Sitt al-Mulk. Sitt al-Mulk (); (970–1023) Fotimiylar malikasi edi. 1021-yilda oʻgay ukasi xalifa al-Hakim bi-Amr Alloh gʻoyib boʻlgach, u jiyani Ali az-Zohirning vorisligini taʼminlashda muhim rol oʻynadi va 1023-yil 5-fevralda vafot etgunga qadar davlatning amaldagi hukmdori vazifasini bajargan. Oila va erta hayot. U 970-yil sentabr/oktabrda Ifriqiya (hozirgi Tunis)dagi al-Mansuriya saroyida, boʻlajak beshinchi shahzoda Nizor oilasida tugʻilgan. Fotimiy imom–xalifa, al-Aziz Billah (). Uning onasi nomaʼlum Jarya kanizak edi (), u katta ehtimol bilan Manbalarda tez-tez tilga olingan () bilan aniqlangan. As-Sayyida al-Aziziyya Melkit nasroniy, kelib chiqishi, ehtimol, Vizantiya yunonlari boʻlgan, ehtimol bir oiladan boʻlgan. 965 yilgacha u yerda Vizantiyaga qarshi urushlarda asirga olingan Sitsiliyaning provinsiya zodagonlari. Maʼlumki, as-Sayyida al-Aziziyya buni rad etgan. islomni qabul qilish. Al-Azizning unga boʻlgan muhabbati katta edi, lekin taqvodor musulmonlarning fikrini janjal qildi, ayniqsa al-Aziz Suriyada vizantiyaliklar bilan urushayotgan bir paytda. Xabarlarga koʻra, uning nasroniylik eʼtiqodi uning nasroniy va yahudiylarga nisbatan bagʻrikengligi ortida turganiga shubha uygʻotgan, bu esa nasroniy Iso ibn Nasturusning vazir etib tayinlanishigacha borgan. 986 yilda uning ikki ukasi Melkit cherkovida yuqori lavozimga tayinlandi: Orest Patriarxi] boʻldi. Quddus va Arsenios Fustatning metropolit yepiskopi, keyinroq Iskandariya patriarxi etib tayinlangan. As-Sayyida al-Aziziya ham Sitt al-Mulkning ukasining onasi, al-Azizning vorisi va vorisi al- Hakim bi-Amr Alloh (), lekin dalillar bunga qarshi koʻrinadi., ammo zamonaviy tarixchilar Haynts Xalm al-Hakimning onasini „yunon nasroniysi“ deb hisoblaydi (garchi alohida shaxs boʻlsa ham) al-Sayyida al-Aziziyyadan) va al-Hakimning amakilari Orest va Arsenios, kabi Maykl Brett. Boshqa tomondan, oʻrta asr tarixchisi Antakyalik Yahyoning xabar berishicha, al-Hakim vafotidan keyin Sitt al-Mulk liboslar, kitoblar va kumush liturgiklarni hadya qilgan. Arseniosdan meros boʻlib qolgan ashyolar, bu uning qarindoshligini bildiradi. Uning onasi 995-yil noyabrida vafot etganida, tarixchi al-Maqriziy xabar beradi, Sitt Al-Mulk uning qabrida bir oy hushyor turdi. Malika onasidan choʻri qiz Taqarrubni meros qilib oldi, u uning bosh sirdoshi va saroyda aygʻoqchi boʻldi. Sitt al-Mulk tugʻilishidan bir yil oldin Fotimiylar qoʻshinlari Misrni zabt etishlari edi. 972–973 yillarda Fotimiylar saroyi yangi qurilgan poytaxti Qohirada yashash uchun Ifriqiyadan Misrga koʻchib oʻtdi. Sitt al-Mulk shu tariqa oʻtkazdi. uning bolaligi Nil qirgʻogʻidagi Qasr al-Bahr saroyida, va keyinchalik Gʻarbiy saroyda oʻz xonalari boʻlgan. Qohirada. Sitt al-Mulk otasi tomonidan sevilgan, va uning sevimli qizi edi. Al-Aziz juda koʻp sovgʻalar berdi. va unga boylik va hatto harbiy qismni oʻz ixtiyoriga topshirdi. Uning boyligi unga bir qancha xayriya jamgʻarmalarini moliyalashtirish imkonini berdi. U oʻzining goʻzalligi bilan mashhur edi, lekin fotimiylarning odatiy amaliyotiga rioya qilgan holda, u sulolaviy asoratlardan qochish uchun turmushga chiqmagan. Sitt al-Mulk otasining ochiq fikrliligi va bagʻrikengligini meros qilib olgan, va faqat Fotimiy saroy xonimlari orasida siyosat bilan shugʻullangan