Christina (Shvetsiya qirolichasi). Christina Shvetsiyaning hukmron qirolichasi boʻlgan. Christiana(Kristiana) 08.12.1626—09.04.1689) yashab o'tgan.Rimdagi Avliyo Pyotr bazilikasida dafn etilgan uchta ayoldan biri boʻlgan. Dastlabki yillar. Christina tugʻilgandan keyingi yil Shvetsiya mulklari Gustavus Adolfning qiziga sodiqlik qasamyod qiladi va agar qirol erkak naslisiz vafot etsa — Shvetsiya taxti va malikasining qonuniy vorisi deb hisoblashga vaʼda beradi. Oʻshandan beri yosh Christina allaqachon malika unvoniga sazovor boʻlgan. Otasi uni yaxshi koʻrardi; onasi, Christinaning oʻziga koʻra, undan nafratlangan. 1630-yilda urushga joʻnab ketgan Gustav Adolf Christinani oʻz xalqiga ishonib topshirdi. U ajoyib qobiliyatlarga ega edi; uning tarbiyasi aqli va axloqi yuksak insonlarga topshirilgan. Christinaning otasi 1632-yilda oʻldirilgan va onasi 1633-yilgacha Germaniyada qolganidan beri eng yuqori nazorat uning xolasi — grafinya Ketrin palatinaga tegishli edi. Mariya Eleonoraning Stokholmga qaytishi bilan Christina uning qaramogʻiga topshirildi, ammo onaning asabiy, xasta temperamenti bolaga juda zararli taʼsir koʻrsatdi va 1636-yildan Christina yana xolasining saroyida yashadi. Christinaning diniy taʼlimiga alohida eʼtibor qaratildi. 1636-yildan boshlab qirolicha uchun asosiy gʻamxoʻrlikni oʻz zimmasiga olgan Axel Oxenstierna har kuni u bilan davlat masalalari boʻyicha suhbatlashdi. Christinaning til va fanlardagi muvaffaqiyatlari zamondoshlarini hayratda qoldirdi. U yetti tilni: nemis, daniya, golland, italyan, ispan, yunon va lotin tillarini o‘rgangan, Ezop, Jastin, Livi, Sezar, Virjiliyani ishtiyoq bilan o‘qigan va yunon tarixchilaridan iqtibos keltirgan. U lotin tilida shu qadar yaxshi gapirganki, 12 yoshida u lotin tilida butun nutqini aytishi mumkin edi. Aqlning erta yetukligi Christinaning maktublarida namoyon boʻladi: 12 yoshli qiz Palatinate Iogann Kasimirga yozgan maktublarida turli siyosiy va harbiy masalalarni mohirona hal qilgan. Koʻp oʻtmay astronomiya uning sevimli fanlari sirasiga kirdi; u tangalarni yigʻish va oʻrganishga ham erta qiziqish bildirgan. 15 yoshida Christina angliyalik Elizabetning tarjimai holi bilan tanishdi, bu unga katta taassurot qoldirdi. 1641-yilda Oksenstierna, agar xushomadgoʻylik uni buzmasa, Christina taniqli imperator boʻlishiga umid bildirdi. Mustaqil hukumat yillari. Yevropa urushi voqealariga qiziqqan Christina 1641-yildan boshlab xorijiy elchilarni qabul qila boshladi. 1642-yilda u birinchi marta Qirollik Kengashining yigʻilishida qatnashdi, u 1643-yildan doimiy ishtirokchiga aylandi. 