Kanagava konvensiyasi. Kanagava Konvensiyasi, shuningdek, Kanagava Shartnomasi yoki Yaponiya-AQSh tinchlik va do'stlik shartnomasi, 1854-yil 31-martda Qoʻshma Shtatlar va Tokugava Syogunati oʻrtasida imzolangan shartnoma edi. Bu shartnoma Shimoda va Hakodate portlarini Amerika kemalari uchun ochish orqali Yaponiyaning 220 yillik milliy yopiqlik siyosatiga ("sakoku") barham berishni anglatardi. Shuningdek, u amerikaliklarning xavfsizligini ta'minladi va Yaponiyada Amerika konsuli lavozimini joriy qildi. Shartnoma boshqa G'arb davlatlari bilan diplomatik munosabatlar o'rnatuvchi shunga o'xshash shartnomalar imzolanishiga turtki bo'ldi. Yaponiya izolyatsiyasi. XVII asr boshlaridan Tokugava syogunati mamlakatni tashqi taʼsirlardan ajratib qoʻyish siyosatini olib bordi. Tashqi savdo faqat gollandlar va xitoylar bilan faqat Nagasakida hukumatning kuchli monopoliyasi ostida olib borilgan. Ushbu "Paks Tokugava" davri asosan ichki tinchlik, ijtimoiy barqarorlik, tijorat rivojlanishi va savodxonlikning kengayishi bilan bog'liq. Ushbu siyosatning ikkita asosiy maqsadi bor edi: XIX asr boshlariga kelib, bu izolyatsion siyosat tobora kuchayib bordi. 1844-yilda Niderlandiya qiroli Uilyam II maktub yoʻllab, Yaponiyani izolyatsiya siyosatini tashqi ta'sirlardan tugatishga chaqirdi. 1846-yilda kommodor Jeyms Biddl boshchiligidagi rasmiy Amerika ekspeditsiyasi savdo uchun portlarni ochishni so'rab Yaponiyaga keldi, ammo ularni qaytarib yuborishdi. Perri ekspeditsiyasi. 1853-yilda Amerika Qo'shma Shtatlari Harbiy-dengiz kuchlari komandori Metyu Perri harbiy kemalar floti bilan AQSH prezidenti Millard Fillmor topshirig'iga ko'ra Yaponiya portlarini Amerika savdosi uchun ochishga majbur qilish maqsadida yuborildi. Ularga kerak bo'lsa qurolli diplomatiyadan foydalanish huquqi berildi. Bunga Amerika va Xitoy o'rtasidagi savdo-sotiqning o'sishi, Yaponiya dengiz suvlarida amerikalik kit ovchilarining mavjudligi va Osiyodagi potentsial yoqilg'i quyish stansiyalarini ingliz va fransuzlar tomonidan monopollashtirishning kuchayishi sabab bo'ldi. Yaponiya nuqtai nazaridan, xorijiy harbiy kemalar bilan aloqalarning kuchayishi va g'arbiy harbiy texnika va yapon feodal qo'shinlari o'rtasidagi nomutanosiblikning kuchayishi tobora ortib borayotgan tashvishlarni keltirib chiqarardi. Yaponlar Dejima shahridagi gollandiyalik savdogarlardan to'plangan ma'lumotlar orqali dunyo voqealaridan xabardor bo'lib turishgan va Gollandiyalik Perrining sayohati haqida oldindan bilishgan. Afyun urushlari bilan Xitoyda sodir boʻlgan voqealar nuqtai nazaridan Yaponiyaning iqtisodiy va siyosiy suverenitetiga ushbu potentsial tahdidni qanday yengish bo'yicha katta ichki munozaralar bo'lib o'tdi. Perri to'rtta harbiy kema bilan 1853-yil 8-iyulda Edo ko'rfazining yaqinidagi Uraga shahriga keldi. U Yaponiyaning xorijiy aloqalar uchun mo'ljallangan porti boʻlgan Nagasakiga borish haqidagi talablarini ochiqchasiga rad etdi. To'g'ridan-to'g'ri mamlakat poytaxti Edo shahriga borish va kerak bo'lsa, uni yoqib yuborish bilan tahdid qilgandan so'ng, unga 14-iyul kuni yaqin atrofdagi Kurihamaga borishga va maktubini topshirishga ruxsat berildi. Perri o'z