Lev Gumilevskiy. Lev Ivanovich Gumilevskiy (17-fevral 1890-yil, Atkarsk — 1976 -yil 29-dekabr, Moskva) — rus sovet nosiri va muharriri (bolalar va ilmiy fantastika, realistik nasr). Biografiyasi. Lev Ivanovich Gumilevskiy 1890-yil 17-fevralda Saratov viloyatining Atkarsk qishlogʻida hisobchi oilasida tugʻilgan. Otasi erta vafot etgan.Olti nafar farzandni uyda tikuvchilik qilib onasi tarbiyalagan. 1901-yilda Gumilevskiy boshlangʻich uch yillik maktabni tugatib, Saratovning ikkinchi erkaklar gimnaziyasiga oʻqishga kiradi va uni kumush medal bilan tugatadi (1909). Gimnaziyadan soʻng Qozon universitetining huquq fakultetiga oʻqishga kiradi, biroq pul toʻlovini amalga oshira olmaganligi sababli 2-kursdan haydalgan. Bundan soʻng Saratov qishloq xoʻjaligi institutiga oʻqishga kiradi.Gumilevskiy 1910-yildan boshlab oʻz sheʼrlarini nashr eta boshlaydi. 1914-yilda Petrogradga koʻchib oʻtadi. Oktyabr inqilobidan keyin „Ozod omoch“ jurnaliga muharrirlik qilgan (7 soni chop etilgan). 1918-yil kuzida ochlikdan qochib Saratovga joʻnab ketadi, mahalliy „Izvestiya“ jurnalida, „Privoljskiy Krasny Put“ jurnalida, gubono teatr boʻlimida ishlagan, piyoda va pulemyot kurslarida adabiyotdan dars bergan, u yerda badiiy nasrdan dars bergan. SSSR Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi sifatida ham oʻz faoliyatini amalga oshirgan. Gumilevskiyning asarlari orasida jahon inqilobi gʻalabasi haqidagi „targʻibot“ pyesasi, „Dunyoning Rabbiysi“ (1921), shuningdek, etnografik tarixiy asarlar — „Oʻlka“ fantastik hikoyasi mavjud. Gumilevskiy 1976-yil 29-dekabrda vafot etdi. Moskvadagi Vvedenskoye qabristoniga dafn qilingan).