1630-1640-yillarda qirolicha Ingermanlanddagi Nien (Nienstadt) savdo shahriga toʻliq shahar huquqini beradi. Regentlarning Christina shaxsiga boʻlgan samimiy qiziqishi Shvetsiya taxti Vasa uyining yon palatin chizigʻi qoʻliga oʻtishini istamasligi bilan izohlanadi. Graf palatin ularning hamdardligidan zavqlanmadi. Masalan, Oxenstierna, Christinaning Pfalzlik Charlz Gustavga rejalashtirilgan nikohiga qarshi qatʼiy isyon koʻtardi. U Brandenburg saylovchisi Fridrix-Vilgelm bilan nikoh ittifoqi loyihasini ham rad etdi. Christinaning qoʻli uchun koʻplab daʼvogarlar orasida polshalik Vladislav, Pfalzlik Karl-Lyudvig, Kristian IV ning ikkala oʻgʻli — Ulrix va Fridrix ham bor edi. Mish-mishlarga koʻra, Oksenstiernaning oʻgʻli Erik ham Shvetsiya malikasi haqida fikr yuritgan. Christina barcha takliflarni rad etdi: u angliyalik Elizabetdan oʻrnak olib, bokira boʻlib qolishga qaror qiladi. Rixrodning qatʼiyatiga koʻra, u taxtga vorislik kafolatini faqat qirolichaning nikohida koʻrish behuda ekanligini aytdi: u oʻzining amakivachchasi, Pfalzlik Charlz Gustavni merosxoʻr sifatida tanlashga qaror qildi, bu esa uni taʼminlaydi. taxt. Yoshligida Christina oʻzining soddaligi va moʻtadilligi bilan barchani hayratda qoldirdi. Uning sevimli mashgʻulotlari ov, ot minish va raqsga tushish edi. 18 yoshida Christina kattalar deb eʼlon qilinadi. Regentlar unga oʻzlarining maʼmuriyati toʻgʻrisidagi hisobotni taqdim etishdi va u tasdiqladi. Shvetsiya qurollarining Germaniyadagi muvaffaqiyatlari, Daniya bilan ajoyib yakunlangan urush — bularning barchasi Shvetsiyaning obroʻsini misli koʻrilmagan balandlikka koʻtardi; lekin tashqi ulugʻvorlik davlatning ichki holatiga umuman toʻgʻri kelmasdi. Shvetsiyaning Oʻttiz yillik urushdagi ishtiroki mamlakatni charchatdi, ehtiyoj oʻta darajada rivojlangan, chidab boʻlmas soliqlarning butun yuki quyi tabaqalar zimmasiga tushdi, zodagonlar urush oʻljasidan va ularga toj yerlarini taqsimlagan malikaning neʼmatlaridan mukofotlar olgan. Xarajatlar koʻp jihatdan daromaddan oshdi, ayniqsa toj yerlarining keng tarqalgani nuqtai nazaridan. Kundan kunga norozilik kuchaydi. Germaniya urushining tashqi yorqin natijasi malika va uning vazirlarini koʻr qildi: ular oʻjarlik bilan ichki inqirozga koʻz yumdilar. 1645-yilda Myunster va Osnabryukda tinchlik muzokaralari boshlanganda, tashqi ishlar hukumat eʼtiborini tortdi. Kuchga chanqoq va shuhratparast Christina diplomatik ishlarga aralasha boshlaydi, qudratli kansler Oksenstierni yoqtirmasligini aniq koʻrsatadi, Myunster va Osnabryukdagi agentlariga maxsus koʻrsatmalar beradi, bu Vestfaliya Kongressidagi Shvetsiya vakillarining obroʻsiga putur etkazadi. Christina imperator kanslerga chidamasdan, yosh maslahatchilarni oʻziga yaqinlashtiradi va butun Oksenstierna oilasiga dushmanligini yashirmaydi. Koʻpincha kengashda Christina va kansler oʻrtasida ochiq toʻqnashuvlar boʻlib turardi. Oʻsha paytda qirolichaning sevimlisi allaqachon yosh Magnus Gabriel Delagardi edi. U uni har xil farqlar va mukofotlar bilan yogʻdirdi va uni har qanday holatda ham Riksrodga kiritishni xohladi, ammo Oksenstierna bunga qatʼiy qarshi chiqdi. Delagardi Lui XIV saroyida diplomatik missiya oldi. 1648-yildagi Vestfaliya tinchligi Shvetsiyaning Shimoliy Yevropadagi yorqin mavqeini tasdiqladi. Christina urush qatnashchilarini davlat yerlari va ulardan keladigan daromadlar bilan saxiylik bilan