Manjuriya operatsiyasi. Manjuriya operatsiyasi — Sovet Ittifoqining Manchuriyaga bostirib kirishi, rasmiy ravishda Manchuriya strategik hujum operatsiyasi () 1945 yil 9 avgustda Sovet Ittifoqining Yaponiya qoʻgʻirchoq davlatiga bostirib kirishi bilan boshlandi . Manchukuo Bu Sovet Sotsialistik Respublikalari Ittifoqi va Sovet Ittifoqi oʻrtasidagi harbiy harakatlarni qayta boshlagan 1945 yildagi Sovet-Yapon urushining eng yirik kampaniyasi edi. Deyarli olti yillik tinchlikdan soʻng Yaponiya imperiyasi. 1983-yildan buyon operatsiya baʼzan „Avgust boʻroni“ operatsiyasi deb ataladi, chunki AQSh armiyasi tarixchisi Devid Glants ushbu mavzu boʻyicha maqola uchun ushbu nomdan foydalangan. Sovet Ittifoqining qitʼadagi yutuqlari Manchukuo, Mengjiang (hozirgi Ichki Moʻgʻulistonning shimoli-sharqiy qismi) va Shimoliy Koreya boʻldi. Sovet Ittifoqining ushbu urush teatriga kirishi va Kvantung armiyasining magʻlubiyati Yaponiya hukumatining soʻzsiz taslim boʻlish qarorida muhim omil boʻldi, chunki Sovet Ittifoqi urushni tugatish boʻyicha muzokaralarda uchinchi tomon sifatida harakat qilish niyatida emasligi maʼlum boʻldi. shartli shartlar asosida harbiy harakatlarga. Natija. 1943 yil noyabrdagi Tehron konferentsiyasi va 1945 yil fevraldagi Yalta konferentsiyasida Buyuk Britaniya va Qoʻshma Shtatlar (Gʻarbiy ittifoqchilar) bilan kelishilgan holda , Sovet Ittifoqi Ikkinchi Jahon urushi Tinch okeani teatriga urush tugaganidan keyin uch oy ichida kirdi . Yevropa . Bosqin 1945 yil 9 avgustda, nemislar taslim boʻlganidan 8 may oʻtgach, roppa-rosa uch oy oʻtgach (Moskva vaqti bilan 9 may, 0:43) boshlandi. Bosqinning boshlanishi Amerikaning Xirosimani atom bombasi bilan portlatish davriga toʻgʻri kelgan boʻlsa-da, 6 avgust kuni va Nagasaki bombardimonidan 9 avgustdan bir necha soat oldin boʻlgan boʻlsa-da, bosqin vaqti oldindan rejalashtirilgan va kelishuvlar vaqti bilan aniqlangan edi. Tehron va Yaltada, Tehrondan beri Uzoq Sharqda Sovet qoʻshinlarining uzoq muddatli toʻplanishi va Germaniyaning taslim boʻlgan sanasi taxminan uch oy oldin; 3 avgust kuni marshal Vasilevskiy Bosh vazir Iosif Stalinga, agar kerak boʻlsa, 5 avgust kuni ertalab hujum qilishi mumkinligini aytdi . 1945 yil 8 avgustda Trans-Baykal (UTC+10) vaqti bilan soat 23:00 da Sovet tashqi ishlar vaziri Vyacheslav Molotov Yaponiya elchisi Naotake Satoga Sovet Ittifoqi Yaponiyaga urush eʼlon qilgani va 9 avgustdan boshlab Sovet hukumati oʻzini shunday deb hisoblashini maʼlum qildi. Yaponiya bilan urushda. 1945-yil 9-avgustda Trans-Baykal vaqti bilan yarim tundan bir daqiqa oʻtganda Sovet qoʻshinlari Manchuriyaning sharqiy, gʻarbiy va shimolidagi uchta frontda bir vaqtning oʻzida bostirib kirishdi: "Jang anʼanaviy ravishda Manchuriya" deb nomlanuvchi chegaralardan tashqariga choʻzilgan boʻlsa -da, yaʼni Manchularning anʼanaviy erlari — Yaponiyaning shimoliy hududlariga muvofiqlashtirilgan va birlashtirilgan bosqinlar "Manchuriya jangi" deb ham ataladi. "U Manchuriya strategik hujum operatsiyasi" deb ham atalgan. Kelishuvi va tuzilishi. 20-asr boshidagi rus-yapon urushi Yaponiyaning gʻalabasi va Portsmut shartnomasiga olib keldi, unga koʻra boshqa keyingi voqealar, jumladan Mukden voqeasi va 1931-yil sentyabr oyida Yaponiyaning Manchuriyaga bostirib kirishi bilan birgalikda Yaponiya Koreya va Manchuriya ustidan nazoratni qoʻlga kiritdi. va Janubiy Saxalin. 