kundaligida yozganidek, bunday rad etish qasddan qilingan edi: "Bu shahzodalarga ularning ketish haqidagi buyrug'iga qanchalik ahamiyat bermaganimni ko'rsatish uchun qilingan edi. Men bortga chiqqanimda darhol butun otryadga ko'rfazni tark etmaslikni, balki yo'lda davom etishni buyurdim... Bu narsa hukumatning gʻururi va magʻrurligiga qat’iy ta’sir koʻrsatar va Prezident maktubining yanada ijobiy koʻrib chiqilishiga sabab boʻlar edi” Perrining kuch kemasi Uragaga to'xtashdan bosh tortish bilan to'xtamadi, balki yaponlarning chegaralarini buzishda davom etdi. U eskadronga Edo ko'rfazini nazorat qilishni buyurdi, bu qilichli yapon zobitlari va qurolli amerikaliklar o'rtasida qarama-qarshilikka olib keldi. Qurollardan suvga o'q otib, Perri o'zining harbiy qudratini namoyish etdi. Bu yaponlarning Perri va Qo'shma Shtatlar haqidagi tasavvurlariga katta ta'sir ko'rsatdi. Izolyatsiya siyosati bo'yicha ko'p yillik munozaralarga qaramay, Perrining maktubi Tokugava syogunatining eng yuqori darajalarida katta tortishuvlarga sabab bo'ldi. Syogun Tokugava Ieyoshining o'zi "Perri" ketganidan bir necha kun o'tib vafot etdi va uning o'rniga uning kasal o'g'li Tokugava Iesada keldi va boshqaruvni Abe Masahiro boshchiligidagi Oqsoqollar Kengashi ("roju") qo'lida qoldirdi. Abe Yaponiyaning Amerika talablariga harbiy kuch bilan qarshilik ko'rsatishning iloji yo'qligini his qildi va shunga qaramay, bunday misli ko'rilmagan vaziyat uchun o'z vakolatlari doirasida hech qanday chora ko'rishni istamadi. Qabul qilingan har qanday qarorni qonuniylashtirishga urinib, Abe barcha "Daimyolarning" fikrlarini so'radi. Bu birinchi marta Tokugava syogunati o'z qarorlarini jamoatchilik muhokamasiga qo'yishga imkon berdi va syogunatni zaif va qat'iyatsiz sifatida ko'rsatishning kutilmagan oqibatlariga olib keldi. Soʻrov natijalari ham Abega xulosa bera olmadi; Berilgan 61 ta javobdan 19 tasi Amerika talablarini qabul qilish tarafdori, 19 tasi esa bir xil darajada qarshi chiqdi. Qolganlardan 14 tasi urushdan xavotir tufayli noaniq javoblar berdi, 7 tasi vaqtincha yon berishni taklif qildi va 2 tasi betaraf qolishini ma'lum qildi. Perri 1854-yil 11-fevralda yana sakkizta harbiy kemadan iborat katta kuch bilan qaytib keldi va shartnoma imzolanmaguncha ketmasligini ma'lum qildi. Perri vaziyatni manipulyatsiya qilishda davom etdi, masalan, o'zini pastroq amaldorlardan uzoqroq tutish, kuch ishlatish, bandargohni tekshirish va belgilangan muzokaralar joylarida uchrashishdan bosh tortish kabi holatlarda. Muzokaralar 8-mart kuni boshlandi va bir oyga yaqin davom etdi. Perri kelganida har bir tomon sahna ko'rinishlari namoyish etishdi. Amerikaliklar texnologiya, yaponlarda esa sumo kurashini ko'rsatishdi. Yangi texnologiya yapon xalqini hayratda qoldirgan bo'lsa-da, Perrida sumo kurashchilari katta taassurot qoldirdi va bunday chiqishlarni kamsituvchi deb bildi: "Bu jirkanch ko'rgazma butun yigirma besh kishi ketma-ket, juft bo'lib, o'zlarining ulkan kuchlarini namoyish qilmaguncha tugamadi.” Yaponiya tomoni Perrining deyarli barcha talablarini qondirdi, faqat Amerikaning Xitoy bilan tuzgan avvalgi shartnomalaridan keyin tuzilgan tijorat