Ukraina iqtisodiyoti. Ukraina iqtisodiyoti yalpi ichki mahsulot hajmi boʻyicha dunyoda 40-oʻrinda — 588 milliard AQSh dollari (2021-yil uchun Xalqaro valyuta fondi maʼlumotlariga koʻra). Aholi jon boshiga YaIM boʻyicha Ukraina 2021-yil uchun Yevropa mamlakatlari orasida oxirgi va dunyoda 97-oʻrinni egallaydi. Ukraina iqtisodiyoti koʻp tarmoqli sanoat, qishloq xoʻjaligi va xizmatlarga asoslangan iqtisodiyot sanaladi. Iqtisodiy holat. Eng agrar iqtisodiy rayonlar: Podolskiy, Markaziy va Qora dengiz hududlari sanaladi. Mintaqaviy farqlar. Iqtisodiy jihatdan eng rivojlangan mintaqalar — Donbass (Donetsk viloyati va Lugansk viloyati), Dnepr viloyati (Dnepropetrovsk viloyati va Zaporojye viloyati), shuningdek, Kiev, Xarkov, Odessa, Lvov shaharlari iqtisodiy jihatdan juda katta salohiyatga ega hisoblanadi. Eng agrar iqtisodiyotga boglanib qolgan rayonlar: Podolskiy, Markaziy va Qora dengiz hududlari hisoblanadi Tarixi. Ukraina SSR. 1980-yillarning oʻrtalarida " qayta qurish " boshlanishi bilan SSSR iqtisodiyotida salbiy tendentsiyalar kuchaydi, Ukraina SSR iqtisodiyotning ajralmas qismi edi. Vaziyat Chernobil AESdagi avariya tufayli murakkablashdi, uning oqibatlarini bartaraf etish katta kuch va xarajatlarni talab qilgan edi. 1986—1990-yillarda (XII besh yillik reja) yalpi ichki mahsulotning oʻrtacha yillik oʻsish sur’ati 2,4 % ga kamaydi (XI besh yillikda 4,8% va XI besh yillikda 3,7%), 1990-yilda odatda salbiy koʻrsatgichga ega boʻldi. 1990-yil 16-iyulda Ukraina SSR Oliy Kengashi Ukrainaning davlat suvereniteti toʻgʻrisidagi deklaratsiyani qabul qildi, unda Ukrainaning iqtisodiy mustaqilligi va mustaqil tashqi siyosat (shu jumladan tashqi iqtisodiy siyosat) olib borish huquqi eʼlon qilindi. 1990-yillar. 1991-yil 26-dekabrda SSSR Oliy Sovetining Respublikalar Kengashi SSSRning tugatilishi toʻgʻrisida deklaratsiya qabul qildi. SSSRning parchalanishi, mustaqil davlatlarning shakllanishi, korxonalar va tashkilotlar oʻrtasidagi iqtisodiy aloqalarning uzilishi, umumiy tovar va xizmatlar bozorining yoʻq qilinishi, bojxona chegaralari va milliy valyutalarning joriy etilishi Ukraina iqtisodiyotiga salbiy taʼsir koʻrsatdi. Ukraina Sharqiu sanoat zonasi, asosan, butun ittifoq bozoriga yoʻnaltirilgan edi. 1992-yil yanvar oyida milliy valyutaning chiqarilishi boshlandi — karbovanets banknotalari muomalaga kiritildi. 1996-yilda pul islohoti oʻtkazildi, buning natijasida grivnalar muomalaga kiritildi va inflyatsiya natijasida qadrsizlangan karbovanets muomaladan olib tashlandi. Ukrainada radikal iqtisodiy islohotlar (jumladan, xususiylashtirish) boshqa postsovet mamlakatlariga qaraganda ancha kechroq, faqat 1994-yilda, prezidentlik saylovlarida Leonid Kuchma gʻalaba qozonganidan keyin boshlandi. 