European Medicines Agency
EMEA/H/C/884
EUROPEES OPENBAAR BEOORDELINGSRAPPORT (EPAR)
MYFENAX
EPAR-samenvatting voor het publiek
Dit document is een samenvatting van het Europees openbaar beoordelingsrapport (EPAR) en geeft uitleg over de aanpak van het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) bij de beoordeling van uitgevoerde studies, een proces dat uitmondt in aanbevelingen voor gebruiksvoorwaarden.
Lees de bijsluiter (ook onderdeel van het EPAR) of neem contact op met uw arts of apotheker, als u meer informatie nodig heeft over uw aandoening of behandeling.
De wetenschappelijke discussie waarop de aanbevelingen van het CHMP zijn gebaseerd, is ook in het EPAR opgenomen.
Wat is Myfenax?
Myfenax is een geneesmiddel dat de werkzame stof mycofenolaatmofetil bevat.
Het is verkrijgbaar in de vorm van capsules (250 mg) en tabletten (500 mg).
Myfenax is een ‘ generiek geneesmiddel’.
Dit betekent dat Myfenax gelijkwaardig is aan een ‘ referentiegeneesmiddel’ dat al in de Europese Unie is toegelaten onder de naam CellCept.
Klik hier voor meer informatie over generieke geneesmiddelen en het vraag-en-antwoorddocument.
Wanneer wordt Myfenax voorgeschreven?
Myfenax wordt gebruikt om te voorkomen dat het lichaam een getransplanteerde nier of lever of een getransplanteerd hart afstoot.
Het middel wordt toegediend samen met ciclosporine en corticosteroïden (andere middelen ter voorkoming van orgaanafstoting).
Het middel is uitsluitend op doktersvoorschrift verkrijgbaar.
Hoe wordt Myfenax gebruikt?
De behandeling met Myfenax moet worden gestart door en onder toezicht staan van een gekwalificeerde specialist in transplantaties.
De wijze van toediening en de dosering van Myfenax zijn afhankelijk van het type orgaantransplantatie en de leeftijd en de lichaamsbouw van de patiënt.
Bij niertransplantaten is de aanbevolen dosis voor volwassenen 1,0 g tweemaal daags waarmee binnen 72 uur na de transplantatie moet worden begonnen.
Bij kinderen en jongeren in de leeftijd tussen twee en achttien jaar wordt de dosis van Myfenax berekend op basis van de lengte en het gewicht.
Bij harttransplantaten is de aanbevolen dosis voor volwassenen 1,5 g tweemaal daags waarmee binnen vijf dagen na de transplantatie moet worden begonnen.
Bij levertransplantaten bij volwassenen moet mycofenolaatmofetil gedurende de eerste vier dagen na de transplantatie in de vorm van indruppeling in een ader worden toegediend.
Vervolgens wordt, zodra de patiënt dit verdraagt, overgeschakeld op 1,5 g Myfenax tweemaal daags.
Myfenax wordt niet aanbevolen bij kinderen na hart- of levertransplantaties, omdat er onvoldoende informatie voorhanden is over de effecten ervan bij deze groep.
Bij patiënten met een lever- of nieraandoening moet de dosis mogelijk worden aangepast.
Raadpleeg voor meer informatie de samenvatting van de productkenmerken die eveneens in het EPAR is opgenomen.
7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu ©EMEA 2008 Reproduction and/or distribution of this document is authorised for non-commercial or commercial purposes, provided the EMEA is acknowledged Hoe werkt Myfenax?
De werkzame stof in Myfenax, mycofenolaatmofetil, is een middel dat het afweermechanisme onderdrukt.
In het lichaam wordt het omgezet in mycofenolzuur dat het enzym inosine- monofosfaatdehydrogenase blokkeert.
Dit enzym speelt een belangrijke rol bij de vorming van DNA in cellen, met name in de lymfocyten (een soort witte bloedcel die betrokken is bij de afstoting van getransplanteerde organen).
Door de productie van nieuw DNA te belemmeren, verkleint Myfenax de snelheid waarmee lymfocyten zich vermenigvuldigen.
Hierdoor kunnen deze het getransplanteerde orgaan minder goed herkennen en aanvallen, en wordt het risico van afstoting van het orgaan verkleind.
Hoe is Myfenax onderzocht?
Aangezien Myfenax een generiek geneesmiddel is, bestonden de onderzoeken uitsluitend uit tests waarmee moest worden aangetoond dat het middel bio-equivalent is aan het referentiegeneesmiddel (dus dat deze geneesmiddelen dezelfde concentratie werkzame stof in het lichaam produceren).
Hoe is de baten-risicoverhouding van Myfenax?
Aangezien Myfenax een generiek geneesmiddel is en bio-equivalent aan het referentiegeneesmiddel worden de baten en risico’ s van het middel geacht hetzelfde te zijn.
Waarom is Myfenax goedgekeurd?
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat overeenkomstig de EU-vereisten aangetoond is dat Myfenax van vergelijkbare kwaliteit is als en bio- equivalent is aan CellCept.
Daarom was het CHMP van mening dat, net als in het geval van CellCept, het voordeel van het middel groter is dan het vastgestelde risico.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Myfenax.
Overige informatie over Myfenax:
De Europese Commissie heeft op 21 februari 2008 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Myfenax verleend aan de firma Teva Pharma B.V.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Myfenax.
Het volledige EPAR voor het referentiegeneesmiddel staat eveneens op de website van het EMEA.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 01-2008.
©EMEA 2008
2/2
EU-nummer EU/1/07/438/001
Fantasienaam Myfenax
Sterkte 250 mg
Farmaceutische vorm Capsule, hard
Toedieningsweg Oraal gebruik
Verpakking Blisterverpakking (PVC/PVDC/alu)
Verpakkings-grootte 100 capsules
EU/1/07/438/002
Myfenax
250 mg
Capsule, hard
Oraal gebruik
blisterverpakking (PVC/PVDC/alu)
300 capsules
EU/1/07/438/003
Myfenax
500 mg
Filmomhulde tablet
Oraal gebruik
blisterverpakking (PVC/PVDC/alu)
50 tabletten
EU/1/07/438/004
Myfenax
500 mg
Filmomhulde tablet
Oral gebruik
blisterverpakking (PVC/PVDC/alu)
150 tabletten
1/1
BIJLAGE I
SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
1 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Myfenax 250 mg harde capsules
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Iedere capsule bevat 250 mg mycofenolaatmofetil.
Hulpstof Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Harde capsule Myfenax 250 mg capsules:
Het centrale deel van de capsule is caramel gekleurd met om de as het opschrift ´250´ in zwarte inkt.
De capsulekap is lichtblauw gekleurd met om de as het opschrift ´M´in zwarte inkt.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Mycofenolaatmofetil wordt gebruikt samen met ciclosporine en corticosteroïden als profylaxe tegen acute orgaanafstoting bij patiënten die een allogene nier-, hart- of levertransplantatie ondergaan.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling met mycofenolaatmofetil dient gestart en voortgezet te worden door een terzake gekwalificeerde specialist in transplantaties.
Toepassing bij niertransplantaties:
Volwassenen: de toediening van oraal mycofenolaatmofetil dient te worden begonnen binnen 72 uur na transplantatie.
De aanbevolen dosis bij niertransplantatiepatiënten is twee maal daags 1,0 g (dagelijkse dosis 2 g).
Kinderen en adolescenten: de aanbevolen dosis mycofenolaatmofetil is 600 mg/m2 tweemaal daags oraal toegediend (tot een maximaal van 2 g per dag).
Mycofenolaatmofetil capsules dienen uitsluitend te worden voorgeschreven bij patiënten met een lichaamsoppervlak van ten minste 1,25 m².
Bij patiënten met een lichaamsoppervlak van 1,25 tot 1,5 m² kunnen mycofenolaatmofetil capsules worden voorgeschreven in een dosis van tweemaal daags 750 mg (dagelijkse dosis 1,5 g).
Bij patiënten met een lichaamsoppervlak van meer dan 1,5 m² kunnen mycofenolaatmofetil capsules worden voorgeschreven in een dosis van tweemaal daags 1 g (dagelijkse dosis 2 g).
Omdat sommige bijwerkingen in vergelijking met volwassenen met een grotere frequentie optreden in deze leeftijdsgroep (zie rubriek 4.8), kan een tijdelijke dosisverlaging of onderbreking vereist zijn; dit maakt het noodzakelijk relevante klinische factoren, waaronder de ernst van de reactie, in aanmerking te nemen.
Kinderen (< 2 jaar): er zijn beperkte gegevens over de veiligheid en de werkzaamheid bij kinderen jonger dan 2 jaar.
Die zijn onvoldoende om een doseringsrichtlijn te geven en daarom wordt toepassing bij deze leeftijdsgroep niet aanbevolen.
Toepassing bij harttransplantaties:
2 Volwassenen: de toediening van oraal mycofenolaatmofetil dient te worden begonnen binnen 5 dagen na de harttransplantatie.
De aanbevolen dosis bij harttransplantatiepatiënten is tweemaal daags 1,5 g (dagelijkse dosis 3 g).
Kinderen en adolescenten:
Er zijn geen gegevens beschikbaar over harttransplantaties bij kinderen, daarom wordt gebruik in deze patiëntengroepen niet aanbevolen totdat meer gegevens beschikbaar zijn.
Toediening bij levertransplantaties:
Volwassenen: intraveneus mycofenolaat dient de eerste 4 dagen na de levertransplantatie te worden toegediend; daarna dient de toediening van oraal mycofenolaatmofetil te worden begonnen zodra dit kan worden verdragen.
De aanbevolen dosis bij harttransplantatiepatiënten is tweemaal daags 1,5 g (dagelijkse dosis 3 g).
Kinderen en adolescenten:
Er zijn geen gegevens beschikbaar over levertransplantaties bij kinderen, daarom wordt gebruik in deze patiëntengroep niet aanbevolen totdat meer gegevens beschikbaar zijn.
Toepassing bij ouderen (≥ 65 jaar)
De aanbevolen dosis van tweemaal daags 1,0 g bij niertransplantatiepatiënten en tweemaal daags 1,5 g bij hart- en of levertransplantatiepatiënten is ook geschikt voor ouderen.
Toepassing bij gestoorde nierfunctie
Bij niertransplantatiepatiënten met ernstige chronisch gestoorde nierfunctie (glomerulaire filtratiesnelheid < 25 ml min-11.73m-2) dienen, met uitzondering van de periode onmiddellijk na de transplantatie, doses hoger dan tweemaal daags 1 g te worden vermeden.
Deze patiënten dienen ook zorgvuldig te worden geobserveerd.
Aanpassing van de dosis is niet nodig bij patiënten met een vertraagde niertransplantaatfunctie na operatie (zie rubriek 5.2).
Er zijn geen gegevens beschikbaar over hart- of levertransplantatiepatiënten met een ernstige chronisch gestoorde nierfunctie.
Toepassing bij ernstig gestoorde leverfunctie
Aanpassing van de dosis is niet nodig bij niertransplantatiepatiënten met ernstige parenchymale leverziekte.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over harttransplantatiepatiënten met ernstige parenchymale leverziekte.
Behandeling tijdens afstotingsepisodes
Mycofenolzuur (MPA) is de actieve metaboliet van mycofenolaatmofetil.
Afstoting van het niertransplantaat leidt niet tot veranderingen van de farmacokinetiek van MPA; een dosisverlaging of een onderbreking van mycofenolaatmofetil is niet vereist.
Er is geen grond voor dosisaanpassing van mycofenolaatmofetil na afstoting van het harttransplantaat.
Er zijn geen farmacokinetische gegevens beschikbaar bij afstoting van het levertransplantaat.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel, mycofenolzuur, of één van de hulpstoffen.
Mycofenolaatmofetil is gecontraïndiceerd bij vrouwen die borstvoeding geven (zie rubriek 4.6)
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Bij patiënten die immunosuppressieve behandelingen ondergaan, waarbij een combinatie van geneesmiddelen is betrokken waaronder mycofenolaatmofetil, bestaat een toegenomen risico van het
3 ontwikkelen van lymfomen en andere maligniteiten, vooral van de huid (zie rubriek 4.8).
Het risico lijkt meer gerelateerd aan de intensiteit en duur van de immuunsuppressieve behandeling dan aan het gebruik van een specifiek middel.
Beperkte blootstelling aan zonlicht en ultraviolet licht door het dragen van beschermende kleding en het gebruik van een zonnebrandmiddel met een hoge beschermingsfactor dient als algemeen advies gegeven te worden om het risico van huidkanker te minimaliseren.
Patiënten die met mycofenolaatmofetil behandeld worden, dienen geïnstrueerd te worden elke aanwijzing voor een infectie, onverwachte blauwe plekken, bloedingen of elke andere uiting van beenmergdepressie onmiddellijk te melden.
Bij patiënten die behandeld worden met immunosuppressiva, waaronder Mycofenolaatmofetil, bestaat een verhoogd risico op het krijgen van opportunistische infecties (bacterieel, fungaal, viraal of protozoaal), fatale infecties en sepsis (zie rubriek 4.8).
Tot de opportunistische infecties behoren de met BK-virus, geassocieerde nefropathie en de met JC-virus geassocieerde Progressieve Multifocale Leukoencefalopathie (PML).
Deze infecties worden vaak gerelateerd metaan een hoge totale immunosuppressieve belasting en kunnen tot ernstige of fatale situaties leiden.
Artsen moeten hierop bedacht zijn bij het stellen van de differentiaal diagnose bij patiënten met een onderdrukt immuunsysteem waarbij de nierfunctie achteruitgaat of die neurologische symptomen vertonen.
Patiënten die met mycofenolaatmofetil behandeld worden, dienen te worden gecontroleerd op neutropenie die gerelateerd kan zijn aan mycofenolaatmofetil zelf, co-medicatie, virale infecties of een combinatie van deze factoren.
Bij patiënten die mycofenolaatmofetil krijgen toegediend, dient eenmaal per week gedurende de eerste maand het complete bloedbeeld te worden bepaald en vervolgens twee keer per maand gedurende de tweede en derde maand van de behandeling, daarna maandelijks gedurende het eerste jaar.
Indien neutropenie optreedt (absoluut aantal neutrofielen < 1,3 x 103 / µl), kan het aangewezen zijn de toediening van mycofenolaatmofetil te onderbreken of te stoppen.