shartnomasi bundan mustasno. Perri uni keyinroq kechiktirishga rozi bo'ldi. Asosiy muzokaralar mavzusi ochiladigan portlarni tanlashga qaratilgan edi, Perri Nagasakini qat'iyan rad etdi. Ingliz, golland, xitoy va yapon tillarida yozilgan shartnoma 1854-yil 31-martda, hozirgi Yokohama tarixiy arxiviga tutash boʻlgan Kaiko Xiroba (Port ochilish maydoni) Yokogama hududida imzolangan. Tinchlik va do'stlik shartnomasi (1854). "Yaponiya-AQSh tinchlik va do'stlik shartnomasi" o'n ikki moddadan iborat: O'sha paytdagi "syōgun" Tokugava Iesada Yaponiyaning amaldagi hukmdori edi. Yaponiya imperatorining chet elliklar bilan har qanday munosabatda bo'lishi mumkin emas edi. Perri vakil Xayashi Akira boshchiligidagi syogun vakillari bilan shartnoma tuzdi va shartnoma matni keyinchalik imperator Komei tomonidan ma'qullandi. Shartnoma 1855-yil 21-fevralda ratifikatsiya qilingan Shartnomaning oqibatlari. Qisqa muddatdagi kelishuvdan AQSh mamnun edi, chunki Perri Yaponiyaning "sakoku" siyosatini buzish va Amerika fuqarolarini himoya qilish uchun asoslar yaratish hamda yakuniy tijorat kelishuviga erishish bo'yicha o'zining asosiy maqsadiga erishdi. Boshqa tomondan, yaponlar bu kelishuvga majbur bo'lishdi va ko'pchilik buni zaiflik belgisi sifatida ko'rdi. Tokugava syogunati shartnomani aslida syogun yoki uning "rōjulari" tomonidan imzolanmaganligini va bu hech bo'lmaganda vaqtincha harbiy to'qnashuv ehtimolini oldini olganligini ta'kidlashi mumkin edi. Tashqi tomondan, shartnoma 1858-yildagi AQSh-Yaponiya do'stlik va savdo shartnomasiga, "Xarris shartnomasi", olib keldi. U xorijiy imtiyozlarni, chet elliklar uchun ekstraterritoriallikni va xorijiy tovarlar uchun minimal import soliqlarini o'rnatishga imkon berdi. Yaponiyaliklar bu davrda Osiyo va G'arb bilan munosabatlarni tavsiflovchi " teng bo'lmagan shartnoma tizimi" ostida boʻlgan. Kanagava shartnomasidan keyin Buyuk Britaniya (Angliya-Yaponiya do'stlik shartnomasi, 1854-yil oktabr), Rossiya (Simoda shartnomasi, 1855-yil 7-fevral) va Fransiya (Fransiya va Yaponiya o'rtasidagi do'stlik va savdo shartnomasi, 1858-yil 9-oktabr) bilan ham xuddi shunday shartnomalar tuzildi. Ichkarida shartnoma juda katta oqibatlarga olib keldi. Harbiy faoliyatga nisbatan oldingi cheklovlarni to'xtatish to'g'risidagi qarorlar ko'plab kuchlarning qayta qurollanishiga olib keldi va syogunning pozitsiyasini yanada zaiflashtirdi. Tashqi siyosat bo'yicha munozaralar va chet el kuchlarini tinchlantirishga nisbatan xalqning g'azabi "sonno jōi" harakati va siyosiy hokimiyatning Edodan Kiotodagi Imperator hukumatiga qaytishi uchun zamin bo'ldi. Imperator Komeining shartnomalarga qarshiligi "tobaku" (syogunatni ag'darish) harakatini va oxir-oqibat yapon hayotining barcha sohalariga ta'sir ko'rsatgan Meydzi inqilobini keltirib chiqardi. Bu davrdan keyin tashqi savdoning o'sishi, Yaponiya harbiy qudratining yuksalishi va keyinchalik Yaponiyaning iqtisodiy va texnologik taraqqiyotining yuksalishi sodir bo'ldi. O'sha paytda mudofaa va boshqa sohalarda g'arblashtirish siyosati olib borildi. Keyinroq esa Yaponiya zamonaviy g'arb va yapon an'analari o'rtasida o'zaro muvozanatni yarata oldi.