European Medicines Agency
EMEA/H/C/700
EUROPEES OPENBAAR BEOORDELINGSRAPPORT (EPAR)
ELAPRASE
EPAR-samenvatting voor het publiek Dit document is een samenvatting van het Europees openbaar beoordelingsrapport (EPAR).
Doel ervan is uit te leggen hoe de op studies gebaseerde beoordeling van het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geleid tot de aanbevelingen wat betreft de gebruiksvoorwaarden.
Lees de bijsluiter (ook onderdeel van het EPAR) of neem contact op met uw arts of apotheker, als u meer informatie nodig heeft over uw aandoening of behandeling.
De wetenschappelijke discussie waarop de aanbevelingen van het CHMP zijn gebaseerd, is eveneens in het EPAR opgenomen.
Lees de wetenschappelijke discussie (ook onderdeel van het EPAR), indien u meer informatie wilt hebben over de basis van de CHMP-aanbeveling.
Wat is Elaprase?
Elaprase is een oplossing voor infusie in het lichaam die de werkzame stof idursulfase bevat.
Wanneer wordt Elaprase voorgeschreven?
Elaprase wordt gebruikt om patiënten met het Hunter-syndroom te behandelen.
Het is bedoeld voor langdurig gebruik.
Het Hunter-syndroom, ook bekend onder de naam mucopolysaccharidose II, is een zeldzame, erfelijke ziekte die hoofdzakelijk mannelijke patiënten betreft.
Patiënten met het Hunter-syndroom produceren het enzym iduronaat-2-sulfatase niet.
Dit enzym is nodig om stoffen in het lichaam af te breken die glycosaminoglycanen (GAG’ s) heten.
Aangezien patiënten met het Hunter-syndroom deze stoffen niet kunnen afbreken, stapelen de GAG’ s zich langzaam op in de meeste organen in het lichaam en beschadigen deze.
Dit veroorzaakt een brede reeks van symptomen, met name moeilijkheden bij het ademen en bij het lopen.
Zonder behandeling worden deze symptomen mettertijd erger.
Aangezien het aantal patiënten met het Hunter-syndroom klein is, is sprake van een zeldzame ziekte.
Daarom werd Elaprase op 11 december 2001 aangewezen als “ weesgeneesmiddel” (een geneesmiddel voor zeldzame aandoeningen).
Het middel is uitsluitend op doktersvoorschrift verkrijgbaar.
Hoe wordt Elaprase gebruikt?
Elaprase wordt eenmaal per week toegediend als infusie (druppelinfusie in een ader).
De aanbevolen dosis voor volwassenen, kinderen en adolescenten is 0,5 mg/kg lichaamsgewicht.
De toepasselijke dosis Elaprase moet in saline worden opgelost voordat het via infusie wordt toegediend.
De infusie dient gedurende 3 uur te worden toegediend.
Zolang patiënten echter geen reacties op de infusie ontwikkelen (uitslag, jeuk, koorts, hoofdpijn, hoge bloeddruk of blozen) kan het geneesmiddel sneller worden toegediend door de duur van de infusie geleidelijk aan terug te brengen tot 1 uur.
Hoe werkt Elaprase?
De werkzame stof in Elaprase, idursulfase, is een kopie van het menselijke enzym iduronaat-2- sulfatase.
Het wordt geproduceerd met behulp van de zogenaamde ‘ recombinant DNA-technologie’: het enzym wordt gemaakt door een cel waaraan een gen (DNA) is toegevoegd, waardoor de cel het desbetreffende enzym kan produceren.
Idursulfase vervangt het bij patiënten met het Hunter- syndroom ontbrekende of defecte enzym.
Door het enzym toe te dienen worden de symptomen van de ziekte verbeterd of onder controle gehouden.
7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu ©EMEA 2007 Reproduction and/or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged Hoe is Elaprase onderzocht?
De werking van Elaprase werd eerst bestudeerd in experimentele modellen voordat deze bij mensen werd onderzocht.
Aan de belangrijkste studie naar Elaprase deden 96 mannelijke patiënten tussen 5 en 31 jaar mee; de werking van Elaprase werd vergeleken met die van een placebo (schijnbehandeling).
De voornaamste maatstaven voor de werkzaamheid waren de longfunctie (geforceerde vitale capaciteit ofwel de voor de patiënt maximale hoeveelheid uit te ademen lucht) en de afstand die de patiënt lopend in 6 minuten kon afleggen, waarmee de gecombineerde effecten van de ziekten op het hart, de longen, gewrichten en andere organen kan worden gemeten.
Deze metingen werden gedaan voorafgaand aan de behandeling en na 52 weken behandeling.
Welke voordelen bleek Elaprase tijdens de studies te hebben?
Uit het onderzoek is gebleken dat Elaprase zowel de longfunctie als de loopvaardigheid van de patiënten verbeterde.
Na 52 weken konden de patiënten die Elaprase kregen 43,3 m lopen in 6 minuten, terwijl patiënten die placebo toegediend kregen 8,2 m konden lopen.
Het geneesmiddel zorgde ook voor een verbetering van de longfunctie; bij de patiënten op placebo was echter een geringe verslechtering te zien.
Welke risico’ s houdt het gebruik van Elaprase in?
De meest voorkomende bijwerkingen van Elaprase (waargenomen bij meer dan 1 op 10 patiënten) hingen samen met de infusie; dit waren o.a. huidreacties (uitslag of jeuk), pyrexie (koorts), hoofdpijn, hypertensie (hoge bloeddruk) en zwelling op de injectieplaats.
Andere veel voorkomende bijwerkingen waren dyspepsie (maagzuur) en pijn op de borst.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Elaprase.
Elaprase mag niet worden gebruikt bij mensen die overgevoelig (allergisch) zijn voor idursulfase of enig ander bestanddeel van het middel.