1993-yil (giperinflyatsiya) va 1994-yil boshida Ukraina iqtisodiyotidagi halokatli vaziyat (birinchi chorakda sanoat ishlab chiqarishining 35% ga qisqarishi) munosabati bilan islohotlar strategiyasiga radikal yondashuv tanlandi. Ukrainadagi iqtisodiy inqiroz oʻn yilga choʻzildi. Ukraina iqtisodiyoti qisman deindustrizatsiyadan oʻtdi, bu Gʻarb davlatlaridan farqli oʻlaroq, postindustrial xususiyatga ega emas edi. 1999-yilga kelib, Ukrainaning yalpi ichki mahsuloti doimiy ravishda pasayib, 1990-yil darajasidan 40% gacha tushib ketdi. Rossiya-Ukraina munosabatlarida energiya taʼminoti va transport muammosi. Mustaqillikka erishgandan keyingi dastlabki yillarda Rossiya va Ukraina oʻrtasida Rossiya gazining narxi va yetkazib berish uchun toʻlov boʻyicha mojaro paydo boʻldi. Dastlab Ukraina bozor tamoyillari asosida keng koʻlamli iqtisodiy hamkorlikka, shu jumladan energiya taʼminoti va ularning tranziti boʻyicha oʻzaro hisob-kitoblar boʻyicha kelishilgan siyosatga tayyorligini maʼlum qildi. 1992-yil avgust oyida Ukrainaga gaz yetkazib berish va uning hududi orqali tranzit, shuningdek, ushbu operatsiyalar boʻyicha oʻzaro hisob-kitoblar boʻyicha birinchi kelishuvlarga erishildi. Ushbu kelishuvlar natijasida gaz bilan bogʻliq bir qancha muommolar nisbatan xal qilindi. 1993-yil bahorida Ukrainaning Rossiyaga bir nechta texnik kreditlar boʻyicha umumiy qarzi davlat kreditiga aylantirildi. Iyun oyida Ukraina tomoni yana Rossiyaga 1993-yil uchun 250 milliard rubl miqdorida kredit soʻrab murojaat qildi. 1993-yil iyun oyida tabiiy gazning jahon narxlariga oʻtish tasdiqlandi. Avgust oyida Ukrainaga energiya resurslarini eksport qilish birinchi marta toʻlanmaganligi sababli besh kunga toʻxtatildi. Kuzda vaziyat deyarli oʻzgarmadi. Rossiyadan import qilinadigan gazning uchdan ikki qismini isteʼmol qilgan Ukraina davlat korxonalarining qarzi faqat oshdi. Yevropalik isteʼmolchilarga tranzit yoʻlining asosiy qismi Ukraina hududidan oʻtganligi sababli, bu Ukraina tomoniga oʻz ehtiyojlari uchun Rossiya eksport gazini ruxsatsiz olib qoʻyish imkonini berdi. 1993-yil oktyabr oyida „Gazprom“ Ukraina gaz transport tizimining bir qator ob’ektlarini uzoq muddatli ijaraga berish orqali Ukrainaning qarzlarini toʻlashni taklif qildi. Ukraina tomoni bu taklifga rozi boʻlishni istamadi. 1994-yil mart oyida „Gazprom“ yana Ukrainaga gaz yetkazib berishni toʻxtatdi (Ukrainaning gaz qarzi 1 trillion rubldan oshgani sababli) va Ukraina gaz quvurlari va korxonalariga mulk huquqining bir qismini Rossiyaga berish orqali qarz muammosini hal qilishni talab qildi. Ukraina-Rossiya muzokaralari chogʻida Ukrainaga gaz yetkazib berishni qayta tiklash toʻgʻrisida siyosiy qaror qabul qilindi. Ukraina gaz uzatish tizimi ustidan nazoratni saqlab qoldi. 1994-yildagi „gaz“ qarama-qarshiligi natijasida „Gazprom“ energiya resurslari uchun qarzlarini qaytarishga erisha olmadi, bu vaqtga kelib ikki milliard dollarga yaqinlashdi. Aksincha, 1994-yil noyabrdagi hukumatlararo muzokaralar natijasida Ukraina dekabr oyi va butun keyingi yil uchun gaz yetkazib berish kafolatlarini oldi. 1995-yilning kuzida Ukrainada yana bir yoqilgʻi-energetika inqirozi avj oldi. Ukraina rahbariyati Rossiyadan olib kelingan gaz uchun toʻlov va Yevropaga yoqilgʻi tranziti uchun toʻlovni ajratishga urindi. Ukraina isteʼmolchilari oʻrtasida gaz taqsimotining katta qismi sakkizta kichik kontragentga oʻtkazildi va gaz uzatish tizimi Ukrgazprom boshqaruvida qoldi. 