Korsika quyoni. Korsika quyoni yoki Apennin quyoni yoki Italiya quyoni () — Italiyaning markaziy va janubiy qismida hamda Sitsiliya va Korsika orollarida yashovchi quyon turi. Tavsif. Korsika quyoni birinchi marta 1898-yilda ingliz zoologi Uilyam Edvard de Uinton tomonidan Korsikadan olingan namunalar yordamida alohida tur sifatida tasvirlangan. Keyinchalik u Yevropa quyonining (L. europaeus) kenja turi sifatida qaralgan yoki ikkalasi ham Cape quyonining (L. capensis) kenja turi sifatida qaralgan. Hozirda u koʻpincha toʻliq tur sifatida koʻrib chiqiladi, chunki u Yevropa quyonlari bilan gibridlanganga oʻxshamaydi, bu yerda ularning diapazoni bir-biriga toʻgʻri keladi va mitoxondriyal DNKni oʻrganish shuni koʻrsatadiki, u soʻnggi muzlik davrida izolyatsiya qilingan boshpanalarda farqlangan alohida naslga tegishli. Korsika quyoni tashqi koʻrinishida Yevropa quyoniga oʻxshaydi. Orqa qismining rangi jigarrang, qorni kremsimon. Rangi oqdan koʻra koʻproq kul rangga ega. Korsika quyoni Yevropa quyonidan kichikroq, tanasining umumiy uzunligi 44,1–61,2 sm, dumi uzunligi 6,6–11,2 sm, vazni 1,8–3,8 kg. Quloqlari 9-12,6 sm va orqa oyoqlari 11,4-13,5 sm. Areal va yashash joylari. Korsika quyoni makvis butalarida, yaylovlarda, ekin maydonlarida va qumtepalarda yashaydi. Bu tur Etna togʻida dengiz sathidan 2400 m balandlikda joylashgan Sitsiliyada juda keng tarqalgan tur. Italiyada uning diapazoni parchalanib ketgan boʻlib, gʻarbiy qirgʻoqda Toskanagacha, shimolga va sharqda Foggiagacha yetib boradi. Ular taxminan XIV-XVII asrlarda odamlar tomonidan Korsikaga olib kelingan. Holat. Korsika quyoni soni hozirda kamayib borayotganga oʻxshaydi va u Xalqaro tabiatni muhofaza qilish ittifoqi (IUCN) tomonidan "Zaif tur" deb tasniflanadi. U yashash joylarini yoʻqotish, ov qilish va boshqa quyonlarining populyatsiyalari bilan raqobatlash xavfi ostida. Hozirda ular ov qilishdan himoyalangan, lekin bu tur va yevropa quyoni oʻrtasidagi oʻxshashlik ularni himoya qilishni qiyinlashtiradi.