Arab mifologiyasi. Arab mifologiyasi — Islomgacha boʻlgan Arabiston aholisining mifologik gʻoyalari, eʼtiqodlari va kultlari toʻplami. Miloddan avvalgi 1-ming yillikda VII asrning boshlarida tarqalgan. Shundan song Islom hukumronligi boshlangan. Islomgacha boʻlgan Arabiston mifologiyasiga arab politeizmi, qadimgi semit dinining mifologiyasi (qadimgi semit tilida soʻzlashuvchi xalqlar orasida rivojlangan Ibrohim dinlaridan oldin), nasroniy, yahudiy va eron mifologiyalari va dinlari, shu jumladan zardushtiylik, mitraizm va manixeyizm elementlari kiradi. Arab politeizmi mahalliy ziyoratgohlar va ibodatxonalarda xudolar va ruhlarga, jumladan Hubal xudosiga hamda Allat, Al-Uzza va Manat maʼbudalariga sajda qilishga asoslangan edi. Xudolarga turli marosimlar, jumladan, ziyorat va fol ochish, shuningdek, qurbonlik marosimlari orqali sig‘inishardi va uluglashardi. Islomgacha boʻlgan xudolarning koʻp taʼriflari butlarga, shu jumladan Kaʼba yaqiniga oʻrnatilgan butlarga tegishli boʻlib, baʼzi maʼlumotlarga koʻra, ular 360 tagacha boʻlgan. Boshqa dinlar arab mifologiyasida kamroq darajada ifodalangan. Shunday qilib, qoʻshni rimliklar va aksumitlarning taʼsiri Arabistonning shimoli-gʻarbiy, shimoli-sharqida va janubida nasroniy jamoalarining paydo boʻlishiga olib keldi. Shimoli-sharqda va Fors koʻrfazi qirgʻogʻidagi nestorianlikdan tashqari, nasroniylikning asosiy shakli miafizitizm edi. Rim imperiyasi davridan Arabiston yarim oroli yahudiylar migratsiyasi joyi boʻlib, bu diasporaning paydo boʻlishiga va yahudiylar mifologiyasining tarqalishiga olib keldi. Bundan tashqari, Sosoniylar imperiyasining taʼsiri eron dinlari yarim oroli mavjud bolishiga olib keldi. Sharqda va janubda zardushtiylik mavjud boʻlgan, Makkada manixeyizm yoki ehtimol mazdakizm mavjudligi haqida dalillar mavjud. Umumiy maʼlumotlar. Islomgacha boʻlgan Arabiston aholisining mifologik tasvirlari turlicha edi. Bundan tashqari, (Saba, Main) davlatlarida va vohalarda ular choʻldagi koʻchmanchi qabilalar orasidan yaxshiroq rivojlangan. Arabistonning shimolida yashagan arab qabilalari Suriya va Falastinning oʻtroq aholisi bilan aloqaga kirishib, ularning tili va madaniyatini oʻzlashtirdilar. Shu sababli ularning eʼtiqodlari gʻarbiy semit mifologiyasi bilan aralashib ketgan. Arab mifologiyasida, ayniqsa koʻchmanchilar orasida Oy va Veneraga hurmat muhim rol oʻynagan. Quyosh dahshatli va xavfli xudo sifatida paydo boʻldi. Barcha qabilalarning o‘z oliy xudosi bo‘lgan. U tez-tez yomgʻir yogʻdiruvchi vazifasini ham oʻz zimmasiga olgan. Arab mifologiyasidagi oliy xudolarning muhim xususiyati shundaki, ularning nomlari ko‘pincha taqiqlangan deb hisoblanib, laqab bilan almashtirilgan . Vaqt oʻtishi bilan bunday taxallus xudoning haqiqiy ismiga aylanishi mumkin edi. Qadimgi arab mifologiyasining yana bir xususiyati koʻchish yoki qabilalarning birlashishi paytida sodir boʻlgan turli xudolarning birlashishi edi. Xudolarga sigʻinish uchun maxsus hudud ajratilgan, u "betel" deb nomlangan. Betel oʻzi bagʻishlangan xudoning turar joyi va timsoli hisoblangan. Jismoniy jihatdan, bu konus yoki piramidal tosh yoki choqqi yoki daraxt edi. Baʼzan bunday ziyoratgoh atrofida kub shakldagi maxsus bino — "kaʼba" qad rostlagan. Masalan, Hubal xudosining beteli Makkada joylashgan boʻlib, u homiy xudosi boʻlgan. Bu betel atrofida boshqa arab xudolarining butlari bor edi. Endi uning oʻrnida musulmonlarning asosiy ziyoratgohi boʻlgan Kaʼba joylashgan. Oʻsha paytda ham Kaʼbaga, shuningdek, boshqa muqaddas joylarga ziyorat (haj) qilingan. Bu ziyoratning ildizlari semit xalqlarining umumiy oʻtmishiga borib taqaladi va oʻxshashliklarni topadi, xususan, qadimgi misrliklardan haj ziyoratini bajarish uchun choʻlga ketishlarini talab qilgan yahudiylar orasida. Oʻsha davr arablarida butparast xudolarning haykallarini uyda tumor sifatida saqlash anʼanasi ham mavjud edi.