BIJLAGE
VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT HET VEILIGE EN DOELTREFFENDE GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL, TEN UITVOER TE LEGGEN DOOR DE LIDSTATEN
1 VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT HET VEILIGE EN DOELTREFFENDE GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL, TEN UITVOER TE LEGGEN DOOR DE LIDSTATEN
De lidstaten van de EU dienen het volgende te waarborgen:
1.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen werkt in overleg met de nationale bevoegde autoriteiten een distributiesysteem uit en voert dit programma op nationaal niveau uit om ervoor te zorgen dat:
• het geneesmiddel alleen kan worden gedistribueerd nadat werd gecontroleerd of de patiënt daadwerkelijk een meningokokkenvaccinatie heeft gehad, die schriftelijk is bevestigd; • vóór het geneesmiddel wordt gedistribueerd alle beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg informatie hebben gekregen over de volgende belangrijke punten van zorg op het gebied van veiligheid: o hoofdpijn o infusiereactie o Neisseria en algemene infectie o risico van ernstige hemolyse na stopzetting van de behandeling met eculizumab en voorgestelde behandeling o zwangerschap en noodzaak van adequate anticonceptie voor vrouwen die kinderen kunnen baren o immunogeniteit o nier- en leverfunctiestoornis.
2.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen stemt vóór het in de handel brengen in met de invoering van een patiëntenkaartsysteem in elke lidstaat.
Op deze patiëntenkaart staan bijzonderheden over de klachten en symptomen van infecties alsook een mededeling dat de patiënt onmiddellijk medische hulp moet zoeken.
De kaart brengt beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg tevens op de hoogte van het feit dat de patiënt een behandeling met Soliris volgt.
3.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen stelt een gedetailleerde methodiek voor met betrekking tot de beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg en de patiëntenenquête.
Met de voorgestelde vragenlijst wordt niet alleen beoordeeld of de over eculizumab verstrekte informatie voldoet, maar wordt ook onderzoek verricht naar andere methoden om de doeltreffendheid van het risicobeperkingsprogramma te beoordelen (bijv. enquêtes om de naleving van de vaccinatierichtlijnen te controleren).
De evaluatie van de doelstellingen voor verspreiding van voorlichtingsmateriaal dient eveneens in overweging te worden genomen.
2
European Medicines Agency
EMEA/H/C/791
EUROPEES OPENBAAR BEOORDELINGSRAPPORT (EPAR)
SOLIRIS
EPAR-samenvatting voor het publiek
Dit document is een samenvatting van het Europees openbaar beoordelingsrapport (EPAR).
Doel ervan is uit te leggen hoe de op studies gebaseerde beoordeling van het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geleid tot de aanbevelingen wat betreft de gebruiksvoorwaarden.
Lees de bijsluiter (ook onderdeel van het EPAR) of neem contact op met uw arts of apotheker, als u meer informatie nodig heeft over uw aandoening of behandeling.
De wetenschappelijke discussie waarop de aanbevelingen van het CHMP zijn gebaseerd, is eveneens in het EPAR opgenomen.
Wat is Soliris?
Soliris is een concentraat waarvan een oplossing voor intraveneuze infusie (indruppeling in een ader) wordt gemaakt.
Het bevat de werkzame stof eculizumab.
Wanneer wordt Soliris voorgeschreven?
Soliris wordt gebruikt voor de behandeling van patiënten met paroxismale nachtelijke hemoglobinurie (PNH), een zeldzame, levensbedreigende genetische ziekte die ervoor zorgt dat de rode bloedcellen te snel worden afgebroken.
Dit leidt tot anemie (te weinig rode bloedcellen), trombose (de vorming van bloedstolsels in de bloedvaten) en donkergekleurde urine.
Aangezien het aantal patiënten met PNH klein is, wordt de ziekte als ‘ zeldzaam’ beschouwd, en Soliris werd op 17 oktober 2003 aangewezen als weesgeneesmiddel (een geneesmiddel voor zeldzame ziekten).
Het geneesmiddel is uitsluitend op doktersvoorschrift verkrijgbaar.
Hoe wordt Soliris gebruikt?
Soliris moet worden toegediend door medisch personeel, zoals een arts of verpleegkundige, onder toezicht van een arts die ervaring heeft met de behandeling van patiënten met bloedziekten.
De behandeling met Soliris bestaat uit een intraveneuze infusie van 600 mg in 25 tot 45 minuten eenmaal per week, gevolgd door 900 mg in de vijfde week.
Daarna moet de dosis op 900 mg worden gehandhaafd en ongeveer elke twee weken worden toegediend.
Ten minste twee weken voor de start van behandeling met Soliris moeten patiënten worden gevaccineerd tegen meningitis die wordt veroorzaakt door de bacterie Neisseria meningitidis met een herhaling van de vaccinatie volgens de huidige richtlijnen.
Soliris is niet onderzocht bij kinderen of bij patiënten met nier- of leverproblemen.
Patiënten die Soliris toegediend krijgen, moeten een speciale kaart krijgen waarop de verschijnselen van bepaalde typen infectie worden uitgelegd, en waarop hun wordt uitgelegd onmiddellijk medische zorg in te roepen als deze verschijnselen zich bij hen voordoen.
Hoe werkt Soliris?
Eculizumab, de werkzame stof in Soliris, is een monoklonaal antilichaam.
Dit is een antilichaam (een type eiwit) dat dankzij zijn speciale vorm een specifieke structuur in het lichaam (antigeen genaamd) herkent en zich hieraan bindt.
Eculizumab is ontwikkeld om te binden aan het complementeiwit C5, dat deel uitmaakt van het afweersysteem van het lichaam dat ‘ complement’ of ‘ complementsysteem’ wordt genoemd.
7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu ©EMEA 2007 Reproduction and/or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged Patiënten met PNH hebben een defect in een eiwit (CD59 genaamd) op het oppervlak van hun rode bloedcellen dat het complement er normaal van weerhoudt de cellen aan te vallen.
Door dit defect vernietigt het complement de rode bloedcellen.
Door het complementeiwit C5 te blokkeren voorkomt eculizumab dat het complement de cellen aanvalt, zodat de vernietiging van de rode bloedcellen wordt verminderd en de verschijnselen van de ziekte verbeteren.
Hoe is Soliris onderzocht?
De werking van Soliris werd eerst in het laboratorium getest voordat deze bij mensen werd onderzocht.
Solir is is bestudeerd in één belangrijk onderzoek met 88 volwassen patiënten met PNH die in het voorgaande jaar in verband met anemie ten minste vier bloedtransfusies hadden gekregen.
De werking van Soliris werd vergeleken met die van placebo (een schijnbehandeling).
De voornaamste graadmeters voor de werkzaamheid waren het deel van de patiënten bij wie de hemoglobinespiegels (gehalte in het bloed van een eiwit dat in rode bloedcellen voorkomt) boven hun persoonlijke streefwaarde bleven en het aantal transfusies van rode bloedcellen dat de patiënten in de eerste 26 weken van de behandeling nodig hadden.
Welke voordelen bleek Soliris tijdens de studies te hebben?
Soliris was werkzamer dan placebo wat betreft de verbetering van de verschijnselen van PNH.
In het belangrijkste onderzoek hadden 21 (49%) van de 43 patiënten die Soliris kregen, stabiele hemoglobinespiegels, en gemiddeld genomen hadden ze geen enkele transfusie van rode bloedcellen nodig.
Daarentegen had geen van de 44 patiënten die placebo kregen, stabiele hemoglobinespiegels, en hadden ze gemiddeld 10 transfusies nodig.
Welke risico’ s houdt het gebruik van Soliris in?
De meest voorkomende bijwerkingen van Soliris (waargenomen bij meer dan 1 op de 10 patiënten) zijn urineweginfectie (infectie van de structuren die de urine afvoeren), nasofaryngitis (ontsteking van neus en keel), infectie van de bovenste luchtwegen (verkoudheid), duizeligheid, hoofdpijn, diarree, misselijkheid, rugpijn, artralgie (gewrichtspijn), pyrexie (koorts) en contusie (kneuzing).
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Soliris.
Vanwege een verhoogd risico van meningitis (hersenvliesontsteking) mag Soliris niet worden toegediend aan mensen die zijn besmet met Neisseria meningitidis of die niet tegen deze bacterie zijn gevaccineerd.