Waarom is Elaprase goedgekeurd?
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de in de studie aangetoonde verbeteringen, ook al waren die beperkt, een klinisch voordeel betekenen voor de behandeling van het Hunter-syndroom.
Het besloot verder dat de voordelen van Elaprase groter waren dan de risico’ s bij de langetermijnbehandeling van patiënten met het Hunter-syndroom en bracht een positief advies uit voor goedkeuring van het in de handel brengen van Elaprase.
Elaprase is goedgekeurd “ onder uitzonderlijke omstandigheden”.
Dit betekent dat het niet mogelijk was volledige informatie over Elaprase te krijgen, daar de ziekte weinig voorkomt.
Elk jaar bestudeert het Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA) alle eventuele nieuwe informatie die beschikbaar is gekomen en past het deze samenvatting voorzover nodig aan.
Welke informatie wordt nog verwacht voor Elaprase?
De firma die Elaprase maakt zal de langetermijneffecten van het geneesmiddel onderzoeken en toetsen of het lichaam ertoe wordt aangezet wordt speciale proteïnen, zogenaamde antilichamen, tegen het geneesmiddel aan te maken.
De firma zal eveneens de werkzaamheid van het middel bij patiënten jonger dan 5 jaar onderzoeken en toetsen of het effecten heeft op de longen, het hart en de bloedvaten.
Welke maatregelen worden er genomen om een veilig gebruik van Elaprase te waarborgen?
De firma die Elaprase maakt zal de veiligheid van het geneesmiddel bewaken via een langetermijnfollow-up van patiënten met het Hunter-syndroom.
Daartoe behoren analyses van de werkzaamheid van het middel bij vrouwelijke patiënten alsook de vraag of patiënten het middel veilig thuis kunnen gebruiken.
Overige informatie over Elaprase:
De Europese Commissie heeft op 8 januari 2007 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Elaprase verleend aan Shire Human Genetic Therapies AB.
Klik hier voor de gegevens over de aanwijzing van Elaprase als weesgeneesmiddel.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Elaprase.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 11-2006.
©EMEA 2007
2/2
EU-nummer
Fantasienaam
Sterkte
Farmaceutische vorm
Toedieningsweg
Verpakking
Inhoud
Verpakkings- grootte
EU/1/06/365/001
Elaprase
2 mg/ml
Concentraat voor oplossing voor Intraveneus gebruik infusie
Injectieflacon (glas)
3 ml
1 injectieflacon
EU/1/06/365/002
Elaprase
2 mg/ml
Concentraat voor oplossing voor Intraveneus gebruik infusie
Injectieflacon (glas)
3 ml
4 injectieflacons
EU/1/06/365/003
Elaprase
2 mg/ml
Concentraat voor oplossing voor Intraveneus gebruik infusie
Injectieflacon (glas)
3 ml
10 injectieflacons
©EMEA 2007
BIJLAGE I
SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
1 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Elaprase 2 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie.
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke injectieflacon van 3 ml bevat 6 mg idursulfase.
Elke ml bevat 2 mg idursulfase.
Idursulfase wordt in een continue menselijke cellijn met behulp van recombinant-DNA-technologie geproduceerd.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Concentraat voor oplossing voor infusie.
Een heldere tot iets melkachtige, kleurloze oplossing.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Elaprase is geïndiceerd voor de langdurige behandeling van patiënten met het Hunter-syndroom (mucopolysaccharidose II, MPS II).
In het klinisch onderzoek werden geen heterozygote vrouwen opgenomen.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Behandeling met Elaprase mag uitsluitend plaatsvinden onder toezicht van een arts of andere professionele zorgverlener met ervaring in de behandeling van patiënten met MPS II of andere erfelijke stofwisselingsziekten.
Elaprase wordt elke week gedurende een periode van 3 uur via een intraveneuze infusie toegediend met een dosis van 0,5 mg/kg lichaamsgewicht.
Deze periode kan geleidelijk worden verminderd tot 1 uur als er geen infusiegerelateerde bijwerkingen worden waargenomen (zie rubriek 4.4).
Zie rubriek 6.6 voor instructies voor bereiding en toediening.
Patiënten met een nier- of leverfunctiestoornis Er is geen klinische ervaring met patiënten met een nier- of leverinsufficiëntie beschikbaar.
Zie rubriek 5.2.
Oudere patiënten Er is geen klinische ervaring met patiënten ouder dan 65 jaar beschikbaar.
Kinderen De dosis voor kinderen en adolescenten is wekelijks 0,5 mg/kg lichaamsgewicht.
Zie voor instructies voor het bereiden en toedienen rubriek 6.6.
Er is geen klinische ervaring met kinderen jonger dan 5 jaar beschikbaar.
2 4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Bij patiënten die met idursulfase worden behandeld, kunnen zich mogelijk infusiegerelateerde bijwerkingen voordoen (zie rubriek 4.8).
Tijdens klinisch onderzoek waren de meest voorkomende infusiegerelateerde bijwerkingen onder meer huidreacties (huiduitslag, pruritus, urticaria), pyrexie, hoofdpijn, hypertensie en roodheid in het gezicht.
De infusiegerelateerde bijwerkingen werden behandeld of verlicht door het vertragen van de infusiesnelheid, het onderbreken van de infusie, of door het toedienen van geneesmiddelen, zoals antihistaminen, antipyretica, een lage dosis corticosteroïden (prednison en methylprednisolon), of verneveling met een bèta-agonist.
Tijdens klinisch onderzoek staakte geen van de patiënten de behandeling als gevolg van een infusiegerelateerde bijwerking.
Bijzondere voorzichtigheid is geboden bij het toedienen van een infusie aan patiënten met een ernstige onderliggende luchtwegziekte.