1996-yil Rossiya va Ukraina oʻrtasidagi „neft va gaz“ munosabatlari uchun eng barqaror yillardan biri boʻldi. Ukraina tomoni, kechikib, lekin Gazpromga toʻlovlarni amalga oshirdi. 1997-yilda birinchi marta Ukraina tomoni Rossiya neftining Drujba magistral neft quvuri orqali tranzit narxini oshirishni talab qilmadi: har yili u 1994-yildagi 3,75 dollardan oshdi va 1996-yilga kelib 5,2 dollarga yetdi. 1997-yil may oyida Qora dengiz floti va Doʻstlik, hamkorlik va sheriklik toʻgʻrisidagi shartnoma toʻgʻrisidagi shartnomalar toʻplamining imzolanishi Rossiya-Ukraina munosabatlari uchun katta ahamiyatga ega edi. 1997-yil oxiriga kelib, Ukraina hukumati „Ukrgazprom“ va „Ukrnafta“ negizida " Naftogaz Ukrainy " xoldingini yaratish orqali neft va gaz tarmoqlarini birlashtirish toʻgʻrisida fundamental qaror qabul qildi. 1998-yil boshida Rossiya va Ukraina 1998-yildan 2007-yilgacha boʻlgan davrga moʻljallangan iqtisodiy hamkorlikning batafsil dasturini ishlab chiqdi va imzoladi, bu Rossiya kompaniyalariga rivojlanayotgan „Naftogaz Ukrainy“ ning aksiyalarini sotib olish orqali Ukraina energetika kompleksini xususiylashtirishda ishtirok etish imkoniyatini berdi. Biroq koʻp oʻtmay, Rossiyada „hukumat sakrashi“ davri boshlandi va Vladimir Putinning hukumat boshligʻi etib kelishi bilan yakunlandi. Ukrainaning gaz uchun qarzlarini qaytarish masalasi vaqtinchalik asosiy jarayonlarga oʻtdi. 1998-yildan beri Gazprom Ukrainaga toʻgʻridan-toʻgʻri gaz yetkazib berishni toʻxtatdi va gazni faqat tranzit uchun toʻlov sifatida yetkazib bera boshladi va keyinchalik Eural Trans Gas va RosUkrEnergo bilan almashtirilgan Itera vositachi kompaniyasi „pullik“ gaz eksportini oldi. 1999—2001-yillarda Ukraina Rossiyaga sakkizta Tu-160 strategik bombardimonchi samolyotlarini, uchta Tu-95MS samolyotlarini, uzoq masofali aviatsiyada xizmat qilgan 600 ga yaqin Kh-22 qanotli raketalarini, shuningdek, yerdagi uskunalarni topshirdi. Shu yol bilan Ukraina umumiy 1 milliard dollarlik qarzidan 285 million dollarini toʻlashga erishdi. Quvvat va moliyaviy-sanoat guruhlari. 1990-yillar Ukrainada „kapitalning dastlabki toʻplanishi“ jarayoni va davlatga tegishli boʻlgan korxonalar ustidan shaxsiy nazorat oʻrnatgan „qizil direktorlar“ ning paydo boʻlishi bilan bogʻliq boʻlgan hokimiyat va biznesning faol birlashishi davri boʻldi. Shu bilan birga, korxona rahbarlari shaxsiy boylik manbai boʻlib xizmat qilgan davlat buyurtmalarini bajarish uchun foizsiz kreditlar, subsidiyalar olishlari mumkin edi. Ishbilarmon guruhlarning oʻsishi va boyishining eng muhim manbai energiya tashuvchilar (gaz, neft, koʻmir) bilan