Soliris mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor eculizumab, muizeneiwitten of voor een van de andere bestanddelen, of bij mensen van wie bekend is of bij wie verdenking bestaat dat ze een erfelijk tekort aan complementeiwitten hebben.
Waarom is Soliris goedgekeurd?
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Soliris groter zijn dan de risico’ s ervan voor de behandeling van patiënten met PNH, maar heeft opgemerkt dat het bewijs voor het voordeel van Soliris beperkt blijft tot patiënten die in het verleden bloedtransfusies hebben gekregen.
Het CHMP heeft aanbevolen een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Soliris.
Welke maatregelen worden er genomen om een veilig gebruik van Soliris te waarborgen?
Het bedrijf dat Soliris maakt, stemt in met de bijzonderheden van een systeem in elke lidstaat dat ervoor zorgt dat het geneesmiddel pas wordt verstrekt nadat is geverifieerd of de patiënt correct is gevaccineerd.
Daarnaast zal het artsen informatie verstrekken over de veiligheid van het geneesmiddel.
Overige informatie over Soliris:
De Europese Commissie heeft op 20 juni 2007 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Soliris verleend aan de firma Alexion Europe SAS.
Klik hier voor de samenvatting van het advies van het Comité voor weesgeneesmiddelen inzake Soliris.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Soliris.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 05-2007.
©EMEA 2007
2/2
EU-nummer
Fantasienaam
Sterkte
Farmaceutische vorm
Toedieningsweg
Verpakking
Inhoud (Concentratie)
Verpakkingsgrootte
EU/1/07/393/001
Soliris
300 mg
Concentraat voor oplossing voor infusie
Intraveneus gebruik Injectieflacon (glas)
30 ml (10 mg/ml) 1 injectieflacon
BIJLAGE I
SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
1 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Soliris 300 mg concentraat voor oplossing voor infusie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke injectieflacon van 30 ml bevat 300 mg eculizumab (10 mg/ml).
Eculizumab is een gehumaniseerd monoklonaal IgG2/4κ -antilichaam dat door middel van recombinant DNA-technologie in een NS0-cellijn wordt geproduceerd.
Na verdunning heeft de te infunderen oplossing een eindconcentratie van 5 mg/ml.
Hulpstoffen: natrium (5,00 mmol per dosis (1 injectieflacon))
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Concentraat voor Oplossing voor Infusie.
Heldere, kleurloze oplossing met een pH van 7,0.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicatie
Soliris (eculizumab) is aangewezen voor de behandeling van patiënten met paroxismale nachtelijke hemoglobinurie (PNH).
Bewijzen van de klinische voordelen van Soliris bij de behandeling van patiënten met PNH zijn beperkt tot patiënten met een voorgeschiedenis van transfusies.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Om het risico van meningokokkeninfectie (Neisseria meningitidis) te beperken, moeten alle patiënten ten minste twee weken vóór ze Soliris krijgen gevaccineerd worden; ze moeten bovendien een herhalingsvaccin krijgen in overeenstemming met de huidige medische vaccinatierichtlijnen (zie rubriek 4.4).
Soliris dient te worden toegediend door een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg en onder het toezicht van een arts met ervaring in de behandeling van patiënten met hematologische stoornissen.
Het doseringsschema bestaat uit een initiële fase van 5 weken, gevolgd door een onderhoudsfase:
•
Initiële fase:
600 mg eculizumab toegediend door middel van een wekelijkse, 25-45 minuten durende intraveneuze infusie gedurende de eerste vier weken, gevolgd door 900 mg eculizumab in de vijfde week van de initiële fase.
•
Onderhoudsfase:
900 mg Soliris toegediend via een 25-45 minuten durende intraveneuze infusie elke 14 ± 2 dagen (zie rubriek 5.1).
2 Zie voor aanwijzingen voor bereiding van de verdunde oplossingen rubriek 6.6.
Niet toedienen als intraveneuze ‘ push’ - of bolusinjectie.
Soliris mag alleen toegediend worden via een intraveneuze infusie zoals hieronder beschreven.
De verdunde oplossing van Soliris moet in 25-45 minuten worden toegediend door middel van intraveneuze infusie onder invloed van de zwaartekracht, met een spuitenpomp of een infusiepomp.
Tijdens toediening aan de patiënt hoeft de verdunde oplossing van Soliris niet tegen licht te worden beschermd.
Patiënten moeten gedurende één uur na infusie worden gecontroleerd.
Als zich tijdens de toediening van Soliris een ongewenste voorval voordoet, kan de infusie worden vertraagd of stopgezet, al naargelang het oordeel van de arts.
Als de infusie wordt vertraagd, mag de totale infusietijd niet langer dan twee uur bedragen.
Kinderen en adolescenten: er is geen ervaring met het gebruik van Soliris bij kinderen (zie rubriek 5.2).
Ouderen:
Soliris kan aan patiënten van 65 jaar en ouder worden toegediend.
Er zijn geen aanwijzingen dat bij de behandeling van ouderen speciale voorzorgsmaatregelen moeten worden genomen – hoewel ervaring met Soliris in deze patiëntenpopulatie nog beperkt is.
Nierfunctiestoornis: de veiligheid en werkzaamheid van Soliris zijn niet onderzocht bij patiënten met een nierfunctiestoornis.
Leverfunctiestoornis: de veiligheid en werkzaamheid van Soliris zijn niet onderzocht bij patiënten met een leverfunctiestoornis.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor eculizumab, muizeneiwitten of voor een van de hulpstoffen.
Geen behandeling met Soliris starten bij patiënten: • met een niet opgeloste infectie met Neisseria meningitidis; • die momenteel niet gevaccineerd zijn tegen Neisseria meningitidis; • van wie bekend is of bij wie verdenking bestaat dat ze erfelijke complementdeficiënties hebben.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Soliris oefent naar alle verwachting geen invloed uit op de aplastische component van anemie bij patiënten met PNH.
Meningokokkeninfectie: als gevolg van zijn specifieke werkingsmechanisme verhoogt Soliris de gevoeligheid van de patiënt voor meningokokkeninfectie (Neisseria meningitidis).
Patiënten met een dergelijke gevoeligheid zouden het risico kunnen lopen op een door weinig voorkomende serogroepen (voornamelijk Y, W135 en X) veroorzaakte ziekte, terwijl ook de mogelijkheid blijft bestaan dat meningokokkeninfectie door iedere andere serogroep optreedt.
Om het risico van infectie te verminderen, moeten alle patiënten ten minste twee weken vóór toediening van Soliris worden gevaccineerd en worden gerevaccineerd volgens de huidige medische vaccinatierichtlijnen.
Hiervoor worden tetravalente vaccins tegen serotypes A, C, Y en W135 sterk aanbevolen, bij voorkeur geconjugeerde vaccins.
Vaccinatie is mogelijk niet voldoende om meningokokkeninfectie te voorkomen.
Men dient officiële richtlijnen in overweging te nemen over het passende gebruik van antibacteriële stoffen.
Bij met Soliris behandelde patiënten zijn drie gevallen van meningokokkeninfectie gemeld: twee bij een gevaccineerde PNH-patiënt en één bij een niet- gevaccineerde patiënt met idiopathische membraneuze glomerulonefropathie.
Alle patiënten moeten worden gecontroleerd op vroege tekenen van meningokokkeninfectie, onmiddellijk beoordeeld indien
3 infectie wordt vermoed en zo nodig met antibiotica behandeld.
Patiënten moeten worden geïnformeerd over deze klachten en symptomen en over de te nemen maatregelen, met name het onmiddellijk raadplegen van een arts (zie de bijsluiter voor de patiënt voor een beschrijving).
Andere systemische infecties: wegens zijn werkingsmechanisme moet Soliris met voorzichtigheid worden toegepast bij patiënten met actieve systemische infecties.
In klinische onderzoeken waren de algehele ernst en frequentie van infecties bij met Soliris behandelde patiënten gelijk aan die bij met placebo behandelde patiënten, hoewel een stijging van het aantal en de frequentie van infecties, vooral als gevolg van ingekapselde bacteriën, niet kan worden uitgesloten.
Patiënten moeten in de bijsluiter voor de patiënt worden geïnformeerd om hen meer bewust te maken van potentieel ernstige infecties en de bijhorende klachten en symptomen.
