Anarxosindikalizm. Anarxosindikalizm (yun. „anarchia“ – beboshlik, tartibsizlik; „syndikos“ – uyushma) – xalqaro ishchilar harakatining anarxizm taʼsirida boʻlgan oqimi. Kasaba uyushmalarini mehnatkashlar tashkilotining oliy shakli, binobarin ishlab chiqarish vositalari mazkur uyushmalar qoʻliga oʻtishi lozim, deb hisoblagan. Anarxosindikalizm sabotaj, boykot, iqtisodiy ish tashlash va kurashning „oliy shakli“ sifatida umumiy iqtisodiy stachka kabi „toʻgʻridan-toʻgʻri harakat“ taktikasini yoqlagan. 19-asr oxirlarida Fransiya, Italiya, Ispaniya va Lotin Amerikasi mamlakatlarida vujudga kelib, 20-asr boshlarida eng koʻp tarqalgan. Tarixiy rivojlanishi. Anarxosindikalizmning ildizlari 19-asr oxirlariga borib taqaladi. Fransiya, Italiya, Ispaniya va Lotin Amerikasi mamlakatlarida paydo bo‘lib, 20-asr boshlarida esa keng ommalashdi. Tarixiy jarayonda u ishchilar harakatining kuchayishi va kapitalistik tizimga qarshi kurashning bir shakli sifatida o‘z o‘rnini topgan. Farqlash xususiyatlari. Anarxosindikalizm boshqa anarchist oqimlardan, masalan, anarxo-kommunizm yoki individualistik anarxizm shakllaridan bir necha jihatdan farq qiladi: Muammolar va tanqidlar. Anarxosindikalizmning ba'zi jihatlari, ayniqsa, uning toʻgʻridan-toʻgʻri harakatga asoslangan usullari (ish tashlashlar, sabotajlar, boykotlar) ayrim mamlakatlarda qonuniy cheklovlarga duch kelishi mumkin. Shuningdek, bu usullar baʼzan ijtimoiy barqarorlik va iqtisodiy faoliyatga salbiy taʼsir ko‘rsatishi ehtimoli borligi sababli tanqid ostida bo‘ladi. Tanqidchilar ushbu metodlarni tartibsizlik va haddan tashqari radikal o‘zgarishlarga olib kelishi mumkin deb baholaydilar.