European Medicines Agency
EMEA/H/C/282
rd EUROPEES OPENBAAR BEOORDELINGSRAPPORT (EPAR)
ree VIRAFERON
EPAR-samenvatting voor het publiek
ist Dit document is een samenvatting van het Europees openbaar beoordelingsrapport (EPAR) en
reg geeft uitleg over de aanpak van het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) bij de beoordeling van uitgevoerde studies, een proces dat uitmondt in aanbevelingen voor gebruiksvoorwaarden.
Lees de bijsluiter (ook onderdeel van het EPAR) of neem contact op met uw arts of apotheker, als
ge u meer informatie nodig heeft over uw aandoening of behandeling.
De wetenschappelijke discussie waarop de aanbevelingen van het CHMP zijn gebaseerd, is ook in het EPAR opgenomen.
Wat is Viraferon? er ng Viraferon is een geneesmiddel dat de werkzame stof interferon alfa-2b bevat.
Het is verkrijgbaar in de vorm van een poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie of infuus, in de vorm van een kant- en-klare oplossing voor injectie en in de vorm van een oplossing voor injectie in een multi-dosis pen. t la
Deze bevatten 1 tot 50 miljoen IE (internationale eenheden) per milliliter.
Wanneer wordt Viraferon voorgeschreven?
Viraferon wordt gebruikt voor de behandeling van: nie
• chronische (langdurige) hepatitis B (een leveraandoening die ontstaat door besmetting met het hepatitis B-virus) bij volwassenen; • chronische hepatitis C (een leveraandoening die ontstaat door besmetting met het hepatitis C- virus).
Viraferon kan bij volwassenen op zichzelf worden gebruikt maar wordt bij voorkeur el
toegediend in combinatie met ribavirine (een antiviraal geneesmiddel).
Bij kinderen wordt het middel gebruikt in combinatie met ribavirine.
Het geneesmiddel is uitsluitend op doktersvoorschrift verkrijgbaar. dd
Hoe wordt Viraferon gebruikt?
De behandeling met Viraferon moet worden gestart door een arts die ervaring heeft met de mi
behandeling van de ziekte waarvoor het middel wordt gebruikt.
Viraferon wordt in het algemeen driemaal per week toegediend (om de andere dag) door middel van een subcutane injectie (injectie onder de huid).
De dosis en de duur van de behandeling zijn afhankelijk van de behandelde ziekte en es
de reactie van de patiënt.
De dosis varieert tussen 3 en 10 miljoen IE per vierkante meter lichaamsoppervlak.
Zie de bijsluiter voor aanvullende informatie. ne
Viraferon moet in de koelkast worden bewaard (2°C - 8°C).
Hoe werkt Viraferon?
Ge
De werkzame stof van Viraferon, interferon alfa-2b, behoort tot de groep van de ‘ interferonen’.
Interferonen zijn natuurlijke stoffen die door het lichaam worden aangemaakt om aanvallen, zoals door virussen veroorzaakte infecties, beter te kunnen bestrijden.
De precieze manier waarop alfa- interferonen werken bij virale aandoeningen is nog niet helemaal bekend, maar men gaat ervan uit dat zij optreden als immunomodulatoren (stoffen die de werking van het immuunsysteem, het 7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu
© European Medicines Agency, 2008.
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged. afweersysteem, kunnen veranderen).
Mogelijk blokkeren alfa-interferonen ook de vermenigvuldiging van virussen.
Het interferon alfa-2b in Viraferon wordt vervaardigd volgens een methode die bekend staat als de ‘ recombinant-DNA-techniek’.
Het wordt aangemaakt door bacteriën die een extra gen (DNA) hebben gekregen waardoor ze interferon-alfa-2b kunnen produceren.
Het vervangende interferon-alfa-2b
rd werkt op dezelfde manier als het natuurlijk aangemaakte interferon alfa.
Hoe is Viraferon onderzocht?
ree Omdat interferon alfa-2b in de Europese Unie (EU) eerder is gebruikt voor de behandeling van een aantal ziekten, heeft het bedrijf dat Viraferon maakt, gegevens verstrekt afkomstig uit de wetenschappelijke literatuur en onderzoeken naar het gebruik van het middel bij kinderen met chronische hepatitis B.
Het bedrijf heeft ook informatie verstrekt van een aantal onderzoeken naar het
ist gebruik van Viraferon als op zichzelf staande behandeling of in combinatie met ribavirine voor de behandeling van chronische hepatitis C.
Hierbij waren in totaal 2 552 behandelingsnaïeve patiënten (patiënten die nog niet eerder waren behandeld) betrokken en 345 patiënten bij wie de ziekte na
reg eerdere behandeling met interferon was teruggekomen.
Het gebruik van Viraferon in combinatie met ribavirine is ook onderzocht bij 118 behandelingsnaïeve kinderen tussen 3 en 16 jaar oud met hepatitis C.
De belangrijkste graadmeters voor de werkzaamheid waren de responspercentages.
ge Welke voordelen bleek Viraferon tijdens de studies te hebben?
Uit de onderzoeken bleek dat Viraferon werkzaam is bij de ziekten waarvoor het kan worden gebruikt. er Viraferon bleek ook een voordeel te hebben bij kinderen met chronische hepatitis B.
Viraferon, al dan niet toegediend in combinatie met ribavirine, bleek werkzaam te zijn bij de behandeling van hepatitis C, zowel bij behandelingsnaïeve volwassenen als bij volwassenen bij wie de ziekte was ng teruggekomen.
In combinatie met ribavirine was het middel ook werkzaam bij kinderen; tijdens het vervolgbezoek na een half jaar bleek dat 46% van de kinderen op de behandeling van een jaar had gereageerd. t la
Welke risico’ s houdt het gebruik van Viraferon in?
De meest voorkomende bijwerkingen van Viraferon (waargenomen bij meer dan 1 op de 10 patiënten) zijn leucopenie (lage concentratie witte bloedcellen), anorexie (verlies van eetlust), depressie, nie
slapeloosheid, angstgevoelens, agitatie (gevoel van onrust), nervositeit, duizeligheid, hoofdpijn, verminderd concentratievermogen, droge mond, wazig zicht, nausea (misselijkheid) of braken, buikpijn, diarree, stomatitis (infectie van het slijmvlies van de mond), dyspepsie (indigestie), alopecie (haaruitval), sterk transpireren, myalgie (spierpijn), artralgie (gewrichtspijn), musculoskeletale pijn el
(pijn in spieren en botten), ontstekingen op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor (trillingen), koorts, griepachtige symptomen, asthenie (zwakte), prikkelbaarheid, pijn in de borst, malaise (gevoel van dd
onwel zijn) en gewichtsverlies.
Soortgelijke bijwerkingen zijn waargenomen bij kinderen die Viraferon kregen, met daarnaast vertraagde groei.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Viraferon. mi
Viraferon mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor interferon alfa-2b of voor enig ander bestanddeel van het middel.
Viraferon mag ook niet worden gebruikt bij: es
• patiënten met een ernstige hartaandoening; • patiënten met een ernstige nier- of leveraandoening, onder andere ten gevolge van kanker; • patiënten met epilepsie of een andere stoornis van het centraal zenuwstelsel; ne
• patiënten met een schildklieraandoening, tenzij deze onder controle wordt gehouden; • hepatitispatiënten met levercirrose die recentelijk behandeld werden met geneesmiddelen die van invloed zijn op het immuunsysteem; Ge
• patiënten met een voorgeschiedenis van bepaalde aandoeningen van het immuunsysteem of patiënten die een orgaantransplantatie hebben gekregen en middelen gebruiken die het immuunsysteem onderdrukken; • kinderen en adolescenten met een voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpogingen.
Zie de bijsluiter voor een lijst van alle beperkingen die gelden voor Viraferon.
2/3 Daar Viraferon in verband wordt gebracht met bijwerkingen als depressie, moeten patiënten tijdens de behandeling zorgvuldig worden geobserveerd.
Waarom is Viraferon goedgekeurd?
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft vastgesteld dat de voordelen
rd van Viraferon groter zijn dan de risico’ s voor de behandeling van chronische hepatitis B en C.
Het CHMP heeft aanbevolen een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Viraferon.
ree Overige informatie over Viraferon:
De Europese Commissie heeft op 9 maart 2005 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Viraferon verleend aan de firma SP Europe.
De handelsvergunning werd op 9 maart 2005 verlengd.
ist Klik hier voor het volledige EPAR voor Viraferon.
reg Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 02-2008.
ge er ng t la nie el dd mi es ne Ge
3/3
EU-nummer
Fantasienaam
Sterkte
Farmaceutischevorm
Toedieningsweg
Verpakking
Inhoud
e rd Verpakkings-grootte
tre (Concentratie) EU/1/99/128/001
Viraferon
1 miljoen
Poeder en oplosmiddel
Subcutaan
poeder: injectieflacon (glazen);
1,0 ml (1
1 injectieflacon + 1
is
IU/ml
voor oplossing voor
gebruik
oplosmiddel: ampul (glazen)
miljoen IU/ml)
ampul + 1 injectieset1
g injectie
re EU/1/99/128/002
Viraferon
3 miljoen IU/ml
Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor
Subcutaan gebruik
poeder: injectieflacon (glazen); oplosmiddel: ampul (glazen)
1,0 ml (3 miljoen IU/ml)
1 injectieflacon + 1 ampul + 1 injectieset1
e injectie
rg EU/1/99/128/003
Viraferon
3 miljoen IU/ml
Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor
Subcutaan gebruik
poeder: injectieflacon (glazen); oplosmiddel: ampul (glazen)
1,0 ml (3 miljoen IU/ml)
6 injectieflacons + 6 ampullen
e injectie
ng EU/1/99/128/004
Viraferon
5 miljoen IU/ml
Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor
Subcutaan gebruik
poeder: injectieflacon (glazen); oplosmiddel: ampul (glazen)
1,0 ml (5 miljoen IU/ml)
1 injectieflacon + 1 ampul + 1 injectieset1
la injectie
t EU/1/99/128/005
Viraferon
5 miljoen IU/ml
Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor
Subcutaan gebruik
poeder: injectieflacon (glazen); oplosmiddel: ampul (glazen)
1,0 ml (5 miljoen IU/ml)
6 injectieflacons + 6 ampullen
ie injectie
n EU/1/99/128/006
Viraferon
10 miljoen
Poeder en oplosmiddel
Subcutaan
poeder: injectieflacon (glazen);
1,0 ml (10
1 injectieflacon + 1
el
IU/ml
voor oplossing voor injectie
gebruik
oplosmiddel: ampul (glazen)
miljoen IU/ml)
ampul + 1 injectieset1
d EU/1/99/128/007
Viraferon
10 miljoen
Poeder en oplosmiddel
Subcutaan
poeder: injectieflacon (glazen);
1,0 ml (10
6 injectieflacons + 6
id
IU/ml
voor oplossing voor injectie
gebruik
oplosmiddel: ampul (glazen)
miljoen IU/ml)
ampullen
m EU/1/99/128/008
Viraferon
10 miljoen
Poeder en oplosmiddel
Subcutaan
poeder: injectieflacon (glazen);
1,0 ml (10
10 injectieflacons + 10
s
IU/ml
voor oplossing voor
gebruik
oplosmiddel: ampul (glazen)
miljoen IU/ml)
ampullen + 10
ee
injectie
injectiesets1
EU/1/99/128/009
Viraferon
3 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
injectieflacon (glazen)
0,5 ml (6
1 injectieflacon
n
IU/0,5 ml
gebruik
miljoen IU/ml)
e EU/1/99/128/010
Viraferon
3 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
injectieflacon (glazen)
0,5 ml (6
1 injectieflacon + 1
G
IU/0,5 ml
gebruik
miljoen IU/ml)
injectieset2
1/4 rd EU-nummer
Fantasienaam
Sterkte
Farmaceutischevorm
Toedieningsweg
Verpakking
Inhoud
Verpakkings-grootte
e (Concentratie)
tre EU/1/99/128/011
Viraferon
3 miljoen IU/0,5 ml
Oplossing voor injectie
Subcutaan gebruik
injectieflacon (glazen)
0,5 ml (6 miljoen IU/ml)
6 injectieflacons + 6 injectiesets2
is EU/1/99/128/012
Viraferon
3 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
injectieflacon (glazen)
0,5 ml (6
12 injectieflacons + 12 injectiesets2
g
IU/0,5 ml
gebruik
miljoen IU/ml)
re EU/1/99/128/013
Viraferon
5 miljoen IU/0,5 ml
Oplossing voor injectie
Subcutaan gebruik
injectieflacon (glazen)
0,5 ml (10 miljoen IU/ml)
1 injectieflacon
e EU/1/99/128/014
Viraferon
5 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
injectieflacon (glazen)
0,5 ml (10
1 injectieflacon + 1
rg
IU/0,5 ml
gebruik
miljoen IU/ml)
injectieset2
EU/1/99/128/015
Viraferon
5 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
injectieflacon (glazen)
0,5 ml (10
6 injectieflacons + 6
e
IU/0,5 ml
gebruik
miljoen IU/ml)
injectiesets2
ng EU/1/99/128/016
Viraferon
5 miljoen IU/0,5 ml
Oplossing voor injectie
Subcutaan gebruik
injectieflacon (glazen)
0,5 ml (10 miljoen IU/ml)
12 injectieflacons + 12 injectiesets2
la EU/1/99/128/017
Viraferon
10 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
injectieflacon (glazen)
1,0 ml (10
1 injectieflacon
t
IU/ml
gebruik
miljoen IU/ml)
ie EU/1/99/128/018
Viraferon
10 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
injectieflacon (glazen)
1,0 ml (10
1 injectieflacon + 1
n
IU/ml
gebruik
miljoen IU/ml)
injectieset2
el EU/1/99/128/019
Viraferon
10 miljoen IU/ml
Oplossing voor injectie
Subcutaan gebruik
injectieflacon (glazen)
1,0 ml (10 miljoen IU/ml)
6 injectieflacons + 6 injectiesets2
d EU/1/99/128/020
Viraferon
10 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
injectieflacon (glazen)
1,0 ml (10
12 injectieflacons + 12
id
IU/ml
gebruik
miljoen IU/ml)
injectiesets2
EU/1/99/128/021
Viraferon
18 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
injectieflacon (glazen)
3,0 ml (6
1 injectieflacon
sm
IU/3 ml
gebruik
miljoen IU/ml)
ee EU/1/99/128/022
Viraferon
18 miljoen IU/3 ml
Oplossing voor injectie
Subcutaan gebruik
injectieflacon (glazen)
3,0 ml (6 miljoen IU/ml)
1 injectieflacon + 6 injectiesets 4
n EU/1/99/128/023
Viraferon
18 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
injectieflacon (glazen)
3,0 ml (6
2 injectieflacons
e
IU/3 ml
gebruik
miljoen IU/ml)
G EU/1/99/128/024
Viraferon
18 miljoen IU/3 ml
Oplossing voor injectie
Subcutaan gebruik
injectieflacon (glazen)
3,0 ml (6 miljoen IU/ml)
12 injectieflacons
2/4 rd EU-nummer
Fantasienaam
Sterkte
Farmaceutischevorm
Toedieningsweg
Verpakking
Inhoud
Verpakkings-grootte
e (Concentratie)
tre EU/1/99/128/025
Viraferon
25 miljoen IU/2,5 ml
Oplossing voor injectie
Subcutaan gebruik
injectieflacon (glazen)
2,5 ml (10 miljoen IU/ml)
1 injectieflacon
is EU/1/99/128/026
Viraferon
25 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
injectieflacon (glazen)
2,5 ml (10
1 injectieflacon + 6 injectiesets4
g
IU/2,5 ml
gebruik
miljoen IU/ml)
re EU/1/99/128/027
Viraferon
25 miljoen IU/2,5 ml
Oplossing voor injectie
Subcutaan gebruik
injectieflacon (glazen)
2,5 ml (10 miljoen IU/ml)
2 injectieflacons
e EU/1/99/128/028
Viraferon
25 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
injectieflacon (glazen)
2,5 ml (10
12 injectieflacons
rg
IU/2,5 ml
gebruik
miljoen IU/ml)
EU/1/99/128/029
Viraferon
18 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
patroon (glazen) in multi-dosis
1,2 ml (15
1 pen + 12
e
IU
in multi-dosis
pen
gebruik pen
miljoen IU/ml)
injectiesets3
ng EU/1/99/128/030
Viraferon
18 miljoen IU
Oplossing voor in multi-dosis
injectie pen
Subcutaan gebruik
patroon (glazen) in multi-dosis pen
1,2 ml (15 miljoen IU/ml)
2 pennen + 24 injectiesets3
la EU/1/99/128/031
Viraferon
18 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
patroon (glazen) in multi-dosis
1,2 ml (15
8 pennen + 96
t
IU
in multi-dosis
pen
gebruik pen
miljoen IU/ml)
injectiesets3
ie EU/1/99/128/032
Viraferon
30 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
patroon (glazen) in multi-dosis
1,2 ml (25
1 pen + 12
n
IU
in multi-dosis
pen
gebruik pen
miljoen IU/ml)
injectiesets3
el EU/1/99/128/033
Viraferon
30 miljoen IU
Oplossing voor in multi-dosis
injectie pen
Subcutaan gebruik
patroon (glazen) in multi-dosis pen
1,2 ml (25 miljoen IU/ml)
2 pennen + 24 injectiesets3
d EU/1/99/128/034
Viraferon
30 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
patroon (glazen) in multi-dosis
1,2 ml (25
8 pennen + 96
id
IU
in multi-dosis
pen
gebruik
pen
miljoen IU/ml)
injectiesets3
EU/1/99/128/035
Viraferon
60 miljoen
Oplossing voor
injectie
Subcutaan
patroon (glazen) in multi-dosis
1,2 ml (50
1 pen + 12
sm
IU
in multi-dosis
pen
gebruik pen
miljoen IU/ml)
injectiesets3
ee EU/1/99/128/036
Viraferon
60 miljoen IU
Oplossing voor in multi-dosis
injectie pen
Subcutaan gebruik
patroon (glazen) in multi-dosis pen
1,2 ml (50 miljoen IU/ml)
2 pens + 24 injectiesets3
n EU/1/99/128/037
Viraferon
60 miljoen
Oplossing voor injectie
Subcutaan
patroon (glazen) in multi-dosis
1,2 ml (50
8 pennen + 96
e
IU
in multi-dosis
pen
gebruik pen
miljoen IU/ml)
injectiesets3
G 1 injectieset = injectiespuit + 2 injectienaalden + reinigingsdoekje
3/4 rd 2 injectieset = injectiespuit + injectienaald + reinigingsdoekje
e 3 injectieset = injectienaald + reinigingsdoekje
tre 4 injectieset = injectiespuit + injectienaald + 2 reinigingsdoekjes
g is e re e rg
G e
n ee
s
m id
d el
n
iet
la 4/4
ng
rd ee r ist reg ge er BIJLAGE I ng SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN t la nie el idd sme ne Ge
1 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Viraferon 1 miljoen IE/ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén injectieflacon met poeder bevat 1 miljoen IE interferon-alfa-2b geproduceerd in E.coli door
rd recombinant DNA-technologie.
Na reconstitutie bevat 1 ml 1 miljoen IE interferon-alfa-2b.
ee Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
r ist 3.
FARMACEUTISCHE VORM
reg Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
Wit tot crèmekleurig poeder.
Helder en kleurloos oplosmiddel.
ge 4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1
Therapeutische indicaties
ng
er
Chronische hepatitis B:
Behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis B geassocieerd met aangetoonde hepatitis B virale replicatie (aanwezigheid van HBV-DNA en HBeAg), een verhoogde t la
alanine-aminotransferase (ALT) - spiegel en een histologisch aangetoonde actieve leverinflammatie en/of - fibrose. nie
Chronische hepatitis C:
Volwassen patiënten:
Viraferon is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis C die verhoogde transaminasen hebben zonder leverdecompensatie en die positief zijn voor serum HCV-RNA el
of serum anti-HCV (zie rubriek 4.4). idd
Voor deze indicatie wordt Viraferon het beste gebruikt in combinatie met ribavirine.
Kinderen en adolescenten:
Viraferon is bedoeld voor gebruik, in combinatie met ribavirine, voor de behandeling van niet eerder sm
behandelde kinderen en adolescenten van 3 jaar en ouder met chronische hepatitis C, zonder leverdecompensatie, die positief zijn voor serum HCV-RNA.
De beslissing om met de behandeling te starten dient genomen te worden na geval per geval bekeken te hebben, rekening houdend met tekenen e
van progressie van de ziekte, zoals leverontsteking en fibrose, alsook prognostische factoren voor de ne
respons, het HCV-genotype en de virale belasting.
Het verwachte voordeel van de behandeling moet worden afgewogen tegen de bevindingen over de veiligheid die werden vastgesteld bij pediatrische patiënten in klinische studies (zie rubrieken 4.4, 4.8 en 5.1).
Ge
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling mag alleen gestart worden door een arts met ervaring in de behandeling van de ziekte.
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
2 Indien bijwerkingen optreden gedurende de behandeling met Viraferon voor om het even welke indicatie, pas de dosering aan of onderbreek de behandeling tijdelijk tot deze bijwerkingen verminderen.
In geval van hardnekkige of terugkerende intolerantie na adequate dosisaanpassing, of indien de ziekte verergert, zet de behandeling met Viraferon stop.
Bij een onderhoudsbehandeling met subcutane toediening kan de arts beslissen of de patiënt zich zelf de dosis toedient.
Chronische hepatitis B:
De aanbevolen dosis ligt tussen 5 tot 10 miljoen IE, subcutaan toegediend, driemaal per week (om de andere dag) gedurende 4 tot 6 maanden.
rd De toegediende dosis moet gereduceerd worden met 50% als hematologische afwijkingen optreden
ee (witte bloedcellen < 1.500/mm3, granulocyten < 1.000/mm3, trombocyten < 100.000/mm3).
De behandeling moet stopgezet worden in geval van ernstige leukopenie (< 1.200/mm3), ernstige neutropenie (< 750/mm3) of ernstige trombocytopenie (< 70.000/mm3).
r ist Zet de behandeling met Viraferon stop indien geen verbetering wordt waargenomen wat betreft HBV- DNA in het serum na drie tot vier maanden behandeling (met de maximaal getolereerde dosis).
Dit geldt
reg voor alle patiënten.
Chronische hepatitis C:
Een dosis van 3 miljoen IE Viraferon wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan aan volwassen patiënten toegediend, als monotherapie of in combinatie met ribavirine.
ge Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten:
Een dosis van 3 miljoen IE/m2 interferon-alfa-2b wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan toegediend, in combinatie met ribavirine capsules of
er drank elke dag samen met voedsel oraal toegediend in twee afzonderlijke doses ('s ochtends en 's avonds). ng (Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor de dosis van ribavirine-capsules en de richtlijnen voor de dosisaanpassing voor de combinatietherapie.
Voor pediatrische patiënten die t la
< 47 kg wegen of geen tabletten kunnen slikken, zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine drank). nie
Recidiverende patiënten (volwassenen):
Viraferon wordt toegediend in combinatie met ribavirine.
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 6 maanden behandeling, is el
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende 6 maanden. idd
Niet eerder behandelde patiënten:
Volwassenen:
De werkzaamheid van Viraferon wordt verbeterd in combinatie met ribavirine.
Viraferon alleen moet toegediend worden voornamelijk in geval van intolerantie of contra-indicatie voor ribavirine. sm
Viraferon in combinatie met ribavirine:
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 12 maanden behandeling, is e
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende ne
tenminste 6 maanden.
De behandeling moet voortgezet worden gedurende een volgende periode van 6 maanden (d.w.z. een Ge
totaal van 12 maanden) bij patiënten die na 6 maanden een negatieve HCV-RNA hebben vertoond, en met een viraal genotype 1 (bepaald met een monster vóór de start van de behandeling) en met een hoge virale belasting vóór de start van de behandeling.
Men moet met andere negatieve prognostische factoren (leeftijd > 40 jaar, mannelijk geslacht, septale fibrose) rekening houden, wanneer men beslist de behandeling tot 12 maanden voort te zetten.
Tijdens klinische onderzoeken vertoonden patiënten die geen virologische respons hadden na 6 maanden behandeling (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet) geen aanhoudende 3 virologische respons (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet zes maanden na het einde van de behandeling).
Viraferon alleen:
De optimale duur van behandeling met Viraferon alleen is nog niet volledig vastgesteld, maar een therapie van 12 tot 18 maanden wordt geadviseerd.
Het wordt aanbevolen dat patiënten gedurende tenminste 3 tot 4 maanden met Viraferon alleen behandeld
rd worden, waarna de HCV-RNA-status bepaald moet worden.
De behandeling moet voortgezet worden bij patiënten die een negatieve HCV-RNA vertonen.
ee Kinderen en adolescenten:
De werkzaamheid en veiligheid van Viraferon in combinatie met ribavirine werd bestudeerd bij kinderen en adolescenten die niet eerder behandeld werden voor chronische
r ist hepatitis C.
Genotype 1:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt één jaar.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat
reg patiënten die geen virologische respons vertonen na 12 weken behandeling, een blijvende virologische respons zullen ontwikkelen (negatieve voorspelbare waarde 96%).
Virologische respons wordt gedefinieerd als de afwezigheid van detecteerbaar HCV-RNA na 12 weken behandeling.
De behandeling moet bij deze patiënten stopgezet worden.
ge Genotype 2/3:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt 24 weken.
Virologische respons na 1 jaar behandeling en 6 maanden follow-up bedroeg 36% voor genotype 1 en 81% voor genotype 2/3/4. er ng Viraferon kan toegediend worden met een steriele glazen of plastic wegwerpinjectiespuit.
4.3 Contra-indicaties t la
- Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
- Een voorgeschiedenis van reeds bestaande ernstige hartaandoeningen, bijvoorbeeld een niet-
nie
gecontroleerde congestieve hartinsufficiëntie, recent myocardinfarct, ernstige ritmestoornissen.
- Ernstige stoornis van de nier- of leverfunctie, met inbegrip van stoornissen veroorzaakt door
metastasen.
- Epilepsie en/of aangetaste functie van het centraal zenuwstelsel (CZS) (zie rubriek 4.4).
el
- Chronische hepatitis met gedecompenseerde levercirrose.
- Chronische hepatitis bij patiënten die recentelijk behandeld werden of onder behandeling zijn met
idd
immunosuppressiva, met uitzondering van korte termijn "corticosteroid withdrawal".
- Auto-immune hepatitis; of voorgeschiedenis van auto-immuunziekten; personen die een
transplantaat onder immunosuppressie kregen.
- Reeds bestaande schildklieraandoening, tenzij deze aandoening onder controle kan worden
sm
gehouden met een conventionele behandeling.
Kinderen en adolescenten: e
- Bestaan of voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige
ne
depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Ge
interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor alle patiënten:
Psychiatrische effecten en centraal zenuwstelsel (CZS):
Ernstige effecten op het CZS, in het bijzonder depressie, zelfmoordgedachten en zelfmoordpoging werden waargenomen bij sommige patiënten tijdens een behandeling met Viraferon, en zelfs na stopzetting van de behandeling voornamelijk tijdens de 4 follow-upperiode van 6 maanden.
Bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met Viraferon in combinatie met ribavirine werden zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid).
Andere effecten op het CZS waaronder agressief gedrag (soms gericht op anderen), verwardheid en veranderingen van de mentale toestand werden waargenomen met alfa-interferonen.
Patiënten dienen nauwlettend gevolgd te worden op tekenen of symptomen van psychiatrische stoornissen.
Indien
rd dergelijke symptomen optreden, moet de voorschrijvende arts de potentiële ernst van deze bijwerkingen voor ogen houden en moet de noodzaak voor een geschikte therapeutische behandeling overwogen
ee worden.
Indien de psychiatrische symptomen aanhouden of verergeren, of indien zelfmoordgedachten worden vastgesteld, wordt aanbevolen de behandeling met Viraferon stop te zetten en de patiënt te volgen, met psychiatrische interventie zoals aangewezen.
r ist Patiënten met bestaande of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen:
Als een behandeling met interferon-alfa-2b noodzakelijk wordt geacht bij volwassen patiënten met een
reg bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen, mag deze pas worden ingesteld nadat een geschikte geïndividualiseerde diagnostische en therapeutische aanpak van de psychiatrische stoornis werd verzekerd.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij kinderen en adolescenten met een bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
ge Acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxis) op interferon-alfa-2b werden zelden vastgesteld tijdens de behandeling met Viraferon.
Indien zich een
er dergelijke reactie voordoet, onderbreek de behandeling en start onmiddellijk een aangepaste therapie.
Bij voorbijgaande rash is stopzetting van de behandeling niet noodzakelijk. ng Bij matige tot ernstige bijwerkingen kan een aanpassing van de dosering noodzakelijk zijn en in sommige gevallen moet de behandeling met Viraferon worden beëindigd.
Elke patiënt die gedurende een t la
behandeling met Viraferon een afwijking van de leverfunctie vertoont, moet nauwlettend gevolgd worden en de behandeling moet worden stopgezet indien de tekenen en symptomen verergeren. nie
Hypotensie kan tijdens de behandeling met Viraferon of tot twee dagen na de therapie voorkomen.
Een ondersteunende behandeling kan noodzakelijk zijn.
Voldoende vloeistof moet worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met Viraferon daar bij el
enkele patiënten hypotensie, gerelateerd aan vochtdepletie, is waargenomen.
Vochttoediening kan dus noodzakelijk zijn. idd
Aangezien koorts geassocieerd kan zijn met de griepachtige verschijnselen die vaak worden vastgesteld gedurende een behandeling met interferon, moeten andere oorzaken van aanhoudende koorts uitgesloten worden. sm
Viraferon moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met een verzwakte medische conditie, zoals bij een voorgeschiedenis van longaandoening (bijv. chronische obstructieve longaandoening) of e
diabetes mellitus, neigend naar ketoacidose.
Voorzichtigheid moet ook betracht worden bij patiënten met ne
stollingsstoornissen (bijv. tromboflebitis, longembolie) of ernstige myelosuppressie.
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij Ge
patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.5).
Bij elke patiënt die koorts, hoest, dyspnoe of andere respiratoire symptomen vertoont, moet een röntgenfoto van de thorax gemaakt worden.
Indien op deze röntgenfoto van de thorax longinfiltratie zichtbaar is of er een bewijs van longfunctiefalen is, moet de patiënt nauwlettend gevolgd worden.
Indien nodig, zet de behandeling met interferon-alfa stop.
Alhoewel dit vooral werd gemeld bij met interferon-alfa behandelde patiënten met chronische hepatitis C, werden deze bijwerkingen ook gemeld bij patiënten met kanker behandeld met
5 interferon-alfa.
Onmiddellijke stopzetting van de toediening van interferon-alfa en behandeling met corticosteroïden lijken bij te dragen tot het verdwijnen van de pulmonale bijwerkingen.
Oculaire bijwerkingen (zie rubriek 4.8), inclusief retinale bloedingen, wattenachtige vlekken op de retina en obstructie van de retinale arterie of ader werden in zeldzame gevallen gerapporteerd na behandeling met alfa-interferonen.
Alle patiënten zouden een basisoogonderzoek moeten ondergaan.
Elke patiënt die klachten heeft over wijzigingen in gezichtsscherpte of gezichtsveld of andere oftalmologische symptomen tijdens de behandeling met Viraferon, moet onmiddellijk een volledig oogonderzoek
rd ondergaan.
Periodieke oogonderzoeken tijdens de behandeling met Viraferon worden in het bijzonder aanbevolen bij patiënten met afwijkingen die geassocieerd kunnen worden met retinopathie zoals
ee diabetes mellitus of hypertensie.
Het is aangeraden de behandeling met Viraferon te stoppen bij patiënten die nieuwe of steeds erger wordende oftalmologische stoornissen ontwikkelen.
r ist Bij hogere doses zijn ernstige bewustzijnsdaling en coma, waaronder gevallen van encefalopathie, vastgesteld bij enkele patiënten, meestal bejaarden.
Alhoewel deze effecten meestal reversibel zijn, nam een volledig herstel bij sommige patiënten tot drie weken in beslag.
Zeer zelden traden convulsies op na
reg behandeling met hoge doses Viraferon.
Volwassen patiënten met een voorgeschiedenis van congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en/of voorgaande of bestaande ritmestoornissen, die met Viraferon behandeld worden, moeten nauwlettend
ge gevolgd worden.
Het wordt aanbevolen dat patiënten met een reeds bestaande hartafwijking en/of diegenen die in een gevorderd stadium van kanker zijn, routinematig een ECG ondergaan, zowel vóór als tijdens de behandeling.
Hartritmestoornissen (vooral supraventriculair) reageren gewoonlijk op
er conventionele therapie, maar het kan noodzakelijk zijn de behandeling met Viraferon te stoppen.
Er zijn geen gegevens bij kinderen of adolescenten met een voorgeschiedenis van hartziekte. ng Hypertriglyceridemie en verergering van hypertriglyceridemie, soms ernstig, is waargenomen.
Het wordt daarom aangeraden de lipidenconcentraties te controleren. t la
Aangezien gemeld is dat interferon-alfa reeds bestaande psoriasisaandoeningen en sarcoïdose verergerde, wordt het gebruik van Viraferon bij patiënten met psoriasis of sarcoïdose alleen aangeraden als het nie
potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico.
Preliminaire gegevens wijzen erop dat er mogelijk een verband is tussen een behandeling met interferon-alfa en een verhoogde afstoting van niertransplantaten.
Afstoting van levertransplantaten el
werd eveneens gemeld. idd
De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten werd gemeld tijdens behandeling met alfa-interferonen.
Patiënten met aanleg voor het ontwikkelen van auto-immuunziekten kunnen een verhoogd risico lopen.
Patiënten met tekenen of symptomen die geassocieerd worden met auto- immuunziekten moeten nauwlettend worden geëvalueerd, en de voordeel-risicoverhouding voor het sm
voortzetten van de behandeling met interferon moet opnieuw worden beoordeeld (zie ook rubriek 4.4 Chronische hepatitis C, monotherapie (schildklierafwijkingen) en rubriek 4.8).
Gevallen van het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) zijn gemeld bij patiënten met e
chronische hepatitis C die werden behandeld met interferon.
Dit syndroom is een granulomateuze ne
inflammatoire ziekte die de ogen, het gehoorsysteem, het hersenvlies en de huid aantast.
Als het VKH- syndroom wordt vermoed, moet antivirale therapie worden gestopt en corticosteroïdentherapie worden besproken (zie rubriek 4.8).
Ge
Zet de behandeling met Viraferon stop bij patiënten met chronische hepatitis waarvan de parameters duiden op een verlenging van de coagulatie, wat kan wijzen op leverdecompensatie.
Geschikte vaccinatie (hepatitis A en B) moet overwogen worden voor patiënten die regelmatig/herhaald albumine krijgen toegediend dat is afgeleid van menselijk plasma.
Standaardmaatregelen om infecties te voorkomen die te wijten zijn aan het gebruik van geneesmiddelen bereid uit menselijk bloed of plasma, zijn donorselectie, screening van individuele 6 donaties en plasmapools voor specifieke markers van infectie, en het inbouwen van doeltreffende productiemethoden voor het inactiveren/verwijderen van virussen.
Desondanks kan bij toediening van geneesmiddelen bereid uit menselijk bloed of plasma, de kans op overdracht van infectieuze agentia niet volledig worden uitgesloten.
Dit is eveneens van toepassing op onbekende of opkomende virussen en andere pathogenen.
Er zijn geen gevallen gemeld van virusoverdracht met albumine die bereid werd naar Europese Farmacopee-specificaties volgens vastgelegde processen.
rd Het wordt ten zeerste aanbevolen om, telkens Viraferon aan een patiënt wordt toegediend, de naam en
ee het batchnummer van het product te noteren om een verband tussen de patiënt en de batch van het product te behouden.
r ist Chronische hepatitis C:
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
reg Alle patiënten uit de chronische-hepatitis-C-studies ondergingen een leverbiopsie vooraleer ze in de studie geïncludeerd werden, maar in bepaalde gevallen (bijv. patiënten met genotype 2 en 3) is behandeling zonder histologische bevestiging mogelijk.
Recente behandelingsrichtlijnen moeten
ge geraadpleegd worden om na te gaan of leverbiopsie noodzakelijk is vóór het begin van de behandeling.
er Monotherapie:
Zelden ontwikkelden volwassen patiënten behandeld met Viraferon voor chronische hepatitis C schildklierafwijkingen, hetzij hyper- of hypothyroïdie.
In klinische onderzoeken waarbij de ng behandeling met Viraferon werd toegepast, ontwikkelde 2,8% van de patiënten schildklierafwijkingen.
De afwijkingen konden onder controle worden gehouden door een conventionele behandeling van schildklierdisfunctie.
Het mechanisme waarmee Viraferon de functie van de schildklier wijzigt is niet t la
bekend.
Bepaal de serumspiegels van het Thyroïd Stimulerend Hormoon (TSH) vóór de behandeling van chronische hepatitis C met Viraferon.
Elke schildklierafwijking die op dat moment gevonden wordt, moet behandeld worden met een conventionele behandeling.
De behandeling met Viraferon kan gestart worden nie
indien de TSH-spiegels binnen normale waarden gehouden kunnen worden met medicatie.
Controleer de TSH-spiegels indien de patiënt gedurende de behandeling met Viraferon symptomen ontwikkelt die wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie.
In geval van een schildklierdisfunctie kan de behandeling met Viraferon worden voortgezet indien de TSH-spiegels met medicatie binnen normale waarden kunnen el
worden gehouden.
Stopzetting van de behandeling met Viraferon heeft geen reversibel effect op de schildklierdisfunctie die tijdens de behandeling optreedt (zie ook Kinderen en adolescenten, Monitoring idd
van de schildklier).
Bijkomende monitoring specifiek voor kinderen en adolescenten Monitoring van de schildklier:
Ongeveer 12% van de kinderen die met interferon-alfa-2b en ribavirine sm
behandeld werd, ontwikkelde een verhoging van TSH.
Nog eens 4% vertoonde een voorbijgaande daling beneden de onderste grens van de normale waarde.
Vooraleer met een behandeling met Viraferon te starten, moeten de TSH-waarden geëvalueerd worden, en ingeval een schildklierstoornis e
wordt vastgesteld, moet deze met een conventionele therapie behandeld worden.
Een behandeling met ne
Viraferon mag opgestart worden indien de TSH-waarden door medicatie binnen de normale waarden kunnen behouden worden.
Schildklierdisfunctie werd waargenomen tijdens de behandeling met interferon-alfa-2b en ribavirine.
Indien schildklierstoornissen worden gedetecteerd, dient de Ge
schildklierstatus van de patiënt geëvalueerd en behandeld te worden zoals klinisch is aangewezen.
Kinderen en adolescenten moeten om de 3 maanden gecontroleerd worden op tekenen van schildklierdisfunctie (bijv.
TSH).
Groei en ontwikkeling:
Tijdens een 1 jaar durende behandelingskuur werd een daling in de lineaire groeisnelheid (gemiddelde percentiele daling van 9%) en een daling in de snelheid van de gewichtstoename (percentiel gemiddelde daling van 13%) genoteerd.
Een algemene omkering in deze tendens werd waargenomen tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na behandeling.
Op basis van tussentijdse gegevens uit een langetermijn follow-upstudie vertoonden nochtans 12 (14%) kinderen 7 op 84 een percentiele daling in de lineaire groeisnelheid van > 15, van wie 5 (6%) kinderen een percentiele daling van > 30 hadden, hoewel ze al meer dan 1 jaar met de behandeling waren gestopt.
Er zijn geen gegevens beschikbaar van langetermijneffecten op de groei en ontwikkeling, en op de seksuele ontwikkeling.
Bovendien hebben preklinische resultaten met betrekking tot juveniele toxiciteit een lichte, dosisgerelateerde daling aangetoond in de totale groei van pasgeboren ratten die ribavirine kregen toegediend (zie rubriek 5.3).
Daarom moet de risico/batenverhouding van het gecombineerde gebruik van interferon-alfa-2b en ribavirine beoordeeld worden bij jonge kinderen alvorens met de behandeling te starten.
Artsen wordt aangeraden de groei te volgen van kinderen die
rd ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b gebruiken.
ee HCV/HIV Co-infectie:
Patiënten die gelijktijdig besmet zijn met HCV/HIV en een hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART) krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen om lactaatacidose te ontwikkelen.
Voorzichtigheid is geboden indien Viraferon en ribavirine aan de HAART worden
r toegevoegd (zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine).
Patiënten die de
ist combinatietherapie met Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen, zouden een verhoogd risico kunnen lopen om anemie te ontwikkelen.
reg Patiënten die gelijktijdig met HCV/HIV besmet zijn, en een gevorderde cirrose hebben, en HAART krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen op leverdecompensatie en de dood.
Toevoeging van alfa- interferonen alleen of in combinatie met ribavirine kan het risico bij deze deelgroep verhogen.
ge Dentale en periodontale stoornissen:
Dentale en periodontale stoornissen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de
er mond tijdens langetermijnbehandeling met de combinatie van Viraferon en ribavirine.
Patiënten moeten hun tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig een tandonderzoek laten doen. ng Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als deze reactie optreedt, moeten ze worden geadviseerd hun mond nadien grondig te spoelen. t la
Laboratoriumbepalingen:
Standaard hematologiebepalingen en bloedchemie (volledige en differentiële bloedbeeldbepaling, bloedplaatjestelling, elektrolyten, leverenzymen, eiwitspectrum, serumbilirubine en serumcreatinine) nie
moeten bij alle patiënten uitgevoerd worden vóór en tijdens een systemische behandeling met Viraferon.
Bij de behandeling van hepatitis B of C is het aanbevolen testschema: week 1, 2, 4, 8, 12 en 16 en vervolgens om de maand gedurende de behandeling.
Indien ALT (SGPT) toeneemt tot 2 maal, of tot el
meer dan 2 maal de beginwaarde tijdens de behandeling met Viraferon, mag de behandeling worden voortgezet tenzij tekenen en symptomen van leverfalen worden waargenomen.
Tijdens deze verhoging idd
van de ALT-spiegel (SGPT) moeten om de 2 weken de volgende leverfunctietesten uitgevoerd worden:
ALT (SGPT), protrombinetijd, alkalische fosfatasen, albumine en bilirubine.
Effect op de vruchtbaarheid:
Interferon kan de vruchtbaarheid verminderen (zie rubrieken 4.6 en 5.3). sm
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie e
Bij gelijktijdig gebruik van narcotica, hypnotica of sedativa en Viraferon moet de grootste ne
voorzichtigheid in acht worden genomen.
Interacties van Viraferon met andere geneesmiddelen zijn niet volledig onderzocht.
Voorzichtigheid is Ge
geboden wanneer Viraferon wordt toegediend in combinatie met andere mogelijk myelosuppressieve middelen.
Interferonen kunnen het oxidatieve metaboliseringsproces beïnvloeden.
Men moet hiermee rekening houden bij een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die volgens deze weg worden gemetaboliseerd zoals de xanthinederivaten theofylline of aminofylline.
Bij gelijktijdige behandeling met xanthinederivaten moeten de serumspiegels van theofylline worden gevolgd en de dosering indien nodig worden aangepast.
8 Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.4).
(Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.)
rd 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
ee Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van Viraferon bij vruchtbare mannen.
Verminderde oestradiol- en progesteronconcentraties in het serum werden gemeld bij vrouwen behandeld met humaan
r ist leukocyteninterferon.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van interferon-alfa-2b bij zwangere vrouwen.
Uit
reg experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Viraferon mag alleen gebruikt worden gedurende de zwangerschap indien het potentiële gunstige effect opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
ge Het is niet bekend of de bestanddelen van dit geneesmiddel in de moedermelk worden uitgescheiden.
Vanwege het risico op bijwerkingen bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, moet de borstvoeding onderbroken worden voordat de behandeling gestart wordt.
er Combinatietherapie met ribavirine:
Ribavirine veroorzaakt ernstige geboorteafwijkingen indien ng toegediend tijdens de zwangerschap.
Therapie met ribavirine is gecontraïndiceerd bij vrouwen die zwanger zijn.
Men moet uiterst voorzichtig zijn zwangerschap te voorkomen bij vrouwelijke patiënten of partners van mannelijke patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine innemen.
Vruchtbare t la
vrouwen en hun partners moeten beiden effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de vier maanden na het einde van de behandeling.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke partners moeten beiden een effectief contraceptivum gebruiken tijdens de behandeling en gedurende nie
de zeven maanden na het einde van de behandeling (zie Ribavirine SPC).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen el
Patiënten moeten geïnformeerd worden dat zij vermoeidheid, slaperigheid of verwardheid kunnen ontwikkelen gedurende de behandeling met Viraferon, en daarom wordt het aangeraden dat zij geen idd
voertuigen besturen of machines bedienen.
4.8 Bijwerkingen sm
Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor bijwerkingen die met ribavirine geassocieerd zijn als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden. e ne
Tijdens klinische onderzoeken met een uitgebreide reeks indicaties en een groot aantal doses (van 6 MIE/m² / week bij haarcelleukemie tot 100 MIE/m² / week bij melanoom) waren de frequentst gerapporteerde bijwerkingen koorts, vermoeidheid, hoofdpijn en myalgie.
Koorts en vermoeidheid Ge
bleken vaak reversibel te zijn binnen 72 uur na de onderbreking of de stopzetting van de behandeling.
Tijdens klinische onderzoeken in de patiëntenpopulatie met hepatitis C werden patiënten behandeld gedurende één jaar met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
Alle patiënten in deze onderzoeken kregen 3 MIE Viraferon driemaal per week.
Tabel 1 geeft de frequentie van melding van (aan de behandeling gerelateerde) bijwerkingen door patiënten die deelnamen aan klinische onderzoeken met niet eerder behandelde patiënten die gedurende 1 jaar werden behandeld.
De ernst was in het algemeen licht tot matig.
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 1 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies en na het in de handel brengen.
Binnen de 9 systeem/orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000); niet bekend.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 1.
Bijwerkingen die werden gemeld tijdens klinische onderzoeken of na het in de handel brengen van Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine Systeem/orgaanklassen
Bijwerkingen
rd Infecties en parasitaire aandoeningen Zeer vaak:
Faryngitis *, virale infectie *
ee Vaak:
Bronchitis, sinusitis, herpes simplex (resistentie), rinitis Zelden:
Pneumonie§
r Bloed- en lymfestelselaandoeningen
ist Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Leukopenie Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Aplastische anemie
reg Niet bekend:
Immuunsysteemaandoeningen§
Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
ge Zeer zelden:
Niet bekend:
Sarcoïdose, verergering van sarcoïdose Systemische lupus erythematosus, vasculitis, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), syndroom van Vogt-Koyanagi- Harada, acute overgevoeligheidsreacties met inbegrip van
Endocriene aandoeningen
er urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie§ ng
Vaak:
Zeer zelden:
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Hypothyroïdie§, hyperthyroïdie§ Diabetes, verergerde diabetes
t la
Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
nie
Anorexie Hypocalciëmie, dehydratie, hyperurikemie, dorst Hyperglykemie, hypertriglyceridemie§, verhoogde eetlust
§ Psychische aandoeningen Zeer vaak:
Depressie, slapeloosheid, angst, emotionele labiliteit *, agitatie, nervositeit
Vaak:
el
Verwardheid, slaapstoornis, verminderd libido
Zelden:
Zeer zelden:
idd
Zelfmoordgedachten Zelfmoord, poging tot zelfmoord, agressief gedrag (soms
gericht op anderen), psychose met inbegrip van hallucinaties Verandering van de psychische toestand§ Niet bekend: sm
Zenuwstelselaandoeningen§ Zeer vaak:
e
Duizeligheid, hoofdpijn, verminderde concentratie, droge mond Tremor, paresthesie, hypo-esthesie, migraine, flush,
Vaak: slaperigheid, smaakverandering ne
Zeer zelden:
Ge
Cerebrovasculaire hemorragie, cerebrovasculaire ischemie, convulsies, verminderd bewustzijn, encefalopathie, neuropathie, polyneuropathie
Niet bekend:
Oogaandoeningen
Mononeuropathieën, coma§
Zeer vaak:
Vaak:
Troebel zicht Conjunctivitis, abnormaal zicht, traanklierafwijking, pijn in het oog
Zelden:
Retinale bloedingen§, retinopathieën (met inbegrip van maculair oedeem), obstructie van de retinale arterie of ader§, neuritis optica, papiloedeem, verlies van gezichtsscherpte of
10
gezichtsveld, wattenachtige vlekken op de retina§ Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen Vaak:
Vertigo, tinnitus Zeer zelden:
Hartaandoeningen
Gehoorverlies, gehoorstoornis
Vaak:
Zelden:
Palpitaties, tachycardie Cardiomyopathie
rd Zeer zelden:
Niet bekend:
Myocardinfarct, cardiale ischemie Aritmie
ee Bloedvataandoeningen Vaak:
Hypertensie Perifere ischemie, hypotensie§
r Zeer zelden:
ist Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Zeer vaak:
Dyspnoe *, hoesten *
reg Vaak:
Epistaxis, ademhalingsstoornis, nasale congestie, rinorroe, droge hoest Zeer zelden:
Longinfiltraten§, pneumonitis§
ge Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Nausea/braken, abdominale pijn, diarree, stomatitis, dyspepsie
Vaak:
Ulceratieve stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant,
Zeer zelden:
er glossitis, gingivitis, constipatie, dunne stoelgang Pancreatitis, ischemische colitis, ulceratieve colitis, ng bloedend tandvlees
Niet bekend:
Lever- en galaandoeningen
Periodontale aandoening NOS, tandaandoening NOS§
t la
Vaak:
Hepatomegalie Zeer zelden:
Huid- en onderhuidaandoeningen
nie
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop)
Zeer vaak:
Alopecie, pruritus *, droge huid *, rash *, toegenomen transpiratie
Vaak:
el
Psoriasis (nieuw of verergerd) §, maculo-papuleuze rash, erythemateuze rash, eczeem, erytheem, huidaandoening
Zeer zelden:
idd
Syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale necrolyse, multiform erytheem
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
sm
Myalgie, artralgie, pijn van het skeletspierstelsel
Vaak:
Artritis Zeer zelden:
Nier- en urinewegaandoeningen e
Rabdomyolyse, myositis, beenkrampen, rugpijn
Vaak:
Frequent urineren Zeer zelden: ne
Nierfalen, nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Vaak:
Amenorroe, pijnlijke borsten, dysmenorroe, menorragie, Ge
menstruatiestoornis, vaginale aandoening Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats *, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, asthenie, prikkelbaarheid, pijn op de borst, malaise
Vaak:
Pijn op de injectieplaats
11
Zeer zelden:
Onderzoeken
Necrose op de injectieplaats, faciaal oedeem
Zeer vaak:
Gewichtsverlies
* Deze bijwerkingen kwamen slechts vaak voor met Viraferon alleen § Zie rubriek 4.4
Deze bijwerkingen werden eveneens gerapporteerd wanneer Viraferon alleen werd gebruikt.
rd Cardiovasculaire bijwerkingen, in het bijzonder aritmie, bleken vooral verband te houden met bestaande cardiovasculaire ziekten en voorafgaande cardiotoxische therapie (zie rubriek 4.4).
Cardiomyopathie, die
ee reversibel kan zijn na stopzetting van interferon-alfa, werd zelden gemeld bij patiënten zonder voorgeschiedenis van hartziekten (zie rubriek 4.4).
r ist Tijdens de behandeling met alfa-interferonen werd een grote verscheidenheid aan auto-immuunziekten en immuungemedieerde stoornissen gemeld, waaronder schildklierstoornissen, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), idiopathische en trombotische
reg trombocytopenische purpura, vasculitis, neuropathieën met inbegrip van mononeuropathieën (zie ook rubriek 4.4).
ge De klinisch significante laboratoriumafwijkingen, die het frequentst zijn bij doses hoger dan 10 miljoen IE per dag, omvatten een verminderd aantal granulocyten en leukocyten; een vermindering van het hemoglobinegehalte en bloedplaatjestelling; een verhoogde concentratie van alkalische fosfatase, LDH, serumcreatinine en serumureumstikstof.
Bij enkele personen zonder hepatitis
er en ook bij enkele patiënten met chronische hepatitis B gecombineerd met klaring van virale DNAp werd een verhoogde serumconcentratie van ALT/AST (SGPT / SGOT) vastgesteld. ng Voor de veiligheid met betrekking tot overdraagbare agentia, zie rubriek 4.4. t la
Pediatrische populatie
Kinderen en adolescenten – Chronische hepatitis C nie
In klinische onderzoeken met 118 kinderen of adolescenten tussen 3 en 16 jaar heeft 6% de behandeling beëindigd omwille van bijwerkingen.
Over het algemeen was het bijwerkingenprofiel bij de beperkte pediatrische populatie dezelfde als die werd waargenomen bij volwassenen, hoewel er bij pediatrische patiënten een specifieke bezorgdheid is over de groeivermindering aangezien een daling el
in lengte (gemiddelde percentiele daling van de groeisnelheid met 9%) en gewicht (gemiddelde percentiele daling van 13%) werd waargenomen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4). idd
Zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging werden bovendien vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4). sm
Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten.
Dosisaanpassingen waren vereist bij 30% van de patiënten, het vaakst in geval van anemie en e
neutropenie. ne
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 2 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies bij pediatrische patiënten.
Binnen de systeem/orgaanklassen zijn de bijwerkingen Ge
ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 2
Bijwerkingen
die zeer vaak en vaak werden gemeld tijdens klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten Zeer vaak (≥ 1/10) - Vaak (≥ 1/100, < 1/10)
Systeem/orgaanklassen
Bijwerkingen
Infecties en parasitaire aandoeningen
12
Zeer vaak:
Vaak:
Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)
Virale infectie, faryngitis Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis media, tandabces, herpes simplex, urineweginfectie, vaginitis, gastro-enteritis
rd Vaak:
Neoplasma (niet-gespecifieerd) Bloed- en lymfestelselaandoeningen
ee Zeer vaak:
Vaak:
Anemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie
r Endocriene aandoeningen
ist Zeer vaak:
Vaak:
Voedings- en
Hypothyroïdie§ Hyperthyroïdie§, virilisatie
reg stofwisselingsstoornissen Zeer vaak:
Vaak:
Anorexie Hypertriglyceridemie§, hyperurikemie, verhoogde eetlust
ge Psychische stoornissen§ Zeer vaak:
Vaak:
Depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid Zelfmoordgedachten, agressief gedrag, verwardheid, gedragsstoornis, agitatie, slaapwandelen, angst, nervositeit,
Zenuwstelselaandoeningen§
er slaapstoornis, abnormaal dromen, apathie ng
Zeer vaak:
Vaak:
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypo-esthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid t la
Oogaandoeningen Vaak:
Conjunctivitis, pijn in het oog, abnormaal zicht, traanklierafwijking nie
Bloedvataandoeningen Vaak:
Ziekte van Raynaud, flush, bleekheid Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen el
Vaak:
Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoesten, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen idd
Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
sm
Diarree, braken, nausea, abdominale pijn Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn
in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro- oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, e
tandaandoening Lever- en galaandoeningen ne
Vaak:
Abnormale leverfunctie Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Ge
Alopecia, rash
Vaak:
Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring, pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
Nier- en urinewegaandoeningen
Artralgie, myalgie, pijn van het skeletspierstelsel
13
Vaak:
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
Enurese, mictiestoornis, urine-incontinentie
Vaak:
Algemene aandoeningen en
Vrouwelijk: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening Mannelijk: pijn aan de teelballen
rd toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§,
ee malaise, prikkelbaarheid Vaak:
Pijn op de borst, asthenie, oedeem, pijn op de injectieplaats
r Onderzoeken
ist Zeer vaak:
Letsels en intoxicaties
Daling in groeisnelheid (lage lengte en/of laag gewicht voor de leeftijd) §
reg Vaak:
Gescheurde huid § Zie rubriek 4.4
ge 4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd die tot acute klinische manifestaties heeft geleid.
Echter, zoals gebruikelijk bij elke farmacologisch werkzame stof, wordt het aanbevolen een er symptomatische behandeling in te stellen met frequente controle van de vitale tekenen en nauwlettende observatie van de patiënt. ng 5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN t la
5.1 Farmacodynamische eigenschappen nie
Farmacotherapeutische categorie:
Immunostimulerende stoffen, cytokines en immunomodulerende stoffen, interferonen, interferon-alfa-2b, ATC-code:
L03A B05
Viraferon is een steriel, stabiel preparaat van hoog gezuiverd interferon-alfa-2b dat bereid wordt door el
recombinant-DNA-technieken.
Recombinant interferon-alfa-2b is een wateroplosbaar eiwit met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 19.300 dalton.
Het wordt verkregen uit een kloon van E. coli dat idd
een genetisch geproduceerd plasmide bevat, gekruist met een interferon-alfa-2b-gen van menselijke leukocyten. sm
De activiteit van Viraferon wordt uitgedrukt in IE, 1 mg recombinant interferon-alfa-2b-proteïne stemt overeen met 2,6 x 108 IE.
De Internationale Eenheden worden bepaald door vergelijking van de activiteit van recombinant interferon-alfa-2b met de activiteit van een internationaal referentiepreparaat van humaan leukocyteninterferon, vastgelegd door de Wereldgezondheidsorganisatie. e ne
Interferonen zijn een familie van kleine eiwitmoleculen met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 15.000 tot 21.000 dalton.
Ze worden geproduceerd en afgescheiden door cellen, als reactie op virale infecties of diverse synthetische en biologische inductoren.
Momenteel worden drie belangrijke Ge
klassen geïdentificeerd: alfa, bèta en gamma.
Deze drie categorieën zijn zelf niet homogeen en kunnen diverse moleculaire varianten van interferon omvatten.
Er zijn meer dan 14 genetisch verschillende soorten van humane alfa-interferonen bekend.
Viraferon werd als recombinant interferon-alfa-2b geclassificeerd.
Interferonen oefenen hun cellulaire activiteiten uit door binding met specifieke receptoren op de celmembraan.
Humane interferonreceptoren geïsoleerd uit humane lymfoblastoïde (Daudi-) cellen, blijken zeer asymmetrische eiwitten te zijn.
Ze zijn selectief voor humane interferonen, maar niet voor
14 interferonen van muizen, wat op soortspecificiteit wijst.
Onderzoeken met andere interferonen hebben soortspecificiteit aangetoond.
Echter, sommige apensoorten, zoals resusapen, zijn gevoelig voor farmacodynamische stimulatie na blootstelling aan humane type-1-interferonen.
Uit de resultaten van diverse onderzoeken blijkt dat interferon eenmaal gebonden aan het celmembraan, een complexe reeks intracellulaire reacties op gang brengt, waaronder de inductie van bepaalde enzymen.
Men neemt aan dat dit proces, althans gedeeltelijk, aan de basis ligt van diverse cellulaire reacties op interferon, waaronder inhibitie van virusreplicatie in met een virus geïnfecteerde cellen, onderdrukking
rd van celproliferatie en een aantal immunomodulerende activiteiten, zoals verhoging van de fagocytose door macrofagen en toename van de specifieke cytotoxiciteit van lymfocyten voor targetcellen.
Sommige
ee of al deze activiteiten kunnen bijdragen tot de therapeutische effecten van interferon.
Uit onderzoeken waarbij zowel dierlijke en menselijke celculturen alsook menselijke
r ist tumorxenotransplantaties bij dieren werden gebruikt, blijkt dat recombinant interferon-alfa-2b proliferatie tegengaat.
In vitro blijkt het een aanzienlijke immunomodulerende werking te hebben.
reg Recombinant interferon-alfa-2b inhibeert de virusreplicatie zowel in vitro als in vivo.
Hoewel de exacte antivirale werking niet bekend is, blijkt interferon-alfa-2b het metabolisme van de gastcel te wijzigen.
Daardoor wordt virusreplicatie geïnhibeerd.
Indien replicatie toch voorkomt, kunnen de nieuwe virusdeeltjes de cel niet verlaten.
ge Chronische hepatitis B:
Actuele klinische ervaring met patiënten die interferon-alfa-2b gedurende 4 tot 6 maanden gebruiken,
er toont aan dat de behandeling klaring van het HBV-DNA in het serum tot resultaat kan hebben.
Een verbetering in de leverhistologie werd waargenomen.
Bij volwassen patiënten met verlies van HBeAg en ng HBV-DNA werd een aanzienlijke daling in het ziektecijfer en het sterftecijfer vastgesteld.
Interferon-alfa-2b (6 MIE/m2 driemaal per week gedurende 6 maanden) werd toegediend aan kinderen t la
met actieve chronische hepatitis B.
Vanwege een methodologisch probleem kon de werkzaamheid niet aangetoond worden.
Bovendien groeiden kinderen behandeld met interferon-alfa-2b minder snel en werden er enkele gevallen van depressie vastgesteld. nie
Chronische hepatitis C:
Bij volwassen patiënten die interferon in combinatie met ribavirine kregen, bedroeg de verkregen aanhoudende-responsratio 47%.
Een betere werkzaamheid werd aangetoond met de combinatie van el
gepegyleerd interferon met ribavirine (een aanhoudende-responsratio van 61% werd bereikt in een studie uitgevoerd bij niet eerder behandelde patiënten met een dosis ribavirine van 10,6 mg/kg, p < 0,01). idd
Volwassen patiënten:
Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine werd onderzocht in 4 gerandomiseerde Fase III klinische onderzoeken bij 2.552 patiënten met chronische hepatitis C die niet eerder met interferon behandeld werden.
De onderzoeken vergeleken de werkzaamheid van sm
Viraferon wanneer het alleen gebruikt werd of in combinatie met ribavirine.
De werkzaamheid werd gedefinieerd als aanhoudende virologische respons, 6 maanden na het einde van de behandeling.
Patiënten, geselecteerd voor deze onderzoeken, hadden chronische hepatitis C, vastgesteld door een e
positieve HCV-RNA-polymerasekettingreactietest (PCR) (> 100 kopieën/ml), een leverbiopsie consistent ne
met een histologische diagnose van chronische hepatitis met geen andere oorzaak van de chronische hepatitis, en een abnormale ALT-spiegel in het serum.
Ge
Een dosis van 3 MIE Viraferon werd driemaal per week alleen of in combinatie met ribavirine toegediend.
De meerderheid van de patiënten in deze klinische onderzoeken werd één jaar behandeld.
Alle patiënten werden nog 6 maanden na het einde van de behandeling gevolgd om de aanhoudende virologische respons te bepalen.
Tabel 3 geeft (uit twee onderzoeken) de ratio's voor de aanhoudende virologische respons van behandelingsgroepen die één jaar behandeld werden met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine weer.
Gelijktijdige toediening van Viraferon en ribavirine verdubbelde minstens de werkzaamheid van Viraferon voor de behandeling van chronische hepatitis C bij niet eerder behandelde patiënten.
Het 15 HCV-genotype en de uitgangswaarde van de virusbelasting zijn prognostische factoren waarvan bekend is dat ze de responsratio's beïnvloeden.
De verhoogde responsratio voor de combinatie van Viraferon + ribavirine, in vergelijking met Viraferon alleen, houdt aan in alle subgroepen.
Het relatieve voordeel van de combinatietherapie met Viraferon + ribavirine is bijzonder significant in de subgroep van patiënten die het moeilijkst te behandelen is (genotype 1 en hoge virusbelasting) (Tabel 3).
De responsratio's in deze onderzoeken verhoogden in geval van therapietrouw.
Ongeacht het genotype
rd hadden de patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine kregen en ≥ 80% van hun behandeling kregen een hogere aanhoudende respons 6 maanden na 1 jaar behandeling dan degenen die < 80% van
ee hun behandeling kregen (56% versus 32% in onderzoek C/I98-580).
Tabel 3
Ratio's voor de aanhoudende virologische respons met Viraferon + ribavirine
r ist (één jaar behandeling) volgens genotype en virale belasting
HCV-genotype
I
I/R
I/ R
reg
N=503
N=505
N=505
C95-132/I95-143 C95-132/I95-143
C/I98-580
ge Alle genotypes
16%
41%
47%
Genotype 1
9%
29%
33%
Genotype 1
ng
er
≤ 2 miljoen kopieën/ml Genotype 1
25%
t la
33%
45%
> 2 miljoen kopieën/ml
3%
nie
27%
29%
Genotype 2/3
31%
65%
79%
I Viraferon (3 MIE driemaal
per week)
I/R Viraferon (3 MIE driemaal per week) + ribavirine (1.000/1.200 mg/dag) el
Patiënten die gelijktijdig met HCV/HIV besmet zijn idd
Er zijn twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HIV en HCV besmet zijn.
In totaal, in beide onderzoeken, vertoonden patiënten die Viraferon plus ribavirine kregen minder vaak respons dan patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b met ribavirine kregen.
De respons op de sm
behandeling in beide onderzoeken wordt weergegeven in Tabel 4.
Onderzoek 1 (RIBAVIC; P01017) was een gerandomiseerd, multicenteronderzoek waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (1,5 µg/kg/week) e
plus ribavirine (800 mg/dag) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine ne
(800 mg/dag) kreeg gedurende 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Onderzoek 2 (P02080) was een gerandomiseerd, single-centeronderzoek waarin 95 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet Ge
waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (100 of 150 µg/week op basis van gewicht) plus ribavirine (800-1.200 mg/dag op basis van gewicht) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800-1.200 mg/dag op basis van gewicht) kreeg.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden, behalve voor patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Tabel 4
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype na Viraferon in combinatie
16 met ribavirine versus gepegyleerd interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten die gelijktijdig met HCV/HIV besmet zijn Onderzoek 11 Onderzoek 22 gepegyleerd gepegyleerd interferon- interferon- alfa-2b (100 alfa-2b of Viraferon
rd
(1,5 µg/kg /
Viraferon
150c µg/week) (3 MIU TIW)
week) +
(3
MIU TIW) +
p-
+ ribavirine + ribavirine
p-waar-
ee
ribavirine ribavirine (800 mg) (800 mg)
waar- dea
(800-
(800-
1.200 mg) d 1.200 mg) d deb Alle
27% (56/205) 20% (41/205) 0,047 44% (23/52)
21% (9/43)
0,017
r Genotype 1,
17% (21/125)
6% (8/129)
0,006 38% (12/32)
7% (2/27)
0,007
ist 4 Genotype 2,
44% (35/80)
43% (33/76)
0,88
53% (10/19)
47% (7/15)
0,730
reg 3
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = driemaal per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel chi-kwadraat test.
ge b: p-waarde op basis van de chi-kwadraat test. c: patiënten < 75 kg kregen 100 µg/week gepegyleerd interferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 µg/week gepegyleerd interferon-alfa-2b. d: ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60-75 kg en 1.200 mg voor patiënten
1 > 75 kg. er ng Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
JAMA 2004; 292(23):
2839-2848.
2 Laguno M, Murillas J, Blanco J.L et al.
AIDS 2004; 18(13):
F27-F36.
Recidiverende patiënten:
Een totaal van 345 patiënten die een recidief doormaakten met interferon- t la
alfa, werden in twee klinische onderzoeken behandeld met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
De toevoeging van ribavirine aan Viraferon vertienvoudigde bij deze patiënten de werkzaamheid van Viraferon alleen voor de behandeling van chronische hepatitis C (48,6% versus nie
4,7%).
De verhoogde werkzaamheid omvatte verlies van HCV in het serum (< 100 kopieën/ml door PCR), verbetering van de hepatische inflammatie en normalisatie van de ALT-spiegel en bleef aanhouden bij de bepaling 6 maanden na het einde van de behandeling. el
Gegevens over werkzaamheid op lange termijn In een brede studie werden 1.071 patiënten betrokken na behandeling tijdens een voorafgaande studie idd
met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b of niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b/ribavirine om de duurzaamheid van de aanhoudende virologische respons te evalueren en de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten te beoordelen.
462 patiënten vervolledigden ten minste 5 jaar sm
langetermijn follow-up en slechts 12 aanhoudende responders van de 492 recidiveerden tijdens deze studie.
De Kaplan-Meier schatting voor constante aanhoudende respons over 5 jaar voor alle patiënten is e
97% met een 95% betrouwbaarheidsinterval van [95%, 99%].
SVR na behandeling van chronische HCV met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder ne
ribavirine) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en klinische 'genezing 'van chronische HCV.
Nochtans sluit dit het voorkomen van hepatische effecten bij patiënten met cirrose (waaronder levercarcinoom) niet uit.
Ge
Klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten met chronische hepatitis C:
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en detecteerbaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week toegediend in combinatie met 15 mg/ kg ribavirine per dag gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-upperiode van zes maanden na behandeling.
In totaal waren 118 patiënten betrokken:
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1, 64% ≤ 12 jaar.
17 De betrokken populatie bestond hoofdzakelijk uit kinderen met milde tot matige hepatitis C.
Aanhoudende virologische responsratio’ s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/ risico van de combinatie ribavirine en interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8).
Studieresultaten worden samengevat in Tabel 5.
rd Tabel 5
Virologische respons: niet eerder behandelde pediatrische patiënten 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week
ee + ribavirine 15 mg/ kg/ dag
r ist Totale Respons1 (n=118)
54 (46 %)*
Genotype 1 (n=92)
33 (36 %)*
reg Genotype 2/ 3/ 4 (n=26) *Aantal (%) patiënten
21 (81 %)*
ge 1. Gedefinieerd als HCV-RNA lager dan de detectielimiet door middel van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test op het einde van de behandeling en tijdens de follow-upperiode
5.2 Farmacokinetische eigenschappen er De farmacokinetiek van Viraferon werd bestudeerd bij gezonde vrijwilligers, na toediening van een ng enkelvoudige dosis van 5 miljoen IE/ m² en 10 miljoen IE subcutaan, 5 miljoen IE/ m² intramusculair en intraveneus als infuus over een periode van 30 minuten.
De gemiddelde serumconcentratie van interferon was vergelijkbaar na subcutane en intramusculaire injectie.
Cmax werd 3 tot 12 uur na de laagste dosis t la
vastgesteld en 6 tot 8 uur na de hoogste dosis.
De eliminatiehalfwaardetijden van interferoninjecties bedroegen ongeveer twee tot drie uur respectievelijk zes tot zeven uur.
16 uur en 24 uur na injectie respectievelijk, lagen de serumconcentraties beneden de detectiegrens.
De biologische beschikbaarheid nie
bedroeg meer dan 100% zowel na subcutane als intramusculaire toediening.
Na intraveneuze toediening bereikte de serumconcentratie van interferon een maximum (135 tot 273 IE/ ml) aan het einde van het infuus.
Daarna verminderde de concentratie iets sneller dan bij el
subcutane of intramusculaire toediening van het geneesmiddel en daalde vier uur na het infuus tot onder de detectiegrens.
De eliminatiehalfwaardetijd bedroeg ongeveer 2 uur. idd
De urinespiegels van interferon bleven bij elk van de drie toedieningswegen onder de detectiegrens. sm
Kinderen en adolescenten:
De farmacokinetische eigenschappen na herhaalde dosering voor Viraferon injectie en ribavirine capsules bij kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C tussen 5 en 16 jaar worden samengevat in Tabel 6.
De farmacokinetische eigenschappen voor Viraferon en e
ribavirine (dosis-genormaliseerd) zijn bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen. ne
Tabel 6.
Gemiddelde (% VC) farmacokinetische parameters na herhaalde dosering voor Viraferon en ribavirine wanneer toegediend aan kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C Ge
Parameter
Ribavirine
Viraferon
15
mg/ kg/ dag in
3 MIE/ m2
driemaal per week
2 afzonderlijke doses (n = 17)
(n = 54)
Tmax (uur)
1,9 (83)
5,9 (36)
Cmax (ng/ ml)
3.275 (25)
51 (48)
AUC*
29.774 (26)
622 (48)
Schijnbare klaring l/ uur/ kg
0,27 (27)
Niet uitgevoerd
18
*AUC12 [oppervlakte onder de curve] (ng. uur/ ml) voor ribavirine; AUC0-24 (IE. uur/ ml) voor Viraferon
Interferonneutraliserende factoren werden onderzocht aan de hand van serummonsters van patiënten die Viraferon kregen toegediend in klinische onderzoeken uitgevoerd door Schering-Plough.
Interferonneutraliserende factoren zijn antilichamen die de antivirale activiteit van interferon neutraliseren.
De klinische incidentie van neutraliserende factoren bij systemisch behandelde kanker- en chronische hepatitispatiënten bedroeg respectievelijk 2,9 en 6,2%.
De detecteerbare titers waren in nagenoeg alle gevallen laag en konden niet consequent worden toegeschreven aan een verminderde
rd respons of andere auto-immuunverschijnselen.
Bij patiënten met hepatitis werd geen verlies van activiteit vastgesteld, waarschijnlijk vanwege de lage concentraties.
ee 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
r Hoewel algemeen aangenomen wordt dat interferon soortspecifiek is, werden toxicologische
ist onderzoeken uitgevoerd bij dieren.
Injecties van menselijk recombinant interferon-alfa-2b gedurende maximaal drie maanden brachten geen toxische eigenschappen bij muizen, ratten en konijnen aan het
reg licht.
Cynomolgusapen die dagelijks een dosis van 20 x 106 IE/ kg/ dag toegediend kregen gedurende 3 maanden, vertoonden geen opvallende toxiciteit.
Toxiciteit werd aangetoond bij apen die 100 x 106 IE/ kg/ dag gedurende 3 maanden toegediend kregen.
ge Er werden afwijkingen in de menstruatiecyclus vastgesteld bij gebruik van interferon in onderzoeken met niet-humane primaten (zie rubriek 4.4).
er De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren geven aan dat recombinant interferon-alfa-2b geen teratogeen effect heeft bij ratten of konijnen.
Er werd ook geen ongunstig effect op de zwangerschap, de ng ontwikkeling van de foetus of het voortplantingsvermogen van de nakomelingen van behandelde ratten vastgesteld.
Interferon-alfa-2b vertoonde vruchtafdrijvende effecten in Macaca mulatta (resusapen) met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2.
Abortus werd t la
in alle dosisgroepen waargenomen (7,5 miljoen, 15 miljoen en 30 miljoen IE/ kg), en was statistisch significant versus controle in groepen met matige en hoge dosis (overeenkomend met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2).
Van hoge doses van de andere vormen van interferon-alfa en -bèta is het echter bekend dat ze dosisafhankelijke anovulatoire en nie
vruchtafdrijvende effecten hebben bij resusapen.
Mutageniteitsonderzoeken met interferon-alfa-2b brachten geen bijwerkingen aan het licht. el
Er werden geen studies uitgevoerd bij jonge dieren om de effecten van de behandeling met interferon- alfa-2b op de groei, de ontwikkeling, de seksuele ontwikkeling en het gedrag te onderzoeken (zie idd
rubriek 4.4 en de samenvatting van de productkenmerken van Rebetol als Viraferon in combinatie met ribavirine moet worden toegediend). sm
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS e
6.1 Lijst van hulpstoffen ne
Glycine, Watervrij dinatriumfosfaat, Ge
Natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, Humaan albumineoplossing, Oplosmiddel: water voor injecties.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6.
19 6.3 Houdbaarheid
3 jaar
Na reconstitutie: onmiddellijk gebruik wordt aanbevolen.
De chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik werd echter aangetoond gedurende 24 uur bij 25 °C.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
rd Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
ee Niet in de vriezer bewaren.
Binnen de houdbaarheidsperiode kan, om transport en/ of om ambulant gebruik te vergemakkelijken kan het ongeopende product worden bewaard bij of beneden 25 °C gedurende maximaal 4 weken vóór
r ist gebruik.
Indien het product niet wordt gereconstitueerd binnen 4 weken, kan het niet verder worden bewaard in de koelkast voor een nieuwe periode en moet het dus worden weggegooid.
reg 6.5 Aard en inhoud van de verpakking
24 mg poeder (overeenkomend met 1 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (butylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen)
ge en 1 ml water voor injecties in een ampul (type I glas) met 1 injectiespuit, 2 injectienaalden en 1 reinigingsdoekje.
Verpakkingsgrootten van 1.
er Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht. ng 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen t la
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest. nie
Reconstitutie van Viraferon, poeder voor oplossing voor injectie, voor parenterale toediening:
Viraferon wordt geleverd als een poeder met een sterkte van 1 miljoen IE/ ml voor eenmalig gebruik.
Injectieflacons moeten gereconstitueerd worden met 1 ml water voor injecties.
De bereide oplossingen zijn isotoon voor parenterale toediening. el
Geschikte voorzorgsmaatregelen dienen genomen te worden tijdens de reconstitutie om microbiële idd
contaminatie te vermijden (zie bijsluiter).
Injecteer met een steriele injectiespuit en injectienaald 1 ml water voor injecties in de injectieflacon met Viraferon.
Zachtjes schudden om de volledige oplossing van het poeder te bewerkstelligen.
De sm
juiste dosis wordt met een steriele injectiespuit uit de injectieflacon opgezogen en geïnjecteerd.
Zoals voor alle parenterale geneesmiddelen, inspecteer de gereconstitueerde oplossing vóór de e
toediening visueel op de aanwezigheid van deeltjes en verkleuring.
De bereide oplossing moet helder ne
en kleurloos zijn.
Gedetailleerde instructies voor subcutaan gebruik van het product worden bij de bijsluiter geleverd Ge
(zie “ Hoe Viraferon zelf toe te dienen”).
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
SP Europe 20 Stallestraat 73 B-1180 Brussel België
8.
NUMMER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 99/ 128/ 001
rd ee 9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
r ist Datum van eerste vergunning:
9 maart 2000 Datum van laatste hernieuwing:
23 mei 2005
reg 10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese
ge Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/
er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
21 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Viraferon 3 miljoen IE/ ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén injectieflacon met poeder bevat 3 miljoen IE interferon-alfa-2b geproduceerd in E. coli door
rd recombinant DNA-technologie.
Na reconstitutie bevat 1 ml 3 miljoen IE interferon-alfa-2b.
ee Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
r ist 3.
FARMACEUTISCHE VORM
reg Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
Wit tot crèmekleurig poeder.
Helder en kleurloos oplosmiddel.
ge 4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1
Therapeutische indicaties
ng
er
Chronische hepatitis B:
Behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis B geassocieerd met aangetoonde hepatitis B virale replicatie (aanwezigheid van HBV-DNA en HBeAg), een verhoogde t la
alanine-aminotransferase (ALT)-spiegel en een histologisch aangetoonde actieve leverinflammatie en/ of - fibrose. nie
Chronische hepatitis C:
Volwassen patiënten:
Viraferon is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis C die verhoogde transaminasen hebben zonder leverdecompensatie en die positief zijn voor serum HCV-RNA el
of serum anti-HCV (zie rubriek 4.4). idd
Voor deze indicatie wordt Viraferon het beste gebruikt in combinatie met ribavirine.
Kinderen en adolescenten:
Viraferon is bedoeld voor gebruik, in combinatie met ribavirine, voor de behandeling van niet eerder sm
behandelde kinderen en adolescenten van 3 jaar en ouder met chronische hepatitis C, zonder leverdecompensatie, die positief zijn voor serum HCV-RNA.
De beslissing om met de behandeling te starten dient genomen te worden na geval per geval bekeken te hebben, rekening houdend met tekenen e
van progressie van de ziekte, zoals leverontsteking en fibrose, alsook prognostische factoren voor de ne
respons, het HCV-genotype en de virale belasting.
Het verwachte voordeel van de behandeling moet worden afgewogen tegen de bevindingen over de veiligheid die werden vastgesteld bij pediatrische patiënten in klinische studies (zie rubrieken 4.4, 4.8 en 5.1).
Ge
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling mag alleen gestart worden door een arts met ervaring in de behandeling van de ziekte.
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
22 Indien bijwerkingen optreden gedurende de behandeling met Viraferon voor om het even welke indicatie, pas de dosering aan of onderbreek de behandeling tijdelijk tot deze bijwerkingen verminderen.
In geval van hardnekkige of terugkerende intolerantie na adequate dosisaanpassing, of indien de ziekte verergert, zet de behandeling met Viraferon stop.
Bij een onderhoudsbehandeling met subcutane toediening kan de arts beslissen of de patiënt zich zelf de dosis toedient.
Chronische hepatitis B:
De aanbevolen dosis ligt tussen 5 tot 10 miljoen IE, subcutaan toegediend, driemaal per week (om de andere dag) gedurende 4 tot 6 maanden.
rd De toegediende dosis moet gereduceerd worden met 50% als hematologische afwijkingen optreden
ee (witte bloedcellen < 1.500/ mm3, granulocyten < 1.000/ mm3, trombocyten < 100.000/ mm3).
De behandeling moet stopgezet worden in geval van ernstige leukopenie (< 1.200/ mm3), ernstige neutropenie (< 750/ mm3) of ernstige trombocytopenie (< 70.000/ mm3).
r ist Zet de behandeling met Viraferon stop indien geen verbetering wordt waargenomen wat betreft HBV- DNA in het serum na drie tot vier maanden behandeling (met de maximaal getolereerde dosis).
Dit geldt
reg voor alle patiënten.
Chronische hepatitis C:
Een dosis van 3 miljoen IE Viraferon wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan aan volwassen patiënten toegediend, als monotherapie of in combinatie met ribavirine.
ge Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten:
Een dosis van 3 miljoen IE/ m2 interferon-alfa-2b wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan toegediend, in combinatie met ribavirine capsules of
er drank elke dag samen met voedsel oraal toegediend in twee afzonderlijke doses ('s ochtends en 's avonds). ng (Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor de dosis van ribavirine-capsules en de richtlijnen voor de dosisaanpassing voor de combinatietherapie.
Voor pediatrische patiënten die t la
< 47 kg wegen of geen tabletten kunnen slikken, zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine drank). nie
Recidiverende patiënten (volwassenen):
Viraferon wordt toegediend in combinatie met ribavirine.
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 6 maanden behandeling, is el
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende 6 maanden. idd
Niet eerder behandelde patiënten:
Volwassenen:
De werkzaamheid van Viraferon wordt verbeterd in combinatie met ribavirine.
Viraferon alleen moet toegediend worden voornamelijk in geval van intolerantie of contra-indicatie voor ribavirine. sm
Viraferon in combinatie met ribavirine:
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 12 maanden behandeling, is e
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende ne
tenminste 6 maanden.
De behandeling moet voortgezet worden gedurende een volgende periode van 6 maanden (d. w. z. een Ge
totaal van 12 maanden) bij patiënten die na 6 maanden een negatieve HCV-RNA hebben vertoond, en met een viraal genotype 1 (bepaald met een monster vóór de start van de behandeling) en met een hoge virale belasting vóór de start van de behandeling.
Men moet met andere negatieve prognostische factoren (leeftijd > 40 jaar, mannelijk geslacht, septale fibrose) rekening houden, wanneer men beslist de behandeling tot 12 maanden voort te zetten.
Tijdens klinische onderzoeken vertoonden patiënten die geen virologische respons hadden na 6 maanden behandeling (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet) geen aanhoudende 23 virologische respons (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet zes maanden na het einde van de behandeling).
Viraferon alleen:
De optimale duur van behandeling met Viraferon alleen is nog niet volledig vastgesteld, maar een therapie van 12 tot 18 maanden wordt geadviseerd.
Het wordt aanbevolen dat patiënten gedurende tenminste 3 tot 4 maanden met Viraferon alleen behandeld
rd worden, waarna de HCV-RNA-status bepaald moet worden.
De behandeling moet voortgezet worden bij patiënten die een negatieve HCV-RNA vertonen.
ee Kinderen en adolescenten:
De werkzaamheid en veiligheid van Viraferon in combinatie met ribavirine werd bestudeerd bij kinderen en adolescenten die niet eerder behandeld werden voor chronische
r ist hepatitis C.
Genotype 1:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt één jaar.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat
reg patiënten die geen virologische respons vertonen na 12 weken behandeling, een blijvende virologische respons zullen ontwikkelen (negatieve voorspelbare waarde 96%).
Virologische respons wordt gedefinieerd als de afwezigheid van detecteerbaar HCV-RNA na 12 weken behandeling.
De behandeling moet bij deze patiënten stopgezet worden.
ge Genotype 2/ 3:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt 24 weken.
Virologische respons na 1 jaar behandeling en 6 maanden follow-up bedroeg 36% voor genotype 1 en 81% voor genotype 2/ 3/ 4. er ng Viraferon kan toegediend worden met een steriele glazen of plastic wegwerpinjectiespuit.
4.3 Contra-indicaties t la
- Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
- Een voorgeschiedenis van reeds bestaande ernstige hartaandoeningen, bijvoorbeeld een niet-
nie
gecontroleerde congestieve hartinsufficiëntie, recent myocardinfarct, ernstige ritmestoornissen.
- Ernstige stoornis van de nier- of leverfunctie, met inbegrip van stoornissen veroorzaakt door
metastasen.
- Epilepsie en/ of aangetaste functie van het centraal zenuwstelsel (CZS) (zie rubriek 4.4).
el
- Chronische hepatitis met gedecompenseerde levercirrose.
- Chronische hepatitis bij patiënten die recentelijk behandeld werden of onder behandeling zijn met
idd
immunosuppressiva, met uitzondering van korte termijn "corticosteroid withdrawal".
- Auto-immune hepatitis; of voorgeschiedenis van auto-immuunziekten; personen die een
transplantaat onder immunosuppressie kregen.
- Reeds bestaande schildklieraandoening, tenzij deze aandoening onder controle kan worden
sm
gehouden met een conventionele behandeling.
Kinderen en adolescenten: e
- Bestaan of voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige
ne
depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Ge
interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor alle patiënten:
Psychiatrische effecten en centraal zenuwstelsel (CZS):
Ernstige effecten op het CZS, in het bijzonder depressie, zelfmoordgedachten en zelfmoordpoging werden waargenomen bij sommige patiënten tijdens een behandeling met Viraferon, en zelfs na stopzetting van de behandeling voornamelijk tijdens de 24 follow-upperiode van 6 maanden.
Bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met Viraferon in combinatie met ribavirine werden zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid).
Andere effecten op het CZS waaronder agressief gedrag (soms gericht op anderen), verwardheid en veranderingen van de mentale toestand werden waargenomen met alfa-interferonen.
Patiënten dienen nauwlettend gevolgd te worden op tekenen of symptomen van psychiatrische stoornissen.
Indien
rd dergelijke symptomen optreden, moet de voorschrijvende arts de potentiële ernst van deze bijwerkingen voor ogen houden en moet de noodzaak voor een geschikte therapeutische behandeling overwogen
ee worden.
Indien de psychiatrische symptomen aanhouden of verergeren, of indien zelfmoordgedachten worden vastgesteld, wordt aanbevolen de behandeling met Viraferon stop te zetten en de patiënt te volgen, met psychiatrische interventie zoals aangewezen.
r ist Patiënten met bestaande of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen:
Als een behandeling met interferon-alfa-2b noodzakelijk wordt geacht bij volwassen patiënten met een
reg bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen, mag deze pas worden ingesteld nadat een geschikte geïndividualiseerde diagnostische en therapeutische aanpak van de psychiatrische stoornis werd verzekerd.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij kinderen en adolescenten met een bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
ge Acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxis) op interferon-alfa-2b werden zelden vastgesteld tijdens de behandeling met Viraferon.
Indien zich een
er dergelijke reactie voordoet, onderbreek de behandeling en start onmiddellijk een aangepaste therapie.
Bij voorbijgaande rash is stopzetting van de behandeling niet noodzakelijk. ng Bij matige tot ernstige bijwerkingen kan een aanpassing van de dosering noodzakelijk zijn en in sommige gevallen moet de behandeling met Viraferon worden beëindigd.
Elke patiënt die gedurende een t la
behandeling met Viraferon een afwijking van de leverfunctie vertoont, moet nauwlettend gevolgd worden en de behandeling moet worden stopgezet indien de tekenen en symptomen verergeren. nie
Hypotensie kan tijdens de behandeling met Viraferon of tot twee dagen na de therapie voorkomen.
Een ondersteunende behandeling kan noodzakelijk zijn.
Voldoende vloeistof moet worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met Viraferon daar bij el
enkele patiënten hypotensie, gerelateerd aan vochtdepletie, is waargenomen.
Vochttoediening kan dus noodzakelijk zijn. idd
Aangezien koorts geassocieerd kan zijn met de griepachtige verschijnselen die vaak worden vastgesteld gedurende een behandeling met interferon, moeten andere oorzaken van aanhoudende koorts uitgesloten worden. sm
Viraferon moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met een verzwakte medische conditie, zoals bij een voorgeschiedenis van longaandoening (bijv. chronische obstructieve longaandoening) of e
diabetes mellitus, neigend naar ketoacidose.
Voorzichtigheid moet ook betracht worden bij patiënten met ne
stollingsstoornissen (bijv. tromboflebitis, longembolie) of ernstige myelosuppressie.
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij Ge
patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.5).
Bij elke patiënt die koorts, hoest, dyspnoe of andere respiratoire symptomen vertoont, moet een röntgenfoto van de thorax gemaakt worden.
Indien op deze röntgenfoto van de thorax longinfiltratie zichtbaar is of er een bewijs van longfunctiefalen is, moet de patiënt nauwlettend gevolgd worden.
Indien nodig, zet de behandeling met interferon-alfa stop.
Alhoewel dit vooral werd gemeld bij met interferon-alfa behandelde patiënten met chronische hepatitis C, werden deze bijwerkingen ook gemeld bij patiënten met kanker behandeld met
25 interferon-alfa.
Onmiddellijke stopzetting van de toediening van interferon-alfa en behandeling met corticosteroïden lijken bij te dragen tot het verdwijnen van de pulmonale bijwerkingen.
Oculaire bijwerkingen (zie rubriek 4.8), inclusief retinale bloedingen, wattenachtige vlekken op de retina en obstructie van de retinale arterie of ader werden in zeldzame gevallen gerapporteerd na behandeling met alfa-interferonen.
Alle patiënten zouden een basisoogonderzoek moeten ondergaan.
Elke patiënt die klachten heeft over wijzigingen in gezichtsscherpte of gezichtsveld of andere oftalmologische symptomen tijdens de behandeling met Viraferon, moet onmiddellijk een volledig oogonderzoek
rd ondergaan.
Periodieke oogonderzoeken tijdens de behandeling met Viraferon worden in het bijzonder aanbevolen bij patiënten met afwijkingen die geassocieerd kunnen worden met retinopathie zoals
ee diabetes mellitus of hypertensie.
Het is aangeraden de behandeling met Viraferon te stoppen bij patiënten die nieuwe of steeds erger wordende oftalmologische stoornissen ontwikkelen.
r ist Bij hogere doses zijn ernstige bewustzijnsdaling en coma, waaronder gevallen van encefalopathie, vastgesteld bij enkele patiënten, meestal bejaarden.
Alhoewel deze effecten meestal reversibel zijn, nam een volledig herstel bij sommige patiënten tot drie weken in beslag.
Zeer zelden traden convulsies op na
reg behandeling met hoge doses Viraferon.
Volwassen patiënten met een voorgeschiedenis van congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en/ of voorgaande of bestaande ritmestoornissen, die met Viraferon behandeld worden, moeten nauwlettend
ge gevolgd worden.
Het wordt aanbevolen dat patiënten met een reeds bestaande hartafwijking en/ of diegenen die in een gevorderd stadium van kanker zijn, routinematig een ECG ondergaan, zowel vóór als tijdens de behandeling.
Hartritmestoornissen (vooral supraventriculair) reageren gewoonlijk op
er conventionele therapie, maar het kan noodzakelijk zijn de behandeling met Viraferon te stoppen.
Er zijn geen gegevens bij kinderen of adolescenten met een voorgeschiedenis van hartziekte. ng Hypertriglyceridemie en verergering van hypertriglyceridemie, soms ernstig, is waargenomen.
Het wordt daarom aangeraden de lipidenconcentraties te controleren. t la
Aangezien gemeld is dat interferon-alfa reeds bestaande psoriasisaandoeningen en sarcoïdose verergerde, wordt het gebruik van Viraferon bij patiënten met psoriasis of sarcoïdose alleen aangeraden als het nie
potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico.
Preliminaire gegevens wijzen erop dat er mogelijk een verband is tussen een behandeling met interferon-alfa en een verhoogde afstoting van niertransplantaten.
Afstoting van levertransplantaten el
werd eveneens gemeld. idd
De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten werd gemeld tijdens behandeling met alfa-interferonen.
Patiënten met aanleg voor het ontwikkelen van auto-immuunziekten kunnen een verhoogd risico lopen.
Patiënten met tekenen of symptomen die geassocieerd worden met auto- immuunziekten moeten nauwlettend worden geëvalueerd, en de voordeel-risicoverhouding voor het sm
voortzetten van de behandeling met interferon moet opnieuw worden beoordeeld (zie ook rubriek 4.4 Chronische hepatitis C, monotherapie (schildklierafwijkingen) en rubriek 4.8).
Gevallen van het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) zijn gemeld bij patiënten met e
chronische hepatitis C die werden behandeld met interferon.
Dit syndroom is een granulomateuze ne
inflammatoire ziekte die de ogen, het gehoorsysteem, het hersenvlies en de huid aantast.
Als het VKH- syndroom wordt vermoed, moet antivirale therapie worden gestopt en corticosteroïdentherapie worden besproken (zie rubriek 4.8).
Ge
Zet de behandeling met Viraferon stop bij patiënten met chronische hepatitis waarvan de parameters duiden op een verlenging van de coagulatie, wat kan wijzen op leverdecompensatie.
Geschikte vaccinatie (hepatitis A en B) moet overwogen worden voor patiënten die regelmatig/ herhaald albumine krijgen toegediend dat is afgeleid van menselijk plasma.
Standaardmaatregelen om infecties te voorkomen die te wijten zijn aan het gebruik van geneesmiddelen bereid uit menselijk bloed of plasma, zijn donorselectie, screening van individuele 26 donaties en plasmapools voor specifieke markers van infectie, en het inbouwen van doeltreffende productiemethoden voor het inactiveren/ verwijderen van virussen.
Desondanks kan bij toediening van geneesmiddelen bereid uit menselijk bloed of plasma, de kans op overdracht van infectieuze agentia niet volledig worden uitgesloten.
Dit is eveneens van toepassing op onbekende of opkomende virussen en andere pathogenen.
Er zijn geen gevallen gemeld van virusoverdracht met albumine die bereid werd naar Europese Farmacopee-specificaties volgens vastgelegde processen.
rd Het wordt ten zeerste aanbevolen om, telkens Viraferon aan een patiënt wordt toegediend, de naam en
ee het batchnummer van het product te noteren om een verband tussen de patiënt en de batch van het product te behouden.
r ist Chronische hepatitis C:
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
reg Alle patiënten uit de chronische-hepatitis-C-studies ondergingen een leverbiopsie vooraleer ze in de studie geïncludeerd werden, maar in bepaalde gevallen (bijv. patiënten met genotype 2 en 3) is behandeling zonder histologische bevestiging mogelijk.
Recente behandelingsrichtlijnen moeten
ge geraadpleegd worden om na te gaan of leverbiopsie noodzakelijk is vóór het begin van de behandeling.
er Monotherapie:
Zelden ontwikkelden volwassen patiënten behandeld met Viraferon voor chronische hepatitis C schildklierafwijkingen, hetzij hyper- of hypothyroïdie.
In klinische onderzoeken waarbij de ng behandeling met Viraferon werd toegepast, ontwikkelde 2,8% van de patiënten schildklierafwijkingen.
De afwijkingen konden onder controle worden gehouden door een conventionele behandeling van schildklierdisfunctie.
Het mechanisme waarmee Viraferon de functie van de schildklier wijzigt is niet t la
bekend.
Bepaal de serumspiegels van het Thyroïd Stimulerend Hormoon (TSH) vóór de behandeling van chronische hepatitis C met Viraferon.
Elke schildklierafwijking die op dat moment gevonden wordt, moet behandeld worden met een conventionele behandeling.
De behandeling met Viraferon kan gestart worden nie
indien de TSH-spiegels binnen normale waarden gehouden kunnen worden met medicatie.
Controleer de TSH-spiegels indien de patiënt gedurende de behandeling met Viraferon symptomen ontwikkelt die wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie.
In geval van een schildklierdisfunctie kan de behandeling met Viraferon worden voortgezet indien de TSH-spiegels met medicatie binnen normale waarden kunnen el
worden gehouden.
Stopzetting van de behandeling met Viraferon heeft geen reversibel effect op de schildklierdisfunctie die tijdens de behandeling optreedt (zie ook Kinderen en adolescenten, Monitoring idd
van de schildklier).
Bijkomende monitoring specifiek voor kinderen en adolescenten Monitoring van de schildklier:
Ongeveer 12% van de kinderen die met interferon-alfa-2b en ribavirine sm
behandeld werd, ontwikkelde een verhoging van TSH.
Nog eens 4% vertoonde een voorbijgaande daling beneden de onderste grens van de normale waarde.
Vooraleer met een behandeling met Viraferon te starten, moeten de TSH-waarden geëvalueerd worden, en ingeval een schildklierstoornis e
wordt vastgesteld, moet deze met een conventionele therapie behandeld worden.
Een behandeling met ne
Viraferon mag opgestart worden indien de TSH-waarden door medicatie binnen de normale waarden kunnen behouden worden.
Schildklierdisfunctie werd waargenomen tijdens de behandeling met interferon-alfa-2b en ribavirine.
Indien schildklierstoornissen worden gedetecteerd, dient de Ge
schildklierstatus van de patiënt geëvalueerd en behandeld te worden zoals klinisch is aangewezen.
Kinderen en adolescenten moeten om de 3 maanden gecontroleerd worden op tekenen van schildklierdisfunctie (bijv.
TSH).
Groei en ontwikkeling:
Tijdens een 1 jaar durende behandelingskuur werd een daling in de lineaire groeisnelheid (gemiddelde percentiele daling van 9%) en een daling in de snelheid van de gewichtstoename (percentiel gemiddelde daling van 13%) genoteerd.
Een algemene omkering in deze tendens werd waargenomen tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na behandeling.
Op basis van tussentijdse gegevens uit een langetermijn follow-upstudie vertoonden nochtans 12 (14%) kinderen 27 op 84 een percentiele daling in de lineaire groeisnelheid van > 15, van wie 5 (6%) kinderen een percentiele daling van > 30 hadden, hoewel ze al meer dan 1 jaar met de behandeling waren gestopt.
Er zijn geen gegevens beschikbaar van langetermijneffecten op de groei en ontwikkeling, en op de seksuele ontwikkeling.
Bovendien hebben preklinische resultaten met betrekking tot juveniele toxiciteit een lichte, dosisgerelateerde daling aangetoond van de totale groei van pasgeboren ratten die ribavirine kregen toegediend (zie rubriek 5.3).
Daarom moet de risico/ batenverhouding van het gecombineerde gebruik van interferon-alfa-2b en ribavirine beoordeeld worden bij jonge kinderen alvorens met de behandeling te starten.
Artsen wordt aangeraden de groei te volgen van kinderen die
rd ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b gebruiken.
ee HCV/ HIV Co-infectie:
Patiënten die gelijktijdig besmet zijn met HCV/ HIV en een hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART) krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen om lactaatacidose te ontwikkelen.
Voorzichtigheid is geboden indien Viraferon en ribavirine aan de HAART worden
r ist toegevoegd (zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine).
Patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen, zouden een verhoogd risico kunnen lopen om anemie te ontwikkelen.
reg Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn, en een gevorderde cirrose hebben, en HAART krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen op leverdecompensatie en de dood.
Toevoeging van alfa- interferonen alleen of in combinatie met ribavirine kan het risico bij deze deelgroep verhogen.
ge Dentale en periodontale stoornissen:
Dentale en periodontale stoornissen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de
er mond tijdens langetermijnbehandeling met de combinatie van Viraferon en ribavirine.
Patiënten moeten hun tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig een tandonderzoek laten doen. ng Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als deze reactie optreedt, moeten ze worden geadviseerd hun mond nadien grondig te spoelen. t la
Laboratoriumbepalingen:
Standaard hematologiebepalingen en bloedchemie (volledige en differentiële bloedbeeldbepaling, bloedplaatjestelling, elektrolyten, leverenzymen, eiwitspectrum, serumbilirubine en serumcreatinine) nie
moeten bij alle patiënten uitgevoerd worden vóór en tijdens een systemische behandeling met Viraferon.
Bij de behandeling van hepatitis B of C is het aanbevolen testschema: week 1, 2, 4, 8, 12 en 16 en vervolgens om de maand gedurende de behandeling.
Indien ALT (SGPT) toeneemt tot 2 maal, of tot el
meer dan 2 maal de beginwaarde tijdens de behandeling met Viraferon, mag de behandeling worden voortgezet tenzij tekenen en symptomen van leverfalen worden waargenomen.
Tijdens deze verhoging idd
van de ALT-spiegel (SGPT) moeten om de 2 weken de volgende leverfunctietesten uitgevoerd worden:
ALT (SGPT), protrombinetijd, alkalische fosfatasen, albumine en bilirubine.
Effect op de vruchtbaarheid:
Interferon kan de vruchtbaarheid verminderen (zie rubrieken 4.6 en 5.3). sm
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie e
Bij gelijktijdig gebruik van narcotica, hypnotica of sedativa en Viraferon moet de grootste ne
voorzichtigheid in acht worden genomen.
Interacties van Viraferon met andere geneesmiddelen zijn niet volledig onderzocht.
Voorzichtigheid is Ge
geboden wanneer Viraferon wordt toegediend in combinatie met andere mogelijk myelosuppressieve middelen.
Interferonen kunnen het oxidatieve metaboliseringsproces beïnvloeden.
Men moet hiermee rekening houden bij een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die volgens deze weg worden gemetaboliseerd zoals de xanthinederivaten theofylline of aminofylline.
Bij gelijktijdige behandeling met xanthinederivaten moeten de serumspiegels van theofylline worden gevolgd en de dosering indien nodig worden aangepast.
28 Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.4).
(Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.)
rd 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
ee Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van Viraferon bij vruchtbare mannen.
Verminderde oestradiol- en progesteronconcentraties in het serum werden gemeld bij vrouwen behandeld met humaan
r ist leukocyteninterferon.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van interferon-alfa-2b bij zwangere vrouwen.
Uit
reg experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Viraferon mag alleen gebruikt worden gedurende de zwangerschap indien het potentiële gunstige effect opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
ge Het is niet bekend of de bestanddelen van dit geneesmiddel in de moedermelk worden uitgescheiden.
Vanwege het risico op bijwerkingen bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, moet de borstvoeding onderbroken worden voordat de behandeling gestart wordt.
er Combinatietherapie met ribavirine:
Ribavirine veroorzaakt ernstige geboorteafwijkingen indien ng toegediend tijdens de zwangerschap.
Therapie met ribavirine is gecontraïndiceerd bij vrouwen die zwanger zijn.
Men moet uiterst voorzichtig zijn zwangerschap te voorkomen bij vrouwelijke patiënten of partners van mannelijke patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine innemen.
Vruchtbare t la
vrouwen en hun partners moeten beiden effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de vier maanden na het einde van de behandeling.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke partners moeten beiden een effectief contraceptivum gebruiken tijdens de behandeling en gedurende nie
de zeven maanden na het einde van de behandeling (zie Ribavirine SPC).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen el
Patiënten moeten geïnformeerd worden dat zij vermoeidheid, slaperigheid of verwardheid kunnen ontwikkelen gedurende de behandeling met Viraferon, en daarom wordt het aangeraden dat zij geen idd
voertuigen besturen of machines bedienen.
4.8 Bijwerkingen sm
Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor bijwerkingen die met ribavirine geassocieerd zijn als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden. e ne
Tijdens klinische onderzoeken met een uitgebreide reeks indicaties en een groot aantal doses (van 6 MIE/ m²/ week bij haarcelleukemie tot 100 MIE/ m²/ week bij melanoom) waren de frequentst gerapporteerde bijwerkingen koorts, vermoeidheid, hoofdpijn en myalgie.
Koorts en vermoeidheid Ge
bleken vaak reversibel te zijn binnen 72 uur na de onderbreking of de stopzetting van de behandeling.
Tijdens klinische onderzoeken in de patiëntenpopulatie met hepatitis C werden patiënten behandeld gedurende één jaar met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
Alle patiënten in deze onderzoeken kregen 3 MIE Viraferon driemaal per week.
Tabel 1 geeft de frequentie van melding van (aan de behandeling gerelateerde) bijwerkingen door patiënten die deelnamen aan klinische onderzoeken met niet eerder behandelde patiënten die gedurende 1 jaar werden behandeld.
De ernst was in het algemeen licht tot matig.
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 1 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies en na het in de handel brengen.
Binnen de 29 systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10); zelden (≥ 1/ 10.000, < 1/ 1.000); zeer zelden (< 1/ 10.000); niet bekend.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 1.
Bijwerkingen die werden gemeld tijdens klinische onderzoeken of na het in de handel brengen van Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine Systeem/ orgaanklassen
Bijwerkingen
rd Infecties en parasitaire aandoeningen Zeer vaak:
Faryngitis*, virale infectie*
ee Vaak:
Bronchitis, sinusitis, herpes simplex (resistentie), rinitis Zelden:
Pneumonie§
r Bloed- en lymfestelselaandoeningen
ist Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Leukopenie Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Aplastische anemie
reg Niet bekend:
Immuunsysteemaandoeningen§
Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
ge Zeer zelden:
Niet bekend:
Sarcoïdose, verergering van sarcoïdose Systemische lupus erythematosus, vasculitis, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), syndroom van Vogt-Koyanagi- Harada, acute overgevoeligheidsreacties met inbegrip van
Endocriene aandoeningen
er urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie§ ng
Vaak:
Zeer zelden:
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Hypothyroïdie§, hyperthyroïdie§ Diabetes, verergerde diabetes
t la
Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
nie
Anorexie Hypocalciëmie, dehydratie, hyperurikemie, dorst Hyperglykemie, hypertriglyceridemie§, verhoogde eetlust
§ Psychische aandoeningen Zeer vaak:
Depressie, slapeloosheid, angst, emotionele labiliteit*, agitatie, nervositeit
Vaak:
el
Verwardheid, slaapstoornis, verminderd libido
Zelden:
Zeer zelden:
idd
Zelfmoordgedachten Zelfmoord, poging tot zelfmoord, agressief gedrag (soms
gericht op anderen), psychose met inbegrip van hallucinaties Verandering van de psychische toestand§ Niet bekend: sm
Zenuwstelselaandoeningen§ Zeer vaak:
e
Duizeligheid, hoofdpijn, verminderde concentratie, droge mond Tremor, paresthesie, hypo-esthesie, migraine, flush,
Vaak: slaperigheid, smaakverandering ne
Zeer zelden:
Ge
Cerebrovasculaire hemorragie, cerebrovasculaire ischemie, convulsies, verminderd bewustzijn, encefalopathie, neuropathie, polyneuropathie
Niet bekend:
Oogaandoeningen
Mononeuropathieën, coma§
Zeer vaak:
Vaak:
Troebel zicht Conjunctivitis, abnormaal zicht, traanklierafwijking, pijn in het oog
Zelden:
Retinale bloedingen§, retinopathieën (met inbegrip van maculair oedeem), obstructie van de retinale arterie of ader§, neuritis optica, papiloedeem, verlies van gezichtsscherpte of
30
gezichtsveld, wattenachtige vlekken op de retina§ Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen Vaak:
Vertigo, tinnitus Zeer zelden:
Hartaandoeningen
Gehoorverlies, gehoorstoornis
Vaak:
Zelden:
Palpitaties, tachycardie Cardiomyopathie
rd Zeer zelden:
Niet bekend:
Myocardinfarct, cardiale ischemie Aritmie
ee Bloedvataandoeningen Vaak:
Hypertensie Perifere ischemie, hypotensie§
r Zeer zelden:
ist Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Zeer vaak:
Dyspnoe*, hoesten*
reg Vaak:
Epistaxis, ademhalingsstoornis, nasale congestie, rinorroe, droge hoest Zeer zelden:
Longinfiltraten§, pneumonitis§
ge Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Nausea/ braken, abdominale pijn, diarree, stomatitis, dyspepsie
Vaak:
Ulceratieve stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant,
Zeer zelden:
er glossitis, gingivitis, constipatie, dunne stoelgang Pancreatitis, ischemische colitis, ulceratieve colitis, ng bloedend tandvlees
Niet bekend:
Lever- en galaandoeningen
Periodontale aandoening NOS, tandaandoening NOS§
t la
Vaak:
Hepatomegalie Zeer zelden:
Huid- en onderhuidaandoeningen
nie
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop)
Zeer vaak:
Alopecie, pruritus*, droge huid*, rash*, toegenomen transpiratie
Vaak:
el
Psoriasis (nieuw of verergerd)§, maculo-papuleuze rash, erythemateuze rash, eczeem, erytheem, huidaandoening
Zeer zelden:
idd
Syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale necrolyse, multiform erytheem
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
sm
Myalgie, artralgie, pijn van het skeletspierstelsel
Vaak:
Artritis Zeer zelden:
Nier- en urinewegaandoeningen e
Rabdomyolyse, myositis, beenkrampen, rugpijn
Vaak:
Frequent urineren Zeer zelden: ne
Nierfalen, nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Vaak:
Amenorroe, pijnlijke borsten, dysmenorroe, menorragie, Ge
menstruatiestoornis, vaginale aandoening Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats*, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, asthenie, prikkelbaarheid, pijn op de borst, malaise
Vaak:
Pijn op de injectieplaats
31
Zeer zelden:
Onderzoeken
Necrose op de injectieplaats, faciaal oedeem
Zeer vaak:
Gewichtsverlies
*Deze bijwerkingen kwamen slechts vaak voor met Viraferon alleen § Zie rubriek 4.4
Deze bijwerkingen werden eveneens gerapporteerd wanneer Viraferon alleen werd gebruikt.
rd Cardiovasculaire bijwerkingen, in het bijzonder aritmie, bleken vooral verband te houden met bestaande cardiovasculaire ziekten en voorafgaande cardiotoxische therapie (zie rubriek 4.4).
Cardiomyopathie, die
ee reversibel kan zijn na stopzetting van interferon-alfa, werd zelden gemeld bij patiënten zonder voorgeschiedenis van hartziekten (zie rubriek 4.4).
r ist Tijdens de behandeling met alfa-interferonen werd een grote verscheidenheid aan auto-immuunziekten en immuungemedieerde stoornissen gemeld, waaronder schildklierstoornissen, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), idiopathische en trombotische
reg trombocytopenische purpura, vasculitis, neuropathieën met inbegrip van mononeuropathieën (zie ook rubriek 4.4).
ge De klinisch significante laboratoriumafwijkingen, die het frequentst zijn bij doses hoger dan 10 miljoen IE per dag, omvatten een verminderd aantal granulocyten en leukocyten; een vermindering van het hemoglobinegehalte en bloedplaatjestelling; een verhoogde concentratie van alkalische fosfatase, LDH, serumcreatinine en serumureumstikstof.
Bij enkele personen zonder hepatitis
er en ook bij enkele patiënten met chronische hepatitis B gecombineerd met klaring van virale DNAp werd een verhoogde serumconcentratie van ALT/ AST (SGPT/ SGOT) vastgesteld. ng Voor de veiligheid met betrekking tot overdraagbare agentia, zie rubriek 4.4. t la
Pediatrische populatie
Kinderen en adolescenten – Chronische hepatitis C nie
In klinische onderzoeken met 118 kinderen of adolescenten tussen 3 en 16 jaar heeft 6% de behandeling beëindigd omwille van bijwerkingen.
Over het algemeen was het bijwerkingenprofiel bij de beperkte pediatrische populatie dezelfde als die werd waargenomen bij volwassenen, hoewel er bij pediatrische patiënten een specifieke bezorgdheid is over de groeivermindering aangezien een daling el
in lengte (gemiddelde percentiele daling van de groeisnelheid met 9%) en gewicht (gemiddelde percentiele daling van 13%) werd waargenomen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4). idd
Zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging werden bovendien vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4). sm
Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten.
Dosisaanpassingen waren vereist bij 30% van de patiënten, het vaakst in geval van anemie en e
neutropenie. ne
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 2 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies bij pediatrische patiënten.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen Ge
ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 2
Bijwerkingen
die zeer vaak en vaak werden gemeld tijdens klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten Zeer vaak (≥ 1/ 10) - Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10)
Systeem/ orgaanklassen
Bijwerkingen
Infecties en parasitaire aandoeningen
32
Zeer vaak:
Vaak:
Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)
Virale infectie, faryngitis Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis media, tandabces, herpes simplex, urineweginfectie, vaginitis, gastro-enteritis
rd Vaak:
Neoplasma (niet-gespecifieerd) Bloed- en lymfestelselaandoeningen
ee Zeer vaak:
Vaak:
Anemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie
r Endocriene aandoeningen
ist Zeer vaak:
Vaak:
Voedings- en
Hypothyroïdie§ Hyperthyroïdie§, virilisatie
reg stofwisselingsstoornissen Zeer vaak:
Vaak:
Anorexie Hypertriglyceridemie§, hyperurikemie, verhoogde eetlust
ge Psychische stoornissen§ Zeer vaak:
Vaak:
Depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid Zelfmoordgedachten, agressief gedrag, verwardheid, gedragsstoornis, agitatie, slaapwandelen, angst, nervositeit,
Zenuwstelselaandoeningen§
er slaapstoornis, abnormaal dromen, apathie ng
Zeer vaak:
Vaak:
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypo-esthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid t la
Oogaandoeningen Vaak:
Conjunctivitis, pijn in het oog, abnormaal zicht, traanklierafwijking nie
Bloedvataandoeningen Vaak:
Ziekte van Raynaud, flush, bleekheid Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen el
Vaak:
Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoesten, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen idd
Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
sm
Diarree, braken, nausea, abdominale pijn Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn
in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro- oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, e
tandaandoening Lever- en galaandoeningen ne
Vaak:
Abnormale leverfunctie Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Ge
Alopecia, rash
Vaak:
Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring, pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
Nier- en urinewegaandoeningen
Artralgie, myalgie, pijn van het skeletspierstelsel
33
Vaak:
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
Enurese, mictiestoornis, urine-incontinentie
Vaak:
Algemene aandoeningen en
Vrouwelijk: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening Mannelijk: pijn aan de teelballen
rd toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§,
ee malaise, prikkelbaarheid Vaak:
Pijn op de borst, asthenie, oedeem, pijn op de injectieplaats
r Onderzoeken
ist Zeer vaak:
Letsels en intoxicaties
Daling in groeisnelheid (lage lengte en/ of laag gewicht voor de leeftijd)§
reg Vaak:
Gescheurde huid § Zie rubriek 4.4
ge 4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd die tot acute klinische manifestaties heeft geleid.
Echter, zoals gebruikelijk bij elke farmacologisch werkzame stof, wordt het aanbevolen een er symptomatische behandeling in te stellen met frequente controle van de vitale tekenen en nauwlettende observatie van de patiënt. ng 5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN t la
5.1 Farmacodynamische eigenschappen nie
Farmacotherapeutische categorie:
Immunostimulerende stoffen, cytokines en immunomodulerende stoffen, interferonen, interferon-alfa-2b, ATC-code:
L03A B05
Viraferon is een steriel, stabiel preparaat van hoog gezuiverd interferon-alfa-2b dat bereid wordt door el
recombinant-DNA-technieken.
Recombinant interferon-alfa-2b is een wateroplosbaar eiwit met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 19.300 dalton.
Het wordt verkregen uit een kloon van E. coli dat idd
een genetisch geproduceerd plasmide bevat, gekruist met een interferon-alfa-2b-gen van menselijke leukocyten. sm
De activiteit van Viraferon wordt uitgedrukt in IE, 1 mg recombinant interferon-alfa-2b-proteïne stemt overeen met 2,6 x 108 IE.
De Internationale Eenheden worden bepaald door vergelijking van de activiteit van recombinant interferon-alfa-2b met de activiteit van een internationaal referentiepreparaat van humaan leukocyteninterferon, vastgelegd door de Wereldgezondheidsorganisatie. e ne
Interferonen zijn een familie van kleine eiwitmoleculen met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 15.000 tot 21.000 dalton.
Ze worden geproduceerd en afgescheiden door cellen, als reactie op virale infecties of diverse synthetische en biologische inductoren.
Momenteel worden drie belangrijke Ge
klassen geïdentificeerd: alfa, bèta en gamma.
Deze drie categorieën zijn zelf niet homogeen en kunnen diverse moleculaire varianten van interferon omvatten.
Er zijn meer dan 14 genetisch verschillende soorten van humane alfa-interferonen bekend.
Viraferon werd als recombinant interferon-alfa-2b geclassificeerd.
Interferonen oefenen hun cellulaire activiteiten uit door binding met specifieke receptoren op de celmembraan.
Humane interferonreceptoren geïsoleerd uit humane lymfoblastoïde (Daudi-) cellen, blijken zeer asymmetrische eiwitten te zijn.
Ze zijn selectief voor humane interferonen, maar niet voor
34 interferonen van muizen, wat op soortspecificiteit wijst.
Onderzoeken met andere interferonen hebben soortspecificiteit aangetoond.
Echter, sommige apensoorten, zoals resusapen, zijn gevoelig voor farmacodynamische stimulatie na blootstelling aan humane type-1-interferonen.
Uit de resultaten van diverse onderzoeken blijkt dat interferon eenmaal gebonden aan het celmembraan, een complexe reeks intracellulaire reacties op gang brengt, waaronder de inductie van bepaalde enzymen.
Men neemt aan dat dit proces, althans gedeeltelijk, aan de basis ligt van diverse cellulaire reacties op interferon, waaronder inhibitie van virusreplicatie in met een virus geïnfecteerde cellen, onderdrukking
rd van celproliferatie en een aantal immunomodulerende activiteiten, zoals verhoging van de fagocytose door macrofagen en toename van de specifieke cytotoxiciteit van lymfocyten voor targetcellen.
Sommige
ee of al deze activiteiten kunnen bijdragen tot de therapeutische effecten van interferon.
Uit onderzoeken waarbij zowel dierlijke en menselijke celculturen alsook menselijke
r ist tumorxenotransplantaties bij dieren werden gebruikt, blijkt dat recombinant interferon-alfa-2b proliferatie tegengaat.
In vitro blijkt het een aanzienlijke immunomodulerende werking te hebben.
reg Recombinant interferon-alfa-2b inhibeert de virusreplicatie zowel in vitro als in vivo.
Hoewel de exacte antivirale werking niet bekend is, blijkt interferon-alfa-2b het metabolisme van de gastcel te wijzigen.
Daardoor wordt virusreplicatie geïnhibeerd.
Indien replicatie toch voorkomt, kunnen de nieuwe virusdeeltjes de cel niet verlaten.
ge Chronische hepatitis B:
Actuele klinische ervaring met patiënten die interferon-alfa-2b gedurende 4 tot 6 maanden gebruiken,
er toont aan dat de behandeling klaring van het HBV-DNA in het serum tot resultaat kan hebben.
Een verbetering in de leverhistologie werd waargenomen.
Bij volwassen patiënten met verlies van HBeAg en ng HBV-DNA werd een aanzienlijke daling in het ziektecijfer en het sterftecijfer vastgesteld.
Interferon-alfa-2b (6 MIE/ m2 driemaal per week gedurende 6 maanden) werd toegediend aan kinderen t la
met actieve chronische hepatitis B.
Vanwege een methodologisch probleem kon de werkzaamheid niet aangetoond worden.
Bovendien groeiden kinderen behandeld met interferon-alfa-2b minder snel en werden er enkele gevallen van depressie vastgesteld. nie
Chronische hepatitis C:
Bij volwassen patiënten die interferon in combinatie met ribavirine kregen, bedroeg de verkregen aanhoudende-responsratio 47%.
Een betere werkzaamheid werd aangetoond met de combinatie van el
gepegyleerd interferon met ribavirine (een aanhoudende-responsratio van 61% werd bereikt in een studie uitgevoerd bij niet eerder behandelde patiënten met een dosis ribavirine van 10,6 mg/ kg, p < 0,01). idd
Volwassen patiënten:
Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine werd onderzocht in 4 gerandomiseerde Fase III klinische onderzoeken bij 2.552 patiënten met chronische hepatitis C die niet eerder met interferon behandeld werden.
De onderzoeken vergeleken de werkzaamheid van sm
Viraferon wanneer het alleen gebruikt werd of in combinatie met ribavirine.
De werkzaamheid werd gedefinieerd als aanhoudende virologische respons, 6 maanden na het einde van de behandeling.
Patiënten, geselecteerd voor deze onderzoeken, hadden chronische hepatitis C, vastgesteld door een e
positieve HCV-RNA-polymerasekettingreactietest (PCR) (> 100 kopieën/ ml), een leverbiopsie consistent ne
met een histologische diagnose van chronische hepatitis met geen andere oorzaak van de chronische hepatitis, en een abnormale ALT-spiegel in het serum.
Ge
Een dosis van 3 MIE Viraferon werd driemaal per week alleen of in combinatie met ribavirine toegediend.
De meerderheid van de patiënten in deze klinische onderzoeken werd één jaar behandeld.
Alle patiënten werden nog 6 maanden na het einde van de behandeling gevolgd om de aanhoudende virologische respons te bepalen.
Tabel 3 geeft (uit twee onderzoeken) de ratio's voor de aanhoudende virologische respons van behandelingsgroepen die één jaar behandeld werden met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine weer.
Gelijktijdige toediening van Viraferon en ribavirine verdubbelde minstens de werkzaamheid van Viraferon voor de behandeling van chronische hepatitis C bij niet eerder behandelde patiënten.
Het 35 HCV-genotype en de uitgangswaarde van de virusbelasting zijn prognostische factoren waarvan bekend is dat ze de responsratio's beïnvloeden.
De verhoogde responsratio voor de combinatie van Viraferon + ribavirine, in vergelijking met Viraferon alleen, houdt aan in alle subgroepen.
Het relatieve voordeel van de combinatietherapie met Viraferon + ribavirine is bijzonder significant in de subgroep van patiënten die het moeilijkst te behandelen is (genotype 1 en hoge virusbelasting) (Tabel 3).
De responsratio's in deze onderzoeken verhoogden in geval van therapietrouw.
Ongeacht het genotype
rd hadden de patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine kregen en ≥ 80% van hun behandeling kregen een hogere aanhoudende respons 6 maanden na 1 jaar behandeling dan degenen die < 80% van
ee hun behandeling kregen (56% versus 32% in onderzoek C/ I98-580).
Tabel 3
Ratio's voor de aanhoudende virologische respons met Viraferon + ribavirine
r ist (één jaar behandeling) volgens genotype en virale belasting
HCV-genotype
I
I/ R
I/ R
reg
N=503
N=505
N=505
C 95-132/I95-143 C95-132/I95-143
C/ I98-580
ge Alle genotypes
16%
41%
47%
Genotype 1
9%
29%
33%
Genotype 1
ng
er
≤ 2 miljoen kopieën/ ml Genotype 1
25%
t la
33%
45%
> 2 miljoen kopieën/ ml
3%
nie
27%
29%
Genotype 2/ 3
31%
65%
79%
I Viraferon (3 MIE driemaal
per week)
I/ R Viraferon (3 MIE driemaal per week) + ribavirine (1.000/ 1.200 mg/ dag) el
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn idd
Er zijn twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HIV en HCV besmet zijn.
In totaal, in beide onderzoeken, vertoonden patiënten die Viraferon plus ribavirine kregen minder vaak respons dan patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b met ribavirine kregen.
De respons op de sm
behandeling in beide onderzoeken wordt weergegeven in Tabel 4.
