqi evaziga yashagan. Uning uchta farzandi hali ham u bilan yashar edi: Dolores, Margareta va Karl. Ispaniyadagi keskin siyosiy vaziyat ularni Avstriyaga qaytishga majbur qilgan. Oila Venadagi sobiq qarorgohi Toskana saroyida uchta xonani ijaraga olishga muvaffaq boʻlgan. 1938-yil mart oyida Blancani farzandlari Dolores va Karl bilan birga Viaregjiodagi mulkiga koʻchib oʻtgan. Karloktavismo. 1935-yil boshida " deb nomlangan jamiyat , Saragosada katta yigʻilish oʻtkazdi. Yigʻilish Donya Blanca qonuniy meros huquqlarini oʻgʻillariga qoldirisgi mumkinligi toʻgʻrisida deklaratsiya qabul qilingan. Keyingi 14 yil davomida uning bu boradagi oʻrni oʻzgarib turdi; Infanta Blanca 81 yoshida Italiyaning Toskana shtatidagi Viaregjio shahrida vafot etgan.