Meditatsiya. Meditatsiyaning turli xil tasvirlari (yuqori chapdan soat yoʻnalishi boʻyicha): hindu Svami Vivekananda, buddist rohib Xsuan Xua, daoist Baduanjin Qigong, nasroniy Avliyo Frensis, zikrdagi musulmon soʻfiylar va ijtimoiy islohotchi Narayana GuruMeditatsiya – bu odam diqqat va ongni oʻrgatish, aqliy jihatdan aniq va hissiy jihatdan xotirjam va barqaror holatga erishish uchun ongni aniq bir narsaga, fikrga yoki faoliyatga qaratish kabi texnikadan foydalanadigan amaliyotdir . Meditatsiya koʻplab diniy anʼanalarda qoʻllanadi. Meditatsiya ("dhyana") haqidagi eng qadimgi yozuvlar Upanishadlarda topilgan va meditatsiya hinduizm, jaynizm va buddizmning tafakkur repertuarida muhim rol oʻynaydi. 19-asrdan boshlab Osiyo meditatsiya usullari boshqa madaniyatlarga tarqaldi va ular biznes va sogʻliq kabi maʼnaviy boʻlmagan kontekstlarda ham qoʻllanildi. Meditatsiya stress, tashvish, depressiya va ogʻriqni sezilarli darajada kamaytirishi mumkin va tinchlik, idrok etish, oʻz-oʻzini anglash va farovonlikni oshirishi mumkin . Meditatsiyaning salomatlik (psixologik, nevrologik va yurak-qon tomir) va boshqa sohalarga taʼsirini yaxshiroq tushunish uchun tadqiqotlar davom etmoqda. Meditatsiya anʼanalari. Kelib chiqishi. Meditatsiya tarixi u amalga oshirilgan diniy kontekst bilan chambarchas bogʻliq. Rossano meditatsiyaning koʻplab usullarining elementi boʻlgan diqqatni jamlash qobiliyatining paydo boʻlishi inson biologik evolyutsiyasining soʻnggi bosqichlariga hissa qoʻshgan boʻlishi mumkinligini aytdi. Meditatsiya haqidagi eng qadimgi havolalar, shuningdek, proto-Samkhya Hindistonning Upanishadlarida uchraydi . Meditatsiyaga oid eng aniq havolalar oʻrtadagi Upanishadlar va "Mahabharatada" (jumladan, "Bhagavad Gitada") uchraydi .