Onderzoek 1 (RIBAVIC; P01017) was een gerandomiseerd, multicenteronderzoek waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (1,5 µg/ kg/ week) e
plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine ne
(800 mg/ dag) kreeg gedurende 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Onderzoek 2 (P02080) was een gerandomiseerd, single-centeronderzoek waarin 95 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet Ge
waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (100 of 150 µg/ week op basis van gewicht) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden, behalve voor patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Tabel 4
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype na Viraferon in combinatie
36 met ribavirine versus gepegyleerd interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn Onderzoek 11 Onderzoek 22 gepegyleerd gepegyleerd interferon- interferon- alfa-2b (100 alfa-2b of Viraferon
rd
(1,5 µg/ kg/
Viraferon
150c µg/ week) (3 MIU TIW)
week) +
(3
MIU TIW) +
p-
+ ribavirine + ribavirine
p-waar-
ee
ribavirine ribavirine (800 mg) (800 mg)
waar- dea
(800-
(800-
1.200 mg) d 1.200 mg) d deb Alle
27% (56/ 205) 20% (41/ 205) 0,047 44% (23/ 52)
21% (9/ 43)
0,017
r Genotype 1,
17% (21/ 125)
6% (8/ 129)
0,006 38% (12/ 32)
7% (2/ 27)
0,007
ist 4 Genotype 2,
44% (35/ 80)
43% (33/ 76)
0,88
53% (10/ 19)
47% (7/ 15)
0,730
reg 3
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = driemaal per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel chi-kwadraat test.
ge b: p-waarde op basis van de chi-kwadraat test. c: patiënten < 75 kg kregen 100 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b. d: ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60-75 kg en 1.200 mg voor patiënten
1 > 75 kg. er ng Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
JAMA 2004; 292(23):
2839-2848.
2 Laguno M, Murillas J, Blanco J. L et al.
AIDS 2004; 18(13):
F27-F36.
Recidiverende patiënten:
Een totaal van 345 patiënten die een recidief doormaakten met interferon- t la
alfa, werden in twee klinische onderzoeken behandeld met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
De toevoeging van ribavirine aan Viraferon vertienvoudigde bij deze patiënten de werkzaamheid van Viraferon alleen voor de behandeling van chronische hepatitis C (48,6% versus nie
4,7%).
De verhoogde werkzaamheid omvatte verlies van HCV in het serum (< 100 kopieën/ ml door PCR), verbetering van de hepatische inflammatie en normalisatie van de ALT-spiegel en bleef aanhouden bij de bepaling 6 maanden na het einde van de behandeling. el
Gegevens over werkzaamheid op lange termijn In een brede studie werden 1.071 patiënten betrokken na behandeling tijdens een voorafgaande studie idd
met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b of niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b/ ribavirine om de duurzaamheid van de aanhoudende virologische respons te evalueren en de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten te beoordelen.
462 patiënten vervolledigden ten minste 5 jaar sm
langetermijn follow-up en slechts 12 aanhoudende responders van de 492 recidiveerden tijdens deze studie.
De Kaplan-Meier schatting voor constante aanhoudende respons over 5 jaar voor alle patiënten is e
97% met een 95% betrouwbaarheidsinterval van [95%, 99%].
SVR na behandeling van chronische HCV met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder ne
ribavirine) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en klinische 'genezing' van chronische HCV.
Nochtans sluit dit het voorkomen van hepatische effecten bij patiënten met cirrose (waaronder levercarcinoom) niet uit.
Ge
Klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten met chronische hepatitis C:
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en detecteerbaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week toegediend in combinatie met 15 mg/ kg ribavirine per dag gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-upperiode van zes maanden na behandeling.
In totaal waren 118 patiënten betrokken:
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1, 64% ≤ 12 jaar.
37 De betrokken populatie bestond hoofdzakelijk uit kinderen met milde tot matige hepatitis C.
Aanhoudende virologische responsratio’ s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/ risico van de combinatie ribavirine en interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8).
Studieresultaten worden samengevat in Tabel 5.
rd Tabel 5
Virologische respons: niet eerder behandelde pediatrische patiënten 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week
ee + ribavirine 15 mg/ kg/ dag
r ist Totale Respons1 (n=118)
54 (46 %)*
Genotype 1 (n=92)
33 (36 %)*
reg Genotype 2/ 3/ 4 (n=26) *Aantal (%) patiënten
21 (81 %)*
ge 1. Gedefinieerd als HCV-RNA lager dan de detectielimiet door middel van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test op het einde van de behandeling en tijdens de follow-upperiode
5.2 Farmacokinetische eigenschappen er De farmacokinetiek van Viraferon werd bestudeerd bij gezonde vrijwilligers, na toediening van een ng enkelvoudige dosis van 5 miljoen IE/ m² en 10 miljoen IE subcutaan, 5 miljoen IE/ m² intramusculair en intraveneus als infuus over een periode van 30 minuten.
De gemiddelde serumconcentratie van interferon was vergelijkbaar na subcutane en intramusculaire injectie.
Cmax werd 3 tot 12 uur na de laagste dosis t la
vastgesteld en 6 tot 8 uur na de hoogste dosis.
De eliminatiehalfwaardetijden van interferoninjecties bedroegen ongeveer twee tot drie uur respectievelijk zes tot zeven uur.
16 uur en 24 uur na injectie respectievelijk, lagen de serumconcentraties beneden de detectiegrens.
De biologische beschikbaarheid nie
bedroeg meer dan 100% zowel na subcutane als intramusculaire toediening.
Na intraveneuze toediening bereikte de serumconcentratie van interferon een maximum (135 tot 273 IE/ ml) aan het einde van het infuus.
Daarna verminderde de concentratie iets sneller dan bij el
subcutane of intramusculaire toediening van het geneesmiddel en daalde vier uur na het infuus tot onder de detectiegrens.
De eliminatiehalfwaardetijd bedroeg ongeveer 2 uur. idd
De urinespiegels van interferon bleven bij elk van de drie toedieningswegen onder de detectiegrens. sm
Kinderen en adolescenten:
De farmacokinetische eigenschappen na herhaalde dosering voor Viraferon injectie en ribavirine capsules bij kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C tussen 5 en 16 jaar worden samengevat in Tabel 6.
De farmacokinetische eigenschappen voor Viraferon en e
ribavirine (dosis-genormaliseerd) zijn bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen. ne
Tabel 6.
Gemiddelde (% VC) farmacokinetische parameters na herhaalde dosering voor Viraferon en ribavirine wanneer toegediend aan kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C Ge
Parameter
Ribavirine
Viraferon
15
mg/ kg/ dag in
3 MIE/ m2
driemaal per week
2 afzonderlijke doses (n = 17)
(n = 54)
Tmax (uur)
1,9 (83)
5,9 (36)
Cmax (ng/ ml)
3.275 (25)
51 (48)
AUC*
29.774 (26)
622 (48)
Schijnbare klaring l/ uur/ kg
0,27 (27)
Niet uitgevoerd
38
*AUC12 [oppervlakte onder de curve] (ng. uur/ ml) voor ribavirine; AUC0-24 (IE. uur/ ml) voor Viraferon
Interferonneutraliserende factoren werden onderzocht aan de hand van serummonsters van patiënten die Viraferon kregen toegediend in klinische onderzoeken uitgevoerd door Schering-Plough.
Interferonneutraliserende factoren zijn antilichamen die de antivirale activiteit van interferon neutraliseren.
De klinische incidentie van neutraliserende factoren bij systemisch behandelde kanker- en chronische hepatitispatiënten bedroeg respectievelijk 2,9 en 6,2%.
De detecteerbare titers waren in nagenoeg alle gevallen laag en konden niet consequent worden toegeschreven aan een verminderde
rd respons of andere auto-immuunverschijnselen.
Bij patiënten met hepatitis werd geen verlies van activiteit vastgesteld, waarschijnlijk vanwege de lage concentraties.
ee 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
r Hoewel algemeen aangenomen wordt dat interferon soortspecifiek is, werden toxicologische
ist onderzoeken uitgevoerd bij dieren.
Injecties van menselijk recombinant interferon-alfa-2b gedurende maximaal drie maanden brachten geen toxische eigenschappen bij muizen, ratten en konijnen aan het
reg licht.
Cynomolgusapen die dagelijks een dosis van 20 x 106 IE/ kg/ dag toegediend kregen gedurende 3 maanden, vertoonden geen opvallende toxiciteit.
Toxiciteit werd aangetoond bij apen die 100 x 106 IE/ kg/ dag gedurende 3 maanden toegediend kregen.
ge Er werden afwijkingen in de menstruatiecyclus vastgesteld bij gebruik van interferon in onderzoeken met niet-humane primaten (zie rubriek 4.4).
er De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren geven aan dat recombinant interferon-alfa-2b geen teratogeen effect heeft bij ratten of konijnen.
Er werd ook geen ongunstig effect op de zwangerschap, de ng ontwikkeling van de foetus of het voortplantingsvermogen van de nakomelingen van behandelde ratten vastgesteld.
Interferon-alfa-2b vertoonde vruchtafdrijvende effecten in Macaca mulatta (resusapen) met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2.
Abortus werd t la
in alle dosisgroepen waargenomen (7,5 miljoen, 15 miljoen en 30 miljoen IE/ kg), en was statistisch significant versus controle in groepen met matige en hoge dosis (overeenkomend met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2).
Van hoge doses van de andere vormen van interferon-alfa en -bèta is het echter bekend dat ze dosisafhankelijke anovulatoire en nie
vruchtafdrijvende effecten hebben bij resusapen.
Mutageniteitsonderzoeken met interferon-alfa-2b brachten geen bijwerkingen aan het licht. el
Er werden geen studies uitgevoerd bij jonge dieren om de effecten van de behandeling met interferon- alfa-2b op de groei, de ontwikkeling, de seksuele ontwikkeling en het gedrag te onderzoeken (zie idd
rubriek 4.4 en de samenvatting van de productkenmerken van Rebetol als Viraferon in combinatie met ribavirine moet worden toegediend). sm
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS e
6.1 Lijst van hulpstoffen ne
Glycine, Watervrij dinatriumfosfaat, Ge
Natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, Humaan albumineoplossing, Oplosmiddel: water voor injecties.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6.
39 6.3 Houdbaarheid
3 jaar
Na reconstitutie: onmiddellijk gebruik wordt aanbevolen.
De chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik werd echter aangetoond gedurende 24 uur bij 25 °C.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
rd Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
ee Niet in de vriezer bewaren.
Binnen de houdbaarheidsperiode kan, om transport en/ of om ambulant gebruik te vergemakkelijken kan het ongeopende product worden bewaard bij of beneden 25 °C gedurende maximaal 4 weken vóór
r ist gebruik.
Indien het product niet wordt gereconstitueerd binnen 4 weken, kan het niet verder worden bewaard in de koelkast voor een nieuwe periode en moet het dus worden weggegooid.
reg 6.5 Aard en inhoud van de verpakking
24 mg poeder (overeenkomend met 3 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (butylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen)
ge en 1 ml water voor injecties in een ampul (type I glas) met 1 injectiespuit, 2 injectienaalden en 1 reinigingsdoekje.
Verpakkingsgrootten van 1.
Of er ng 24 mg poeder (overeenkomend met 3 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (butylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen) t la
en 1 ml water voor injecties in een ampul (type I glas).
Verpakkingsgrootten van 6.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht. nie
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een el
geschikte doseringsvorm en sterkte kiest. idd
Reconstitutie van Viraferon, poeder voor oplossing voor injectie, voor parenterale toediening:
Viraferon wordt geleverd als een poeder met een sterkte van 3 miljoen IE/ ml voor eenmalig gebruik.
Injectieflacons moeten gereconstitueerd worden met 1 ml water voor injecties.
De bereide oplossingen zijn isotoon voor parenterale toediening. sm
Geschikte voorzorgsmaatregelen dienen genomen te worden tijdens de reconstitutie om microbiële contaminatie te vermijden (zie bijsluiter). e ne
Injecteer met een steriele injectiespuit en injectienaald 1 ml water voor injecties in de injectieflacon met Viraferon.
Zachtjes schudden om de volledige oplossing van het poeder te bewerkstelligen.
De juiste dosis wordt met een steriele injectiespuit uit de injectieflacon opgezogen en geïnjecteerd.
Ge
Zoals voor alle parenterale geneesmiddelen, inspecteer de gereconstitueerde oplossing vóór de toediening visueel op de aanwezigheid van deeltjes en verkleuring.
De bereide oplossing moet helder en kleurloos zijn.
Gedetailleerde instructies voor subcutaan gebruik van het product worden bij de bijsluiter geleverd (zie “ Hoe Viraferon zelf toe te dienen”).
40 Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
SP Europe Stallestraat 73
rd B-1180 Brussel België
ee 8.
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
r ist EU/ 1/ 99/ 128/ 002 EU/ 1/ 99/ 128/ 003
reg 9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
ge Datum van eerste vergunning:
9 maart 2000 Datum van laatste hernieuwing:
23 mei 2005
er ng 10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese t la
Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/ nie el idd
Ge
ne
e
sm
41 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Viraferon 5 miljoen IE/ ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén injectieflacon met poeder bevat 5 miljoen IE interferon-alfa-2b geproduceerd in E. coli door
rd recombinant DNA-technologie.
Na reconstitutie bevat 1 ml 5 miljoen IE interferon-alfa-2b.
ee Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
r ist 3.
FARMACEUTISCHE VORM
reg Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
Wit tot crèmekleurig poeder.
Helder en kleurloos oplosmiddel.
ge 4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1
Therapeutische indicaties
ng
er
Chronische hepatitis B:
Behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis B geassocieerd met aangetoonde hepatitis B virale replicatie (aanwezigheid van HBV-DNA en HBeAg), een verhoogde t la
alanine-aminotransferase (ALT)-spiegel en een histologisch aangetoonde actieve leverinflammatie en/ of - fibrose. nie
Chronische hepatitis C:
Volwassen patiënten:
Viraferon is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis C die verhoogde transaminasen hebben zonder leverdecompensatie en die positief zijn voor serum HCV-RNA el
of serum anti-HCV (zie rubriek 4.4). idd
Voor deze indicatie wordt Viraferon het beste gebruikt in combinatie met ribavirine.
Kinderen en adolescenten:
Viraferon is bedoeld voor gebruik, in combinatie met ribavirine, voor de behandeling van niet eerder sm
behandelde kinderen en adolescenten van 3 jaar en ouder met chronische hepatitis C, zonder leverdecompensatie, die positief zijn voor serum HCV-RNA.
De beslissing om met de behandeling te starten dient genomen te worden na geval per geval bekeken te hebben, rekening houdend met tekenen e
van progressie van de ziekte, zoals leverontsteking en fibrose, alsook prognostische factoren voor de ne
respons, het HCV-genotype en de virale belasting.
Het verwachte voordeel van de behandeling moet worden afgewogen tegen de bevindingen over de veiligheid die werden vastgesteld bij pediatrische patiënten in klinische studies (zie rubrieken 4.4, 4.8 en 5.1).
Ge
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling mag alleen gestart worden door een arts met ervaring in de behandeling van de ziekte.
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
42 Indien bijwerkingen optreden gedurende de behandeling met Viraferon voor om het even welke indicatie, pas de dosering aan of onderbreek de behandeling tijdelijk tot deze bijwerkingen verminderen.
In geval van hardnekkige of terugkerende intolerantie na adequate dosisaanpassing, of indien de ziekte verergert, zet de behandeling met Viraferon stop.
Bij een onderhoudsbehandeling met subcutane toediening kan de arts beslissen of de patiënt zich zelf de dosis toedient.
Chronische hepatitis B:
De aanbevolen dosis ligt tussen 5 tot 10 miljoen IE, subcutaan toegediend, driemaal per week (om de andere dag) gedurende 4 tot 6 maanden.
rd De toegediende dosis moet gereduceerd worden met 50% als hematologische afwijkingen optreden
ee (witte bloedcellen < 1.500/ mm3, granulocyten < 1.000/ mm3, trombocyten < 100.000/ mm3).
De behandeling moet stopgezet worden in geval van ernstige leukopenie (< 1.200/ mm3), ernstige neutropenie (< 750/ mm3) of ernstige trombocytopenie (< 70.000/ mm3).
r ist Zet de behandeling met Viraferon stop indien geen verbetering wordt waargenomen wat betreft HBV- DNA in het serum na drie tot vier maanden behandeling (met de maximaal getolereerde dosis).
Dit geldt
reg voor alle patiënten.
Chronische hepatitis C:
Een dosis van 3 miljoen IE Viraferon wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan aan volwassen patiënten toegediend, als monotherapie of in combinatie met ribavirine.
ge Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten:
Een dosis van 3 miljoen IE/ m2 interferon-alfa-2b wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan toegediend, in combinatie met ribavirine capsules of
er drank elke dag samen met voedsel oraal toegediend in twee afzonderlijke doses ('s ochtends en 's avonds). ng (Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor de dosis van ribavirine-capsules en de richtlijnen voor de dosisaanpassing voor de combinatietherapie.
Voor pediatrische patiënten die t la
< 47 kg wegen of geen tabletten kunnen slikken, zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine drank). nie
Recidiverende patiënten (volwassenen):
Viraferon wordt toegediend in combinatie met ribavirine.
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 6 maanden behandeling, is el
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende 6 maanden. idd
Niet eerder behandelde patiënten:
Volwassenen:
De werkzaamheid van Viraferon wordt verbeterd in combinatie met ribavirine.
Viraferon alleen moet toegediend worden voornamelijk in geval van intolerantie of contra-indicatie voor ribavirine. sm
Viraferon in combinatie met ribavirine:
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 12 maanden behandeling, is e
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende ne
tenminste 6 maanden.
De behandeling moet voortgezet worden gedurende een volgende periode van 6 maanden (d. w. z. een Ge
totaal van 12 maanden) bij patiënten die na 6 maanden een negatieve HCV-RNA hebben vertoond, en met een viraal genotype 1 (bepaald met een monster vóór de start van de behandeling) en met een hoge virale belasting vóór de start van de behandeling.
Men moet met andere negatieve prognostische factoren (leeftijd > 40 jaar, mannelijk geslacht, septale fibrose) rekening houden, wanneer men beslist de behandeling tot 12 maanden voort te zetten.
Tijdens klinische onderzoeken vertoonden patiënten die geen virologische respons hadden na 6 maanden behandeling (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet) geen aanhoudende 43 virologische respons (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet zes maanden na het einde van de behandeling).
Viraferon alleen:
De optimale duur van behandeling met Viraferon alleen is nog niet volledig vastgesteld, maar een therapie van 12 tot 18 maanden wordt geadviseerd.
Het wordt aanbevolen dat patiënten gedurende tenminste 3 tot 4 maanden met Viraferon alleen behandeld
rd worden, waarna de HCV-RNA-status bepaald moet worden.
De behandeling moet voortgezet worden bij patiënten die een negatieve HCV-RNA vertonen.
ee Kinderen en adolescenten:
De werkzaamheid en veiligheid van Viraferon in combinatie met ribavirine werd bestudeerd bij kinderen en adolescenten die niet eerder behandeld werden voor chronische
r ist hepatitis C.
Genotype 1:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt één jaar.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat
reg patiënten die geen virologische respons vertonen na 12 weken behandeling, een blijvende virologische respons zullen ontwikkelen (negatieve voorspelbare waarde 96%).
Virologische respons wordt gedefinieerd als de afwezigheid van detecteerbaar HCV-RNA na 12 weken behandeling.
De behandeling moet bij deze patiënten stopgezet worden.
ge Genotype 2/ 3:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt 24 weken.
Virologische respons na 1 jaar behandeling en 6 maanden follow-up bedroeg 36% voor genotype 1 en 81% voor genotype 2/ 3/ 4. er ng Viraferon kan toegediend worden met een steriele glazen of plastic wegwerpinjectiespuit.
4.3 Contra-indicaties t la
- Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
- Een voorgeschiedenis van reeds bestaande ernstige hartaandoeningen, bijvoorbeeld een niet-
nie
gecontroleerde congestieve hartinsufficiëntie, recent myocardinfarct, ernstige ritmestoornissen.
- Ernstige stoornis van de nier- of leverfunctie, met inbegrip van stoornissen veroorzaakt door
metastasen.
- Epilepsie en/ of aangetaste functie van het centraal zenuwstelsel (CZS) (zie rubriek 4.4).
el
- Chronische hepatitis met gedecompenseerde levercirrose.
- Chronische hepatitis bij patiënten die recentelijk behandeld werden of onder behandeling zijn met
idd
immunosuppressiva, met uitzondering van korte termijn "corticosteroid withdrawal".
- Auto-immune hepatitis; of voorgeschiedenis van auto-immuunziekten; personen die een
transplantaat onder immunosuppressie kregen.
- Reeds bestaande schildklieraandoening, tenzij deze aandoening onder controle kan worden
sm
gehouden met een conventionele behandeling.
Kinderen en adolescenten: e
- Bestaan of voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige
ne
depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Ge
interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor alle patiënten:
Psychiatrische effecten en centraal zenuwstelsel (CZS):
Ernstige effecten op het CZS, in het bijzonder depressie, zelfmoordgedachten en zelfmoordpoging werden waargenomen bij sommige patiënten tijdens een behandeling met Viraferon, en zelfs na stopzetting van de behandeling voornamelijk tijdens de 44 follow-upperiode van 6 maanden.
Bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met Viraferon in combinatie met ribavirine werden zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid).
Andere effecten op het CZS waaronder agressief gedrag (soms gericht op anderen), verwardheid en veranderingen van de mentale toestand werden waargenomen met alfa-interferonen.
Patiënten dienen nauwlettend gevolgd te worden op tekenen of symptomen van psychiatrische stoornissen.
Indien
rd dergelijke symptomen optreden, moet de voorschrijvende arts de potentiële ernst van deze bijwerkingen voor ogen houden en moet de noodzaak voor een geschikte therapeutische behandeling overwogen
ee worden.
Indien de psychiatrische symptomen aanhouden of verergeren, of indien zelfmoordgedachten worden vastgesteld, wordt aanbevolen de behandeling met Viraferon stop te zetten en de patiënt te volgen, met psychiatrische interventie zoals aangewezen.
r ist Patiënten met bestaande of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen:
Als een behandeling met interferon-alfa-2b noodzakelijk wordt geacht bij volwassen patiënten met een
reg bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen, mag deze pas worden ingesteld nadat een geschikte geïndividualiseerde diagnostische en therapeutische aanpak van de psychiatrische stoornis werd verzekerd.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij kinderen en adolescenten met een bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
ge Acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxis) op interferon-alfa-2b werden zelden vastgesteld tijdens de behandeling met Viraferon.
Indien zich een
er dergelijke reactie voordoet, onderbreek de behandeling en start onmiddellijk een aangepaste therapie.
Bij voorbijgaande rash is stopzetting van de behandeling niet noodzakelijk. ng Bij matige tot ernstige bijwerkingen kan een aanpassing van de dosering noodzakelijk zijn en in sommige gevallen moet de behandeling met Viraferon worden beëindigd.
Elke patiënt die gedurende een t la
behandeling met Viraferon een afwijking van de leverfunctie vertoont, moet nauwlettend gevolgd worden en de behandeling moet worden stopgezet indien de tekenen en symptomen verergeren. nie
Hypotensie kan tijdens de behandeling met Viraferon of tot twee dagen na de therapie voorkomen.
Een ondersteunende behandeling kan noodzakelijk zijn.
Voldoende vloeistof moet worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met Viraferon daar bij el
enkele patiënten hypotensie, gerelateerd aan vochtdepletie, is waargenomen.
Vochttoediening kan dus noodzakelijk zijn. idd
Aangezien koorts geassocieerd kan zijn met de griepachtige verschijnselen die vaak worden vastgesteld gedurende een behandeling met interferon, moeten andere oorzaken van aanhoudende koorts uitgesloten worden. sm
Viraferon moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met een verzwakte medische conditie, zoals bij een voorgeschiedenis van longaandoening (bijv. chronische obstructieve longaandoening) of e
diabetes mellitus, neigend naar ketoacidose.
Voorzichtigheid moet ook betracht worden bij patiënten met ne
stollingsstoornissen (bijv. tromboflebitis, longembolie) of ernstige myelosuppressie.
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij Ge
patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.5).
Bij elke patiënt die koorts, hoest, dyspnoe of andere respiratoire symptomen vertoont, moet een röntgenfoto van de thorax gemaakt worden.
Indien op deze röntgenfoto van de thorax longinfiltratie zichtbaar is of er een bewijs van longfunctiefalen is, moet de patiënt nauwlettend gevolgd worden.
Indien nodig, zet de behandeling met interferon-alfa stop.
Alhoewel dit vooral werd gemeld bij met interferon-alfa behandelde patiënten met chronische hepatitis C, werden deze bijwerkingen ook gemeld bij patiënten met kanker behandeld met
45 interferon-alfa.
Onmiddellijke stopzetting van de toediening van interferon-alfa en behandeling met corticosteroïden lijken bij te dragen tot het verdwijnen van de pulmonale bijwerkingen.
Oculaire bijwerkingen (zie rubriek 4.8), inclusief retinale bloedingen, wattenachtige vlekken op de retina en obstructie van de retinale arterie of ader werden in zeldzame gevallen gerapporteerd na behandeling met alfa-interferonen.
Alle patiënten zouden een basisoogonderzoek moeten ondergaan.
Elke patiënt die klachten heeft over wijzigingen in gezichtsscherpte of gezichtsveld of andere oftalmologische symptomen tijdens de behandeling met Viraferon, moet onmiddellijk een volledig oogonderzoek
rd ondergaan.
Periodieke oogonderzoeken tijdens de behandeling met Viraferon worden in het bijzonder aanbevolen bij patiënten met afwijkingen die geassocieerd kunnen worden met retinopathie zoals
ee diabetes mellitus of hypertensie.
Het is aangeraden de behandeling met Viraferon te stoppen bij patiënten die nieuwe of steeds erger wordende oftalmologische stoornissen ontwikkelen.
r ist Bij hogere doses zijn ernstige bewustzijnsdaling en coma, waaronder gevallen van encefalopathie, vastgesteld bij enkele patiënten, meestal bejaarden.
Alhoewel deze effecten meestal reversibel zijn, nam een volledig herstel bij sommige patiënten tot drie weken in beslag.
Zeer zelden traden convulsies op na
reg behandeling met hoge doses Viraferon.
Volwassen patiënten met een voorgeschiedenis van congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en/ of voorgaande of bestaande ritmestoornissen, die met Viraferon behandeld worden, moeten nauwlettend
ge gevolgd worden.
Het wordt aanbevolen dat patiënten met een reeds bestaande hartafwijking en/ of diegenen die in een gevorderd stadium van kanker zijn, routinematig een ECG ondergaan, zowel vóór als tijdens de behandeling.
Hartritmestoornissen (vooral supraventriculair) reageren gewoonlijk op
er conventionele therapie, maar het kan noodzakelijk zijn de behandeling met Viraferon te stoppen.
Er zijn geen gegevens bij kinderen of adolescenten met een voorgeschiedenis van hartziekte. ng Hypertriglyceridemie en verergering van hypertriglyceridemie, soms ernstig, is waargenomen.
Het wordt daarom aangeraden de lipidenconcentraties te controleren. t la
Aangezien gemeld is dat interferon-alfa reeds bestaande psoriasisaandoeningen en sarcoïdose verergerde, wordt het gebruik van Viraferon bij patiënten met psoriasis of sarcoïdose alleen aangeraden als het nie
potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico.
Preliminaire gegevens wijzen erop dat er mogelijk een verband is tussen een behandeling met interferon-alfa en een verhoogde afstoting van niertransplantaten.
Afstoting van levertransplantaten el
werd eveneens gemeld. idd
De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten werd gemeld tijdens behandeling met alfa-interferonen.
Patiënten met aanleg voor het ontwikkelen van auto-immuunziekten kunnen een verhoogd risico lopen.
Patiënten met tekenen of symptomen die geassocieerd worden met auto- immuunziekten moeten nauwlettend worden geëvalueerd, en de voordeel-risicoverhouding voor het sm
voortzetten van de behandeling met interferon moet opnieuw worden beoordeeld (zie ook rubriek 4.4 Chronische hepatitis C, monotherapie (schildklierafwijkingen) en rubriek 4.8).
Gevallen van het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) zijn gemeld bij patiënten met e
chronische hepatitis C die werden behandeld met interferon.
Dit syndroom is een granulomateuze ne
inflammatoire ziekte die de ogen, het gehoorsysteem, het hersenvlies en de huid aantast.
Als het VKH- syndroom wordt vermoed, moet antivirale therapie worden gestopt en corticosteroïdentherapie worden besproken (zie rubriek 4.8).
Ge
Zet de behandeling met Viraferon stop bij patiënten met chronische hepatitis waarvan de parameters duiden op een verlenging van de coagulatie, wat kan wijzen op leverdecompensatie.
Geschikte vaccinatie (hepatitis A en B) moet overwogen worden voor patiënten die regelmatig/ herhaald albumine krijgen toegediend dat is afgeleid van menselijk plasma.
Standaardmaatregelen om infecties te voorkomen die te wijten zijn aan het gebruik van geneesmiddelen bereid uit menselijk bloed of plasma, zijn donorselectie, screening van individuele 46 donaties en plasmapools voor specifieke markers van infectie, en het inbouwen van doeltreffende productiemethoden voor het inactiveren/ verwijderen van virussen.
Desondanks kan bij toediening van geneesmiddelen bereid uit menselijk bloed of plasma, de kans op overdracht van infectieuze agentia niet volledig worden uitgesloten.
Dit is eveneens van toepassing op onbekende of opkomende virussen en andere pathogenen.
Er zijn geen gevallen gemeld van virusoverdracht met albumine die bereid werd naar Europese Farmacopee-specificaties volgens vastgelegde processen.
rd Het wordt ten zeerste aanbevolen om, telkens Viraferon aan een patiënt wordt toegediend, de naam en
ee het batchnummer van het product te noteren om een verband tussen de patiënt en de batch van het product te behouden.
r ist Chronische hepatitis C:
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
reg Alle patiënten uit de chronische-hepatitis-C-studies ondergingen een leverbiopsie vooraleer ze in de studie geïncludeerd werden, maar in bepaalde gevallen (bijv. patiënten met genotype 2 en 3) is behandeling zonder histologische bevestiging mogelijk.
Recente behandelingsrichtlijnen moeten
ge geraadpleegd worden om na te gaan of leverbiopsie noodzakelijk is vóór het begin van de behandeling.
er Monotherapie:
Zelden ontwikkelden volwassen patiënten behandeld met Viraferon voor chronische hepatitis C schildklierafwijkingen, hetzij hyper- of hypothyroïdie.
In klinische onderzoeken waarbij de ng behandeling met Viraferon werd toegepast, ontwikkelde 2,8% van de patiënten schildklierafwijkingen.
De afwijkingen konden onder controle worden gehouden door een conventionele behandeling van schildklierdisfunctie.
Het mechanisme waarmee Viraferon de functie van de schildklier wijzigt is niet t la
bekend.
Bepaal de serumspiegels van het Thyroïd Stimulerend Hormoon (TSH) vóór de behandeling van chronische hepatitis C met Viraferon.
Elke schildklierafwijking die op dat moment gevonden wordt, moet behandeld worden met een conventionele behandeling.
De behandeling met Viraferon kan gestart worden nie
indien de TSH-spiegels binnen normale waarden gehouden kunnen worden met medicatie.
Controleer de TSH-spiegels indien de patiënt gedurende de behandeling met Viraferon symptomen ontwikkelt die wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie.
In geval van een schildklierdisfunctie kan de behandeling met Viraferon worden voortgezet indien de TSH-spiegels met medicatie binnen normale waarden kunnen el
worden gehouden.
Stopzetting van de behandeling met Viraferon heeft geen reversibel effect op de schildklierdisfunctie die tijdens de behandeling optreedt (zie ook Kinderen en adolescenten, Monitoring idd
van de schildklier).
Bijkomende monitoring specifiek voor kinderen en adolescenten Monitoring van de schildklier:
Ongeveer 12% van de kinderen die met interferon-alfa-2b en ribavirine sm
behandeld werd, ontwikkelde een verhoging van TSH.
Nog eens 4% vertoonde een voorbijgaande daling beneden de onderste grens van de normale waarde.
Vooraleer met een behandeling met Viraferon te starten, moeten de TSH-waarden geëvalueerd worden, en ingeval een schildklierstoornis e
wordt vastgesteld, moet deze met een conventionele therapie behandeld worden.
Een behandeling met ne
Viraferon mag opgestart worden indien de TSH-waarden door medicatie binnen de normale waarden kunnen behouden worden.
Schildklierdisfunctie werd waargenomen tijdens de behandeling met interferon-alfa-2b en ribavirine.
Indien schildklierstoornissen worden gedetecteerd, dient de Ge
schildklierstatus van de patiënt geëvalueerd en behandeld te worden zoals klinisch is aangewezen.
Kinderen en adolescenten moeten om de 3 maanden gecontroleerd worden op tekenen van schildklierdisfunctie (bijv.
TSH).
Groei en ontwikkeling:
Tijdens een 1 jaar durende behandelingskuur werd een daling in de lineaire groeisnelheid (gemiddelde percentiele daling van 9%) en een daling in de snelheid van de gewichtstoename (percentiel gemiddelde daling van 13%) genoteerd.
Een algemene omkering in deze tendens werd waargenomen tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na behandeling.
Op basis van tussentijdse gegevens uit een langetermijn follow-upstudie vertoonden nochtans 12 (14%) kinderen 47 op 84 een percentiele daling in de lineaire groeisnelheid van > 15, van wie 5 (6%) kinderen een percentiele daling van > 30 hadden, hoewel ze al meer dan 1 jaar met de behandeling waren gestopt.
Er zijn geen gegevens beschikbaar van langetermijneffecten op de groei en ontwikkeling, en op de seksuele ontwikkeling.
Bovendien hebben preklinische resultaten met betrekking tot juveniele toxiciteit een lichte, dosisgerelateerde daling aangetoond van de totale groei van pasgeboren ratten die ribavirine kregen toegediend (zie rubriek 5.3).
Daarom moet de risico/ batenverhouding van het gecombineerde gebruik van interferon-alfa-2b en ribavirine beoordeeld worden bij jonge kinderen alvorens met de behandeling te starten.
Artsen wordt aangeraden de groei te volgen van kinderen die
rd ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b gebruiken.
ee HCV/ HIV Co-infectie:
Patiënten die gelijktijdig besmet zijn met HCV/ HIV en een hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART) krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen om lactaatacidose te ontwikkelen.
Voorzichtigheid is geboden indien Viraferon en ribavirine aan de HAART worden
r ist toegevoegd (zie samenvatting van de productkenmerken van ribavirine).
Patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen, zouden een verhoogd risico kunnen lopen om anemie te ontwikkelen.
reg Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn, en een gevorderde cirrose hebben, en HAART krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen op leverdecompensatie en de dood.
Toevoeging van alfa- interferonen alleen of in combinatie met ribavirine kan het risico bij deze deelgroep verhogen.
ge Dentale en periodontale stoornissen:
Dentale en periodontale stoornissen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de
er mond tijdens langetermijnbehandeling met de combinatie van Viraferon en ribavirine.
Patiënten moeten hun tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig een tandonderzoek laten doen. ng Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als deze reactie optreedt, moeten ze worden geadviseerd hun mond nadien grondig te spoelen. t la
Laboratoriumbepalingen:
Standaard hematologiebepalingen en bloedchemie (volledige en differentiële bloedbeeldbepaling, bloedplaatjestelling, elektrolyten, leverenzymen, eiwitspectrum, serumbilirubine en serumcreatinine) nie
moeten bij alle patiënten uitgevoerd worden vóór en tijdens een systemische behandeling met Viraferon.
Bij de behandeling van hepatitis B of C is het aanbevolen testschema: week 1, 2, 4, 8, 12 en 16 en vervolgens om de maand gedurende de behandeling.
Indien ALT (SGPT) toeneemt tot 2 maal, of tot el
meer dan 2 maal de beginwaarde tijdens de behandeling met Viraferon, mag de behandeling worden voortgezet tenzij tekenen en symptomen van leverfalen worden waargenomen.
Tijdens deze verhoging idd
van de ALT-spiegel (SGPT) moeten om de 2 weken de volgende leverfunctietesten uitgevoerd worden:
ALT (SGPT), protrombinetijd, alkalische fosfatasen, albumine en bilirubine.
Effect op de vruchtbaarheid:
Interferon kan de vruchtbaarheid verminderen (zie rubrieken 4.6 en 5.3). sm
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie e
Bij gelijktijdig gebruik van narcotica, hypnotica of sedativa en Viraferon moet de grootste ne
voorzichtigheid in acht worden genomen.
Interacties van Viraferon met andere geneesmiddelen zijn niet volledig onderzocht.
Voorzichtigheid is Ge
geboden wanneer Viraferon wordt toegediend in combinatie met andere mogelijk myelosuppressieve middelen.
Interferonen kunnen het oxidatieve metaboliseringsproces beïnvloeden.
Men moet hiermee rekening houden bij een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die volgens deze weg worden gemetaboliseerd zoals de xanthinederivaten theofylline of aminofylline.
Bij gelijktijdige behandeling met xanthinederivaten moeten de serumspiegels van theofylline worden gevolgd en de dosering indien nodig worden aangepast.
48 Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.4).
(Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.)
rd 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
ee Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van Viraferon bij vruchtbare mannen.
Verminderde oestradiol- en progesteronconcentraties in het serum werden gemeld bij vrouwen behandeld met humaan
r ist leukocyteninterferon.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van interferon-alfa-2b bij zwangere vrouwen.
Uit
reg experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Viraferon mag alleen gebruikt worden gedurende de zwangerschap indien het potentiële gunstige effect opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
ge Het is niet bekend of de bestanddelen van dit geneesmiddel in de moedermelk worden uitgescheiden.
Vanwege het risico op bijwerkingen bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, moet de borstvoeding onderbroken worden voordat de behandeling gestart wordt.
er Combinatietherapie met ribavirine:
Ribavirine veroorzaakt ernstige geboorteafwijkingen indien ng toegediend tijdens de zwangerschap.
Therapie met ribavirine is gecontraïndiceerd bij vrouwen die zwanger zijn.
Men moet uiterst voorzichtig zijn zwangerschap te voorkomen bij vrouwelijke patiënten of partners van mannelijke patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine innemen.
Vruchtbare t la
vrouwen en hun partners moeten beiden effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de vier maanden na het einde van de behandeling.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke partners moeten beiden een effectief contraceptivum gebruiken tijdens de behandeling en gedurende nie
de zeven maanden na het einde van de behandeling (zie Ribavirine SPC).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen el
Patiënten moeten geïnformeerd worden dat zij vermoeidheid, slaperigheid of verwardheid kunnen ontwikkelen gedurende de behandeling met Viraferon, en daarom wordt het aangeraden dat zij geen idd
voertuigen besturen of machines bedienen.
4.8 Bijwerkingen sm
Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor bijwerkingen die met ribavirine geassocieerd zijn als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden. e ne
Tijdens klinische onderzoeken met een uitgebreide reeks indicaties en een groot aantal doses (van 6 MIE/ m²/ week bij haarcelleukemie tot 100 MIE/ m²/ week bij melanoom) waren de frequentst gerapporteerde bijwerkingen koorts, vermoeidheid, hoofdpijn en myalgie.
Koorts en vermoeidheid Ge
bleken vaak reversibel te zijn binnen 72 uur na de onderbreking of de stopzetting van de behandeling.
Tijdens klinische onderzoeken in de patiëntenpopulatie met hepatitis C werden patiënten behandeld gedurende één jaar met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
Alle patiënten in deze onderzoeken kregen 3 MIE Viraferon driemaal per week.
Tabel 1 geeft de frequentie van melding van (aan de behandeling gerelateerde) bijwerkingen door patiënten die deelnamen aan klinische onderzoeken met niet eerder behandelde patiënten die gedurende 1 jaar werden behandeld.
De ernst was in het algemeen licht tot matig.
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 1 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies en na het in de handel brengen.
Binnen de 49 systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10); zelden (≥ 1/ 10.000, < 1/ 1.000); zeer zelden (< 1/ 10.000); niet bekend.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 1.
Bijwerkingen die werden gemeld tijdens klinische onderzoeken of na het in de handel brengen van Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine Systeem/ orgaanklassen
Bijwerkingen
rd Infecties en parasitaire aandoeningen Zeer vaak:
Faryngitis*, virale infectie*
ee Vaak:
Bronchitis, sinusitis, herpes simplex (resistentie), rinitis Zelden:
Pneumonie§
r Bloed- en lymfestelselaandoeningen
ist Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Leukopenie Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Aplastische anemie
reg Niet bekend:
Immuunsysteemaandoeningen§
Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
ge Zeer zelden:
Niet bekend:
Sarcoïdose, verergering van sarcoïdose Systemische lupus erythematosus, vasculitis, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), syndroom van Vogt-Koyanagi- Harada, acute overgevoeligheidsreacties met inbegrip van
Endocriene aandoeningen
er urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie§ ng
Vaak:
Zeer zelden:
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Hypothyroïdie§, hyperthyroïdie§ Diabetes, verergerde diabetes
t la
Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
nie
Anorexie Hypocalciëmie, dehydratie, hyperurikemie, dorst Hyperglykemie, hypertriglyceridemie§, verhoogde eetlust
§ Psychische aandoeningen Zeer vaak:
Depressie, slapeloosheid, angst, emotionele labiliteit*, agitatie, nervositeit
Vaak:
el
Verwardheid, slaapstoornis, verminderd libido
Zelden:
Zeer zelden:
idd
Zelfmoordgedachten Zelfmoord, poging tot zelfmoord, agressief gedrag (soms
gericht op anderen), psychose met inbegrip van hallucinaties Verandering van de psychische toestand§ Niet bekend: sm
Zenuwstelselaandoeningen§ Zeer vaak:
e
Duizeligheid, hoofdpijn, verminderde concentratie, droge mond Tremor, paresthesie, hypo-esthesie, migraine, flush,
Vaak: slaperigheid, smaakverandering ne
Zeer zelden:
Ge
Cerebrovasculaire hemorragie, cerebrovasculaire ischemie, convulsies, verminderd bewustzijn, encefalopathie, neuropathie, polyneuropathie
Niet bekend:
Oogaandoeningen
Mononeuropathieën, coma§
Zeer vaak:
Vaak:
Troebel zicht Conjunctivitis, abnormaal zicht, traanklierafwijking, pijn in het oog
Zelden:
Retinale bloedingen§, retinopathieën (met inbegrip van maculair oedeem), obstructie van de retinale arterie of ader§, neuritis optica, papiloedeem, verlies van gezichtsscherpte of
50
gezichtsveld, wattenachtige vlekken op de retina§ Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen Vaak:
Vertigo, tinnitus Zeer zelden:
Hartaandoeningen
Gehoorverlies, gehoorstoornis
Vaak:
Zelden:
Palpitaties, tachycardie Cardiomyopathie
rd Zeer zelden:
Niet bekend:
Myocardinfarct, cardiale ischemie Aritmie
ee Bloedvataandoeningen Vaak:
Hypertensie Perifere ischemie, hypotensie§
r Zeer zelden:
ist Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Zeer vaak:
Dyspnoe*, hoesten*
reg Vaak:
Epistaxis, ademhalingsstoornis, nasale congestie, rinorroe, droge hoest Zeer zelden:
Longinfiltraten§, pneumonitis§
ge Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Nausea/ braken, abdominale pijn, diarree, stomatitis, dyspepsie
Vaak:
Ulceratieve stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant,
Zeer zelden:
er glossitis, gingivitis, constipatie, dunne stoelgang Pancreatitis, ischemische colitis, ulceratieve colitis, ng bloedend tandvlees
Niet bekend:
Lever- en galaandoeningen
Periodontale aandoening NOS, tandaandoening NOS§
t la
Vaak:
Hepatomegalie Zeer zelden:
Huid- en onderhuidaandoeningen
nie
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop)
Zeer vaak:
Alopecie, pruritus*, droge huid*, rash*, toegenomen transpiratie
Vaak:
el
Psoriasis (nieuw of verergerd)§, maculo-papuleuze rash, erythemateuze rash, eczeem, erytheem, huidaandoening
Zeer zelden:
idd
Syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale necrolyse, multiform erytheem
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
sm
Myalgie, artralgie, pijn van het skeletspierstelsel
Vaak:
Artritis Zeer zelden:
Nier- en urinewegaandoeningen e
Rabdomyolyse, myositis, beenkrampen, rugpijn
Vaak:
Frequent urineren Zeer zelden: ne
Nierfalen, nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Vaak:
Amenorroe, pijnlijke borsten, dysmenorroe, menorragie, Ge
menstruatiestoornis, vaginale aandoening Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats*, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, asthenie, prikkelbaarheid, pijn op de borst, malaise
Vaak:
Pijn op de injectieplaats
51
Zeer zelden:
Onderzoeken
Necrose op de injectieplaats, faciaal oedeem
Zeer vaak:
Gewichtsverlies
*Deze bijwerkingen kwamen slechts vaak voor met Viraferon alleen § Zie rubriek 4.4
Deze bijwerkingen werden eveneens gerapporteerd wanneer Viraferon alleen werd gebruikt.
rd Cardiovasculaire bijwerkingen, in het bijzonder aritmie, bleken vooral verband te houden met bestaande cardiovasculaire ziekten en voorafgaande cardiotoxische therapie (zie rubriek 4.4).
Cardiomyopathie, die
ee reversibel kan zijn na stopzetting van interferon-alfa, werd zelden gemeld bij patiënten zonder voorgeschiedenis van hartziekten (zie rubriek 4.4).
r ist Tijdens de behandeling met alfa-interferonen werd een grote verscheidenheid aan auto-immuunziekten en immuungemedieerde stoornissen gemeld, waaronder schildklierstoornissen, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), idiopathische en trombotische
reg trombocytopenische purpura, vasculitis, neuropathieën met inbegrip van mononeuropathieën (zie ook rubriek 4.4).
ge De klinisch significante laboratoriumafwijkingen, die het frequentst zijn bij doses hoger dan 10 miljoen IE per dag, omvatten een verminderd aantal granulocyten en leukocyten; een vermindering van het hemoglobinegehalte en bloedplaatjestelling; een verhoogde concentratie van alkalische fosfatase, LDH, serumcreatinine en serumureumstikstof.
Bij enkele personen zonder hepatitis
er en ook bij enkele patiënten met chronische hepatitis B gecombineerd met klaring van virale DNAp werd een verhoogde serumconcentratie van ALT/ AST (SGPT/ SGOT) vastgesteld. ng Voor de veiligheid met betrekking tot overdraagbare agentia, zie rubriek 4.4. t la
Pediatrische populatie
Kinderen en adolescenten – Chronische hepatitis C nie
In klinische onderzoeken met 118 kinderen of adolescenten tussen 3 en 16 jaar heeft 6% de behandeling beëindigd omwille van bijwerkingen.
Over het algemeen was het bijwerkingenprofiel bij de beperkte pediatrische populatie dezelfde als die werd waargenomen bij volwassenen, hoewel er bij pediatrische patiënten een specifieke bezorgdheid is over de groeivermindering aangezien een daling el
in lengte (gemiddelde percentiele daling van de groeisnelheid met 9%) en gewicht (gemiddelde percentiele daling van 13%) werd waargenomen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4). idd
Zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging werden bovendien vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4). sm
Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten.
Dosisaanpassingen waren vereist bij 30% van de patiënten, het vaakst in geval van anemie en e
neutropenie. ne
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 2 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies bij pediatrische patiënten.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen Ge
ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 2
Bijwerkingen
die zeer vaak en vaak werden gemeld tijdens klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten Zeer vaak (≥ 1/ 10) - Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10)
Systeem/ orgaanklassen
Bijwerkingen
Infecties en parasitaire aandoeningen
52
Zeer vaak:
Vaak:
Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)
Virale infectie, faryngitis Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis media, tandabces, herpes simplex, urineweginfectie, vaginitis, gastro-enteritis
rd Vaak:
Neoplasma (niet-gespecifieerd) Bloed- en lymfestelselaandoeningen
ee Zeer vaak:
Vaak:
Anemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie
r Endocriene aandoeningen
ist Zeer vaak:
Vaak:
Voedings- en
Hypothyroïdie§ Hyperthyroïdie§, virilisatie
reg stofwisselingsstoornissen Zeer vaak:
Vaak:
Anorexie Hypertriglyceridemie§, hyperurikemie, verhoogde eetlust
ge Psychische stoornissen§ Zeer vaak:
Vaak:
Depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid Zelfmoordgedachten, agressief gedrag, verwardheid, gedragsstoornis, agitatie, slaapwandelen, angst, nervositeit,
Zenuwstelselaandoeningen§
er slaapstoornis, abnormaal dromen, apathie ng
Zeer vaak:
Vaak:
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypo-esthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid t la
Oogaandoeningen Vaak:
Conjunctivitis, pijn in het oog, abnormaal zicht, traanklierafwijking nie
Bloedvataandoeningen Vaak:
Ziekte van Raynaud, flush, bleekheid Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen el
Vaak:
Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoesten, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen idd
Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
sm
Diarree, braken, nausea, abdominale pijn Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn
in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro- oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, e
tandaandoening Lever- en galaandoeningen ne
Vaak:
Abnormale leverfunctie Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Ge
Alopecia, rash
Vaak:
Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring, pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
Nier- en urinewegaandoeningen
Artralgie, myalgie, pijn van het skeletspierstelsel
53
Vaak:
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
Enurese, mictiestoornis, urine-incontinentie
Vaak:
Algemene aandoeningen en
Vrouwelijk: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening Mannelijk: pijn aan de teelballen
rd toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§,
ee malaise, prikkelbaarheid Vaak:
Pijn op de borst, asthenie, oedeem, pijn op de injectieplaats
r Onderzoeken
ist Zeer vaak:
Letsels en intoxicaties
Daling in groeisnelheid (lage lengte en/ of laag gewicht voor de leeftijd)§
reg Vaak:
Gescheurde huid § Zie rubriek 4.4
ge 4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd die tot acute klinische manifestaties heeft geleid.
Echter, zoals gebruikelijk bij elke farmacologisch werkzame stof, wordt het aanbevolen een er symptomatische behandeling in te stellen met frequente controle van de vitale tekenen en nauwlettende observatie van de patiënt. ng 5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN t la
5.1 Farmacodynamische eigenschappen nie
Farmacotherapeutische categorie:
Immunostimulerende stoffen, cytokines en immunomodulerende stoffen, interferonen, interferon-alfa-2b, ATC-code:
L03A B05
Viraferon is een steriel, stabiel preparaat van hoog gezuiverd interferon-alfa-2b dat bereid wordt door el
recombinant-DNA-technieken.
Recombinant interferon-alfa-2b is een wateroplosbaar eiwit met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 19.300 dalton.
Het wordt verkregen uit een kloon van E. coli dat idd
een genetisch geproduceerd plasmide bevat, gekruist met een interferon-alfa-2b-gen van menselijke leukocyten. sm
De activiteit van Viraferon wordt uitgedrukt in IE, 1 mg recombinant interferon-alfa-2b-proteïne stemt overeen met 2,6 x 108 IE.
De Internationale Eenheden worden bepaald door vergelijking van de activiteit van recombinant interferon-alfa-2b met de activiteit van een internationaal referentiepreparaat van humaan leukocyteninterferon, vastgelegd door de Wereldgezondheidsorganisatie. e ne
Interferonen zijn een familie van kleine eiwitmoleculen met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 15.000 tot 21.000 dalton.
Ze worden geproduceerd en afgescheiden door cellen, als reactie op virale infecties of diverse synthetische en biologische inductoren.
Momenteel worden drie belangrijke Ge
klassen geïdentificeerd: alfa, bèta en gamma.
Deze drie categorieën zijn zelf niet homogeen en kunnen diverse moleculaire varianten van interferon omvatten.
Er zijn meer dan 14 genetisch verschillende soorten van humane alfa-interferonen bekend.
Viraferon werd als recombinant interferon-alfa-2b geclassificeerd.
Interferonen oefenen hun cellulaire activiteiten uit door binding met specifieke receptoren op de celmembraan.
Humane interferonreceptoren geïsoleerd uit humane lymfoblastoïde (Daudi-) cellen, blijken zeer asymmetrische eiwitten te zijn.
Ze zijn selectief voor humane interferonen, maar niet voor
54 interferonen van muizen, wat op soortspecificiteit wijst.
Onderzoeken met andere interferonen hebben soortspecificiteit aangetoond.
Echter, sommige apensoorten, zoals resusapen, zijn gevoelig voor farmacodynamische stimulatie na blootstelling aan humane type-1-interferonen.
Uit de resultaten van diverse onderzoeken blijkt dat interferon eenmaal gebonden aan het celmembraan, een complexe reeks intracellulaire reacties op gang brengt, waaronder de inductie van bepaalde enzymen.
Men neemt aan dat dit proces, althans gedeeltelijk, aan de basis ligt van diverse cellulaire reacties op interferon, waaronder inhibitie van virusreplicatie in met een virus geïnfecteerde cellen, onderdrukking
rd van celproliferatie en een aantal immunomodulerende activiteiten, zoals verhoging van de fagocytose door macrofagen en toename van de specifieke cytotoxiciteit van lymfocyten voor targetcellen.
Sommige
ee of al deze activiteiten kunnen bijdragen tot de therapeutische effecten van interferon.
Uit onderzoeken waarbij zowel dierlijke en menselijke celculturen alsook menselijke
r ist tumorxenotransplantaties bij dieren werden gebruikt, blijkt dat recombinant interferon-alfa-2b proliferatie tegengaat.
In vitro blijkt het een aanzienlijke immunomodulerende werking te hebben.
reg Recombinant interferon-alfa-2b inhibeert de virusreplicatie zowel in vitro als in vivo.
Hoewel de exacte antivirale werking niet bekend is, blijkt interferon-alfa-2b het metabolisme van de gastcel te wijzigen.
Daardoor wordt virusreplicatie geïnhibeerd.
Indien replicatie toch voorkomt, kunnen de nieuwe virusdeeltjes de cel niet verlaten.
ge Chronische hepatitis B:
Actuele klinische ervaring met patiënten die interferon-alfa-2b gedurende 4 tot 6 maanden gebruiken,
er toont aan dat de behandeling klaring van het HBV-DNA in het serum tot resultaat kan hebben.
Een verbetering in de leverhistologie werd waargenomen.
Bij volwassen patiënten met verlies van HBeAg en ng HBV-DNA werd een aanzienlijke daling in het ziektecijfer en het sterftecijfer vastgesteld.
Interferon-alfa-2b (6 MIE/ m2 driemaal per week gedurende 6 maanden) werd toegediend aan kinderen t la
met actieve chronische hepatitis B.
Vanwege een methodologisch probleem kon de werkzaamheid niet aangetoond worden.
Bovendien groeiden kinderen behandeld met interferon-alfa-2b minder snel en werden er enkele gevallen van depressie vastgesteld. nie
Chronische hepatitis C:
Bij volwassen patiënten die interferon in combinatie met ribavirine kregen, bedroeg de verkregen aanhoudende-responsratio 47%.
Een betere werkzaamheid werd aangetoond met de combinatie van el
gepegyleerd interferon met ribavirine (een aanhoudende-responsratio van 61% werd bereikt in een studie uitgevoerd bij niet eerder behandelde patiënten met een dosis ribavirine van 10,6 mg/ kg, p < 0,01). idd
Volwassen patiënten:
Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine werd onderzocht in 4 gerandomiseerde Fase III klinische onderzoeken bij 2.552 patiënten met chronische hepatitis C die niet eerder met interferon behandeld werden.
De onderzoeken vergeleken de werkzaamheid van sm
Viraferon wanneer het alleen gebruikt werd of in combinatie met ribavirine.
De werkzaamheid werd gedefinieerd als aanhoudende virologische respons, 6 maanden na het einde van de behandeling.
Patiënten, geselecteerd voor deze onderzoeken, hadden chronische hepatitis C, vastgesteld door een e
positieve HCV-RNA-polymerasekettingreactietest (PCR) (> 100 kopieën/ ml), een leverbiopsie consistent ne
met een histologische diagnose van chronische hepatitis met geen andere oorzaak van de chronische hepatitis, en een abnormale ALT-spiegel in het serum.
Ge
Een dosis van 3 MIE Viraferon werd driemaal per week alleen of in combinatie met ribavirine toegediend.
De meerderheid van de patiënten in deze klinische onderzoeken werd één jaar behandeld.
Alle patiënten werden nog 6 maanden na het einde van de behandeling gevolgd om de aanhoudende virologische respons te bepalen.
Tabel 3 geeft (uit twee onderzoeken) de ratio's voor de aanhoudende virologische respons van behandelingsgroepen die één jaar behandeld werden met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine weer.
Gelijktijdige toediening van Viraferon en ribavirine verdubbelde minstens de werkzaamheid van Viraferon voor de behandeling van chronische hepatitis C bij niet eerder behandelde patiënten.
Het 55 HCV-genotype en de uitgangswaarde van de virusbelasting zijn prognostische factoren waarvan bekend is dat ze de responsratio's beïnvloeden.
De verhoogde responsratio voor de combinatie van Viraferon + ribavirine, in vergelijking met Viraferon alleen, houdt aan in alle subgroepen.
Het relatieve voordeel van de combinatietherapie met Viraferon + ribavirine is bijzonder significant in de subgroep van patiënten die het moeilijkst te behandelen is (genotype 1 en hoge virusbelasting) (Tabel 3).
De responsratio's in deze onderzoeken verhoogden in geval van therapietrouw.
Ongeacht het genotype
rd hadden de patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine kregen en ≥ 80% van hun behandeling kregen een hogere aanhoudende respons 6 maanden na 1 jaar behandeling dan degenen die < 80% van
ee hun behandeling kregen (56% versus 32% in onderzoek C/ I98-580).
Tabel 3
Ratio's voor de aanhoudende virologische respons met Viraferon + ribavirine
r ist (één jaar behandeling) volgens genotype en virale belasting
HCV-genotype
I
I/ R
I/ R
reg
N=503
N=505
N=505
C95-132/ I95-143 C95-132/ I95-143
C/ I98-580
ge Alle genotypes
16%
41%
47%
Genotype 1
9%
29%
33%
Genotype 1
ng
er
≤ 2 miljoen kopieën/ ml Genotype 1
25%
t la
33%
45%
> 2 miljoen kopieën/ ml
3%
nie
27%
29%
Genotype 2/ 3
31%
65%
79%
I Viraferon (3 MIE driemaal
per week)
I/ R Viraferon (3 MIE driemaal per week) + ribavirine (1.000/ 1.200 mg/ dag) el
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn idd
Er zijn twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HIV en HCV besmet zijn.
In totaal, in beide onderzoeken, vertoonden patiënten die Viraferon plus ribavirine kregen minder vaak respons dan patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b met ribavirine kregen.
De respons op de sm
behandeling in beide onderzoeken wordt weergegeven in Tabel 4.
Onderzoek 1 (RIBAVIC; P01017) was een gerandomiseerd, multicenteronderzoek waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (1,5 µg/ kg/ week) e
plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine ne
(800 mg/ dag) kreeg gedurende 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Onderzoek 2 (P02080) was een gerandomiseerd, single-centeronderzoek waarin 95 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet Ge
waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (100 of 150 µg/ week op basis van gewicht) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden, behalve voor patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Tabel 4
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype na Viraferon in combinatie
56 met ribavirine versus gepegyleerd interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn Onderzoek 11 Onderzoek 22 gepegyleerd gepegyleerd interferon- interferon- alfa-2b (100 alfa-2b of Viraferon
rd
(1,5 µg/ kg/
Viraferon
150c µg/ week) (3 MIU TIW)
week) +
(3
MIU TIW) +
p-
+ ribavirine + ribavirine
p-waar-
ee
ribavirine ribavirine (800 mg) (800 mg)
waar- dea
(800-
(800-
1.200 mg) d 1.200 mg) d deb Alle
27% (56/ 205) 20% (41/ 205) 0,047 44% (23/ 52)
21% (9/ 43)
0,017
r Genotype 1,
17% (21/ 125)
6% (8/ 129)
0,006 38% (12/ 32)
7% (2/ 27)
0,007
ist 4 Genotype 2,
44% (35/ 80)
43% (33/ 76)
0,88
53% (10/ 19)
47% (7/ 15)
0,730
reg 3
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = driemaal per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel chi-kwadraat test.
ge b: p-waarde op basis van de chi-kwadraat test. c: patiënten < 75 kg kregen 100 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b. d: ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60-75 kg en 1.200 mg voor patiënten
1 > 75 kg. er ng Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
JAMA 2004; 292(23):
2839-2848.
2 Laguno M, Murillas J, Blanco J. L et al.
AIDS 2004; 18(13):
F27-F36.
Recidiverende patiënten:
Een totaal van 345 patiënten die een recidief doormaakten met interferon- t la
alfa, werden in twee klinische onderzoeken behandeld met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
De toevoeging van ribavirine aan Viraferon vertienvoudigde bij deze patiënten de werkzaamheid van Viraferon alleen voor de behandeling van chronische hepatitis C (48,6% versus nie
4,7%).
De verhoogde werkzaamheid omvatte verlies van HCV in het serum (< 100 kopieën/ ml door PCR), verbetering van de hepatische inflammatie en normalisatie van de ALT-spiegel en bleef aanhouden bij de bepaling 6 maanden na het einde van de behandeling. el
Gegevens over werkzaamheid op lange termijn In een brede studie werden 1.071 patiënten betrokken na behandeling tijdens een voorafgaande studie idd
met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b of niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b/ ribavirine om de duurzaamheid van de aanhoudende virologische respons te evalueren en de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten te beoordelen.
462 patiënten vervolledigden ten minste 5 jaar sm
langetermijn follow-up en slechts 12 aanhoudende responders van de 492 recidiveerden tijdens deze studie.
De Kaplan-Meier schatting voor constante aanhoudende respons over 5 jaar voor alle patiënten is e
97% met een 95% betrouwbaarheidsinterval van [95%, 99%].
SVR na behandeling van chronische HCV met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder ne
ribavirine) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en klinische 'genezing' van chronische HCV.
Nochtans sluit dit het voorkomen van hepatische effecten bij patiënten met cirrose (waaronder levercarcinoom) niet uit.
Ge
Klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten met chronische hepatitis C:
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en detecteerbaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 3 MIE/m2 Viraferon driemaal per week toegediend in combinatie met 15 mg/kg ribavirine per dag gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-upperiode van zes maanden na behandeling.
In totaal waren 118 patiënten betrokken:
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1, 64% ≤ 12 jaar.
57 De betrokken populatie bestond hoofdzakelijk uit kinderen met milde tot matige hepatitis C.
Aanhoudende virologische responsratio’ s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/ risico van de combinatie ribavirine en interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8).
Studieresultaten worden samengevat in Tabel 5.
rd Tabel 5
Virologische respons: niet eerder behandelde pediatrische patiënten 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week
ee + ribavirine 15 mg/ kg/ dag
r ist Totale Respons1 (n=118)
54 (46 %)*
Genotype 1 (n=92)
33 (36 %)*
reg Genotype 2/ 3/ 4 (n=26) *Aantal (%) patiënten
21 (81 %)*
ge 1. Gedefinieerd als HCV-RNA lager dan de detectielimiet door middel van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test op het einde van de behandeling en tijdens de follow-upperiode
5.2 Farmacokinetische eigenschappen er De farmacokinetiek van Viraferon werd bestudeerd bij gezonde vrijwilligers, na toediening van een ng enkelvoudige dosis van 5 miljoen IE/ m² en 10 miljoen IE subcutaan, 5 miljoen IE/ m² intramusculair en intraveneus als infuus over een periode van 30 minuten.
De gemiddelde serumconcentratie van interferon was vergelijkbaar na subcutane en intramusculaire injectie.
Cmax werd 3 tot 12 uur na de laagste dosis t la
vastgesteld en 6 tot 8 uur na de hoogste dosis.
De eliminatiehalfwaardetijden van interferoninjecties bedroegen ongeveer twee tot drie uur respectievelijk zes tot zeven uur.
16 uur en 24 uur na injectie respectievelijk, lagen de serumconcentraties beneden de detectiegrens.
De biologische beschikbaarheid nie
bedroeg meer dan 100% zowel na subcutane als intramusculaire toediening.
Na intraveneuze toediening bereikte de serumconcentratie van interferon een maximum (135 tot 273 IE/ ml) aan het einde van het infuus.
Daarna verminderde de concentratie iets sneller dan bij el
subcutane of intramusculaire toediening van het geneesmiddel en daalde vier uur na het infuus tot onder de detectiegrens.
De eliminatiehalfwaardetijd bedroeg ongeveer 2 uur. idd
De urinespiegels van interferon bleven bij elk van de drie toedieningswegen onder de detectiegrens. sm
Kinderen en adolescenten:
De farmacokinetische eigenschappen na herhaalde dosering voor Viraferon injectie en ribavirine capsules bij kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C tussen 5 en 16 jaar worden samengevat in Tabel 6.
De farmacokinetische eigenschappen voor Viraferon en e
ribavirine (dosis-genormaliseerd) zijn bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen. ne
Tabel 6.
Gemiddelde (% VC) farmacokinetische parameters na herhaalde dosering voor Viraferon en ribavirine wanneer toegediend aan kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C Ge
Parameter
Ribavirine
Viraferon
15
mg/ kg/ dag in
3 MIE/ m2
driemaal per week
2 afzonderlijke doses (n = 17)
(n = 54)
Tmax (uur)
1,9 (83)
5,9 (36)
Cmax (ng/ ml)
3.275 (25)
51 (48)
AUC*
29.774 (26)
622 (48)
Schijnbare klaring l/ uur/ kg
0,27 (27)
Niet uitgevoerd
58
*AUC12 [oppervlakte onder de curve] (ng. uur/ ml) voor ribavirine; AUC0-24 (IE. uur/ ml) voor Viraferon
Interferonneutraliserende factoren werden onderzocht aan de hand van serummonsters van patiënten die Viraferon kregen toegediend in klinische onderzoeken uitgevoerd door Schering-Plough.
Interferonneutraliserende factoren zijn antilichamen die de antivirale activiteit van interferon neutraliseren.
De klinische incidentie van neutraliserende factoren bij systemisch behandelde kanker- en chronische hepatitispatiënten bedroeg respectievelijk 2,9 en 6,2%.
De detecteerbare titers waren in nagenoeg alle gevallen laag en konden niet consequent worden toegeschreven aan een verminderde
rd respons of andere auto-immuunverschijnselen.
Bij patiënten met hepatitis werd geen verlies van activiteit vastgesteld, waarschijnlijk vanwege de lage concentraties.
ee 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
r Hoewel algemeen aangenomen wordt dat interferon soortspecifiek is, werden toxicologische
ist onderzoeken uitgevoerd bij dieren.
Injecties van menselijk recombinant interferon-alfa-2b gedurende maximaal drie maanden brachten geen toxische eigenschappen bij muizen, ratten en konijnen aan het
reg licht.
Cynomolgusapen die dagelijks een dosis van 20 x 106 IE/ kg/ dag toegediend kregen gedurende 3 maanden, vertoonden geen opvallende toxiciteit.
Toxiciteit werd aangetoond bij apen die 100 x 106 IE/ kg/ dag gedurende 3 maanden toegediend kregen.
ge Er werden afwijkingen in de menstruatiecyclus vastgesteld bij gebruik van interferon in onderzoeken met niet-humane primaten (zie rubriek 4.4).
er De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren geven aan dat recombinant interferon-alfa-2b geen teratogeen effect heeft bij ratten of konijnen.
Er werd ook geen ongunstig effect op de zwangerschap, de ng ontwikkeling van de foetus of het voortplantingsvermogen van de nakomelingen van behandelde ratten vastgesteld.
Interferon-alfa-2b vertoonde vruchtafdrijvende effecten in Macaca mulatta (resusapen) met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2.
Abortus werd t la
in alle dosisgroepen waargenomen (7,5 miljoen, 15 miljoen en 30 miljoen IE/ kg), en was statistisch significant versus controle in groepen met matige en hoge dosis (overeenkomend met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2).
Van hoge doses van de andere vormen van interferon-alfa en -bèta is het echter bekend dat ze dosisafhankelijke anovulatoire en nie
vruchtafdrijvende effecten hebben bij resusapen.
Mutageniteitsonderzoeken met interferon-alfa-2b brachten geen bijwerkingen aan het licht. el
Er werden geen studies uitgevoerd bij jonge dieren om de effecten van de behandeling met interferon- alfa-2b op de groei, de ontwikkeling, de seksuele ontwikkeling en het gedrag te onderzoeken (zie idd
rubriek 4.4 en de samenvatting van de productkenmerken van Rebetol als Viraferon in combinatie met ribavirine moet worden toegediend). sm
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS e
6.1 Lijst van hulpstoffen ne
Glycine, Watervrij dinatriumfosfaat, Ge
Natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, Humaan albumineoplossing, Oplosmiddel: water voor injecties.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6.
59 6.3 Houdbaarheid
3 jaar
Na reconstitutie: onmiddellijk gebruik wordt aanbevolen.
De chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik werd echter aangetoond gedurende 24 uur bij 25 °C.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
rd Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
ee Niet in de vriezer bewaren.
Binnen de houdbaarheidsperiode kan, om transport en/ of om ambulant gebruik te vergemakkelijken kan het ongeopende product worden bewaard bij of beneden 25 °C gedurende maximaal 4 weken vóór
r ist gebruik.
Indien het product niet wordt gereconstitueerd binnen 4 weken, kan het niet verder worden bewaard in de koelkast voor een nieuwe periode en moet het dus worden weggegooid.
reg 6.5 Aard en inhoud van de verpakking
24 mg poeder (overeenkomend met 5 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (butylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen)
ge en 1 ml water voor injecties in een ampul (type I glas) met 1 injectiespuit, 2 injectienaalden en 1 reinigingsdoekje.
Verpakkingsgrootten van 1.
Of er ng 24 mg poeder (overeenkomend met 5 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (butylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen) t la
en 1 ml water voor injecties in een ampul (type I glas).
Verpakkingsgrootten van 6.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht. nie
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een el
geschikte doseringsvorm en sterkte kiest. idd
Reconstitutie van Viraferon, poeder voor oplossing voor injectie, voor parenterale toediening:
Viraferon wordt geleverd als een poeder met een sterkte van 5 miljoen IE/ ml voor eenmalig gebruik.
Injectieflacons moeten gereconstitueerd worden met 1 ml water voor injecties.
De bereide oplossingen zijn isotoon voor parenterale toediening. sm
Geschikte voorzorgsmaatregelen dienen genomen te worden tijdens de reconstitutie om microbiële contaminatie te vermijden (zie bijsluiter). e ne
Injecteer met een steriele injectiespuit en injectienaald 1 ml water voor injecties in de injectieflacon met Viraferon.
Zachtjes schudden om de volledige oplossing van het poeder te bewerkstelligen.
De juiste dosis wordt met een steriele injectiespuit uit de injectieflacon opgezogen en geïnjecteerd.
Ge
Zoals voor alle parenterale geneesmiddelen, inspecteer de gereconstitueerde oplossing vóór de toediening visueel op de aanwezigheid van deeltjes en verkleuring.
De bereide oplossing moet helder en kleurloos zijn.
Gedetailleerde instructies voor subcutaan gebruik van het product worden bij de bijsluiter geleverd (zie “ Hoe Viraferon zelf toe te dienen”).
60 Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
SP Europe Stallestraat 73
rd B-1180 Brussel België
ee 8.
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
r ist EU/ 1/ 99/ 128/ 004 EU/ 1/ 99/ 128/ 005
reg 9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
ge Datum van eerste vergunning:
9 maart 2000 Datum van laatste hernieuwing:
23 mei 2005
er ng 10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese t la
Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/ nie el idd
Ge
ne
e
sm
61 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Viraferon 10 miljoen IE/ ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén injectieflacon met poeder bevat 10 miljoen IE interferon-alfa-2b geproduceerd in E. coli door
rd recombinant DNA-technologie.
Na reconstitutie bevat 1 ml 10 miljoen IE interferon-alfa-2b.
ee Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
r ist 3.
FARMACEUTISCHE VORM
reg Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
Wit tot crèmekleurig poeder.
Helder en kleurloos oplosmiddel.
ge 4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1
Therapeutische indicaties
ng
er
Chronische hepatitis B:
Behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis B geassocieerd met aangetoonde hepatitis B virale replicatie (aanwezigheid van HBV-DNA en HBeAg), een verhoogde t la
alanine-aminotransferase (ALT)-spiegel en een histologisch aangetoonde actieve leverinflammatie en/ of - fibrose. nie
Chronische hepatitis C:
Volwassen patiënten:
Viraferon is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis C die verhoogde transaminasen hebben zonder leverdecompensatie en die positief zijn voor serum HCV-RNA el
of serum anti-HCV (zie rubriek 4.4). idd
Voor deze indicatie wordt Viraferon het beste gebruikt in combinatie met ribavirine.
Kinderen en adolescenten:
Viraferon is bedoeld voor gebruik, in combinatie met ribavirine, voor de behandeling van niet eerder sm
behandelde kinderen en adolescenten van 3 jaar en ouder met chronische hepatitis C, zonder leverdecompensatie, die positief zijn voor serum HCV-RNA.
De beslissing om met de behandeling te starten dient genomen te worden na geval per geval bekeken te hebben, rekening houdend met tekenen e
van progressie van de ziekte, zoals leverontsteking en fibrose, alsook prognostische factoren voor de ne
respons, het HCV-genotype en de virale belasting.
Het verwachte voordeel van de behandeling moet worden afgewogen tegen de bevindingen over de veiligheid die werden vastgesteld bij pediatrische patiënten in klinische studies (zie rubrieken 4.4, 4.8 en 5.1).
Ge
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling mag alleen gestart worden door een arts met ervaring in de behandeling van de ziekte.
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
62 Indien bijwerkingen optreden gedurende de behandeling met Viraferon voor om het even welke indicatie, pas de dosering aan of onderbreek de behandeling tijdelijk tot deze bijwerkingen verminderen.
In geval van hardnekkige of terugkerende intolerantie na adequate dosisaanpassing, of indien de ziekte verergert, zet de behandeling met Viraferon stop.
Bij een onderhoudsbehandeling met subcutane toediening kan de arts beslissen of de patiënt zich zelf de dosis toedient.
Chronische hepatitis B:
De aanbevolen dosis ligt tussen 5 tot 10 miljoen IE, subcutaan toegediend, driemaal per week (om de andere dag) gedurende 4 tot 6 maanden.
rd De toegediende dosis moet gereduceerd worden met 50% als hematologische afwijkingen optreden
ee (witte bloedcellen < 1.500/ mm3, granulocyten < 1.000/ mm3, trombocyten < 100.000/ mm3).
De behandeling moet stopgezet worden in geval van ernstige leukopenie (< 1.200/ mm3), ernstige neutropenie (< 750/ mm3) of ernstige trombocytopenie (< 70.000/ mm3).
r ist Zet de behandeling met Viraferon stop indien geen verbetering wordt waargenomen wat betreft HBV- DNA in het serum na drie tot vier maanden behandeling (met de maximaal getolereerde dosis).
Dit geldt
reg voor alle patiënten.
Chronische hepatitis C:
Een dosis van 3 miljoen IE Viraferon wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan aan volwassen patiënten toegediend, als monotherapie of in combinatie met ribavirine.
ge Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten:
Een dosis van 3 miljoen IE/ m2 interferon-alfa-2b wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan toegediend, in combinatie met ribavirine capsules of
er drank elke dag samen met voedsel oraal toegediend in twee afzonderlijke doses ('s ochtends en 's avonds). ng (Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor de dosis van ribavirine-capsules en de richtlijnen voor de dosisaanpassing voor de combinatietherapie.
Voor pediatrische patiënten die t la
< 47 kg wegen of geen tabletten kunnen slikken, zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine drank). nie
Recidiverende patiënten (volwassenen):
Viraferon wordt toegediend in combinatie met ribavirine.
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 6 maanden behandeling, is el
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende 6 maanden. idd
Niet eerder behandelde patiënten:
Volwassenen:
De werkzaamheid van Viraferon wordt verbeterd in combinatie met ribavirine.
Viraferon alleen moet toegediend worden voornamelijk in geval van intolerantie of contra-indicatie voor ribavirine. sm
Viraferon in combinatie met ribavirine:
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 12 maanden behandeling, is e
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende ne
tenminste 6 maanden.
De behandeling moet voortgezet worden gedurende een volgende periode van 6 maanden (d. w. z. een Ge
totaal van 12 maanden) bij patiënten die na 6 maanden een negatieve HCV-RNA hebben vertoond, en met een viraal genotype 1 (bepaald met een monster vóór de start van de behandeling) en met een hoge virale belasting vóór de start van de behandeling.
Men moet met andere negatieve prognostische factoren (leeftijd > 40 jaar, mannelijk geslacht, septale fibrose) rekening houden, wanneer men beslist de behandeling tot 12 maanden voort te zetten.
Tijdens klinische onderzoeken vertoonden patiënten die geen virologische respons hadden na 6 maanden behandeling (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet) geen aanhoudende 63 virologische respons (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet zes maanden na het einde van de behandeling).
Viraferon alleen:
De optimale duur van behandeling met Viraferon alleen is nog niet volledig vastgesteld, maar een therapie van 12 tot 18 maanden wordt geadviseerd.
Het wordt aanbevolen dat patiënten gedurende tenminste 3 tot 4 maanden met Viraferon alleen behandeld
rd worden, waarna de HCV-RNA-status bepaald moet worden.
De behandeling moet voortgezet worden bij patiënten die een negatieve HCV-RNA vertonen.
ee Kinderen en adolescenten:
De werkzaamheid en veiligheid van Viraferon in combinatie met ribavirine werd bestudeerd bij kinderen en adolescenten die niet eerder behandeld werden voor chronische
r ist hepatitis C.
Genotype 1:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt één jaar.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat
reg patiënten die geen virologische respons vertonen na 12 weken behandeling, een blijvende virologische respons zullen ontwikkelen (negatieve voorspelbare waarde 96%).
Virologische respons wordt gedefinieerd als de afwezigheid van detecteerbaar HCV-RNA na 12 weken behandeling.
De behandeling moet bij deze patiënten stopgezet worden.
ge Genotype 2/ 3:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt 24 weken.
Virologische respons na 1 jaar behandeling en 6 maanden follow-up bedroeg 36% voor genotype 1 en 81% voor genotype 2/ 3/ 4. er ng Viraferon kan toegediend worden met een steriele glazen of plastic wegwerpinjectiespuit.
4.3 Contra-indicaties t la
- Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
- Een voorgeschiedenis van reeds bestaande ernstige hartaandoeningen, bijvoorbeeld een niet-
nie
gecontroleerde congestieve hartinsufficiëntie, recent myocardinfarct, ernstige ritmestoornissen.
- Ernstige stoornis van de nier- of leverfunctie, met inbegrip van stoornissen veroorzaakt door
metastasen.
- Epilepsie en/ of aangetaste functie van het centraal zenuwstelsel (CZS) (zie rubriek 4.4).
el
- Chronische hepatitis met gedecompenseerde levercirrose.
- Chronische hepatitis bij patiënten die recentelijk behandeld werden of onder behandeling zijn met
idd
immunosuppressiva, met uitzondering van korte termijn "corticosteroid withdrawal".
- Auto-immune hepatitis; of voorgeschiedenis van auto-immuunziekten; personen die een
transplantaat onder immunosuppressie kregen.
- Reeds bestaande schildklieraandoening, tenzij deze aandoening onder controle kan worden
sm
gehouden met een conventionele behandeling.
Kinderen en adolescenten: e
- Bestaan of voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige
ne
depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Ge
interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor alle patiënten:
Psychiatrische effecten en centraal zenuwstelsel (CZS):
Ernstige effecten op het CZS, in het bijzonder depressie, zelfmoordgedachten en zelfmoordpoging werden waargenomen bij sommige patiënten tijdens een behandeling met Viraferon, en zelfs na stopzetting van de behandeling voornamelijk tijdens de 64 follow-upperiode van 6 maanden.
Bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met Viraferon in combinatie met ribavirine werden zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid).
Andere effecten op het CZS waaronder agressief gedrag (soms gericht op anderen), verwardheid en veranderingen van de mentale toestand werden waargenomen met alfa-interferonen.
Patiënten dienen nauwlettend gevolgd te worden op tekenen of symptomen van psychiatrische stoornissen.
Indien
rd dergelijke symptomen optreden, moet de voorschrijvende arts de potentiële ernst van deze bijwerkingen voor ogen houden en moet de noodzaak voor een geschikte therapeutische behandeling overwogen
ee worden.
Indien de psychiatrische symptomen aanhouden of verergeren, of indien zelfmoordgedachten worden vastgesteld, wordt aanbevolen de behandeling met Viraferon stop te zetten en de patiënt te volgen, met psychiatrische interventie zoals aangewezen.
r ist Patiënten met bestaande of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen:
Als een behandeling met interferon-alfa-2b noodzakelijk wordt geacht bij volwassen patiënten met een
reg bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen, mag deze pas worden ingesteld nadat een geschikte geïndividualiseerde diagnostische en therapeutische aanpak van de psychiatrische stoornis werd verzekerd.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij kinderen en adolescenten met een bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
ge Acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxis) op interferon-alfa-2b werden zelden vastgesteld tijdens de behandeling met Viraferon.
Indien zich een
er dergelijke reactie voordoet, onderbreek de behandeling en start onmiddellijk een aangepaste therapie.
Bij voorbijgaande rash is stopzetting van de behandeling niet noodzakelijk. ng Bij matige tot ernstige bijwerkingen kan een aanpassing van de dosering noodzakelijk zijn en in sommige gevallen moet de behandeling met Viraferon worden beëindigd.
Elke patiënt die gedurende een t la
behandeling met Viraferon een afwijking van de leverfunctie vertoont, moet nauwlettend gevolgd worden en de behandeling moet worden stopgezet indien de tekenen en symptomen verergeren. nie
Hypotensie kan tijdens de behandeling met Viraferon of tot twee dagen na de therapie voorkomen.
Een ondersteunende behandeling kan noodzakelijk zijn.
Voldoende vloeistof moet worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met Viraferon daar bij el
enkele patiënten hypotensie, gerelateerd aan vochtdepletie, is waargenomen.
Vochttoediening kan dus noodzakelijk zijn. idd
Aangezien koorts geassocieerd kan zijn met de griepachtige verschijnselen die vaak worden vastgesteld gedurende een behandeling met interferon, moeten andere oorzaken van aanhoudende koorts uitgesloten worden. sm
Viraferon moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met een verzwakte medische conditie, zoals bij een voorgeschiedenis van longaandoening (bijv. chronische obstructieve longaandoening) of e
diabetes mellitus, neigend naar ketoacidose.
Voorzichtigheid moet ook betracht worden bij patiënten met ne
stollingsstoornissen (bijv. tromboflebitis, longembolie) of ernstige myelosuppressie.
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij Ge
patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.5).
Bij elke patiënt die koorts, hoest, dyspnoe of andere respiratoire symptomen vertoont, moet een röntgenfoto van de thorax gemaakt worden.
Indien op deze röntgenfoto van de thorax longinfiltratie zichtbaar is of er een bewijs van longfunctiefalen is, moet de patiënt nauwlettend gevolgd worden.
Indien nodig, zet de behandeling met interferon-alfa stop.
Alhoewel dit vooral werd gemeld bij met interferon-alfa behandelde patiënten met chronische hepatitis C, werden deze bijwerkingen ook gemeld bij patiënten met kanker behandeld met
65 interferon-alfa.
Onmiddellijke stopzetting van de toediening van interferon-alfa en behandeling met corticosteroïden lijken bij te dragen tot het verdwijnen van de pulmonale bijwerkingen.
Oculaire bijwerkingen (zie rubriek 4.8), inclusief retinale bloedingen, wattenachtige vlekken op de retina en obstructie van de retinale arterie of ader werden in zeldzame gevallen gerapporteerd na behandeling met alfa-interferonen.
Alle patiënten zouden een basisoogonderzoek moeten ondergaan.
Elke patiënt die klachten heeft over wijzigingen in gezichtsscherpte of gezichtsveld of andere oftalmologische symptomen tijdens de behandeling met Viraferon, moet onmiddellijk een volledig oogonderzoek
rd ondergaan.
Periodieke oogonderzoeken tijdens de behandeling met Viraferon worden in het bijzonder aanbevolen bij patiënten met afwijkingen die geassocieerd kunnen worden met retinopathie zoals
ee diabetes mellitus of hypertensie.
Het is aangeraden de behandeling met Viraferon te stoppen bij patiënten die nieuwe of steeds erger wordende oftalmologische stoornissen ontwikkelen.
r ist Bij hogere doses zijn ernstige bewustzijnsdaling en coma, waaronder gevallen van encefalopathie, vastgesteld bij enkele patiënten, meestal bejaarden.
Alhoewel deze effecten meestal reversibel zijn, nam een volledig herstel bij sommige patiënten tot drie weken in beslag.
Zeer zelden traden convulsies op na
reg behandeling met hoge doses Viraferon.
Volwassen patiënten met een voorgeschiedenis van congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en/ of voorgaande of bestaande ritmestoornissen, die met Viraferon behandeld worden, moeten nauwlettend
ge gevolgd worden.
Het wordt aanbevolen dat patiënten met een reeds bestaande hartafwijking en/ of diegenen die in een gevorderd stadium van kanker zijn, routinematig een ECG ondergaan, zowel vóór als tijdens de behandeling.
Hartritmestoornissen (vooral supraventriculair) reageren gewoonlijk op
er conventionele therapie, maar het kan noodzakelijk zijn de behandeling met Viraferon te stoppen.
Er zijn geen gegevens bij kinderen of adolescenten met een voorgeschiedenis van hartziekte. ng Hypertriglyceridemie en verergering van hypertriglyceridemie, soms ernstig, is waargenomen.
Het wordt daarom aangeraden de lipidenconcentraties te controleren. t la
Aangezien gemeld is dat interferon-alfa reeds bestaande psoriasisaandoeningen en sarcoïdose verergerde, wordt het gebruik van Viraferon bij patiënten met psoriasis of sarcoïdose alleen aangeraden als het nie
potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico.
Preliminaire gegevens wijzen erop dat er mogelijk een verband is tussen een behandeling met interferon-alfa en een verhoogde afstoting van niertransplantaten.
Afstoting van levertransplantaten el
werd eveneens gemeld. idd
De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten werd gemeld tijdens behandeling met alfa-interferonen.
Patiënten met aanleg voor het ontwikkelen van auto-immuunziekten kunnen een verhoogd risico lopen.
Patiënten met tekenen of symptomen die geassocieerd worden met auto- immuunziekten moeten nauwlettend worden geëvalueerd, en de voordeel-risicoverhouding voor het sm
voortzetten van de behandeling met interferon moet opnieuw worden beoordeeld (zie ook rubriek 4.4 Chronische hepatitis C, monotherapie (schildklierafwijkingen) en rubriek 4.8).
Gevallen van het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) zijn gemeld bij patiënten met e
chronische hepatitis C die werden behandeld met interferon.
Dit syndroom is een granulomateuze ne
inflammatoire ziekte die de ogen, het gehoorsysteem, het hersenvlies en de huid aantast.
Als het VKH- syndroom wordt vermoed, moet antivirale therapie worden gestopt en corticosteroïdentherapie worden besproken (zie rubriek 4.8).
Ge
Zet de behandeling met Viraferon stop bij patiënten met chronische hepatitis waarvan de parameters duiden op een verlenging van de coagulatie, wat kan wijzen op leverdecompensatie.
Geschikte vaccinatie (hepatitis A en B) moet overwogen worden voor patiënten die regelmatig/ herhaald albumine krijgen toegediend dat is afgeleid van menselijk plasma.
Standaardmaatregelen om infecties te voorkomen die te wijten zijn aan het gebruik van geneesmiddelen bereid uit menselijk bloed of plasma, zijn donorselectie, screening van individuele 66 donaties en plasmapools voor specifieke markers van infectie, en het inbouwen van doeltreffende productiemethoden voor het inactiveren/ verwijderen van virussen.
Desondanks kan bij toediening van geneesmiddelen bereid uit menselijk bloed of plasma, de kans op overdracht van infectieuze agentia niet volledig worden uitgesloten.
Dit is eveneens van toepassing op onbekende of opkomende virussen en andere pathogenen.
Er zijn geen gevallen gemeld van virusoverdracht met albumine die bereid werd naar Europese Farmacopee-specificaties volgens vastgelegde processen.
rd Het wordt ten zeerste aanbevolen om, telkens Viraferon aan een patiënt wordt toegediend, de naam en
ee het batchnummer van het product te noteren om een verband tussen de patiënt en de batch van het product te behouden.
r ist Chronische hepatitis C:
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
reg Alle patiënten uit de chronische-hepatitis-C-studies ondergingen een leverbiopsie vooraleer ze in de studie geïncludeerd werden, maar in bepaalde gevallen (bijv. patiënten met genotype 2 en 3) is behandeling zonder histologische bevestiging mogelijk.
Recente behandelingsrichtlijnen moeten
ge geraadpleegd worden om na te gaan of leverbiopsie noodzakelijk is vóór het begin van de behandeling.
er Monotherapie:
Zelden ontwikkelden volwassen patiënten behandeld met Viraferon voor chronische hepatitis C schildklierafwijkingen, hetzij hyper- of hypothyroïdie.
In klinische onderzoeken waarbij de ng behandeling met Viraferon werd toegepast, ontwikkelde 2,8% van de patiënten schildklierafwijkingen.
De afwijkingen konden onder controle worden gehouden door een conventionele behandeling van schildklierdisfunctie.
Het mechanisme waarmee Viraferon de functie van de schildklier wijzigt is niet t la
bekend.
Bepaal de serumspiegels van het Thyroïd Stimulerend Hormoon (TSH) vóór de behandeling van chronische hepatitis C met Viraferon.
Elke schildklierafwijking die op dat moment gevonden wordt, moet behandeld worden met een conventionele behandeling.
De behandeling met Viraferon kan gestart worden nie
indien de TSH-spiegels binnen normale waarden gehouden kunnen worden met medicatie.
Controleer de TSH-spiegels indien de patiënt gedurende de behandeling met Viraferon symptomen ontwikkelt die wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie.
In geval van een schildklierdisfunctie kan de behandeling met Viraferon worden voortgezet indien de TSH-spiegels met medicatie binnen normale waarden kunnen el
worden gehouden.
Stopzetting van de behandeling met Viraferon heeft geen reversibel effect op de schildklierdisfunctie die tijdens de behandeling optreedt (zie ook Kinderen en adolescenten, Monitoring idd
van de schildklier).
Bijkomende monitoring specifiek voor kinderen en adolescenten Monitoring van de schildklier:
Ongeveer 12% van de kinderen die met interferon-alfa-2b en ribavirine sm
behandeld werd, ontwikkelde een verhoging van TSH.
Nog eens 4% vertoonde een voorbijgaande daling beneden de onderste grens van de normale waarde.
Vooraleer met een behandeling met Viraferon te starten, moeten de TSH-waarden geëvalueerd worden, en ingeval een schildklierstoornis e
wordt vastgesteld, moet deze met een conventionele therapie behandeld worden.
Een behandeling met ne
Viraferon mag opgestart worden indien de TSH-waarden door medicatie binnen de normale waarden kunnen behouden worden.
Schildklierdisfunctie werd waargenomen tijdens de behandeling met interferon-alfa-2b en ribavirine.
Indien schildklierstoornissen worden gedetecteerd, dient de Ge
schildklierstatus van de patiënt geëvalueerd en behandeld te worden zoals klinisch is aangewezen.
Kinderen en adolescenten moeten om de 3 maanden gecontroleerd worden op tekenen van schildklierdisfunctie (bijv.
TSH).
Groei en ontwikkeling:
Tijdens een 1 jaar durende behandelingskuur werd een daling in de lineaire groeisnelheid (gemiddelde percentiele daling van 9%) en een daling in de snelheid van de gewichtstoename (percentiel gemiddelde daling van 13%) genoteerd.
Een algemene omkering in deze tendens werd waargenomen tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na behandeling.
Op basis van tussentijdse gegevens uit een langetermijn follow-upstudie vertoonden nochtans 12 (14%) kinderen 67 op 84 een percentiele daling in de lineaire groeisnelheid van > 15, van wie 5 (6%) kinderen een percentiele daling van > 30 hadden, hoewel ze al meer dan 1 jaar met de behandeling waren gestopt.
Er zijn geen gegevens beschikbaar van langetermijneffecten op de groei en ontwikkeling, en op de seksuele ontwikkeling.
Bovendien hebben preklinische resultaten met betrekking tot juveniele toxiciteit een lichte, dosisgerelateerde daling aangetoond van de totale groei van pasgeboren ratten die ribavirine kregen toegediend (zie rubriek 5.3).
Daarom moet de risico/ batenverhouding van het gecombineerde gebruik van interferon-alfa-2b en ribavirine beoordeeld worden bij jonge kinderen alvorens met de behandeling te starten.
Artsen wordt aangeraden de groei te volgen van kinderen die
rd ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b gebruiken.
ee HCV/ HIV Co-infectie:
Patiënten die gelijktijdig besmet zijn met HCV/ HIV en een hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART) krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen om lactaatacidose te ontwikkelen.
Voorzichtigheid is geboden indien Viraferon en ribavirine aan de HAART worden
r toegevoegd (zie samenvatting van de productkenmerken van ribavirine).
Patiënten die de
ist combinatietherapie met Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen, zouden een verhoogd risico kunnen lopen om anemie te ontwikkelen.
reg Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn, en een gevorderde cirrose hebben, en HAART krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen op leverdecompensatie en de dood.
Toevoeging van alfa- interferonen alleen of in combinatie met ribavirine kan het risico bij deze deelgroep verhogen.
ge Dentale en periodontale stoornissen:
Dentale en periodontale stoornissen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de
er mond tijdens langetermijnbehandeling met de combinatie van Viraferon en ribavirine.
Patiënten moeten hun tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig een tandonderzoek laten doen. ng Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als deze reactie optreedt, moeten ze worden geadviseerd hun mond nadien grondig te spoelen. t la
Laboratoriumbepalingen:
Standaard hematologiebepalingen en bloedchemie (volledige en differentiële bloedbeeldbepaling, bloedplaatjestelling, elektrolyten, leverenzymen, eiwitspectrum, serumbilirubine en serumcreatinine) nie
moeten bij alle patiënten uitgevoerd worden vóór en tijdens een systemische behandeling met Viraferon.
Bij de behandeling van hepatitis B of C is het aanbevolen testschema: week 1, 2, 4, 8, 12 en 16 en vervolgens om de maand gedurende de behandeling.
Indien ALT (SGPT) toeneemt tot 2 maal, of tot el
meer dan 2 maal de beginwaarde tijdens de behandeling met Viraferon, mag de behandeling worden voortgezet tenzij tekenen en symptomen van leverfalen worden waargenomen.
Tijdens deze verhoging idd
van de ALT-spiegel (SGPT) moeten om de 2 weken de volgende leverfunctietesten uitgevoerd worden:
ALT (SGPT), protrombinetijd, alkalische fosfatasen, albumine en bilirubine.
Effect op de vruchtbaarheid:
Interferon kan de vruchtbaarheid verminderen (zie rubrieken 4.6 en 5.3). sm
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie e
Bij gelijktijdig gebruik van narcotica, hypnotica of sedativa en Viraferon moet de grootste ne
voorzichtigheid in acht worden genomen.
Interacties van Viraferon met andere geneesmiddelen zijn niet volledig onderzocht.
Voorzichtigheid is Ge
geboden wanneer Viraferon wordt toegediend in combinatie met andere mogelijk myelosuppressieve middelen.
Interferonen kunnen het oxidatieve metaboliseringsproces beïnvloeden.
Men moet hiermee rekening houden bij een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die volgens deze weg worden gemetaboliseerd zoals de xanthinederivaten theofylline of aminofylline.
Bij gelijktijdige behandeling met xanthinederivaten moeten de serumspiegels van theofylline worden gevolgd en de dosering indien nodig worden aangepast.
68 Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.4).
(Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.)
rd 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
ee Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van Viraferon bij vruchtbare mannen.
Verminderde oestradiol- en progesteronconcentraties in het serum werden gemeld bij vrouwen behandeld met humaan
r ist leukocyteninterferon.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van interferon-alfa-2b bij zwangere vrouwen.
Uit
reg experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Viraferon mag alleen gebruikt worden gedurende de zwangerschap indien het potentiële gunstige effect opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
ge Het is niet bekend of de bestanddelen van dit geneesmiddel in de moedermelk worden uitgescheiden.
Vanwege het risico op bijwerkingen bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, moet de borstvoeding onderbroken worden voordat de behandeling gestart wordt.
er Combinatietherapie met ribavirine:
Ribavirine veroorzaakt ernstige geboorteafwijkingen indien ng toegediend tijdens de zwangerschap.
Therapie met ribavirine is gecontraïndiceerd bij vrouwen die zwanger zijn.
Men moet uiterst voorzichtig zijn zwangerschap te voorkomen bij vrouwelijke patiënten of partners van mannelijke patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine innemen.
Vruchtbare t la
vrouwen en hun partners moeten beiden effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de vier maanden na het einde van de behandeling.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke partners moeten beiden een effectief contraceptivum gebruiken tijdens de behandeling en gedurende nie
de zeven maanden na het einde van de behandeling (zie Ribavirine SPC).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen el
Patiënten moeten geïnformeerd worden dat zij vermoeidheid, slaperigheid of verwardheid kunnen ontwikkelen gedurende de behandeling met Viraferon, en daarom wordt het aangeraden dat zij geen idd
voertuigen besturen of machines bedienen.
4.8 Bijwerkingen sm
Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor bijwerkingen die met ribavirine geassocieerd zijn als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden. e ne
Tijdens klinische onderzoeken met een uitgebreide reeks indicaties en een groot aantal doses (van 6 MIE/ m²/ week bij haarcelleukemie tot 100 MIE/ m²/ week bij melanoom) waren de frequentst gerapporteerde bijwerkingen koorts, vermoeidheid, hoofdpijn en myalgie.
Koorts en vermoeidheid Ge
bleken vaak reversibel te zijn binnen 72 uur na de onderbreking of de stopzetting van de behandeling.
Tijdens klinische onderzoeken in de patiëntenpopulatie met hepatitis C werden patiënten behandeld gedurende één jaar met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
Alle patiënten in deze onderzoeken kregen 3 MIE Viraferon driemaal per week.
Tabel 1 geeft de frequentie van melding van (aan de behandeling gerelateerde) bijwerkingen door patiënten die deelnamen aan klinische onderzoeken met niet eerder behandelde patiënten die gedurende 1 jaar werden behandeld.
De ernst was in het algemeen licht tot matig.
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 1 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies en na het in de handel brengen.
Binnen de 69 systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10); zelden (≥ 1/ 10.000, < 1/ 1.000); zeer zelden (< 1/ 10.000); niet bekend.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 1.
Bijwerkingen die werden gemeld tijdens klinische onderzoeken of na het in de handel brengen van Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine Systeem/ orgaanklassen
Bijwerkingen
rd Infecties en parasitaire aandoeningen Zeer vaak:
Faryngitis*, virale infectie*
ee Vaak:
Bronchitis, sinusitis, herpes simplex (resistentie), rinitis Zelden:
Pneumonie§
r Bloed- en lymfestelselaandoeningen
ist Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Leukopenie Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Aplastische anemie
reg Niet bekend:
Immuunsysteemaandoeningen§
Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
ge Zeer zelden:
Niet bekend:
Sarcoïdose, verergering van sarcoïdose Systemische lupus erythematosus, vasculitis, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), syndroom van Vogt-Koyanagi- Harada, acute overgevoeligheidsreacties met inbegrip van
Endocriene aandoeningen
er urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie§ ng
Vaak:
Zeer zelden:
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Hypothyroïdie§, hyperthyroïdie§ Diabetes, verergerde diabetes
t la
Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
nie
Anorexie Hypocalciëmie, dehydratie, hyperurikemie, dorst Hyperglykemie, hypertriglyceridemie§, verhoogde eetlust
§ Psychische aandoeningen Zeer vaak:
Depressie, slapeloosheid, angst, emotionele labiliteit*, agitatie, nervositeit
Vaak:
el
Verwardheid, slaapstoornis, verminderd libido
Zelden:
Zeer zelden:
idd
Zelfmoordgedachten Zelfmoord, poging tot zelfmoord, agressief gedrag (soms
gericht op anderen), psychose met inbegrip van hallucinaties Verandering van de psychische toestand§ Niet bekend: sm
Zenuwstelselaandoeningen§ Zeer vaak:
e
Duizeligheid, hoofdpijn, verminderde concentratie, droge mond Tremor, paresthesie, hypo-esthesie, migraine, flush,
Vaak: slaperigheid, smaakverandering ne
Zeer zelden:
Ge
Cerebrovasculaire hemorragie, cerebrovasculaire ischemie, convulsies, verminderd bewustzijn, encefalopathie, neuropathie, polyneuropathie
Niet bekend:
Oogaandoeningen
Mononeuropathieën, coma§
Zeer vaak:
Vaak:
Troebel zicht Conjunctivitis, abnormaal zicht, traanklierafwijking, pijn in het oog
Zelden:
Retinale bloedingen§, retinopathieën (met inbegrip van maculair oedeem), obstructie van de retinale arterie of ader§, neuritis optica, papiloedeem, verlies van gezichtsscherpte of
70
gezichtsveld, wattenachtige vlekken op de retina§ Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen Vaak:
Vertigo, tinnitus Zeer zelden:
Hartaandoeningen
Gehoorverlies, gehoorstoornis
Vaak:
Zelden:
Palpitaties, tachycardie Cardiomyopathie
rd Zeer zelden:
Niet bekend:
Myocardinfarct, cardiale ischemie Aritmie
ee Bloedvataandoeningen Vaak:
Hypertensie Perifere ischemie, hypotensie§
r Zeer zelden:
ist Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Zeer vaak:
Dyspnoe*, hoesten*
reg Vaak:
Epistaxis, ademhalingsstoornis, nasale congestie, rinorroe, droge hoest Zeer zelden:
Longinfiltraten§, pneumonitis§
ge Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Nausea/ braken, abdominale pijn, diarree, stomatitis, dyspepsie
Vaak:
Ulceratieve stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant,
Zeer zelden:
er glossitis, gingivitis, constipatie, dunne stoelgang Pancreatitis, ischemische colitis, ulceratieve colitis, ng bloedend tandvlees
Niet bekend:
Lever- en galaandoeningen
Periodontale aandoening NOS, tandaandoening NOS§
t la
Vaak:
Hepatomegalie Zeer zelden:
Huid- en onderhuidaandoeningen
nie
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop)
Zeer vaak:
Alopecie, pruritus*, droge huid*, rash*, toegenomen transpiratie
Vaak:
el
Psoriasis (nieuw of verergerd)§, maculo-papuleuze rash, erythemateuze rash, eczeem, erytheem, huidaandoening
Zeer zelden:
idd
Syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale necrolyse, multiform erytheem
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
sm
Myalgie, artralgie, pijn van het skeletspierstelsel
Vaak:
Artritis Zeer zelden:
Nier- en urinewegaandoeningen e
Rabdomyolyse, myositis, beenkrampen, rugpijn
Vaak:
Frequent urineren Zeer zelden: ne
Nierfalen, nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Vaak:
Amenorroe, pijnlijke borsten, dysmenorroe, menorragie, Ge
menstruatiestoornis, vaginale aandoening Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats*, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, asthenie, prikkelbaarheid, pijn op de borst, malaise
Vaak:
Pijn op de injectieplaats
71
Zeer zelden:
Onderzoeken
Necrose op de injectieplaats, faciaal oedeem
Zeer vaak:
Gewichtsverlies
*Deze bijwerkingen kwamen slechts vaak voor met Viraferon alleen § Zie rubriek 4.4
Deze bijwerkingen werden eveneens gerapporteerd wanneer Viraferon alleen werd gebruikt.
rd Cardiovasculaire bijwerkingen, in het bijzonder aritmie, bleken vooral verband te houden met bestaande cardiovasculaire ziekten en voorafgaande cardiotoxische therapie (zie rubriek 4.4).
Cardiomyopathie, die
ee reversibel kan zijn na stopzetting van interferon-alfa, werd zelden gemeld bij patiënten zonder voorgeschiedenis van hartziekten (zie rubriek 4.4).
r ist Tijdens de behandeling met alfa-interferonen werd een grote verscheidenheid aan auto-immuunziekten en immuungemedieerde stoornissen gemeld, waaronder schildklierstoornissen, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), idiopathische en trombotische
reg trombocytopenische purpura, vasculitis, neuropathieën met inbegrip van mononeuropathieën (zie ook rubriek 4.4).
ge De klinisch significante laboratoriumafwijkingen, die het frequentst zijn bij doses hoger dan 10 miljoen IE per dag, omvatten een verminderd aantal granulocyten en leukocyten; een vermindering van het hemoglobinegehalte en bloedplaatjestelling; een verhoogde concentratie van alkalische fosfatase, LDH, serumcreatinine en serumureumstikstof.
Bij enkele personen zonder hepatitis
er en ook bij enkele patiënten met chronische hepatitis B gecombineerd met klaring van virale DNAp werd een verhoogde serumconcentratie van ALT/ AST (SGPT/ SGOT) vastgesteld. ng Voor de veiligheid met betrekking tot overdraagbare agentia, zie rubriek 4.4. t la
Pediatrische populatie
Kinderen en adolescenten – Chronische hepatitis C nie
In klinische onderzoeken met 118 kinderen of adolescenten tussen 3 en 16 jaar heeft 6% de behandeling beëindigd omwille van bijwerkingen.
Over het algemeen was het bijwerkingenprofiel bij de beperkte pediatrische populatie dezelfde als die werd waargenomen bij volwassenen, hoewel er bij pediatrische patiënten een specifieke bezorgdheid is over de groeivermindering aangezien een daling el
in lengte (gemiddelde percentiele daling van de groeisnelheid met 9%) en gewicht (gemiddelde percentiele daling van 13%) werd waargenomen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4). idd
Zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging werden bovendien vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4). sm
Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten.
Dosisaanpassingen waren vereist bij 30% van de patiënten, het vaakst in geval van anemie en e
neutropenie. ne
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 2 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies bij pediatrische patiënten.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen Ge
ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 2
Bijwerkingen
die zeer vaak en vaak werden gemeld tijdens klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten Zeer vaak (≥ 1/ 10) - Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10)
Systeem/ orgaanklassen
Bijwerkingen
Infecties en parasitaire aandoeningen
72
Zeer vaak:
Vaak:
Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)
Virale infectie, faryngitis Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis media, tandabces, herpes simplex, urineweginfectie, vaginitis, gastro-enteritis
rd Vaak:
Neoplasma (niet-gespecifieerd) Bloed- en lymfestelselaandoeningen
ee Zeer vaak:
Vaak:
Anemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie
r Endocriene aandoeningen
ist Zeer vaak:
Vaak:
Voedings- en
Hypothyroïdie§ Hyperthyroïdie§, virilisatie
reg stofwisselingsstoornissen Zeer vaak:
Vaak:
Anorexie Hypertriglyceridemie§, hyperurikemie, verhoogde eetlust
ge Psychische stoornissen§ Zeer vaak:
Vaak:
Depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid Zelfmoordgedachten, agressief gedrag, verwardheid, gedragsstoornis, agitatie, slaapwandelen, angst, nervositeit,
Zenuwstelselaandoeningen§
er slaapstoornis, abnormaal dromen, apathie ng
Zeer vaak:
Vaak:
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypo-esthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid t la
Oogaandoeningen Vaak:
Conjunctivitis, pijn in het oog, abnormaal zicht, traanklierafwijking nie
Bloedvataandoeningen Vaak:
Ziekte van Raynaud, flush, bleekheid Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen el
Vaak:
Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoesten, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen idd
Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
sm
Diarree, braken, nausea, abdominale pijn Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn
in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro- oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, e
tandaandoening Lever- en galaandoeningen ne
Vaak:
Abnormale leverfunctie Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Ge
Alopecia, rash
Vaak:
Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring, pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
Nier- en urinewegaandoeningen
Artralgie, myalgie, pijn van het skeletspierstelsel
73
Vaak:
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
Enurese, mictiestoornis, urine-incontinentie
Vaak:
Algemene aandoeningen en
Vrouwelijk: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening Mannelijk: pijn aan de teelballen
rd toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§,
ee malaise, prikkelbaarheid Vaak:
Pijn op de borst, asthenie, oedeem, pijn op de injectieplaats
r Onderzoeken
ist Zeer vaak:
Letsels en intoxicaties
Daling in groeisnelheid (lage lengte en/ of laag gewicht voor de leeftijd)§
reg Vaak:
Gescheurde huid § Zie rubriek 4.4
ge 4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd die tot acute klinische manifestaties heeft geleid.
Echter, zoals gebruikelijk bij elke farmacologisch werkzame stof, wordt het aanbevolen een er symptomatische behandeling in te stellen met frequente controle van de vitale tekenen en nauwlettende observatie van de patiënt. ng 5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN t la
5.1 Farmacodynamische eigenschappen nie
Farmacotherapeutische categorie:
Immunostimulerende stoffen, cytokines en immunomodulerende stoffen, interferonen, interferon-alfa-2b, ATC-code:
L03A B05
Viraferon is een steriel, stabiel preparaat van hoog gezuiverd interferon-alfa-2b dat bereid wordt door el
recombinant-DNA-technieken.
Recombinant interferon-alfa-2b is een wateroplosbaar eiwit met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 19.300 dalton.
Het wordt verkregen uit een kloon van E. coli dat idd
een genetisch geproduceerd plasmide bevat, gekruist met een interferon-alfa-2b-gen van menselijke leukocyten. sm
De activiteit van Viraferon wordt uitgedrukt in IE, 1 mg recombinant interferon-alfa-2b-proteïne stemt overeen met 2,6 x 108 IE.
De Internationale Eenheden worden bepaald door vergelijking van de activiteit van recombinant interferon-alfa-2b met de activiteit van een internationaal referentiepreparaat van humaan leukocyteninterferon, vastgelegd door de Wereldgezondheidsorganisatie. e ne
Interferonen zijn een familie van kleine eiwitmoleculen met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 15.000 tot 21.000 dalton.
Ze worden geproduceerd en afgescheiden door cellen, als reactie op virale infecties of diverse synthetische en biologische inductoren.
Momenteel worden drie belangrijke Ge
klassen geïdentificeerd: alfa, bèta en gamma.
Deze drie categorieën zijn zelf niet homogeen en kunnen diverse moleculaire varianten van interferon omvatten.
Er zijn meer dan 14 genetisch verschillende soorten van humane alfa-interferonen bekend.
Viraferon werd als recombinant interferon-alfa-2b geclassificeerd.
Interferonen oefenen hun cellulaire activiteiten uit door binding met specifieke receptoren op de celmembraan.
Humane interferonreceptoren geïsoleerd uit humane lymfoblastoïde (Daudi-) cellen, blijken zeer asymmetrische eiwitten te zijn.
Ze zijn selectief voor humane interferonen, maar niet voor
74 interferonen van muizen, wat op soortspecificiteit wijst.
Onderzoeken met andere interferonen hebben soortspecificiteit aangetoond.
Echter, sommige apensoorten, zoals resusapen, zijn gevoelig voor farmacodynamische stimulatie na blootstelling aan humane type-1-interferonen.
Uit de resultaten van diverse onderzoeken blijkt dat interferon eenmaal gebonden aan het celmembraan, een complexe reeks intracellulaire reacties op gang brengt, waaronder de inductie van bepaalde enzymen.
Men neemt aan dat dit proces, althans gedeeltelijk, aan de basis ligt van diverse cellulaire reacties op interferon, waaronder inhibitie van virusreplicatie in met een virus geïnfecteerde cellen, onderdrukking
rd van celproliferatie en een aantal immunomodulerende activiteiten, zoals verhoging van de fagocytose door macrofagen en toename van de specifieke cytotoxiciteit van lymfocyten voor targetcellen.
Sommige
ee of al deze activiteiten kunnen bijdragen tot de therapeutische effecten van interferon.
Uit onderzoeken waarbij zowel dierlijke en menselijke celculturen alsook menselijke
r ist tumorxenotransplantaties bij dieren werden gebruikt, blijkt dat recombinant interferon-alfa-2b proliferatie tegengaat.
In vitro blijkt het een aanzienlijke immunomodulerende werking te hebben.
reg Recombinant interferon-alfa-2b inhibeert de virusreplicatie zowel in vitro als in vivo.
Hoewel de exacte antivirale werking niet bekend is, blijkt interferon-alfa-2b het metabolisme van de gastcel te wijzigen.
Daardoor wordt virusreplicatie geïnhibeerd.
Indien replicatie toch voorkomt, kunnen de nieuwe virusdeeltjes de cel niet verlaten.
ge Chronische hepatitis B:
Actuele klinische ervaring met patiënten die interferon-alfa-2b gedurende 4 tot 6 maanden gebruiken,
er toont aan dat de behandeling klaring van het HBV-DNA in het serum tot resultaat kan hebben.
Een verbetering in de leverhistologie werd waargenomen.
Bij volwassen patiënten met verlies van HBeAg en ng HBV-DNA werd een aanzienlijke daling in het ziektecijfer en het sterftecijfer vastgesteld.
Interferon-alfa-2b (6 MIE/ m2 driemaal per week gedurende 6 maanden) werd toegediend aan kinderen t la
met actieve chronische hepatitis B.
Vanwege een methodologisch probleem kon de werkzaamheid niet aangetoond worden.
Bovendien groeiden kinderen behandeld met interferon-alfa-2b minder snel en werden er enkele gevallen van depressie vastgesteld. nie
Chronische hepatitis C:
Bij volwassen patiënten die interferon in combinatie met ribavirine kregen, bedroeg de verkregen aanhoudende-responsratio 47%.
Een betere werkzaamheid werd aangetoond met de combinatie van el
gepegyleerd interferon met ribavirine (een aanhoudende-responsratio van 61% werd bereikt in een studie uitgevoerd bij niet eerder behandelde patiënten met een dosis ribavirine van 10,6 mg/ kg, p < 0,01). idd
Volwassen patiënten:
Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine werd onderzocht in 4 gerandomiseerde Fase III klinische onderzoeken bij 2.552 patiënten met chronische hepatitis C die niet eerder met interferon behandeld werden.
De onderzoeken vergeleken de werkzaamheid van sm
Viraferon wanneer het alleen gebruikt werd of in combinatie met ribavirine.
De werkzaamheid werd gedefinieerd als aanhoudende virologische respons, 6 maanden na het einde van de behandeling.
Patiënten, geselecteerd voor deze onderzoeken, hadden chronische hepatitis C, vastgesteld door een e
positieve HCV-RNA-polymerasekettingreactietest (PCR) (> 100 kopieën/ ml), een leverbiopsie consistent ne
met een histologische diagnose van chronische hepatitis met geen andere oorzaak van de chronische hepatitis, en een abnormale ALT-spiegel in het serum.
Ge
Een dosis van 3 MIE Viraferon werd driemaal per week alleen of in combinatie met ribavirine toegediend.
De meerderheid van de patiënten in deze klinische onderzoeken werd één jaar behandeld.
Alle patiënten werden nog 6 maanden na het einde van de behandeling gevolgd om de aanhoudende virologische respons te bepalen.
Tabel 3 geeft (uit twee onderzoeken) de ratio's voor de aanhoudende virologische respons van behandelingsgroepen die één jaar behandeld werden met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine weer.
Gelijktijdige toediening van Viraferon en ribavirine verdubbelde minstens de werkzaamheid van Viraferon voor de behandeling van chronische hepatitis C bij niet eerder behandelde patiënten.
Het 75 HCV-genotype en de uitgangswaarde van de virusbelasting zijn prognostische factoren waarvan bekend is dat ze de responsratio's beïnvloeden.
De verhoogde responsratio voor de combinatie van Viraferon + ribavirine, in vergelijking met Viraferon alleen, houdt aan in alle subgroepen.
Het relatieve voordeel van de combinatietherapie met Viraferon + ribavirine is bijzonder significant in de subgroep van patiënten die het moeilijkst te behandelen is (genotype 1 en hoge virusbelasting) (Tabel 3).
De responsratio's in deze onderzoeken verhoogden in geval van therapietrouw.
Ongeacht het genotype
rd hadden de patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine kregen en ≥ 80% van hun behandeling kregen een hogere aanhoudende respons 6 maanden na 1 jaar behandeling dan degenen die < 80% van
ee hun behandeling kregen (56% versus 32% in onderzoek C/ I98-580).
Tabel 3
Ratio's voor de aanhoudende virologische respons met Viraferon + ribavirine
r ist (één jaar behandeling) volgens genotype en virale belasting
HCV-genotype
I
I/ R
I/ R
reg
N=503
N=505
N=505
C95-132/ I95-143 C95-132/ I95-143
C/ I98-580
ge Alle genotypes
16%
41%
47%
Genotype 1
9%
29%
33%
Genotype 1
ng
er
≤ 2 miljoen kopieën/ ml Genotype 1
25%
t la
33%
45%
> 2 miljoen kopieën/ ml
3%
nie
27%
29%
Genotype 2/ 3
31%
65%
79%
I Viraferon (3 MIE driemaal
per week)
I/ R Viraferon (3 MIE driemaal per week) + ribavirine (1.000/ 1.200 mg/ dag) el
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn idd
Er zijn twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HIV en HCV besmet zijn.
In totaal, in beide onderzoeken, vertoonden patiënten die Viraferon plus ribavirine kregen minder vaak respons dan patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b met ribavirine kregen.
De respons op de sm
behandeling in beide onderzoeken wordt weergegeven in Tabel 4.
Onderzoek 1 (RIBAVIC; P01017) was een gerandomiseerd, multicenteronderzoek waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (1,5 µg/ kg/ week) e
plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine ne
(800 mg/ dag) kreeg gedurende 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Onderzoek 2 (P02080) was een gerandomiseerd, single-centeronderzoek waarin 95 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet Ge
waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (100 of 150 µg/ week op basis van gewicht) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden, behalve voor patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Tabel 4
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype na Viraferon in combinatie
76 met ribavirine versus gepegyleerd interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn Onderzoek 11 Onderzoek 22 gepegyleerd gepegyleerd interferon- interferon- alfa-2b (100 alfa-2b of Viraferon
rd
(1,5 µg/ kg/
Viraferon
150c µg/ week) (3 MIU TIW)
week) +
(3
MIU TIW) +
p-
+ ribavirine + ribavirine
p-waar-
ee
ribavirine ribavirine (800 mg) (800 mg)
waar- dea
(800-
(800-
1.200 mg) d 1.200 mg) d deb Alle
27% (56/ 205) 20% (41/ 205) 0,047 44% (23/ 52)
21% (9/ 43)
0,017
r Genotype 1,
17% (21/ 125)
6% (8/ 129)
0,006 38% (12/ 32)
7% (2/ 27)
0,007
ist 4 Genotype 2,
44% (35/ 80)
43% (33/ 76)
0,88
53% (10/ 19)
47% (7/ 15)
0,730
reg 3
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = driemaal per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel chi-kwadraat test.
ge b: p-waarde op basis van de chi-kwadraat test. c: patiënten < 75 kg kregen 100 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b. d: ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60-75 kg en 1.200 mg voor patiënten
1 > 75 kg. er ng Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
JAMA 2004; 292(23):
2839-2848.
2 Laguno M, Murillas J, Blanco J. L et al.
AIDS 2004; 18(13):
F27-F36.
Recidiverende patiënten:
Een totaal van 345 patiënten die een recidief doormaakten met interferon- t la
alfa, werden in twee klinische onderzoeken behandeld met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
De toevoeging van ribavirine aan Viraferon vertienvoudigde bij deze patiënten de werkzaamheid van Viraferon alleen voor de behandeling van chronische hepatitis C (48,6% versus nie
4,7%).
De verhoogde werkzaamheid omvatte verlies van HCV in het serum (< 100 kopieën/ ml door PCR), verbetering van de hepatische inflammatie en normalisatie van de ALT-spiegel en bleef aanhouden bij de bepaling 6 maanden na het einde van de behandeling. el
Gegevens over werkzaamheid op lange termijn In een brede studie werden 1.071 patiënten betrokken na behandeling tijdens een voorafgaande studie idd
met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b of niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b/ ribavirine om de duurzaamheid van de aanhoudende virologische respons te evalueren en de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten te beoordelen.
462 patiënten vervolledigden ten minste 5 jaar sm
langetermijn follow-up en slechts 12 aanhoudende responders van de 492 recidiveerden tijdens deze studie.
De Kaplan-Meier schatting voor constante aanhoudende respons over 5 jaar voor alle patiënten is e
97% met een 95% betrouwbaarheidsinterval van [95%, 99%].
SVR na behandeling van chronische HCV met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder ne
ribavirine) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en klinische 'genezing 'van chronische HCV.
Nochtans sluit dit het voorkomen van hepatische effecten bij patiënten met cirrose (waaronder levercarcinoom) niet uit.
Ge
Klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten met chronische hepatitis C:
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en detecteerbaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week toegediend in combinatie met 15 mg/ kg ribavirine per dag gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-upperiode van zes maanden na behandeling.
In totaal waren 118 patiënten betrokken:
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1, 64% ≤ 12 jaar.
77 De betrokken populatie bestond hoofdzakelijk uit kinderen met milde tot matige hepatitis C.
Aanhoudende virologische responsratio’ s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/risico van de combinatie ribavirine en interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8).
Studieresultaten worden samengevat in Tabel 5.
rd Tabel 5
Virologische respons: niet eerder behandelde pediatrische patiënten 3 MIE/m2 Viraferon driemaal per week
ee + ribavirine 15 mg/kg/dag
r ist Totale Respons1 (n=118)
54 (46%) *
Genotype 1 (n=92)
33 (36%) *
reg Genotype 2/3/4 (n=26) * Aantal (%) patiënten
21 (81%) *
ge 1.Gedefinieerd als HCV-RNA lager dan de detectielimiet door middel van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test op het einde van de behandeling en tijdens de follow-upperiode
5.2 Farmacokinetische eigenschappen er De farmacokinetiek van Viraferon werd bestudeerd bij gezonde vrijwilligers, na toediening van een ng enkelvoudige dosis van 5 miljoen IE/m² en 10 miljoen IE subcutaan, 5 miljoen IE/m² intramusculair en intraveneus als infuus over een periode van 30 minuten.
De gemiddelde serumconcentratie van interferon was vergelijkbaar na subcutane en intramusculaire injectie.
Cmax werd 3 tot 12 uur na de laagste dosis t la
vastgesteld en 6 tot 8 uur na de hoogste dosis.
De eliminatiehalfwaardetijden van interferoninjecties bedroegen ongeveer twee tot drie uur respectievelijk zes tot zeven uur.
16 uur en 24 uur na injectie respectievelijk, lagen de serumconcentraties beneden de detectiegrens.
De biologische beschikbaarheid nie
bedroeg meer dan 100% zowel na subcutane als intramusculaire toediening.
Na intraveneuze toediening bereikte de serumconcentratie van interferon een maximum (135 tot 273 IE/ml) aan het einde van het infuus.
Daarna verminderde de concentratie iets sneller dan bij el
subcutane of intramusculaire toediening van het geneesmiddel en daalde vier uur na het infuus tot onder de detectiegrens.
De eliminatiehalfwaardetijd bedroeg ongeveer 2 uur. idd
De urinespiegels van interferon bleven bij elk van de drie toedieningswegen onder de detectiegrens. sm
Kinderen en adolescenten:
De farmacokinetische eigenschappen na herhaalde dosering voor Viraferon injectie en ribavirine capsules bij kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C tussen 5 en 16 jaar worden samengevat in Tabel 6.
De farmacokinetische eigenschappen voor Viraferon en e
ribavirine (dosis-genormaliseerd) zijn bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen. ne
Tabel 6.