Infusiereacties: net als geldt voor alle therapeutische eiwitten kan toediening van Soliris leiden tot infusiereacties of immunogeniteit die allergische reacties of overgevoeligheidsreacties (inclusief anafylaxie) zouden kunnen veroorzaken, hoewel de immuunsysteemaandoeningen die zich binnen 48 uur na toediening van Soliris in met Soliris uitgevoerde onderzoeken naar PNH en niet-PNH voordeden, niet van placebobehandeling verschilden.
In klinische onderzoeken heeft zich bij PNH- patiënten geen infusiereactie voorgedaan die stopzetting van Soliris noodzakelijk maakte.
Toediening van Soliris moet worden onderbroken bij alle patiënten bij wie zich ernstige infusiereacties voordoen; in dat geval moet een adequate medische behandeling worden toegepast.
Immunogeniteit: bij met Soliris behandelde patiënten zijn binnen alle PNH- en niet-PNH-onderzoeken zeldzame antilichaamreacties in een lage titer aangetoond met een frequentie (3,4%) die overeenkwam met die van placebo (4,8%).
Er werden geen patiënten gerapporteerd die na behandeling met Soliris neutraliserende antilichamen ontwikkelden en er is geen verband waargenomen tussen antilichaamontwikkeling en klinische respons of ongewenste voorvallen.
Immunisatie: voorafgaand aan instelling van een behandeling met Soliris wordt aanbevolen aan PNH- patiënten immunisaties toe te dienen in overeenstemming met de geldende immunisatierichtlijnen.
Daarnaast moeten alle patiënten ten minste 2 weken vóór ze Soliris toegediend krijgen, gevaccineerd worden tegen meningokokken.
Indien beschikbaar, worden tetravalente, geconjugeerde vaccins aanbevolen (zie meningokokkenziekte).
Behandeling met anticoagulantia: behandeling met Soliris zou de behandeling met anticoagulantia niet mogen beïnvloeden.
Laboratoriumonderzoek:
PNH-patiënten moeten worden gecontroleerd op klachten en verschijnselen van intravasculaire hemolyse, waaronder serumlactaatdehydrogenase (LDH) - spiegels in bloed.
Ook PNH-patiënten die met Soliris worden behandeld, moeten worden gecontroleerd op intravasculaire hemolyse door meting van de LDH-spiegels en mogelijk moet binnen het aanbevolen doseringsschema van 14 +/- 2 dagen gedurende de onderhoudsfase de dosis worden aangepast (maximaal elke 12 dagen).
Staken van de behandeling: patiënten die de behandeling met Soliris staken, moeten worden gecontroleerd op klachten en verschijnselen van ernstige intravasculaire hemolyse.
Ernstige intravasculaire hemolyse wordt vastgesteld aan de hand van LDH-spiegels die hoger zijn dan vóór de behandeling, in combinatie met een van de volgende symptomen: een absolute daling van meer dan 25% van de PNH-kloongrootte (in afwezigheid van verdunning als gevolg van transfusie) in maximum één week; een hemoglobineniveau van < 5 gm/dl of een daling van > 4gm/dl in maximum een week; angina; verandering in de geestestoestand; een daling van 50% in de serumcreatinineconcentratie of trombose.
Toezicht houden op elke patiënt die de behandeling met Soliris staakt gedurende minstens 8 weken om ernstige hemolyse en andere reacties op te sporen.
Indien ernstige hemolyse optreedt na het staken van een behandeling met Soliris, moeten de volgende procedures/behandelingen worden overwogen: bloedtransfusie (“ packed RBC’ s”) of exsanguinatietransfusie als de PNH-RBC’ s meer dan 50% van de totale RBC’ s bedragen (gemeten aan de hand van flowcytometrie); anticoagulatie, corticosteroïden of herinstellen van Soliris.
In klinische
4 onderzoeken naar PNH staakten zestien patiënten de behandeling met Soliris.
Ernstige hemolyse werd niet waargenomen.
Hulpstoffen: dit geneesmiddel bevat 5 mmol natrium per dosis (1 injectieflacon).
Hiermee dient rekening te worden gehouden bij patiënten die een natriumbeperkt dieet volgen.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap:
Er zijn voor Soliris geen klinische gegevens beschikbaar over blootstelling tijdens de zwangerschap.
Reproductieonderzoek bij dieren met eculizumab werd niet uitgevoerd (zie rubriek 5.3).
Het is bekend dat humaan IgG door de placentabarrière gaat.
Eculizumab kan dus aanleiding geven tot remming van de terminale complement in de bloedsomloop van de foetus.
Soliris mag dus niet toegediend worden aan zwangere vrouwen tenzij duidelijk noodzakelijk.
Vrouwen die kinderen kunnen baren, moeten gebruikmaken van een adequate anticonceptiemethode gedurende en tot 5 maanden na de behandeling.
Borstvoeding:
Het is niet bekend of eculizumab in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Aangezien veel geneesmiddelen en immunoglobulines in moedermelk worden uitgescheiden en vanwege de kans op ernstige bijwerkingen bij zuigelingen, dient de borstvoeding te worden gestaakt tijdens en tot 5 maanden na de behandeling.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd naar de effecten op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Eculizumab als behandeling van PNH werd onderzocht in drie klinische onderzoeken waaraan 195 met eculizumab behandelde patiënten deelnamen.
De meeste van deze patiënten werden opgenomen in het E05-001-verlengingsonderzoek.
In één hoofdstudie werd de eculizumab-behandelingsarm vergeleken met de placebobehandelingsarm.
De meest frequent gemelde bijwerkingen zijn hoofdpijn, nasofaryngitis, misselijkheid, pyrexie, myalgie, vermoeidheid en herpes simplex; elk van deze bijwerkingen trad op bij ten minste 5 op 100 patiënten.
Ongewenste voorvallen die zeer vaak (> 1/10) of vaak (> 5/100 en < 10/100) met eculizumab werden gemeld bij in totaal 140 patiënten in C04-001 en C04-002, staan in tabel 1 per systeem/orgaanklasse en voorkeursterm vermeld.
Ongewenste voorvallen waren doorgaans licht tot matig ernstig.
Weinig voorkomende of zeldzame voorvallen kunnen niet geschat worden als gevolg van het beperkte aantal patiënten dat aan de behandeling werd blootgesteld (195 PNH-patiënten).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 1:
In onderzoek C04-001 en C04-002 gemelde ongewenste voorvallen
5 Ongewenste voorvallen
Voorkeursterm
Systeem/orgaanklasse Infecties en infestaties
Zeer vaak (> 1/10) Urineweginfectie Nasofaryngitis Infectie van de bovenste luchtwegen
Vaak (5/100 – 1/10) Infectie van de luchtwegen Herpes simplex Sinusitis Virale infectie Gastro-enteritis
Psychiatrische aandoeningen Zenuwstelselaandoeningen
Duizeligheid Hoofdpijn
Insomnia
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
Epistaxis Faryngolaryngeale pijn Hoesten
Maagdarmstelselaandoeningen
Diarree Misselijkheid
Braken Buikpijn Pijn in bovenbuik Obstipatie
Huid- en onderhuidaandoeningen
Huiduitslag Pruritus
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
Rugpijn Artralgie
Myalgie Pijn in arm/been Spierkramp
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
Pyrexie
Influenza-achtige ziekte Vermoeidheid
Letsels, intoxicaties en verrichtingencomplicaties
Contusie
In het C04-001-onderzoek was hoofdpijn het meest voorkomende ongewenste voorval die met eculizumab werd waargenomen.
Hoofdpijn werd waargenomen bij 44,2% (19/43 patiënten) van de met eculizumab behandelde patiënten en bij 27,3% (12/44 patiënten) van de met placebo behandelde patiënten en was licht/matig bij alle op één na met eculizumab behandelde en op één na met placebo behandelde patiënten.
In de meeste gevallen was de hoofdpijn licht en werd deze na de initiële toedieningsfase van Soliris niet meer gemeld.
Daarnaast namen de volgende ongewenste voorvallen met Soliris met 5% of meer ten opzichte van placebo in frequentie toe: nasofaryngitis (25,0%), misselijkheid (17,1%), pyrexie (14,3%), myalgie (7,9%), moeheid (7,9%) en herpes simplex (5,7%).
