مېدىيانىڭ تاشقى سىياسەت بەلگىلەش جەريانىدىكى رولى (6-قىسىم)
ئاپتور: ئۇيغۇر تەتقىقات ئىنىستىتۇتى
مەنبە: uysi.org

Işık, M. (2005). Medya ve Demokrasi Paradoksu: Medya Yoluyla Demokrasinin Tehdit Edilmesi, Selçuk İletişim, 3(4), 114-121.
Kahraman, S. (2007). Uluslararası İlişkiler ›Giriş, Kavram ve Teoriler‹, (Ed: Çakmak, H.), Ankara, Platin Yayınları, 175-188.
Kappe, T. R. (2013). Liberal Demokrasilerde Kamuoyu, Ulusal Yapı ve Dış Politika, Uluslararası İlişkilerde Anahtar Metinler, (Çev. Sökmen, A. İ.), İstanbul, Uluslararası İlişkiler Kütüphanesi, 643-678.
Kaya, Y. & Özalp, G. O., Süleyman Şah Türbesi Bir Vatan Toprağı, Ankara, Atlas Kitap.
Kodaman, B. (2011). Liberal Demokrasinin Zemini, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (23), 1-6.
Maigret, E. (2016). Medya ve İletişim Sosyolojisi, (Çev. Yücel, H.), İstanbul, İletişim Yayınları.
Miller, D. B. (2007). Media Pressure on Foreign Policy, New York, Pallagrave Macmillan.
Mora, N. (2008). Medya, Toplum ve Haber Kaynağı Olarak Sembolik Seçkinler, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(1), 1-25.
Özdemir, H. (2008). Uluslararası İlişkilerde Güç: Çok Boyutlu Bir Değerlendirme, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 63(3), 113- 144.
Özkan, A. (2011). Küreselleşme Sürecinde Medya ve Siyaset: «Medyanın Gücü» mü, Gücün Medyası» mı?, Stratejik Öngörü Dergisi, (8), 121-126.
Sezgin, S. (2002), Medya ve Eğitimde Birikimlerim, İstanbul, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Sezgin, S. (2006). Medya ve Demokrasi, 20. Alman-Türk Gazeteciler Semineri Medya Merceğinde Almanya ve Türkiye, (Ed. Conrad Adenauer-Stiftung), Ankara, Conrad Adenauer- Stiftung Yayınları.
Snyder, R. C., Bruck, H. W. and Spain, B. (2002). Foreign Policy DecisionMaking (Revisited), (Rv. Hudson, V. M., Chollet, D. H. and Goldgeier, J. M.), New York, Palgrave Macmillan.
Şahin, Ö. (2012). Medya ve Demokrasi (Parlamento Muhabirleri Örneğinde), Ankara, Türkiye Büyük Millet Meclisi Basımevi.
Tunç, H. (2008). Demokrasi Türleri ve Müzakereci Demokrasi Kavramı, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 12(1-2), 1113-1132.
Uluç, G. (2008). Küreselleşen Medya: İktidar ve Mücadele Alanı, İstanbul, Anahtar Kitaplar Yayınevi.
Uzuner, Z. M. (2012). Dış Politikada Değişim Tartışmaları, Mekan, Kimlik, Güç ve Dış Politika, (Der. Ayman, G.), İstanbul, Yalın Yayıncılık.
Ünür, E. (2016). Geleneksel Medyanın Sosyal Medyayı Nasıl Kullandığına İlişkin Bir İnceleme: Dizilerin Twitter Kullanımı, Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 20(1), 153-170.
Yalçınkaya, H. (2008). Savaşlarda Asker Medya İlişkilerinin Geldiği Son Aşama: İliştirilmiş Gazetecilik, Uluslararası İlişkiler Dergisi, 5(19), 28-56.
Yeşiltuna, D. Ç. (2015). İletişim ve Medya, Ankara, Nobel Yayınevi.