Patiënten dient erop gewezen te worden dat tijdens de behandeling met mycofenolaatmofetil vaccinaties minder effectief kunnen zijn en het gebruik van levend verzwakt vaccin dient vermeden te worden (zie rubriek 4.5).
Influenzavaccinatie kan van waarde zijn.
Voorschrijvers worden verwezen naar de nationale richtlijnen voor influenzavaccinatie.
Omdat mycofenolaat in verband is gebracht met een toegenomen incidentie van bijwerkingen van het spijsverteringsstelsel, waaronder infrequente gevallen van gastro-intestinale ulceratie, bloedingen en perforatie is voorzichtigheid geboden bij het toedienen van mycofenolaatmofetil aan patiënten met een ernstige, actieve ziekte van het spijsverteringsstelsel.
Mycofenolaatmofetil is een inosine monofosfaat dehydrogenase (IMPDH) remmer.
Op theoretische gronden moet het daarom vermeden worden bij patiënten met de zeldzame hereditaire deficiëntie van hypoxanthine-guanine-fosforibosyl-tranferase (HGPRT) zoals het Lesch-Nyhan- en het Kelley- Seegmiller syndroom.
Het wordt aanbevolen mycofenolaatmofetil niet gelijktijdig met azathioprine toe te dienen omdat een dergelijke combinatie niet is onderzocht.
Met het oog op de significante reductie van de AUC (´area under the curve´) van MPA door cholestyramine dient voorzichtigheid in acht te worden genomen bij gelijktijdig toedienen van mycofenolaatmofetil en geneesmiddelen die invloed hebben op de enterohepatische kringloop, vanwege een mogelijk verminderde werkzaamheid van mycofenolaatmofetil.
De baten:risico-verhouding van mycofenolaatmofetil in combinatie met tacrolimus of sirolimus is niet vastgesteld (zie ook rubriek 4.5).
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Interactiestudies zijn alleen bij volwassenen uitgevoerd.
4 Aciclovir: bij co-medicatie van mycofenolaatmofetil en aciclovir zijn hogere aciclovir- plasmaconcentraties waargenomen, dan werden gezien bij aciclovir afzonderlijk.
De veranderingen in de farmacokinetiek van MPAG (MPAG is toegenomen met 8%) waren minimaal en worden niet als klinisch relevant beschouwd.
Omdat zowel de MPAG-plasmaconcentraties (de fenolglucuronide van MPA) als de aciclovirconcentratie verhoogd is bij nierfunctiestoornis bestaat de mogelijkheid dat mycofenolaatmofetil en aciclovir of de prodrugs ervan, bijv. valaciclovir, elkaar beconcurreren wat betreft tubulaire uitscheiding, waardoor verdere stijgingen van de concentraties van beide geneesmiddelen kunnen optreden.
Antacida met magnesium- en aluminiumhydroxides: de absorptie van mycofenolaatmofetil was verminderd met gelijktijdige toediening van antacida.
Cholestyramine: na toediening van een enkelvoudige dosis mycofenolaatmofetil van 1,5 gaan gezonde vrijwilligers, die waren voorbehandeld met driemaal daags 4g colestyramine gedurende 4 dagen, trad er een 40% reductie van de AUC van MPA op (zie rubriek 4.4 en rubriek 5.2).
Er dient voorzichtigheid betracht te worden tijdens co-medicatie vanwege een mogelijk verminderde werkzaamheid van mycofenolaatmofetil.
Geneesmiddelen die de enterohepatische kringloop beïnvloeden: voorzichtigheid dient betracht te worden bij geneesmiddelen die invloed hebben op de enterohepatische kringloop, vanwege een mogelijk verminderde werkzaamheid van mycofenolaatmofetil.
Ciclosporine A: de farmacokinetiek van ciclosporine A (CsA) wordt niet beïnvloed door mycofenolaatmofetil.
Als de gelijktijdige behandeling met ciclosporine wordt beëindigd, dient daarentegen rekening te worden gehouden met een toename in de MPA AUC van ongeveer 30%.
Ganciclovir: op grond van de resultaten uit een onderzoek met een enkelvoudige toediening van de aanbevolen doses van oraal mycofenolaatmofetil en intraveneus ganciclovir en van de bekende effecten van nierinsufficiëntie op de farmacokinetiek van mycofenolaat (zie rubriek 4.2) en ganciclovir, kan worden verwacht dat de gecombineerde toediening van deze middelen (die competitief zijn voor renale tubulaire uitscheidingsmechanismen) zal leiden tot een toename van de concentratie van MPAG en ganciclovir.
Een wezenlijke verandering van de farmacokinetiek van MPA wordt niet verwacht en aanpassing van de dosis van mycofenolaatmofetil is niet vereist.
Bij patiënten met nierinsufficiëntie, aan wie mycofenolaatmofetil en ganciclovir of de prodrugs ervan, bijv. valganciclovir, samen worden toegediend, dienen de aanbevelingen voor de dosis van ganciclovir in acht te worden genomen en de patiënten dienen nauwkeurig te worden gevolgd.
Orale contraceptiva: de farmacokinetiek en de farmacodynamiek van orale contraceptiva werden niet beïnvloed door gelijktijdige toediening van mycofenolaat (zie ook rubriek 5.2)
Rifampicine: bij patiënten die geen ciclosporine gebruiken, resulteerde gelijktijdige behandeling met mycofenolaatmofetil en rifampicine in een afgenomen MPA blootstelling (AUC0-12h) van 18% tot 70%.
Het wordt daarom aanbevolen om de MPA-spiegels te controleren en de mycofenolaatmofetil dosering aan te passen om klinische werkzaamheid te behouden wanneer rifampicine gelijktijdig wordt gebruikt.
Sirolimus: bij niertransplantatiepatiënten resulteerde gelijktijdig gebruik van mycofenolaatmofetil en CsA in een afname in MPA blootstelling van 30-50% vergeleken met patiënten die gelijktijdig sirolimus en gelijke doses mycofenolaatmofetil gebruikten (zie tevens rubriek 4.4).
Sevelameer: na gelijktijdig gebruik van mycofenolaatmofetil en sevelameer werd een afname in MPA Cmax en AUC0-12 gezien van respectievelijk 30% en 25%, zonder klinische consequenties (bijv. orgaanafstoting).
Desondanks wordt echter aangeraden om mycofenolaatmofetil minstens 1 uur voor of 3 uur na inname van sevelameer in te nemen of toe te dienen, om het effect op de absorptie van MPA te minimaliseren.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over gelijktijdig gebruik van mycofenolaatmofetil met andere fosfaatbinders dan sevelameer.
5 Trimethoprim/sulfamethoxazol: invloed op de biologische beschikbaarheid van MPA is niet waargenomen.
Norfloxacine en metronidazol: bij gezonde vrijwilligers werd geen significante interactie gezien wanneer mycofenolaatmofetil gelijktijdig werd gebruikt met afzonderlijk norfloxacine of metronidazol.
Echter, de combinatie van norfloxacine en metronidazol verlaagde de MPA blootstelling met ongeveer 30% na een enkele dosis mycofenolaatmofetil.
Tacrolimus: bij levertransplantatiepatiënten, die na de transplantatie mycofenolaatmofetil en tacrolimus gebruikten, bleken de AUC en Cmax van MPA, de actieve metaboliet van mycofenolaatmofetil, niet significant beïnvloed te worden door gelijktijdig gebruik van tacrolimus.
Bij levertransplantatiepatiënten werd echter een toename van ongeveer 20% in de AUC van tacrolimus gezien, wanneer meervoudige doses mycofenolaatmofetil (1,5 g tweemaal daags, ´s ochtends en ´s avonds) werden toegediend aan patiënten die tacrolimus kregen.
Bij niertransplantatiepatiënten bleek de tacrolimusconcentratie niet te veranderen door mycofenolaatmofetil (zie ook rubriek 4.4).
Andere interacties: bij gelijktijdige toediening van probenecide en mycofenolaatmofetil bij apen is de AUC van MPAG driemaal verhoogd.
Andere stoffen die in de niertubuli worden uitgescheiden kunnen derhalve concurreren met MPAG en daardoor kunnen de plasmaconcentraties van MPAG of van deze andere stoffen worden verhoogd.
Levend vaccin: levend vaccin dient niet aan patiënten met een verminderde immuunrespons te worden toegediend.
De antilichaamreactie op andere vaccins kan afnemen (zie ook rubriek 4.4).
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Aanbevolen wordt om niet met de behandeling van mycofenolaatmofetil te starten voor een zwangerschapstest negatief is gebleken.
Effectieve contraceptie dient te worden gebruikt vóór, tijdens en gedurende zes weken na de beëindiging van de behandeling met mycofenolaatmofetil (zie rubriek 4.5).
Patiënten dienen de instructie te krijgen onmiddellijk hun arts te raadplegen in geval van zwangerschap.
Het gebruik van mycofenolaatmofetil tijdens de zwangerschap wordt niet aanbevolen; mycofenolaatmofetil dient enkel gebruikt te worden als er geen geschiktere alternatieve behandeling beschikbaar is.
Mycofenolaatmofetil dient bij zwangere vrouwen uitsluitend te worden gebruikt als het potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
Er zijn beperkte gegevens over het gebruik van mycofenolaatmofetil bij zwangere vrouwen.
Aangeboren afwijkingen, waaronder misvormingen van het oor (abnormaal gevormd of afwezigheid van het externe/middenoor), zijn gemeld in kinderen van patiënten die tijdens de zwangerschap met mycofenolaatmofetil zijn behandeld in combinatie met andere immunosuppressiva.
Er zijn gevallen van spontane abortus gemeld bij patiënten blootgesteld aan mycofenolaatmofetil.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Onderzoeken hebben aangetoond dat mycofenolaatmofetil in melk van ratten wordt uitgescheiden.
Het is echter niet bekend of deze stof bij de mens in moedermelk wordt uitgescheiden.
Vanwege de mogelijkheid van ernstige bijwerkingen door mycofenolaatmofetil bij kinderen die borstvoeding krijgen, is mycofenolaatmofetil gecontraïndiceerd bij vrouwen die borstvoeding geven.
(zie rubriek 4.3)
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Het farmacodynamische profiel en de beschreven bijwerkingen duiden erop dat bovengenoemde invloed niet waarschijnlijk is.
4.8 Bijwerkingen
6 De volgende ongewenste effecten hebben betrekking op bijwerkingen in klinische studies:
De voornaamste bijwerkingen die in verband worden gebracht met het gebruik van mycofenolaat in combinatie met ciclosporine en corticosteroïden zijn o.a. diarree, leukopenie, sepsis en braken, en er zijn aanwijzingen voor een verhoogde frequentie van bepaalde soorten infecties (zie rubriek 4.4).
Maligniteiten:
Bij patiënten die immunosuppressieve behandelingen ondergaan, waarbij een combinatie van geneesmiddelen is betrokken waaronder mycofenolaat, bestaat een toegenomen risico van lymfomen en andere maligniteiten, vooral van de huid (zie rubriek 4.4).
In vergelijkende klinische studies met nier- (2 g gegevens), hart- en levertransplantatiepatiënten die gedurende ten minste 1 jaar werden gevolgd, werd mycofenolaat toegediend (2 g of 3 g per dag) in combinatie met andere immunosuppressiva; bij 0,6% van deze patiënten ontwikkelde zich een lymfoproliferatieve ziekte of lymfoom.
Non-melanoomhuidkanker kwam voor bij 3,6% van de patiënten; andere soorten maligniteiten kwamen voor bij 1,1% van de patiënten.
Vergeleken met de gegevens over 1 jaar lieten de veiligheidsgegevens over 3 jaar bij nier- en harttransplantatiepatiënten geen onverwachte veranderingen zien in de incidentie van maligniteiten.
Levertransplantatiepatiënten werden ten minste gedurende 1 jaar maar minder dan 3 jaar gevolgd.
Opportunistische infecties:
Alle transplantatiepatiënten hebben een verhoogd risico van opportunistische infecties en het risico neemt toe met de totale immunosuppressieve belasting.
(zie rubriek 4.4).
In vergelijkende klinische studies met nier-(2 g gegevens), hart- en levertransplantatiepatiënten die gedurende ten minste 1 jaar werden gevolgd, werd mycofenolaat toegediend (2 g of 3 g per dag) in combinatie met andere immunosuppressiva; bij deze patiënten waren de meest voorkomende opportunistische infecties candida mucocutaneus, cytomegalovirus (CMV) - viremie/syndroom en Herpes simplex.
Het aandeel van patiënten met CMV-viremie/syndroom was 13,5%.
Kinderen en adolescenten:
In een klinische studie, waaraan 92 pediatrische patiënten van 2 tot 18 jaar deelnamen en aan wie 600 mg/m2 mycofenolaatmofetil tweemaal daags oraal werd toegediend, kwamen de aard en de frequentie van de bijwerkingen in het algemeen overeen met die welke werden waargenomen bij volwassen patiënten aan wie 1 g mycofenolaat tweemaal daags werd toegediend.
In vergelijking met volwassenen kwamen de volgende behandelings-gerelateerde bijwerkingen echter vaker voor in de pediatrische populatie, in het bijzonder bij kinderen onder de 6 jaar: diarree, sepsis, leukopenie, anemie en infectie.
Ouderen (≥ 65 jaar):
In het algemeen kunnen oudere patiënten (≥ 65 jaar) een groter risico lopen van bijwerkingen tengevolge van immunosuppressie.
In vergelijking met jongere personen kunnen oudere patiënten die mycofenolaatmofetil krijgen toegediend als onderdeel van een immunosuppressieve combinatietherapie, een verhoogd risico lopen van bepaalde infecties (inclusief weefselinvasieve cytomegalovirusinfectie) en mogelijke gastro-intestinale bloedingen en longoedeem.
Andere bijwerkingen:
Bijwerkingen, waarschijnlijk of mogelijk aan mycofenolaat gerelateerd, gemeld bij ≥ 1/10 en bij ≥ 1/100 tot < 1/10 van met mycofenolaat behandelde patiënten in de vergelijkende klinische studies met nier- (2 g gegevens), hart- en levertransplantatiepatiënten, worden weergegeven in de volgende tabel.