Binnen de PNH-onderzoeken met eculizumab waren geen aanwijzingen voor een verhoogde incidentie van infectie ten opzichte van placebo, waaronder ernstige infecties, hevige infecties of multipele infecties.
Het meest ernstige ongewenste voorval was meningokokkensepticemie bij twee gevaccineerde PNH- patiënten (zie rubriek 4.4).
Bij 2% van de PNH-patiënten behandeld met Soliris werden lage antilichaamtiters gevonden.
Zoals bij alle eiwitten bestaat het risico van immunogeniteit.
Veiligheidsgegevens van andere klinische onderzoeken
Ondersteunende veiligheidsgegevens werden verkregen in elf klinische onderzoeken waarin 716 patiënten in zes populaties met andere aandoeningen dan PNH aan eculizumab werden blootgesteld.
Er was één niet-gevaccineerde patiënt met gediagnosticeerde idiopathische membraneuze glomerulonefropathie bij wie zich meningokokkenmeningitis voordeed.
Met betrekking tot andere ongewenste voorvallen en rekening houdend met alle dubbelblinde, placebogecontroleerde onderzoeken bij patiënten met andere aandoeningen dan PNH (N=526 patiënten met Soliris; N=221
6 patiënten met placebo), waren de met Soliris gemelde ongewenste voorvallen met een frequentie van 2% of hoger dan de met placebo gemelde frequentie: bovensteluchtweginfectie, huiduitslag en letsel.
4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: immunomodulatoren, ATC-code:
L04AA25.
Soliris is een recombinant gehumaniseerd monoklonaal IgG2/4k antilichaam dat bindt aan het humane complementeiwit C5 en de activering van het terminale complement remt.
Het antilichaam in Soliris bevat humane constante regio’ s en muriene complementariteitsbepalende regio’ s die overgezet worden op de humane framework lichte-keten en zware-keten variabele regio’ s.
Solir is is samengesteld uit twee 448 aminozuur zware ketens en twee 214 aminozuur lichte ketens en heeft een moleculair gewicht van ongeveer 148kDa.
Soliris wordt geproduceerd in een muizenmyeloom (NS0-cellijn)-expressiesysteem en gezuiverd door affiniteits- en ionverwisselingschromatografie.
Het productieproces van de bulksubstantie omvat ook specifieke virusinactivering en -verwijdering.
Werkingsmechanisme Eculizumab, het werkzame bestanddeel in Soliris, is een remmer van het terminale complement, die met hoge affiniteit specifiek bindt aan het complementeiwit C5, waardoor de splitsing tot C5a en C5b wordt geremd en de vorming van het terminalecomplementcomplex C5b-9 wordt voorkomen.
Soliris herstelt dus de controle van het terminale complement in het bloed van PNH-patiënten en remt de via het terminale complement gemedieerde intravasculaire hemolyse bij PNH-patiënten.
Eculizumab beschermt de vroege componenten van de complementactivatie die essentieel zijn voor opsonisatie van micro-organismen en voor de klaring van immuuncomplexen.
Toediening van Soliris resulteert in een snelle een aanhoudende vermindering van de activiteit van het terminale complement.
Serumconcentraties van eculizumab van ongeveer 35 microgram/ml zijn voldoende voor een vrijwel volledige remming van de door het terminale complement gemedieerde intravasculaire hemolyse bij de meeste PNH-patiënten.
Toediening van Soliris resulteerde in een snelle en langdurige vermindering van de door het terminale complement gemedieerde hemolytische activiteit.
Klinische studies De veiligheid en werkzaamheid van Soliris bij PNH-patiënten met hemolyse werden beoordeeld in een gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd onderzoek van 26 weken (C04-001); ook werden PNH-patiënten behandeld met Soliris in een eenarmig onderzoek van 52 weken (C04-002); en in een langetermijnverlengingsonderzoek (E05-001).
Vóór ze Soliris kregen, werden de patiënten gevaccineerd tegen meningokokken.
In alle onderzoeken bedroeg de dosis Soliris 600 mg elke 7 ± 2 dagen gedurende 4 weken, gevolgd door 900 mg van het onderzoeksgeneesmiddel 7 ± 2 dagen later en vervolgens een dosis van 900 mg elke 14 ± 2 dagen gedurende de resterende onderzoeksduur.
Soliris werd toegediend als een 25-45 minuten durende, intraveneuze infusie.
In onderzoek C04-001 (TRIUMPH) werden PNH-patiënten met ten minste vier transfusies in de voorafgaande 12 maanden, een concentratie van PNH-cellen van minstens 10%, bevestigd aan de hand van flowcytometrie en een aantal bloedplaatjes van minstens 100 000/microliter willekeurig ingedeeld in een Soliris-groep (n = 43) of een placebogroep (n = 44).
Vóór randomisering ondergingen alle
7 patiënten een initiële observatieperiode om de behoefte aan RBC-transfusie te bevestigen en om de hemoglobineconcentratie (het vastgestelde punt) te bepalen dat de individuele eindpunten hemoglobinestabilisatie en transfusie zou moeten definiëren.
De vooraf vastgestelde hemoglobineconcentratie bedroeg maximum 9g/dl bij patiënten met symptomen en maximum 7g/dl bij patiënten zonder symptomen.
De primaire eindpunten voor werkzaamheid waren de hemoglobinestabilisatie (patiënten die een hemoglobineconcentratie boven het vastgestelde hemoglobinepunt en geen RBC (“ packed red blood cell”) -transfusies nodig hadden gedurende volledige periode van 26 weken) en de behoefte aan bloedtransfusies.
Vermoeidheid en gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven waren relevante secundaire eindpunten.
Hemolyse werd voornamelijk bewaakt door een meting van de serum-LDH-concentraties; de hoeveelheid PNH-RBC’ s werd gecontroleerd aan de hand van flowcytometrie.
Patiënten die bij baseline anticoagulantia en systemische corticosteroïden kregen, namen deze geneesmiddelen tijdens het onderzoek verder in.
De belangrijkste patiëntkenmerken bij baseline waren met elkaar in overeenstemming gebracht (zie tabel 2).
In de niet-gecontroleerde study CO4-002 (SHEPHERD) kregen PNH-patiënten met ten minste één transfusie in de voorafgaande 24 maanden en ten minste 30 000 platelets/microliter Soliris toegediend gedurende een periode van 52 weken.
Samengaande medicaties bevatten antitrombotische middelen bij 63% van de patiënten en systemische corticosteroïden bij 40% van de patiënten.
Zie tabel 2 voor patiëntkenmerken bij baseline.
Tabel 2:
Demografische gegevens en kenmerken van de patiënten in C04-001 en C04-002
C04-001
C04-002
Parameter
Placebo
Soliris
Soliris
N = 44
N = 43
N = 97
Gemiddelde leeftijd (SD)
38,4 (13,4)
42,1 (15,5)
41,1 (14,4)
Geslacht-Vrouw (%)
29 (65,9)
23 (53,5)
49 (50,5)
Voorgeschiedenis van aplastische anemie of MDS (%)
12 (27,3)
8 (18,7)
29 (29,9)
Gelijktijdig gebruik van anticoagulantia (%)
20 (45,5)
24 (55,8)
59 (61)
Gelijktijdige behandeling met
steroïden/immunosuppressiva (%)
16 (36,4)
14 (32,6)
46 (47,4)
Stopzetting behandeling
10
2
1
PRBC in voorafgaande 12 maanden (mediaan
18,0 (12,0;
(Q1,Q3))
17,0 (13,5; 25,0)
24,0)
8,0
(4,0; 24,0)4
Gemiddeld Hb-gehalte (g/dl) bij vastgesteld punt (SD)
7,7 (0,75)
7,8 (0,79)
N/B
LDH-spiegels vóór behandeling (mediaan, U/l) Vrij hemoglobine bij baseline (mediaan, mg/dl)
2234,5 46,2
2032,0 40,5
2051,0 34,9
In TRIUMPH vertoonden de met Soliris behandelde patiënten een significant verminderde (p < 0,001) hemolyse wat leidde tot een verbetering van de anemie zoals aangegeven door de verhoogde hemoglobinestabilisatie en de verlaagde behoefte aan RBC-transfusies in vergelijking met de met placebo behandelde patiënten (zie tabel 3).
