Shakarim Xudoyberdiyevich. Shakarim Xudoyberdiyevich (11-iyul ( 23-iyul) 1858-2-oktabr 1931)—sholi, yozuvchi, faylasuf, tarixchi, bastakor. U Abay va uning ukasining zamondoshi, oʻzi asos solgan realistik adabiyot anʼanalarining davomchisidir. Xudoyberdiyevich Abay oʻzi yashab turgan muhitning ijtimoiy-siyosiy, ijtimoiy xususiyatlarini koʻrish, jamiyat va inson tabiatidagi kamchiliklarni oʻrganish, ona xalqiga yoʻl-yoʻriq koʻrsatish yoʻlidan bordi. Shakarimning otasi Xudoyberdi Qunanboyning choʻqintirgan onasi Kunkedan, yaʼni Abayning ukasidan tugʻilgan. Shakarim besh yoshida qishloq mullasi tomonidan oʻqishga yuboriladi va u yetti yoshigacha shu yerda oʻqiydi. Yetti yoshida otasidan yetim qolib, Abay tarbiyasida boʻladi. Uning tarbiyasi va amakisi Abay tarbiyasidagi boy anʼanalar Shakarimning nafaqat yetim, balki isteʼdodli shoir va mutafakkir sifatida kamol topishiga katta hissa qoʻshgan. Shakarimning oʻzi keyinchalik shunday yozgan edi: “Otamizning onalaridan birida tugʻilgan Ibrohim afandini qozoqda Abay deb atashadi, u musulmon, rus olimi boʻlgan, uning targʻibot-tashviqotlarini oʻqib, tinglab, ilm-fan nurini ozgina his qilganman. "Xudoyberdiyevich maxsus oʻquv yurtlarida oʻqimagan bo'lsa-da, Xudoyberdiyevich davridagi bilimdon kishilardan biri edi. Arab, fors, turk, rus tillarini yaxshi biladi. U odamlar hayotini yaxshilashga harakat qilgan olimlarni keltiradi. Kimdir Yaratganni tan olsa, inson hayoti toʻgʻrilanadi desa, yana kimdir hukumat tugatilsa, hamma mustaqil yashashi mumkin, deydi. Ba’zilar ta’lim, ma’rifat odamlar hayotini yaxshilaydi, deyishadi. Ba’zilar boy va kambagʻalni tenglashtirib tuzatsa boʻladi, desa, boshqalar ta’limni toʻgʻrilaydi. Hayotning o'zi hayot masalasidir. Shuning uchun ham inson hayotini tabiat yaratgan, bir-birini yeyishni, talab qilishni, janjallashishni istaganlar ham bo'lgan. Shakarimning oʻzi bu gʻoyalarning hech biri inson tabiatini oʻzgartira olmasligiga ishonch hosil qilgan. Biografiyasi. Shakarim Xudoyberdiyevich 1858-yil 11-iyulda Sharqiy Qozogʻiston viloyati, Abay tumani,Chingizxon togʻ etaklarida tugʻilgan. Argʻin qabilasining toʻbiqti urugʻidan chiqqan. Shakarimning otasi Xudoyberdi erta vafot etdi. Oʻshanda Shakarim Xudoyberdiyevich yetti yoshda edi. Bobosi Qunanboy tarbiyasida boʻlgan Shakarim yetimlikdan aziyat chekmagan boʻlsa-da, otasining oʻlimi mehribon bolaga osonlik bilan kelmaganga oʻxshaydi. Oʻsha rangda titrab turgan mumsirab yurakning ilk motam va qoʻshigʻiga koʻz yoshlari hamroh boʻldi. Lekin kim qozoq tilida ikkita ogʻzaki qoʻshiq yozmaydi? Shakarim tezda Qunanboydagi odamdan Abay tarbiyasiga oʻzgarmaganida, yosh bolaning yangi talablari hayotning shovqin-suroniga aldanib qolarmidi. Shakarim Xudoyberdiyevich oʻzining “Mutulgan umri” nomli avtobiografik sheʼrida besh yoshida qishloq mullasidan dars oʻta boshlaganini yozadi. Axir, toʻrt-besh yildan keyin qora boʻladi. Shundan soʻng maktabga bormagan boʻlsa-da, uning keyingi hayoti sanʼat,bilim olishga intilish yoʻlini koʻrsatdi. Dombra chalish,akkordeon chalish, arfa, burgut, kulba chalish, yasash, chizish, sheʼr yozish, ilmga ishtiyoq, choʻntagidagi soatni soat