1930-yillarning oxirida Sovet-Yaponiya chegarasida bir qator voqealar sodir boʻldi, ularning eng muhimi Xasan koʻlidagi jang (Changkufeng voqeasi, 1938-yil iyul-avgust) va Xalxin-Gol jangi (Nomonxon voqeasi, 1939-yil may-sentyabr) edi. Sovet-Yaponiya betaraflik paktiga olib keldi 1941-yil aprel. Betaraflik pakti qoʻshinlarni chegaradagi voqealardan ozod qildi va Sovetlarga Germaniya bilan urushga, yaponlarga esa Osiyo va Tinch okeaniga janubiy ekspansiyaga eʼtibor qaratishga imkon berdi. Stalingraddagi muvaffaqiyat va Germaniyaning yakuniy magʻlubiyati tobora aniq boʻlishi bilan, Sovetlarning Yaponiyaga boʻlgan munosabati ommaviy ravishda oʻzgardi, Stalin Yaponiyani qoralovchi nutq soʻzladi va „shaxsiy ravishda“ Sovetlarning Uzoq Sharqda kuch va taʼminotni qurishi bilan oʻzgardi. Tehron konferentsiyasida (1943-yil noyabr), Stalin, Uinston Cherchill va Franklin Ruzvelt Germaniya magʻlub boʻlganidan keyin Sovet Ittifoqi Yaponiyaga qarshi urushga kirishishi haqida kelishib oldilar. Stalin bir dilemmaga duch keldi: u ikki frontli urushdan qochishni xohladideyarli har qanday narxga qaramay, Sovet rahbari ham Uzoq Sharqda, shuningdek, Yevropada daromad olishni xohladi. Stalinning Uzoq Sharqdagi yutuqlarini ikki frontli urushsiz qoʻlga kiritishning yagona yoʻli Germaniyaning Yaponiya oldida taslim boʻlishi edi. Sovet-Yaponiya betaraflik pakti tufayli Sovet Ittifoqi Yaponiyaga qarshi operatsiyalardan soʻng Sovet hududiga qoʻngan Ittifoqchi samolyot ekipajlarini internatsiya qilish siyosatini oʻrnatdi, garchi bunday sharoitda Sovet Ittifoqida boʻlgan harbiy xizmatchilarga odatda bir muncha vaqt oʻtgach „qochib ketishga“ ruxsat berilgan. Shunga qaramay, Germaniya magʻlub boʻlishidan oldin ham Uzoq Sharqda sovet qurilishi barqaror ravishda tezlashdi. 1945-yil boshida yaponlarga Sovet qoʻshinlari Manchuriyaga bostirib kirishga tayyorgarlik koʻrayotgani maʼlum boʻldi, garchi ular Germaniya magʻlubiyatidan oldin hujum qilishlari dargumon edi. Tinch okeanidagi muammolariga qoʻshimcha ravishda, yaponlar Sovet bosqinining qachon va qayerda sodir boʻlishini aniqlashlari kerakligini tushunishdi. Yalta konferentsiyasida (1945-yil fevral) Stalin Ruzveltdan Stalinning Uzoq Sharqdagi hududiy istaklarini vaʼda qildi, evaziga Germaniya magʻlub boʻlganidan keyin ikki yoki uch oy ichida Tinch okeani urushiga kirishga rozi boʻldi. 1945-yil mart oyining oʻrtalariga kelib, yaponiyaliklar uchun Tinch okeanida ishlar yaxshi ketmadi va ular Tinch okeanidagi harakatlarni qoʻllab-quvvatlash uchun oʻzlarining elita qoʻshinlarini Manchuriyadan olib chiqdilar. Shu bilan birga, Sovetlar Uzoq Sharqdagi qurilishni davom ettirdilar. Sovetlar betaraflik paktini yangilashni xohlamaslikka qaror qilishdi. Betaraflik paktining shartlariga koʻra, uning muddati tugashidan 12 oy oldin Sovetlar yaponlarga bu haqda maslahat berishlari kerak edi, shuning uchun 1945-yil 5-aprelda ular yaponlarga shartnomani yangilashni xohlamasliklarini maʼlum qilishdi. Bu yaponiyaliklarni katta tashvishga soldi, lekin Sovetlar yaponlarni shartnoma yana oʻn ikki oy davomida amalda boʻlishini va yaponlar xavotirga soladigan hech narsa yoʻqligini taʼminlash uchun koʻp harakat qildilar. 