Deze patiënten moeten zorgvuldig worden bewaakt en moeten in een geschikte klinische omgeving worden geïnfundeerd.
Voorzichtigheid dient te worden betracht bij de behandeling van deze patiënten door het beperken of zorgvuldig bewaken van het gebruik van antihistamine en andere sedativa.
In sommige gevallen kan positive airway pressure noodzakelijk zijn.
Overweeg het uitstellen van de infusie bij patiënten die zich met een acute febriele respiratoire aandoening presenteren.
Voor patiënten die aanvullend zuurstof gebruiken moet deze behandeling tijdens de infusie direct beschikbaar zijn voor het geval zich een infusiegerelateerde bijwerking voordoet.
Patiënten die IgM- of IgG-antilichamen ontwikkelen, hebben een verhoogd risico op infusiegerelateerde en andere bijwerkingen, er zijn echter geen IgE-antistoffen waargenomen.
Anafylactische reacties, die levensbedreigend kunnen zijn, zijn, net als bij elk ander intraveneus eiwitproduct, ook waargenomen bij sommige patiënten die met Elaprase worden behandeld.
Pas in een laat stadium optredende symptomen van en aanwijzingen voor anafylactische reacties zijn tot aan 24 uur na een eerste reactie waargenomen.
Als een anafylactische reactie optreedt moet de infusie onmiddellijk worden opgeschort en moet met de juiste behandeling en met observatie worden gestart.
De geldende medische standaard voor spoedeisende medische behandeling moet in acht worden genomen.
Patiënten die ernstige of refractaire anafylactische reacties ervaren, kunnen langdurige klinische bewaking nodig hebben.
Patiënten die anafylactische reacties hebben ervaren moeten met de benodigde voorzichtigheid worden behandeld wanneer Elaprase opnieuw wordt toegediend.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er zijn geen officiële onderzoeken verricht naar de interacties van Elaprase met andere geneesmiddelen.
Vanwege het metabolisme van idursulfase in cellulaire lysosomen wordt idursulfase niet gezien als kandidaat voor cytochroom P450-gemedieerde interacties.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Het gebruik van Elaprase is bij vruchtbare vrouwen niet geïndiceerd.
Er is bij vrouwelijke proefdieren geen reproductieonderzoek uitgevoerd.
Tijdens reproductieonderzoek bij mannelijke ratten werden geen effecten op de mannelijke fertiliteit waargenomen.
De excretie van idursulfase in melk is niet onderzocht.
3 4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Bijwerkingen van geneesmiddelen die werden gemeld voor de 32 patiënten die wekelijks met 0,5 mg/kg Elaprase werden behandeld in het 52 weken durende fase II/III placebogecontroleerde onderzoek waren bijna allemaal licht tot matig in ernst.
Het meest kwamen infusiegerelateerde bijwerkingen voor, 202 daarvan werden gemeld bij 22 van de 32 patiënten na toediening van in totaal 1580 infusies.
In de groep die met een placebo werd behandeld werden na toediening van in totaal 1612 infusies 128 infusiegerelateerde bijwerkingen bij 21 van de 32 patiënten gemeld.
Omdat er tijdens een enkele infusie meer dan één infusiegerelateerde reactie kan zijn opgetreden is het waarschijnlijk dat de bovenstaande getallen hoger zijn dan de werkelijke incidentie van infusiereacties.
In aard en ernst waren infusiegerelateerde bijwerkingen in de placebogroep vergelijkbaar met die in de behandelgroep.
De meest voorkomende infusiegerelateerde bijwerkingen waren onder meer huidreacties (huiduitslag, pruritus, urticaria), pyrexie, hoofdpijn en hypertensie.
De frequentie van infusiegerelateerde bijwerkingen nam bij het voortzetten van de behandeling met de tijd af.
In de hierna volgende tabel worden de bijwerkingen van geneesmiddelen gemeld, waarbij de informatie is ingedeeld op systeem/orgaanklasse en frequentie.
De frequentie wordt gedefinieerd als zeer vaak (> 1/10) of vaak (> 1/100, < 1/10).
Gezien het aantal behandelde patiënten is bij optreden van de bijwerking bij één enkele patiënt de frequentie aangeduid als 'vaak'.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Bijwerkingen van geneesmiddelen werden gedefinieerd als door de behandeling optredende voorvallen waarbij causaliteit wordt vermoed en hiervan werden alle niet-ernstige voorvallen die bij een enkele patiënt slechts éénmaal werden gemeld, uitgesloten; uit de behandeling voortkomende voorvallen met een extra incidentie van minimaal 9% in vergelijking met het gebruik van een placebo werden ook als bijwerkingen van het geneesmiddel beschouwd.
Bijwerkingen van geneesmiddelen Systeem/orgaanklasse (voorkeursterm) Zenuwstelselaandoeningen Oogaandoeningen
Zeer
vaak:
Vaak:
hoofdpijn duizeligheid, tremor
Hartaandoeningen
Vaak:
verhoogde traanvochtproductie
Bloedvataandoeningen
Vaak:
aritmie *, cyanose
Zeer
vaak:
Vaak:
hypertensie hypotensie, roodheid in het gezicht
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Maagdarmstelselaandoeningen
Vaak:
bronchospasme, longembolie *, hoesten, piepende ademhaling, tachypnoe, dyspneu
Zeer vaak Vaak:
dyspepsie buikpijn, misselijkheid, diarree, gezwollen tong
Huid- en onderhuidaandoeningen
Zeer vaak:
urticaria, huiduitslag, pruritus
4 Bijwerkingen van geneesmiddelen Systeem/orgaanklasse (voorkeursterm) Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
Vaak:
oedeem in het gezicht, erytheem, eczeem
Algemene aandoeningen en
Zeer
vaak:
Vaak:
pijn op de borst artralgie
toedieningsplaatsstoornissen
Zeer
vaak:
Vaak:
pyrexie, zwelling op de infusieplaats perifeer oedeem
* zie ernstige bijwerkingen hieronder
Over alle onderzoeken genomen werden bij in totaal 5 patiënten die wekelijks of om de week 0,5 mg/kg ontvingen ernstige bijwerkingen gemeld.