mexanizmiga aylantirish, toʻxtaganda toʻxtash, oʻz xalatiga yotish, kiyim tikish - tamom, hamma narsani faqat sakkizburchak, bir yoqlama odam qila oladi. Bir saylov davri ham tuman hisoblanadi. Soʻng “beixtiyor oʻlja boʻldi”, “yoʻldan ozdi, aldanib qoldi”, deb kuyindi. Lekin Shakarim keyingi yilga saboq olmoqchi. Buni unutmasligimiz kerak. Boʻlmasa, mamlakat ishlariga aralashib, oʻz davri jamiyatini ildizi bilan yoʻq qilishiga, kasallikni aniqlashga yordam berdi. U ishini umuman tashlab ketmadi. Ustozi Abayning topshirigʻi bilan nasabnomani oʻrgangan, yigirma besh yoshida “Qozoqlarning asl ajdodi” sheʼrini yozgan, sheʼrlar yozgan, “Ilmda yalangʻoch edim” degan, ammo qirq yoshgacha yozganlarini sinab koʻrish uchun rus, turk, arab va fors tillarini oʻrgangan. Shakarim Xudoyberdiyevich oʻz-oʻzidan ulgʻaygan inson. Albatta, rahbar Abay edi. Uning hayotga qarashi ham Abay taʼsirida boʻlgan. Maʼlumki, Abayning sheʼriyatga qiziqishi 1886-89-yillarga borib taqaladi. Oʻshanda ulugʻ shoir qirqdan oshgan, shogirdi Shakarim ham unga hamrohlik qiladigan yoshda edi. U oʻrtada yigirmani tashladi. Binobarin, Shakarim Abay maktab-universiteti dasturida qanday “fanlar” oʻqitilayotganligini, avvalo, ustozi adabiyotidan bilamiz. Muxtor Auezovning tadqiqotlariga koʻra, Abay "mashhur rus yozuvchilaridan: Pushkin, Lermontov, Tolstoy, Saltikov-Shchedrin, Nekrasov : tanqidchi demokratlardan: Belinskiy, Gertsen, Bayron, faylasuflardan: Spenser, Spinoza, Darvin, Dravin, (Asarlar, 12 jild. – 286-bet). Shakarim Xudoyberdiyevich izlagan ilmiy manbalarga kelsak, bu haqda 1911-yilda Orenburgda nashr etilgan “Turk, qirgʻiz, qozoq va xonlar yilnomalari” kitobida yozgan:Najib Gasimbekning turkiy tarixi, Abu Algʻozi Bahodirxon yozgan turk shajarasi va turli kitoblardan soʻzlar; Rus kitoblarida oʻqiganlarim: Radlovning uygʻurlar haqidagi soʻzlari, Aristovning turkiy irq haqidagi soʻzlari butun dunyo xalqlarining nasabnomalaridan rus tiliga tarjima qilingan. Ular orasida eng qadimgi turkiy nasl-nasab kitoblari “Qutadku bilik” va “Qoshu chidam” soʻzlari ham bor. Va arab-fors-rim-evropa yozuvchilarining soʻzlari ”(2-bet). Shakarim Xudoyberdiyevich inson va dunyo sirlarini bilish uchun kitob oʻqidi. Ruh nima? Din nima? Koinot qanday yaratilgan? Mana bu savollarga javoblar. Va u "hammasini ma'nosiz aql bilan tekshirgan" deydi. Shu niyatda Makkaga borganimni aytadi. Istanbul kutubxonasida oʻn uch kun qoladi. Bu taxminan 1905-1906-yillar. Shuni aytish kerakki, Shakarim Xudoyberdiyevich har doim ham din bilan kelishmagan. Toʻg'ri,u Xudoga ishongan. Lekin Shakarim:“Men koʻp dinlarni tekshirib koʻrganman, lekin ularning hech biri miyamga sigʻmagan”, deydi. Darhaqiqat, u dunyoga qarashida deist boʻlib tuyuladi. Zero, Shakarim Xudoyberdiyevich “Dunyoda yoʻqolgan narsa yoʻq, oʻzing oʻzgaradi deb oʻyla, yorish” deb oʻylaydigan materialist. Shakarim Xudoyberdiyevichning oʻz xalqi oldidagi ulkan yutuqlaridan biri u buyuk rus xalqi bilan qarindoshlik, doʻstlik, uning buyuk madaniyatini rivojlantirish yoʻlida Abay anʼanalariga doimo sodiq boʻlganligidir.Oʻz fikridan qaytmadi: “Rus qoʻyini chaqiraylik,tatib koʻramiz”. U rus