1945-yil 9-mayda (Moskva vaqti bilan) Germaniya taslim boʻldi, yaʼni Sovetlar Yalta kelishuvini bajarsalar, 1945-yil 9-avgustgacha Yaponiya bilan urush boshlashlari kerak edi. Yaponlar uchun vaziyat yomonlashda davom etdi va ular endi urushda qolgan yagona eksa kuchi, uzaytirishni xohlardilar, shuningdek, urushni tugatishga intilishdi. Yaltadan beri ular betaraflik paktini uzaytirish va Sovetlarni Gʻarbiy ittifoqchilar bilan tinchlik muzokaralariga jalb qilish uchun Sovetlarga bir necha bor murojaat qilishgan yoki yaqinlashishga harakat qilishgan. Sovetlar yaponlarning bu umidlarini susaytirish uchun hech narsa qilmadilar va jarayonni iloji boricha uzoqroqqa choʻzdilar (bosqin kuchlarini tayyorlashda davom etar ekan). 1945-yil aprel oyida lavozimga kirishgan Admiral Baron Suzuki kabinetining rollaridan biri soʻzsiz taslim boʻlishdan tashqari har qanday tinchlik shartlarini taʼminlashga harakat qilish edi. Iyun oxirida ular Sovetlarga murojaat qilishdi (betaraflik shartnomasi hali ham mavjud edi), ularni Yaponiyani qoʻllab-quvvatlash uchun Gʻarbiy ittifoqchilar bilan tinchlik muzokaralarini oʻtkazishga taklif qilishdi, ularga aniq takliflar berishdi va buning evaziga ular Sovetlarga juda jozibali hududni taklif qilishdi. imtiyozlar. Stalin qiziqish bildirdi va yaponlar Sovet Ittifoqining javobini kutdilar. Sovetlar javob berishdan qochishda davom etdilar. 1945-yil 16-iyuldan 2-avgustgacha Potsdam konferentsiyasi boʻlib oʻtdi. 24-iyulda Sovet Ittifoqi barcha elchixona xodimlari va oilalarini Yaponiyadan chaqirib oldi. 26-iyul kuni konferentsiya Potsdam deklaratsiyasini qabul qildibu bilan Cherchill, Garri S. Truman va Chiang Kay-shek (Sovet Ittifoqi Yaponiya bilan rasman urushda boʻlmagan) Yaponiyaning soʻzsiz taslim boʻlishini talab qildilar. Yaponlar Sovet Ittifoqining javobini kutishda davom etdilar va deklaratsiyaga javob berishdan qochdilar. Yaponlar Trans-Sibir temir yoʻlining harakatini va Manchuriyaning sharqida Sovet faoliyatini kuzatib borishdi va Sovet Ittifoqining kechiktirish taktikasi bilan birgalikda bu ularga Sovetlarning avgust oyining oxirigacha Sharqiy Manchuriyaga bostirib kirishga tayyor emasligini koʻrsatdi . Ularda har qanday bosqin qachon va qayerda sodir boʻlishi haqida hech qanday haqiqiy fikr va tasdiqlovchi dalillar yoʻq edi.. Ular hujum 1945-yil avgustida yoki 1946-yil bahoridan oldin sodir boʻlmasligini taxmin qilishgan; ammo "Stavka" 1945-yil avgust oyining oʻrtalarida hujum qilishni rejalashtirgan va 90 diviziyadan iborat kuchlarni toʻplashni yashirgan edi. Koʻpchilik temir yoʻl aloqasini buzmaslik uchun oʻz mashinalarida Sibirni kesib oʻtgan. 1945-yil 8-avgustda yarim tundan bir soat oldin Sovet qoʻshinlari urush eʼlon qilganda va 9-avgust yarim tundan keyin bir vaqtning oʻzida uchta frontga bostirib kirishganida yaponlar butunlay hayratda qoldilar. Combatant forces. Sovet Ittifoqi. Sovet Ittifoqi marshali Aleksandr Vasilevskiy boshchiligidagi Uzoq Sharq qoʻmondonligi, odddiy, lekin miqoyisi jixatdan katta boʻlgan Manjuriyani, zabt etish rejasini tuzib, butun Manchuriya boʻylab katta qisqichbaqalar harakati oʻtkazishga chaqirdi. Buni gʻarbdan Transbaykal fronti va sharqdan 1-Uzoq Sharq fronti amalga oshirishi kerak edi ; 2 -Uzoq Sharq fronti shimoldan choʻntak markaziga hujum qilishi kerak edi. Urush paytida faoliyat koʻrsatgan teatr qoʻmondonligining yagona sovet ekvivalenti (gʻarbda qisqa muddatli 1941 yilgi „Yoʻnalishlar“ dan tashqari) Uzoq Sharq qoʻmondonligi uchtadan iborat edi. Qizil