[1] مېدىيا سۆزى «كىچىك تىپتىكى تەشكىلسىز يىراقتىن ئالاقە ئورنىتىشنى كۆرسىتىدۇ. تاپشۇرۇۋالغۇچىغا جاۋاب قايتۇرۇش ئىقتىدارى ناچار بولغان مەھەللە ، بۇ شەخسلەر ئوتتۇرىسىدىكى ئالاقىگە ئوخشىمايدۇ ، باشقىچە ئېيتقاندا ، ئەۋەتكۈچى بىلەن تاپشۇرۇۋالغۇچىنىڭ ئۆز-ئارا تەسىر كۆرسىتىش ئېھتىماللىقى چوڭ ئەمەس. »(مايگرېت ، 2016: 41).
[2] بۇ يۆنىلىشتە ، مېدىيانى سىياسىي مائارىپنىڭ بىۋاسىتە ۋاكالەتچىسى دېيىشكە بولىدۇ (ھەيۋۇد ، 2016: 235).
[3] مېدىيانىڭ تىلغا ئېلىنغان ئىقتىدارلىرىدىن باشقا، شەخسلەرگە مەنىۋى زوق بىغىشلاش، تەربىيىلەش، ئىجتىمائىيلاشتۇرۇش ۋە ئىلھام بېرىش قاتارلىق ئوخشىمىغان ئىقتىدارلىرى بار.
[4] دۆلەت كونتروللۇقىدىكى ئاخبارات ۋاسىتىلىرى «دۆلەتنى باشقۇرۇش ئىقتىدارىغا ئىگە كۈچلۈك كۈچلەر ۋە بۇ كۈچلەر بەلگىلىگەن دارىدىن چىقمايدىغان كۈلتۈرەل رەھبەرلىك قۇرۇلمىسى» تەرىپىدىن بەلگىلىك ماسلىشىشچانلىق ئىچىدە ساقلىنىدۇ (چومسكى ، 2012: 33).
[5] چومسكىنىڭ سۆزىگە ئاساسلانغاندا: دۇنيادا دېموكراتىيە ئۇقۇمى ئادەتتە ئىككى خىل بولىدۇ. بىرىنچى خىل دېموكراتىيە  ئۇقۇمىدا، «دېموكراتىك جەمئىيەت خەلق قىزىقىدىغان مەسىلىلەرنى باشقۇرۇشتا سۆزلەشكە ھەقىقىي ھوقۇق بېرىدۇ، بۇ جەمئىيەتتە ئۇچۇرغا ئېرىشىشنىڭ يوللىرى ئەركىن ۋە ئوچۇق بولىدۇ». ئىككىنچى خىل دېموكراتىيە  ئۇقۇمىدا، «خەلق باشقۇرۇشتىن پۈتۈنلەي ئۇزاقلاشتۇرۇلىدۇ ، ئۇچۇر قاتتىق ۋە مۇتلەق كونترول قىلىندۇ». كېيىنكىسى بەختكە قارشى بۈگۈنكى دۇنيادا ھۆكۈمرانلىق قىلىۋاتقان دېموكراتىيەلەرنى چۈشەندۈرۈپ بېرىدۇ (چومسكىي ، 2016: s.VII).
[6] خەلقئارالىق سەۋىيەدە مەشغۇلات قىلىش ئىقتىدارى بولغان دۇنياۋى مېدىيا ئورگانلىرى ۋە ئىجتىمائىي تاراتقۇ تەشكىلاتلىرىغا سەل قاراشقا بولمايدۇ.
[7]مەسىلەن ، كىشىلەر ئارىسىدىكى ئالاقە ۋە ئالاقىنى كۆرۈنەرلىك كۈچەيتىدىغان ئىجتىمائىي تاراتقۇلارنىڭ بارلىققا كېلىشى ، (يېشىلۇنا ، 2015: 212) ، سىياسىي ئورگاننىڭ ئاخبارات قوراللىرىغا ھۆكۈمرانلىق قىلىشتىكى ئالاھىدە ئورنىنى تەۋرەتتى (Ünür, 2016: 154).
تەرجىمان: ئەلتۇغ