Gemiddelde (% VC) farmacokinetische parameters na herhaalde dosering voor Viraferon en ribavirine wanneer toegediend aan kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C Ge
Parameter
Ribavirine
Viraferon
15
mg/kg/dag in
3 MIE/m2
driemaal per week
2 afzonderlijke doses (n = 17)
(n = 54)
Tmax (uur)
1,9 (83)
5,9 (36)
Cmax (ng/ml)
3.275 (25)
51 (48)
AUC *
29.774 (26)
622 (48)
Schijnbare klaring l/uur/kg
0,27 (27)
Niet uitgevoerd
78
*AUC12 [oppervlakte onder de curve] (ng. uur/ ml) voor ribavirine; AUC0-24 (IE. uur/ ml) voor Viraferon
Interferonneutraliserende factoren werden onderzocht aan de hand van serummonsters van patiënten die Viraferon kregen toegediend in klinische onderzoeken uitgevoerd door Schering-Plough.
Interferonneutraliserende factoren zijn antilichamen die de antivirale activiteit van interferon neutraliseren.
De klinische incidentie van neutraliserende factoren bij systemisch behandelde kanker- en chronische hepatitispatiënten bedroeg respectievelijk 2,9 en 6,2%.
De detecteerbare titers waren in nagenoeg alle gevallen laag en konden niet consequent worden toegeschreven aan een verminderde
rd respons of andere auto-immuunverschijnselen.
Bij patiënten met hepatitis werd geen verlies van activiteit vastgesteld, waarschijnlijk vanwege de lage concentraties.
ee 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
r Hoewel algemeen aangenomen wordt dat interferon soortspecifiek is, werden toxicologische
ist onderzoeken uitgevoerd bij dieren.
Injecties van menselijk recombinant interferon-alfa-2b gedurende maximaal drie maanden brachten geen toxische eigenschappen bij muizen, ratten en konijnen aan het
reg licht.
Cynomolgusapen die dagelijks een dosis van 20 x 106 IE/ kg/ dag toegediend kregen gedurende 3 maanden, vertoonden geen opvallende toxiciteit.
Toxiciteit werd aangetoond bij apen die 100 x 106 IE/ kg/ dag gedurende 3 maanden toegediend kregen.
ge Er werden afwijkingen in de menstruatiecyclus vastgesteld bij gebruik van interferon in onderzoeken met niet-humane primaten (zie rubriek 4.4).
er De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren geven aan dat recombinant interferon-alfa-2b geen teratogeen effect heeft bij ratten of konijnen.
Er werd ook geen ongunstig effect op de zwangerschap, de ng ontwikkeling van de foetus of het voortplantingsvermogen van de nakomelingen van behandelde ratten vastgesteld.
Interferon-alfa-2b vertoonde vruchtafdrijvende effecten in Macaca mulatta (resusapen) met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/m2.
Abortus werd t la
in alle dosisgroepen waargenomen (7,5 miljoen, 15 miljoen en 30 miljoen IE/ kg), en was statistisch significant versus controle in groepen met matige en hoge dosis (overeenkomend met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2).
Van hoge doses van de andere vormen van interferon-alfa en -bèta is het echter bekend dat ze dosisafhankelijke anovulatoire en nie
vruchtafdrijvende effecten hebben bij resusapen.
Mutageniteitsonderzoeken met interferon-alfa-2b brachten geen bijwerkingen aan het licht. el
Er werden geen studies uitgevoerd bij jonge dieren om de effecten van de behandeling met interferon- alfa-2b op de groei, de ontwikkeling, de seksuele ontwikkeling en het gedrag te onderzoeken (zie idd
rubriek 4.4 en de samenvatting van de productkenmerken van Rebetol als Viraferon in combinatie met ribavirine moet worden toegediend). sm
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS e
6.1 Lijst van hulpstoffen ne
Glycine, Watervrij dinatriumfosfaat, Ge
Natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, Humaan albumineoplossing, Oplosmiddel: water voor injecties.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6.
79 6.3 Houdbaarheid
3 jaar
Na reconstitutie: onmiddellijk gebruik wordt aanbevolen.
De chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik werd echter aangetoond gedurende 24 uur bij 25 °C.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
rd Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
ee Niet in de vriezer bewaren.
Binnen de houdbaarheidsperiode kan, om transport en/ of om ambulant gebruik te vergemakkelijken kan het ongeopende product worden bewaard bij of beneden 25 °C gedurende maximaal 4 weken vóór
r ist gebruik.
Indien het product niet wordt gereconstitueerd binnen 4 weken, kan het niet verder worden bewaard in de koelkast voor een nieuwe periode en moet het dus worden weggegooid.
reg 6.5 Aard en inhoud van de verpakking
24 mg poeder (overeenkomend met 10 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (butylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen)
ge en 1 ml water voor injecties in een ampul (type I glas) met 1 injectiespuit, 2 injectienaalden en 1 reinigingsdoekje.
Verpakkingsgrootten van 1 en 10.
Of er ng 24 mg poeder (overeenkomend met 10 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (butylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen) t la
en 1 ml water voor injecties in een ampul (type I glas).
Verpakkingsgrootten van 6.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht. nie
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een el
geschikte doseringsvorm en sterkte kiest. idd
Reconstitutie van Viraferon, poeder voor oplossing voor injectie, voor parenterale toediening:
Viraferon wordt geleverd als een poeder met een sterkte van 10 miljoen IE/ ml voor eenmalig gebruik.
Injectieflacons moeten gereconstitueerd worden met 1 ml water voor injecties.
De bereide oplossingen zijn isotoon voor parenterale toediening. sm
Geschikte voorzorgsmaatregelen dienen genomen te worden tijdens de reconstitutie om microbiële contaminatie te vermijden (zie bijsluiter). e ne
Injecteer met een steriele injectiespuit en injectienaald 1 ml water voor injecties in de injectieflacon met Viraferon.
Zachtjes schudden om de volledige oplossing van het poeder te bewerkstelligen.
De juiste dosis wordt met een steriele injectiespuit uit de injectieflacon opgezogen en geïnjecteerd.
Ge
Zoals voor alle parenterale geneesmiddelen, inspecteer de gereconstitueerde oplossing vóór de toediening visueel op de aanwezigheid van deeltjes en verkleuring.
De bereide oplossing moet helder en kleurloos zijn.
Gedetailleerde instructies voor subcutaan gebruik van het product worden bij de bijsluiter geleverd (zie “ Hoe Viraferon zelf toe te dienen”).
80 Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
SP Europe Stallestraat 73
rd B-1180 Brussel België
ee 8.
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
r ist EU/ 1/ 99/ 128/ 006 EU/ 1/ 99/ 128/ 007
reg EU/ 1/ 99/ 128/ 008
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN
ge DE VERGUNNING
Datum van eerste vergunning:
9 maart 2000 Datum van laatste hernieuwing:
23 mei 2005 er ng 10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST t la
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/ nie el idd
Ge
ne
e
sm
81 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Viraferon 3 miljoen IE/ 0,5 ml oplossing voor injectie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén injectieflacon Viraferon, oplossing voor injectie, injectieflacon voor eenmalig gebruik,
rd bevat 3 miljoen IE recombinant interferon-alfa-2b geproduceerd in E. coli door recombinant DNA- technologie, in 0,5 ml oplossing.
ee Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
r ist 3.
FARMACEUTISCHE VORM
reg Oplossing voor injectie De oplossing is helder en kleurloos.
ge 4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
er Chronische hepatitis B:
Behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis B geassocieerd ng met aangetoonde hepatitis B virale replicatie (aanwezigheid van HBV-DNA en HBeAg), een verhoogde alanine-aminotransferase (ALT)-spiegel en een histologisch aangetoonde actieve leverinflammatie en/ of - fibrose. t la
Chronische hepatitis C:
Volwassen patiënten: nie
Viraferon is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis C die verhoogde transaminasen hebben zonder leverdecompensatie en die positief zijn voor serum HCV-RNA of serum anti-HCV (zie rubriek 4.4). el
Voor deze indicatie wordt Viraferon het beste gebruikt in combinatie met ribavirine. idd
Kinderen en adolescenten:
Viraferon is bedoeld voor gebruik, in combinatie met ribavirine, voor de behandeling van niet eerder behandelde kinderen en adolescenten van 3 jaar en ouder met chronische hepatitis C, zonder leverdecompensatie, die positief zijn voor serum HCV-RNA.
De beslissing om met de behandeling te sm
starten dient genomen te worden na geval per geval bekeken te hebben, rekening houdend met tekenen van progressie van de ziekte, zoals leverontsteking en fibrose, alsook prognostische factoren voor de respons, het HCV-genotype en de virale belasting.
Het verwachte voordeel van de behandeling moet e
worden afgewogen tegen de bevindingen over de veiligheid die werden vastgesteld bij pediatrische ne
patiënten in klinische studies (zie rubrieken 4.4, 4.8 en 5.1).
4.2 Dosering en wijze van toediening Ge
De behandeling mag alleen gestart worden door een arts met ervaring in de behandeling van de ziekte.
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
Indien bijwerkingen optreden gedurende de behandeling met Viraferon voor om het even welke indicatie, pas de dosering aan of onderbreek de behandeling tijdelijk tot deze bijwerkingen verminderen.
In geval van hardnekkige of terugkerende intolerantie na adequate dosisaanpassing, of indien de ziekte verergert, 82 zet de behandeling met Viraferon stop.
Bij een onderhoudsbehandeling met subcutane toediening kan de arts beslissen of de patiënt zich zelf de dosis toedient.
Chronische hepatitis B:
De aanbevolen dosis ligt tussen 5 tot 10 miljoen IE, subcutaan toegediend, driemaal per week (om de andere dag) gedurende 4 tot 6 maanden.
De toegediende dosis moet gereduceerd worden met 50% als hematologische afwijkingen optreden (witte bloedcellen < 1.500/ mm3, granulocyten < 1.000/ mm3, trombocyten < 100.000/ mm3).
De
rd behandeling moet stopgezet worden in geval van ernstige leukopenie (< 1.200/ mm3), ernstige neutropenie (< 750/ mm3) of ernstige trombocytopenie (< 70.000/ mm3).
ee Zet de behandeling met Viraferon stop indien geen verbetering wordt waargenomen wat betreft HBV- DNA in het serum na drie tot vier maanden behandeling (met de maximaal getolereerde dosis).
Dit geldt
r voor alle patiënten.
ist Chronische hepatitis C:
Een dosis van 3 miljoen IE Viraferon wordt driemaal per week (om de andere
reg dag) subcutaan aan volwassen patiënten toegediend, als monotherapie of in combinatie met ribavirine.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten:
Een dosis van 3 miljoen IE/ m2 interferon-alfa-2b wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan toegediend, in combinatie met ribavirine capsules of
ge drank elke dag samen met voedsel oraal toegediend in twee afzonderlijke doses ('s ochtends en 's avonds).
er (Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor de dosis van ribavirine-capsules en de richtlijnen voor de dosisaanpassing voor de combinatietherapie.
Voor pediatrische patiënten die ng < 47 kg wegen of geen tabletten kunnen slikken, zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine drank). t la
Recidiverende patiënten (volwassenen):
Viraferon wordt toegediend in combinatie met ribavirine. nie
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 6 maanden behandeling, is het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende 6 maanden. el
Niet eerder behandelde patiënten:
Volwassenen:
De werkzaamheid van Viraferon wordt verbeterd in combinatie met ribavirine.
Viraferon idd
alleen moet toegediend worden voornamelijk in geval van intolerantie of contra-indicatie voor ribavirine.
Viraferon in combinatie met ribavirine:
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 12 maanden behandeling, is sm
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende tenminste 6 maanden. e
De behandeling moet voortgezet worden gedurende een volgende periode van 6 maanden (d. w. z. een ne
totaal van 12 maanden) bij patiënten die na 6 maanden een negatieve HCV-RNA hebben vertoond, en met een viraal genotype 1 (bepaald met een monster vóór de start van de behandeling) en met een hoge virale belasting vóór de start van de behandeling.
Ge
Men moet met andere negatieve prognostische factoren (leeftijd > 40 jaar, mannelijk geslacht, septale fibrose) rekening houden, wanneer men beslist de behandeling tot 12 maanden voort te zetten.
Tijdens klinische onderzoeken vertoonden patiënten die geen virologische respons hadden na 6 maanden behandeling (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet) geen aanhoudende virologische respons (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet zes maanden na het einde van de behandeling).
83 Viraferon alleen:
De optimale duur van behandeling met Viraferon alleen is nog niet volledig vastgesteld, maar een therapie van 12 tot 18 maanden wordt geadviseerd.
Het wordt aanbevolen dat patiënten gedurende tenminste 3 tot 4 maanden met Viraferon alleen behandeld worden, waarna de HCV-RNA-status bepaald moet worden.
De behandeling moet voortgezet worden bij patiënten die een negatieve HCV-RNA vertonen.
rd Kinderen en adolescenten:
De werkzaamheid en veiligheid van Viraferon in combinatie met ribavirine werd bestudeerd bij kinderen en adolescenten die niet eerder behandeld werden voor chronische
ee hepatitis C.
Genotype 1:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt één jaar.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat
r ist patiënten die geen virologische respons vertonen na 12 weken behandeling, een blijvende virologische respons zullen ontwikkelen (negatieve voorspelbare waarde 96%).
Virologische respons wordt gedefinieerd als de afwezigheid van detecteerbaar HCV-RNA na 12 weken behandeling.
De behandeling
reg moet bij deze patiënten stopgezet worden.
Genotype 2/ 3:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt 24 weken.
Virologische respons na 1 jaar behandeling en 6 maanden follow-up bedroeg 36% voor genotype 1 en
ge 81% voor genotype 2/ 3/ 4.
Viraferon kan toegediend worden met een steriele glazen of plastic wegwerpinjectiespuit.
4.3
Contra-indicaties
ng
er
- Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
- Een voorgeschiedenis van reeds bestaande ernstige hartaandoeningen, bijvoorbeeld een niet-
t la
gecontroleerde congestieve hartinsufficiëntie, recent myocardinfarct, ernstige ritmestoornissen.
- Ernstige stoornis van de nier- of leverfunctie, met inbegrip van stoornissen veroorzaakt door
metastasen. nie
- Epilepsie en/ of aangetaste functie van het centraal zenuwstelsel (CZS) (zie rubriek 4.4)
- Chronische hepatitis met gedecompenseerde levercirrose.
- Chronische hepatitis bij patiënten die recentelijk behandeld werden of onder behandeling zijn met
immunosuppressiva, met uitzondering van korte termijn "corticosteroid withdrawal". el
- Auto-immune hepatitis; of voorgeschiedenis van auto-immuunziekten; personen die een
transplantaat onder immunosuppressie kregen. idd
- Reeds bestaande schildklieraandoening, tenzij deze aandoening onder controle kan worden
gehouden met een conventionele behandeling.
Kinderen en adolescenten: sm
- Bestaan of voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige
depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging. e
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als ne
interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
Ge
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor alle patiënten:
Psychiatrische effecten en centraal zenuwstelsel (CZS):
Ernstige effecten op het CZS, in het bijzonder depressie, zelfmoordgedachten en zelfmoordpoging werden waargenomen bij sommige patiënten tijdens een behandeling met Viraferon, en zelfs na stopzetting van de behandeling voornamelijk tijdens de follow-upperiode van 6 maanden.
Bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met Viraferon in combinatie met ribavirine werden zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 84 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid).
Andere effecten op het CZS waaronder agressief gedrag (soms gericht op anderen), verwardheid en veranderingen van de mentale toestand werden waargenomen met alfa-interferonen.
Patiënten dienen nauwlettend gevolgd te worden op tekenen of symptomen van psychiatrische stoornissen.
Indien dergelijke symptomen optreden, moet de voorschrijvende arts de potentiële ernst van deze bijwerkingen voor ogen houden en moet de noodzaak voor een geschikte therapeutische behandeling overwogen worden.
Indien de psychiatrische symptomen aanhouden of verergeren, of indien zelfmoordgedachten
rd worden vastgesteld, wordt aanbevolen de behandeling met Viraferon stop te zetten en de patiënt te volgen, met psychiatrische interventie zoals aangewezen.
ee Patiënten met bestaande of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen:
Als een behandeling met interferon-alfa-2b noodzakelijk wordt geacht bij volwassen patiënten met een
r bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen, mag deze pas worden ingesteld nadat
ist een geschikte geïndividualiseerde diagnostische en therapeutische aanpak van de psychiatrische stoornis werd verzekerd.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij kinderen en adolescenten met een bestaan of
reg voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxis)
ge op interferon-alfa-2b werden zelden vastgesteld tijdens de behandeling met Viraferon.
Indien zich een dergelijke reactie voordoet, onderbreek de behandeling en start onmiddellijk een aangepaste therapie.
Bij voorbijgaande rash is stopzetting van de behandeling niet noodzakelijk.
er Bij matige tot ernstige bijwerkingen kan een aanpassing van de dosering noodzakelijk zijn en in sommige gevallen moet de behandeling met Viraferon worden beëindigd.
Elke patiënt die gedurende een ng behandeling met Viraferon een afwijking van de leverfunctie vertoont, moet nauwlettend gevolgd worden en de behandeling moet worden stopgezet indien de tekenen en symptomen verergeren. t la
Hypotensie kan tijdens de behandeling met Viraferon of tot twee dagen na de therapie voorkomen.
Een ondersteunende behandeling kan noodzakelijk zijn. nie
Voldoende vloeistof moet worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met Viraferon daar bij enkele patiënten hypotensie, gerelateerd aan vochtdepletie, is waargenomen.
Vochttoediening kan dus noodzakelijk zijn. el
Aangezien koorts geassocieerd kan zijn met de griepachtige verschijnselen die vaak worden vastgesteld gedurende een behandeling met interferon, moeten andere oorzaken van aanhoudende koorts uitgesloten idd
worden.
Viraferon moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met een verzwakte medische conditie, zoals bij een voorgeschiedenis van longaandoening (bijv. chronische obstructieve longaandoening) of sm
diabetes mellitus, neigend naar ketoacidose.
Voorzichtigheid moet ook betracht worden bij patiënten met stollingsstoornissen (bijv. tromboflebitis, longembolie) of ernstige myelosuppressie. e
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij ne
patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.5).
Bij elke patiënt die koorts, hoest, Ge
dyspnoe of andere respiratoire symptomen vertoont, moet een röntgenfoto van de thorax gemaakt worden.
Indien op deze röntgenfoto van de thorax longinfiltratie zichtbaar is of er een bewijs van longfunctiefalen is, moet de patiënt nauwlettend gevolgd worden.
Indien nodig, zet de behandeling met interferon-alfa stop.
Alhoewel dit vooral werd gemeld bij met interferon-alfa behandelde patiënten met chronische hepatitis C, werden deze bijwerkingen ook gemeld bij patiënten met kanker behandeld met interferon-alfa.
Onmiddellijke stopzetting van de toediening van interferon-alfa en behandeling met corticosteroïden lijken bij te dragen tot het verdwijnen van de pulmonale bijwerkingen.
85 Oculaire bijwerkingen (zie rubriek 4.8), inclusief retinale bloedingen, wattenachtige vlekken op de retina en obstructie van de retinale arterie of ader werden in zeldzame gevallen gerapporteerd na behandeling met alfa-interferonen.
Alle patiënten zouden een basisoogonderzoek moeten ondergaan.
Elke patiënt die klachten heeft over wijzigingen in gezichtsscherpte of gezichtsveld of andere oftalmologische symptomen tijdens de behandeling met Viraferon, moet onmiddellijk een volledig oogonderzoek ondergaan.
Periodieke oogonderzoeken tijdens de behandeling met Viraferon worden in het bijzonder aanbevolen bij patiënten met afwijkingen die geassocieerd kunnen worden met retinopathie zoals diabetes mellitus of hypertensie.
Het is aangeraden de behandeling met Viraferon te stoppen bij patiënten
rd die nieuwe of steeds erger wordende oftalmologische stoornissen ontwikkelen.
ee Bij hogere doses zijn ernstige bewustzijnsdaling en coma, waaronder gevallen van encefalopathie, vastgesteld bij enkele patiënten, meestal bejaarden.
Alhoewel deze effecten meestal reversibel zijn, nam een volledig herstel bij sommige patiënten tot drie weken in beslag.
Zeer zelden traden convulsies op na
r ist behandeling met hoge doses Viraferon.
Volwassen patiënten met een voorgeschiedenis van congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en/ of
reg voorgaande of bestaande ritmestoornissen, die met Viraferon behandeld worden, moeten nauwlettend gevolgd worden.
Het wordt aanbevolen dat patiënten met een reeds bestaande hartafwijking en/ of diegenen die in een gevorderd stadium van kanker zijn, routinematig een ECG ondergaan, zowel vóór als tijdens de behandeling.
Hartritmestoornissen (vooral supraventriculair) reageren gewoonlijk op
ge conventionele therapie, maar het kan noodzakelijk zijn de behandeling met Viraferon te stoppen.
Er zijn geen gegevens bij kinderen of adolescenten met een voorgeschiedenis van hartziekte.
er Hypertriglyceridemie en verergering van hypertriglyceridemie, soms ernstig, is waargenomen.
Het wordt daarom aangeraden de lipidenconcentraties te controleren. ng Aangezien gemeld is dat interferon-alfa reeds bestaande psoriasisaandoeningen en sarcoïdose verergerde, wordt het gebruik van Viraferon bij patiënten met psoriasis of sarcoïdose alleen aangeraden als het t la
potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico.
Preliminaire gegevens wijzen erop dat er mogelijk een verband is tussen een behandeling met nie
interferon-alfa en een verhoogde afstoting van niertransplantaten.
Afstoting van levertransplantaten werd eveneens gemeld.
De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten werd gemeld tijdens behandeling met el
alfa-interferonen.
Patiënten met aanleg voor het ontwikkelen van auto-immuunziekten kunnen een verhoogd risico lopen.
Patiënten met tekenen of symptomen die geassocieerd worden met auto- idd
immuunziekten moeten nauwlettend worden geëvalueerd, en de voordeel-risicoverhouding voor het voortzetten van de behandeling met interferon moet opnieuw worden beoordeeld (zie ook rubriek 4.4 Chronische hepatitis C, monotherapie (schildklierafwijkingen) en rubriek 4.8).
Gevallen van het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) zijn gemeld bij patiënten met sm
chronische hepatitis C die werden behandeld met interferon.
Dit syndroom is een granulomateuze inflammatoire ziekte die de ogen, het gehoorsysteem, het hersenvlies en de huid aantast.
Als het VKH- syndroom wordt vermoed, moet antivirale therapie worden gestopt en corticosteroïdentherapie worden e
besproken (zie rubriek 4.8). ne
Zet de behandeling met Viraferon stop bij patiënten met chronische hepatitis waarvan de parameters duiden op een verlenging van de coagulatie, wat kan wijzen op leverdecompensatie.
Ge
Chronische hepatitis C:
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
Alle patiënten uit de chronische-hepatitis-C-studies ondergingen een leverbiopsie vooraleer ze in de studie geïncludeerd werden, maar in bepaalde gevallen (bijv. patiënten met genotype 2 en 3) is behandeling zonder histologische bevestiging mogelijk.
Recente behandelingsrichtlijnen moeten
86 geraadpleegd worden om na te gaan of leverbiopsie noodzakelijk is vóór het begin van de behandeling.
Monotherapie:
Zelden ontwikkelden volwassen patiënten behandeld met Viraferon voor chronische hepatitis C schildklierafwijkingen, hetzij hyper- of hypothyroïdie.
In klinische onderzoeken waarbij de behandeling met Viraferon werd toegepast, ontwikkelde 2,8% van de patiënten schildklierafwijkingen.
De afwijkingen konden onder controle worden gehouden door een conventionele behandeling van schildklierdisfunctie.
Het mechanisme waarmee Viraferon de functie van de schildklier wijzigt is niet
rd bekend.
Bepaal de serumspiegels van het Thyroïd Stimulerend Hormoon (TSH) vóór de behandeling van chronische hepatitis C met Viraferon.
Elke schildklierafwijking die op dat moment gevonden wordt, moet
ee behandeld worden met een conventionele behandeling.
De behandeling met Viraferon kan gestart worden indien de TSH-spiegels binnen normale waarden gehouden kunnen worden met medicatie.
Controleer de TSH-spiegels indien de patiënt gedurende de behandeling met Viraferon symptomen ontwikkelt die
r ist wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie.
In geval van een schildklierdisfunctie kan de behandeling met Viraferon worden voortgezet indien de TSH-spiegels met medicatie binnen normale waarden kunnen worden gehouden.
Stopzetting van de behandeling met Viraferon heeft geen reversibel effect op de
reg schildklierdisfunctie die tijdens de behandeling optreedt (zie ook Kinderen en adolescenten, Monitoring van de schildklier).
ge Bijkomende monitoring specifiek voor kinderen en adolescenten Monitoring van de schildklier:
Ongeveer 12% van de kinderen die met interferon-alfa-2b en ribavirine behandeld werd, ontwikkelde een verhoging van TSH.
Nog eens 4% vertoonde een voorbijgaande daling beneden de onderste grens van de normale waarde.
Vooraleer met een behandeling met
er Viraferon te starten, moeten de TSH-waarden geëvalueerd worden, en ingeval een schildklierstoornis wordt vastgesteld, moet deze met een conventionele therapie behandeld worden.
Een behandeling met ng Viraferon mag opgestart worden indien de TSH-waarden door medicatie binnen de normale waarden kunnen behouden worden.
Schildklierdisfunctie werd waargenomen tijdens de behandeling met interferon-alfa-2b en ribavirine.
Indien schildklierstoornissen worden gedetecteerd, dient de t la
schildklierstatus van de patiënt geëvalueerd en behandeld te worden zoals klinisch is aangewezen.
Kinderen en adolescenten moeten om de 3 maanden gecontroleerd worden op tekenen van schildklierdisfunctie (bijv.
TSH). nie
Groei en ontwikkeling:
Tijdens een 1 jaar durende behandelingskuur werd een daling in de lineaire groeisnelheid (gemiddelde percentiele daling van 9%) en een daling in de snelheid van de gewichtstoename (percentiel gemiddelde daling van 13%) genoteerd.
Een algemene omkering in deze el
tendens werd waargenomen tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na behandeling.
Op basis van tussentijdse gegevens uit een langetermijn follow-upstudie vertoonden nochtans 12 (14%) kinderen idd
op 84 een percentiele daling in de lineaire groeisnelheid van > 15, van wie 5 (6%) kinderen een percentiele daling van > 30 hadden, hoewel ze al meer dan 1 jaar met de behandeling waren gestopt.
Er zijn geen gegevens beschikbaar van langetermijneffecten op de groei en ontwikkeling, en op de seksuele ontwikkeling.
Bovendien hebben preklinische resultaten met betrekking tot juveniele sm
toxiciteit een lichte, dosisgerelateerde daling aangetoond van de totale groei van pasgeboren ratten die ribavirine kregen toegediend (zie rubriek 5.3).
Daarom moet de risico/ batenverhouding van het gecombineerde gebruik van interferon-alfa-2b en ribavirine beoordeeld worden bij jonge kinderen e
alvorens met de behandeling te starten.
Artsen wordt aangeraden de groei te volgen van kinderen die ne
ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b gebruiken.
HCV/ HIV Co-infectie:
Patiënten die gelijktijdig besmet zijn met HCV/ HIV en een hoogactieve Ge
antiretrovirale therapie (HAART) krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen om lactaatacidose te ontwikkelen.
Voorzichtigheid is geboden indien Viraferon en ribavirine aan de HAART worden toegevoegd (zie samenvatting van de productkenmerken van ribavirine).
Patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen, zouden een verhoogd risico kunnen lopen om anemie te ontwikkelen.
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn, en een gevorderde cirrose hebben, en HAART krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen op leverdecompensatie en de dood.
Toevoeging van alfa- interferonen alleen of in combinatie met ribavirine kan het risico bij deze deelgroep verhogen.
87 Dentale en periodontale stoornissen:
Dentale en periodontale stoornissen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met de combinatie van Viraferon en ribavirine.
Patiënten moeten hun tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig een tandonderzoek laten doen.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als deze reactie optreedt, moeten ze worden geadviseerd hun mond nadien grondig te spoelen.
rd Laboratoriumbepalingen:
Standaard hematologiebepalingen en bloedchemie (volledige en differentiële bloedbeeldbepaling,
ee bloedplaatjestelling, elektrolyten, leverenzymen, eiwitspectrum, serumbilirubine en serumcreatinine) moeten bij alle patiënten uitgevoerd worden vóór en tijdens een systemische behandeling met Viraferon.
r ist Bij de behandeling van hepatitis B of C is het aanbevolen testschema: week 1, 2, 4, 8, 12 en 16 en vervolgens om de maand gedurende de behandeling.
Indien ALT (SGPT) toeneemt tot 2 maal, of tot meer dan 2 maal de beginwaarde tijdens de behandeling met Viraferon, mag de behandeling worden
reg voortgezet tenzij tekenen en symptomen van leverfalen worden waargenomen.
Tijdens deze verhoging van de ALT-spiegel (SGPT) moeten om de 2 weken de volgende leverfunctietesten uitgevoerd worden:
ALT (SGPT), protrombinetijd, alkalische fosfatasen, albumine en bilirubine.
ge Effect op de vruchtbaarheid:
Interferon kan de vruchtbaarheid verminderen (zie rubrieken 4.6 en 5.3).
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
er Bij gelijktijdig gebruik van narcotica, hypnotica of sedativa en Viraferon moet de grootste ng voorzichtigheid in acht worden genomen.
Interacties van Viraferon met andere geneesmiddelen zijn niet volledig onderzocht.
Voorzichtigheid is t la
geboden wanneer Viraferon wordt toegediend in combinatie met andere mogelijk myelosuppressieve middelen. nie
Interferonen kunnen het oxidatieve metaboliseringsproces beïnvloeden.
Men moet hiermee rekening houden bij een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die volgens deze weg worden gemetaboliseerd zoals de xanthinederivaten theofylline of aminofylline.
Bij gelijktijdige behandeling met xanthinederivaten moeten de serumspiegels van theofylline worden gevolgd en de dosering indien nodig el
worden aangepast. idd
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.4). sm
(Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.) e ne
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Voorzichtigheid is Ge
geboden bij het gebruik van Viraferon bij vruchtbare mannen.
Verminderde oestradiol- en progesteronconcentraties in het serum werden gemeld bij vrouwen behandeld met humaan leukocyteninterferon.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van interferon-alfa-2b bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Viraferon mag alleen gebruikt worden gedurende de zwangerschap indien het potentiële gunstige effect opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
88 Het is niet bekend of de bestanddelen van dit geneesmiddel in de moedermelk worden uitgescheiden.
Vanwege het risico op bijwerkingen bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, moet de borstvoeding onderbroken worden voordat de behandeling gestart wordt.
Combinatietherapie met ribavirine:
Ribavirine veroorzaakt ernstige geboorteafwijkingen indien toegediend tijdens de zwangerschap.
Therapie met ribavirine is gecontraïndiceerd bij vrouwen die zwanger zijn.
Men moet uiterst voorzichtig zijn zwangerschap te voorkomen bij vrouwelijke patiënten of partners van mannelijke patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine innemen.
Vruchtbare
rd vrouwen en hun partners moeten beiden effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de vier maanden na het einde van de behandeling.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke
ee partners moeten beiden een effectief contraceptivum gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de zeven maanden na het einde van de behandeling (zie Ribavirine SPC).
r ist 4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Patiënten moeten geïnformeerd worden dat zij vermoeidheid, slaperigheid of verwardheid kunnen
reg ontwikkelen gedurende de behandeling met Viraferon, en daarom wordt het aangeraden dat zij geen voertuigen besturen of machines bedienen.
4.8 Bijwerkingen
ge Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor bijwerkingen die met ribavirine geassocieerd zijn als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden. er ng Tijdens klinische onderzoeken met een uitgebreide reeks indicaties en een groot aantal doses (van 6 MIE/ m²/ week bij haarcelleukemie tot 100 MIE/ m²/ week bij melanoom) waren de frequentst gerapporteerde bijwerkingen koorts, vermoeidheid, hoofdpijn en myalgie.
Koorts en vermoeidheid t la
bleken vaak reversibel te zijn binnen 72 uur na de onderbreking of de stopzetting van de behandeling.
Tijdens klinische onderzoeken in de patiëntenpopulatie met hepatitis C werden patiënten behandeld nie
gedurende één jaar met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
Alle patiënten in deze onderzoeken kregen 3 MIE Viraferon driemaal per week.
Tabel 1 geeft de frequentie van melding van (aan de behandeling gerelateerde) bijwerkingen door patiënten die deelnamen aan klinische onderzoeken met niet eerder behandelde patiënten die gedurende 1 jaar werden behandeld.
De ernst el
was in het algemeen licht tot matig.
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 1 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies en na het in de handel brengen.
Binnen de idd
systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10); zelden (≥ 1/ 10.000, < 1/ 1.000); zeer zelden (< 1/ 10.000); niet bekend.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. sm
Tabel 1.
Bijwerkingen die werden gemeld tijdens klinische onderzoeken of na het in de handel brengen van Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine e
Systeem/ orgaanklassen ne
Bijwerkingen
Infecties en parasitaire aandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Ge
Faryngitis *, virale infectie* Bronchitis, sinusitis, herpes simplex (resistentie), rinitis
Zelden:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Pneumonie§
Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Immuunsysteemaandoeningen§
Leukopenie Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Aplastische anemie Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
89
Zeer zelden:
Niet bekend:
Endocriene aandoeningen
Sarcoïdose, verergering van sarcoïdose Systemische lupus erythematosus, vasculitis, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), syndroom van Vogt-Koyanagi- Harada, acute overgevoeligheidsreacties met inbegrip van urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie§
Vaak:
Zeer zelden:
Hypothyroïdie§, hyperthyroïdie§ Diabetes, verergerde diabetes
rd Voedings- en stofwisselingsstoornissen Zeer vaak:
Anorexie
ee Vaak:
Hypocalciëmie, dehydratie, hyperurikemie, dorst Zeer zelden:
Psychische aandoeningen§
Hyperglykemie, hypertriglyceridemie§, verhoogde eetlust
r ist Zeer vaak:
Depressie, slapeloosheid, angst, emotionele labiliteit*, agitatie, nervositeit
Vaak:
Verwardheid, slaapstoornis, verminderd libido
reg Zelden:
Zeer zelden:
Zelfmoordgedachten Zelfmoord, poging tot zelfmoord, agressief gedrag (soms gericht op anderen), psychose met inbegrip van hallucinaties Verandering van de psychische toestand§
ge Niet bekend:
Zenuwstelselaandoeningen§ Zeer vaak:
Duizeligheid, hoofdpijn, verminderde concentratie, droge
Vaak:
mond er Tremor, paresthesie, hypo-esthesie, migraine, flush, ng slaperigheid, smaakverandering
Zeer zelden:
Cerebrovasculaire hemorragie, cerebrovasculaire ischemie, convulsies, verminderd bewustzijn, encefalopathie,
t la
neuropathie, polyneuropathie Niet bekend:
Oogaandoeningen
nie
Mononeuropathieën, coma§
Zeer vaak:
Vaak:
Troebel zicht Conjunctivitis, abnormaal zicht, traanklierafwijking, pijn in het oog
Zelden:
el
Retinale bloedingen§, retinopathieën (met inbegrip van
maculair oedeem), obstructie van de retinale arterie of ader§, neuritis optica, papiloedeem, verlies van gezichtsscherpte of idd
gezichtsveld, wattenachtige vlekken op de retina§ Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen sm
Vaak:
Vertigo, tinnitus Zeer zelden:
Hartaandoeningen
Gehoorverlies, gehoorstoornis
Vaak: e
Palpitaties, tachycardie
Zelden:
ne
Cardiomyopathie
Zeer zelden:
Niet bekend:
Bloedvataandoeningen Ge
Myocardinfarct, cardiale ischemie Aritmie
Vaak:
Hypertensie Zeer zelden:
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
Perifere ischemie, hypotensie§
Zeer vaak:
Vaak:
Dyspnoe*, hoesten* Epistaxis, ademhalingsstoornis, nasale congestie, rinorroe, droge hoest
Zeer zelden:
Longinfiltraten§, pneumonitis§
Maagdarmstelselaandoeningen
90
Zeer vaak:
Nausea/ braken, abdominale pijn, diarree, stomatitis, dyspepsie
Vaak:
Ulceratieve stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant, glossitis, gingivitis, constipatie, dunne stoelgang
Zeer zelden:
Pancreatitis, ischemische colitis, ulceratieve colitis, bloedend tandvlees
Niet bekend:
Periodontale aandoening NOS, tandaandoening NOS§
rd Lever- en galaandoeningen Vaak:
Hepatomegalie
ee Zeer zelden:
Huid- en onderhuidaandoeningen
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop)
Zeer vaak:
Alopecie, pruritus*, droge huid*, rash*, toegenomen
r ist transpiratie Vaak:
Psoriasis (nieuw of verergerd)§, maculo-papuleuze rash, erythemateuze rash, eczeem, erytheem, huidaandoening
reg Zeer zelden:
Skeletspierstelsel- en
Syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale necrolyse, multiform erytheem
ge bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Nier- en urinewegaandoeningen
Myalgie, artralgie, pijn van het skeletspierstelsel Artritis Rabdomyolyse, myositis, beenkrampen, rugpijn
Vaak:
er Frequent urineren ng
Zeer zelden:
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
Nierfalen, nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom
t la
Vaak:
Amenorroe, pijnlijke borsten, dysmenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening Algemene aandoeningen en nie
toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
el
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats*, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, asthenie, prikkelbaarheid, pijn op de borst,
malaise Vaak:
Pijn op de injectieplaats idd
Zeer zelden:
Onderzoeken
Necrose op de injectieplaats, faciaal oedeem
Zeer vaak:
sm
Gewichtsverlies
*Deze bijwerkingen kwamen slechts vaak voor met Viraferon alleen § Zie rubriek 4.4
Deze bijwerkingen werden eveneens gerapporteerd wanneer Viraferon alleen werd gebruikt. e ne
Cardiovasculaire bijwerkingen, in het bijzonder aritmie, bleken vooral verband te houden met bestaande cardiovasculaire ziekten en voorafgaande cardiotoxische therapie (zie rubriek 4.4).
Cardiomyopathie, die reversibel kan zijn na stopzetting van interferon-alfa, werd zelden gemeld bij patiënten zonder Ge
voorgeschiedenis van hartziekten (zie rubriek 4.4).
Tijdens de behandeling met alfa-interferonen werd een grote verscheidenheid aan auto-immuunziekten en immuungemedieerde stoornissen gemeld, waaronder schildklierstoornissen, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), idiopathische en trombotische trombocytopenische purpura, vasculitis, neuropathieën met inbegrip van mononeuropathieën (zie ook rubriek 4.4).
91 De klinisch significante laboratoriumafwijkingen, die het frequentst zijn bij doses hoger dan 10 miljoen IE per dag, omvatten een verminderd aantal granulocyten en leukocyten; een vermindering van het hemoglobinegehalte en bloedplaatjestelling; een verhoogde concentratie van alkalische fosfatase, LDH, serumcreatinine en serumureumstikstof.
Bij enkele personen zonder hepatitis en ook bij enkele patiënten met chronische hepatitis B gecombineerd met klaring van virale DNAp werd een verhoogde serumconcentratie van ALT/ AST (SGPT/ SGOT) vastgesteld.
Pediatrische populatie
rd Kinderen en adolescenten – Chronische hepatitis C
ee In klinische onderzoeken met 118 kinderen of adolescenten tussen 3 en 16 jaar heeft 6% de behandeling beëindigd omwille van bijwerkingen.
Over het algemeen was het bijwerkingenprofiel bij de beperkte pediatrische populatie dezelfde als die werd waargenomen bij volwassenen, hoewel er bij
r ist pediatrische patiënten een specifieke bezorgdheid is over de groeivermindering aangezien een daling in lengte (gemiddelde percentiele daling van de groeisnelheid met 9%) en gewicht (gemiddelde percentiele daling van 13%) werd waargenomen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4).
reg Zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging werden bovendien vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4).
ge Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten.
Dosisaanpassingen waren vereist bij 30% van de patiënten, het vaakst in geval van anemie en neutropenie. er ng De bijwerkingen weergegeven in Tabel 2 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies bij pediatrische patiënten.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); t la
vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. nie
Tabel 2
Bijwerkingen die zeer vaak en vaak werden gemeld tijdens klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten Zeer vaak (≥ 1/ 10) - Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10)
Systeem/ orgaanklassen
el
Bijwerkingen
Infecties en parasitaire aandoeningen Zeer vaak:
idd
Virale infectie, faryngitis
Vaak:
Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis media, tandabces, herpes simplex, urineweginfectie, vaginitis, gastro-enteritis sm
Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen) Vaak:
Neoplasma (niet-gespecifieerd) e
Bloed- en lymfestelselaandoeningen ne
Zeer vaak:
Vaak:
Endocriene aandoeningen Ge
Anemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie
Zeer vaak:
Vaak:
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Hypothyroïdie§ Hyperthyroïdie§, virilisatie
Zeer vaak:
Vaak: § Psychische stoornissen
Anorexie Hypertriglyceridemie§, hyperurikemie, verhoogde eetlust
Zeer vaak:
Depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid
92
Vaak:
Zelfmoordgedachten, agressief gedrag, verwardheid, gedragsstoornis, agitatie, slaapwandelen, angst, nervositeit, slaapstoornis, abnormaal dromen, apathie Zenuwstelselaandoeningen§ Zeer vaak:
Vaak:
Oogaandoeningen
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypo-esthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid
rd Vaak:
Conjunctivitis, pijn in het oog, abnormaal zicht, traanklierafwijking
ee Bloedvataandoeningen Vaak:
Ziekte van Raynaud, flush, bleekheid
r Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
ist mediastinumaandoeningen Vaak:
Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoesten, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen
reg Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Diarree, braken, nausea, abdominale pijn Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn
ge in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro- oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, tandaandoening Lever- en galaandoeningen Vaak: er Abnormale leverfunctie ng Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Alopecia, rash Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, t la
nie
acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring, pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
Nier- en urinewegaandoeningen
el
Artralgie, myalgie, pijn van het skeletspierstelsel
Vaak:
Enurese, mictiestoornis, urine-incontinentie Voortplantingsstelsel- en idd
borstaandoeningen Vaak:
Vrouwelijk: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening sm
Mannelijk: pijn aan de teelballen Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen e
Zeer vaak: ne
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§,
malaise, prikkelbaarheid Vaak:
Pijn op de borst, asthenie, oedeem, pijn op de injectieplaats Onderzoeken Ge
Zeer vaak:
Letsels en intoxicaties
Daling in groeisnelheid (lage lengte en/ of laag gewicht voor de leeftijd)§
Vaak: § Zie rubriek 4.4
Gescheurde huid
4.9 Overdosering
93 Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd die tot acute klinische manifestaties heeft geleid.
Echter, zoals gebruikelijk bij elke farmacologisch werkzame stof, wordt het aanbevolen een symptomatische behandeling in te stellen met frequente controle van de vitale tekenen en nauwlettende observatie van de patiënt.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
rd 5.1 Farmacodynamische eigenschappen
ee Farmacotherapeutische categorie:
Immunostimulerende stoffen, cytokines en immunomodulerende stoffen, interferonen, interferon-alfa-2b, ATC-code:
L03A B05
r ist Viraferon is een steriel, stabiel preparaat van hoog gezuiverd interferon-alfa-2b dat bereid wordt door recombinant-DNA-technieken.
Recombinant interferon-alfa-2b is een wateroplosbaar eiwit met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 19.300 dalton.
Het wordt verkregen uit een kloon van E. coli dat
reg een genetisch geproduceerd plasmide bevat, gekruist met een interferon-alfa-2b-gen van menselijke leukocyten.
De activiteit van Viraferon wordt uitgedrukt in IE, 1 mg recombinant interferon-alfa-2b-proteïne stemt
ge overeen met 2,6 x 108 IE.
De Internationale Eenheden worden bepaald door vergelijking van de activiteit van recombinant interferon-alfa-2b met de activiteit van een internationaal referentiepreparaat van humaan leukocyteninterferon, vastgelegd door de Wereldgezondheidsorganisatie.
er Interferonen zijn een familie van kleine eiwitmoleculen met een relatieve molecuulmassa van ng ongeveer 15.000 tot 21.000 dalton.
Ze worden geproduceerd en afgescheiden door cellen, als reactie op virale infecties of diverse synthetische en biologische inductoren.
Momenteel worden drie belangrijke klassen geïdentificeerd: alfa, bèta en gamma.
Deze drie categorieën zijn zelf niet homogeen en kunnen t la
diverse moleculaire varianten van interferon omvatten.
Er zijn meer dan 14 genetisch verschillende soorten van humane alfa-interferonen bekend.
Viraferon werd als recombinant interferon-alfa-2b geclassificeerd. nie
Interferonen oefenen hun cellulaire activiteiten uit door binding met specifieke receptoren op de celmembraan.
Humane interferonreceptoren geïsoleerd uit humane lymfoblastoïde (Daudi-) cellen, blijken zeer asymmetrische eiwitten te zijn.
Ze zijn selectief voor humane interferonen, maar niet voor el
interferonen van muizen, wat op soortspecificiteit wijst.
Onderzoeken met andere interferonen hebben soortspecificiteit aangetoond.
Echter, sommige apensoorten, zoals resusapen, zijn gevoelig voor idd
farmacodynamische stimulatie na blootstelling aan humane type-1-interferonen.
Uit de resultaten van diverse onderzoeken blijkt dat interferon eenmaal gebonden aan het celmembraan, een complexe reeks intracellulaire reacties op gang brengt, waaronder de inductie van bepaalde enzymen. sm
Men neemt aan dat dit proces, althans gedeeltelijk, aan de basis ligt van diverse cellulaire reacties op interferon, waaronder inhibitie van virusreplicatie in met een virus geïnfecteerde cellen, onderdrukking van celproliferatie en een aantal immunomodulerende activiteiten, zoals verhoging van de fagocytose e
door macrofagen en toename van de specifieke cytotoxiciteit van lymfocyten voor targetcellen.
Sommige ne
of al deze activiteiten kunnen bijdragen tot de therapeutische effecten van interferon.
Uit onderzoeken waarbij zowel dierlijke en menselijke celculturen alsook menselijke Ge
tumorxenotransplantaties bij dieren werden gebruikt, blijkt dat recombinant interferon-alfa-2b proliferatie tegengaat.
In vitro blijkt het een aanzienlijke immunomodulerende werking te hebben.
Recombinant interferon-alfa-2b inhibeert de virusreplicatie zowel in vitro als in vivo.
Hoewel de exacte antivirale werking niet bekend is, blijkt interferon-alfa-2b het metabolisme van de gastcel te wijzigen.
Daardoor wordt virusreplicatie geïnhibeerd.
Indien replicatie toch voorkomt, kunnen de nieuwe virusdeeltjes de cel niet verlaten.
Chronische hepatitis B:
94 Actuele klinische ervaring met patiënten die interferon-alfa-2b gedurende 4 tot 6 maanden gebruiken, toont aan dat de behandeling klaring van het HBV-DNA in het serum tot resultaat kan hebben.
Een verbetering in de leverhistologie werd waargenomen.
Bij volwassen patiënten met verlies van HBeAg en HBV-DNA werd een aanzienlijke daling in het ziektecijfer en het sterftecijfer vastgesteld.
Interferon-alfa-2b (6 MIE/ m2 driemaal per week gedurende 6 maanden) werd toegediend aan kinderen met actieve chronische hepatitis B.
Vanwege een methodologisch probleem kon de werkzaamheid niet aangetoond worden.
Bovendien groeiden kinderen behandeld met interferon-alfa-2b minder snel en
rd werden er enkele gevallen van depressie vastgesteld.
ee Chronische hepatitis C:
Bij volwassen patiënten die interferon in combinatie met ribavirine kregen, bedroeg de verkregen aanhoudende-responsratio 47%.
Een betere werkzaamheid werd aangetoond met de combinatie van
r gepegyleerd interferon met ribavirine (een aanhoudende-responsratio van 61% werd bereikt in een studie
ist uitgevoerd bij niet eerder behandelde patiënten met een dosis ribavirine van 10,6 mg/ kg, p < 0,01).
reg Volwassen patiënten:
Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine werd onderzocht in 4 gerandomiseerde Fase III klinische onderzoeken bij 2.552 patiënten met chronische hepatitis C die niet eerder met interferon behandeld werden.
De onderzoeken vergeleken de werkzaamheid van Viraferon wanneer het alleen gebruikt werd of in combinatie met ribavirine.
De werkzaamheid werd
ge gedefinieerd als aanhoudende virologische respons, 6 maanden na het einde van de behandeling.
Patiënten, geselecteerd voor deze onderzoeken, hadden chronische hepatitis C, vastgesteld door een positieve HCV-RNA-polymerasekettingreactietest (PCR) (> 100 kopieën/ ml), een leverbiopsie consistent
er met een histologische diagnose van chronische hepatitis met geen andere oorzaak van de chronische hepatitis, en een abnormale ALT-spiegel in het serum. ng Een dosis van 3 MIE Viraferon werd driemaal per week alleen of in combinatie met ribavirine toegediend.
De meerderheid van de patiënten in deze klinische onderzoeken werd één jaar behandeld. t la
Alle patiënten werden nog 6 maanden na het einde van de behandeling gevolgd om de aanhoudende virologische respons te bepalen.
Tabel 3 geeft (uit twee onderzoeken) de ratio's voor de aanhoudende virologische respons van behandelingsgroepen die één jaar behandeld werden met Viraferon alleen of nie
in combinatie met ribavirine weer.
Gelijktijdige toediening van Viraferon en ribavirine verdubbelde minstens de werkzaamheid van Viraferon voor de behandeling van chronische hepatitis C bij niet eerder behandelde patiënten.
Het el
HCV-genotype en de uitgangswaarde van de virusbelasting zijn prognostische factoren waarvan bekend is dat ze de responsratio's beïnvloeden.
De verhoogde responsratio voor de combinatie van idd
Viraferon + ribavirine, in vergelijking met Viraferon alleen, houdt aan in alle subgroepen.
Het relatieve voordeel van de combinatietherapie met Viraferon + ribavirine is bijzonder significant in de subgroep van patiënten die het moeilijkst te behandelen is (genotype 1 en hoge virusbelasting) (Tabel 3). sm
De responsratio's in deze onderzoeken verhoogden in geval van therapietrouw.
Ongeacht het genotype hadden de patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine kregen en ≥ 80% van hun behandeling e
kregen een hogere aanhoudende respons 6 maanden na 1 jaar behandeling dan degenen die < 80% van ne
hun behandeling kregen (56% versus 32% in onderzoek C/ I98-580).
Tabel 3
Ratio's voor de aanhoudende virologische respons met Viraferon + ribavirine
Ge
(één jaar behandeling) volgens genotype en virale belasting
HCV-genotype
I
I/ R
I/ R
N=503
N=505
N=505
C95-132/ I95-143 C95-132/ I95-143
C/ I98-580
Alle genotypes
16% 41%
47%
95 Genotype 1
9%
29%
33%
Genotype 1
≤ 2 miljoen kopieën/ ml Genotype 1
25%
33%
45%
rd > 2 miljoen kopieën/ ml
3%
27%
29%
ee Genotype 2/ 3
31%
65%
79%
r I Viraferon (3 MIE driemaal per week)
ist I/ R Viraferon (3 MIE driemaal per week) + ribavirine (1.000/ 1.200 mg/ dag)
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn
reg Er zijn twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HIV en HCV besmet zijn.
In totaal, in beide onderzoeken, vertoonden patiënten die Viraferon plus ribavirine kregen minder vaak respons dan patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b met ribavirine kregen.
De respons op de behandeling in beide onderzoeken wordt weergegeven in Tabel 4.
Onderzoek 1 (RIBAVIC; P01017)
ge was een gerandomiseerd, multicenteronderzoek waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (1,5 µg/ kg/ week)
er plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg gedurende 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Onderzoek 2 ng (P02080) was een gerandomiseerd, single-centeronderzoek waarin 95 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (100 of t la
150 µg/ week op basis van gewicht) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden, behalve voor nie
patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Tabel 4
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype na Viraferon in combinatie el
met ribavirine versus gepegyleerd interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn idd
Onderzoek 11
gepegyleerd
Onderzoek 22
gepegyleerd sm
interferon-
interferon-
alfa-2b (100
alfa-2b
of
Viraferon
e
(1,5 µg/ kg/
Viraferon
150c µg/ week) (3 MIU TIW)
week) +
(3 MIU TIW) +
p-
+ ribavirine
+ ribavirine
ne
ribavirine ribavirine
waar-
(800- (800-
p-waar-
(800 mg) (800 mg)
dea
1.200 mg)d 1.200 mg)d
deb
Alle Ge
27% (56/ 205) 20% (41/ 205) 0,047 44% (23/ 52)
21% (9/ 43)
0,017
Genotype 1, 4
17% (21/ 125)
6% (8/ 129)
0,006 38% (12/ 32)
7% (2/ 27)
0,007
Genotype 2, 3
44% (35/ 80)
43% (33/ 76)
0,88
53% (10/ 19)
47% (7/ 15)
0,730
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = driemaal per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel chi-kwadraat test. b: p-waarde op basis van de chi-kwadraat test.
96 c: patiënten < 75 kg kregen 100 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b. d: ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60- 75 kg en 1 .200 mg voor patiënten > 75 kg.
1 Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
JAMA 2004; 292(23):
2839-2848.
2 Laguno M, Murillas J, Blanco J. L et al.
AIDS 2004; 18(13):
F27-F36.
Recidiverende patiënten:
Een totaal van 345 patiënten die een recidief doormaakten met interferon-
rd alfa, werden in twee klinische onderzoeken behandeld met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
De toevoeging van ribavirine aan Viraferon vertienvoudigde bij deze patiënten de
ee werkzaamheid van Viraferon alleen voor de behandeling van chronische hepatitis C (48,6% versus 4,7%).
De verhoogde werkzaamheid omvatte verlies van HCV in het serum (< 100 kopieën/ ml door PCR), verbetering van de hepatische inflammatie en normalisatie van de ALT-spiegel en bleef
r aanhouden bij de bepaling 6 maanden na het einde van de behandeling.
ist Gegevens over werkzaamheid op lange termijn
reg In een brede studie werden 1.071 patiënten betrokken na behandeling tijdens een voorafgaande studie met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b of niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b/ ribavirine om de duurzaamheid van de aanhoudende virologische respons te evalueren en de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten te beoordelen.
462 patiënten vervolledigden ten minste 5 jaar
ge langetermijn follow-up en slechts 12 aanhoudende responders van de 492 recidiveerden tijdens deze studie.
De Kaplan-Meier schatting voor constante aanhoudende respons over 5 jaar voor alle patiënten is 97% met een 95% betrouwbaarheidsinterval van [95%, 99%]. er SVR na behandeling van chronische HCV met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder ng ribavirine) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en klinische 'genezing 'van chronische HCV.
Nochtans sluit dit het voorkomen van hepatische effecten bij patiënten met cirrose (waaronder levercarcinoom) niet uit. t la
Klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten met chronische hepatitis C:
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en detecteerbaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op nie
onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week toegediend in combinatie met 15 mg/ kg ribavirine per dag gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-upperiode van zes maanden na behandeling.
In totaal waren 118 patiënten betrokken:
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1, 64% ≤ 12 jaar. el
De betrokken populatie bestond hoofdzakelijk uit kinderen met milde tot matige hepatitis C. idd
Aanhoudende virologische responsratio’ s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/ risico van de combinatie ribavirine en interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8). sm
Studieresultaten worden samengevat in Tabel 5. e
Tabel 5
ne
Virologische respons: niet eerder behandelde pediatrische patiënten
3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week + ribavirine 15 mg/ kg/ dag Ge
Totale Respons1 (n=118)
54 (46 %)*
Genotype 1 (n=92)
33 (36 %)*
Genotype 2/ 3/ 4 (n=26) *Aantal (%) patiënten
21 (81 %)*
97 1. Gedefinieerd als HCV-RNA lager dan de detectielimiet door middel van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test op het einde van de behandeling en tijdens de follow-upperiode
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetiek van Viraferon werd bestudeerd bij gezonde vrijwilligers, na toediening van een enkelvoudige dosis van 5 miljoen IE/ m² en 10 miljoen IE subcutaan, 5 miljoen IE/ m² intramusculair en intraveneus als infuus over een periode van 30 minuten.
De gemiddelde serumconcentratie van interferon
rd was vergelijkbaar na subcutane en intramusculaire injectie.
Cmax werd 3 tot 12 uur na de laagste dosis vastgesteld en 6 tot 8 uur na de hoogste dosis.
De eliminatiehalfwaardetijden van interferoninjecties
ee bedroegen ongeveer twee tot drie uur respectievelijk zes tot zeven uur.
16 uur en 24 uur na injectie respectievelijk, lagen de serumconcentraties beneden de detectiegrens.
De biologische beschikbaarheid bedroeg meer dan 100% zowel na subcutane als intramusculaire toediening.
r ist Na intraveneuze toediening bereikte de serumconcentratie van interferon een maximum (135 tot 273 IE/ ml) aan het einde van het infuus.
Daarna verminderde de concentratie iets sneller dan bij
reg subcutane of intramusculaire toediening van het geneesmiddel en daalde vier uur na het infuus tot onder de detectiegrens.
De eliminatiehalfwaardetijd bedroeg ongeveer 2 uur.
De urinespiegels van interferon bleven bij elk van de drie toedieningswegen onder de detectiegrens.
ge Kinderen en adolescenten:
De farmacokinetische eigenschappen na herhaalde dosering voor Viraferon injectie en ribavirine capsules bij kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C tussen 5 en
er 16 jaar worden samengevat in Tabel 6.
De farmacokinetische eigenschappen voor Viraferon en ribavirine (dosis-genormaliseerd) zijn bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen. ng Tabel 6.
Gemiddelde (% VC) farmacokinetische parameters na herhaalde dosering voor Viraferon en ribavirine wanneer toegediend aan kinderen en adolescenten met chronische t la
hepatitis C
Parameter
Ribavirine
Viraferon
15
mg/ kg/ dag in
3 MIE/ m2
driemaal per week
2 afzonderlijke doses nie
(n = 54)
(n = 17)
Tmax (uur)
1,9 (83)
5,9 (36)
Cmax (ng/ ml)
el
3.275 (25)
51 (48)
AUC*
29.774 (26)
622 (48)
Schijnbare klaring l/ uur/ kg idd
0,27 (27)
Niet uitgevoerd
* AUC12 [oppervlakte onder de curve] (ng.uur/ml) voor ribavirine; AUC0-24 (IE.uur/ml) voor Viraferon
Interferonneutraliserende factoren werden onderzocht aan de hand van serummonsters van patiënten die Viraferon kregen toegediend in klinische onderzoeken uitgevoerd door Schering-Plough. sm
Interferonneutraliserende factoren zijn antilichamen die de antivirale activiteit van interferon neutraliseren.
De klinische incidentie van neutraliserende factoren bij systemisch behandelde kanker- en chronische hepatitispatiënten bedroeg respectievelijk 2,9 en 6,2%.
De detecteerbare titers waren in e
nagenoeg alle gevallen laag en konden niet consequent worden toegeschreven aan een verminderde ne
respons of andere auto-immuunverschijnselen.
Bij patiënten met hepatitis werd geen verlies van activiteit vastgesteld, waarschijnlijk vanwege de lage concentraties.
Ge
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Hoewel algemeen aangenomen wordt dat interferon soortspecifiek is, werden toxicologische onderzoeken uitgevoerd bij dieren.
Injecties van menselijk recombinant interferon-alfa-2b gedurende maximaal drie maanden brachten geen toxische eigenschappen bij muizen, ratten en konijnen aan het licht.
Cynomolgusapen die dagelijks een dosis van 20 x 106 IE/ kg/ dag toegediend kregen gedurende 3 maanden, vertoonden geen opvallende toxiciteit.
Toxiciteit werd aangetoond bij apen die 100 x 106 IE/ kg/ dag gedurende 3 maanden toegediend kregen.
98 Er werden afwijkingen in de menstruatiecyclus vastgesteld bij gebruik van interferon in onderzoeken met niet-humane primaten (zie rubriek 4.4).
De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren geven aan dat recombinant interferon-alfa-2b geen teratogeen effect heeft bij ratten of konijnen.
Er werd ook geen ongunstig effect op de zwangerschap, de ontwikkeling van de foetus of het voortplantingsvermogen van de nakomelingen van behandelde ratten vastgesteld.
Interferon-alfa-2b vertoonde vruchtafdrijvende effecten in Macaca mulatta (resusapen) met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2.
Abortus werd
rd in alle dosisgroepen waargenomen (7,5 miljoen, 15 miljoen en 30 miljoen IE/kg), en was stat istisch significant versus controle in groepen met matige en hoge dosis (overeenkomend met 90 en 180 keer de
ee intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2).
Van hoge doses van de andere vormen van interferon-alfa en -bèta is het echter bekend dat ze dosisafhankelijke anovulatoire en vruchtafdrijvende effecten hebben bij resusapen.
r ist Mutageniteits onderzoeken met interferon-alfa-2b brachten geen bijwerkingen aan het licht.
reg Er werden geen studies uitgevoerd bij jonge dieren om de effecten van de behandeling met interferon- alfa-2b op de groei, de ontwikkeling, de seksuele ontwikkeling en het gedrag te onderzoeken (zie rubriek 4 .4 en de samenvatting van de productkenmerken van Rebetol als Viraferon in combinatie met ribavirine moet worden toegediend).
ge 6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1
Lijst van hulpstoffen
ng
er
Watervrij dinatriumfosfaat, Natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, t la
Dinatriumedetaat, Natriumchloride, Metacresol, nie
Polysorbaat 80, Water voor injecties.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid el
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn idd
onder rubriek 6.6.
6.3 Houdbaarheid sm
18 maanden
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren e ne
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
Binnen de houdbaarheidsperiode kan, om transport te vergemakkelijken de oplossing worden bewaard Ge
bij of beneden 25 °C gedurende maximaal 7 dagen vóór gebruik.
Viraferon kan teruggeplaatst worden in de koelkast op gelijk welk ogenblik gedurende die periode van 7 dagen.
Indien het product niet wordt gebruikt binnen 7 dagen, kan het niet verder worden bewaard in de koelkast voor een nieuwe periode en moet het dus worden weggegooid.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
0,5 ml oplossing (overeenkomend met 3 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (halobutylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen).
99 Verpakkingsgrootten van 1.
Of
0,5 ml oplossing (overeenkomend met 3 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (halobutylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen) met 1 injectiespuit, 1 injectienaald en 1 reinigingsdoekje.
Verpakkingsgrootten van 1, 6 of 12.
rd Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
ee 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een
r ist geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
Viraferon, oplossing voor injectie, kan onmiddellijk geïnjecteerd worden na het opzuigen van de
reg geschikte doses uit de injectieflacon met een steriele injectiespuit.
Zoals alle parenterale geneesmiddelen moet Viraferon, oplossing voor injectie, vóór de toediening visueel geïnspecteerd worden op de aanwezigheid van partikels en verkleuring.
De oplossing moet
ge helder en kleurloos zijn.
Gedetailleerde instructies voor subcutaan gebruik van het product worden bij de bijsluiter geleverd (zie “ Hoe Viraferon zelf toe te dienen”). er ng Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften. t la
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN nie
SP Europe Stallestraat 73 B-1180 Brussel België el idd
8.
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 99/ 128/ 009 EU/ 1/ 99/ 128/ 010 sm
EU/ 1/ 99/ 128/ 011 EU/ 1/ 99/ 128/ 012 e ne
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING Ge
Datum van eerste vergunning:
9 maart 2000 Datum van laatste hernieuwing:
23 mei 2005
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/
100 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Viraferon 5 miljoen IE/ 0,5 ml oplossing voor injectie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén injectieflacon Viraferon, oplossing voor injectie, injectieflacon voor eenmalig gebruik,
rd bevat 5 miljoen IE recombinant interferon-alfa-2b geproduceerd in E. coli door recombinant DNA- technologie, in 0,5 ml oplossing.
ee Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
r ist 3.
FARMACEUTISCHE VORM
reg Oplossing voor injectie De oplossing is helder en kleurloos.
ge 4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
er Chronische hepatitis B:
Behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis B geassocieerd ng met aangetoonde hepatitis B virale replicatie (aanwezigheid van HBV-DNA en HBeAg), een verhoogde alanine-aminotransferase (ALT)-spiegel en een histologisch aangetoonde actieve leverinflammatie en/ of - fibrose. t la
Chronische hepatitis C:
Volwassen patiënten: nie
Viraferon is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis C die verhoogde transaminasen hebben zonder leverdecompensatie en die positief zijn voor serum HCV-RNA of serum anti-HCV (zie rubriek 4.4). el
Voor deze indicatie wordt Viraferon het beste gebruikt in combinatie met ribavirine. idd
Kinderen en adolescenten:
Viraferon is bedoeld voor gebruik, in combinatie met ribavirine, voor de behandeling van niet eerder behandelde kinderen en adolescenten van 3 jaar en ouder met chronische hepatitis C, zonder leverdecompensatie, die positief zijn voor serum HCV-RNA.
De beslissing om met de behandeling te sm
starten dient genomen te worden na geval per geval bekeken te hebben, rekening houdend met tekenen van progressie van de ziekte, zoals leverontsteking en fibrose, alsook prognostische factoren voor de respons, het HCV-genotype en de virale belasting.
Het verwachte voordeel van de behandeling moet e
worden afgewogen tegen de bevindingen over de veiligheid die werden vastgesteld bij pediatrische ne
patiënten in klinische studies (zie rubrieken 4.4, 4.8 en 5.1).
4.2 Dosering en wijze van toediening Ge
De behandeling mag alleen gestart worden door een arts met ervaring in de behandeling van de ziekte.
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
Indien bijwerkingen optreden gedurende de behandeling met Viraferon voor om het even welke indicatie, pas de dosering aan of onderbreek de behandeling tijdelijk tot deze bijwerkingen verminderen.
In geval van hardnekkige of terugkerende intolerantie na adequate dosisaanpassing, of indien de ziekte verergert, 101 zet de behandeling met Viraferon stop.
Bij een onderhoudsbehandeling met subcutane toediening kan de arts beslissen of de patiënt zich zelf de dosis toedient.
Chronische hepatitis B:
De aanbevolen dosis ligt tussen 5 tot 10 miljoen IE, subcutaan toegediend, driemaal per week (om de andere dag) gedurende 4 tot 6 maanden.
De toegediende dosis moet gereduceerd worden met 50% als hematologische afwijkingen optreden (witte bloedcellen < 1.500/ mm3, granulocyten < 1.000/ mm3, trombocyten < 100.000/ mm3).
De
rd behandeling moet stopgezet worden in geval van ernstige leukopenie (< 1.200/ mm3), ernstige neutropenie (< 750/ mm3) of ernstige trombocytopenie (< 70.000/ mm3).
ee Zet de behandeling met Viraferon stop indien geen verbetering wordt waargenomen wat betreft HBV- DNA in het serum na drie tot vier maanden behandeling (met de maximaal getolereerde dosis).
Dit geldt
r voor alle patiënten.
ist Chronische hepatitis C:
Een dosis van 3 miljoen IE Viraferon wordt driemaal per week (om de andere
reg dag) subcutaan aan volwassen patiënten toegediend, als monotherapie of in combinatie met ribavirine.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten:
Een dosis van 3 miljoen IE/ m2 interferon-alfa-2b wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan toegediend, in combinatie met ribavirine capsules of
ge drank elke dag samen met voedsel oraal toegediend in twee afzonderlijke doses ('s ochtends en 's avonds).
er (Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor de dosis van ribavirine-capsules en de richtlijnen voor de dosisaanpassing voor de combinatietherapie.
Voor pediatrische patiënten die ng < 47 kg wegen of geen tabletten kunnen slikken, zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine drank). t la
Recidiverende patiënten (volwassenen):
Viraferon wordt toegediend in combinatie met ribavirine. nie
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 6 maanden behandeling, is het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende 6 maanden. el
Niet eerder behandelde patiënten:
Volwassenen:
De werkzaamheid van Viraferon wordt verbeterd in combinatie met ribavirine.
Viraferon idd
alleen moet toegediend worden voornamelijk in geval van intolerantie of contra-indicatie voor ribavirine.
Viraferon in combinatie met ribavirine:
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 12 maanden behandeling, is sm
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende tenminste 6 maanden. e
De behandeling moet voortgezet worden gedurende een volgende periode van 6 maanden (d. w. z. een ne
totaal van 12 maanden) bij patiënten die na 6 maanden een negatieve HCV-RNA hebben vertoond, en met een viraal genotype 1 (bepaald met een monster vóór de start van de behandeling) en met een hoge virale belasting vóór de start van de behandeling.
Ge
Men moet met andere negatieve prognostische factoren (leeftijd > 40 jaar, mannelijk geslacht, septale fibrose) rekening houden, wanneer men beslist de behandeling tot 12 maanden voort te zetten.
Tijdens klinische onderzoeken vertoonden patiënten die geen virologische respons hadden na 6 maanden behandeling (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet) geen aanhoudende virologische respons (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet zes maanden na het einde van de behandeling).
102 Viraferon alleen:
De optimale duur van behandeling met Viraferon alleen is nog niet volledig vastgesteld, maar een therapie van 12 tot 18 maanden wordt geadviseerd.
Het wordt aanbevolen dat patiënten gedurende tenminste 3 tot 4 maanden met Viraferon alleen behandeld worden, waarna de HCV-RNA-status bepaald moet worden.
De behandeling moet voortgezet worden bij patiënten die een negatieve HCV-RNA vertonen.
rd Kinderen en adolescenten:
De werkzaamheid en veiligheid van Viraferon in combinatie met ribavirine werd bestudeerd bij kinderen en adolescenten die niet eerder behandeld werden voor chronische
ee hepatitis C.
Genotype 1:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt één jaar.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat
r ist patiënten die geen virologische respons vertonen na 12 weken behandeling, een blijvende virologische respons zullen ontwikkelen (negatieve voorspelbare waarde 96%).
Virologische respons wordt gedefinieerd als de afwezigheid van detecteerbaar HCV-RNA na 12 weken behandeling.
De behandeling
reg moet bij deze patiënten stopgezet worden.
Genotype 2/ 3:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt 24 weken.
Virologische respons na 1 jaar behandeling en 6 maanden follow-up bedroeg 36% voor genotype 1 en
ge 81% voor genotype 2/ 3/ 4.
Viraferon kan toegediend worden met een steriele glazen of plastic wegwerpinjectiespuit.
4.3
Contra-indicaties
ng
er
- Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
- Een voorgeschiedenis van reeds bestaande ernstige hartaandoeningen, bijvoorbeeld een niet-
t la
gecontroleerde congestieve hartinsufficiëntie, recent myocardinfarct, ernstige ritmestoornissen.
- Ernstige stoornis van de nier- of leverfunctie, met inbegrip van stoornissen veroorzaakt door
metastasen. nie
- Epilepsie en/ of aangetaste functie van het centraal zenuwstelsel (CZS) (zie rubriek 4.4).
- Chronische hepatitis met gedecompenseerde levercirrose.
- Chronische hepatitis bij patiënten die recentelijk behandeld werden of onder behandeling zijn met
immunosuppressiva, met uitzondering van korte termijn "corticosteroid withdrawal". el
- Auto-immune hepatitis; of voorgeschiedenis van auto-immuunziekten; personen die een
transplantaat onder immunosuppressie kregen. idd
- Reeds bestaande schildklieraandoening, tenzij deze aandoening onder controle kan worden
gehouden met een conventionele behandeling.
Kinderen en adolescenten: sm
- Bestaan of voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige
depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging. e
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als ne
interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
Ge
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor alle patiënten:
Psychiatrische effecten en centraal zenuwstelsel (CZS):
Ernstige effecten op het CZS, in het bijzonder depressie, zelfmoordgedachten en zelfmoordpoging werden waargenomen bij sommige patiënten tijdens een behandeling met Viraferon, en zelfs na stopzetting van de behandeling voornamelijk tijdens de follow-upperiode van 6 maanden.
Bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met Viraferon in combinatie met ribavirine werden zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 103 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid).
Andere effecten op het CZS waaronder agressief gedrag (soms gericht op anderen), verwardheid en veranderingen van de mentale toestand werden waargenomen met alfa-interferonen.
Patiënten dienen nauwlettend gevolgd te worden op tekenen of symptomen van psychiatrische stoornissen.
Indien dergelijke symptomen optreden, moet de voorschrijvende arts de potentiële ernst van deze bijwerkingen voor ogen houden en moet de noodzaak voor een geschikte therapeutische behandeling overwogen worden.
Indien de psychiatrische symptomen aanhouden of verergeren, of indien zelfmoordgedachten
rd worden vastgesteld, wordt aanbevolen de behandeling met Viraferon stop te zetten en de patiënt te volgen, met psychiatrische interventie zoals aangewezen.
ee Patiënten met bestaande of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen:
Als een behandeling met interferon-alfa-2b noodzakelijk wordt geacht bij volwassen patiënten met een
r bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen, mag deze pas worden ingesteld nadat
ist een geschikte geïndividualiseerde diagnostische en therapeutische aanpak van de psychiatrische stoornis werd verzekerd.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij kinderen en adolescenten met een bestaan of
reg voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxis)
ge op interferon-alfa-2b werden zelden vastgesteld tijdens de behandeling met Viraferon.
Indien zich een dergelijke reactie voordoet, onderbreek de behandeling en start onmiddellijk een aangepaste therapie.
Bij voorbijgaande rash is stopzetting van de behandeling niet noodzakelijk.
er Bij matige tot ernstige bijwerkingen kan een aanpassing van de dosering noodzakelijk zijn en in sommige gevallen moet de behandeling met Viraferon worden beëindigd.
Elke patiënt die gedurende een ng behandeling met Viraferon een afwijking van de leverfunctie vertoont, moet nauwlettend gevolgd worden en de behandeling moet worden stopgezet indien de tekenen en symptomen verergeren. t la
Hypotensie kan tijdens de behandeling met Viraferon of tot twee dagen na de therapie voorkomen.
Een ondersteunende behandeling kan noodzakelijk zijn. nie
Voldoende vloeistof moet worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met Viraferon daar bij enkele patiënten hypotensie, gerelateerd aan vochtdepletie, is waargenomen.
Vochttoediening kan dus noodzakelijk zijn. el
Aangezien koorts geassocieerd kan zijn met de griepachtige verschijnselen die vaak worden vastgesteld gedurende een behandeling met interferon, moeten andere oorzaken van aanhoudende koorts uitgesloten idd
worden.
Viraferon moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met een verzwakte medische conditie, zoals bij een voorgeschiedenis van longaandoening (bijv. chronische obstructieve longaandoening) of sm
diabetes mellitus, neigend naar ketoacidose.
Voorzichtigheid moet ook betracht worden bij patiënten met stollingsstoornissen (bijv. tromboflebitis, longembolie) of ernstige myelosuppressie. e
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij ne
patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.5).
Bij elke patiënt die koorts, hoest, Ge
dyspnoe of andere respiratoire symptomen vertoont, moet een röntgenfoto van de thorax gemaakt worden.
Indien op deze röntgenfoto van de thorax longinfiltratie zichtbaar is of er een bewijs van longfunctiefalen is, moet de patiënt nauwlettend gevolgd worden.
Indien nodig, zet de behandeling met interferon-alfa stop.
Alhoewel dit vooral werd gemeld bij met interferon-alfa behandelde patiënten met chronische hepatitis C, werden deze bijwerkingen ook gemeld bij patiënten met kanker behandeld met interferon-alfa.
Onmiddellijke stopzetting van de toediening van interferon-alfa en behandeling met corticosteroïden lijken bij te dragen tot het verdwijnen van de pulmonale bijwerkingen.
104 Oculaire bijwerkingen (zie rubriek 4.8), inclusief retinale bloedingen, wattenachtige vlekken op de retina en obstructie van de retinale arterie of ader werden in zeldzame gevallen gerapporteerd na behandeling met alfa-interferonen.
Alle patiënten zouden een basisoogonderzoek moeten ondergaan.
Elke patiënt die klachten heeft over wijzigingen in gezichtsscherpte of gezichtsveld of andere oftalmologische symptomen tijdens de behandeling met Viraferon, moet onmiddellijk een volledig oogonderzoek ondergaan.
Periodieke oogonderzoeken tijdens de behandeling met Viraferon worden in het bijzonder aanbevolen bij patiënten met afwijkingen die geassocieerd kunnen worden met retinopathie zoals diabetes mellitus of hypertensie.
Het is aangeraden de behandeling met Viraferon te stoppen bij patiënten
rd die nieuwe of steeds erger wordende oftalmologische stoornissen ontwikkelen.
ee Bij hogere doses zijn ernstige bewustzijnsdaling en coma, waaronder gevallen van encefalopathie, vastgesteld bij enkele patiënten, meestal bejaarden.
Alhoewel deze effecten meestal reversibel zijn, nam een volledig herstel bij sommige patiënten tot drie weken in beslag.
Zeer zelden traden convulsies op na
r ist behandeling met hoge doses Viraferon.
Volwassen patiënten met een voorgeschiedenis van congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en/ of
reg voorgaande of bestaande ritmestoornissen, die met Viraferon behandeld worden, moeten nauwlettend gevolgd worden.
Het wordt aanbevolen dat patiënten met een reeds bestaande hartafwijking en/ of diegenen die in een gevorderd stadium van kanker zijn, routinematig een ECG ondergaan, zowel vóór als tijdens de behandeling.
Hartritmestoornissen (vooral supraventriculair) reageren gewoonlijk op
ge conventionele therapie, maar het kan noodzakelijk zijn de behandeling met Viraferon te stoppen.
Er zijn geen gegevens bij kinderen of adolescenten met een voorgeschiedenis van hartziekte.
er Hypertriglyceridemie en verergering van hypertriglyceridemie, soms ernstig, is waargenomen.
Het wordt daarom aangeraden de lipidenconcentraties te controleren. ng Aangezien gemeld is dat interferon-alfa reeds bestaande psoriasisaandoeningen en sarcoïdose verergerde, wordt het gebruik van Viraferon bij patiënten met psoriasis of sarcoïdose alleen aangeraden als het t la
potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico.
Preliminaire gegevens wijzen erop dat er mogelijk een verband is tussen een behandeling met nie
interferon-alfa en een verhoogde afstoting van niertransplantaten.
Afstoting van levertransplantaten werd eveneens gemeld.
De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten werd gemeld tijdens behandeling met el
alfa-interferonen.
Patiënten met aanleg voor het ontwikkelen van auto-immuunziekten kunnen een verhoogd risico lopen.
Patiënten met tekenen of symptomen die geassocieerd worden met auto- idd
immuunziekten moeten nauwlettend worden geëvalueerd, en de voordeel-risicoverhouding voor het voortzetten van de behandeling met interferon moet opnieuw worden beoordeeld (zie ook rubriek 4.4 Chronische hepatitis C, monotherapie (schildklierafwijkingen) en rubriek 4.8).
Gevallen van het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) zijn gemeld bij patiënten met sm
chronische hepatitis C die werden behandeld met interferon.
Dit syndroom is een granulomateuze inflammatoire ziekte die de ogen, het gehoorsysteem, het hersenvlies en de huid aantast.
Als het VKH- syndroom wordt vermoed, moet antivirale therapie worden gestopt en corticosteroïdentherapie worden e
besproken (zie rubriek 4.8). ne
Zet de behandeling met Viraferon stop bij patiënten met chronische hepatitis waarvan de parameters duiden op een verlenging van de coagulatie, wat kan wijzen op leverdecompensatie.
Ge
Chronische hepatitis C:
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
Alle patiënten uit de chronische-hepatitis-C-studies ondergingen een leverbiopsie vooraleer ze in de studie geïncludeerd werden, maar in bepaalde gevallen (bijv. patiënten met genotype 2 en 3) is behandeling zonder histologische bevestiging mogelijk.
Recente behandelingsrichtlijnen moeten
105 geraadpleegd worden om na te gaan of leverbiopsie noodzakelijk is vóór het begin van de behandeling.
Monotherapie:
Zelden ontwikkelden volwassen patiënten behandeld met Viraferon voor chronische hepatitis C schildklierafwijkingen, hetzij hyper- of hypothyroïdie.
In klinische onderzoeken waarbij de behandeling met Viraferon werd toegepast, ontwikkelde 2,8% van de patiënten schildklierafwijkingen.
De afwijkingen konden onder controle worden gehouden door een conventionele behandeling van schildklierdisfunctie.
Het mechanisme waarmee Viraferon de functie van de schildklier wijzigt is niet
rd bekend.
Bepaal de serumspiegels van het Thyroïd Stimulerend Hormoon (TSH) vóór de behandeling van chronische hepatitis C met Viraferon.
Elke schildklierafwijking die op dat moment gevonden wordt, moet
ee behandeld worden met een conventionele behandeling.
De behandeling met Viraferon kan gestart worden indien de TSH-spiegels binnen normale waarden gehouden kunnen worden met medicatie.
Controleer de TSH-spiegels indien de patiënt gedurende de behandeling met Viraferon symptomen ontwikkelt die
r ist wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie.
In geval van een schildklierdisfunctie kan de behandeling met Viraferon worden voortgezet indien de TSH-spiegels met medicatie binnen normale waarden kunnen worden gehouden.
Stopzetting van de behandeling met Viraferon heeft geen reversibel effect op de
reg schildklierdisfunctie die tijdens de behandeling optreedt (zie ook Kinderen en adolescenten, Monitoring van de schildklier).
ge Bijkomende monitoring specifiek voor kinderen en adolescenten Monitoring van de schildklier:
Ongeveer 12% van de kinderen die met interferon-alfa-2b en ribavirine behandeld werd, ontwikkelde een verhoging van TSH.
Nog eens 4% vertoonde een voorbijgaande daling beneden de onderste grens van de normale waarde.
Vooraleer met een behandeling met
er Viraferon te starten, moeten de TSH-waarden geëvalueerd worden, en ingeval een schildklierstoornis wordt vastgesteld, moet deze met een conventionele therapie behandeld worden.
Een behandeling met ng Viraferon mag opgestart worden indien de TSH-waarden door medicatie binnen de normale waarden kunnen behouden worden.
Schildklierdisfunctie werd waargenomen tijdens de behandeling met interferon-alfa-2b en ribavirine.
Indien schildklierstoornissen worden gedetecteerd, dient de t la
schildklierstatus van de patiënt geëvalueerd en behandeld te worden zoals klinisch is aangewezen.
Kinderen en adolescenten moeten om de 3 maanden gecontroleerd worden op tekenen van schildklierdisfunctie (bijv.
TSH). nie
Groei en ontwikkeling:
Tijdens een 1 jaar durende behandelingskuur werd een daling in de lineaire groeisnelheid (gemiddelde percentiele daling van 9%) en een daling in de snelheid van de gewichtstoename (percentiel gemiddelde daling van 13%) genoteerd.
Een algemene omkering in deze el
tendens werd waargenomen tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na behandeling.
Op basis van tussentijdse gegevens uit een langetermijn follow-upstudie vertoonden nochtans 12 (14%) kinderen idd
op 84 een percentiele daling in de lineaire- groeisnelheid van > 15, van wie 5 (6%) kinderen een percentiele daling van > 30 hadden, hoewel ze al meer dan 1 jaar met de behandeling waren gestopt.
Er zijn geen gegevens beschikbaar van langetermijneffecten op de groei en ontwikkeling, en op de seksuele ontwikkeling.
Bovendien hebben preklinische resultaten met betrekking tot juveniele sm
toxiciteit een lichte, dosisgerelateerde daling aangetoond van de totale groei van pasgeboren ratten die ribavirine kregen toegediend (zie rubriek 5.3).
Daarom moet de risico/ batenverhouding van het gecombineerde gebruik van interferon-alfa-2b en ribavirine beoordeeld worden bij jonge kinderen e
alvorens met de behandeling te starten.
Artsen wordt aangeraden de groei te volgen van kinderen die ne
ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b gebruiken.
HCV/ HIV Co-infectie:
Patiënten die gelijktijdig besmet zijn met HCV/ HIV en een hoogactieve Ge
antiretrovirale therapie (HAART) krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen om lactaatacidose te ontwikkelen.
Voorzichtigheid is geboden indien Viraferon en ribavirine aan de HAART worden toegevoegd (zie samenvatting van de productkenmerken van ribavirine).
Patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen, zouden een verhoogd risico kunnen lopen om anemie te ontwikkelen.
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn, en een gevorderde cirrose hebben, en HAART krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen op leverdecompensatie en de dood.
Toevoeging van alfa- interferonen alleen of in combinatie met ribavirine kan het risico bij deze deelgroep verhogen.
106 Dentale en periodontale stoornissen:
Dentale en periodontale stoornissen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met de combinatie van Viraferon en ribavirine.
Patiënten moeten hun tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig een tandonderzoek laten doen.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als deze reactie optreedt, moeten ze worden geadviseerd hun mond nadien grondig te spoelen.
rd Laboratoriumbepalingen:
Standaard hematologiebepalingen en bloedchemie (volledige en differentiële bloedbeeldbepaling,
ee bloedplaatjestelling, elektrolyten, leverenzymen, eiwitspectrum, serumbilirubine en serumcreatinine) moeten bij alle patiënten uitgevoerd worden vóór en tijdens een systemische behandeling met Viraferon.
r ist Bij de behandeling van hepatitis B of C is het aanbevolen testschema: week 1, 2, 4, 8, 12 en 16 en vervolgens om de maand gedurende de behandeling.
Indien ALT (SGPT) toeneemt tot 2 maal, of tot meer dan 2 maal de beginwaarde tijdens de behandeling met Viraferon, mag de behandeling worden
reg voortgezet tenzij tekenen en symptomen van leverfalen worden waargenomen.
Tijdens deze verhoging van de ALT-spiegel (SGPT) moeten om de 2 weken de volgende leverfunctietesten uitgevoerd worden:
ALT (SGPT), protrombinetijd, alkalische fosfatasen, albumine en bilirubine.
ge Effect op de vruchtbaarheid:
Interferon kan de vruchtbaarheid verminderen (zie rubrieken 4.6 en 5.3).
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
er Bij gelijktijdig gebruik van narcotica, hypnotica of sedativa en Viraferon moet de grootste ng voorzichtigheid in acht worden genomen.
Interacties van Viraferon met andere geneesmiddelen zijn niet volledig onderzocht.
Voorzichtigheid is t la
geboden wanneer Viraferon wordt toegediend in combinatie met andere mogelijk myelosuppressieve middelen. nie
Interferonen kunnen het oxidatieve metaboliseringsproces beïnvloeden.
Men moet hiermee rekening houden bij een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die volgens deze weg worden gemetaboliseerd zoals de xanthinederivaten theofylline of aminofylline.
Bij gelijktijdige behandeling met xanthinederivaten moeten de serumspiegels van theofylline worden gevolgd en de dosering indien nodig el
worden aangepast. idd
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.4). sm
(Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.) e ne
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Voorzichtigheid is Ge
geboden bij het gebruik van Viraferon bij vruchtbare mannen.
Verminderde oestradiol- en progesteronconcentraties in het serum werden gemeld bij vrouwen behandeld met humaan leukocyteninterferon.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van interferon-alfa-2b bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Viraferon mag alleen gebruikt worden gedurende de zwangerschap indien het potentiële gunstige effect opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
107 Het is niet bekend of de bestanddelen van dit geneesmiddel in de moedermelk worden uitgescheiden.
Vanwege het risico op bijwerkingen bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, moet de borstvoeding onderbroken worden voordat de behandeling gestart wordt.
Combinatietherapie met ribavirine:
Ribavirine veroorzaakt ernstige geboorteafwijkingen indien toegediend tijdens de zwangerschap.
Therapie met ribavirine is gecontraïndiceerd bij vrouwen die zwanger zijn.
Men moet uiterst voorzichtig zijn zwangerschap te voorkomen bij vrouwelijke patiënten of partners van mannelijke patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine innemen.
Vruchtbare
rd vrouwen en hun partners moeten beiden effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de vier maanden na het einde van de behandeling.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke
ee partners moeten beiden een effectief contraceptivum gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de zeven maanden na het einde van de behandeling (zie Ribavirine SPC).
r ist 4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Patiënten moeten geïnformeerd worden dat zij vermoeidheid, slaperigheid of verwardheid kunnen
reg ontwikkelen gedurende de behandeling met Viraferon, en daarom wordt het aangeraden dat zij geen voertuigen besturen of machines bedienen.
4.8 Bijwerkingen
ge Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor bijwerkingen die met ribavirine geassocieerd zijn als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden. er ng Tijdens klinische onderzoeken met een uitgebreide reeks indicaties en een groot aantal doses (van 6 MIE/ m²/ week bij haarcelleukemie tot 100 MIE/ m²/ week bij melanoom) waren de frequentst gerapporteerde bijwerkingen koorts, vermoeidheid, hoofdpijn en myalgie.
Koorts en vermoeidheid t la
bleken vaak reversibel te zijn binnen 72 uur na de onderbreking of de stopzetting van de behandeling.
Tijdens klinische onderzoeken in de patiëntenpopulatie met hepatitis C werden patiënten behandeld nie
gedurende één jaar met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
Alle patiënten in deze onderzoeken kregen 3 MIE Viraferon driemaal per week.
Tabel 1 geeft de frequentie van melding van (aan de behandeling gerelateerde) bijwerkingen door patiënten die deelnamen aan klinische onderzoeken met niet eerder behandelde patiënten die gedurende 1 jaar werden behandeld.
De ernst el
was in het algemeen licht tot matig.
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 1 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies en na het in de handel brengen.
Binnen de idd
systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10); zelden (≥ 1/ 10.000, < 1/ 1.000); zeer zelden (< 1/ 10.000); niet bekend.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. sm
Tabel 1.
Bijwerkingen die werden gemeld tijdens klinische onderzoeken of na het in de handel brengen van Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine e
Systeem/ orgaanklassen ne
Bijwerkingen
Infecties en parasitaire aandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Ge
Faryngitis*, virale infectie* Bronchitis, sinusitis, herpes simplex (resistentie), rinitis
Zelden:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Pneumonie§
Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Immuunsysteemaandoeningen§
Leukopenie Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Aplastische anemie Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
108
Zeer zelden:
Niet bekend:
Endocriene aandoeningen
Sarcoïdose, verergering van sarcoïdose Systemische lupus erythematosus, vasculitis, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), syndroom van Vogt-Koyanagi- Harada, acute overgevoeligheidsreacties met inbegrip van urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie§
Vaak:
Zeer zelden:
Hypothyroïdie§, hyperthyroïdie§ Diabetes, verergerde diabetes
rd Voedings- en stofwisselingsstoornissen Zeer vaak:
Anorexie
ee Vaak:
Hypocalciëmie, dehydratie, hyperurikemie, dorst Zeer zelden:
Psychische aandoeningen§
Hyperglykemie, hypertriglyceridemie§, verhoogde eetlust
r ist Zeer vaak:
Depressie, slapeloosheid, angst, emotionele labiliteit*, agitatie, nervositeit
Vaak:
Verwardheid, slaapstoornis, verminderd libido
reg Zelden:
Zeer zelden:
Zelfmoordgedachten Zelfmoord, poging tot zelfmoord, agressief gedrag (soms gericht op anderen), psychose met inbegrip van hallucinaties Verandering van de psychische toestand§
ge Niet bekend:
Zenuwstelselaandoeningen§ Zeer vaak:
Duizeligheid, hoofdpijn, verminderde concentratie, droge
Vaak:
mond er Tremor, paresthesie, hypo-esthesie, migraine, flush, ng slaperigheid, smaakverandering
Zeer zelden:
Cerebrovasculaire hemorragie, cerebrovasculaire ischemie, convulsies, verminderd bewustzijn, encefalopathie,
t la
neuropathie, polyneuropathie Niet bekend:
Oogaandoeningen
nie
Mononeuropathieën, coma§
Zeer vaak:
Vaak:
Troebel zicht Conjunctivitis, abnormaal zicht, traanklierafwijking, pijn in het oog
Zelden:
el
Retinale bloedingen§, retinopathieën (met inbegrip van
maculair oedeem), obstructie van de retinale arterie of ader§, neuritis optica, papiloedeem, verlies van gezichtsscherpte of idd
gezichtsveld, wattenachtige vlekken op de retina§ Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen sm
Vaak:
Vertigo, tinnitus Zeer zelden:
Hartaandoeningen
Gehoorverlies, gehoorstoornis
Vaak: e
Palpitaties, tachycardie
Zelden:
ne
Cardiomyopathie
Zeer zelden:
Niet bekend:
Bloedvataandoeningen Ge
Myocardinfarct, cardiale ischemie Aritmie
Vaak:
Hypertensie Zeer zelden:
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
Perifere ischemie, hypotensie§
Zeer vaak:
Vaak:
Dyspnoe*, hoesten* Epistaxis, ademhalingsstoornis, nasale congestie, rinorroe, droge hoest
Zeer zelden:
Longinfiltraten§, pneumonitis§
Maagdarmstelselaandoeningen
109
Zeer vaak:
Nausea/ braken, abdominale pijn, diarree, stomatitis, dyspepsie
Vaak:
Ulceratieve stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant, glossitis, gingivitis, constipatie, dunne stoelgang
Zeer zelden:
Pancreatitis, ischemische colitis, ulceratieve colitis, bloedend tandvlees
Niet bekend:
Periodontale aandoening NOS, tandaandoening NOS§
rd Lever- en galaandoeningen Vaak:
Hepatomegalie
ee Zeer zelden:
Huid- en onderhuidaandoeningen
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop)
Zeer vaak:
Alopecie, pruritus*, droge huid*, rash*, toegenomen
r ist transpiratie Vaak:
Psoriasis (nieuw of verergerd)§, maculo-papuleuze rash, erythemateuze rash, eczeem, erytheem, huidaandoening
reg Zeer zelden:
Skeletspierstelsel- en
Syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale necrolyse, multiform erytheem
ge bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Nier- en urinewegaandoeningen
Myalgie, artralgie, pijn van het skeletspierstelsel Artritis Rabdomyolyse, myositis, beenkrampen, rugpijn
Vaak:
er Frequent urineren ng
Zeer zelden:
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
Nierfalen, nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom
t la
Vaak:
Amenorroe, pijnlijke borsten, dysmenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening Algemene aandoeningen en nie
toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
el
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats*, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, asthenie, prikkelbaarheid, pijn op de borst,
malaise Vaak:
Pijn op de injectieplaats idd
Zeer zelden:
Onderzoeken
Necrose op de injectieplaats, faciaal oedeem
Zeer vaak:
sm
Gewichtsverlies
*Deze bijwerkingen kwamen slechts vaak voor met Viraferon alleen § Zie rubriek 4.4
Deze bijwerkingen werden eveneens gerapporteerd wanneer Viraferon alleen werd gebruikt. e ne
Cardiovasculaire bijwerkingen, in het bijzonder aritmie, bleken vooral verband te houden met bestaande cardiovasculaire ziekten en voorafgaande cardiotoxische therapie (zie rubriek 4.4).
Cardiomyopathie, die reversibel kan zijn na stopzetting van interferon-alfa, werd zelden gemeld bij patiënten zonder Ge
voorgeschiedenis van hartziekten (zie rubriek 4.4).
Tijdens de behandeling met alfa-interferonen werd een grote verscheidenheid aan auto-immuunziekten en immuungemedieerde stoornissen gemeld, waaronder schildklierstoornissen, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), idiopathische en trombotische trombocytopenische purpura, vasculitis, neuropathieën met inbegrip van mononeuropathieën (zie ook rubriek 4.4).
110 De klinisch significante laboratoriumafwijkingen, die het frequentst zijn bij doses hoger dan 10 miljoen IE per dag, omvatten een verminderd aantal granulocyten en leukocyten; een vermindering van het hemoglobinegehalte en bloedplaatjestelling; een verhoogde concentratie van alkalische fosfatase, LDH, serumcreatinine en serumureumstikstof.
Bij enkele personen zonder hepatitis en ook bij enkele patiënten met chronische hepatitis B gecombineerd met klaring van virale DNAp werd een verhoogde serumconcentratie van ALT/ AST (SGPT/ SGOT) vastgesteld.
Pediatrische populatie
rd Kinderen en adolescenten – Chronische hepatitis C
ee In klinische onderzoeken met 118 kinderen of adolescenten tussen 3 en 16 jaar heeft 6% de behandeling beëindigd omwille van bijwerkingen.
Over het algemeen was het bijwerkingenprofiel bij de beperkte pediatrische populatie dezelfde als die werd waargenomen bij volwassenen, hoewel er bij
r ist pediatrische patiënten een specifieke bezorgdheid is over de groeivermindering aangezien een daling in lengte (gemiddelde percentiele daling van de groeisnelheid met 9%) en gewicht (gemiddelde percentiele daling van 13%) werd waargenomen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4).
reg Zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging werden bovendien vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4).
ge Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten.
Dosisaanpassingen waren vereist bij 30% van de patiënten, het vaakst in geval van anemie en neutropenie. er ng De bijwerkingen weergegeven in Tabel 2 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies bij pediatrische patiënten.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); t la
vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. nie
Tabel 2
Bijwerkingen die zeer vaak en vaak werden gemeld tijdens klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten Zeer vaak (≥ 1/ 10) - Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10)
Systeem/ orgaanklassen
el
Bijwerkingen
Infecties en parasitaire aandoeningen Zeer vaak:
idd
Virale infectie, faryngitis
Vaak:
Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis media, tandabces, herpes simplex, urineweginfectie, vaginitis, gastro-enteritis sm
Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen) Vaak:
Neoplasma (niet-gespecifieerd) e
Bloed- en lymfestelselaandoeningen ne
Zeer vaak:
Vaak:
Endocriene aandoeningen Ge
Anemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie
Zeer vaak:
Vaak:
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Hypothyroïdie§ Hyperthyroïdie§, virilisatie
Zeer vaak:
Vaak: § Psychische stoornissen
Anorexie Hypertriglyceridemie§, hyperurikemie, verhoogde eetlust
Zeer vaak:
Depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid
111
Vaak:
Zelfmoordgedachten, agressief gedrag, verwardheid, gedragsstoornis, agitatie, slaapwandelen, angst, nervositeit, slaapstoornis, abnormaal dromen, apathie Zenuwstelselaandoeningen§ Zeer vaak:
Vaak:
Oogaandoeningen
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypo-esthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid
rd Vaak:
Conjunctivitis, pijn in het oog, abnormaal zicht, traanklierafwijking
ee Bloedvataandoeningen Vaak:
Ziekte van Raynaud, flush, bleekheid
r Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
ist mediastinumaandoeningen Vaak:
Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoesten, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen
reg Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Diarree, braken, nausea, abdominale pijn Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn
ge in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro- oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, tandaandoening Lever- en galaandoeningen Vaak: er Abnormale leverfunctie ng Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Alopecia, rash Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, t la
nie
acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring, pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
Nier- en urinewegaandoeningen
el
Artralgie, myalgie, pijn van het skeletspierstelsel
Vaak:
Enurese, mictiestoornis, urine-incontinentie Voortplantingsstelsel- en idd
borstaandoeningen Vaak:
Vrouwelijk: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening sm
Mannelijk: pijn aan de teelballen Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen e
Zeer vaak: ne
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§,
malaise, prikkelbaarheid Vaak:
Pijn op de borst, asthenie, oedeem, pijn op de injectieplaats Onderzoeken Ge
Zeer vaak:
Letsels en intoxicaties
Daling in groeisnelheid (lage lengte en/ of laag gewicht voor de leeftijd)§
Vaak: § Zie rubriek 4.4
Gescheurde huid
4.9 Overdosering
112 Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd die tot acute klinische manifestaties heeft geleid.
Echter, zoals gebruikelijk bij elke farmacologisch werkzame stof, wordt het aanbevolen een symptomatische behandeling in te stellen met frequente controle van de vitale tekenen en nauwlettende observatie van de patiënt.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
rd 5.1 Farmacodynamische eigenschappen
ee Farmacotherapeutische categorie:
Immunostimulerende stoffen, cytokines en immunomodulerende stoffen, interferonen, interferon-alfa-2b, ATC-code:
L03A B05
r ist Viraferon is een steriel, stabiel preparaat van hoog gezuiverd interferon-alfa-2b dat bereid wordt door recombinant-DNA-technieken.
Recombinant interferon-alfa-2b is een wateroplosbaar eiwit met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 19.300 dalton.
Het wordt verkregen uit een kloon van E. coli dat
reg een genetisch geproduceerd plasmide bevat, gekruist met een interferon-alfa-2b-gen van menselijke leukocyten.
De activiteit van Viraferon wordt uitgedrukt in IE, 1 mg recombinant interferon-alfa-2b-proteïne stemt
ge overeen met 2,6 x 108 IE.
De Internationale Eenheden worden bepaald door vergelijking van de activiteit van recombinant interferon-alfa-2b met de activiteit van een internationaal referentiepreparaat van humaan leukocyteninterferon, vastgelegd door de Wereldgezondheidsorganisatie.
er Interferonen zijn een familie van kleine eiwitmoleculen met een relatieve molecuulmassa van ng ongeveer 15.000 tot 21.000 dalton.
Ze worden geproduceerd en afgescheiden door cellen, als reactie op virale infecties of diverse synthetische en biologische inductoren.
Momenteel worden drie belangrijke klassen geïdentificeerd: alfa, bèta en gamma.
Deze drie categorieën zijn zelf niet homogeen en kunnen t la
diverse moleculaire varianten van interferon omvatten.
Er zijn meer dan 14 genetisch verschillende soorten van humane alfa-interferonen bekend.
Viraferon werd als recombinant interferon-alfa-2b geclassificeerd. nie
Interferonen oefenen hun cellulaire activiteiten uit door binding met specifieke receptoren op de celmembraan.
Humane interferonreceptoren geïsoleerd uit humane lymfoblastoïde (Daudi-) cellen, blijken zeer asymmetrische eiwitten te zijn.
Ze zijn selectief voor humane interferonen, maar niet voor el
interferonen van muizen, wat op soortspecificiteit wijst.
Onderzoeken met andere interferonen hebben soortspecificiteit aangetoond.
Echter, sommige apensoorten, zoals resusapen, zijn gevoelig voor idd
farmacodynamische stimulatie na blootstelling aan humane type-1-interferonen.
Uit de resultaten van diverse onderzoeken blijkt dat interferon eenmaal gebonden aan het celmembraan, een complexe reeks intracellulaire reacties op gang brengt, waaronder de inductie van bepaalde enzymen. sm
Men neemt aan dat dit proces, althans gedeeltelijk, aan de basis ligt van diverse cellulaire reacties op interferon, waaronder inhibitie van virusreplicatie in met een virus geïnfecteerde cellen, onderdrukking van celproliferatie en een aantal immunomodulerende activiteiten, zoals verhoging van de fagocytose e
door macrofagen en toename van de specifieke cytotoxiciteit van lymfocyten voor targetcellen.
Sommige ne
of al deze activiteiten kunnen bijdragen tot de therapeutische effecten van interferon.
Uit onderzoeken waarbij zowel dierlijke en menselijke celculturen alsook menselijke Ge
tumorxenotransplantaties bij dieren werden gebruikt, blijkt dat recombinant interferon-alfa-2b proliferatie tegengaat.
In vitro blijkt het een aanzienlijke immunomodulerende werking te hebben.
Recombinant interferon-alfa-2b inhibeert de virusreplicatie zowel in vitro als in vivo.
Hoewel de exacte antivirale werking niet bekend is, blijkt interferon-alfa-2b het metabolisme van de gastcel te wijzigen.
Daardoor wordt virusreplicatie geïnhibeerd.
Indien replicatie toch voorkomt, kunnen de nieuwe virusdeeltjes de cel niet verlaten.
Chronische hepatitis B:
113 Actuele klinische ervaring met patiënten die interferon-alfa-2b gedurende 4 tot 6 maanden gebruiken, toont aan dat de behandeling klaring van het HBV-DNA in het serum tot resultaat kan hebben.
Een verbetering in de leverhistologie werd waargenomen.
Bij volwassen patiënten met verlies van HBeAg en HBV-DNA werd een aanzienlijke daling in het ziektecijfer en het sterftecijfer vastgesteld.
Interferon-alfa-2b (6 MIE/ m2 driemaal per week gedurende 6 maanden) werd toegediend aan kinderen met actieve chronische hepatitis B.
Vanwege een methodologisch probleem kon de werkzaamheid niet aangetoond worden.
Bovendien groeiden kinderen behandeld met interferon-alfa-2b minder snel en
rd werden er enkele gevallen van depressie vastgesteld.
ee Chronische hepatitis C:
Bij volwassen patiënten die interferon in combinatie met ribavirine kregen, bedroeg de verkregen aanhoudende-responsratio 47%.
Een betere werkzaamheid werd aangetoond met de combinatie van
r gepegyleerd interferon met ribavirine (een aanhoudende-responsratio van 61% werd bereikt in een studie
ist uitgevoerd bij niet eerder behandelde patiënten met een dosis ribavirine van 10,6 mg/ kg, p < 0,01).
reg Volwassen patiënten:
Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine werd onderzocht in 4 gerandomiseerde Fase III klinische onderzoeken bij 2.552 patiënten met chronische hepatitis C die niet eerder met interferon behandeld werden.
De onderzoeken vergeleken de werkzaamheid van Viraferon wanneer het alleen gebruikt werd of in combinatie met ribavirine.
De werkzaamheid werd
ge gedefinieerd als aanhoudende virologische respons, 6 maanden na het einde van de behandeling.
Patiënten, geselecteerd voor deze onderzoeken, hadden chronische hepatitis C, vastgesteld door een positieve HCV-RNA-polymerasekettingreactietest (PCR) (> 100 kopieën/ ml), een leverbiopsie consistent
er met een histologische diagnose van chronische hepatitis met geen andere oorzaak van de chronische hepatitis, en een abnormale ALT-spiegel in het serum. ng Een dosis van 3 MIE Viraferon werd driemaal per week alleen of in combinatie met ribavirine toegediend.
De meerderheid van de patiënten in deze klinische onderzoeken werd één jaar behandeld. t la
Alle patiënten werden nog 6 maanden na het einde van de behandeling gevolgd om de aanhoudende virologische respons te bepalen.
Tabel 3 geeft (uit twee onderzoeken) de ratio's voor de aanhoudende virologische respons van behandelingsgroepen die één jaar behandeld werden met Viraferon alleen of nie
in combinatie met ribavirine weer.
Gelijktijdige toediening van Viraferon en ribavirine verdubbelde minstens de werkzaamheid van Viraferon voor de behandeling van chronische hepatitis C bij niet eerder behandelde patiënten.
Het el
HCV-genotype en de uitgangswaarde van de virusbelasting zijn prognostische factoren waarvan bekend is dat ze de responsratio's beïnvloeden.
De verhoogde responsratio voor de combinatie van idd
Viraferon + ribavirine, in vergelijking met Viraferon alleen, houdt aan in alle subgroepen.
Het relatieve voordeel van de combinatietherapie met Viraferon + ribavirine is bijzonder significant in de subgroep van patiënten die het moeilijkst te behandelen is (genotype 1 en hoge virusbelasting) (Tabel 3). sm
De responsratio's in deze onderzoeken verhoogden in geval van therapietrouw.
Ongeacht het genotype hadden de patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine kregen en ≥ 80% van hun behandeling e
kregen een hogere aanhoudende respons 6 maanden na 1 jaar behandeling dan degenen die < 80% van ne
hun behandeling kregen (56% versus 32% in onderzoek C/ I98-580).
Tabel 3
Ratio's voor de aanhoudende virologische respons met Viraferon + ribavirine
Ge
(één jaar behandeling) volgens genotype en virale belasting
HCV-genotype
I
I/ R
I/ R
N=503
N=505
N=505
C95-132/ I95-143 C95-132/ I95-143
C/ I98-580
Alle genotypes
16% 41%
47%
114 Genotype 1
9%
29%
33%
Genotype 1
≤ 2 miljoen kopieën/ ml Genotype 1
25%
33%
45%
rd > 2 miljoen kopieën/ ml
3%
27%
29%
ee Genotype 2/ 3
31%
65%
79%
r I Viraferon (3 MIE driemaal per week)
ist I/ R Viraferon (3 MIE driemaal per week) + ribavirine (1.000/ 1.200 mg/ dag)
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn
reg Er zijn twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HIV en HCV besmet zijn.
In totaal, in beide onderzoeken, vertoonden patiënten die Viraferon plus ribavirine kregen minder vaak respons dan patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b met ribavirine kregen.
De respons op de behandeling in beide onderzoeken wordt weergegeven in Tabel 4.
Onderzoek 1 (RIBAVIC; P01017)
ge was een gerandomiseerd, multicenteronderzoek waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (1,5 µg/ kg/ week)
er plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg gedurende 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Onderzoek 2 ng (P02080) was een gerandomiseerd, single-centeronderzoek waarin 95 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (100 of t la
150 µg/ week op basis van gewicht) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden, behalve voor nie
patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Tabel 4
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype na Viraferon in combinatie el
met ribavirine versus gepegyleerd interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn idd
Onderzoek 11
gepegyleerd
Onderzoek 22
gepegyleerd sm
interferon-
interferon-
alfa-2b (100
alfa-2b
of
Viraferon
e
(1,5 µg/ kg/
Viraferon
150c µg/ week) (3 MIU TIW)
week) +
(3 MIU TIW) +
p-
+ ribavirine
+ ribavirine
ne
ribavirine ribavirine
waar-
(800- (800-
p-waar-
(800 mg) (800 mg)
dea
1.200 mg)d 1.200 mg)d
deb
Alle Ge
27% (56/ 205) 20% (41/ 205) 0,047 44% (23/ 52)
21% (9/ 43)
0,017
Genotype 1, 4
17% (21/ 125)
6% (8/ 129)
0,006 38% (12/ 32)
7% (2/ 27)
0,007
Genotype 2, 3
44% (35/ 80)
43% (33/ 76)
0,88
53% (10/ 19)
47% (7/ 15)
0,730
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = driemaal per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel chi-kwadraat test. b: p-waarde op basis van de chi-kwadraat test.
115 c: patiënten < 75 kg kregen 100 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b. d: ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60- 75 kg en 1 .200 mg voor patiënten > 75 kg.
1 Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
JAMA 2004; 292(23):
2839-2848.
2 Laguno M, Murillas J, Blanco J. L et al.
AIDS 2004; 18(13):
F27-F36.
Recidiverende patiënten:
Een totaal van 345 patiënten die een recidief doormaakten met interferon-
rd alfa, werden in twee klinische onderzoeken behandeld met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
De toevoeging van ribavirine aan Viraferon vertienvoudigde bij deze patiënten de
ee werkzaamheid van Viraferon alleen voor de behandeling van chronische hepatitis C (48,6% versus 4,7%).
De verhoogde werkzaamheid omvatte verlies van HCV in het serum (< 100 kopieën/ ml door PCR), verbetering van de hepatische inflammatie en normalisatie van de ALT-spiegel en bleef
r aanhouden bij de bepaling 6 maanden na het einde van de behandeling.
ist Gegevens over werkzaamheid op lange termijn
reg In een brede studie werden 1.071 patiënten betrokken na behandeling tijdens een voorafgaande studie met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b of niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b/ ribavirine om de duurzaamheid van de aanhoudende virologische respons te evalueren en de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten te beoordelen.
462 patiënten vervolledigden ten minste 5 jaar
ge langetermijn follow-up en slechts 12 aanhoudende responders van de 492 recidiveerden tijdens deze studie.
De Kaplan-Meier schatting voor constante aanhoudende respons over 5 jaar voor alle patiënten is 97% met een 95% betrouwbaarheidsinterval van [95%, 99%]. er SVR na behandeling van chronische HCV met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder ng ribavirine) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en klinische 'genezing 'van chronische HCV.
Nochtans sluit dit het voorkomen van hepatische effecten bij patiënten met cirrose (waaronder levercarcinoom) niet uit. t la
Klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten met chronische hepatitis C:
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en detecteerbaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op nie
onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week toegediend in combinatie met 15 mg/ kg ribavirine per dag gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-upperiode van zes maanden na behandeling.
In totaal waren 118 patiënten betrokken:
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1, 64% ≤ 12 jaar. el
De betrokken populatie bestond hoofdzakelijk uit kinderen met milde tot matige hepatitis C. idd
Aanhoudende virologische responsratio’ s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/ risico van de combinatie ribavirine en interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8). sm
Studieresultaten worden samengevat in Tabel 5. e
Tabel 5
ne
Virologische respons: niet eerder behandelde pediatrische patiënten
3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week + ribavirine 15 mg/ kg/ dag Ge
Totale Respons1 (n=118)
54 (46 %)*
Genotype 1 (n=92)
33 (36 %)*
Genotype 2/ 3/ 4 (n=26) *Aantal (%) patiënten
21 (81 %)*
116 1. Gedefinieerd als HCV-RNA lager dan de detectielimiet door middel van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test op het einde van de behandeling en tijdens de follow-upperiode
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetiek van Viraferon werd bestudeerd bij gezonde vrijwilligers, na toediening van een enkelvoudige dosis van 5 miljoen IE/ m² en 10 miljoen IE subcutaan, 5 miljoen IE/ m² intramusculair en intraveneus als infuus over een periode van 30 minuten.
De gemiddelde serumconcentratie van interferon
rd was vergelijkbaar na subcutane en intramusculaire injectie.
Cmax werd 3 tot 12 uur na de laagste dosis vastgesteld en 6 tot 8 uur na de hoogste dosis.
De eliminatiehalfwaardetijden van interferoninjecties
ee bedroegen ongeveer twee tot drie uur respectievelijk zes tot zeven uur.
16 uur en 24 uur na injectie respectievelijk, lagen de serumconcentraties beneden de detectiegrens.
De biologische beschikbaarheid bedroeg meer dan 100% zowel na subcutane als intramusculaire toediening.
r ist Na intraveneuze toediening bereikte de serumconcentratie van interferon een maximum (135 tot 273 IE/ ml) aan het einde van het infuus.
Daarna verminderde de concentratie iets sneller dan bij
reg subcutane of intramusculaire toediening van het geneesmiddel en daalde vier uur na het infuus tot onder de detectiegrens.
De eliminatiehalfwaardetijd bedroeg ongeveer 2 uur.
De urinespiegels van interferon bleven bij elk van de drie toedieningswegen onder de detectiegrens.
ge Kinderen en adolescenten:
De farmacokinetische eigenschappen na herhaalde dosering voor Viraferon injectie en ribavirine capsules bij kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C tussen 5 en
er 16 jaar worden samengevat in Tabel 6.
De farmacokinetische eigenschappen voor Viraferon en ribavirine (dosis-genormaliseerd) zijn bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen. ng Tabel 6.
Gemiddelde (% VC) farmacokinetische parameters na herhaalde dosering voor Viraferon en ribavirine wanneer toegediend aan kinderen en adolescenten met chronische t la
hepatitis C
Parameter
Ribavirine
Viraferon
15
mg/ kg/ dag in
3 MIE/ m2
driemaal per week
2 afzonderlijke doses nie
(n = 54)
(n = 17)
Tmax (uur)
1,9 (83)
5,9 (36)
Cmax (ng/ ml)
el
3.275 (25)
51 (48)
AUC*
29.774 (26)
622 (48)
Schijnbare klaring l/ uur/ kg idd
0,27 (27)
Niet uitgevoerd
*AUC12 [oppervlakte onder de curve] (ng. uur/ ml) voor ribavirine; AUC0-24 (IE. uur/ ml) voor Viraferon
Interferonneutraliserende factoren werden onderzocht aan de hand van serummonsters van patiënten die Viraferon kregen toegediend in klinische onderzoeken uitgevoerd door Schering-Plough. sm
Interferonneutraliserende factoren zijn antilichamen die de antivirale activiteit van interferon neutraliseren.
De klinische incidentie van neutraliserende factoren bij systemisch behandelde kanker- en chronische hepatitispatiënten bedroeg respectievelijk 2,9 en 6,2%.
De detecteerbare titers waren in e
nagenoeg alle gevallen laag en konden niet consequent worden toegeschreven aan een verminderde ne
respons of andere auto-immuunverschijnselen.
Bij patiënten met hepatitis werd geen verlies van activiteit vastgesteld, waarschijnlijk vanwege de lage concentraties.
Ge
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Hoewel algemeen aangenomen wordt dat interferon soortspecifiek is, werden toxicologische onderzoeken uitgevoerd bij dieren.
Injecties van menselijk recombinant interferon-alfa-2b gedurende maximaal drie maanden brachten geen toxische eigenschappen bij muizen, ratten en konijnen aan het licht.
Cynomolgusapen die dagelijks een dosis van 20 x 106 IE/kg/dag toegediend k regen gedurende 3 maanden, vertoonden geen opvallende toxiciteit.
Toxiciteit werd aangetoond bij apen die 100 x 106 IE/ kg/ dag gedurende 3 maanden toegediend kregen.
117 Er werden afwijkingen in de menstruatiecyclus vastgesteld bij gebruik van interferon in onderzoeken met niet-humane primaten (zie rubriek 4.4).
De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren geven aan dat recombinant interferon-alfa-2b geen teratogeen effect heeft bij ratten of konijnen.
Er werd ook geen ongunstig effect op de zwangerschap, de ontwikkeling van de foetus of het voortplantingsvermogen van de nakomelingen van behandelde ratten vastgesteld.
Interferon-alfa-2b vertoonde vruchtafdrijvende effecten in Macaca mulatta (resusapen) met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2.
Abortus werd
rd in alle dosisgroepen waargenomen (7,5 miljoen, 15 miljoen en 30 miljoen IE/ kg), en was statistisch significant versus controle in groepen met matige en hoge dosis (overeenkomend met 90 en 180 keer de
ee intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2).
Van hoge doses van de andere vormen van interferon-alfa en -bèta is het echter bekend dat ze dosisafhankelijke anovulatoire en vruchtafdrijvende effecten hebben bij resusapen.
r ist Mutageniteitsonderzoeken met interferon-alfa-2b brachten geen bijwerkingen aan het licht.
reg Er werden geen studies uitgevoerd bij jonge dieren om de effecten van de behandeling met interferon- alfa-2b op de groei, de ontwikkeling, de seksuele ontwikkeling en het gedrag te onderzoeken (zie rubriek 4.4 en de samenvatting van de productkenmerken van Rebetol als Viraferon in combinatie met ribavirine moet worden toegediend).
ge 6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1
Lijst van hulpstoffen
ng
er
Watervrij dinatriumfosfaat, Natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, t la
Dinatriumedetaat, Natriumchloride, Metacresol, nie
Polysorbaat 80, Water voor injecties.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid el
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn idd
onder rubriek 6.6.
6.3 Houdbaarheid sm
18 maanden
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren e ne
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
Binnen de houdbaarheidsperiode kan, om transport te vergemakkelijken de oplossing worden bewaard Ge
bij of beneden 25 °C gedurende maximaal 7 dagen vóór gebruik.
Viraferon kan teruggeplaatst worden in de koelkast op gelijk welk ogenblik gedurende die periode van 7 dagen.
Indien het product niet wordt gebruikt binnen 7 dagen, kan het niet verder worden bewaard in de koelkast voor een nieuwe periode en moet het dus worden weggegooid.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
0,5 ml oplossing (overeenkomend met 5 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (halobutylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen).
118 Verpakkingsgrootten van 1.
Of
0,5 ml oplossing (overeenkomend met 5 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (halobutylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen) met 1 injectiespuit, 1 injectienaald en 1 reinigingsdoekje.
Verpakkingsgrootten van 1, 6 of 12.
rd Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
ee 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een
r ist geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
Viraferon, oplossing voor injectie, kan onmiddellijk geïnjecteerd worden na het opzuigen van de
reg geschikte doses uit de injectieflacon met een steriele injectiespuit.
Zoals alle parenterale geneesmiddelen moet Viraferon, oplossing voor injectie, vóór de toediening visueel geïnspecteerd worden op de aanwezigheid van partikels en verkleuring.
De oplossing moet
ge helder en kleurloos zijn.
Gedetailleerde instructies voor subcutaan gebruik van het product worden bij de bijsluiter geleverd (zie “ Hoe Viraferon zelf toe te dienen”). er ng Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften. t la
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN nie
SP Europe Stallestraat 73 B-1180 Brussel België el idd
8.
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 99/ 128/ 013 EU/ 1/ 99/ 128/ 014 sm
EU/ 1/ 99/ 128/ 015 EU/ 1/ 99/ 128/ 016 e ne
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING Ge
Datum van eerste vergunning:
9 maart 2000 Datum van laatste hernieuwing:
23 mei 2005
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/
119 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Viraferon 10 miljoen IE/ ml oplossing voor injectie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén injectieflacon Viraferon, oplossing voor injectie, injectieflacon voor eenmalig gebruik,
rd bevat 10 miljoen IE recombinant interferon-alfa-2b geproduceerd in E. coli door recombinant DNA- technologie, in 1 ml oplossing.
ee Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
r ist 3.
FARMACEUTISCHE VORM
reg Oplossing voor injectie De oplossing is helder en kleurloos.
ge 4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
er Chronische hepatitis B:
Behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis B geassocieerd ng met aangetoonde hepatitis B virale replicatie (aanwezigheid van HBV-DNA en HBeAg), een verhoogde alanine-aminotransferase (ALT)-spiegel en een histologisch aangetoonde actieve leverinflammatie en/ of - fibrose. t la
Chronische hepatitis C:
Volwassen patiënten: nie
Viraferon is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis C die verhoogde transaminasen hebben zonder leverdecompensatie en die positief zijn voor serum HCV-RNA of serum anti-HCV (zie rubriek 4.4). el
Voor deze indicatie wordt Viraferon het beste gebruikt in combinatie met ribavirine. idd
Kinderen en adolescenten:
Viraferon is bedoeld voor gebruik, in combinatie met ribavirine, voor de behandeling van niet eerder behandelde kinderen en adolescenten van 3 jaar en ouder met chronische hepatitis C, zonder leverdecompensatie, die positief zijn voor serum HCV-RNA.
De beslissing om met de behandeling te sm
starten dient genomen te worden na geval per geval bekeken te hebben, rekening houdend met tekenen van progressie van de ziekte, zoals leverontsteking en fibrose, alsook prognostische factoren voor de respons, het HCV-genotype en de virale belasting.
Het verwachte voordeel van de behandeling moet e
worden afgewogen tegen de bevindingen over de veiligheid die werden vastgesteld bij pediatrische ne
patiënten in klinische studies (zie rubrieken 4.4, 4.8 en 5.1).
4.2 Dosering en wijze van toediening Ge
De behandeling mag alleen gestart worden door een arts met ervaring in de behandeling van de ziekte.
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
Indien bijwerkingen optreden gedurende de behandeling met Viraferon voor om het even welke indicatie, pas de dosering aan of onderbreek de behandeling tijdelijk tot deze bijwerkingen verminderen.
In geval van hardnekkige of terugkerende intolerantie na adequate dosisaanpassing, of indien de ziekte verergert, 120 zet de behandeling met Viraferon stop.
Bij een onderhoudsbehandeling met subcutane toediening kan de arts beslissen of de patiënt zich zelf de dosis toedient.
Chronische hepatitis B:
De aanbevolen dosis ligt tussen 5 tot 10 miljoen IE, subcutaan toegediend, driemaal per week (om de andere dag) gedurende 4 tot 6 maanden.
De toegediende dosis moet gereduceerd worden met 50% als hematologische afwijkingen optreden (witte bloedcellen < 1.500/ mm3, granulocyten < 1.000/ mm3, trombocyten < 100.000/ mm3).
De
rd behandeling moet stopgezet worden in geval van ernstige leukopenie (< 1.200/ mm3), ernstige neutropenie (< 750/ mm3) of ernstige trombocytopenie (< 70.000/ mm3).
ee Zet de behandeling met Viraferon stop indien geen verbetering wordt waargenomen wat betreft HBV- DNA in het serum na drie tot vier maanden behandeling (met de maximaal getolereerde dosis).