Vier patiënten maakten tijdens een of verscheidene infusies een hypoxische episode door, waardoor zuurstoftherapie noodzakelijk was bij 3 patiënten die een ernstige onderliggende obstructieve aandoening van de luchtwegen hadden (bij 2 van deze patiënten ging het om een al bestaande tracheostomie).
De ernstigste episode, die met een korte aanval gepaard ging, trad op bij een patiënt die zijn infusie ontving terwijl hij een febriele respiratoire exacerbatie doormaakte.
Bij de vierde patiënt, bij wie de onderliggende ziekte minder ernstig was, verdwenen de klachten spontaan kort nadat de infusie werd onderbroken.
Deze voorvallen traden niet op bij volgende infusies waarbij een langzamere infusiesnelheid werd gebruikt en met toediening van pre-infusie-geneesmiddelen, gewoonlijk een lage dosis steroïden, antihistaminen en verneveling van een bèta-agonist.
De vijfde patiënt, met reeds bestaande cardiopathie, werd tijdens het onderzoek gediagnosticeerd met ventriculaire extrasystolen en longembolie.
Er zijn na het in de handel brengen meldingen gedaan van anafylactische reacties.
Zie rubriek 4.4 voor aanvullende informatie.
Over alle onderzoeken genomen ontwikkelden 53/108 patiënten (49%) op enig moment anti- idursulfase IgG-antilichamen.
Zes van de IgG-positieve patiënten testten ook positief voor IgM- antilichamen en 1 patiënt testte positief voor IgA-antilichamen.
Geen van de patiënten ontwikkelde tijdens een onderzoek IgE-antilichamen.
In totaal werden bij 11/108 patiënten (10%) neutraliserende antilichamen aangetroffen.
In het 52 weken durende onderzoek trad in de weken 18 tot 27 een piek op in het percentage seropositiviteit en dat daalde daarna gestaag gedurende de rest van het onderzoek.
Over het algemeen was de kans op infusiegerelateerde bijwerkingen groter bij patiënten die positief testten op IgG-antilichamen dan bij degenen bij wie de test niet positief was.
Het totale percentage infusiegerelateerde bijwerkingen daalde echter met de tijd, ongeacht de status voor wat betreft antilichamen.
De daling van GAG-uitscheiding in de urine was iets lager bij patiënten bij wie circulerende anti-idursulfase antilichamen werden ontdekt.
4.9 Overdosering
Er is geen ervaring opgedaan met overdosering van Elaprase.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie:
Spijsverteringskanaal en metabolisme – enzymen, ATC-code:
A16AB09.
Het Hunter-syndroom is een X-gebonden ziekte die door te lage waarden van het lysosomaal enzym iduronaat-2-sulfatase wordt veroorzaakt.
Door het klieven van de aan oligosaccharide verbonden
5 sulfaatdeeltjes breekt iduronaat-2-sulfatase de glycosaminoglycanen (GAG) dermataansulfaat en heparansulfaat af.
Als gevolg van het ontbreken van of een defect aan het enzym iduronaat-2-sulfatase bij patiënten met het Hunter-syndroom stapelen de glycosaminoglycanen zich in de cellen progressief op, hetgeen leidt tot cellulaire stuwing, organomegalie, weefselvernietiging en disfunctie van het orgaansysteem.
Idursulfase is een gezuiverde vorm van het lysosomaal enzym iduronaat-2-sulfatase dat wordt geproduceerd in een humane cellijn, hetgeen zorgt voor een humaan glycosylatieprofiel dat analoog is aan het van nature voorkomende enzym.
Idursulfase wordt uitgescheiden als een 525-aminozuur glycoproteïne en bevat 8 N-gebonden glycosylatieplaatsen die door complexe, hybride, en oligosaccharideketens van het hoog-mannose type worden bezet.
Idursulfase heeft een molecuulgewicht van ongeveer 76 kD.
Bij behandeling van patiënten met het Hunter-syndroom met intraveneus Elaprase geeft dit een exogeen enzym voor opname in cellulaire lysosomen.
Mannose-6-fosfaatresten (M6P) op de oligosaccharideketens maken een specifieke binding van het enzym aan de M6P-receptoren op het celoppervlak mogelijk, hetgeen leidt tot cellulaire internalisatie van het enzym, waar het zich richt op intracellulaire lysosomen waardoor vervolgens afbraak van geaccumuleerd GAG plaatsvindt.
In totaal werden 108 mannelijke patiënten met het Hunter-syndroom met een grote verscheidenheid aan symptomen in twee gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische onderzoeken ingeschreven.
De behandeling van 106 van deze patiënten werd voortgezet in twee aanvullende onderzoeken met open-label.
In een 52 weken durend, gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd klinisch onderzoek ontvingen 96 patiënten in leeftijd variërend van 5 tot 31 jaar elke week Elaprase 0,5 mg/kg (n=32) of om de week Elaprase 0,5 mg/kg (n=32) of een placebo (n=32).
In het onderzoek waren patiënten opgenomen met een gedocumenteerde deficiëntie in de enzymactiviteit van iduronaat-2-sulfatase, een percentage voorspelde FVC < 80%, terwijl de ernst van de ziekte bij de patiënten zeer verschillend was.
