Nafs al-Safiyyah. Yettinchi martaba. "Nafs al-Safiyyah" yoki "Pok nafs" – bu Islom falsafasida nafsning pok va toza holatini ifodalaydigan tushuncha. Nafs soʻzi arab tilidan olingan boʻlib, u inson ruhini, ichki his-tuygʻularini va shaxsiyatni anglatadi. „Safiyyah“ esa „pok“, „toza“ maʼnosini bildiradi. Nafs al-Safiyyah haqida asosiy jihatlar:. 1.Ruhiy jihatlar: Nafs al-Safiyyah insonning ichki dunyosining eng yuqori darajasidir. Bu holat, insonning ruhiyati va axloqiy sifatlari poklanganida paydo boʻladi. 2.Axloqiy tarbiya: Nafsni poklash jarayoni axloqiy tarbiya va oʻz-oʻzini nazorat qilish orqali amalga oshiriladi. Bu jarayonda inson yomon his-tuygʻulardan, gʻazab, hasad va kibr kabi salbiy xislatlardan qochishi kerak. 3.Tasavvuf: Tasavvufda nafsning turli darajalari mavjud. Nafs al-Safiyyah – bu nafsning eng yuqori darajasi hisoblanadi, bunda inson Allohga yaqinlashish va ruhiy kamolotga erishishga intiladi. 4.Ibodat: Ibodatlar (namoz, roʻza, zakot) nafsni tozalash va poklashda muhim rol oʻynaydi. Ular insonni ruhiy jihatdan koʻtarishga yordam beradi. 5.Tazkiya: Tazkiya – bu nafsni poklash jarayoni boʻlib, bu orqali inson oʻzining ichki zaifliklarini yengib chiqishga harakat qiladi. Nafs al-Safiyyah holatiga erishish uchun koʻp vaqt va sabr-toqat talab etiladi, lekin bu yoʻl insonga ichki tinchlik va rohat bagʻishlaydi.