koʻrinadi. U oʻz hukmronligi davrida unga katta taʼsir koʻrsatgan, buni nasroniy vaziri Iso ibn Nasturus oʻz lavozimidan boʻshatilgandan soʻng, uning shafoati orqali oʻz lavozimini tiklashga urinishidan koʻrinib turibdi (buning uchun u 300 000 dinor ixtiyorida boʻlgan). . Al-Hakim hukmronligi. Xalifa al-Aziz 996-yil 13-oktabrda Bilbaysda toʻsatdan vafot etdi, Vizantiyaga qarshi ekspeditsiyaga tayyorgarlik koʻrayotganda. shimoliy Suriyada. Uning toʻsatdan vafoti vorislik masalasini ochdi, chunki xalifaning tirik qolgan yagona oʻgʻli al- Mansur oʻn bir yoshda edi. Shuning uchun uning oʻgay singlisi Sitt al-Mulk xalifaning al-Muizz liy vorisi boʻlgan shahzoda Abdullahning voyaga yetgan oʻgʻli boshqa nomzodni qoʻllab-quvvatladi. -Din Alloh]] (), lekin undan sal oldin vafot etgan va al-Azizning taxtga kirishiga olib kelgan. Arab yilnomachilarining yozishicha, u nomaʼlum amakivachchasini sevib qolgan va unga uylanish niyatida boʻlgan. Malikaning katta saroy aʼyonlari va saroy qoʻriqchisi bilan Qohiraga qaytib kelgani xabar qilingan. saroyni nazorat qilib, oʻz nomzodini taxtga koʻtarishga qaror qildi, biroq al-Mansurning ustozi boʻlgan eunux Barjavon unga tojni qoʻyib, uni oldindan tanladi. al-Azizning oʻlimi haqida xabar kelishi bilanoq bolaning boshi. Al-Mansur shu tariqa shohlik nomi bilan xalifa boʻldi, Sitt al-Mulk esa uy qamogʻiga olindi. Shunga qaramay, koʻp maʼlumotlar saqlanib qolmagan boʻlsa-da, al-Hakim hukmronligining dastlabki davrida Sitt al-Mulk va uning ukasi oʻrtasidagi munosabatlar normal va hatto doʻstona boʻlgan koʻrinadi: 997 yilda u unga boy sovgʻalar qildi va Barjavan hukmronligidan koʻp oʻtmay. 1000-yildagi qotillik al-Hakimga hukumat tizginini oʻz qoʻliga olishga imkon berdi, u unga yillik daromadi 100 000 oltin dinors boʻlgan mulklar berdi. 1000-yilda al-Hakim hatto choʻrilaridan biriga uylangan. Kamida bir holatda u ham davlat ishlaridan bexabar boʻlgan ukasiga xabar berish uchun aralashib qolgan. vazir Abul-Ala Fahd ibn Ibrohimning qatl etilishiga, keyin esa Falastin soliq amaldorlaridan katta miqdorda undirilishiga sabab boʻlgan ikki yuqori martabali amaldorning fitnasi. 1013-yilda u akasi bilan ilgari isyon koʻtargan Jarrohid boshligʻi al-Hasan ibn Mufarrijni kechirish uchun vositachilik qildi. otasi Mufarrij ibn Dag'fal ibn al-Jarroh bilan birga Falastinda Fotimiylar hukmronligini qoʻlga kiritdi. Biroq koʻp oʻtmay al-Hakim hukmronligi dahshat va oʻzboshimchalik bilan hukmronlikka aylana boshladi. Xalifa hayratlanarli bir qator taqiqlar chiqargani sababli davlat borgan sari tartibsiz boshqaruvdan aziyat chekdi. jamoat joylarida ovqatlanish va qoʻshiq aytishdan tortib, itlar va hammomlargacha, nasroniylar va yahudiylarni taʼqib qilishni boshladi (1009-yilda Muqaddas qabr cherkovining vayron bo'lishi bilan yakunlandi), oʻzidan meros boʻlib qolgan eski gvardiyani amaldorlardan tozaladi. ota boʻldi va taʼlimotga yangilik kiritdi, hattoki baʼzi Ismoiliy dindorlari (keyinchalik Druzlar mazhabini topdilar) tomonidan unga berilgan ilohiy maqomni qabul qilish darajasiga qadar. Natijada ikki aka-uka bir-biridan ajralib ketdi. Malika al-Hakimning murosasiz siyosatiga qarshi chiqdi va u unga hasad qilib, uning sevishganlari borligidan shubhalanardi, shu jumladan uning opa-singillari