Armiya frontlari Transbaikal Front. Marshal Rodion Malinovskiy boshchiligidagi Transbaykal fronti tarkibiga quyidagilar kiradi: Transbaykal fronti ichki Moʻgʻul choʻli va Katta Xingan togʻlari ustidan hujum qilib, sovet qisqichlari harakatining gʻarbiy yarmini tashkil qilishi kerak edi . Bu kuchlarning maqsadi birinchi navbatda Mukdenni (hozirgi Shenyang) qoʻriqlash, soʻngra 1-Uzoq Sharq fronti qoʻshinlari bilan Manchuriyaning janubiy markaziy qismidagi Changchun hududida uchrashish, va shu tariqa qoʻshaloq konvertni tugatish edi. Mingdan ortiq tanklar va oʻziyurar qurollarni yigʻib , 6-gvardiya tank armiyasi zirhli nayza uchi boʻlib xizmat qilishi kerak edi, frontning oldinga siljishi va bosqinning beshinchi kunida Manchuriya ichida 350 km (220 milya) maqsadlarni egallashi kerak edi. 36-armiya ham gʻarbdan hujum qildi, ammo maqsad 2-Uzoq Sharq fronti kuchlarini Harbin va Tsitsixarda toʻplash edi. 1-Uzoq Sharq fronti. Marshal Kirill Meretskov boshchiligidagi 1-Uzoq Sharq fronti tarkibiga: 1-Uzoq Sharq fronti qisqichbaqa harakatining sharqiy yarmini tashkil qilishi kerak edi. Ushbu hujumda 1-Qizil bayroq armiyasi, 5-chi armiya va 10-mexanizatsiyalashgan korpus Mudanjiang (yoki Mutanchiang) tomon zarba berdi. Bu shahar qoʻlga kiritilgach, bu kuch Jilin (yoki Kirin), Changchun va Xarbin shaharlari tomon yurishi kerak edi. Uning yakuniy maqsadi Changchun va Jilindagi Transbaykal fronti kuchlari bilan bogʻlanish va shu bilan ikki tomonlama konvertatsiya harakatini yopish edi. Ikkinchi darajali maqsad sifatida 1-Uzoq Sharq jabhasi yapon qoʻshinlarining Koreyaga qochib ketishining oldini olish va keyin Koreya yarim oroliga 38-parallelgacha bostirib kirish, bu jarayonda keyinchalik Shimoliy Koreyaga aylangan hududni oʻrnatish edi . Bu ikkinchi darajali maqsad 25-armiya tomonidan amalga oshirilishi kerak edi. Ayni paytda, 35-armiya Boli (yoki Poli), Linkou va Mishan shaharlarini egallash vazifasini oldi. 2-Uzoq Sharq fronti. General Maksim Purkayev boshchiligidagi 2-Uzoq Sharq fronti tarkibiga: 2-Uzoq Sharq fronti yordamchi hujum rolida joylashtirilgan. Uning maqsadi Xarbin, Tsitsixar shaharlari va yapon qoʻshinlari tomonidan janubga tartibli ravishda olib chiqib ketilishining oldini olish edi. Jabhada 1940-yillarning boshlarida SSSRga chekingan Shimoli-Sharqiy Yaponiyaga qarshi Birlashgan Armiyasining Xitoy va Koreya partizanlaridan tashkil topgan 88-alohida otishma brigadasi ham bor edi. Chjou Baozhong boshchiligidagi boʻlinma, qoʻporuvchilik va razvedka missiyalarida foydalanish uchun bosqinda qatnashish uchun belgilangan, ammo jang maydoniga yuborish uchun juda qimmatli hisoblangan. Shunday qilib, ular janglarda qatnashishdan toʻxtatildi va uning oʻrniga keyingi ishgʻol paytida ozod qilingan hududlardagi tuman boʻlimlari va politsiya boʻlimlari uchun rahbarlik va maʼmuriy lavozimlarda foydalanildi. Brigadaning koreys bataloni (shu jumladan , KXDRning boʻlajak rahbari Kim Ir Sen ham) 1-Uzoq Sharq fronti tarkibida Shimoliy Koreyaning keyingi bosib olinishiga yordam berish uchun yuborilgan. 