Deze effecten konden worden waargenomen bij patiënten in elk van de drie RBC-transfusielagen vóór de studie (4-14 eenheden; 15-25 eenheden; > 25 eenheden).
Na een behandeling van 3 weken met Soliris meldden de patiënten minder vermoeidheid en een betere gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven.
Wegens de omvang van de studiepopulatie en de duur van de studie konden de effecten van Soliris op trombotische voorvallen niet worden bepaald.
In het SHEPERD-onderzoek voltooiden 96 van de 97 in de studie opgenomen patiënten het onderzoek (één patiënt overleed als gevolg van een trombose).
Een afname van de intravasculaire
8 hemolyse, gemeten aan de hand van de serum-LDH-spiegels, hield aan gedurende de volledige behandelingsperiode en resulteerde in een verminderde behoefte aan transfusies, een kleinere behoefte aan RBC-transfusies en minder vermoeidheid.
Zie tabel 3.
Tabel 3:
Werkzaamheidseindpunten in C04-001 en C04-002
C04-001
C04-002 *
Placebo
Soliris
P– Solir
Soliris P– Soliris
P–
Percentage patiënten met gestabiliseerde
N
= 44
N
= 43
waarde
N = 97
waarde2
hemoglobinespiegels aan het einde van het onderzoek PRBC getransfundeerd tijdens
49
< 0,001
NVT
behandeling (mediaan) Geen noodzaak van transfusies
10
< 0,001
0,0
< 0,001
tijdens behandeling (%) LDH-spiegels aan einde van het
51
< 0,001
51
< 0,001
onderzoek (mediaan, E/l) LDH-AUC aan einde van het
2 167
239
< 0,001
269
< 0,001
onderzoek (mediaan, E/l x dag) Vrij hemoglobine aan einde van
411 822
58 587
< 0,001
-632 264
< 0,001
het onderzoek (mediaan, mg/dl) FACIT-vermoeidheid
62
5
< 0,001
5
< 0,001
(effectgrootte)
1,12
< 0,001
1,14
< 0,001
* Resultaten van onderzoek C04-002 verwijzen naar vergelijkingen tussen de toestand vóór en die na behandeling.
Van de 195 patiënten uit onderzoek C04-001, C04-002 en andere initiële onderzoeken, werden de met Soliris behandelde PNH-patiënten opgenomen in een langdurige verlengingsstudie (E05-001).
Alle patiënten behielden een vermindering van de intravasculaire hemolyse over een totale blootstellingstijd aan Soliris van 10 tot maximum 54 maanden.
Er waren minder trombotische voorvallen met Soliris dan gedurende dezelfde periode vóór behandeling.
Dit resultaat werd echter alleen aangetoond in niet-gecontroleerde klinische onderzoeken.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Farmacokinetiek en geneesmiddelmetabolisme:
Metabolisme: humane antilichamen ondergaan endocytotische afbraak in de cellen van het reticulo- endotheliale systeem.
Eculizumab bevat alleen van nature voorkomende aminozuren en heeft geen bekende metabolieten.
Humane antilichamen worden overwegend gekataboliseerd door lysosomale enzymen tot kleine peptiden en aminozuren.
Eliminatie: er zijn voor Soliris geen specifieke onderzoeken uitgevoerd ter beoordeling van de excretie/eliminatieroutes via lever, nier, long en maagdarmkanaal.
In normale nieren worden geen antilichamen uitgescheiden en deze kunnen vanwege hun afmeting niet worden gefiltreerd.
Farmacokinetische parameters:
Bij 40 patiënten met PNH werd een één-compartimenteel model gebruikt om de farmacokinetische parameters na meervoudige doses te bepalen.
De gemiddelde klaring bedroeg 0,31 ± 0,12 ml/uur/kg),
9 het gemiddelde distributievolume bedroeg 110,3 ± 17,9 ml/kg; de gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd 11,3 ± 3,4 dagen.
Op basis van deze gegevens wordt voorspeld dat de steady-state intreedt na ongeveer 49-56 dagen.
De farmacodynamische werking correleert direct met de serumconcentraties eculizumab en handhaving van dalspiegels hoger dan ≥ 35 microgram/ml resulteert bij de meeste patiënten in een vrijwel volledige blokkade van de hemolytische activiteit.
Specifieke populaties:
Er zijn geen formele onderzoeken uitgevoerd ter beoordeling van de farmacokinetiek bij toediening van Soliris aan specifieke patiëntenpopulaties gebaseerd op geslacht, ras, leeftijd (pediatrisch of geriatrisch) of nier- of leverfunctiestoornis.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
De specificiteit van eculizumab voor C5 in humaan serum werd in twee in-vitro-onderzoeken beoordeeld.
De weefselkruisreactiviteit van eculizumab werd beoordeeld door bepaling van de binding aan een panel van 38 humane weefsels.
De C5-expressie in het panel van de in deze studie onderzochte humane weefsels komt overeen met gepubliceerde rapporten over C5-expressie, aangezien de aanwezigheid van C5 is gemeld in glad en dwarsgestreept spierweefsel en in renaal proximaal tubulusepitheel.
Er werd geen onverwachte weefselkruisreactiviteit waargenomen.
In een toxiciteitsonderzoek van 26 weken uitgevoerd bij muizen met een surrogaat antilichaam gericht tegen murien C5, had behandeling geen effect op de onderzochte toxiciteitsparameters.
In de loop van het onderzoek werd bij zowel mannetjes- als vrouwtjesmuizen de hemolytische activiteit effectief geblokkeerd.
Met eculizumab is geen reproductieonderzoek bij dieren uitgevoerd.
Er werden geen duidelijke behandelinggerelateerde
effecten
of
negatieve effecten w
effecten of negatieve effecten
waargenomen
in
reproductietoxiciteitsonderzoeken bij muizen met een surrogaat terminaalcomplementremmend antilichaam.
Wanneer de moeder werd blootgesteld aan het antilichaam in de fase van de organogenese, werden twee gevallen van retinadysplasie en één geval van navelbreuk vastgesteld bij 230 nakomelingen van moeders die blootgesteld waren aan een hoge antilichaamdosis (ongeveer 4 maal de maximaal aanbevolen dosis Soliris bij mensen, gebaseerd op een vergelijking van het lichaamsgewicht); de blootstelling gaf echter geen aanleiding tot een stijging van het foetale verlies of neonataal overlijden.
Er werden geen dieronderzoeken uitgevoerd om het genotoxisch en carcinogeen potentieel van eculizumab of het effect ervan op de vruchtbaarheid te evalueren.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Monobasisch natriumfosfaat Dibasisch natriumfosfaat Natriumchloride Polysorbaat 80 Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
10 Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6.
6.3 Houdbaarheid
30 maanden.
Na verdunning moet het geneesmiddel onmiddellijk gebruikt worden.
De chemische en fysische stabiliteit ervan werd echter tot 24 uur aangetoond bij een temperatuur van 2 – 8 ° C.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
30ml concentraat in een injectieflacon (type-I-glas) met een stop (butyl, gesiliconiseerd) en een verzegeling (aluminium) met flip-off-dop (polypropyleen).
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Soliris moet worden toegediend door een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg.
Behandeling met Soliris mag niet worden gestart zonder voorafgaande vaccinatie tegen Neisseria meningitidis, minstens 2 weken vóór de eerste toediening.
Aan alle patiënten moet ten minste twee weken vóór de eerste dosis Soliris een meningokokkenvaccin worden toegediend (zie rubriek 4.4).
Vóór toediening moet de verdunde oplossing van Soliris visueel worden gecontroleerd op vaste deeltjes en verkleuring.
Instructies:
Reconstructie en verdunning moeten worden uitgevoerd in overeenstemming met de voorschriften voor goede werkmethoden, voornamelijk met betrekking tot de naleving van asespis.
Zuig de volledige hoeveelheid Soliris op uit de injectieflacon(s) met behulp van een steriele injectiespuit.
Breng de aanbevolen dosis over in een infuuszak.
Verdun Soliris tot een eindconcentratie van 5 mg/ml door aan de infuuszak 0,9% natriumchloride, 0,45% natriumchloride of 5% dextrose aan water als verdunningsmiddel toe te voegen.
Het eindvolume van een 5 mg/ml verdunde oplossing is 120 ml voor 600mg-doses of 180 ml voor 900mg-doses.