Het primaire werkzaamheidseindpunt was een uit twee onderdelen samengestelde score gebaseerd op de som van de positie van de verandering vanaf de uitgangssituatie tot aan het eind van het onderzoek in de afstand die gedurende zes minuten kan worden gewandeld (6 minuten wandeltest of 6MWT) als maat voor uithoudingsvermogen, en een percentage voorspelde geforceerde vitale capaciteit (FVC) als maat voor de longfunctie.
Bij patiënten die wekelijks werden behandeld verschilde dit eindpunt significant van dat bij gebruik van een placebo (p=0,0049).
Aanvullende analyses van klinisch voordeel werden uitgevoerd bij individuele onderdelen van de samengestelde score voor het primaire eindpunt, de absolute veranderingen in de FVC, de absolute veranderingen in de GAG-waarden in urine, het volume van lever en milt, de bepaling van het geforceerd expiratoir volume in 1 seconde (FEV1), en de veranderingen in de linkerventrikelmassa (LVM).
52 weken behandeling elke week 0,5 mg/kg Eindpunt
Marginaal gewogen (waargenomen marge) Mean (SE) Idursulfase Placebo
Gemiddelde behandelverschil in vergelijking met placebo (SE)
P-waarde (in vergelijking met placebo)
Samengesteld (6MWT en %FVC)
74,5 (4,5) 55,5 (4,5)
19,0 (6,5)
0,0049
6MWT (m)% voorspelde FVC
43,3 (9,6) 8,2 (9,6) 4,2 (1,6) -0,04 (1,6)
35,1 (13,7) 4,3 (2,3)
0,0131 0,0650
6
FVC absolute volume (cc)
230,0 (40,0)
50,0 (40,0)
190,0 (60,0)
0,0011
GAG-waarden in urine (μ g GAG/mg creatinine)
-223,3 (20,7)
52,23 (20,7)
-275,5 (30,1)
< 0,0001
% verandering in volume van de lever
-25,7 (1,5)
-0,5 (1,6)
-25,2 (2,2)
< 0,0001
% verandering in volume van de milt
-25,5 (3,3)
7,7 (3,4)
-33,2 (4,8)
< 0,0001
In totaal 11 van de 31 (36%) patiënten uit de groep die wekelijks werd behandeld versus 5 van de 31 (16%) patiënten in de placebogroep ervoeren een stijging van de FEV1 van minimaal 200 cc bij of voor het eind van het onderzoek, hetgeen wijst op een dosisgerelateerde verbetering van de luchtwegobstructie.
De patiënten in de groep die wekelijks werd behandeld ervoeren aan het eind van het onderzoek een klinisch significante verbetering van gemiddeld 15% van de FEV1.
Bij 50% van de patiënten die wekelijks werden behandeld waren de GAG-waarden in urine onder de bovengrens van normaal (gedefinieerd als 126,6 µg GAG/mg creatinine) genormaliseerd.
Van de 25 patiënten uit de groep die wekelijks werd behandeld bij wie bij de uitgangssituatie een afwijkend grote lever was vastgesteld werd aan het eind van het onderzoek bij 80% (20 patiënten) een kleiner volume van de lever geconstateerd, waarbij dit volume weer binnen het normale bereik viel.
Van de 9 patiënten uit de groep die wekelijks werd behandeld bij wie bij de uitgangssituatie een afwijkend grote milt was vastgesteld, werd aan het eind van het onderzoek geconstateerd dat het volume van de milt bij 3 van deze patiënten genormaliseerd was.
Bij ongeveer de helft van de patiënten uit de groep die wekelijks werd behandeld (15 van de 32; 47%) was bij de uitgangssituatie sprake van linkerventrikelhypertrofie, gedefinieerd als LVM index > 103 g/m2.
Aan het eind van het onderzoek hadden 6 hiervan (40%) een genormaliseerde LVM.
Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar die aantonen dat het middel een gunstig effect heeft op de neurologische verschijnselen van de aandoening.
Dit geneesmiddel is geregistreerd onder “ uitzonderlijke omstandigheden”.
Dit betekent dat vanwege de zeldzaamheid van de ziekte het niet mogelijk was om volledige informatie over dit geneesmiddel te verkrijgen.
Het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) zal alle nieuwe informatie die ieder jaar beschikbaar kan komen, beoordelen en zonodig zal deze SPC worden aangepast.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Idursulfase wordt opgenomen door selectieve receptor-gemedieerde mechanismen waarbij binding aan mannose 6-fosfaatreceptoren plaatsvindt.
Bij internalisatie van de cellen wordt het middel binnen cellulaire lysosomen gelokaliseerd, waardoor de verspreiding van het eiwit wordt beperkt.
Degradatie van idursulfase wordt bereikt door gewoonlijk goed begrepen eiwithydrolysemechanismen voor het produceren van kleine peptiden en aminozuren, daarom wordt niet verwacht dat nier- en leverfunctiestoornissen de farmacokinetiek van idursulfase beïnvloeden.
De farmacokinetiek werd bij 10 patiënten in week 1 en week 27 beoordeeld na wekelijkse toediening van 0,5 mg/kg in de vorm van een 3 uur durende infusie.
Na 27 weken behandeling bleken geen verschillen in de parameters van de farmacokinetiek te zijn opgetreden.
Parameter Cmax (μ g/ml)
Week 1 (SD) 1,5 (0,6)
Week 27 (SD) 1,1 (0,3)
7
AUC (min * μ g/ml) T1/2 (min) Kl (ml/min/kg) Vss (% BW)
206 (87) 44 (19) 3,0 (1,2) 21 (8)
169 (55) 48 (21) 3,40 (1,0) 25 (9)
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen.
Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij een enkele dosering, toxiciteit bij herhaalde dosering en mannelijke fertiliteit.
