Serj Golon. Serj Golon (, haqiqiy ismi Vsevolod Sergeyevich Golubinov; 1903-yil 23-avgust Buxoro,19072-yil 12-iyul Kvebek) fransuz geokimyogari va asli rus rassomi. Uning rafiqasi Simone Changeo (adabiy taxallusi — Ann Golon) XVII asrning sariq sochli va yashil koʻzli goʻzal aristokrati va sarguzashtli Anjelika haqida bir qator tarixiy romanlar yozgan va bular unga shuhrat keltirdi. Tarjimai holi. 1903-yil 23-avgust Buxoroda (boshqa maʼlumotlarga koʻra, Forsning Urmiya shahrida) tugʻilgan. U otasi Sergey Petrovich Golubinov Rossiya konsuli boʻlgan Isfaxonda (Eron) oʻsgan. Oktyabr inqilobining boshida u Sevastopol gimnaziyasida oʻqigan, fuqarolar urushi paytida Oq armiyaga mustaqil ravishda mamlakatni kesib oʻtgan. U 1920-yilda Konstantinopol orqali Fransiyaga borgan. Nensidagi Oliy kimyo maktabini tamomlagan. U Afrika va Osiyoning bir qancha mamlakatlarida yirik kompaniyalar va Fransiya hukumati uchun geolog-razvedkachi sifatida ishlagan. Ikkinchi jahon urushi paytida Vsevolod Golubinov general de Gollga qoʻshildi. 1940-yillarda u Afrikada, Fransiya Kongosida ishlagan, sement va koʻnchilik zavodlariga rahbarlik qilgan va oltin konida ishlagan. U yerda u Simone Changeux bilan uchrashdi. Ular oʻrtasida boshlangan romantika chuqur tuygʻuga sabab boʻldi va tez orada ular turmush qurishdi. U rafiqasi bilan Fransiyaga qaytdi. Afrikada boʻlganligi haqida rafiqasi ular birgalikda „Au Cœur bêtes sauvages“ („Yovvoyi hayvonlar orasida“) xotiralarini yozgan (Parij, 1954). Asl muallifi Simone Changeo boʻlgan Anjelikaning sarguzashtlari haqida 9 ta roman yozishda rafiqasiga maslahat berdi va unga maʼlumot izlashda yordam berdi. Ann Golonning soʻzlariga koʻra, aynan uning eri Anjelikaning eri Jefri de Peyrakning timsoliga aylandi. 1961-yildan beri rassomchilik bilan shugʻullandi. 1968-yilda Krans-Montana kurortida (Shveysariya) oʻzining birinchi shaxsiy koʻrgazmasini oʻtkazdi. 1965-yilda rafiqasi bilan SSSRga tashrif buyurdi. Ann Golon eslaganidek, „biz xohlagan joyimizga yurardik. Erim rus tilini yaxshi bilardi, bu odamlar bilan muloqot qilishda katta yordam berdi. Esimda, bizda restoranda ovqatlanish uchun maxsus vaucherlarimiz bor edi, biz ularning hammasidan ham foydalanmadik. Biznng Moskvada doʻstlarimiz juda koʻp boʻlgan va ular bilan uchrashib turardik“. U Kvebekda koʻrgazma tayyorlayotgan vaqtda 1972-yil iyul oyida insultdan vafot etdi.