Gitern. Gitern, giterna (, va boshqalar, ) — soʻnggi oʻrta asrlarda Yevropaning torli cholgʻu asbobi. Gitern, ehtimol, XIII asrda (ud bilan birga) Oʻrtayer dengizi arablaridan qabul qilingan. Unga xos fransuzcha atama XIV asrning ikkinchi yarmidan maʼlum boʻlgan, masalan, Gilyom de Mashoning „Iskandariyaning qoʻlga olinishi“ („Prise dʼAlexandrie“, 1364) sheʼriy yilnomasida va Estash Deshanning „Sheʼriyat sanʼati“ („Lʼart de dictier“, 1393) risolasida, lotincha — XIII asrdan: birinchi marta Ioann de Grokeyo (quitarra sarracenica), XIV asrda tomonidan „Florensiyaning kelib chiqishi va uning mashhur fuqarolari kitobida“ (1396; quintaria), nihoyat, u XV asrning musiqiy-nazariy risolalarida anonim mualliflar, Pavel Prajskiy (quinterna) va ayniqsa Ioann Tinktoris (ghiterra, ghiterre, ghiterna) tomonidan keng ifodalangan. Qadimgi manbalarda uning organologik tavsiflari yoʻqligi sababli giternning tuzilishi haqidagi gʻoyalar, birinchi navbatda, musiqiy ikonografiyaga asoslangan. Asbobning birinchi tasvirlari Bibi Maryamning kantigalari bilan yoritilgan ispan qoʻlyozmasida (taxminan 1280-yil), sezilarli miqdorda — rasmlarda, kitob miniatyuralarida va haykaltaroshlik relyeflarida (kelib chiqishi turlicha boʻlgan) XIV-XV asrlarda topilgan. Ud singari, gitern nok shaklidagi korpusga ega, ammo korpusi, boʻyni va qoziq qutisi oʻrtasida aniq chegara yoʻq — odatda, asbob bitta yogʻochdan kesilgan. Uddan farqli oʻlaroq, giternning rezonatori va boʻyni kichikroq. Torlar soni har xil boʻlgan (koʻplab boshqa qadimgi torli cholgʻu asboblar kabi), lekin odatda toʻrt yoki beshta boʻlib (shuning uchun va , — besh), qoʻsh xorlarga tashkil etilgan. Giterni sozlash nomaʼlum. Giternning XV asrga oid asl nusxalari saqlanib qolgan: birinchisi Metropolitan sanʼat muzeyida (Milan, taxminan 1420-yil), ikkinchisi (5-torli) (Germaniya, taxminan 1450), uchinchisi (4-torli) 2004-yilda Prussiya Elbingida (Polsha) topilgan. Giternning identifikatsiyasi — ilmiy munozaralar mavzusi, asosan, qadimgi hujjatlarda gitern va sitoli uchun juda oʻxshash atamalar ishlatilganligi sababli — ikkalasi ham shubhasiz bir xil leksik prototipga qaytadi, . Baʼzi tadqiqotchilar giternni ispan viuelasi va italyan mandolinasining (XVI asrda mashhur boʻlgan asbob — mandora orqali) ajdodi deb hisoblashadi.