Teplyk. Teplik () – Ukrainaning Vinnitsa viloyatidagi shahar tipidagi aholi punkti . Ilgari Teplik tumanining maʼmuriy markazi boʻlib xizmat qilgan, hozir esa Xaysin tumani tarkibida boshqariladi. Aholisi 2022-yilgacha 6,076 kishidan iborat edi. Tarixi. Teplik haqida birinchi yozma eslatma XV asrga tegishli. Tarixiy maʼlumotlar shuni koʻrsatadiki, aholi punkti Litva Gertsogligining mustahkamlangan chegara oʻtish joyi sifatida paydo boʻlgan. Oʻsha kunlarda qazilgan tunnel va gʻorlar hali ham saqlanib qolgan. 15—16-asrlarda Teplik kichik shaharcha boʻlib, dushman hujumlari paytida tez-tez zarar koʻrgan. 1582-yilda Ivan va Andrey Kishki shaharga egalik qilishdi va u Ostrogskiylar oilasining mulkiga aylandi. 1645-yilda Teplik Jabokritskiyga bordi. Keyin Samuel Kalinowski keldi, u yerni Umanga qoʻshib oldi. Teplik aholisi, asosan, dehqonchilik va hunarmandchilik bilan shugʻullanadi: asosan charmsozlik, poyabzalchilik va temirchilik . Savdogarlar ham bor edi. Tarixchilar, tadqiqotchilar va boshqa koʻplab manbalar Teplik nomining kelib chiqishini tushuntiradilar. Eng keng tarqalgan va qadimiy eʼtiqod shundan iboratki, Teplik oʻz nomini mintaqaning tabiiy sharoitlaridan kelib chiqqan (ukraincha "issiq" – tepliy – "tepliy"). Bu polyak va rus tillaridagi bir qator yozma manbalarga koʻra. Ismning kelib chiqishining yana bir versiyasi shundaki, u qishloq oʻtirgan kichik daryodan keladi: Teplychka. Teplik ikkinchi ismga ega boʻlgan vaqtlar boʻlgan – "Smilgorod" . Bu nom oʻz qishlogʻini dushmanlar va hujumchilardan himoya qilgan qarorgoh aholisining jasorati va chidamliligidan kelib chiqqan deb ishoniladi. Qadimgi Teplik aholi punkti kichik boʻlib, u faqat atrofdagi oqimlardan hosil boʻlgan uchburchak yer qismini egallagan. Ular Teplik markazi joylashgan tepalikdan 300 metr uzoqlikdagi vodiyda birlashadilar. Savdo yoʻllari chorrahasida joylashgan Teplik 17—19-asrlarda muhim savdo va ishlab chiqarish punktiga aylandi. Teplykning 300 yilligi allaqachon Rossiya imperiyasida nishonlangan. Teplik aholisining soʻnmas shon-shuhratlari fashist bosqinchilariga qarshi kurashda oʻzlarini himoya qilganlarida ham davom etdi. 600 dan ortiq aholi va mahalliy aholi frontga ketdi. Ularning 5000 dan ortigʻi gʻalaba yoʻlida jon fido qilgan boʻlsa, 7000 dan ortigʻi keyinchalik harbiy mukofotlarga sazovor boʻlgan. Urushdan keyingi shaharni yangilash davrida yangi korxonalar (ayniqsa, qishloq xoʻjaligiga ixtisoslashgan) yangi zavod binolari, maishiy xizmat koʻrsatish, tuman Kengashi, ichki ishlar boʻlimi, shahar gazetasi, tuman bosmaxona, kasalxona, maktab, shtat Soliq inspektsiyasi, Madaniyat saroyi va kutubxonalar. Soʻnggi 20 yil ichida koʻproq fabrikalar va savdo doʻkonlari paydo boʻldi.