Er is bij vrouwelijke proefdieren geen reproductietoxiciteitsonderzoek uitgevoerd.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Polysorbaat 20 Natriumchloride Natriumfosfaat dibasisch, heptahydraat Natriumfosfaat monobasisch, monohydraat Water voor injectie
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
In verband met het ontbreken van onderzoek naar onverenigbaarheden mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden, met uitzondering van die middelen die in rubriek 6.6 worden genoemd.
6.3 Houdbaarheid
2 jaar De chemische en fysische stabiliteit bij gebruik is gedurende 8 uur bij 25 ºC aangetoond.
Voor wat de veiligheid betreft, moet het verdunde product vanuit microbiologisch gezichtspunt onmiddellijk worden gebruikt.
Indien het product niet onmiddellijk wordt gebruikt zijn de opslagduur voorafgaand aan gebruik en de opslagvoorwaarden bij gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker.
Dit mag niet langer zijn dan 24 uur bij een bewaartemperatuur van 2 tot 8 ° C.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2 ° C – 8 ° C) Niet in de vriezer bewaren Voor de bewaarcondities van het verdunde geneesmiddel, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
3 ml concentraat voor oplossing voor infusie in een 5 ml injectieflacon (type 1-glas) met een stop (van fluor-hars gecoat butylrubber) en een eendelig afsluitkapje met afscheurschijfje.
Verpakkingen van 1, 4 en 10 injectieflacons.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
8 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Elke injectieflacon Elaprase is uitsluitend bedoeld voor eenmalig gebruik en bevat 6 mg idursulfase in een oplossing van 3 ml.
Elaprase is bedoeld voor intraveneuze infusie en moet voorafgaand aan gebruik worden verdund in een natriumchlorideoplossing voor infusie van 9 mg/ml (0,9%).
- Bepaal het aantal op te lossen injectieflacons op basis van het individuele gewicht van de patiënt
en de aanbevolen dosis van 0,5 mg/kg.
- De oplossing mag niet worden gebruikt als deze verkleurd is of als er deeltjes worden
waargenomen.
Niet schudden.
- Zuig het berekende volume Elaprase op uit het juiste aantal injectieflacons.
- Verdun het totale benodigde volume Elaprase in 100 ml 9 mg/ml (0,9%) natriumchlorideoplossing
voor infusie.
Men dient ervoor te zorgen dat de geprepareerde oplossing steriel blijft aangezien Elaprase geen conserveringsmiddelen of bacteriostatische stoffen bevat; er dient gebruik gemaakt te worden van aseptische technieken.
Na verdunning mag de oplossing niet worden geschud, maar moet voor vermenging voorzichtig heen en weer worden bewogen.
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Shire Human Genetic Therapies AB, Svärdvägen 11D, 182 33 Danderyd, Zweden
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/06/365/001-003
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
08.01.2007
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
9 BIJLAGE II
A.
FABRIKANT(EN) VAN HET (DE) BIOLOGISCH WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN) EN HOUDER(S) VAN DE VERGUNNING(EN) VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
C.
SPECIFIEKE VERPLICHTINGEN DIE DOOR DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN MOETEN WORDEN NAGEKOMEN
10 A.
FABRIKANT(EN) VAN HET (DE) BIOLOGISCH WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN) EN > HOUDER(S) VAN DE VERGUNNING(EN) VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikant van het biologisch werkzame bestanddeel
Shire (TK3) 205 Alewife Brook Parkway Cambridge, MA 02138 VS
Naam en adres van de fabrikant(en) verantwoordelijk voor vrijgifte
Shire Human Genetic Therapies AB Åldermansgatan 2, Box 1117, 221 04 Lund Zweden
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN OPGELEGD AAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN TEN AANZIEN VAN DE AFLEVERING EN HET GEBRUIK
Aan beperkt medisch voorschrift onderworpen geneesmiddel (Zie bijlage I: samenvatting van de productkenmerken, rubriek 4.2).
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL
Niet van toepassing.
• ANDERE VOORWAARDEN
Farmacovigilantiesysteem De houder van de vergunning voor het in de handel brengen moet ervoor zorgen dat het systeem van farmacovigilantie, zoals beschreven in versie 03, gepresenteerd in module 1.8.1 van de aanvraag van de vergunning voor het in de handel brengen, is geïnstalleerd en goed werkt voordat het product in de handel wordt gebracht en terwijl het product verkrijgbaar is.
Risicobeheersingsplan De houder van de vergunning voor het in de handel brengen verplicht zich tot het verrichten van onderzoek en de aanvullende farmacovigilantie-activiteiten die in het farmacovigilantieplan zijn uiteengezet, zoals overeengekomen in versie 02 van het risicobeheersingsplan zoals gepresenteerd in module 1.8.2 van de aanvraag van de vergunning voor het in de handel brengen en eventuele volgende updates van het risicobeheersingsplan die door de CHMP zijn goedgekeurd.
Zoals is aangegeven in de CHMP-richtlijn over risicobeheersingssystemen voor geneesmiddelen voor humaan gebruik moet een bijgewerkte risicobeheersingsplan tegelijkertijd met de volgende periodieke veiligheidsupdate (PSUR) worden ingediend.
Daarnaast moet een bijgewerkt risicobeheersingsplan worden ingediend
11 * wanneer nieuwe informatie wordt ontvangen die invloed kan hebben op de huidige veiligheidsspecificatie, het huidige farmacovigilantieplan of de huidige activiteiten ter minimalisatie van het risico * binnen 60 dagen na het bereiken van een belangrijke mijlpaal (wat betreft farmacovigilantie of minimalisering van risico’ s) * op verzoek van de EMEA.
C.
SPECIFIEKE VERPLICHTINGEN DIE DOOR DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN MOETEN WORDEN NAGEKOMEN
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen dient het navolgende onderzoeksprogramma binnen de daarvoor aangegeven termijn af te ronden.