orasida. generallar. Ikkisi oʻrtasidagi kelishmovchilikka eng koʻp hissa qoʻshgan voqea vorislik bilan bogʻliq edi: 1013-yilda al-Hakim amakivachchasini Abd ar-Rahim” tanladi. ibn Ilyos, tayinlangan merosxoʻr sifatida (), toʻgʻridan-toʻgʻri vorislik chizigʻini buzgan va bir asrlik pretsedentni bekor qilgan. kengroq sulolaning erkaklari barcha davlat ishlaridan. Sitt al-Mulk al- Hakimning omon qolgan oʻgʻli Ali va uni va uning onasi Ruqayyani xalifadan himoya qilish uchun oʻz saroyiga olib kirdi. Al-Hakimning avvalgi sevimlisi Molik ibn Said al. -Fariqiy 1014/5-yilda bu bilan bogʻliq boʻlsa kerak: Qozilik boshligʻi lavozimiga koʻtarilgan Molik va ismoiliylar boshligʻi. ierarxiya boshligʻi sifatida unga yaqin boʻlganlikda ayblangan (aftidan merosxoʻr tanlashda uning tarafini olgan) va qatl etilgan.. 1021-yil 13-fevralga oʻtar kechasi xalifa Qohira koʻchalarida tungi sayrlaridan birida gʻoyib boʻldi. Bir-ikki kunlik qidiruvdan soʻng uning qotilligiga oid dalillar topildi va u oʻlgan deb eʼlon qilindi. Bu voqealar haqida yozgan (va ular oʻz navbatida koʻplab keyingi tarixchilar uchun material boʻlgan) uchta zamonaviy tarixchidan Bagʻdod yilnomachisi Hilol as-Sabiyning hikoyasi bevosita malika bilan bogʻliq. , Sitt al-Mulk akasi bilan davlatning yoʻnalishi va sulolaning kelajagi haqida janjallashgach, uni oʻldirib qoʻyishidan qoʻrqib ketganini yozgan. Shu tariqa u xalifa oʻz mahbubalaridan biri deb gumon qilgan Qutama sarkardasi Ibn Davvosga yaqinlashdi va u bilan til biriktirib, al-Hakimni oʻldirishni Ibn Davosning qullari qildi. Hilolning fotimiylarga qarshi keskin tarafkashligini hisobga olsak, bu hikoya shubhali, ammo keyingi tarixchilar Sibt ibn al-Jauziy va Ibn Tag'ribirdiy, aftidan, ikkinchi zamonaviy hisob – Misr hisobiga tayanadilar. Shofi'iy al-Quda'iy, u al-Hakimni oʻldirish fitnasida qatnashganlarning hammasini qatl qilishni buyurganligini xabar qiling. Buni zamonaviy tarixchilar uning ishtirokini yashirishga urinish sifatida talqin qilishgan. Boshqa tomondan, al-Hakimning taʼqibidan qochgan nasroniy Antakyalik Yahyo al-Hakimning oʻlimida Sitt al-Mulkning ishtiroki haqida hech narsa aytmaydi. Zamonaviy olimlar, ehtimol, Yaacov Lev va Fatema Mernissi kabi baʼzilari uning ishtirokini ehtimoliy deb hisoblagan holda, ikkiga boʻlingan, va boshqalar, masalan, Haynts Halm, buni shubhali deb hisoblab, chunki Fotimiy tuzumining boshqa koʻplab aʼzolari, jumladan, tartibsiz xalifani yoʻq qilishdan manfaatdor boʻlgan Ibn Davvos ham bor edi. Hatto Xalm ham mish-mishlar davom etayotganini va Molik al-Fariqiy atrofidagi ish koʻrinib turganidek, al-Hakim oʻz singlisiga ishonmaganini tan oladi.. Hukmronlik. Al-Hakim gʻoyib boʻlganidan soʻng, hatto u oʻlgan deb eʼlon qilinishidan oldin, Sitt al-Mulk saroy arboblari va harbiy qoʻmondonlariga pul tarqatib, saroy ustidan oʻz nazoratini oʻrnatishga harakat qildi (Hilolning fikriga koʻra, Ibn Davvos yordamida).. Hilolning xabar berishicha, al-Hakimning oʻgʻli Ali taxtga koʻtarilgan, shohlik nomi , al-Hakim gʻoyib boʻlganidan atigi yetti kun oʻtgach, ammo boshqa barcha manbalarda uning 27-martda toj kiyganligi, bu orada Sitt al-Mulk davlatning "de-fakto" hukmdori sifatida qayd etilgan. Hamma manbalar u al-Hakimning oʻlimiga (balki oʻz aybini yashirish uchun) mas’ul boʻlgan Ibn