Nemis kutubxonasi. Frankfurt- -Mayndagi nemis kutubxonasi (qisqartirilgan tilda: DB) Germaniya Milliy kutubxonasining (DNB) edi. 1947- yildan 1990- yilgacha u 1912- yilda tashkil etilgan Leyptsigdagi Deutsche Bücherei uchun Gʻarbiy Germaniya hamkasbi boʻlib, nemis hujjatlarini toʻplash va milliy bibliografiyani nashr etish vazifasini bajargan. 1990- yilda Germaniya qayta birlashtirilgandan soʻng, Germaniya kutubxonasi va nemis kutubxonasi birlashtirilib, „Nemis kutubxonasi“ deb nomlangan qoʻshma muassasa tashkil etildi. 2006- yildan buyon uning nomi „Germaniya Milliy kutubxonasi“; Frankfurt ularning ikkitasi (2010- yilgacha uchta) joylashgan joyidan biridir. Biroq, u hali ham Nemis kutubxonasi deb ataladi. 2006- yilda Germaniya Milliy kutubxonasidagi 22,2 million nusxadan 8,3 millionga yaqini Frankfurt-Maynda saqlangan. 2011- yil oxirida Frankfurtda jami 27 millionga yaqin ommaviy axborot vositalarining 10 million nusxasi arxivlangan. Tarixi. Ikkinchi Jahon urushi natijasida Germaniya boʻlinganidan soʻng, gʻarbiy ishgʻol zonalaridagi kitob sotuvchilari Sovet hududidagi nemis kutubxonasini almashtirishni talab qilishdi. 1946- yil sentyabr oyida Amerika harbiy hukumati maʼlumot kutubxonasini tashkil qilishni maʼqulladi. Ilgari Gʻarbiy nemis kutubxonasi sifatida ham tanilgan Germaniya kutubxonasi 1946- yil noyabr oyida Frankfurt-Maynda oʻz ishini boshladi. 1913-yilda Nemis kutubxonasi singari, nemis kutubxonasi ham Germaniya kitob savdosi assotsiatsiyasi tomonidan tashkil etilgan. 1947- yildan boshlab u qonuniy ravishda kitob savdosi muassasasi va Frankfurt-Mayn shahri edi. Frankfurt-Mayn shahri kutubxonani Hanns Vilgelm Eppelsheymer rahbarligida Munitsipal va Universitet kutubxonasiga biriktirilgan edi. Dastlab, kutubxona faqat Amerika va Britaniya zonalari uchun mas’ul edi va Untermainkaydagi Rotshildpalaisda va unga qoʻshni bino Manskopfsche Hausda joylashgan edi. Toʻplamni boshlash muddati 8-kuni edi. 1945- yil may Frankfurt-Mayn shahri binolarni taqdim etdi va Germaniya kitob savdosi uyushmasi xarajatlarni oʻz zimmasiga oldi. 1948- yilda Eppelsheymer quvgʻindagi yozuvchilar bilan birgalikda maxsus toʻplam sifatida emigratsiya adabiyoti kutubxonasini ochishni rejalashtirgan. Emigrantlar birinchi kitoblarni hozirgi Germaniya surgun arxiviga 1950- yilda berishgan. 1949- yilning kuzida uni DFG ning asoschisi boʻlgan Kyoln Universitetiga topshirish masalasini koʻrib chiqishga olib kelgan mablagʻning yetarli emasligi, oxir-oqibat nemis kutubxonasining 1952- yilda davlat qonunchiligi asosida fondga aylantirilishiga olib keldi. Jamiyatni kommunistik taʼsirlardan himoya qilishni muhim vazifa deb biladigan Federal Ichki ishlar vazirligi tomonidan taqdim etilgan Germaniya Federativ Respublikasi va hissa qoʻshuvchilar sifatida Frankfurt shahri va Gessen shtatlari ishtirok etdilar. . 1952- yilda har bir homiy kutubxonani moliyalashtirishga har yili 60 000 DM (federal hukumat 65 000 DM) hissa qoʻshgan. 1954- yilda badallar allaqachon 71 foizgacha yuqori edi; Birja assotsatsiyasi 1956- yildan boshlab oʻz badallarini kamaytirdi. 1953- yilda kosmik muammolar xoldinglarni shaharning uchta joyiga taqsimlashni talab qildi. 1959- yilda 480 000 kitobdan iborat nemis kutubxonasi Zeppelinalleedagi yangi binoga koʻchib oʻtdi. Kurt Köster yangi direktor boʻldi. Yangi binoning ochilishi 1959-yili 24-aprelda Federal prezident Teodor Heuss ishtirokida boʻlib oʻtdi. 1961- yilda kutubxonada 143 ta post bor edi. 1963- yildan boshlab Birja assotsatsiyasi Deutsche Bibliothek ga birorta nusxasini yetkazib bermagan barcha aʼzolarni assotsatsiyadan chiqarib tashladi. Bundan tashqari, Germaniya Demokratik Respublikasidagi nashriyotlar tomonidan bepul yetkazib berish yoʻlga qoʻyildi. 1965- yilda kutubxonada bir million media birlik mavjud edi. 1969-yilda Bundestag „Germaniya kutubxonasi toʻgʻrisida“ gi qonunni qabul qildi, u jamoat huquqi boʻyicha federal muassasaga aylandi va Federal Ichki ishlar vazirligining huquqiy nazorati ostida edi. Taʼsischilar, Germaniya kitob savdosi assotsatsiyasi, Gessen shtati va Frankfurt-Mayn shaharlari chiqib ketishgan; Shunday qilib, Germaniya Federativ Respublikasi yagona boquvchiga aylandi. Shunday qilib, yetkazib berish majburiyati (depozit nusxasi) qonun bilan belgilandi, yaʼni Germaniyada nashr etilgan har bir nashrning ikki nusxasi arxivlash uchun Germaniya kutubxonasiga, odatda, bepul topshirilishi kerak. 