Ali ibn Yahyo al-Armaniy. 'Ali ibn Yahyo al-Armany () 9-asr oʻrtalarida Vizantiya imperiyasi bilan chegara urushida qatnashgan musulmon lashkarboshisi. Ali taxminan 852-yildan 862-yilgacha Tarsus noibi vazifasida xizmat qilgan boʻlib, shu davrda vizantiyaliklarga qarshi bir necha harbiy yurishlarni boshqargan. 862-yilda oʻz vatani boʻlmish Armaniston noibi etib tayinlandi. Biroq, 863-yil kuzida Vizantiyaga qarshi jangda halok boʻldi. Hayoti. "Nisbasidan" maʼlumki, Ali arman millatiga mansub boʻlgan. 840-yilda Malik ibn Kaydarning oʻrniga Misr noibi etib tayinlangan. Keyinchalik Abbosiylar xalifaligining Kilikiya chegaralaridagi (at-tugʻur ash-Shomiya) hududlari qoʻmondoni ("voliy" yoki "amir") etib tayinlandi. Ali Vizantiya imperiyasiga qarshi kurashish uchun Tarsus shahrini oʻz qarorgohiga aylantirdi. Ali Abbosiylar xalifaligi markaziy hukumatining qudrati zaiflashganidan foydalanib, Tarsusda keng miqyosli mustaqil siyosat yuritgan birinchi "amir" hisoblanadi Ali kamida hijriy 238-yildan (852/53) milodiy 862-yil oktyabr/noyabr oyiga qadar ushbu lavozimda ishlagan. Chegara hududlari amiri boʻlgan Ali Tavr togʻlari orqali Vizantiya nazoratidagi Onadoʻliga bir nechta yozgi bosqinchilik yurishlarini (savoif) amalga oshirdi. Ali rahbarligidagi yozgi bosqinlar 852/3, 853/4, 859/60 va 860/1-yillarda qayd etilgan boʻlib, 856-yildagi asirlar almashinuvida ham ishtirok etgan. 862-yilning kuz oylarida Ali Armaniston va Ozarbayjon noibi etib tayinlandi. Keyingi yil kuzida esa, 400 nafar askari bilan birga Vizantiya qoʻshinlariga qarshi jangda halok boʻldi. Sentyabr oyida Lalakaon jangida Malatya amiri Umar al-Aqtaning halok boʻlishidan keyin kelgan Alining vafoti haqidagi xabar Bagʻdod, Samarra va boshqa shaharlarda hukumatning ojizligidan gʻazablangan aholi orasida tartibsizliklar keltirib chiqardi. Bu voqealar bir-birining izidan sodir boʻldi. Alining oʻgʻli Muhammad 871/2-yildan 872/3 yoki 873/4-yilgacha Tarsus amiri boʻlgan. Al-Mas’udiyning 10-asrda yozilgan "Oltin oʻtloqlar" asarida (VIII.74-75) keltirilishicha, Alining shuhrati shunchalik baland ediki, oʻz jasorati uchun Vizantiya cherkovlarida suratlari namoyish etilgan „mashhur musulmonlar“ qatoriga kiritilgan edi.