Dit geldt
r voor alle patiënten.
ist Chronische hepatitis C:
Een dosis van 3 miljoen IE Viraferon wordt driemaal per week (om de andere
reg dag) subcutaan aan volwassen patiënten toegediend, als monotherapie of in combinatie met ribavirine.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten:
Een dosis van 3 miljoen IE/ m2 interferon-alfa-2b wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan toegediend, in combinatie met ribavirine capsules of
ge drank elke dag samen met voedsel oraal toegediend in twee afzonderlijke doses ('s ochtends en 's avonds).
er (Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor de dosis van ribavirine-capsules en de richtlijnen voor de dosisaanpassing voor de combinatietherapie.
Voor pediatrische patiënten die ng < 47 kg wegen of geen tabletten kunnen slikken, zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine drank). t la
Recidiverende patiënten (volwassenen):
Viraferon wordt toegediend in combinatie met ribavirine. nie
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 6 maanden behandeling, is het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende 6 maanden. el
Niet eerder behandelde patiënten:
Volwassenen:
De werkzaamheid van Viraferon wordt verbeterd in combinatie met ribavirine.
Viraferon idd
alleen moet toegediend worden voornamelijk in geval van intolerantie of contra-indicatie voor ribavirine.
Viraferon in combinatie met ribavirine:
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 12 maanden behandeling, is sm
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende tenminste 6 maanden. e
De behandeling moet voortgezet worden gedurende een volgende periode van 6 maanden (d. w. z. een ne
totaal van 12 maanden) bij patiënten die na 6 maanden een negatieve HCV-RNA hebben vertoond, en met een viraal genotype 1 (bepaald met een monster vóór de start van de behandeling) en met een hoge virale belasting vóór de start van de behandeling.
Ge
Men moet met andere negatieve prognostische factoren (leeftijd > 40 jaar, mannelijk geslacht, septale fibrose) rekening houden, wanneer men beslist de behandeling tot 12 maanden voort te zetten.
Tijdens klinische onderzoeken vertoonden patiënten die geen virologische respons hadden na 6 maanden behandeling (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet) geen aanhoudende virologische respons (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet zes maanden na het einde van de behandeling).
121 Viraferon alleen:
De optimale duur van behandeling met Viraferon alleen is nog niet volledig vastgesteld, maar een therapie van 12 tot 18 maanden wordt geadviseerd.
Het wordt aanbevolen dat patiënten gedurende tenminste 3 tot 4 maanden met Viraferon alleen behandeld worden, waarna de HCV-RNA-status bepaald moet worden.
De behandeling moet voortgezet worden bij patiënten die een negatieve HCV-RNA vertonen.
rd Kinderen en adolescenten:
De werkzaamheid en veiligheid van Viraferon in combinatie met ribavirine werd bestudeerd bij kinderen en adolescenten die niet eerder behandeld werden voor chronische
ee hepatitis C.
Genotype 1:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt één jaar.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat
r ist patiënten die geen virologische respons vertonen na 12 weken behandeling, een blijvende virologische respons zullen ontwikkelen (negatieve voorspelbare waarde 96%).
Virologische respons wordt gedefinieerd als de afwezigheid van detecteerbaar HCV-RNA na 12 weken behandeling.
De behandeling
reg moet bij deze patiënten stopgezet worden.
Genotype 2/ 3:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt 24 weken.
Virologische respons na 1 jaar behandeling en 6 maanden follow-up bedroeg 36% voor genotype 1 en
ge 81% voor genotype 2/ 3/ 4.
Viraferon kan toegediend worden met een steriele glazen of plastic wegwerpinjectiespuit.
4.3
Contra-indicaties
ng
er
- Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
- Een voorgeschiedenis van reeds bestaande ernstige hartaandoeningen, bijvoorbeeld een niet-
t la
gecontroleerde congestieve hartinsufficiëntie, recent myocardinfarct, ernstige ritmestoornissen.
- Ernstige stoornis van de nier- of leverfunctie, met inbegrip van stoornissen veroorzaakt door
metastasen. nie
- Epilepsie en/ of aangetaste functie van het centraal zenuwstelsel (CZS) (zie rubriek 4.4).
- Chronische hepatitis met gedecompenseerde levercirrose.
- Chronische hepatitis bij patiënten die recentelijk behandeld werden of onder behandeling zijn met
immunosuppressiva, met uitzondering van korte termijn "corticosteroid withdrawal". el
- Auto-immune hepatitis; of voorgeschiedenis van auto-immuunziekten; personen die een
transplantaat onder immunosuppressie kregen. idd
- Reeds bestaande schildklieraandoening, tenzij deze aandoening onder controle kan worden
gehouden met een conventionele behandeling.
Kinderen en adolescenten: sm
- Bestaan of voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige
depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging. e
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als ne
interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
Ge
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor alle patiënten:
Psychiatrische effecten en centraal zenuwstelsel (CZS):
Ernstige effecten op het CZS, in het bijzonder depressie, zelfmoordgedachten en zelfmoordpoging werden waargenomen bij sommige patiënten tijdens een behandeling met Viraferon, en zelfs na stopzetting van de behandeling voornamelijk tijdens de follow-upperiode van 6 maanden.
Bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met Viraferon in combinatie met ribavirine werden zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 122 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid).
Andere effecten op het CZS waaronder agressief gedrag (soms gericht op anderen), verwardheid en veranderingen van de mentale toestand werden waargenomen met alfa-interferonen.
Patiënten dienen nauwlettend gevolgd te worden op tekenen of symptomen van psychiatrische stoornissen.
Indien dergelijke symptomen optreden, moet de voorschrijvende arts de potentiële ernst van deze bijwerkingen voor ogen houden en moet de noodzaak voor een geschikte therapeutische behandeling overwogen worden.
Indien de psychiatrische symptomen aanhouden of verergeren, of indien zelfmoordgedachten
rd worden vastgesteld, wordt aanbevolen de behandeling met Viraferon stop te zetten en de patiënt te volgen, met psychiatrische interventie zoals aangewezen.
ee Patiënten met bestaande of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen:
Als een behandeling met interferon-alfa-2b noodzakelijk wordt geacht bij volwassen patiënten met een
r bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen, mag deze pas worden ingesteld nadat
ist een geschikte geïndividualiseerde diagnostische en therapeutische aanpak van de psychiatrische stoornis werd verzekerd.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij kinderen en adolescenten met een bestaan of
reg voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxis)
ge op interferon-alfa-2b werden zelden vastgesteld tijdens de behandeling met Viraferon.
Indien zich een dergelijke reactie voordoet, onderbreek de behandeling en start onmiddellijk een aangepaste therapie.
Bij voorbijgaande rash is stopzetting van de behandeling niet noodzakelijk.
er Bij matige tot ernstige bijwerkingen kan een aanpassing van de dosering noodzakelijk zijn en in sommige gevallen moet de behandeling met Viraferon worden beëindigd.
Elke patiënt die gedurende een ng behandeling met Viraferon een afwijking van de leverfunctie vertoont, moet nauwlettend gevolgd worden en de behandeling moet worden stopgezet indien de tekenen en symptomen verergeren. t la
Hypotensie kan tijdens de behandeling met Viraferon of tot twee dagen na de therapie voorkomen.
Een ondersteunende behandeling kan noodzakelijk zijn. nie
Voldoende vloeistof moet worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met Viraferon daar bij enkele patiënten hypotensie, gerelateerd aan vochtdepletie, is waargenomen.
Vochttoediening kan dus noodzakelijk zijn. el
Aangezien koorts geassocieerd kan zijn met de griepachtige verschijnselen die vaak worden vastgesteld gedurende een behandeling met interferon, moeten andere oorzaken van aanhoudende koorts uitgesloten idd
worden.
Viraferon moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met een verzwakte medische conditie, zoals bij een voorgeschiedenis van longaandoening (bijv. chronische obstructieve longaandoening) of sm
diabetes mellitus, neigend naar ketoacidose.
Voorzichtigheid moet ook betracht worden bij patiënten met stollingsstoornissen (bijv. tromboflebitis, longembolie) of ernstige myelosuppressie. e
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij ne
patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.5).
Bij elke patiënt die koorts, hoest, Ge
dyspnoe of andere respiratoire symptomen vertoont, moet een röntgenfoto van de thorax gemaakt worden.
Indien op deze röntgenfoto van de thorax longinfiltratie zichtbaar is of er een bewijs van longfunctiefalen is, moet de patiënt nauwlettend gevolgd worden.
Indien nodig, zet de behandeling met interferon-alfa stop.
Alhoewel dit vooral werd gemeld bij met interferon-alfa behandelde patiënten met chronische hepatitis C, werden deze bijwerkingen ook gemeld bij patiënten met kanker behandeld met interferon-alfa.
Onmiddellijke stopzetting van de toediening van interferon-alfa en behandeling met corticosteroïden lijken bij te dragen tot het verdwijnen van de pulmonale bijwerkingen.
123 Oculaire bijwerkingen (zie rubriek 4.8), inclusief retinale bloedingen, wattenachtige vlekken op de retina en obstructie van de retinale arterie of ader werden in zeldzame gevallen gerapporteerd na behandeling met alfa-interferonen.
Alle patiënten zouden een basisoogonderzoek moeten ondergaan.
Elke patiënt die klachten heeft over wijzigingen in gezichtsscherpte of gezichtsveld of andere oftalmologische symptomen tijdens de behandeling met Viraferon, moet onmiddellijk een volledig oogonderzoek ondergaan.
Periodieke oogonderzoeken tijdens de behandeling met Viraferon worden in het bijzonder aanbevolen bij patiënten met afwijkingen die geassocieerd kunnen worden met retinopathie zoals diabetes mellitus of hypertensie.
Het is aangeraden de behandeling met Viraferon te stoppen bij patiënten
rd die nieuwe of steeds erger wordende oftalmologische stoornissen ontwikkelen.
ee Bij hogere doses zijn ernstige bewustzijnsdaling en coma, waaronder gevallen van encefalopathie, vastgesteld bij enkele patiënten, meestal bejaarden.
Alhoewel deze effecten meestal reversibel zijn, nam een volledig herstel bij sommige patiënten tot drie weken in beslag.
Zeer zelden traden convulsies op na
r ist behandeling met hoge doses Viraferon.
Volwassen patiënten met een voorgeschiedenis van congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en/ of
reg voorgaande of bestaande ritmestoornissen, die met Viraferon behandeld worden, moeten nauwlettend gevolgd worden.
Het wordt aanbevolen dat patiënten met een reeds bestaande hartafwijking en/ of diegenen die in een gevorderd stadium van kanker zijn, routinematig een ECG ondergaan, zowel vóór als tijdens de behandeling.
Hartritmestoornissen (vooral supraventriculair) reageren gewoonlijk op
ge conventionele therapie, maar het kan noodzakelijk zijn de behandeling met Viraferon te stoppen.
Er zijn geen gegevens bij kinderen of adolescenten met een voorgeschiedenis van hartziekte.
er Hypertriglyceridemie en verergering van hypertriglyceridemie, soms ernstig, is waargenomen.
Het wordt daarom aangeraden de lipidenconcentraties te controleren. ng Aangezien gemeld is dat interferon-alfa reeds bestaande psoriasisaandoeningen en sarcoïdose verergerde, wordt het gebruik van Viraferon bij patiënten met psoriasis of sarcoïdose alleen aangeraden als het t la
potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico.
Preliminaire gegevens wijzen erop dat er mogelijk een verband is tussen een behandeling met nie
interferon-alfa en een verhoogde afstoting van niertransplantaten.
Afstoting van levertransplantaten werd eveneens gemeld.
De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten werd gemeld tijdens behandeling met el
alfa-interferonen.
Patiënten met aanleg voor het ontwikkelen van auto-immuunziekten kunnen een verhoogd risico lopen.
Patiënten met tekenen of symptomen die geassocieerd worden met auto- idd
immuunziekten moeten nauwlettend worden geëvalueerd, en de voordeel-risicoverhouding voor het voortzetten van de behandeling met interferon moet opnieuw worden beoordeeld (zie ook rubriek 4.4 Chronische hepatitis C, monotherapie (schildklierafwijkingen) en rubriek 4.8).
Gevallen van het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) zijn gemeld bij patiënten met sm
chronische hepatitis C die werden behandeld met interferon.
Dit syndroom is een granulomateuze inflammatoire ziekte die de ogen, het gehoorsysteem, het hersenvlies en de huid aantast.
Als het VKH- syndroom wordt vermoed, moet antivirale therapie worden gestopt en corticosteroïdentherapie worden e
besproken (zie rubriek 4.8). ne
Zet de behandeling met Viraferon stop bij patiënten met chronische hepatitis waarvan de parameters duiden op een verlenging van de coagulatie, wat kan wijzen op leverdecompensatie.
Ge
Chronische hepatitis C:
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
Alle patiënten uit de chronische-hepatitis-C-studies ondergingen een leverbiopsie vooraleer ze in de studie geïncludeerd werden, maar in bepaalde gevallen (bijv. patiënten met genotype 2 en 3) is behandeling zonder histologische bevestiging mogelijk.
Recente behandelingsrichtlijnen moeten
124 geraadpleegd worden om na te gaan of leverbiopsie noodzakelijk is vóór het begin van de behandeling.
Monotherapie:
Zelden ontwikkelden volwassen patiënten behandeld met Viraferon voor chronische hepatitis C schildklierafwijkingen, hetzij hyper- of hypothyroïdie.
In klinische onderzoeken waarbij de behandeling met Viraferon werd toegepast, ontwikkelde 2,8% van de patiënten schildklierafwijkingen.
De afwijkingen konden onder controle worden gehouden door een conventionele behandeling van schildklierdisfunctie.
Het mechanisme waarmee Viraferon de functie van de schildklier wijzigt is niet
rd bekend.
Bepaal de serumspiegels van het Thyroïd Stimulerend Hormoon (TSH) vóór de behandeling van chronische hepatitis C met Viraferon.
Elke schildklierafwijking die op dat moment gevonden wordt, moet
ee behandeld worden met een conventionele behandeling.
De behandeling met Viraferon kan gestart worden indien de TSH-spiegels binnen normale waarden gehouden kunnen worden met medicatie.
Controleer de TSH-spiegels indien de patiënt gedurende de behandeling met Viraferon symptomen ontwikkelt die
r ist wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie.
In geval van een schildklierdisfunctie kan de behandeling met Viraferon worden voortgezet indien de TSH-spiegels met medicatie binnen normale waarden kunnen worden gehouden.
Stopzetting van de behandeling met Viraferon heeft geen reversibel effect op de
reg schildklierdisfunctie die tijdens de behandeling optreedt (zie ook Kinderen en adolescenten, Monitoring van de schildklier).
ge Bijkomende monitoring specifiek voor kinderen en adolescenten Monitoring van de schildklier:
Ongeveer 12% van de kinderen die met interferon-alfa-2b en ribavirine behandeld werd, ontwikkelde een verhoging van TSH.
Nog eens 4% vertoonde een voorbijgaande daling beneden de onderste grens van de normale waarde.
Vooraleer met een behandeling met
er Viraferon te starten, moeten de TSH-waarden geëvalueerd worden, en ingeval een schildklierstoornis wordt vastgesteld, moet deze met een conventionele therapie behandeld worden.
Een behandeling met ng Viraferon mag opgestart worden indien de TSH-waarden door medicatie binnen de normale waarden kunnen behouden worden.
Schildklierdisfunctie werd waargenomen tijdens de behandeling met interferon-alfa-2b en ribavirine.
Indien schildklierstoornissen worden gedetecteerd, dient de t la
schildklierstatus van de patiënt geëvalueerd en behandeld te worden zoals klinisch is aangewezen.
Kinderen en adolescenten moeten om de 3 maanden gecontroleerd worden op tekenen van schildklierdisfunctie (bijv.
TSH). nie
Groei en ontwikkeling:
Tijdens een 1 jaar durende behandelingskuur werd een daling in de lineaire groeisnelheid (gemiddelde percentiele daling van 9%) en een daling in de snelheid van de gewichtstoename (percentiel gemiddelde daling van 13%) genoteerd.
Een algemene omkering in deze el
tendens werd waargenomen tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na behandeling.
Op basis van tussentijdse gegevens uit een langetermijn follow-upstudie vertoonden nochtans 12 (14%) kinderen idd
op 84 een percentiele daling in de lineaire groeisnelheid van > 15, van wie 5 (6%) kinderen een percentiele daling van > 30 hadden, hoewel ze al meer dan 1 jaar met de behandeling waren gestopt.
Er zijn geen gegevens beschikbaar van langetermijneffecten op de groei en ontwikkeling, en op de seksuele ontwikkeling.
Bovendien hebben preklinische resultaten met betrekking tot juveniele sm
toxiciteit een lichte, dosisgerelateerde daling aangetoond van de totale groei van pasgeboren ratten die ribavirine kregen toegediend (zie rubriek 5.3).
Daarom moet de risico/ batenverhouding van het gecombineerde gebruik van interferon-alfa-2b en ribavirine beoordeeld worden bij jonge kinderen e
alvorens met de behandeling te starten.
Artsen wordt aangeraden de groei te volgen van kinderen die ne
ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b gebruiken.
HCV/ HIV Co-infectie:
Patiënten die gelijktijdig besmet zijn met HCV/ HIV en een hoogactieve Ge
antiretrovirale therapie (HAART) krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen om lactaatacidose te ontwikkelen.
Voorzichtigheid is geboden indien Viraferon en ribavirine aan de HAART worden toegevoegd (zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine).
Patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen, zouden een verhoogd risico kunnen lopen om anemie te ontwikkelen.
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn, en een gevorderde cirrose hebben, en HAART krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen op leverdecompensatie en de dood.
Toevoeging van alfa- interferonen alleen of in combinatie met ribavirine kan het risico bij deze deelgroep verhogen.
125 Dentale en periodontale stoornissen:
Dentale en periodontale stoornissen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met de combinatie van Viraferon en ribavirine.
Patiënten moeten hun tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig een tandonderzoek laten doen.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als deze reactie optreedt, moeten ze worden geadviseerd hun mond nadien grondig te spoelen.
rd Laboratoriumbepalingen:
Standaard hematologiebepalingen en bloedchemie (volledige en differentiële bloedbeeldbepaling,
ee bloedplaatjestelling, elektrolyten, leverenzymen, eiwitspectrum, serumbilirubine en serumcreatinine) moeten bij alle patiënten uitgevoerd worden vóór en tijdens een systemische behandeling met Viraferon.
r ist Bij de behandeling van hepatitis B of C is het aanbevolen testschema: week 1, 2, 4, 8, 12 en 16 en vervolgens om de maand gedurende de behandeling.
Indien ALT (SGPT) toeneemt tot 2 maal, of tot meer dan 2 maal de beginwaarde tijdens de behandeling met Viraferon, mag de behandeling worden
reg voortgezet tenzij tekenen en symptomen van leverfalen worden waargenomen.
Tijdens deze verhoging van de ALT-spiegel (SGPT) moeten om de 2 weken de volgende leverfunctietesten uitgevoerd worden:
ALT (SGPT), protrombinetijd, alkalische fosfatasen, albumine en bilirubine.
ge Effect op de vruchtbaarheid:
Interferon kan de vruchtbaarheid verminderen (zie rubrieken 4.6 en 5.3).
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
er Bij gelijktijdig gebruik van narcotica, hypnotica of sedativa en Viraferon moet de grootste ng voorzichtigheid in acht worden genomen.
Interacties van Viraferon met andere geneesmiddelen zijn niet volledig onderzocht.
Voorzichtigheid is t la
geboden wanneer Viraferon wordt toegediend in combinatie met andere mogelijk myelosuppressieve middelen. nie
Interferonen kunnen het oxidatieve metaboliseringsproces beïnvloeden.
Men moet hiermee rekening houden bij een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die volgens deze weg worden gemetaboliseerd zoals de xanthinederivaten theofylline of aminofylline.
Bij gelijktijdige behandeling met xanthinederivaten moeten de serumspiegels van theofylline worden gevolgd en de dosering indien nodig el
worden aangepast. idd
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.4). sm
(Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.) e ne
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Voorzichtigheid is Ge
geboden bij het gebruik van Viraferon bij vruchtbare mannen.
Verminderde oestradiol- en progesteronconcentraties in het serum werden gemeld bij vrouwen behandeld met humaan leukocyteninterferon.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van interferon-alfa-2b bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Viraferon mag alleen gebruikt worden gedurende de zwangerschap indien het potentiële gunstige effect opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
126 Het is niet bekend of de bestanddelen van dit geneesmiddel in de moedermelk worden uitgescheiden.
Vanwege het risico op bijwerkingen bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, moet de borstvoeding onderbroken worden voordat de behandeling gestart wordt.
Combinatietherapie met ribavirine:
Ribavirine veroorzaakt ernstige geboorteafwijkingen indien toegediend tijdens de zwangerschap.
Therapie met ribavirine is gecontraïndiceerd bij vrouwen die zwanger zijn.
Men moet uiterst voorzichtig zijn zwangerschap te voorkomen bij vrouwelijke patiënten of partners van mannelijke patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine innemen.
Vruchtbare
rd vrouwen en hun partners moeten beiden effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de vier maanden na het einde van de behandeling.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke
ee partners moeten beiden een effectief contraceptivum gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de zeven maanden na het einde van de behandeling (zie Ribavirine SPC).
r ist 4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Patiënten moeten geïnformeerd worden dat zij vermoeidheid, slaperigheid of verwardheid kunnen
reg ontwikkelen gedurende de behandeling met Viraferon, en daarom wordt het aangeraden dat zij geen voertuigen besturen of machines bedienen.
4.8 Bijwerkingen
ge Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor bijwerkingen die met ribavirine geassocieerd zijn als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden. er ng Tijdens klinische onderzoeken met een uitgebreide reeks indicaties en een groot aantal doses (van 6 MIE/ m²/ week bij haarcelleukemie tot 100 MIE/ m²/ week bij melanoom) waren de frequentst gerapporteerde bijwerkingen koorts, vermoeidheid, hoofdpijn en myalgie.
Koorts en vermoeidheid t la
bleken vaak reversibel te zijn binnen 72 uur na de onderbreking of de stopzetting van de behandeling.
Tijdens klinische onderzoeken in de patiëntenpopulatie met hepatitis C werden patiënten behandeld nie
gedurende één jaar met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
Alle patiënten in deze onderzoeken kregen 3 MIE Viraferon driemaal per week.
Tabel 1 geeft de frequentie van melding van (aan de behandeling gerelateerde) bijwerkingen door patiënten die deelnamen aan klinische onderzoeken met niet eerder behandelde patiënten die gedurende 1 jaar werden behandeld.
De ernst el
was in het algemeen licht tot matig.
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 1 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies en na het in de handel brengen.
Binnen de idd
systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10); zelden (≥ 1/ 10.000, < 1/ 1.000); zeer zelden (< 1/ 10.000); niet bekend.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. sm
Tabel 1.
Bijwerkingen die werden gemeld tijdens klinische onderzoeken of na het in de handel brengen van Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine e
Systeem/ orgaanklassen ne
Bijwerkingen
Infecties en parasitaire aandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Ge
Faryngitis*, virale infectie* Bronchitis, sinusitis, herpes simplex (resistentie), rinitis
Zelden:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Pneumonie§
Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Immuunsysteemaandoeningen§
Leukopenie Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Aplastische anemie Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
127
Zeer zelden:
Niet bekend:
Endocriene aandoeningen
Sarcoïdose, verergering van sarcoïdose Systemische lupus erythematosus, vasculitis, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), syndroom van Vogt-Koyanagi- Harada, acute overgevoeligheidsreacties met inbegrip van urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie§
Vaak:
Zeer zelden:
Hypothyroïdie§, hyperthyroïdie§ Diabetes, verergerde diabetes
rd Voedings- en stofwisselingsstoornissen Zeer vaak:
Anorexie
ee Vaak:
Hypocalciëmie, dehydratie, hyperurikemie, dorst Zeer zelden:
Psychische aandoeningen§
Hyperglykemie, hypertriglyceridemie§, verhoogde eetlust
r ist Zeer vaak:
Depressie, slapeloosheid, angst, emotionele labiliteit*, agitatie, nervositeit
Vaak:
Verwardheid, slaapstoornis, verminderd libido
reg Zelden:
Zeer zelden:
Zelfmoordgedachten Zelfmoord, poging tot zelfmoord, agressief gedrag (soms gericht op anderen), psychose met inbegrip van hallucinaties Verandering van de psychische toestand§
ge Niet bekend:
Zenuwstelselaandoeningen§ Zeer vaak:
Duizeligheid, hoofdpijn, verminderde concentratie, droge
Vaak:
mond er Tremor, paresthesie, hypo-esthesie, migraine, flush, ng slaperigheid, smaakverandering
Zeer zelden:
Cerebrovasculaire hemorragie, cerebrovasculaire ischemie, convulsies, verminderd bewustzijn, encefalopathie,
t la
neuropathie, polyneuropathie Niet bekend:
Oogaandoeningen
nie
Mononeuropathieën, coma§
Zeer vaak:
Vaak:
Troebel zicht Conjunctivitis, abnormaal zicht, traanklierafwijking, pijn in het oog
Zelden:
el
Retinale bloedingen§, retinopathieën (met inbegrip van
maculair oedeem), obstructie van de retinale arterie of ader§, neuritis optica, papiloedeem, verlies van gezichtsscherpte of idd
gezichtsveld, wattenachtige vlekken op de retina§ Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen sm
Vaak:
Vertigo, tinnitus Zeer zelden:
Hartaandoeningen
Gehoorverlies, gehoorstoornis
Vaak: e
Palpitaties, tachycardie
Zelden:
ne
Cardiomyopathie
Zeer zelden:
Niet bekend:
Bloedvataandoeningen Ge
Myocardinfarct, cardiale ischemie Aritmie
Vaak:
Hypertensie Zeer zelden:
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
Perifere ischemie, hypotensie§
Zeer vaak:
Vaak:
Dyspnoe*, hoesten* Epistaxis, ademhalingsstoornis, nasale congestie, rinorroe, droge hoest
Zeer zelden:
Longinfiltraten§, pneumonitis§
Maagdarmstelselaandoeningen
128
Zeer vaak:
Nausea/ braken, abdominale pijn, diarree, stomatitis, dyspepsie
Vaak:
Ulceratieve stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant, glossitis, gingivitis, constipatie, dunne stoelgang
Zeer zelden:
Pancreatitis, ischemische colitis, ulceratieve colitis, bloedend tandvlees
Niet bekend:
Periodontale aandoening NOS, tandaandoening NOS§
rd Lever- en galaandoeningen Vaak:
Hepatomegalie
ee Zeer zelden:
Huid- en onderhuidaandoeningen
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop)
Zeer vaak:
Alopecie, pruritus*, droge huid*, rash*, toegenomen
r ist transpiratie Vaak:
Psoriasis (nieuw of verergerd)§, maculo-papuleuze rash, erythemateuze rash, eczeem, erytheem, huidaandoening
reg Zeer zelden:
Skeletspierstelsel- en
Syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale necrolyse, multiform erytheem
ge bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Nier- en urinewegaandoeningen
Myalgie, artralgie, pijn van het skeletspierstelsel Artritis Rabdomyolyse, myositis, beenkrampen, rugpijn
Vaak:
er Frequent urineren ng
Zeer zelden:
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
Nierfalen, nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom
t la
Vaak:
Amenorroe, pijnlijke borsten, dysmenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening Algemene aandoeningen en nie
toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
el
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats*, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, asthenie, prikkelbaarheid, pijn op de borst,
malaise Vaak:
Pijn op de injectieplaats idd
Zeer zelden:
Onderzoeken
Necrose op de injectieplaats, faciaal oedeem
Zeer vaak:
sm
Gewichtsverlies
*Deze bijwerkingen kwamen slechts vaak voor met Viraferon alleen § Zie rubriek 4.4
Deze bijwerkingen werden eveneens gerapporteerd wanneer Viraferon alleen werd gebruikt. e ne
Cardiovasculaire bijwerkingen, in het bijzonder aritmie, bleken vooral verband te houden met bestaande cardiovasculaire ziekten en voorafgaande cardiotoxische therapie (zie rubriek 4.4).
Cardiomyopathie, die reversibel kan zijn na stopzetting van interferon-alfa, werd zelden gemeld bij patiënten zonder Ge
voorgeschiedenis van hartziekten (zie rubriek 4.4).
Tijdens de behandeling met alfa-interferonen werd een grote verscheidenheid aan auto-immuunziekten en immuungemedieerde stoornissen gemeld, waaronder schildklierstoornissen, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), idiopathische en trombotische trombocytopenische purpura, vasculitis, neuropathieën met inbegrip van mononeuropathieën (zie ook rubriek 4.4).
129 De klinisch significante laboratoriumafwijkingen, die het frequentst zijn bij doses hoger dan 10 miljoen IE per dag, omvatten een verminderd aantal granulocyten en leukocyten; een vermindering van het hemoglobinegehalte en bloedplaatjestelling; een verhoogde concentratie van alkalische fosfatase, LDH, serumcreatinine en serumureumstikstof.
Bij enkele personen zonder hepatitis en ook bij enkele patiënten met chronische hepatitis B gecombineerd met klaring van virale DNAp werd een verhoogde serumconcentratie van ALT/ AST (SGPT/ SGOT) vastgesteld.
Pediatrische populatie
rd Kinderen en adolescenten – Chronische hepatitis C
ee In klinische onderzoeken met 118 kinderen of adolescenten tussen 3 en 16 jaar heeft 6% de behandeling beëindigd omwille van bijwerkingen.
Over het algemeen was het bijwerkingenprofiel bij de beperkte pediatrische populatie dezelfde als die werd waargenomen bij volwassenen, hoewel er bij
r ist pediatrische patiënten een specifieke bezorgdheid is over de groeivermindering aangezien een daling in lengte (gemiddelde percentiele daling van de groeisnelheid met 9%) en gewicht (gemiddelde percentiele daling van 13%) werd waargenomen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4).
reg Zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging werden bovendien vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4).
ge Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten.
Dosisaanpassingen waren vereist bij 30% van de patiënten, het vaakst in geval van anemie en neutropenie. er ng De bijwerkingen weergegeven in Tabel 2 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies bij pediatrische patiënten.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); t la
vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. nie
Tabel 2
Bijwerkingen die zeer vaak en vaak werden gemeld tijdens klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten Zeer vaak (≥ 1/ 10) - Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10)
Systeem/ orgaanklassen
el
Bijwerkingen
Infecties en parasitaire aandoeningen Zeer vaak:
idd
Virale infectie, faryngitis
Vaak:
Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis media, tandabces, herpes simplex, urineweginfectie, vaginitis, gastro-enteritis sm
Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen) Vaak:
Neoplasma (niet-gespecifieerd) e
Bloed- en lymfestelselaandoeningen ne
Zeer vaak:
Vaak:
Endocriene aandoeningen Ge
Anemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie
Zeer vaak:
Vaak:
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Hypothyroïdie§ Hyperthyroïdie§, virilisatie
Zeer vaak:
Vaak: § Psychische stoornissen
Anorexie Hypertriglyceridemie§, hyperurikemie, verhoogde eetlust
Zeer vaak:
Depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid
130
Vaak:
Zelfmoordgedachten, agressief gedrag, verwardheid, gedragsstoornis, agitatie, slaapwandelen, angst, nervositeit, slaapstoornis, abnormaal dromen, apathie Zenuwstelselaandoeningen§ Zeer vaak:
Vaak:
Oogaandoeningen
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypo-esthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid
rd Vaak:
Conjunctivitis, pijn in het oog, abnormaal zicht, traanklierafwijking
ee Bloedvataandoeningen Vaak:
Ziekte van Raynaud, flush, bleekheid
r Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
ist mediastinumaandoeningen Vaak:
Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoesten, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen
reg Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Diarree, braken, nausea, abdominale pijn Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn
ge in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro- oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, tandaandoening Lever- en galaandoeningen Vaak: er Abnormale leverfunctie ng Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Alopecia, rash Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, t la
nie
acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring, pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
Nier- en urinewegaandoeningen
el
Artralgie, myalgie, pijn van het skeletspierstelsel
Vaak:
Enurese, mictiestoornis, urine-incontinentie Voortplantingsstelsel- en idd
borstaandoeningen Vaak:
Vrouwelijk: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening sm
Mannelijk: pijn aan de teelballen Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen e
Zeer vaak: ne
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§,
malaise, prikkelbaarheid Vaak:
Pijn op de borst, asthenie, oedeem, pijn op de injectieplaats Onderzoeken Ge
Zeer vaak:
Letsels en intoxicaties
Daling in groeisnelheid (lage lengte en/ of laag gewicht voor de leeftijd)§
Vaak: § Zie rubriek 4.4
Gescheurde huid
4.9 Overdosering
131 Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd die tot acute klinische manifestaties heeft geleid.
Echter, zoals gebruikelijk bij elke farmacologisch werkzame stof, wordt het aanbevolen een symptomatische behandeling in te stellen met frequente controle van de vitale tekenen en nauwlettende observatie van de patiënt.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
rd 5.1 Farmacodynamische eigenschappen
ee Farmacotherapeutische categorie:
Immunostimulerende stoffen, cytokines en immunomodulerende stoffen, interferonen, interferon-alfa-2b, ATC-code:
L03A B05
r ist Viraferon is een steriel, stabiel preparaat van hoog gezuiverd interferon-alfa-2b dat bereid wordt door recombinant-DNA-technieken.
Recombinant interferon-alfa-2b is een wateroplosbaar eiwit met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 19.300 dalton.
Het wordt verkregen uit een kloon van E. coli dat
reg een genetisch geproduceerd plasmide bevat, gekruist met een interferon-alfa-2b-gen van menselijke leukocyten.
De activiteit van Viraferon wordt uitgedrukt in IE, 1 mg recombinant interferon-alfa-2b-proteïne stemt
ge overeen met 2,6 x 108 IE.
De Internationale Eenheden worden bepaald door vergelijking van de activiteit van recombinant interferon-alfa-2b met de activiteit van een internationaal referentiepreparaat van humaan leukocyteninterferon, vastgelegd door de Wereldgezondheidsorganisatie.
er Interferonen zijn een familie van kleine eiwitmoleculen met een relatieve molecuulmassa van ng ongeveer 15.000 tot 21.000 dalton.
Ze worden geproduceerd en afgescheiden door cellen, als reactie op virale infecties of diverse synthetische en biologische inductoren.
Momenteel worden drie belangrijke klassen geïdentificeerd: alfa, bèta en gamma.
Deze drie categorieën zijn zelf niet homogeen en kunnen t la
diverse moleculaire varianten van interferon omvatten.
Er zijn meer dan 14 genetisch verschillende soorten van humane alfa-interferonen bekend.
Viraferon werd als recombinant interferon-alfa-2b geclassificeerd. nie
Interferonen oefenen hun cellulaire activiteiten uit door binding met specifieke receptoren op de celmembraan.
Humane interferonreceptoren geïsoleerd uit humane lymfoblastoïde (Daudi-) cellen, blijken zeer asymmetrische eiwitten te zijn.
Ze zijn selectief voor humane interferonen, maar niet voor el
interferonen van muizen, wat op soortspecificiteit wijst.
Onderzoeken met andere interferonen hebben soortspecificiteit aangetoond.
Echter, sommige apensoorten, zoals resusapen, zijn gevoelig voor idd
farmacodynamische stimulatie na blootstelling aan humane type-1-interferonen.
Uit de resultaten van diverse onderzoeken blijkt dat interferon eenmaal gebonden aan het celmembraan, een complexe reeks intracellulaire reacties op gang brengt, waaronder de inductie van bepaalde enzymen. sm
Men neemt aan dat dit proces, althans gedeeltelijk, aan de basis ligt van diverse cellulaire reacties op interferon, waaronder inhibitie van virusreplicatie in met een virus geïnfecteerde cellen, onderdrukking van celproliferatie en een aantal immunomodulerende activiteiten, zoals verhoging van de fagocytose e
door macrofagen en toename van de specifieke cytotoxiciteit van lymfocyten voor targetcellen.
Sommige ne
of al deze activiteiten kunnen bijdragen tot de therapeutische effecten van interferon.
Uit onderzoeken waarbij zowel dierlijke en menselijke celculturen alsook menselijke Ge
tumorxenotransplantaties bij dieren werden gebruikt, blijkt dat recombinant interferon-alfa-2b proliferatie tegengaat.
In vitro blijkt het een aanzienlijke immunomodulerende werking te hebben.
Recombinant interferon-alfa-2b inhibeert de virusreplicatie zowel in vitro als in vivo.
Hoewel de exacte antivirale werking niet bekend is, blijkt interferon-alfa-2b het metabolisme van de gastcel te wijzigen.
Daardoor wordt virusreplicatie geïnhibeerd.
Indien replicatie toch voorkomt, kunnen de nieuwe virusdeeltjes de cel niet verlaten.
Chronische hepatitis B:
132 Actuele klinische ervaring met patiënten die interferon-alfa-2b gedurende 4 tot 6 maanden gebruiken, toont aan dat de behandeling klaring van het HBV-DNA in het serum tot resultaat kan hebben.
Een verbetering in de leverhistologie werd waargenomen.
Bij volwassen patiënten met verlies van HBeAg en HBV-DNA werd een aanzienlijke daling in het ziektecijfer en het sterftecijfer vastgesteld.
Interferon-alfa-2b (6 MIE/ m2 driemaal per week gedurende 6 maanden) werd toegediend aan kinderen met actieve chronische hepatitis B.
Vanwege een methodologisch probleem kon de werkzaamheid niet aangetoond worden.
Bovendien groeiden kinderen behandeld met interferon-alfa-2b minder snel en
rd werden er enkele gevallen van depressie vastgesteld.
ee Chronische hepatitis C:
Bij volwassen patiënten die interferon in combinatie met ribavirine kregen, bedroeg de verkregen aanhoudende-responsratio 47%.
Een betere werkzaamheid werd aangetoond met de combinatie van
r gepegyleerd interferon met ribavirine (een aanhoudende-responsratio van 61% werd bereikt in een studie
ist uitgevoerd bij niet eerder behandelde patiënten met een dosis ribavirine van 10,6 mg/ kg, p < 0,01).
reg Volwassen patiënten:
Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine werd onderzocht in 4 gerandomiseerde Fase III klinische onderzoeken bij 2.552 patiënten met chronische hepatitis C die niet eerder met interferon behandeld werden.
De onderzoeken vergeleken de werkzaamheid van Viraferon wanneer het alleen gebruikt werd of in combinatie met ribavirine.
De werkzaamheid werd
ge gedefinieerd als aanhoudende virologische respons, 6 maanden na het einde van de behandeling.
Patiënten, geselecteerd voor deze onderzoeken, hadden chronische hepatitis C, vastgesteld door een positieve HCV-RNA-polymerasekettingreactietest (PCR) (> 100 kopieën/ ml), een leverbiopsie consistent
er met een histologische diagnose van chronische hepatitis met geen andere oorzaak van de chronische hepatitis, en een abnormale ALT-spiegel in het serum. ng Een dosis van 3 MIE Viraferon werd driemaal per week alleen of in combinatie met ribavirine toegediend.
De meerderheid van de patiënten in deze klinische onderzoeken werd één jaar behandeld. t la
Alle patiënten werden nog 6 maanden na het einde van de behandeling gevolgd om de aanhoudende virologische respons te bepalen.
Tabel 3 geeft (uit twee onderzoeken) de ratio's voor de aanhoudende virologische respons van behandelingsgroepen die één jaar behandeld werden met Viraferon alleen of nie
in combinatie met ribavirine weer.
Gelijktijdige toediening van Viraferon en ribavirine verdubbelde minstens de werkzaamheid van Viraferon voor de behandeling van chronische hepatitis C bij niet eerder behandelde patiënten.
Het el
HCV-genotype en de uitgangswaarde van de virusbelasting zijn prognostische factoren waarvan bekend is dat ze de responsratio's beïnvloeden.
De verhoogde responsratio voor de combinatie van idd
Viraferon + ribavirine, in vergelijking met Viraferon alleen, houdt aan in alle subgroepen.
Het relatieve voordeel van de combinatietherapie met Viraferon + ribavirine is bijzonder significant in de subgroep van patiënten die het moeilijkst te behandelen is (genotype 1 en hoge virusbelasting) (Tabel 3). sm
De responsratio's in deze onderzoeken verhoogden in geval van therapietrouw.
Ongeacht het genotype hadden de patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine kregen en ≥ 80% van hun behandeling e
kregen een hogere aanhoudende respons 6 maanden na 1 jaar behandeling dan degenen die < 80% van ne
hun behandeling kregen (56% versus 32% in onderzoek C/ I98-580).
Tabel 3
Ratio's voor de aanhoudende virologische respons met Viraferon + ribavirine
Ge
(één jaar behandeling) volgens genotype en virale belasting
HCV-genotype
I
I/ R
I/ R
N=503
N=505
N=505
C95-132/ I95-143 C95-132/ I95-143
C/ I98-580
Alle genotypes
16% 41%
47%
133 Genotype 1
9%
29%
33%
Genotype 1
≤ 2 miljoen kopieën/ ml Genotype 1
25%
33%
45%
rd > 2 miljoen kopieën/ ml
3%
27%
29%
ee Genotype 2/ 3
31%
65%
79%
r I Viraferon (3 MIE driemaal per week)
ist I/ R Viraferon (3 MIE driemaal per week) + ribavirine (1.000/ 1.200 mg/ dag)
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn
reg Er zijn twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HIV en HCV besmet zijn.
In totaal, in beide onderzoeken, vertoonden patiënten die Viraferon plus ribavirine kregen minder vaak respons dan patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b met ribavirine kregen.
De respons op de behandeling in beide onderzoeken wordt weergegeven in Tabel 4.
Onderzoek 1 (RIBAVIC; P01017)
ge was een gerandomiseerd, multicenteronderzoek waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (1,5 µg/ kg/ week)
er plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg gedurende 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Onderzoek 2 ng (P02080) was een gerandomiseerd, single-centeronderzoek waarin 95 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (100 of t la
150 µg/ week op basis van gewicht) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden, behalve voor nie
patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Tabel 4
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype na Viraferon in combinatie el
met ribavirine versus gepegyleerd interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn idd
Onderzoek 11
gepegyleerd
Onderzoek 22
gepegyleerd sm
interferon-
interferon-
alfa-2b (100
alfa-2b
of
Viraferon
e
(1,5 µg/ kg/
Viraferon
150c µg/ week) (3 MIU TIW)
week) +
(3 MIU TIW) +
p-
+ ribavirine
+ ribavirine
ne
ribavirine ribavirine
waar-
(800- (800-
p-waar-
(800 mg) (800 mg)
dea
1.200 mg)d 1.200 mg)d
deb
Alle Ge
27% (56/ 205) 20% (41/ 205) 0,047 44% (23/ 52)
21% (9/ 43)
0,017
Genotype 1, 4
17% (21/ 125)
6% (8/ 129)
0,006 38% (12/ 32)
7% (2/ 27)
0,007
Genotype 2, 3
44% (35/ 80)
43% (33/ 76)
0,88
53% (10/ 19)
47% (7/ 15)
0,730
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = driemaal per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel chi-kwadraat test. b: p-waarde op basis van de chi-kwadraat test.
134 c: patiënten < 75 kg kregen 100 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b. d: ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60- 75 kg en 1 .200 mg voor patiënten > 75 kg.
1 Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
JAMA 2004; 292(23):
2839-2848.
2 Laguno M, Murillas J, Blanco J. L et al.
AIDS 2004; 18(13):
F27-F36.
Recidiverende patiënten:
Een totaal van 345 patiënten die een recidief doormaakten met interferon-
rd alfa, werden in twee klinische onderzoeken behandeld met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
De toevoeging van ribavirine aan Viraferon vertienvoudigde bij deze patiënten de
ee werkzaamheid van Viraferon alleen voor de behandeling van chronische hepatitis C (48,6% versus 4,7%).
De verhoogde werkzaamheid omvatte verlies van HCV in het serum (< 100 kopieën/ ml door PCR), verbetering van de hepatische inflammatie en normalisatie van de ALT-spiegel en bleef
r aanhouden bij de bepaling 6 maanden na het einde van de behandeling.
ist Gegevens over werkzaamheid op lange termijn
reg In een brede studie werden 1.071 patiënten betrokken na behandeling tijdens een voorafgaande studie met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b of niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b/ ribavirine om de duurzaamheid van de aanhoudende virologische respons te evalueren en de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten te beoordelen.
462 patiënten vervolledigden ten minste 5 jaar
ge langetermijn follow-up en slechts 12 aanhoudende responders van de 492 recidiveerden tijdens deze studie.
De Kaplan-Meier schatting voor constante aanhoudende respons over 5 jaar voor alle patiënten is 97% met een 95% betrouwbaarheidsinterval van [95%, 99%]. er SVR na behandeling van chronische HCV met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder ng ribavirine) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en klinische 'genezing 'van chronische HCV.
Nochtans sluit dit het voorkomen van hepatische effecten bij patiënten met cirrose (waaronder levercarcinoom) niet uit. t la
Klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten met chronische hepatitis C:
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en detecteerbaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op nie
onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week toegediend in combinatie met 15 mg/ kg ribavirine per dag gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-upperiode van zes maanden na behandeling.
In totaal waren 118 patiënten betrokken:
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1, 64% ≤ 12 jaar. el
De betrokken populatie bestond hoofdzakelijk uit kinderen met milde tot matige hepatitis C. idd
Aanhoudende virologische responsratio’ s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/ risico van de combinatie ribavirine en interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8). sm
Studieresultaten worden samengevat in Tabel 5. e
Tabel 5
ne
Virologische respons: niet eerder behandelde pediatrische patiënten
3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week + ribavirine 15 mg/ kg/ dag Ge
Totale Respons1 (n=118)
54 (46 %)*
Genotype 1 (n=92)
33 (36 %)*
Genotype 2/ 3/ 4 (n=26) *Aantal (%) patiënten
21 (81 %)*
135 1. Gedefinieerd als HCV-RNA lager dan de detectielimiet door middel van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test op het einde van de behandeling en tijdens de follow-upperiode
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetiek van Viraferon werd bestudeerd bij gezonde vrijwilligers, na toediening van een enkelvoudige dosis van 5 miljoen IE/ m² en 10 miljoen IE subcutaan, 5 miljoen IE/ m² intramusculair en intraveneus als infuus over een periode van 30 minuten.
De gemiddelde serumconcentratie van interferon
rd was vergelijkbaar na subcutane en intramusculaire injectie.
Cmax werd 3 tot 12 uur na de laagste dosis vastgesteld en 6 tot 8 uur na de hoogste dosis.
De eliminatiehalfwaardetijden van interferoninjecties
ee bedroegen ongeveer twee tot drie uur respectievelijk zes tot zeven uur.
16 uur en 24 uur na injectie respectievelijk, lagen de serumconcentraties beneden de detectiegrens.
De biologische beschikbaarheid bedroeg meer dan 100% zowel na subcutane als intramusculaire toediening.
r ist Na intraveneuze toediening bereikte de serumconcentratie van interferon een maximum (135 tot 273 IE/ ml) aan het einde van het infuus.
Daarna verminderde de concentratie iets sneller dan bij
reg subcutane of intramusculaire toediening van het geneesmiddel en daalde vier uur na het infuus tot onder de detectiegrens.
De eliminatiehalfwaardetijd bedroeg ongeveer 2 uur.
De urinespiegels van interferon bleven bij elk van de drie toedieningswegen onder de detectiegrens.
ge Kinderen en adolescenten:
De farmacokinetische eigenschappen na herhaalde dosering voor Viraferon injectie en ribavirine capsules bij kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C tussen 5 en
er 16 jaar worden samengevat in Tabel 6.
De farmacokinetische eigenschappen voor Viraferon en ribavirine (dosis-genormaliseerd) zijn bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen. ng Tabel 6.
Gemiddelde (% VC) farmacokinetische parameters na herhaalde dosering voor Viraferon en ribavirine wanneer toegediend aan kinderen en adolescenten met chronische t la
hepatitis C
Parameter
Ribavirine
Viraferon
15
mg/ kg/ dag in
3 MIE/ m2
driemaal per week
2 afzonderlijke doses nie
(n = 54)
(n = 17)
Tmax (uur)
1,9 (83)
5,9 (36)
Cmax (ng/ ml)
el
3.275 (25)
51 (48)
AUC*
29.774 (26)
622 (48)
Schijnbare klaring l/ uur/ kg idd
0,27 (27)
Niet uitgevoerd
*AUC12 [oppervlakte onder de curve] (ng. uur/ ml) voor ribavirine; AUC0-24 (IE. uur/ ml) voor Viraferon
Interferonneutraliserende factoren werden onderzocht aan de hand van serummonsters van patiënten die Viraferon kregen toegediend in klinische onderzoeken uitgevoerd door Schering-Plough. sm
Interferonneutraliserende factoren zijn antilichamen die de antivirale activiteit van interferon neutraliseren.
De klinische incidentie van neutraliserende factoren bij systemisch behandelde kanker- en chronische hepatitispatiënten bedroeg respectievelijk 2,9 en 6,2%.
De detecteerbare titers waren in e
nagenoeg alle gevallen laag en konden niet consequent worden toegeschreven aan een verminderde ne
respons of andere auto-immuunverschijnselen.
Bij patiënten met hepatitis werd geen verlies van activiteit vastgesteld, waarschijnlijk vanwege de lage concentraties.
Ge
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Hoewel algemeen aangenomen wordt dat interferon soortspecifiek is, werden toxicologische onderzoeken uitgevoerd bij dieren.
Injecties van menselijk recombinant interferon-alfa-2b gedurende maximaal drie maanden brachten geen toxische eigenschappen bij muizen, ratten en konijnen aan het licht.
Cynomolgusapen die dagelijks een dosis van 20 x 106 IE/kg/dag toegediend kregen gedurende 3 maanden, vertoonden geen opvallende toxiciteit.
Toxiciteit werd aangetoond bij apen die 100 x 106 IE/kg/dag gedurende 3 maanden toegediend kregen.
136 Er werden afwijkingen in de menstruatiecyclus vastgesteld bij gebruik van interferon in onderzoeken met niet-humane primaten (zie rubriek 4.4).
De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren geven aan dat recombinant interferon-alfa-2b geen teratogeen effect heeft bij ratten of konijnen.
Er werd ook geen ongunstig effect op de zwangerschap, de ontwikkeli ng van de foetus of het voortplantingsvermogen van de nakomelingen van behandelde ratten vastgesteld.
Interferon-alfa-2b vertoonde vruchtafdrijvende effecten in Macaca mulatta (resusapen) met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/m2.
Abortus werd
rd in alle dosisgroepen waargenomen (7,5 miljoen, 15 miljoen en 30 miljoen IE/ kg), en was statistisch significant versus controle in groepen met matige en hoge dosis (overeenkomend met 90 en 180 keer de
ee intramuscu laire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/m2).
Van hoge doses van de andere vormen van interferon-alfa en -bèta is het echter bekend dat ze dosisafhankelijke anovulatoire en vruchtafdrijvende effecten hebben bij resusapen.
r ist Mutageniteitsonderzoeken met interferon-alfa-2b brachten geen bijwerkingen aan het licht.
reg Er werden geen studies uitgevoerd bij jonge dieren om de effecten van de behandeling met interferon- alfa-2b op de groei, de ontwikkeling, de seksuele ontwikkeling en het gedrag te onderzoeken (zie rubriek 4.4 en de samenvatting van de productkenmerken van Rebetol als Viraferon in combinatie met ribavirine moet worden toegediend).
ge 6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1
Lijst van hulpstoffen
ng
er
Watervrij dinatriumfosfaat, Natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, t la
Dinatriumedetaat, Natriumchloride, Metacresol, nie
Polysorbaat 80, Water voor injecties.
6.2 Gev allen van onverenigbaarheid el
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn idd
onder rubriek 6.6.
6.3 Houdbaarheid sm
18 maanden
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren e ne
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
Binnen de houdbaarheidsperiode kan, om transport te vergemakkelijken de oplossing worden bewaard Ge
bij of beneden 25 °C gedurende maximaal 7 dagen vóór gebruik.
Viraferon kan teruggeplaatst worden in de koelkast op gelijk welk ogenblik gedurende die periode van 7 dagen.
Indien het product niet wordt gebruikt binnen 7 dagen, kan het niet verder worden bewaard in de koelkast voor een nieuwe periode en moet het dus worden weggegooid.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
1 ml oplossing (overeenkomend met 10 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (halobutylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen).
137 Verpakkingsgrootten van 1.
Of
1 ml oplossing (overeenkomend met 10 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (halobutylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen) met 1 injectiespuit, 1 injectienaald en 1 reinigingsdoekje.
Verpakkingsgrootten van 1, 6 of 12.
rd Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
ee 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een
r ist geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
Viraferon, oplossing voor injectie, kan onmiddellijk geïnjecteerd worden na het opzuigen van de
reg geschikte doses uit de injectieflacon met een steriele injectiespuit.
Zoals alle parenterale geneesmiddelen moet Viraferon, oplossing voor injectie, vóór de toediening visueel geïnspecteerd worden op de aanwezigheid van partikels en verkleuring.
De oplossing moet
ge helder en kleurloos zijn.
Gedetailleerde instructies voor subcutaan gebruik van het product worden bij de bijsluiter geleverd (zie “ Hoe Viraferon zelf toe te dienen”). er ng Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften. t la
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN nie
SP Europe Stallestraat 73 B-1180 Brussel België el idd
8.
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 99/ 128/ 017 EU/ 1/ 99/ 128/ 018 sm
EU/ 1/ 99/ 128/ 019 EU/ 1/ 99/ 128/ 020 e ne
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING Ge
Datum van eerste vergunning:
9 maart 2000 Datum van laatste hernieuwing:
23 mei 2005
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/
138 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Viraferon 18 miljoen IE/ 3 ml oplossing voor injectie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén injectieflacon Viraferon, oplossing voor injectie, multi-dosis injectieflacon, bevat 18 miljoen IE
rd recombinant interferon-alfa-2b geproduceerd in E. coli door recombinant DNA-technologie, in 3 ml oplossing.
ee Eén ml oplossing bevat 6 miljoen IE interferon-alfa-2b.
r ist Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
reg 3.
FARMACEUTISCHE VORM
Oplossing voor injectie De oplossing is helder en kleurloos.
ge 4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1
Therapeutische indicaties
ng
er
Chronische hepatitis B:
Behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis B geassocieerd met aangetoonde hepatitis B virale replicatie (aanwezigheid van HBV-DNA en HBeAg), een verhoogde t la
alanine-aminotransferase (ALT)-spiegel en een histologisch aangetoonde actieve leverinflammatie en/ of - fibrose. nie
Chronische hepatitis C:
Volwassen patiënten:
Viraferon is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis C die verhoogde transaminasen hebben zonder leverdecompensatie en die positief zijn voor serum HCV-RNA el
of serum anti-HCV (zie rubriek 4.4). idd
Voor deze indicatie wordt Viraferon het beste gebruikt in combinatie met ribavirine.
Kinderen en adolescenten:
Viraferon is bedoeld voor gebruik, in combinatie met ribavirine, voor de behandeling van niet eerder sm
behandelde kinderen en adolescenten van 3 jaar en ouder met chronische hepatitis C, zonder leverdecompensatie, die positief zijn voor serum HCV-RNA.
De beslissing om met de behandeling te starten dient genomen te worden na geval per geval bekeken te hebben, rekening houdend met tekenen e
van progressie van de ziekte, zoals leverontsteking en fibrose, alsook prognostische factoren voor de ne
respons, het HCV-genotype en de virale belasting.
Het verwachte voordeel van de behandeling moet worden afgewogen tegen de bevindingen over de veiligheid die werden vastgesteld bij pediatrische patiënten in klinische studies (zie rubrieken 4.4, 4.8 en 5.1).
Ge
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling mag alleen gestart worden door een arts met ervaring in de behandeling van de ziekte.
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
139 Indien bijwerkingen optreden gedurende de behandeling met Viraferon voor om het even welke indicatie, pas de dosering aan of onderbreek de behandeling tijdelijk tot deze bijwerkingen verminderen.
In geval van hardnekkige of terugkerende intolerantie na adequate dosisaanpassing, of indien de ziekte verergert, zet de behandeling met Viraferon stop.
Bij een onderhoudsbehandeling met subcutane toediening kan de arts beslissen of de patiënt zich zelf de dosis toedient.
Chronische hepatitis B:
De aanbevolen dosis ligt tussen 5 tot 10 miljoen IE, subcutaan toegediend, driemaal per week (om de andere dag) gedurende 4 tot 6 maanden.
rd De toegediende dosis moet gereduceerd worden met 50% als hematologische afwijkingen optreden
ee (witte bloedcellen < 1.500/ mm3, granulocyten < 1.000/ mm3, trombocyten < 100.000/ mm3).
De behandeling moet stopgezet worden in geval van ernstige leukopenie (< 1.200/ mm3), ernstige neutropenie (< 750/ mm3) of ernstige trombocytopenie (< 70.000/ mm3).
r ist Zet de behandeling met Viraferon stop indien geen verbetering wordt waargenomen wat betreft HBV- DNA in het serum na drie tot vier maanden behandeling (met de maximaal getolereerde dosis).
Dit geldt
reg voor alle patiënten.
Chronische hepatitis C:
Een dosis van 3 miljoen IE Viraferon wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan aan volwassen patiënten toegediend, als monotherapie of in combinatie met ribavirine.
ge Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten:
Een dosis van 3 miljoen IE/ m2 interferon-alfa-2b wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan toegediend, in combinatie met ribavirine capsules of
er drank elke dag samen met voedsel oraal toegediend in twee afzonderlijke doses ('s ochtends en 's avonds). ng (Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor de dosis van ribavirine-capsules en de richtlijnen voor de dosisaanpassing voor de combinatietherapie.
Voor pediatrische patiënten die t la
< 47 kg wegen of geen tabletten kunnen slikken, zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine drank). nie
Recidiverende patiënten (volwassenen):
Viraferon wordt toegediend in combinatie met ribavirine.
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 6 maanden behandeling, is el
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende 6 maanden. idd
Niet eerder behandelde patiënten:
Volwassenen:
De werkzaamheid van Viraferon wordt verbeterd in combinatie met ribavirine.
Viraferon alleen moet toegediend worden voornamelijk in geval van intolerantie of contra-indicatie voor ribavirine. sm
Viraferon in combinatie met ribavirine:
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 12 maanden behandeling, is e
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende ne
tenminste 6 maanden.
De behandeling moet voortgezet worden gedurende een volgende periode van 6 maanden (d. w. z. een Ge
totaal van 12 maanden) bij patiënten die na 6 maanden een negatieve HCV-RNA hebben vertoond, en met een viraal genotype 1 (bepaald met een monster vóór de start van de behandeling) en met een hoge virale belasting vóór de start van de behandeling.
Men moet met andere negatieve prognostische factoren (leeftijd > 40 jaar, mannelijk geslacht, septale fibrose) rekening houden, wanneer men beslist de behandeling tot 12 maanden voort te zetten.
Tijdens klinische onderzoeken vertoonden patiënten die geen virologische respons hadden na 6 maanden behandeling (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet) geen aanhoudende 140 virologische respons (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet zes maanden na het einde van de behandeling).
Viraferon alleen:
De optimale duur van behandeling met Viraferon alleen is nog niet volledig vastgesteld, maar een therapie van 12 tot 18 maanden wordt geadviseerd.
Het wordt aanbevolen dat patiënten gedurende tenminste 3 tot 4 maanden met Viraferon alleen behandeld
rd worden, waarna de HCV-RNA-status bepaald moet worden.
De behandeling moet voortgezet worden bij patiënten die een negatieve HCV-RNA vertonen.
ee Kinderen en adolescenten:
De werkzaamheid en veiligheid van Viraferon in combinatie met ribavirine werd bestudeerd bij kinderen en adolescenten die niet eerder behandeld werden voor chronische
r ist hepatitis C.
Genotype 1:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt één jaar.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat
reg patiënten die geen virologische respons vertonen na 12 weken behandeling, een blijvende virologische respons zullen ontwikkelen (negatieve voorspelbare waarde 96%).
Virologische respons wordt gedefinieerd als de afwezigheid van detecteerbaar HCV-RNA na 12 weken behandeling.
De behandeling moet bij deze patiënten stopgezet worden.
ge Genotype 2/ 3:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt 24 weken.
Virologische respons na 1 jaar behandeling en 6 maanden follow-up bedroeg 36% voor genotype 1 en 81% voor genotype 2/ 3/ 4. er ng Viraferon kan toegediend worden met een steriele glazen of plastic wegwerpinjectiespuit.
4.3 Contra-indicaties t la
- Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
- Een voorgeschiedenis van reeds bestaande ernstige hartaandoeningen, bijvoorbeeld een niet-
nie
gecontroleerde congestieve hartinsufficiëntie, recent myocardinfarct, ernstige ritmestoornissen.
- Ernstige stoornis van de nier- of leverfunctie, met inbegrip van stoornissen veroorzaakt door
metastasen.
- Epilepsie en/ of aangetaste functie van het centraal zenuwstelsel (CZS) (zie rubriek 4.4).
el
- Chronische hepatitis met gedecompenseerde levercirrose.
- Chronische hepatitis bij patiënten die recentelijk behandeld werden of onder behandeling zijn met
idd
immunosuppressiva, met uitzondering van korte termijn "corticosteroid withdrawal".
- Auto-immune hepatitis; of voorgeschiedenis van auto-immuunziekten; personen die een
transplantaat onder immunosuppressie kregen.
- Reeds bestaande schildklieraandoening, tenzij deze aandoening onder controle kan worden
sm
gehouden met een conventionele behandeling.
Kinderen en adolescenten: e
- Bestaan of voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige
ne
depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Ge
interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor alle patiënten:
Psychiatrische effecten en centraal zenuwstelsel (CZS):
Ernstige effecten op het CZS, in het bijzonder depressie, zelfmoordgedachten en zelfmoordpoging werden waargenomen bij sommige patiënten tijdens een behandeling met Viraferon, en zelfs na stopzetting van de behandeling voornamelijk tijdens de 141 follow-upperiode van 6 maanden.
Bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met Viraferon in combinatie met ribavirine werden zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid).
Andere effecten op het CZS waaronder agressief gedrag (soms gericht op anderen), verwardheid en veranderingen van de mentale toestand werden waargenomen met alfa-interferonen.
Patiënten dienen nauwlettend gevolgd te worden op tekenen of symptomen van psychiatrische stoornissen.
Indien
rd dergelijke symptomen optreden, moet de voorschrijvende arts de potentiële ernst van deze bijwerkingen voor ogen houden en moet de noodzaak voor een geschikte therapeutische behandeling overwogen
ee worden.
Indien de psychiatrische symptomen aanhouden of verergeren, of indien zelfmoordgedachten worden vastgesteld, wordt aanbevolen de behandeling met Viraferon stop te zetten en de patiënt te volgen, met psychiatrische interventie zoals aangewezen.
r ist Patiënten met bestaande of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen:
Als een behandeling met interferon-alfa-2b noodzakelijk wordt geacht bij volwassen patiënten met een
reg bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen, mag deze pas worden ingesteld nadat een geschikte geïndividualiseerde diagnostische en therapeutische aanpak van de psychiatrische stoornis werd verzekerd.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij kinderen en adolescenten met een bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
ge Acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxis) op interferon-alfa-2b werden zelden vastgesteld tijdens de behandeling met Viraferon.
Indien zich een
er dergelijke reactie voordoet, onderbreek de behandeling en start onmiddellijk een aangepaste therapie.
Bij voorbijgaande rash is stopzetting van de behandeling niet noodzakelijk. ng Bij matige tot ernstige bijwerkingen kan een aanpassing van de dosering noodzakelijk zijn en in sommige gevallen moet de behandeling met Viraferon worden beëindigd.
Elke patiënt die gedurende een t la
behandeling met Viraferon een afwijking van de leverfunctie vertoont, moet nauwlettend gevolgd worden en de behandeling moet worden stopgezet indien de tekenen en symptomen verergeren. nie
Hypotensie kan tijdens de behandeling met Viraferon of tot twee dagen na de therapie voorkomen.
Een ondersteunende behandeling kan noodzakelijk zijn.
Voldoende vloeistof moet worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met Viraferon daar bij el
enkele patiënten hypotensie, gerelateerd aan vochtdepletie, is waargenomen.
Vochttoediening kan dus noodzakelijk zijn. idd
Aangezien koorts geassocieerd kan zijn met de griepachtige verschijnselen die vaak worden vastgesteld gedurende een behandeling met interferon, moeten andere oorzaken van aanhoudende koorts uitgesloten worden. sm
Paracetamol werd met succes gebruikt ter bestrijding van koorts en hoofdpijn die bij behandeling met Viraferon kunnen voorkomen.
De aanbevolen dosis paracetamol bedraagt 500 mg tot 1 g en e
wordt 30 minuten voor Viraferon toegediend.
De maximale dosis paracetamol bedraagt 1 g viermaal per ne
dag.
Viraferon moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met een verzwakte medische conditie, Ge
zoals bij een voorgeschiedenis van longaandoening (bijv. chronische obstructieve longaandoening) of diabetes mellitus, neigend naar ketoacidose.
Voorzichtigheid moet ook betracht worden bij patiënten met stollingsstoornissen (bijv. tromboflebitis, longembolie) of ernstige myelosuppressie.
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.5).
Bij elke patiënt die koorts, hoest, dyspnoe of andere respiratoire symptomen vertoont, moet een röntgenfoto van de thorax gemaakt 142 worden.
Indien op deze röntgenfoto van de thorax longinfiltratie zichtbaar is of er een bewijs van longfunctiefalen is, moet de patiënt nauwlettend gevolgd worden.
Indien nodig, zet de behandeling met interferon-alfa stop.
Alhoewel dit vooral werd gemeld bij met interferon-alfa behandelde patiënten met chronische hepatitis C, werden deze bijwerkingen ook gemeld bij patiënten met kanker behandeld met interferon-alfa.
Onmiddellijke stopzetting van de toediening van interferon-alfa en behandeling met corticosteroïden lijken bij te dragen tot het verdwijnen van de pulmonale bijwerkingen.
Oculaire bijwerkingen (zie rubriek 4.8), inclusief retinale bloedingen, wattenachtige vlekken op de retina
rd en obstructie van de retinale arterie of ader werden in zeldzame gevallen gerapporteerd na behandeling met alfa-interferonen.
Alle patiënten zouden een basisoogonderzoek moeten ondergaan.
Elke patiënt die
ee klachten heeft over wijzigingen in gezichtsscherpte of gezichtsveld of andere oftalmologische symptomen tijdens de behandeling met Viraferon, moet onmiddellijk een volledig oogonderzoek ondergaan.
Periodieke oogonderzoeken tijdens de behandeling met Viraferon worden in het bijzonder
r ist aanbevolen bij patiënten met afwijkingen die geassocieerd kunnen worden met retinopathie zoals diabetes mellitus of hypertensie.
Het is aangeraden de behandeling met Viraferon te stoppen bij patiënten die nieuwe of steeds erger wordende oftalmologische stoornissen ontwikkelen.
reg Bij hogere doses zijn ernstige bewustzijnsdaling en coma, waaronder gevallen van encefalopathie, vastgesteld bij enkele patiënten, meestal bejaarden.
Alhoewel deze effecten meestal reversibel zijn, nam een volledig herstel bij sommige patiënten tot drie weken in beslag.
Zeer zelden traden convulsies op na
ge behandeling met hoge doses Viraferon.
Volwassen patiënten met een voorgeschiedenis van congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en/ of
er voorgaande of bestaande ritmestoornissen, die met Viraferon behandeld worden, moeten nauwlettend gevolgd worden.
Het wordt aanbevolen dat patiënten met een reeds bestaande hartafwijking en/ of ng diegenen die in een gevorderd stadium van kanker zijn, routinematig een ECG ondergaan, zowel vóór als tijdens de behandeling.
Hartritmestoornissen (vooral supraventriculair) reageren gewoonlijk op conventionele therapie, maar het kan noodzakelijk zijn de behandeling met Viraferon te stoppen.
Er zijn t la
geen gegevens bij kinderen of adolescenten met een voorgeschiedenis van hartziekte.
Hypertriglyceridemie en verergering van hypertriglyceridemie, soms ernstig, is waargenomen. nie
Het wordt daarom aangeraden de lipidenconcentraties te controleren.
Aangezien gemeld is dat interferon-alfa reeds bestaande psoriasisaandoeningen en sarcoïdose verergerde, wordt het gebruik van Viraferon bij patiënten met psoriasis of sarcoïdose alleen aangeraden als het el
potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico. idd
Preliminaire gegevens wijzen erop dat er mogelijk een verband is tussen een behandeling met interferon-alfa en een verhoogde afstoting van niertransplantaten.
Afstoting van levertransplantaten werd eveneens gemeld. sm
De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten werd gemeld tijdens behandeling met alfa-interferonen.
Patiënten met aanleg voor het ontwikkelen van auto-immuunziekten kunnen een verhoogd risico lopen.
Patiënten met tekenen of symptomen die geassocieerd worden met auto- e
immuunziekten moeten nauwlettend worden geëvalueerd, en de voordeel-risicoverhouding voor het ne
voortzetten van de behandeling met interferon moet opnieuw worden beoordeeld (zie ook rubriek 4.4 Chronische hepatitis C, monotherapie (schildklierafwijkingen) en rubriek 4.8).
Gevallen van het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) zijn gemeld bij patiënten met Ge
chronische hepatitis C die werden behandeld met interferon.
Dit syndroom is een granulomateuze inflammatoire ziekte die de ogen, het gehoorsysteem, het hersenvlies en de huid aantast.
Als het VKH- syndroom wordt vermoed, moet antivirale therapie worden gestopt en corticosteroïdentherapie worden besproken (zie rubriek 4.8).
Zet de behandeling met Viraferon stop bij patiënten met chronische hepatitis waarvan de parameters duiden op een verlenging van de coagulatie, wat kan wijzen op leverdecompensatie.
Chronische hepatitis C:
143 Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
Alle patiënten uit de chronische-hepatitis-C-studies ondergingen een leverbiopsie vooraleer ze in de studie geïncludeerd werden, maar in bepaalde gevallen (bijv. patiënten met genotype 2 en 3) is behandeling zonder histologische bevestiging mogelijk.
Recente behandelingsrichtlijnen moeten geraadpleegd worden om na te gaan of leverbiopsie noodzakelijk is vóór het begin van de behandeling.
rd Monotherapie:
Zelden ontwikkelden volwassen patiënten behandeld met Viraferon voor chronische
ee hepatitis C schildklierafwijkingen, hetzij hyper- of hypothyroïdie.
In klinische onderzoeken waarbij de behandeling met Viraferon werd toegepast, ontwikkelde 2,8% van de patiënten schildklierafwijkingen.
De afwijkingen konden onder controle worden gehouden door een conventionele behandeling van
r ist schildklierdisfunctie.
Het mechanisme waarmee Viraferon de functie van de schildklier wijzigt is niet bekend.
Bepaal de serumspiegels van het Thyroïd Stimulerend Hormoon (TSH) vóór de behandeling van chronische hepatitis C met Viraferon.
Elke schildklierafwijking die op dat moment gevonden wordt, moet
reg behandeld worden met een conventionele behandeling.
De behandeling met Viraferon kan gestart worden indien de TSH-spiegels binnen normale waarden gehouden kunnen worden met medicatie.
Controleer de TSH-spiegels indien de patiënt gedurende de behandeling met Viraferon symptomen ontwikkelt die wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie.
In geval van een schildklierdisfunctie kan de behandeling
ge met Viraferon worden voortgezet indien de TSH-spiegels met medicatie binnen normale waarden kunnen worden gehouden.
Stopzetting van de behandeling met Viraferon heeft geen reversibel effect op de schildklierdisfunctie die tijdens de behandeling optreedt (zie ook Kinderen en adolescenten, Monitoring van de schildklier). er ng Bijkomende monitoring specifiek voor kinderen en adolescenten Monitoring van de schildklier:
Ongeveer 12% van de kinderen die met interferon-alfa-2b en ribavirine behandeld werd, ontwikkelde een verhoging van TSH.
Nog eens 4% vertoonde een voorbijgaande t la
daling beneden de onderste grens van de normale waarde.
Vooraleer met een behandeling met Viraferon te starten, moeten de TSH-waarden geëvalueerd worden, en ingeval een schildklierstoornis wordt vastgesteld, moet deze met een conventionele therapie behandeld worden.
Een behandeling met nie
Viraferon mag opgestart worden indien de TSH-waarden door medicatie binnen de normale waarden kunnen behouden worden.
Schildklierdisfunctie werd waargenomen tijdens de behandeling met interferon-alfa-2b en ribavirine.
Indien schildklierstoornissen worden gedetecteerd, dient de schildklierstatus van de patiënt geëvalueerd en behandeld te worden zoals klinisch is aangewezen. el
Kinderen en adolescenten moeten om de 3 maanden gecontroleerd worden op tekenen van schildklierdisfunctie (bijv.
TSH). idd
Groei en ontwikkeling:
Tijdens een 1 jaar durende behandelingskuur werd een daling in de lineaire groeisnelheid (gemiddelde percentiele daling van 9%) en een daling in de snelheid van de gewichtstoename (percentiel gemiddelde daling van 13%) genoteerd.
Een algemene omkering in deze sm
tendens werd waargenomen tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na behandeling.
Op basis van tussentijdse gegevens uit een langetermijn follow-upstudie vertoonden nochtans 12 (14%) kinderen op 84 een percentiele daling in de lineaire groeisnelheid van > 15, van wie 5 (6%) kinderen een e
percentiele daling van > 30 hadden, hoewel ze al meer dan 1 jaar met de behandeling waren gestopt. ne
Er zijn geen gegevens beschikbaar van langetermijneffecten op de groei en ontwikkeling, en op de seksuele ontwikkeling.
Bovendien hebben preklinische resultaten met betrekking tot juveniele toxiciteit een lichte, dosisgerelateerde daling aangetoond van de totale groei van pasgeboren ratten die Ge
ribavirine kregen toegediend (zie rubriek 5.3).
Daarom moet de risico/ batenverhouding van het gecombineerde gebruik van interferon-alfa-2b en ribavirine beoordeeld worden bij jonge kinderen alvorens met de behandeling te starten.
Artsen wordt aangeraden de groei te volgen van kinderen die ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b gebruiken.
HCV/ HIV Co-infectie:
Patiënten die gelijktijdig besmet zijn met HCV/ HIV en een hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART) krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen om lactaatacidose te ontwikkelen.
Voorzichtigheid is geboden indien Viraferon en ribavirine aan de HAART worden toegevoegd (zie samenvatting van de productkenmerken van ribavirine).
Patiënten die de 144 combinatietherapie met Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen, zouden een verhoogd risico kunnen lopen om anemie te ontwikkelen.
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn, en een gevorderde cirrose hebben, en HAART krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen op leverdecompensatie en de dood.
Toevoeging van alfa- interferonen alleen of in combinatie met ribavirine kan het risico bij deze deelgroep verhogen.
Dentale en periodontale stoornissen:
Dentale en periodontale stoornissen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine
rd kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met de combinatie van Viraferon en ribavirine.
Patiënten
ee moeten hun tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig een tandonderzoek laten doen.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als deze reactie optreedt, moeten ze worden geadviseerd hun mond nadien grondig te spoelen.
r ist Laboratoriumbepalingen:
Standaard hematologiebepalingen en bloedchemie (volledige en differentiële bloedbeeldbepaling,
reg bloedplaatjestelling, elektrolyten, leverenzymen, eiwitspectrum, serumbilirubine en serumcreatinine) moeten bij alle patiënten uitgevoerd worden vóór en tijdens een systemische behandeling met Viraferon.
Bij de behandeling van hepatitis B of C is het aanbevolen testschema: week 1, 2, 4, 8, 12 en 16 en
ge vervolgens om de maand gedurende de behandeling.
Indien ALT (SGPT) toeneemt tot 2 maal, of tot meer dan 2 maal de beginwaarde tijdens de behandeling met Viraferon, mag de behandeling worden voortgezet tenzij tekenen en symptomen van leverfalen worden waargenomen.
Tijdens deze verhoging
er van de ALT-spiegel (SGPT) moeten om de 2 weken de volgende leverfunctietesten uitgevoerd worden:
ALT (SGPT), protrombinetijd, alkalische fosfatasen, albumine en bilirubine. ng Effect op de vruchtbaarheid:
Interferon kan de vruchtbaarheid verminderen (zie rubrieken 4.6 en 5.3). t la
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Bij gelijktijdig gebruik van narcotica, hypnotica of sedativa en Viraferon moet de grootste nie
voorzichtigheid in acht worden genomen.
Interacties van Viraferon met andere geneesmiddelen zijn niet volledig onderzocht.
Voorzichtigheid is geboden wanneer Viraferon wordt toegediend in combinatie met andere mogelijk myelosuppressieve el
middelen. idd
Interferonen kunnen het oxidatieve metaboliseringsproces beïnvloeden.
Men moet hiermee rekening houden bij een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die volgens deze weg worden gemetaboliseerd zoals de xanthinederivaten theofylline of aminofylline.
Bij gelijktijdige behandeling met xanthinederivaten moeten de serumspiegels van theofylline worden gevolgd en de dosering indien nodig sm
worden aangepast.
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij e
patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend. ne
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.4).
Ge
(Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.)
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van Viraferon bij vruchtbare mannen.
Verminderde oestradiol- en progesteronconcentraties in het serum werden gemeld bij vrouwen behandeld met humaan leukocyteninterferon.
145 Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van interferon-alfa-2b bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Viraferon mag alleen gebruikt worden gedurende de zwangerschap indien het potentiële gunstige effect opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
Het is niet bekend of de bestanddelen van dit geneesmiddel in de moedermelk worden uitgescheiden.
Vanwege het risico op bijwerkingen bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, moet de borstvoeding
rd onderbroken worden voordat de behandeling gestart wordt.
ee Combinatietherapie met ribavirine:
Ribavirine veroorzaakt ernstige geboorteafwijkingen indien toegediend tijdens de zwangerschap.
Therapie met ribavirine is gecontraïndiceerd bij vrouwen die zwanger zijn.
Men moet uiterst voorzichtig zijn zwangerschap te voorkomen bij vrouwelijke patiënten
r ist of partners van mannelijke patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine innemen.
Vruchtbare vrouwen en hun partners moeten beiden effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de vier maanden na het einde van de behandeling.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke
reg partners moeten beiden een effectief contraceptivum gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de zeven maanden na het einde van de behandeling (zie Ribavirine SPC).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
ge Patiënten moeten geïnformeerd worden dat zij vermoeidheid, slaperigheid of verwardheid kunnen ontwikkelen gedurende de behandeling met Viraferon, en daarom wordt het aangeraden dat zij geen voertuigen besturen of machines bedienen. er ng 4.8 Bijwerkingen
Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor bijwerkingen die met ribavirine t la
geassocieerd zijn als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden. nie
Tijdens klinische onderzoeken met een uitgebreide reeks indicaties en een groot aantal doses (van 6 MIE/ m²/ week bij haarcelleukemie tot 100 MIE/ m²/ week bij melanoom) waren de frequentst gerapporteerde bijwerkingen koorts, vermoeidheid, hoofdpijn en myalgie.
Koorts en vermoeidheid bleken vaak reversibel te zijn binnen 72 uur na de onderbreking of de stopzetting van de behandeling. el
Tijdens klinische onderzoeken in de patiëntenpopulatie met hepatitis C werden patiënten behandeld idd
gedurende één jaar met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
Alle patiënten in deze onderzoeken kregen 3 MIE Viraferon driemaal per week.
Tabel 1 geeft de frequentie van melding van (aan de behandeling gerelateerde) bijwerkingen door patiënten die deelnamen aan klinische onderzoeken met niet eerder behandelde patiënten die gedurende 1 jaar werden behandeld.
De ernst sm
was in het algemeen licht tot matig.
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 1 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies en na het in de handel brengen.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende e
categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10); zelden (≥ 1/ 10.000, ne
< 1/ 1.000); zeer zelden (< 1/ 10.000); niet bekend.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Ge
Tabel 1.
Bijwerkingen die werden gemeld tijdens klinische onderzoeken of na het in de handel brengen van Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine Systeem/ orgaanklassen Infecties en parasitaire aandoeningen
Bijwerkingen
Zeer vaak:
Vaak:
Zelden:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Faryngitis*, virale infectie* Bronchitis, sinusitis, herpes simplex (resistentie), rinitis Pneumonie§
146
Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Immuunsysteemaandoeningen§
Leukopenie Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Aplastische anemie Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
Zeer zelden:
Niet bekend:
Sarcoïdose, verergering van sarcoïdose Systemische lupus erythematosus, vasculitis, reumatoïde
rd artritis (nieuw of verergerd), syndroom van Vogt-Koyanagi- Harada, acute overgevoeligheidsreacties met inbegrip van
ee urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie§ Endocriene aandoeningen Vaak:
Hypothyroïdie§, hyperthyroïdie§
r ist Zeer zelden:
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Diabetes, verergerde diabetes
Zeer vaak:
Anorexie
reg Vaak:
Hypocalciëmie, dehydratie, hyperurikemie, dorst Zeer zelden:
Psychische aandoeningen§
Hyperglykemie, hypertriglyceridemie§, verhoogde eetlust
ge Zeer vaak:
Depressie, slapeloosheid, angst, emotionele labiliteit*, agitatie, nervositeit
Vaak:
Zelden:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Zenuwstelselaandoeningen§
Verwardheid, slaapstoornis, verminderd libido Zelfmoordgedachten er Zelfmoord, poging tot zelfmoord, agressief gedrag (soms gericht op anderen), psychose met inbegrip van hallucinaties ng Verandering van de psychische toestand§
t la
Zeer vaak:
Duizeligheid, hoofdpijn, verminderde concentratie, droge mond
Vaak:
nie
Tremor, paresthesie, hypo-esthesie, migraine, flush,
slaperigheid, smaakverandering Zeer zelden:
el
Cerebrovasculaire hemorragie, cerebrovasculaire ischemie, convulsies, verminderd bewustzijn, encefalopathie, neuropathie, polyneuropathie
Niet bekend:
Oogaandoeningen
idd
Mononeuropathieën, coma§
Zeer vaak:
Vaak:
sm
Troebel zicht Conjunctivitis, abnormaal zicht, traanklierafwijking, pijn in het oog
Zelden:
e
Retinale bloedingen§, retinopathieën (met inbegrip van maculair oedeem), obstructie van de retinale arterie of ader§, neuritis optica, papiloedeem, verlies van gezichtsscherpte of gezichtsveld, wattenachtige vlekken op de retina§
Evenwichtsorgaan- en ne
ooraandoeningen Vaak:
Vertigo, tinnitus Zeer zelden:
Ge
Gehoorverlies, gehoorstoornis
Hartaandoeningen Vaak:
Palpitaties, tachycardie Zelden:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Bloedvataandoeningen
Cardiomyopathie Myocardinfarct, cardiale ischemie Aritmie
Vaak:
Zeer zelden:
Hypertensie Perifere ischemie, hypotensie§
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
147
Zeer vaak:
Vaak:
Dyspnoe*, hoesten* Epistaxis, ademhalingsstoornis, nasale congestie, rinorroe, droge hoest
Zeer zelden:
Maagdarmstelselaandoeningen
Longinfiltraten§, pneumonitis§
Zeer vaak:
Nausea/ braken, abdominale pijn, diarree, stomatitis,
rd dyspepsie Vaak:
Ulceratieve stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant,
ee glossitis, gingivitis, constipatie, dunne stoelgang Zeer zelden:
Pancreatitis, ischemische colitis, ulceratieve colitis, bloedend tandvlees
r Periodontale aandoening NOS, tandaandoening NOS§
ist Niet bekend:
Lever- en galaandoeningen Vaak:
Hepatomegalie
reg Zeer zelden:
Huid- en onderhuidaandoeningen
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop)
Zeer vaak:
Alopecie, pruritus*, droge huid*, rash*, toegenomen
ge transpiratie Vaak:
Psoriasis (nieuw of verergerd)§, maculo-papuleuze rash, erythemateuze rash, eczeem, erytheem, huidaandoening Zeer zelden:
Syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
er necrolyse, multiform erytheem ng
Zeer vaak:
Vaak:
Myalgie, artralgie, pijn van het skeletspierstelsel Artritis
t la
Zeer zelden:
Nier- en urinewegaandoeningen
Rabdomyolyse, myositis, beenkrampen, rugpijn
Vaak:
nie
Frequent urineren
Zeer zelden:
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
Nierfalen, nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom
Vaak:
el
Amenorroe, pijnlijke borsten, dysmenorroe, menorragie,
menstruatiestoornis, vaginale aandoening Algemene aandoeningen en idd
toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
sm
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats*, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige
symptomen§, asthenie, prikkelbaarheid, pijn op de borst, malaise Vaak:
Pijn op de injectieplaats Zeer zelden: e
Necrose op de injectieplaats, faciaal oedeem
Onderzoeken ne
Zeer vaak:
Gewichtsverlies
*Deze bijwerkingen kwamen slechts vaak voor met Viraferon alleen § Zie rubriek 4.4 Ge
Deze bijwerkingen werden eveneens gerapporteerd wanneer Viraferon alleen werd gebruikt.
Cardiovasculaire bijwerkingen, in het bijzonder aritmie, bleken vooral verband te houden met bestaande cardiovasculaire ziekten en voorafgaande cardiotoxische therapie (zie rubriek 4.4).
Cardiomyopathie, die reversibel kan zijn na stopzetting van interferon-alfa, werd zelden gemeld bij patiënten zonder voorgeschiedenis van hartziekten (zie rubriek 4.4).
148 Tijdens de behandeling met alfa-interferonen werd een grote verscheidenheid aan auto-immuunziekten en immuungemedieerde stoornissen gemeld, waaronder schildklierstoornissen, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), idiopathische en trombotische trombocytopenische purpura, vasculitis, neuropathieën met inbegrip van mononeuropathieën (zie ook rubriek 4.4).
De klinisch significante laboratoriumafwijkingen, die het frequentst zijn bij doses hoger dan 10 miljoen IE per dag, omvatten een verminderd aantal granulocyten en leukocyten; een
rd vermindering van het hemoglobinegehalte en bloedplaatjestelling; een verhoogde concentratie van alkalische fosfatase, LDH, serumcreatinine en serumureumstikstof.
Bij enkele personen zonder hepatitis
ee en ook bij enkele patiënten met chronische hepatitis B gecombineerd met klaring van virale DNAp werd een verhoogde serumconcentratie van ALT/ AST (SGPT/ SGOT) vastgesteld.
r ist Pediatrische populatie
Kinderen en adolescenten – Chronische hepatitis C
reg In klinische onderzoeken met 118 kinderen of adolescenten tussen 3 en 16 jaar heeft 6% de behandeling beëindigd omwille van bijwerkingen.
Over het algemeen was het bijwerkingenprofiel bij de beperkte pediatrische populatie dezelfde als die werd waargenomen bij volwassenen, hoewel er bij pediatrische patiënten een specifieke bezorgdheid is over de groeivermindering aangezien een daling
ge in lengte (gemiddelde percentiele daling van de groeisnelheid met 9%) en gewicht (gemiddelde percentiele daling van 13%) werd waargenomen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4).
Zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging werden bovendien vaker gemeld dan bij volwassen patiënten
er (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere ng psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4).
Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten. t la
Dosisaanpassingen waren vereist bij 30% van de patiënten, het vaakst in geval van anemie en neutropenie. nie
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 2 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies bij pediatrische patiënten.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar el
afnemende ernst. idd
Tabel 2
Bijwerkingen die zeer vaak en vaak werden gemeld tijdens klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten Zeer vaak (≥ 1/ 10) - Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10) sm
Systeem/ orgaanklassen Infecties en parasitaire aandoeningen
Bijwerkingen
Zeer vaak:
Vaak: e
Virale infectie, faryngitis Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis
media, tandabces, herpes simplex, urineweginfectie, ne
vaginitis, gastro-enteritis Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten Ge
en poliepen) Vaak:
Neoplasma (niet-gespecifieerd) Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Endocriene aandoeningen
Anemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie
Zeer vaak:
Vaak:
Hypothyroïdie§ Hyperthyroïdie§, virilisatie
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
149
Zeer vaak:
Vaak:
Psychische stoornissen§
Anorexie Hypertriglyceridemie§, hyperurikemie, verhoogde eetlust
Zeer vaak:
Vaak:
Depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid Zelfmoordgedachten, agressief gedrag, verwardheid, gedragsstoornis, agitatie, slaapwandelen, angst, nervositeit,
rd slaapstoornis, abnormaal dromen, apathie Zenuwstelselaandoeningen§
ee Zeer vaak:
Vaak:
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypo-esthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid
r ist Oogaandoeningen Vaak:
Conjunctivitis, pijn in het oog, abnormaal zicht, traanklierafwijking
reg Bloedvataandoeningen Vaak:
Ziekte van Raynaud, flush, bleekheid Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
ge mediastinumaandoeningen Vaak:
Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoesten, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak: er Diarree, braken, nausea, abdominale pijn Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn ng in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro- oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, t la
tandaandoening Lever- en galaandoeningen Vaak:
Abnormale leverfunctie nie
Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
el
Alopecia, rash Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring,
pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie idd
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
sm
Artralgie, myalgie, pijn van het skeletspierstelsel
Nier- en urinewegaandoeningen Vaak:
Enurese, mictiestoornis, urine-incontinentie Voortplantingsstelsel- en e
borstaandoeningen Vaak:
Vrouwelijk: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, ne
vaginale aandoening Mannelijk: pijn aan de teelballen Algemene aandoeningen en Ge
toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, malaise, prikkelbaarheid
Vaak:
Onderzoeken
Pijn op de borst, asthenie, oedeem, pijn op de injectieplaats
Zeer vaak:
Daling in groeisnelheid (lage lengte en/ of laag gewicht voor de leeftijd)§
Letsels en intoxicaties
150
Vaak: § Zie rubriek 4.4
Gescheurde huid
4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd die tot acute klinische manifestaties heeft geleid.
Echter, zoals gebruikelijk bij elke farmacologisch werkzame stof, wordt het aanbevolen een
rd symptomatische behandeling in te stellen met frequente controle van de vitale tekenen en nauwlettende observatie van de patiënt.
ee 5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
r ist 5.1 Farmacodynamische eigenschappen
reg Farmacotherapeutische categorie:
Immunostimulerende stoffen, cytokines en immunomodulerende stoffen, interferonen, interferon-alfa-2b, ATC-code:
L03A B05
ge Viraferon is een steriel, stabiel preparaat van hoog gezuiverd interferon-alfa-2b dat bereid wordt door recombinant-DNA-technieken.
Recombinant interferon-alfa-2b is een wateroplosbaar eiwit met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 19.300 dalton.
Het wordt verkregen uit een kloon van E. coli dat een genetisch geproduceerd plasmide bevat, gekruist met een interferon-alfa-2b-gen van menselijke leukocyten. er ng De activiteit van Viraferon wordt uitgedrukt in IE, 1 mg recombinant interferon-alfa-2b-proteïne stemt overeen met 2,6 x 108 IE.
De Internationale Eenheden worden bepaald door vergelijking van de activiteit van recombinant interferon-alfa-2b met de activiteit van een internationaal referentiepreparaat van t la
humaan leukocyteninterferon, vastgelegd door de Wereldgezondheidsorganisatie.
Interferonen zijn een familie van kleine eiwitmoleculen met een relatieve molecuulmassa van nie
ongeveer 15.000 tot 21.000 dalton.
Ze worden geproduceerd en afgescheiden door cellen, als reactie op virale infecties of diverse synthetische en biologische inductoren.
Momenteel worden drie belangrijke klassen geïdentificeerd: alfa, bèta en gamma.
Deze drie categorieën zijn zelf niet homogeen en kunnen diverse moleculaire varianten van interferon omvatten.
Er zijn meer dan 14 genetisch verschillende el
soorten van humane alfa-interferonen bekend.
Viraferon werd als recombinant interferon-alfa-2b geclassificeerd. idd
Interferonen oefenen hun cellulaire activiteiten uit door binding met specifieke receptoren op de celmembraan.
Humane interferonreceptoren geïsoleerd uit humane lymfoblastoïde (Daudi-) cellen, blijken zeer asymmetrische eiwitten te zijn.
Ze zijn selectief voor humane interferonen, maar niet voor sm
interferonen van muizen, wat op soortspecificiteit wijst.
Onderzoeken met andere interferonen hebben soortspecificiteit aangetoond.
Echter, sommige apensoorten, zoals resusapen, zijn gevoelig voor farmacodynamische stimulatie na blootstelling aan humane type-1-interferonen. e ne
Uit de resultaten van diverse onderzoeken blijkt dat interferon eenmaal gebonden aan het celmembraan, een complexe reeks intracellulaire reacties op gang brengt, waaronder de inductie van bepaalde enzymen.
Men neemt aan dat dit proces, althans gedeeltelijk, aan de basis ligt van diverse cellulaire reacties op Ge
interferon, waaronder inhibitie van virusreplicatie in met een virus geïnfecteerde cellen, onderdrukking van celproliferatie en een aantal immunomodulerende activiteiten, zoals verhoging van de fagocytose door macrofagen en toename van de specifieke cytotoxiciteit van lymfocyten voor targetcellen.
Sommige of al deze activiteiten kunnen bijdragen tot de therapeutische effecten van interferon.
Uit onderzoeken waarbij zowel dierlijke en menselijke celculturen alsook menselijke tumorxenotransplantaties bij dieren werden gebruikt, blijkt dat recombinant interferon-alfa-2b proliferatie tegengaat.
In vitro blijkt het een aanzienlijke immunomodulerende werking te hebben.
151 Recombinant interferon-alfa-2b inhibeert de virusreplicatie zowel in vitro als in vivo.
Hoewel de exacte antivirale werking niet bekend is, blijkt interferon-alfa-2b het metabolisme van de gastcel te wijzigen.
Daardoor wordt virusreplicatie geïnhibeerd.
Indien replicatie toch voorkomt, kunnen de nieuwe virusdeeltjes de cel niet verlaten.
Chronische hepatitis B:
Actuele klinische ervaring met patiënten die interferon-alfa-2b gedurende 4 tot 6 maanden gebruiken, toont aan dat de behandeling klaring van het HBV-DNA in het serum tot resultaat kan hebben.
Een
rd verbetering in de leverhistologie werd waargenomen.
Bij volwassen patiënten met verlies van HBeAg en HBV-DNA werd een aanzienlijke daling in het ziektecijfer en het sterftecijfer vastgesteld.
ee Interferon-alfa-2b (6 MIE/ m2 driemaal per week gedurende 6 maanden) werd toegediend aan kinderen met actieve chronische hepatitis B.
Vanwege een methodologisch probleem kon de werkzaamheid niet
r aangetoond worden.
Bovendien groeiden kinderen behandeld met interferon-alfa-2b minder snel en
ist werden er enkele gevallen van depressie vastgesteld.
reg Chronische hepatitis C:
Bij volwassen patiënten die interferon in combinatie met ribavirine kregen, bedroeg de verkregen aanhoudende-responsratio 47%.
Een betere werkzaamheid werd aangetoond met de combinatie van gepegyleerd interferon met ribavirine (een aanhoudende-responsratio van 61% werd bereikt in een studie
ge uitgevoerd bij niet eerder behandelde patiënten met een dosis ribavirine van 10,6 mg/ kg, p < 0,01).
Volwassen patiënten:
Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine werd onderzocht
er in 4 gerandomiseerde Fase III klinische onderzoeken bij 2.552 patiënten met chronische hepatitis C die niet eerder met interferon behandeld werden.
De onderzoeken vergeleken de werkzaamheid van ng Viraferon wanneer het alleen gebruikt werd of in combinatie met ribavirine.
De werkzaamheid werd gedefinieerd als aanhoudende virologische respons, 6 maanden na het einde van de behandeling.
Patiënten, geselecteerd voor deze onderzoeken, hadden chronische hepatitis C, vastgesteld door een t la
positieve HCV-RNA-polymerasekettingreactietest (PCR) (> 100 kopieën/ ml), een leverbiopsie consistent met een histologische diagnose van chronische hepatitis met geen andere oorzaak van de chronische hepatitis, en een abnormale ALT-spiegel in het serum. nie
Een dosis van 3 MIE Viraferon werd driemaal per week alleen of in combinatie met ribavirine toegediend.
De meerderheid van de patiënten in deze klinische onderzoeken werd één jaar behandeld.
Alle patiënten werden nog 6 maanden na het einde van de behandeling gevolgd om de aanhoudende el
virologische respons te bepalen.
Tabel 3 geeft (uit twee onderzoeken) de ratio's voor de aanhoudende virologische respons van behandelingsgroepen die één jaar behandeld werden met Viraferon alleen of idd
in combinatie met ribavirine weer.
Gelijktijdige toediening van Viraferon en ribavirine verdubbelde minstens de werkzaamheid van Viraferon voor de behandeling van chronische hepatitis C bij niet eerder behandelde patiënten.
Het sm
HCV-genotype en de uitgangswaarde van de virusbelasting zijn prognostische factoren waarvan bekend is dat ze de responsratio's beïnvloeden.
De verhoogde responsratio voor de combinatie van Viraferon + ribavirine, in vergelijking met Viraferon alleen, houdt aan in alle subgroepen.
Het e
relatieve voordeel van de combinatietherapie met Viraferon + ribavirine is bijzonder significant in de ne
subgroep van patiënten die het moeilijkst te behandelen is (genotype 1 en hoge virusbelasting) (Tabel 3).
Ge
De responsratio's in deze onderzoeken verhoogden in geval van therapietrouw.
Ongeacht het genotype hadden de patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine kregen en ≥ 80% van hun behandeling kregen een hogere aanhoudende respons 6 maanden na 1 jaar behandeling dan degenen die < 80% van hun behandeling kregen (56% versus 32% in onderzoek C/ I98-580).
Tabel 3
Ratio's voor de aanhoudende virologische respons met Viraferon + ribavirine (één jaar behandeling) volgens genotype en virale belasting
152 HCV-genotype
I
I/ R
I/ R
N=503
N=505
N=505
C95-132/ I95-143 C95-132/ I95-143
C/ I98-580
Alle genotypes
16% 41%
47%
rd Genotype 1
9%
29%
33%
Genotype 1
ee ≤ 2 miljoen kopieën/ ml
25%
33%
45%
r Genotype 1
ist > 2 miljoen kopieën/ ml
3%
27%
29%
reg Genotype 2/ 3
31%
65%
79%
I Viraferon (3 MIE driemaal
per week)
ge I/ R Viraferon (3 MIE driemaal per week) + ribavirine (1.000/ 1.200 mg/ dag)
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn Er zijn twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HIV en HCV besmet zijn. er In totaal, in beide onderzoeken, vertoonden patiënten die Viraferon plus ribavirine kregen minder vaak respons dan patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b met ribavirine kregen.
De respons op de ng behandeling in beide onderzoeken wordt weergegeven in Tabel 4.
Onderzoek 1 (RIBAVIC; P01017) was een gerandomiseerd, multicenteronderzoek waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De t la
patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (1,5 µg/ kg/ week) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg gedurende 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Onderzoek 2 nie
(P02080) was een gerandomiseerd, single-centeronderzoek waarin 95 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (100 of 150 µg/ week op basis van gewicht) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg of el
een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden, behalve voor idd
patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-upperiode van 6 maanden. sm
Tabel 4
e
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype na Viraferon in combinatie met ribavirine versus gepegyleerd interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn
ne
Onderzoek 11
Onderzoek 22
gepegyleerd
gepegyleerd
interferon-
Ge
interferon-
alfa-2b (100
alfa-2b
of
Viraferon
(1,5 µg/ kg/
Viraferon
150c µg/ week) (3 MIU TIW)
week) +
(3
MIU TIW) +
p-
+ ribavirine + ribavirine
ribavirine ribavirine (800 mg) (800 mg)
waar- dea
(800- (800-
p-waar-
1.200 mg) d
1.200 mg)
d
deb
Alle Genotype 1, 4
27% (56/ 205) 20% (41/ 205) 0,047 44% (23/ 52) 17% (21/ 125) 6% (8/ 129) 0,006 38% (12/ 32)
21% (9/ 43) 7% (2/ 27)
0,017 0,007
153
Genotype 2, 3
44% (35/ 80)
43% (33/ 76)
0,88
53% (10/ 19)
47% (7/ 15)
0,730
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = driemaal per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel chi-kwadraat test. b: p-waarde op basis van de chi-kwadraat test. c: patiënten < 75 kg kregen 100 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b. d: ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60-75 kg en 1.200 mg voor patiënten
rd > 75 kg.
1 Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
JAMA 2004; 292(23):
2839-2848.
ee 2 Laguno M, Murillas J, Blanco J. L et al.
AIDS 2004; 18(13):
F27-F36.
Recidiverende patiënten:
Een totaal van 345 patiënten die een recidief doormaakten met interferon-
r alfa, werden in twee klinische onderzoeken behandeld met Viraferon alleen of in combinatie met
ist ribavirine.
De toevoeging van ribavirine aan Viraferon vertienvoudigde bij deze patiënten de werkzaamheid van Viraferon alleen voor de behandeling van chronische hepatitis C (48,6% versus
reg 4,7%).
De verhoogde werkzaamheid omvatte verlies van HCV in het serum (< 100 kopieën/ ml door PCR), verbetering van de hepatische inflammatie en normalisatie van de ALT-spiegel en bleef aanhouden bij de bepaling 6 maanden na het einde van de behandeling.
ge Gegevens over werkzaamheid op lange termijn In een brede studie werden 1.071 patiënten betrokken na behandeling tijdens een voorafgaande studie met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b of niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b/ ribavirine om de
er duurzaamheid van de aanhoudende virologische respons te evalueren en de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten te beoordelen.
462 patiënten vervolledigden ten minste 5 jaar langetermijn follow-up en slechts 12 aanhoudende responders van de 492 recidiveerden tijdens deze ng studie.
De Kaplan-Meier schatting voor constante aanhoudende respons over 5 jaar voor alle patiënten is t la
97% met een 95% betrouwbaarheidsinterval van [95%, 99%].
SVR na behandeling van chronische HCV met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder ribavirine) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en klinische 'genezing 'van chronische HCV.
Nochtans sluit dit het voorkomen van hepatische effecten bij nie
patiënten met cirrose (waaronder levercarcinoom) niet uit.
Klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten met chronische hepatitis C:
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en el
detecteerbaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 3 MIE/ m2 idd
Viraferon driemaal per week toegediend in combinatie met 15 mg/ kg ribavirine per dag gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-upperiode van zes maanden na behandeling.
In totaal waren 118 patiënten betrokken:
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1, 64% ≤ 12 jaar. sm
De betrokken populatie bestond hoofdzakelijk uit kinderen met milde tot matige hepatitis C.
Aanhoudende virologische responsratio’ s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege e
het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/ risico van de combinatie ribavirine en interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8). ne
Studieresultaten worden samengevat in Tabel 5.
Ge
Tabel 5
Virologische respons: niet eerder behandelde pediatrische patiënten 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week + ribavirine 15 mg/ kg/ dag
Totale Respons1 (n=118)
54 (46 %)*
154 Genotype 1 (n=92)
33 (36 %)*
Genotype 2/ 3/ 4 (n=26) *Aantal (%) patiënten
21 (81 %)*
1. Gedefinieerd als HCV-RNA lager dan de detectielimiet door middel van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test op het einde van de behandeling en tijdens de follow-upperiode
rd 5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetiek van Viraferon werd bestudeerd bij gezonde vrijwilligers, na toediening van een
ee enkelvoudige dosis van 5 miljoen IE/ m² en 10 miljoen IE subcutaan, 5 miljoen IE/ m² intramusculair en intraveneus als infuus over een periode van 30 minuten.
De gemiddelde serumconcentratie van interferon
r was vergelijkbaar na subcutane en intramusculaire injectie.
Cmax werd 3 tot 12 uur na de laagste dosis
ist vastgesteld en 6 tot 8 uur na de hoogste dosis.
De eliminatiehalfwaardetijden van interferoninjecties bedroegen ongeveer twee tot drie uur respectievelijk zes tot zeven uur.
16 uur en 24 uur na injectie respectievelijk, lagen de serumconcentraties beneden de detectiegrens.
De biologische beschikbaarheid
reg bedroeg meer dan 100% zowel na subcutane als intramusculaire toediening.
Na intraveneuze toediening bereikte de serumconcentratie van interferon een maximum
ge (135 tot 273 IE/ ml) aan het einde van het infuus.
Daarna verminderde de concentratie iets sneller dan bij subcutane of intramusculaire toediening van het geneesmiddel en daalde vier uur na het infuus tot onder de detectiegrens.
De eliminatiehalfwaardetijd bedroeg ongeveer 2 uur.
er De urinespiegels van interferon bleven bij elk van de drie toedieningswegen onder de detectiegrens. ng Kinderen en adolescenten:
De farmacokinetische eigenschappen na herhaalde dosering voor Viraferon injectie en ribavirine capsules bij kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C tussen 5 en 16 jaar worden samengevat in Tabel 6.
De farmacokinetische eigenschappen voor Viraferon en t la
ribavirine (dosis-genormaliseerd) zijn bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Tabel 6.
Gemiddelde (% VC) farmacokinetische parameters na herhaalde dosering voor Viraferon nie
en ribavirine wanneer toegediend aan kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C
Parameter
Ribavirine
Viraferon
el
15
mg/ kg/ dag in
3 MIE/ m2
driemaal per week
idd
2 afzonderlijke doses (n = 17)
(n = 54)
Tmax (uur)
1,9 (83)
5,9 (36)
Cmax (ng/ ml)
3.275 (25)
51 (48)
AUC*
sm
29.774 (26)
622 (48)
Schijnbare klaring l/ uur/ kg
0,27 (27)
Niet uitgevoerd
*AUC12 [oppervlakte onder de curve] (ng. uur/ ml) voor ribavirine; AUC0-24 (IE. uur/ ml) voor Viraferon
Interferonneutraliserende factoren werden onderzocht aan de hand van serummonsters van patiënten die e
Viraferon kregen toegediend in klinische onderzoeken uitgevoerd door Schering-Plough. ne
Interferonneutraliserende factoren zijn antilichamen die de antivirale activiteit van interferon neutraliseren.
De klinische incidentie van neutraliserende factoren bij systemisch behandelde kanker- en chronische hepatitispatiënten bedroeg respectievelijk 2,9 en 6,2%.
De detecteerbare titers waren in Ge
nagenoeg alle gevallen laag en konden niet consequent worden toegeschreven aan een verminderde respons of andere auto-immuunverschijnselen.
Bij patiënten met hepatitis werd geen verlies van activiteit vastgesteld, waarschijnlijk vanwege de lage concentraties.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Hoewel algemeen aangenomen wordt dat interferon soortspecifiek is, werden toxicologische onderzoeken uitgevoerd bij dieren.
Injecties van menselijk recombinant interferon-alfa-2b gedurende
155 maximaal drie maanden brachten geen toxische eigenschappen bij muizen, ratten en konijnen aan het licht.
Cynomolgusapen die dagelijks een dosis van 20 x 106 IE/ kg/ dag toegediend kregen gedurende 3 maanden, vertoonden geen opvallende toxiciteit.
Toxiciteit werd aangetoond bij apen die 100 x 106 IE/ kg/ dag gedurende 3 maanden toegediend kregen.
Er werden afwijkingen in de menstruatiecyclus vastgesteld bij gebruik van interferon in onderzoeken met niet-humane primaten (zie rubriek 4.4).
rd De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren geven aan dat recombinant interferon-alfa-2b geen teratogeen effect heeft bij ratten of konijnen.
Er werd ook geen ongunstig effect op de zwangerschap, de
ee ontwikkeling van de foetus of het voortplantingsvermogen van de nakomelingen van behandelde ratten vastgesteld.
Interferon-alfa-2b vertoonde vruchtafdrijvende effecten in Macaca mulatta (resusapen) met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2.
Abortus werd
r in alle dosisgroepen waargenomen (7,5 miljoen, 15 miljoen en 30 miljoen IE/kg), en was statistisch
ist significant versus controle in groepen met matige en hoge dosis (overeenkomend met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/m2).
Van hoge doses van de andere
reg vormen van interferon-alfa en -bèta is het echter bekend dat ze dosisafhankelijke anovulatoire en vruchtafdrijvende effecten hebben bij resusapen.
Mutageniteitsonderzoeken met interferon-alfa-2b brachten geen bijwerkingen aan het licht.
ge Er werden geen studies uitgevoerd bij jonge dieren om de effecten van de behandeling met interferon- alfa-2b op de groei, de ontwikkeling, de seksuele ontwikkeling en het gedrag te onderzoeken (zie
er rubriek 4.4 en de samenvatting van de productkenmerken van Rebetol als Viraferon in combinatie met ribavirine moet worden toegediend). ng 6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS t la
6.1 Lijst van hulpstoffen nie
Watervrij dinatriumfosfaat, Natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, Dinatriumedetaat, Natriumchloride, el
Metacresol, Polysorbaat 80, idd
Water voor injecties.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid sm
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6. e
6.3 Houdbaarheid ne
2 jaar Ge
Na de eerste opening van de verpakking:
Chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik werd aangetoond gedurende 28 dagen bij 2 °C - 8 °C.
Microbiologisch gezien, eenmaal geopend, moet het product bewaard worden voor maximum 28 dagen bij 2 °C -8 °C.
Andere tijdsduur en omstandigheden zijn voor de verantwoordelijkheid van de gebruiker.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
156 Binnen de houdbaarheidsperiode kan, om transport te vergemakkelijken de oplossing worden bewaard bij of beneden 25 °C gedurende maximaal 7 dagen vóór gebruik.
Viraferon kan teruggeplaatst worden in de koelkast op gelijk welk ogenblik gedurende die periode van 7 dagen.
Indien het product niet wordt gebruikt binnen 7 dagen, kan het niet verder worden bewaard in de koelkast voor een nieuwe periode en moet het dus worden weggegooid.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
rd 3 ml oplossing (overeenkomend met 18 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (halobutylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen).
ee Verpakkingsgrootten van 1, 2 of 12.
Of
r ist 3 ml oplossing (overeenkomend met 18 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (halobutylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen)
reg met 6 injectiespuiten, 6 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes.
Verpakkingsgrootten van 1.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
ge 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest. er ng Viraferon, oplossing voor injectie, kan onmiddellijk geïnjecteerd worden na het opzuigen van de geschikte doses uit de injectieflacon met een steriele injectiespuit. t la
Zoals alle parenterale geneesmiddelen moet Viraferon, oplossing voor injectie, vóór de toediening visueel geïnspecteerd worden op de aanwezigheid van partikels en verkleuring.
De oplossing moet helder en kleurloos zijn. nie
Gedetailleerde instructies voor subcutaan gebruik van het product worden bij de bijsluiter geleverd (zie “ Hoe Viraferon zelf toe te dienen”). el
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN idd
SP Europe Stallestraat 73 B-1180 Brussel sm
België e
8.
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN ne
EU/ 1/ 99/ 128/ 021 EU/ 1/ 99/ 128/ 022 Ge
EU/ 1/ 99/ 128/ 023 EU/ 1/ 99/ 128/ 024
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste vergunning:
9 maart 2000 Datum van laatste hernieuwing:
23 mei 2005 157 10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/
rd r ee ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
158 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Viraferon 25 miljoen IE/ 2,5 ml oplossing voor injectie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén injectieflacon Viraferon, oplossing voor injectie, multi-dosis injectieflacon, bevat 25 miljoen IE
rd recombinant interferon-alfa-2b* geproduceerd in E. coli door recombinant DNA-technologie, in 2,5 ml oplossing.
ee Eén ml oplossing bevat 10 miljoen IE interferon-alfa-2b
r ist Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
reg 3.
FARMACEUTISCHE VORM
Oplossing voor injectie De oplossing is helder en kleurloos.
ge 4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1
Therapeutische indicaties
ng
er
Chronische hepatitis B:
Behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis B geassocieerd met aangetoonde hepatitis B virale replicatie (aanwezigheid van HBV-DNA en HBeAg), een verhoogde t la
alanine-aminotransferase (ALT)-spiegel en een histologisch aangetoonde actieve leverinflammatie en/ of - fibrose. nie
Chronische hepatitis C:
Volwassen patiënten:
Viraferon is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis C die verhoogde transaminasen hebben zonder leverdecompensatie en die positief zijn voor serum HCV-RNA el
of serum anti-HCV (zie rubriek 4.4). idd
Voor deze indicatie wordt Viraferon het beste gebruikt in combinatie met ribavirine.
Kinderen en adolescenten:
Viraferon is bedoeld voor gebruik, in combinatie met ribavirine, voor de behandeling van niet eerder sm
behandelde kinderen en adolescenten van 3 jaar en ouder met chronische hepatitis C, zonder leverdecompensatie, die positief zijn voor serum HCV-RNA.
De beslissing om met de behandeling te starten dient genomen te worden na geval per geval bekeken te hebben, rekening houdend met tekenen e
van progressie van de ziekte, zoals leverontsteking en fibrose, alsook prognostische factoren voor de ne
respons, het HCV-genotype en de virale belasting.
Het verwachte voordeel van de behandeling moet worden afgewogen tegen de bevindingen over de veiligheid die werden vastgesteld bij pediatrische patiënten in klinische studies (zie rubrieken 4.4, 4.8 en 5.1).
Ge
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling mag alleen gestart worden door een arts met ervaring in de behandeling van de ziekte.
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
159 Indien bijwerkingen optreden gedurende de behandeling met Viraferon voor om het even welke indicatie, pas de dosering aan of onderbreek de behandeling tijdelijk tot deze bijwerkingen verminderen.
In geval van hardnekkige of terugkerende intolerantie na adequate dosisaanpassing, of indien de ziekte verergert, zet de behandeling met Viraferon stop.
Bij een onderhoudsbehandeling met subcutane toediening kan de arts beslissen of de patiënt zich zelf de dosis toedient.
Chronische hepatitis B:
De aanbevolen dosis ligt tussen 5 tot 10 miljoen IE, subcutaan toegediend, driemaal per week (om de andere dag) gedurende 4 tot 6 maanden.
rd De toegediende dosis moet gereduceerd worden met 50% als hematologische afwijkingen optreden
ee (witte bloedcellen < 1.500/ mm3, granulocyten < 1.000/ mm3, trombocyten < 100.000/ mm3).
De behandeling moet stopgezet worden in geval van ernstige leukopenie (< 1.200/ mm3), ernstige neutropenie (< 750/ mm3) of ernstige trombocytopenie (< 70.000/ mm3).
r ist Zet de behandeling met Viraferon stop indien geen verbetering wordt waargenomen wat betreft HBV- DNA in het serum na drie tot vier maanden behandeling (met de maximaal getolereerde dosis).
Dit geldt
reg voor alle patiënten.
Chronische hepatitis C:
Een dosis van 3 miljoen IE Viraferon wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan aan volwassen patiënten toegediend, als monotherapie of in combinatie met ribavirine.
ge Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten:
Een dosis van 3 miljoen IE/ m2 interferon-alfa-2b wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan toegediend, in combinatie met ribavirine capsules of
er drank elke dag samen met voedsel oraal toegediend in twee afzonderlijke doses ('s ochtends en 's avonds). ng (Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor de dosis van ribavirine-capsules en de richtlijnen voor de dosisaanpassing voor de combinatietherapie.
Voor pediatrische patiënten die t la
< 47 kg wegen of geen tabletten kunnen slikken, zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine drank). nie
Recidiverende patiënten (volwassenen):
Viraferon wordt toegediend in combinatie met ribavirine.
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 6 maanden behandeling, is el
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende 6 maanden. idd
Niet eerder behandelde patiënten:
Volwassenen:
De werkzaamheid van Viraferon wordt verbeterd in combinatie met ribavirine.
Viraferon alleen moet toegediend worden voornamelijk in geval van intolerantie of contra-indicatie voor ribavirine. sm
Viraferon in combinatie met ribavirine:
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 12 maanden behandeling, is e
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende ne
tenminste 6 maanden.
De behandeling moet voortgezet worden gedurende een volgende periode van 6 maanden (d. w. z. een Ge
totaal van 12 maanden) bij patiënten die na 6 maanden een negatieve HCV-RNA hebben vertoond, en met een viraal genotype 1 (bepaald met een monster vóór de start van de behandeling) en met een hoge virale belasting vóór de start van de behandeling.
Men moet met andere negatieve prognostische factoren (leeftijd > 40 jaar, mannelijk geslacht, septale fibrose) rekening houden, wanneer men beslist de behandeling tot 12 maanden voort te zetten.
Tijdens klinische onderzoeken vertoonden patiënten die geen virologische respons hadden na 6 maanden behandeling (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet) geen aanhoudende 160 virologische respons (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet zes maanden na het einde van de behandeling).
Viraferon alleen:
De optimale duur van behandeling met Viraferon alleen is nog niet volledig vastgesteld, maar een therapie van 12 tot 18 maanden wordt geadviseerd.
Het wordt aanbevolen dat patiënten gedurende tenminste 3 tot 4 maanden met Viraferon alleen behandeld
rd worden, waarna de HCV-RNA-status bepaald moet worden.
De behandeling moet voortgezet worden bij patiënten die een negatieve HCV-RNA vertonen.
ee Kinderen en adolescenten:
De werkzaamheid en veiligheid van Viraferon in combinatie met ribavirine werd bestudeerd bij kinderen en adolescenten die niet eerder behandeld werden voor chronische
r ist hepatitis C.
Genotype 1:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt één jaar.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat
reg patiënten die geen virologische respons vertonen na 12 weken behandeling, een blijvende virologische respons zullen ontwikkelen (negatieve voorspelbare waarde 96%).
Virologische respons wordt gedefinieerd als de afwezigheid van detecteerbaar HCV-RNA na 12 weken behandeling.
De behandeling moet bij deze patiënten stopgezet worden.
ge Genotype 2/ 3:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt 24 weken.
Virologische respons na 1 jaar behandeling en 6 maanden follow-up bedroeg 36% voor genotype 1 en 81% voor genotype 2/ 3/ 4. er ng Viraferon kan toegediend worden met een steriele glazen of plastic wegwerpinjectiespuit.
4.3 Contra-indicaties t la
- Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
- Een voorgeschiedenis van reeds bestaande ernstige hartaandoeningen, bijvoorbeeld een niet-
nie
gecontroleerde congestieve hartinsufficiëntie, recent myocardinfarct, ernstige ritmestoornissen.
- Ernstige stoornis van de nier- of leverfunctie, met inbegrip van stoornissen veroorzaakt door
metastasen.
- Epilepsie en/ of aangetaste functie van het centraal zenuwstelsel (CZS) (zie rubriek 4.4).
el
- Chronische hepatitis met gedecompenseerde levercirrose.
- Chronische hepatitis bij patiënten die recentelijk behandeld werden of onder behandeling zijn met
idd
immunosuppressiva, met uitzondering van korte termijn "corticosteroid withdrawal".
- Auto-immune hepatitis; of voorgeschiedenis van auto-immuunziekten; personen die een
transplantaat onder immunosuppressie kregen.
- Reeds bestaande schildklieraandoening, tenzij deze aandoening onder controle kan worden
sm
gehouden met een conventionele behandeling.
Kinderen en adolescenten: e
- Bestaan of voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige
ne
depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Ge
interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor alle patiënten:
Psychiatrische effecten en centraal zenuwstelsel (CZS):
Ernstige effecten op het CZS, in het bijzonder depressie, zelfmoordgedachten en zelfmoordpoging werden waargenomen bij sommige patiënten tijdens een behandeling met Viraferon, en zelfs na stopzetting van de behandeling voornamelijk tijdens de 161 follow-upperiode van 6 maanden.
Bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met Viraferon in combinatie met ribavirine werden zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid).
Andere effecten op het CZS waaronder agressief gedrag (soms gericht op anderen), verwardheid en veranderingen van de mentale toestand werden waargenomen met alfa-interferonen.
Patiënten dienen nauwlettend gevolgd te worden op tekenen of symptomen van psychiatrische stoornissen.
Indien
rd dergelijke symptomen optreden, moet de voorschrijvende arts de potentiële ernst van deze bijwerkingen voor ogen houden en moet de noodzaak voor een geschikte therapeutische behandeling overwogen
ee worden.
Indien de psychiatrische symptomen aanhouden of verergeren, of indien zelfmoordgedachten worden vastgesteld, wordt aanbevolen de behandeling met Viraferon stop te zetten en de patiënt te volgen, met psychiatrische interventie zoals aangewezen.
r ist Patiënten met bestaande of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen:
Als een behandeling met interferon-alfa-2b noodzakelijk wordt geacht bij volwassen patiënten met een
reg bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen, mag deze pas worden ingesteld nadat een geschikte geïndividualiseerde diagnostische en therapeutische aanpak van de psychiatrische stoornis werd verzekerd.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij kinderen en adolescenten met een bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
ge Acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxis) op interferon-alfa-2b werden zelden vastgesteld tijdens de behandeling met Viraferon.
Indien zich een
er dergelijke reactie voordoet, onderbreek de behandeling en start onmiddellijk een aangepaste therapie.
Bij voorbijgaande rash is stopzetting van de behandeling niet noodzakelijk. ng Bij matige tot ernstige bijwerkingen kan een aanpassing van de dosering noodzakelijk zijn en in sommige gevallen moet de behandeling met Viraferon worden beëindigd.
Elke patiënt die gedurende een t la
behandeling met Viraferon een afwijking van de leverfunctie vertoont, moet nauwlettend gevolgd worden en de behandeling moet worden stopgezet indien de tekenen en symptomen verergeren. nie
Hypotensie kan tijdens de behandeling met Viraferon of tot twee dagen na de therapie voorkomen.
Een ondersteunende behandeling kan noodzakelijk zijn.
Voldoende vloeistof moet worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met Viraferon daar bij el
enkele patiënten hypotensie, gerelateerd aan vochtdepletie, is waargenomen.
Vochttoediening kan dus noodzakelijk zijn. idd
Aangezien koorts geassocieerd kan zijn met de griepachtige verschijnselen die vaak worden vastgesteld gedurende een behandeling met interferon, moeten andere oorzaken van aanhoudende koorts uitgesloten worden. sm
Viraferon moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met een verzwakte medische conditie, zoals bij een voorgeschiedenis van longaandoening (bijv. chronische obstructieve longaandoening) of e
diabetes mellitus, neigend naar ketoacidose.
Voorzichtigheid moet ook betracht worden bij patiënten met ne
stollingsstoornissen (bijv. tromboflebitis, longembolie) of ernstige myelosuppressie.
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij Ge
patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.5).
Bij elke patiënt die koorts, hoest, dyspnoe of andere respiratoire symptomen vertoont, moet een röntgenfoto van de thorax gemaakt worden.
Indien op deze röntgenfoto van de thorax longinfiltratie zichtbaar is of er een bewijs van longfunctiefalen is, moet de patiënt nauwlettend gevolgd worden.
Indien nodig, zet de behandeling met interferon-alfa stop.
Alhoewel dit vooral werd gemeld bij met interferon-alfa behandelde patiënten met chronische hepatitis C, werden deze bijwerkingen ook gemeld bij patiënten met kanker behandeld met
162 interferon-alfa.
Onmiddellijke stopzetting van de toediening van interferon-alfa en behandeling met corticosteroïden lijken bij te dragen tot het verdwijnen van de pulmonale bijwerkingen.
Oculaire bijwerkingen (zie rubriek 4.8), inclusief retinale bloedingen, wattenachtige vlekken op de retina en obstructie van de retinale arterie of ader werden in zeldzame gevallen gerapporteerd na behandeling met alfa-interferonen.
Alle patiënten zouden een basisoogonderzoek moeten ondergaan.
Elke patiënt die klachten heeft over wijzigingen in gezichtsscherpte of gezichtsveld of andere oftalmologische symptomen tijdens de behandeling met Viraferon, moet onmiddellijk een volledig oogonderzoek
rd ondergaan.
Periodieke oogonderzoeken tijdens de behandeling met Viraferon worden in het bijzonder aanbevolen bij patiënten met afwijkingen die geassocieerd kunnen worden met retinopathie zoals
ee diabetes mellitus of hypertensie.