vositachilik operatsiyalariga kirish edi. Ukraina davlat hokimiyati organlari va yirik biznes vakillarining yaqin oʻzaro hamkorligi natijasida ukrainalik oligarxlar haqiqatda hokimiyatni egallab olishdi: siyosiy kurashning tabiati va natijalari mafkura yoki aholi oʻrtasidagi mashhurlik bilan emas, balki nufuzli shaxslarning qoʻllab-quvvatlashi bilan belgilanadi. Tadqiqotchilar Ukrainada zamonaviy hokimiyat tizimini shakllantirishning asosiy omillaridan biri sifatida oligarxik guruhlarning taʼsirini qayd etishadi. 2000-yillarning boshlarida iqtisodiy va siyosiy chegaralari nihoyat oʻrnatilgan Ukrainaning eng yirik moliyaviy va sanoat klanlariga Dnepropetrovsk, Donetsk, Kiev, Xarkov va Lvov kiradi. 2000-yillar. 1990-yillarning oxiri va 2000-yillarning boshlarida qora metallurgiya mahsulotlariga global talabning oʻsishi, zaxira quvvatlarning mavjudligi va arzon Rossiya energiya tashuvchilari bilan taʼminlanganligi sababli, Ukrainaning xususiylashtirilgan metallurgiya korxonalari eksport mahsulotini sezilarli darajada oshirishga muvaffaq boʻlishdi. yoʻnaltirilgan mahsulotlar natijasida esa Sharqning sanoat rayonlarida iqtisodiy tiklanishga olib keldi. 2001—2007-yillarda Ukraina iqtisodiyoti yuqori iqtisodiy oʻsish sur’atlari va maʼlum ijtimoiy barqarorlik bilan ajralib turardi. 2003-yilda Prezident Kuchma davrida Ukraina MDHga rahbarlik qildi, Belarus, Qozogʻiston, Rossiya va Ukrainaning Yagona iqtisodiy makonini shakllantirish toʻgʻrisidagi bitimga aʼzo boʻldi. Ushbu Bitim 2004-yilda Oliy Rada va Davlat Dumasi tomonidan bir vaqtning oʻzida ratifikatsiya qilingan va toʻrtta davlatning iqtisodiy integratsiyasi uchun umumiy huquqiy bazani yaratish boʻyicha koʻp ishlar qilingan. Aynan Kievda Yagona iqtisodiy makonning boshqaruv organlari joylashtirilishi kerak edi. Ukraina va Rossiya oʻrtasida yuqori texnologiyali sanoat sohasida keng koʻlamli hamkorlik keng koʻlamli loyihalarni, jumladan, gaz uzatish tizimidan birgalikda foydalanishni boshladi. 2010-yillar. Tezlashtirilgan Yevropa integratsiyasi siyosati prezident Viktor Yanukovich maʼmuriyati tomonidan davom ettirildi. 2010-yilda Ukrainaning yangi rahbariyati Rossiya Federatsiyasi bilan munosabatlarni sezilarli darajada yaxshilagandi, ammo ayri savdolarda bitimlar imzolanishiga qaramay rivojlanmasdan qolib ketdi. Yevropa Ittifoqi bilan assotsiatsiya shartnomasi matni nihoyat 2011-yilning noyabrida kelishib olindi, biroq Ukraina muxolifati yetakchisi Yuliya Timoshenkoning hibsga olinishi va jinoiy javobgarlikka tortilishi tufayli Yevropa Ittifoqi va Ukraina rahbariyati oʻrtasidagi murakkab munosabatlar tufayli uni imzolash qoldirildi. 2012-yil 30-martda Bitim Ukraina va Yevropa Ittifoqi delegatsiyalari rahbarlari tomonidan shartnoma imzolandi. Shu bilan birga, prezident Yanukovich Rossiya bilan muzokaralar olib bordi, Ukrainaning YevrAzES Bojxona ittifoqi bilan hamkorligi uchun maqbul modelni topishga harakat qildi. 