Dmitriy Yegorov. Dmitriy Nikolayevich Yegorov (14-oktyabr 1878-yil, Yelets – 24-noyabr 1931-yil, Toshkent) – rus va sovet tarixchisi, Moskva davlat universiteti professori, SSSR Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi. Biografiyasi. Dmitriy Nikolayevich 14-oktyabr 1878-yil Orlov viloyatining Yelets shahrida tavallud topgan. U otasidan erta ayrilgan. Otasi qizlar gimnaziyasida geografiya va tabiatshunoslik oʻqituvchisi boʻlib ishlagan. Oʻrta maʼlumotni Petropavlovskoye maktabining gimnaziya boʻlimida olgan, uni 1895-yilda tugatgan. Keyinchalik Dmitriy Moskva universitetining tarix va filologiya fakultetiga oʻqishga kirgan. P. G. Vinogradovning shogirdi edi. 1899-yilda boʻlgan talabalar tartibsizliklarida qatnashgani uchun Moskva universitetidan haydalgan va Kalugaga surgun qilingan. Keyin professor P. G. Vinogradovning iltimosiga binoan Dmitriy universitetga qaytarildi va oʻqishini davom ettirdi. U 1901-yilda universitetni 1-darajali diplom bilan tugatdi va Moskva universitetida jahon tarixi kafedrasi professori lavozimiga tayyorlanish uchun uch yilga qoldirildi. 1904-yildan boshlab Moskva universitetida umumiy tarix boʻyicha seminarlar oʻtkazdi. 1907-yil aprel oyida magistraturaga imtihonini topshirdi. Dmitriy 1908–1909-yillarda Germaniyada malaka oshirgan. 1911-yil mart oyida Kasso siyosatiga qarshi chiqdi va bir guruh professorlar bilan universitetni tark etdi. Yegorov 1909-yildan Moskva tijorat institutida dastlab oʻqituvchi, 1913-yil yanvardan dotsent, 1915-yildan shtatdan tashqari professor va 1916-yil iyundan tarix kafedrasida oddiy professor boʻlib ishlagan. 1917-yil avgustda Moskva universiteti umumiy tarix fakultetining oddiy professori etib tasdiqlandi. Bu davrda „Slavyano-germanskiye otnosheniya v sredniye veka. Kolonizatsiya Meklenburga v XIII“ nomli asarini yozdi (1915). U ushbu asarning birinchi jildini („Material i metod“) universitetda dissertatsiya sifatida himoya qildi va jahon tarixi boʻyicha magistrlik darajasini oldi (1915), ikkinchi jildi bilan („Protsess kolonizatsii“) doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi va tarix fanlari doktori boʻldi (1916). 1919 yildan Rumyantsev muzeyi kutubxonasida umumiy tarix kafedrasi mudiri lavozimida ishlagan. 1921 yil fevral oyida u Rumyantsev muzeyining asosiy maʼmuriyatining uchta aʼzosidan biri etib tayinlandi va tez orada umumiy tarix boʻlimi boshligʻini saqlab qolgan holda direktor oʻrinbosari boʻldi. nomidagi kutubxona direktori qachon. V. I. Lenin V. I. Nevskiy boʻldi, Egorov direktor oʻrinbosari va kutubxona kengashi aʼzosi etib tasdiqlandi. 1921-1925 yillarda u ijtimoiy fanlar fakulteti qoshidagi Tarix institutining haqiqiy aʼzosi edi. 1930-yilda OGPU tomonidan uyishtirilgan siyosiy ishi bilan hibsga olinib, bir yil qamoqda oʻtirgan. Soʻngra Toshkentga surgun qilingan. U yerda respublika kutubxonasida ish boshlagan, biroq 1931-yil 24-noyabrda vafot etgan. 1966–1967-yillarda reabilitatsiya qilingan.