1-Uzoq Sharq fronti va Transbaykal fronti qoʻshinlari Changchun shahrini egallab olgandan soʻng, 2-Uzoq Sharq fronti Lyaotun yarim oroliga hujum qilib, Port Arturni (hozirgi Lyushun) egallashi kerak edi. Har bir jabhada armiya oʻrniga toʻgʻridan-toʻgʻri frontga biriktirilgan „old boʻlinmalar“ mavjud edi. Qoʻshinlar 1,5 million kishi, 3704 tank, 1852 oʻziyurar qurol, 85819 avtomobil va 3721 samolyotdan iborat 89 ta boʻlinmani tashkil etdi. Uning kuchining taxminan uchdan bir qismi jangovar yordam va xizmatlarda edi. Sovet rejasi ular nemislarga qarshi kurashda olgan manevr urushidagi barcha tajribalarni oʻz ichiga olgan. Yaponiya. General Otozo Yamada boshchiligidagi Yaponiya imperatorlik armiyasining Kvantung armiyasi Manchuriya va Koreyadagi yapon bosqinchi kuchlarining asosiy qismi boʻlib, ikkita hududiy armiya va uchta mustaqil armiyadan iborat edi: Har bir "hududiy armiya" ("Homen Gun," Gʻarbiy „armiya“ ning ekvivalenti) dala qoʻshinlaridan tashqari (Gʻarbiy korpusga teng) toʻgʻridan-toʻgʻri hududiy armiyaga biriktirilgan shtab-kvartira va boʻlinmalarga ega edi. Bundan tashqari, yaponlarga oʻzlarining qoʻgʻirchoq davlatlari Manchukuo va Mengjiang kuchlari yordam berdi. Manchukuoda 170 dan 200 000 gacha qoʻshin bor edi, Mengjiangda esa 44 000 ga yaqin askar bor edi, bu qoʻgʻirchoq qoʻshinlarning aksariyati shubhali sifatga ega edi. Sovet Uzoq Sharq qoʻmondonligining navbatdagi nishoni boʻlgan Koreya Yaponiyaning oʻn yettinchi hudud armiyasi tomonidan garnizonlangan edi . Koreyadagi yapon qoʻshinlarini hisobga olgan holda, Kvantun armiyasi 31 ta boʻlinma va 13 brigadada 900 000 dan ortiq kishidan iborat edi; 400 ga yaqin eskirgan tank va 2000 samolyot bor edi (Manchuriyadagi 1040 samolyotdan atigi 230 tasi jangovar va 55 tasi zamonaviy ). Biroq, Kvantung armiyasi ruxsat etilgan kuchidan ancha past edi; Oʻzining ogʻir texnikasining koʻp qismi va eng yaxshi harbiy boʻlinmalari Amerika qoʻshinlarining oldinga siljishi bilan kurashish uchun soʻnggi uch yil ichida Tinch okeani teatriga oʻtkazildi. Baʼzi Kvantung armiyasi boʻlinmalari Ichigo operatsiyasida millatchi xitoylarga qarshi janubga qayta joylashdi.1944-yilda. 1945-yilga kelib Kvantung armiyasi odatda eskirgan, yengil yoki boshqa jihatdan cheklangan jihozlarga ega boʻlgan koʻp sonli xom askar va chaqiriluvchilarni oʻz ichiga oldi. Deyarli barcha tanklar 1930-yillarning boshlarida 95 Ha-Go va Type 89 I-Go kabi modellar edi, tankga qarshi boʻlinmalar faqat Sovet zirhlariga qarshi samarasiz boʻlgan 1-toifa 37 mm tankga qarshi qurollarga ega edi va piyodalar juda kam pulemyotlar va anti-material miltiqlar yoki avtomatlar yoʻq. Natijada, Manchuriya va Koreyadagi yapon qoʻshinlari asosan engil piyodalarga qisqartirildi.harakatchanligi va kelishilgan dushmanga qarshi anʼanaviy quruqlikdagi urushda kurashish imkoniyati cheklangan qoʻzgʻolonga qarshi kuch. 1945 yilning yanvarigacha Kvantung armiyasining faqat oltita boʻlinmasi mavjud edi. Shunga koʻra, yaponlar Kvantung armiyasining hech bir boʻlinmasini jangovar tayyor deb hisoblamadilar, baʼzilari esa 15% dan kam tayyor deb eʼlon qilindi. Yaponiya imperatorlik dengiz floti Manchuriyani mudofaa qilishga hissa qoʻshmadi, uni bosib olishga u doimo strategik asosda qarshilik koʻrsatgan. Bundan tashqari, Sovet bosqinchiligi paytida uning flotining bir nechta qoldiqlari Amerika qoʻshinlari bosqiniga uchragan taqdirda Yaponiyaning uy orollarini himoya qilish uchun joylashtirilgan edi. Yapon armiyasi oʻz muammolarini birlashtirib, koʻplab notoʻgʻri taxminlar va katta xatolarga yoʻl qoʻydi, eng muhimi: Tinch okeani teatriga qayta joylashtirish uchun Kvantung armiyasining elita