Upaya. Buddizmda upaya (Sanskrit: उपाय, , "vosita", "pedagogika") – bu Buddizmda ozodlikka erishish yo‘llaridagi yoʻl-yoʻriq berishning bir jihati boʻlib, bunda ongli, ixtiyoriy harakat yoʻnalishi boʻyicha „toʻliq boʻlmagan asos“ga tayangan holda amalga oshiriladi. Upaya koʻpincha "kaushalya" (कौशल्य, „ustalik“) bilan birga ishlatiladi, va "upaya-kaushalya" „vositalarda mahorat“ maʼnosini bildiradi. Upaya-kaushalya – bu konseptsiya boʻlib, u shuni taʼkidlaydi, amaliyotchilar maʼrifatga erishish uchun vaziyatga mos keladigan oʻziga xos usullar yoki texnikalarni qoʻllashlari mumkin. Bunda shu nazarda tutiladi: agar biror usul yoki qarash eng oliy maʼnoda „haqiqiy“ boʻlmasa ham, u amaliy jihatdan foydali boʻlishi mumkin; yaʼni, u amal qiluvchini haqiqiy anglashga yaqinlashtiradi. Uskuna sifatida ishlatilgan mahorat, yaʼni tinglovchiga moslashtirilgan xabar yetkazish qobiliyati, Pali kanonida juda katta ahamiyatga ega. Digital Dictionary of Buddhism loyihasining qayd etishicha, xitoycha "fāngbiàn" soʻzini ingliz tiliga ‘skillful’ (ustalik bilan) yoki ‘expedientʼ (vositali) deb tarjima qilish qiyin, chunki konnotatsiyalar kontekstga qarab oʻzgaradi: (1) bu taʼlimotlarga qoyil qolish – Buddaning murakkab haqiqatlarni oddiy tilda tushuntira olishi (shuning uchun, „ustalik bilan“), ammo shu bilan birga (2) ular eng oliy haqiqatga nisbatan pastroq darajadagi taʼlimotlar boʻlib, haqiqatni toʻliq aks ettirmaydi va bir turdagi „oraliq chora“ sifatida xizmat qiladi (shuning uchun, „vositali“).