Binnen de systeem/orgaanklassen worden bijwerkingen gerangschikt op frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100 tot < 1/10); soms (≥ 1/1.000 tot < 1/100); zelden (≥ 1/10.000 tot < 1/1.000) zeer zelden (≤ 1/10.000); onbekend (kan niet worden geschat op basis van de beschikbare gegevens).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Bijwerkingen, waarschijnlijk of mogelijk aan mycofenolaat gerelateerd, gemeld bij patiënten behandeld met mycofenolaat in klinische nier-, hart- en leverstudies in combinatie met ciclosporine en corticosteroïden
7
Systeem/orgaanklasse
Bijwerkingen
Onderzoeken
Zeer vaak Vaak
- Verhoogde leverenzymen, verhoogd bloedcreatinine, verhoogd bloedlactaatdehydrogenase, verhoogd bloedureum, verhoogd bloedalkalinefosfatase, gewichtsafname
Hartaandoeningen
Zeer vaak Vaak
- Tachycardie
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zenuwstelselaandoeningen
Zeer vaak Vaak Zeer vaak Vaak
Leukopenie, thrombocytopenie, anemie Pancytopenie, leukocytose - Convulsie, hypertonie, tremor, slaperigheid, myasthenisch syndroom, duizeligheid, hoofdpijn, paresthesie, dysgeusie
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Maagdarmstelselaandoeningen
Zeer vaak Vaak Zeer vaak Vaak
- Pleurale effusie, dyspnoe, hoest Braken, abdominale pijn, diarree, misselijkheid Gastro-intestinale bloeding, peritonitis, ileus, colitis, maagzweer, duodenale zweer, gastritis, oesofagitis, stomatitis, obstipatie, dyspepsie, flatulentie, oprispingen
Nier- en urinewegaandoeningen
Zeer vaak Vaak
- Nierinsufficiëntie
Huid- en onderhuidaandoeningen Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Zeer vaak Vaak Zeer vaak Vaak Zeer vaak Vaak
- Huid hypertrofie, rash, acne, alopecia - Artralgie - Acidose, hyperkaliëmie, hypokaliëmie, hyperglykemie, hypomagnesiëmie,, hypocalciëmie, hypercholesterolemie, hyperlipidemie, hypofosfatemie, hyperuricemie, jicht, anorexie
Infecties en parasitaire aandoeningen
Zeer vaak Vaak
Sepsis, gastro-intestinale candidiasis, urineweginfectie, herpes simplex, herpes zoster Pneumonie, influenza, luchtweginfectie, luchtweg moniliasis, gastro-intestinale infectie, candidiasis, gastro-enteritis, infectie, bronchitis, faryngitis, sinusitis, schimmelinfectie van de huid, huid candidiasis, vaginale candidiasis, rhinitis
Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)
Zeer vaak Vaak
- Huidkanker, benigne neoplasmata van de huid
Bloedvataandoeningen
Zeer vaak Vaak
- Hypotensie, hypertensie, vasodilatatie
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Lever- en galaandoeningen
Zeer vaak Vaak Zeer vaak Vaak
- Oedeem, pyrexie, rillingen, pijn, malaise, astenie Hepatitis, geelzucht, hyperbilirubinemie
Psychische stoornissen
Zeer vaak Vaak
- Agitatie, verwarring, depressie, angst, abnormaal denken, slapeloosheid
8 N. B.
501 patiënten (dagelijks 2 g mycofenolaat), 289 patiënten (dagelijks 3 g mycofenolaat) en 277 patiënten (dagelijks 2 g IV/ 3 g oraal mycofenolaat) werden behandeld in fase III studies ter preventie van afstoting van respectievelijk nier-, hart- en levertransplantaat.
De volgende ongewenste effecten hebben betrekking op bijwerkingen uit ervaring sinds het in de handel brengen: de aard van de bijwerkingen, gemeld gedurende de periode sinds het in de handel brengen van mycofenolaat, is vergelijkbaar met die in de vergelijkende nier-, hart- en levertransplantatiestudies.
Bijkomende bijwerkingen, gemeld gedurende de periode sinds het in de handel brengen, worden hieronder beschreven, met de gerapporteerde frequentie tussen haken indien bekend.
Gastro-intestinaal: colitis inclusief cytomegalovirus colitis (vaak), pancreatitis (vaak) en intestinale darmvlokkenatrofie.
Aandoeningen gerelateerd aan immuunsuppressie: ernstige levensbedreigende infecties, waaronder meningitis, endocarditis, tuberculose en atypische mycobacteriële infectie.
Gevallen van Progressieve Multifocale Leukencefalopathie (PML), in sommige gevallen met fatale afloop, zijn gemeld bij met mycofenolaatmofetil behandelde patiënten.
De gemelde gevallen hadden over het algemeen risicofactoren voor PML, waaronder immunosuppressieve therapieën en een verstoorde immuunfunctie.
Agranulocytose (soms) en neutropenie zijn gemeld, daarom wordt aangeraden patiënten die mycofenolaatmofetil gebruiken regelmatig te controleren (zie rubriek 4.4).
Er zijn meldingen van aplastische anemie en beenmergdepressie bij met mycofenolaat behandelde patiënten, waarvan enkele met fatale afloop.
Allergische reacties: overgevoeligheidreacties, waaronder angioneurotisch oedeem en anafylactische reactie, zijn gemeld.
Aangeboren afwijkingen: zie rubriek 4.6
4.9 Overdosering
Overdosering met mycofenolaatmofetil is gemeld in klinische studies en tijdens post-marketing gebruik.
Bij veel van deze incidenten werden geen bijwerkingen gemeld.
In de gevallen waarbij wel bijwerkingen werden gemeld, vielen deze binnen het bekende veiligheidsprofiel van het geneesmiddel.
Het is te verwachten dan een overdosis van mycofenolaat mofetil kan leiden tot overmatige suppressie van het immuunsysteem met toegenomen gevoeligheid voor infecties en beenmergsuppressie (zie rubriek 4.4).
Indien neutropenie ontstaat, dient de behandeling met mycofenolaatmofetil onderbroken te worden of dient de dosering verlaagd te worden (zie rubriek 4.4).
Het valt niet te verwachten dat door hemodialyse significante hoeveelheden MPA of MPAG verwijderd worden.
Galzuurbinders, zoals colestyramine, kunnen MPA verwijderen door het verminderen van de enterohepatische kringloop van het geneesmiddel (zie rubriek 5.2).
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: selectieve immunosupressiva, ATC-code:
L04AA06
Mycofenolaatmofetil is de 2-morfolino-ethylester van mycofenolzuur (MPA).
MPA is een krachtige, selectieve, niet competitieve en reversibele remmer van inosine-monofosfaatdehydrogenase en remt daarom de de novo-route van guanosinenucleotidesynthese zonder incorporatie in DNA.
Omdat T- en B-lymfocyten sterk afhankelijk zijn voor hun proliferatie van de novo-synthese van purines, terwijl andere celtypes gebruik kunnen maken van de “ salvage” -routes, heeft MPA groter cytostatisch effect op lymfocyten dan op andere cellen.
9 5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Na orale toediening is mycrofenolaat-mofetil onderhevig aan een snelle en extensieve absorptie en een totaal presystemisch metabolisme tot de werkzame metaboliet MPA.
Zoals is gebleken uit de suppressie van de acute afstoting na niertransplantatie, is de immunosuppressieve werking van mycofenolaat gecorreleerd aan de MPA-concentratie.
De gemiddelde biologische beschikbaarheid van oraal mycofenolaatmofetil, gebaseerd op de AUC van MPA is 94% in verhouding tot intraveneus- mycofenolaatmofetil.
Voedsel had geen effect op de mate van absorptie (AUC van MPA) van mycofenolaatmofetil bij toediening, tweemaal daags, van doses van 1,5 g aan niertransplantatiepatiënten.
De Cmax van MPA was echter 40% lager in aanwezigheid van voedsel.
Mycofenolaatmofetil is na orale toediening systemisch niet meetbaar in het plasma.
Bij klinisch relevante concentraties is MPA voor 97% gebonden aan plasma-albumine.
Door de enterohepatische kringloop worden secundaire verhogingen van de MPA-concentratie in plasma gewoonlijk 6-12 uur na het tijdstip van toediening waargenomen.
Het gelijktijdig toedienen van colestyramine (4 g driemaal per dag) gaat samen met een reductie in de AUC van MPA van ongeveer 40%, wat aangeeft dat er een significante mate van enterohepatische kringloop bestaat.
MPA wordt voornamelijk gemetaboliseerd door glucuronyltransferase tot het fenolglucuronide van MPA (MPAG) dat niet farmacologisch werkzaam is.
Een te verwaarlozen hoeveelheid van het middel (< 1% van de dosis) wordt als MPA uitgescheiden in de urine.
Bij orale toediening van radioactief gemerkt mycofenolaatmofetil werd de toegediende volledige dosis teruggevonden:
93% van de toegediende dosis in de urine en 6% van de toegediende dosis in de feces.
Het merendeel (ongeveer 87%) van de toegediende dosis wordt in de urine uitgescheiden als MPAG.
MPA en MPAG worden bij klinisch bereikte concentraties niet verwijderd door hemodialyse.
Bij hoge MPAG-plasmaconcentraties (> 100µg/ ml) worden echter kleine hoeveelheden MPAG verwijderd.
In de vroege post-transplantatieperiode (< 40 dagen na transplantatie) waren bij nier-, hart en levertransplantatiepatiënten de gemiddelde MPA-AUC’ s ongeveer 30% lager en de Cmax ongeveer 40% lager in vergelijking met de late post-transplantatieperiode (3-6 maanden na transplantatie).
Gestoorde nierwerking:
Bij een onderzoek van enkelvoudige doses (6 proefpersonen per groep) waren de gemiddelde plasma MPA AUC, waargenomen bij patiënten met een ernstige chronische nierfunctiestoornis (glomerulaire filtratiesnelheid < 25 min-1 1.73m-2), 28-75% hoger dan de gemiddelden bij normale, gezonde personen of bij personen met een geringere nierfunctiestoornis.
Echter, de gemiddelde enkelvoudige dosis-AUC van MPAG was 3-6 keer hoger bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis dan bij personen met een milde nierstoornis of bij normale gezonde personen, hetgeen overeenkomt met het bekende excretiepatroon van MPAG door de nieren.
Meervoudige dosering van mycofenolaatmofetil bij patiënten met ernstige chronische nierfunctiestoornis is niet onderzocht.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over hart- of levertransplantatiepatiënten met een ernstige chronische nierfunctiestoornis.
Vertraagde niertransplantaatfunctie:
Bij post-transplantatiepatiënten met een vertraagde niertransplantaatfunctie was de gemiddelde MPA- AUC0-12 vergelijkbaar met die bij post-transplantatiepatiënten zonder een vertraagde transplantaatfunctie.
De gemiddelde MPAG-AUC0-12 was echter 2 tot 3 maal hoger bij de patiënten met een vertraagde transplantaatfunctie.
Er kan een voorbijgaande toename van de vrije fractie en de concentratie van plasma-MPA voorkomen bij patiënten met een vertraagde niertransplantaatfunctie.
Dosisaanpassing van mycofenolaatmofetil lijkt niet noodzakelijk te zijn.
Gestoorde leverwerking:
Bij vrijwilligers met alcoholcirrose werden de hepatische MPA-glucuronidatieprocessen relatief weinig beïnvloed door de leverparenchymziekte.
Effecten van een leveraandoening op dit proces
10 hangen waarschijnlijk af van de onderhavige ziekte.
Leverziekte met voornamelijk biliaire schade, zoals primaire biliaire cirrose, zou echter een ander effect kunnen vertonen.
Kinderen en adolescenten:
Farmacokinetische parameters werden geëvalueerd bij 49 pediatrische niertransplantatiepatiënten aan wie 600 mg/ m2 mycofenolaatmofetil tweemaal daags oraal werd toegediend.
De met deze dosis verkregen AUC-waarden van MPA waren gelijk aan die welke werden gezien bij volwassen niertransplantatiepatiënten aan wie 1 g mycofenolaat tweemaal daags in de vroege en late post- transplantatieperiode werd toegediend.
De AUC-waarden van MPA waren over beide groepen gelijk in de vroege en late post-transplantatieperiode.
Ouderen (≥ 65 jaar):
Bij oudere patiënten is het farmacokinetisch gedrag niet formeel geëvalueerd.
Orale contraceptiva:
De het farmacokinetiek van orale contraceptiva werd niet beïnvloed door gelijktijdige toediening van mycofenolaat (zie ook rubriek 4.5).
In een studie, uitgevoerd bij 18 vrouwen (die geen transplantatie hadden ondergaan en geen andere immunosuppressiva gebruikten), werd mycofenolaat (1 g tweemaal daags) gedurende 3 opeenvolgende cycli gelijktijdig toegediend met orale combinatiecontraceptiva die ethinyloestradiol (0,02 mg tot 0,04 mg) en levonorgestrel (0,05 mg tot 0,15 mg), desogestrel (0,15 mg) of gestodeen (0,05 mg tot 0,10 mg) bevatten; er werd geen klinisch relevante invloed op de ovulatie remmende werking van de orale contraceptiva aangetoond.
De serumspiegels van luteïniserend hormoon (LH), follikelstimulerend hormoon (FSH) en progesteron werden niet significant beïnvloed.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
In onderzoeksmodellen was mycofenolaatmofetil niet tumorverwekkend.
De hoogste dosis in de carcinogeniteitsonderzoeken bij dieren resulteerden in ongeveer 2 tot 3 maal de systemische blootstelling (AUC of Cmax) waargenomen bij niertransplantatiepatiënten bij de aanbevolen klinische dosis van 2 g/ dag en in 1,3-2 maal de systemische blootstelling (AUC of Cmax) waargenomen bij harttransplantatiepatiënten bij de aanbevolen klinische dosis van 3 g/ dag.
Twee genotoxiciteitstesten (in vitro muis lymfoomtest en in vivo muis beenmerg micronucleustest) wezen op de mogelijkheid dat mycofenolaatmofetil chromosomale afwijkingen kan veroorzaken.
Deze effecten kunnen gerelateerd zijn aan de farmacodynamische werkwijze, d. w. z. remming van nucleotidesynthese in gevoelige cellen.
Andere in vitro testen ter bepaling van genmutatie lieten geen genotoxische activiteit zien.
Mycofenolaatmofetil had geen effect op de vruchtbaarheid van mannelijke ratten bij orale doses tot 20 mg kg-1dag-1.
De systemische blootstelling bij deze dosis komt overeen met 2-3 maal de klinische blootstelling bij de aanbevolen klinische dosis van 2 g/ dag bij niertransplantatiepatiënten en met 1,3-2 maal de klinische blootstelling bij de aanbevolen klinische dosis van 3 g/ dag bij harttransplantatiepatiënten.