Het is aangeraden de behandeling met Viraferon te stoppen bij patiënten die nieuwe of steeds erger wordende oftalmologische stoornissen ontwikkelen.
r ist Bij hogere doses zijn ernstige bewustzijnsdaling en coma, waaronder gevallen van encefalopathie, vastgesteld bij enkele patiënten, meestal bejaarden.
Alhoewel deze effecten meestal reversibel zijn, nam een volledig herstel bij sommige patiënten tot drie weken in beslag.
Zeer zelden traden convulsies op na
reg behandeling met hoge doses Viraferon.
Volwassen patiënten met een voorgeschiedenis van congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en/ of voorgaande of bestaande ritmestoornissen, die met Viraferon behandeld worden, moeten nauwlettend
ge gevolgd worden.
Het wordt aanbevolen dat patiënten met een reeds bestaande hartafwijking en/ of diegenen die in een gevorderd stadium van kanker zijn, routinematig een ECG ondergaan, zowel vóór als tijdens de behandeling.
Hartritmestoornissen (vooral supraventriculair) reageren gewoonlijk op
er conventionele therapie, maar het kan noodzakelijk zijn de behandeling met Viraferon te stoppen.
Er zijn geen gegevens bij kinderen of adolescenten met een voorgeschiedenis van hartziekte. ng Hypertriglyceridemie en verergering van hypertriglyceridemie, soms ernstig, is waargenomen.
Het wordt daarom aangeraden de lipidenconcentraties te controleren. t la
Aangezien gemeld is dat interferon-alfa reeds bestaande psoriasisaandoeningen en sarcoïdose verergerde, wordt het gebruik van Viraferon bij patiënten met psoriasis of sarcoïdose alleen aangeraden als het nie
potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico.
Preliminaire gegevens wijzen erop dat er mogelijk een verband is tussen een behandeling met interferon-alfa en een verhoogde afstoting van niertransplantaten.
Afstoting van levertransplantaten el
werd eveneens gemeld. idd
De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten werd gemeld tijdens behandeling met alfa-interferonen.
Patiënten met aanleg voor het ontwikkelen van auto-immuunziekten kunnen een verhoogd risico lopen.
Patiënten met tekenen of symptomen die geassocieerd worden met auto- immuunziekten moeten nauwlettend worden geëvalueerd, en de voordeel-risicoverhouding voor het sm
voortzetten van de behandeling met interferon moet opnieuw worden beoordeeld (zie ook rubriek 4.4 Chronische hepatitis C, monotherapie (schildklierafwijkingen) en rubriek 4.8).
Gevallen van het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) zijn gemeld bij patiënten met e
chronische hepatitis C die werden behandeld met interferon.
Dit syndroom is een granulomateuze ne
inflammatoire ziekte die de ogen, het gehoorsysteem, het hersenvlies en de huid aantast.
Als het VKH- syndroom wordt vermoed, moet antivirale therapie worden gestopt en corticosteroïdentherapie worden besproken (zie rubriek 4.8).
Ge
Zet de behandeling met Viraferon stop bij patiënten met chronische hepatitis waarvan de parameters duiden op een verlenging van de coagulatie, wat kan wijzen op leverdecompensatie.
Chronische hepatitis C:
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
163 Alle patiënten uit de chronische-hepatitis-C-studies ondergingen een leverbiopsie vooraleer ze in de studie geïncludeerd werden, maar in bepaalde gevallen (bijv. patiënten met genotype 2 en 3) is behandeling zonder histologische bevestiging mogelijk.
Recente behandelingsrichtlijnen moeten geraadpleegd worden om na te gaan of leverbiopsie noodzakelijk is vóór het begin van de behandeling.
Monotherapie:
Zelden ontwikkelden volwassen patiënten behandeld met Viraferon voor chronische hepatitis C schildklierafwijkingen, hetzij hyper- of hypothyroïdie.
In klinische onderzoeken waarbij de
rd behandeling met Viraferon werd toegepast, ontwikkelde 2,8% van de patiënten schildklierafwijkingen.
De afwijkingen konden onder controle worden gehouden door een conventionele behandeling van
ee schildklierdisfunctie.
Het mechanisme waarmee Viraferon de functie van de schildklier wijzigt is niet bekend.
Bepaal de serumspiegels van het Thyroïd Stimulerend Hormoon (TSH) vóór de behandeling van chronische hepatitis C met Viraferon.
Elke schildklierafwijking die op dat moment gevonden wordt, moet
r ist behandeld worden met een conventionele behandeling.
De behandeling met Viraferon kan gestart worden indien de TSH-spiegels binnen normale waarden gehouden kunnen worden met medicatie.
Controleer de TSH-spiegels indien de patiënt gedurende de behandeling met Viraferon symptomen ontwikkelt die
reg wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie.
In geval van een schildklierdisfunctie kan de behandeling met Viraferon worden voortgezet indien de TSH-spiegels met medicatie binnen normale waarden kunnen worden gehouden.
Stopzetting van de behandeling met Viraferon heeft geen reversibel effect op de schildklierdisfunctie die tijdens de behandeling optreedt (zie ook Kinderen en adolescenten, Monitoring
ge van de schildklier).
Bijkomende monitoring specifiek voor kinderen en adolescenten
er Monitoring van de schildklier:
Ongeveer 12% van de kinderen die met interferon-alfa-2b en ribavirine behandeld werd, ontwikkelde een verhoging van TSH.
Nog eens 4% vertoonde een voorbijgaande ng daling beneden de onderste grens van de normale waarde.
Vooraleer met een behandeling met Viraferon te starten, moeten de TSH-waarden geëvalueerd worden, en ingeval een schildklierstoornis wordt vastgesteld, moet deze met een conventionele therapie behandeld worden.
Een behandeling met t la
Viraferon mag opgestart worden indien de TSH-waarden door medicatie binnen de normale waarden kunnen behouden worden.
Schildklierdisfunctie werd waargenomen tijdens de behandeling met interferon-alfa-2b en ribavirine.
Indien schildklierstoornissen worden gedetecteerd, dient de nie
schildklierstatus van de patiënt geëvalueerd en behandeld te worden zoals klinisch is aangewezen.
Kinderen en adolescenten moeten om de 3 maanden gecontroleerd worden op tekenen van schildklierdisfunctie (bijv.
TSH). el
Groei en ontwikkeling:
Tijdens een 1 jaar durende behandelingskuur werd een daling in de lineaire groeisnelheid (gemiddelde percentiele daling van 9%) en een daling in de snelheid van de idd
gewichtstoename (percentiel gemiddelde daling van 13%) genoteerd.
Een algemene omkering in deze tendens werd waargenomen tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na behandeling.
Op basis van tussentijdse gegevens uit een langetermijn follow-upstudie vertoonden nochtans 12 (14%) kinderen op 84 een percentiele daling in de lineaire groeisnelheid van > 15, van wie 5 (6%) kinderen een sm
percentiele daling van > 30 hadden, hoewel ze al meer dan 1 jaar met de behandeling waren gestopt.
Er zijn geen gegevens beschikbaar van langetermijneffecten op de groei en ontwikkeling, en op de seksuele ontwikkeling.
Bovendien hebben preklinische resultaten met betrekking tot juveniele e
toxiciteit een lichte, dosisgerelateerde daling aangetoond van de totale groei van pasgeboren ratten die ne
ribavirine kregen toegediend (zie rubriek 5.3).
Daarom moet de risico/ batenverhouding van het gecombineerde gebruik van interferon-alfa-2b en ribavirine beoordeeld worden bij jonge kinderen alvorens met de behandeling te starten.
Artsen wordt aangeraden de groei te volgen van kinderen die Ge
ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b gebruiken.
HCV/ HIV Co-infectie:
Patiënten die gelijktijdig besmet zijn met HCV/ HIV en een hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART) krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen om lactaatacidose te ontwikkelen.
Voorzichtigheid is geboden indien Viraferon en ribavirine aan de HAART worden toegevoegd (zie samenvatting van de productkenmerken van ribavirine).
Patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen, zouden een verhoogd risico kunnen lopen om anemie te ontwikkelen.
164 Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn, en een gevorderde cirrose hebben, en HAART krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen op leverdecompensatie en de dood.
Toevoeging van alfa- interferonen alleen of in combinatie met ribavirine kan het risico bij deze deelgroep verhogen.
Dentale en periodontale stoornissen:
Dentale en periodontale stoornissen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met de combinatie van Viraferon en ribavirine.
Patiënten
rd moeten hun tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig een tandonderzoek laten doen.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als deze reactie optreedt, moeten ze
ee worden geadviseerd hun mond nadien grondig te spoelen.
Laboratoriumbepalingen:
r ist Standaard hematologiebepalingen en bloedchemie (volledige en differentiële bloedbeeldbepaling, bloedplaatjestelling, elektrolyten, leverenzymen, eiwitspectrum, serumbilirubine en serumcreatinine) moeten bij alle patiënten uitgevoerd worden vóór en tijdens een systemische behandeling met Viraferon.
reg Bij de behandeling van hepatitis B of C is het aanbevolen testschema: week 1, 2, 4, 8, 12 en 16 en vervolgens om de maand gedurende de behandeling.
Indien ALT (SGPT) toeneemt tot 2 maal, of tot meer dan 2 maal de beginwaarde tijdens de behandeling met Viraferon, mag de behandeling worden
ge voortgezet tenzij tekenen en symptomen van leverfalen worden waargenomen.
Tijdens deze verhoging van de ALT-spiegel (SGPT) moeten om de 2 weken de volgende leverfunctietesten uitgevoerd worden:
ALT (SGPT), protrombinetijd, alkalische fosfatasen, albumine en bilirubine.
er Effect op de vruchtbaarheid:
Interferon kan de vruchtbaarheid verminderen (zie rubrieken 4.6 en 5.3). ng 4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie t la
Bij gelijktijdig gebruik van narcotica, hypnotica of sedativa en Viraferon moet de grootste voorzichtigheid in acht worden genomen. nie
Interacties van Viraferon met andere geneesmiddelen zijn niet volledig onderzocht.
Voorzichtigheid is geboden wanneer Viraferon wordt toegediend in combinatie met andere mogelijk myelosuppressieve middelen. el
Interferonen kunnen het oxidatieve metaboliseringsproces beïnvloeden.
Men moet hiermee rekening houden bij een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die volgens deze weg worden idd
gemetaboliseerd zoals de xanthinederivaten theofylline of aminofylline.
Bij gelijktijdige behandeling met xanthinederivaten moeten de serumspiegels van theofylline worden gevolgd en de dosering indien nodig worden aangepast. sm
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, e
gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.4). ne
(Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.) Ge
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van Viraferon bij vruchtbare mannen.
Verminderde oestradiol- en progesteronconcentraties in het serum werden gemeld bij vrouwen behandeld met humaan leukocyteninterferon.
165 Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van interferon-alfa-2b bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Viraferon mag alleen gebruikt worden gedurende de zwangerschap indien het potentiële gunstige effect opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
Het is niet bekend of de bestanddelen van dit geneesmiddel in de moedermelk worden uitgescheiden.
Vanwege het risico op bijwerkingen bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, moet de borstvoeding onderbroken worden voordat de behandeling gestart wordt.
rd Combinatietherapie met ribavirine:
Ribavirine veroorzaakt ernstige geboorteafwijkingen indien
ee toegediend tijdens de zwangerschap.
Therapie met ribavirine is gecontraïndiceerd bij vrouwen die zwanger zijn.
Men moet uiterst voorzichtig zijn zwangerschap te voorkomen bij vrouwelijke patiënten of partners van mannelijke patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine innemen.
Vruchtbare
r ist vrouwen en hun partners moeten beiden effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de vier maanden na het einde van de behandeling.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke partners moeten beiden een effectief contraceptivum gebruiken tijdens de behandeling en gedurende
reg de zeven maanden na het einde van de behandeling (zie Ribavirine SPC).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
ge Patiënten moeten geïnformeerd worden dat zij vermoeidheid, slaperigheid of verwardheid kunnen ontwikkelen gedurende de behandeling met Viraferon, en daarom wordt het aangeraden dat zij geen voertuigen besturen of machines bedienen.
4.8
Bijwerkingen
ng
er
Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor bijwerkingen die met ribavirine geassocieerd zijn als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C t la
toegediend moet worden.
Tijdens klinische onderzoeken met een uitgebreide reeks indicaties en een groot aantal doses (van nie
6 MIE/ m²/ week bij haarcelleukemie tot 100 MIE/ m²/ week bij melanoom) waren de frequentst gerapporteerde bijwerkingen koorts, vermoeidheid, hoofdpijn en myalgie.
Koorts en vermoeidheid bleken vaak reversibel te zijn binnen 72 uur na de onderbreking of de stopzetting van de behandeling. el
Tijdens klinische onderzoeken in de patiëntenpopulatie met hepatitis C werden patiënten behandeld gedurende één jaar met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
Alle patiënten in deze idd
onderzoeken kregen 3 MIE Viraferon driemaal per week.
Tabel 1 geeft de frequentie van melding van (aan de behandeling gerelateerde) bijwerkingen door patiënten die deelnamen aan klinische onderzoeken met niet eerder behandelde patiënten die gedurende 1 jaar werden behandeld.
De ernst was in het algemeen licht tot matig.
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 1 zijn gebaseerd op de sm
ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies en na het in de handel brengen.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10); zelden (≥ 1/ 10.000, e
< 1/ 1.000); zeer zelden (< 1/ 10.000); niet bekend.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen ne
gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 1.
Bijwerkingen die werden gemeld tijdens klinische onderzoeken of na het in de handel brengen Ge
van Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine Systeem/ orgaanklassen Infecties en parasitaire aandoeningen
Bijwerkingen
Zeer vaak:
Vaak:
Zelden:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Faryngitis*, virale infectie* Bronchitis, sinusitis, herpes simplex (resistentie), rinitis Pneumonie§
Zeer vaak:
Leukopenie
166
Vaak:
Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Zeer zelden:
Niet bekend:
Immuunsysteemaandoeningen§
Aplastische anemie Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
Zeer zelden:
Niet bekend:
Sarcoïdose, verergering van sarcoïdose Systemische lupus erythematosus, vasculitis, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), syndroom van Vogt-Koyanagi-
rd Harada, acute overgevoeligheidsreacties met inbegrip van urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie§
ee Endocriene aandoeningen Vaak:
Hypothyroïdie§, hyperthyroïdie§ Zeer zelden:
Diabetes, verergerde diabetes
r ist Voedings- en stofwisselingsstoornissen Zeer vaak:
Vaak:
Anorexie Hypocalciëmie, dehydratie, hyperurikemie, dorst
reg Zeer zelden:
Psychische aandoeningen§
Hyperglykemie, hypertriglyceridemie§, verhoogde eetlust
Zeer vaak:
Depressie, slapeloosheid, angst, emotionele labiliteit*,
ge agitatie, nervositeit Vaak:
Verwardheid, slaapstoornis, verminderd libido Zelden:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Zenuwstelselaandoeningen§
Zelfmoordgedachten Zelfmoord, poging tot zelfmoord, agressief gedrag (soms er gericht op anderen), psychose met inbegrip van hallucinaties Verandering van de psychische toestand§ ng
Zeer vaak:
Duizeligheid, hoofdpijn, verminderde concentratie, droge
t la
mond Vaak:
Tremor, paresthesie, hypo-esthesie, migraine, flush, slaperigheid, smaakverandering nie
Zeer zelden:
Cerebrovasculaire hemorragie, cerebrovasculaire ischemie, convulsies, verminderd bewustzijn, encefalopathie, neuropathie, polyneuropathie
Niet bekend:
el
Mononeuropathieën, coma§
Oogaandoeningen Zeer vaak:
idd
Troebel zicht
Vaak:
Conjunctivitis, abnormaal zicht, traanklierafwijking, pijn in het oog Zelden:
sm
Retinale bloedingen§, retinopathieën (met inbegrip van
maculair oedeem), obstructie van de retinale arterie of ader§, neuritis optica, papiloedeem, verlies van gezichtsscherpte of gezichtsveld, wattenachtige vlekken op de retina§ Evenwichtsorgaan- en e
ooraandoeningen ne
Vaak:
Vertigo, tinnitus Zeer zelden:
Hartaandoeningen Ge
Gehoorverlies, gehoorstoornis
Vaak:
Palpitaties, tachycardie Zelden:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Bloedvataandoeningen
Cardiomyopathie Myocardinfarct, cardiale ischemie Aritmie
Vaak:
Zeer zelden:
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
Hypertensie Perifere ischemie, hypotensie§
mediastinumaandoeningen
167
Zeer vaak:
Vaak:
Dyspnoe*, hoesten* Epistaxis, ademhalingsstoornis, nasale congestie, rinorroe, droge hoest
Zeer zelden:
Maagdarmstelselaandoeningen
Longinfiltraten§, pneumonitis§
Zeer vaak:
Nausea/ braken, abdominale pijn, diarree, stomatitis, dyspepsie
rd Vaak:
Ulceratieve stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant, glossitis, gingivitis, constipatie, dunne stoelgang
ee Zeer zelden:
Pancreatitis, ischemische colitis, ulceratieve colitis, bloedend tandvlees
Niet bekend:
Periodontale aandoening NOS, tandaandoening NOS§
r ist Lever- en galaandoeningen Vaak:
Hepatomegalie Zeer zelden:
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop)
reg Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Alopecie, pruritus*, droge huid*, rash*, toegenomen transpiratie Psoriasis (nieuw of verergerd)§, maculo-papuleuze rash,
ge Vaak: erythemateuze rash, eczeem, erytheem, huidaandoening Zeer zelden:
Skeletspierstelsel- en
Syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale necrolyse, multiform erytheem
bindweefselaandoeningen
er ng
Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Myalgie, artralgie, pijn van het skeletspierstelsel Artritis Rabdomyolyse, myositis, beenkrampen, rugpijn
t la
Nier- en urinewegaandoeningen Vaak:
Frequent urineren Zeer zelden:
nie
Nierfalen, nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Vaak:
Amenorroe, pijnlijke borsten, dysmenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening el
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen idd
Zeer vaak:
sm
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats*, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, asthenie, prikkelbaarheid, pijn op de borst,
malaise Vaak:
Pijn op de injectieplaats Zeer zelden:
Onderzoeken e
Necrose op de injectieplaats, faciaal oedeem
Zeer vaak: ne
Gewichtsverlies
*Deze bijwerkingen kwamen slechts vaak voor met Viraferon alleen § Zie rubriek 4.4 Ge
Deze bijwerkingen werden eveneens gerapporteerd wanneer Viraferon alleen werd gebruikt.
Cardiovasculaire bijwerkingen, in het bijzonder aritmie, bleken vooral verband te houden met bestaande cardiovasculaire ziekten en voorafgaande cardiotoxische therapie (zie rubriek 4.4).
Cardiomyopathie, die reversibel kan zijn na stopzetting van interferon-alfa, werd zelden gemeld bij patiënten zonder voorgeschiedenis van hartziekten (zie rubriek 4.4).
168 Tijdens de behandeling met alfa-interferonen werd een grote verscheidenheid aan auto-immuunziekten en immuungemedieerde stoornissen gemeld, waaronder schildklierstoornissen, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), idiopathische en trombotische trombocytopenische purpura, vasculitis, neuropathieën met inbegrip van mononeuropathieën (zie ook rubriek 4.4).
De klinisch significante laboratoriumafwijkingen, die het frequentst zijn bij doses hoger dan 10 miljoen IE per dag, omvatten een verminderd aantal granulocyten en leukocyten; een
rd vermindering van het hemoglobinegehalte en bloedplaatjestelling; een verhoogde concentratie van alkalische fosfatase, LDH, serumcreatinine en serumureumstikstof.
Bij enkele personen zonder hepatitis
ee en ook bij enkele patiënten met chronische hepatitis B gecombineerd met klaring van virale DNAp werd een verhoogde serumconcentratie van ALT/ AST (SGPT/ SGOT) vastgesteld.
r ist Pediatrische populatie
Kinderen en adolescenten – Chronische hepatitis C
reg In klinische onderzoeken met 118 kinderen of adolescenten tussen 3 en 16 jaar heeft 6% de behandeling beëindigd omwille van bijwerkingen.
Over het algemeen was het bijwerkingenprofiel bij de beperkte pediatrische populatie dezelfde als die werd waargenomen bij volwassenen, hoewel er bij pediatrische patiënten een specifieke bezorgdheid is over de groeivermindering aangezien een daling
ge in lengte (gemiddelde percentiele daling van de groeisnelheid met 9%) en gewicht (gemiddelde percentiele daling van 13%) werd waargenomen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4).
Zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging werden bovendien vaker gemeld dan bij volwassen patiënten
er (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere ng psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4).
Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten. t la
Dosisaanpassingen waren vereist bij 30% van de patiënten, het vaakst in geval van anemie en neutropenie. nie
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 2 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies bij pediatrische patiënten.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar el
afnemende ernst. idd
Tabel 2
Bijwerkingen die zeer vaak en vaak werden gemeld tijdens klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten Zeer vaak (≥ 1/ 10) - Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10) sm
Systeem/ orgaanklassen Infecties en parasitaire aandoeningen
Bijwerkingen
Zeer vaak:
Vaak: e
Virale infectie, faryngitis Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis
media, tandabces, herpes simplex, urineweginfectie, ne
vaginitis, gastro-enteritis Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten Ge
en poliepen) Vaak:
Neoplasma (niet-gespecifieerd) Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Endocriene aandoeningen
Anemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie
Zeer vaak:
Vaak:
Hypothyroïdie§ Hyperthyroïdie§, virilisatie
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
169
Zeer vaak:
Vaak:
Psychische stoornissen§
Anorexie Hypertriglyceridemie§, hyperurikemie, verhoogde eetlust
Zeer vaak:
Vaak:
Depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid Zelfmoordgedachten, agressief gedrag, verwardheid, gedragsstoornis, agitatie, slaapwandelen, angst, nervositeit,
rd slaapstoornis, abnormaal dromen, apathie Zenuwstelselaandoeningen§
ee Zeer vaak:
Vaak:
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypo-esthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid
r ist Oogaandoeningen Vaak:
Conjunctivitis, pijn in het oog, abnormaal zicht, traanklierafwijking
reg Bloedvataandoeningen Vaak:
Ziekte van Raynaud, flush, bleekheid Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
ge mediastinumaandoeningen Vaak:
Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoesten, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak: er Diarree, braken, nausea, abdominale pijn Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn ng in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro- oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, t la
tandaandoening Lever- en galaandoeningen Vaak:
Abnormale leverfunctie nie
Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
el
Alopecia, rash Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring,
pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie idd
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
sm
Artralgie, myalgie, pijn van het skeletspierstelsel
Nier- en urinewegaandoeningen Vaak:
Enurese, mictiestoornis, urine-incontinentie Voortplantingsstelsel- en e
borstaandoeningen Vaak:
Vrouwelijk: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, ne
vaginale aandoening Mannelijk: pijn aan de teelballen Algemene aandoeningen en Ge
toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, malaise, prikkelbaarheid
Vaak:
Onderzoeken
Pijn op de borst, asthenie, oedeem, pijn op de injectieplaats
Zeer vaak:
Daling in groeisnelheid (lage lengte en/ of laag gewicht voor de leeftijd)§
Letsels en intoxicaties
170
Vaak: § Zie rubriek 4.4
Gescheurde huid
4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd die tot acute klinische manifestaties heeft geleid.
Echter, zoals gebruikelijk bij elke farmacologisch werkzame stof, wordt het aanbevolen een
rd symptomatische behandeling in te stellen met frequente controle van de vitale tekenen en nauwlettende observatie van de patiënt.
ee 5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
r ist 5.1 Farmacodynamische eigenschappen
reg Farmacotherapeutische categorie:
Immunostimulerende stoffen, cytokines en immunomodulerende stoffen, interferonen, interferon-alfa-2b, ATC-code:
L03A B05
ge Viraferon is een steriel, stabiel preparaat van hoog gezuiverd interferon-alfa-2b dat bereid wordt door recombinant-DNA-technieken.
Recombinant interferon-alfa-2b is een wateroplosbaar eiwit met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 19.300 dalton.
Het wordt verkregen uit een kloon van E. coli dat een genetisch geproduceerd plasmide bevat, gekruist met een interferon-alfa-2b-gen van menselijke leukocyten. er ng De activiteit van Viraferon wordt uitgedrukt in IE, 1 mg recombinant interferon-alfa-2b-proteïne stemt overeen met 2,6 x 108 IE.
De Internationale Eenheden worden bepaald door vergelijking van de activiteit van recombinant interferon-alfa-2b met de activiteit van een internationaal referentiepreparaat van t la
humaan leukocyteninterferon, vastgelegd door de Wereldgezondheidsorganisatie.
Interferonen zijn een familie van kleine eiwitmoleculen met een relatieve molecuulmassa van nie
ongeveer 15.000 tot 21.000 dalton.
Ze worden geproduceerd en afgescheiden door cellen, als reactie op virale infecties of diverse synthetische en biologische inductoren.
Momenteel worden drie belangrijke klassen geïdentificeerd: alfa, bèta en gamma.
Deze drie categorieën zijn zelf niet homogeen en kunnen diverse moleculaire varianten van interferon omvatten.
Er zijn meer dan 14 genetisch verschillende el
soorten van humane alfa-interferonen bekend.
Viraferon werd als recombinant interferon-alfa-2b geclassificeerd. idd
Interferonen oefenen hun cellulaire activiteiten uit door binding met specifieke receptoren op de celmembraan.
Humane interferonreceptoren geïsoleerd uit humane lymfoblastoïde (Daudi-) cellen, blijken zeer asymmetrische eiwitten te zijn.
Ze zijn selectief voor humane interferonen, maar niet voor sm
interferonen van muizen, wat op soortspecificiteit wijst.
Onderzoeken met andere interferonen hebben soortspecificiteit aangetoond.
Echter, sommige apensoorten, zoals resusapen, zijn gevoelig voor farmacodynamische stimulatie na blootstelling aan humane type-1-interferonen. e ne
Uit de resultaten van diverse onderzoeken blijkt dat interferon eenmaal gebonden aan het celmembraan, een complexe reeks intracellulaire reacties op gang brengt, waaronder de inductie van bepaalde enzymen.
Men neemt aan dat dit proces, althans gedeeltelijk, aan de basis ligt van diverse cellulaire reacties op Ge
interferon, waaronder inhibitie van virusreplicatie in met een virus geïnfecteerde cellen, onderdrukking van celproliferatie en een aantal immunomodulerende activiteiten, zoals verhoging van de fagocytose door macrofagen en toename van de specifieke cytotoxiciteit van lymfocyten voor targetcellen.
Sommige of al deze activiteiten kunnen bijdragen tot de therapeutische effecten van interferon.
Uit onderzoeken waarbij zowel dierlijke en menselijke celculturen alsook menselijke tumorxenotransplantaties bij dieren werden gebruikt, blijkt dat recombinant interferon-alfa-2b proliferatie tegengaat.
In vitro blijkt het een aanzienlijke immunomodulerende werking te hebben.
171 Recombinant interferon-alfa-2b inhibeert de virusreplicatie zowel in vitro als in vivo.
Hoewel de exacte antivirale werking niet bekend is, blijkt interferon-alfa-2b het metabolisme van de gastcel te wijzigen.
Daardoor wordt virusreplicatie geïnhibeerd.
Indien replicatie toch voorkomt, kunnen de nieuwe virusdeeltjes de cel niet verlaten.
Chronische hepatitis B:
Actuele klinische ervaring met patiënten die interferon-alfa-2b gedurende 4 tot 6 maanden gebruiken, toont aan dat de behandeling klaring van het HBV-DNA in het serum tot resultaat kan hebben.
Een
rd verbetering in de leverhistologie werd waargenomen.
Bij volwassen patiënten met verlies van HBeAg en HBV-DNA werd een aanzienlijke daling in het ziektecijfer en het sterftecijfer vastgesteld.
ee Interferon-alfa-2b (6 MIE/ m2 driemaal per week gedurende 6 maanden) werd toegediend aan kinderen met actieve chronische hepatitis B.
Vanwege een methodologisch probleem kon de werkzaamheid niet
r aangetoond worden.
Bovendien groeiden kinderen behandeld met interferon-alfa-2b minder snel en
ist werden er enkele gevallen van depressie vastgesteld.
reg Chronische hepatitis C:
Bij volwassen patiënten die interferon in combinatie met ribavirine kregen, bedroeg de verkregen aanhoudende-responsratio 47%.
Een betere werkzaamheid werd aangetoond met de combinatie van gepegyleerd interferon met ribavirine (een aanhoudende-responsratio van 61% werd bereikt in een studie
ge uitgevoerd bij niet eerder behandelde patiënten met een dosis ribavirine van 10,6 mg/ kg, p < 0,01).
Volwassen patiënten:
Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine werd onderzocht
er in 4 gerandomiseerde Fase III klinische onderzoeken bij 2.552 patiënten met chronische hepatitis C die niet eerder met interferon behandeld werden.
De onderzoeken vergeleken de werkzaamheid van ng Viraferon wanneer het alleen gebruikt werd of in combinatie met ribavirine.
De werkzaamheid werd gedefinieerd als aanhoudende virologische respons, 6 maanden na het einde van de behandeling.
Patiënten, geselecteerd voor deze onderzoeken, hadden chronische hepatitis C, vastgesteld door een t la
positieve HCV-RNA-polymerasekettingreactietest (PCR) (> 100 kopieën/ ml), een leverbiopsie consistent met een histologische diagnose van chronische hepatitis met geen andere oorzaak van de chronische hepatitis, en een abnormale ALT-spiegel in het serum. nie
Een dosis van 3 MIE Viraferon werd driemaal per week alleen of in combinatie met ribavirine toegediend.
De meerderheid van de patiënten in deze klinische onderzoeken werd één jaar behandeld.
Alle patiënten werden nog 6 maanden na het einde van de behandeling gevolgd om de aanhoudende el
virologische respons te bepalen.
Tabel 3 geeft (uit twee onderzoeken) de ratio's voor de aanhoudende virologische respons van behandelingsgroepen die één jaar behandeld werden met Viraferon alleen of idd
in combinatie met ribavirine weer.
Gelijktijdige toediening van Viraferon en ribavirine verdubbelde minstens de werkzaamheid van Viraferon voor de behandeling van chronische hepatitis C bij niet eerder behandelde patiënten.
Het sm
HCV-genotype en de uitgangswaarde van de virusbelasting zijn prognostische factoren waarvan bekend is dat ze de responsratio's beïnvloeden.
De verhoogde responsratio voor de combinatie van Viraferon + ribavirine, in vergelijking met Viraferon alleen, houdt aan in alle subgroepen.
Het e
relatieve voordeel van de combinatietherapie met Viraferon + ribavirine is bijzonder significant in de ne
subgroep van patiënten die het moeilijkst te behandelen is (genotype 1 en hoge virusbelasting) (Tabel 3).
Ge
De responsratio's in deze onderzoeken verhoogden in geval van therapietrouw.
Ongeacht het genotype hadden de patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine kregen en ≥ 80% van hun behandeling kregen een hogere aanhoudende respons 6 maanden na 1 jaar behandeling dan degenen die < 80% van hun behandeling kregen (56% versus 32% in onderzoek C/ I98-580).
Tabel 3
Ratio's voor de aanhoudende virologische respons met Viraferon + ribavirine (één jaar behandeling) volgens genotype en virale belasting
172 HCV-genotype
I
I/ R
I/ R
N=503
N=505
N=505
C95-132/ I95-143 C95-132/ I95-143
C/ I98-580
Alle genotypes
16% 41%
47%
rd Genotype 1
9%
29%
33%
Genotype 1
ee ≤ 2 miljoen kopieën/ ml
25%
33%
45%
r Genotype 1
ist > 2 miljoen kopieën/ ml
3%
27%
29%
reg Genotype 2/ 3
31%
65%
79%
I Viraferon (3 MIE driemaal
per week)
ge I/ R Viraferon (3 MIE driemaal per week) + ribavirine (1.000/ 1.200 mg/ dag)
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn Er zijn twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HIV en HCV besmet zijn. er In totaal, in beide onderzoeken, vertoonden patiënten die Viraferon plus ribavirine kregen minder vaak respons dan patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b met ribavirine kregen.
De respons op de ng behandeling in beide onderzoeken wordt weergegeven in Tabel 4.
Onderzoek 1 (RIBAVIC; P01017) was een gerandomiseerd, multicenteronderzoek waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De t la
patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (1,5 µg/ kg/ week) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg gedurende 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Onderzoek 2 nie
(P02080) was een gerandomiseerd, single-centeronderzoek waarin 95 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (100 of 150 µg/ week op basis van gewicht) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg of el
een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden, behalve voor idd
patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-upperiode van 6 maanden. sm
Tabel 4
e
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype na Viraferon in combinatie met ribavirine versus gepegyleerd interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn
ne
Onderzoek 11
Onderzoek 22
gepegyleerd
gepegyleerd
interferon-
Ge
interferon-
alfa-2b (100
alfa-2b
of
Viraferon
(1,5 µg/ kg/
Viraferon
150c µg/ week) (3 MIU TIW)
week) +
(3
MIU TIW) +
p-
+ ribavirine + ribavirine
ribavirine ribavirine (800 mg) (800 mg)
waar- dea
(800- (800-
p-waar-
1.200 mg) d
1.200 mg)
d
deb
Alle Genotype 1, 4
27% (56/ 205) 20% (41/ 205) 0,047 44% (23/ 52) 17% (21/ 125) 6% (8/ 129) 0,006 38% (12/ 32)
21% (9/ 43) 7% (2/ 27)
0,017 0,007
173
Genotype 2, 3
44% (35/ 80)
43% (33/ 76)
0,88
53% (10/ 19)
47% (7/ 15)
0,730
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = driemaal per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel chi-kwadraat test. b: p-waarde op basis van de chi-kwadraat test. c: patiënten < 75 kg kregen 100 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b.
rd d: ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60- 75 kg en 1 .200 mg voor patiënten > 75 kg.
ee 1 Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
JAMA 2004; 292(23):
2839-2848.
2 Laguno M, Murillas J, Blanco J. L et al.
AIDS 2004; 18(13):
F27-F36.
r Recidiverende patiënten:
Een totaal van 345 patiënten die een recidief doormaakten met interferon-
ist alfa, werden in twee klinische onderzoeken behandeld met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
De toevoeging van ribavirine aan Viraferon vertienvoudigde bij deze patiënten de werkzaamheid van Viraferon alleen voor de behandeling van chronische hepatitis C (48,6% versus
reg 4,7%).
De verhoogde werkzaamheid omvatte verlies van HCV in het serum (< 100 kopieën/ ml door PCR), verbetering van de hepatische inflammatie en normalisatie van de ALT-spiegel en bleef aanhouden bij de bepaling 6 maanden na het einde van de behandeling.
ge Gegevens over werkzaamheid op lange termijn In een brede studie werden 1.071 patiënten betrokken na behandeling tijdens een voorafgaande studie met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b of niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b/ ribavirine om de er duurzaamheid van de aanhoudende virologische respons te evalueren en de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten te beoordelen.
462 patiënten vervolledigden ten minste 5 jaar ng langetermijn follow-up en slechts 12 aanhoudende responders van de 492 recidiveerden tijdens deze studie.
De Kaplan-Meier schatting voor constante aanhoudende respons over 5 jaar voor alle patiënten is t la
97% met een 95% betrouwbaarheidsinterval van [95%, 99%].
SVR na behandeling van chronische HCV met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder ribavirine) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en nie
klinische 'genezing 'van chronische HCV.
Nochtans sluit dit het voorkomen van hepatische effecten bij patiënten met cirrose (waaronder levercarcinoom) niet uit.
Klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten met chronische hepatitis C: el
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en detecteerbaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op idd
onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week toegediend in combinatie met 15 mg/ kg ribavirine per dag gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-upperiode van zes maanden na behandeling.
In totaal waren sm
118 patiënten betrokken:
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1, 64% ≤ 12 jaar.
De betrokken populatie bestond hoofdzakelijk uit kinderen met milde tot matige hepatitis C.
Aanhoudende virologische responsratio’ s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij e
volwassenen.
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/ risico van de combinatie ribavirine en ne
interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8).
Studieresultaten worden samengevat in Tabel 5.
Ge
Tabel 5
Virologische respons: niet eerder behandelde pediatrische patiënten 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week + ribavirine 15 mg/ kg/ dag
Totale Respons1 (n=118)
54 (46 %)*
174 Genotype 1 (n=92)
33 (36 %)*
Genotype 2/ 3/ 4 (n=26) *Aantal (%) patiënten
21 (81 %)*
1. Gedefinieerd als HCV-RNA lager dan de detectielimiet door middel van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test op het einde van de behandeling en tijdens de follow-upperiode
rd 5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetiek van Viraferon werd bestudeerd bij gezonde vrijwilligers, na toediening van een
ee enkelvoudige dosis van 5 miljoen IE/ m² en 10 miljoen IE subcutaan, 5 miljoen IE/ m² intramusculair en intraveneus als infuus over een periode van 30 minuten.
De gemiddelde serumconcentratie van interferon
r was vergelijkbaar na subcutane en intramusculaire injectie.
Cmax werd 3 tot 12 uur na de laagste dosis
ist vastgesteld en 6 tot 8 uur na de hoogste dosis.
De eliminatiehalfwaardetijden van interferoninjecties bedroegen ongeveer twee tot drie uur respectievelijk zes tot zeven uur.
16 uur en 24 uur na injectie respectievelijk, lagen de serumconcentraties beneden de detectiegrens.
De biologische beschikbaarheid
reg bedroeg meer dan 100% zowel na subcutane als intramusculaire toediening.
Na intraveneuze toediening bereikte de serumconcentratie van interferon een maximum
ge (135 tot 273 IE/ ml) aan het einde van het infuus.
Daarna verminderde de concentratie iets sneller dan bij subcutane of intramusculaire toediening van het geneesmiddel en daalde vier uur na het infuus tot onder de detectiegrens.
De eliminatiehalfwaardetijd bedroeg ongeveer 2 uur.
er De urinespiegels van interferon bleven bij elk van de drie toedieningswegen onder de detectiegrens. ng Kinderen en adolescenten:
De farmacokinetische eigenschappen na herhaalde dosering voor Viraferon injectie en ribavirine capsules bij kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C tussen 5 en 16 jaar worden samengevat in Tabel 6.
De farmacokinetische eigenschappen voor Viraferon en t la
ribavirine (dosis-genormaliseerd) zijn bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Tabel 6.
Gemiddelde (% VC) farmacokinetische parameters na herhaalde dosering voor Viraferon nie
en ribavirine wanneer toegediend aan kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C
Parameter
Ribavirine
Viraferon
el
15
mg/ kg/ dag in
3 MIE/ m2
driemaal per week
idd
2 afzonderlijke doses (n = 17)
(n = 54)
Tmax (uur)
1,9 (83)
5,9 (36)
Cmax (ng/ ml)
3.275 (25)
51 (48)
AUC*
sm
29.774 (26)
622 (48)
Schijnbare klaring l/ uur/ kg
0,27 (27)
Niet uitgevoerd
*AUC12 [oppervlakte onder de curve] (ng. uur/ ml) voor ribavirine; AUC0-24 (IE. uur/ ml) voor Viraferon
Interferonneutraliserende factoren werden onderzocht aan de hand van serummonsters van patiënten die e
Viraferon kregen toegediend in klinische onderzoeken uitgevoerd door Schering-Plough. ne
Interferonneutraliserende factoren zijn antilichamen die de antivirale activiteit van interferon neutraliseren.
De klinische incidentie van neutraliserende factoren bij systemisch behandelde kanker- en chronische hepatitispatiënten bedroeg respectievelijk 2,9 en 6,2%.
De detecteerbare titers waren in Ge
nagenoeg alle gevallen laag en konden niet consequent worden toegeschreven aan een verminderde respons of andere auto-immuunverschijnselen.
Bij patiënten met hepatitis werd geen verlies van activiteit vastgesteld, waarschijnlijk vanwege de lage concentraties.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Hoewel algemeen aangenomen wordt dat interferon soortspecifiek is, werden toxicologische onderzoeken uitgevoerd bij dieren.
Injecties van menselijk recombinant interferon-alfa-2b gedurende
175 maximaal drie maanden brachten geen toxische eigenschappen bij muizen, ratten en konijnen aan het licht.
Cynomolgusapen die dagelijks een dosis van 20 x 106 IE/ kg/ dag toegediend kregen gedurende 3 maanden, vertoonden geen opvallende toxiciteit.
Toxiciteit werd aangetoond bij apen die 100 x 106 IE/ kg/ dag gedurende 3 maanden toegediend kregen.
Er werden afwijkingen in de menstruatiecyclus vastgesteld bij gebruik van interferon in onderzoeken met niet-humane primaten (zie rubriek 4.4).
rd De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren geven aan dat recombinant interferon-alfa-2b geen teratogeen effect heeft bij ratten of konijnen.
Er werd ook geen ongunstig effect op de zwangerschap, de
ee ontwikkeling van de foetus of het voortplantingsvermogen van de nakomelingen van behandelde ratten vastgesteld.
Interferon-alfa-2b vertoonde vruchtafdrijvende effecten in Macaca mulatta (resusapen) met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/m2.
Abortus werd
r in alle dosisgroepen waargenomen (7,5 miljoen, 15 miljoen en 30 miljoen IE/ kg), en was statistisch
ist significant versus controle in groepen met matige en hoge dosis (overeenkomend met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2).
Van hoge doses van de andere
reg vormen van interferon-alfa en -bèta is het echter bekend dat ze dosisafhankelijke anovulatoire en vruchtafdrijvende effecten hebben bij resusapen.
Mutageniteitsonderzoeken met interferon-alfa-2b brachten geen bijwerkingen aan het licht.
ge Er werden geen studies uitgevoerd bij jonge dieren om de effecten van de behand eling met interferon- alfa-2b op de groei, de ontwikkeling, de seksuele ontwikkeling en het gedrag te onderzoeken (zie
er rubriek 4.4 en de samenvatting van de productkenmerken van Rebetol als Viraferon in combinatie met ribavirine moet worden toegediend). ng 6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS t la
6.1 Lijst van hulpstoffen nie
Watervrij dinatriumfosfaat, Natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, Dinatriumedetaat, Natriumchloride, el
Metacresol, Polysorbaat 80, idd
Water voor injecties.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid sm
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6. e
6.3 Houdbaarheid ne
2 jaar Ge
Na de eerste opening van de verpakking:
Chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik werd aangetoond gedurende 28 dagen bij 2 °C - 8 °C.
Microbiologisch gezien, eenmaal geopend, moet het product bewaard worden voor maximum 28 dagen bij 2 °C -8 °C.
Andere tijdsduur en omstandigheden zijn voor de verantwoordelijkheid van de gebruiker.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
176 Binnen de houdbaarheidsperiode kan, om transport te vergemakkelijken de oplossing worden bewaard bij of beneden 25 °C gedurende maximaal 7 dagen vóór gebruik.
Viraferon kan teruggeplaatst worden in de koelkast op gelijk welk ogenblik gedurende die periode van 7 dagen.
Indien het product niet wordt gebruikt binnen 7 dagen, kan het niet verder worden bewaard in de koelkast voor een nieuwe periode en moet het dus worden weggegooid.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
rd 2,5 ml oplossing (overeenkomend met 25 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (halobutylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen).
ee Verpakkingsgrootten van 1, 2 of 12.
Of
r ist 2,5 ml oplossing (overeenkomend met 25 MIE) in een injectieflacon (type I glas), met een stop (halobutylrubber) in een geplooide dichting (aluminium) met een beschermkapje (polypropyleen)
reg met 6 injectiespuiten, 6 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes.
Verpakkingsgrootten van 1.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
ge 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest. er ng Viraferon, oplossing voor injectie, kan onmiddellijk geïnjecteerd worden na het opzuigen van de geschikte doses uit de injectieflacon met een steriele injectiespuit. t la
Zoals alle parenterale geneesmiddelen moet Viraferon, oplossing voor injectie, vóór de toediening visueel geïnspecteerd worden op de aanwezigheid van partikels en verkleuring.
De oplossing moet helder en kleurloos zijn. nie
Gedetailleerde instructies voor subcutaan gebruik van het product worden bij de bijsluiter geleverd (zie “ Hoe Viraferon zelf toe te dienen”). el
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN idd
SP Europe Stallestraat 73 B-1180 Brussel sm
België e
8.
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN ne
EU/ 1/ 99/ 128/ 025 EU/ 1/ 99/ 128/ 026 Ge
EU/ 1/ 99/ 128/ 027 EU/ 1/ 99/ 128/ 028
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste vergunning:
9 maart 2000 Datum van laatste hernieuwing:
23 mei 2005 177 10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/
rd r ee ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
178 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Viraferon 18 miljoen IE oplossing voor injectie, multi-dosis pen
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén patroon bevat 18 miljoen IE recombinant interferon-alfa-2b geproduceerd in E. coli door
rd recombinant DNA-technologie, in 1,2 ml oplossing.
ee Eén ml bevat 15 miljoen IE interferon-alfa-2b.
De pen is ontworpen om een inhoud van 18 miljoen IE te leveren in doses gaande van 1,5 tot
r ist 6 miljoen IE.
De pen zal een maximale hoeveelheid van 12 doses van 1,5 miljoen IE leveren over een periode van niet meer dan 4 weken.
reg Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
ge Oplossing voor injectie De oplossing is helder en kleurloos.
er ng 4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties t la
Chronische hepatitis B:
Behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis B geassocieerd met aangetoonde hepatitis B virale replicatie (aanwezigheid van HBV-DNA en HBeAg), een verhoogde nie
alanine-aminotransferase (ALT)-spiegel en een histologisch aangetoonde actieve leverinflammatie en/ of - fibrose.
Chronische hepatitis C: el
Volwassen patiënten:
Viraferon is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis C die idd
verhoogde transaminasen hebben zonder leverdecompensatie en die positief zijn voor serum HCV-RNA of serum anti-HCV (zie rubriek 4.4).
Voor deze indicatie wordt Viraferon het beste gebruikt in combinatie met ribavirine. sm
Kinderen en adolescenten:
Viraferon is bedoeld voor gebruik, in combinatie met ribavirine, voor de behandeling van niet eerder e
behandelde kinderen en adolescenten van 3 jaar en ouder met chronische hepatitis C, zonder ne
leverdecompensatie, die positief zijn voor serum HCV-RNA.
De beslissing om met de behandeling te starten dient genomen te worden na geval per geval bekeken te hebben, rekening houdend met tekenen van progressie van de ziekte, zoals leverontsteking en fibrose, alsook prognostische factoren voor de Ge
respons, het HCV-genotype en de virale belasting.
Het verwachte voordeel van de behandeling moet worden afgewogen tegen de bevindingen over de veiligheid die werden vastgesteld bij pediatrische patiënten in klinische studies (zie rubrieken 4.4, 4.8 en 5.1).
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling mag alleen gestart worden door een arts met ervaring in de behandeling van de ziekte.
Multi-dosis verpakkingen zijn alleen voor individueel gebruik.
179 Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
Indien bijwerkingen optreden gedurende de behandeling met Viraferon voor om het even welke indicatie, pas de dosering aan of onderbreek de behandeling tijdelijk tot deze bijwerkingen verminderen.
In geval van hardnekkige of terugkerende intolerantie na adequate dosisaanpassing, of indien de ziekte verergert, zet de behandeling met Viraferon stop.
Bij een onderhoudsbehandeling met subcutane toediening kan de
rd arts beslissen of de patiënt zich zelf de dosis toedient.
ee Chronische hepatitis B:
De aanbevolen dosis ligt tussen 5 tot 10 miljoen IE, subcutaan toegediend, driemaal per week (om de andere dag) gedurende 4 tot 6 maanden.
r De toegediende dosis moet gereduceerd worden met 50% als hematologische afwijkingen optreden
ist (witte bloedcellen < 1.500/ mm3, granulocyten < 1.000/ mm3, trombocyten < 100.000/ mm3).
De behandeling moet stopgezet worden in geval van ernstige leukopenie (< 1.200/ mm3), ernstige
reg neutropenie (< 750/ mm3) of ernstige trombocytopenie (< 70.000/ mm3).
Zet de behandeling met Viraferon stop indien geen verbetering wordt waargenomen wat betreft HBV- DNA in het serum na drie tot vier maanden behandeling (met de maximaal getolereerde dosis).
Dit geldt
ge voor alle patiënten.
Chronische hepatitis C:
Een dosis van 3 miljoen IE Viraferon wordt driemaal per week (om de andere
er dag) subcutaan aan volwassen patiënten toegediend, als monotherapie of in combinatie met ribavirine. ng Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten:
Een dosis van 3 miljoen IE/ m2 interferon-alfa-2b wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan toegediend, in combinatie met ribavirine capsules of drank elke dag samen met voedsel oraal toegediend in twee afzonderlijke doses ('s ochtends en t la
's avonds).
(Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor de dosis van ribavirine-capsules en nie
de richtlijnen voor de dosisaanpassing voor de combinatietherapie.
Voor pediatrische patiënten die < 47 kg wegen of geen tabletten kunnen slikken, zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine drank). el
Recidiverende patiënten (volwassenen):
Viraferon wordt toegediend in combinatie met ribavirine. idd
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 6 maanden behandeling, is het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende 6 maanden. sm
Niet eerder behandelde patiënten:
Volwassenen:
De werkzaamheid van Viraferon wordt verbeterd in combinatie met ribavirine.
Viraferon e
alleen moet toegediend worden voornamelijk in geval van intolerantie of contra-indicatie voor ribavirine. ne
Viraferon in combinatie met ribavirine:
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 12 maanden behandeling, is Ge
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende tenminste 6 maanden.
De behandeling moet voortgezet worden gedurende een volgende periode van 6 maanden (d. w. z. een totaal van 12 maanden) bij patiënten die na 6 maanden een negatieve HCV-RNA hebben vertoond, en met een viraal genotype 1 (bepaald met een monster vóór de start van de behandeling) en met een hoge virale belasting vóór de start van de behandeling.
180 Men moet met andere negatieve prognostische factoren (leeftijd > 40 jaar, mannelijk geslacht, septale fibrose) rekening houden, wanneer men beslist de behandeling tot 12 maanden voort te zetten.
Tijdens klinische onderzoeken vertoonden patiënten die geen virologische respons hadden na 6 maanden behandeling (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet) geen aanhoudende virologische respons (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet zes maanden na het einde van de behandeling).
rd Viraferon alleen:
De optimale duur van behandeling met Viraferon alleen is nog niet volledig vastgesteld, maar een
ee therapie van 12 tot 18 maanden wordt geadviseerd.
Het wordt aanbevolen dat patiënten gedurende tenminste 3 tot 4 maanden met Viraferon alleen behandeld
r ist worden, waarna de HCV-RNA-status bepaald moet worden.
De behandeling moet voortgezet worden bij patiënten die een negatieve HCV-RNA vertonen.
reg Kinderen en adolescenten:
De werkzaamheid en veiligheid van Viraferon in combinatie met ribavirine werd bestudeerd bij kinderen en adolescenten die niet eerder behandeld werden voor chronische hepatitis C.
ge Genotype 1:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt één jaar.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat patiënten die geen virologische respons vertonen na 12 weken behandeling, een blijvende virologische respons zullen ontwikkelen (negatieve voorspelbare waarde 96%).
Virologische respons wordt
er gedefinieerd als de afwezigheid van detecteerbaar HCV-RNA na 12 weken behandeling.
De behandeling moet bij deze patiënten stopgezet worden. ng Genotype 2/ 3:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt 24 weken.
Virologische respons na 1 jaar behandeling en 6 maanden follow-up bedroeg 36% voor genotype 1 en t la
81% voor genotype 2/ 3/ 4.
4.3 Contra-indicaties nie
- Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
- Een voorgeschiedenis van reeds bestaande ernstige hartaandoeningen, bijvoorbeeld een niet-
gecontroleerde congestieve hartinsufficiëntie, recent myocardinfarct, ernstige ritmestoornissen. el
- Ernstige stoornis van de nier- of leverfunctie, met inbegrip van stoornissen veroorzaakt door
metastasen. idd
- Epilepsie en/ of aangetaste functie van het centraal zenuwstelsel (CZS) (zie rubriek 4.4).
- Chronische hepatitis met gedecompenseerde levercirrose.
- Chronische hepatitis bij patiënten die recentelijk behandeld werden of onder behandeling zijn met
immunosuppressiva, met uitzondering van korte termijn "corticosteroid withdrawal". sm
- Auto-immune hepatitis; of voorgeschiedenis van auto-immuunziekten; personen die een
transplantaat onder immunosuppressie kregen.
- Reeds bestaande schildklieraandoening, tenzij deze aandoening onder controle kan worden
e
gehouden met een conventionele behandeling. ne
Kinderen en adolescenten:
- Bestaan of voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige
Ge
depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor alle patiënten:
181 Psychiatrische effecten en centraal zenuwstelsel (CZS):
Ernstige effecten op het CZS, in het bijzonder depressie, zelfmoordgedachten en zelfmoordpoging werden waargenomen bij sommige patiënten tijdens een behandeling met Viraferon, en zelfs na stopzetting van de behandeling voornamelijk tijdens de follow-upperiode van 6 maanden.
Bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met Viraferon in combinatie met ribavirine werden zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid).
Andere
rd effecten op het CZS waaronder agressief gedrag (soms gericht op anderen), verwardheid en veranderingen van de mentale toestand werden waargenomen met alfa-interferonen.
Patiënten dienen
ee nauwlettend gevolgd te worden op tekenen of symptomen van psychiatrische stoornissen.
Indien dergelijke symptomen optreden, moet de voorschrijvende arts de potentiële ernst van deze bijwerkingen voor ogen houden en moet de noodzaak voor een geschikte therapeutische behandeling overwogen
r ist worden.
Indien de psychiatrische symptomen aanhouden of verergeren, of indien zelfmoordgedachten worden vastgesteld, wordt aanbevolen de behandeling met Viraferon stop te zetten en de patiënt te volgen, met psychiatrische interventie zoals aangewezen.
reg Patiënten met bestaande of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen:
Als een behandeling met interferon-alfa-2b noodzakelijk wordt geacht bij volwassen patiënten met een
ge bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen, mag deze pas worden ingesteld nadat een geschikte geïndividualiseerde diagnostische en therapeutische aanpak van de psychiatrische stoornis werd verzekerd.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij kinderen en adolescenten met een bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
er Acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxis) ng op interferon-alfa-2b werden zelden vastgesteld tijdens de behandeling met Viraferon.
Indien zich een dergelijke reactie voordoet, onderbreek de behandeling en start onmiddellijk een aangepaste therapie.
Bij voorbijgaande rash is stopzetting van de behandeling niet noodzakelijk. t la
Bij matige tot ernstige bijwerkingen kan een aanpassing van de dosering noodzakelijk zijn en in sommige gevallen moet de behandeling met Viraferon worden beëindigd.
Elke patiënt die gedurende een nie
behandeling met Viraferon een afwijking van de leverfunctie vertoont, moet nauwlettend gevolgd worden en de behandeling moet worden stopgezet indien de tekenen en symptomen verergeren.
Hypotensie kan tijdens de behandeling met Viraferon of tot twee dagen na de therapie voorkomen.
Een el
ondersteunende behandeling kan noodzakelijk zijn. idd
Voldoende vloeistof moet worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met Viraferon daar bij enkele patiënten hypotensie, gerelateerd aan vochtdepletie, is waargenomen.
Vochttoediening kan dus noodzakelijk zijn. sm
Aangezien koorts geassocieerd kan zijn met de griepachtige verschijnselen die vaak worden vastgesteld gedurende een behandeling met interferon, moeten andere oorzaken van aanhoudende koorts uitgesloten worden. e ne
Viraferon moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met een verzwakte medische conditie, zoals bij een voorgeschiedenis van longaandoening (bijv. chronische obstructieve longaandoening) of diabetes mellitus, neigend naar ketoacidose.
Voorzichtigheid moet ook betracht worden bij patiënten met Ge
stollingsstoornissen (bijv. tromboflebitis, longembolie) of ernstige myelosuppressie.
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.5).
Bij elke patiënt die koorts, hoest, dyspnoe of andere respiratoire symptomen vertoont, moet een röntgenfoto van de thorax gemaakt worden.
Indien op deze röntgenfoto van de thorax longinfiltratie zichtbaar is of er een bewijs van longfunctiefalen is, moet de patiënt nauwlettend gevolgd worden.
Indien nodig, zet de behandeling met 182 interferon-alfa stop.
Alhoewel dit vooral werd gemeld bij met interferon-alfa behandelde patiënten met chronische hepatitis C, werden deze bijwerkingen ook gemeld bij patiënten met kanker behandeld met interferon-alfa.
Onmiddellijke stopzetting van de toediening van interferon-alfa en behandeling met corticosteroïden lijken bij te dragen tot het verdwijnen van de pulmonale bijwerkingen.
Oculaire bijwerkingen (zie rubriek 4.8), inclusief retinale bloedingen, wattenachtige vlekken op de retina en obstructie van de retinale arterie of ader werden in zeldzame gevallen gerapporteerd na behandeling met alfa-interferonen.
Alle patiënten zouden een basisoogonderzoek moeten ondergaan.
Elke patiënt die
rd klachten heeft over wijzigingen in gezichtsscherpte of gezichtsveld of andere oftalmologische symptomen tijdens de behandeling met Viraferon, moet onmiddellijk een volledig oogonderzoek
ee ondergaan.
Periodieke oogonderzoeken tijdens de behandeling met Viraferon worden in het bijzonder aanbevolen bij patiënten met afwijkingen die geassocieerd kunnen worden met retinopathie zoals diabetes mellitus of hypertensie.
Het is aangeraden de behandeling met Viraferon te stoppen bij patiënten
r ist die nieuwe of steeds erger wordende oftalmologische stoornissen ontwikkelen.
Bij hogere doses zijn ernstige bewustzijnsdaling en coma, waaronder gevallen van encefalopathie,
reg vastgesteld bij enkele patiënten, meestal bejaarden.
Alhoewel deze effecten meestal reversibel zijn, nam een volledig herstel bij sommige patiënten tot drie weken in beslag.
Zeer zelden traden convulsies op na behandeling met hoge doses Viraferon.
ge Volwassen patiënten met een voorgeschiedenis van congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en/ of voorgaande of bestaande ritmestoornissen, die met Viraferon behandeld worden, moeten nauwlettend gevolgd worden.
Het wordt aanbevolen dat patiënten met een reeds bestaande hartafwijking en/ of
er diegenen die in een gevorderd stadium van kanker zijn, routinematig een ECG ondergaan, zowel vóór als tijdens de behandeling.
Hartritmestoornissen (vooral supraventriculair) reageren gewoonlijk op ng conventionele therapie, maar het kan noodzakelijk zijn de behandeling met Viraferon te stoppen.
Er zijn geen gegevens bij kinderen of adolescenten met een voorgeschiedenis van hartziekte. t la
Hypertriglyceridemie en verergering van hypertriglyceridemie, soms ernstig, is waargenomen.
Het wordt daarom aangeraden de lipidenconcentraties te controleren. nie
Aangezien gemeld is dat interferon-alfa reeds bestaande psoriasisaandoeningen en sarcoïdose verergerde, wordt het gebruik van Viraferon bij patiënten met psoriasis of sarcoïdose alleen aangeraden als het potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico. el
Preliminaire gegevens wijzen erop dat er mogelijk een verband is tussen een behandeling met interferon-alfa en een verhoogde afstoting van niertransplantaten.
Afstoting van levertransplantaten idd
werd eveneens gemeld.
De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten werd gemeld tijdens behandeling met alfa-interferonen.
Patiënten met aanleg voor het ontwikkelen van auto-immuunziekten kunnen sm
een verhoogd risico lopen.
Patiënten met tekenen of symptomen die geassocieerd worden met auto- immuunziekten moeten nauwlettend worden geëvalueerd, en de voordeel-risicoverhouding voor het voortzetten van de behandeling met interferon moet opnieuw worden beoordeeld (zie ook rubriek e
4.4 Chronische hepatitis C, monotherapie (schildklierafwijkingen) en rubriek 4.8). ne
Gevallen van het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) zijn gemeld bij patiënten met chronische hepatitis C die werden behandeld met interferon.
Dit syndroom is een granulomateuze inflammatoire ziekte die de ogen, het gehoorsysteem, het hersenvlies en de huid aantast.
Als het VKH- Ge
syndroom wordt vermoed, moet antivirale therapie worden gestopt en corticosteroïdentherapie worden besproken (zie rubriek 4.8).
Zet de behandeling met Viraferon stop bij patiënten met chronische hepatitis waarvan de parameters duiden op een verlenging van de coagulatie, wat kan wijzen op leverdecompensatie.
Chronische hepatitis C:
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
183 Alle patiënten uit de chronische-hepatitis-C-studies ondergingen een leverbiopsie vooraleer ze in de studie geïncludeerd werden, maar in bepaalde gevallen (bijv. patiënten met genotype 2 en 3) is behandeling zonder histologische bevestiging mogelijk.
Recente behandelingsrichtlijnen moeten geraadpleegd worden om na te gaan of leverbiopsie noodzakelijk is vóór het begin van de behandeling.
Monotherapie:
Zelden ontwikkelden volwassen patiënten behandeld met Viraferon voor chronische
rd hepatitis C schildklierafwijkingen, hetzij hyper- of hypothyroïdie.
In klinische onderzoeken waarbij de behandeling met Viraferon werd toegepast, ontwikkelde 2,8% van de patiënten schildklierafwijkingen.
ee De afwijkingen konden onder controle worden gehouden door een conventionele behandeling van schildklierdisfunctie.
Het mechanisme waarmee Viraferon de functie van de schildklier wijzigt is niet bekend.
Bepaal de serumspiegels van het Thyroïd Stimulerend Hormoon (TSH) vóór de behandeling van
r ist chronische hepatitis C met Viraferon.
Elke schildklierafwijking die op dat moment gevonden wordt, moet behandeld worden met een conventionele behandeling.
De behandeling met Viraferon kan gestart worden indien de TSH-spiegels binnen normale waarden gehouden kunnen worden met medicatie.
Controleer de
reg TSH-spiegels indien de patiënt gedurende de behandeling met Viraferon symptomen ontwikkelt die wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie.
In geval van een schildklierdisfunctie kan de behandeling met Viraferon worden voortgezet indien de TSH-spiegels met medicatie binnen normale waarden kunnen worden gehouden.
Stopzetting van de behandeling met Viraferon heeft geen reversibel effect op de
ge schildklierdisfunctie die tijdens de behandeling optreedt (zie ook Kinderen en adolescenten, Monitoring van de schildklier).
er Bijkomende monitoring specifiek voor kinderen en adolescenten Monitoring van de schildklier:
Ongeveer 12% van de kinderen die met interferon-alfa-2b en ribavirine ng behandeld werd, ontwikkelde een verhoging van TSH.
Nog eens 4% vertoonde een voorbijgaande daling beneden de onderste grens van de normale waarde.
Vooraleer met een behandeling met Viraferon te starten, moeten de TSH-waarden geëvalueerd worden, en ingeval een schildklierstoornis t la
wordt vastgesteld, moet deze met een conventionele therapie behandeld worden.
Een behandeling met Viraferon mag opgestart worden indien de TSH-waarden door medicatie binnen de normale waarden kunnen behouden worden.
Schildklierdisfunctie werd waargenomen tijdens de behandeling met nie
interferon-alfa-2b en ribavirine.
Indien schildklierstoornissen worden gedetecteerd, dient de schildklierstatus van de patiënt geëvalueerd en behandeld te worden zoals klinisch is aangewezen.
Kinderen en adolescenten moeten om de 3 maanden gecontroleerd worden op tekenen van schildklierdisfunctie (bijv.
TSH). el
Groei en ontwikkeling:
Tijdens een 1 jaar durende behandelingskuur werd een daling in de lineaire idd
groeisnelheid (gemiddelde percentiele daling van 9%) en een daling in de snelheid van de gewichtstoename (percentiel gemiddelde daling van 13%) genoteerd.
Een algemene omkering in deze tendens werd waargenomen tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na behandeling.
Op basis van tussentijdse gegevens uit een langetermijn follow-upstudie vertoonden nochtans 12 (14%) kinderen sm
op 84 een percentiele daling in de lineaire groeisnelheid van > 15, van wie 5 (6%) kinderen een percentiele daling van > 30 hadden, hoewel ze al meer dan 1 jaar met de behandeling waren gestopt.
Er zijn geen gegevens beschikbaar van langetermijneffecten op de groei en ontwikkeling, en op de e
seksuele ontwikkeling.
Bovendien hebben preklinische resultaten met betrekking tot juveniele ne
toxiciteit een lichte, dosisgerelateerde daling aangetoond van de totale groei van pasgeboren ratten die ribavirine kregen toegediend (zie rubriek 5.3).
Daarom moet de risico/ batenverhouding van het gecombineerde gebruik van interferon-alfa-2b en ribavirine beoordeeld worden bij jonge kinderen Ge
alvorens met de behandeling te starten.
Artsen wordt aangeraden de groei te volgen van kinderen die ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b gebruiken.
HCV/ HIV Co-infectie:
Patiënten die gelijktijdig besmet zijn met HCV/ HIV en een hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART) krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen om lactaatacidose te ontwikkelen.
Voorzichtigheid is geboden indien Viraferon en ribavirine aan de HAART worden toegevoegd (zie samenvatting van de productkenmerken van ribavirine).
Patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen, zouden een verhoogd risico kunnen lopen om anemie te ontwikkelen.
184 Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn, en een gevorderde cirrose hebben, en HAART krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen op leverdecompensatie en de dood.
Toevoeging van alfa- interferonen alleen of in combinatie met ribavirine kan het risico bij deze deelgroep verhogen.
Dentale en periodontale stoornissen:
Dentale en periodontale stoornissen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met de combinatie van Viraferon en ribavirine.
Patiënten
rd moeten hun tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig een tandonderzoek laten doen.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als deze reactie optreedt, moeten ze
ee worden geadviseerd hun mond nadien grondig te spoelen.
Laboratoriumbepalingen:
r ist Standaard hematologiebepalingen en bloedchemie (volledige en differentiële bloedbeeldbepaling, bloedplaatjestelling, elektrolyten, leverenzymen, eiwitspectrum, serumbilirubine en serumcreatinine) moeten bij alle patiënten uitgevoerd worden vóór en tijdens een systemische behandeling met Viraferon.
reg Bij de behandeling van hepatitis B of C is het aanbevolen testschema: week 1, 2, 4, 8, 12 en 16 en vervolgens om de maand gedurende de behandeling.
Indien ALT (SGPT) toeneemt tot 2 maal, of tot meer dan 2 maal de beginwaarde tijdens de behandeling met Viraferon, mag de behandeling worden
ge voortgezet tenzij tekenen en symptomen van leverfalen worden waargenomen.
Tijdens deze verhoging van de ALT-spiegel (SGPT) moeten om de 2 weken de volgende leverfunctietesten uitgevoerd worden:
ALT (SGPT), protrombinetijd, alkalische fosfatasen, albumine en bilirubine.
er Effect op de vruchtbaarheid:
Interferon kan de vruchtbaarheid verminderen (zie rubrieken 4.6 en 5.3). ng 4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie t la
Bij gelijktijdig gebruik van narcotica, hypnotica of sedativa en Viraferon moet de grootste voorzichtigheid in acht worden genomen. nie
Interacties van Viraferon met andere geneesmiddelen zijn niet volledig onderzocht.
Voorzichtigheid is geboden wanneer Viraferon wordt toegediend in combinatie met andere mogelijk myelosuppressieve middelen. el
Interferonen kunnen het oxidatieve metaboliseringsproces beïnvloeden.
Men moet hiermee rekening houden bij een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die volgens deze weg worden idd
gemetaboliseerd zoals de xanthinederivaten theofylline of aminofylline.
Bij gelijktijdige behandeling met xanthinederivaten moeten de serumspiegels van theofylline worden gevolgd en de dosering indien nodig worden aangepast. sm
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, e
gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.4). ne
(Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.) Ge
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van Viraferon bij vruchtbare mannen.
Verminderde oestradiol- en progesteronconcentraties in het serum werden gemeld bij vrouwen behandeld met humaan leukocyteninterferon.
185 Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van interferon-alfa-2b bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Viraferon mag alleen gebruikt worden gedurende de zwangerschap indien het potentiële gunstige effect opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
Het is niet bekend of de bestanddelen van dit geneesmiddel in de moedermelk worden uitgescheiden.
Vanwege het risico op bijwerkingen bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, moet de borstvoeding onderbroken worden voordat de behandeling gestart wordt.
rd Combinatietherapie met ribavirine:
Ribavirine veroorzaakt ernstige geboorteafwijkingen indien
ee toegediend tijdens de zwangerschap.
Therapie met ribavirine is gecontraïndiceerd bij vrouwen die zwanger zijn.
Men moet uiterst voorzichtig zijn zwangerschap te voorkomen bij vrouwelijke patiënten of partners van mannelijke patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine innemen.
Vruchtbare
r ist vrouwen en hun partners moeten beiden effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de vier maanden na het einde van de behandeling.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke partners moeten beiden een effectief contraceptivum gebruiken tijdens de behandeling en gedurende
reg de zeven maanden na het einde van de behandeling (zie Ribavirine SPC).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
ge Patiënten moeten geïnformeerd worden dat zij vermoeidheid, slaperigheid of verwardheid kunnen ontwikkelen gedurende de behandeling met Viraferon, en daarom wordt het aangeraden dat zij geen voertuigen besturen of machines bedienen.
4.8
Bijwerkingen
ng
er
Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor bijwerkingen die met ribavirine geassocieerd zijn als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C t la
toegediend moet worden.
Tijdens klinische onderzoeken met een uitgebreide reeks indicaties en een groot aantal doses (van nie
6 MIE/ m²/ week bij haarcelleukemie tot 100 MIE/ m²/ week bij melanoom) waren de frequentst gerapporteerde bijwerkingen koorts, vermoeidheid, hoofdpijn en myalgie.
Koorts en vermoeidheid bleken vaak reversibel te zijn binnen 72 uur na de onderbreking of de stopzetting van de behandeling. el
Tijdens klinische onderzoeken in de patiëntenpopulatie met hepatitis C werden patiënten behandeld gedurende één jaar met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
Alle patiënten in deze idd
onderzoeken kregen 3 MIE Viraferon driemaal per week.
Tabel 1 geeft de frequentie van melding van (aan de behandeling gerelateerde) bijwerkingen door patiënten die deelnamen aan klinische onderzoeken met niet eerder behandelde patiënten die gedurende 1 jaar werden behandeld.
De ernst was in het algemeen licht tot matig.
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 1 zijn gebaseerd op de sm
ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies en na het in de handel brengen.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10); zelden (≥ 1/ 10.000, e
< 1/ 1.000); zeer zelden (< 1/ 10.000); niet bekend.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen ne
gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 1.
Bijwerkingen die werden gemeld tijdens klinische onderzoeken of na het in de handel brengen Ge
van Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine Systeem/ orgaanklassen Infecties en parasitaire aandoeningen
Bijwerkingen
Zeer vaak:
Vaak:
Zelden:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Faryngitis*, virale infectie* Bronchitis, sinusitis, herpes simplex (resistentie), rinitis Pneumonie§
Zeer vaak:
Leukopenie
186
Vaak:
Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Zeer zelden:
Niet bekend:
Immuunsysteemaandoeningen§
Aplastische anemie Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
Zeer zelden:
Niet bekend:
Sarcoïdose, verergering van sarcoïdose Systemische lupus erythematosus, vasculitis, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), syndroom van Vogt-Koyanagi-
rd Harada, acute overgevoeligheidsreacties met inbegrip van urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie§
ee Endocriene aandoeningen Vaak:
Hypothyroïdie§, hyperthyroïdie§ Zeer zelden:
Diabetes, verergerde diabetes
r ist Voedings- en stofwisselingsstoornissen Zeer vaak:
Vaak:
Anorexie Hypocalciëmie, dehydratie, hyperurikemie, dorst
reg Zeer zelden:
Psychische aandoeningen§
Hyperglykemie, hypertriglyceridemie§, verhoogde eetlust
Zeer vaak:
Depressie, slapeloosheid, angst, emotionele labiliteit*,
ge agitatie, nervositeit Vaak:
Verwardheid, slaapstoornis, verminderd libido Zelden:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Zenuwstelselaandoeningen§
Zelfmoordgedachten Zelfmoord, poging tot zelfmoord, agressief gedrag (soms er gericht op anderen), psychose met inbegrip van hallucinaties Verandering van de psychische toestand§ ng
Zeer vaak:
Duizeligheid, hoofdpijn, verminderde concentratie, droge
t la
mond Vaak:
Tremor, paresthesie, hypo-esthesie, migraine, flush, slaperigheid, smaakverandering nie
Zeer zelden:
Cerebrovasculaire hemorragie, cerebrovasculaire ischemie, convulsies, verminderd bewustzijn, encefalopathie, neuropathie, polyneuropathie
Niet bekend:
el
Mononeuropathieën, coma§
Oogaandoeningen Zeer vaak:
idd
Troebel zicht
Vaak:
Conjunctivitis, abnormaal zicht, traanklierafwijking, pijn in het oog Zelden:
sm
Retinale bloedingen§, retinopathieën (met inbegrip van
maculair oedeem), obstructie van de retinale arterie of ader§, neuritis optica, papiloedeem, verlies van gezichtsscherpte of gezichtsveld, wattenachtige vlekken op de retina§ Evenwichtsorgaan- en e
ooraandoeningen ne
Vaak:
Vertigo, tinnitus Zeer zelden:
Hartaandoeningen Ge
Gehoorverlies, gehoorstoornis
Vaak:
Palpitaties, tachycardie Zelden:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Bloedvataandoeningen
Cardiomyopathie Myocardinfarct, cardiale ischemie Aritmie
Vaak:
Zeer zelden:
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
Hypertensie Perifere ischemie, hypotensie§
mediastinumaandoeningen
187
Zeer vaak:
Vaak:
Dyspnoe*, hoesten* Epistaxis, ademhalingsstoornis, nasale congestie, rinorroe, droge hoest
Zeer zelden:
Maagdarmstelselaandoeningen
Longinfiltraten§, pneumonitis§
Zeer vaak:
Nausea/ braken, abdominale pijn, diarree, stomatitis, dyspepsie
rd Vaak:
Ulceratieve stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant, glossitis, gingivitis, constipatie, dunne stoelgang
ee Zeer zelden:
Pancreatitis, ischemische colitis, ulceratieve colitis, bloedend tandvlees
Niet bekend:
Periodontale aandoening NOS, tandaandoening NOS§
r ist Lever- en galaandoeningen Vaak:
Hepatomegalie Zeer zelden:
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop)
reg Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Alopecie, pruritus*, droge huid*, rash*, toegenomen transpiratie Psoriasis (nieuw of verergerd)§, maculo-papuleuze rash,
ge Vaak: erythemateuze rash, eczeem, erytheem, huidaandoening Zeer zelden:
Skeletspierstelsel- en
Syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale necrolyse, multiform erytheem
bindweefselaandoeningen
er ng
Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Myalgie, artralgie, pijn van het skeletspierstelsel Artritis Rabdomyolyse, myositis, beenkrampen, rugpijn
t la
Nier- en urinewegaandoeningen Vaak:
Frequent urineren Zeer zelden:
nie
Nierfalen, nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Vaak:
Amenorroe, pijnlijke borsten, dysmenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening el
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen idd
Zeer vaak:
sm
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats*, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, asthenie, prikkelbaarheid, pijn op de borst,
malaise Vaak:
Pijn op de injectieplaats Zeer zelden:
Onderzoeken e
Necrose op de injectieplaats, faciaal oedeem
Zeer vaak: ne
Gewichtsverlies
*Deze bijwerkingen kwamen slechts vaak voor met Viraferon alleen § Zie rubriek 4.4 Ge
Deze bijwerkingen werden eveneens gerapporteerd wanneer Viraferon alleen werd gebruikt.
Cardiovasculaire bijwerkingen, in het bijzonder aritmie, bleken vooral verband te houden met bestaande cardiovasculaire ziekten en voorafgaande cardiotoxische therapie (zie rubriek 4.4).
Cardiomyopathie, die reversibel kan zijn na stopzetting van interferon-alfa, werd zelden gemeld bij patiënten zonder voorgeschiedenis van hartziekten (zie rubriek 4.4).
188 Tijdens de behandeling met alfa-interferonen werd een grote verscheidenheid aan auto-immuunziekten en immuungemedieerde stoornissen gemeld, waaronder schildklierstoornissen, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), idiopathische en trombotische trombocytopenische purpura, vasculitis, neuropathieën met inbegrip van mononeuropathieën (zie ook rubriek 4.4).
De klinisch significante laboratoriumafwijkingen, die het frequentst zijn bij doses hoger dan 10 miljoen IE per dag, omvatten een verminderd aantal granulocyten en leukocyten; een
rd vermindering van het hemoglobinegehalte en bloedplaatjestelling; een verhoogde concentratie van alkalische fosfatase, LDH, serumcreatinine en serumureumstikstof.
Bij enkele personen zonder hepatitis
ee en ook bij enkele patiënten met chronische hepatitis B gecombineerd met klaring van virale DNAp werd een verhoogde serumconcentratie van ALT/ AST (SGPT/ SGOT) vastgesteld.
r ist Pediatrische populatie
Kinderen en adolescenten – Chronische hepatitis C
reg In klinische onderzoeken met 118 kinderen of adolescenten tussen 3 en 16 jaar heeft 6% de behandeling beëindigd omwille van bijwerkingen.
Over het algemeen was het bijwerkingenprofiel bij de beperkte pediatrische populatie dezelfde als die werd waargenomen bij volwassenen, hoewel er bij pediatrische patiënten een specifieke bezorgdheid is over de groeivermindering aangezien een daling
ge in lengte (gemiddelde percentiele daling van de groeisnelheid met 9%) en gewicht (gemiddelde percentiele daling van 13%) werd waargenomen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4).
Zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging werden bovendien vaker gemeld dan bij volwassen patiënten
er (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere ng psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4).
Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten. t la
Dosisaanpassingen waren vereist bij 30% van de patiënten, het vaakst in geval van anemie en neutropenie. nie
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 2 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies bij pediatrische patiënten.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar el
afnemende ernst. idd
Tabel 2
Bijwerkingen die zeer vaak en vaak werden gemeld tijdens klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten Zeer vaak (≥ 1/ 10) - Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10) sm
Systeem/ orgaanklassen Infecties en parasitaire aandoeningen
Bijwerkingen
Zeer vaak:
Vaak: e
Virale infectie, faryngitis Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis
media, tandabces, herpes simplex, urineweginfectie, ne
vaginitis, gastro-enteritis Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten Ge
en poliepen) Vaak:
Neoplasma (niet-gespecifieerd) Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Endocriene aandoeningen
Anemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie
Zeer vaak:
Vaak:
Hypothyroïdie§ Hyperthyroïdie§, virilisatie
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
189
Zeer vaak:
Vaak:
Psychische stoornissen§
Anorexie Hypertriglyceridemie§, hyperurikemie, verhoogde eetlust
Zeer vaak:
Vaak:
Depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid Zelfmoordgedachten, agressief gedrag, verwardheid, gedragsstoornis, agitatie, slaapwandelen, angst, nervositeit,
rd slaapstoornis, abnormaal dromen, apathie Zenuwstelselaandoeningen§
ee Zeer vaak:
Vaak:
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypo-esthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid
r ist Oogaandoeningen Vaak:
Conjunctivitis, pijn in het oog, abnormaal zicht, traanklierafwijking
reg Bloedvataandoeningen Vaak:
Ziekte van Raynaud, flush, bleekheid Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
ge mediastinumaandoeningen Vaak:
Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoesten, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak: er Diarree, braken, nausea, abdominale pijn Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn ng in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro- oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, t la
tandaandoening Lever- en galaandoeningen Vaak:
Abnormale leverfunctie nie
Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
el
Alopecia, rash Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring,
pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie idd
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
sm
Artralgie, myalgie, pijn van het skeletspierstelsel
Nier- en urinewegaandoeningen Vaak:
Enurese, mictiestoornis, urine-incontinentie Voortplantingsstelsel- en e
borstaandoeningen Vaak:
Vrouwelijk: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, ne
vaginale aandoening Mannelijk: pijn aan de teelballen Algemene aandoeningen en Ge
toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, malaise, prikkelbaarheid
Vaak:
Onderzoeken
Pijn op de borst, asthenie, oedeem, pijn op de injectieplaats
Zeer vaak:
Daling in groeisnelheid (lage lengte en/ of laag gewicht voor de leeftijd)§
Letsels en intoxicaties
190
Vaak: § Zie rubriek 4.4
Gescheurde huid
4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd die tot acute klinische manifestaties heeft geleid.
Echter, zoals gebruikelijk bij elke farmacologisch werkzame stof, wordt het aanbevolen een
rd symptomatische behandeling in te stellen met frequente controle van de vitale tekenen en nauwlettende observatie van de patiënt.
ee 5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
r ist 5.1 Farmacodynamische eigenschappen
reg Farmacotherapeutische categorie:
Immunostimulerende stoffen, cytokines en immunomodulerende stoffen, interferonen, interferon-alfa-2b, ATC-code:
L03A B05
ge Viraferon is een steriel, stabiel preparaat van hoog gezuiverd interferon-alfa-2b dat bereid wordt door recombinant-DNA-technieken.
Recombinant interferon-alfa-2b is een wateroplosbaar eiwit met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 19.300 dalton.
Het wordt verkregen uit een kloon van E. coli dat een genetisch geproduceerd plasmide bevat, gekruist met een interferon-alfa-2b-gen van menselijke leukocyten. er ng De activiteit van Viraferon wordt uitgedrukt in IE, 1 mg recombinant interferon-alfa-2b-proteïne stemt overeen met 2,6 x 108 IE.
De Internationale Eenheden worden bepaald door vergelijking van de activiteit van recombinant interferon-alfa-2b met de activiteit van een internationaal referentiepreparaat van t la
humaan leukocyteninterferon, vastgelegd door de Wereldgezondheidsorganisatie.
Interferonen zijn een familie van kleine eiwitmoleculen met een relatieve molecuulmassa van nie
ongeveer 15.000 tot 21.000 dalton.
Ze worden geproduceerd en afgescheiden door cellen, als reactie op virale infecties of diverse synthetische en biologische inductoren.
Momenteel worden drie belangrijke klassen geïdentificeerd: alfa, bèta en gamma.
Deze drie categorieën zijn zelf niet homogeen en kunnen diverse moleculaire varianten van interferon omvatten.
Er zijn meer dan 14 genetisch verschillende el
soorten van humane alfa-interferonen bekend.
Viraferon werd als recombinant interferon-alfa-2b geclassificeerd. idd
Interferonen oefenen hun cellulaire activiteiten uit door binding met specifieke receptoren op de celmembraan.
Humane interferonreceptoren geïsoleerd uit humane lymfoblastoïde (Daudi-) cellen, blijken zeer asymmetrische eiwitten te zijn.
Ze zijn selectief voor humane interferonen, maar niet voor sm
interferonen van muizen, wat op soortspecificiteit wijst.
Onderzoeken met andere interferonen hebben soortspecificiteit aangetoond.
Echter, sommige apensoorten, zoals resusapen, zijn gevoelig voor farmacodynamische stimulatie na blootstelling aan humane type-1-interferonen. e ne
Uit de resultaten van diverse onderzoeken blijkt dat interferon eenmaal gebonden aan het celmembraan, een complexe reeks intracellulaire reacties op gang brengt, waaronder de inductie van bepaalde enzymen.
Men neemt aan dat dit proces, althans gedeeltelijk, aan de basis ligt van diverse cellulaire reacties op Ge
interferon, waaronder inhibitie van virusreplicatie in met een virus geïnfecteerde cellen, onderdrukking van celproliferatie en een aantal immunomodulerende activiteiten, zoals verhoging van de fagocytose door macrofagen en toename van de specifieke cytotoxiciteit van lymfocyten voor targetcellen.
Sommige of al deze activiteiten kunnen bijdragen tot de therapeutische effecten van interferon.
Uit onderzoeken waarbij zowel dierlijke en menselijke celculturen alsook menselijke tumorxenotransplantaties bij dieren werden gebruikt, blijkt dat recombinant interferon-alfa-2b proliferatie tegengaat.
In vitro blijkt het een aanzienlijke immunomodulerende werking te hebben.
191 Recombinant interferon-alfa-2b inhibeert de virusreplicatie zowel in vitro als in vivo.
Hoewel de exacte antivirale werking niet bekend is, blijkt interferon-alfa-2b het metabolisme van de gastcel te wijzigen.
Daardoor wordt virusreplicatie geïnhibeerd.
Indien replicatie toch voorkomt, kunnen de nieuwe virusdeeltjes de cel niet verlaten.
Chronische hepatitis B:
Actuele klinische ervaring met patiënten die interferon-alfa-2b gedurende 4 tot 6 maanden gebruiken, toont aan dat de behandeling klaring van het HBV-DNA in het serum tot resultaat kan hebben.
Een
rd verbetering in de leverhistologie werd waargenomen.
Bij volwassen patiënten met verlies van HBeAg en HBV-DNA werd een aanzienlijke daling in het ziektecijfer en het sterftecijfer vastgesteld.
ee Interferon-alfa-2b (6 MIE/ m2 driemaal per week gedurende 6 maanden) werd toegediend aan kinderen met actieve chronische hepatitis B.
Vanwege een methodologisch probleem kon de werkzaamheid niet
r aangetoond worden.
Bovendien groeiden kinderen behandeld met interferon-alfa-2b minder snel en
ist werden er enkele gevallen van depressie vastgesteld.
reg Chronische hepatitis C:
Bij volwassen patiënten die interferon in combinatie met ribavirine kregen, bedroeg de verkregen aanhoudende-responsratio 47%.
Een betere werkzaamheid werd aangetoond met de combinatie van gepegyleerd interferon met ribavirine (een aanhoudende-responsratio van 61% werd bereikt in een studie
ge uitgevoerd bij niet eerder behandelde patiënten met een dosis ribavirine van 10,6 mg/ kg, p < 0,01).
Volwassen patiënten:
Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine werd onderzocht
er in 4 gerandomiseerde Fase III klinische onderzoeken bij 2.552 patiënten met chronische hepatitis C die niet eerder met interferon behandeld werden.
De onderzoeken vergeleken de werkzaamheid van ng Viraferon wanneer het alleen gebruikt werd of in combinatie met ribavirine.
De werkzaamheid werd gedefinieerd als aanhoudende virologische respons, 6 maanden na het einde van de behandeling.
Patiënten, geselecteerd voor deze onderzoeken, hadden chronische hepatitis C, vastgesteld door een t la
positieve HCV-RNA-polymerasekettingreactietest (PCR) (> 100 kopieën/ ml), een leverbiopsie consistent met een histologische diagnose van chronische hepatitis met geen andere oorzaak van de chronische hepatitis, en een abnormale ALT-spiegel in het serum. nie
Een dosis van 3 MIE Viraferon werd driemaal per week alleen of in combinatie met ribavirine toegediend.
De meerderheid van de patiënten in deze klinische onderzoeken werd één jaar behandeld.
Alle patiënten werden nog 6 maanden na het einde van de behandeling gevolgd om de aanhoudende el
virologische respons te bepalen.
Tabel 3 geeft (uit twee onderzoeken) de ratio's voor de aanhoudende virologische respons van behandelingsgroepen die één jaar behandeld werden met Viraferon alleen of idd
in combinatie met ribavirine weer.
Gelijktijdige toediening van Viraferon en ribavirine verdubbelde minstens de werkzaamheid van Viraferon voor de behandeling van chronische hepatitis C bij niet eerder behandelde patiënten.
Het sm
HCV-genotype en de uitgangswaarde van de virusbelasting zijn prognostische factoren waarvan bekend is dat ze de responsratio's beïnvloeden.
De verhoogde responsratio voor de combinatie van Viraferon + ribavirine, in vergelijking met Viraferon alleen, houdt aan in alle subgroepen.
Het e
relatieve voordeel van de combinatietherapie met Viraferon + ribavirine is bijzonder significant in de ne
subgroep van patiënten die het moeilijkst te behandelen is (genotype 1 en hoge virusbelasting) (Tabel 3).
Ge
De responsratio's in deze onderzoeken verhoogden in geval van therapietrouw.
Ongeacht het genotype hadden de patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine kregen en ≥ 80% van hun behandeling kregen een hogere aanhoudende respons 6 maanden na 1 jaar behandeling dan degenen die < 80% van hun behandeling kregen (56% versus 32% in onderzoek C/ I98-580).
Tabel 3
Ratio's voor de aanhoudende virologische respons met Viraferon + ribavirine (één jaar behandeling) volgens genotype en virale belasting
192 HCV-genotype
I
I/ R
I/ R
N=503
N=505
N=505
C95-132/ I95-143 C95-132/ I95-143
C/ I98-580
Alle genotypes
16% 41%
47%
rd Genotype 1
9%
29%
33%
Genotype 1
ee ≤ 2 miljoen kopieën/ ml
25%
33%
45%
r Genotype 1
ist > 2 miljoen kopieën/ ml
3%
27%
29%
reg Genotype 2/ 3
31%
65%
79%
I Viraferon (3 MIE driemaal
per week)
ge I/ R Viraferon (3 MIE driemaal per week) + ribavirine (1.000/ 1.200 mg/ dag)
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn Er zijn twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HIV en HCV besmet zijn. er In totaal, in beide onderzoeken, vertoonden patiënten die Viraferon plus ribavirine kregen minder vaak respons dan patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b met ribavirine kregen.
De respons op de ng behandeling in beide onderzoeken wordt weergegeven in Tabel 4.
Onderzoek 1 (RIBAVIC; P01017) was een gerandomiseerd, multicenteronderzoek waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De t la
patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (1,5 µg/ kg/ week) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg gedurende 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Onderzoek 2 nie
(P02080) was een gerandomiseerd, single-centeronderzoek waarin 95 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (100 of 150 µg/ week op basis van gewicht) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg of el
een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden, behalve voor idd
patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-upperiode van 6 maanden. sm
Tabel 4
e
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype na Viraferon in combinatie met ribavirine versus gepegyleerd interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn
ne
Onderzoek 11
Onderzoek 22
gepegyleerd
gepegyleerd
interferon-
Ge
interferon-
alfa-2b (100
alfa-2b
of
Viraferon
(1,5 µg/ kg/
Viraferon
150c µg/ week) (3 MIU TIW)
week) +
(3
MIU TIW) +
p-
+ ribavirine + ribavirine
ribavirine ribavirine (800 mg) (800 mg)
waar- dea
(800- (800-
p-waar-
1.200 mg) d
1.200 mg)
d
deb
Alle Genotype 1, 4
27% (56/ 205) 20% (41/ 205) 0,047 44% (23/ 52) 17% (21/ 125) 6% (8/ 129) 0,006 38% (12/ 32)
21% (9/ 43) 7% (2/ 27)
0,017 0,007
193
Genotype 2, 3
44% (35/ 80)
43% (33/ 76)
0,88
53% (10/ 19)
47% (7/ 15)
0,730
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = driemaal per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel chi-kwadraat test. b: p-waarde op basis van de chi-kwadraat test. c: patiënten < 75 kg kregen 100 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b.
rd d: ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60- 75 kg en 1 .200 mg voor patiënten > 75 kg.
ee 1 Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
JAMA 2004; 292(23):
2839-2848.
2 Laguno M, Murillas J, Blanco J. L et al.
AIDS 2004; 18(13):
F27-F36.
r Recidiverende patiënten:
Een totaal van 345 patiënten die een recidief doormaakten met interferon-
ist alfa, werden in twee klinische onderzoeken behandeld met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
De toevoeging van ribavirine aan Viraferon vertienvoudigde bij deze patiënten de werkzaamheid van Viraferon alleen voor de behandeling van chronische hepatitis C (48,6% versus
reg 4,7%).
De verhoogde werkzaamheid omvatte verlies van HCV in het serum (< 100 kopieën/ ml door PCR), verbetering van de hepatische inflammatie en normalisatie van de ALT-spiegel en bleef aanhouden bij de bepaling 6 maanden na het einde van de behandeling.
ge Gegevens over werkzaamheid op lange termijn In een brede studie werden 1.071 patiënten betrokken na behandeling tijdens een voorafgaande studie met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b of niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b/ ribavirine om de er duurzaamheid van de aanhoudende virologische respons te evalueren en de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten te beoordelen.
462 patiënten vervolledigden ten minste 5 jaar ng langetermijn follow-up en slechts 12 aanhoudende responders van de 492 recidiveerden tijdens deze studie.
De Kaplan-Meier schatting voor constante aanhoudende respons over 5 jaar voor alle patiënten is t la
97% met een 95% betrouwbaarheidsinterval van [95%, 99%].
SVR na behandeling van chronische HCV met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder ribavirine) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en nie
klinische 'genezing 'van chronische HCV.
Nochtans sluit dit het voorkomen van hepatische effecten bij patiënten met cirrose (waaronder levercarcinoom) niet uit.
Klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten met chronische hepatitis C: el
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en detecteerbaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op idd
onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week toegediend in combinatie met 15 mg/ kg ribavirine per dag gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-upperiode van zes maanden na behandeling.
In totaal waren sm
118 patiënten betrokken:
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1, 64% ≤ 12 jaar.
De betrokken populatie bestond hoofdzakelijk uit kinderen met milde tot matige hepatitis C.
Aanhoudende virologische responsratio’ s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij e
volwassenen.
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/ risico van de combinatie ribavirine en ne
interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8).
Studieresultaten worden samengevat in Tabel 5.
Ge
Tabel 5
Virologische respons: niet eerder behandelde pediatrische patiënten 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week + ribavirine 15 mg/ kg/ dag
Totale Respons1 (n=118)
54 (46 %)*
194 Genotype 1 (n=92)
33 (36 %)*
Genotype 2/ 3/ 4 (n=26) *Aantal (%) patiënten
21 (81 %)*
1. Gedefinieerd als HCV-RNA lager dan de detectielimiet door middel van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test op het einde van de behandeling en tijdens de follow-upperiode
rd 5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetiek van Viraferon werd bestudeerd bij gezonde vrijwilligers, na toediening van een
ee enkelvoudige dosis van 5 miljoen IE/ m² en 10 miljoen IE subcutaan, 5 miljoen IE/ m² intramusculair en intraveneus als infuus over een periode van 30 minuten.
De gemiddelde serumconcentratie van interferon
r was vergelijkbaar na subcutane en intramusculaire injectie.
Cmax werd 3 tot 12 uur na de laagste dosis
ist vastgesteld en 6 tot 8 uur na de hoogste dosis.
De eliminatiehalfwaardetijden van interferoninjecties bedroegen ongeveer twee tot drie uur respectievelijk zes tot zeven uur.
16 uur en 24 uur na injectie respectievelijk, lagen de serumconcentraties beneden de detectiegrens.
De biologische beschikbaarheid
reg bedroeg meer dan 100% zowel na subcutane als intramusculaire toediening.
Na intraveneuze toediening bereikte de serumconcentratie van interferon een maximum
ge (135 tot 273 IE/ ml) aan het einde van het infuus.
Daarna verminderde de concentratie iets sneller dan bij subcutane of intramusculaire toediening van het geneesmiddel en daalde vier uur na het infuus tot onder de detectiegrens.
De eliminatiehalfwaardetijd bedroeg ongeveer 2 uur.
er De urinespiegels van interferon bleven bij elk van de drie toedieningswegen onder de detectiegrens. ng Kinderen en adolescenten:
De farmacokinetische eigenschappen na herhaalde dosering voor Viraferon injectie en ribavirine capsules bij kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C tussen 5 en 16 jaar worden samengevat in Tabel 6.
De farmacokinetische eigenschappen voor Viraferon en t la
ribavirine (dosis-genormaliseerd) zijn bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Tabel 6.
Gemiddelde (% VC) farmacokinetische parameters na herhaalde dosering voor Viraferon nie
en ribavirine wanneer toegediend aan kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C
Parameter
Ribavirine
Viraferon
el
15
mg/ kg/ dag in
3 MIE/ m2
driemaal per week
idd
2 afzonderlijke doses (n = 17)
(n = 54)
Tmax (uur)
1,9 (83)
5,9 (36)
Cmax (ng/ ml)
3.275 (25)
51 (48)
AUC*
sm
29.774 (26)
622 (48)
Schijnbare klaring l/ uur/ kg
0,27 (27)
Niet uitgevoerd
*AUC12 [oppervlakte onder de curve] (ng. uur/ ml) voor ribavirine; AUC0-24 (IE. uur/ ml) voor Viraferon
Interferonneutraliserende factoren werden onderzocht aan de hand van serummonsters van patiënten die e
Viraferon kregen toegediend in klinische onderzoeken uitgevoerd door Schering-Plough. ne
Interferonneutraliserende factoren zijn antilichamen die de antivirale activiteit van interferon neutraliseren.
De klinische incidentie van neutraliserende factoren bij systemisch behandelde kanker- en chronische hepatitispatiënten bedroeg respectievelijk 2,9 en 6,2%.
De detecteerbare titers waren in Ge
nagenoeg alle gevallen laag en konden niet consequent worden toegeschreven aan een verminderde respons of andere auto-immuunverschijnselen.
Bij patiënten met hepatitis werd geen verlies van activiteit vastgesteld, waarschijnlijk vanwege de lage concentraties.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Hoewel algemeen aangenomen wordt dat interferon soortspecifiek is, werden toxicologische onderzoeken uitgevoerd bij dieren.
Injecties van menselijk recombinant interferon-alfa-2b gedurende
195 maximaal drie maanden brachten geen toxische eigenschappen bij muizen, ratten en konijnen aan het licht.
Cynomolgusapen die dagelijks een dosis van 20 x 106 IE/ kg/ dag toegediend kregen gedurende 3 maanden, vertoonden geen opvallende toxiciteit.
Toxiciteit werd aangetoond bij apen die 100 x 106 IE/ kg/ dag gedurende 3 maanden toegediend kregen.
Er werden afwijkingen in de menstruatiecyclus vastgesteld bij gebruik van interferon in onderzoeken met niet-humane primaten (zie rubriek 4.4).
rd De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren geven aan dat recombinant interferon-alfa-2b geen teratogeen effect heeft bij ratten of konijnen.
Er werd ook geen ongunstig effect op de zwangerschap, de
ee ontwikkeling van de foetus of het voortplantingsvermogen van de nakomelingen van behandelde ratten vastgesteld.
Interferon-alfa-2b vertoonde vruchtafdrijvende effecten in Macaca mulatta (resusapen) met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2.
Abortus werd
r in alle dosisgroepen waargenomen (7,5 miljoen, 15 miljoen en 30 miljoen IE/ kg), en was statistisch
ist significant versus controle in groepen met matige en hoge dosis (overeenkomend met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2).
Van hoge doses van de andere
reg vormen van interferon-alfa en -bèta is het echter bekend dat ze dosisafhankelijke anovulatoire en vruchtafdrijvende effecten hebben bij resusapen.
Mutageniteitsonderzoeken met interferon-alfa-2b brachten geen bijwerkingen aan het licht.
ge Er werden geen studies uitgevoerd bij jonge dieren om de effecten van de behandeling met interferon- alfa-2b op de groei, de ontwikkeling, de seksuele ontwikkeling en het gedrag te onderzoeken (zie
er rubriek 4.4 en de samenvatting van de productkenmerken van Rebetol als Viraferon in combinatie met ribavirine moet worden toegediend). ng 6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS t la
6.1 Lijst van hulpstoffen nie
Watervrij dinatriumfosfaat, Natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, Dinatriumedetaat, Natriumchloride, el
Metacresol, Polysorbaat 80, idd
Water voor injecties q. s.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid sm
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6. e
6.3 Houdbaarheid ne
15 maanden Chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik werd aangetoond gedurende 27 dagen bij 2 °C - Ge
8 °C.
Microbiologisch gezien, eenmaal geopend, moet het product bewaard worden voor maximum 27 dagen bij 2 °C -8 °C.
Andere tijdsduur en omstandigheden zijn voor de verantwoordelijkheid van de gebruiker.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
196 6.5 Aard en inhoud van de verpakking
1,2 ml oplossing (overeenkomend met 18 MIE) in een pen die bestaat uit een patroon (type I glas).
De patroon is aan de ene zijde afgesloten met een dopje (aluminium) met een folie (bromobutylrubber) en aan de andere zijde met een zuiger (bromobutylrubber) met 12 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes.
Verpakkingsgrootten van 1, 2 of 8.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
rd De pen is ontworpen om een inhoud van 18 miljoen IE te leveren in doses gaande van 1,5 tot
ee 6 miljoen IE.
De pen zal een maximale hoeveelheid van 12 doses van 1,5 miljoen IE leveren over een periode van niet meer dan 4 weken.
r ist 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een
reg geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
Viraferon, oplossing voor injectie, multi-dosis pen wordt subcutaan geïnjecteerd na bevestiging van een injectienaald en het draaien van de voorgeschreven dosis.
ge Haal de pen ongeveer 30 minuten vóór toediening uit de koelkast om de injecteerbare oplossing op kamertemperatuur te laten komen (niet meer dan 25 °C).
er Gedetailleerde instructies voor subcutaan gebruik van het product worden bij de bijsluiter geleverd ng (zie “ Hoe Viraferon zelf toe te dienen”).
Elke pen is bedoeld voor een maximale gebruiksperiode van vier weken en moet dan worden t la
weggegooid.
Een nieuwe injectienaald moet worden gebruikt voor iedere dosis.
Na ieder gebruik moet de injectienaald veilig worden weggegooid en de pen moet onmiddellijk worden teruggeplaatst in de koelkast.
Een maximum van 48 uur (twee dagen) blootstelling aan 25 °C wordt toegestaan gedurende nie
de periode van vier weken om toevallige vertragingen bij het terugleggen van de pen in de koelkast te dekken.
Er worden voldoende naalden en reinigingsdoekjes meegeleverd om de Viraferon pen te kunnen gebruiken om de kleinste meetbare doses toe te dienen.
Leg de patiënt uit dat alle naalden en el
reinigingsdoekjes die overblijven nadat de laatste dosis in de pen is toegediend, op geschikte wijze en veilig moeten worden weggegooid. idd
Zoals alle parenterale geneesmiddelen moet Viraferon, oplossing voor injectie, vóór de toediening visueel geïnspecteerd worden op de aanwezigheid van partikels en verkleuring.
De oplossing moet helder en kleurloos zijn. sm
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN e ne
SP Europe Stallestraat 73 B-1180 Brussel Ge
België
8.
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 99/ 128/ 029 EU/ 1/ 99/ 128/ 030 EU/ 1/ 99/ 128/ 031
197 9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste vergunning:
9 maart 2000 Datum van laatste hernieuwing:
23 mei 2005
rd 10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
ee Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/
r ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
198 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Viraferon 30 miljoen IE oplossing voor injectie, multi-dosis pen
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén patroon bevat 30 miljoen IE recombinant interferon-alfa-2b geproduceerd in E. coli door
rd recombinant DNA-technologie, in 1,2 ml oplossing.
ee Eén ml bevat 25 miljoen IE interferon-alfa-2b.
De pen is ontworpen om een inhoud van 30 miljoen IE te leveren in doses gaande van 2,5 tot
r ist 10 miljoen IE.
De pen zal een maximale hoeveelheid van 12 doses van 2,5 miljoen IE leveren over een periode van niet meer dan 4 weken.
reg Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
ge Oplossing voor injectie De oplossing is helder en kleurloos.
er ng 4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Th erapeutische indicaties t la
Chronische hepatitis B:
Behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis B geassocieerd met aangetoonde hepatitis B virale replicatie (aanwezigheid van HBV-DNA en HBeAg), een verhoogde nie
alanine-aminotransferase (ALT)-spiegel en een histologisch aangetoonde actieve leverinflammatie en/ of - fibrose.
Chronische hepatitis C: el
Volwassen patiënten:
Viraferon is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis C die idd
verhoogde transaminasen hebben zonder leverdecompensatie en die positief zijn voor serum HCV-RNA of serum anti-HCV (zie rubriek 4.4).
Voor deze indicatie wordt Viraferon het beste gebruikt in combinatie met ribavirine. sm
Kinderen en adolescenten:
Viraferon is bedoeld voor gebruik, in combinatie met ribavirine, voor de behandeling van niet eerder e
behandelde kinderen en adolescenten van 3 jaar en ouder met chronische hepatitis C, zonder ne
leverdecompensatie, die positief zijn voor serum HCV-RNA.
De beslissing om met de behandeling te starten dient genomen te worden na geval per geval bekeken te hebben, rekening houdend met tekenen van progressie van de ziekte, zoals leverontsteking en fibrose, alsook prognostische factoren voor de Ge
respons, het HCV-genotype en de virale belasting.
Het verwachte voordeel van de behandeling moet worden afgewogen tegen de bevindingen over de veiligheid die werden vastgesteld bij pediatrische patiënten in klinische studies (zie rubrieken 4.4, 4.8 en 5.1).
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling mag alleen gestart worden door een arts met ervaring in de behandeling van de ziekte.
Multi-dosis verpakkingen zijn alleen voor individueel gebruik.
199 Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
Indien bijwerkingen optreden gedurende de behandeling met Viraferon voor om het even welke indicatie, pas de dosering aan of onderbreek de behandeling tijdelijk tot deze bijwerkingen verminderen.
In geval van hardnekkige of terugkerende intolerantie na adequate dosisaanpassing, of indien de ziekte verergert, zet de behandeling met Viraferon stop.
Bij een onderhoudsbehandeling met subcutane toediening kan de
rd arts beslissen of de patiënt zich zelf de dosis toedient.
ee Chronische hepatitis B:
De aanbevolen dosis ligt tussen 5 tot 10 miljoen IE, subcutaan toegediend, driemaal per week (om de andere dag) gedurende 4 tot 6 maanden.
r De toegediende dosis moet gereduceerd worden met 50% als hematologische afwijkingen optreden
ist (witte bloedcellen < 1.500/ mm3, granulocyten < 1.000/ mm3, trombocyten < 100.000/ mm3).
De behandeling moet stopgezet worden in geval van ernstige leukopenie (< 1.200/ mm3), ernstige
reg neutropenie (< 750/ mm3) of ernstige trombocytopenie (< 70.000/ mm3).
Zet de behandeling met Viraferon stop indien geen verbetering wordt waargenomen wat betreft HBV- DNA in het serum na drie tot vier maanden behandeling (met de maximaal getolereerde dosis).
Dit geldt
ge voor alle patiënten.
Chronische hepatitis C:
Een dosis van 3 miljoen IE Viraferon wordt driemaal per week (om de andere
er dag) subcutaan aan volwassen patiënten toegediend, als monotherapie of in combinatie met ribavirine. ng Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten:
Een dosis van 3 miljoen IE/ m2 interferon-alfa-2b wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan toegediend, in combinatie met ribavirine capsules of drank elke dag samen met voedsel oraal toegediend in twee afzonderlijke doses ('s ochtends en t la
's avonds).
(Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor de dosis van ribavirine-capsules en nie
de richtlijnen voor de dosisaanpassing voor de combinatietherapie.
Voor pediatrische patiënten die < 47 kg wegen of geen tabletten kunnen slikken, zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine drank). el
Recidiverende patiënten (volwassenen):
Viraferon wordt toegediend in combinatie met ribavirine. idd
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 6 maanden behandeling, is het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende 6 maanden. sm
Niet eerder behandelde patiënten:
Volwassenen:
De werkzaamheid van Viraferon wordt verbeterd in combinatie met ribavirine.
Viraferon e
alleen moet toegediend worden voornamelijk in geval van intolerantie of contra-indicatie voor ribavirine. ne
Viraferon in combinatie met ribavirine:
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 12 maanden behandeling, is Ge
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende tenminste 6 maanden.
De behandeling moet voortgezet worden gedurende een volgende periode van 6 maanden (d. w. z. een totaal van 12 maanden) bij patiënten die na 6 maanden een negatieve HCV-RNA hebben vertoond, en met een viraal genotype 1 (bepaald met een monster vóór de start van de behandeling) en met een hoge virale belasting vóór de start van de behandeling.
200 Men moet met andere negatieve prognostische factoren (leeftijd > 40 jaar, mannelijk geslacht, septale fibrose) rekening houden, wanneer men beslist de behandeling tot 12 maanden voort te zetten.
Tijdens klinische onderzoeken vertoonden patiënten die geen virologische respons hadden na 6 maanden behandeling (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet) geen aanhoudende virologische respons (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet zes maanden na het einde van de behandeling).
rd Viraferon alleen:
De optimale duur van behandeling met Viraferon alleen is nog niet volledig vastgesteld, maar een
ee therapie van 12 tot 18 maanden wordt geadviseerd.
Het wordt aanbevolen dat patiënten gedurende tenminste 3 tot 4 maanden met Viraferon alleen behandeld
r ist worden, waarna de HCV-RNA-status bepaald moet worden.
De behandeling moet voortgezet worden bij patiënten die een negatieve HCV-RNA vertonen.
reg Kinderen en adolescenten:
De werkzaamheid en veiligheid van Viraferon in combinatie met ribavirine werd bestudeerd bij kinderen en adolescenten die niet eerder behandeld werden voor chronische hepatitis C.
ge Genotype 1:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt één jaar.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat patiënten die geen virologische respons vertonen na 12 weken behandeling, een blijvende virologische respons zullen ontwikkelen (negatieve voorspelbare waarde 96%).
Virologische respons wordt
er gedefinieerd als de afwezigheid van detecteerbaar HCV-RNA na 12 weken behandeling.
De behandeling moet bij deze patiënten stopgezet worden. ng Genotype 2/ 3:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt 24 weken.
Virologische respons na 1 jaar behandeling en 6 maanden follow-up bedroeg 36% voor genotype 1 en t la
81% voor genotype 2/ 3/ 4.
4.3 Contra-indicaties nie
- Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
- Een voorgeschiedenis van reeds bestaande ernstige hartaandoeningen, bijvoorbeeld een niet-
gecontroleerde congestieve hartinsufficiëntie, recent myocardinfarct, ernstige ritmestoornissen. el
- Ernstige stoornis van de nier- of leverfunctie, met inbegrip van stoornissen veroorzaakt door
metastasen. idd
- Epilepsie en/ of aangetaste functie van het centraal zenuwstelsel (CZS) (zie rubriek 4.4).
- Chronische hepatitis met gedecompenseerde levercirrose.
- Chronische hepatitis bij patiënten die recentelijk behandeld werden of onder behandeling zijn met
immunosuppressiva, met uitzondering van korte termijn "corticosteroid withdrawal". sm
- Auto-immune hepatitis; of voorgeschiedenis van auto-immuunziekten; personen die een
transplantaat onder immunosuppressie kregen.
- Reeds bestaande schildklieraandoening, tenzij deze aandoening onder controle kan worden
e
gehouden met een conventionele behandeling. ne
Kinderen en adolescenten:
- Bestaan of voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige
Ge
depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor alle patiënten:
201 Psychiatrische effecten en centraal zenuwstelsel (CZS):
Ernstige effecten op het CZS, in het bijzonder depressie, zelfmoordgedachten en zelfmoordpoging werden waargenomen bij sommige patiënten tijdens een behandeling met Viraferon, en zelfs na stopzetting van de behandeling voornamelijk tijdens de follow-upperiode van 6 maanden.
Bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met Viraferon in combinatie met ribavirine werden zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid).
Andere
rd effecten op het CZS waaronder agressief gedrag (soms gericht op anderen), verwardheid en veranderingen van de mentale toestand werden waargenomen met alfa-interferonen.
Patiënten dienen
ee nauwlettend gevolgd te worden op tekenen of symptomen van psychiatrische stoornissen.
Indien dergelijke symptomen optreden, moet de voorschrijvende arts de potentiële ernst van deze bijwerkingen voor ogen houden en moet de noodzaak voor een geschikte therapeutische behandeling overwogen
r ist worden.
Indien de psychiatrische symptomen aanhouden of verergeren, of indien zelfmoordgedachten worden vastgesteld, wordt aanbevolen de behandeling met Viraferon stop te zetten en de patiënt te volgen, met psychiatrische interventie zoals aangewezen.
reg Patiënten met bestaande of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen:
Als een behandeling met interferon-alfa-2b noodzakelijk wordt geacht bij volwassen patiënten met een
ge bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen, mag deze pas worden ingesteld nadat een geschikte geïndividualiseerde diagnostische en therapeutische aanpak van de psychiatrische stoornis werd verzekerd.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij kinderen en adolescenten met een bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
er Acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxis) ng op interferon-alfa-2b werden zelden vastgesteld tijdens de behandeling met Viraferon.
Indien zich een dergelijke reactie voordoet, onderbreek de behandeling en start onmiddellijk een aangepaste therapie.
Bij voorbijgaande rash is stopzetting van de behandeling niet noodzakelijk. t la
Bij matige tot ernstige bijwerkingen kan een aanpassing van de dosering noodzakelijk zijn en in sommige gevallen moet de behandeling met Viraferon worden beëindigd.
Elke patiënt die gedurende een nie
behandeling met Viraferon een afwijking van de leverfunctie vertoont, moet nauwlettend gevolgd worden en de behandeling moet worden stopgezet indien de tekenen en symptomen verergeren.
Hypotensie kan tijdens de behandeling met Viraferon of tot twee dagen na de therapie voorkomen.
Een el
ondersteunende behandeling kan noodzakelijk zijn. idd
Voldoende vloeistof moet worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met Viraferon daar bij enkele patiënten hypotensie, gerelateerd aan vochtdepletie, is waargenomen.
Vochttoediening kan dus noodzakelijk zijn. sm
Aangezien koorts geassocieerd kan zijn met de griepachtige verschijnselen die vaak worden vastgesteld gedurende een behandeling met interferon, moeten andere oorzaken van aanhoudende koorts uitgesloten worden. e ne
Viraferon moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met een verzwakte medische conditie, zoals bij een voorgeschiedenis van longaandoening (bijv. chronische obstructieve longaandoening) of diabetes mellitus, neigend naar ketoacidose.
Voorzichtigheid moet ook betracht worden bij patiënten met Ge
stollingsstoornissen (bijv. tromboflebitis, longembolie) of ernstige myelosuppressie.
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.5).
Bij elke patiënt die koorts, hoest, dyspnoe of andere respiratoire symptomen vertoont, moet een röntgenfoto van de thorax gemaakt worden.
Indien op deze röntgenfoto van de thorax longinfiltratie zichtbaar is of er een bewijs van longfunctiefalen is, moet de patiënt nauwlettend gevolgd worden.
Indien nodig, zet de behandeling met 202 interferon-alfa stop.
Alhoewel dit vooral werd gemeld bij met interferon-alfa behandelde patiënten met chronische hepatitis C, werden deze bijwerkingen ook gemeld bij patiënten met kanker behandeld met interferon-alfa.
Onmiddellijke stopzetting van de toediening van interferon-alfa en behandeling met corticosteroïden lijken bij te dragen tot het verdwijnen van de pulmonale bijwerkingen.
Oculaire bijwerkingen (zie rubriek 4.8), inclusief retinale bloedingen, wattenachtige vlekken op de retina en obstructie van de retinale arterie of ader werden in zeldzame gevallen gerapporteerd na behandeling met alfa-interferonen.
Alle patiënten zouden een basisoogonderzoek moeten ondergaan.
Elke patiënt die
rd klachten heeft over wijzigingen in gezichtsscherpte of gezichtsveld of andere oftalmologische symptomen tijdens de behandeling met Viraferon, moet onmiddellijk een volledig oogonderzoek
ee ondergaan.
Periodieke oogonderzoeken tijdens de behandeling met Viraferon worden in het bijzonder aanbevolen bij patiënten met afwijkingen die geassocieerd kunnen worden met retinopathie zoals diabetes mellitus of hypertensie.
Het is aangeraden de behandeling met Viraferon te stoppen bij patiënten
r ist die nieuwe of steeds erger wordende oftalmologische stoornissen ontwikkelen.
Bij hogere doses zijn ernstige bewustzijnsdaling en coma, waaronder gevallen van encefalopathie,
reg vastgesteld bij enkele patiënten, meestal bejaarden.
Alhoewel deze effecten meestal reversibel zijn, nam een volledig herstel bij sommige patiënten tot drie weken in beslag.
Zeer zelden traden convulsies op na behandeling met hoge doses Viraferon.
ge Volwassen patiënten met een voorgeschiedenis van congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en/ of voorgaande of bestaande ritmestoornissen, die met Viraferon behandeld worden, moeten nauwlettend gevolgd worden.
Het wordt aanbevolen dat patiënten met een reeds bestaande hartafwijking en/ of
er diegenen die in een gevorderd stadium van kanker zijn, routinematig een ECG ondergaan, zowel vóór als tijdens de behandeling.
Hartritmestoornissen (vooral supraventriculair) reageren gewoonlijk op ng conventionele therapie, maar het kan noodzakelijk zijn de behandeling met Viraferon te stoppen.
Er zijn geen gegevens bij kinderen of adolescenten met een voorgeschiedenis van hartziekte. t la
Hypertriglyceridemie en verergering van hypertriglyceridemie, soms ernstig, is waargenomen.
Het wordt daarom aangeraden de lipidenconcentraties te controleren. nie
Aangezien gemeld is dat interferon-alfa reeds bestaande psoriasisaandoeningen en sarcoïdose verergerde, wordt het gebruik van Viraferon bij patiënten met psoriasis of sarcoïdose alleen aangeraden als het potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico. el
Preliminaire gegevens wijzen erop dat er mogelijk een verband is tussen een behandeling met interferon-alfa en een verhoogde afstoting van niertransplantaten.
Afstoting van levertransplantaten idd
werd eveneens gemeld.
De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten werd gemeld tijdens behandeling met alfa-interferonen.
Patiënten met aanleg voor het ontwikkelen van auto-immuunziekten kunnen sm
een verhoogd risico lopen.
Patiënten met tekenen of symptomen die geassocieerd worden met auto- immuunziekten moeten nauwlettend worden geëvalueerd, en de voordeel-risicoverhouding voor het voortzetten van de behandeling met interferon moet opnieuw worden beoordeeld (zie ook rubriek e
4.4 Chronische hepatitis C, monotherapie (schildklierafwijkingen) en rubriek 4.8). ne
Gevallen van het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) zijn gemeld bij patiënten met chronische hepatitis C die werden behandeld met interferon.
Dit syndroom is een granulomateuze inflammatoire ziekte die de ogen, het gehoorsysteem, het hersenvlies en de huid aantast.
Als het VKH- Ge
syndroom wordt vermoed, moet antivirale therapie worden gestopt en corticosteroïdentherapie worden besproken (zie rubriek 4.8).
Zet de behandeling met Viraferon stop bij patiënten met chronische hepatitis waarvan de parameters duiden op een verlenging van de coagulatie, wat kan wijzen op leverdecompensatie.
Chronische hepatitis C:
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
203 Alle patiënten uit de chronische-hepatitis-C-studies ondergingen een leverbiopsie vooraleer ze in de studie geïncludeerd werden, maar in bepaalde gevallen (bijv. patiënten met genotype 2 en 3) is behandeling zonder histologische bevestiging mogelijk.
Recente behandelingsrichtlijnen moeten geraadpleegd worden om na te gaan of leverbiopsie noodzakelijk is vóór het begin van de behandeling.
Monotherapie:
Zelden ontwikkelden volwassen patiënten behandeld met Viraferon voor chronische
rd hepatitis C schildklierafwijkingen, hetzij hyper- of hypothyroïdie.
In klinische onderzoeken waarbij de behandeling met Viraferon werd toegepast, ontwikkelde 2,8% van de patiënten schildklierafwijkingen.
ee De afwijkingen konden onder controle worden gehouden door een conventionele behandeling van schildklierdisfunctie.
Het mechanisme waarmee Viraferon de functie van de schildklier wijzigt is niet bekend.
Bepaal de serumspiegels van het Thyroïd Stimulerend Hormoon (TSH) vóór de behandeling van
r ist chronische hepatitis C met Viraferon.
Elke schildklierafwijking die op dat moment gevonden wordt, moet behandeld worden met een conventionele behandeling.
De behandeling met Viraferon kan gestart worden indien de TSH-spiegels binnen normale waarden gehouden kunnen worden met medicatie.
Controleer de
reg TSH-spiegels indien de patiënt gedurende de behandeling met Viraferon symptomen ontwikkelt die wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie.
In geval van een schildklierdisfunctie kan de behandeling met Viraferon worden voortgezet indien de TSH-spiegels met medicatie binnen normale waarden kunnen worden gehouden.
Stopzetting van de behandeling met Viraferon heeft geen reversibel effect op de
ge schildklierdisfunctie die tijdens de behandeling optreedt (zie ook Kinderen en adolescenten, Monitoring van de schildklier).
er Bijkomende monitoring specifiek voor kinderen en adolescenten Monitoring van de schildklier:
Ongeveer 12% van de kinderen die met interferon-alfa-2b en ribavirine ng behandeld werd, ontwikkelde een verhoging van TSH.
Nog eens 4% vertoonde een voorbijgaande daling beneden de onderste grens van de normale waarde.
Vooraleer met een behandeling met Viraferon te starten, moeten de TSH-waarden geëvalueerd worden, en ingeval een schildklierstoornis t la
wordt vastgesteld, moet deze met een conventionele therapie behandeld worden.
Een behandeling met Viraferon mag opgestart worden indien de TSH-waarden door medicatie binnen de normale waarden kunnen behouden worden.
Schildklierdisfunctie werd waargenomen tijdens de behandeling met nie
interferon-alfa-2b en ribavirine.
Indien schildklierstoornissen worden gedetecteerd, dient de schildklierstatus van de patiënt geëvalueerd en behandeld te worden zoals klinisch is aangewezen.
Kinderen en adolescenten moeten om de 3 maanden gecontroleerd worden op tekenen van schildklierdisfunctie (bijv.
TSH). el
Groei en ontwikkeling:
Tijdens een 1 jaar durende behandelingskuur werd een daling in de lineaire idd
groeisnelheid (gemiddelde percentiele daling van 9%) en een daling in de snelheid van de gewichtstoename (percentiel gemiddelde daling van 13%) genoteerd.
Een algemene omkering in deze tendens werd waargenomen tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na behandeling.
Op basis van tussentijdse gegevens uit een langetermijn follow-upstudie vertoonden nochtans 12 (14%) kinderen sm
op 84 een percentiele daling in de lineaire groeisnelheid van > 15, van wie 5 (6%) kinderen een percentiele daling van > 30 hadden, hoewel ze al meer dan 1 jaar met de behandeling waren gestopt.
Er zijn geen gegevens beschikbaar van langetermijneffecten op de groei en ontwikkeling, en op de e
seksuele ontwikkeling.
Bovendien hebben preklinische resultaten met betrekking tot juveniele ne
toxiciteit een lichte, dosisgerelateerde daling aangetoond van de totale groei van pasgeboren ratten die ribavirine kregen toegediend (zie rubriek 5.3).
Daarom moet de risico/ batenverhouding van het gecombineerde gebruik van interferon-alfa-2b en ribavirine beoordeeld worden bij jonge kinderen Ge
alvorens met de behandeling te starten.
Artsen wordt aangeraden de groei te volgen van kinderen die ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b gebruiken.
HCV/ HIV Co-infectie:
Patiënten die gelijktijdig besmet zijn met HCV/ HIV en een hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART) krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen om lactaatacidose te ontwikkelen.
Voorzichtigheid is geboden indien Viraferon en ribavirine aan de HAART worden toegevoegd (zie samenvatting van de productkenmerken van ribavirine).
Patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen, zouden een verhoogd risico kunnen lopen om anemie te ontwikkelen.
204 Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn, en een gevorderde cirrose hebben, en HAART krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen op leverdecompensatie en de dood.