qoʻshinlari olib chiqib ketilganligi sababli, yaponlar 1945-yilning yozida Manchuriyani muqarrar boʻlib tuyulgan sovet hujumidan himoya qilish uchun yangi operatsion rejalar tuzdilar. Bular mavjud kuchlarning asosiy qismini chegara hududlaridan qayta joylashtirishni talab qildi; asosiy kuch janubi-sharqiy burchakni mustahkam ushlab turish (shuning uchun Koreyani hujumdan himoya qilish) uchun chegaralarni engillashtirish va kechiktirish harakatlariga qarshi kurashish kerak edi. Bundan tashqari, yaponlar faqat Trans-Sibir temir yoʻli va Sharqiy Manchjuriya fronti boʻylab sovet faoliyatini kuzatgan va shunga mos ravishda sharqdan bosqinga tayyorlanishgan. Ular gʻarbdan hujum sodir boʻlganda, qayta joylashtirilgan kuchlar bu bilan kurashishga qodir boʻlishiga ishonishdi. Yaponiyaning Manchukuoda qayta joylashtirilishi boshlangan boʻlsa-da, u 1945-yil sentyabrigacha yakunlanishi kerak edi va shuning uchun Sovetlar uch jabhada bir vaqtning oʻzida hujumni boshlaganda Kvantung armiyasi qayta joylashtirish oʻrtasida edi. Campaign. Operatsiya Ikkinchi Jahon urushi davridagi butun Gʻarbiy Yevropa teatri hajmidagi maydonda klassik qoʻshaloq qisqich harakati sifatida amalga oshirildi . Gʻarbiy qisqichbaqada Qizil Armiya Moʻgʻulistondan choʻl va togʻlar boʻylab, ularning temir yoʻllaridan uzoqda oldinga oʻtdi. Bu sovet logistikasini yapon harbiy tahlilini chalkashtirib yubordi va himoyachilar mustahkamlanmagan pozitsiyalarda hayratda qoldilar. Kvantung armiyasi qoʻmondonlari bosqin paytida rejalashtirish mashqlari bilan shugʻullangan va mojaroning dastlabki oʻn sakkiz soati davomida oʻz kuchlaridan uzoqda edilar. Yaponiya aloqa infratuzilmasi yomon edi va yaponlar oldinga boʻlinmalar bilan aloqani juda erta yoʻqotdilar. Biroq, Kvantung armiyasi shiddatli va shafqatsiz jangchilar sifatida katta obroʻga ega edi va hatto kuchsiz va tayyor boʻlmasa ham, Sovet qoʻshinlarining bir qismini bogʻlab turgan Xaylar shahrida kuchli qarshilik koʻrsatdi . Yaponiyalik himoyachilar 18 avgustgacha chidashdi, 3827 nafar tirik qolganlar taslim boʻldi. Shu bilan birga, Sovet havo-desant boʻlinmalari quruqlikdagi qoʻshinlar oldidan aerodromlar va shahar markazlarini egallab oldilar va samolyotlar taʼminot liniyasidan oshib ketgan qismlarga yonilgʻi tashidi. Yaponiyaning 37 mm va 47 mm tankga qarshi qurollari faqat engil sovet tanklari bilan jang qilish uchun mos boʻlgani sababli, yapon kuchlari granata va portlovchi moddalar bilan oʻralgan xudkush-terrorchi otryadlardan asosiy qoʻlbola tankga qarshi qurol sifatida foydalanishga qaror qilishdi. Baʼzi maʼlumotlarga koʻra, Yaponiya armiyasi aviatsiyasi Sovet Ittifoqining yurishini toʻxtatish uchun kamikadze samolyotlaridan foydalangan. Shunga qaramay, Yaponiya armiyasini tezda magʻlubiyatga uchratish istiqbollari aniq emas edi. 1945-yil aprel-iyun oylarida Okinava jangida yapon qoʻshinlarining fanatik va baʼzan oʻz joniga qasd qilish qarshiliklarini hisobga olsak, qolgan soʻnggi yapon istehkomlari hududlarini bosib olish uchun uzoq va qiyin kampaniya kutilayotganiga ishonish uchun barcha asoslar mavjud edi. Sovet hujumining baʼzi qismlarida bu umidlar amalga oshdi. Sharqdan kelgan sovet qisqichbaqasi Ussurini kesib oʻtib, Xanka koʻli boʻylab yurib, Suyfenxe tomon hujum qildi va yapon himoyachilari qattiq kurashib, kuchli qarshilik koʻrsatishgan boʻlsa-da, Sovetlar gʻalaba