In een onderzoek naar de vrouwelijke vruchtbaarheid en voortplanting bij ratten veroorzaakten orale doses van 4,5 mg kg-1 dag -1 misvormingen (inclusief anophtalmie, agnathie en hydrocefalie) in de eerste generatie nakomelingen in afwezigheid van toxiciteit bij het moederdier.
De systemische blootstelling bij deze dosis was ongeveer 0,5 maal de klinische blootstelling bij de aanbevolen klinische dosis van 2 g/ dag bij niertransplantatiepatiënten en ongeveer 0,3 maal de klinische blootstelling bij de aanbevolen klinische dosis van 3 g/ dag bij harttransplantatiepatiënten.
Er was geen duidelijk effect op vruchtbaarheids- of voortplantingsparameters bij de moederdieren noch bij de volgende generatie.
In onderzoeken naar teratologie bij ratten en konijnen trad foetale resorptie en misvorming op bij ratten bij 6 mg kg-1 dag-1 (inclusief anophtalmie, agnathie en hydrocefalie) en bij konijnen bij 90mg kg-1 dag-1 (inclusief cardiovasculaire en renale afwijkingen, zoals ectopia cordis en ectopische nieren, hernia diafragmatica en hernia umbilicalis) in afwezigheid van toxiciteit bij het moederdier.
De systemische blootstelling bij deze waarden is ongeveer gelijk aan of minder dan 0,5 maal de klinische blootstelling bij de aanbevolen klinische dosis van 2 g/ dag bij niertransplantatiepatiënten en ongeveer
11 0,3 maal de klinische blootstelling bij de aanbevolen klinische dosis van 3 g/ dag bij harttransplantatiepatiënten.
Zie ook rubriek 4.6.
De hematopoëse- en lymfesystemen waren de belangrijkste aangetaste orgaansystemen in toxicologische studies, uitgevoerd met mycofenolaat mofetil bij de rat, muis, hond en aap.
Deze verschijnselen kwamen voor bij niveaus van systemische blootstelling die gelijk aan of lager waren dan de klinische blootstelling bij de aanbevolen dosis van 2 g/ dag bij niertransplantatiepatiënten.
Gastro-intestinale verschijnselen werden waargenomen bij de hond bij systemische blootstellingsniveaus gelijk aan of lager dan de klinische blootstelling bij de aanbevolen dosis.
Gastro- intestinale en renale verschijnselen samengaand met dehydratie werden eveneens waargenomen bij de aap bij de hoogste dosis (systemische blootstellingsniveaus gelijk aan of groter dan klinische blootstelling.) Het niet-klinische toxiciteitsprofiel van mycofenolaatmofetil lijkt overeen te komen met de bijwerkingen die werden waargenomen in klinische studies bij de mens die nu gegevens over de veiligheid verschaffen die relevanter zijn voor de patiëntenpopulatie (zie rubriek 4.8).
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Capsule inhoud: voorverstijfseld zetmeel (maïs) povidon K-30 croscarmellosenatrium magnesiumstearaat
Capsulewand:
Kap: indigotine (E132) titaniumdioxide (E171) gelatine Centraal deel: rood ijzeroxide (E172) geel ijzeroxide (E172) titaniumdioxide (E171) gelatine zwarte inkt bevat: schellak, zwart ijzeroxide (E172), propyleenglycol en kaliumhydroxide
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing
6.3 Houdbaarheid
2 jaar
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Transparante PVC/ PVdC-aluminium blisterverpakkingen van 100 of 300 capsules per omdoos.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht
12 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Vanwege aangetoonde teratogene invloed van mycofenolaatmofetil op ratten en konijnen dienen Myfenac capsules niet te worden verkruimeld en niet te worden geopend.
Vermijd inademing of direct contact van de huid of slijmvliezen met het poeder in de capsules.
Als zo'n contact optreedt, was dan grondig met water en zeep en spoel de ogen met gewoon schoon water.
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Teva Pharma B. V.
Computerweg 10 3542 DR Utrecht Nederland
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 07/ 438/ 001 (100 capsules) EU/ 1/ 07/ 438/ 002 (300 capsules)
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning:
21 februari 2008
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu.
13 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Myfenax 500 mg filmomhulde tabletten
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Iedere tablet bevat 500 mg mycofenolaatmofetil.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Filmomhulde tabletten (tablet) Matte paarsgekleurde, ovale filmomhulde tabletten, met de opdruk “ M500” aan de ene zijde en glad aan de andere zijde.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Mycofenolaatmofetil wordt gebruikt samen met ciclosporine en corticosteroïden als profylaxe tegen acute orgaanafstoting bij patiënten die een allogene nier, hart- of levertransplantatie ondergaan.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling met mycofenolaatmofetil dient gestart en voortgezet te worden door een terzake gekwalificeerde specialist in transplantaties.
Toepassing bij niertransplantaties:
Volwassenen: de toediening van oraal mycofenolaatmofetil dient te worden begonnen binnen 72 uur na transplantatie.
De aanbevolen dosis bij niertransplantatiepatiënten is twee maal daags 1,0 g (dagelijkse dosis 2 g).
Kinderen en adolescenten: de aanbevolen dosis mycofenolaatmofetil is 600 mg/ m2 tweemaal daags oraal toegediend (tot een maximaal van 2 g per dag).
Mycofenolaatmofetil capsules dienen uitsluitend te worden voorgeschreven bij patiënten met een lichaamsoppervlak van ten minste 1,25 m².
Bij patiënten met een lichaamsoppervlak van 1,25 tot 1,5 m² kunnen mycofenolaatmofetil capsules worden voorgeschreven in een dosis van tweemaal daags 750 mg (dagelijkse dosis 1,5 g).
Bij patiënten met een lichaamsoppervlak van meer dan 1,5 m² kunnen mycofenolaatmofetil capsules worden voorgeschreven in een dosis van tweemaal daags 1 g (dagelijkse dosis 2 g).
Omdat sommige bijwerkingen in vergelijking met volwassenen met een grotere frequentie optreden in deze leeftijdsgroep (zie rubriek 4.8), kan een tijdelijke dosisverlaging of onderbreking vereist zijn; dit maakt het noodzakelijk relevante klinische factoren, waaronder de ernst van de reactie, in aanmerking te nemen.
Kinderen (< 2 jaar): er zijn beperkte gegevens over de veiligheid en de werkzaamheid bij kinderen jonger dan 2 jaar.
Die zijn onvoldoende om een doseringsrichtlijn te geven en daarom wordt toepassing bij deze leeftijdsgroep niet aanbevolen.
Toepassing bij harttransplantaties:
14 Volwassenen: de toediening van oraal mycofenolaatmofetil dient te worden begonnen binnen 5 dagen na de harttransplantatie.
De aanbevolen dosis bij harttransplantatiepatiënten is tweemaal daags 1,5 g (dagelijkse dosis 3 g).
Kinderen en adolescenten:
Er zijn geen gegevens beschikbaar over harttransplantaties bij kinderen, daarom wordt gebruik in deze patiëntengroepen niet aanbevolen totdat meer gegevens beschikbaar zijn.
Toediening bij levertransplantaties:
Volwassenen: intraveneus mycofenolaat dient de eerste 4 dagen na de levertransplantatie te worden toegediend; daarna dient de toediening van oraal mycofenolaatmofetil te worden begonnen zodra dit kan worden verdragen.
De aanbevolen dosis bij harttransplantatiepatiënten is tweemaal daags 1,5 g (dagelijkse dosis 3 g).
Kinderen en adolescenten:
Er zijn geen gegevens beschikbaar over levertransplantaties bij kinderen, daarom wordt gebruik in deze patiëntengroep niet aanbevolen totdat meer gegevens beschikbaar zijn.
Toepassing bij ouderen (≥ 65 jaar)
De aanbevolen dosis van tweemaal daags 1,0 g bij niertransplantatiepatiënten en tweemaal daags 1,5 g bij hart- en of levertransplantatiepatiënten is ook geschikt voor ouderen.
Toepassing bij gestoorde nierfunctie
Bij niertransplantatiepatiënten met ernstige chronisch gestoorde nierfunctie (glomerulaire filtratiesnelheid < 25 ml min-11.73m-2) dienen, met uitzondering van de periode onmiddellijk na de transplantatie, doses hoger dan tweemaal daags 1 g te worden vermeden.
Deze patiënten dienen ook zorgvuldig te worden geobserveerd.
Aanpassing van de dosis is niet nodig bij patiënten met een vertraagde niertransplantaatfunctie na operatie (zie rubriek 5.2).
Er zijn geen gegevens beschikbaar over hart- of levertransplantatiepatiënten met een ernstige chronisch gestoorde nierfunctie.
Toepassing bij ernstig gestoorde leverfunctie
Aanpassing van de dosis is niet nodig bij niertransplantatiepatiënten met ernstige parenchymale leverziekte.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over harttransplantatiepatiënten met ernstige parenchymale leverziekte.
Behandeling tijdens afstotingsepisodes
Mycofenolzuur (MPA) is de actieve metaboliet van mycofenolaatmofetil.
Afstoting van het niertransplantaat leidt niet tot veranderingen van de farmacokinetiek van MPA; een dosisverlaging of een onderbreking van mycofenolaatmofetil is niet vereist.
Er is geen grond voor dosisaanpassing van mycofenolaatmofetil na afstoting van het harttransplantaat.
Er zijn geen farmacokinetische gegevens beschikbaar bij afstoting van het levertransplantaat.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel, mycofenolzuur of één van de hulpstoffen.
Mycofenolaatmofetil is gecontraïndiceerd bij vrouwen die borstvoeding geven (zie rubriek 4.6)
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Bij patiënten die immunosuppressieve behandelingen ondergaan, waarbij een combinatie van geneesmiddelen is betrokken waaronder mycofenolaatmofetil, bestaat een toegenomen risico van het
15 ontwikkelen van lymfomen en andere maligniteiten, vooral van de huid (zie rubriek 4.8).
Het risico lijkt meer gerelateerd aan de intensiteit en duur van de immuunsuppressieve dan aan het gebruik van een specifiek middel.
Beperkte blootstelling aan zonlicht en ultraviolet licht door het dragen van beschermende kleding en het gebruik van een zonnebrandmiddel met een hoge beschermingsfactor, dient als algemeen advies gegeven te worden om het risico van huidkanker te minimaliseren.
Patiënten die met mycofenolaatmofetil behandeld worden, dienen geïnstrueerd te worden elke aanwijzing voor een infectie, onverwachte blauwe plekken, bloedingen of elke andere uiting van beenmergdepressie onmiddellijk te melden.
Bij patiënten die behandeld worden met immunosuppressiva, waaronder Mycofenolaatmofetil, bestaat een verhoogd risico op het krijgen van opportunistische infecties (bacterieel, fungaal, viraal of protozoaal), fatale infecties en sepsis (zie rubriek 4.8).
Tot de opportunistische infecties behoren de met BK-virus, geassocieerde nefropathie en de met JC-virus geassocieerde Progressieve Multifocale Leukoencefalopathie (PML).
Deze infecties worden vaak gerelateerd metaan een hoge totale immunosuppressieve belasting en kunnen tot ernstige of fatale situaties leiden.
Artsen moeten hierop bedacht zijn bij het stellen van de differentiaal diagnose bij patiënten met een onderdrukt immuunsysteem waarbij de nierfunctie achteruitgaat of die neurologische symptomen vertonen
Patiënten die met mycofenolaatmofetil behandeld worden, dienen te worden gecontroleerd op neutropenie die gerelateerd kan zijn aan mycofenolaatmofetil zelf, co-medicatie, virale infecties of een combinatie van deze factoren.
Bij patiënten die mycofenolaatmofetil krijgen toegediend, dient eenmaal per week gedurende de eerste maand het complete bloedbeeld te worden bepaald en vervolgens twee keer per maand gedurende de tweede en derde maand van behandeling, daarna maandelijks gedurende het eerste jaar.
Indien er neutropenie optreedt (absoluut aantal neutrofielen < 1,3 x 103/ µl), kan het aangewezen zijn de toediening van mycofenolaatmofetil te onderbreken of te stoppen.
Patiënten dienen erop gewezen te worden dat tijdens de behandeling met mycofenolaatmofetil vaccinaties minder effectief kunnen zijn en het gebruik van levend verzwakt vaccin dient vermeden te worden (zie rubriek 4.5).
Influenzavaccinatie kan van waarde zijn.
Voorschrijvers worden verwezen naar de nationale richtlijnen voor influenzavaccinatie.
Omdat mycofenolaat in verband is gebracht met een toegenomen incidentie van bijwerkingen van het spijsverteringsstelsel, waaronder infrequente gevallen van gastro-intestinale ulceratie, bloedingen en perforatie is voorzichtigheid geboden bij het toedienen van mycofenolaatmofetil aan patiënten met een ernstige, actieve ziekte van het spijsverteringsstelsel.
Mycofenolaatmofetil is een inosine monofosfaat dehydrogenase (IMPDH) remmer.
Op theoretische gronden moet het daarom vermeden worden bij patiënten met de zeldzame hereditaire deficiëntie van hypoxanthine-guanine-fosforibosyl-tranferase (HGPRT) zoals het Lesch-Nyhan- en het Kelley- Seegmiller syndroom.
Het wordt aanbevolen mycofenolaatmofetil niet gelijktijdig met azathioprine toe te dienen omdat een dergelijke combinatie niet is onderzocht.
Met het oog op de significante reductie van de AUC (´ area under the curve´) van MPA door cholestyramine dient voorzichtigheid in acht te worden genomen bij gelijktijdig toedienen van mycofenolaatmofetil en geneesmiddelen die invloed hebben op de enterohepatische kringloop, vanwege een mogelijk verminderde werkzaamheid van mycofenolaatmofetil.
De baten: risico-verhouding van mycofenolaatmofetil in combinatie met tacrolimus of sirolimus is niet vastgesteld (zie ook rubriek 4.5).
De capsulewand bevat zonnegeel FCF (E110).
Dit kan een allergische reactie veroorzaken.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
16 Interactiestudies zijn alleen bij volwassenen uitgevoerd.
Aciclovir: bij co-medicatie van mycofenolaatmofetil en aciclovir zijn hogere aciclovir- plasmaconcentraties waargenomen, dan werden gezien bij aciclovir afzonderlijk.