1970 yilda Berlindagi nemis musiqa arxivi nemis kutubxonasiga biriktirilgan. 1971- yilda Nemis kutubxonasi 1,5 million jild va 270 ta joy va jami inventarga ega edi. 1976- yilda Gyunter Pflug yangi bosh direktor boʻldi; 1981- yilda uning faoliyati davomida 331 ta lavozimga erishildi, bu nemis kutubxonasi bilan qoʻshilishgacha boʻlgan eng yuqori xodimlar soni. Onlayn katalogni yaratish 1980-yillarning oʻrtalarida boshlangan. Frankfurt va Leyptsigdagi ikkita kutubxona 1990- yilgacha deyarli bir xil milliy bibliografiyalarni nashr etdi. 1966- yildayoq nemis kutubxonasi bosh direktor oʻrinbosari Rudolf Blum rahbarligida kompyuterlar yordamida oʻz bibliografiyasini yaratishga kirishdi (u paytlarda ham eng muhim maʼlumotlar tashuvchisi boʻlgan zarbli lenta, perfokarta va magnit lenta edi) Nemis kutubxonasiga qaraganda ancha kam xodimlar bilan uzoq ishlov berish vaqtlarini yengishga qodir, juda qisqaradi va Leyptsig hamkasbi oldida paydo boʻladi. 1990- yilda birlashma shartnomasi nemis kutubxonasini nemis kutubxonasi (shu jumladan Berlindagi "nemis musiqa arxivi") bilan Frankfurtda joylashgan DDB ("Nemis kutubxonasi") ni tashkil etish uchun birlashtirishni tartibga soldi. Oʻsha paytda Germaniya kutubxonasi musiqa arxivi bilan birgalikda 4,5 million media birliklarga ega edi. 1980-yillarning boshlarida xoldinglar uch milliondan ortiq jilddan iborat edi, shuning uchun zahira jurnallar kerak edi. Qayta birlashishdan yetti yil oʻtgach va besh yillik qurilishdan keyin 1997-yil 1-mayda Frankfurtda yangi kutubxona binosi ochildi va 6 millionga yaqin media birliklari bilan koʻchib oʻtdi. Bino. Yangi bino 1959-yil. 1959 yilda ochilgan yangi bino arxitektorlar Alois Gifer va Hermann Makler tomonidan urushdan keyingi modernizm uslubida ishlab chiqilgan. Kutubxona binolari 2,5 million DM turadi va u federal hukumat tomonidan moliyalashtirildi. Ular ikki qavatli maʼmuriyat qanotidan iborat boʻlib, oʻrtada oynali kirish joyi boʻlib, keyinchalik u boshqa qavatga koʻtarildi va 1968- yilda balandligi 55 metrga koʻtarilgan ikkita pastki qavatda oʻqish xonalari va ombor minorasi joylashgan. . 1971- yilda kutubxona 10 qavatli maʼmuriyat binosi bilan kengaytirildi. 1997- yilda bino koʻchib oʻtgandan soʻng, qurilish majmuasi Frankfurt-Mayn Universiteti tomonidan foydalanilgan. 2004- yilda Gessen shtati uni Kreditanstalt für Wiederaufbauga sotdi, unda ikkita saqlash minorasi, maʼmuriy qanot va yer osti avtoturargohidan iborat ansambl gʻarbiy arkada qurish maqsadida buzib tashlangan edi. Yangi qurilish 1997- yil. 1984- yilda Shtuttgart meʼmorlari Mete Arat, Xans-Diter Kayzer va Gisela Kayzer 1981- yilda eʼlon qilingan arxitektura tanlovida gʻolib boʻlishdi. Ular 1985- yilda rejalashtirish topshirigʻini ham oldilar; Birlashish tufayli rejalar vaqtincha toʻxtatildi. 1992- yilda poydevor qoʻyish marosimi boʻlib oʻtdi, keyin esa 1994- yilda toʻldirish marosimi boʻlib oʻtdi; Bino 1996- yil oxirida qurib bitkazildi. 1997 yil 14- mayda Federal kansler Helmut Kol tomonidan ommaga ochilgan yangi kutubxona binosi — binoga kirish qismidagi esdalik lavhasi — 250 million DM ga tushdi. Adickesallee 1-dagi binoning asosiy foydalanishga yaroqli maydoni 47 000 kvadrat metrni tashkil qiladi. Uning uchta yer osti qavatida 18 million ommaviy axborot vositalari uchun 31 000 kvadrat metrga yaqin konditsionerli saqlash maydoni mavjud; jurnal maydoni 2040-yillarga qadar yetarli boʻlishi kerak. Agar kerak boʻlsa, saqlash joylari 10 000 k. Yer osti sathlari yer osti suvlarida joylashgan boʻlib, qoʻshimcha tashqi muhrga ega boʻlgan weisse wanne sifatida ishlab chiqilgan boʻlib, uning taglik plitasi 70 000 tonna temir javhari qatlami bilan suzuvchilikka qarshi himoyalangan va ulardan ikkinchisi, sovutish tizimi beton hisoblanadi. 2001- yilda oʻquv zallari sovutish tizimi bilan jihozlandi. Keyinchalik uzaytirish imkoniyati uchun Adickesalleedagi kutubxona roʻparasida yer uchastkasi taʼminlandi. Uchinchi darajadagi jami 333 ta oʻquv zallari mavjud (2021- yil holatiga koʻra).