Toevoeging van alfa- interferonen alleen of in combinatie met ribavirine kan het risico bij deze deelgroep verhogen.
Dentale en periodontale stoornissen:
Dentale en periodontale stoornissen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met de combinatie van Viraferon en ribavirine.
Patiënten
rd moeten hun tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig een tandonderzoek laten doen.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als deze reactie optreedt, moeten ze
ee worden geadviseerd hun mond nadien grondig te spoelen.
Laboratoriumbepalingen:
r ist Standaard hematologiebepalingen en bloedchemie (volledige en differentiële bloedbeeldbepaling, bloedplaatjestelling, elektrolyten, leverenzymen, eiwitspectrum, serumbilirubine en serumcreatinine) moeten bij alle patiënten uitgevoerd worden vóór en tijdens een systemische behandeling met Viraferon.
reg Bij de behandeling van hepatitis B of C is het aanbevolen testschema: week 1, 2, 4, 8, 12 en 16 en vervolgens om de maand gedurende de behandeling.
Indien ALT (SGPT) toeneemt tot 2 maal, of tot meer dan 2 maal de beginwaarde tijdens de behandeling met Viraferon, mag de behandeling worden
ge voortgezet tenzij tekenen en symptomen van leverfalen worden waargenomen.
Tijdens deze verhoging van de ALT-spiegel (SGPT) moeten om de 2 weken de volgende leverfunctietesten uitgevoerd worden:
ALT (SGPT), protrombinetijd, alkalische fosfatasen, albumine en bilirubine.
er Effect op de vruchtbaarheid:
Interferon kan de vruchtbaarheid verminderen (zie rubrieken 4.6 en 5.3). ng 4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie t la
Bij gelijktijdig gebruik van narcotica, hypnotica of sedativa en Viraferon moet de grootste voorzichtigheid in acht worden genomen. nie
Interacties van Viraferon met andere geneesmiddelen zijn niet volledig onderzocht.
Voorzichtigheid is geboden wanneer Viraferon wordt toegediend in combinatie met andere mogelijk myelosuppressieve middelen. el
Interferonen kunnen het oxidatieve metaboliseringsproces beïnvloeden.
Men moet hiermee rekening houden bij een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die volgens deze weg worden idd
gemetaboliseerd zoals de xanthinederivaten theofylline of aminofylline.
Bij gelijktijdige behandeling met xanthinederivaten moeten de serumspiegels van theofylline worden gevolgd en de dosering indien nodig worden aangepast. sm
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, e
gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.4). ne
(Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.) Ge
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van Viraferon bij vruchtbare mannen.
Verminderde oestradiol- en progesteronconcentraties in het serum werden gemeld bij vrouwen behandeld met humaan leukocyteninterferon.
205 Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van interferon-alfa-2b bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Viraferon mag alleen gebruikt worden gedurende de zwangerschap indien het potentiële gunstige effect opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
Het is niet bekend of de bestanddelen van dit geneesmiddel in de moedermelk worden uitgescheiden.
Vanwege het risico op bijwerkingen bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, moet de borstvoeding onderbroken worden voordat de behandeling gestart wordt.
rd Combinatietherapie met ribavirine:
Ribavirine veroorzaakt ernstige geboorteafwijkingen indien
ee toegediend tijdens de zwangerschap.
Therapie met ribavirine is gecontraïndiceerd bij vrouwen die zwanger zijn.
Men moet uiterst voorzichtig zijn zwangerschap te voorkomen bij vrouwelijke patiënten of partners van mannelijke patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine innemen.
Vruchtbare
r ist vrouwen en hun partners moeten beiden effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de vier maanden na het einde van de behandeling.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke partners moeten beiden een effectief contraceptivum gebruiken tijdens de behandeling en gedurende
reg de zeven maanden na het einde van de behandeling (zie Ribavirine SPC).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
ge Patiënten moeten geïnformeerd worden dat zij vermoeidheid, slaperigheid of verwardheid kunnen ontwikkelen gedurende de behandeling met Viraferon, en daarom wordt het aangeraden dat zij geen voertuigen besturen of machines bedienen.
4.8
Bijwerkingen
ng
er
Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor bijwerkingen die met ribavirine geassocieerd zijn als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C t la
toegediend moet worden.
Tijdens klinische onderzoeken met een uitgebreide reeks indicaties en een groot aantal doses (van nie
6 MIE/ m²/ week bij haarcelleukemie tot 100 MIE/ m²/ week bij melanoom) waren de frequentst gerapporteerde bijwerkingen koorts, vermoeidheid, hoofdpijn en myalgie.
Koorts en vermoeidheid bleken vaak reversibel te zijn binnen 72 uur na de onderbreking of de stopzetting van de behandeling. el
Tijdens klinische onderzoeken in de patiëntenpopulatie met hepatitis C werden patiënten behandeld gedurende één jaar met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
Alle patiënten in deze idd
onderzoeken kregen 3 MIE Viraferon driemaal per week.
Tabel 1 geeft de frequentie van melding van (aan de behandeling gerelateerde) bijwerkingen door patiënten die deelnamen aan klinische onderzoeken met niet eerder behandelde patiënten die gedurende 1 jaar werden behandeld.
De ernst was in het algemeen licht tot matig.
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 1 zijn gebaseerd op de sm
ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies en na het in de handel brengen.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10); zelden (≥ 1/ 10.000, e
< 1/ 1.000); zeer zelden (< 1/ 10.000); niet bekend.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen ne
gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 1.
Bijwerkingen die werden gemeld tijdens klinische onderzoeken of na het in de handel brengen Ge
van Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine Systeem/ orgaanklassen Infecties en parasitaire aandoeningen
Bijwerkingen
Zeer vaak:
Vaak:
Zelden:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Faryngitis*, virale infectie* Bronchitis, sinusitis, herpes simplex (resistentie), rinitis Pneumonie§
Zeer vaak:
Leukopenie
206
Vaak:
Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Zeer zelden:
Niet bekend:
Immuunsysteemaandoeningen§
Aplastische anemie Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
Zeer zelden:
Niet bekend:
Sarcoïdose, verergering van sarcoïdose Systemische lupus erythematosus, vasculitis, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), syndroom van Vogt-Koyanagi-
rd Harada, acute overgevoeligheidsreacties met inbegrip van urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie§
ee Endocriene aandoeningen Vaak:
Hypothyroïdie§, hyperthyroïdie§ Zeer zelden:
Diabetes, verergerde diabetes
r ist Voedings- en stofwisselingsstoornissen Zeer vaak:
Vaak:
Anorexie Hypocalciëmie, dehydratie, hyperurikemie, dorst
reg Zeer zelden:
Psychische aandoeningen§
Hyperglykemie, hypertriglyceridemie§, verhoogde eetlust
Zeer vaak:
Depressie, slapeloosheid, angst, emotionele labiliteit*,
ge agitatie, nervositeit Vaak:
Verwardheid, slaapstoornis, verminderd libido Zelden:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Zenuwstelselaandoeningen§
Zelfmoordgedachten Zelfmoord, poging tot zelfmoord, agressief gedrag (soms er gericht op anderen), psychose met inbegrip van hallucinaties Verandering van de psychische toestand§ ng
Zeer vaak:
Duizeligheid, hoofdpijn, verminderde concentratie, droge
t la
mond Vaak:
Tremor, paresthesie, hypo-esthesie, migraine, flush, slaperigheid, smaakverandering nie
Zeer zelden:
Cerebrovasculaire hemorragie, cerebrovasculaire ischemie, convulsies, verminderd bewustzijn, encefalopathie, neuropathie, polyneuropathie
Niet bekend:
el
Mononeuropathieën, coma§
Oogaandoeningen Zeer vaak:
idd
Troebel zicht
Vaak:
Conjunctivitis, abnormaal zicht, traanklierafwijking, pijn in het oog Zelden:
sm
Retinale bloedingen§, retinopathieën (met inbegrip van
maculair oedeem), obstructie van de retinale arterie of ader§, neuritis optica, papiloedeem, verlies van gezichtsscherpte of gezichtsveld, wattenachtige vlekken op de retina§ Evenwichtsorgaan- en e
ooraandoeningen ne
Vaak:
Vertigo, tinnitus Zeer zelden:
Hartaandoeningen Ge
Gehoorverlies, gehoorstoornis
Vaak:
Palpitaties, tachycardie Zelden:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Bloedvataandoeningen
Cardiomyopathie Myocardinfarct, cardiale ischemie Aritmie
Vaak:
Zeer zelden:
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
Hypertensie Perifere ischemie, hypotensie§
mediastinumaandoeningen
207
Zeer vaak:
Vaak:
Dyspnoe*, hoesten* Epistaxis, ademhalingsstoornis, nasale congestie, rinorroe, droge hoest
Zeer zelden:
Maagdarmstelselaandoeningen
Longinfiltraten§, pneumonitis§
Zeer vaak:
Nausea/ braken, abdominale pijn, diarree, stomatitis, dyspepsie
rd Vaak:
Ulceratieve stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant, glossitis, gingivitis, constipatie, dunne stoelgang
ee Zeer zelden:
Pancreatitis, ischemische colitis, ulceratieve colitis, bloedend tandvlees
Niet bekend:
Periodontale aandoening NOS, tandaandoening NOS§
r ist Lever- en galaandoeningen Vaak:
Hepatomegalie Zeer zelden:
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop)
reg Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Alopecie, pruritus*, droge huid*, rash*, toegenomen transpiratie Psoriasis (nieuw of verergerd)§, maculo-papuleuze rash,
ge Vaak: erythemateuze rash, eczeem, erytheem, huidaandoening Zeer zelden:
Skeletspierstelsel- en
Syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale necrolyse, multiform erytheem
bindweefselaandoeningen
er ng
Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Myalgie, artralgie, pijn van het skeletspierstelsel Artritis Rabdomyolyse, myositis, beenkrampen, rugpijn
t la
Nier- en urinewegaandoeningen Vaak:
Frequent urineren Zeer zelden:
nie
Nierfalen, nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Vaak:
Amenorroe, pijnlijke borsten, dysmenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening el
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen idd
Zeer vaak:
sm
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats*, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, asthenie, prikkelbaarheid, pijn op de borst,
malaise Vaak:
Pijn op de injectieplaats Zeer zelden:
Onderzoeken e
Necrose op de injectieplaats, faciaal oedeem
Zeer vaak: ne
Gewichtsverlies
*Deze bijwerkingen kwamen slechts vaak voor met Viraferon alleen § Zie rubriek 4.4 Ge
Deze bijwerkingen werden eveneens gerapporteerd wanneer Viraferon alleen werd gebruikt.
Cardiovasculaire bijwerkingen, in het bijzonder aritmie, bleken vooral verband te houden met bestaande cardiovasculaire ziekten en voorafgaande cardiotoxische therapie (zie rubriek 4.4).
Cardiomyopathie, die reversibel kan zijn na stopzetting van interferon-alfa, werd zelden gemeld bij patiënten zonder voorgeschiedenis van hartziekten (zie rubriek 4.4).
208 Tijdens de behandeling met alfa-interferonen werd een grote verscheidenheid aan auto-immuunziekten en immuungemedieerde stoornissen gemeld, waaronder schildklierstoornissen, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), idiopathische en trombotische trombocytopenische purpura, vasculitis, neuropathieën met inbegrip van mononeuropathieën (zie ook rubriek 4.4).
De klinisch significante laboratoriumafwijkingen, die het frequentst zijn bij doses hoger dan 10 miljoen IE per dag, omvatten een verminderd aantal granulocyten en leukocyten; een
rd vermindering van het hemoglobinegehalte en bloedplaatjestelling; een verhoogde concentratie van alkalische fosfatase, LDH, serumcreatinine en serumureumstikstof.
Bij enkele personen zonder hepatitis
ee en ook bij enkele patiënten met chronische hepatitis B gecombineerd met klaring van virale DNAp werd een verhoogde serumconcentratie van ALT/ AST (SGPT/ SGOT) vastgesteld.
r ist Pediatrische populatie
Kinderen en adolescenten – Chronische hepatitis C
reg In klinische onderzoeken met 118 kinderen of adolescenten tussen 3 en 16 jaar heeft 6% de behandeling beëindigd omwille van bijwerkingen.
Over het algemeen was het bijwerkingenprofiel bij de beperkte pediatrische populatie dezelfde als die werd waargenomen bij volwassenen, hoewel er bij pediatrische patiënten een specifieke bezorgdheid is over de groeivermindering aangezien een daling
ge in lengte (gemiddelde percentiele daling van de groeisnelheid met 9%) en gewicht (gemiddelde percentiele daling van 13%) werd waargenomen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4).
Zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging werden bovendien vaker gemeld dan bij volwassen patiënten
er (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere ng psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4).
Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten. t la
Dosisaanpassingen waren vereist bij 30% van de patiënten, het vaakst in geval van anemie en neutropenie. nie
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 2 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies bij pediatrische patiënten.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar el
afnemende ernst. idd
Tabel 2
Bijwerkingen die zeer vaak en vaak werden gemeld tijdens klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten Zeer vaak (≥ 1/ 10) - Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10) sm
Systeem/ orgaanklassen Infecties en parasitaire aandoeningen
Bijwerkingen
Zeer vaak:
Vaak: e
Virale infectie, faryngitis Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis
media, tandabces, herpes simplex, urineweginfectie, ne
vaginitis, gastro-enteritis Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten Ge
en poliepen) Vaak:
Neoplasma (niet-gespecifieerd) Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Endocriene aandoeningen
Anemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie
Zeer vaak:
Vaak:
Hypothyroïdie§ Hyperthyroïdie§, virilisatie
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
209
Zeer vaak:
Vaak:
Psychische stoornissen§
Anorexie Hypertriglyceridemie§, hyperurikemie, verhoogde eetlust
Zeer vaak:
Vaak:
Depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid Zelfmoordgedachten, agressief gedrag, verwardheid, gedragsstoornis, agitatie, slaapwandelen, angst, nervositeit,
rd slaapstoornis, abnormaal dromen, apathie Zenuwstelselaandoeningen§
ee Zeer vaak:
Vaak:
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypo-esthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid
r ist Oogaandoeningen Vaak:
Conjunctivitis, pijn in het oog, abnormaal zicht, traanklierafwijking
reg Bloedvataandoeningen Vaak:
Ziekte van Raynaud, flush, bleekheid Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
ge mediastinumaandoeningen Vaak:
Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoesten, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak: er Diarree, braken, nausea, abdominale pijn Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn ng in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro- oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, t la
tandaandoening Lever- en galaandoeningen Vaak:
Abnormale leverfunctie nie
Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
el
Alopecia, rash Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring,
pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie idd
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
sm
Artralgie, myalgie, pijn van het skeletspierstelsel
Nier- en urinewegaandoeningen Vaak:
Enurese, mictiestoornis, urine-incontinentie Voortplantingsstelsel- en e
borstaandoeningen Vaak:
Vrouwelijk: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, ne
vaginale aandoening Mannelijk: pijn aan de teelballen Algemene aandoeningen en Ge
toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, malaise, prikkelbaarheid
Vaak:
Onderzoeken
Pijn op de borst, asthenie, oedeem, pijn op de injectieplaats
Zeer vaak:
Daling in groeisnelheid (lage lengte en/ of laag gewicht voor de leeftijd)§
Letsels en intoxicaties
210
Vaak: § Zie rubriek 4.4
Gescheurde huid
4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd die tot acute klinische manifestaties heeft geleid.
Echter, zoals gebruikelijk bij elke farmacologisch werkzame stof, wordt het aanbevolen een
rd symptomatische behandeling in te stellen met frequente controle van de vitale tekenen en nauwlettende observatie van de patiënt.
ee 5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
r ist 5.1 Farmacodynamische eigenschappen
reg Farmacotherapeutische categorie:
Immunostimulerende stoffen, cytokines en immunomodulerende stoffen, interferonen, interferon-alfa-2b, ATC-code:
L03A B05
ge Viraferon is een steriel, stabiel preparaat van hoog gezuiverd interferon-alfa-2b dat bereid wordt door recombinant-DNA-technieken.
Recombinant interferon-alfa-2b is een wateroplosbaar eiwit met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 19.300 dalton.
Het wordt verkregen uit een kloon van E. coli dat een genetisch geproduceerd plasmide bevat, gekruist met een interferon-alfa-2b-gen van menselijke leukocyten. er ng De activiteit van Viraferon wordt uitgedrukt in IE, 1 mg recombinant interferon-alfa-2b-proteïne stemt overeen met 2,6 x 108 IE.
De Internationale Eenheden worden bepaald door vergelijking van de activiteit van recombinant interferon-alfa-2b met de activiteit van een internationaal referentiepreparaat van t la
humaan leukocyteninterferon, vastgelegd door de Wereldgezondheidsorganisatie.
Interferonen zijn een familie van kleine eiwitmoleculen met een relatieve molecuulmassa van nie
ongeveer 15.000 tot 21.000 dalton.
Ze worden geproduceerd en afgescheiden door cellen, als reactie op virale infecties of diverse synthetische en biologische inductoren.
Momenteel worden drie belangrijke klassen geïdentificeerd: alfa, bèta en gamma.
Deze drie categorieën zijn zelf niet homogeen en kunnen diverse moleculaire varianten van interferon omvatten.
Er zijn meer dan 14 genetisch verschillende el
soorten van humane alfa-interferonen bekend.
Viraferon werd als recombinant interferon-alfa-2b geclassificeerd. idd
Interferonen oefenen hun cellulaire activiteiten uit door binding met specifieke receptoren op de celmembraan.
Humane interferonreceptoren geïsoleerd uit humane lymfoblastoïde (Daudi-) cellen, blijken zeer asymmetrische eiwitten te zijn.
Ze zijn selectief voor humane interferonen, maar niet voor sm
interferonen van muizen, wat op soortspecificiteit wijst.
Onderzoeken met andere interferonen hebben soortspecificiteit aangetoond.
Echter, sommige apensoorten, zoals resusapen, zijn gevoelig voor farmacodynamische stimulatie na blootstelling aan humane type-1-interferonen. e ne
Uit de resultaten van diverse onderzoeken blijkt dat interferon eenmaal gebonden aan het celmembraan, een complexe reeks intracellulaire reacties op gang brengt, waaronder de inductie van bepaalde enzymen.
Men neemt aan dat dit proces, althans gedeeltelijk, aan de basis ligt van diverse cellulaire reacties op Ge
interferon, waaronder inhibitie van virusreplicatie in met een virus geïnfecteerde cellen, onderdrukking van celproliferatie en een aantal immunomodulerende activiteiten, zoals verhoging van de fagocytose door macrofagen en toename van de specifieke cytotoxiciteit van lymfocyten voor targetcellen.
Sommige of al deze activiteiten kunnen bijdragen tot de therapeutische effecten van interferon.
Uit onderzoeken waarbij zowel dierlijke en menselijke celculturen alsook menselijke tumorxenotransplantaties bij dieren werden gebruikt, blijkt dat recombinant interferon-alfa-2b proliferatie tegengaat.
In vitro blijkt het een aanzienlijke immunomodulerende werking te hebben.
211 Recombinant interferon-alfa-2b inhibeert de virusreplicatie zowel in vitro als in vivo.
Hoewel de exacte antivirale werking niet bekend is, blijkt interferon-alfa-2b het metabolisme van de gastcel te wijzigen.
Daardoor wordt virusreplicatie geïnhibeerd.
Indien replicatie toch voorkomt, kunnen de nieuwe virusdeeltjes de cel niet verlaten.
Chronische hepatitis B:
Actuele klinische ervaring met patiënten die interferon-alfa-2b gedurende 4 tot 6 maanden gebruiken, toont aan dat de behandeling klaring van het HBV-DNA in het serum tot resultaat kan hebben.
Een
rd verbetering in de leverhistologie werd waargenomen.
Bij volwassen patiënten met verlies van HBeAg en HBV-DNA werd een aanzienlijke daling in het ziektecijfer en het sterftecijfer vastgesteld.
ee Interferon-alfa-2b (6 MIE/ m2 driemaal per week gedurende 6 maanden) werd toegediend aan kinderen met actieve chronische hepatitis B.
Vanwege een methodologisch probleem kon de werkzaamheid niet
r aangetoond worden.
Bovendien groeiden kinderen behandeld met interferon-alfa-2b minder snel en
ist werden er enkele gevallen van depressie vastgesteld.
reg Chronische hepatitis C:
Bij volwassen patiënten die interferon in combinatie met ribavirine kregen, bedroeg de verkregen aanhoudende-responsratio 47%.
Een betere werkzaamheid werd aangetoond met de combinatie van gepegyleerd interferon met ribavirine (een aanhoudende-responsratio van 61% werd bereikt in een studie
ge uitgevoerd bij niet eerder behandelde patiënten met een dosis ribavirine van 10,6 mg/ kg, p < 0,01).
Volwassen patiënten:
Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine werd onderzocht
er in 4 gerandomiseerde Fase III klinische onderzoeken bij 2.552 patiënten met chronische hepatitis C die niet eerder met interferon behandeld werden.
De onderzoeken vergeleken de werkzaamheid van ng Viraferon wanneer het alleen gebruikt werd of in combinatie met ribavirine.
De werkzaamheid werd gedefinieerd als aanhoudende virologische respons, 6 maanden na het einde van de behandeling.
Patiënten, geselecteerd voor deze onderzoeken, hadden chronische hepatitis C, vastgesteld door een t la
positieve HCV-RNA-polymerasekettingreactietest (PCR) (> 100 kopieën/ ml), een leverbiopsie consistent met een histologische diagnose van chronische hepatitis met geen andere oorzaak van de chronische hepatitis, en een abnormale ALT-spiegel in het serum. nie
Een dosis van 3 MIE Viraferon werd driemaal per week alleen of in combinatie met ribavirine toegediend.
De meerderheid van de patiënten in deze klinische onderzoeken werd één jaar behandeld.
Alle patiënten werden nog 6 maanden na het einde van de behandeling gevolgd om de aanhoudende el
virologische respons te bepalen.
Tabel 3 geeft (uit twee onderzoeken) de ratio's voor de aanhoudende virologische respons van behandelingsgroepen die één jaar behandeld werden met Viraferon alleen of idd
in combinatie met ribavirine weer.
Gelijktijdige toediening van Viraferon en ribavirine verdubbelde minstens de werkzaamheid van Viraferon voor de behandeling van chronische hepatitis C bij niet eerder behandelde patiënten.
Het sm
HCV-genotype en de uitgangswaarde van de virusbelasting zijn prognostische factoren waarvan bekend is dat ze de responsratio's beïnvloeden.
De verhoogde responsratio voor de combinatie van Viraferon + ribavirine, in vergelijking met Viraferon alleen, houdt aan in alle subgroepen.
Het e
relatieve voordeel van de combinatietherapie met Viraferon + ribavirine is bijzonder significant in de ne
subgroep van patiënten die het moeilijkst te behandelen is (genotype 1 en hoge virusbelasting) (Tabel 3).
Ge
De responsratio's in deze onderzoeken verhoogden in geval van therapietrouw.
Ongeacht het genotype hadden de patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine kregen en ≥ 80% van hun behandeling kregen een hogere aanhoudende respons 6 maanden na 1 jaar behandeling dan degenen die < 80% van hun behandeling kregen (56% versus 32% in onderzoek C/ I98-580).
Tabel 3
Ratio's voor de aanhoudende virologische respons met Viraferon + ribavirine (één jaar behandeling) volgens genotype en virale belasting
212 HCV-genotype
I
I/ R
I/ R
N=503
N=505
N=505
C95-132/ I95-143 C95-132/ I95-143
C/ I98-580
Alle genotypes
16% 41%
47%
rd Genotype 1
9%
29%
33%
Genotype 1
ee ≤ 2 miljoen kopieën/ ml
25%
33%
45%
r Genotype 1
ist > 2 miljoen kopieën/ ml
3%
27%
29%
reg Genotype 2/ 3
31%
65%
79%
I Viraferon (3 MIE driemaal
per week)
ge I/ R Viraferon (3 MIE driemaal per week) + ribavirine (1.000/ 1.200 mg/ dag)
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn Er zijn twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HIV en HCV besmet zijn. er In totaal, in beide onderzoeken, vertoonden patiënten die Viraferon plus ribavirine kregen minder vaak respons dan patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b met ribavirine kregen.
De respons op de ng behandeling in beide onderzoeken wordt weergegeven in Tabel 4.
Onderzoek 1 (RIBAVIC; P01017) was een gerandomiseerd, multicenteronderzoek waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De t la
patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (1,5 µg/ kg/ week) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg gedurende 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Onderzoek 2 nie
(P02080) was een gerandomiseerd, single-centeronderzoek waarin 95 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (100 of 150 µg/ week op basis van gewicht) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg of el
een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden, behalve voor idd
patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-upperiode van 6 maanden. sm
Tabel 4
e
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype na Viraferon in combinatie met ribavirine versus gepegyleerd interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn
ne
Onderzoek 11
Onderzoek 22
gepegyleerd
gepegyleerd
interferon-
Ge
interferon-
alfa-2b (100
alfa-2b
of
Viraferon
(1,5 µg/ kg/
Viraferon
150c µg/ week) (3 MIU TIW)
week) +
(3
MIU TIW) +
p-
+ ribavirine + ribavirine
ribavirine ribavirine (800 mg) (800 mg)
waar- dea
(800- (800-
p-waar-
1.200 mg) d
1.200 mg)
d
deb
Alle Genotype 1, 4
27% (56/ 205) 20% (41/ 205) 0,047 44% (23/ 52) 17% (21/ 125) 6% (8/ 129) 0,006 38% (12/ 32)
21% (9/ 43) 7% (2/ 27)
0,017 0,007
213
Genotype 2, 3
44% (35/ 80)
43% (33/ 76)
0,88
53% (10/ 19)
47% (7/ 15)
0,730
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = driemaal per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel chi-kwadraat test. b: p-waarde op basis van de chi-kwadraat test. c: patiënten < 75 kg kregen 100 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b.
rd d: ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60- 75 kg en 1 .200 mg voor patiënten > 75 kg.
ee 1 Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
JAMA 2004; 292(23):
2839-2848.
2 Laguno M, Murillas J, Blanco J. L et al.
AIDS 2004; 18(13):
F27-F36.
r Recidiverende patiënten:
Een totaal van 345 patiënten die een recidief doormaakten met interferon-
ist alfa, werden in twee klinische onderzoeken behandeld met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
De toevoeging van ribavirine aan Viraferon vertienvoudigde bij deze patiënten de werkzaamheid van Viraferon alleen voor de behandeling van chronische hepatitis C (48,6% versus
reg 4,7%).
De verhoogde werkzaamheid omvatte verlies van HCV in het serum (< 100 kopieën/ ml door PCR), verbetering van de hepatische inflammatie en normalisatie van de ALT-spiegel en bleef aanhouden bij de bepaling 6 maanden na het einde van de behandeling.
ge Gegevens over werkzaamheid op lange termijn In een brede studie werden 1.071 patiënten betrokken na behandeling tijdens een voorafgaande studie met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b of niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b/ ribavirine om de er duurzaamheid van de aanhoudende virologische respons te evalueren en de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten te beoordelen.
462 patiënten vervolledigden ten minste 5 jaar ng langetermijn follow-up en slechts 12 aanhoudende responders van de 492 recidiveerden tijdens deze studie.
De Kaplan-Meier schatting voor constante aanhoudende respons over 5 jaar voor alle patiënten is t la
97% met een 95% betrouwbaarheidsinterval van [95%, 99%].
SVR na behandeling van chronische HCV met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder ribavirine) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en nie
klinische 'genezing 'van chronische HCV.
Nochtans sluit dit het voorkomen van hepatische effecten bij patiënten met cirrose (waaronder levercarcinoom) niet uit.
Klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten met chronische hepatitis C: el
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en detecteerbaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op idd
onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week toegediend in combinatie met 15 mg/ kg ribavirine per dag gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-upperiode van zes maanden na behandeling.
In totaal waren sm
118 patiënten betrokken:
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1, 64% ≤ 12 jaar.
De betrokken populatie bestond hoofdzakelijk uit kinderen met milde tot matige hepatitis C.
Aanhoudende virologische responsratio’ s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij e
volwassenen.
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/ risico van de combinatie ribavirine en ne
interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8).
Studieresultaten worden samengevat in Tabel 5.
Ge
Tabel 5
Virologische respons: niet eerder behandelde pediatrische patiënten 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week + ribavirine 15 mg/ kg/ dag
Totale Respons1 (n=118)
54 (46 %)*
214 Genotype 1 (n=92)
33 (36 %)*
Genotype 2/ 3/ 4 (n=26) *Aantal (%) patiënten
21 (81 %)*
1. Gedefinieerd als HCV-RNA lager dan de detectielimiet door middel van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test op het einde van de behandeling en tijdens de follow-upperiode
rd 5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetiek van Viraferon werd bestudeerd bij gezonde vrijwilligers, na toediening van een
ee enkelvoudige dosis van 5 miljoen IE/ m² en 10 miljoen IE subcutaan, 5 miljoen IE/ m² intramusculair en intraveneus als infuus over een periode van 30 minuten.
De gemiddelde serumconcentratie van interferon
r was vergelijkbaar na subcutane en intramusculaire injectie.
Cmax werd 3 tot 12 uur na de laagste dosis
ist vastgesteld en 6 tot 8 uur na de hoogste dosis.
De eliminatiehalfwaardetijden van interferoninjecties bedroegen ongeveer twee tot drie uur respectievelijk zes tot zeven uur.
16 uur en 24 uur na injectie respectievelijk, lagen de serumconcentraties beneden de detectiegrens.
De biologische beschikbaarheid
reg bedroeg meer dan 100% zowel na subcutane als intramusculaire toediening.
Na intraveneuze toediening bereikte de serumconcentratie van interferon een maximum
ge (135 tot 273 IE/ ml) aan het einde van het infuus.
Daarna verminderde de concentratie iets sneller dan bij subcutane of intramusculaire toediening van het geneesmiddel en daalde vier uur na het infuus tot onder de detectiegrens.
De eliminatiehalfwaardetijd bedroeg ongeveer 2 uur.
er De urinespiegels van interferon bleven bij elk van de drie toedieningswegen onder de detectiegrens. ng Kinderen en adolescenten:
De farmacokinetische eigenschappen na herhaalde dosering voor Viraferon injectie en ribavirine capsules bij kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C tussen 5 en 16 jaar worden samengevat in Tabel 6.
De farmacokinetische eigenschappen voor Viraferon en t la
ribavirine (dosis-genormaliseerd) zijn bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Tabel 6.
Gemiddelde (% VC) farmacokinetische parameters na herhaalde dosering voor Viraferon nie
en ribavirine wanneer toegediend aan kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C
Parameter
Ribavirine
Viraferon
el
15
mg/ kg/ dag in
3 MIE/ m2
driemaal per week
idd
2 afzonderlijke doses (n = 17)
(n = 54)
Tmax (uur)
1,9 (83)
5,9 (36)
Cmax (ng/ ml)
3.275 (25)
51 (48)
AUC*
sm
29.774 (26)
622 (48)
Schijnbare klaring l/ uur/ kg
0,27 (27)
Niet uitgevoerd
*AUC12 [oppervlakte onder de curve] (ng. uur/ ml) voor ribavirine; AUC0-24 (IE. uur/ ml) voor Viraferon
Interferonneutraliserende factoren werden onderzocht aan de hand van serummonsters van patiënten die e
Viraferon kregen toegediend in klinische onderzoeken uitgevoerd door Schering-Plough. ne
Interferonneutraliserende factoren zijn antilichamen die de antivirale activiteit van interferon neutraliseren.
De klinische incidentie van neutraliserende factoren bij systemisch behandelde kanker- en chronische hepatitispatiënten bedroeg respectievelijk 2,9 en 6,2%.
De detecteerbare titers waren in Ge
nagenoeg alle gevallen laag en konden niet consequent worden toegeschreven aan een verminderde respons of andere auto-immuunverschijnselen.
Bij patiënten met hepatitis werd geen verlies van activiteit vastgesteld, waarschijnlijk vanwege de lage concentraties.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Hoewel algemeen aangenomen wordt dat interferon soortspecifiek is, werden toxicologische onderzoeken uitgevoerd bij dieren.
Injecties van menselijk recombinant interferon-alfa-2b gedurende
215 maximaal drie maanden brachten geen toxische eigenschappen bij muizen, ratten en konijnen aan het licht.
Cynomolgusapen die dagelijks een dosis van 20 x 106 IE/ kg/ dag toegediend kregen gedurende 3 maanden, vertoonden geen opvallende toxiciteit.
Toxiciteit werd aangetoond bij apen die 100 x 106 IE/ kg/ dag gedurende 3 maanden toegediend kregen.
Er werden afwijkingen in de menstruatiecyclus vastgesteld bij gebruik van interferon in onderzoeken met niet-humane primaten (zie rubriek 4.4).
rd De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren geven aan dat recombinant interferon-alfa-2b geen teratogeen effect heeft bij ratten of konijnen.
Er werd ook geen ongunstig effect op de zwangerschap, de
ee ontwikkeling van de foetus of het voortplantingsvermogen van de nakomelingen van behandelde ratten vastgesteld.
Interferon-alfa-2b vertoonde vruchtafdrijvende effecten in Macaca mulatta (resusapen) met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2.
Abortus werd
r in alle dosisgroepen waargenomen (7,5 miljoen, 15 miljoen en 30 miljoen IE/ kg), en was statistisch
ist significant versus controle in groepen met matige en hoge dosis (overeenkomend met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2).
Van hoge doses van de andere
reg vormen van interferon-alfa en -bèta is het echter bekend dat ze dosisafhankelijke anovulatoire en vruchtafdrijvende effecten hebben bij resusapen.
Mutageniteitsonderzoeken met interferon-alfa-2b brachten geen bijwerkingen aan het licht.
ge Er werden geen studies uitgevoerd bij jonge dieren om de effecten van de behandeling met interferon- alfa-2b op de groei, de ontwikkeling, de seksuele ontwikkeling en het gedrag te onderzoeken (zie
er rubriek 4.4 en de samenvatting van de productkenmerken van Rebetol als Viraferon in combinatie met ribavirine moet worden toegediend). ng 6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS t la
6.1 Lijst van hulpstoffen nie
Watervrij dinatriumfosfaat, Natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, Dinatriumedetaat, Natriumchloride, el
Metacresol, Polysorbaat 80, idd
Water voor injecties q. s.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid sm
Dit ge neesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6. e
6.3 Houdbaarheid ne
15 maanden Ge
Chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik werd aangetoond gedurende 27 dagen bij 2 °C - 8 °C.
Microbiologisch gezien, eenmaal geopend, moet het product bewaard worden voor maximum 27 dagen bij 2 °C -8 °C.
Andere tijdsduur en omstandigheden zijn voor de verantwoordelijkheid van de gebruiker.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
216 6.5 Aard en inhoud van de verpakking
1,2 ml oplossing (overeenkomend met 30 MIE) in een pen die bestaat uit een patroon (type I glas).
De patroon is aan de ene zijde afgesloten met een dopje (aluminium) met een folie (bromobutylrubber) en aan de andere zijde met een zuiger (bromobutylrubber) met 12 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes.
Verpakkingsgrootten van 1, 2 of 8.
rd Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
ee De pen is ontworpen om een inhoud van 30 miljoen IE te leveren in doses gaande van 2,5 tot 10 miljoen IE.
De pen zal een maximale hoeveelheid van 12 doses van 2,5 miljoen IE leveren over een periode van niet meer dan 4 weken.
r ist 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
reg Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
Viraferon, oplossing voor injectie, multi-dosis pen wordt subcutaan geïnjecteerd na bevestiging van
ge een injectienaald en het draaien van de voorgeschreven dosis.
Haal de pen ongeveer 30 minuten vóór toediening uit de koelkast om de injecteerbare oplossing op kamertemperatuur te laten komen (niet meer dan 25 °C). er ng Gedetailleerde instructies voor subcutaan gebruik van het product worden bij de bijsluiter geleverd (zie “ Hoe Viraferon zelf toe te dienen”). t la
Elke pen is bedoeld voor een maximale gebruiksperiode van vier weken en moet dan worden weggegooid.
Een nieuwe injectienaald moet worden gebruikt voor iedere dosis.
Na ieder gebruik moet de injectienaald veilig worden weggegooid en de pen moet onmiddellijk worden teruggeplaatst in de nie
koelkast.
Een maximum van 48 uur (twee dagen) blootstelling aan 25 °C wordt toegestaan gedurende de periode van vier weken om toevallige vertragingen bij het terugleggen van de pen in de koelkast te dekken.
Er worden voldoende naalden en reinigingsdoekjes meegeleverd om de Viraferon pen te kunnen el
gebruiken om de kleinste meetbare doses toe te dienen.
Leg de patiënt uit dat alle naalden en reinigingsdoekjes die overblijven nadat de laatste dosis in de pen is toegediend, op geschikte wijze en idd
veilig moeten worden weggegooid.
Zoals alle parenterale geneesmiddelen moet Viraferon, oplossing voor injectie, vóór de toediening visueel geïnspecteerd worden op de aanwezigheid van partikels en verkleuring.
De oplossing moet sm
helder en kleurloos zijn. e
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN ne
SP Europe Stallestraat 73 Ge
B-1180 Brussel België
8.
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 99/ 128/ 032 EU/ 1/ 99/ 128/ 033 EU/ 1/ 99/ 128/ 034 217 9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste vergunning:
9 maart 2000 Datum van laatste hernieuwing:
23 mei 2005
rd 10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
ee Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/
r ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
218 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Viraferon 60 miljoen IE oplossing voor injectie, multi-dosis pen
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén patroon bevat 60 miljoen IE recombinant interferon-alfa-2b geproduceerd in E. coli door
rd recombinant DNA-technologie, in 1,2 ml oplossing.
ee Eén ml bevat 50 miljoen IE interferon-alfa-2b.
De pen is ontworpen om een inhoud van 60 miljoen IE te leveren in doses gaande van 5 tot
r ist 20 miljoen IE.
De pen zal een maximale hoeveelheid van 12 doses van 5 miljoen IE leveren over een periode van niet meer dan 4 weken.
reg Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
ge Oplossing voor injectie De oplossing is helder en kleurloos.
er ng 4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties t la
Chronische hepatitis B:
Behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis B geassocieerd met aangetoonde hepatitis B virale replicatie (aanwezigheid van HBV-DNA en HBeAg), een verhoogde nie
alanine-aminotransferase (ALT)-spiegel en een histologisch aangetoonde actieve leverinflammatie en/ of - fibrose.
Chronische hepatitis C: el
Volwassen patiënten:
Viraferon is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische hepatitis C die idd
verhoogde transaminasen hebben zonder leverdecompensatie en die positief zijn voor serum HCV-RNA of serum anti-HCV (zie rubriek 4.4).
Voor deze indicatie wordt Viraferon het beste gebruikt in combinatie met ribavirine. sm
Kinderen en adolescenten:
Viraferon is bedoeld voor gebruik, in combinatie met ribavirine, voor de behandeling van niet eerder e
behandelde kinderen en adolescenten van 3 jaar en ouder met chronische hepatitis C, zonder ne
leverdecompensatie, die positief zijn voor serum HCV-RNA.
De beslissing om met de behandeling te starten dient genomen te worden na geval per geval bekeken te hebben, rekening houdend met tekenen van progressie van de ziekte, zoals leverontsteking en fibrose, alsook prognostische factoren voor de Ge
respons, het HCV-genotype en de virale belasting.
Het verwachte voordeel van de behandeling moet worden afgewogen tegen de bevindingen over de veiligheid die werden vastgesteld bij pediatrische patiënten in klinische studies (zie rubrieken 4.4, 4.8 en 5.1).
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling mag alleen gestart worden door een arts met ervaring in de behandeling van de ziekte.
Multi-dosis verpakkingen zijn alleen voor individueel gebruik.
219 Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
Indien bijwerkingen optreden gedurende de behandeling met Viraferon voor om het even welke indicatie, pas de dosering aan of onderbreek de behandeling tijdelijk tot deze bijwerkingen verminderen.
In geval van hardnekkige of terugkerende intolerantie na adequate dosisaanpassing, of indien de ziekte verergert, zet de behandeling met Viraferon stop.
Bij een onderhoudsbehandeling met subcutane toediening kan de
rd arts beslissen of de patiënt zich zelf de dosis toedient.
ee Chronische hepatitis B:
De aanbevolen dosis ligt tussen 5 tot 10 miljoen IE, subcutaan toegediend, driemaal per week (om de andere dag) gedurende 4 tot 6 maanden.
r De toegediende dosis moet gereduceerd worden met 50% als hematologische afwijkingen optreden
ist (witte bloedcellen < 1.500/ mm3, granulocyten < 1.000/ mm3, trombocyten < 100.000/ mm3).
De behandeling moet stopgezet worden in geval van ernstige leukopenie (< 1.200/ mm3), ernstige
reg neutropenie (< 750/ mm3) of ernstige trombocytopenie (< 70.000/ mm3).
Zet de behandeling met Viraferon stop indien geen verbetering wordt waargenomen wat betreft HBV- DNA in het serum na drie tot vier maanden behandeling (met de maximaal getolereerde dosis).
Dit geldt
ge voor alle patiënten.
Chronische hepatitis C:
Een dosis van 3 miljoen IE Viraferon wordt driemaal per week (om de andere
er dag) subcutaan aan volwassen patiënten toegediend, als monotherapie of in combinatie met ribavirine. ng Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten:
Een dosis van 3 miljoen IE/ m2 interferon-alfa-2b wordt driemaal per week (om de andere dag) subcutaan toegediend, in combinatie met ribavirine capsules of drank elke dag samen met voedsel oraal toegediend in twee afzonderlijke doses ('s ochtends en t la
's avonds).
(Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine voor de dosis van ribavirine-capsules en nie
de richtlijnen voor de dosisaanpassing voor de combinatietherapie.
Voor pediatrische patiënten die < 47 kg wegen of geen tabletten kunnen slikken, zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine drank). el
Recidiverende patiënten (volwassenen):
Viraferon wordt toegediend in combinatie met ribavirine. idd
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 6 maanden behandeling, is het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende 6 maanden. sm
Niet eerder behandelde patiënten:
Volwassenen:
De werkzaamheid van Viraferon wordt verbeterd in combinatie met ribavirine.
Viraferon e
alleen moet toegediend worden voornamelijk in geval van intolerantie of contra-indicatie voor ribavirine. ne
Viraferon in combinatie met ribavirine:
Op basis van de resultaten van het klinisch onderzoek, met gegevens over 12 maanden behandeling, is Ge
het aan te raden dat patiënten worden behandeld met Viraferon in combinatie met ribavirine gedurende tenminste 6 maanden.
De behandeling moet voortgezet worden gedurende een volgende periode van 6 maanden (d. w. z. een totaal van 12 maanden) bij patiënten die na 6 maanden een negatieve HCV-RNA hebben vertoond, en met een viraal genotype 1 (bepaald met een monster vóór de start van de behandeling) en met een hoge virale belasting vóór de start van de behandeling.
220 Men moet met andere negatieve prognostische factoren (leeftijd > 40 jaar, mannelijk geslacht, septale fibrose) rekening houden, wanneer men beslist de behandeling tot 12 maanden voort te zetten.
Tijdens klinische onderzoeken vertoonden patiënten die geen virologische respons hadden na 6 maanden behandeling (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet) geen aanhoudende virologische respons (HCV-RNA lager dan de onderste detectielimiet zes maanden na het einde van de behandeling).
rd Viraferon alleen:
De optimale duur van behandeling met Viraferon alleen is nog niet volledig vastgesteld, maar een
ee therapie van 12 tot 18 maanden wordt geadviseerd.
Het wordt aanbevolen dat patiënten gedurende tenminste 3 tot 4 maanden met Viraferon alleen behandeld
r ist worden, waarna de HCV-RNA-status bepaald moet worden.
De behandeling moet voortgezet worden bij patiënten die een negatieve HCV-RNA vertonen.
reg Kinderen en adolescenten:
De werkzaamheid en veiligheid van Viraferon in combinatie met ribavirine werd bestudeerd bij kinderen en adolescenten die niet eerder behandeld werden voor chronische hepatitis C.
ge Genotype 1:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt één jaar.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat patiënten die geen virologische respons vertonen na 12 weken behandeling, een blijvende virologische respons zullen ontwikkelen (negatieve voorspelbare waarde 96%).
Virologische respons wordt
er gedefinieerd als de afwezigheid van detecteerbaar HCV-RNA na 12 weken behandeling.
De behandeling moet bij deze patiënten stopgezet worden. ng Genotype 2/ 3:
De aanbevolen behandelingsduur bedraagt 24 weken.
Virologische respons na 1 jaar behandeling en 6 maanden follow-up bedroeg 36% voor genotype 1 en t la
81% voor genotype 2/ 3/ 4.
4.3 Contra-indicaties nie
- Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
- Een voorgeschiedenis van reeds bestaande ernstige hartaandoeningen, bijvoorbeeld een niet-
gecontroleerde congestieve hartinsufficiëntie, recent myocardinfarct, ernstige ritmestoornissen. el
- Ernstige stoornis van de nier- of leverfunctie, met inbegrip van stoornissen veroorzaakt door
metastasen. idd
- Epilepsie en/ of aangetaste functie van het centraal zenuwstelsel (CZS) (zie rubriek 4.4).
- Chronische hepatitis met gedecompenseerde levercirrose.
- Chronische hepatitis bij patiënten die recentelijk behandeld werden of onder behandeling zijn met
immunosuppressiva, met uitzondering van korte termijn "corticosteroid withdrawal". sm
- Auto-immune hepatitis; of voorgeschiedenis van auto-immuunziekten; personen die een
transplantaat onder immunosuppressie kregen.
- Reeds bestaande schildklieraandoening, tenzij deze aandoening onder controle kan worden
e
gehouden met een conventionele behandeling. ne
Kinderen en adolescenten:
- Bestaan of voorgeschiedenis van een ernstige psychiatrische stoornis, met name ernstige
Ge
depressie, zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor alle patiënten:
221 Psychiatrische effecten en centraal zenuwstelsel (CZS):
Ernstige effecten op het CZS, in het bijzonder depressie, zelfmoordgedachten en zelfmoordpoging werden waargenomen bij sommige patiënten tijdens een behandeling met Viraferon, en zelfs na stopzetting van de behandeling voornamelijk tijdens de follow-upperiode van 6 maanden.
Bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met Viraferon in combinatie met ribavirine werden zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging vaker gemeld dan bij volwassen patiënten (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid).
Andere
rd effecten op het CZS waaronder agressief gedrag (soms gericht op anderen), verwardheid en veranderingen van de mentale toestand werden waargenomen met alfa-interferonen.
Patiënten dienen
ee nauwlettend gevolgd te worden op tekenen of symptomen van psychiatrische stoornissen.
Indien dergelijke symptomen optreden, moet de voorschrijvende arts de potentiële ernst van deze bijwerkingen voor ogen houden en moet de noodzaak voor een geschikte therapeutische behandeling overwogen
r ist worden.
Indien de psychiatrische symptomen aanhouden of verergeren, of indien zelfmoordgedachten worden vastgesteld, wordt aanbevolen de behandeling met Viraferon stop te zetten en de patiënt te volgen, met psychiatrische interventie zoals aangewezen.
reg Patiënten met bestaande of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen:
Als een behandeling met interferon-alfa-2b noodzakelijk wordt geacht bij volwassen patiënten met een
ge bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen, mag deze pas worden ingesteld nadat een geschikte geïndividualiseerde diagnostische en therapeutische aanpak van de psychiatrische stoornis werd verzekerd.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij kinderen en adolescenten met een bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
er Acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxis) ng op interferon-alfa-2b werden zelden vastgesteld tijdens de behandeling met Viraferon.
Indien zich een dergelijke reactie voordoet, onderbreek de behandeling en start onmiddellijk een aangepaste therapie.
Bij voorbijgaande rash is stopzetting van de behandeling niet noodzakelijk. t la
Bij matige tot ernstige bijwerkingen kan een aanpassing van de dosering noodzakelijk zijn en in sommige gevallen moet de behandeling met Viraferon worden beëindigd.
Elke patiënt die gedurende een nie
behandeling met Viraferon een afwijking van de leverfunctie vertoont, moet nauwlettend gevolgd worden en de behandeling moet worden stopgezet indien de tekenen en symptomen verergeren.
Hypotensie kan tijdens de behandeling met Viraferon of tot twee dagen na de therapie voorkomen.
Een el
ondersteunende behandeling kan noodzakelijk zijn. idd
Voldoende vloeistof moet worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met Viraferon daar bij enkele patiënten hypotensie, gerelateerd aan vochtdepletie, is waargenomen.
Vochttoediening kan dus noodzakelijk zijn. sm
Aangezien koorts geassocieerd kan zijn met de griepachtige verschijnselen die vaak worden vastgesteld gedurende een behandeling met interferon, moeten andere oorzaken van aanhoudende koorts uitgesloten worden. e ne
Viraferon moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met een verzwakte medische conditie, zoals bij een voorgeschiedenis van longaandoening (bijv. chronische obstructieve longaandoening) of diabetes mellitus, neigend naar ketoacidose.
Voorzichtigheid moet ook betracht worden bij patiënten met Ge
stollingsstoornissen (bijv. tromboflebitis, longembolie) of ernstige myelosuppressie.
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.5).
Bij elke patiënt die koorts, hoest, dyspnoe of andere respiratoire symptomen vertoont, moet een röntgenfoto van de thorax gemaakt worden.
Indien op deze röntgenfoto van de thorax longinfiltratie zichtbaar is of er een bewijs van longfunctiefalen is, moet de patiënt nauwlettend gevolgd worden.
Indien nodig, zet de behandeling met 222 interferon-alfa stop.
Alhoewel dit vooral werd gemeld bij met interferon-alfa behandelde patiënten met chronische hepatitis C, werden deze bijwerkingen ook gemeld bij patiënten met kanker behandeld met interferon-alfa.
Onmiddellijke stopzetting van de toediening van interferon-alfa en behandeling met corticosteroïden lijken bij te dragen tot het verdwijnen van de pulmonale bijwerkingen.
Oculaire bijwerkingen (zie rubriek 4.8), inclusief retinale bloedingen, wattenachtige vlekken op de retina en obstructie van de retinale arterie of ader werden in zeldzame gevallen gerapporteerd na behandeling met alfa-interferonen.
Alle patiënten zouden een basisoogonderzoek moeten ondergaan.
Elke patiënt die
rd klachten heeft over wijzigingen in gezichtsscherpte of gezichtsveld of andere oftalmologische symptomen tijdens de behandeling met Viraferon, moet onmiddellijk een volledig oogonderzoek
ee ondergaan.
Periodieke oogonderzoeken tijdens de behandeling met Viraferon worden in het bijzonder aanbevolen bij patiënten met afwijkingen die geassocieerd kunnen worden met retinopathie zoals diabetes mellitus of hypertensie.
Het is aangeraden de behandeling met Viraferon te stoppen bij patiënten
r ist die nieuwe of steeds erger wordende oftalmologische stoornissen ontwikkelen.
Bij hogere doses zijn ernstige bewustzijnsdaling en coma, waaronder gevallen van encefalopathie,
reg vastgesteld bij enkele patiënten, meestal bejaarden.
Alhoewel deze effecten meestal reversibel zijn, nam een volledig herstel bij sommige patiënten tot drie weken in beslag.
Zeer zelden traden convulsies op na behandeling met hoge doses Viraferon.
ge Volwassen patiënten met een voorgeschiedenis van congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en/ of voorgaande of bestaande ritmestoornissen, die met Viraferon behandeld worden, moeten nauwlettend gevolgd worden.
Het wordt aanbevolen dat patiënten met een reeds bestaande hartafwijking en/ of
er diegenen die in een gevorderd stadium van kanker zijn, routinematig een ECG ondergaan, zowel vóór als tijdens de behandeling.
Hartritmestoornissen (vooral supraventriculair) reageren gewoonlijk op ng conventionele therapie, maar het kan noodzakelijk zijn de behandeling met Viraferon te stoppen.
Er zijn geen gegevens bij kinderen of adolescenten met een voorgeschiedenis van hartziekte. t la
Hypertriglyceridemie en verergering van hypertriglyceridemie, soms ernstig, is waargenomen.
Het wordt daarom aangeraden de lipidenconcentraties te controleren. nie
Aangezien gemeld is dat interferon-alfa reeds bestaande psoriasisaandoeningen en sarcoïdose verergerde, wordt het gebruik van Viraferon bij patiënten met psoriasis of sarcoïdose alleen aangeraden als het potentiële voordeel opweegt tegen het potentiële risico. el
Preliminaire gegevens wijzen erop dat er mogelijk een verband is tussen een behandeling met interferon-alfa en een verhoogde afstoting van niertransplantaten.
Afstoting van levertransplantaten idd
werd eveneens gemeld.
De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten werd gemeld tijdens behandeling met alfa-interferonen.
Patiënten met aanleg voor het ontwikkelen van auto-immuunziekten kunnen sm
een verhoogd risico lopen.
Patiënten met tekenen of symptomen die geassocieerd worden met auto- immuunziekten moeten nauwlettend worden geëvalueerd, en de voordeel-risicoverhouding voor het voortzetten van de behandeling met interferon moet opnieuw worden beoordeeld (zie ook rubriek e
4.4 Chronische hepatitis C, monotherapie (schildklierafwijkingen) en rubriek 4.8). ne
Gevallen van het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) zijn gemeld bij patiënten met chronische hepatitis C die werden behandeld met interferon.
Dit syndroom is een granulomateuze inflammatoire ziekte die de ogen, het gehoorsysteem, het hersenvlies en de huid aantast.
Als het VKH- Ge
syndroom wordt vermoed, moet antivirale therapie worden gestopt en corticosteroïdentherapie worden besproken (zie rubriek 4.8).
Zet de behandeling met Viraferon stop bij patiënten met chronische hepatitis waarvan de parameters duiden op een verlenging van de coagulatie, wat kan wijzen op leverdecompensatie.
Chronische hepatitis C:
Combinatietherapie met ribavirine:
Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.
223 Alle patiënten uit de chronische-hepatitis-C-studies ondergingen een leverbiopsie vooraleer ze in de studie geïncludeerd werden, maar in bepaalde gevallen (bijv. patiënten met genotype 2 en 3) is behandeling zonder histologische bevestiging mogelijk.
Recente behandelingsrichtlijnen moeten geraadpleegd worden om na te gaan of leverbiopsie noodzakelijk is vóór het begin van de behandeling.
Monotherapie:
Zelden ontwikkelden volwassen patiënten behandeld met Viraferon voor chronische
rd hepatitis C schildklierafwijkingen, hetzij hyper- of hypothyroïdie.
In klinische onderzoeken waarbij de behandeling met Viraferon werd toegepast, ontwikkelde 2,8% van de patiënten schildklierafwijkingen.
ee De afwijkingen konden onder controle worden gehouden door een conventionele behandeling van schildklierdisfunctie.
Het mechanisme waarmee Viraferon de functie van de schildklier wijzigt is niet bekend.
Bepaal de serumspiegels van het Thyroïd Stimulerend Hormoon (TSH) vóór de behandeling van
r ist chronische hepatitis C met Viraferon.
Elke schildklierafwijking die op dat moment gevonden wordt, moet behandeld worden met een conventionele behandeling.
De behandeling met Viraferon kan gestart worden indien de TSH-spiegels binnen normale waarden gehouden kunnen worden met medicatie.
Controleer de
reg TSH-spiegels indien de patiënt gedurende de behandeling met Viraferon symptomen ontwikkelt die wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie.
In geval van een schildklierdisfunctie kan de behandeling met Viraferon worden voortgezet indien de TSH-spiegels met medicatie binnen normale waarden kunnen worden gehouden.
Stopzetting van de behandeling met Viraferon heeft geen reversibel effect op de
ge schildklierdisfunctie die tijdens de behandeling optreedt (zie ook Kinderen en adolescenten, Monitoring van de schildklier).
er Bijkomende monitoring specifiek voor kinderen en adolescenten Monitoring van de schildklier:
Ongeveer 12% van de kinderen die met interferon-alfa-2b en ribavirine ng behandeld werd, ontwikkelde een verhoging van TSH.
Nog eens 4% vertoonde een voorbijgaande daling beneden de onderste grens van de normale waarde.
Vooraleer met een behandeling met Viraferon te starten, moeten de TSH-waarden geëvalueerd worden, en ingeval een schildklierstoornis t la
wordt vastgesteld, moet deze met een conventionele therapie behandeld worden.
Een behandeling met Viraferon mag opgestart worden indien de TSH-waarden door medicatie binnen de normale waarden kunnen behouden worden.
Schildklierdisfunctie werd waargenomen tijdens de behandeling met nie
interferon-alfa-2b en ribavirine.
Indien schildklierstoornissen worden gedetecteerd, dient de schildklierstatus van de patiënt geëvalueerd en behandeld te worden zoals klinisch is aangewezen.
Kinderen en adolescenten moeten om de 3 maanden gecontroleerd worden op tekenen van schildklierdisfunctie (bijv.
TSH). el
Groei en ontwikkeling:
Tijdens een 1 jaar durende behandelingskuur werd een daling in de lineaire idd
groeisnelheid (gemiddelde percentiele daling van 9%) en een daling in de snelheid van de gewichtstoename (percentiel gemiddelde daling van 13%) genoteerd.
Een algemene omkering in deze tendens werd waargenomen tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na behandeling.
Op basis van tussentijdse gegevens uit een langetermijn follow-upstudie vertoonden nochtans 12 (14%) kinderen sm
op 84 een percentiele daling in de lineaire groeisnelheid van > 15, van wie 5 (6%) kinderen een percentiele daling van > 30 hadden, hoewel ze al meer dan 1 jaar met de behandeling waren gestopt.
Er zijn geen gegevens beschikbaar van langetermijneffecten op de groei en ontwikkeling, en op de e
seksuele ontwikkeling.
Bovendien hebben preklinische resultaten met betrekking tot juveniele ne
toxiciteit een lichte, dosisgerelateerde daling aangetoond van de totale groei van pasgeboren ratten die ribavirine kregen toegediend (zie rubriek 5.3).
Daarom moet de risico/ batenverhouding van het gecombineerde gebruik van interferon-alfa-2b en ribavirine beoordeeld worden bij jonge kinderen Ge
alvorens met de behandeling te starten.
Artsen wordt aangeraden de groei te volgen van kinderen die ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b gebruiken.
HCV/ HIV Co-infectie:
Patiënten die gelijktijdig besmet zijn met HCV/ HIV en een hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART) krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen om lactaatacidose te ontwikkelen.
Voorzichtigheid is geboden indien Viraferon en ribavirine aan de HAART worden toegevoegd (zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine).
Patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen, zouden een verhoogd risico kunnen lopen om anemie te ontwikkelen.
224 Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn, en een gevorderde cirrose hebben, en HAART krijgen, kunnen een verhoogd risico lopen op leverdecompensatie en de dood.
Toevoeging van alfa- interferonen alleen of in combinatie met ribavirine kan het risico bij deze deelgroep verhogen.
Dentale en periodontale stoornissen:
Dentale en periodontale stoornissen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met de combinatie van Viraferon en ribavirine.
Patiënten
rd moeten hun tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig een tandonderzoek laten doen.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als deze reactie optreedt, moeten ze
ee worden geadviseerd hun mond nadien grondig te spoelen.
Laboratoriumbepalingen:
r ist Standaard hematologiebepalingen en bloedchemie (volledige en differentiële bloedbeeldbepaling, bloedplaatjestelling, elektrolyten, leverenzymen, eiwitspectrum, serumbilirubine en serumcreatinine) moeten bij alle patiënten uitgevoerd worden vóór en tijdens een systemische behandeling met Viraferon.
reg Bij de behandeling van hepatitis B of C is het aanbevolen testschema: week 1, 2, 4, 8, 12 en 16 en vervolgens om de maand gedurende de behandeling.
Indien ALT (SGPT) toeneemt tot 2 maal, of tot meer dan 2 maal de beginwaarde tijdens de behandeling met Viraferon, mag de behandeling worden
ge voortgezet tenzij tekenen en symptomen van leverfalen worden waargenomen.
Tijdens deze verhoging van de ALT-spiegel (SGPT) moeten om de 2 weken de volgende leverfunctietesten uitgevoerd worden:
ALT (SGPT), protrombinetijd, alkalische fosfatasen, albumine en bilirubine.
er Effect op de vruchtbaarheid:
Interferon kan de vruchtbaarheid verminderen (zie rubrieken 4.6 en 5.3). ng 4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie t la
Bij gelijktijdig gebruik van narcotica, hypnotica of sedativa en Viraferon moet de grootste voorzichtigheid in acht worden genomen. nie
Interacties van Viraferon met andere geneesmiddelen zijn niet volledig onderzocht.
Voorzichtigheid is geboden wanneer Viraferon wordt toegediend in combinatie met andere mogelijk myelosuppressieve middelen. el
Interferonen kunnen het oxidatieve metaboliseringsproces beïnvloeden.
Men moet hiermee rekening houden bij een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die volgens deze weg worden idd
gemetaboliseerd zoals de xanthinederivaten theofylline of aminofylline.
Bij gelijktijdige behandeling met xanthinederivaten moeten de serumspiegels van theofylline worden gevolgd en de dosering indien nodig worden aangepast. sm
Longinfiltraten, pneumonitis en pneumonie, soms met fatale afloop, werd zelden waargenomen bij patiënten behandeld met interferon-alfa, ook bij behandeling met Viraferon.
De etiologie is onbekend.
Deze symptomen werden vaker gemeld wanneer shosaikoto, een Chinees kruidengeneesmiddel, e
gelijktijdig werd toegediend met interferon-alfa (zie rubriek 4.4). ne
(Zie ook de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C toegediend moet worden.) Ge
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van Viraferon bij vruchtbare mannen.
Verminderde oestradiol- en progesteronconcentraties in het serum werden gemeld bij vrouwen behandeld met humaan leukocyteninterferon.
225 Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van interferon-alfa-2b bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Viraferon mag alleen gebruikt worden gedurende de zwangerschap indien het potentiële gunstige effect opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
Het is niet bekend of de bestanddelen van dit geneesmiddel in de moedermelk worden uitgescheiden.
Vanwege het risico op bijwerkingen bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, moet de borstvoeding onderbroken worden voordat de behandeling gestart wordt.
rd Combinatietherapie met ribavirine:
Ribavirine veroorzaakt ernstige geboorteafwijkingen indien
ee toegediend tijdens de zwangerschap.
Therapie met ribavirine is gecontraïndiceerd bij vrouwen die zwanger zijn.
Men moet uiterst voorzichtig zijn zwangerschap te voorkomen bij vrouwelijke patiënten of partners van mannelijke patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine innemen.
Vruchtbare
r ist vrouwen en hun partners moeten beiden effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling en gedurende de vier maanden na het einde van de behandeling.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke partners moeten beiden een effectief contraceptivum gebruiken tijdens de behandeling en gedurende
reg de zeven maanden na het einde van de behandeling (zie Ribavirine SPC).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
ge Patiënten moeten geïnformeerd worden dat zij vermoeidheid, slaperigheid of verwardheid kunnen ontwikkelen gedurende de behandeling met Viraferon, en daarom wordt het aangeraden dat zij geen voertuigen besturen of machines bedienen.
4.8
Bijwerkingen
ng
er
Zie de samenvatting van de productkenmerken van ribavirine van bijwerkingen die met ribavirine geassocieerd zijn als Viraferon in combinatie met ribavirine bij patiënten met chronische hepatitis C t la
toegediend moet worden.
Tijdens klinische onderzoeken met een uitgebreide reeks indicaties en een groot aantal doses (van nie
6 MIE/ m²/ week bij haarcelleukemie tot 100 MIE/ m²/ week bij melanoom) waren de frequentst gerapporteerde bijwerkingen koorts, vermoeidheid, hoofdpijn en myalgie.
Koorts en vermoeidheid bleken vaak reversibel te zijn binnen 72 uur na de onderbreking of de stopzetting van de behandeling. el
Tijdens klinische onderzoeken in de patiëntenpopulatie met hepatitis C werden patiënten behandeld gedurende één jaar met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
Alle patiënten in deze idd
onderzoeken kregen 3 MIE Viraferon driemaal per week.
Tabel 1 geeft de frequentie van melding van (aan de behandeling gerelateerde) bijwerkingen door patiënten die deelnamen aan klinische onderzoeken met niet eerder behandelde patiënten die gedurende 1 jaar werden behandeld.
De ernst was in het algemeen licht tot matig.
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 1 zijn gebaseerd op de sm
ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies en na het in de handel brengen.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10); zelden (≥ 1/ 10.000, e
< 1/ 1.000); zeer zelden (< 1/ 10.000); niet bekend.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen ne
gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 1.
Bijwerkingen die werden gemeld tijdens klinische onderzoeken of na het in de handel brengen Ge
van Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine Systeem/ orgaanklassen Infecties en parasitaire aandoeningen
Bijwerkingen
Zeer vaak:
Vaak:
Zelden:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Faryngitis*, virale infectie* Bronchitis, sinusitis, herpes simplex (resistentie), rinitis Pneumonie§
Zeer vaak:
Leukopenie
226
Vaak:
Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Zeer zelden:
Niet bekend:
Immuunsysteemaandoeningen§
Aplastische anemie Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
Zeer zelden:
Niet bekend:
Sarcoïdose, verergering van sarcoïdose Systemische lupus erythematosus, vasculitis, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), syndroom van Vogt-Koyanagi-
rd Harada, acute overgevoeligheidsreacties met inbegrip van urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie§
ee Endocriene aandoeningen Vaak:
Hypothyroïdie§, hyperthyroïdie§ Zeer zelden:
Diabetes, verergerde diabetes
r ist Voedings- en stofwisselingsstoornissen Zeer vaak:
Vaak:
Anorexie Hypocalciëmie, dehydratie, hyperurikemie, dorst
reg Zeer zelden:
Psychische aandoeningen§
Hyperglykemie, hypertriglyceridemie§, verhoogde eetlust
Zeer vaak:
Depressie, slapeloosheid, angst, emotionele labiliteit*,
ge agitatie, nervositeit Vaak:
Verwardheid, slaapstoornis, verminderd libido Zelden:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Zenuwstelselaandoeningen§
Zelfmoordgedachten Zelfmoord, poging tot zelfmoord, agressief gedrag (soms er gericht op anderen), psychose met inbegrip van hallucinaties Verandering van de psychische toestand§ ng
Zeer vaak:
Duizeligheid, hoofdpijn, verminderde concentratie, droge
t la
mond Vaak:
Tremor, paresthesie, hypo-esthesie, migraine, flush, slaperigheid, smaakverandering nie
Zeer zelden:
Cerebrovasculaire hemorragie, cerebrovasculaire ischemie, convulsies, verminderd bewustzijn, encefalopathie, neuropathie, polyneuropathie
Niet bekend:
el
Mononeuropathieën, coma§
Oogaandoeningen Zeer vaak:
idd
Troebel zicht
Vaak:
Conjunctivitis, abnormaal zicht, traanklierafwijking, pijn in het oog Zelden:
sm
Retinale bloedingen§, retinopathieën (met inbegrip van
maculair oedeem), obstructie van de retinale arterie of ader§, neuritis optica, papiloedeem, verlies van gezichtsscherpte of gezichtsveld, wattenachtige vlekken op de retina§ Evenwichtsorgaan- en e
ooraandoeningen ne
Vaak:
Vertigo, tinnitus Zeer zelden:
Hartaandoeningen Ge
Gehoorverlies, gehoorstoornis
Vaak:
Palpitaties, tachycardie Zelden:
Zeer zelden:
Niet bekend:
Bloedvataandoeningen
Cardiomyopathie Myocardinfarct, cardiale ischemie Aritmie
Vaak:
Zeer zelden:
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
Hypertensie Perifere ischemie, hypotensie§
mediastinumaandoeningen
227
Zeer vaak:
Vaak:
Dyspnoe*, hoesten* Epistaxis, ademhalingsstoornis, nasale congestie, rinorroe, droge hoest
Zeer zelden:
Maagdarmstelselaandoeningen
Longinfiltraten§, pneumonitis§
Zeer vaak:
Nausea/ braken, abdominale pijn, diarree, stomatitis, dyspepsie
rd Vaak:
Ulceratieve stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant, glossitis, gingivitis, constipatie, dunne stoelgang
ee Zeer zelden:
Pancreatitis, ischemische colitis, ulceratieve colitis, bloedend tandvlees
Niet bekend:
Periodontale aandoening NOS, tandaandoening NOS§
r ist Lever- en galaandoeningen Vaak:
Hepatomegalie Zeer zelden:
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop)
reg Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Alopecie, pruritus*, droge huid*, rash*, toegenomen transpiratie Psoriasis (nieuw of verergerd)§, maculo-papuleuze rash,
ge Vaak: erythemateuze rash, eczeem, erytheem, huidaandoening Zeer zelden:
Skeletspierstelsel- en
Syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale necrolyse, multiform erytheem
bindweefselaandoeningen
er ng
Zeer vaak:
Vaak:
Zeer zelden:
Myalgie, artralgie, pijn van het skeletspierstelsel Artritis Rabdomyolyse, myositis, beenkrampen, rugpijn
t la
Nier- en urinewegaandoeningen Vaak:
Frequent urineren Zeer zelden:
nie
Nierfalen, nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Vaak:
Amenorroe, pijnlijke borsten, dysmenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening el
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen idd
Zeer vaak:
sm
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats*, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, asthenie, prikkelbaarheid, pijn op de borst,
malaise Vaak:
Pijn op de injectieplaats Zeer zelden:
Onderzoeken e
Necrose op de injectieplaats, faciaal oedeem
Zeer vaak: ne
Gewichtsverlies
*Deze bijwerkingen kwamen slechts vaak voor met Viraferon alleen § Zie rubriek 4.4 Ge
Deze bijwerkingen werden eveneens gerapporteerd wanneer Viraferon alleen werd gebruikt.
Cardiovasculaire bijwerkingen, in het bijzonder aritmie, bleken vooral verband te houden met bestaande cardiovasculaire ziekten en voorafgaande cardiotoxische therapie (zie rubriek 4.4).
Cardiomyopathie, die reversibel kan zijn na stopzetting van interferon-alfa, werd zelden gemeld bij patiënten zonder voorgeschiedenis van hartziekten (zie rubriek 4.4).
228 Tijdens de behandeling met alfa-interferonen werd een grote verscheidenheid aan auto-immuunziekten en immuungemedieerde stoornissen gemeld, waaronder schildklierstoornissen, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (nieuw of verergerd), idiopathische en trombotische trombocytopenische purpura, vasculitis, neuropathieën met inbegrip van mononeuropathieën (zie ook rubriek 4.4).
De klinisch significante laboratoriumafwijkingen, die het frequentst zijn bij doses hoger dan 10 miljoen IE per dag, omvatten een verminderd aantal granulocyten en leukocyten; een
rd vermindering van het hemoglobinegehalte en bloedplaatjestelling; een verhoogde concentratie van alkalische fosfatase, LDH, serumcreatinine en serumureumstikstof.
Bij enkele personen zonder hepatitis
ee en ook bij enkele patiënten met chronische hepatitis B gecombineerd met klaring van virale DNAp werd een verhoogde serumconcentratie van ALT/ AST (SGPT/ SGOT) vastgesteld.
r ist Pediatrische populatie
Kinderen en adolescenten – Chronische hepatitis C
reg In klinische onderzoeken met 118 kinderen of adolescenten tussen 3 en 16 jaar heeft 6% de behandeling beëindigd omwille van bijwerkingen.
Over het algemeen was het bijwerkingenprofiel bij de beperkte pediatrische populatie dezelfde als die werd waargenomen bij volwassenen, hoewel er bij pediatrische patiënten een specifieke bezorgdheid is over de groeivermindering aangezien een daling
ge in lengte (gemiddelde percentiele daling van de groeisnelheid met 9%) en gewicht (gemiddelde percentiele daling van 13%) werd waargenomen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4).
Zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging werden bovendien vaker gemeld dan bij volwassen patiënten
er (2,4% versus 1%) tijdens de behandeling en tijdens de follow-upperiode van 6 maanden na de behandeling.
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere ng psychiatrische bijwerkingen (bijv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4).
Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten. t la
Dosisaanpassingen waren vereist bij 30% van de patiënten, het vaakst in geval van anemie en neutropenie. nie
De bijwerkingen weergegeven in Tabel 2 zijn gebaseerd op de ervaring die is opgedaan tijdens klinische studies bij pediatrische patiënten.
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar el
afnemende ernst. idd
Tabel 2
Bijwerkingen die zeer vaak en vaak werden gemeld tijdens klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten Zeer vaak (≥ 1/ 10) - Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10) sm
Systeem/ orgaanklassen Infecties en parasitaire aandoeningen
Bijwerkingen
Zeer vaak:
Vaak: e
Virale infectie, faryngitis Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis
media, tandabces, herpes simplex, urineweginfectie, ne
vaginitis, gastro-enteritis Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten Ge
en poliepen) Vaak:
Neoplasma (niet-gespecifieerd) Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
Endocriene aandoeningen
Anemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie
Zeer vaak:
Vaak:
Hypothyroïdie§ Hyperthyroïdie§, virilisatie
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
229
Zeer vaak:
Vaak:
Psychische stoornissen§
Anorexie Hypertriglyceridemie§, hyperurikemie, verhoogde eetlust
Zeer vaak:
Vaak:
Depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid Zelfmoordgedachten, agressief gedrag, verwardheid, gedragsstoornis, agitatie, slaapwandelen, angst, nervositeit,
rd slaapstoornis, abnormaal dromen, apathie Zenuwstelselaandoeningen§
ee Zeer vaak:
Vaak:
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypo-esthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid
r ist Oogaandoeningen Vaak:
Conjunctivitis, pijn in het oog, abnormaal zicht, traanklierafwijking
reg Bloedvataandoeningen Vaak:
Ziekte van Raynaud, flush, bleekheid Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
ge mediastinumaandoeningen Vaak:
Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoesten, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Vaak: er Diarree, braken, nausea, abdominale pijn Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn ng in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro- oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, t la
tandaandoening Lever- en galaandoeningen Vaak:
Abnormale leverfunctie nie
Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Vaak:
el
Alopecia, rash Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring,
pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie idd
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
sm
Artralgie, myalgie, pijn van het skeletspierstelsel
Nier- en urinewegaandoeningen Vaak:
Enurese, mictiestoornis, urine-incontinentie Voortplantingsstelsel- en e
borstaandoeningen Vaak:
Vrouwelijk: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, ne
vaginale aandoening Mannelijk: pijn aan de teelballen Algemene aandoeningen en Ge
toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Inflammatie op de injectieplaats, reactie op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts§, griepachtige symptomen§, malaise, prikkelbaarheid
Vaak:
Onderzoeken
Pijn op de borst, asthenie, oedeem, pijn op de injectieplaats
Zeer vaak:
Daling in groeisnelheid (lage lengte en/ of laag gewicht voor de leeftijd)§
Letsels en intoxicaties
230
Vaak: § Zie rubriek 4.4
Gescheurde huid
4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd die tot acute klinische manifestaties heeft geleid.
Echter, zoals gebruikelijk bij elke farmacologisch werkzame stof, wordt het aanbevolen een
rd symptomatische behandeling in te stellen met frequente controle van de vitale tekenen en nauwlettende observatie van de patiënt.
ee 5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
r ist 5.1 Farmacodynamische eigenschappen
reg Farmacotherapeutische categorie:
Immunostimulerende stoffen, cytokines en immunomodulerende stoffen, interferonen, interferon-alfa-2b, ATC-code:
L03A B05
ge Viraferon is een steriel, stabiel preparaat van hoog gezuiverd interferon-alfa-2b dat bereid wordt door recombinant-DNA-technieken.
Recombinant interferon-alfa-2b is een wateroplosbaar eiwit met een relatieve molecuulmassa van ongeveer 19.300 dalton.
Het wordt verkregen uit een kloon van E. coli dat een genetisch geproduceerd plasmide bevat, gekruist met een interferon-alfa-2b-gen van menselijke leukocyten. er ng De activiteit van Viraferon wordt uitgedrukt in IE, 1 mg recombinant interferon-alfa-2b-proteïne stemt overeen met 2,6 x 108 IE.
De Internationale Eenheden worden bepaald door vergelijking van de activiteit van recombinant interferon-alfa-2b met de activiteit van een internationaal referentiepreparaat van t la
humaan leukocyteninterferon, vastgelegd door de Wereldgezondheidsorganisatie.
Interferonen zijn een familie van kleine eiwitmoleculen met een relatieve molecuulmassa van nie
ongeveer 15.000 tot 21.000 dalton.
Ze worden geproduceerd en afgescheiden door cellen, als reactie op virale infecties of diverse synthetische en biologische inductoren.
Momenteel worden drie belangrijke klassen geïdentificeerd: alfa, bèta en gamma.
Deze drie categorieën zijn zelf niet homogeen en kunnen diverse moleculaire varianten van interferon omvatten.
Er zijn meer dan 14 genetisch verschillende el
soorten van humane alfa-interferonen bekend.
Viraferon werd als recombinant interferon-alfa-2b geclassificeerd. idd
Interferonen oefenen hun cellulaire activiteiten uit door binding met specifieke receptoren op de celmembraan.
Humane interferonreceptoren geïsoleerd uit humane lymfoblastoïde (Daudi-) cellen, blijken zeer asymmetrische eiwitten te zijn.
Ze zijn selectief voor humane interferonen, maar niet voor sm
interferonen van muizen, wat op soortspecificiteit wijst.
Onderzoeken met andere interferonen hebben soortspecificiteit aangetoond.
Echter, sommige apensoorten, zoals resusapen, zijn gevoelig voor farmacodynamische stimulatie na blootstelling aan humane type-1-interferonen. e ne
Uit de resultaten van diverse onderzoeken blijkt dat interferon eenmaal gebonden aan het celmembraan, een complexe reeks intracellulaire reacties op gang brengt, waaronder de inductie van bepaalde enzymen.
Men neemt aan dat dit proces, althans gedeeltelijk, aan de basis ligt van diverse cellulaire reacties op Ge
interferon, waaronder inhibitie van virusreplicatie in met een virus geïnfecteerde cellen, onderdrukking van celproliferatie en een aantal immunomodulerende activiteiten, zoals verhoging van de fagocytose door macrofagen en toename van de specifieke cytotoxiciteit van lymfocyten voor targetcellen.
Sommige of al deze activiteiten kunnen bijdragen tot de therapeutische effecten van interferon.
Uit onderzoeken waarbij zowel dierlijke en menselijke celculturen alsook menselijke tumorxenotransplantaties bij dieren werden gebruikt, blijkt dat recombinant interferon-alfa-2b proliferatie tegengaat.
In vitro blijkt het een aanzienlijke immunomodulerende werking te hebben.
231 Recombinant interferon-alfa-2b inhibeert de virusreplicatie zowel in vitro als in vivo.
Hoewel de exacte antivirale werking niet bekend is, blijkt interferon-alfa-2b het metabolisme van de gastcel te wijzigen.
Daardoor wordt virusreplicatie geïnhibeerd.
Indien replicatie toch voorkomt, kunnen de nieuwe virusdeeltjes de cel niet verlaten.
Chronische hepatitis B:
Actuele klinische ervaring met patiënten die interferon-alfa-2b gedurende 4 tot 6 maanden gebruiken, toont aan dat de behandeling klaring van het HBV-DNA in het serum tot resultaat kan hebben.
Een
rd verbetering in de leverhistologie werd waargenomen.
Bij volwassen patiënten met verlies van HBeAg en HBV-DNA werd een aanzienlijke daling in het ziektecijfer en het sterftecijfer vastgesteld.
ee Interferon-alfa-2b (6 MIE/ m2 driemaal per week gedurende 6 maanden) werd toegediend aan kinderen met actieve chronische hepatitis B.
Vanwege een methodologisch probleem kon de werkzaamheid niet
r aangetoond worden.
Bovendien groeiden kinderen behandeld met interferon-alfa-2b minder snel en
ist werden er enkele gevallen van depressie vastgesteld.
reg Chronische hepatitis C:
Bij volwassen patiënten die interferon in combinatie met ribavirine kregen, bedroeg de verkregen aanhoudende-responsratio 47%.
Een betere werkzaamheid werd aangetoond met de combinatie van gepegyleerd interferon met ribavirine (een aanhoudende-responsratio van 61% werd bereikt in een studie
ge uitgevoerd bij niet eerder behandelde patiënten met een dosis ribavirine van 10,6 mg/ kg, p < 0,01).
Volwassen patiënten:
Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine werd onderzocht
er in 4 gerandomiseerde Fase III klinische onderzoeken bij 2.552 patiënten met chronische hepatitis C die niet eerder met interferon behandeld werden.
De onderzoeken vergeleken de werkzaamheid van ng Viraferon wanneer het alleen gebruikt werd of in combinatie met ribavirine.
De werkzaamheid werd gedefinieerd als aanhoudende virologische respons, 6 maanden na het einde van de behandeling.
Patiënten, geselecteerd voor deze onderzoeken, hadden chronische hepatitis C, vastgesteld door een t la
positieve HCV-RNA-polymerasekettingreactietest (PCR) (> 100 kopieën/ ml), een leverbiopsie consistent met een histologische diagnose van chronische hepatitis met geen andere oorzaak van de chronische hepatitis, en een abnormale ALT-spiegel in het serum. nie
Een dosis van 3 MIE Viraferon werd driemaal per week alleen of in combinatie met ribavirine toegediend.
De meerderheid van de patiënten in deze klinische onderzoeken werd één jaar behandeld.
Alle patiënten werden nog 6 maanden na het einde van de behandeling gevolgd om de aanhoudende el
virologische respons te bepalen.
Tabel 3 geeft (uit twee onderzoeken) de ratio's voor de aanhoudende virologische respons van behandelingsgroepen die één jaar behandeld werden met Viraferon alleen of idd
in combinatie met ribavirine weer.
Gelijktijdige toediening van Viraferon en ribavirine verdubbelde minstens de werkzaamheid van Viraferon voor de behandeling van chronische hepatitis C bij niet eerder behandelde patiënten.
Het sm
HCV-genotype en de uitgangswaarde van de virusbelasting zijn prognostische factoren waarvan bekend is dat ze de responsratio's beïnvloeden.
De verhoogde responsratio voor de combinatie van Viraferon + ribavirine, in vergelijking met Viraferon alleen, houdt aan in alle subgroepen.
Het e
relatieve voordeel van de combinatietherapie met Viraferon + ribavirine is bijzonder significant in de ne
subgroep van patiënten die het moeilijkst te behandelen is (genotype 1 en hoge virusbelasting) (Tabel 3).
Ge
De responsratio's in deze onderzoeken verhoogden in geval van therapietrouw.
Ongeacht het genotype hadden de patiënten die Viraferon in combinatie met ribavirine kregen en ≥ 80% van hun behandeling kregen een hogere aanhoudende respons 6 maanden na 1 jaar behandeling dan degenen die < 80% van hun behandeling kregen (56% versus 32% in onderzoek C/ I98-580).
Tabel 3
Ratio's voor de aanhoudende virologische respons met Viraferon + ribavirine (één jaar behandeling) volgens genotype en virale belasting
232 HCV-genotype
I
I/ R
I/ R
N=503
N=505
N=505
C95-132/ I95-143 C95-132/ I95-143
C/ I98-580
Alle genotypes
16% 41%
47%
rd Genotype 1
9%
29%
33%
Genotype 1
ee ≤ 2 miljoen kopieën/ ml
25%
33%
45%
r Genotype 1
ist > 2 miljoen kopieën/ ml
3%
27%
29%
reg Genotype 2/ 3
31%
65%
79%
I Viraferon (3 MIE driemaal
per week)
ge I/ R Viraferon (3 MIE driemaal per week) + ribavirine (1.000/ 1.200 mg/ dag)
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn Er zijn twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HIV en HCV besmet zijn. er In totaal, in beide onderzoeken, vertoonden patiënten die Viraferon plus ribavirine kregen minder vaak respons dan patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b met ribavirine kregen.
De respons op de ng behandeling in beide onderzoeken wordt weergegeven in Tabel 4.
Onderzoek 1 (RIBAVIC; P01017) was een gerandomiseerd, multicenteronderzoek waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De t la
patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (1,5 µg/ kg/ week) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg of een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800 mg/ dag) kreeg gedurende 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden.
Onderzoek 2 nie
(P02080) was een gerandomiseerd, single-centeronderzoek waarin 95 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die gepegyleerd interferon-alfa-2b (100 of 150 µg/ week op basis van gewicht) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg of el
een groep die Viraferon (3 MIE TIW) plus ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) kreeg.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-upperiode van 6 maanden, behalve voor idd
patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-upperiode van 6 maanden. sm
Tabel 4
e
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype na Viraferon in combinatie met ribavirine versus gepegyleerd interferon-alfa-2b in combinatie met ribavirine bij patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn
ne
Onderzoek 11
Onderzoek 22
gepegyleerd
gepegyleerd
interferon-
Ge
interferon-
alfa-2b (100
alfa-2b
of
Viraferon
(1,5 µg/ kg/
Viraferon
150c µg/ week) (3 MIU TIW)
week) +
(3
MIU TIW) +
p-
+ ribavirine + ribavirine
ribavirine ribavirine (800 mg) (800 mg)
waar- dea
(800- (800-
p-waar-
1.200 mg) d
1.200 mg)
d
deb
Alle Genotype 1, 4
27% (56/ 205) 20% (41/ 205) 0,047 44% (23/ 52) 17% (21/ 125) 6% (8/ 129) 0,006 38% (12/ 32)
21% (9/ 43) 7% (2/ 27)
0,017 0,007
233
Genotype 2, 3
44% (35/ 80)
43% (33/ 76)
0,88
53% (10/ 19)
47% (7/ 15)
0,730
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = driemaal per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel chi-kwadraat test. b: p-waarde op basis van de chi-kwadraat test. c: patiënten < 75 kg kregen 100 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 µg/ week gepegyleerd interferon-alfa-2b.
rd d: ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60- 75 kg en 1 .200 mg voor patiënten > 75 kg.
ee 1 Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
JAMA 2004; 292(23):
2839-2848.
2 Laguno M, Murillas J, Blanco J. L et al.
AIDS 2004; 18(13):
F27-F36.
r Recidiverende patiënten:
Een totaal van 345 patiënten die een recidief doormaakten met interferon-
ist alfa, werden in twee klinische onderzoeken behandeld met Viraferon alleen of in combinatie met ribavirine.
De toevoeging van ribavirine aan Viraferon vertienvoudigde bij deze patiënten de werkzaamheid van Viraferon alleen voor de behandeling van chronische hepatitis C (48,6% versus
reg 4,7%).
De verhoogde werkzaamheid omvatte verlies van HCV in het serum (< 100 kopieën/ ml door PCR), verbetering van de hepatische inflammatie en normalisatie van de ALT-spiegel en bleef aanhouden bij de bepaling 6 maanden na het einde van de behandeling.
ge Gegevens over werkzaamheid op lange termijn In een brede studie werden 1.071 patiënten betrokken na behandeling tijdens een voorafgaande studie met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b of niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b/ ribavirine om de er duurzaamheid van de aanhoudende virologische respons te evalueren en de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten te beoordelen.
462 patiënten vervolledigden ten minste 5 jaar ng langetermijn follow-up en slechts 12 aanhoudende responders van de 492 recidiveerden tijdens deze studie.
De Kaplan-Meier schatting voor constante aanhoudende respons over 5 jaar voor alle patiënten is t la
97% met een 95% betrouwbaarheidsinterval van [95%, 99%].
SVR na behandeling van chronische HCV met niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder ribavirine) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en nie
klinische 'genezing 'van chronische HCV.
Nochtans sluit dit het voorkomen van hepatische effecten bij patiënten met cirrose (waaronder levercarcinoom) niet uit.
Klinische onderzoeken bij pediatrische patiënten met chronische hepatitis C: el
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en detecteerbaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op idd
onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week toegediend in combinatie met 15 mg/ kg ribavirine per dag gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-upperiode van zes maanden na behandeling.
In totaal waren sm
118 patiënten betrokken:
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1, 64% ≤ 12 jaar.
De betrokken populatie bestond hoofdzakelijk uit kinderen met milde tot matige hepatitis C.
Aanhoudende virologische responsratio’ s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij e
volwassenen.
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/ risico van de combinatie ribavirine en ne
interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8).
Studieresultaten worden samengevat in Tabel 5.
Ge
Tabel 5
Virologische respons: niet eerder behandelde pediatrische patiënten 3 MIE/ m2 Viraferon driemaal per week + ribavirine 15 mg/ kg/ dag
Totale Respons1 (n=118)
54 (46 %)*
234 Genotype 1 (n=92)
33 (36 %)*
Genotype 2/ 3/ 4 (n=26) *Aantal (%) patiënten
21 (81 %)*
1. Gedefinieerd als HCV-RNA lager dan de detectielimiet door middel van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test op het einde van de behandeling en tijdens de follow-upperiode
rd 5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetiek van Viraferon werd bestudeerd bij gezonde vrijwilligers, na toediening van een
ee enkelvoudige dosis van 5 miljoen IE/ m² en 10 miljoen IE subcutaan, 5 miljoen IE/ m² intramusculair en intraveneus als infuus over een periode van 30 minuten.
De gemiddelde serumconcentratie van interferon
r was vergelijkbaar na subcutane en intramusculaire injectie.
Cmax werd 3 tot 12 uur na de laagste dosis
ist vastgesteld en 6 tot 8 uur na de hoogste dosis.
De eliminatiehalfwaardetijden van interferoninjecties bedroegen ongeveer twee tot drie uur respectievelijk zes tot zeven uur.
16 uur en 24 uur na injectie respectievelijk, lagen de serumconcentraties beneden de detectiegrens.
De biologische beschikbaarheid
reg bedroeg meer dan 100% zowel na subcutane als intramusculaire toediening.
Na intraveneuze toediening bereikte de serumconcentratie van interferon een maximum
ge (135 tot 273 IE/ ml) aan het einde van het infuus.
Daarna verminderde de concentratie iets sneller dan bij subcutane of intramusculaire toediening van het geneesmiddel en daalde vier uur na het infuus tot onder de detectiegrens.
De eliminatiehalfwaardetijd bedroeg ongeveer 2 uur.
er De urinespiegels van interferon bleven bij elk van de drie toedieningswegen onder de detectiegrens. ng Kinderen en adolescenten:
De farmacokinetische eigenschappen na herhaalde dosering voor Viraferon injectie en ribavirine capsules bij kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C tussen 5 en 16 jaar worden samengevat in Tabel 6.
De farmacokinetische eigenschappen voor Viraferon en t la
ribavirine (dosis-genormaliseerd) zijn bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Tabel 6.
Gemiddelde (% VC) farmacokinetische parameters na herhaalde dosering voor Viraferon nie
en ribavirine wanneer toegediend aan kinderen en adolescenten met chronische hepatitis C
Parameter
Ribavirine
Viraferon
el
15
mg/ kg/ dag in
3 MIE/ m2
driemaal per week
idd
2 afzonderlijke doses (n = 17)
(n = 54)
Tmax (uur)
1,9 (83)
5,9 (36)
Cmax (ng/ ml)
3.275 (25)
51 (48)
AUC*
sm
29.774 (26)
622 (48)
Schijnbare klaring l/ uur/ kg
0,27 (27)
Niet uitgevoerd
*AUC12 [oppervlakte onder de curve] (ng. uur/ ml) voor ribavirine; AUC0-24 (IE. uur/ ml) voor Viraferon
Interferonneutraliserende factoren werden onderzocht aan de hand van serummonsters van patiënten die e
Viraferon kregen toegediend in klinische onderzoeken uitgevoerd door Schering-Plough. ne
Interferonneutraliserende factoren zijn antilichamen die de antivirale activiteit van interferon neutraliseren.
De klinische incidentie van neutraliserende factoren bij systemisch behandelde kanker- en chronische hepatitispatiënten bedroeg respectievelijk 2,9 en 6,2%.
De detecteerbare titers waren in Ge
nagenoeg alle gevallen laag en konden niet consequent worden toegeschreven aan een verminderde respons of andere auto-immuunverschijnselen.
Bij patiënten met hepatitis werd geen verlies van activiteit vastgesteld, waarschijnlijk vanwege de lage concentraties.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Hoewel algemeen aangenomen wordt dat interferon soortspecifiek is, werden toxicologische onderzoeken uitgevoerd bij dieren.
Injecties van menselijk recombinant interferon-alfa-2b gedurende
235 maximaal drie maanden brachten geen toxische eigenschappen bij muizen, ratten en konijnen aan het licht.
Cynomolgusapen die dagelijks een dosis van 20 x 106 IE/ kg/ dag toegediend kregen gedurende 3 maanden, vertoonden geen opvallende toxiciteit.
Toxiciteit werd aangetoond bij apen die 100 x 106 IE/ kg/ dag gedurende 3 maanden toegediend kregen.
Er werden afwijkingen in de menstruatiecyclus vastgesteld bij gebruik van interferon in onderzoeken met niet-humane primaten (zie rubriek 4.4).
rd De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren geven aan dat recombinant interferon-alfa-2b geen teratogeen effect heeft bij ratten of konijnen.
Er werd ook geen ongunstig effect op de zwangerschap, de
ee ontwikkeling van de foetus of het voortplantingsvermogen van de nakomelingen van behandelde ratten vastgesteld.
Interferon-alfa-2b vertoonde vruchtafdrijvende effecten in Macaca mulatta (resusapen) met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2.
Abortus werd
r in alle dosisgroepen waargenomen (7,5 miljoen, 15 miljoen en 30 miljoen IE/ kg), en was statistisch
ist significant versus controle in groepen met matige en hoge dosis (overeenkomend met 90 en 180 keer de intramusculaire of subcutane aanbevolen dosis van 2 miljoen IE/ m2).
Van hoge doses van de andere
reg vormen van interferon-alfa en -bèta is het echter bekend dat ze dosisafhankelijke anovulatoire en vruchtafdrijvende effecten hebben bij resusapen.
Mutageniteitsonderzoeken met interferon-alfa-2b brachten geen bijwerkingen aan het licht.
ge Er werden geen studies uitgevoerd bij jonge dieren om de effecten van de behandeling met interferon- alfa-2b op de groei, de ontwikkeling, de seksuele ontwikkeling en het gedrag te onderzoeken (zie
er rubriek 4.4 en de samenvatting van de productkenmerken van Rebetol als Viraferon in combinatie met ribavirine moet worden toegediend). ng 6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS t la
6.1 Lijst van hulpstoffen nie
Watervrij dinatriumfosfaat, Natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, Dinatriumedetaat, Natriumchloride, el
Metacresol, Polysorbaat 80, idd
Water voor injecties q. s.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid sm
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6. e
6.3 Houdbaarheid ne
15 maanden Ge
Chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik werd aangetoond gedurende 27 dagen bij 2 °C - 8 °C.
Microbiologisch gezien, eenmaal geopend, moet het product bewaard worden voor maximum 27 dagen bij 2 °C -8 °C.
Andere tijdsduur en omstandigheden zijn voor de verantwoordelijkheid van de gebruiker.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
236 6.5 Aard en inhoud van de verpakking
1,2 ml oplossing (overeenkomend met 60 MIE) in een pen die bestaat uit een patroon (type I glas).
De patroon is aan de ene zijde afgesloten met een dopje (aluminium) met een folie (bromobutylrubber) en aan de andere zijde met een zuiger (bromobutylrubber) met 12 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes.
Verpakkingsgrootten van 1, 2 of 8.
rd Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
ee De pen is ontworpen om een inhoud van 60 miljoen IE te leveren in doses gaande van 5 tot 20 miljoen IE.
De pen zal een maximale hoeveelheid van 12 doses van 5 miljoen IE leveren over een periode van niet meer dan 4 weken.
r ist 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
reg Niet alle doseringsvormen en sterktes zijn geschikt voor bepaalde indicaties.
Zorg ervoor dat u een geschikte doseringsvorm en sterkte kiest.
Viraferon, oplossing voor injectie, multi-dosis pen wordt subcutaan geïnjecteerd na bevestiging van
ge een injectienaald en het draaien van de voorgeschreven dosis.
Haal de pen ongeveer 30 minuten vóór toediening uit de koelkast om de injecteerbare oplossing op kamertemperatuur te laten komen (niet meer dan 25 °C). er ng Gedetailleerde instructies voor subcutaan gebruik van het product worden bij de bijsluiter geleverd (zie “ Hoe Viraferon zelf toe te dienen”). t la
Elke pen is bedoeld voor een maximale gebruiksperiode van vier weken en moet dan worden weggegooid.
Een nieuwe injectienaald moet worden gebruikt voor iedere dosis.
Na ieder gebruik moet de injectienaald veilig worden weggegooid en de pen moet onmiddellijk worden teruggeplaatst in de nie
koelkast.
Een maximum van 48 uur (twee dagen) blootstelling aan 25 °C wordt toegestaan gedurende de periode van vier weken om toevallige vertragingen bij het terugleggen van de pen in de koelkast te dekken.
Er worden voldoende naalden en reinigingsdoekjes meegeleverd om de Viraferon pen te kunnen el
gebruiken om de kleinste meetbare doses toe te dienen.
Leg de patiënt uit dat alle naalden en reinigingsdoekjes die overblijven nadat de laatste dosis in de pen is toegediend, op geschikte wijze en idd
veilig moeten worden weggegooid.
Zoals alle parenterale geneesmiddelen moet Viraferon, oplossing voor injectie, vóór de toediening visueel geïnspecteerd worden op de aanwezigheid van partikels en verkleuring.
De oplossing moet sm
helder en kleurloos zijn. e
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN ne
SP Europe Stallestraat 73 Ge
B-1180 Brussel België
8.
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 99/ 128/ 035 EU/ 1/ 99/ 128/ 036 EU/ 1/ 99/ 128/ 037 237 9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste vergunning:
9 maart 2000 Datum van laatste hernieuwing:
23 mei 2005
rd 10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
ee Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/
r ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
238 rd ee r ist reg ge BIJLAGE II er ng A.
FABRIKANT VAN HET BIOLOGISCH WERKZAAM BESTANDDEEL EN HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR t la
VRIJGIFTE
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING nie
VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN el idd e sm ne Ge
239 A.
FABRIKANT VAN HET BIOLOGISCH WERKZAAM BESTANDDEEL EN HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikant van het biologisch werkzame bestanddeel
SP (Brinny) Company Innishannon, County Cork
rd Ierland
ee Naam en adres van de fabrikant verantwoordelijk voor vrijgifte
SP Labo N. V.
r ist Industriepark 30 B-2220 Heist-op-den-Berg België
reg B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
ge • VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN OPGELEGD AAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN TEN AANZIEN VAN DE AFLEVERING EN HET GEBRUIK er ng Aan beperkt medisch voorschrift onderworpen geneesmiddel (Zie bijlage I: samenvatting van de productkenmerken, rubriek 4.2). t la
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL nie
Niet van toepassing. el idd
Ge
ne
e
sm
240 rd ee r ist reg ge er BIJLAGE III ng ETIKETTERING EN BIJSLUITER t la nie el idd sme ne Ge
241 Ge ne esm idd el nie
242 t la
ng
A.
ETIKETTERING
er ge reg ist GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
r
ee rd
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
rd Viraferon 1 miljoen IE/ ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie interferon-alfa-2b
ee 2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDE(E)L(EN)
r ist Eén injectieflacon met poeder bevat 1 miljoen IE interferon-alfa-2b en levert 1 miljoen IE per ml interferon-alfa-2b af wanneer opgelost zoals aanbevolen.
reg 3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
ge Hulpstoffen: glycine, watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaat monohydraat en humaan albumineoplossing Eén ampul met oplosmiddel bevat 1 ml water voor injecties.
er ng 4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
1 miljoen IE/ ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie t la
1 injectieflacon met poeder, 1 ampul met oplosmiddel, 1 injectiespuit, 2 injectienaalden en 1 reinigingsdoekje nie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik el
Voor gebruik de bijsluiter lezen. idd
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN sm
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. e
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG ne Ge
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP Na bereiding, gebruik de bereide oplossing onmiddellijk of binnen 24 uur wanneer bewaard in een koelkast bij 2°C - 8°C.
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
243 Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
rd Na het opzuigen van de dosis moet de overblijvende oplossing weggegooid worden.
ee 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
r HANDEL BRENGEN
ist SP Europe, Stallestraat 73, B-1180 Brussel, België
reg 12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
ge EU/ 1/ 99/ 128/ 001
13.
PARTIJNUMMER er ng Charge t la
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift. nie
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK el
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE idd
Viraferon 1 MIE poeder
Ge
ne
e
sm
244 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket injectieflacon
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Viraferon 1 miljoen IE/ ml poeder voor injectie interferon-alfa-2b
ee SC/ IV
r ist 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
reg Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
ge EXP
4.
PARTIJNUMMER
ng
er
Charge t la
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID nie
1 miljoen IE/ ml
6.
OVERIGE el idd
Ge
ne
e
sm
245 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
rd Viraferon 3 miljoen IE/ ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie interferon-alfa-2b
ee 2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDE(E)L(EN)
r ist Eén injectieflacon met poeder bevat 3 miljoen IE interferon-alfa-2b en levert 3 miljoen IE per ml interferon-alfa-2b af wanneer opgelost zoals aanbevolen.
reg 3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
ge Hulpstoffen: glycine, watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat en humaan albumineoplossing Eén ampul met oplosmiddel bevat 1 ml water voor injecties.
er ng 4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
3 miljoen IE/ ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie t la
1 injectieflacon met poeder, 1 ampul met oplosmiddel, 1 injectiespuit, 2 injectienaalden en 1 reinigingsdoekje 6 injectieflacons met poeder en 6 ampullen met oplosmiddel nie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN) el
Subcutaan gebruik Voor gebruik de bijsluiter lezen. idd
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET sm
BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. e ne
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG Ge
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP Na bereiding, gebruik de bereide oplossing onmiddellijk of binnen 24 uur wanneer bewaard in een koelkast bij 2°C - 8°C.
246 9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE
rd AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
ee Na het opzuigen van de dosis moet de overblijvende oplossing weggegooid worden.
r 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
ist HANDEL BRENGEN
reg SP Europe, Stallestraat 73, B-1180 Brussel, België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
ge EU/ 1/ 99/ 128/ 002 1 injectieflacon met poeder EU/ 1/ 99/ 128/ 003 6 injectieflacons met poeder
er ng 13.
PARTIJNUMMER
Charge t la
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING nie
Geneesmiddel op medisch voorschrift. el
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK idd
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE sm
Viraferon 3 MIE poeder e ne Ge
247 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket injectieflacon
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Viraferon 3 miljoen IE/ ml poeder voor injectie
ee interferon-alfa-2b SC/ IV
r ist 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
reg Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
ge EXP
4.
PARTIJNUMMER
ng
er
Charge t la
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID nie
3 miljoen IE/ ml
6.
OVERIGE el idd
Ge
ne
e
sm
248 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
rd Viraferon 5 miljoen IE/ ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie interferon-alfa-2b
ee 2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDE(E)L(EN)
r ist Eén injectieflacon met poeder bevat 5 miljoen IE interferon-alfa-2b en levert 5 miljoen IE per ml interferon-alfa-2b af wanneer opgelost zoals aanbevolen.
reg 3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
ge Hulpstoffen: glycine, watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat en humaan albumineoplossing Eén ampul met oplosmiddel bevat 1 ml water voor injecties.
er ng 4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
5 miljoen IE/ ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie t la
1 injectieflacon met poeder, 1 ampul met oplosmiddel, 1 injectiespuit, 2 injectienaalden en 1 reinigingsdoekje 6 injectieflacons met poeder en 6 ampullen met oplosmiddel nie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN) el
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen. idd
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET sm
BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. e ne
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG Ge
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP Na bereiding, gebruik de bereide oplossing onmiddellijk of binnen 24 uur wanneer bewaard in een koelkast bij 2°C - 8°C.
249 9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE
rd AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
ee Na het opzuigen van de dosis moet de overblijvende oplossing weggegooid worden.
r 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
ist HANDEL BRENGEN
reg SP Europe, Stallestraat 73, B-1180 Brussel, België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
ge EU/ 1/ 99/ 128/ 004 1 injectieflacon met poeder EU/ 1/ 99/ 128/ 005 6 injectieflacons met poeder
er ng 13.
PARTIJNUMMER
Charge t la
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING nie
Geneesmiddel op medisch voorschrift. el
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK idd
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE sm
Viraferon 5 MIE poeder e ne Ge
250 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket injectieflacon
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Viraferon 5 miljoen IE/ ml poeder voor injectie interferon-alfa-2b
ee SC/ IV
r ist 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
reg Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
ge EXP
4.
PARTIJNUMMER
ng
er
Charge t la
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID nie
5 miljoen IE/ ml
6.
OVERIGE el idd
Ge
ne
e
sm
251 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
rd Viraferon 10 miljoen IE/ ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie interferon-alfa-2b
ee 2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDE(E)L(EN)
r ist Eén injectieflacon met poeder bevat 10 miljoen IE interferon-alfa-2b en levert 10 miljoen IE per ml interferon-alfa-2b af wanneer opgelost zoals aanbevolen.
reg 3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
ge Hulpstoffen: glycine, watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat en humaan albumineoplossing Eén ampul met oplosmiddel bevat 1 ml water voor injecties.
er ng 4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
10 miljoen IE/ ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie t la
1 injectieflacon met poeder, 1 ampul met oplosmiddel, 1 injectiespuit, 2 injectienaalden en 1 reinigingsdoekje 6 injectieflacons met poeder en 6 ampullen met oplosmiddel nie
10 injectieflacons met poeder, 10 ampullen met oplosmiddel, 10 injectiespuiten, 20 injectienaalden en 10 reinigingsdoekjes el
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN) idd
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen. sm
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN e
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. ne Ge
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP Na bereiding, gebruik de bereide oplossing onmiddellijk of binnen 24 uur wanneer bewaard in een koelkast bij 2°C - 8°C.
252 9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN
rd NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
ee Na het opzuigen van de dosis moet de overblijvende oplossing weggegooid worden.
r ist 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
reg SP Europe, Stallestraat 73, B-1180 Brussel, België
ge 12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 99/ 128/ 006 1 injectieflacon met poeder EU/ 1/ 99/ 128/ 007 6 injectieflacons met poeder EU/ 1/ 99/ 128/ 008 10 injectieflacons met poeder 13.
PARTIJNUMMER t la
ng
er
Charge nie
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift. el idd
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK sm
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE
Viraferon 10 MIE poeder e ne Ge
253 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket injectieflacon
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Viraferon 10 miljoen IE/ ml poeder voor injectie
ee interferon-alfa-2b SC/ IV
r ist 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
reg Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
ge EXP
4.
PARTIJNUMMER
ng
er
Charge t la
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID nie
10 miljoen IE/ ml
6.
OVERIGE el idd
Ge
ne
e
sm
254 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket injectieflacon, ampul met oplosmiddel
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Oplosmiddel voor Viraferon
ee Water voor injecties
r 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
ist reg 3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
ge 4.
PARTIJNUMMER
Charge er ng 5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID t la
1 ml nie
6.
OVERIGE el idd e sm ne Ge
255 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
rd Viraferon 3 miljoen IE/ 0,5 ml oplossing voor injectie interferon-alfa-2b
ee 2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDE(E)L(EN)
r ist Eén injectieflacon bevat 3 miljoen IE interferon-alfa-2b in 0,5 ml oplossing.
reg 3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Hulpstoffen: watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, dinatriumedetaat,
ge natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD er ng 3 miljoen IE/ 0,5 ml oplossing voor injectie 1 injectieflacon voor eenmalig gebruik 1 injectieflacon voor eenmalig gebruik, 1 injectiespuit, 1 injectienaald en 1 reinigingsdoekje t la
6 injectieflacons voor eenmalig gebruik, 6 injectiespuiten, 6 injectienaalden en 6 reinigingsdoekjes 12 injectieflacons voor eenmalig gebruik, 12 injectiespuiten, 12 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes nie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN) el
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen. idd
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET sm
BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. e ne
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG Ge
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
256 Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
rd Na het opzuigen van de dosis moet de overblijvende oplossing weggegooid worden.
ee 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
r ist SP Europe, Stallestraat 73, B-1180 Brussel, België
reg 12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 99/ 128/ 009 1 injectieflacon voor eenmalig gebruik
ge EU/ 1/ 99/ 128/ 010 1 injectieflacon voor eenmalig gebruik, 1 injectiespuit, 1 injectienaald en 1 reinigingsdoekje EU/ 1/ 99/ 128/ 011 6 injectieflacons voor eenmalig gebruik
er EU/ 1/ 99/ 128/ 012 12 injectieflacons voor eenmalig gebruik ng 13.
PARTIJNUMMER t la
Charge nie
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift. el
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK idd
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE sm
Viraferon 3 MIE oplossing e ne Ge
257 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket injectieflacon
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Viraferon 3 miljoen IE/ 0,5 ml oplossing voor injectie
ee interferon-alfa-2b SC/ IV
r ist 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
reg Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
ge EXP
4.
PARTIJNUMMER
ng
er
Charge t la
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID nie
3 miljoen IE/ 0,5 ml
6.
OVERIGE el idd
Ge
ne
e
sm
258 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
rd Viraferon 5 miljoen IE/ 0,5 ml oplossing voor injectie
ee interferon-alfa-2b
r 2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDE(E)L(EN)
ist Eén injectieflacon bevat 5 miljoen IE interferon-alfa-2b in 0,5 ml oplossing.
reg 3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
ge Hulpstoffen: watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, dinatriumedetaat, natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
ng
er
5 miljoen IE/ 0,5 ml oplossing voor injectie 1 injectieflacon voor eenmalig gebruik t la
1 injectieflacon voor eenmalig gebruik, 1 injectiespuit, 1 injectienaald en 1 reinigingsdoekje 6 injectieflacons voor eenmalig gebruik, 6 injectiespuiten, 6 injectienaalden en 6 reinigingsdoekjes 12 injectieflacons voor eenmalig gebruik, 12 injectiespuiten, 12 injectienaalden nie
en 12 reinigingsdoekjes
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN) el
Subcutaan gebruik. idd
Voor gebruik de bijsluiter lezen. sm
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN e
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. ne
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG Ge
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
259 Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
rd Na het opzuigen van de dosis moet de overblijvende oplossing weggegooid worden.
ee 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
r HANDEL BRENGEN
ist SP Europe, Stallestraat 73, B-1180 Brussel, België
reg 12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
ge EU/ 1/ 99/ 128/ 013 1 injectieflacon voor eenmalig gebruik EU/ 1/ 99/ 128/ 014 1 injectieflacon voor eenmalig gebruik, 1 injectiespuit, 1 injectienaald en 1 reinigingsdoekje EU/ 1/ 99/ 128/ 015 6 injectieflacons voor eenmalig gebruik er EU/ 1/ 99/ 128/ 016 12 injectieflacons voor eenmalig gebruik ng 13.
PARTIJNUMMER t la
Charge nie
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift. el idd
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK sm
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE
Viraferon 5 MIE oplossing e ne Ge
260 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket injectieflacon
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Viraferon 5 miljoen IE/ 0,5 ml oplossing voor injectie
ee interferon-alfa-2b SC/ IV
r ist 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
reg Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
ge EXP
4.
PARTIJNUMMER
ng
er
Charge t la
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID nie
5 miljoen IE/ 0,5 ml
6.
OVERIGE el idd
Ge
ne
e
sm
261 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
rd Viraferon 10 miljoen IE/ ml oplossing voor injectie interferon-alfa-2b
ee 2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDE(E)L(EN)
r ist Eén injectieflacon bevat 10 miljoen IE interferon-alfa-2b in 1 ml oplossing.
reg 3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Hulpstoffen: watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, dinatriumedetaat,
ge natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD er ng 10 miljoen IE/ ml oplossing voor injectie 1 injectieflacon voor eenmalig gebruik 1 injectieflacon voor eenmalig gebruik, 1 injectiespuit, 1 injectienaald en 1 reinigingsdoekje t la
6 injectieflacons voor eenmalig gebruik, 6 injectiespuiten, 6 injectienaalden en 6 reinigingsdoekjes 12 injectieflacons voor eenmalig gebruik, 12 injectiespuiten, 12 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes nie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN) el
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen. idd
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET sm
BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. e ne
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG Ge
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
262 Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
rd Na het opzuigen van de dosis moet de overblijvende oplossing weggegooid worden.
ee 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
r ist SP Europe, Stallestraat 73, B-1180 Brussel, België
reg 12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 99/ 128/ 017 1 injectieflacon voor eenmalig gebruik
ge EU/ 1/ 99/ 128/ 018 1 injectieflacon voor eenmalig gebruik, 1 injectiespuit, 1 injectienaald en 1 reinigingsdoekje EU/ 1/ 99/ 128/ 019 6 injectieflacons voor eenmalig gebruik
er EU/ 1/ 99/ 128/ 020 12 injectieflacons voor eenmalig gebruik ng 13.
PARTIJNUMMER t la
Charge nie
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift. el
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK idd
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE sm
Viraferon 10 MIE oplossing e ne Ge
263 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket injectieflacon
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Viraferon 10 miljoen IE/ ml oplossing voor injectie interferon-alfa-2b
ee SC/ IV
r ist 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
reg Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
ge EXP
4.
PARTIJNUMMER
ng
er
Charge t la
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID nie
10 miljoen IE/ 1 ml
6.
OVERIGE el idd
Ge
ne
e
sm
264 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
rd Viraferon 18 miljoen IE/ 3 ml oplossing voor injectie interferon-alfa-2b
ee 2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDE(E)L(EN)
r ist Eén injectieflacon bevat 18 miljoen IE interferon-alfa-2b in 3 ml oplossing.
reg 3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Hulpstoffen: watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, dinatriumedetaat,
ge natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD er ng 18 miljoen IE/ 3 ml oplossing voor injectie 1 multi-dosis injectieflacon 1 multi-dosis injectieflacon, 6 injectiespuiten, 6 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes t la
2 multi-dosis injectieflacons 12 multi-dosis injectieflacons nie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik. el
Voor gebruik de bijsluiter lezen. idd
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN sm
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. e
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG ne Ge
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
265 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
rd 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
ee SP Europe, Stallestraat 73, B-1180 Brussel, België
r ist 12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
reg EU/ 1/ 99/ 128/ 021 1 multi-dosis injectieflacon EU/ 1/ 99/ 128/ 022 1 multi-dosis injectieflacon, 6 injectiespuiten, 6 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes EU/ 1/ 99/ 128/ 023 2 multi-dosis injectieflacons
ge EU/ 1/ 99/ 128/ 024 12 multi-dosis injectieflacons
13.
PARTIJNUMMER er ng Charge t la
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift. nie
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK el
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE idd
Viraferon 18 MIE oplossing
Ge
ne
e
sm
266 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket injectieflacon
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Viraferon 18 miljoen IE/ 3 ml oplossing voor injectie
ee interferon-alfa-2b SC/ IV
r ist 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
reg Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
ge EXP
4.
PARTIJNUMMER
ng
er
Charge t la
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID nie
18 miljoen IE/ 3 ml
6.
OVERIGE el idd
Ge
ne
e
sm
267 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
rd Viraferon 25 miljoen IE/ 2,5 ml oplossing voor injectie interferon-alfa-2b
ee 2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDE(E)L(EN)
r ist Eén injectieflacon bevat 25 miljoen IE interferon-alfa-2b in 2,5 ml oplossing.
reg 3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Hulpstoffen: watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, dinatriumedetaat,
ge natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD er ng 25 miljoen IE/ 2,5 ml oplossing voor injectie 1 multi-dosis injectieflacon 1 multi-dosis injectieflacon, 6 injectiespuiten, 6 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes t la
2 multi-dosis injectieflacons 12 multi-dosis injectieflacons nie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik. el
Voor gebruik de bijsluiter lezen. idd
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN sm
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. e
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG ne Ge
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
268 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
rd 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
ee SP Europe, Stallestraat 73, B-1180 Brussel, België
r ist 12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
reg EU/ 1/ 99/ 128/ 025 1 multi-dosis injectieflacon EU/ 1/ 99/ 128/ 026 1 multi-dosis injectieflacon, 6 injectiespuiten, 6 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes EU/ 1/ 99/ 128/ 027 2 multi-dosis injectieflacons
ge EU/ 1/ 99/ 128/ 028 12 multi-dosis injectieflacons
13.
PARTIJNUMMER er ng Charge t la
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift. nie
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK el
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE idd
Viraferon 25 MIU oplossing
Ge
ne
e
sm
269 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket injectieflacon
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Viraferon 25 miljoen IE/ 2,5 ml oplossing voor injectie
ee interferon-alfa-2b SC/ IV
r ist 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
reg Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
ge EXP
4.
PARTIJNUMMER
ng
er
Charge t la
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID nie
25 miljoen IE/ 2,5 ml
6.
OVERIGE el idd
Ge
ne
e
sm
270 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
rd Viraferon 18 miljoen IE oplossing voor injectie multi-dosis pen
ee interferon-alfa-2b
r 2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDE(E)L(EN)
ist Eén pen bevat 18 miljoen IE interferon-alfa-2b in 1,2 ml oplossing.
reg 3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
ge Hulpstoffen: watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, dinatriumedetaat, natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
ng
er
18 miljoen IE oplossing voor injectie multi-dosis pen 1 pen, 12 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes t la
2 pennen, 24 injectienaalden en 24 reinigingsdoekjes 8 pennen, 96 injectienaalden en 96 reinigingsdoekjes nie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik. el
Voor gebruik de bijsluiter lezen. idd
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN sm
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. e
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG ne Ge
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
271 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
rd 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
ee SP Europe, Stallestraat 73, B-1180 Brussel, België
r ist 12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
reg EU/ 1/ 99/ 128/ 029 1 pen EU/ 1/ 99/ 128/ 030 2 pennen EU/ 1/ 99/ 128/ 031 8 pennen
ge 13.
PARTIJNUMMER
Charge er ng 14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING t la
Geneesmiddel op medisch voorschrift. nie
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE el
Viraferon 18 MIE pen idd
Ge
ne
e
sm
272 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket pen
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Viraferon 18 miljoen IE oplossing voor injectie multi-dosis pen
ee interferon-alfa-2b Subcutaan gebruik
r ist 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
reg Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
ge EXP
4.
PARTIJNUMMER
ng
er
Charge t la
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID nie
18 miljoen IE/ pen
6.
OVERIGE el idd
Ge
ne
e
sm
273 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
rd Viraferon 30 miljoen IE oplossing voor injectie multi-dosis pen interferon-alfa-2b
ee 2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDE(E)L(EN)
r ist Eén pen bevat 30 miljoen IE interferon-alfa-2b in 1,2 ml oplossing.
reg 3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Hulpstoffen: watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, dinatriumedetaat,
ge natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD er ng 30 miljoen IE oplossing voor injectie multi-dosis pen 1 pen, 12 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes 2 pennen, 24 injectienaalden en 24 reinigingsdoekjes t la
8 pennen, 96 injectienaalden en 96 reinigingsdoekjes nie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen. el idd
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN sm
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. e
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG ne
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM Ge
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
274 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
rd HANDEL BRENGEN
ee SP Europe, Stallestraat 73, B-1180 Brussel, België
r 12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
ist EU/ 1/ 99/ 128/ 032 1 pen
reg EU/ 1/ 99/ 128/ 033 2 pennen EU/ 1/ 99/ 128/ 034 8 pennen
ge 13.
PARTIJNUMMER
Charge
er ng 14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift. t la
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK nie
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE el
Viraferon 30 MIE pen idd
Ge
ne
e
sm
275 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket pen
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Viraferon 30 miljoen IE oplossing voor injectie multi-dosis pen
ee interferon-alfa-2b Subcutaan gebruik
r ist 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
reg Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
ge EXP
4.
PARTIJNUMMER
ng
er
Charge t la
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID nie
30 miljoen IE/ pen
6.
OVERIGE el idd
Ge
ne
e
sm
276 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
rd Viraferon 60 miljoen IE oplossing voor injectie multi-dosis pen interferon-alfa-2b
ee 2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDE(E)L(EN)
r ist Eén pen bevat 60 miljoen IE interferon-alfa-2b in 1,2 ml oplossing.
reg 3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Hulpstoffen: watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat, dinatriumedetaat,
ge natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD er ng 60 miljoen IE oplossing voor injectie multi-dosis pen 1 pen, 12 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes 2 pennen, 24 injectienaalden en 24 reinigingsdoekjes t la
8 pennen, 96 injectienaalden en 96 reinigingsdoekjes nie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen. el idd
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN sm
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. e
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG ne
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM Ge
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
277 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
rd HANDEL BRENGEN
ee SP Europe, Stallestraat 73, B-1180 Brussel, België
r 12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
ist EU/ 1/ 99/ 128/ 035 1 pen
reg EU/ 1/ 99/ 128/ 036 2 pennen EU/ 1/ 99/ 128/ 037 8 pennen
ge 13.
PARTIJNUMMER
Charge
er ng 14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift. t la
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK nie
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE el
Viraferon 60 MIE pen idd
Ge
ne
e
sm
278 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket pen
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
rd Viraferon 60 miljoen IE oplossing voor injectie multi-dosis pen
ee interferon-alfa-2b Subcutaan gebruik
r ist 2.
WIJZE VAN TOEDIENING
reg Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
ge EXP
4.
PARTIJNUMMER
ng
er
Charge t la
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID nie
60 miljoen IE/ pen
6.
OVERIGE el idd
Ge
ne
e
sm
279 Ge ne esm idd el nie
280 t la B.
BIJSLUITER ng er ge reg ist
BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
r
ee rd
Viraferon 1 miljoen IE/ ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Interferon-alfa-2b
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
rd
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn
ee als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
r ist In deze bijsluiter:
1.
Wat is Viraferon en waarvoor wordt het gebruikt
reg 2.
Wat u moet weten voordat u Viraferon gebruikt 3.
Hoe wordt Viraferon gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Viraferon
ge 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIRAFERON EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT ng
er
Viraferon (interferon-alfa-2b) wijzigt de reactie van het immuunsysteem van het lichaam en helpt te verdedigen tegen infecties en ernstige ziekten.
Viraferon wordt bij volwassen patiënten gebruikt bij de t la
behandeling van chronische hepatitis B of C, dit zijn virale infecties van de lever.
Viraferon wordt gebruikt in combinatie met ribavirine bij kinderen en adolescenten van 3 jaar of ouder nie
bij wie chronische hepatitis C niet eerder behandeld werd.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIRAFERON GEBRUIKT el
Gebruik Viraferon niet idd
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor interferon of voor één van de andere bestanddelen van
Viraferon.
- als u een ernstige hartaandoening heeft.
- als u een slechte nier- of leverfunctie heeft.
sm
- als u een gevorderde gedecompenseerde (ongecontroleerde) leverziekte heeft.
- als u hepatitis heeft en als u recentelijk behandeld werd met geneesmiddelen die het
immuunsysteem onderdrukken (andere dan een behandeling van korte duur met een cortison- e
achtig geneesmiddel). ne
- als u een voorgeschiedenis van epilepsie (vallende ziekte) heeft.
- als u een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten heeft, of als u een orgaantransplantatie
heeft gehad en u een geneesmiddel gebruikt dat het immuunsysteem onderdrukt (uw Ge
immuunsysteem helpt bij de bescherming tegen infectie).
- als u een schildklieraandoening heeft die niet goed onder controle is.
Kinderen en adolescenten:
- als u ernstige zenuw- of mentale problemen had, zoals zware depressie of zelfmoordneigingen.
Wees extra voorzichtig met Viraferon
- als u zwanger bent of als u van plan bent zwanger te worden (zie Zwangerschap en
borstvoeding).
