Jacopo Zabarella. Jacopo Zabarella – (italyanchada: Giacomo Zabarella; Yakopo Dzabarella; lotinchada: Iacobus Zabarella; 5-sentabr 1533-yilda Peduada tugʻilgan, 15-oktabr 1589-yilda vafot etgan) – italyan faylasufi, mantiqshunos olim, astrolog, graf. Uygʻonish davrining aristotelizm tarafdori. Biografiya. Paduya tugʻilgan. Paduya universitetida dastlab mantiq, keyin falsafa professori boʻlib ishlagan. Olib borgan ilmiy faoliyatiga qaramasdan, Zabarella astrologiyaga jiddiy qiziqib qolgan va oʻz bashoratlari bilan koʻp shov-shuv koʻtargan. Polsha qiroli Sigizmund II Avgust uni oʻz yurtiga taklif qilgan. Zabarellaning falsafasi uzoq vaqt Germaniyada katta obroʻga ega boʻlgan. Taʼlimoti. U Aristotel tarafdori boʻlgan va uning sharhlarida asosan Aversiusga ergashib fikrdoshlik qilgan. Mantiqda Zabarella anʼanaviy deduktiv mantiqni va ilmiy metodologiyani bogʻlagan. Uning asarlari XVII asrdagi mantiq holatiga sezilarli taʼsir koʻrsatgan. Psixologik taʼlimotida Aleksandr Gelskiyga yaqin boʻlgan. U ruhning boqiyligini isbotlash mumkin emasligini taʼkidlagan va „De inventione aeterni motoris“ asarida harakatning abadiyligini qabul qilmasdan birinchi harakatlantiruvchining mavjudligini tasdiqlash mumkin emasligini aytgan.