De oplossing moet helder en kleurloos zijn.
De infuuszak met de verdunde oplossing voorzichtig schudden om ervoor te zorgen dat het geneesmiddel en het verdunningsmiddel goed worden gemengd.
Voorafgaand aan toediening moet de verdunde oplossing op kamertemperatuur komen door blootstelling aan de omgevingslucht.
Gooi eventueel ongebruikt product dat overblijft in een injectieflacon altijd weg; het product bevat namelijk geen bewaarmiddelen.
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig de lokale voorschriften.
11 7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Alexion Europe SAS 54-56 avenue Hoche 75008 Parijs FRANKRIJK
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/07/393/001
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
20 Juni 2007
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
20 Juni 2007
< Uitgebreide informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu >
12 BIJLAGE II
A.
FABRIKANTEN VAN HET BIOLOGISCH WERKZAME BESTANDDEEL EN HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE B.
VOORWAARDEN VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
13 A.
FABRIKANTEN VAN HET BIOLOGISCH WERKZAME BESTANDDEEL EN
HOUDER
VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAAR
DER VAN DE
VERGUNNING
VOOR DE
VERVAARDIGING
VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikanten van het biologisch werkzame bestanddeel
Lonza Biologics, Inc.
101 International Drive Pease International Tradeport Portsmouth, New Hampshire 03801 VS
Lonza Biologics, plc.
228 Bath Road Slough Berkshire SL1 4DX Verenigd Koninkrijk
Alexion Pharmaceuticals, Inc.
352 Knotter Drive Cheshire, Connecticut 06410 VS
Naam en adres van de fabrikant verantwoordelijk voor vrijgifte
Almac Pharma Services 22 Seagoe Industrial Estate Craigavon BT63 5QD Verenigd Koninkrijk
B.
VOORWAARDEN VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN BETREFFENDE DE LEVERING EN HET GEBRUIK OPGELEGD AAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Geneesmiddel onderworpen aan beperkt medisch recept (zie Bijlage I:
Samenvatting van de productkenmerken, rubriek 4.2).
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN BETREFFENDE HET VEILIGE EN DOELTREFFENDE GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL
1.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen (MAH) moet in overleg met de nationale bevoegde autoriteiten een distributiesysteem uitwerken en dit programma op nationaal niveau uitvoeren om te waarborgen dat:
• het geneesmiddel alleen kan worden gedistribueerd nadat werd gecontroleerd of de patiënt daadwerkelijk een meningokokkenvaccinatie heeft gehad, die schriftelijk is bevestigd; • vóór het geneesmiddel wordt gedistribueerd alle beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg informatie hebben gekregen over de volgende belangrijke punten van zorg op het gebied van veiligheid:
o o o
hoofdpijn infusiereactie Neisseria en algemene infectie
14 o risico van ernstige hemolyse na stopzetting van de behandeling met eculizumab en voorgestelde behandeling o zwangerschap en noodzaak van adequate anticonceptie voor vrouwen die kinderen kunnen baren o immunogeniteit o nier- en leverfunctiestoornis.
2.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen moet vóór het in de handel brengen instemmen met de invoering van een patiëntenkaartsysteem in elke lidstaat.
Op deze patiëntenkaart staan bijzonderheden over de klachten en symptomen van infecties alsook een mededeling dat de patiënt onmiddellijk medische hulp moet zoeken.
De kaart brengt beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg tevens op de hoogte van het feit dat de patiënt een behandeling met Soliris volgt.
3.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen stelt een gedetailleerde methodiek voor met betrekking tot de beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg en de patiëntenenquête.
Met de voorgestelde vragenlijst wordt niet alleen beoordeeld of de over eculizumab verstrekte informatie voldoet, maar wordt ook onderzoek verricht naar andere methoden om de doeltreffendheid van het risicobeperkingsprogramma te beoordelen (bijv. enquêtes om de naleving van de vaccinatierichtlijnen te controleren).
De evaluatie van de doelstellingen voor verspreiding van voorlichtingsmateriaal dient eveneens in overweging te worden genomen.
• ANDERE VOORWAARDEN
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen moet garanderen dat het systeem van geneesmiddelenbewaking operationeel is vóór het geneesmiddel in de handel wordt gebracht en zo lang het in de handel gebrachte geneesmiddel wordt gebruikt.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen verbindt zich ertoe om de onderzoeken en aanvullende activiteiten op het gebied van geneesmiddelenbewaking, zoals beschreven in het Geneesmiddelenbewakingsprogramma, uit te voeren.
Er dient een geactualiseerd risicobeheerplan te worden voorzien, overeenkomstig de CHMP-richtsnoer inzake risicobeheersystemen voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik.
15 BIJLAGE III
ETIKETTERING EN BIJSLUITER
16 A.
ETIKETTERING
17 GEGEVENS DIE OP DE BUITEN- EN DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
Doosetiket
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Soliris 300 mg concentraat voor oplossing voor infusie Eculizumab
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Elke injectieflacon van 30 ml bevat 300 mg eculizumab (10 mg/ml).
Eculizumab is een gehumaniseerd monoklonaal IgG2/4k antilichaam dat met behulp van recominbante DNA-technologie geproduceerd wordt in een NS0-cellijn.
Na verdunning bedraagt de eindconcentratie van de oplossing die moet worden geïnfundeerd 5 mg/ml.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Natrium in de vorm van chloride, dibasisch fosfaat, monobasisch fosfaat, polysorbaat 80 en water voor injectie.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
Concentraat voor oplossing voor infusie 1 x 30 ml (10 mg/ml)
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor intraveneus gebruik.
Verdunnen vóór gebruik.
Vóór gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
18 EXP:
Na verdunning moet het geneesmiddel onmiddellijk gebruikt worden, binnen 24 uur.
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Eventueel ongebruikt product of afvalmateriaal moet verwijderd en verwerkt worden in overeenstemming met de lokale vereisten.
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
Alexion Europe SAS 54-56 avenue Hoche 75008 PARIJS Frankrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/07/393/001
13.
PARTIJNUMMER
PARTIJ:
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Motivering voor uitzondering van braille is aanvaard.
19 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Injectieflacon voor eenmalig gebruik in type-I-glas
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN TOEDIENINGWEG(EN)
Soliris 300 mg concentraat voor oplossing voor infusie Eculizumab Voor intraveneus gebruik
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
Verdunnen vóór gebruik.
Vóór gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP:
4.
PARTIJNUMMER
PARTIJ
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
30 ml (10 mg/ml)
6.
OVERIGE
20 B.
BIJSLUITER
21 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Soliris 300 mg, concentraat voor oplossing voor infusie Eculizumab
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter.
Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in
deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Soliris en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voor u Soliris gebruikt 3.
Hoe wordt Soliris gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Soliris 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT SOLIRIS IS EN WAARVOOR HET WORDT GEBRUIKT
De werkzame stof in Soliris is eculizumab; deze stof behoort tot de categorie van geneesmiddelen die monoklonale antilichamen genoemd worden.
Eculizumab bindt aan en remt een specifiek eiwit in het lichaam dat ontsteking veroorzaakt.
Soliris wordt gebruikt voor de behandeling van patiënten met paroxysmale nachtelijke hemoglobinurie (PNH), een ziekte die het bloedsysteem aantast.
Bij patiënten met PNH kunnen de rode bloedcellen vernietigd worden.
Dit kan aanleiding geven tot bloedarmoede (anemie), vermoeidheid, moeilijkheden bij het functioneren, pijn, donkere urine, kortademigheid en bloedklonters.
Eculizumab kan de ontstekingsreactie van het lichaam blokkeren en dus ook het vermogen van het lichaam om zijn eigen, kwetsbare PNH-cellen aan te vallen en te vernietigen.
Er bestaat enkel ervaring in de behandeling van patiënten met een voorgeschiedenis van transfusies.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U SOLIRIS GEBRUIKT
Gebruik SOLIRIS niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor eculizumab, muizeneiwitten of als u een allergische
reactie vertoond hebt op andere monoklonale antilichamen, of voor één van de andere bestanddelen van Soliris (zie rubriek 6 voor de bestanddelen van de Soliris);
- als u niet gevaccineerd bent tegen meningitisinfectie;
- als u een meningitisinfectie hebt;
- als u lijdt aan een ziekte die uw immuunsysteem aantast.