2013-yil noyabr oyida, Uyushma shartnomasini imzolash rejalashtirilgan Vilnyus Sharqiy hamkorlik sammitidan bir necha kun oldin, Ukraina hukumati tashabbusi bilan "milliy xavfsizlikni taʼminlash choralarini koʻrish maqsadida imzolashga tayyorgarlik jarayoni toʻxtatildi. Prezident Viktor Yanukovichning Yevropa Ittifoqi bilan shartnoma imzolashdan bosh tortgani Kiyevda ommaviy norozilik namoyishlariga olib keldi va deyarli uch oylik shiddatli qarama-qarshilikdan soʻng 2014-yil fevral oyi oxirida Ukrainada hokimiyat almashdi. 2-mart kuni yangi hukumat kelishuvni imzolashga tayyorgarlik jarayonini qayta boshlashni buyurdi. 21-martda Bitimning siyosiy bloki, 2014-yil 27-iyunda Bitimning iqtisodiy qismi imzolandi. 2014-yilning 16-sentabr kuni Oliy Rada Ukraina va Yevropa Ittifoqi oʻrtasidagi Assotsiatsiya toʻgʻrisidagi bitimni ratifikatsiya qilish toʻgʻrisidagi qonun loyihasini maʼqulladi, uni prezident Pyotr Poroshenko oʻsha kuni imzoladi. Biroq Rossiyaning iltimosiga koʻra, 2014-yil 12-sentabrda Bryusselda boʻlib oʻtgan Ukraina-Rossiya-Yevropa Ittifoqi muzokaralarida Ukraina-Yevropa Ittifoqi erkin savdo zonasini yaratish toʻgʻrisidagi kelishuvni amalga oshirishni 2015-yilning 31-dekabrgacha kechiktirish boʻyicha kelishuvga erishildi. 2014-yil 1-noyabrdan Ukraina Bitimning erkin savdo zonasini yaratishdan tashqari asosiy qoidalarini amalga oshirishga kirishdi. Ukrainaning janubi-sharqida bu hodisa noroziliklarga sabab boʻldi, 2014-yil bahorida Ukrainaning bir qismi boʻlgan Qrim Rossiya Federatsiyasi tarkibiga kirdi (qarang. Qrimning Rossiya Federatsiyasiga qoʻshilishi) va mamlakat sharqida qurolli toʻqnashuv boshlandi. Bu iqtisodiy faollikning pasayishiga olib keldi, Donetsk va Lugansk viloyatlarida sanoat, transport va ijtimoiy infratuzilmaga jiddiy moddiy zarar koʻrdi va mamlakatdagi iqtisodiy vaziyatning yanada yomonlashishiga olib keldi. Bundan tashqari, 2014-yilning bahorida Ukraina hukumati Rossiya bilan harbiy-texnik hamkorlikni ham toʻxtatdi. 2014-yil 25-aprelda Ukrainada chinni idishlarni mamlakatga olib kirishda maxsus boj joriy etildi. Buning ortidan Rospotrebnadzor Ukrainada ishlab chiqarilgan baʼzi oziq-ovqat mahsulotlarini Rossiyaga olib kirishga cheklovlar qoʻydi va Ukraina qishloq xoʻjaligi mahsulotlarini Rossiyaga eksport qilish sezilarli darajada kamaydi. 2014-yil 16-iyun kuni Ukrainaning „Naftogaz“ Ukraina NJJ tomonidan gaz yetkazib berish boʻyicha shartnoma boʻyicha majburiyatlarini lozim darajada bajarmaganligi (shartnoma boʻyicha yetkazib berilgan tabiiy gaz uchun 4,5 mlrd. AQSh dollari miqdorida qarzdorlikning mavjudligi), „Gazprom“ Ukrainani Rossiya gazini etkazib berish uchun oldindan toʻlov rejimiga oʻtkazishni eʼlon qildi. 2014-yil 16-sentabrda Ukraina va Yevropa Ittifoqi oʻrtasida assotsiatsiya toʻgʻrisidagi bitim imzolandi.. 