281
- als u een ernstige zenuw- of geestesziekte heeft gehad.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij
kinderen en adolescenten met bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie “ Gebruik Viraferon niet”)
- als u ooit een depressie heeft gehad of symptomen ontwikkelt die geassocieerd zijn met
depressie (bijv. gevoelens van droevigheid, neerslachtigheid, enz.) tijdens uw behandeling met Viraferon (zie rubriek 4).
- als u psoriasis heeft, omdat het kan verergeren gedurende de behandeling met Viraferon.
- wanneer u Viraferon krijgt toegediend, kunt u tijdelijk een groter risico op infecties lopen.
rd Raadpleeg uw arts als u een infectie vermoedt.
- als u symptomen ontwikkelt van een verkoudheid of andere luchtweginfecties, zoals koorts,
ee hoest, ademhalingsmoeilijkheden, meld het aan uw arts.
- als u ongewone bloedingen of blauwe plekken constateert, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.
- zoek onmiddellijk medische hulp als u symptomen van een ernstige allergische reactie
r ist ontwikkelt gedurende deze behandeling (zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling of netelroos).
- als u eveneens behandeld wordt voor HIV, zie Gebruik met andere
reg geneesmiddelen.
- als u een orgaantransplantaat, hetzij een nier hetzij een lever, heeft gekregen, kan een behandeling
met interferon het risico op afstoting verhogen.
Bespreek dit zeker met uw arts.
ge Tand- en tandvleesaandoeningen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met
er de combinatie van Viraferon en ribavirine.
U moet uw tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig laten nakijken.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als u ng deze reactie heeft, zorg er dan voor dat u uw mond nadien grondig spoelt.
Tijdens de behandeling van één jaar waren er veel kinderen die minder groeiden of in gewicht t la
toenamen dan verwacht.
Tijdens de 6 maanden na behandeling was er een algemene omkering in deze tendens, hoewel enkele kinderen niet naar hun normale groeisnelheid terugkeerden tijdens het eerste jaar na beëindiging van de behandeling. nie
Vertel uw arts als u ooit een hartaanval of hartproblemen heeft gehad; als u een voorgeschiedenis heeft van ademhalingsmoeilijkheden of longontsteking, problemen met bloedstolling, leveraandoeningen, problemen met de schildklier, diabetes, of lage of hoge bloeddruk. el
Vertel uw arts als u ooit behandeld werd voor depressie of enige andere psychiatrische problemen; idd
verwardheid; bewusteloosheid; zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Zorg ervoor dat u uw arts inlicht als u het Chinese kruidengeneesmiddel shosaikoto neemt. sm
Gebruik met andere geneesmiddelen Viraferon zal extra bijdragen tot de effecten van stoffen die de werking van uw zenuwstelsel vertragen en mogelijk slaperigheid veroorzaken.
Raadpleeg daarom uw arts of apotheker over het gebruik van e
alcoholische dranken of als u slaappillen, kalmeermiddelen of sterke pijnstillers gebruikt. ne
Vertel uw arts als u theofylline of aminofylline gebruikt voor de behandeling van astma en als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, zelfs als het geneesmiddelen betreft Ge
waarvoor geen voorschrift noodzakelijk is, omdat de dosis van sommige geneesmiddelen soms aangepast moet worden als u behandeld wordt met Viraferon.
Patiënten die eveneens besmet zijn met HIV:
Lactaatacidose en verergerende leverfunctie zijn bijwerkingen geassocieerd met hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART), een HIV-behandeling.
Als u HAART krijgt, kan de toevoeging van Viraferon en ribavirine uw risico op lactaatacidose en leverinsufficiëntie verhogen.
Uw arts zal toezien op tekenen en symptomen van deze aard (Lees zeker ook de patiëntenbijsluiter van ribavirine).
Bovendien zouden patiënten die de combinatietherapie met
282 Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen een verhoogd risico kunnen lopen om anemie (laag aantal rode bloedcellen) te ontwikkelen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Gebruik van Viraferon met voedsel en drank Terwijl u met Viraferon behandeld wordt, kan uw arts u adviseren om meer te drinken om een lage
rd bloeddruk te voorkomen.
ee Zwangerschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
In onderzoeken bij drachtige dieren hebben interferonen soms miskramen veroorzaakt.
Het effect op de menselijke
r ist zwangerschap is niet bekend.
Als u Viraferon wordt voorgeschreven in combinatie met ribavirine, kan ribavirine grote schade aan de ongeboren baby toebrengen, daarom moeten vrouwelijke en mannelijke patiënten speciale maatregelen
reg nemen in verband met hun seksuele activiteit als er een kans op zwangerschap is: -als u een meisje of een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, moet u een negatieve zwangerschapstest hebben vóór de behandeling, evenals een negatieve zwangerschapstest iedere maand gedurende de behandeling, en gedurende 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
U en uw partner moeten
ge beiden een doeltreffend voorbehoedmiddel gebruiken tijdens uw behandeling met ribavirine en gedurende de 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts. -als u een man bent die ribavirine inneemt, mag u geen seks hebben met een zwangere vrouw tenzij u
er een condoom gebruikt.
Dat maakt de kans kleiner dat ribavirine in het lichaam van de vrouw achterblijft.
Als uw vrouwelijke partner nu niet zwanger is maar in de vruchtbare leeftijd is, moet ze ng tijdens de behandeling iedere maand een zwangerschapstest ondergaan en gedurende 7 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts.
Als u een mannelijke patiënt bent, moeten u en uw partner beide doeltreffende voorbehoedmiddelen gebruiken tijdens uw behandeling t la
met ribavirine en gedurende 7 maanden na het einde van de behandeling.
Dit kan worden besproken met uw arts. nie
Het is niet bekend of dit geneesmiddel voorkomt in de moedermelk.
Geef daarom geen borstvoeding als u Viraferon neemt.
Neem bij de combinatietherapie met ribavirine kennis van de desbetreffende informatie over ribavirine-bevattende geneesmiddelen. el
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Rijd niet of bedien geen machines als u zich slaperig, vermoeid of verward voelt tijdens de idd
behandeling met dit geneesmiddel.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Viraferon Uw arts kan u aanbevelen een vaccinatie tegen hepatitis A en B te overwegen, indien u sm
regelmatig/ herhaaldelijk albumine krijgt toegediend dat is afgeleid van menselijk plasma.
Dit geneesmiddel bevat humaan albumineoplossing als hulpstof.
Wanneer geneesmiddelen bereid e
worden uit menselijk bloed of plasma, worden bepaalde maatregelen getroffen om te vermijden dat ne
infecties worden overgedragen op patiënten.
Deze omvatten een zorgvuldige selectie van bloed- en plasmadonors om er zeker van te zijn dat diegenen met het risico op het dragen van infecties worden uitgesloten, en het testen van elke donatie en plasmapool op tekenen van virussen/ infecties.
Ge
Fabrikanten van deze producten bouwen bij de bereiding van het bloed of het plasma eveneens methoden in die virussen kunnen onschadelijk maken of verwijderen.
Ondanks deze maatregelen kan bij toediening van geneesmiddelen bereid uit menselijk bloed of plasma, de kans op overdracht van een infectie niet volledig worden uitgesloten.
Dit is ook van toepassing op onbekende of opkomende virussen of andere soorten infecties.
Er zijn geen gevallen gemeld van virusinfecties met albumine die bereid werd naar Europese Farmacopee-specificaties volgens vastgelegde processen.
283 Het wordt ten zeerste aanbevolen om, telkens Viraferon aan een patiënt wordt toegediend, de naam en het batchnummer van het product te noteren om een overzicht te behouden van de gebruikte batches.
3.
HOE WORDT VIRAFERON GEBRUIKT
Uw arts heeft Viraferon voor u en uw huidige toestand voorgeschreven; geef dit geneesmiddel niet aan iemand anders.
rd Uw arts heeft de juiste dosis voor toediening van Viraferon bepaald op basis van uw individuele
ee behoeften.
De dosis zal veranderen naargelang van de te behandelen ziekte.
Als u zich Viraferon zelf toedient, wees er dan zeker van dat de dosis die u voorgeschreven werd,
r ist duidelijk meegedeeld wordt als u de verpakking van het geneesmiddel ontvangt.
Doses die 3 keer per week moeten worden toegediend, worden het best om de andere dag toegediend.
reg Hieronder vindt u de normale startdosis voor elke aandoening; individuele doses kunnen echter veranderen, en uw arts kan uw dosis aanpassen aan de hand van uw specifieke behoeften:
Chronische hepatitis B:
5 tot 10 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de
ge huid) te injecteren.
Chronische hepatitis C:
Volwassenen - 3 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan
er (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine of alleen.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten - 3 miljoen IE/ m2, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te ng injecteren in combinatie met ribavirine (zie ook de bijsluiter van ribavirine).
Uw arts kan u een andere dosis Viraferon alleen voorschrijven of in combinatie met andere t la
geneesmiddelen (bijv. cytaribine, ribavirine).
Als u Viraferon krijgt voorgeschreven in combinatie met een ander geneesmiddel, lees dan ook de bijsluiter van het geneesmiddel dat u tegelijkertijd moet gebruiken.
Uw arts zal het juiste doseerschema en behandelingsvoorschrift bepalen in functie van uw nie
behoeften.
Als u de indruk heeft dat de werking van Viraferon te sterk of te zwak is, licht dan uw arts of apotheker in.
Subcutaan gebruik: el
Viraferon is gewoonlijk bedoeld voor subcutaan gebruik.
Dit wil zeggen dat Viraferon wordt toegediend met een korte injectienaald in het vetweefsel juist onder de huid.
Als u zich dit idd
geneesmiddel zelf toedient, zal u getoond worden hoe de injectie te bereiden en toe te dienen.
Gedetailleerde instructies voor subcutane toediening worden in deze bijsluiter gegeven (zie HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN aan het einde van de bijsluiter). sm
Eén dosis Viraferon wordt gegeven op elke geplande dag.
Viraferon wordt driemaal per week, om de andere dag toegediend, bijvoorbeeld op maandag, woensdag en vrijdag.
Interferonen kunnen een ongewone vermoeidheid veroorzaken; als u zich dit geneesmiddel zelf toedient, of het bij een kind e
injecteert, doe dit dan vlak voor het slapengaan. ne
Gebruik Viraferon precies zoals uw arts het u voorgeschreven heeft.
Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebruik Viraferon zolang als voorgeschreven.
Ge
Wat u moet doen als u meer van Viraferon heeft gebruikt dan u zou mogen Raadpleeg zo snel mogelijk uw arts of ander verplegend personeel.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Viraferon te gebruiken Als u zich de behandeling zelf toedient, of indien u de verzorger bent van een kind dat Viraferon in combinatie met ribavirine neemt, injecteer de aanbevolen dosis dan zodra u het zich herinnert en zet de behandeling zoals gewoonlijk voort.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als u zich dit geneesmiddel volgens schema elke dag moet injecteren en als u bij toeval één dag een dosis 284 vergat, zet de behandeling dan de volgende dag voort met de gewone dosis.
Raadpleeg uw arts of apotheker indien nodig.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Viraferon bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Alhoewel niet alle bijwerkingen zullen voorkomen, kan medische hulp nodig zijn
rd als ze voorkomen.
ee Sommige patiënten worden depressief wanneer ze Viraferon alleen innemen of in combinatie met een behandeling met ribavirine, en in sommige gevallen hadden zij zelfmoordgedachten of vertoonden zij agressief gedrag (soms gericht op anderen).
Sommige patiënten hebben daadwerkelijk zelfmoord
r ist gepleegd.
Zorg ervoor dat u dringende hulp zoekt zodra u opmerkt dat u depressief wordt, zelfmoordgedachten heeft of verandering in uw gedrag vertoont.
Mogelijk overweegt u een familielid of goede vriend(in) aan te spreken om u te helpen alert te blijven op tekenen van depressie of
reg veranderingen in uw gedrag.
Gebruik bij kinderen:
Kinderen zijn in het bijzonder vatbaar om depressies te ontwikkelen wanneer ze
ge een behandeling met Viraferon in combinatie met ribavirine krijgen.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts of zoek dringende hulp als ze ongebruikelijke gedragssymptomen vertonen, zich depressief voelen of het gevoel hebben dat ze zichzelf of anderen willen verwonden.
er Als één van de volgende bijwerkingen optreedt, gebruik dan geen Viraferon meer en licht uw arts onmiddellijk in of ga naar de eerstehulpafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: ng • opgezette handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel waardoor u moeite kunt hebben om te slikken of te ademen; netelroos; flauwvallen.
Dit zijn zeer ernstige bijwerkingen.
Als u die heeft, is het mogelijk dat u een ernstige allergische t la
reactie op Viraferon heeft gehad.
Het is mogelijk dat u dringend medische hulp nodig heeft of in het ziekenhuis opgenomen moet worden.
Deze zeer ernstige bijwerkingen treden zeer zelden op. nie
Raadpleeg uw arts onmiddellijk als één van de volgende bijwerkingen optreedt: • pijn op de borst of aanhoudende en zware hoest; onregelmatige of snelle hartslag; kortademigheid, verwarring, moeilijkheden om alert te blijven, gevoelloosheid of tintelend gevoel of pijn in handen of voeten; stuipen (convulsies); slaap-, denk- of el
concentratieproblemen, gewijzigde geestelijke toestand; zelfmoordgedachten, poging tot zelfmoord, veranderd gedrag of agressief gedrag (soms gericht op anderen), hallucinaties; idd
ernstige buikpijn; zwarte of teerachtige stoelgang; bloed in de stoelgang of de urine, zware neusbloedingen; wasbleke gelaatskleur, hoge suikerspiegel in het bloed, koorts of rillingen na een paar weken behandeling, pijn laag in de rug of in de zij, moeilijk kunnen plassen, sm
oogproblemen of stoornissen bij het zien of het horen, gehoorverlies, ernstig of pijnlijk rood worden of zweren van de huid of het slijmvlies.
Dit kan wijzen op ernstige bijwerkingen die dringend medische aandacht vereisen.
Uw arts zal uw bloed controleren om te weten of het aantal witte bloedcellen (cellen tegen infecties) en rode e
bloedcellen (cellen die ijzer en zuurstof vervoeren), bloedplaatjes (bloedstollende cellen) en andere ne
laboratoriumwaarden in uw bloed aanvaardbaar zijn.
In het begin van de behandeling met Viraferon kunt u een griepachtige reactie met koorts, Ge
vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn en rillingen/ stijfheid krijgen.
Uw arts kan u aanraden om paracetamol te nemen als u deze symptomen heeft.
Andere bijwerkingen die kunnen optreden omvatten:
Zeer vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10 patiënten): pijn, zwelling en roodheid of beschadigde huid op de injectieplaats, haaruitval, duizeligheid, veranderingen van de eetlust, maag- of buikpijn, diarree, nausea (misselijkheid), virale infectie,
285 depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid, angst, keelpijn en pijn bij het slikken, vermoeidheid, rillingen, koorts, griepachtige reactie, algemeen gevoel van ongemak, hoofdpijn, gewichtsverlies, braken, prikkelbaarheid, zwakheid, stemmingsschommelingen, hoesten (soms zwaar), kortademigheid, jeuk, droge huid, huiduitslag, plotse en ernstige spierpijn, gewrichtspijn, pijn van het skeletspierstelsel, veranderingen van de bloedwaarden van het laboratorium waaronder daling van het aantal witte bloedcellen.
Sommige kinderen ondervonden een daling in de groeisnelheid (lengte en gewicht).
Vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 100 patiënten, maar bij minder dan 1 op de
rd 10 patiënten): dorst, tekort aan vocht in de weefsels (dehydratie), hoge bloeddruk, migraine, opgezwollen klieren,
ee plotselinge roodheid van gezicht en hals (flush), menstruatiestoornissen, minder lustgevoelens, problemen met de vagina, pijnlijke borsten, pijn aan de teelballen, problemen met de schildklier, rood tandvlees, droge mond, rode of pijnlijke mond of tong, tandpijn of tandaandoening, herpes simplex
r ist (koortsblaasjes), smaakverandering, maagklachten, dyspepsie (brandend maagzuur), verstopping, vergroting van de lever (leverproblemen, soms ernstig), dunne stoelgang, bedplassen bij kinderen, bijholteontsteking, bronchitis, pijn in het oog, problemen met uw traankanaaltjes, conjunctivitis (“ rood
reg oog”), rusteloosheid, slaperigheid, slaapwandelen, gedragsproblemen, nervositeit, verstopte neus of loopneus, niezen, snelle ademhaling, bleke of rode huid, blauwe plekken, vingers en tenen die erg gevoelig zijn voor de kou, problemen met de huid of nagels, psoriasis (nieuw of verergerd), toegenomen transpiratie, verhoogde behoefte om te urineren, lichte trilbewegingen, verminderde
ge gevoeligheid bij aanraking, artritis.
Zelden gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten): pneumonie
ng
er
Zeer zelden gemelde bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten): lage bloeddruk, opgezwollen gezicht, suikerziekte, kramp in de benen, rugpijn, nierproblemen, t la
zenuwbeschadiging, bloedend tandvlees, aplastische anemie.
Pure red cell aplasia, een toestand waarbij het lichaam de aanmaak van rode bloedcellen heeft gestopt of verminderd, werd gemeld.
Dit veroorzaakt ernstige bloedarmoede (anemie), waarvan de symptomen ongewone vermoeidheid en een nie
gebrek aan energie zijn.
Zeer zelden is sarcoïdose (een ziekte die gekenmerkt wordt door aanhoudende koorts, gewichtsverlies, pijnlijke en gezwollen gewrichten, huidwonden en opgezette klieren) gemeld.
Bewustzijnsverlies el
kwam zeer zelden voor, voornamelijk bij bejaarden die hoge doses toegediend kregen.
Gevallen van beroerte (cerebrovasculaire gevallen) werden gemeld.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u idd
één van deze symptomen heeft.
Periodontale aandoeningen (aandoeningen die het tandvlees aantasten) en tandaandoeningen, veranderde mentale toestand, bewustzijnsverlies, acute overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (netelroos), angio-oedeem (het opzwellen van handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel sm
waardoor u moeilijk kan slikken of ademen), bronchoconstrictie en anafylaxie (een ernstige, allergische reactie over heel het lichaam) zijn gemeld, maar hun frequentie is niet bekend. e
Bovendien is het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (een auto-immuunontsteking die de ogen, de ne
huid en de membranen van oren, hersenen en ruggenmerg aantast) gemeld met het gebruik van Viraferon.
Ook andere bijwerkingen die niet hierboven vermeld worden kunnen bij sommige patiënten Ge
voorkomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U VIRAFERON
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
286 Niet in de vriezer bewaren.
Voor vervoer op korte termijn kan het niet-opgeloste product vier weken lang buiten de koelkast bij of onder 25 °C bewaard worden vóór gebruik.
Als tijdens deze periode van vier weken het product niet wordt gebruikt, moet het weggegooid worden.
De oplossing moet onmiddellijk na reconstitutie gebruikt worden.
Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, moet het bewaard worden in de koelkast bij 2 °C-8 °C en gebruikt worden binnen 24 uur.
rd Gebruik Viraferon niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de verpakking.
ee Gebruik Viraferon niet als u veranderingen aan het uitzicht van Viraferon bemerkt.
Alle ongebruikte producten moeten worden weggegooid na het optrekken van de dosis.
r Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
ist Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen wanneer ze niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
reg 6.
AANVULLENDE INFORMATIE
ge Wat bevat Viraferon
- Het werkzaam bestanddeel is recombinant interferon-alfa-2b, 1 miljoen IE/ ml.
-
er De andere bestanddelen zijn glycine, watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat en humaan albumineoplossing. ng
- Oplosmiddel: water voor injecties 1 ml/ ampul
Hoe ziet Viraferon er uit en wat is de inhoud van de verpakking t la
Viraferon is verkrijgbaar als een poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.
Het witte tot crèmekleurige poeder is verpakt in een glazen injectieflacon van 2 ml en het heldere en nie
kleurloze oplosmiddel wordt geleverd in een glazen ampul van 2 ml met 1 injectiespuit, 2 injectienaalden en 1 reinigingsdoekje.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht. el
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen SP Europe idd
Stallestraat 73 B-1180 Brussel België sm
Fabrikant SP Labo N. V.
Industriepark 30 e
B-2220 Heist-op-den-Berg ne
België
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale Ge
vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
België/ Belgique/ Belgien Rue de Stalle/ Stallestraat 73 B-1180 Bruxelles/ Brussel/ Brüssel Tél/ Tel: + 32-(0)2 370 92 11
Luxembourg/ Luxemburg Rue de Stalle 73 B-1180 Bruxelles/ Brüssel Belgique/ Belgien Tél/ Tel: + 32-(0)2 370 92 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ
Magyarország
287 ÑÐ».
"ÐÑÐ¾Ñ.
ÐÐ¸Ð»ÐºÐ¾ ÐÐ¸ÑÐµÐ²" â 7, ÐµÑ.3 BG-Ð¡Ð¾ÑÐ¸Ñ 1504 Ð¢ÐµÐ».: +359 2 944 1073
Alkotás u.
53.
H-1123 Budapest Tel.: +36 1 457-8500
Česká republika Na Příkopě 25 CZ-110 00 Praha 1 Tel: +420 221771250
Malta 168 Christopher Street MT-VLT02 Valletta Tel: + 356-21 23 21 75
rd Danmark
Nederland
ee Lautrupbjerg 2 DK-2750 Ballerup Tlf: + 45-44 39 50 00
Maa rssenbroeksedijk 4 NL-3542 DN Utrecht Tel: + 31-(0)800 778 78 78
r ist Deutschland Thomas-Dehler-Straße 27
Norge Pb.
398
reg D-81737 München Tel: + 49-(0)89 627 31-0
N-1326 Lysaker Tlf: + 47 67 16 64 50
Eesti
Österreich
ge Järvevana tee 9 EE-11314 Tallinn Tel: + 372 654 96 86
Baden er Strasse 23 A-2514 Traiskirchen Tel: + 43-(0)2252 502-0
Ελλάδα
er Polska
ng Αγίου Δημητρίου 63 GR-174 55 Άλιμος Tηλ: + 30-210 98 97 300
t la
Al.
Jerozolimskie 195a PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48-(0)22 478 41 50
España Km.
36, Ctra.
Nacional I
nie
Portugal Rua Agualva dos Açores 16
E-28750 San Agustín de Guadalix – Madrid Tel: + 34-91 848 85 00
P-2735-557 Agualva-Cacém Tel: +351-21 433 93 00
France el
România
92 rue Baudin F-92300 Levallois-Perret idd
Şos.
Bucureşti-Ploieşti, nr.
17-21, BÄneasa Center, et.
8, sector 1
Tél: + 33-(0)1 41 06 35 00 sm
RO-013682 Bucureşti Tel: + 40 21 233 35 30
Ireland Shire Park Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW e
Slovenija Dunajska 22 SI-1000 Ljubljana Tel: + 386 01 3001070
Tel: +44-(0)1 707 363 636 ne
Ísland Hörgatún 2 Ge
Slovenská republika Strakova 5
IS-210 Garðabær Sími: + 354 535 70 00
SK-811 01 Bratislava Tel: + 421 (2) 5920 2712
Italia Via fratelli Cervi snc, Centro Direzionale Milano Due Palazzo Borromini I-20090 Segrate (Milano) Tel: + 39-02 21018.1
Suomi/Finland PL 3/PB 3 FIN-02201 Espoo/Esbo Puh/Tel: + 358-(0)20-7570 300
288 Κύπρος Οδός Αγίου Νικολάου, 8 CY-1055 Λευκωσία Τηλ: +357-22 757188
Sverige Box 6185 S-102 33 Stockholm Tel: + 46-(0)8 522 21 500
Latvija Bauskas 58a -401
United Kingdom Shire Park
rd Rīga, LV-1004 Tel: + 371-7 21 38 25
Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW - UK
ee Tel: + 44-(0)1 707 363 636
Lietuva
r ist Kęstučio g.
65/40 LT-08124 Vilnius Tel. + 370 52 101868
reg Deze bijsluit er is voor de laatste keer goedgekeurd op
ge Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu/
er ng t la nie el idd
G e
ne
e
sm
289 HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN
De volgende aanwijzingen leggen uit hoe Viraferon zelf toe te dienen.
Lees deze aanwijzingen aandachtig door en volg ze stap voor stap.
Uw arts of zijn/haar assistent(e) zal u tonen hoe u zichzelf injecteert met Viraferon.
Injecteert u zichzelf niet tenzij u er zeker van bent dat u de procedure en de vereisten van een zelfinjectie begrepen heeft.
Voorbereiding
rd Verzamel de noodzakelijke voorwerpen voor u begint:
- een injectieflacon met Viraferon poeder voor injectie;
ee
- een ampul met oplosmiddel voor Viraferon (water voor injecties 1 ml);
- een 2 ml spuit;
- een lange naald (bijvoorbeeld 0,8 x 40 mm [21 gauge 1,5 inch]) die moet worden gebruikt om
r water voor injecties toe te voegen aan de injectieflacon met Viraferon poeder;
ist
- een korte naald (bijvoorbeeld 0,3 x 13 mm [30 gauge 0,5 inch]) voor subcutane injectie;
- een reinigingsdoekje.
reg Was uw handen zorgvuldig.
Oplossen van Viraferon poeder voor injectie Haal het beschermkapje van de Viraferon injectieflacon af.
Maak het rubberen dopje aan de
ge bovenzijde van de injectieflacon schoon met een reinigingsdoekje.
U kunt het doekje bewaren om de huid waar u de injectie zult geven, schoon te maken.
Haal de spuit uit de verpakking.
Raak de bovenzijde van de spuit niet aan.
Neem de lange naald en zet deze stevig vast op de bovenzijde van de
er spuit.
Haal de naald uit de beschermdop zonder de naald aan te raken en houd de spuit met de naald in uw hand.
Tik zachtjes tegen de bovenkant van de ampul om zeker te zijn dat al de vloeistof zich aan ng de onderkant van de ampul bevindt.
Breek het bovenste stuk van de ampul met oplosmiddel af.
Plaats de naald in de ampul met oplosmiddel en zuig het oplosmiddel volledig op. t la
Om de Viraferon oplossing te bereiden, steek de naald door het rubberen dopje van de Viraferon injectieflacon en plaats de punt van de naald voorzichtig tegen de glazen wand van de injectieflacon zonder het schoongemaakte dopje van de injectieflacon met uw handen aan te raken. nie
Injecteer het oplosmiddel langzaam, zorg ervoor dat het vloeistofstroompje tegen de glazen wand van de injectieflacon komt om de vorming van luchtbelletjes te vermijden.
Richt het stroompje niet op het witte poeder dat op de bodem van de injectieflacon ligt.
Om de witte inhoud op te lossen, draai de Viraferon injectieflacon met een zachte roterende beweging, el
waarbij de injectienaald in de injectieflacon blijft, totdat de inhoud helemaal opgelost is.
Niet schudd en.
Indien er zich toch luchtbelletjes vormen, wacht dan totdat de oplossing helder geworden is idd
en alle luchtbelletjes aan de oppervlakte van de oplossing ontsnapt zijn vóór u uw dosis uit de injectieflacon opzuigt.
De oplossing moet onmiddellijk na reconstitutie gebruikt worden.
Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, moet het bewaard worden in de koelkast bij 2 °C-8 °C en gebruikt worden binnen 24 uur. sm
Afmeten van de dosis Viraferon uit het opgeloste poeder voor injectie Draai de injectieflacon en de spuit om met één hand.
Zorg ervoor dat de punt van de naald in de e
opgeloste Viraferon oplossing zit.
Uw andere hand is vrij om de piston te bewegen.
Trek aan de hand ne
van de piston langzaam de juiste dosis op in de spuit, zoals voorgeschreven door uw arts.
Houd de spuit met de naald in de injectieflacon naar boven gericht, haal de spuit van de lange naald af zonder de naald uit de injectieflacon te halen of de bovenzijde van de spuit aan te raken.
Neem de Ge
korte naald en zet die stevig vast op de bovenzijde van de spuit.
Haal de beschermdop van de injectienaald af en kijk of er geen luchtbelletjes in de spuit aanwezig zijn.
Als u luchtbelletjes opmerkt, trek de piston dan voorzichtig terug; tik zachtjes op de spuit, met de naald naar boven gericht, totdat de luchtbelletjes verdwijnen.
Druk de piston langzaam terug in tot aan de juiste dosis.
Plaats de beschermdop weer op de injectienaald en leg de spuit met de naald op een vlak oppervlak.
Zorg ervoor dat de oplossing op kamertemperatuur is, tot 25 °C.
Als de oplossing koud is, verwarm de spuit dan in uw handpalmen.
Kijk de bereide oplossing na vóór de toediening: ze moet helder en
290 kleurloos zijn.
Gebruik deze niet als u een verkleuring of deeltjes vaststelt.
U bent nu klaar om uw dosis te injecteren.
Injecteren van de oplossing Kies de injectieplaats.
De beste injectieplaatsen zijn weefsels met een laag vet tussen huid en spier: de dij, de buitenkant van de bovenarm (u kunt de hulp nodig hebben van een andere persoon om deze plaats te gebruiken), de onderbuik (behalve de navel en het middel).
Als u uitzonderlijk mager bent, gebruik dan all een de dij of de buitenkant van de bovenarm voor de injectie.
rd Verander elke keer van injectieplaats.
ee Maak de huid schoon en ontsmet de huid op de plaats waar u zich gaat injecteren.
Wacht tot uw huid weer droog is.
Haal de beschermdop van de naald af.
Neem met één hand een huidplooi vast.
Houd met uw andere hand de spuit vast zoals een potlood.
r ist Plaats de naald in een hoek van 45° tot 90° in de huidplooi die u vasthoudt.
Injecteer de oplossing door de piston langzaam helemaal naar beneden te duwen.
Trek de naald uit de huid.
Druk met een klein verbandje of een steriel gaasje op de plaats van injectie,
reg indien nodig gedurende enkele seconden.
Masseer de injectieplaats niet.
Als u bloedt, breng dan een pleister aan.
De injectieflacon, de ampul en de injectiematerialen voor eenmalig gebruik moeten worden weggegooid.
Gooi de spuit en de naalden voorzichtig weg in een gesloten naaldencontainer.
ge er ng t la nie el idd
G e
ne
e
sm
291 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Viraferon 3 miljoen IE/ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Interferon -alfa-2b
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
rd
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn
ee als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wannee r één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
r ist In deze bijsluiter:
1.
Wat is Viraferon en waarvoor wordt het gebr uikt
reg 2.
Wat u moet weten voordat u Viraferon gebruikt 3.
Hoe wordt Viraferon gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen
ge 5.
Hoe bewaart u Viraferon 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIRAFERON EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT er ng Viraferon (interferon-alfa-2b) wijzigt de reactie van het immuunsysteem van het lichaam en helpt te verdedigen tegen infecties en ernstige ziekten.
Viraferon wordt bij volwassen patiënten gebruikt bij de behandeling van chronische hepatitis B of C, dit zijn virale infecties van de lever. t la
Viraferon wordt gebruikt in combinatie met ribavirine bij kinderen en adolescenten van 3 jaar of ouder bij wie chronische hepatitis C niet eerder behandeld werd. nie
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIRAFERON GEBRUIKT el
Gebruik Viraferon niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor interferon of voor één van de andere bestanddelen van
idd
Viraferon.
- als u een ernstige hartaandoening heeft.
- als u een slechte nier- of leverfunctie heeft.
- als u een gevorderde gedecompenseerde (ongecontroleerde) leverziekte heeft.
sm
- als u hepatitis heeft en als u recentelijk behandeld werd met geneesmiddelen die het
immuunsysteem onderdrukken (andere dan een behandeling van korte duur met een cortison- achtig ge neesmiddel). e
- als u een voorgeschiedenis van epilepsie (vallende ziekte) heeft.
ne
- als u een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten heeft, of als u een orgaantransplantatie
heeft gehad en u een geneesmiddel gebruikt dat het immuunsysteem onderdrukt (uw immuunsysteem helpt bij de bescherming tegen infectie).
Ge
- als u een schildklieraandoening heeft die niet goed onder controle is.
Kinderen en adolescenten:
- als u ernstige zenuw- of mentale problemen had, zoals zware depressie of zelfmoordneigingen.
Wees extra voorzichtig met Viraferon
- als u zwanger bent of als u van plan bent zwanger te worden (zie Zwangerschap en
borstvoeding).
292
- als u een ernstige zenuw- of geestesziekte heeft gehad.
Het gebruik van interferon -alfa-2b bij
kinderen en adolescenten met bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie “Gebruik Viraferon niet”)
- als u ooit een depressie heeft gehad of symptomen ontwikkelt die geassocieerd zijn met
depressie (bijv. gevoelens van droevigheid, neerslachtigheid, enz.) tijdens uw behandeling met Viraferon (zie rubriek 4).
- als u psoriasis heeft, omdat het kan verergeren gedurende de behandeling met Viraferon.
- wanneer u Viraferon krijgt toegediend, kunt u tijdelijk een groter risico op infecties lopen.
rd Raadpl eeg uw arts als u een infectie vermoedt.
- als u symptomen ontwikkelt van een verkoudheid of andere luchtweginfecties, zoals koorts,
ee hoest, ademhalingsmoeilijkheden, meld het aan uw arts.
- als u ongewone bloedingen of blauwe plekken constatee rt, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.
- zoek onmiddellijk medische hulp als u symptomen van een ernstige allergische reactie
r ist ontwikkelt gedurende deze behandeling (zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling of netelroos).
- als u even eens behandeld wordt voor HIV, zie Gebruik met andere
reg geneesmiddelen.
- als u een orgaantransplantaat, hetzij een nier hetzij een lever, heeft gekregen, kan een behandeling
met interferon het risico op afstoting verho gen.
Bespreek dit zeker met uw arts.
ge Tand- en tandvleesaandoeningen, die kunnen leiden tot tandv erlies, wer den gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met
er de combinatie van Viraferon en ribavirine.
U moet uw tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig laten nakijken.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als u ng deze reactie heeft, zorg er dan voor dat u uw mond nadien grondig spoelt.
Tijdens de behandeling van één jaar waren er veel kinderen die minder groeiden of in gewicht t la
toenamen dan verwacht.
Tijdens de 6 maanden na behandeling was er een algemene omkering in deze tendens, hoewel enkele kinderen niet naar hun normale groeisnelheid terugkeerden tijdens het eerste jaar na beëindiging van de behandeling. nie
Vertel uw arts als u ooit een hartaanval of hartproblemen heeft gehad; als u een voorgeschiedenis heeft van ademhalingsmoeilijkheden of longontsteking, problemen met bloedstolling, leveraandoeningen, problemen met de schildklier, diabetes, of lage of hoge bloeddruk. el
Vertel uw arts als u ooit behandeld werd voor depressie of enige andere psychiatrische problemen; idd
verwardheid; bewusteloosheid; zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Zorg ervoor dat u uw arts inlicht als u het Chinese kruidengeneesmiddel shosaikoto neemt. sm
Gebruik met andere geneesmiddelen Viraferon zal extra bijdragen tot de effecten van stoffen die de werking van uw zenuwstelsel vertragen en mogelijk slaperigheid veroorzaken.
Raadpleeg daarom uw arts of apotheker over het gebruik van e
alcoholische dranken of als u slaappillen, kalmeermiddelen of sterke pijnstillers gebruikt. ne
Vertel uw arts als u theofylline of aminofylline gebruikt voor de behandeling van astma en als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, zelfs als het geneesmiddelen betreft Ge
waarvoor geen voorschrift noodzakelijk is, omdat de dosis van sommige geneesmiddelen soms aangepast moet worden als u behandeld wordt met Viraferon.
Patiënten die eveneens besmet zijn met HIV:
Lactaatacidose en verergerende leverfunctie zijn bijwerkingen geassocieerd met hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART), een HIV-behandeling.
Als u HAART krijgt, kan de toevoeging van Viraferon en ribavirine uw risico op lactaatacidose en leverinsufficiëntie verhogen.
Uw arts zal toezien op tekenen en symptomen van deze aard (Lees zeker ook de patiëntenbijsluiter van ribavirine).
Bovendien zouden patiënten die de combinatietherapie met
293 Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen een verhoogd risico kunnen lopen om anemie (laag aantal rode bloedcellen) te ontwikkelen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Gebruik van Viraferon met voedsel en drank Terwijl u met Viraferon behandeld wordt, kan uw arts u adviseren om m eer te drinken om een lage
rd bloeddruk te voorkomen.
ee Zwangerschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
In onde rzoeken bij drachtige dieren hebben interferonen soms miskramen veroorzaakt.
Het effect op de menselijke
r ist zwangerschap is niet bekend.
Als u Viraferon wordt voorgeschreven in combinatie met ribavirine, kan ribavirine grote schade aan de ongeboren baby toebrengen, daarom moeten vrouwelijke en mannelijke patiënten speciale maatregelen
reg nemen in verband met hun seksuele activiteit als er een kans op zwan gerschap is: -als u een meisje of een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, moet u een negatieve zwangerschapstest hebben vóór de behandeling, evenals een negatieve zwangerschapstest iedere maand gedurende de behandeling, en gedurende 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
U en uw partner moeten
ge beiden een doeltreffend voorbehoedmiddel gebruiken tijdens uw behandeling met ribavirine en gedurende de 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts. -als u een man bent die ribavirine inneemt, mag u geen seks hebben met een zwangere vrouw tenzij u
er een condoom gebruikt.
Dat maakt de kans kleiner dat ribavirine in het lichaam van de vrouw achterblijft.
Als uw vrouwelijke partner nu niet zwanger is maar in de vruchtbare leeftijd is, moet ze ng tijdens de behandeling iedere maand een zwangerschapstest ondergaan en gedurende 7 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts.
Als u een mannelijke patiënt bent, moeten u en uw partner beide doeltreffende voorbehoedmiddelen gebruiken tijdens uw behandeling t la
met ribavirine en gedurende 7 maanden na het einde van de behandeling.
Dit kan worden besproken met uw arts. nie
Het is niet bekend of dit geneesmiddel voorkomt in de moedermelk.
Geef daarom geen borstvoeding als u Viraferon neemt.
Neem bij de combinatietherapie met ribavirine kennis van de desbetreffende informatie over ribavirine-bevattende geneesmiddelen. el
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Rijd niet of bedien geen machines als u zich slaperig, vermoeid of verward voelt tijdens de idd
behandeling met dit geneesmiddel.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Viraferon Uw arts kan u aanbevelen een vaccinatie tegen hepatitis A en B te overwegen, indien u sm
regelmatig/herhaaldelijk albumine krijgt toegediend dat is afgeleid van menselijk plasma.
Dit geneesmiddel bevat humaan albumineoplossing als hulpstof.
Wanneer geneesmiddelen bereid e
worden uit menselijk bloed of plasma, worden bepaalde maatregelen getroffen om te vermijden dat ne
infecties worden overgedragen op patiënten.
Deze omvatten een zorgvuldige selectie van bloed- en plasmadonors om er zeker van te zijn dat diegenen met het risico op het dragen van infecties worden uitgesloten, en het testen van elke donatie en plasmapool op tekenen van virussen/infecties.
Ge
Fabrikanten van deze producten bouwen bij de bereiding van het bloed of het plasma eveneens methoden in die virussen kunnen onschadelijk maken of verwijderen.
Ondanks deze maatregelen kan bij toediening van geneesmiddelen bereid uit menselijk bloed of plasma, de kans op overdracht van een infectie niet volledig worden uitgesloten.
Dit is ook van toepassing op onbekende of opkomende virussen of andere soorten infecties.
Er zijn geen gevallen gemeld van virusinfecties met albumine die bereid werd naar Europese Farmacopee-specificaties volgens vastgelegde processen.
294 Het wordt ten zeerste aanbevolen om, telkens Viraferon aan een patiënt wordt toegediend, de naam en het batchnummer van het product te noteren om een overzicht te behouden van de gebruikte batches.
3.
HOE WORDT VIRAFERON GEBRUIKT
Uw arts h eeft Viraferon voor u en uw huidige toestand voorgeschreven; geef dit geneesmiddel niet aan iemand anders.
rd Uw arts heeft de juiste dosis voor toediening van Viraferon bepaald op basis van uw individuele
ee behoeften.
De dosis zal ve randeren naargelang van de te behandelen ziekte.
Als u zich Viraferon zelf toedient, wees er dan zeker van dat de dosis die u voorgeschreven werd,
r ist duidelijk meegedeeld wordt als u de verpakking van het geneesmiddel ontvangt.
Doses die 3 keer per week moeten worden toegediend, worden het best om de andere dag toegediend.
reg Hieronder vindt u de normale startdosis voor elke aandoening; individuele doses kunnen echter veranderen, en uw arts kan uw dosis aanpassen aan de hand van uw specifieke behoeften:
Chronische hepatitis B:
5 tot 10 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de
ge huid) te injecteren.
Chronische hepatitis C:
Volwassenen - 3 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan
er (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine of alleen.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten - 3 miljoen IE/m2, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te ng injecteren in combinatie met ribavirine (zie ook de bijsluiter van ribavirine).
Uw arts kan u een andere dosis Viraferon alleen voorschrijven of in combinatie met andere t la
geneesmiddelen (bijv. cytaribine, ribavirine).
Als u Viraferon krijgt voorgeschreven in combinatie met een ander geneesmiddel, lees dan ook de bijsluiter van het geneesmiddel dat u tegelijkertijd moet gebruiken.
Uw arts zal het juiste doseerschema en behandelingsvoorschrift bepalen in functie van uw nie
behoeften.
Als u de indruk heeft dat de werking van Viraferon te sterk of te zwak is, licht dan uw arts of apotheker in.
Subcutaan gebruik: el
Viraferon is gewoonlijk bedoeld voor subcutaan gebruik.
Dit wil zeggen dat Viraferon wordt toegediend met een korte injectienaald in het vetweefsel juist onder de huid.
Als u zich dit idd
geneesmiddel zelf toedient, zal u getoond worden hoe de injectie te bereiden en toe te dienen.
Gedetailleerde instructies voor subcutane toediening worden in deze bijsluiter gegeven (zie HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN aan het einde van de bijsluiter). sm
Eén dosis Viraferon wordt gegeven op elke geplande dag.
Viraferon wordt driemaal per week, om de andere dag toegediend, bijvoorbeeld op maandag, woensdag en vrijdag.
Interferonen kunnen een ongewone vermoeidheid veroorzaken; als u zich dit geneesmiddel zelf toedient, of het bij een kind e
injecteert, doe dit dan vlak voor het slapengaan. ne
Gebruik Viraferon precies zoals uw arts het u voorgeschreven heeft.
Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebruik Viraferon zolang als voorgeschreven.
Ge
Wat u moet doen als u meer van Viraferon heeft gebruikt dan u zou mogen Raadpleeg zo snel mogelijk uw arts of ander verplegend personeel.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Viraferon te gebruiken Als u zich de behandeling zelf toedient, of indien u de verzorger bent van een kind dat Viraferon in combinatie met ribavirine neemt, injecteer de aanbevolen dosis dan zodra u het zich herinnert en zet de behandeling zoals gewoonlijk voort.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als u zich dit geneesmiddel volgens schema elke dag moet injecteren en als u bij toeval één dag een dosis 295 vergat, zet de behandeling dan de volgende dag voort met de gewone dosis.
Raadpleeg uw arts of apotheker indien nodig.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Viraferon bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Alhoewel niet alle bijwerkingen zullen voorkomen, kan medische hulp nodig zijn
rd als ze voorkomen.
ee Sommige patiënten wo rden depressief wanneer ze Viraferon alleen innemen of in combinatie met een behandeling met ribavirine, en in sommige gevallen hadden zij zelfmoordgedachten of vertoonden zij agressief gedrag (soms gericht op anderen).
Sommige patiënten hebben daadwerkelijk zelfmoord
r ist gepleegd.
Zorg ervoor dat u dringende hulp zoekt zodra u opmerkt dat u depressief wordt, zelfmoordgedachten heeft of verandering in uw gedrag vertoont.
Mogelijk overweegt u een familielid of goede vriend(in) aan te spreken om u te helpen alert te blijven op tekenen van depressie of
reg veranderingen in uw gedrag.
Gebruik bij kinderen:
Kinderen zijn in het bijzonder vatbaar om depressies te ontwikkelen wanneer ze
ge een behandeling met Viraf eron in combinatie met ribavirine krijgen.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts of zoek dringende hulp als ze ongebruikelijke gedragssymptomen vertonen, zich depressief voelen of het gevoel hebben dat ze zichzelf of anderen willen verwonden.
er Als één van de volgende bijwerkingen optreedt, gebr uik dan geen Viraferon meer en licht uw arts onmiddellijk in of ga naar de eerstehulpafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: ng • opgezette handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel waardoor u moeite kunt hebben om te slikken of te ademen; netelroos; flauwvallen.
Dit zijn zeer ernstige bijwerkingen.
Als u die heeft, is het mogelijk dat u een ernstige allergische t la
reactie op Viraferon heeft gehad.
Het is mogelijk dat u dringend medische hulp nodig heeft of in het ziekenhuis opgenomen moet worden.
Deze zeer ernstige bijwerkingen treden zeer zelden op. nie
Raadpleeg uw arts onmiddellijk als één van de volgende bijwerkingen optreedt: • pijn op de borst of aanhoudende en zware hoest; onregelmatige of snelle hartslag; kortademigheid, verwarring, moeilijkheden om alert te blijven, gevoelloosheid of tintelend gevoel of pijn in handen of voeten; stuipen (convulsies); slaap-, denk- of el
concentratieproblemen, gewijzigde geestelijke toestand; zelfmoordgedachten, poging tot zelfmoord, veranderd gedrag of agressief gedrag (soms gericht op anderen), hallucinaties; idd
ernstige buikpijn; zwarte of teerachtige stoelgang; bloed in de stoelgang of de urine, zware neusbloedingen; wasbleke gelaatskleur, hoge suikerspiegel in het bloed, koorts of rillingen na een paar weken behandeling, pijn laag in de rug of in de zij, moeilijk kunnen plassen, sm
oogproblemen of stoornissen bij het zien of het horen, gehoorverlies, ernstig of pijnlijk rood worden of zweren van de huid of het slijmvlies.
Dit kan wijzen op ernstige bijwerkingen die dringend medische aandacht vereisen.
Uw arts zal uw bloed controleren om te weten of het aantal witte bloedcellen (cellen tegen infecties) en rode e
bloedcellen (cellen die ijzer en zuurstof vervoeren), bloedplaatjes (bloedstollende cellen) en andere ne
laboratoriumwaarden in uw bloed aanvaardbaar zijn.
In het begin van de behandeling met Viraferon kunt u een griepachtige reactie met koorts, Ge
vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn en rillingen/stijfheid krijgen.
Uw arts kan u aanraden om paracetamol te nemen als u deze symptomen heeft.
Andere bijwerkingen die kunnen optreden omvatten:
Zeer vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10 patiënten): pijn, zwelling en roodheid of beschadigde huid op de injectieplaats, haaruitval, duizeligheid, veranderingen van de eetlust, maag- of buikpijn, diarree, nausea (misselijkheid), virale infectie,
296 depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid, angst, keelpijn en pijn bij het slikken, vermoeidheid, rillingen, koorts, griepachtige reactie, algemeen gevoel van ongemak, hoofdpijn, gewichtsverlies, braken, prikkelbaarheid, zwakheid, stemmingsschommelingen, hoesten (soms zwaar), kortademigheid, jeuk, droge huid, huiduitslag, plotse en ernstige spierpijn, gewrichtspijn, pijn van het skeletspierstelsel, veranderingen van de bloedwaarden van het laboratorium waaronder daling van het aantal witte bloedcellen.
Sommige kinderen ondervonden een daling in de groeisnelheid (lengte en gewicht).
Vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 100 patiënten, maar bij minder dan 1 op de
rd 10 patiënten): dorst, tekort aan vocht in de weefsels (dehydratie), hoge bloeddruk, migraine, opgezwollen klieren,
ee plotselinge roodheid van gezicht en hals (flush), menstruatiestoornissen, minder lustgevoelens, problemen met de vagina, pijnlijke borsten, pijn aan de teelballen, problemen met de schildklier, rood tandvlees, droge mond, rode of pijnlijke mond of tong, tandpijn of tandaandoening, herpes simplex
r ist (koortsblaasjes), smaakverandering, maagklachten, dyspepsie (brandend maagzuur), verstopping, vergroting van de lever (leverproblemen, soms ernstig), dunne stoelgang, bedplassen bij kinderen, bijholteontsteking, bronchitis, pijn in het oog, problemen met uw traankanaaltjes, conjunctivitis (“rood
reg oog”), rusteloosheid, slaperigheid, slaapwandelen, gedragsproblemen, nervositeit, verstopte neus of loopneus, niezen, snelle ademhaling, bleke of rode huid, blauwe plekken, vingers en tenen die erg gevoelig zijn voor de kou, problemen met de huid of nagels, psoriasis (nieuw of verergerd), toegenomen transpiratie, verhoogde behoefte om te urineren, lichte trilbewegingen, verminderde
ge gevoeligheid bij aanraki ng, artritis.
Zelden gemelde bijw erkingen (bij ten minste 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten): pneumonie
ng
er
Zeer zelden gemelde bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten): lage bloeddruk, opgezwollen gezicht, suikerziekte, kramp in de benen, rugpijn, nierproblemen, t la
zenuwbeschadiging, bloedend tandvlees, aplastische anemie.
Pure red cell aplasia, een toestand waarbij het lichaam de aanmaak van rode bloedcellen heeft gestopt of verminderd, werd gemeld.
Dit veroorzaakt ernstige bloedarmoede (anemie), waarvan de symptomen ongewone vermoeidheid en een nie
gebrek aan energie zijn.
Zeer zelden is sarcoïdose (een ziekte die gekenmerkt wordt door aanhoudende koorts, gewichtsverlies, pijnlijke en gezwollen gewrichten, huidwonden en opgezette klieren) gemeld.
Bewustzijnsverlies el
kwam zeer zelden voor, voornamelijk bij bejaarden die hoge doses toegediend kregen.
Gevallen van beroerte (cerebrovasculaire gevallen) werden gemeld.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u idd
één van deze symptomen heeft.
Periodontale aandoeningen (aandoeningen die het tandvlees aantasten) en tandaandoeningen, veranderde mentale toestand, bewustzijnsverlies, acute overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (netelroos), angio-oedeem (het opzwellen van handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel sm
waardoor u moeilijk kan slikken of ademen), bronchoconstrictie en anafylaxie (een ernstige, allergische reactie over heel het lichaam) zijn gemeld, maar hun frequentie is niet bekend. e
Bovendien is het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (een auto-immuunontsteking die de ogen, de ne
huid en de membranen van oren, hersenen en ruggenmerg aantast) gemeld met het gebruik van Viraferon.
Ook andere bijwerkingen die niet hierboven vermeld worden kunnen bij sommige patiënten Ge
voorkomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U VIRAFERON
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
297 Niet in de vriezer bewaren.
Voor vervoer op korte termijn kan het niet-opgeloste product vier weken lang buiten de koelkast bij of onder 25 °C bewaard worden vóór gebruik.
Als tijdens deze periode van vier weken het product niet wordt gebruikt, moet het weggegooid worden.
De oplossing moet onmiddellijk na reconstitutie gebruikt wo rden.
Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, moet het bewaard worden in de koelkast bij 2 °C-8 °C en gebruikt worden binnen 24 uur.
rd Gebruik Viraferon niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de verpakking.
ee Geb ruik Viraferon niet als u veranderingen aan het uitzicht van Viraferon bemerkt.
Alle ongebruikte producten moeten worden weggegooid na het optrekken van de dosis.
r Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
ist Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen wanneer ze niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
reg 6.
AANVULLENDE INFORMATIE
ge Wat bevat Viraferon
- Het w erkzaam bestanddeel is recombinant interferon-alfa-2b, 3 miljoen IE/ml.
-
er De andere bestanddelen zijn glycine, watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat en humaan albumineoplossing. ng
- Oplosmiddel: water voor injecties 1 ml/ampul
Hoe ziet Viraferon er uit en wat is de inhoud van de verpakking t la
Viraferon is verkrijgbaar als een poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.
Het witte tot crèmekleurige poeder is verpakt in een glazen injectieflacon van 2 ml en het heldere en nie
kleurloze oplosmiddel wordt geleverd in een glazen ampul van 2 ml.
Viraferon is beschikbaar in twee verschillende verpakkingsgroottes:
- Verpakking van 1 injectieflacon met poeder voor oplossing voor injectie, 1 ampul met water
el
voor injecties, 1 injectiespuit, 2 injectienaalden en 1 reinigingsdoekje
- Verpakking van 6 injectieflacons met poeder voor oplossing voor injectie en 6 ampullen met
idd
water voor injecties Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen sm
SP Europe Stallestraat 73 B-1180 Brussel e
België ne
Fabrikant SP Labo N.V.
Ge
Industriepark 30 B-2220 Heist-op-den-Berg België
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
298 België/Belgique/Belgien Rue de Stalle/Stallestraat 73 B-1180 Bruxelles/Brussel/Brüssel Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
Luxembourg/Luxemburg Rue de Stalle 73 B-1180 Bruxelles/Brüssel Belgique/Belgien Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ ÑÐ».
"ÐÑÐ¾Ñ.
ÐÐ¸Ð»ÐºÐ¾ ÐÐ¸ÑÐµÐ²" â 7, ÐµÑ.3
Magyarország Alkotás u.
53.
rd BG-Ð¡Ð¾ÑÐ¸Ñ 1504 Ð¢ÐµÐ».: +359 2 944 1073
H-1123 Budapest Tel.: +36 1 457-8500
ee Česká republika Na Příkopě 25
Malta 168 Christopher Street
r ist CZ-110 00 Praha 1 Tel: +420 221771250
MT-VLT02 Valletta Tel: + 356-21 23 21 75
reg Danmark Lautrupbjerg 2 DK-2750 Ballerup
Nederland Maarssenbroeksedijk 4 NL-3542 DN Utrecht
ge Tlf: + 45-44 39 50 00
Tel: + 31-(0)800 778 78 78
Deutschland Thomas-Dehler-Straße 27 D-81737 München
Norge Pb.
398
Tel: + 49-(0)89 627 31-0
er N-1326 Lysaker Tlf: + 47 67 16 64 50
ng Eesti Österreich Järvevana tee 9
t la
Badener Strasse 23
EE-11314 Tallinn Tel: + 372 654 96 86
A-2514 Traiskirchen Tel: + 43-(0)2252 502-0
nie
Ελλάδα Αγίου Δημητρίου 63 GR-174 55 Άλιμος Tηλ: + 30-210 98 97 300
el
Polska Al.
Jerozolimskie 195a PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48-(0)22 478 41 50
España
idd
Portugal
Km.
36, Ctra.
Nacional I E-28750 San Agustín de Guadalix – Madrid Tel: + 34-91 848 85 00 sm
Rua Agualva dos Açores 16 P-2735-557 Agualva-Cacém Tel: +351-21 433 93 00
France 92 rue Baudin F-92300 Levallois-Perret e
România Şos.
Bucureşti-Ploieşti, nr.
17-21, BÄneasa Center, et.
8, sector 1
Tél: + 33-(0)1 41 06 35 00 ne
RO-013682 Bucureşti
Tel: + 40 21 233 35 30
Ireland Ge
Slovenija
Shire Park Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW Tel: +44-(0)1 707 363 636
Dunajska 22 SI-1000 Ljubljana Tel: + 386 01 3001070
Ísland Hörgatún 2 IS-210 Garðabær Sími: + 354 535 70 00
Slovenská republika Strakova 5 SK-811 01 Bratislava Tel: + 421 (2) 5920 2712
299 Italia Via fratelli Cervi snc, Centro Direzionale Milano Due Palazzo Borromini I-20090 Segrate (Milano) Tel: + 39-02 21018.1
Suomi/Finland PL 3/PB 3 FIN-02201 Espoo/Esbo Puh/Tel: + 358-(0)20-7570 300
rd Κύπρος Οδός Αγίου Νικολάου, 8
Sverige Box 6185
ee CY-1055 Λευκωσία Τηλ: +357-22 757188
S-102 33 Stockholm Tel: + 46-(0)8 522 21 500
r ist Latvija Bauskas 58a -401 Rīga, LV-1004
United Kingdom Shire Park Welwyn Garden City
reg Tel: + 371-7 21 38 25
Hertfordshire AL7 1TW - UK Tel: + 44-(0)1 707 363 636
ge Lietuva Kęstučio g.
65/40 LT-08124 Vilnius Tel. + 370 52 101868
er ng Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd op
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese t la
Ge neesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu/ nie el idd
G e
ne
e
sm
300 HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN
De volgende aanwijzingen leggen uit hoe Viraferon zelf toe te dienen.
Lees deze aanwijzingen aandachtig door en volg ze stap voor stap.
Uw arts of zijn/haar assistent(e) zal u tonen hoe u zichzelf injecteert met Viraferon.
Injecteert u zichzelf niet tenzij u er zeker van bent dat u de procedure en de vereisten van een zelfinjectie begrepen heeft.
Voorbereiding
rd Verzamel de noodzakelijke voorwerpen voor u begint:
- een injectieflacon met Viraferon poeder voor injectie;
ee
- een ampul met oplosmiddel voor Viraferon (water voor injecties 1 ml);
- een 2 ml spuit;
- een lange naald (bijvoorbeeld 0,8 x 40 mm [21 gauge 1,5 inch]) die moet worden gebruikt om
r water voor injecties toe te voegen aan de injectieflacon met Viraferon poeder;
ist
- een korte naald (bijvoorbeeld 0,3 x 13 mm [30 gauge 0,5 inch]) voor subcutane injectie;
- een reinigingsdoekje.
reg Was uw handen zorgvuldig.
Oplossen van Viraferon poeder voor injectie Haal het beschermkapje van de Viraferon injectieflacon af.
Maak het rubberen dopje aan de
ge bovenzijde van de injectieflacon schoon met een reinigingsdoekje.
U kunt het doekje bewaren om de huid waar u de injectie zult geven, schoon te maken.
Haal de spuit uit de verpakking.
Raak de bovenzijde van de spuit niet aan.
Neem de lange naald en zet deze stevig vast op de bovenzijde van de
er spuit.
Haal de naald uit de beschermdop zonder de naald aan te raken en houd de spuit met de naald in uw hand.
Tik zachtjes tegen de bovenkant van de ampul om zeker te zijn dat al de vloeistof zich aan ng de onderkant van de ampul bevindt.
Breek het bovenste stuk van de ampul met oplosmiddel af.
Plaats de naald in de ampul met oplosmiddel en zuig het oplosmiddel volledig op. t la
Om de Viraferon oplossing te bereiden, steek de naald door het rubberen dopje van de Viraferon injectieflacon en plaats de punt van de naald voorzichtig tegen de glazen wand van de injectieflacon zonder het schoongemaakte dopje van de injectieflacon met uw handen aan te raken. nie
Injecteer het oplosmiddel langzaam, zorg ervoor dat het vloeistofstroompje tegen de glazen wand van de injectieflacon komt om de vorming van luchtbelletjes te vermijden.
Richt het stroompje niet op het witte poeder dat op de bodem van de injectieflacon ligt.
Om de witte inhoud op te lossen, draai de Viraferon injectieflacon met een zachte roterende beweging, el
waarbij de injectienaald in de injectieflacon blijft, totdat de inhoud helemaal opgelost is.
Niet schudd en.
Indien er zich toch luchtbelletjes vormen, wacht dan totdat de oplossing helder geworden is idd
en alle luchtbelletjes aan de oppervlakte van de oplossing ontsnapt zijn vóór u uw dosis uit de injectieflacon opzuigt.
De oplossing moet onmiddellijk na reconstitutie gebruikt worden.
Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, moet het bewaard worden in de koelkast bij 2 °C-8 °C en gebruikt worden binnen 24 uur. sm
Afmeten van de dosis Viraferon uit het opgeloste poeder voor injectie Draai de injectieflacon en de spuit om met één hand.
Zorg ervoor dat de punt van de naald in de e
opgeloste Viraferon oplossing zit.
Uw andere hand is vrij om de piston te bewegen.
Trek aan de hand ne
van de piston langzaam de juiste dosis op in de spuit, zoals voorgeschreven door uw arts.
Houd de spuit met de naald in de injectieflacon naar boven gericht, haal de spuit van de lange naald af zonder de naald uit de injectieflacon te halen of de bovenzijde van de spuit aan te raken.
Neem de Ge
korte naald en zet die stevig vast op de bovenzijde van de spuit.
Haal de beschermdop van de injectienaald af en kijk of er geen luchtbelletjes in de spuit aanwezig zijn.
Als u luchtbelletjes opmerkt, trek de piston dan voorzichtig terug; tik zachtjes op de spuit, met de naald naar boven gericht, totdat de luchtbelletjes verdwijnen.
Druk de piston langzaam terug in tot aan de juiste dosis.
Plaats de beschermdop weer op de injectienaald en leg de spuit met de naald op een vlak oppervlak.
Zorg ervoor dat de oplossing op kamertemperatuur is, tot 25 °C.
Als de oplossing koud is, verwarm de spuit dan in uw handpalmen.
Kijk de bereide oplossing na vóór de toediening: ze moet helder en
301 kleurloos zijn.
Gebruik deze niet als u een verkleuring of deeltjes vaststelt.
U bent nu klaar om uw dosis te injecteren.
Injecteren van de oplossing Kies de injectieplaats.
De beste injectieplaatsen zijn weefsels met een laag vet tussen huid en spier: de dij, de buitenkant van de bovenarm (u kunt de hulp nodig hebben van een andere persoon om deze plaats te gebruiken), de onderbuik (behalve de navel en het middel).
Als u uitzonderlijk mager bent, gebruik dan all een de dij of de buitenkant van de bovenarm voor de injectie.
rd Verander elke keer van injectieplaats.
ee Maak de huid schoon en ontsmet de huid op de plaats waar u zich gaat injecteren.
Wacht tot uw huid weer droog is.
Haal de beschermdop van de naald af.
Neem met één hand een huidplooi vast.
Houd met uw andere hand de spuit vast zoals een potlood.
r ist Plaats de naald in een hoek van 45° tot 90° in de huidplooi die u vasthoudt.
Injecteer de oplossing door de piston langzaam helemaal naar beneden te duwen.
Trek de naald uit de huid.
Druk met een klein verbandje of een steriel gaasje op de plaats van injectie,
reg indien nodig gedurende enkele seconden.
Masseer de injectieplaats niet.
Als u bloedt, breng dan een pleister aan.
De injectieflacon, de ampul en de injectiematerialen voor eenmalig gebruik moeten worden weggegooid.
Gooi de spuit en de naalden voorzichtig weg in een gesloten naaldencontainer.
ge er ng t la nie el idd
G e
ne
e
sm
302 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Viraferon 5 miljoen IE/ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Interferon -alfa-2b
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
rd
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn
ee als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wannee r één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
r ist In deze bijsluiter:
1.
Wat is Viraferon en waarvoor wordt het gebr uikt
reg 2.
Wat u moet weten voordat u Viraferon gebruikt 3.
Hoe wordt Viraferon gebruikt 4.
Mo gelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Viraferon
ge 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIRAFERON EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT er ng Viraferon (interferon-alfa-2b) wijzigt de reactie van het immuunsysteem van het lichaam en helpt te verdedigen tegen infecties en ernstige ziekten.
Viraferon wordt bij volwassen patiënten gebruikt bij de behandeling van chronische hepatitis B of C, dit zijn virale infecties van de lever. t la
Viraferon wordt gebruikt in combinatie met ribavirine bij kinderen en adolescenten van 3 jaar of ouder bij wie chronische hepatitis C niet eerder behandeld werd. nie
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIRAFERON GEBRUIKT el
Gebruik Viraferon niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor interferon of voor één van de andere bestanddelen van
idd
Viraferon.
- als u een ernstige hartaandoening heeft.
- als u een slechte nier- of leverfunctie heeft.
- als u een gevorderde gedecompenseerde (ongecontroleerde) leverziekte heeft.
sm
- als u hepatitis heeft en als u recentelijk behandeld werd met geneesmiddelen die het
immuunsysteem onderdrukken (andere dan een behandeling van korte duur met een cortison- achtig ge neesmiddel). e
- als u een voorgeschiedenis van epilepsie (vallende ziekte) heeft.
ne
- als u een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten heeft, of als u een orgaantransplantatie
heeft gehad en u een geneesmiddel gebruikt dat het immuunsysteem onderdrukt (uw immuunsysteem helpt bij de bescherming tegen infectie).
Ge
- als u een schildklieraandoening heeft die niet goed onder controle is.
Kinderen en adolescenten:
- als u ernstige zenuw- of mentale problemen had, zoals zware depressie of zelfmoordneigingen.
Wees extra voorzichtig met Viraferon
- als u zwanger bent of als u van plan bent zwanger te worden (zie Zwangerschap en
borstvoeding).
303
- als u een ernstige zenuw- of geestesziekte heeft gehad.
Het gebruik van interferon -alfa-2b bij
kinderen en adolescenten met bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie “Gebruik Viraferon niet”)
- als u ooit een depressie heeft gehad of symptomen ontwikkelt die geassocieerd zijn met
depressie (bijv. gevoelens van droevigheid, neerslachtigheid, enz.) tijdens uw behandeling met Viraferon (zie rubriek 4).
- als u psoriasis heeft, omdat het kan verergeren gedurende de behandeling met Viraferon.
- wanneer u Viraferon krijgt toegediend, kunt u tijdelijk een groter risico op infecties lopen.
rd Raadpl eeg uw arts als u een infectie vermoedt.
- als u symptomen ontwikkelt van een verkoudheid of andere luchtweginfecties, zoals koorts,
ee hoest, ademhalingsmoeilijkheden, meld het aan uw arts.
- als u ongewone bloedingen of blauwe plekken constatee rt, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.
- zoek onmiddellijk medische hulp als u symptomen van een ernstige allergische reactie
r ist ontwikkelt gedurende deze behandeling (zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling of netelroos).
- als u even eens behandeld wordt voor HIV, zie Gebruik met andere
reg geneesmiddelen.
- als u een orgaantransplantaat, hetzij een nier hetzij een lever, heeft gekregen, kan een behandeling
met interferon het risico op afstoting verho gen.
Bespreek dit zeker met uw arts.
ge Tand- en tandvleesaandoeningen, die kunnen leiden tot tandv erlies, wer den gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met
er de combinatie van Viraferon en ribavirine.
U moet uw tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig laten nakijken.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als u ng deze reactie heeft, zorg er dan voor dat u uw mond nadien grondig spoelt.
Tijdens de behandeling van één jaar waren er veel kinderen die minder groeiden of in gewicht t la
toenamen dan verwacht.
Tijdens de 6 maanden na behandeling was er een algemene omkering in deze tendens, hoewel enkele kinderen niet naar hun normale groeisnelheid terugkeerden tijdens het eerste jaar na beëindiging van de behandeling. nie
Vertel uw arts als u ooit een hartaanval of hartproblemen heeft gehad; als u een voorgeschiedenis heeft van ademhalingsmoeilijkheden of longontsteking, problemen met bloedstolling, leveraandoeningen, problemen met de schildklier, diabetes, of lage of hoge bloeddruk. el
Vertel uw arts als u ooit behandeld werd voor depressie of enige andere psychiatrische problemen; idd
verwardheid; bewusteloosheid; zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Zorg ervoor dat u uw arts inlicht als u het Chinese kruidengeneesmiddel shosaikoto neemt. sm
Gebruik met andere geneesmiddelen Viraferon zal extra bijdragen tot de effecten van stoffen die de werking van uw zenuwstelsel vertragen en mogelijk slaperigheid veroorzaken.
Raadpleeg daarom uw arts of apotheker over het gebruik van e
alcoholische dranken of als u slaappillen, kalmeermiddelen of sterke pijnstillers gebruikt. ne
Vertel uw arts als u theofylline of aminofylline gebruikt voor de behandeling van astma en als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, zelfs als het geneesmiddelen betreft Ge
waarvoor geen voorschrift noodzakelijk is, omdat de dosis van sommige geneesmiddelen soms aangepast moet worden als u behandeld wordt met Viraferon.
Patiënten die eveneens besmet zijn met HIV:
Lactaatacidose en verergerende leverfunctie zijn bijwerkingen geassocieerd met hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART), een HIV-behandeling.
Als u HAART krijgt, kan de toevoeging van Viraferon en ribavirine uw risico op lactaatacidose en leverinsufficiëntie verhogen.
Uw arts zal toezien op tekenen en symptomen van deze aard (Lees zeker ook de patiëntenbijsluiter van ribavirine).
Bovendien zouden patiënten die de combinatietherapie met
304 Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen een verhoogd risico kunnen lopen om anemie (laag aantal rode bloedcellen) te ontwikkelen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Gebruik van Viraferon met voedsel en drank Terwijl u met Viraferon behandeld wordt, kan uw arts u adviseren om m eer te drinken om een lage
rd bloeddruk te voorkomen.
ee Zwangerschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
In onde rzoeken bij drachtige dieren hebben interferonen soms miskramen veroorzaakt.
Het effect op de menselijke
r ist zwangerschap is niet bekend.
Als u Viraferon wordt voorgeschreven in combinatie met ribavirine, kan ribavirine grote schade aan de ongeboren baby toebrengen, daarom moeten vrouwelijke en mannelijke patiënten speciale maatregelen
reg nemen in verband met hun seksuele activiteit als er een kans op zwan gerschap is: -als u een meisje of een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, moet u een negatieve zwangerschapstest hebben vóór de behandeling, evenals een negatieve zwangerschapstest iedere maand gedurende de behandeling, en gedurende 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
U en uw partner moeten
ge beiden een doeltreffend voorbehoedmiddel gebruiken tijdens uw behandeling met ribavirine en gedurende de 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts. -als u een man bent die ribavirine inneemt, mag u geen seks hebben met een zwangere vrouw tenzij u
er een condoom gebruikt.
Dat maakt de kans kleiner dat ribavirine in het lichaam van de vrouw achterblijft.
Als uw vrouwelijke partner nu niet zwanger is maar in de vruchtbare leeftijd is, moet ze ng tijdens de behandeling iedere maand een zwangerschapstest ondergaan en gedurende 7 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts.
Als u een mannelijke patiënt bent, moeten u en uw partner beide doeltreffende voorbehoedmiddelen gebruiken tijdens uw behandeling t la
met ribavirine en gedurende 7 maanden na het einde van de behandeling.
Dit kan worden besproken met uw arts. nie
Het is niet bekend of dit geneesmiddel voorkomt in de moedermelk.
Geef daarom geen borstvoeding als u Viraferon neemt.
Neem bij de combinatietherapie met ribavirine kennis van de desbetreffende informatie over ribavirine-bevattende geneesmiddelen. el
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Rijd niet of bedien geen machines als u zich slaperig, vermoeid of verward voelt tijdens de idd
behandeling met dit geneesmiddel.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Viraferon Uw arts kan u aanbevelen een vaccinatie tegen hepatitis A en B te overwegen, indien u sm
regelmatig/herhaaldelijk albumine krijgt toegediend dat is afgeleid van menselijk plasma.
Dit geneesmiddel bevat humaan albumineoplossing als hulpstof.
Wanneer geneesmiddelen bereid e
worden uit menselijk bloed of plasma, worden bepaalde maatregelen getroffen om te vermijden dat ne
infecties worden overgedragen op patiënten.
Deze omvatten een zorgvuldige selectie van bloed- en plasmadonors om er zeker van te zijn dat diegenen met het risico op het dragen van infecties worden uitgesloten, en het testen van elke donatie en plasmapool op tekenen van virussen/infecties.
Ge
Fabrikanten van deze producten bouwen bij de bereiding van het bloed of het plasma eveneens methoden in die virussen kunnen onschadelijk maken of verwijderen.
Ondanks deze maatregelen kan bij toediening van geneesmiddelen bereid uit menselijk bloed of plasma, de kans op overdracht van een infectie niet volledig worden uitgesloten.
Dit is ook van toepassing op onbekende of opkomende virussen of andere soorten infecties.
Er zijn geen gevallen gemeld van virusinfecties met albumine die bereid werd naar Europese Farmacopee-specificaties volgens vastgelegde processen.
305 Het wordt ten zeerste aanbevolen om, telkens Viraferon aan een patiënt wordt toegediend, de naam en het batchnummer van het product te noteren om een overzicht te behouden van de gebruikte batches.
3.
HOE WORDT VIRAFERON GEBRUIKT
Uw arts h eeft Viraferon voor u en uw huidige toestand voorgeschreven; geef dit geneesmiddel niet aan iemand anders.
rd Uw arts heeft de juiste dosis voor toediening van Viraferon bepaald op basis van uw individuele
ee behoeften.
De dosis zal ve randeren naargelang van de te behandelen ziekte.
Als u zich Viraferon zelf toedient, wees er dan zeker van dat de dosis die u voorgeschreven werd,
r ist duidelijk meegedeeld wordt als u de verpakking van het geneesmiddel ontvangt.
Doses die 3 keer per week moeten worden toegediend, worden het best om de andere dag toegediend.
reg Hieronder vindt u de normale startdosis voor elke aandoening; individuele doses kunnen echter veranderen, en uw arts kan uw dosis aanpassen aan de hand van uw specifieke behoeften:
Chronische hepatitis B:
5 tot 10 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de
ge huid) te injecteren.
Chronische hepatitis C:
Volwassenen - 3 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan
er (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine of alleen.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten - 3 miljoen IE/m2, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te ng injecteren in combinatie met ribavirine (zie ook de bijsluiter van ribavirine).
Uw arts kan u een andere dosis Viraferon alleen voorschrijven of in combinatie met andere t la
geneesmiddelen (bijv. cytaribine, ribavirine).
Als u Viraferon krijgt voorgeschreven in combinatie met een ander geneesmiddel, lees dan ook de bijsluiter van het geneesmiddel dat u tegelijkertijd moet gebruiken.
Uw arts zal het juiste doseerschema en behandelingsvoorschrift bepalen in functie van uw nie
behoeften.
Als u de indruk heeft dat de werking van Viraferon te sterk of te zwak is, licht dan uw arts of apotheker in.
Subcutaan gebruik: el
Viraferon is gewoonlijk bedoeld voor subcutaan gebruik.
Dit wil zeggen dat Viraferon wordt toegediend met een korte injectienaald in het vetweefsel juist onder de huid.
Als u zich dit idd
geneesmiddel zelf toedient, zal u getoond worden hoe de injectie te bereiden en toe te dienen.
Gedetailleerde instructies voor subcutane toediening worden in deze bijsluiter gegeven (zie HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN aan het einde van de bijsluiter). sm
Eén dosis Viraferon wordt gegeven op elke geplande dag.
Viraferon wordt driemaal per week, om de andere dag toegediend, bijvoorbeeld op maandag, woensdag en vrijdag.
Interferonen kunnen een ongewone vermoeidheid veroorzaken; als u zich dit geneesmiddel zelf toedient, of het bij een kind e
injecteert, doe dit dan vlak voor het slapengaan. ne
Gebruik Viraferon precies zoals uw arts het u voorgeschreven heeft.
Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebruik Viraferon zolang als voorgeschreven.
Ge
Wat u moet doen als u meer van Viraferon heeft gebruikt dan u zou mogen Raadpleeg zo snel mogelijk uw arts of ander verplegend personeel.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Viraferon te gebruiken Als u zich de behandeling zelf toedient, of indien u de verzorger bent van een kind dat Viraferon in combinatie met ribavirine neemt, injecteer de aanbevolen dosis dan zodra u het zich herinnert en zet de behandeling zoals gewoonlijk voort.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als u zich dit geneesmiddel volgens schema elke dag moet injecteren en als u bij toeval één dag een dosis 306 vergat, zet de behandeling dan de volgende dag voort met de gewone dosis.
Raadpleeg uw arts of apotheker indien nodig.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Viraferon bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Alhoewel niet alle bijwerkingen zullen voorkomen, kan medische hulp nodig zijn
rd als ze voorkomen.
ee Sommige patiënten wo rden depressief wanneer ze Viraferon alleen innemen of in combinatie met een behandeling met ribavirine, en in sommige gevallen hadden zij zelfmoordgedachten of vertoonden zij agressief gedrag (soms gericht op anderen).
Sommige patiënten hebben daadwerkelijk zelfmoord
r ist gepleegd.
Zorg ervoor dat u dringende hulp zoekt zodra u opmerkt dat u depressief wordt, zelfmoordgedachten heeft of verandering in uw gedrag vertoont.
Mogelijk overweegt u een familielid of goede vriend(in) aan te spreken om u te helpen alert te blijven op tekenen van depressie of
reg veranderingen in uw gedrag.
Gebruik bij kinderen:
Kinderen zijn in het bijzonder vatbaar om depressies te ontwikkelen wanneer ze
ge een behandeling met Viraf eron in combinatie met ribavirine krijgen.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts of zoek dringende hulp als ze ongebruikelijke gedragssymptomen vertonen, zich depressief voelen of het gevoel hebben dat ze zichzelf of anderen willen verwonden.
er Als één van de volgende bijwerkingen optreedt, gebr uik dan geen Viraferon meer en licht uw arts onmiddellijk in of ga naar de eerstehulpafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: ng • opgezette handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel waardoor u moeite kunt hebben om te slikken of te ademen; netelroos; flauwvallen.
Dit zijn zeer ernstige bijwerkingen.
Als u die heeft, is het mogelijk dat u een ernstige allergische t la
reactie op Viraferon heeft gehad.
Het is mogelijk dat u dringend medische hulp nodig heeft of in het ziekenhuis opgenomen moet worden.
Deze zeer ernstige bijwerkingen treden zeer zelden op. nie
Raadpleeg uw arts onmiddellijk als één van de volgende bijwerkingen optreedt: • pijn op de borst of aanhoudende en zware hoest; onregelmatige of snelle hartslag; kortademigheid, verwarring, moeilijkheden om alert te blijven, gevoelloosheid of tintelend gevoel of pijn in handen of voeten; stuipen (convulsies); slaap-, denk- of el
concentratieproblemen, gewijzigde geestelijke toestand; zelfmoordgedachten, poging tot zelfmoord, veranderd gedrag of agressief gedrag (soms gericht op anderen), hallucinaties; idd
ernstige buikpijn; zwarte of teerachtige stoelgang; bloed in de stoelgang of de urine, zware neusbloedingen; wasbleke gelaatskleur, hoge suikerspiegel in het bloed, koorts of rillingen na een paar weken behandeling, pijn laag in de rug of in de zij, moeilijk kunnen plassen, sm
oogproblemen of stoornissen bij het zien of het horen, gehoorverlies, ernstig of pijnlijk rood worden of zweren van de huid of het slijmvlies.
Dit kan wijzen op ernstige bijwerkingen die dringend medische aandacht vereisen.
Uw arts zal uw bloed controleren om te weten of het aantal witte bloedcellen (cellen tegen infecties) en rode e
bloedcellen (cellen die ijzer en zuurstof vervoeren), bloedplaatjes (bloedstollende cellen) en andere ne
laboratoriumwaarden in uw bloed aanvaardbaar zijn.
In het begin van de behandeling met Viraferon kunt u een griepachtige reactie met koorts, Ge
vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn en rillingen/stijfheid krijgen.
Uw arts kan u aanraden om paracetamol te nemen als u deze symptomen heeft.
Andere bijwerkingen die kunnen optreden omvatten:
Zeer vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10 patiënten): pijn, zwelling en roodheid of beschadigde huid op de injectieplaats, haaruitval, duizeligheid, veranderingen van de eetlust, maag- of buikpijn, diarree, nausea (misselijkheid), virale infectie,
307 depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid, angst, keelpijn en pijn bij het slikken, vermoeidheid, rillingen, koorts, griepachtige reactie, algemeen gevoel van ongemak, hoofdpijn, gewichtsverlies, braken, prikkelbaarheid, zwakheid, stemmingsschommelingen, hoesten (soms zwaar), kortademigheid, jeuk, droge huid, huiduitslag, plotse en ernstige spierpijn, gewrichtspijn, pijn van het skeletspierstelsel, veranderingen van de bloedwaarden van het laboratorium waaronder daling van het aantal witte bloedcellen.
Sommige kinderen ondervonden een daling in de groeisnelheid (lengte en gewicht).
Vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 100 patiënten, maar bij minder dan 1 op de
rd 10 patiënten): dorst, tekort aan vocht in de weefsels (dehydratie), hoge bloeddruk, migraine, opgezwollen klieren,
ee plotselinge roodheid van gezicht en hals (flush), menstruatiestoornissen, minder lustgevoelens, problemen met de vagina, pijnlijke borsten, pijn aan de teelballen, problemen met de schildklier, rood tandvlees, droge mond, rode of pijnlijke mond of tong, tandpijn of tandaandoening, herpes simplex
r ist (koortsblaasjes), smaakverandering, maagklachten, dyspepsie (brandend maagzuur), verstopping, vergroting van de lever (leverproblemen, soms ernstig), dunne stoelgang, bedplassen bij kinderen, bijholteontsteking, bronchitis, pijn in het oog, problemen met uw traankanaaltjes, conjunctivitis (“rood
reg oog”), rusteloosheid, slaperigheid, slaapwandelen, gedragsproblemen, nervositeit, verstopte neus of loopneus, niezen, snelle ademhaling, bleke of rode huid, blauwe plekken, vingers en tenen die erg gevoelig zijn voor de kou, problemen met de huid of nagels, psoriasis (nieuw of verergerd), toegenomen transpiratie, verhoogde behoefte om te urineren, lichte trilbewegingen, verminderde
ge gevoeligheid bij aanraki ng, artritis.
Zelden gemelde bijw erkingen (bij ten minste 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten): pneumonie
ng
er
Zeer zelden gemelde bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten): lage bloeddruk, opgezwollen gezicht, suikerziekte, kramp in de benen, rugpijn, nierproblemen, t la
zenuwbeschadiging, bloedend tandvlees, aplastische anemie.
Pure red cell aplasia, een toestand waarbij het lichaam de aanmaak van rode bloedcellen heeft gestopt of verminderd, werd gemeld.
Dit veroorzaakt ernstige bloedarmoede (anemie), waarvan de symptomen ongewone vermoeidheid en een nie
gebrek aan energie zijn.
Zeer zelden is sarcoïdose (een ziekte die gekenmerkt wordt door aanhoudende koorts, gewichtsverlies, pijnlijke en gezwollen gewrichten, huidwonden en opgezette klieren) gemeld.
Bewustzijnsverlies el
kwam zeer zelden voor, voornamelijk bij bejaarden die hoge doses toegediend kregen.
Gevallen van beroerte (cerebrovasculaire gevallen) werden gemeld.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u idd
één van deze symptomen heeft.
Periodontale aandoeningen (aandoeningen die het tandvlees aantasten) en tandaandoeningen, veranderde mentale toestand, bewustzijnsverlies, acute overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (netelroos), angio-oedeem (het opzwellen van handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel sm
waardoor u moeilijk kan slikken of ademen), bronchoconstrictie en anafylaxie (een ernstige, allergische reactie over heel het lichaam) zijn gemeld, maar hun frequentie is niet bekend. e
Bovendien is het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (een auto-immuunontsteking die de ogen, de ne
huid en de membranen van oren, hersenen en ruggenmerg aantast) gemeld met het gebruik van Viraferon.
Ook andere bijwerkingen die niet hierboven vermeld worden kunnen bij sommige patiënten Ge
voorkomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U VIRAFERON
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
308 Niet in de vriezer bewaren.
Voor vervoer op korte termijn kan het niet-opgeloste product vier weken lang buiten de koelkast bij of onder 25 °C bewaard worden vóór gebruik.
Als tijdens deze periode van vier weken het product niet wordt gebruikt, moet het weggegooid worden.
De oplossing moet onmiddellijk na reconstitutie gebruikt wo rden.
Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, moet het bewaard worden in de koelkast bij 2 °C-8 °C en gebruikt worden binnen 24 uur.
rd Gebruik Viraferon niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de verpakking.
ee Geb ruik Viraferon niet als u veranderingen aan het uitzicht van Viraferon bemerkt.
Alle ongebruikte producten moeten worden weggegooid na het optrekken van de dosis.
r Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
ist Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen wanneer ze niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
reg 6.
AANVULLENDE INFORMATIE
ge Wat bevat Viraferon
- Het w erkzaam bestanddeel is recombinant interferon-alfa-2b, 5 miljoen IE/ml.
-
er De andere bestanddelen zijn glycine, watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat en humaan albumineoplossing. ng
- Oplosmiddel: water voor injecties 1 ml/ampul
Hoe ziet Viraferon er uit en wat is de inhoud van de verpakking t la
Viraferon is verkrijgbaar als een poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.
Het witte tot crèmekleurige poeder is verpakt in een glazen injectieflacon van 2 ml en het heldere en nie
kleurloze oplosmiddel wordt geleverd in een glazen ampul van 2 ml.
Viraferon is beschikbaar in twee verschillende verpakkingsgroottes:
- Verpakking van 1 injectieflacon met poeder voor oplossing voor injectie, 1 ampul met water
el
voor injecties, 1 injectiespuit, 2 injectienaalden en 1 reinigingsdoekje
- Verpakking van 6 injectieflacons met poeder voor oplossing voor injectie en 6 ampullen met
idd
water voor injecties Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht. sm
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen SP Europe Stallestraat 73 e
B-1180 Brussel ne
België
Fabrikant Ge
SP Labo N.V.
Industriepark 30 B-2220 Heist-op-den-Berg België
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
309 België/Belgique/Belgien Rue de Stalle/Stallestraat 73 B-1180 Bruxelles/Brussel/Brüssel Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
Luxembourg/Luxemburg Rue de Stalle 73 B-1180 Bruxelles/Brüssel Belgique/Belgien Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ ÑÐ».
"ÐÑÐ¾Ñ.
ÐÐ¸Ð»ÐºÐ¾ ÐÐ¸ÑÐµÐ²" â 7, ÐµÑ.3
Magyarország Alkotás u.
53.
rd BG-Ð¡Ð¾ÑÐ¸Ñ 1504 Ð¢ÐµÐ».: +359 2 944 1073
H-1123 Budapest Tel.: +36 1 457-8500
ee Česká republika Na Příkopě 25
Malta 168 Christopher Street
r ist CZ-110 00 Praha 1 Tel: +420 221771250
MT-VLT02 Valletta Tel: + 356-21 23 21 75
reg Danmark Lautrupbjerg 2 DK-2750 Ballerup
Nederland Maarssenbroeksedijk 4 NL-3542 DN Utrecht
ge Tlf: + 45-44 39 50 00
Tel: + 31-(0)800 778 78 78
Deutschland Thomas-Dehler-Straße 27 D-81737 München
Norge Pb.
398
Tel: + 49-(0)89 627 31-0
er N-1326 Lysaker Tlf: + 47 67 16 64 50
ng Eesti Österreich Järvevana tee 9
t la
Badener Strasse 23
EE-11314 Tallinn Tel: + 372 654 96 86
A-2514 Traiskirchen Tel: + 43-(0)2252 502-0
nie
Ελλάδα Αγίου Δημητρίου 63 GR-174 55 Άλιμος Tηλ: + 30-210 98 97 300
el
Polska Al.
Jerozolimskie 195a PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48-(0)22 478 41 50
España
idd
Portugal
Km.
36, Ctra.
Nacional I E-28750 San Agustín de Guadalix – Madrid Tel: + 34-91 848 85 00 sm
Rua Agualva dos Açores 16 P-2735-557 Agualva-Cacém Tel: +351-21 433 93 00
France 92 rue Baudin F-92300 Levallois-Perret e
România Şos.
Bucureşti-Ploieşti, nr.
17-21, BÄneasa Center, et.
8, sector 1
Tél: + 33-(0)1 41 06 35 00 ne
RO-013682 Bucureşti
Tel: + 40 21 233 35 30
Ireland Ge
Slovenija
Shire Park Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW Tel: +44-(0)1 707 363 636
Dunajska 22 SI-1000 Ljubljana Tel: + 386 01 3001070
Ísland Hörgatún 2 IS-210 Garðabær Sími: + 354 535 70 00
Slovenská republika Strakova 5 SK-811 01 Bratislava Tel: + 421 (2) 5920 2712
310 Italia Via fratelli Cervi snc, Centro Direzionale Milano Due Palazzo Borromini I-20090 Segrate (Milano) Tel: + 39-02 21018.1
Suomi/Finland PL 3/PB 3 FIN-02201 Espoo/Esbo Puh/Tel: + 358-(0)20-7570 300
rd Κύπρος Οδός Αγίου Νικολάου, 8
Sverige Box 6185
ee CY-1055 Λευκωσία Τηλ: +357-22 757188
S-102 33 Stockholm Tel: + 46-(0)8 522 21 500
r ist Latvija Bauskas 58a -401 Rīga, LV-1004
United Kingdom Shire Park Welwyn Garden City
reg Tel: + 371-7 21 38 25
Hertfordshire AL7 1TW - UK Tel: + 44-(0)1 707 363 636
ge Lietuva Kęstučio g.
65/40 LT-08124 Vilnius Tel. + 370 52 101868
er ng Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd op
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese t la
Ge neesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu/ nie el idd
G e
ne
e
sm
311 HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN
De volgende aanwijzingen leggen uit hoe Viraferon zelf toe te dienen.
Lees deze aanwijzingen aandachtig door en volg ze stap voor stap.
Uw arts of zijn/haar assistent(e) zal u tonen hoe u zichzelf injecteert met Viraferon.
Injecteert u zichzelf niet tenzij u er zeker van bent dat u de procedure en de vereisten van een zelfinjectie begrepen heeft.
Voorbereiding
rd Verzamel de noodzakelijke voorwerpen voor u begint:
- een injectieflacon met Viraferon poeder voor injectie;
ee
- een ampul met oplosmiddel voor Viraferon (water voor injecties 1 ml);
- een 2 ml spuit;
- een lange naald (bijvoorbeeld 0,8 x 40 mm [21 gauge 1,5 inch]) die moet worden gebruikt om
r water voor injecties toe te voegen aan de injectieflacon met Viraferon poeder;
ist
- een korte naald (bijvoorbeeld 0,3 x 13 mm [30 gauge 0,5 inch]) voor subcutane injectie;
- een reinigingsdoekje.
reg Was uw handen zorgvuldig.
Oplossen van Viraferon poeder voor injectie Haal het beschermkapje van de Viraferon injectieflacon af.
Maak het rubberen dopje aan de
ge bovenzijde van de injectieflacon schoon met een reinigingsdoekje.
U kunt het doekje bewaren om de huid waar u de injectie zult geven, schoon te maken.
Haal de spuit uit de verpakking.
Raak de bovenzijde van de spuit niet aan.
Neem de lange naald en zet deze stevig vast op de bovenzijde van de
er spuit.
Haal de naald uit de beschermdop zonder de naald aan te raken en houd de spuit met de naald in uw hand.
Tik zachtjes tegen de bovenkant van de ampul om zeker te zijn dat al de vloeistof zich aan ng de onderkant van de ampul bevindt.
Breek het bovenste stuk van de ampul met oplosmiddel af.
Plaats de naald in de ampul met oplosmiddel en zuig het oplosmiddel volledig op. t la
Om de Viraferon oplossing te bereiden, steek de naald door het rubberen dopje van de Viraferon injectieflacon en plaats de punt van de naald voorzichtig tegen de glazen wand van de injectieflacon zonder het schoongemaakte dopje van de injectieflacon met uw handen aan te raken. nie
Injecteer het oplosmiddel langzaam, zorg ervoor dat het vloeistofstroompje tegen de glazen wand van de injectieflacon komt om de vorming van luchtbelletjes te vermijden.
Richt het stroompje niet op het witte poeder dat op de bodem van de injectieflacon ligt.
Om de witte inhoud op te lossen, draai de Viraferon injectieflacon met een zachte roterende beweging, el
waarbij de injectienaald in de injectieflacon blijft, totdat de inhoud helemaal opgelost is.
Niet schudd en.
Indien er zich toch luchtbelletjes vormen, wacht dan totdat de oplossing helder geworden is idd
en alle luchtbelletjes aan de oppervlakte van de oplossing ontsnapt zijn vóór u uw dosis uit de injectieflacon opzuigt.
De oplossing moet onmiddellijk na reconstitutie gebruikt worden.
Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, moet het bewaard worden in de koelkast bij 2 °C-8 °C en gebruikt worden binnen 24 uur. sm
Afmeten van de dosis Viraferon uit het opgeloste poeder voor injectie Draai de injectieflacon en de spuit om met één hand.
Zorg ervoor dat de punt van de naald in de e
opgeloste Viraferon oplossing zit.
Uw andere hand is vrij om de piston te bewegen.
Trek aan de hand ne
van de piston langzaam de juiste dosis op in de spuit, zoals voorgeschreven door uw arts.
Houd de spuit met de naald in de injectieflacon naar boven gericht, haal de spuit van de lange naald af zonder de naald uit de injectieflacon te halen of de bovenzijde van de spuit aan te raken.
Neem de Ge
korte naald en zet die stevig vast op de bovenzijde van de spuit.
Haal de beschermdop van de injectienaald af en kijk of er geen luchtbelletjes in de spuit aanwezig zijn.
Als u luchtbelletjes opmerkt, trek de piston dan voorzichtig terug; tik zachtjes op de spuit, met de naald naar boven gericht, totdat de luchtbelletjes verdwijnen.
Druk de piston langzaam terug in tot aan de juiste dosis.
Plaats de beschermdop weer op de injectienaald en leg de spuit met de naald op een vlak oppervlak.
Zorg ervoor dat de oplossing op kamertemperatuur is, tot 25 °C.
Als de oplossing koud is, verwarm de spuit dan in uw handpalmen.
Kijk de bereide oplossing na vóór de toediening: ze moet helder en
312 kleurloos zijn.
Gebruik deze niet als u een verkleuring of deeltjes vaststelt.
U bent nu klaar om uw dosis te injecteren.
Injecteren van de oplossing Kies de injectieplaats.
De beste injectieplaatsen zijn weefsels met een laag vet tussen huid en spier: de dij, de buitenkant van de bovenarm (u kunt de hulp nodig hebben van een andere persoon om deze plaats te gebruiken), de onderbuik (behalve de navel en het middel).
Als u uitzonderlijk mager bent, gebruik dan all een de dij of de buitenkant van de bovenarm voor de injectie.
rd Verander elke keer van injectieplaats.
ee Maak de huid schoon en ontsmet de huid op de plaats waar u zich gaat injecteren.
Wacht tot uw huid weer droog is.
Haal de beschermdop van de naald af.
Neem met één hand een huidplooi vast.
Houd met uw andere hand de spuit vast zoals een potlood.
r ist Plaats de naald in een hoek van 45° tot 90° in de huidplooi die u vasthoudt.
Injecteer de oplossing door de piston langzaam helemaal naar beneden te duwen.
Trek de naald uit de huid.
Druk met een klein verbandje of een steriel gaasje op de plaats van injectie,
reg indien nodig gedurende enkele seconden.
Masseer de injectieplaats niet.
Als u bloedt, breng dan een pleister aan.
De injectieflacon, de ampul en de injectiematerialen voor eenmalig gebruik moeten worden weggegooid.
Gooi de spuit en de naalden voorzichtig weg in een gesloten naaldencontainer.
ge er ng t la nie el idd
G e
ne
e
sm
313 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Viraferon 10 miljoen IE/ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Interferon -alfa-2b
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
rd
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn
ee als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wannee r één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
r ist In deze bijsluiter:
1.
Wat is Viraferon en waarvoor wordt het gebr uikt
reg 2.
Wat u moet weten voordat u Viraferon gebruikt 3.
Hoe wordt Viraferon gebruikt 4.
Mo gelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Viraferon
ge 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIRAFERON EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT er ng Viraferon (interferon-alfa-2b) wijzigt de reactie van het immuunsysteem van het lichaam en helpt te verdedigen tegen infecties en ernstige ziekten.
Viraferon wordt bij volwassen patiënten gebruikt bij de t la
behandeling van chronische hepatitis B of C, dit zijn virale infecties van de lever.
Viraferon wordt gebruikt in combinatie met ribavirine bij kinderen en adolescenten van 3 jaar of ouder nie
bij wie chronische hepatitis C niet eerder behandeld werd.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIRAFERON GEBRUIKT el
Gebruik Viraferon niet idd
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor interferon of voor één van de andere bestanddelen van
Viraferon.
- als u een ernstige hartaandoening heeft.
- als u een slechte nier- of leverfunctie heeft.
sm
- als u een gevorderde gedecompenseerde (ongecontroleerde) leverziekte heeft.
- als u hepatitis heeft en als u recentelijk behandeld werd met geneesmiddelen die het
immuunsysteem onderdrukken (andere dan een behandeling van korte duur met een cortison - e
achtig geneesmiddel). ne
- als u een voorgeschiedenis van epilepsie (vallende ziekte) heeft.
- als u een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten heeft, of als u een orgaantransplantatie
heeft gehad en u een geneesmiddel gebruikt dat het immuunsysteem onderdrukt (uw Ge
immuunsysteem helpt bij de bescherming tegen infectie).
- als u een schildklieraandoening heeft die niet goed onder controle is.
Kinderen en adolescenten:
- als u ernstige zenuw- of mentale problemen had, zoals zware depressie of zelfmoordneigingen.
Wees extra voorzichtig met Viraferon
- als u zwanger bent of als u van plan bent zwanger te worden (zie Zwangerschap en
borstvoeding).
314
- als u een ernstige zenuw- of geestesziekte heeft gehad.
Het gebruik van interferon -alfa-2b bij
kinderen en adolescenten met bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie “Gebruik Viraferon niet”)
- als u ooit een depressie heeft gehad of symptomen ontwikkelt die geassocieerd zijn met
depressie (bijv. gevoelens van droevigheid, neerslachtigheid, enz.) tijdens uw behandeling met Viraferon (zie rubriek 4).
- als u psoriasis heeft, omdat het kan verergeren gedurende de behandeling met Viraferon.
- wanneer u Viraferon krijgt toegediend, kunt u tijdelijk een groter risico op infecties lopen.
rd Raadpl eeg uw arts als u een infectie vermoedt.
- als u symptomen ontwikkelt van een verkoudheid of andere luchtweginfecties, zoals koorts,
ee hoest, ademhalingsmoeilijkheden, meld het aan uw arts.
- als u ongewone bloedingen of blauwe plekken constatee rt, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.
- zoek onmiddellijk medische hulp als u symptomen van een ernstige allergische reactie
r ist ontwikkelt gedurende deze behandeling (zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling of netelroos).
- als u even eens behandeld wordt voor HIV, zie Gebruik met andere
reg geneesmiddelen.
- als u een orgaantransplantaat, hetzij een nier hetzij een lever, heeft gekregen, kan een behandeling
met interferon het risico op afstoting verho gen.
Bespreek dit zeker met uw arts.
ge Tand- en tandvleesaandoeningen, die kunnen leiden tot tandv erlies, wer den gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met
er de combinatie van Viraferon en ribavirine.
U moet uw tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig laten nakijken.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als u ng deze reactie heeft, zorg er dan voor dat u uw mond nadien grondig spoelt.
Tijdens de behandeling van één jaar waren er veel kinderen die minder groeiden of in gewicht t la
toenamen dan verwacht.
Tijdens de 6 maanden na behandeling was er een algemene omkering in deze tendens, hoewel enkele kinderen niet naar hun normale groeisnelheid terugkeerden tijdens het eerste jaar na beëindiging van de behandeling. nie
Vertel uw arts als u ooit een hartaanval of hartproblemen heeft gehad; als u een voorgeschiedenis heeft van ademhalingsmoeilijkheden of longontsteking, problemen met bloedstolling, leveraandoeningen, problemen met de schildklier, diabetes, of lage of hoge bloeddruk. el
Vertel uw arts als u ooit behandeld werd voor depressie of enige andere psychiatrische problemen; idd
verwardheid; bewusteloosheid; zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Zorg ervoor dat u uw arts inlicht als u het Chinese kruidengeneesmiddel shosaikoto neemt. sm
Gebruik met andere geneesmiddelen Viraferon zal extra bijdragen tot de effecten van stoffen die de werking van uw zenuwstelsel vertragen en mogelijk slaperigheid veroorzaken.
Raadpleeg daarom uw arts of apotheker over het gebruik van e
alcoholische dranken of als u slaappillen, kalmeermiddelen of sterke pijnstillers gebruikt. ne
Vertel uw arts als u theofylline of aminofylline gebruikt voor de behandeling van astma en als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, zelfs als het geneesmiddelen betreft Ge
waarvoor geen voorschrift noodzakelijk is, omdat de dosis van sommige geneesmiddelen soms aangepast moet worden als u behandeld wordt met Viraferon.
Patiënten die eveneens besmet zijn met HIV:
Lactaatacidose en verergerende leverfunctie zijn bijwerkingen geassocieerd met hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART), een HIV-behandeling.
Als u HAART krijgt, kan de toevoeging van Viraferon en ribavirine uw risico op lactaatacidose en leverinsufficiëntie verhogen.
Uw arts zal toezien op tekenen en symptomen van deze aard (Lees zeker ook de patiëntenbijsluiter van ribavirine).
Bovendien zouden patiënten die de combinatietherapie met
315 Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen een verhoogd risico kunnen lopen om anemie (laag aantal rode bloedcellen) te ontwikkelen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Gebruik van Viraferon met voedsel en drank Terwijl u met Viraferon behandeld wordt, kan uw arts u adviseren om m eer te drinken om een lage
rd bloeddruk te voorkomen.
ee Zwangerschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
In onde rzoeken bij drachtige dieren hebben interferonen soms miskramen veroorzaakt.
Het effect op de menselijke
r ist zwangerschap is niet bekend.
Als u Viraferon wordt voorgeschreven in combinatie met ribavirine, kan ribavirine grote schade aan de ongeboren baby toebrengen, daarom moeten vrouwelijke en mannelijke patiënten speciale maatregelen
reg nemen in verband met hun seksuele activiteit als er een kans op zwan gerschap is: -als u een meisje of een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, moet u een negatieve zwangerschapstest hebben vóór de behandeling, evenals een negatieve zwangerschapstest iedere maand gedurende de behandeling, en gedurende 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
U en uw partner moeten
ge beiden een doeltreffend voorbehoedmiddel gebruiken tijdens uw behandeling met ribavirine en gedurende de 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts. -als u een man bent die ribavirine inneemt, mag u geen seks hebben met een zwangere vrouw tenzij u
er een condoom gebruikt.
Dat maakt de kans kleiner dat ribavirine in het lichaam van de vrouw achterblijft.
Als uw vrouwelijke partner nu niet zwanger is maar in de vruchtbare leeftijd is, moet ze ng tijdens de behandeling iedere maand een zwangerschapstest ondergaan en gedurende 7 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts.
Als u een mannelijke patiënt bent, moeten u en uw partner beide doeltreffende voorbehoedmiddelen gebruiken tijdens uw behandeling t la
met ribavirine en gedurende 7 maanden na het einde van de behandeling.
Dit kan worden besproken met uw arts. nie
Het is niet bekend of dit geneesmiddel voorkomt in de moedermelk.
Geef daarom geen borstvoeding als u Viraferon neemt.
Neem bij de combinatietherapie met ribavirine kennis van de desbetreffende informatie over ribavirine-bevattende geneesmiddelen. el
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Rijd niet of bedien geen machines als u zich slaperig, vermoeid of verward voelt tijdens de idd
behandeling met dit geneesmiddel.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Viraferon Uw arts kan u aanbevelen een vaccinatie tegen hepatitis A en B te overwegen, indien u sm
regelmatig/herhaaldelijk albumine krijgt toegediend dat is afgeleid van menselijk plasma.
Dit geneesmiddel bevat humaan albumineoplossing als hulpstof.
Wanneer geneesmiddelen bereid e
worden uit menselijk bloed of plasma, worden bepaalde maatregelen getroffen om te vermijden dat ne
infecties worden overgedragen op patiënten.
Deze omvatten een zorgvuldige selectie van bloed- en plasmadonors om er zeker van te zijn dat diegenen met het risico op het dragen van infecties worden uitgesloten, en het testen van elke donatie en plasmapool op tekenen van virussen/infecties.
Ge
Fabrikanten van deze producten bouwen bij de bereiding van het bloed of het plasma eveneens methoden in die virussen kunnen onschadelijk maken of verwijderen.
Ondanks deze maatregelen kan bij toediening van geneesmiddelen bereid uit menselijk bloed of plasma, de kans op overdracht van een infectie niet volledig worden uitgesloten.
Dit is ook van toepassing op onbekende of opkomende virussen of andere soorten infecties.
Er zijn geen gevallen gemeld van virusinfecties met albumine die bereid werd naar Europese Farmacopee-specificaties volgens vastgelegde processen.
316 Het wordt ten zeerste aanbevolen om, telkens Viraferon aan een patiënt wordt toegediend, de naam en het batchnummer van het product te noteren om een overzicht te behouden van de gebruikte batches.
3.
HOE WORDT VIRAFERON GEBRUIKT
Uw arts h eeft Viraferon voor u en uw huidige toestand voorgeschreven; geef dit geneesmiddel niet aan iemand anders.
rd Uw arts heeft de juiste dosis voor toediening van Viraferon bepaald op basis van uw individuele
ee behoeften.
De dosis zal ve randeren naargelang van de te behandelen ziekte.
Als u zich Viraferon zelf toedient, wees er dan zeker van dat de dosis die u voorgeschreven werd,
r ist duidelijk meegedeeld wordt als u de verpakking van het geneesmiddel ontvangt.
Doses die 3 keer per week moeten worden toegediend, worden het best om de andere dag toegediend.
reg Hieronder vindt u de normale startdosis voor elke aandoening; individuele doses kunnen echter veranderen, en uw arts kan uw dosis aanpassen aan de hand van uw specifieke behoeften:
Chronische hepatitis B:
5 tot 10 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de
ge huid) te injecteren.
Chronische hepatitis C:
Volwassenen - 3 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan
er (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine of alleen.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten - 3 miljoen IE/m2, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te ng injecteren in combinatie met ribavirine (zie ook de bijsluiter van ribavirine).
Uw arts kan u een andere dosis Viraferon alleen voorschrijven of in combinatie met andere t la
geneesmiddelen (bijv. cytaribine, ribavirine).
Als u Viraferon krijgt voorgeschreven in combinatie met een ander geneesmiddel, lees dan ook de bijsluiter van het geneesmiddel dat u tegelijkertijd moet gebruiken.
Uw arts zal het juiste doseerschema en behandelingsvoorschrift bepalen in functie van uw nie
behoeften.
Als u de indruk heeft dat de werking van Viraferon te sterk of te zwak is, licht dan uw arts of apotheker in.
Subcutaan gebruik: el
Viraferon is gewoonlijk bedoeld voor subcutaan gebruik.
Dit wil zeggen dat Viraferon wordt toegediend met een korte injectienaald in het vetweefsel juist onder de huid.
Als u zich dit idd
geneesmiddel zelf toedient, zal u getoond worden hoe de injectie te bereiden en toe te dienen.
Gedetailleerde instructies voor subcutane toediening worden in deze bijsluiter gegeven (zie HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN aan het einde van de bijsluiter). sm
Eén dosis Viraferon wordt gegeven op elke geplande dag.
Viraferon wordt driemaal per week, om de andere dag toegediend, bijvoorbeeld op maandag, woensdag en vrijdag.
Interferonen kunnen een ongewone vermoeidheid veroorzaken; als u zich dit geneesmiddel zelf toedient, of het bij een kind e
injecteert, doe dit dan vlak voor het slapengaan. ne
Gebruik Viraferon precies zoals uw arts het u voorgeschreven heeft.
Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebruik Viraferon zolang als voorgeschreven.
Ge
Wat u moet doen als u meer van Viraferon heeft gebruikt dan u zou mogen Raadpleeg zo snel mogelijk uw arts of ander verplegend personeel.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Viraferon te gebruiken Als u zich de behandeling zelf toedient, of indien u de verzorger bent van een kind dat Viraferon in combinatie met ribavirine neemt, injecteer de aanbevolen dosis dan zodra u het zich herinnert en zet de behandeling zoals gewoonlijk voort.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als u zich dit geneesmiddel volgens schema elke dag moet injecteren en als u bij toeval één dag een dosis 317 vergat, zet de behandeling dan de volgende dag voort met de gewone dosis.
Raadpleeg uw arts of apotheker indien nodig.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Viraferon bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Alhoewel niet alle bijwerkingen zullen voorkomen, kan medische hulp nodig zijn
rd als ze voorkomen.
ee Sommige patiënten wo rden depressief wanneer ze Viraferon alleen innemen of in combinatie met een behandeling met ribavirine, en in sommige gevallen hadden zij zelfmoordgedachten of vertoonden zij agressief gedrag (soms gericht op anderen).
Sommige patiënten hebben daadwerkelijk zelfmoord
r ist gepleegd.
Zorg ervoor dat u dringende hulp zoekt zodra u opmerkt dat u depressief wordt, zelfmoordgedachten heeft of verandering in uw gedrag vertoont.
Mogelijk overweegt u een familielid of goede vriend(in) aan te spreken om u te helpen alert te blijven op tekenen van depressie of
reg veranderingen in uw gedrag.
Gebruik bij kinderen:
Kinderen zijn in het bijzonder vatbaar om depressies te ontwikkelen wanneer ze
ge een behandeling met Viraf eron in combinatie met ribavirine krijgen.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts of zoek dringende hulp als ze ongebruikelijke gedragssymptomen vertonen, zich depressief voelen of het gevoel hebben dat ze zichzelf of anderen willen verwonden.
er Als één van de volgende bijwerkingen optreedt, gebr uik dan geen Viraferon meer en licht uw arts onmiddellijk in of ga naar de eerstehulpafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: ng • opgezette handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel waardoor u moeite kunt hebben om te slikken of te ademen; netelroos; flauwvallen.
Dit zijn zeer ernstige bijwerkingen.
Als u die heeft, is het mogelijk dat u een ernstige allergische t la
reactie op Viraferon heeft gehad.
Het is mogelijk dat u dringend medische hulp nodig heeft of in het ziekenhuis opgenomen moet worden.
Deze zeer ernstige bijwerkingen treden zeer zelden op. nie
Raadpleeg uw arts onmiddellijk als één van de volgende bijwerkingen optreedt: • pijn op de borst of aanhoudende en zware hoest; onregelmatige of snelle hartslag; kortademigheid, verwarring, moeilijkheden om alert te blijven, gevoelloosheid of tintelend gevoel of pijn in handen of voeten; stuipen (convulsies); slaap-, denk- of el
concentratieproblemen, gewijzigde geestelijke toestand; zelfmoordgedachten, poging tot zelfmoord, veranderd gedrag of agressief gedrag (soms gericht op anderen), hallucinaties; idd
ernstige buikpijn; zwarte of teerachtige stoelgang; bloed in de stoelgang of de urine, zware neusbloedingen; wasbleke gelaatskleur, hoge suikerspiegel in het bloed, koorts of rillingen na een paar weken behandeling, pijn laag in de rug of in de zij, moeilijk kunnen plassen, sm
oogproblemen of stoornissen bij het zien of het horen, gehoorverlies, ernstig of pijnlijk rood worden of zweren van de huid of het slijmvlies.
Dit kan wijzen op ernstige bijwerkingen die dringend medische aandacht vereisen.
Uw arts zal uw bloed controleren om te weten of het aantal witte bloedcellen (cellen tegen infecties) en rode e
bloedcellen (cellen die ijzer en zuurstof vervoeren), bloedplaatjes (bloedstollende cellen) en andere ne
laboratoriumwaarden in uw bloed aanvaardbaar zijn.
In het begin van de behandeling met Viraferon kunt u een griepachtige reactie met koorts, Ge
vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn en rillingen/stijfheid krijgen.
Uw arts kan u aanraden om paracetamol te nemen als u deze symptomen heeft.
Andere bijwerkingen die kunnen optreden omvatten:
Zeer vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10 patiënten): pijn, zwelling en roodheid of beschadigde huid op de injectieplaats, haaruitval, duizeligheid, veranderingen van de eetlust, maag- of buikpijn, diarree, nausea (misselijkheid), virale infectie,
318 depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid, angst, keelpijn en pijn bij het slikken, vermoeidheid, rillingen, koorts, griepachtige reactie, algemeen gevoel van ongemak, hoofdpijn, gewichtsverlies, braken, prikkelbaarheid, zwakheid, stemmingsschommelingen, hoesten (soms zwaar), kortademigheid, jeuk, droge huid, huiduitslag, plotse en ernstige spierpijn, gewrichtspijn, pijn van het skeletspierstelsel, veranderingen van de bloedwaarden van het laboratorium waaronder daling van het aantal witte bloedcellen.
Sommige kinderen ondervonden een daling in de groeisnelheid (lengte en gewicht).
Vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 100 patiënten, maar bij minder dan 1 op de
rd 10 patiënten): dorst, tekort aan vocht in de weefsels (dehydratie), hoge bloeddruk, migraine, opgezwollen klieren,
ee plotselinge roodheid van gezicht en hals (flush), menstruatiestoornissen, minder lustgevoelens, problemen met de vagina, pijnlijke borsten, pijn aan de teelballen, problemen met de schildklier, rood tandvlees, droge mond, rode of pijnlijke mond of tong, tandpijn of tandaandoening, herpes simplex
r ist (koortsblaasjes), smaakverandering, maagklachten, dyspepsie (brandend maagzuur), verstopping, vergroting van de lever (leverproblemen, soms ernstig), dunne stoelgang, bedplassen bij kinderen, bijholteontsteking, bronchitis, pijn in het oog, problemen met uw traankanaaltjes, conjunctivitis (“rood
reg oog”), rusteloosheid, slaperigheid, slaapwandelen, gedragsproblemen, nervositeit, verstopte neus of loopneus, niezen, snelle ademhaling, bleke of rode huid, blauwe plekken, vingers en tenen die erg gevoelig zijn voor de kou, problemen met de huid of nagels, psoriasis (nieuw of verergerd), toegenomen transpiratie, verhoogde behoefte om te urineren, lichte trilbewegingen, verminderde
ge gevoeligheid bij aanraki ng, artritis.
Zelden gemelde bijw erkingen (bij ten minste 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten): pneumonie
ng
er
Zeer zelden gemelde bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten): lage bloeddruk, opgezwollen gezicht, suikerziekte, kramp in de benen, rugpijn, nierproblemen, t la
zenuwbeschadiging, bloedend tandvlees, aplastische anemie.
Pure red cell aplasia, een toestand waarbij het lichaam de aanmaak van rode bloedcellen heeft gestopt of verminderd, werd gemeld.
Dit veroorzaakt ernstige bloedarmoede (anemie), waarvan de symptomen ongewone vermoeidheid en een nie
gebrek aan energie zijn.
Zeer zelden is sarcoïdose (een ziekte die gekenmerkt wordt door aanhoudende koorts, gewichtsverlies, pijnlijke en gezwollen gewrichten, huidwonden en opgezette klieren) gemeld.
Bewustzijnsverlies el
kwam zeer zelden voor, voornamelijk bij bejaarden die hoge doses toegediend kregen.
Gevallen van beroerte (cerebrovasculaire gevallen) werden gemeld.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u idd
één van deze symptomen heeft.
Periodontale aandoeningen (aandoeningen die het tandvlees aantasten) en tandaandoeningen, veranderde mentale toestand, bewustzijnsverlies, acute overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (netelroos), angio-oedeem (het opzwellen van handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel sm
waardoor u moeilijk kan slikken of ademen), bronchoconstrictie en anafylaxie (een ernstige, allergische reactie over heel het lichaam) zijn gemeld, maar hun frequentie is niet bekend. e
Bovendien is het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (een auto-immuunontsteking die de ogen, de ne
huid en de membranen van oren, hersenen en ruggenmerg aantast) gemeld met het gebruik van Viraferon.
Ook andere bijwerkingen die niet hierboven vermeld worden kunnen bij sommige patiënten Ge
voorkomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U VIRAFERON
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
319 Niet in de vriezer bewaren.
Voor vervoer op korte termijn kan het niet-opgeloste product vier weken lang buiten de koelkast bij of onder 25 °C bewaard worden vóór gebruik.
Als tijdens deze periode van vier weken het product niet wordt gebruikt, moet het weggegooid worden.
De oplossing moet onmiddellijk na reconstitutie gebruikt wo rden.
Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, moet het bewaard worden in de koelkast bij 2 °C-8 °C en gebruikt worden binnen 24 uur.
rd Gebruik Viraferon niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de verpakking.
ee Geb ruik Viraferon niet als u veranderingen aan het uitzicht van Viraferon bemerkt.
Alle ongebruikte producten moeten worden weggegooid na het optrekken van de dosis.
r Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
ist Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen wanneer ze niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
reg 6.
AANVULLENDE INFORMATIE
ge Wat bevat Viraferon
- Het w erkzaam bestanddeel is recombinant interferon-alfa-2b, 10 miljoen IE/ml.
-
er De andere bestanddelen zijn glycine, watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat en humaan albumineoplossing. ng
- Oplosmiddel: water voor injecties 1 ml/ampul
Hoe ziet Viraferon er uit en wat is de inhoud van de verpakking t la
Viraferon is verkrijgbaar als een poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.
Het witte tot crèmekleurige poeder is verpakt in een glazen injectieflacon van 2 ml en het heldere en nie
kleurloze oplosmiddel wordt geleverd in een glazen ampul van 2 ml.
Viraferon is beschikbaar in drie verschillende verpakkingsgroottes:
- Verpakking van 1 injectieflacon met poeder voor oplossing voor injectie, 1 ampul met water
el
voor injecties, 1 injectiespuit, 2 injectienaalden en 1 reinigingsdoekje
- Verpakking van 6 injectieflacons met poeder voor oplossing voor injectie en 6 ampullen met
idd
water voor injecties
- Verpakking van 10 injectieflacons met poeder voor oplossing voor injectie, 10 ampullen met
water voor injecties, 10 injectiespuiten, 20 injectienaalden en 10 reinigingsdoekjes Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht. sm
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen SP Europe e
Stallestraat 73 ne
B-1180 Brussel België Ge
Fabrikant SP Labo N.V.
Industriepark 30 B-2220 Heist-op-den-Berg België
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
320 België/Belgique/Belgien Rue de Stalle/Stallestraat 73 B-1180 Bruxelles/Brussel/Brüssel Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
Luxembourg/Luxemburg Rue de Stalle 73 B-1180 Bruxelles/Brüssel Belgique/Belgien Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ ÑÐ».
"ÐÑÐ¾Ñ.
ÐÐ¸Ð»ÐºÐ¾ ÐÐ¸ÑÐµÐ²" â 7, ÐµÑ.3
Magyarország Alkotás u.
53.
rd BG-Ð¡Ð¾ÑÐ¸Ñ 1504 Ð¢ÐµÐ».: +359 2 944 1073
H-1123 Budapest Tel.: +36 1 457-8500
ee Česká republika Na Příkopě 25
Malta 168 Christopher Street
r ist CZ-110 00 Praha 1 Tel: +420 221771250
MT-VLT02 Valletta Tel: + 356-21 23 21 75
reg Danmark Lautrupbjerg 2 DK-2750 Ballerup
Nederland Maarssenbroeksedijk 4 NL-3542 DN Utrecht
ge Tlf: + 45-44 39 50 00
Tel: + 31-(0)800 778 78 78
Deutschland Thomas-Dehler-Straße 27 D-81737 München
Norge Pb.
398
Tel: + 49-(0)89 627 31-0
er N-1326 Lysaker Tlf: + 47 67 16 64 50
ng Eesti Österreich Järvevana tee 9
t la
Badener Strasse 23
EE-11314 Tallinn Tel: + 372 654 96 86
A-2514 Traiskirchen Tel: + 43-(0)2252 502-0
nie
Ελλάδα Αγίου Δημητρίου 63 GR-174 55 Άλιμος Tηλ: + 30-210 98 97 300
el
Polska Al.
Jerozolimskie 195a PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48-(0)22 478 41 50
España
idd
Portugal
Km.
36, Ctra.
Nacional I E-28750 San Agustín de Guadalix – Madrid Tel: + 34-91 848 85 00 sm
Rua Agualva dos Açores 16 P-2735-557 Agualva-Cacém Tel: +351-21 433 93 00
France 92 rue Baudin F-92300 Levallois-Perret e
România Şos.
Bucureşti-Ploieşti, nr.
17-21, BÄneasa Center, et.
8, sector 1
Tél: + 33-(0)1 41 06 35 00 ne
RO-013682 Bucureşti
Tel: + 40 21 233 35 30
Ireland Ge
Slovenija
Shire Park Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW Tel: +44-(0)1 707 363 636
Dunajska 22 SI-1000 Ljubljana Tel: + 386 01 3001070
Ísland Hörgatún 2 IS-210 Garðabær Sími: + 354 535 70 00
Slovenská republika Strakova 5 SK-811 01 Bratislava Tel: + 421 (2) 5920 2712
321 Italia Via fratelli Cervi snc, Centro Direzionale Milano Due Palazzo Borromini I-20090 Segrate (Milano) Tel: + 39-02 21018.1
Suomi/Finland PL 3/PB 3 FIN-02201 Espoo/Esbo Puh/Tel: + 358-(0)20-7570 300
rd Κύπρος Οδός Αγίου Νικολάου, 8
Sverige Box 6185
ee CY-1055 Λευκωσία Τηλ: +357-22 757188
S-102 33 Stockholm Tel: + 46-(0)8 522 21 500
r ist Latvija Bauskas 58a -401 Rīga, LV-1004
United Kingdom Shire Park Welwyn Garden City
reg Tel: + 371-7 21 38 25
Hertfordshire AL7 1TW - UK Tel: + 44-(0)1 707 363 636
ge Lietuva Kęstučio g.
65/40 LT-08124 Vilnius Tel. + 370 52 101868
er ng Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd op
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese t la
Ge neesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu/ nie el idd
G e
ne
e
sm
322 HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN
De volgende aanwijzingen leggen uit hoe Viraferon zelf toe te dienen.
Lees deze aanwijzingen aandachtig door en volg ze stap voor stap.
Uw arts of zijn/haar assistent(e) zal u tonen hoe u zichzelf injecteert met Viraferon.
Injecteert u zichzelf niet tenzij u er zeker van bent dat u de procedure en de vereisten van een zelfinjectie begrepen heeft.
Voorbereiding
rd Verzamel de noodzakelijke voorwerpen voor u begint:
- een injectieflacon met Viraferon poeder voor injectie;
ee
- een ampul met oplosmiddel voor Viraferon (water voor injecties 1 ml);
- een 2 ml spuit;
- een lange naald (bijvoorbeeld 0,8 x 40 mm [21 gauge 1,5 inch]) die moet worden gebruikt om
r water voor injecties toe te voegen aan de injectieflacon met Viraferon poeder;
ist
- een korte naald (bijvoorbeeld 0,3 x 13 mm [30 gauge 0,5 inch]) voor subcutane injectie;
- een reinigingsdoekje.
reg Was uw handen zorgvuldig.
Oplossen van Viraferon poeder voor injectie Haal het beschermkapje van de Viraferon injectieflacon af.
Maak het rubberen dopje aan de
ge bovenzijde van de injectieflacon schoon met een reinigingsdoekje.
U kunt het doekje bewaren om de huid waar u de injectie zult geven, schoon te maken.
Haal de spuit uit de verpakking.
Raak de bovenzijde van de spuit niet aan.
Neem de lange naald en zet deze stevig vast op de bovenzijde van de
er spuit.
Haal de naald uit de beschermdop zonder de naald aan te raken en houd de spuit met de naald in uw hand.
Tik zachtjes tegen de bovenkant van de ampul om zeker te zijn dat al de vloeistof zich aan ng de onderkant van de ampul bevindt.
Breek het bovenste stuk van de ampul met oplosmiddel af.
Plaats de naald in de ampul met oplosmiddel en zuig het oplosmiddel volledig op. t la
Om de Viraferon oplossing te bereiden, steek de naald door het rubberen dopje van de Viraferon injectieflacon en plaats de punt van de naald voorzichtig tegen de glazen wand van de injectieflacon zonder het schoongemaakte dopje van de injectieflacon met uw handen aan te raken. nie
Injecteer het oplosmiddel langzaam, zorg ervoor dat het vloeistofstroompje tegen de glazen wand van de injectieflacon komt om de vorming van luchtbelletjes te vermijden.