Wees extra voorzichtig met Soliris
Waarschuwing voor hersenvliesontsteking:
Door behandeling met Soliris kan uw natuurlijke weerstand tegen infecties afnemen, in het bijzonder tegen bepaalde organismen die hersenvliesontsteking (meningitis) veroorzaken.
Raadpleeg vóór aanvang van de behandeling met Soliris uw arts om er ervoor te zorgen dat u ten minste 2 weken vóór u de behandeling start, wordt gevaccineerd tegen Neisseria meningitidis, een organisme dat hersenvliesontsteking veroorzaakt, of om u ervan te verzekeren dat uw laatste
22 meningitisvaccinatie nog geldig is.
U moet er zich van bewust zijn dat vaccinatie dit type infectie mogelijk niet voorkomt.
Het is mogelijk dat uw arts van oordeel is dat u, in overeenstemming met de nationale aanbevelingen, bijkomende maatregelen dient te nemen om infectie te vermijden.
Verschijnselen van hersenvliesontsteking Omdat het belangrijk is dat bepaalde typen infecties bij patiënten die Soliris krijgen toegediend snel worden herkend en behandeld, ontvangt u een kaart die u bij u moet dragen waarop specifieke waarschuwingsverschijnselen vermeld staan.
Deze kaart heet: “ Patiëntenveiligheidskaart”.
Als zich bij u een van de volgende verschijnselen voordoet, moet u uw arts onmiddellijk op de hoogte brengen
- hinderlijke hoofdpijn met misselijkheid of braken;
- hinderlijke hoofdpijn met een stijve nek of rug;
- koorts;
- koorts en huiduitslag;
- verwardheid;
- hevige spierpijn in combinatie met griepachtige verschijnselen;
- gevoeligheid voor licht.
Behandeling van hersenvliesontsteking op reis Als u reist in een afgelegen gebied waar u geen contact kunt opnemen met uw arts of waar u tijdelijk geen medische behandeling kunt ontvangen, kan uw arts vooraf als voorzorgsmaatregel een recept uitschrijven voor een antibioticum tegen Neisseria meningitidis dat u bij u draagt.
Als zich bij u een van bovenstaande verschijnselen voordoet, moet u een antibioticumtablet innemen.
U moet eraan denken zo snel mogelijk een arts te raadplegen, ook al voelt u zich beter nadat u de antibioticumtabletten heeft ingenomen.
Infecties Als u aan een infectie lijdt, moet u uw arts daarvan op de hoogte stellen voordat u Soliris gaat gebruiken.
Allergische reacties Soliris bevat een eiwit; eiwitten kunnen bij sommige mensen allergische reacties veroorzaken.
Soliris gebruiken in combinatie met andere geneesmiddelen Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Soliris gebruiken met voedsel en drank Wisselwerkingen tussen uw behandeling met Soliris en voedingsmiddelen of drank zijn onwaarschijnlijk.
Vrouwen die kinderen kunnen baren Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten gebruikmaken van een passende anticonceptiemethode tijdens de behandeling en tot 5 maanden na de behandeling.
Zwangerschap en borstvoeding
Vraag uw arts of apotheker om advies vóór u een geneesmiddel gebruikt.
Zwangerschap Licht uw arts in als u zwanger bent of zwanger wilt worden vóór u met de behandeling met Soliris begint.
Het gebruik van Soliris is niet aanbevolen tijdens de zwangerschap.
Borstvoeding
23 Uw baby kan via de moedermelk Soliris binnenkrijgen.
U mag dan ook geen borstvoeding geven als u Soliris gebruikt.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines De effecten op de rijvaardigheid en het gebruik van machines zijn niet onderzocht.
Zoals bij alle geneesmiddelen dient u uw arts om advies te vragen.
Ouderen Er zijn aanwijzingen dat speciale voorzorgsmaatregelen noodzakelijk zijn bij de behandeling van ouderen (vanaf 65 jaar), hoewel er nog maar beperkte ervaring op dit gebied bestaat.
Kinderen en adolescenten Soliris is niet toegediend aan patiënten jonger dan 18 jaar.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Soliris Dit geneesmiddel bevat 5,00 mmol natrium per dosis (1 injectieflacon).
Hiermee moet rekening worden gehouden bij patiënten die een natriumbeperkt dieet volgen.
3.
HOE SOLIRIS GEBRUIKT WORDT
Voorafgaand aan de behandeling bespreekt uw arts met u het belang van:
- vaccinatie tegen meningitis,
- kennis van verschijnselen die samenhangen met infectie en
- zorgvuldige controle door uw arts na stopzetting van de behandeling met Soliris.
Ten minste 14 dagen voor u met de behandeling met Soliris begint, dient uw arts u een vaccin tegen meningitis toe als dit nog niet eerder was toegediend of als uw vaccinatie verlopen is.
Instructies voor correct gebruik De behandeling wordt toegediend door uw art of een andere beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg door middel van infusie van verdunde Soliris uit de injectieflacon uit een infuuszak via een slangetje rechtstreeks in een van uw aders.
Aanbevolen wordt dat voor het begin van uw behandelingen, de zogeheten initiële fase, een periode van vijf weken wordt aangehouden en dat deze wordt gevolgd door een onderhoudsfase.
Initiële fase: • Wekelijks gedurende de eerste vier weken dient uw arts een intraveneuze infusie van verdunde Soliris toe.
Elke infusie bestaat uit een dosis van 600 mg (2 injectieflacons van 30 ml) en neemt ongeveer 30 minuten in beslag. • In de vijfde week dient uw arts een intraveneuze infusie van verdunde Soliris toe in een dosis van 900 mg (3 injectieflacons van 30 ml) gedurende een periode van 30 minuten.
Onderhoudsfase: • Na de vijfde week dient uw arts als langdurige behandeling elke twee weken 900 mg verdunde Soliris toe.
Na elke infusie wordt u ongeveer één uur geobserveerd.
De instructies van uw arts moeten zorgvuldig worden opgevolgd.
Wat u moet doen als u meer van Soliris heeft gebruikt dan u zou mogen Als u vermoedt dat u per ongeluk een hogere dosis Soliris toegediend heeft gekregen dan is voorgeschreven, neem dan contact op met uw arts voor advies.
Wat u moet doen als u een afspraak voor behandeling met Soliris bent vergeten Als u een afspraak vergeet, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts voor advies en zie de rubriek “ Als u stopt met het gebruik van Soliris” hieronder.
24 Als u stopt met het gebruik van Soliris Onderbreking of beëindiging van de behandeling met Soliris kan ertoe leiden dat uw verschijnselen van PNH snel en ernstiger terugkeren na stopzetting van de behandeling met Soliris.
Als u de behandeling met Soliris stopzet, bespreekt uw arts de mogelijke bijwerkingen met u en legt de risico’ s uit.
Uw arts blijft u dan nog steeds nauwlettend controleren.
Het risico van stopzetting van Soliris omvat onder meer een versterkte vernietiging van uw rode bloedcellen, wat kan leiden tot:
- een aanzienlijke daling van uw aantal rode bloedcellen (bloedarmoede),
- verwardheid of niet alert zijn,
- pijn op de borst of angina pectoris,
- een stijging van uw creatinespiegel in serum (problemen met uw nieren) of
- trombose (stolselvorming in het bloed).
Als u een of meer van deze symptomen vertoont, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.
Als u nog vragen heeft over het gebruik van dit geneesmiddel, vraag dan uw arts of apotheker.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Soliris bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
De bijwerkingen van Soliris zijn doorgaans licht tot matig ernstig.
Uw arts bespreekt de mogelijke bijwerkingen met u en bespreekt voorafgaand aan de behandeling de risico’ s en voordelen van Soliris met u.
Als u niet zeker weet wat de onderstaande bijwerkingen inhouden, vraag uw arts dan om uitleg.
Zeer vaak voorkomende bijwerkingen (treden op bij ten minste 1 op 10 patiënten):
Loopneus, keelpijn, infectie van de urinewegen (blaasontsteking), hoofdpijn, duizeligheid, misselijkheid, diarree, rugpijn, gewrichtspijn, koorts en blauwe plekken.