Davvosni tezda qatl etishiga rozi. Koʻp oʻtmay, al-Hakimning tayinlangan merosxoʻri, oʻsha paytda Damashq hokimi boʻlib ishlagan Abdurrahim ibn Ilyos ergashdi: uni Misrga qaytarishdi, qamoqqa tashlashdi va oʻldirishdi. Yangi xalifa al-Hakim davrida uzoq vaqt davomida uning homiyligida boʻlgan va uning toj kiyishidan keyin ham bir muncha vaqt shunday boʻlib qolgan, bu esa az-Zohirning onasi Ruqayya bilan ziddiyatga sabab boʻlgan. Az-Zohir hukmronligining dastlabki davrida Sitt al-Mulk shtatning samarali gubernatori boʻlib, zamonaviy manbalarda „Malika-xola“ () yoki 'Malika Aziz' (). Shu lavozimda u al-Hakim qarorlarini bekor qila boshladi va davlat moliyasiga alohida eʼtibor qaratgan tartibli hukumat: boshqa chora-tadbirlar qatorida al-Hakim oʻz sevimlilariga ajratgan mulk grantlari va maoshlarini bekor qildi va islomga zid boʻlgani uchun bekor qilgan bojxona toʻlovlarini tikladi. U, shuningdek, ukasining koʻplab taqiqlarini bekor qildi, ayollarga uylarini tark etishga ruxsat berdi va yana musiqa va musiqa tinglashga ruxsat berdi. sharob ichish. Al-Hakim davrida islomni qabul qilishga majbur boʻlgan nomusulmonlarga () eski eʼtiqodiga qaytishga ruxsat berildi va mamlakatdan qochganlarga ruxsat berildi. qaytishga ruxsat berildi. Tarixchi Yaakov Levning taʼkidlashicha, u buni bir necha omillar natijasida amalga oshira olgan. Bir tomondan, Fotimiylar sulolasi ayollari odatda siyosat bilan shugʻullanmagan boʻlsalar-da, ular „ijtimoiy va iqtisodiy hayotdan chetda qolmaganlar“ va bu ularga nafaqat saroydan tashqaridagi dunyo bilan aloqa qilish imkonini berdi, balki hatto ularni nazorat qilishni ham talab qildi. ularning nomidan ish yurituvchi maʼmuriy va moliyaviy agentlar, ularga bunday masalalarda maʼlum tajribalar berish. Nihoyat, ayniqsa al-Hakimning soʻnggi yillaridagi tartibsizlik va dahshatdan soʻng, hukmron elita uning koʻrsatmalarini qabul qilishga tayyor edi, chunki ularning yoʻqotishi juda oz edi. Lev yozganidek, bu muhitda „hiylalar va qon toʻkishga tayyorlik siyosiy hayotning qabul qilingan usullariga aylandi va bu meʼyorlarga koʻra Sitt al-Mulk nomga loyiq hukmdor edi, chunki u ilhomlantirgan [yaʼni, hayratda]“. Biroq, oʻrta asr yilnomachilari tomonidan shaxsiy fazilatlari hamda oqilona siyosati uchun keng maqtovga sazovor boʻlgan boʻlsa-da, uning pozitsiyasi anomal edi va butunlay istisno holatlarga bogʻliq edi. U xalifalik vazifalarini "de-fakto" bajargan boʻlishi mumkin, lekin uning oʻz nomidan hokimiyatga ega boʻlishi va suverenitetga daʼvo qilishi, masalan, uning nomi (Juma xutbasi). Uning hukmronligi qancha davom etgani nomaʼlum; zamondosh amaldor va tarixchi al-Musabbihiy hokimiyat tez orada amaldorlarning yangi doirasiga oʻtganligini va u oʻz taʼsirini yoʻqotib, nomaʼlum holda vafot etganini koʻrsatadi, al-Maqriziy esa, u qadar davlat ishlari ustidan nazoratni saqlab kelganiga ishora qiladi. oʻlim.. Shuningdek, u al-Hakimning ilohiyligiga ishongan druzlar dinini qattiq taʼqib qilgan. U uni Misrdan butunlay yoʻq qilishga va Livan togʻlari bilan cheklashga muvaffaq boʻldi. U Vizantiya imperiyasi bilan Aleppoga egalik qilish borasidagi keskinlikni kamaytirishga ham harakat qilgan, ammo muzokaralar yakunlanishidan oldin Sitt al-Mulk 1023-yil 5-fevralda dizenteriya yoshida vafot etgan. ellik ikki..