Van Bo. Van Bo (xitoycha 王勃), ikkinchi ismi Tzi’an 649-676), Tan davrining xitoy shoiri. Vang Bo „ilk Tang davrining toʻrtta yirik shoiri“ dan biri hisoblanadi. Tarjimai hol. Van Bo Van Tzi shoirning uch qorin nari edi. Tszyanchjou viloyatining Lungmen okrugida (hozirgi Shansi provinsiyasi, Xeszin uyezda) tugʻilgan. Imperator oilasi aʼzolaridan birining kotibi boʻlib xizmat qilgan, keyin Gochjou okrugida harbiy xizmatda boʻlgan, ammo tez orada ishdan chetlashtirilgan. Erta oʻlimiga qaramay – u 26 yoshida Yanszidan oʻtayotganda choʻkib ketdi – u Xitoy adabiyotida sezilarli iz qoldirdi. Yan Tzyun, Lo Binvan va Lu Chjaolin bilan birgalikda u „Erta Tan sulolasining toʻrt dahosi“ deb nomlangan guruhning bir aʼzosi edi. Ular orasida Van Bo birinchi oʻrinda turadi. Van Boning sheʼriy merosidan 80 ga yaqin sheʼr, asosan, toʻrtlik, ritmik nasr namunasi, „Shahzoda sayohati saroyida“ sheʼrlarining soʻzboshisi saqlangan. Ijod. Sheʼrlarda manzara chizmalari („Togʻlarda“), ayriliq mavzusi („Sovuq kechada doʻstimni esladim“), urush mashaqqatlari haqidagi nolalar ustunlik qiladi. Van Bo sheʼriyatning murakkab shakllaridan voz kechdi va sheʼr ohangini rivojlantirdi. „Shahzoda sayohati saroyida“ nomli uzun insho-muqaddima shoirni nasr ustasi sifatida ulugʻlagan. Akademik V. M. Alekseev inshoni rus tiliga nafis uslub namunasi sifatida tarjima qilib, Van Boning ushbu sheʼrlarida va ularga soʻzboshida "sahnani tark etgan tarixan mashhur va nufuzli shaxslarning avvalgi hashamati motivi borligini taʼkidladi. , uning toʻliq vayron boʻlgan avlodlari guvohlar qoldirgan. Inson emas, balki tabiat hukmronlik qiladi va Yantzitzyang (Tzyang) abadiy toʻliqlik va chidab boʻlmaslik bilan maqsadsiz oqadi. Van Bo Suy davridan keyin ham saqlanib qolgan „gunti“ (xitoycha 宫体诗风) uslubining tarqalishiga qarshi chiqdi va hissiyotlarga boy uslubni yoqladi.