De veranderingen in de farmacokinetiek van MPAG (MPAG is toegenomen met 8%) waren minimaal en worden niet als klinisch relevant beschouwd.
Omdat zowel de MPAG-plasmaconcentraties (de fenolglucuronide van MPA) als de aciclovirconcentratie verhoogd is bij nierfunctiestoornis bestaat de mogelijkheid dat mycofenolaatmofetil en aciclovir of de prodrugs ervan, bijv. valaciclovir, elkaar beconcurreren wat betreft tubulaire uitscheiding, waardoor verdere stijgingen van de concentraties van beide geneesmiddelen kunnen optreden.
Antacida met magnesium- en aluminiumhydroxides: de absorptie van mycofenolaatmofetil was verminderd met gelijktijdige toediening van antacida.
Cholestyramine: na toediening van een enkelvoudige dosis mycofenolaatmofetil van 1,5 gaan normale gezonde vrijwilligers, die waren voorbehandeld met driemaal daags 4g colestyramine gedurende 4 dagen, trad er een 40% reductie van de AUC van MPA op (zie rubriek 4.4 en rubriek 5.2).
Er dient voorzichtigheid betracht te worden tijdens co-medicatie vanwege een mogelijk verminderde werkzaamheid van mycofenolaatmofetil.
Geneesmiddelen die de enterohepatische kringloop beïnvloeden: voorzichtigheid dient betracht te worden bij geneesmiddelen die invloed hebben op de enterohepatische kringloop, vanwege een mogelijk verminderde werkzaamheid van mycofenolaatmofetil.
Ciclosporine A: de farmacokinetiek van ciclosporine A (CsA) wordt niet beïnvloed door mycofenolaatmofetil.
Als de gelijktijdige behandeling met ciclosporine wordt beëindigd, dient daarentegen rekening te worden gehouden met een toename in de MPA AUC van ongeveer 30%.
Ganciclovir: op grond van de resultaten uit een onderzoek met een enkelvoudige toediening van de aanbevolen doses van oraal mycofenolaatmofetil en intraveneus ganciclovir en van de bekende effecten van nierinsufficiëntie op de farmacokinetiek van mycofenolaat (zie rubriek 4.2) en ganciclovir, kan worden verwacht dat de gecombineerde toediening van deze middelen (die competitief zijn voor renale tubulaire uitscheidingsmechanismen) zal leiden tot een toename van de concentratie van MPAG en ganciclovir.
Een wezenlijke verandering van de farmacokinetiek van MPA wordt niet verwacht en aanpassing van de dosis van mycofenolaatmofetil is niet vereist.
Bij patiënten met nierinsufficiëntie, aan wie mycofenolaatmofetil en ganciclovir of de prodrugs ervan, bijv. valganciclovir, samen worden toegediend, dienen de aanbevelingen voor de dosis van ganciclovir in acht te worden genomen en de patiënten dienen nauwkeurig te worden gevolgd.
Orale contraceptiva: de farmacokinetiek en de farmacodynamiek van orale contraceptiva werden niet beïnvloed door gelijktijdige toediening van mycofenolaat (zie ook rubriek 5.2)
Rifampicine: bij patiënten die geen ciclosporine gebruiken, resulteerde gelijktijdige behandeling met mycofenolaatmofetil en rifampicine in een afgenomen MPA blootstelling (AUC0-12h) van 18% tot 70%.
Het wordt daarom aanbevolen om de MPA-spiegels te controleren en de mycofenolaatmofetil dosering aan te passen om klinische werkzaamheid te behouden wanneer rifampicine gelijktijdig wordt gebruikt.
Sirolimus: bij niertransplantatiepatiënten resulteerde gelijktijdig gebruik van mycofenolaatmofetil en CsA in een afname in MPA blootstelling van 30-50% vergeleken met patiënten die gelijktijdig sirolimus en gelijke doses mycofenolaatmofetil gebruikten (zie tevens rubriek 4.4).
Sevelameer: na gelijktijdig gebruik van mycofenolaatmofetil en sevelameer werd een afname in MPA Cmax en AUC0-12 gezien van respectievelijk 30% en 25%, zonder klinische consequenties (bijv. orgaanafstoting).
Desondanks wordt echter aangeraden om mycofenolaatmofetil minstens 1 uur voor of 3 uur na inname van sevelameer in te nemen of toe te dienen, om het effect op de absorptie van
17 MPA te minimaliseren.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over gelijktijdig gebruik van mycofenolaatmofetil met andere fosfaatbinders dan sevelameer.
Trimethoprim/ sulfamethoxazol: invloed op de biologische beschikbaarheid van MPA is niet waargenomen.
Norfloxacine en metronidazol: bij gezonde vrijwilligers werd geen significante interactie gezien wanneer mycofenolaatmofetil gelijktijdig werd gebruikt met afzonderlijk norfloxacine of metronidazol.
Echter, de combinatie van norfloxacine en metronidazol verlaagde de MPA blootstelling met ongeveer 30% na een enkele dosis mycofenolaatmofetil.
Tacrolimus: bij levertransplantatiepatiënten, die na de transplantatie mycofenolaatmofetil en tacrolimus gebruikten, bleken de AUC en Cmax van MPA, de actieve metaboliet van mycofenolaatmofetil, niet significant beïnvloed te worden door gelijktijdig gebruik van tacrolimus.
Bij levertransplantatiepatiënten werd echter een toename van ongeveer 20% in de AUC van tacrolimus gezien, wanneer meervoudige doses mycofenolaatmofetil (1,5 g tweemaal daags, ´ s ochtends en ´ s avonds) werden toegediend aan patiënten die tacrolimus kregen.
Bij niertransplantatiepatiënten bleek de tacrolimusconcentratie niet te veranderen door mycofenolaatmofetil (zie ook rubriek 4.4).
Andere interacties: bij gelijktijdige toediening van probenecide en mycofenolaatmofetil bij apen is de AUC van MPAG driemaal verhoogd.
Andere stoffen die in de niertubuli worden uitgescheiden kunnen derhalve concurreren met MPAG en daardoor kunnen de plasmaconcentraties van MPAG of van deze andere stoffen worden verhoogd.
Levend vaccin: levend vaccin dient niet aan patiënten met een verminderde immuunrespons te worden toegediend.
De antilichaamreactie op andere vaccins kan afnemen (zie ook rubriek 4.4).
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Aanbevolen wordt om niet met de behandeling van mycofenolaatmofetil te starten voor een zwangerschapstest negatief is gebleken.
Effectieve contraceptie dient te worden gebruikt vóór, tijdens en gedurende zes weken na de beëindiging van de behandeling met mycofenolaatmofetil (zie rubriek 4.5).
Patiënten dienen de instructie te krijgen onmiddellijk hun arts te raadplegen in geval van zwangerschap.
Het gebruik van mycofenolaatmofetil tijdens de zwangerschap wordt niet aanbevolen; mycofenolaatmofetil dient enkel gebruikt te worden als er geen geschiktere alternatieve behandeling beschikbaar is.
Mycofenolaatmofetil dient bij zwangere vrouwen uitsluitend te worden gebruikt als het potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
Er zijn beperkte gegevens over het gebruik van mycofenolaatmofetil bij zwangere vrouwen.
Aangeboren afwijkingen, waaronder misvormingen van het oor (abnormaal gevormd of afwezigheid van het externe/ middenoor) zijn gemeld in kinderen van patiënten die tijdens de zwangerschap met mycofenolaatmofetil zijn behandeld in combinatie met andere immunosuppressiva.
Er zijn gevallen van spontane abortus gemeld bij patiënten blootgesteld aan mycofenolaatmofetil.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Onderzoeken hebben aangetoond dat mycofenolaatmofetil in melk van ratten wordt uitgescheiden.
Het is echter niet bekend of deze stof bij de mens in moedermelk wordt uitgescheiden.
Vanwege de mogelijkheid van ernstige bijwerkingen door mycofenolaatmofetil bij kinderen die borstvoeding krijgen, is mycofenolaatmofetil gecontraïndiceerd bij vrouwen die borstvoeding geven.
(zie rubriek 4.3)
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Het farmacodynamische profiel en de beschreven bijwerkingen duiden erop dat bovengenoemde invloed niet waarschijnlijk is.
18 4.8 Bijwerkingen
De volgende ongewenste effecten hebben betrekking op bijwerkingen in klinische studies:
De voornaamste bijwerkingen die in verband worden gebracht met het gebruik van mycofenolaat in combinatie met ciclosporine en corticosteroïden zijn o. a. diarree, leukopenie, sepsis en braken, en er zijn aanwijzingen voor een verhoogde frequentie van bepaalde soorten infecties (zie rubriek 4.4).
Maligniteiten:
Bij patiënten die immunosuppressieve behandelingen ondergaan, waarbij een combinatie van geneesmiddelen is betrokken waaronder mycofenolaat, bestaat een toegenomen risico van lymfomen en andere maligniteiten, vooral van de huid (zie rubriek 4.4).
In vergelijkende klinische studies met nier- (2 g gegevens), hart- en levertransplantatiepatiënten die gedurende ten minste 1 jaar werden gevolgd, werd mycofenolaat toegediend (2 g of 3 g per dag) in combinatie met andere immunosuppressiva; bij 0,6% van deze patiënten ontwikkelde zich een lymfoproliferatieve ziekte of lymfoom.
Non-melanoom huidkanker kwam voor bij 3,6% van de patiënten; andere soorten maligniteiten kwamen voor bij 1,1% van de patiënten.
Vergeleken met de gegevens over 1 jaar lieten de veiligheidsgegevens over 3 jaar bij nier- en harttransplantatiepatiënten geen onverwachte veranderingen zien in de incidentie van maligniteiten.
Levertransplantatiepatiënten werden ten minste gedurende 1 jaar maar minder dan 3 jaar gevolgd.
Opportunistische infecties:
Alle transplantatiepatiënten hebben een verhoogd risico van opportunistische infecties en het risico neemt toe met de totale immunosuppressieve belasting.
(zie rubriek 4.4).
In vergelijkende klinische studies met nier-(2 g gegevens), hart- en levertransplantatiepatiënten die gedurende ten minste 1 jaar werden gevolgd, werd mycofenolaat toegediend (2 g of 3 g per dag) in combinatie met andere immunosuppressiva; bij deze patiënten waren de meest voorkomende opportunistische infecties candida mucocutaneus, cytomegalovirus (CMV)-viremie/ syndroom en Herpes simplex.
Het aandeel van patiënten met CMV-viremie/ syndroom was 13,5%.
Kinderen en adolescenten:
In een klinische studie, waaraan 92 pediatrische patiënten van 2 tot 18 jaar deelnamen en aan wie 600 mg/ m2 mycofenolaatmofetil tweemaal daags oraal werd toegediend, kwamen de aard en de frequentie van de bijwerkingen in het algemeen overeen met die welke werden waargenomen bij volwassen patiënten aan wie 1 g mycofenolaat tweemaal daags werd toegediend.
In vergelijking met volwassenen kwamen de volgende behandelingsgerelateerde bijwerkingen echter vaker voor in de pediatrische populatie, in het bijzonder bij kinderen onder de 6 jaar: diarree, sepsis, leukopenie, anemie en infectie.
Ouderen (≥ 65 jaar):
In het algemeen kunnen oudere patiënten (≥ 65 jaar) een groter risico lopen van bijwerkingen tengevolge van immunosuppressie.
In vergelijking met jongere personen kunnen oudere patiënten die mycofenolaatmofetil krijgen toegediend als onderdeel van een immunosuppressieve combinatietherapie, een verhoogd risico lopen van bepaalde infecties (inclusief weefselinvasieve cytomegalovirusinfectie) en mogelijke gastro-intestinale bloedingen en longoedeem.
Andere bijwerkingen:
Bijwerkingen, waarschijnlijk of mogelijk aan mycofenolaat gerelateerd, gemeld bij ≥ 1/ 10 en bij ≥ 1/ 100 tot < 1/ 10 van met mycofenolaat behandelde patiënten in de vergelijkende klinische studies met nier- (2 g gegevens), hart- en levertransplantatiepatiënten, worden weergegeven in de volgende tabel.
Binnen de systeem/ orgaanklassen worden bijwerkingen gerangschikt op frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100 tot < 1/ 10); soms (≥ 1/ 1.000 tot < 1/ 100); zelden (≥ 1/ 10.000 tot < 1/ 1.000) zeer zelden (≤ 1/ 10.000); onbekend (kan niet worden geschat op basis van de beschikbare gegevens).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
19 Bijwerkingen, waarschijnlijk of mogelijk aan mycofenolaat gerelateerd, gemeld bij patiënten behandeld met mycofenolaat in klinische nier, hart- en leverstudies in combinatie met ciclosporine en corticosteroïden
Systeem/ orgaanklasse
Bijwerkingen
Onderzoeken
Zeer vaak Vaak
- Verhoogde leverenzymen, verhoogd bloedcreatinine, verhoogd bloedlactaatdehydrogenase, verhoogd bloedureum, verhoogd bloedalkalinefosfatase, gewichtsafname
Hartaandoeningen
Zeer vaak Vaak
- Tachycardie
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zenuwstelselaandoeningen
Zeer vaak Vaak Zeer vaak Vaak
Leukopenie, trombocytopenie, anemie Pancytopenie, leukocytose - Convulsie, hypertonie, tremor, slaperigheid, myasthenisch syndroom, duizeligheid, hoofdpijn, paresthesie, dysgeusie
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Maagdarmstelselaandoeningen
Zeer vaak Vaak Zeer vaak Vaak
- Pleurale effusie, dyspneu, hoest Braken, abdominale pijn, diarree, misselijkheid Gastro-intestinale bloeding, peritonitis, ileus, colitis, maagzweer, duodenale zweer, gastritis, oesofagitis, stomatitis, obstipatie, dyspepsie, flatulentie, oprispingen
Nier- en urinewegaandoeningen
Zeer vaak Vaak
- Nierinsufficiëntie
Huid- en onderhuidaandoeningen Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Zeer vaak Vaak Zeer vaak Vaak Zeer vaak Vaak
- Huidhypertrofie, rash, acne, alopecia - Artralgie - Acidose, hyperkaliëmie, hypokaliëmie, hyperglykemie, hypomagnesiëmie,, hypocalciëmie, hypercholesterolemie, hyperlipidemie, hypofosfatemie, hyperuricemie, jicht, anorexie
Infecties en parasitaire aandoeningen
Zeer vaak Vaak
Sepsis, gastro-intestinale candidiasis, urineweginfectie, herpes simplex, herpes zoster Pneumonie, influenza, luchtweginfectie, luchtweg moniliasis, gastro-intestinale infectie, candidiasis, gastro-enteritis, infectie, bronchitis, faryngitis, sinusitis, schimmelinfectie van de huid, huid candidiasis, vaginale candidiasis, rhinitis
Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)
Zeer vaak Vaak
- Huidkanker, benigne neoplasmata van de huid
Bloedvataandoeningen
Zeer vaak Vaak
- Hypotensie, hypertensie, vasodilatatie
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Lever- en galaandoeningen
Zeer vaak Vaak Zeer vaak Vaak
- Oedeem, pyrexie, rillingen, pijn, malaise, astenie Hepatitis, geelzucht, hyperbilirubinemie
Psychische stoornissen
Zeer vaak
-
20
Vaak
Agitatie, verwarring, depressie, angst, abnormaal denken, slapeloosheid
N. B.
501 patiënten (dagelijks 2 g mycofenolaat), 289 patiënten (dagelijks 3 g mycofenolaat) en 277 patiënten (dagelijks 2 g IV/ 3 g oraal mycofenolaat) werden behandeld in fase III studies ter preventie van afstoting van respectievelijk nier-, hart- en levertransplantaat.