2015-yil 23-yanvarda Ukraina Bosh vaziri A. P. Yatsenyuk viloyatlar rahbarlaridan hududlar iqtisodiyotini safarbar qilish va mamlakat iqtisodiyotini harbiy asosga oʻtkazishga tayyorgarlik koʻrish boʻyicha rejalarni hukumatga taqdim etishni talab qildi. 2012-yilning uchinchi choragidan 2016-yilga qadar mamlakatda yalpi ichki mahsulotning barqaror pasayishi kuzatildi. 2011-yilda inflyatsiya 4,6%, 2012-yilda deflyatsiya 0,2%, 2013-yilda inflyatsiya 0,5% darajasida qayd etildi. 2014-yilda isteʼmol narxlari 24,9% ga, 2015-yilda esa 43,3 % ga oshdi, bu soʻnggi 20 yildagi eng yuqori koʻrsatkichdir. 2014-yilda Ukraina Milliy bankining maʼlumotlariga koʻra, mamlakat yalpi ichki mahsulotining pasayishi 7,5% ni tashkil etdi, isteʼmol inflyatsiyasi darajasi 25% gacha koʻtarildi, bank tizimi aholining barcha omonatlarining uchdan bir qismini yoʻqotdi va mamlakatning oltin va xorijiy valyuta zaxiralari 7,5 mlrd dollargacha kamaydi. 2014-yilda Ukraina milliy valyutasining ayirboshlash kursi bir dollar uchun 8 dan 16 grivnaga ikki baravar kamaydi. Sanoat ishlab chiqarish, Ukraina Davlat statistika qoʻmitasi maʼlumotlariga koʻra, mamlakatda 10,7% ga kamaydi. Eng koʻp zarar koʻrgan tarmoqlar asosiy salohiyati mamlakat sharqida jamlangan: koks va qayta ishlangan neft mahsulotlari, kimyo mahsulotlari, metallurgiya mahsulotlari va mashinasozlik mahsulotlari ishlab chiqarishdir. Ukrainada mojorolar boshlanmasdan oldin Donetsk va Lugansk viloyatlarining Ukraina yalpi ichki mahsulotiga qoʻshgan hissasi taxminan 25 % ni tashkil etgan. BMT maʼlumotlariga koʻra, 2014-yil sentabr holatiga koʻra, harbiy harakatlar natijasida ikki mintaqa infratuzilmasi jami 440 million dollar zarar koʻrgan. Deyarli 2000 ga yaqin binolar vayron boʻldi, Donetskdagi korxonalarning 70% dan ortigʻi ishlamay qoldi (ularning koʻpchiligi Ukrainaning boshqa mintaqalaridagi korxonalar va elektr stantsiyalarini koʻmir bilan taʼminlaydigan shaxtalar). Fitch taʼkidlaganidek, Ukraina iqtisodiyotining kuchli pasayishi asosan Rossiya bilan anʼanaviy yaqin iqtisodiy aloqalarning uzilishi bilan bogʻliq. Shvetsiyalik amerikalik iqtisodchi Anders Aslund 2015-yilda Qrimning yoʻqolishi Ukrainaga yalpi ichki mahsulotning 4 %i, Donbassdagi urush yalpi ichki mahsulotning 7 % va Ukraina yalpi ichki mahsulotining yana 3% sarmoyalarning chiqib ketishi tufayli yoʻqotishini hisoblab chiqdi. Iqtisodiy taraqqiyot va savdo vazirligi (ITSV) tomonidan oʻtkazilgan tadqiqotga koʻra, 2014-yilda Ukrainada yashirin iqtisodiyot darajasiyalpi ichki mahsulotning 42 % gacha oʻsdi va 2007-yildan buyon rekord darajaga aylandi. Eng katta inqiroz 2015-yilda yuz berdi: 2020-yillar. Rossiyaning Ukrainaga bostirib kirishi boshlanganidan keyin Ukraina yalpi ichki mahsulotida keskin pasayish kuzatildi, tashqi savdo qulashi, havo va dengiz transportining toʻxtashi, harbiy sanoatning deyarli butunlay vayron boʻlishi, xususiy korxonalarda ish haqi keskin kamayishi kuzatildi. 