Nosiriddin Nosir Hunzaiy. Partov-i Shoh Nosiriddin Nosir Hubb-i 'Ali Hunzay (1917-yil 15-may – 2017-yil 14-yanvar), "Alloma" (lit. bilimdon) "Hunzai""," "'Alloma Sohib" shuningdek, „Baba-yi Burushaskiy“ (yaʼni Burushaskiyning otasi), „Lison al-Qavm“ (yaʼni Millat soʻzlovchisi) va „Hakim al-Qalam“ (yaʼni Qalam donishmandi) kabi unvonlari bilan tanilgan. U 20–21-asrlarda yashagan ilohiyotshunos, faylasuf, ismoiliy olimi, shoir va tilshunos boʻlib, islom ilohiyotshunosligi, metafizikasi, germenevtika, sheʼriyat va Burushaskiy tili boʻyicha amalga oshirgan ishlari bilan mashhur. Uning 125 ta diniy-falsafiy nasriy asarlarida mumtoz ismoiliy bilimlar qayta ishlanib, keng koʻlamda rivojlantirilgan. Bu asarlarda 48-ismoiliy imom Sulton Muhammadshohning tarixda misli koʻrilmagan falsafiy koʻrsatmalariga asoslangan original teologik, metafizik va teleologik qarashlar bayon etilgan. Uning diniy-falsafiy nasriy asarlarida mumtoz ismoiliy tafakkur chuqur qayta ishlab chiqilgan va keng koʻlamda qurilgan. Bu asarlar, shuningdek, asl ismoiliy ezoterik tafsirining keng jamlanmasini tashkil etadi. Ular taʼvil jarayoni (yaʼni biror narsani asl manbasiga qaytarish) bilan oldingi ismoiliy germenevtik asarlarga qaraganda chuqurroq aloqani aks ettiradi. U, shuningdek, faol ijtimoiy-siyosiy arbob boʻlib, ayollar taʼlimi va ayollar huquqlari, madaniy xilma-xillik va til saqlanishini targʻib qilgan.