De volgende ongewenste effecten hebben betrekking op bijwerkingen uit ervaring sinds het in de handel brengen: de aard van de bijwerkingen, gemeld gedurende de periode sinds het in de handel brengen van mycofenolaat, is vergelijkbaar met die in de vergelijkende nier-, hart- en levertransplantatiestudies.
Bijkomende bijwerkingen, gemeld gedurende de periode sinds het in de handel brengen, worden hieronder beschreven, met de gerapporteerde frequentie tussen haken indien bekend.
Gastro-intestinaal: colitis inclusief cytomegalovirus colitis (vaak), pancreatitis (vaak) en intestinale darmvlokkenatrofie.
Aandoeningen gerelateerd aan immuunsuppressie: ernstige levensbedreigende infecties, waaronder meningitis, endocarditis, tuberculose en atypische mycobacteriële infectie.
Er zijn zowel gevallen van nefropathie geaossocieerd met het BK-virus als gevallen van Progressieve Mutifocale Leukoencefalopathie (PML) geassocieerd met het JC-virus gemeld bij patiënten die met immunosuppressiva, waaronder Mycofenolaatmofetil, zijn behandeld.
Agranulocytose (soms) en neutropenie zijn gemeld, daarom wordt aangeraden patiënten die mycofenolaatmofetil gebruiken regelmatig te controleren (zie rubriek 4.4).
Er zijn meldingen van aplastische anemie en beenmergdepressie bij met mycofenolaat behandelde patiënten, waarvan enkele met fatale afloop.
Allergische reacties: overgevoeligheidreacties, waaronder angioneurotisch oedeem en anafylactische reactie, zijn gemeld.
Aangeboren afwijkingen: zie rubriek 4.6
4.9 Overdosering
Overdosering met mycofenolaatmofetil is gemeld in klinische studies en tijdens post-marketing gebruik.
Bij veel van deze incidenten werden geen bijwerkingen gemeld.
In de gevallen waarbij wel bijwerkingen werden gemeld, vielen deze binnen het bekende veiligheidsprofiel van het geneesmiddel.
Het is te verwachten dan een overdosis van mycofenolaat mofetil kan leiden tot overmatige suppressie van het immuunsysteem met toegenomen gevoeligheid voor infecties en beenmergsuppressie (zie rubriek 4.4).
Indien neutropenie ontstaat, dient de behandeling met mycofenolaatmofetil onderbroken te worden of dient de dosering verlaagd te worden (zie rubriek 4.4).
Het valt niet te verwachten dat door hemodialyse significante hoeveelheden MPA of MPAG verwijderd worden.
Galzuurbinders, zoals colestyramine, kunnen MPA verwijderen door het verminderen van de enterohepatische kringloop van het geneesmiddel (zie rubriek 5.2).
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: selectieve immunosupressiva, ATC code:
L04AA06
Mycofenolaatmofetil is de 2-morfolino-ethylester van mycofenolzuur (MPA).
MPA is een krachtige, selectieve, niet competitieve en reversibele remmer van inosine-monofosfaatdehydrogenase en remt daarom de de novo-route van guanosinenucleotidesynthese zonder incorporatie in DNA.
Omdat T- en B-lymfocyten sterk afhankelijk zijn voor hun proliferatie van de novo-synthese van purines, terwijl
21 andere celtypes gebruik kunnen maken van de “ salvage” -routes, heeft MPA groter cytostatisch effect op lymfocyten dan op andere cellen.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Na orale toediening is mycrofenolaat-mofetil onderhevig aan snelle en extensieve absorptie en een totaal presystemisch metabolisme tot de werkzame metaboliet MPA.
Zoals is gebleken uit de suppressie van de acute afstoting na niertransplantatie, is de immunosuppressieve werking van mycofenolaat gecorreleerd aan de MPA-concentratie.
De gemiddelde biologische beschikbaarheid van oraal mycofenolaatmofetil, gebaseerd op de AUC van MPA is 94% in verhouding tot intraveneus- mycofenolaatmofetil.
Voedsel had geen effect op de mate van absorptie (AUC van MPA) van mycofenolaatmofetil bij toediening, tweemaal daags, van doses van 1,5 g aan niertransplantatiepatiënten.
De Cmax van MPA was echter 40% lager in aanwezigheid van voedsel.
Mycofenolaatmofetil is na orale toediening systemisch niet meetbaar in het plasma.
Bij klinisch relevante concentraties is MPA voor 97% gebonden aan plasma-albumine.
Door de enterohepatische kringloop worden secundaire verhogingen van de MPA-concentratie in plasma gewoonlijk 6-12 uur na het tijdstip van toediening waargenomen.
Het gelijktijdig toedienen van colestyramine (4 g driemaal per dag) gaat samen met een reductie in de AUC van MPA van ongeveer 40%, wat aangeeft dat er een significante mate van enterohepatische kringloop bestaat.
MPA wordt voornamelijk gemetaboliseerd door glucuronyltransferase tot het fenolglucuronide van MPA (MPAG) dat niet farmacologisch werkzaam is.
Een te verwaarlozen hoeveelheid van het middel (< 1% van de dosis) wordt als MPA uitgescheiden in de urine.
Bij orale toediening van radioactief gemerkt mycofenolaatmofetil werd de toegediende volledige dosis teruggevonden:
93% van de toegediende dosis in de urine en 6% van de toegediende dosis in de feces.
Het merendeel (ongeveer 87%) van de toegediende dosis wordt in de urine uitgescheiden als MPAG.
MPA en MPAG worden bij klinisch bereikte concentraties niet verwijderd door hemodialyse.
Bij hoge MPAG-plasmaconcentraties (> 100µg/ ml) worden echter kleine hoeveelheden MPAG verwijderd.
In de vroege post-transplantatieperiode (< 40 dagen na transplantatie) waren bij nier-, hart en levertransplantatiepatiënten de gemiddelde MPA-AUC’ s ongeveer 30% lager en de Cmax ongeveer 40% lager in vergelijking met de late posttransplantatieperiode (3 -6 maanden na transplantatie).
Gestoorde nierwerking:
Bij een onderzoek van enkelvoudige doses (6 proefpersonen per groep) waren de gemiddelde plasma MPA AUC, waargenomen bij patiënten met een ernstige chronische nierfunctiestoornis (glomerulaire filtratiesnelheid < 25 min-1 1.73m-2), 28-75% hoger dan de gemiddelden bij normale, gezonde personen of bij personen met een geringere nierfunctiestoornis.
Echter, de gemiddelde enkelvoudige dosis-AUC van MPAG was 3-6 keer hoger bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis dan bij personen met een milde nierstoornis of bij normale gezonde personen, hetgeen overeenkomt met het bekende excretiepatroon van MPAG door de nieren.
Meervoudige dosering van mycofenolaatmofetil bij patiënten met ernstige chronische nierfunctiestoornis is niet onderzocht.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over hart- of levertransplantatiepatiënten met een ernstige chronische nierfunctiestoornis.
Vertraagde niertransplantaatfunctie:
Bij post-transplantatiepatiënten met een vertraagde niertransplantaatfunctie was de gemiddelde MPA- AUC0-12 vergelijkbaar met die bij post-transplantatiepatiënten zonder een vertraagde transplantaatfunctie.
De gemiddelde MPAG-AUC0-12 was echter 2 tot 3 maal hoger bij de patiënten met een vertraagde transplantaatfunctie.
Er kan een voorbijgaande toename van de vrije fractie en de concentratie van plasma-MPA voorkomen bij patiënten met een vertraagde niertransplantaatfunctie.
Dosisaanpassing van mycofenolaatmofetil lijkt niet noodzakelijk te zijn.
Gestoorde leverwerking:
22 Bij vrijwilligers met alcoholcirrose werden de hepatische MPA-glucuronidatieprocessen relatief weinig beïnvloed door de leverparenchymziekte.
Effecten van een leveraandoening op dit proces hangen waarschijnlijk af van de onderhavige ziekte.
Leverziekte met voornamelijk biliaire schade, zoals primaire biliaire cirrose, zou echter een ander effect kunnen vertonen.
Kinderen en adolescenten:
Farmacokinetische parameters werden geëvalueerd bij 49 kinderen die een niertransplantatie hadden ondrgaan en aan wie 600 mg/ m2 mycofenolaatmofetil tweemaal daags oraal werd toegediend.
De met deze dosis verkregen AUC-waarden van MPA waren gelijk aan die welke werden gezien bij volwassen niertransplantatiepatiënten aan wie 1 g mycofenolaat tweemaal daags in de vroege en late post-transplantatieperiode werd toegediend.
De AUC-waarden van MPA waren over beide groepen gelijk in de vroege en late post-transplantatieperiode.
Ouderen (≥ 65 jaar):
Bij oudere patiënten is het farmacokinetisch gedrag niet formeel geëvalueerd.
Orale contraceptiva:
De het farmacokinetiek van orale contraceptiva werd niet beïnvloed door gelijktijdige toediening van mycofenolaat (zie ook rubriek 4.5).
In een studie, uitgevoerd bij 18 vrouwen (die geen transplantatie hadden ondergaan en geen andere immunosuppressiva gebruikten), werd mycofenolaat (1 g tweemaal daags) gedurende 3 opeenvolgende cycli gelijktijdig toegediend met orale combinatiecontraceptiva die ethinyloestradiol (0,02 mg tot 0,04 mg) en levonorgestrel (0,05 mg tot 0,15 mg), desogestrel (0,15 mg) of gestodeen (0,05 mg tot 0,10 mg) bevatten; er werd geen klinisch relevante invloed op de ovulatie remmende werking van de orale contraceptiva aangetoond.
De serumspiegels van luteïniserend hormoon (LH), follikelstimulerend hormoon (FSH) en progesteron werden niet significant beïnvloed.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
In onderzoeksmodellen was mycofenolaatmofetil niet tumorverwekkend.
De hoogste dosis in de carcinogeniteitsonderzoeken bij dieren resulteerden in ongeveer 2 tot 3 maal de systemische blootstelling (AUC of Cmax) waargenomen bij niertransplantatiepatiënten bij de aanbevolen klinische dosis van 2 g/ dag en in 1,3-2 maal de systemische blootstelling (AUC of Cmax) waargenomen bij harttransplantatiepatiënten bij de aanbevolen klinische dosis van 3 g/ dag.
Twee genotoxiciteitstesten (in vitro muis lymfoomtest en in vivo muis beenmerg micronucleustest) wezen op de mogelijkheid dat mycofenolaatmofetil chromosomale afwijkingen kan veroorzaken.
Deze effecten kunnen gerelateerd zijn aan de farmacodynamische werkwijze, d. w. z. remming van nucleotidesynthese in gevoelige cellen.
Andere in vitro testen ter bepaling van genmutatie lieten geen genotoxische activiteit zien.
Mycofenolaatmofetil had geen effect op de vruchtbaarheid van mannelijke ratten bij orale doses tot 20 mg kg-1dag-1.
De systemische blootstelling bij deze dosis komt overeen met 2-3 maal de klinische blootstelling bij de aanbevolen klinische dosis van 2 g/ dag bij niertransplantatiepatiënten en met 1,3-2 maal de klinische blootstelling bij de aanbevolen klinische dosis van 3 g/ dag bij harttransplantatiepatiënten.
In een onderzoek naar de vrouwelijke vruchtbaarheid en voortplanting bij ratten veroorzaakten orale doses van 4,5 mg kg-1 dag -1 misvormingen (inclusief anophtalmie, agnathie en hydrocefalie) in de eerste generatie nakomelingen in afwezigheid van toxiciteit bij het moederdier.
De systemische blootstelling bij deze dosis was ongeveer 0,5 maal de klinische blootstelling bij de aanbevolen klinische dosis van 2 g/ dag bij niertransplantatiepatiënten en ongeveer 0,3 maal de klinische blootstelling bij de aanbevolen klinische dosis van 3 g/ dag bij harttransplantatiepatiënten.
Er was geen duidelijk effect op vruchtbaarheids- of voortplantingsparameters bij de moederdieren noch bij de volgende generatie.
In onderzoeken naar teratologie bij ratten en konijnen trad foetale resorptie en misvorming op bij ratten bij 6 mg kg-1 dag-1 (inclusief anophtalmie, agnathie en hydrocefalie) en bij konijnen bij 90mg kg-1 dag-1 (inclusief cardiovasculaire en renale afwijkingen, zoals ectopia cordis en ectopische nieren, hernia diafragmatica en hernia umbilicalis) in afwezigheid van toxiciteit bij het moederdier.
De
23 systemische blootstelling bij deze waarden is ongeveer gelijk aan of minder dan 0,5 maal de klinische blootstelling bij de aanbevolen klinische dosis van 2 g/ dag bij niertransplantatiepatiënten en ongeveer 0,3 maal de klinische blootstelling bij de aanbevolen klinische dosis van 3 g/ dag bij harttransplantatiepatiënten.
Zie ook rubriek 4.6.
De hematopoëse- en lymfesystemen waren de belangrijkste aangetaste orgaansystemen in toxicologische studies, uitgevoerd met mycofenolaat mofetil bij de rat, muis, hond en aap.