2022-yilning 4-iyulida Ukraina Bosh vaziri Denis Shmixal Ukraina iqtisodiyotini tiklash uchun 750 milliard dollar kerak boʻlishini maʼlum qildi va buning uchun Rossiya Federatsiyasi Markaziy banki zahiralarini musodara qilishni taklif qildi. Qishloq xoʻjaligi. Ukraina hududida 32 million gektar qora tuproqli yerlar mavjud, bu butun Yevropadagi haydaladigan yerlarning uchdan bir qismini tashkil etadi. Agrosanoat kompleksi 14 % taʼminlaydi yalpi ichki mahsulotga nisbatan (2015-yil holatiga) va mamlakatning yetakchi eksport sanoati hisoblanadi. Barcha toifadagi fermer xoʻjaliklarida qishloq xoʻjaligi ekinlarining ekin maydoni (2015-yil hosili uchun) 26,7 million gektarni tashkil etdi (2014-yilga nisbatan 540 ming gektarga kam). 2008-yil 5-martda JSTga aʼzo boʻlganidan keyin Ukrainaga qishloq xoʻjaligi mahsulotlari eksportini subsidiyalash taqiqlangan. 1991-yilda eki, n maydoni 32021 ming gektarni tashkil etdi (jumladan 14670 ming ga don ekinlari, 3612 ming ga texnik ekinlar, 1533 ming ga kartoshka, 477 ming ga, sabzavot va sabzavot 51 ming gektar). Yalpi gʻalla hosili 1990-yilda 51009 ming tonna, 1991-yilda 38674 ming tonnani tashkil etdi. 2011—2012-yillarda Ukraina Jahon don yetishtirishning 2,6% ni tashkil etdi. Jahon don savdosining 9,2 % ni tashkil etdi, bu esa mamlakatga don eksport qiluvchi davlatlar orasida dunyoda 6-oʻrinni egallash imkonini berdi. 2013-yilda gʻalla eksportining asosiy qismi Osiyo mamlakatlariga toʻgʻri keldi (34% Eksportning), Yevropa Ittifoqi (27%) va MDH (21%). 2011-yilda Ukraina mustaqillikka erishganidan beri rekord darajadagi kartoshka hosilini yigʻdi — 23 million tonnadan ortiq. Iqtisodiyotning bu tarmogʻida chorvachilik katta oʻrin tutmaydi, bu yerda asosan uning goʻsht-sut yoʻnalishi, choʻchqachilik, qoʻychilik va parrandachilikning turli hillari tarqalgan. Ukrainada chorva mollari soni (2008-yil 1-aprel holatiga) 5,7 million boshni tashkil etdi. Sanoat. 1990-yil dekabr oyining oxirida Ukraina SSR hududida 7,9 ming sanoat korxonasi mavjud boʻlib, ularda 7,1 million kishi (shu jumladan 5085 ming kishi) ishlaga. 2006-yil boshida Ukraina rivojlangan sanoat salohiyatiga ega mamlakatlar toifasiga kirdi, mamlakat sanoati 300 ga yaqin sanoat tarmoqlaridan iborat edi. Sanoatning yetakchi tarmoqlari qora metallurgiya va mashinasozlik edi; 1990-yildan 2008-yilgacha Ukrainada sanoat ishlab chiqarishi tarkibida mashinasozlik ulushi 31 dan 14% gacha, qora metallurgiya esa 11% dan 27% gacha oʻsdi Tashqi savdo. Ukraina tashqi savdosida tovarlar va xizmatlar eksporti va importi dan iborat asosiy hamkorlar Rossiya Federatsiyasi, Turkiya, Xitoy, Misr, Yevropa Ittifoqi mamlakatlari, Belarus, Qozogʻiston kabi davlatlar hisoblanadi. 2010-yillarda Xitoy barcha Ukraina eksportining 14,5% ulushi bilan Ukrainaning eng muhim savdo sheriklaridan biri boʻlib, ularning aksariyati qishloq xoʻjaligi mahsulotlari; 2019-yilda Ukraina tovarlarining Xitoyga eksporti 63% oshdi, 2020-yilda deyarli ikki baravar oshdi. Ukraina eksportining 80 % dengiz orqali yetkaziladi.