Hamid ad-Din al-Kirmoniy. Hamididdin Abu’l-Hasan Ahmad ibn Abdulloh al-Kirmoniy ((); 996–1021-yillar) ismoiliy olimi. Asli fors boʻlib, Kirmon viloyatida tugʻilgan boʻlishi mumkin. U umrining koʻp qismini Bagʻdod va Basrada fotimiy "daʼvatchi" (missioner) sifatida oʻtkazgan. U fotimiylar xalifasi-imom Abu Ali al-Mansur (996–1021-yillar hukmronligi) davrida mashhurlikka erishgan ilohiyot olimi va faylasuf boʻlgan. Koʻzga koʻringan ismoiliy daʼvatchisi yoki missioneri boʻlgan, Kirmoniy Qohiradagi Fotimiylar daʼvatining markaziy qarorgohi tomonidan Fotimiylar davrining eng bilimdon ismoiliy ilohiyotchilari va faylasuflaridan biri sifatida koʻrib chiqilgan. Aynan shu maqomda al-Kirmoniy al-Hakimning ilohiyligini eʼlon qilib, darziylar harakatini boshlab bergan ayrim muxolif daʼvatchilarning ekstremistik gʻoyalarini rad etishda muhim oʻrin tutgan. Al-Kirmoniy 1014-yilda yoki biroz oldinroq Qohiraga chaqirilgan va u yerda bu ekstremistik taʼlimotlarni rad etish uchun bir nechta asarlar yaratgan. Ishlari. Uning oʻttizga yaqin asaridan faqat oʻn sakkiztasi saqlanib qolgan. Uning yirik falsafiy risolasi „Rohat al-aql“ („Koʻngil tinchligi“) 1020-yilda tugallangan. Al-Kirmoniy bu asarida oʻquvchiga doimiy oʻzgarib turadigan dunyoda aqlning abadiyligiga, aql jannatiga qanday erishish mumkinligiga eʼtibor qaratgan. Uning mashhur asarlaridan baʼzilari quyidagilardir: