Oʻzbekxon masjidi. Oʻzbekxon masjidi ()—Qrimdagi saqlanib qolgan eng qadimgi masjid,Eski Qrimdagi meʼmoriy yodgorlik. Oʻzbekxon masjidi Qrimdagi musulmon madaniyatining eng mashhur yodgorliklaridan biridir.Uning yonida Yevropadagi eng qadimiy madrasalarning eski joyi joylashgan.Oʻzbekxoni madrasa-masjid majmuasi hududida arxeologik qazishmalar 1920-yillarning ikkinchi yarmida boshlangan.1925—1926-yillarda tarix-etnologiya boʻlimi mudiri, Sharqshunoslar ilmiy uyushmasi prezidiumi aʼzosi, professor I. N. Borozdin boshchiligida ekspeditsiya ishlari olib borildi. Tadqiqotlar strukturaning xususiyatlarini aniqlashtirish, kompleks reja tuzish imkonini berdi. Masjid qurilishi 1314-yilda boshlangan.Masjiddan keyin ruhoniylar maktabi-madrasa qurilgan.Kiraverishdagi tosh lavhadagi yozuv madrasa 1332-yilda qurilganligini ko'rsatadi. U Qrimdagi xon hokimining rafiqasi Inji-Bek-Xatumning xayriya mablag'lari hisobidan qurilgan. Oʻzbekxonining masjidi va madrasasi haqidagi dastlabki ma’lumotlardan biri sobiq katolik prefekti Emilio Dorotelli D’Askolining “Kafelar va tatarlar” kitobida keltirilgan.U "Qora dengiz va tatarlarning tavsifi" deb nomlanadi va uning yaratilgan sanasi XVII asrning birinchi yarmi deb ko'rsatilgan.Tatar madaniyatiga qiziqishning navbatdagi toʻlqini 1920-yillarda,professor I.N.Borozdin boshchiligida masjid hududida qazishmalar boshlangan paytda paydo boʻldi.Natijada Oltin O'rda davriga tegishli 800 dan ortiq turlar topilgan.Barcha topilmalarni tahlil qilib,u o'sha davrdagi tatar madaniyati saljuqiylar turkiy madaniyatiga ko'p jihatdan o'xshash degan xulosaga keldi.Ayni paytda Oʻzbekxon masjidi toʻliq ishlab turibdi. 1992-yilda uni qayta tiklash tugallandi va u Eski Qrim musulmonlari uyushmasiga topshirildi. Sovet davridagi binoning taqdiri oson kechmadi.1921-yilda masjid dindorlar uchun yopildi va u asta-sekin qulab tushdi va restavratsiya faqat 1980-yilda boshlandi.Bu keyinchalik masjidning asl maqsadiga qaytishiga imkon berdi.Masjid nafaqat diniy markazga,balki intellektual rivojlanish markaziga ham aylandi.Ibodatxonada madrasalar (ixtisoslashtirilgan maktablar) mavjud bo'lib, majmuaga shuningdek: namozxona, darsxonalar, suv o'tkazgichlari, favvoralar va kutubxonalar kiradi. Afsuski, binoning ko'p qismi buzib tashlangan va qayta qurilgan, ammo hozir siz ma'badni saqlab qolish va unga yangi rang berish mumkin bo'lgan imonlilar guruhini ko'rishingiz mumkin. Arxitektura. Sakkiz burchakli uchta ustunlar ibodatxonaning ichki qismini ajratib turadi.Odamlar namoz oʻqib Makkaga murojaat qilishlari uchun bino. "Shimol-janub" yo'nalishida joylashgan.Arxitektorlar binoni sharq shamollaridan himoya qilishni ham hisobga olishgan.Yon devorlari loy va loy bilan qoplangan,qolganlari ohak ohak bilan qoplangan.Yog'och ramkalar duvarcılıkda keng qo'llanilgan.Derazalar poldan uch metr balandlikda joylashgan ustunlar orasidagi xonani quyosh nuri bilan to'ldiradi.Masjidning mehrob devorida namoz oʻqiladigan joy boʻlib,naqshinkor ramka bilan bezatilgan.Mehrabda arabcha bitikli Qur’onning 255 oyat va 2 surasi mavjud. Dastlab, polga tosh plitkalar qo'yilgan bo'lib, ular bugungi kungacha saqlanib qolmagan. Yog'och uyingizda bir vaqtlar lak bilan bo'yalgan deb ishoniladi. Ma'bad butunlay saqlanib qolgan. Madrasaga kiraverishdagi 12 metr balandlikdagi portal eskirgan,biroq hali toʻliq qulagani yoʻq.Uning zinapoyasi portal orqali katta bino hovlisiga olib borardi.Madrasa binosining tor derazalari boʻsh devorlar bilan oʻralgan.Madrasa qariyb bir asrdan beri faoliyat koʻrsatib,arxeologlarning aniqlashicha, u 1423-yildagi zilziladan jiddiy zarar koʻrgan va oʻshandan beri qayta tiklanmagan. Manbalar.