taqdirladi. U zodagon, graf va boshqa unvonlar sonini ikki baravar oshirdi. Sudda haddan tashqari hashamat paydo boʻldi. Uning shon-shuhratga boʻlgan ishtiyoqi avjiga chiqadi. U fan va sanʼat homiysi boʻladi, xushomadgoʻylar uni yangi Minerva, Pallas Nordica, oʻninchi ilhom sifatida kutib olishadi. Ayni paytda Christinaning favoritlari soni ortib bormoqda. Ikkinchisi orasida bir qancha chet elliklar, boshqalar qatori fransuz shifokori (Pierre Bourdelot)) va ispan diplomati (Antonio Pimentel). Ikkalasining taʼsiri Shvetsiya uchun halokatli edi. Bourdelot qimmat tantanalar va toʻplar uyushtirdi, Parijdan moda liboslarini buyurtma qildi. Jamiyatning barcha tabaqalarining unga boʻlgan nafrati tez orada shu darajaga yetdiki, Christina uni oʻzidan olib tashlashga majbur boʻldi. Pimentel qirolichaga yanada koʻproq yoqdi; uning Christina bilan munosabatlari shunchalik yaqin ediki, ular malikaning yaxshi nomiga putur yetkazdi. Pimentel va uning eʼtirofchisi taʼsiri ostida Christina katoliklikni qabul qilishga moyil boʻladi. Shvedlardan Klas Tott va Ebba Sparre qirolichaning doʻstligida (mish-mishlarga koʻra, sevgi ham) gʻalaba qozongan yagona ayol qirolichaning iltifotiga sazovor boʻlgan. Christinaning ajoyib sudi Shvetsiyani butunlay vayron qildi. 1650-yilda Riksdag yigʻilishida — Christina toj kiyganida — ruhoniylar, burgerlar va dehqonlar vakillari norozilik bildirishdi, unda birinchi marta zodagonlarga berilgan yerlarni tojga qaytarish zarurligi taʼkidlangan. Norozilik hech narsaga olib kelmadi: zodagonlar oʻz imtiyozlarini himoya qildilar. Christina, garchi qalbida u norozilik mazmunini maʼqullagan boʻlsa-da, mamlakatning iqtisodiy yuksalishi uchun hech narsa qilishni xohlamadi, uning isrofgarchiligi chegara bilmasdi. 1653-yilda u oʻz atrofida bakalavrlar doirasini tashkil etdi — Amaranth ordeni, bu yerda faqat yolgʻiz yoki bevalar qabul qilindi. Tartib Christina tomonidan katoliklikni qabul qilish bilan toʻxtatildi. Tojdan voz kechish. 1649-yilda Pfalzlik Charlz Gustaf Christinaning merosxoʻri etib saylandi. Keyingi yili Shvetsiya toji uning naslida irsiy deb eʼlon qilindi. Keyin Christinada voz kechish fikri yetuklana boshladi. 1654-yilda Uppsaladagi Riksdagda Christinaning Karl Gustav foydasiga taxtdan voz kechishi rasman qabul qilindi. Christina Gotland, Oʻland, Ezel, Pomeraniya va boshqa hududlardan 200 ming rubl miqdorida daromad oldi. Unga ajratilgan yerlarda u malikaning barcha huquqlaridan foydalangan. Unga faqat bu hududlarni begonalashtirish taqiqlangan va ularning aholisi Karl Gustavga sodiqlik qasamyod qilishga majbur boʻlgan. 1654-yil 6-iyunda Christina oʻz tojini isteʼfoga chiqardi. Christina zamondoshlari uchun sir edi. Ikkinchisi uning taxtdan voz kechish faktini turli yoʻllar bilan izohlab, qirolicha xarakteridagi gʻalati jihatlarga yoki uning muzalar xizmatiga taslim boʻlish istagiga yoki tabiatining saxiy impulslariga ishora qildi. Katoliklikni qabul qilish. Shvetsiyani tark etgach, Christina Antverpenga erkak kiyimida, u yerdan esa ayol kiyimida yoʻl oldi. Bryusselda, 1654-yil Rojdestvo kunida u katoliklikni qabul qildi. Christinaning katoliklikni qabul qilishi butun protestant dunyosida shov-shuvga sabab boʻldi. Bryusseldan Christina Italiyaga ketadi. 