De resultaten hiervan zullen de basis vormen van de jaarlijkse herbeoordeling van de baten/risicoverhouding.
Klinische aspecten
1.
Het uitvoeren van de geplande onderzoeken naar immunogeniciteit en naar een specifieke subpopulatie (jonger dan 5 jaar) waarbij de volgende tijdlijnen worden voorgesteld.
HOS (Hunter Outcome Survey) Definitief protocol beschikbaar Inschrijven patiënten Analyse van gegevens Subonderzoek naar immunogeniciteit
Afgerond Vindt momenteel plaats Bij jaarlijkse herbeoordeling
Definitief protocol beschikbaar Inschrijven patiënten Definitieve analyse van de gegevens Subonderzoek bij populatie jonger dan 5 jaar
Afgerond 31.10.2008 30.09.2012
Definitief protocol beschikbaar Inschrijven patiënten Definitieve analyse van de gegevens
Afgerond Vindt momenteel plaats 30.11.2010
2.
Het binnen de jaarlijkse periodieke veiligheidsupdates (PSUR's) indienen van gegevens betreffende immunogeniciteit na opnieuw blootstellen aan idursulfase.
3.
Evalueren van de volgende klinische eindpunten op lange termijn, voornamelijk via de HOS.
Deze gegevens worden jaarlijks opnieuw beoordeeld en de resultaten worden binnen de jaarlijkse herbeoordelingen gemeld en besproken.
- Beoordeling van de pulmonale morbiditeit op lange termijn (bv. incidentie van infecties, status
van de pulmonale functie) en mortaliteit
- Beoordeling van de cardiovasculaire morbiditeit op lange termijn (bv. incidentie van voorvallen,
en echocardiografische gegevens, indien beschikbaar) en mortaliteit
- Beoordeling van urinaire GAG-excretiepatronen op lange termijn
- Beoor deling van de niveaus van antistoffen, isotype en correlatie met andere therapeutische
parameters
12 BIJLAGE III
ETIKETTERING EN BIJSLUITER
13 A.
ETIKETTERING
14 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
BUITENVERPAKKING / 1, 4, 10 INJECTIEFLACONS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Elaprase 2 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie Idursulfase
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Elke injectieflacon bevat 6 mg idursulfase.
Elke ml bevat 2 mg idursulfase.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Polysorbaat 20 Natriumchloride Natriumfosfaat dibasisch, heptahydraat Natriumfosfaat monobasisch, monohydraat Water voor injectie
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
1 injectieflacon [4, 10 injectieflacons] met 3 ml concentraat voor oplossing voor infusie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG (EN)
Intraveneus gebruik Uitsluitend voor eenmalig gebruik Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP:
{MMM/ JJJJ}
15 9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast Niet in de vriezer bewaren
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Shire Human Genetic Therapies AB, Svärdvägen 11D, 182 33 Danderyd, Zweden
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 06/ 365/ 001-003
13.
PARTIJNUMMER VAN DE FABRIKANT
Partij
1 4.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Niet van toepassing.
In overeenstemming met de leidraad betreffende de braille-vereisten voor de etikettering en de bijsluiter; er is geen noodzaak om braille op de verpakking van de producten te plaatsen die uitsluitend zijn bedoeld voor toediening door professionele zorgverleners, zoals het geval is met Elaprase.
16 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
INJECTIEFLACON
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGSWEG(EN)
Elaprase 2 mg/ ml steriel concentraat Idursulfase Intraveneus gebruik
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
Voor gebruik de bijsluiter lezen
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP:
{MMM/ JJJJ}
4.
PARTIJNUMMER
Partij {nummer}
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
3 ml
6.
OVERIGE
Bewaren in de koelkast Niet in de vriezer bewaren
17 B.
BIJSLUITER
18 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Elaprase 2 mg/ ml concentraat voor oplossing voor infusie Idursulfase
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter.
Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Elaprase en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Elaprase (toegediend) krijgt 3.
Hoe wordt Elaprase toegediend 4.
Mogelijke bijwerkingen 5 Hoe wordt Elaprase bewaard 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS ELAPRASE EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Elaprase wordt gebruikt als enzymvervangende therapie voor de behandeling van Hunter-syndroom (mucopolysaccharidose II) indien het niveau van iduronaat-2-sulfatase in het lichaam lager is dan normaal.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U ELAPRASE (TOEGEDIEND) KRIJGT
U mag geen Elaprase toegediend krijgen:
Als u allergisch (overgevoelig) bent voor idursulfase of voor één van de andere bestanddelen van Elaprase.
Wees extra voorzichtig met Elaprase
Als u met Elaprase wordt behandeld, ervaart u mogelijk tijdens of na de infusie bijwerkingen (zie rubriek 4.
Mogelijke bijwerkingen).
De meest voorkomende bijwerkingen zijn jeuk, uitslag, galbulten, koorts, hoofdpijn, verhoogde bloeddruk en blozen (roodheid in het gezicht).
Het optreden van deze symptomen verhindert de toediening van Elaprase meestal niet.
Als u na toediening van Elaprase een allergische bijwerking constateert, moet u onmiddellijk contact opnemen met uw arts.
Mogelijk wordt aan u aanvullende medicatie zoals antihistaminen en corticosteroïden toegediend om u te behandelen voor allergie-achtige bijwerkingen of om deze te voorkomen.
Als zich ernstige allergische (lijkend op anafylactische) reacties voordoen, zal uw arts de infusie onmiddellijk staken, waarna met een voor u geschikte behandeling wordt gestart.
Het kan zijn dat u in het ziekenhuis moet blijven.
Gebruik met andere geneesmiddelen
Er is geen interactie bekend van Elaprase met andere geneesmiddelen.