Deze verschijnselen kwamen voor bij niveaus van systemische blootstelling die gelijk aan of lager waren dan de klinische blootstelling bij de aanbevolen dosis van 2 g/ dag bij niertransplantatiepatiënten.
Gastro-intestinale verschijnselen werden waargenomen bij de hond bij systemische blootstellingsniveaus gelijk aan of lager dan de klinische blootstelling bij de aanbevolen dosis.
Gastro- intestinale en renale verschijnselen samengaand met dehydratie werden eveneens waargenomen bij de aap bij de hoogste dosis (systemische blootstellingsniveaus gelijk aan of groter dan klinische blootstelling.) Het niet-klinische toxiciteitsprofiel van mycofenolaatmofetil lijkt overeen te komen met de bijwerkingen die werden waargenomen in klinische studies bij de mens die nu gegevens over de veiligheid verschaffen die relevanter zijn voor de patiëntenpopulatie (zie rubriek 4.8).
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Kern van de tablet: microkristallijne cellulose povidon K-30 magnesiumstearaat croscarmellosenatrium
Filmomhulling: hypromellose (HPMC 2910) titaniumdioxide (E 171) macrogol (PEG 400) talk indigotine (E132) ijzeroxide zwart (E172) ijzeroxide rood (E172)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing
6.3 Houdbaarheid
2 jaar
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Transparante PVC/ PVdC-aluminium blisterverpakkingen van 50 of 150 tabletten per omdoos.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
24 Vanwege aangetoonde teratogene invloed van mycofenolaatmofetil op ratten en konijnen dienen mycofenolaatmofetil filmomhulde tabletten niet te worden fijngemaakt
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Teva Pharma B. V.
Computerweg 10 3542 DR Utrecht Nederland
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 07/ 438/ 003 (50 tabletten) EU/ 1/ 07/ 438/ 004 (150 tabletten)
9.
DATUM VAN DE EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning:
21 februari 2008
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu.
25 BIJLAGE II
A.
HOUDERS VAN DE VERGUNNINGEN VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
26 A.
HOUDERS VAN DE VERGUNNINGEN VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikanten verantwoordelijk voor vrijgifte
TEVA Pharmaceutical Works Private Limited Company Pallagi út 13, Debrecen, H-4042 Hungary
TEVA Pharmaceutical Works Private Limited Company H-2100 Gödöllő, Táncsics Mihály út 82 Hungary
TEVA UK Ltd.
Brampton Road Hamden Park Eastbourne East Sussex BN22 9AG United Kingdom
Pharmacemie B. V.
Swensweg 5 2031 GA Haarlem Nederland
TEVA Santé SA Rue Bellocier 89107 Sens France
De gedrukte bijsluiter van het geneesmiddel dient de naam en het adres te vermelden van de fabrikant verantwoordelijk voor de vrijgifte van de desbetreffende batch.
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN OPGELEGD AAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN TEN AANZIEN VAN DE AFLEVERING EN HET GEBRUIK
Aan beperkt medisch voorschrift onderworpen geneesmiddel.
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL
Niet van toepassing.
• ANDERE VOORWAARDEN
Farmacovigilantiesysteem De vergunninghouder dient ervoor te zorgen dat het farmacovigilantiesysteem, zoals beschreven in versie 2, gedateerd september 2006 in Module 1.8.1 van het aanvraagformulier
27 geneesmiddelenregistratie aanwezig is en functioneert alvorens en nadat het product op de markt wordt gebracht.
Risk Management Plan De aanvrager heeft geen beschrijving van een risk management plan verstrekt.
Aangezien de aanvraag een generiek geneesmiddel betreft met een referentieproduct waarvoor geen aandachtspunten met betrekking tot veiligheid zijn, die extra activiteiten van de risicominimalisering vereisen, is deze benadering aanvaardbaar.
PSURs Het schema voor de indiening van PSURs voor beide sterkten dient het PSUR-schema van het referentieproduct te volgen.
28 BIJLAGE III
ETIKETTERING EN BIJSLUITER
29 A.
ETIKETTERING
30 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Omdoos patiëntenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Myfenax 250 mg harde capsules Mycofenolaatmofetil
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Elke capsule bevat 250 mg mycofenolaatmofetil
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
100 capsules 300 capsules
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik Voor gebruik de bijsluiter lezen
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
Myfenax capsules voorzichtig behandelen.
De capsules niet openen of fijnmaken.
Vermijd inademing of direct contact van de huid met het poeder in de capsule
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP:
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
31 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Teva Pharma B. V.
Computerweg 10 3542 DR Utrecht Nederland
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 07/ 438/ 001 (100 capsules) EU/ 1/ 07/ 438/ 002 (300 capsules)
13.
PARTIJNUMMER
charge:
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16 INFORMATIE IN BRAILLE
Myfenax 250 mg capsules
32 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD
Blister
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Myfenax 250 mg harde capsules Mycofenolaatmofetil
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Teva Pharma B. V.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
charge:
5.
OVERIGE
33 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Omdoos patiëntenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Myfenax 500 mg filmomhulde tabletten Mycofenolaatmofetil
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Elke tablet bevat 500 mg mycofenolaatmofetil
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
50 tabletten 150 tabletten
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik Voor gebruik de bijsluiter lezen
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
Behandel Myfenax tabletten voorzichtig De tabletten niet fijnmaken
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP:
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
34 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Teva Pharma B. V.
Computerweg 10 3542 DR Utrecht Nederland
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 07/ 438/ 003 (50 tabletten) EU/ 1/ 07/ 438/ 004 (150 tabletten)
13.
PARTIJNUMMER
charge:
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16 INFORMATIE IN BRAILLE
Myfenax 500 mg filmomhulde tabletten
35 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD
Blister
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Myfenax 500 mg filmomhulde tabletten Mycofenolaatmofetil
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Teva Pharma B. V.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP:
4.
PARTIJNUMMER
charge:
5.
OVERIGE
36 B.
BIJSLUITER
37 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Myfenax 250 mg harde capsules mycofenolaatmofetil
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nogmaals door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of in geval er bij u een bijwerking optreedt die
niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Myfenax en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Myfenax inneemt 3.
Hoe wordt Myfenax ingenomen 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Myfenax 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS MYFENAX EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Mycofenolaatmofetil behoort tot de groep van geneesmiddelen die bekend staan als immunosuppressieve middelen.
Myfenax capsules worden gebruikt ter voorkoming van afstoting van een getransplanteerde nier, hart of lever door uw lichaam.
Myfenax wordt samen met andere geneesmiddelen gebruikt, die eenzelfde functie hebben (bijvoorbeeld ciclosporine en corticosteroïden).
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U MYFENAX INNEEMT
Neem Myfenax niet in
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor mycofenolaat-mofetil, mycofenolzuur of voor één van de
andere bestanddelen van Myfenax.
- als u borstvoeding geeft.
Wees extra voorzichtig met Myfenax U dient direct uw arts te raadplegen:
- bij elke aanwijzing voor een infectie (bijv. koorts, keelpijn), onverwachte blauwe plekken en/ of
bloedingen
- indien u problemen heeft of ooit heeft gehad met uw spijsvertering, bijv. maagzweren.
Myfenax onderdrukt het afweermechanisme van het lichaam.
Daardoor is er een verhoogd risico op huidkanker.
Daarom dient u blootstelling aan zonlicht en ultraviolet (UV)-licht te beperken door het dragen van beschermende kleding en het gebruik van een zonnebrandcrème met een hoge beschermingsfactor.
Inname met andere geneesmiddelen Vertel uw arts of apotheker wanneer u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder recept kunt krijgen.
38 Als het antwoord op één van de volgende vragen “ ja” is, raadpleeg dan uw arts voordat u Myfenax inneemt:
- Gebruikt u een geneesmiddel dat een van de volgende stoffen bevat: azathioprine of andere stoffen
die het afweermechanisme van het lichaam remmen (die soms ook na een transplantatie worden gegeven), cholestyramine (wordt gebruikt voor de behandeling van patiënten met een te hoog cholesterolgehalte in het bloed), rifampicine (antibioticum), maagzuurremmende geneesmiddelen, fosfaatbinders (gebruikt bij patiënten met chronisch nierfalen om de absorptie van fosfaat te verminderen) of een ander geneesmiddel (ook geneesmiddelen die niet door een arts zijn voorgeschreven) zonder dat dit bij uw behandelend arts bekend is?
-
Moet bij u een vaccin toegediend worden (met levend vaccin)?
De arts vertelt u wat voor
u geschikt is.
Inname van Myfenax met voedsel en drank Inname van voedsel en dranken heeft geen invloed op uw behandeling met Myfenax.
Zwangerschap en borstvoeding Gebruik Myfenax niet als u borstvoeding geeft.
Uw arts dient u te adviseren over het gebruik van anticonceptiemiddelen voordat u begint met het gebruik van Myfenax, tijdens het gebruik van Myfenax en gedurende zes weken nadat u bent gestopt met het gebruik van Myfenax.
Dit omdat Myfenax een spontane abortus kan veroorzaken of schade kan toebrengen aan uw ongeboren kind, zoals problemen met de ontwikkeling van de oren.
Vertel het uw arts onmiddellijk indien u zwanger bent, borstvoeding geeft, zwanger wordt of van plan bent in de nabije toekomst zwanger te worden.
Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Het is niet aangetoond dat Myfenax de rijvaardigheid of het bedienen van machines beïnvloedt.
3.
HOE WORDT MYFENAX INGENOMEN
Volg bij inname van Myfenax nauwgezet het advies van uw arts.
Raadpleeg bij twijfel uw arts of apotheker.
De gebruikelijke dosering is:
Niertransplantatie
Volwassenen:
De eerste dosis zal binnen 72 uur na de transplantatie worden toegediend.
De aanbevolen dagelijkse dosis is 8 capsules (2 gram van het werkzame bestanddeel) verdeeld over twee doses per dag.
Dit betekent dat u 's ochtends 4 capsules inneemt en 's avonds 4 capsules.
Kinderen en adolescenten:
De toe te dienen dosis is afhankelijk van de grootte van het kind.
Uw arts zal de meest geschikte dosis vaststellen op basis van het lichaamsoppervlak (lengte en gewicht).
De aanbevolen dosis is tweemaal daags 600 mg/ m².
Harttransplantatie
Volwassenen:
De eerste dosis zal binnen 5 dagen na de transplantatie worden toegediend.
De aanbevolen dagelijkse dosis is 12 capsules (3 gram van de werkzame stof) verdeeld over twee doses per dag.
Dit betekent dat u 's ochtends 6 capsules inneemt en 's avonds 6 capsules.
Kinderen en adolescenten:
Er zijn geen gegevens beschikbaar die pleiten voor het gebruik van Myfenax bij kinderen en adolescenten die een harttransplantatie hebben ondergaan.
39 Levertransplantatie
Volwassenen:
De eerste orale dosis Myfenax zal u op zijn vroegst 4 dagen na de transplantatie worden toegediend en als u in staat bent de orale medicatie in te nemen.
De aanbevolen dagelijkse dosis is 12 capsules (3 gram van de werkzame stof) verdeeld over twee doses per dag.
Dit betekent dat u ’ s ochtends 6 capsules inneemt en 's avonds 6 capsules.
Kinderen en adolescenten Er zijn geen gegevens beschikbaar die pleiten voor het gebruik van Myfenax bij kinderen en adolescenten die een levertransplantatie hebben ondergaan.
De wijze van innemen
Neem de capsules in hun geheel in met een glas water.
Maak ze niet open en neem geen capsule in die is opengebarsten.
Vermijd contact met poeder dat uit een beschadigde capsule is gekomen.
Als een capsule per ongeluk openbreekt, was dan het poeder van uw huid af met water en zeep.
Als er poeder in uw ogen of in uw mond terechtkomt, spoel dan grondig met een ruime hoeveelheid gewoon schoon water.
De behandeling zal voortgezet worden zolang als het nodig is om uw afweermechanisme te onderdrukken om afstoting van het getransplanteerde orgaan te voorkomen.
Wat u moet doen als u meer van Myfenax heeft ingenomen dan u zou mogen Het is belangrijk dat u niet teveel capsules inneemt.
Als u meer capsules hebt ingenomen dan voorgeschreven is of als u denkt dat een kind een capsule heeft ingeslikt, dient u de dichtstbijzijnde eerstehulpafdeling van het ziekenhuis of uw arts te raadplegen.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Myfenax in te nemen Indien u een keer vergeten heeft uw geneesmiddel in te nemen, neem het dan in zodra u er aan denkt en ga gewoon door met innemen op de normale tijdstippen.
Neem geen dubbele dosis om zo een vergeten dosis in te halen.
Als u stopt met inname van Myfenax Stop niet met het innemen van Myfenax omdat u zich beter voelt.
Het is belangrijk dat u het geneesmiddel zo lang blijft gebruiken als uw arts u heeft aangegeven.
Het stoppen van de behandeling met Myfenax kan de kans op afstoting van het getransplanteerde orgaan verhogen.
Stop niet met innemen van het geneesmiddel tenzij dat moet van uw arts.
Als u nog vragen heeft over het gebruik van dit product, raadpleeg dan uw arts.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Myfenax bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen ze krijgt.
Zeer vaak voorkomende bijwerkingen, die kunnen optreden bij meer dan 1 op de 10 personen:
- Diarree, overgeven, misselijkheid
- Daling van het normale aantal verschillende bloedcellen, wat kan leiden tot een verhoogd risico op
infecties, blauwe plekken, bloeding, ademnood en zwakte
- Bacteriële, schimmel- en virusinfecties van het spijsverterings- en urinestelsel, koortsuitslag,
gordelroos
Vaak voorkomende bijwerkingen, die kunnen optreden bij minder dan 1 op de 10, maar bij meer dan 1 op de 100 personen:
40
- Veranderingen in verschillende laboratoriumwaarden, waaronder leverenzymen, nierwaarden
zoals creatinine, kalium, bloedsuiker, bloedlipiden, cholesterol, fosfaten, magnesium, calcium en urinezuur
- Nierproblemen met verhoogde ureumspiegels
- Stoornissen in het spijsverteringssysteem zoals verstopping, indigestie, winderigheid, ontsteking
van mond, slokdarm, maag, darmen, lever of alvleesklier en bloeding van het maagdarmkanaal
- Stuipen, verhoogde spierspanning, trillen en spierzwakte, gewrichtspijn
- Slapeloosheid, duizeligheid en hoofdpijn, tintelingen of gevoelloosheid, smaakveranderingen,
verlies van eetlust, gewichtsverlies
- Ontsteking en infecties van het ademhalings- en maagdarmkanaal, keelpijn, ontsteking van de
neusholtes, loopneus en jeukende neus
- Huidkanker of niet-kwaadaardige huidgroei en schimmelinfecties van huid en vagina
- Veranderingen in bloeddruk, snellere hartslag, verwijding van bloedvaten
- Vocht vasthouden in het lichaam, koorts, onbehaaglijk gevoel, slaapzucht en zwakte
- Leverontsteking, gele verkleuring van de huid en van het oogwit.