1655-yil 3-noyabrda Insbrukda u protestant cherkovidan rasman voz kechdi, katoliklar xursand boʻlishdi. Rim papasi Aleksandr VII unga Mariya Aleksandra ismini berdi. U Christina orqali Shvetsiyaning oʻzida katoliklikni yoyishga umid qildi va u yerga bir nechta missionerlarni yuborishni xohladi, lekin Christinaning iltimosiga binoan u bu niyatidan voz kechdi: u papadan vatanida missionerlarni u yerga borishga jur’at etsa, ularni nima kutishini yashirmadi. Rimda Christina 1655-1656-yillarda Villa Farnesinani ijaraga oldi, keyin Palazzo Farnesega joylashdi. Christina sharafiga Barberini saroyida ajoyib bayram boʻlib oʻtdi: „karusel“ (chavandozlar paradi). Christina adabiyot va sanʼatni oʻrgandi, noyob buyumlarning boy toʻplamini va qimmatbaho kutubxonani toʻpladi (buning uchun uning vatanidan olingan kitoblar asos boʻldi); uning saroyi barcha bilimdon Rimning yorqin markaziga aylandi. Uning atrofida italyan olimlari va shoirlari doirasidan Rim „Arkadiya akademiyasi“ tashkil topgan. Koʻp oʻtmay, Christina oʻzining gʻayrioddiyligi bilan papani norozi qila boshladi. Ispanlar va italiyaliklar oʻrniga Christina fransuzlarni oʻziga yaqinlashtira boshladi. 1656-yilda Christina Parijga tashrif buyurdi, u yerdan yana Rimga qaytdi, lekin tez orada ikkinchi marta Fransiyaga boradi va Fontenbleoda bir muncha vaqt yashadi. U yerda u oʻzining bosh ot xoʻjayini, xiyonatda gumon qilingan Monaldeski Markizining oʻldirilishi bilan oʻzini boʻyadi (1657-yil 10-noyabr). 1658-yil bahorida Christina yana Rimda joylashdi. Shvetsiyadan unga aniq vaʼda qilingan pul yuborilmaganligi sababli, u bir qator gʻayrioddiy korxonalarga kirishdi: u imperatordan Pomeraniyani bosib olish uchun katta harbiy yordam berishni soʻradi, u oʻlimidan keyin unga berishga vaʼda berdi. Charlz X vafotidan soʻng, Christina Shvetsiyaga qaytishga qaror qildi va Stokholmga keldi, u yerda uni juda sovuq kutib olishdi. Uning Karl XI ning Shvetsiya taxtiga boʻlgan huquqlariga qarshi noroziligi va tojga daʼvosi mulklar tomonidan rad etildi. 1663-yilda u Shvetsiyada yana paydo boʻlganida, u katolik ruhoniysini olib tashlashni talab qildi, u bunga rioya qilishni rad etdi va Shvetsiyani abadiy tark etdi. U ishtirok etgan soʻnggi siyosiy ish 1668-yilda Yan Kasimir taxtdan voz kechganidan keyin Polsha taxtiga nomzodlik taklifi edi. Hayotining soʻnggi yillarida u oʻzining „universal“ merosxoʻri etib tayinlagan kardinal Azzolino Christinaga katta taʼsir koʻrsatdi. Christina 1689-yil 9-aprelda Rimda vafot etdi. Rimdagi Avliyo Pyotr soborida dafn etilgan uchta ayoldan biri (Kanoslik Mathilda va Mariya Klementine Sobieska ham shu yerda dafn etilgan). Christina keng koʻlamli yozishmalar va koʻplab yozuvlar qoldirdi. Havolalar. Turkum Rimda vafot etganlar