qozonishdi. Sovet qoʻshinlari Manchukuoga chuqur kirib borgan bir haftalik janglardan soʻng, Yaponiya imperatori Xiroxito 1945-yil 15-avgustda radio orqali yapon xalqiga efirga uzatilgan "Gyokuon-xosoni" yozib oldi . Buning oʻrniga hukumatga Potsdam deklaratsiyasining shartlarini toʻliq qabul qilish topshirilganligini taʼkidladi. Bu Yaponiya taslim boʻlganiga amin boʻlmagan koʻplab tinglovchilarning ongida chalkashliklarni keltirib chiqardi. Radioeshittirishning sifatsiz audio sifati, shuningdek, nutq tuzilgan rasmiy saroy tili chalkashlikni yanada kuchaytirdi. Yaponiya imperatorlik armiyasi shtab-kvartirasi Kvantung armiyasiga sulh toʻgʻrisidagi buyruqni darhol etkazmadi va armiyaning koʻplab elementlari buni tushunmadi yoki eʼtiborsiz qoldirdi. Shunday qilib, Kvantung armiyasining qattiq qarshiliklari davom etdi va Sovet qoʻshinlari qarshilik choʻntaklaridan qochib, 20-avgustgacha Mukden, Changchun va Qiqixarga etib borishdi. Olovni toʻxtatish toʻgʻrisidagi buyruq oxir-oqibat Kvantung armiyasiga etkazildi, ammo Sovetlar oʻzlarining hududiy yutuqlarining koʻp qismini qoʻlga kiritmasdan oldin emas. Sovet oʻng qanotida Sovet- Moʻgʻul otliq-mexanizatsiyalashgan guruhi Ichki Moʻgʻulistonga kirib, Dolon Nur va Kalganni tezda egallab oldi . Manchukuo imperatori (va Xitoyning sobiq imperatori) Puyi Qizil Armiya tomonidan asirga olingan. 18-avgust kuni sovet amfibiyalari quruqlikka chiqish oldidan bir nechta qoʻnishlar amalga oshirildi: Shimoliy Koreyaga uchta , Janubiy Saxalinga va Kuril orollariga bitta qoʻnish. Bu shuni anglatadiki, Koreyada hech boʻlmaganda sovet askarlari quruqlikka kelayotgan qoʻshinlarni kutayotgan edi. Janubiy Saxalin va Kurilda bu Sovet suverenitetining toʻsatdan oʻrnatilishini anglatardi. Quruqlik harakati Koreya yarim orolining boshlanishi boʻlgan Yalu daryosidan ancha uzoqda toʻxtatildi, hatto havo taʼminoti ham mavjud boʻlmaganda. Koreyadagi kuchlar yarim orolning shimoliy hududida nazorat oʻrnatishga muvaffaq boʻldi. Amerika hukumati bilan Koreya yarim orolini ikkiga boʻlish toʻgʻrisida avvalroq tuzilgan kelishuvlarga koʻra, Sovet qoʻshinlari 38-parallelda toʻxtab, yarim orolning janubiy qismini haligacha yaponiyaliklar nazoratida qoldirdi. Keyinchalik, 1945-yil 8-sentyabrda Amerika qoʻshinlari Incheonga tushdi. Oqibat. Manchuriyaning bostirib kirishi Yaponiyaning taslim boʻlishiga va Ikkinchi jahon urushining tugashiga sabab boʻlgan omil boʻldi. Bundan tashqari, Sovet Ittifoqining Manchuriyani bosib olishi Koreya yarim orolining shimoliy qismlari bilan birga bu hududlarni Sovet Ittifoqi tomonidan mahalliy kommunistlar nazoratiga oʻtkazishga imkon berdi. Sovet hokimiyati tomonidan qoʻllab-quvvatlangan kommunistik hukumatlar tomonidan ushbu hududlarni nazorat qilish Xitoy kommunistlarining yuksalishida omil boʻladi va Koreya urushining siyosiy mojarosini shakllantiradi. Manchukuo va Ichki Moʻgʻulistonga mustamlakachi sifatida yuborilgan bir necha ming yapon Xitoyda qolib ketdi. Xitoyda qolib ketgan yaponlarning aksariyati ayollar edi va bu yapon ayollari asosan xitoylik erkaklarga uylanib, „qora urush xotinlari“ (zanryu fujin) nomini oldilar. Ularning xitoylik erkaklar otasi boʻlgan farzandlari boʻlgani sababli, yapon ayollariga xitoylik oilalarini Yaponiyaga olib kelishga ruxsat berilmagan, shuning uchun ularning koʻpchiligi qolgan. Yaponiya qonunchiligi faqat yapon otasi boʻlgan bolalarga Yaponiya fuqarosi boʻlishga ruxsat bergan. 