Kuku. Kuku (forscha. "KooKoo") — anʼanaviy forscha taomi. forschadan tarjima qilinganda "„Ku“" — "urish" soʻzi "urish-urish" sifatida eshitilib, "hamma narsa maydalangan — yanchilgan" degan maʼnoni beradi. Issiq yoki sovuq holatda garnir yoki asosiy taom gazaki, non yoki salatga qoʻshib tanovul qilish uchun dasturxonga tortiladi. Kuku Eronning hududlarida tushdan keyingi tamaddi chogʻida guruch yoki non bilan uzatiladi. Taom Ozarbayjon va Erondagi orasida keng tarqalgan boʻlib, Dogʻistonning qoʻshni viloyatlarida, shuningdek Oʻzbekiston va Tojikistonda ham shunga oʻxshash taomlar mavjud ("koʻk-biyron"). Turlari. Tolishlar kukuni turli masalliqlardan har xil uslubda tayyorlashadi. Kuku taomining dastlabki nomi yongʻoqli kuku ("„визә куку“") degan maʼnoni anglatadi. Sababi kuku asosan yongʻoq, tuxum va maʼlum miqdordagi oʻtlardan tarkib topganligidadir. Tolishlar "„сәбзи куку“" (oʻtli kuku), "„бумәсефә куку“" (kartoshkali kuku), "„бодымҹонә куку“" (baqlajonli kuku) ham tayyorlashadi. Talishlar "„сәбзи куку“"ni "„ду куку“" deb ham atashadi. Uning tarkibiga yongʻoq qoʻsholmaydi va aldamchi kuku deb tarjima qilinadi. Tayyorlash usuli. Tovuq tuxumlari va koʻkatlar tuz, qora murch, yongʻoq, baʼzan un, zirk, xamirni yetiltiruvchi kukun (razrixlitel) va maydalangan zaʼfaron bilan aralashtiriladi. Soʻngra, aralashma oldindan qizdirilgan, yogʻ surtilgan idishga quyiladi va past olovda qovuriladi. Ayrim tolish shaharlarida bu taom bayramlarda, shu jumladan, toʻylarda ham dasturxonga tortiladi. Pishgan taom pirogga oʻxshash omlet boʻlib, odatda non bilan birga uzatiladi. Ammo uni, ayniqsa, guruch isteʼmoli odatda nondan afzal koʻriladigan Eronning shimolidagi Gilon viloyatida guruch bilan ham dasturxonga tortishlari mumkin.