19 Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Gebruik van Elaprase met voedsel en drank:
Gezien de wijze waarop het product in het lichaam wordt afgebroken is interactie met voedsel of drank onwaarschijnlijk.
Zwangerschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines
Het is niet bekend of Elaprase de rijvaardigheid of het vermogen om machines te bedienen beïnvloedt.
3.
HOE WORDT ELAPRASE TOEGEDIEND
Elaprase dient voor gebruik te worden verdund in 9 mg/ ml (0,9%) natriumchlorideoplossing voor infusie.
De gebruikelijke dosering is een infuus met 0,5 mg (een halve milligram) voor elke kilo van uw lichaamsgewicht.
Na verdunning wordt Elaprase via een ader toegediend (druppelinfuus).
De infusie duurt gewoonlijk 1 tot 3 uur en wordt elke week gegeven.
Wat gebeurt er als er te veel Elaprase wordt toegediend?
Er is geen ervaring opgedaan met overdoses Elaprase.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Elaprase te gebruiken
Als u een infusie met Elaprase hebt gemist, neem dan contact op met uw arts.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Elaprase bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
De meeste bijwerkingen zijn licht tot matig van aard en hangen samen met de infusie, maar sommige bijwerkingen kunnen ernstig zijn.
Met de tijd nemen deze infusiegerelateerde bijwerkingen in aantal af.
Zeer vaak voorkomende bijwerkingen (komen bij meer dan 1 op de 10 patiënten voor) zijn: • hoofdpijn • verhoogde bloeddruk • pijn op de borst • galbulten, uitslag, jeuk • koorts, en zwelling op de infusieplaats
Vaak voorkomende bijwerkingen (komen bij meer dan 1 op de 100 patiënten voor) zijn: • duizeligheid, tremor • tranende ogen • veranderingen in de manier waarop uw hart klopt, blauwachtige huid • verlaagde bloeddruk, blozen (roodheid in het gezicht) • problemen met ademhalen, piepende ademhaling, bloedstolsel in de longslagader, hoesten, versnelde ademhaling • buikpijn, misselijkheid, diarree, gezwollen tong • zwelling van het gezicht, huidbeschadigingen (roodheid, eczeem) • pijn in de gewrichten • zwelling van de ledematen
20 Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u problemen hebt met ademhalen, waarbij het niet uitmaakt of uw huid daarbij wel of niet blauwachtig is.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts.
5.
HOE WORDT ELAPRASE BEWAARD
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
Gebruik Elaprase niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op het etiket na de letters EXP.
De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C) Niet in de vriezer bewaren.
Gebruik Elaprase niet als u merkt dat er sprake is van verkleuring of aanwezigheid van andere vreemde deeltjes.
Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen die niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Elaprase
Het werkzame bestanddeel is idursulfase, wat een vorm van het menselijke enzym iduronaat-2- sulfatase is.
Idursulfase wordt met behulp van genetische manipulatie in een menselijke cellijn gemaakt.
Elke injectieflacon Elaprase bevat 6 mg idursulfase.
Elke ml bevat 2 mg idursulfase.
De andere bestanddelen zijn
Polysorbaat 20 Natriumchloride Natriumfosfaat dibasisch, heptahydraat Natriumfosfaat monobasisch, monohydraat Water voor injectie
Hoe ziet Elaprase er uit en wat
is de inhoud van de verpakking
Elaprase is een concentraat voor oplossing voor infusie.
Het wordt in een glazen injectieflacon als heldere tot iets melkachtige, kleurloze oplossing geleverd.
Elke injectieflacon bevat 3 ml concentraat voor oplossing voor infusie.
Elaprase is verkrijgbaar in verpakkingsgrootten van 1, 4 en 10 injectieflacons per doos Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen
Shire Human Genetic Therapies AB, Svärdvägen 11D, 182 33 Danderyd, Zweden
Fabrikant
Shire Human Genetic Therapies AB, Åldermansgatan 2, PO Box 1117, SE 221 04 Lund, Zweden
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in
21 Dit geneesmiddel is geregistreerd onder “ uitzonderlijke omstandigheden”.
Dit betekent dat vanwege de zeldzaamheid van deze ziekte het onmogelijk was om volledige informatie over dit geneesmiddel te krijgen.
Het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) zal ieder jaar mogelijke nieuwe informatie over dit geneesmiddel beoordelen en zonodig zal deze bijsluiter worden aangepast.
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/ Er zijn ook verwijzingen naar andere websites over zeldzame ziektes en behandelingen. < ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De volgende informatie is alleen bestemd voor artsen of andere beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg:
Instructies voor gebruik, verwerking en verwijdering
1.
Bereken de totale toe te dienen dosis en het aantal benodigde injectieflacons Elaprase.
2.
Verdun het totale volume Elaprase-concentraat voor oplossing voor infusie dat nodig is voor 100 ml van 9 mg/ ml natriumchlorideoplossing voor infusie (0,9% g/ v).
Men dient ervoor te zorgen dat de geprepareerde oplossing steriel blijft aangezien Elaprase geen conserveringsmiddelen of bacteriostatische stoffen bevat; er dient gebruik gemaakt te worden van aseptische technieken.
Na verdunning mag de oplossing niet worden geschud, maar moet voor vermenging voorzichtig heen en weer worden bewogen.
3.
De oplossing moet voorafgaand aan toediening visueel op vreemde deeltjes en verkleuring worden geïnspecteerd.
Niet schudden.
4.
Het verdient aanbeveling de toediening zo snel mogelijk te starten.
De chemische en fysieke stabiliteit van de verdunde oplossing is bij 25 °C gedurende 8 uur aangetoond.
5.
Dien Elaprase niet gelijktijdig met andere werkzame stoffen in hetzelfde intraveneuze infuus toe.
6.
Uitsluitend bestemd voor eenmalig gebruik.
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
22