Lingvokriminalistika. Lingvokriminalistika („lingua“ — til, „criminal“) — jinoyat degan maʼnolarni anglatadi. Yaʼni lingvistika — tilshunoslik ilmini oʻrganuvchi fan, kriminalistika esa huquqshunoslikning alohida sohasi sifatida jinoyatni ochish qonuniyatlarini oʻrganadi. Shundan kelib chiqqan holda aytish mumkinki, lingvokriminalistika nutq bilan bogʻliq jinoyatni lingvistik tomondan oʻrganish, mualliflikni, imzolarni va plagiatni aniqlash uchun yozma matnlarni tahlil qilish haqidagi fandir. Lingvokriminalistika masalalari yuzasidan dunyo ilm-fanida koʻplab ilmiy tadqiqotlar amalga oshirilgan. Shunday boʻlsa-da, bu sohada hal etilmagan bir qator muammolar mavjud. Xususan, sohaning nomlanishi borasida ham mutaxassis-olimlarning yondashuvlari har xil. Sohaning nomi sifatida „lingvokriminalistika“, „yurislingvistika“, „kriminalistik lingvistika“ kabi terminlarning qoʻllanishini kuzatish mumkin. Sohaning nomlanishi bilan bogʻliq munozarali holatlarga oʻz munosabatini bildirgan tilshunos B.Mengliyev sud-huquq tizimida ekspertizalar bilan shugʻullanuvchi tilshunoslikni „lingvistik ekspertologiya“ deb nomlashni taklif qiladi. Tadqiqotchi K.Musulmonova tomonidan ham soha „lingvistik ekspertologiya“ termini bilan nomlangan. Ingliz tilidagi tadqiqotlarda esa nomlanish bilan bogʻliq tafovut yoʻq, ular yagona nomdan — „sud lingvistikasi“ (forensic linguistics)dan foydalanib kelishmoqda. Oʻrganish obyekti. Lingvokrimalistikaning oʻrganish obyektini belgilashda ham turli yondashuvlar mavjud. Jumladan, N. D. Golev til va huquq oʻrtasidagi munosabatlardan kelib chiqqan holda lingvokriminalistikaning oʻrganish obyekti sifatida quyidagilarni ajratib koʻrsatadi: — „til yuridik nuqtayi nazardan turli ziddiyatli holatlarda tartibga solish vositasi sifatida qoʻllanadi; shuningdek, til tartibga solishni amalga oshiradigan vosita sifatida ishlaydi“ . Tilshunos M. A. Grachevning fikricha, lingvokriminalistika termini keng maʼnoga ega boʻlib, oʻrganishning quyidagi uch jihatini oʻz ichiga oladi: Tadqiqot obyekti. Yuqorida keltirilgan maʼlumotlarni inobatga olgan holda, lingvokriminalistikaning predmeti — jinoiy, fuqarolik yoki maʼmuriy ish uchun ahamiyatli boʻlgan bahsli matnning xususiyatlari toʻgʻrisidagi faktik materiallar deyish mumkin. Yaʼni tilning amaliy funksiyasini yurisprudensiya, xususan, kriminalistikaga tatbiq etish jarayonida aniqlangan faktik materiallar va munozaraga sabab boʻluvchi ziddiyatli holatlar sifatida baholash mumkin. Sud ekspertizasi va lingvokriminalistika. Lingvokriminalistika sud ekspertizasi tarkibida muhim rol oʻynaydi. Xususan, sud ekspertizaning eng keng tarqalgan turlaridan biri qoʻl yozuvi ekspertizasi hisoblanadi. Ushbu tekshiruvning vazifalariga qoʻl yozuv ijrochisini aniqlash hamda xulosa berish kiradi. Identifikatsiya qilish vazifalari bilan bir qatorda qoʻl yozuvi tekshiruvi diagnostik vazifalarni ham, xususan, ijrochining jinsini, yoshini, matnni yozish paytidagi psixofiziologik holatni, qasddan buzilishlarni va boshqalarni aniqlash vazifalarini bajarib keladi. Tilshunos mutaxassis yozuvning mos yozuv normalari va umumiy yozish qoidalariga asoslanib, matnda turli xil anomaliyalarni qidiradi. Insonning qoʻl yozuvi oʻziga xosdir, bu esa mutaxassisga meʼyordan chetga chiqish asosida shaxsning individualligini aniqlash imkonini beradi. Matn ham shaxsning shaxsiy xususiyatlarini (boʻsh joydan notoʻgʻri foydalanish, paragraflarga maxsus boʻlinish, shrift tanlash va boshqalar) bildirishi mumkin