Abu. Abu, kengaytirilganda Abu al, Abu-l, Abul, Abu-l ("abū", ; yoki "abū'l"), shuningdek, "abi" (roditelniy padej shakli) — arabcha „ota“ so‘zi; arabcha ismning bir qismi (kunya), „falonchining otasi“ degan maʼnoni anglatadi. Yahudiycha „Ab“ ga mos keladi. Semit xalqlari orasida „abu“ yoki „abi“ bilan atoqli otlar anʼanasi juda qadimiy bo‘lib, qadimgi Misr yodgorliklarida o‘yilgan nomlarda uchraydi. Toʻngʻich oʻgʻil yoki qiz uchun avlod qavmini, „ibn“ soʻzi esa ajdod qavmini hosil qiladi. Misollar: Amru yoki Hasan ismli o‘g‘ilning otasi Abu-Amru va Abul-Hasan deb nomlanishi mumkin; Amr o‘g‘li va Hasan otasi bo‘lgan Zeid ismli kishi Abu Hasan Zeid ibn Amru deb ataladi. Ayol avlodlarining ismlari „"umm"“ ("umm"), ona so‘zi bilan yasaladi. Foydalanish misollari. Arablar orasida bu so‘z ko‘plab o‘ziga atoqli otlarning bir qismi bo‘lib, quyidagilarni ifodalaydi: „Abu“ "sifatni" ifodalashi mumkin, masalan: „Abu“ laqabning, jumladan istehzoli laqabning bir qismi bo‘lishi mumkin, masalan: Geografik nomlar: Abu-Simbel (boshoq otasi), Abu-Dabi (g‘azal otasi), Abu-Greyb (qarg‘a otasi). Yahudiycha talaffuz. Yahudiylar „abu“ so‘zini „ab“ yoki „abi“ (yunoncha yozishda „av“ va „avi“) deb talaffuz qiladilar, shundan Avimelex (mening otam shoh), Avishalom (mening otam tinchlik, orom) va boshqalar.