Soms voorkomende bijwerkingen, die kunnen optreden bij minder dan 1 op de 100, maar bij meer dan 1 op de 1000 personen:
- Woekering van lymfatisch weefsel, waaronder kwaadaardige tumoren
- Ontsteking of infecties van het hart en de hartkleppen en van het hersen- en ruggenmergvlies
Overige gemelde bijwerkingen waarvan de frequentie niet is vastgesteld:
- Overgevoeligheidsreacties (allergie)
Stop niet met het innemen van het geneesmiddel voordat u dit met uw arts heeft besproken.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of in geval er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U MYFENAX
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
Gebruik Myfenax niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de omdoos en blisterverpakking.
De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen die niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Myfenax
- Het werkzame bestanddeel is mycofenolaatmofetil.
Elke capsule bevat 250 mg
mycofenolaatmofetil.
- De andere bestanddelen zijn:
Capsule-inhoud: voorverstijfseld maïszetmeel povidon K-30 croscarmellosenatrium magnesiumstearaat
41 Capsulewand:
Kap: indigotine (E132) titaniumdioxide (E171) gelatine Centraal deel: rood ijzeroxide (E172) geel ijzeroxide (E172) titaniumdioxide (E171) gelatine zwarte inkt bevat: schellak, zwart ijzeroxide (E172), propyleenglycol en kaliumhydroxide
Hoe ziet Myfenax er uit en wat is de inhoud van de verpakking Harde capsules:
Centraal deel: caramel gekleurd met het opschrift ´ 250´ in zwarte inkt.
Kap: lichtblauw gekleurd met het opschrift ´ M´in zwarte inkt.
Myfenax 250 mg harde capsules zijn beschikbaar in PVC/ PVdC-aluminium blisterverpakkingen met 100 of 300 capsules per verpakking.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant
Registratiehouder Teva Pharma B. V:
Computerweg 10 3542 DR Utrecht Nederland
Fabrikanten Teva Pharmaceutical Works Private Limited Company Pallagi út, 13 Debrecen, H-4042 Hongarije
TEVA Pharmaceuticals Works Private Limited Company H-2100 Gödöllő Táncsics Mihály út 82 Hongarije
TEVA UK Ltd Brampton Road, Hampden Park, Eastbourne, East Sussex, BN22 9AG Verenigd Koninkrijk
Pharmachemie B. V.
Swensweg 5 2031 GA Haarlem Nederland
TEVA Santé SA Rue Bellocier 89107 Sens
42 Frankrijk
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in MM/ JJJJ
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu.
43 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Myfenax 500 mg filmomhulde tabletten mycofenolaatmofetil
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nogmaals door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of in geval er bij u een bijwerking optreedt die
niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Myfenax en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Myfenax inneemt 3.
Hoe wordt Myfenax ingenomen 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Myfenax 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS MYFENAX EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Mycofenolaatmofetil behoort tot de groep van geneesmiddelen die bekend staan als immunosuppressieve middelen.
Myfenax capsules worden gebruikt ter voorkoming van afstoting van een getransplanteerde nier, hart of lever door uw lichaam.
Myfenax wordt samen met andere geneesmiddelen gebruikt, die eenzelfde functie hebben (bijvoorbeeld ciclosporine en corticosteroïden).
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U MYFENAX INNEEMT
Neem Myfenax niet in
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor mycofenolaat-mofetil, mycofenolzuur of voor één van de
andere bestanddelen van Myfenax.
- als u borstvoeding geeft.
Wees extra voorzichtig met Myfenax U dient direct uw arts te raadplegen:
- bij elke aanwijzing voor een infectie (bijv. koorts, keelpijn), onverwachte blauwe plekken en/ of
bloedingen
- indien u problemen heeft of ooit heeft gehad met uw spijsvertering, bijv. maagzweren.
Myfenax onderdrukt het afweermechanisme van het lichaam.
Daardoor is er een verhoogd risico op huidkanker.
Daarom dient u blootstelling aan zonlicht en ultraviolet (UV)-licht te beperken door het dragen van beschermende kleding en het gebruik van een zonnebrandcrème met een hoge beschermingsfactor.
Inname met andere geneesmiddelen Vertel uw arts of apotheker wanneer u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder recept kunt krijgen.
44 Als het antwoord op één van de volgende vragen “ ja” is, raadpleeg dan uw arts voordat u Myfenax inneemt:
- gebruikt u een geneesmiddel dat een van de volgende stoffen bevat: azathioprine of andere stoffen
die het afweermechanisme van het lichaam remmen (die soms ook na een transplantatie worden gegeven), colestyramine (wordt gebruikt voor de behandeling van patiënten met een te hoog cholesterolgehalte in het bloed), rifampicine (antibioticum), maagzuurremmende geneesmiddelen, fosfaatbinders (gebruikt bij patiënten met chronisch nierfalen om de absorptie van fosfaat te verminderen) of een ander geneesmiddel (ook geneesmiddelen die niet door een arts zijn voorgeschreven) zonder dat dit bij uw behandelend arts bekend is?
- Moet bij u een vaccin toegediend worden (met levend vaccin)?
De arts vertelt u wat voor u
geschikt is.
Inname van Myfenax met voedsel en drank Inname van voedsel en dranken heeft geen invloed op uw behandeling met Myfenax.
Zwangerschap en borstvoeding Gebruik Myfenax niet als u borstvoeding geeft.
Uw arts dient u te adviseren over het gebruik van anticonceptiemiddelen voordat u begint met het gebruik van Myfenax, tijdens het gebruik van Myfenax en gedurende zes weken nadat u bent gestopt met het gebruik van Myfenax.
Dit omdat Myfenax een spontane abortus kan veroorzaken of schade kan toebrengen aan uw ongeboren kind, zoals problemen met de ontwikkeling van de oren..
Vertel het uw arts onmiddellijk indien u zwanger bent, borstvoeding geeft, zwanger wordt of van plan bent in de nabije toekomst een gezin te stichten.
Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Het is niet aangetoond dat Myfenax de rijvaardigheid of het bedienen van machines beïnvloedt.
3.
HOE WORDT MYFENAX INGENOMEN
Volg bij inname van Myfenax nauwgezet het advies van uw arts.
Raadpleeg bij twijfel uw arts of apotheker.
De gebruikelijke dosering is:
Niertransplantatie
Volwassenen:
De eerste dosis zal binnen 72 uur na de transplantatie worden toegediend.
De aanbevolen dagelijkse dosis is 4 tabletten (2 gram van het werkzame bestanddeel) verdeeld over twee doses per dag.
Dit betekent dat u 's ochtends 2 tabletten inneemt en 's avonds 2 tabletten.
Kinderen en adolescenten:
De toe te dienen dosis is afhankelijk van de grootte van het kind.
Uw arts zal de meest geschikte dosis vaststellen op basis van het lichaamsoppervlak (lengte en gewicht).
De aanbevolen dosis is tweemaal daags 600 mg/ m².
Harttransplantatie
Volwassenen:
De eerste dosis zal binnen 5 dagen na de transplantatie worden toegediend.
De aanbevolen dagelijkse dosis is 6 tabletten (3 gram van de werkzame stof) verdeeld over twee doses per dag.
Dit betekent dat u 's ochtends 3 tabletten inneemt en 's avonds 3 tabletten.
Kinderen en adolescenten:
Er zijn geen gegevens beschikbaar om het gebruik van Myfenax aan te bevelen bij kinderen en adolescenten die een harttransplantatie hebben gehad.
45 Levertransplantatie
Volwassenen:
De eerste orale dosis Myfenax zal u op zijn vroegst 4 dagen na de transplantatie worden toegediend en als u in staat bent de orale medicatie in te nemen.
De aanbevolen dagelijkse dosis is 6 tabletten (3 gram van de werkzame stof) verdeeld over twee doses per dag.
Dit betekent dat u 's ochtends 3 tabletten inneemt en 's avonds 3 tabletten.
Kinderen en adolescenten:
Er zijn geen gegevens om het gebruik van Myfenax aan te bevelen bij kinderen die een levertransplantatie hebben gehad.
De wijze van innemen Neem de tabletten in hun geheel in met een glas water.
Breek de tabletten niet en maak ze niet fijn.
De behandeling zal voortgezet worden zolang als het nodig is om uw afweermechanisme te onderdrukken om afstoting van het getransplanteerde orgaan te voorkomen.
Wat u moet doen als u meer van Myfenax heeft ingenomen dan u zou mogen Het is belangrijk dat u niet teveel tabletten inneemt.
Als u meer tabletten hebt ingenomen dan voorgeschreven is of als u denkt dat een kind een tablet heeft ingeslikt, dient u de dichtstbijzijnde Spoedeisende Hulp van het ziekenhuis of uw arts te raadplegen.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Myfenax in te nemen Indien u een keer vergeten heeft uw geneesmiddel in te nemen, neem het dan in zodra u er aan denkt en ga gewoon door met innemen op de normale tijdstippen.
Neem geen dubbele dosis om zo een vergeten dosis in te halen.
Als u stopt met het innemen van Myfenax Stop niet met het innemen van Myfenax omdat u zich beter voelt.
Het is belangrijk dat u het geneesmiddel zo lang blijft gebruiken als uw arts u heeft verteld.
Het stoppen van de behandeling met Myfenax kan de kans op afstoting van het getransplanteerde orgaan verhogen.
Stop niet met innemen van het geneesmiddel tenzij dat moet van uw arts.
Als u nog vragen heeft over het gebruik van dit product, raadpleeg dan uw arts.
Als u nog vragen heeft over het gebruik van dit product, raadpleeg dan uw arts.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Myfenax bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen ze krijgt.
Zeer vaak voorkomende bijwerkingen, die kunnen optreden bij meer dan 1 op de 10 personen:
- Diarree, overgeven, misselijkheid
- Daling van het normale aantal verschillende bloedcellen, wat kan leiden tot een verhoogd risico op
infecties, blauwe plekken, bloeding, ademnood en zwakte
- Bacteriële, schimmel- en virusinfecties van het spijsverterings- en urinestelsel, koortsuitslag,
gordelroos
Vaak voorkomende bijwerkingen, die kunnen optreden bij minder dan 1 op de 10, maar bij meer dan 1 op de 100 personen:
- Veranderingen in verschillende laboratoriumwaarden, waaronder leverenzymen, nierwaarden
zoals creatinine, kalium, bloedsuiker, bloedlipiden, cholesterol, fosfaten, magnesium, calcium en urinezuur
- Nierproblemen met verhoogde ureumspiegels
- Stoornissen in het spijsverteringssysteem zoals verstopping, indigestie, winderigheid, ontsteking
van mond, slokdarm, maag, darmen, lever of alvleesklier en bloeding van het maagdarmkanaal
- Stuipen, verhoogde spierspanning, trillen en spierzwakte, gewrichtspijn
46
- Slapeloosheid, duizeligheid en hoofdpijn, tintelingen of gevoelloosheid, smaakveranderingen,
verlies van eetlust, gewichtsverlies
- Ontsteking en infecties van het ademhalings- en maagdarmkanaal, keelpijn, ontsteking van de
neusholtes, loopneus en jeukende neus
- Huidkanker of niet-kwaadaardige huidgroei en schimmelinfecties van huid en vagina
- Veranderingen in bloeddruk, snellere hartslag, verwijding van bloedvaten
- Vocht vasthouden in het lichaam, koorts, onbehaaglijk gevoel, slaapzucht en zwakte
- Leverontsteking, gele verkleuring van de huid en van het oogwit.
Soms voorkomende bijwerkingen, die kunnen optreden bij minder dan 1 op de 100, maar bij meer dan 1 op de 1000 personen:
- Woekering van lymfatisch weefsel, waaronder kwaadaardige tumoren
- Ontsteking of infecties van het hart en de hartkleppen en van het hersen- en ruggenmergvlies
Overige gemelde bijwerkingen waarvan de frequentie niet is vastgesteld:
- Overgevoeligheidsreacties (allergie)
Stop niet met het innemen van het geneesmiddel voordat u dit met uw arts heeft besproken.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of in geval er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U MYFENAX
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
Gebruik Naam niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de omdoos en blisterverpakking.
De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen die niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Myfenax
- Het werkzame bestanddeel is 500 mg mycofenolaat-mofetil
- De andere bestanddelen zijn:
Kern van de tablet: microkristallijne cellulose povidon K-30 magnesiumstearaat croscarmellosenatrium
Filmomhulling: hypromellose (HPMC 2910) titaniumdioxide (E171) macrogol (PEG 400) talk indigotine (E132) zwart ijzeroxide (E172) rood ijzeroxide (E172)
47 Hoe ziet Myfenax er uit en de inhoud van de verpakking
Filmomhulde tabletten:
Matte paarsgekleurde, ovale filmomhulde tabletten, met de opdruk “ M500” aan de ene zijde en glad aan de andere zijde.
Myfenax 500 mg filmomhulde tabletten zijn beschikbaar in PVC/ PVdC-aluminium blisterverpakkingen met 50 of 150 tabletten per verpakking.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant
Registratiehouder Teva Pharma B. V.
Computerweg 10 3542 DR Utrecht Nederland
Fabrikanten Teva Pharmaceutical Works Private Limited Company Pallagi út, 13 Debrecen, H-4042 Hongarije
TEVA Pharmaceuticals Works Private Limited Company H-2100 Gödöllő Táncsics Mihály út 82 Hongarije
TEVA UK Ltd Brampton Road, Hampden Park, Eastbourne, East Sussex, BN22 9AG Verenigd Koninkrijk
Pharmachemie B. V.
Swensweg 5 2031 GA Haarlem Nederland
TEVA Santé SA Rue Bellocier 89107 Sens Frankrijk
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in MM/ JJJJ Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu.
48