Su-33. Su-33 (zavod kodi T-10K; ilgari Su-27K nomi bilan tanilgan; NATO kodifikatsiyasiga koʻra: "Flanker-D" — "Flanker-D") — Sovet/Rossiya aviatashuvchisiga asoslangan toʻrtinchi avlod qiruvchisi. Sukhoi dizayn byurosida Mixail Simonova boshchiligida Rossiya dengiz floti uchun ishlab chiqilgan. Su-27K ning ilk parvozi 1987-yil 17-avgustda boʻlgan. Shuni ham aytib oʻtish lozimki, 1989-yil 1-noyabrda Su-27K SSSRda birinchi marta „Sovet Ittifoqi floti admirali Kuznetsov“ samolyot tashuvchi kreyseriga „samolyotda“ koʻtarilgan va qoʻngan. 1998-yil 31-avgustda jang uchun foydalanishga yaroqli deb qabul qilingan. Garchi Rossiya Harbiy-dengiz flotining hozirgi rejalari yangi MiG-29K tashuvchi samolyotlarini qurish boʻlsa-da, ularning ixchamligi va Sovet Ittifoqi flotining „Admiral Kuznetsov“ samolyot tashuvchisi havo guruhini koʻpaytirish imkoniyati tufayli hozirgi flotida yanada kattaroq yuk koʻtarish imkoniyatini yaratish hamda Su-33 samolyotlarini saqlab qolish va modernizatsiya qilish rejalashtirilgan: Shu sababdan 2016-yilda Su-33 uchun AL-31F seriyali 3 dvigatellarini ishlab chiqarish yana boshlandi va SVP-24 koʻrish tizimini oʻrnatish orqali samolyot ham modernizatsiya qilindi. Su-33 ning oʻziga xos xususiyati UPAZ osilgan konteyneri tufayli tanker samolyoti sifatida ishlash qobiliyati deb qaraladi. Shuningdek, samolyotning oʻzida havoda yoqilgʻi quyish uchun standart uskunalar bor. Yaʼni, UPAZli Su-33 ham MiG-29K, ham boshqa Su-33 ga yonilgʻi quyishi mumkin. Yaratilish tarixi. Su-33 qiruvchisi, 1984-yil 18-apreldagi farmonga koʻra, toʻrtinchi avlod Su-27 ogʻir qiruvchi samolyoti asosida ishlab chiqilishi kerak edi, u oʻsha vaqtga qadar sinovdan oʻtgan va ommaviy foydalanishga topshirilgan. Su-33 asosiy Su-27 qiruvchi samolyotining barcha afzalliklari va dizayn va joylashuv yechimlarini saqlab qolishi kerak boʻlgan. Shuningdek, dengiz floti aviatsiyasi qoʻmondoni general-polkovnik Kuznetsov boshchiligidagi buyurtmachi komissiyasi yer usti nishonlarini yoʻq qilish boʻyicha vazifalarni bajarishda yuqori samaradorlikni taʼminlash talabini oldinga qoʻygan. Natijada, dastlabki loyihani yakunlagandan soʻng, 1985-yil fevral oyida Su-27K loyihasi SSSR Harbiy — havo kuchlari va dengiz floti bosh qoʻmondonlari tomonidan maʼqullangan. Prototiplari. 1986-yilda Suxoy konstruktorlik byurosining eksperimental ishlab chiqarishida birinchi prototipni yigʻish boshlandi, u qatlanadigan qanot va gorizontal quyruq bilan taʼminlanmagan. Samolyotni yigʻish 1987-yilda yakunlandi, samolyot T-10K-1 belgisini oldi va oʻsha yilning 17-avgustida sinov uchuvchisi V. G. Pugachev tomonidan boshqariladigan mashina birinchi marta parvozni amalga oshirdi. Tajribaviy samolyotni qurishda barcha yangi qismlar Suxoy tajriba zavodida ishlab chiqarilgan va KnAAPO ishlab chiqarishidan etkazib berilgan „oddiy“ Su-27 ning baʼzi birliklari ham ishlatilgan. Olti oy oʻtgach, ikkinchi Su-27K T-10K-2 belgisiga ega boʻlgan parvoz sinovlariga qoʻshildi, u allaqachon qatlanadigan qanoti va gorizontal dumidan foydalangan. Ikkinchi nusxaning birinchi parvozi 1987-yil 22-dekabrda amalga oshirildi. 1988-yilning yozida birinchi parvoz modeli ham qatlanadigan qanot va gorizontal dum bilan jihozlangan edi, ammo 1988-yil 27-sentyabrda (uning parvoz sinovlari boshlanganidan bir oy oʻtgach) samolyot gidravlik tizimlarining nosozlik tufayli yerga qulagan. 1989-yil 20-oktyabrda TAKR „Tbilisi“ (hozirgi „Sovet Ittifoqi floti admirali Kuznetsov“) birinchi marta Qora dengiz kemasozlik zavodini tark etdi va dengizga chiqdi. Kema hali barcha [ radar uskunalari va raketa qurollari bilan jihozlanmagan edi, lekin u allaqachon uchish, qoʻnish va samolyotlarga texnik xizmat koʻrsatishni amalga oshirishga imkon beradigan barcha aviatsiya texnik jihozlariga ega boʻlgan. Xususan kemada toʻxtatuvchi, ishga tushirishni kechiktirish, gaz deflektorlar, samolyot liftlari, shuningdek, „Rezistor-K42“ radio qoʻnish tizimi, „Luna-3“ optik qoʻnish tizimi, video kuzatuv tizimi va kema radarlari mavjud boʻlgan. Tbilisi aviatashuvchisi uchirilganidan roppa-rosa bir hafta oʻtgach, sinovchi Viktor Pugachev samolyot tashuvchisi ustidan 1500 m balandlikda uchib oʻtdi, shundan soʻng u kemadan 30 m balandlikda uning atrofida bir necha marta aylanib, Saki aerodromiga qaytdi. Keyingi haftada sinov parvozlari Su-33 va MiG-29K qiruvchi samolyotlarining samolyot tashuvchisi, shu bilan birga, tashuvchiga asoslangan aviatsiya uchun ishlaydigan kemaning radar tizimlarini sinovdan oʻtkazgan uchish laboratoriyalari ustida davom etgan. Shu kunlarda samolyotlar 2-3 metr balandlikda, baʼzan hatto unga tegib, butun uzunligi boʻylab oʻtib ketishdi. Bunday parvozlar 1989-yil 31-oktyabrgacha davom etgan, shundan keyin samolyot ham, sinovchi Viktor Pugachev ham, samolyot tashuvchisi ham kemaga birinchi „haqiqiy“ qoʻnishni amalga oshirishga tayyor boʻlishgan. Ertasi kuni mahalliy aviatsiya tarixida birinchi boʻlib oddiy samolyotning samolyot tashuvchisi kemasiga qoʻnishi yuz berdi. Xuddi shu kuni yana ikkita yangi tashuvchi samolyot — MiG-29K va Su-25UTG Tbilisi kemasiga birinchi qoʻnishni amalga oshirishgan. Hodisalar. Umuman olganda, Su-33 samolyotining birinchi parvozidan buyon 8 ta avariya sodir boʻlgan, ulardan 5 tasi samolyotning texnik nosozliklari tufayli yuzaga kelgan.