Tahajjud namozi. Tahajjud namozi (shuningdek, „tungi namoz“ deyiladi) — islom dinidagi ixtiyoriy ibodatdir. Islom paygʻambari Muhammad S.A.V.ning oʻzi muntazam ravishda tahajjud namozini oʻqiganligi va sahobalarini ham ragʻbatlantirganliklari qayd etilganlar. Qur’ondagi dalillar. Shayx Sayyid Sobiq „Fiqh as-sunna“ asarida tahajjudni quyidagicha taʼriflaydi: Hadislarda dalil. Ushbu Qurʼon oyatlari bilan bir qatorda tahajjud namozining ahamiyatini kuchaytiruvchi bir qancha hadislar (Muhammad S.A.V.dan rivoyat qilingan va tasdiqlangan rivoyatlar) ham mavjud. Turli hadislarda "Qiyomul Saboh" „, "“Salatul Saboh" (bomdod namozi) va "Tahajjud" deb zikr qilingan. Tavsiya etilgan vaqt. Tahajjud namozi kechasi uyqudan turib, keyin oʻqiladi. Shuningdek, xufton hamda bomdod namozlari orasida oʻqiladi Ibn Hajar bu mavzuni sharhlar ekan: „Tahajjudning eng yaxshi vaqti kechaning oxirgi uchdan bir qismidir“. (Abu Hurayra: Fiqh) Amr ibn Absa Muhammadning shunday deganini eshitganini aytadi: Masruq ibn al-Ajda rivoyat qiladilar: Rakaatlar soni. Tahajjud namozi oʻqilishi kerak boʻlgan maʼlum rakaatlarni talab qilmaydi va oʻqilishi mumkin boʻlgan maksimal chegara ham yoʻq. Havolalar. Tahajjud namoz vaqti hisoblagichi