1949-yil oxirida Sovet qoʻshinlarining Manchuriyaga bostirib kirishi paytida asirga olingan sobiq Kvantung armiyasining koʻplab aʼzolari 731-boʻlinma va unga aloqador boʻlinmalar insoniyatga qarshi jinoyatlar va kimyoviy va biologik qurollardan foydalanish bilan aloqadorliklari uchun sudlangan edi. Harbiy jinoyatlar. Manchuriyaga bostirib kirish paytida sovet askarlari yaponiyalik tinch aholini oʻldirgan va zoʻrlagan. Eng mashhur misol Gegenmiao qirgʻini boʻldi, zirhli boʻlinmadagi sovet askarlari mingdan ortiq yapon ayollari va bolalarini qirgʻin qilishdi. Yaponlarning mulki ham sovet qoʻshinlari tomonidan talon-taroj qilingan. Qirgʻin uchun masʼul Sovet qoʻshinlari Sharqiy Prussiyada tinch aholiga qarshi xuddi shunday jinoyatlarni amalga oshirgan edi. Sovet tarixchisi Vyacheslav Zimoninning yozishicha, Qizil Armiya yaqinlashganda koʻplab yapon koʻchmanchilari ommaviy oʻz joniga qasd qilishgan. Onalar oʻzlarini oʻldirish yoki oʻldirishdan oldin yapon harbiylari tomonidan oʻz farzandlarini oʻldirishga majbur qilishgan. Yaponiya armiyasi koʻpincha tinch aholini oʻldirishda qatnashgan. 5-Yapon armiyasi qoʻmondoni general Shimizu „har bir xalq oʻz qonunlari bilan yashaydi va oʻladi“ deb izohladi. Oʻz-oʻzidan harakat qila olmaydigan yarador yapon askarlari koʻpincha armiya orqaga chekinayotganda halok boʻlishdi. Britaniya va AQSh hisobotlari shuni koʻrsatadiki, Manchuriyani egallab olgan Sovet qoʻshinlari (taxminan 700 000 kishi) Mukdenning mahalliy aholisini ham talon-taroj qilgan va qoʻrqitishgan va Sovet hukumati tomonidan „uch kunlik zoʻrlash va talonchilik“ dan tushkunlikka tushmagan. Harbinda Sovet qoʻshinlari Xitoy Kommunistik partiyasi rahbarlarining ommaviy zoʻrlash va talon-taroj qilish haqidagi noroziliklarini eʼtiborsiz qoldirdi. Manchuriyadagi Xitoy politsiya kuchlari sovet qoʻshinlarini turli jinoyatlar sodir etganliklari uchun hibsga olgan yoki hatto oʻldirgan bir qancha voqealar boʻlgan, bu esa Sovet va Xitoy hukumati oʻrtasida baʼzi mojarolarga sabab boʻlgan. Manchuriyada. Sovet qoʻshinlari Shimoliy Koreyani bosib olgan paytda , Koreya yarim orolining shimoliy yarmida sovet askarlari ham yapon, ham koreys ayollariga nisbatan zoʻrlaganliklari haqida xabar berilgan. Sovet askarlari Shimoliy Koreyada yashovchi yapon va koreyslarning ham mulkini talon-taroj qildilar. Sovetlar Manchuriya va Shimoliy Koreyadagi yapon korxonalariga daʼvo qilib, qimmatbaho materiallar va sanoat jihozlarini olib ketishdi. Rossiya Fanlar akademiyasining Koreya tadqiqotlari markazi xodimi Konstantin Asmolov Sovet Ittifoqining Uzoq Sharqdagi tinch aholiga nisbatan zoʻravonligi haqidagi Gʻarb maʼlumotlarini boʻrttirib va ​​mish-mish sifatida rad etadi va Qizil Armiya tomonidan ommaviy jinoyatlarda ayblovlar 2 000 000 ga yaqin sovet askari bilan bogʻliq alohida voqealarni notoʻgʻri ekstrapolyatsiya qilishini taʼkidlaydi. Uzoq Sharqdagi qoʻshinlarni ommaviy jinoyatlarga aylantirdi. Uning soʻzlariga koʻra, bunday ayblovlarni oʻsha davr hujjatlari rad etadi, shundan koʻrinib turibdiki, bunday jinoyatlar Germaniyadagiga qaraganda ancha kam muammo boʻlgan. Asmolovning taʼkidlashicha, Sovetlar Ikkinchi Jahon Urushida nemis va yapon „zoʻrlovchilar va talonchilar“ ning jinoiy javobgarlikka tortilishi deyarli nomaʼlum edi.