Vaak voorkomende bijwerkingen (treden op bij ten minste 5 op 100 patiënten en bij minder dan 10 op 100 patiënten): herpes simplex (koortsblaasjes), infectie van de sinussen (sinusitis), virale infectie, maagdarmontsteking (gastro-enteritis), longinfectie, slapeloosheid, hoesten, keelpijn, bloedneus, buikpijn, verstopping, braken, pijn in de bovenbuik, jeuk, huiduitslag, spierpijnen, pijn in de ledematen (armen en benen), spierkramp, vermoeidheid en griepachtige toestanden.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts of apotheker.
5.
HOE U SOLIRIS BEWAART
Buiten het bereik van kinderen houden.
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
Gebruik Soliris niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op het etiket “ EXP”.
Na verdunning moet het product binnen 24 uur gebruikt worden.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
25 Wat Soliris bevat
Het werkzame bestanddeel is eculizumab (300 mg/30 ml in een injectieflacon, overeenkomend met 10mg/ml).
De andere bestanddelen zijn:
- monobasisch natriumfosfaat
- dibasisch natriumfosfaat
- natriumchloride
- polysorbaat 80 (plantaardige herkomst)
- verdunningsmiddel: water voor injecties
Hoe Soliris eruit ziet en inhoud van de verpakking Soliris heeft de verschijningsvorm van een concentraat voor oplossing voor infusie (30 ml in een injectieflacon – individueel verpakt).
Soliris is een heldere en kleurloze oplossing.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant:
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
Alexion Europe SAS 54-56 avenue Hoche 75008 Parijs Frankrijk
Fabrikant:
Almac Pharma Service Seagoe Industrial Estate Craigavon BT63 5QD Verenigd Koninkrijk
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen.
België/Belgique/Belgien Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris/Parijs France/Frankrijk
Luxembourg/Luxemburg Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris France
Tél/Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
Tél/Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Ð¤ÑÐ°Ð½ÑÐ¸Ñ
Magyarország Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Franciaország
TeÐ».: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
Č eská republika Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Francie
Malta Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Franza
Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18
Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18
26 alexion.france@alxn.com
alexion.france@alxn.com
Danmark Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Frankrig
Nederland Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Frankrijk
Tlf: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
Deutschland Alexion Pharma Germany Landsberger Strasse 155 80687 Munich Deutschland
Norge Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Frankrike Tlf: +33 (0) 1 56 60 52 18
Tel: +49 89 57 95 96 41 alexion.germany@alxn.com
alexion.france@alxn.com
Eesti Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Prantsusmaa Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18
Österreich Alexion Pharma Germany Landsberger Strasse 155 80687 Munich Deutschland
alexion.france@alxn.com
Tel: +49 89 57 95 96 41 alexion.germany@alxn.com
Ελλάδα Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Γαλλία
Polska Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Francja
Τηλ: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
España Alexion Pharma Spain World Trade Center Edificio Sur-2a Planta Muelle de Barcelona Barcelona 08039 España
Portugal Alexion Pharma Spain World Trade Center Edificio Sur-2a Planta Muelle de Barcelona Barcelona 08039 Espanha
Tel: +34 93 344 32 61 alexion.spain@alxn.com
Tel: +34 93 344 32 61 alexion.spain@alxn.com
France Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris France
România Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris FranÅ£ a
Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18
Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18
27 alexion.france@alxn.com
alexion.france@alxn.com
Ireland Alexion Pharma UK 3000 Cathedral Hill Guildford Surrey GU2 7YB
Slovenija Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Francija
UK Tel: +44 (0)1 483 24 6641 alexion.uk@alxn.com
Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
Ísland Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Frakkland
Slovenská republika Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Francúzsko
Sími: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
Italia Alexion Pharma Italy Via Monte di Pieta 21 Milan 20121 Italia
Suomi/Finland Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Ranska Puh/Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18
Tel: +39 02 86 337 325 alexion.italy@alxn.com
alexion.france@alxn.com
Κύπρος Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Γαλλία
Sverige Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Frankrike
Τηλ: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
Latvija Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Francija
United Kingdom Alexion Pharma UK 3000 Cathedral Hill Guildford Surrey GU2 7YB
Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com Lietuva Alexion Pharma France 56 avenue Hoche 75008 Paris Prancū zija
UK Tel: +44 (0)1 483 24 6641 alexion.uk@alxn.com
Tel: +33 (0) 1 56 60 52 18 alexion.france@alxn.com
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in Juni 2007.
28 Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelenbureau (EMEA): http://www.emea.europa.eu.
Er zijn ook links naar andere websites over zeldzame ziektes en behandelingen.
29 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- -------
Instructies voor beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg voor gebruik en hantering van Soliris
De volgende informatie is uitsluitend bestemd voor medische beroepsbeoefenaars of beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg.
1.
Hoe wordt Soliris verkocht?
Elke injectieflacon van Soliris bevat 300 mg van de werkzame stof in 30 ml geneesmiddeloplossing
2.
Vóór toediening Reconstitutie en verdunning moeten worden uitgevoerd in overeenstemming met de voorschriften voor goede werkmethoden, met name wat betreft de naleving van asepsis.
Soliris moet vóór toediening worden bereid door een hiervoor bevoegde beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg waarbij gebruik wordt gemaakt van een aseptische techniek. • Controleer visueel de oplossing van Soliris op vaste deeltjes en verkleuring. • Zuig de benodigde hoeveelheid Soliris op uit de injectieflacon(s) met behulp van een steriele injectiespuit. • Breng de aanbevolen dosis over in een infuuszak. • Verdun Soliris tot een eindconcentratie van 5 mg/ml (initiële concentratie gedeeld door twee) door toevoeging van de juiste hoeveelheid verdunningsmiddel aan de infuuszak.
Gebruik voor 600 mg- doses 60 ml Soliris (10 mg/ml) en voeg hetzelfde volume verdunningsvloeistof toe.
Gebruik voor 900 mg 90 ml Soliris en voeg 90 ml verdunningsmiddel toe.
Het eindvolume van een 5 mg/ml verdunde oplossing van Soliris is 120 ml voor 600 mg-doses of 180 ml voor 900 mg-doses.
Verdunningsmiddelen zijn 0,9% natriumchloride, 0,45% natriumchloride of 5% dextrose in water. • Voor een goede menging van het geneesmiddel en het verdunningsmiddel de infuuszak met de verdunde Soliris-oplossing voorzichtig schudden. • Voorafgaand aan toediening moet de verdunde oplossing op kamertemperatuur [18-25°C] komen door blootstelling aan de omgevingslucht. • Eventueel ongebruikt geneesmiddel in een injectieflacon weggooien aangezien het geneesmiddel geen conserveermiddelen bevat. • Verdunde oplossingen kunnen maximaal 24 uur vóór toediening bij 2°C-8°C worden bewaard.
3.
Toediening • Soliris niet toedienen als een intraveneuze push- of bolusinjectie. • Soliris mag alleen door middel van intraveneuze infusie worden toegediend en moet vóór toediening worden verdund tot een eindconcentratie van 5 mg/ml.
Verdunde oplossingen van Soliris blijven gedurende 24 uur stabiel bij een temperatuur van 2-8°C.
Voorafgaand aan toediening moet de verdunde oplossing op kamertemperatuur komen door blootstelling aan de omgevingslucht.
De verdunde oplossing mag niet worden verwarmd in een magnetron of met een andere warmtebron dan de heersende kamertemperatuur. • De verdunde oplossing van Soliris moet worden toegediend door middel van intraveneuze infusie gedurende 25 tot 45 minuten door middel van de zwaartekracht, met een spuitenpomp of een infusiepomp.
Tijdens toediening aan de patiënt hoeft de verdunde oplossing van Soliris niet tegen licht te worden beschermd.
Na infusie moet de patiënt gedurende één uur worden gecontroleerd.
Als zich tijdens de toediening van Soliris een ongewenste voorval voordoet, kan de infusie worden vertraagd of stopgezet, al naargelang het oordeel van de arts.
Als de infusie wordt vertraagd, mag de totale infusietijd niet langer dan twee uur bedragen.
4.
Speciale instructies met betrekking tot hantering en bewaring
30 Injectieflacons met Soliris moeten tot het tijdstip van gebruik in een koelkast worden bewaard (2º- 8ºC), in de originele verpakking en beschermd tegen licht.
Niet meer gebruiken na de op de doos vermelde vervaldatum.
31