madaniyatini nafaqat soʻzda,balki amalda ham targʻib qildi. S.Pushkinning “Dubrovskiy”, “Boʻron” asarlarini sheʼr tarzida tarjima qiladi. Taʼkidlash joizki, nasrning sheʼriy asarga aylanishi jahon adabiyotida kam uchraydigan hodisadir. Shakarim Xudoyberdiyevich esa aholining koʻpchiligi savodsizligini hisobga olib, ataylab yodlangan sheʼrga oʻtdi. Xususan, Lev Tolstoy targʻib qilgan adolat hamisha qozoq shoiri qalbidan joy olgan. Ulugʻ adib asarlarini tarjima qiladi, unga xat yozadi, maslahat soʻraydi. Shakarim Xudoyberdiyevich Tolstoy taʼlimoti taʼsirida 1908-yilda sahroda oʻzini kamdan-kam tutib, “Sayat qoʻra” deb atalgan uyda yolgʻiz oʻzi yashagan. Biroq, u oʻz xalqi Dan maʼnaviy jihatdan ajralib turmadi. Shakarim Xudoyberdiyevich 1917-yilgi inqilob to ngini yorqin umidlar bilan qarshi oldi.Uninginqi lobga bag ʻishlangan “Ozodlik bayrogʻi por laydi”,“Ozodlik tongi” kabi she ’rlari shundan dalolat beradi.Ba’zan adashib,do ʻst bilan dushmanni ajratolma y qolamiz.1918-yil boshida Alash orda a’zolari t aklifiga binoan Semipalatinskga keladi.Jol shybay “Semey qizil ” deganini eshitadi.Bu 1918-yil fevral.Shnakar imni Alashoʻrdoqlar qozi etib saylagaıǵ,oʻ yinida hech narsa si yoʻq shoir qarigan.Ammo koʻp oʻtmay,1918-yil iyun oyida Semipalatinsk oqlar tomonidan qaytarib olindi. Oqlardan hafsalasi pir boʻlgan shoir “Unga yana qul boʻldik, sotilgan mol bilan pul boʻldik” deb vataniga qaytdi. Oʻsha yilning kuzida u yana Semipalatinskning qum koʻchalarini oyoq osti qildi. Bu yerda, Orenburgdan qochgan Alashorda “hukumat” shoirning obroʻsini oshirish maqsadida koʻchib, shaharga taklif qiladi. Bu gal Shakarim “Alashorda cherkov boshqa ekaniga ishonch hosil qilib, eskini qayta tiklamoqchi boʻlganlarga qarshi chiqmoqda. Qishloqda sayr qilib, oqlarning halokatiga guvoh bo'ldi. “Shahar qip-qizil, adolat sari yoʻl asfaltlandi, boʻron tez oʻtdi. Keyinchalik Shakarim Xudoyberdiyevich kelajagiga ta’sir koʻrsatgan bu notinchlik davrida qisqa muddatga boʻlsa-da,yoʻldan adashib qoldi. U inqilobchi bo'lishi mumkin emas edi.U ma’rifat va demokratiya sohasida qoldi.Shunga qaramay,keksa shoir inqilobni yorqin qoʻshiq bilan qarshi oldi.U tezda Alashordan chiqib ketdi.Sovet hokimiyatining oʻrnatilishini adolatning gʻalabasi deb atadi. Bularning barchasi xolis va adolatli baholanishi kerak. Lekin bu individual sig'inish fojiasi emas edi. Shakarim Xudoyberdiyevich yana oʻzining “Sayat qoʻra” deb nomlangan olis maskaniga borgan boʻlsa-da, dushmanlari unga tinchlik bermadi.Mullalar Shakarimni “bid’at”da aybladilar.Boylar uni “jinni” deb atashgan.Qishloq faolining aytishicha, bu eskicha. 1931-yil. Kulrang kuz kuni. Avvalroq jinoiy guruhga aloqadorlikda gumonlanib, qamoqdan ozod etilgan Shakarim Xudoyberdiyev yetmish yoshlarda edi. Shu payt oʻq ovozi kuchayib ketdi. Choʻntagida hech narsasi yoʻq cholning yelkasiga oʻq tegib, otdan yiqildi. Koʻzini ochsa, OGPU xodimi Qorasartov yonida turgan Xalitov ismli militsionerni koʻrdi. Shakarim Xudoyberdiyevich uni tuman markazidagi kasalxonaga olib borishlarini iltimos qiladi. Javob oʻrniga qurol yana oʻq uzdi. Tutun chiqqanda Shakarim Xudoyberdiyevich dunyoda yoʻq edi.