Richt het stroompje niet op het witte poeder dat op de bodem van de injectieflacon ligt.
Om de witte inhoud op te lossen, draai de Viraferon injectieflacon met een zachte roterende beweging, el
waarbij de injectienaald in de injectieflacon blijft, totdat de inhoud helemaal opgelost is.
Niet schudd en.
Indien er zich toch luchtbelletjes vormen, wacht dan totdat de oplossing helder geworden is idd
en alle luchtbelletjes aan de oppervlakte van de oplossing ontsnapt zijn vóór u uw dosis uit de injectieflacon opzuigt.
De oplossing moet onmiddellijk na reconstitutie gebruikt worden.
Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, moet het bewaard worden in de koelkast bij 2 °C-8 °C en gebruikt worden binnen 24 uur. sm
Afmeten van de dosis Viraferon uit het opgeloste poeder voor injectie Draai de injectieflacon en de spuit om met één hand.
Zorg ervoor dat de punt van de naald in de e
opgeloste Viraferon oplossing zit.
Uw andere hand is vrij om de piston te bewegen.
Trek aan de hand ne
van de piston langzaam de juiste dosis op in de spuit, zoals voorgeschreven door uw arts.
Houd de spuit met de naald in de injectieflacon naar boven gericht, haal de spuit van de lange naald af zonder de naald uit de injectieflacon te halen of de bovenzijde van de spuit aan te raken.
Neem de Ge
korte naald en zet die stevig vast op de bovenzijde van de spuit.
Haal de beschermdop van de injectienaald af en kijk of er geen luchtbelletjes in de spuit aanwezig zijn.
Als u luchtbelletjes opmerkt, trek de piston dan voorzichtig terug; tik zachtjes op de spuit, met de naald naar boven gericht, totdat de luchtbelletjes verdwijnen.
Druk de piston langzaam terug in tot aan de juiste dosis.
Plaats de beschermdop weer op de injectienaald en leg de spuit met de naald op een vlak oppervlak.
Zorg ervoor dat de oplossing op kamertemperatuur is, tot 25 °C.
Als de oplossing koud is, verwarm de spuit dan in uw handpalmen.
Kijk de bereide oplossing na vóór de toediening: ze moet helder en
323 kleurloos zijn.
Gebruik deze niet als u een verkleuring of deeltjes vaststelt.
U bent nu klaar om uw dosis te injecteren.
Injecteren van de oplossing Kies de injectieplaats.
De beste injectieplaatsen zijn weefsels met een laag vet tussen huid en spier: de dij, de buitenkant van de bovenarm (u kunt de hulp nodig hebben van een andere persoon om deze plaats te gebruiken), de onderbuik (behalve de navel en het middel).
Als u uitzonderlijk mager bent, gebruik dan all een de dij of de buitenkant van de bovenarm voor de injectie.
rd Verander elke keer van injectieplaats.
ee Maak de huid schoon en ontsmet de huid op de plaats waar u zich gaat injecteren.
Wacht tot uw huid weer droog is.
Haal de beschermdop van de naald af.
Neem met één hand een huidplooi vast.
Houd met uw andere hand de spuit vast zoals een potlood.
r ist Plaats de naald in een hoek van 45° tot 90° in de huidplooi die u vasthoudt.
Injecteer de oplossing door de piston langzaam helemaal naar beneden te duwen.
Trek de naald uit de huid.
Druk met een klein verbandje of een steriel gaasje op de plaats van injectie,
reg indien nodig gedurende enkele seconden.
Masseer de injectieplaats niet.
Als u bloedt, breng dan een pleister aan.
De injectieflacon, de ampul en de injectiematerialen voor eenmalig gebruik moeten worden weggegooid.
Gooi de spuit en de naalden voorzichtig weg in een gesloten naaldencontainer.
ge er ng t la nie el idd
G e
ne
e
sm
324 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Viraferon 3 miljoen IE/0,5 ml oplossing voor injectie Interferon -alfa-2b
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
rd
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn
ee als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wannee r één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
r ist In deze bijsluiter:
1.
Wat is Viraferon en waarvoor wordt het gebr uikt
reg 2.
Wat u moet weten voordat u Viraferon gebruikt 3.
Hoe wordt Viraferon gebruikt 4.
Mo gelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Viraferon
ge 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIRAFERON EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT er ng Viraferon (interferon-alfa-2b) wijzigt de reactie van het immuunsysteem van het lichaam en helpt te verdedigen tegen infecties en ernstige ziekten.
Viraferon wordt bij volwassen patiënten gebruikt bij de behandeling van chronische hepatitis B of C, dit zijn virale infecties van de lever. t la
Viraferon wordt gebruikt in combinatie met ribavirine bij kinderen en adolescenten van 3 jaar of ouder bij wie chronische hepatitis C niet eerder behandeld werd. nie
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIRAFERON GEBRUIKT el
Gebruik Viraferon niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor interferon of voor één van de andere bestanddelen van
idd
Viraferon.
- als u een ernstige hartaandoening heeft.
- als u een slechte nier- of leverfunctie heeft.
- als u een gevorderde gedecompenseerde (ongecontroleerde) leverziekte heeft.
sm
- als u hepatitis heeft en als u recentelijk behandeld werd met geneesmiddelen die het
immuunsysteem onderdrukken (andere dan een behandeling van korte duur met een cortison- achtig ge neesmiddel). e
- als u een voorgeschiedenis van epilepsie (vallende ziekte) heeft.
ne
- als u een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten heeft, of als u een orgaantransplantatie
heeft gehad en u een geneesmiddel gebruikt dat het immuunsysteem onderdrukt (uw immuunsysteem helpt bij de bescherming tegen infectie).
Ge
- als u een schildklieraandoening heeft die niet goed onder controle is.
Kinderen en adolescenten:
- als u ernstige zenuw- of mentale problemen had, zoals zware depressie of zelfmoordneigingen.
Wees extra voorzichtig met Viraferon
- als u zwanger bent of als u van plan bent zwanger te worden (zie Zwangerschap en
borstvoeding).
325
- als u een ernstige zenuw- of geestesziekte heeft gehad.
Het gebruik van interferon -alfa-2b bij
kinderen en adolescenten met bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie “Gebruik Viraferon niet”)
- als u ooit een depressie heeft gehad of symptomen ontwikkelt die geassocieerd zijn met
depressie (bijv. gevoelens van droevigheid, neerslachtigheid, enz.) tijdens uw behandeling met Viraferon (zie rubriek 4).
- als u psoriasis heeft, omdat het kan verergeren gedurende de behandeling met Viraferon.
- wanneer u Viraferon krijgt toegediend, kunt u tijdelijk een groter risico op infecties lopen.
rd Raadpl eeg uw arts als u een infectie vermoedt.
- als u symptomen ontwikkelt van een verkoudheid of andere luchtweginfecties, zoals koorts,
ee hoest, ademhalingsmoeilijkheden, meld het aan uw arts.
- als u ongewone bloedingen of blauwe plekken constatee rt, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.
- zoek onmiddellijk medische hulp als u symptomen van een ernstige allergische reactie
r ist ontwikkelt gedurende deze behandeling (zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling of netelroos).
- als u even eens behandeld wordt voor HIV, zie Gebruik met andere
reg geneesmiddelen.
- als u een orgaantransplantaat, hetzij een nier hetzij een lever, heeft gekregen, kan een behandeling
met interferon het risico op afstoting verho gen.
Bespreek dit zeker met uw arts.
ge Tand- en tandvleesaandoeningen, die kunnen leiden tot tandv erlies, wer den gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met
er de combinatie van Viraferon en ribavirine.
U moet uw tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig laten nakijken.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als u ng deze reactie heeft, zorg er dan voor dat u uw mond nadien grondig spoelt.
Tijdens de behandeling van één jaar waren er veel kinderen die minder groeiden of in gewicht t la
toenamen dan verwacht.
Tijdens de 6 maanden na behandeling was er een algemene omkering in deze tendens, hoewel enkele kinderen niet naar hun normale groeisnelheid terugkeerden tijdens het eerste jaar na beëindiging van de behandeling. nie
Vertel uw arts als u ooit een hartaanval of hartproblemen heeft gehad; als u een voorgeschiedenis heeft van ademhalingsmoeilijkheden of longontsteking, problemen met bloedstolling, leveraandoeningen, problemen met de schildklier, diabetes, of lage of hoge bloeddruk. el
Vertel uw arts als u ooit behandeld werd voor depressie of enige andere psychiatrische problemen; idd
verwardheid; bewusteloosheid; zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Zorg ervoor dat u uw arts inlicht als u het Chinese kruidengeneesmiddel shosaikoto neemt. sm
Gebruik met andere geneesmiddelen Viraferon zal extra bijdragen tot de effecten van stoffen die de werking van uw zenuwstelsel vertragen en mogelijk slaperigheid veroorzaken.
Raadpleeg daarom uw arts of apotheker over het gebruik van e
alcoholische dranken of als u slaappillen, kalmeermiddelen of sterke pijnstillers gebruikt. ne
Vertel uw arts als u theofylline of aminofylline gebruikt voor de behandeling van astma en als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, zelfs als het geneesmiddelen betreft Ge
waarvoor geen voorschrift noodzakelijk is, omdat de dosis van sommige geneesmiddelen soms aangepast moet worden als u behandeld wordt met Viraferon.
Patiënten die eveneens besmet zijn met HIV:
Lactaatacidose en verergerende leverfunctie zijn bijwerkingen geassocieerd met hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART), een HIV-behandeling.
Als u HAART krijgt, kan de toevoeging van Viraferon en ribavirine uw risico op lactaatacidose en leverinsufficiëntie verhogen.
Uw arts zal toezien op tekenen en symptomen van deze aard (Lees zeker ook de patiëntenbijsluiter van ribavirine).
Bovendien zouden patiënten die de combinatietherapie met
326 Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen een verhoogd risico kunnen lopen om anemie (laag aantal rode bloedcellen) te ontwikkelen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Gebruik van Viraferon met voedsel en drank Terwijl u met Viraferon behandeld wordt, kan uw arts u adviseren om m eer te drinken om een lage
rd bloeddruk te voorkomen.
ee Zwangerschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
In onde rzoeken bij drachtige dieren hebben interferonen soms miskramen veroorzaakt.
Het effect op de menselijke
r ist zwangerschap is niet bekend.
Als u Viraferon wordt voorgeschreven in combinatie met ribavirine, kan ribavirine grote schade aan de ongeboren baby toebrengen, daarom moeten vrouwelijke en mannelijke patiënten speciale maatregelen
reg nemen in verband met hun seksuele activiteit als er een kans op zwan gerschap is: -als u een meisje of een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, moet u een negatieve zwangerschapstest hebben vóór de behandeling, evenals een negatieve zwangerschapstest iedere maand gedurende de behandeling, en gedurende 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
U en uw partner moeten
ge beiden een doeltreffend voorbehoedmiddel gebruiken tijdens uw behandeling met ribavirine en gedurende de 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts. -als u een man bent die ribavirine inneemt, mag u geen seks hebben met een zwangere vrouw tenzij u
er een condoom gebruikt.
Dat maakt de kans kleiner dat ribavirine in het lichaam van de vrouw achterblijft.
Als uw vrouwelijke partner nu niet zwanger is maar in de vruchtbare leeftijd is, moet ze ng tijdens de behandeling iedere maand een zwangerschapstest ondergaan en gedurende 7 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts.
Als u een mannelijke patiënt bent, moeten u en uw partner beide doeltreffende voorbehoedmiddelen gebruiken tijdens uw behandeling t la
met ribavirine en gedurende 7 maanden na het einde van de behandeling.
Dit kan worden besproken met uw arts. nie
Het is niet bekend of dit geneesmiddel voorkomt in de moedermelk.
Geef daarom geen borstvoeding als u Viraferon neemt.
Neem bij de combinatietherapie met ribavirine kennis van de desbetreffende informatie over ribavirine-bevattende geneesmiddelen. el
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Rijd niet of bedien geen machines als u zich slaperig, vermoeid of verward voelt tijdens de idd
behandeling met dit geneesmiddel.
3.
HOE WORDT VIRAFERON GEBRUIKT sm
Uw arts heeft Viraferon voor u en uw huidige toestand voorgeschreven; geef dit geneesmiddel niet aan iemand anders. e ne
Uw arts heeft de juiste dosis voor toediening van Viraferon bepaald op basis van uw individuele behoeften.
De dosis zal veranderen naargelang van de te behandelen ziekte.
Ge
Als u zich Viraferon zelf toedient, wees er dan zeker van dat de dosis die u voorgeschreven werd, duidelijk meegedeeld wordt als u de verpakking van het geneesmiddel ontvangt.
Doses die 3 keer per week moeten worden toegediend, worden het best om de andere dag toegediend.
Hieronder vindt u de normale startdosis voor elke aandoening; individuele doses kunnen echter veranderen, en uw arts kan uw dosis aanpassen aan de hand van uw specifieke behoeften:
Chronische hepatitis B:
5 tot 10 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren.
327 Chronische hepatitis C:
Volwassenen - 3 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine of alleen.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten - 3 miljoen IE/m2, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine (zie ook de bijsluiter van ribavirine).
Uw arts kan u een andere dosis Viraferon alleen voorschrijven of in combinatie met andere geneesmiddelen (bijv. cytaribine, ribavirine).
Als u Viraferon krijgt voorgeschreven in combinatie met
rd een ander geneesmiddel, lees dan ook de bijsluiter van het geneesmiddel dat u tegelijkertijd moet gebruiken.
Uw arts zal het juiste doseerschema en behandelingsvoorschrift bepalen in functie van uw
ee behoeften.
Als u de indruk heeft dat de werking van Viraferon te sterk of te zwak is, licht dan uw arts of apotheker in.
r ist Subcutaan gebruik:
Viraferon is gewoonlijk bedoeld voor subcutaan gebruik.
Dit wil zeggen dat Viraferon wordt toegediend met een korte injectienaald in het vetweefsel juist onder de huid.
Als u zich dit
reg geneesmiddel zelf toedient, zal u getoond worden hoe de injectie te bereiden en toe te dienen.
Gedetailleerde instructies voor subcutane toediening worden in deze bijsluiter gegeven (zie HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN aan het einde van de bijsluiter).
ge Eén dosis Viraferon wordt gegeven op elke geplande dag.
Viraferon wordt driemaal per week, om de andere dag toegediend, bijvoorbeeld op maandag, woensdag en vrijdag.
Interferonen kunnen een ongewone vermoeidheid veroorzaken; als u zich dit geneesmiddel zelf toedient, of het bij een kind injecteert, doe dit dan vlak voor het slapengaan. er ng Gebruik Viraferon precies zoals uw arts het u voorgeschreven heeft.
Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebruik Viraferon zolang als voorgeschreven. t la
Wat u moet doen als u meer van Viraferon heeft gebruikt dan u zou mogen Raadpleeg zo snel mogelijk uw arts of ander verplegend personeel. nie
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Viraferon te gebruiken Als u zich de behand eling zelf toedient, of indien u de verzorger bent van een kind dat Viraferon in combinatie met ribavirine neemt, injecteer de aanbevolen dosis dan zodra u het zich herinnert en zet de behandeling zoals gewoonlijk voort.
Neem geen d ubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als el
u zich dit geneesmiddel volgens schema elke dag moet injecteren en als u bij toeval één dag een dosis vergat, zet de behandeling dan de volgende dag voort met de gewone dosis.
Raadpleeg uw arts of idd
apotheker indien nodig.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN sm
Zo als alle geneesmiddelen kan Viraferon bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen de ze bijwerkingen krijgt.
Alhoewel niet alle bijwerkingen zullen voorkomen, kan medische hulp nodig zijn e
als ze voorkomen. ne
Sommige patiënten worden depressief wanneer ze Viraferon alleen innemen of in combinatie met een behandeling met ribavirine, en in sommige gevallen hadden zij zelfmoordgedachten of vertoonden zij Ge
agressief gedrag (soms gericht op anderen).
Sommige patiënten hebben daadwerkelijk zelfmoord gepleegd.
Zorg ervoor dat u dringende hulp zoekt zodra u opmerkt dat u depressief wordt, zelfmoordgedachten heeft of verandering in uw gedrag vertoont.
Mogelijk overweegt u een familielid of goede vriend(in) aan te spreken om u te helpen alert te blijven op tekenen van depressie of veranderingen in uw gedrag.
Gebruik bij kinderen:
Kinderen zijn in het bijzonder vatbaar om depressies te ontwikkelen wanneer ze een behandeling met Viraferon in combinatie met ribavirine krijgen.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts
328 of zoek dringende hulp als ze ongebruikelijke gedragssymptomen vertonen, zich depressief voelen of het gevoel hebben dat ze zichzelf of anderen willen verwonden.
Als één van de volgende bijwerkingen optreedt, gebr uik dan geen Viraferon meer en licht uw arts onmiddellijk in of ga naar de eerstehulpafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: • opgezette handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel waardoor u moeite kunt hebben om te slikken of te ademen; netelroos; flauwvallen.
Dit zijn zeer ernstige bijwerkingen.
Als u die heeft, is het mogelijk dat u een ernstige allergische
rd reactie op Viraferon heeft gehad.
Het is mogelijk dat u dringend medische hulp nodig h eeft of in het ziekenhuis opgenomen moet worden.
Deze zee r ernstige bijwerkingen treden zeer zelden op.
ee Raadpleeg uw arts onmiddellijk als één van de volgende bijwerkingen optreedt:
r • pijn op de borst of aanhoudende en zware hoest; on regelmatige of snelle hartslag;
ist kortademigheid, verwarring, moeilijkheden om alert te blijven, gevoelloosheid of tintelend gevoel of pijn in handen of voeten; stuipen (convulsies); slaap-, denk- of concentratieproblemen, gewijzigde geestelijke toestand; zelfmoordgedachten, poging tot
reg zelfmoord, veranderd gedrag of agressief gedrag (soms gericht op anderen), hallucinaties; ernstige buikpijn; zwarte of teerachtige stoelgang; bloed in de stoelgang of de urine, zware neusbloedingen; wasbleke gelaatskleur, hoge suikerspiegel in het bloed, koorts of rillingen na
ge een paar weken behandeling, pijn laag in de rug of in de zij, moeilijk kunnen plassen, oogproblemen of stoornissen bij het zien of het horen, gehoorverlies, ernstig of pijnlijk rood worden of zweren van de huid of het slijmvlies.
Dit kan wijzen op ernstige bijwerkingen die dringend medische aandacht vereisen.
Uw arts zal uw er bloed controleren om te weten of het aantal witte bloedcellen (cellen tegen infecties) en rode bloedcellen (cellen die ijzer en zuurstof vervoeren), bloedplaatjes (bloedstollende cellen) en andere ng laboratoriumwaarden in uw bloed aanvaardbaar zijn.
In het begin van de behandeling met Viraferon kunt u een griepachtige reactie met koorts, t la
vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn en rillingen/stijfheid krijgen.
Uw arts kan u aanraden om paracetamol te nemen als u deze symptomen heeft. nie
Andere bijwerkingen die kunnen optreden omvatten:
Zeer vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10 patiënten): pijn, zwelling en roodheid of beschadigde huid op de injectieplaats, haaruitval, duizeligheid, el
veranderingen van de eetlust, maag- of buikpijn, diarree, nausea (misselijkheid), virale infectie, depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid, angst, keelpijn en pijn bij het slikken, vermoeidheid, idd
rillingen, koorts, griepachtige reactie, algemeen gevoel van ongemak, hoofdpijn, gewichtsverlies, braken, prikkelbaarheid, zwakheid, stemmingsschommelingen, hoesten (soms zwaar), kortademigheid, jeuk, droge huid, huiduitslag, plotse en ernstige spierpijn, gewrichtspijn, pijn van het skeletspierstelsel, sm
veranderingen van de bloedwaarden van het laboratorium waaronder daling van het aantal witte bloedcellen.
Sommige kinderen ondervonden een daling in de groeisnelheid (lengte en gewicht).
Vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 100 patiënten, maar bij minder dan 1 op de e
10 patiënten): ne
dorst, tekort aan vocht in de weefsels (dehydratie), hoge bloeddruk, migraine, opgezwollen klieren, plotselinge roodheid van gezicht en hals (flush), menstruatiestoornissen, minder lustgevoelens, problemen met de vagina, pijnlijke borsten, pijn aan de teelballen, problemen met de schildklier, rood Ge
tandvlees, droge mond, rode of pijnlijke mond of tong, tandpijn of tandaandoening, herpes simplex (koortsblaasjes), smaakverandering, maagklachten, dyspepsie (brandend maagzuur), verstopping, vergroting van de lever (leverproblemen, soms ernstig), dunne stoelgang, bedplassen bij kinderen, bijholteontsteking, bronchitis, pijn in het oog, problemen met uw traankanaaltjes, conjunctivitis (“rood oog”), rusteloosheid, slaperigheid, slaapwandelen, gedragsproblemen, nervositeit, verstopte neus of loopneus, niezen, snelle ademhaling, bleke of rode huid, blauwe plekken, vingers en tenen die erg gevoelig zijn voor de kou, problemen met de huid of nagels, psoriasis (nieuw of verergerd), toegenomen transpiratie, verhoogde behoefte om te urineren, lichte trilbewegingen, verminderde gevoeligheid bij aanraking, artritis.
329 Zelden gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten): pneumonie
Zeer zelden gemelde bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten): lage bloeddruk, opgezwollen gezicht, suikerziekte, kramp in de benen, rugpijn, nierproblemen, zenuwbeschadiging, bloedend tandvlees, aplastische anemie.
Pure red cell aplasia, een toestand
rd waarbij het lichaam de aanmaak van rode bloedcellen h eeft gestopt of verminderd, werd gemeld.
Dit veroorzaakt ernstige bloedarmoede (anemie), waarvan de symptomen ongewone vermoeidheid en een
ee geb rek aan energie zijn.
Zeer zelden is sarcoïdose (een ziekte die gekenmerkt wordt door aanhoudende koorts, gewichtsverlies,
r ist pijnlijke en gezwollen gewrichten, huidwonden en opgezette klieren) gemeld.
Bewustzijnsverlies kwam zeer zelden voor, voornamelijk bij bejaarden die hoge doses toegediend kregen.
Gevallen van beroerte (cerebrovasculaire gevallen) werden gemeld.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u
reg één van deze symptomen heeft.
P eriodontale aandoeningen (aandoeningen die het tandvlees aantasten) en tandaandoeningen, veranderde mentale toestand, bewustzijnsverlies, acute overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (netelroos), angio-oedeem (het opzwellen van handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel
ge waardoor u moeilijk kan slikken of ademen), bronchoconstrictie en anafylaxie (een ernstige, allergische reactie over heel het lichaam) zijn gemeld, maar hun frequentie is niet bekend.
er Bovendien is het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (een auto-immuunontsteking die de ogen, de huid en de membranen van oren, hersenen en ruggenmerg aantast) gemeld met het gebruik van Viraferon. ng Ook andere bijwerkingen die niet hierboven vermeld worden kunnen bij sommige patiënten voorkomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die t la
niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker. nie
5.
HOE BEWAART U VIRAFERON
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. el
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren. idd
Voor vervoer op korte termijn kan de oplossing zeven dagen lang buiten de koelkast bij of onder 25 °C bewaard worden vóór gebruik.
Viraferon kan op elk moment in de koelkast teruggelegd worden tijdens deze periode van zeven dagen.
Als het product niet gebruikt wordt tijdens deze periode van zeven dagen, moet het weggegooid worden. sm
Gebruik Viraferon niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de verpakking. e
Gebruik Viraferon niet als u veranderingen aan het uitzicht van Viraferon bemerkt. ne
Alle ongebruikte producten moeten worden weggegooid na het optrekken van de dosis.
Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Ge
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen wanneer ze niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Viraferon
330
- Het werkzaam bestanddeel is recombinant interferon-alfa-2b, 3 miljoen IE in een injectieflacon
voor eenmalig gebruik
- De andere bestanddelen zijn watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat,
dinatriumedetaat, natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties.
Hoe ziet Viraferon er uit en wat is de inhoud van de verpakking
Viraferon is verkrijgbaar als een oplossing voor injectie.
rd De heldere en kleurloze oplossing is verpakt in een glazen injectieflacon met 1 injectiespuit, 1 injectienaald en 1 reinigingsdoekje.
Verpakking van 1, 6 of 12.
Een injectieflacon afzonderlijk is
ee ook ve rkrijgbaar.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
r ist Houder van de vergunning voor het in de handel bren gen SP Europe
reg Stallestraat 73 B-1180 Brussel België
ge Fabrikant SP Labo N.V.
Industriepark 30 B-2220 Heist-op-den-B erg België
ng
er
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen: t la
België/Belgique/Belgien Rue de Stalle/Stallestraat 73
nie
Luxembourg/Luxemburg Rue de Stalle 73
B-1180 Bruxelles/Brussel/Brüssel Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11 el
B-1180 Bruxelles/Brüssel Belgique/Belgien Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ
Magyarország
ÑÐ».
"ÐÑÐ¾Ñ.
ÐÐ¸Ð»ÐºÐ¾ ÐÐ¸ÑÐµÐ²"
â 7, ÐµÑ.3 idd
Alkotás u.
53.
BG-Ð¡Ð¾ÑÐ¸Ñ 1504 Ð¢ÐµÐ».: +359 2 944 1073
H-1123 Budapest Tel.: +36 1 457-8500
Česká republika sm
Malta
Na Příkopě 25 CZ-110 00 Praha 1 Tel: +420 221771250 e ne
168 Christopher Street MT-VLT02 Valletta Tel: + 356-21 23 21 75
Danmark Lautrupbjerg 2 DK-2750 Ballerup Ge
Nederland Maarssenbroeksedijk 4 NL-3542 DN Utrecht
Tlf: + 45-44 39 50 00
Tel: + 31-(0)800 778 78 78
Deutschland Thomas-Dehler-Straße 27 D-81737 München Tel: + 49-(0)89 627 31-0
Norge Pb.
398 N-1326 Lysaker Tlf: + 47 67 16 64 50
Eesti Österreich Järvevana tee 9
Badener Strasse 23
331 EE-11314 Tallinn Tel: + 372 654 96 86
A-2514 Traiskirchen Tel: + 43-(0)2252 502-0
Ελλάδα Αγίου Δημητρίου 63 GR-174 55 Άλιμος Tηλ: + 30-210 98 97 300
Polska Al.
Jerozolimskie 195a PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48-(0)22 478 41 50
rd España Km.
36, Ctra.
Nacional I
Po rtugal Rua Agualva dos Açores 16
ee E-28750 San Agustín de Guadalix – Madrid Tel: + 34-91 848 85 00
P-2735-557 Agualva-Cacém Tel: +351-21 433 93 00
r ist France 92 rue Baudin F-92300 Levallois-Perret
România Şos.
Bucureşti-Ploieşti, nr.
17-21, BÄneasa Center, et.
8, sector 1
reg Tél: + 33-(0)1 41 06 35 00
RO-013682 Bucureşti Tel: + 40 21 233 35 30
Ireland
Slovenija
ge Shire Park Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW Tel: +44-(0)1 707 363 636
ng
Dunajska 22 SI-1000 Ljubljana Tel: + 386 01 3001070 er
Ísland Hörgatún 2 IS-210 Garðabær
t la
Slovenská republika Strakova 5 SK-811 01 Bratislava
Sími: + 354 535 70 00
Tel: + 421 (2) 5920 2712
Italia
nie
Suomi/Finland
Via fratelli Cervi snc, Centro Direzionale Milano Due Palazzo Borromini I-20090 Segrate (Milano) el
PL 3/PB 3 FIN-02201 Espoo/Esbo Puh/Tel: + 358-(0)20-7570 300
Tel: + 39-02 21018.1 idd
Κύπρος Οδός Αγίου Νικολάου, 8 CY-1055 Λευκωσία Τηλ: +357-22 757188 sm
Sverige Box 6185 S-102 33 Stockholm Tel: + 46-(0)8 522 21 500
Latvija Bauskas 58a -401 e
United Kingdom Shire Park
Rīga, LV-1004 ne
Welwyn Garden City
Tel: + 371-7 21 38 25 Ge
Hertfordshire AL7 1TW - UK Tel: + 44-(0)1 707 363 636
Lietuva Kęstučio g.
65/40 LT-08124 Vilnius Tel. + 370 52 101868
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd op
332 Gedetailleerde informatie over dit ge neesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu/
rd r ee ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
333 HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN
De volgende aanwijzingen leggen uit hoe Viraferon zelf toe te dienen.
Lees deze aanwijzingen aandachtig door en volg ze stap voor stap.
Uw arts of zijn/haar assistent(e) zal u tonen hoe u zichzelf injecteert met Viraferon.
Injecteert u zichzelf niet tenzij u er zeker van bent dat u de procedure en de vereisten van een zelfinjectie begrepen heeft.
Voorbereiding
rd Verzamel de noodzakelijke voorwerpen voor u begint:
- een injectieflacon met Viraferon oplossing voor injectie;
ee
- een 1 ml spuit;
- een naald (bijvoorbeeld 0,4 x 13 mm [27 gauge 0,5 inch]) voor subcutane injectie;
- een reinigingsdoekje.
r Was uw handen zorgvuldig.
ist Afmeten van de dosis Viraferon
reg Haal de dop van de injectieflacon.
Als het een multi-dosis injectieflacon is, dan moet u de dop alleen bij de bereiding van de eerste dosis verwijderen.
Maak met een reinigingsdoekje het rubberen dopje schoon aan de bovenkant van de injectieflacon die de Viraferon oplossing bevat.
Haal de spuit uit de verpakking.
Raak de bovenzijde van de spuit niet aan.
Neem de naald en zet deze
ge stevig vast op de bovenzijde van de spuit.
Haal de beschermdop van de injectienaald af zonder de naald aan te raken en vul de spuit met lucht door de piston tot het niveau te halen van uw dosis, zoals deze door uw arts voorgeschreven werd.
er Houd de Viraferon injectieflacon rechtop zonder het schoongemaakte dopje van de injectieflacon met uw handen aan te raken. ng Plaats de naald in de injectieflacon die de Viraferon oplossing bevat en injecteer lucht in de injectieflacon.
Draai de injectieflacon en de spuit om met één hand.
Zorg ervoor dat de punt van de naald in de t la
Viraferon oplossing zit.
Uw andere hand is vrij om de piston te bewegen.
Trek aan de hand van de piston langzaam de juiste dosis, zoals voorgeschreven door uw arts, op in de spuit.
Haal de naald uit de injectieflacon en kijk of er geen luchtbelletjes in de spuit aanwezig zijn.
Als u nie
luchtbelletjes opmerkt, trek de piston dan voorzichtig terug; tik zachtjes op de spuit, met de naald naar boven gericht, totdat de luchtbelletjes verdwijnen.
Druk de piston langzaam terug in tot aan de juiste dosis.
Plaats de beschermdop opnieuw op de naald en leg de spuit met de naald op een vlak oppervlak. el
Zorg ervoor dat de oplossing op kamertemperatuur is, tot 25 °C.
Als de oplossing koud is, verwarm de spuit dan in uw handpalmen.
Kijk de oplossing na vóór de toediening: ze moet helder en kleurloos idd
zijn.
Gebruik deze niet als u een verkleuring of deeltjes vaststelt.
U bent nu klaar om de dosis te injecteren.
Injecteren van de oplossing sm
Kies de injectieplaats.
De beste injectieplaatsen zijn weefsels met een laag vet tussen huid en spier: de dij, de buitenkant van de bovenarm (u kunt de hulp nodig hebben van een andere persoon om deze plaats te gebruiken), de onderbuik (behalve de navel en het middel).
Als u uitzonderlijk mager bent, e
gebruik dan alleen de dij of de buitenkant van de bovenarm voor de injectie. ne
Verander elke keer van injectieplaats.
Maak de huid schoon en ontsmet de huid op de plaats waar u zich gaat injecteren.
Wacht tot uw huid Ge
weer droog is.
Haal de beschermdop van de naald af.
Neem met één hand een huidplooi vast.
Houd met uw andere hand de spuit vast zoals een potlood.
Plaats de naald in een hoek van 45° tot 90° in de huidplooi die u vasthoudt.
Injecteer de oplossing door de piston langzaam helemaal naar beneden te duwen.
Trek de naald uit de huid.
Druk met een klein verbandje of een steriel gaasje op de plaats van injectie, indien nodig gedurende enkele seconden.
Masseer de injectieplaats niet.
Als u bloedt, breng dan een pleister aan.
334 De injectieflacon en de injectiematerialen voor eenmalig gebruik moeten wo rden weggegooid.
Gooi de spuit en de naalden voorzichtig weg in een gesloten naaldencontainer.
Gebruikt u de multi-dosis injectieflacons, zorg er dan voor dat u de injectieflacon terug in de koelkast legt.
rd r ee ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
335 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Viraferon 5 miljoen IE/0,5 ml oplossing voor injectie Interferon -alfa-2b
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voo rdat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
rd
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
G eef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn
ee als waa rvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
r ist In deze bijsluiter:
1.
Wat is Viraferon en waarvoor wordt het gebruikt
reg 2.
Wat u moet weten voordat u Viraferon gebruikt 3.
Hoe wordt Viraferon gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Viraferon
ge 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIRAFERON EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT er ng Viraferon (interferon-alfa-2b) wijzigt de reactie van het immuunsysteem van het lichaam en helpt te verdedigen tegen infecties en ernstige ziekten.
Viraferon wordt bij volwassen patiënten gebruikt bij de behandeling van chronische hepatitis B of C, dit zijn virale infecties van de lever. t la
Viraferon wordt gebruikt in combinatie met ribavirine bij kinderen en adolescenten van 3 jaar of ouder bij wie chronische hepatitis C niet eerder behandeld werd. nie
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIRAFERON GEBRUIKT el
Gebruik Viraferon niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor interferon of voor één van de andere bestanddelen van
idd
Viraferon.
- als u een ernstige hartaandoening heeft.
- als u een slechte nier- of leverfunctie heeft.
- als u een gevorderde gedecompenseerde (ongecontroleerde) leverziekte heeft.
sm
- als u hepatitis heeft en als u recentelijk behandeld werd met ge neesmiddelen die het
immuunsysteem onderdrukken (andere dan een behandeling van korte duur met een cortison - achtig geneesmiddel). e
- als u een voorgeschiedenis van epilepsie (vallende ziekte) heeft.
ne
- als u een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten heeft, of als u een orgaantransplantatie
heeft gehad en u een geneesmiddel gebruikt dat het immuunsysteem onderdrukt (uw immuunsysteem helpt bij de bescherming tegen infectie).
Ge
- als u een schildklieraandoening heeft die niet goed onder controle is.
Kinderen en adolescenten:
- als u ernstige zenuw- of mentale problemen had, zoals zware depressie of zelfmoordneigingen.
Wees extra voorzichtig met Viraferon
- als u zwanger bent of als u van plan bent zwanger te worden (zie Zwangerschap en
borstvoeding).
336
- als u een ernstige zenuw- of geestesziekte heeft gehad.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij
kinderen en adolescenten met bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie “Gebruik Viraferon niet”)
- als u ooit een depressie heeft gehad of symptomen ontwikkelt die geassocieerd zijn met
depressie (bijv. gevoelens van droevigheid, neerslachtigheid, enz.) tijdens uw behandeling met Viraferon (zie rubriek 4).
- als u psoriasis heeft, omdat het kan verergeren gedurende de behandeling met Viraferon.
- wann eer u Viraferon krijgt toegediend, kunt u tijdelijk een groter risico op infecties lopen.
rd Raadpleeg uw arts als u een infectie vermoedt.
- als u symptomen ontwikkelt van een verkoudheid of andere luchtweginfecties, zoals koorts,
ee hoest, ademhalingsmoeilijkheden, meld het aan uw a rts.
- als u ongewone bloedingen of blauwe plekken constateert, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.
- zoek onmiddellijk medische hulp als u symptomen van een ernstige allergische reactie
r ist ontwikkelt gedurende deze behandeling (zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling of netelroos).
- als u eveneens behandeld wordt voor HIV, zie Gebruik met andere
reg geneesmiddelen.
- als u een orgaantransplantaat, hetzij een nier hetzij een lever, heeft gekregen, kan een behandeling
met interferon het risico op afstoting verhogen.
Bespreek dit zek er met uw arts.
ge Tand- en tandvleesaandoeningen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met
er de combinatie van Viraferon en ribavirine.
U moet uw tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig laten nakijken.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als u ng deze reactie heeft, zorg er dan voor dat u uw mond nadien grondig spoelt.
Tijdens de behandeling van één jaar waren er veel kinderen die minder groeiden of in gewicht t la
toenamen dan verwacht.
Tijdens de 6 maanden na behandeling was er een algemene omkering in deze tendens, hoewel enkele kinderen niet naar hun normale groeisnelheid terugkeerden tijdens het eerste jaar na beëindiging van de behandeling. nie
Vertel uw arts als u ooit een hartaanval of hartproblemen heeft gehad; als u een voorgeschiedenis heeft van ademhalingsmoeilijkheden of longontsteking, problemen met bloedstolling, leveraandoeningen, problemen met de schildklier, diabetes, of lage of hoge bloeddruk. el
Vertel uw arts als u ooit behandeld werd voor depressie of enige andere psychiatrische problemen; idd
verwardheid; bewusteloosheid; zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Zorg ervoor dat u uw arts inlicht als u het Chinese kruidengeneesmiddel shosaikoto neemt. sm
Gebruik met andere geneesmiddelen Viraferon zal extra bijdragen tot de effecten van stoffen die de werking van uw zenuwstelsel vertragen en mogelijk slaperigheid veroorzaken.
Raadpleeg daarom uw arts of apotheker over het gebruik van e
alcoholische dranken of als u slaappillen, kalmeermiddelen of sterke pijnstillers gebruikt. ne
Vertel uw arts als u theofylline of aminofylline gebruikt voor de behandeling van astma en als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, zelfs als het geneesmiddelen betreft Ge
waarvoor geen voorschrift noodzakelijk is, omdat de dosis van sommige geneesmiddelen soms aangepast moet worden als u behandeld wordt met Viraferon.
Patiënten die eveneens besmet zijn met HIV:
Lactaatacidose en verergerende leverfunctie zijn bijwerkingen geassocieerd met hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART), een HIV-behandeling.
Als u HAART krijgt, kan de toevoeging van Viraferon en ribavirine uw risico op lactaatacidose en leverinsufficiëntie verhogen.
Uw arts zal toezien op tekenen en symptomen van deze aard (Lees zeker ook de patiëntenbijsluiter van ribavirine).
Bovendien zouden patiënten die de combinatietherapie met
337 Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen een verhoogd risico kunnen lopen om anemie (laag aantal rode bloedcellen) te ontwikkelen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor gen eesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Gebruik van Viraferon met voedsel en drank Terwijl u met Viraferon behandeld wordt, kan uw arts u adviseren om meer te drinken om een lage
rd bloeddruk te voorkomen.
ee Zwange rschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
In onderzoeken bij drachtige dieren hebben interferonen soms miskramen veroorzaakt.
Het effect op de menselijke
r ist zwangerschap is niet bekend.
Als u Viraferon wordt voor geschreven in combinatie met ribavirine, kan ribavirine grote schade aan de ongeboren baby toebrengen, daarom moeten vrouwelijke en mannelijke patiënten speciale maatregelen
reg nemen in verband met hun seksuele activiteit als er een kans op zwangerschap is: -als u een meisje of een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, moet u een negatieve zwangerschapstest hebben vóór de behandeling, evenals een negatieve zwangerschapstest iedere maand gedurende de behandeling, en gedurende 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
U en uw partn er moeten
ge beiden een doeltreffend voorbehoedmiddel gebruiken tijdens uw behandeling met ribavirine en gedurende de 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts. -als u een man bent die ribavirine inneemt, mag u geen seks hebben met een zwangere vrouw tenzij u
er een condoom gebruikt.
Dat maakt de kans kleiner dat ribavirine in het lichaam van de vrouw achterblijft.
Als uw vrouwelijke partner nu niet zwanger is maar in de vruchtbare leeftijd is, moet ze ng tijdens de behandeling iedere maand een zwangerschapstest ondergaan en gedurende 7 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts.
Als u een mannelijke patiënt bent, moeten u en uw partner beide doeltreffende voorbehoedmiddelen gebruiken tijdens uw behandeling t la
met ribavirine en gedurende 7 maanden na het einde van de behandeling.
Dit kan worden besproken met uw arts. nie
Het is niet bekend of dit geneesmiddel voorkomt in de moedermelk.
Geef daarom geen borstvoeding als u Viraferon neemt.
Neem bij de combinatietherapie met ribavirine kennis van de desbetreffende informatie over ribavirine-bevattende geneesmiddelen. el
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Rijd niet of bedien geen machines als u zich slaperig, vermoeid of verward voelt tijdens de idd
behandeling met dit geneesmiddel.
3.
HOE WORDT VIRAFERON GEBRUIKT sm
Uw arts heeft Viraferon voor u en uw huidige toestand voorgeschreven; geef dit geneesmiddel niet aan iemand anders. e ne
Uw arts heeft de juiste dosis voor toediening van Viraferon bepaald op basis van uw individuele behoeften.
De dosis zal veranderen naargelang van de te behandelen ziekte.
Ge
Als u zich Viraferon zelf toedient, wees er dan zeker van dat de dosis die u voorgeschreven werd, duidelijk meegedeeld wordt als u de verpakking van het geneesmiddel ontvangt.
Doses die 3 keer per week moeten worden toegediend, worden het best om de andere dag toegediend.
Hieronder vindt u de normale startdosis voor elke aandoening; individuele doses kunnen echter veranderen, en uw arts kan uw dosis aanpassen aan de hand van uw specifieke behoeften:
Chronische hepatitis B:
5 tot 10 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren.
338 Chronische hepatitis C:
Volwassenen - 3 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine of alleen.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten - 3 miljoen IE/m2, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine (zie ook de bijsluiter van ribavirine).
Uw arts kan u een andere dosis Viraferon alleen voorschrijven of in combinatie met andere geneesmiddelen (bijv. cytaribine, ribavirine).
Als u Viraferon krijgt voorgeschreven in combinatie met
rd een ander geneesmiddel, lees dan ook de bijsluiter van het geneesmiddel dat u tegelijkertijd moet gebruiken.
Uw a rts zal het ju iste doseerschema en behandelingsvoorschrift bepalen in functie van uw
ee behoeften.
Als u de indruk heeft dat de werking van Viraferon te sterk of te zwak is, licht dan uw arts of apotheker in.
r ist Subcutaan gebruik:
Viraferon is gewoonlijk bedoeld voor subcutaan gebruik.
Dit wil zeggen dat Viraferon wordt toegediend met een korte injectienaald in het vetweefsel juist onder de huid.
Als u zich dit
reg geneesmiddel zelf toedient, zal u getoond worden hoe de injectie te bereiden en toe te dienen.
Gedetailleerde instructies voor subcutane toediening worden in deze bijsluiter gegeven (zie HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN aan het einde van de bijsluiter).
ge Eén dosis Viraferon wordt gegeven op elke geplande dag.
Viraferon wordt driemaal per week, om de andere dag toegediend, bijvoorbeeld op maandag, woensdag en vrijdag.
Interferonen kunnen een ongewone vermoeidheid veroorzaken; als u zich dit geneesmiddel zelf toedient, of het bij een kind injecteert, doe dit dan vlak voor het slapengaan. er ng Gebruik Viraferon precies zoals uw arts het u voorgeschreven heeft.
Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebruik Viraferon zolang als voorgeschreven. t la
Wat u moet doen als u meer van Viraferon heeft gebruikt dan u zou mogen Raadpleeg zo snel mogelijk uw arts of ander verplegend personeel. nie
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Viraferon te gebruiken Als u zich de behandeling zelf toedient, of indien u de verzorger bent van een kind dat Viraferon in combinatie met ribavirine neemt, injecteer de aanbevolen dosis dan zodra u het zich herinnert en zet de behandeling zoals gewoonlijk voort.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als el
u zich dit geneesmiddel volgens schema elke dag moet injecteren en als u bij toeval één dag een dosis vergat, zet de behandeling dan de volgende dag voort met de gewone dosis.
Raadpleeg uw arts of idd
apotheker indien nodig.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN sm
Zoals alle geneesmiddelen kan Viraferon bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Alhoewel niet alle bijwerkingen zullen voorkomen, kan medische hulp nodig zijn e
als ze voorkomen. ne
Sommige patiënten worden depressief wanneer ze Viraferon alleen innemen of in combinatie met een behandeling met ribavirine, en in sommige gevallen hadden zij zelfmoordgedachten of vertoonden zij Ge
agressief gedrag (soms gericht op anderen).
Sommige patiënten hebben daadwerkelijk zelfmoord gepleegd.
Zorg ervoor dat u dringende hulp zoekt zodra u opmerkt dat u depressief wordt, zelfmoordgedachten heeft of verandering in uw gedrag vertoont.
Mogelijk overweegt u een familielid of goede vriend(in) aan te spreken om u te helpen alert te blijven op tekenen van depressie of veranderingen in uw gedrag.
Gebruik bij kinderen:
Kinderen zijn in het bijzonder vatbaar om depressies te ontwikkelen wanneer ze een behandeling met Viraferon in combinatie met ribavirine krijgen.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts
339 of zoek dringende hulp als ze ongebruikelijke gedragssymptomen vertonen, zich depressief voelen of het gevoel hebben dat ze zichzelf of anderen willen verwonden.
Als één van de volgende bijwerkingen optreedt, gebruik dan geen Viraferon meer en licht uw arts onmiddellijk in of ga naar de eerstehulpafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: • opgezette handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel waa rdoor u moeite kunt hebben om te slikken of te ademen; netelroos; flauwvallen.
Dit zijn zeer ernstige bijwerkingen.
Als u die heeft, is het mogelijk dat u een ernstige allergische
rd reactie op Viraferon h eeft gehad.
Het is mogelijk dat u d ringend medische hulp nodig heeft of in het ziekenhuis opgenomen moet worden.
Deze zeer ernstige bijwerkingen treden zeer zelden op.
ee Raadpleeg uw arts onmiddellijk als één van de volgende bijwerkingen optreedt:
r • pijn op de borst of aanhoudende en zware hoest; onre gelmatige of snelle hartslag;
ist kortademigheid, verwarring, moeilijkheden om alert te blijven, gevoelloosheid of tintelend gevoel of pijn in handen of voeten; stuipen (convulsies); slaap-, denk- of concentratieproblemen, gewijzigde geestelijke toestand; zelfmoordgedachten, poging tot
reg zelfmoord, veranderd gedrag of agressief gedrag (soms gericht op anderen), hallucinaties; ernstige buikpijn; zwarte of teerachtige stoelgang; bloed in de stoelgang of de urine, zware neusbloedingen; wasbleke gelaatskleur, hoge suikerspiegel in het bloed, koorts of rillingen na
ge een paar weken behandeling, pijn laag in de rug of in de zij, moeilijk kunnen plassen, oogproblemen of stoornissen bij het zien of het horen, gehoorverlies, ernstig of pijnlijk rood worden of zweren van de huid of het slijmvlies.
Dit kan wijzen op ernstige bijwerkingen die dringend medische aandacht vereisen.
Uw arts zal uw er bloed controleren om te weten of het aantal witte bloedcellen (cellen tegen infecties) en rode bloedcellen (cellen die ijzer en zuurstof vervoeren), bloedplaatjes (bloedstollende cellen) en andere ng laboratoriumwaarden in uw bloed aanvaardbaar zijn.
In het begin van de behandeling met Viraferon kunt u een griepachtige reactie met koorts, t la
vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn en rillingen/stijfheid krijgen.
Uw arts kan u aanraden om paracetamol te nemen als u deze symptomen heeft. nie
Andere bijwerkingen die kunnen optreden omvatten:
Zeer vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10 patiënten): pijn, zwelling en roodheid of beschadigde huid op de injectieplaats, haaruitval, duizeligheid, el
veranderingen van de eetlust, maag- of buikpijn, diarree, nausea (misselijkheid), virale infectie, depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid, angst, keelpijn en pijn bij het slikken, vermoeidheid, idd
rillingen, koorts, griepachtige reactie, algemeen gevoel van ongemak, hoofdpijn, gewichtsverlies, braken, prikkelbaarheid, zwakheid, stemmingsschommelingen, hoesten (soms zwaar), kortademigheid, jeuk, droge huid, huiduitslag, plotse en ernstige spierpijn, gewrichtspijn, pijn van het skeletspierstelsel, sm
veranderingen van de bloedwaarden van het laboratorium waaronder daling van het aantal witte bloedcellen.
Sommige kinderen ondervonden een daling in de groeisnelheid (lengte en gewicht).
Vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 100 patiënten, maar bij minder dan 1 op de e
10 patiënten): ne
dorst, tekort aan vocht in de weefsels (dehydratie), hoge bloeddruk, migraine, opgezwollen klieren, plotselinge roodheid van gezicht en hals (flush), menstruatiestoornissen, minder lustgevoelens, problemen met de vagina, pijnlijke borsten, pijn aan de teelballen, problemen met de schildklier, rood Ge
tandvlees, droge mond, rode of pijnlijke mond of tong, tandpijn of tandaandoening, herpes simplex (koortsblaasjes), smaakverandering, maagklachten, dyspepsie (brandend maagzuur), verstopping, vergroting van de lever (leverproblemen, soms ernstig), dunne stoelgang, bedplassen bij kinderen, bijholteontsteking, bronchitis, pijn in het oog, problemen met uw traankanaaltjes, conjunctivitis (“rood oog”), rusteloosheid, slaperigheid, slaapwandelen, gedragsproblemen, nervositeit, verstopte neus of loopneus, niezen, snelle ademhaling, bleke of rode huid, blauwe plekken, vingers en tenen die erg gevoelig zijn voor de kou, problemen met de huid of nagels, psoriasis (nieuw of verergerd), toegenomen transpiratie, verhoogde behoefte om te urineren, lichte trilbewegingen, verminderde gevoeligheid bij aanraking, artritis.
340 Zelden gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten): pneumonie
Zeer zelden gemelde bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten): lage bloeddruk, opgezwollen gezicht, suikerziekte, kramp in de benen, rugpijn, nierproblemen, zenuwbeschadiging, bloedend tandvlees, aplastische anemie.
Pure red cell aplasia, een toestand
rd waarbij het lichaam de aanmaak van rode bloedcellen heeft gestopt of verminderd, werd gemeld.
Dit ve roorzaakt ernstige bloedarmoede (anemie), waarvan de symptomen ongewone vermoeidheid en een
ee gebrek aan energie zijn.
Zeer zelden is sarcoïdose (een ziekte die gekenmerkt wordt door aanhoudende koorts, gewichtsverlies,
r ist pijnlijke en gezwollen gewrichten, huidwonden en opgezette klieren) gemeld.
Bewustzijnsverlies kwam zeer zelden voor, voornamelijk bij bejaarden die hoge doses toegediend k regen.
Gevallen van beroerte (cerebrovasculaire gevallen) werden gemeld.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u
reg één van deze symptomen heeft.
Periodontale aandoeningen (aandoeningen die het tandvlees aantasten) en tandaandoeningen, veranderde mentale toestand, bewustzijnsverlies, acute overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (netelroos), angio-oedeem (het opzwellen van handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel
ge waardoor u moeilijk kan slikken of ademen), bronchoconstrictie en anafylaxie (een ernstige, allergische reactie over heel het lichaam) zijn gemeld, maar hun frequentie is niet bekend.
er Bovendien is het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (een auto-immuunontsteking die de ogen, de huid en de membranen van oren, hersenen en ruggenmerg aantast) gemeld met het gebruik van Viraferon. ng Ook andere bijwerkingen die niet hierboven vermeld worden kunnen bij sommige patiënten voorkomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die t la
niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker. nie
5.
HOE BEWAART U VIRAFERON
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. el
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren. idd
Voor vervoer op korte termijn kan de oplossing zeven dagen lang buiten de koelkast bij of onder 25 °C bewaard worden vóór gebruik.
Viraferon kan op elk moment in de koelkast teruggelegd worden tijdens deze periode van zeven dagen.
Als het product niet gebruikt wordt tijdens deze periode van zeven dagen, moet het weggegooid worden. sm
Gebruik Viraferon niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de verpakking. e
Gebruik Viraferon niet als u veranderingen aan het uitzicht van Viraferon bemerkt. ne
Alle ongebruikte producten moeten worden weggegooid na het optrekken van de dosis.
Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Ge
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen wanneer ze niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Viraferon
341
- Het werkzaam bestanddeel is recombinant interferon-alfa-2b, 5 miljoen IE in een injectieflacon
voor eenmalig gebruik
- De andere bestanddelen zijn watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat,
dinatriumedetaat, natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties.
Hoe ziet Viraferon er uit en wat is de inhoud van de verpakking
Viraferon is verkrijgbaar als een oplossing voor injectie.
rd De heldere en kleurloze oplossing is verpakt in een glazen injectieflacon met 1 injectiespuit, 1 injectienaald en 1 reinigingsdoekje.
Verpakking van 1, 6 of 12.
Een injectieflacon afzonde rlijk is
ee ook verkrijgbaar.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
r ist Houder van de vergunning voor het in de handel bren gen SP Europe Stallestraat 73
reg B-1180 Brussel België
Fabrikant
ge SP Labo N.V.
Industriepark 30 B-2220 Heist-op-den-Berg België er ng Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen: t la
België/Belgique/Belgien Rue de Stalle/Stallestraat 73 B-1180 Bruxelles/Brussel/Brüssel
nie
Luxembourg/Luxemburg Rue de Stalle 73 B-1180 Brux elles/Brüssel
Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
Belgique/Belgien Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ
el
Magyarország
ÑÐ».
"ÐÑÐ¾Ñ.
ÐÐ¸Ð»ÐºÐ¾ ÐÐ¸ÑÐµÐ²" BG-Ð¡Ð¾ÑÐ¸Ñ 1504
â 7, ÐµÑ .3 idd
Alkotás u.
53.
H-1123 Budapest
Ð¢ÐµÐ».: +359 2 944 1073
Tel.: +36 1 457-8500
Česká republika Na Příkopě 25 sm
Malta 168 Christopher Street
CZ-110 00 Praha 1 Tel: +420 221771250 e
MT-VLT02 Valletta Tel: + 356-21 23 21 75
Danmark
ne
Nederland
Lautrupbjerg 2 DK-2750 Ballerup Tlf: + 45-44 39 50 00 Ge
Maarssenbroeksedijk 4 NL-3542 DN Utrecht Tel: + 31-(0)800 778 78 78
Deutschland Thomas-Dehler-Straße 27 D-81737 München Tel: + 49-(0)89 627 31-0
Norge Pb.
398 N-1326 Lysaker Tlf: + 47 67 16 64 50
Eesti Järvevana tee 9 EE-11314 Tallinn
Österreich Badener Strasse 23 A-2514 Traiskirchen
342 Tel: + 372 654 96 86
Tel: + 43-(0)2252 502-0
Ελλάδα Αγίου Δημητρίου 63 GR-174 55 Άλιμος Tηλ: + 30-210 98 97 300
Polska Al.
Jerozolimskie 195a PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48-(0)22 478 41 50
España
Portugal
rd Km.
36, Ctra.
Nacional I E-28750 San Agustín de Guadalix – Madrid
Rua Agualva dos Açores 16 P-2735-557 Agualva-Cacém
ee Tel: + 34-91 848 85 00
Tel: +351-21 433 93 00
France
România
r ist 92 rue Baudin F-92300 Levallois-Perret Tél: + 33-(0)1 41 06 35 00
Şos.
Bucureşti-Ploieşti, nr.
17-21, BÄneasa Center, et.
8, sector 1 RO-013682 Bucureşti
reg Tel: + 40 21 233 35 30
Ireland Shire Park
Slovenija Dunajska 22
ge Welwyn Garden City H ertfordshire AL7 1TW Tel: +44-(0)1 707 363 636
SI-1000 Ljubljana Tel: + 386 01 3001070
Ísland
ng
er Slovenská republika
Hörgatún 2 IS-210 Garðabær Sími: + 354 535 70 00
t la
Strakova 5 SK-811 01 Bratislava Tel: + 421 (2) 5920 2712
Italia Via fratelli Cervi snc,
nie
Suomi/Finland PL 3/PB 3
Centro Direzionale Milano Due Palazzo Borromini I-20090 Segrate (Milano) Tel: + 39-02 21018.1 el
FIN-02201 Espoo/Esbo Puh/Tel: + 358-(0)20-7570 300
Κύπρος
idd
Sverige
Οδός Αγίου Νικολάου, 8 CY-1055 Λευκωσία Τηλ: +357-22 757188 sm
Box 6185 S-102 33 Stockholm Tel: + 46-(0)8 522 21 500
Latvija Bauskas 58a -401 Rīga, LV-1004 e
United Kingdom Shire Park Welwyn Garden City
Tel: + 371-7 21 38 25 ne
Hertfordshire AL7 1TW - UK
Tel: + 44-(0)1 707 363 636
Lietuva Ge
Kęstučio g.
65/40 LT-08124 Vilnius Tel. + 370 52 101868
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd op
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu/ 343 HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN
De volgende aanwijzingen leggen uit hoe Viraferon zelf toe te dienen.
Lees deze aanwijzingen aandachtig door en volg ze stap voor stap.
Uw arts of zijn/haar assistent(e) zal u tonen hoe u zichzelf inject eert met Viraferon.
Injecteert u zichzelf niet tenzij u er zeker van bent dat u de procedure en de vereisten van een zelfinjectie begrepen heeft.
Voorbereiding
rd Verzamel de noodzakelijke voorwerpen voor u begint:
- een injectieflacon met Vi raferon oplossing voor injectie;
ee
- een 1 ml spuit;
- een naald (bijvoorbeeld 0,4 x 13 mm [27 gauge 0,5 inch]) voor subcutane injectie;
- een reinigingsdoekje.
r Was uw handen zorgvuldig.
ist Afmeten van de dosis Viraferon
reg Haal de dop van de injectieflacon.
Als het een multi-dosis injectieflacon is, dan moet u de dop alleen bij de bereiding van de eerste dosis verwijderen.
Maak met een reinigingsdoekje het rubberen dopje schoon aan de bovenkant van de injectieflacon die de Viraferon oplossing bevat.
Haal de spuit uit de v erpakking.
Raak de bovenzijde van de spuit niet aan.
Neem de naald en zet deze
ge stevig vast op de bovenzijde van de spuit.
Haal de beschermdop van de injectienaald af zonder de naald aan te raken en vul de spuit met lucht door de piston tot het niveau te halen van uw dosis, zoals deze door uw arts voorgeschreven werd.
er Houd de Viraferon injectieflacon rechtop zonder het schoongemaakte dopje van de injectieflacon met uw handen aan te raken. ng Plaats de naald in de injectieflacon die de Viraferon oplossing bevat en injecteer lucht in de injectieflacon.
Draai de injectieflacon en de spuit om met één hand.
Zorg ervoor dat de punt van de naald in de t la
Viraferon oplossing zit.
Uw andere hand is vrij om de piston te bewegen.
Trek aan de hand van de piston langzaam de juiste dosis, zoals voorgeschreven door uw arts, op in de spuit.
Haal de naald uit de injectieflacon en kijk of er geen luchtbelletjes in de spuit aanwezig zijn.
Als u nie
luchtbelletjes opmerkt, trek de piston dan voorzichtig terug; tik zachtjes op de spuit, met de naald naar boven gericht, totdat de luchtbelletjes verdwijnen.
Druk de piston langzaam terug in tot aan de juiste dosis.
Plaats de beschermdop opnieuw op de naald en leg de spuit met de naald op een vlak oppervlak. el
Zorg ervoor dat de oplossing op kamertemperatuur is, tot 25 °C.
Als de oplossing koud is, verwarm de spuit dan in uw handpalmen.
Kijk de oplossing na vóór de toediening: ze moet helder en kleurloos idd
zijn.
Gebruik deze niet als u een verkleuring of deeltjes vaststelt.
U bent nu klaar om de dosis te injecteren.
Injecteren van de oplossing sm
Kies de injectieplaats.
De beste injectieplaatsen zijn weefsels met een laag vet tussen huid en spier: de dij, de buitenkant van de bovenarm (u kunt de hulp nodig hebben van een andere persoon om deze plaats te gebruiken), de onderbuik (behalve de navel en het middel).
Als u uitzonderlijk mager bent, e
gebruik dan alleen de dij of de buitenkant van de bovenarm voor de injectie. ne
Verander elke keer van injectieplaats.
Maak de huid schoon en ontsmet de huid op de plaats waar u zich gaat injecteren.
Wacht tot uw huid Ge
weer droog is.
Haal de beschermdop van de naald af.
Neem met één hand een huidplooi vast.
Houd met uw andere hand de spuit vast zoals een potlood.
Plaats de naald in een hoek van 45° tot 90° in de huidplooi die u vasthoudt.
Injecteer de oplossing door de piston langzaam helemaal naar beneden te duwen.
Trek de naald uit de huid.
Druk met een klein verbandje of een steriel gaasje op de plaats van injectie, indien nodig gedurende enkele seconden.
Masseer de injectieplaats niet.
Als u bloedt, breng dan een pleister aan.
344 De injectieflacon en de injectiematerialen voor eenmalig gebruik moeten worden weggegooid.
Gooi d e spuit en de naalden voorzichtig weg in een gesloten naaldencontainer.
Gebruikt u de multi-dosis injectieflacons, zorg er dan voor dat u de injectieflacon terug in de koelkast legt.
rd r ee ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
345 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Viraferon 10 miljoen IE/ml oplossing voor injectie Interferon -alfa-2b
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
rd
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
ande ren.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn
ee als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
r ist In deze bijsluiter:
1.
Wat is Viraferon en waarvoor wordt het gebruikt
reg 2.
Wat u moet weten voordat u Viraferon gebruikt 3.
Hoe wordt Viraferon gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Viraferon
ge 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIRAFERON EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT er ng Viraferon (interferon-alfa-2b) wijzigt de reactie van het immuunsysteem van het lichaam en helpt te verdedigen tegen infecties en ernstige ziekten.
Viraferon wordt bij volwassen patiënten gebruikt bij de behandeling van chronische hepatitis B of C, dit zijn virale infecties van de lever. t la
Viraferon wordt gebruikt in combinatie met ribavirine bij kinderen en adolescenten van 3 jaar of ouder bij wie chronische hepatitis C niet eerder behandeld werd. nie
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIRAFERON GEBRUIKT el
Gebruik Viraferon niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor interferon of voor één van de andere bestanddelen van
idd
Viraferon.
- als u een ernstige hartaandoening heeft.
- als u een slechte nier- of leverfunctie heeft.
- als u een gevorderde gedecompenseerde (ongecontroleerde) leverziekte heeft.
sm
- als u hepatitis heeft en als u recentelijk behandeld werd met geneesmiddelen die het
immuunsysteem onderdrukken (andere dan een behandeling van korte duur met een cortison- achtig geneesmiddel). e
- als u een voorgeschiedenis van epilepsie (vallende ziekte) heeft.
ne
- als u een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten heeft, of als u een orgaantransplantatie
heeft gehad en u een geneesmiddel gebruikt dat het immuunsysteem onderdrukt (uw immuunsysteem helpt bij de bescherming tegen infectie).
Ge
- als u een schildklieraandoening heeft die niet goed onder controle is.
Kinderen en adolescenten:
- als u ernstige zenuw- of mentale problemen had, zoals zware depressie of zelfmoordneigingen.
Wees extra voorzichtig met Viraferon
- als u zwanger bent of als u van plan bent zwanger te worden (zie Zwangerschap en
borstvoeding).
346
- als u een ernstige zenuw- of geestesziekte heeft gehad.
Het gebruik van interferon -alfa-2b bij
kinderen en adolescenten met bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndicee rd (zie “Gebruik Viraferon niet”)
- als u ooit een depressie heeft gehad of symptomen ontwikkelt die geassocieerd zijn met
depressie (bijv. gevoelens van droevigheid, n eerslachtigheid, enz.) tijdens uw behandeling met Viraferon (zie rubriek 4).
- als u psoriasis heeft, omdat het kan verergeren gedurende de behandeling met Viraferon.
- wanneer u Viraferon krijgt toegediend, kunt u tijdelijk een groter risico op infecties lopen.
rd Raadpleeg uw arts als u een infectie vermoedt.
- als u symptomen ontwikkelt van een verkoudheid of andere luchtweginfecties, zoals koorts,
ee hoest, ademhalingsmoeilijkheden, meld het aan uw arts.
- als u ongewone bloedingen of blauwe plekken constateert, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.
- zoek onmiddellijk medische hulp als u symptomen van een ernstige allergische reactie
r ist ontwikkelt gedurende deze behandeling (zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling of netelroos).
- als u eveneens behandeld wordt voor HIV, zie Gebruik met andere
reg geneesmiddelen.
- als u een orgaantransplantaat, hetzij een ni er hetzij een lever, heeft gekregen, kan een behan deling
met interferon het risico op afstoting verhogen.
Bespreek dit zeker met uw arts.
ge Tand- en tandvleesaandoeningen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met
er de combinatie van Viraferon en ribavirine.
U moet uw tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig laten nakijken.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als u ng deze reactie heeft, zorg er dan voor dat u uw mond nadien grondig spoelt.
Tijdens de behandeling van één jaar waren er veel kinderen die minder groeiden of in gewicht t la
toenamen dan verwacht.
Tijdens de 6 maanden na behandeling was er een algemene omkering in deze tendens, hoewel enkele kinderen niet naar hun normale groeisnelheid terugkeerden tijdens het eerste jaar na beëindiging van de behandeling. nie
Vertel uw arts als u ooit een hartaanval of hartproblemen heeft gehad; als u een voorgeschiedenis heeft van ademhalingsmoeilijkheden of longontsteking, problemen met bloedstolling, leveraandoeningen, problemen met de schildklier, diabetes, of lage of hoge bloeddruk. el
Vertel uw arts als u ooit behandeld werd voor depressie of enige andere psychiatrische problemen; idd
verwardheid; bewusteloosheid; zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Zorg ervoor dat u uw arts inlicht als u het Chinese kruidengeneesmiddel shosaikoto neemt. sm
Gebruik met andere geneesmiddelen Viraferon zal extra bijdragen tot de effecten van stoffen die de werking van uw zenuwstelsel vertragen en mogelijk slaperigheid veroorzaken.
Raadpleeg daarom uw arts of apotheker over het gebruik van e
alcoholische dranken of als u slaappillen, kalmeermiddelen of sterke pijnstillers gebruikt. ne
Vertel uw arts als u theofylline of aminofylline gebruikt voor de behandeling van astma en als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, zelfs als het geneesmiddelen betreft Ge
waarvoor geen voorschrift noodzakelijk is, omdat de dosis van sommige geneesmiddelen soms aangepast moet worden als u behandeld wordt met Viraferon.
Patiënten die eveneens besmet zijn met HIV:
Lactaatacidose en verergerende leverfunctie zijn bijwerkingen geassocieerd met hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART), een HIV-behandeling.
Als u HAART krijgt, kan de toevoeging van Viraferon en ribavirine uw risico op lactaatacidose en leverinsufficiëntie verhogen.
Uw arts zal toezien op tekenen en symptomen van deze aard (Lees zeker ook de patiëntenbijsluiter van ribavirine).
Bovendien zouden patiënten die de combinatietherapie met
347 Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen een verhoogd risico kunnen lopen om anemie (laag aantal rode bloedcellen) te ontwikkelen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Geb ruik van Viraferon met voedsel en drank Terwijl u met Viraferon behandeld wordt, kan uw arts u adviseren om meer te drinken om een lage
rd bloeddruk te voorkomen.
ee Zwangerschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
In onderzoeken bij drachtige dieren hebben interferonen soms miskramen veroorzaakt.
Het effect op de menselijke
r ist zwangerschap is niet bekend.
Als u Viraf eron wordt voorgeschreven in combinatie met ribavirine, kan ribavirine grote schade aan de ongeboren baby toebrengen, daarom moeten vrouwelijke en mannelijke patiënten speciale maatregelen
reg nemen in verband met hun seksuele activiteit als er een kans op zwangerschap is: -als u een meisje of een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, moet u een negatieve zwangerschapstest hebben vóór de behandeling, evenals een negatieve zwangerschapstest iedere maand gedurende de behandeling, en gedurende 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
U en uw partner moeten
ge beiden een doeltreffend voorbehoedmiddel gebruiken tijdens uw behandeling met ribavirine en gedurende de 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts. -als u een man bent die ribavirine inneemt, mag u geen seks hebben met een zwangere vrouw tenzij u
er een condoom gebruikt.
Dat maakt de kans kleiner dat ribavirine in het lichaam van de vrouw achterblijft.
Als uw vrouwelijke partner nu niet zwanger is maar in de vruchtbare leeftijd is, moet ze ng tijdens de behandeling iedere maand een zwangerschapstest ondergaan en gedurende 7 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts.
Als u een mannelijke patiënt bent, moeten u en uw partner beide doeltreffende voorbehoedmiddelen gebruiken tijdens uw behandeling t la
met ribavirine en gedurende 7 maanden na het einde van de behandeling.
Dit kan worden besproken met uw arts. nie
Het is niet bekend of dit geneesmiddel voorkomt in de moedermelk.
Geef daarom geen borstvoeding als u Viraferon neemt.
Neem bij de combinatietherapie met ribavirine kennis van de desbetreffende informatie over ribavirine-bevattende geneesmiddelen. el
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Rijd niet of bedien geen machines als u zich slaperig, vermoeid of verward voelt tijdens de idd
behandeling met dit geneesmiddel.
3.
HOE WORDT VIRAFERON GEBRUIKT sm
Uw arts heeft Viraferon voor u en uw huidige toestand voorgeschreven; geef dit geneesmiddel niet aan iemand anders. e ne
Uw arts heeft de juiste dosis voor toediening van Viraferon bepaald op basis van uw individuele behoeften.
De dosis zal veranderen naargelang van de te behandelen ziekte.
Ge
Als u zich Viraferon zelf toedient, wees er dan zeker van dat de dosis die u voorgeschreven werd, duidelijk meegedeeld wordt als u de verpakking van het geneesmiddel ontvangt.
Doses die 3 keer per week moeten worden toegediend, worden het best om de andere dag toegediend.
Hieronder vindt u de normale startdosis voor elke aandoening; individuele doses kunnen echter veranderen, en uw arts kan uw dosis aanpassen aan de hand van uw specifieke behoeften:
Chronische hepatitis B:
5 tot 10 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren.
348 Chronische hepatitis C:
Volwassenen - 3 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine of alleen.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten - 3 miljoen IE/m2, 3 k eer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine (zie ook de bijsluiter van ribavirine).
Uw arts kan u een andere dosis Viraferon alleen voorschrijven of in combinatie met andere geneesmiddelen (bijv. cytaribine, ribavirine).
Als u Vi raferon krijgt voorgeschreven in combinatie met
rd een ander geneesmiddel, lees dan ook de bijsluiter van het geneesmiddel dat u tegelijkertijd moet gebruiken.
Uw arts zal het juiste doseerschema en behandelingsvoorschrift bepalen in functie van uw
ee behoeften.
Als u de indruk heeft dat de werking van Viraferon te sterk of te zwak is, licht dan uw arts of apotheker in.
r ist Subcutaan gebruik:
Viraferon is gewoonlijk bedoeld voor subcutaan gebruik.
Dit wil zeggen dat Viraferon wordt toegediend met een korte injectienaald in het vetweefsel juist onder de huid.
Als u zich dit
reg geneesmiddel zelf toedient, zal u getoond worden hoe de injectie te bereiden en toe te dienen.
Gedetailleerde instructies voor subcutane toediening worden in deze bijsluiter gegeven (zie HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN aan het einde van de bijsluiter).
ge Eén dosis Viraferon wordt gegeven op elke geplande dag.
Viraferon wordt driemaal per week, om de andere dag toegediend, bijvoorbeeld op maandag, woensdag en vrijdag.
Interferonen kunnen een ongewone vermoeidheid veroorzaken; als u zich dit geneesmiddel zelf toedient, of het bij een kind injecteert, doe dit dan vlak voor het slapengaan. er ng Gebruik Viraferon precies zoals uw arts het u voorgeschreven heeft.
Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebr uik Viraferon zolang als voorgeschreven. t la
Wat u moet doen als u meer van Viraferon heeft gebruikt dan u zou mogen Raadpleeg zo snel mogelijk uw arts of ander verplegend personeel. nie
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Viraferon te gebruiken Als u zich de behandeling zelf toedient, of indien u de verzorger bent van een kind dat Viraferon in combinatie met ribavirine neemt, injecteer de aanbevolen dosis dan zodra u het zich herinnert en zet de behandeling zoals gewoonlijk voort.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als el
u zich dit geneesmiddel volgens schema elke dag moet injecteren en als u bij toeval één dag een dosis vergat, zet de behandeling dan de volgende dag voort met de gewone dosis.
Raadpleeg uw arts of idd
apotheker indien nodig.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN sm
Zoals alle geneesmiddelen kan Viraferon bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Alhoewel niet alle bijwerkingen zullen voorkomen, kan medische hulp nodig zijn e
als ze voorkomen. ne
Sommige patiënten worden depressief wanneer ze Viraferon alleen innemen of in combinatie met een behandeling met ribavirine, en in sommige gevallen hadden zij zelfmoordgedachten of vertoonden zij Ge
agressief gedrag (soms gericht op anderen).
Sommige patiënten hebben daadwerkelijk zelfmoord gepleegd.
Zorg ervoor dat u dringende hulp zoekt zodra u opmerkt dat u depressief wordt, zelfmoordgedachten heeft of verandering in uw gedrag vertoont.
Mogelijk overweegt u een familielid of goede vriend(in) aan te spreken om u te helpen alert te blijven op tekenen van depressie of veranderingen in uw gedrag.
Gebruik bij kinderen:
Kinderen zijn in het bijzonder vatbaar om depressies te ontwikkelen wanneer ze een behandeling met Viraferon in combinatie met ribavirine krijgen.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts
349 of zoek dringende hulp als ze ongebruikelijke gedragssymptomen vertonen, zich depressief voelen of het gevoel hebben dat ze zichzelf of anderen willen verwonden.
Als één van de volgende bijwerkingen optreedt, gebruik dan geen Viraferon meer en licht uw arts onmiddellijk in of ga naar de eerstehulpafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: • opgezette handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel waardoor u moeite kunt hebben om te slikken of te ademen; netelroos; flauwvallen.
Dit zijn z eer ernstige bijwerkingen.
Als u die heeft, is het mogelijk dat u een e rnstige allergische
rd reactie op Viraferon heeft gehad.
Het is mogelijk dat u dringend medische hulp nodig heeft of in het ziekenhuis opgenomen moet worden.
Deze zeer ernsti ge bijwerkingen treden zeer zelden op.
ee Raadpleeg uw arts onmiddellijk als één van de volgende bijwerkingen optreedt:
r • pijn op de borst of aanhoudende en zware hoest; onregelmatige of snelle hartslag;
ist kortademigheid, verwarring, moeilijkheden om alert te blijven, gevoelloosheid of tintelend gevoel of pijn in handen of voeten; stuipen (convulsies); slaap-, denk- of concentratieproblemen, gewijzigde geestelijke toestand; zelfmoordgedachten, poging tot
reg zelfmoord, veranderd gedrag of agressief gedrag (soms gericht op anderen), hallucinaties; ernstige buikpijn; zwarte of teerachtige stoelgang; bloed in de stoelgang of de urine, zware neusbloedingen; wasbleke gelaatskleur, hoge suikerspiegel in het bloed, koorts of rillingen na
ge een paar weken behandeling, pijn laag in de rug of in de zij, moeilijk kunnen plassen, oogproblemen of stoornissen bij het zien of het horen, gehoorverlies, ernstig of pijnlijk rood worden of zweren van de huid of het slijmvlies.
Dit kan wijzen op ernstige bijwerkingen die dringend medische aandacht vereisen.
Uw arts zal uw er bloed controleren om te weten of het aantal witte bloedcellen (cellen tegen infecties) en rode bloedcellen (cellen die ijzer en zuurstof vervoeren), bloedplaatjes (bloedstollende cellen) en andere ng laboratoriumwaarden in uw bloed aanvaardbaar zijn.
In het begin van de behandeling met Viraferon kunt u een griepachtige reactie met koorts, t la
vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn en rillingen/stijfheid krijgen.
Uw arts kan u aanraden om paracetamol te nemen als u deze symptomen heeft. nie
Andere bijwerkingen die kunnen optreden omvatten:
Zeer vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10 patiënten): pijn, zwelling en roodheid of beschadigde huid op de injectieplaats, haaruitval, duizeligheid, el
veranderingen van de eetlust, maag- of buikpijn, diarree, nausea (misselijkheid), virale infectie, depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid, angst, keelpijn en pijn bij het slikken, vermoeidheid, idd
rillingen, koorts, griepachtige reactie, algemeen gevoel van ongemak, hoofdpijn, gewichtsverlies, braken, prikkelbaarheid, zwakheid, stemmingsschommelingen, hoesten (soms zwaar), kortademigheid, jeuk, droge huid, huiduitslag, plotse en ernstige spierpijn, gewrichtspijn, pijn van het skeletspierstelsel, sm
veranderingen van de bloedwaarden van het laboratorium waaronder daling van het aantal witte bloedcellen.
Sommige kinderen ondervonden een daling in de groeisnelheid (lengte en gewicht).
Vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 100 patiënten, maar bij minder dan 1 op de e
10 patiënten): ne
dorst, tekort aan vocht in de weefsels (dehydratie), hoge bloeddruk, migraine, opgezwollen klieren, plotselinge roodheid van gezicht en hals (flush), menstruatiestoornissen, minder lustgevoelens, problemen met de vagina, pijnlijke borsten, pijn aan de teelballen, problemen met de schildklier, rood Ge
tandvlees, droge mond, rode of pijnlijke mond of tong, tandpijn of tandaandoening, herpes simplex (koortsblaasjes), smaakverandering, maagklachten, dyspepsie (brandend maagzuur), verstopping, vergroting van de lever (leverproblemen, soms ernstig), dunne stoelgang, bedplassen bij kinderen, bijholteontsteking, bronchitis, pijn in het oog, problemen met uw traankanaaltjes, conjunctivitis (“rood oog”), rusteloosheid, slaperigheid, slaapwandelen, gedragsproblemen, nervositeit, verstopte neus of loopneus, niezen, snelle ademhaling, bleke of rode huid, blauwe plekken, vingers en tenen die erg gevoelig zijn voor de kou, problemen met de huid of nagels, psoriasis (nieuw of verergerd), toegenomen transpiratie, verhoogde behoefte om te urineren, lichte trilbewegingen, verminderde gevoeligheid bij aanraking, artritis.
350 Zelden gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten): pneumonie
Zeer zelden gemelde bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten): lage bloeddruk, opgezwollen gezicht, suikerziekte, kramp in de benen, rugpijn, nierproblemen, zenuwbeschadiging, bloedend tandvlees, aplast ische anemie.
Pu re red cell aplasia, een toestand
rd waarbij het lichaam de aanmaak van rode bloedcellen heeft gestopt of verminderd, werd gemeld.
Dit veroorzaakt ernstige bloedarmoede (anemie), waarvan de symptomen ongewone vermoeidheid en een
ee gebrek aan energie zijn.
Zeer zelden is sarcoïdose (een ziekte die gekenmerkt wordt door aanhoudende koorts, gewichtsverlies,
r ist pijnlijke en gezwollen gewrichten, huidwonden en opgezette klieren) gemeld.
Bewustzijnsverlies kwam zeer zelden voor, voornamelijk bij bejaarden die ho ge doses toegediend kregen.
Gevallen van b eroerte (cerebrovasculaire gevallen) werden gemeld.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u
reg één van deze symptomen heeft.
Periodontale aandoeningen (aandoeningen die het tandvlees aantasten) en tandaandoeningen, veranderde mentale toestand, bewustzijnsverlies, acute overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (netelroos), angio-oedeem (het opzwellen van handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel
ge waardoor u moeilijk kan slikken of ademen), bronchoconstrictie en anafylaxie (een ernstige, allergische reactie over heel het lichaam) zijn gemeld, maar hun frequentie is niet bekend.
er Bovendien is het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (een auto-immuunontsteking die de ogen, de huid en de membranen van oren, hersenen en ruggenmerg aantast) gemeld met het gebruik van Viraferon. ng Ook andere bijwerkingen die niet hierboven vermeld worden kunnen bij sommige patiënten voorkomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die t la
niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker. nie
5.
HOE BEWAART U VIRAFERON
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. el
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren. idd
Voor vervoer op korte termijn kan de oplossing zeven dagen lang buiten de koelkast bij of onder 25 °C bewaard worden vóór gebruik.
Viraferon kan op elk moment in de koelkast teruggelegd worden tijdens deze periode van zeven dagen.
Als het product niet gebruikt wordt tijdens deze periode van zeven dagen, moet het weggegooid worden. sm
Gebruik Viraferon niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de verpakking. e
Gebruik Viraferon niet als u veranderingen aan het uitzicht van Viraferon bemerkt. ne
Alle ongebruikte producten moeten worden weggegooid na het optrekken van de dosis.
Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Ge
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen wanneer ze niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Viraferon
351
- Het werkzaam bestanddeel is recombinant interferon-alfa-2b, 10 miljoen IE in een injectieflacon
voor eenmalig gebruik
- De andere bestanddelen zijn watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat,
dinatriumedetaat, natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties.
Hoe ziet Viraferon er uit en wat is de inhoud van de verpakking
Viraferon is verkrijgbaar als een oplossing voor injectie.
rd De heldere en kleurloze oplossing is verpakt in een glazen injectieflacon met 1 injectiespuit, 1 injectienaald en 1 reinigingsdoekje.
Verpakking van 1, 6 of 12.
Een injectieflacon afzonderlijk is
ee ook verkrijgbaar.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
r ist Houder van de vergunning voor het in de handel brengen SP Europe Stallestraat 73
reg B-1180 Brussel België
Fabrikant
ge SP Labo N.V.
Industriepark 30 B-2220 Heist-op-den-Berg België er ng Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen: t la
B elgië/Belgique/Belgien Rue de Stalle/Stallestraat 73 B-1180 Bruxelles/Brussel/Brüssel
nie
Luxembourg/Luxemburg Rue de Stalle 73 B-1180 Bruxelles/Brüssel
Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
Belgique/Belgien Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ
el
Magyarország
ÑÐ».
"ÐÑÐ¾Ñ.
ÐÐ¸Ð»ÐºÐ¾ ÐÐ¸ÑÐµÐ²" BG-Ð¡Ð¾ÑÐ¸Ñ 1504
â 7, ÐµÑ.3 idd
Alkotás u.
53.
H-1123 Budapest
Ð¢ÐµÐ».: +359 2 944 1073
Tel.: +36 1 457-8500
Česká republika Na Příkopě 25 sm
Malta 168 Christopher Street
CZ-110 00 Praha 1 Tel: +420 221771250 e
MT-VLT02 Valletta Tel: + 356-21 23 21 75
Danmark
ne
Nederland
Lautrupbjerg 2 DK-2750 Ballerup Tlf: + 45-44 39 50 00 Ge
Maarssenbroeksedijk 4 NL-3542 DN Utrecht Tel: + 31-(0)800 778 78 78
Deutschland Thomas-Dehler-Straße 27 D-81737 München Tel: + 49-(0)89 627 31-0
Norge Pb.
398 N-1326 Lysaker Tlf: + 47 67 16 64 50
Eesti Järvevana tee 9 EE-11314 Tallinn
Österreich Badener Strasse 23 A-2514 Traiskirchen
352 Tel: + 372 654 96 86
Tel: + 43-(0)2252 502-0
Ελλάδα Αγίου Δημητρίου 63 GR-174 55 Άλιμος Tηλ: + 30-210 98 97 300
Polska Al.
Jerozolimskie 195a PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48-(0)22 478 41 50
España
Portugal
rd Km.
36, Ctra.
Nacional I E-28750 San Agustín de Guadalix – Mad rid
Rua Agualva d os Açores 16 P-2735-557 Agualva-Cacém
ee Tel: + 34-91 848 85 00
Tel: +351-21 433 93 00
France
România
r ist 92 rue Baudin F-92300 Levallois-Perret Tél: + 33-(0)1 41 06 35 00
Şos.
Bucureşti-Ploieşti, nr.
17-21, BÄneasa Center, et.
8, sector 1 RO-013682 Bucureşti
reg Tel: + 40 21 233 35 30
Ireland Shire Park
Slovenija Dunajska 22
ge Welwyn Garden Ci ty Hertfordshire AL7 1TW Tel: +44-(0)1 707 363 636
SI-1000 Ljubljana Tel: + 386 01 3001070
Ísland
ng
er Slovenská republika
Hörgatún 2 IS-210 Garðabær Sími: + 354 535 70 00
t la
Strakova 5 SK-811 01 Bratislava Tel: + 421 (2) 5920 2712
Italia Via fratelli Cervi snc,
nie
Suomi/Finland PL 3/PB 3
Centro Direzionale Milano Due Palazzo Borromini I-20090 Segrate (Milano) Tel: + 39-02 21018.1 el
FIN-02201 Espoo/Esbo Puh/Tel: + 358-(0)20-7570 300
Κύπρος
idd
Sverige
Οδός Αγίου Νικολάου, 8 CY-1055 Λευκωσία Τηλ: +357-22 757188 sm
Box 6185 S-102 33 Stockholm Tel: + 46-(0)8 522 21 500
Latvija Bauskas 58a -401 Rīga, LV-1004 e
United Kingdom Shire Park Welwyn Garden City
Tel: + 371-7 21 38 25 ne
Hertfordshire AL7 1TW - UK
Tel: + 44-(0)1 707 363 636
Lietuva Ge
Kęstučio g.
65/40 LT-08124 Vilnius Tel. + 370 52 101868
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeu rd op
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu/ 353 HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN
De volgende aanwijzingen leggen uit hoe Viraferon zelf toe te dienen.
Lees deze aanwijzingen aandachtig door en volg ze stap voor stap.
Uw arts of zijn/haar assistent(e) zal u tonen hoe u zichzelf injecteert met Viraferon.
Injecteert u zichzelf niet tenzij u er zeker van bent dat u de procedure en de vereisten van een zelfinjectie begrepen heeft.
Voo rbereiding
rd Verzamel de noodzakelijke voorwerpen voor u begint:
- een injectieflacon met Viraferon oplossing voor injectie;
ee
- een 2 ml spuit;
- een naald (bijvoorbeeld 0,4 x 13 mm [27 gauge 0,5 inch]) voor subcutane injectie;
- een reinigingsdoekje.
r Was uw handen zorgvuldig.
ist Afmeten van de dosis Viraferon
reg Haal de dop van de injectieflacon.
Als het een multi-dosis injectieflacon is, dan moet u de dop alleen bij de b ereiding van de eerste dosis verwijderen.
Maak met een reinigingsdoekje het rubberen dopje schoon aan de bovenkant van de injectieflacon die de Viraferon oplossing bevat.
Haal de spuit uit de verpakking.
Raak de bovenzijde van de spuit niet aan.
Neem de naald en zet deze
ge stevig vast op de bovenzijde van de spuit.
Haal de beschermdop van de injectie naald af zonder de naald aan te raken en vul de sp uit met lucht door de piston tot het niveau te halen van uw dosis, zoals deze door uw arts voorgeschreven werd.
er Houd de Viraferon injectieflacon rechtop zonder het schoongemaakte dopje van de injectieflacon met uw handen aan te raken. ng Plaats de naald in de injectieflacon die de Viraferon oplossing bevat en injecteer lucht in de injectieflacon.
Draai de injectieflacon en de spuit om met één hand.
Zorg ervoor dat de punt van de naald in de t la
Viraferon oplossing zit.
Uw andere hand is vrij om de piston te bewegen.
Trek aan de hand van de piston langzaam de juiste dosis, zoals voorgeschreven door uw arts, op in de spuit.
Haal de naald uit de injectieflacon en kijk of er geen luchtbelletjes in de spuit aanwezig zijn.
Als u nie
luchtbelletjes opmerkt, trek de piston dan voorzichtig terug; tik zachtjes op de spuit, met de naald naar boven gericht, totdat de luchtbelletjes verdwijnen.
Druk de piston langzaam terug in tot aan de juiste dosis.
Plaats de beschermdop opnieuw op de naald en leg de spuit met de naald op een vlak oppervlak. el
Zorg ervoor dat de oplossing op kamertemperatuur is, tot 25 °C.
Als de oplossing koud is, verwarm de spuit dan in uw handpalmen.
Kijk de oplossing na vóór de toediening: ze moet helder en kleurloos idd
zijn.
Gebruik deze niet als u een verkleuring of deeltjes vaststelt.
U bent nu klaar om de dosis te injecteren.
Injecteren van de oplossing sm
Kies de injectieplaats.
De beste injectieplaatsen zijn weefsels met een laag vet tussen huid en spier: de dij, de buitenkant van de bovenarm (u kunt de hulp nodig hebben van een andere persoon om deze plaats te gebruiken), de onderbuik (behalve de navel en het middel).
Als u uitzonderlijk mager bent, e
gebruik dan alleen de dij of de buitenkant van de bovenarm voor de injectie. ne
Verander elke keer van injectieplaats.
Maak de huid schoon en ontsmet de huid op de plaats waar u zich gaat injecteren.
Wacht tot uw huid Ge
weer droog is.
Haal de beschermdop van de naald af.
Neem met één hand een huidplooi vast.
Houd met uw andere hand de spuit vast zoals een potlood.
Plaats de naald in een hoek van 45° tot 90° in de huidplooi die u vasthoudt.
Injecteer de oplossing door de piston langzaam helemaal naar beneden te duwen.
Trek de naald uit de huid.
Druk met een klein verbandje of een steriel gaasje op de plaats van injectie, indien nodig gedurende enkele seconden.
Masseer de injectieplaats niet.
Als u blo edt, breng dan een pleister aan.
354 De injectieflacon en de injectiematerialen voor eenmalig gebruik moeten worden weggegooid.
Gooi de spuit en de naalden voorzichtig weg in een gesloten naaldencontainer.
Gebruikt u de multi-dosis injectieflacons, zorg er dan voor dat u de injectieflacon terug in de koelkast legt.
rd r ee ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
355 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Viraferon 18 miljoen IE/3 ml oplossing voor injectie Interferon-alfa-2b
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
rd
- Dit geneesmiddel is aan u pe rsoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn
ee als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
r ist In deze bijsluiter:
1.
Wat is Viraferon en waarvoor wordt het gebruikt
reg 2.
Wat u moet weten voordat u Viraferon gebruikt 3.
Hoe wordt Viraferon gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Viraferon
ge 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIRAFERON EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT er ng Viraferon (interferon-alfa-2b) wijzigt de reactie van het immuunsysteem van het lichaam en helpt te verdedigen tegen infecties en ernstige ziekten.
Viraferon wordt bij volwassen patiënten gebruikt bij de behandeling van chronische hepatitis B of C, dit zijn virale infecties van de lever. t la
Viraferon wordt gebruikt in combinatie met ribavirine bij kinderen en adolescenten van 3 jaar of ouder bij wie chronische hepatitis C niet eerder behandeld werd. nie
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIRAFERON GEBRUIKT el
Gebruik Viraferon niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor interferon of voor één van de andere bestanddelen van
idd
Viraferon.
- als u een ernstige hartaandoening heeft.
- als u een slechte nier- of leverfunctie heeft.
- als u een gevorderde gedecompenseerde (ongecontroleerde) leverziekte heeft.
sm
- als u hepatitis heeft en als u recentelijk behandeld werd met geneesmiddelen die het
immuunsysteem onderdrukken (andere dan een behandeling van korte duur met een cortison- achtig geneesmiddel). e
- als u een voorgeschiedenis van epilepsie (vallende ziekte) heeft.
ne
- als u een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten heeft, of als u een orgaantransplantatie
heeft gehad en u een geneesmiddel gebruikt dat het immuunsysteem onderdrukt (uw immuunsysteem helpt bij de bescherming tegen infectie).
Ge
- als u een schildklieraandoening heeft die niet goed onder controle is.
Kinderen en adolescenten:
- als u ernstige zenuw- of mentale problemen had, zoals zware depressie of zelfmoordneigingen.
Wees extra voorzichtig met Viraferon
- als u zwanger bent of als u van plan bent zwanger te worden (zie Zwangerschap en
borstvoeding).
356
- als u een ernstige zenuw- of geestesziekte heeft gehad.
Het gebruik van interferon -alfa-2b bij
kinderen en adolescenten met bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndic eerd (zie “Gebruik Viraferon niet”)
- als u ooit een depressie heeft gehad of symptomen ontwikkelt die geassocieerd zijn met
depressie (bijv. gevoelens van droevigheid, neerslachtigheid, enz.) tijdens uw behandeling met Viraferon (zie rubriek 4).
- als u pso riasis heeft, omdat het kan verergeren gedurende de behandeling met Viraferon.
- wanneer u Viraferon krijgt toegediend, kunt u tijdelijk een groter risico op infecties lopen.
rd Raadpleeg uw arts als u een infectie vermoedt.
- als u symptomen ontwikkelt van een verkoudheid of andere luchtweginfecties, zoals koorts,
ee hoest, ademhalingsmoeilijkheden, meld het aan uw arts.
- als u ongewone bloedingen of blauwe plekken constateert, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.
- zoek onmiddellijk medische hulp als u symptomen van een ernsti ge allergische reactie
r ist ontwikkelt gedurende deze behandeling (zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling of netelroos).
- als u eveneens behandeld wordt voor HIV, zie Gebruik met and ere
reg geneesmiddelen.
- als u een orgaantransplantaat, hetzij een nier hetzij een lever, heeft gekregen, kan een behandeling
met interferon het risico op afstoting verhogen.
Bespreek dit zeker met uw arts.
ge Tand- en tandvleesaandoeningen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met
er de combinatie van Viraferon en ribavirine.
U moet uw tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig laten nakijken.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als u ng deze reactie heeft, zorg er dan voor dat u uw mond nadien grondig spoelt.
Tijdens de behandeling van één jaar waren er veel kinderen die minder groeiden of in gewicht t la
toenamen dan verwacht.
Tijdens de 6 maanden na behandeling was er een algemene omkering in deze tendens, hoewel enkele kinderen niet naar hun normale groeisnelheid terugkeerden tijdens het eerste jaar na beëindiging van de behandeling. nie
Vertel uw arts als u ooit een hartaanval of hartproblemen heeft gehad; als u een voorgeschiedenis heeft van ademhalingsmoeilijkheden of longontsteking, problemen met bloedstolling, leveraandoeningen, problemen met de schildklier, diabetes, of lage of hoge bloeddruk. el
Vertel uw arts als u ooit behandeld werd voor depressie of enige andere psychiatrische problemen; idd
verwardheid; bewusteloosheid; zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Zorg ervoor dat u uw arts inlicht als u het Chinese kruidengeneesmiddel shosaikoto neemt. sm
Gebruik met andere geneesmiddelen Viraferon zal extra bijdragen tot de effecten van stoffen die de werking van uw zenuwstelsel vertragen en mogelijk slaperigheid veroorzaken.
Raadpleeg daarom uw arts of apotheker over het gebruik van e
alcoholische dranken of als u slaappillen, kalmeermiddelen of sterke pijnstillers gebruikt. ne
Vertel uw arts als u theofylline of aminofylline gebruikt voor de behandeling van astma en als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, zelfs als het geneesmiddelen betreft Ge
waarvoor geen voorschrift noodzakelijk is, omdat de dosis van sommige geneesmiddelen soms aangepast moet worden als u behandeld wordt met Viraferon.
Patiënten die eveneens besmet zijn met HIV:
Lactaatacidose en verergerende leverfunctie zijn bijwerkingen geassocieerd met hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART), een HIV-behandeling.
Als u HAART krijgt, kan de toevoeging van Viraferon en ribavirine uw risico op lactaatacidose en leverinsufficiëntie verhogen.
Uw arts zal toezien op tekenen en symptomen van deze aard (L ees zeker ook de patiëntenbijsluiter van ribavirine).
Bovendien zouden patiënten die de combinatietherapie met
357 Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen een verhoogd risico kunnen lopen om anemie (laag aantal rode bloedcellen) te ontwikkelen.
Ve rtel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Gebruik van Viraferon met voedsel en drank Terwijl u met Viraferon behandeld wordt, kan uw arts u adviseren om meer te drinken om een lage
rd bloeddruk te voorkomen.
ee Zwan gerschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
In onderzoeken bij drachtige dieren hebben interferonen soms miskramen veroorzaakt.
Het effect op de menselijke
r ist zwangerschap is niet bekend.
Als u Viraferon wordt voorgeschreven in combinatie met ribavirine, kan ribavirine grote schade aan de ongeboren baby toebrengen, daarom moeten vro uwelijke en mannelijke patiënten speciale maatregelen
reg nemen in verband met hun seksuele activiteit als er een kans op zwangerschap is: -als u een meisje of een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, moet u een negatieve zwangerschapstest hebben vóór de behandeling, evenals een negatieve zwangerschapstest iedere maand gedurende de behandeling, en gedurende 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
U en uw partner moeten
ge beiden een doeltreffend voorbehoedmiddel gebruiken tijdens uw behandeling met ribavirine en gedurende de 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts. -als u een man bent die ribavirine inneemt, mag u geen seks hebben met een zwangere vrouw tenzij u
er een condoom gebruikt.
Dat maakt de kans kleiner dat ribavirine in het lichaam van de vrouw achterblijft.
Als uw vrouwelijke partner nu niet zwanger is maar in de vruchtbare leeftijd is, moet ze ng tijdens de behandeling iedere maand een zwangerschapstest ondergaan en gedurende 7 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts.
Als u een mannelijke patiënt bent, moeten u en uw partner beide doeltreffende voorbehoedmiddelen gebruiken tijdens uw behandeling t la
met ribavirine en gedurende 7 maanden na het einde van de behandeling.
Dit kan worden besproken met uw arts. nie
Het is niet bekend of dit geneesmiddel voorkomt in de moedermelk.
Geef daarom geen borstvoeding als u Viraferon neemt.
Neem bij de combinatietherapie met ribavirine kennis van de desbetreffende informatie over ribavirine-bevattende geneesmiddelen. el
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Rijd niet of bedien geen machines als u zich slaperig, vermoeid of verward voelt tijdens de idd
behandeling met dit geneesmiddel.
3.
HOE WORDT VIRAFERON GEBRUIKT sm
Uw arts heeft Viraferon voor u en uw huidige toestand voorgeschreven; geef dit geneesmiddel niet aan iemand anders. e ne
Uw arts heeft de juiste dosis voor toediening van Viraferon bepaald op basis van uw individuele behoeften.
De dosis zal veranderen naargelang van de te behandelen ziekte.
Ge
Als u zich Viraferon zelf toedient, wees er dan zeker van dat de dosis die u voorgeschreven werd, duidelijk meegedeeld wordt als u de verpakking van het geneesmiddel ontvangt.
Doses die 3 keer per week moeten worden toegediend, worden het best om de andere dag toegediend.
Hieronder vindt u de normale startdosis voor elke aandoening; individuele doses kunnen echter veranderen, en uw arts kan uw dosis aanpassen aan de hand van uw specifieke behoeften:
Chronische hepatitis B:
5 tot 10 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren.
358 Chronische hepatitis C:
Volwassenen - 3 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine of alleen.
Kinde ren van 3 jaar of ouder en adolescenten - 3 miljoen IE/m2, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine (zie ook de bijsluiter van ribavirine).
Uw arts kan u een andere dosis Viraferon alleen voorschrijven of in combinatie met andere geneesmiddelen (bijv. cytaribine, ribavirine).
Als u Viraferon krijgt voorgeschreven in combinatie met
rd een ander geneesmiddel, lees dan ook de bijsluiter van het geneesmiddel dat u tegelijkertijd moet gebruiken.
Uw arts zal het juiste doseerschema en behandelingsvoorschrift bepalen in functie van uw
ee behoeften.
Als u de indruk heeft dat de werking van Viraferon te sterk of te zwak is, licht dan uw arts of apotheker in.
r ist Subcutaan gebruik:
Viraferon is gewoonlijk bedoeld voor subcutaan gebruik.
Dit wil zeggen dat Viraferon wordt toegediend met een korte injectienaald in het vetweefsel juist onder de huid.
Als u zich dit
reg geneesmiddel zelf toedient, zal u getoond worden hoe de injectie te bereiden en toe te dienen.
Gedetailleerde instructies voor subcutane toediening worden in deze bijsluiter gegeven (zie HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN aan het einde van de bijsluiter).
ge Eén dosis Viraferon wordt gegeven op elke geplande dag.
Viraferon wordt driemaal per week, om de andere dag toegediend, bijvoorbeeld op maandag, woensdag en vrijdag.
Interferonen kunnen een ongewone vermoeidheid veroorzaken; als u zich dit geneesmiddel zelf toedient, of het bij een kind injecteert, doe dit dan vlak voor het slapengaan. er ng Gebruik Viraferon precies zoals uw arts het u voorgeschreven heeft.
Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebruik Viraferon zolang als voorgeschreven. t la
Wat u moet doen als u meer van Viraferon heeft gebruikt dan u zou mogen Raadpleeg zo snel mogelijk uw arts of ander verplegend personeel. nie
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Viraferon te gebruiken Als u zich de behandeling zelf toedient, of indien u de verzorger bent van een kind dat Viraferon in combinatie met ribavirine neemt, injecteer de aanbevolen dosis dan zodra u het zich herinnert en zet de behandeling zoals gewoonlijk voort.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als el
u zich dit geneesmiddel volgens schema elke dag moet injecteren en als u bij toeval één dag een dosis vergat, zet de behandeling dan de volgende dag voort met de gewone dosis.
Raadpleeg uw arts of idd
apotheker indien nodig.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN sm
Zoals alle geneesmiddelen kan Viraferon bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Alhoewel niet alle bijwerkingen zullen voorkomen, kan medische hulp nodig zijn e
als ze voorkomen. ne
Sommige patiënten worden depressief wanneer ze Viraferon alleen innemen of in combinatie met een behandeling met ribavirine, en in sommige gevallen hadden zij zelfmoordgedachten of vertoonden zij Ge
agressief gedrag (soms gericht op anderen).
Sommige patiënten hebben daadwerkelijk zelfmoord gepleegd.
Zorg ervoor dat u dringende hulp zoekt zodra u opmerkt dat u depressief wordt, zelfmoordgedachten heeft of verandering in uw gedrag vertoont.
Mogelijk overweegt u een familielid of goede vriend(in) aan te spreken om u te helpen alert te blijven op tekenen van depressie of veranderingen in uw gedrag.
Gebruik bij kinderen:
Kinderen zijn in het bijzonder vatbaar om depressies te ontwikkelen wanneer ze een behandeling met Viraferon in combinatie met ribavirine krijgen.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts
359 of zoek dringende hulp als ze ongebruikelijke gedragssymptomen vertonen, zich depressief voelen of het gevoel hebben dat ze zichzelf of anderen willen verwonden.
Als één van de volgende bijwe rkingen optreedt, gebruik dan geen Viraferon meer en licht uw arts onmiddellijk in of ga naar de eerstehulpafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: • opgezette handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel waardoor u moeite kunt hebben om te slikken of te ademen; netelroos; flauwvallen.
Dit zijn zeer ernstige bijwerkingen.
Als u die heeft, is het mogelijk dat u een ernstige allergische
rd reactie op Viraferon heeft gehad.
Het is mogelijk dat u dringend medische hulp nodig heeft of in het ziekenhuis opgenomen moet worden.
Deze zeer ernstige bijwerkingen treden zeer zelden op.
ee Raadpleeg uw arts onmiddellijk als één van de volgende bijwerkingen optreedt:
r • pijn op de borst of aanhoudende en zware hoest; onregelmatige of snelle hartslag;
ist kortademigheid, verwarring, moeilijkheden om alert te blijven, gevoelloosheid of tintelend gevoel of pijn in handen of voeten; stuipen (convulsies); slaap-, denk- of concentratieproblemen, gewijzigde geestelijke toestand; zelfmoordgedachten, poging tot
reg zelfmoord, veranderd gedrag of agressief gedrag (soms gericht op anderen), hallucinaties; ernstige buikpijn; zwarte of teerachtige stoelgang; bloed in de stoelgang of de urine, zware neusbloedingen; wasbleke gelaatskleur, hoge suikerspiegel in het bloed, koorts of rillingen na
ge een paar weken behandeling, pijn laag in de rug of in de zij, moeilijk kunnen plassen, oogproblemen of stoornissen bij het zien of het horen, gehoorverlies, ernstig of pijnlijk rood worden of zweren van de huid of het slijmvlies.
Dit kan wijzen op ernstige bijwerkingen die dringend medische aandacht vereisen.
Uw arts zal uw er bloed controleren om te weten of het aantal witte bloedcellen (cellen tegen infecties) en rode bloedcellen (cellen die ijzer en zuurstof vervoeren), bloedplaatjes (bloedstollende cellen) en andere ng laboratoriumwaarden in uw bloed aanvaardbaar zijn.
In het begin van de behandeling met Viraferon kunt u een griepachtige reactie met koorts, t la
vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn en rillingen/stijfheid krijgen.
Uw arts kan u aanraden om paracetamol te nemen als u deze symptomen heeft. nie
Andere bijwerkingen die kunnen optreden omvatten:
Zeer vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10 patiënten): pijn, zwelling en roodheid of beschadigde huid op de injectieplaats, haaruitval, duizeligheid, el
veranderingen van de eetlust, maag- of buikpijn, diarree, nausea (misselijkheid), virale infectie, depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid, angst, keelpijn en pijn bij het slikken, vermoeidheid, idd
rillingen, koorts, griepachtige reactie, algemeen gevoel van ongemak, hoofdpijn, gewichtsverlies, braken, prikkelbaarheid, zwakheid, stemmingsschommelingen, hoesten (soms zwaar), kortademigheid, jeuk, droge huid, huiduitslag, plotse en ernstige spierpijn, gewrichtspijn, pijn van het skeletspierstelsel, sm
veranderingen van de bloedwaarden van het laboratorium waaronder daling van het aantal witte bloedcellen.
Sommige kinderen ondervonden een daling in de groeisnelheid (lengte en gewicht).
Vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 100 patiënten, maar bij minder dan 1 op de e
10 patiënten): ne
dorst, tekort aan vocht in de w eefsels (dehydratie), hoge bloeddruk, migraine, opgezwollen klieren, plotselinge roodheid van gezicht en hals (flush), menstruatiestoornissen, minder lustgevoelens, problemen met de vagina, pijnlijke borsten, pijn aan de teelballen, problemen met de schildklier, rood Ge
tandvlees, droge mond, rode of pijnlijke mond of tong, tandpijn of tandaandoening, herpes simplex (koortsblaasjes), smaakverandering, maagklachten, dyspepsie (brandend maagzuur), verstopping, vergroting van de lever (leverproblemen, soms ernstig), dunne stoelgang, bedplassen bij kinderen, bijholteontsteking, bronchitis, pijn in het oog, problemen met uw traankanaaltjes, conjunctivitis (“rood oog”), rusteloosheid, slaperigheid, slaapwandelen, gedragsproblemen, nervositeit, verstopte neus of loopneus, niezen, snelle ademhaling, bleke of rode huid, blauwe plekken, vingers en tenen die erg gevoelig zijn voor de kou, problemen met de huid of nagels, psoriasis (nieuw of verergerd), toegenomen transpiratie, verhoogde behoefte om te urineren, lichte trilbewegingen, verminderde gevoeligheid bij aanraking, artritis.
360 Zelden gemelde bijwe rkingen (bij ten minste 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten): pneumonie
Zeer zelden gemelde bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten): lage bloeddruk, opgezwollen gezicht, suikerziekte, kramp in de benen, rugpijn, nierproblemen, zenuwbeschadiging, bloedend tandvlees, aplastische anemie.
Pure red cell aplasia, een toestand
rd waarbij het lichaam de aanmaak van rode bloedcellen heeft gestopt of verminderd, werd gemeld.
Dit veroorzaakt ernstige bloedarmoede (anemie), waarvan de symptomen ongewone vermoeidheid en een
ee gebrek aan energie zijn.
Zeer zelden is sarcoïdose (een ziekte die gekenmerkt wordt door aanhoudende koorts, gewichtsverlies,
r ist pijnlijke en gezwollen gewrichten, huidwonden en opgezette kli eren) gemeld.
Bewustzijnsverlies kwam zeer zelden voor, voornamelijk bij bejaarden die hoge doses toegediend kregen.
Gevallen van beroerte (cerebrovasculaire gevallen) werden gemeld.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u
reg één van deze symptomen heeft.
Periodontale aandoeningen (aandoeningen die het tandvlees aantasten) en tandaandoeningen, veranderde mentale toestand, bewustzijnsverlies, acute overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (netelroos), angio-oedeem (het opzwellen van handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel
ge waardoor u moeilijk kan slikken of ademen), bronchoconstrictie en anafylaxie (een ernstige, allergische reactie over heel het lichaam) zijn gemeld, maar hun frequentie is niet bekend.
er Bovendien is het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (een auto-immuunontsteking die de ogen, de huid en de membranen van oren, hersenen en ruggenmerg aantast) gemeld met het gebruik van Viraferon. ng Ook andere bijwerkingen die niet hierboven vermeld worden kunnen bij sommige patiënten voorkomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die t la
niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker. nie
5.
HOE BEWAART U VIRAFERON
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. el
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren. idd
Voor vervoer op korte termijn kan de oplossing zeven dagen lang buiten de koelkast bij of onder 25 °C bewaard worden vóór gebruik.
Viraferon kan op elk moment in de koelkast teruggelegd worden tijdens deze periode van zeven dagen.
Als het product niet gebruikt wordt tijdens deze periode van zeven dagen, moet het weggegooid worden. sm
Eenmaal geopend, kan het product maximum 28 dagen bewaard worden bij 2 °C - 8 °C. e
Gebruik Viraferon niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de verpakking. ne
Gebruik Viraferon niet als u veranderingen aan het uitzicht van Viraferon bemerkt.
Ge
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Viraferon
- Het werkzaam bestanddeel is recombinant interferon-alfa-2b, 18 miljoen IE in een multi-dosis
injectieflacon
- De andere bestanddelen zijn watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat,
dinatriumedetaat, natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties.
361
- Eén ml oplossing bevat 6 miljoen IE interferon-alfa-2b.
Hoe ziet Viraferon er uit en wat is de inhoud van de verpakking
Viraferon is verkrijgbaar als een oplossing voor injectie.
De heldere en kleurloze oplossing is verpakt in een glazen injectieflacon.
Viraferon is beschikbaar in vier verschillende verpakkingsgroottes:
rd
- Verpakking van 1 injectieflacon
- Verpakking van 1 injectieflacon, 6 injectiespuiten, 6 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes
ee
- Verpakki ng van 2 injectieflacons
- V erpakking van 12 injectieflacons
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
r ist Houder van de vergunning voor het in de handel brengen SP Europe
reg Stallestraat 73 B-1180 Brussel België
ge Fabrikant SP Labo N.V.
Industriepark 30 B-2220 Heist-op-den-Berg België
ng
er
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen: t la
België/Belgique/Belgien Rue de Stalle/Stallestraat 73
nie
Luxembourg/Luxemburg Rue de Stalle 73
B-1180 Bruxelles/Brussel/Brüssel Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11 el
B-1180 Bruxelles/Brüssel Belgique/Belgien Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ
Magyarország
ÑÐ».
"ÐÑÐ¾Ñ.
ÐÐ¸Ð»ÐºÐ¾ ÐÐ¸ÑÐµÐ²"
â 7, ÐµÑ.3 idd
Alkotás u.
53.
BG-Ð¡Ð¾ÑÐ¸Ñ 1504 Ð¢ÐµÐ».: +359 2 944 1073
H-1123 Budapest Tel.: +36 1 457-8500
Česká republika sm
Malta
Na Příkopě 25 CZ-110 00 Praha 1 Tel: +420 221771250 e ne
168 Christopher Street MT-VLT02 Valletta Tel: + 356-21 23 21 75
Danmark Lautrupbjerg 2 DK-2750 Ballerup Ge
Nederland Maarssenbroeksedijk 4 NL-3542 DN Utrecht
Tlf: + 45-44 39 50 00
Tel: + 31-(0)800 778 78 78
Deutschland Thomas-Dehler-Straße 27 D-81737 München Tel: + 49-(0)89 627 31-0
Norge Pb.
398 N-1326 Lysaker Tlf: + 47 67 16 64 50
Eesti Österreich Järvevana tee 9
Badener Strasse 23
362 EE-11314 Tallinn Tel: + 372 654 96 86
A-2514 Traiskirchen Tel: + 43-(0)2252 502-0
Ελλάδα Αγίου Δημητρίου 63 GR-174 55 Άλιμος Tηλ: + 30-210 98 97 300
Polska Al.
Jerozolimskie 195a PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48-(0)22 478 41 50
rd España Km.
36, Ctra.
Nacional I
Portugal Rua Agualva dos Açores 16
ee E-28750 San Agustín de Guadalix – Madrid Tel: + 34-91 848 85 00
P-2735-557 Agualva-Cacém Tel: +351-21 433 93 00
r ist France 92 rue Baudin F-92300 Levallois-Perret
România Şos.
Bucureşti-Ploieşti, nr.
17-21, BÄneasa Center, et.
8, sector 1
reg Tél: + 33-(0)1 41 06 35 00
RO-013682 Bucureşti Tel: + 40 21 233 35 30
Ireland
Slovenija
ge Shire Park Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW Tel: +44-(0)1 707 363 636
ng
Dunajska 22 SI-1000 Ljubljana Tel: + 386 01 3001070 er
Ísland Hörgatún 2 IS-210 Garðabær
t la
Slovenská republika Strakova 5 SK-811 01 Bratislava
Sími: + 354 535 70 00
Tel: + 421 (2) 5920 2712
Italia
nie
Suomi/Finland
Via fratelli Cervi snc, Centro Direzionale Milano Due Palazzo Borromini I-20090 Segrate (Milano) el
PL 3/PB 3 FIN-02201 Espoo/Esbo Puh/ Tel: + 358-(0)20-7570 300
Tel: + 39-02 21018.1 idd
Κύπρος Οδός Αγίου Νικολάου, 8 CY-1055 Λευκωσία Τηλ: +357-22 757188 sm
Sverige Box 6185 S-102 33 Stockholm Tel: + 46-(0)8 522 21 500
Latvija Bauskas 58a -401 e
United Kingdom Shire Park
Rīga, LV-1004 ne
Welwyn Garden City
Tel: + 371-7 21 38 25 Ge
H ertfordshire AL7 1TW - UK Tel: + 44-(0)1 707 363 636
Lietuva Kęstučio g.
65/40 LT-08124 Vilnius Tel. + 370 52 101868
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd op
363 Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu/
rd r ee ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
364 HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN
De volgende aanwijzingen leggen uit hoe Viraferon zelf toe te dienen.
Lees deze aanwijzingen aandachtig door en volg ze stap voor stap.
Uw arts of zijn/haar assistent(e) zal u tonen hoe u zichzelf injecteert met Viraferon.
Injectee rt u zichzelf niet tenzij u er zeker van bent dat u de procedure en de vereisten van een zelfinjectie begrepen heeft.
Voorbereiding
rd Verzamel de noodzakelijke voorwerpen voor u begint:
- een injectieflacon met Viraferon oplossing voor injectie;
ee
- een 1 ml spuit;
- een naald (bijvoorbeeld 0,4 x 13 mm [27 gauge 0,5 inch]) voor subcutane injectie;
- een reinigingsdoekje.
r Was uw handen zorgvuldig.
ist Afmeten van de dosis Viraferon
reg Haal de dop van de injectieflacon.
Als het een multi-dosis injectieflacon is, dan moet u de dop alleen bij de bereiding van de eerste dosis verwijderen.
Maak met een reinigingsdoekje het rubberen dopje schoon aan de bovenkant van de injectieflacon die de Viraferon oplossing bevat.
Haal de spuit uit de verpakking.
Raak de bovenzijde van de spuit niet aan.
Neem de naald en zet deze
ge stevig vast op de bovenzijde van de spuit.
Haal de beschermdop van de injectienaald af zonder de naald aan te raken en vul de spuit met lucht door de piston tot het niveau te halen van uw dosis, zoals deze door uw arts voorgeschreven werd.
er Houd de Viraferon injectieflacon rechtop zonder het schoongemaakte dopje van de injectieflacon met uw handen aan te raken. ng Plaats de naald in de injectieflacon die de Viraferon oplossing bevat en injecteer lucht in de injectieflacon.
Draai de injectieflacon en de spuit om met één hand.
Zorg ervoor dat de punt van de naald in de t la
Viraferon oplossing zit.
Uw andere hand is vrij om de piston te bewegen.
Trek aan de hand van de piston langzaam de juiste dosis, zoals voorgeschreven door uw arts, op in de spuit.
Haal de naald uit de injectieflacon en kijk of er geen luchtbelletjes in de spuit aanwezig zijn.
Als u nie
luchtbelletjes opmerkt, trek de piston dan voorzichtig terug; tik zachtjes op de spuit, met de naald naar boven gericht, totdat de luchtbelletjes verdwijnen.
Druk de piston langzaam terug in tot aan de juiste dosis. el
Volume dat dient opgetrokken te worden overeenkomstig de dosis: idd
Volume (ml)
Overeenkomstige dosis (miljoen IE) bij
gebruik van Viraferon 18 miljoen IE/3 ml oplossing voor injectie sm
0,25
1,5
0,5 e ne
3
1
6
Ge
1,5
9
2
12
2,5
15
3
18
Plaats de beschermdop opnieuw op de naald en leg de spuit met de naald op een vlak oppervlak.
365 Zorg ervoor dat de oplossing op kamertemperatuur is, tot 25 °C.
Als de oplossing koud is, verwarm de spuit dan in uw handpalmen.
Kijk de oplossing na vóór de toediening: ze moet helder en kleurloos zijn.
Geb ruik deze niet als u een verkleuring of deeltjes vaststelt.
U bent nu klaar om de dosis te injecteren.
Injecteren van de oplossing Kies de injectieplaats.
De beste injectieplaatsen zijn weefsels met een laag vet tussen huid en spier: de
rd dij, de buitenkant van de bovenarm (u kunt de hulp nodig hebben van een andere persoon om deze plaats te gebruiken), de onderbuik (behalve de navel en het middel).
Als u uitzonderlijk mager bent,
ee gebruik dan alleen de dij of de buitenkant van de bovenarm voor de injectie.
Verander elke keer van injectieplaats.
r Maak de huid schoon en ontsmet de huid op de plaats waar u zich gaat injecteren.
Wacht tot uw huid
ist weer droog is.
Haal de beschermdop van de naald af.
Neem met één hand een huidplooi vast.
Houd met uw andere hand de spuit vast zoals een potlood.
reg Plaats de naald in een hoek van 45° tot 90° in de huidplooi die u vasthoudt.
Injecteer de oplossing door de piston langzaam helemaal naar beneden te duwen.
Trek de naald uit de huid.
Druk met een klein verbandje of een steriel gaasje op de plaats van injectie, indien nodig gedurende enkele seconden.
Masseer de injectieplaats niet.
Als u blo edt, breng dan een
ge pleister aan.
De injectieflacon en de injectiematerialen voor eenmalig gebruik moeten worden weggegooid.
Gooi de spuit en de naalden voorzichtig weg in een gesloten naaldencontainer.
Gebruikt u de multi-dosis
er injectieflacons, zorg er dan voor dat u de injectieflacon terug in de koelkast legt. ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
366 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Viraferon 25 miljoen IE/2,5 ml oplossing voor injectie Interferon-alfa-2b
L ees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
rd
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn
ee als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
r ist In deze bijsluiter:
1.
Wat is Viraferon en waarvoor wordt het gebruikt
reg 2.
Wat u moet weten voordat u Viraferon gebruikt 3.
Hoe wordt Viraferon gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Viraferon
ge 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIRAFERON EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT er ng Viraferon (interferon-alfa-2b) wijzigt de reactie van het immuunsysteem van het lichaam en helpt te verdedigen tegen infecties en ernstige ziekten.
Viraferon wordt bij volwassen patiënten gebruikt bij de behandeling van chronische hepatitis B of C, dit zijn virale infecties van de lever. t la
Viraferon wordt gebruikt in combinatie met ribavirine bij kinderen en adolescenten van 3 jaar of ouder bij wie chronische hepatitis C niet eerder behandeld werd. nie
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIRAFERON GEBRUIKT el
Gebruik Viraferon niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor interferon of voor één van de andere bestanddelen van
idd
Viraferon.
- als u een ernstige hartaandoening heeft.
- als u een slechte nier- of leverfunctie heeft.
- als u een gevorderde gedecompenseerde (ongecontroleerde) leverziekte heeft.
sm
- als u hepatitis heeft en als u recentelijk behandeld werd met geneesmiddelen die het
immuunsysteem onderdrukken (andere dan een behandeling van korte duur met een cortison - achtig geneesmiddel). e
- als u een voorgeschiedenis van epilepsie (vallende ziekte) heeft.
ne
- als u een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten heeft, of als u een orgaantransplantatie
heeft gehad en u een geneesmiddel gebruikt dat het immuunsysteem onderdrukt (uw immuunsysteem helpt bij de bescherming tegen infectie).
Ge
- als u een schildklieraandoening heeft die niet goed onder controle is.
Kinderen en adolescenten:
- als u ernstige zenuw- of mentale problemen had, zoals zware depressie of zelfmoordneigingen.
Wees extra voorzichtig met Viraferon
- als u zwanger bent of als u van plan bent zwanger te worden (zie Zwangerschap en
borstvoeding).
367
- als u een ernstige zenuw- of geestesziekte heeft gehad.
Het gebruik van interferon-alfa-2b bij
kinderen en adolescenten met bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie “Gebruik Viraferon niet”)
- als u ooit een depressie heeft gehad of symptomen ontwikkelt die geassocieerd zijn met
dep ressie (bijv. gevoelens van droevigheid, neerslachtigheid, enz.) tijdens uw behandeling met Viraferon (zie rubriek 4).
- als u psoriasis heeft, omdat het kan verergeren gedurende de behandeling met Viraferon.
- wanneer u Viraferon krijgt toegediend, kunt u tijdelijk een groter risico op infecties lopen.
rd Raadpleeg uw arts als u een infectie vermoedt.
- als u symptomen ontwikkelt van een verkoudheid of andere luchtweginfecties, zoals koorts,
ee hoest, ademhalingsmoeilijkheden, meld het aan uw arts.
- als u on gewone bloedingen of blauwe plekken constateert, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.
- zoek onmiddellijk medische hulp als u symptomen van een ernstige allergische reactie
r ist ontwikkelt gedurende deze behandeling (zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling of netelroos).
- als u eveneens behandeld wordt voor HIV, zie Gebruik met andere
reg geneesmiddelen.
- als u een orgaantransplantaat, hetzij een nier hetzij een lever, heeft gekregen, kan een behandeling
met interferon het risico op afstoting verhogen.
Bespreek dit zeker met uw arts.
ge Tand- en tandvleesaandoeningen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met
er de combinatie van Viraferon en ribavirine.
U moet uw tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig laten nakijken.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als u ng deze reactie heeft, zorg er dan voor dat u uw mond nadien grondig spoelt.
Tijdens de behandeling van één jaar waren er veel kinderen die minder groeiden of in gewicht t la
toenamen dan verwacht.
Tijdens de 6 maanden na behandeling was er een algemene omkering in deze tendens, hoewel enkele kinderen niet naar hun normale groeisnelheid terugkeerden tijdens het eerste jaar na beëindiging van de behandeling. nie
Vertel uw arts als u ooit een hartaanval of hartproblemen heeft gehad; als u een voorgeschiedenis heeft van ademhalingsmoeilijkheden of longontsteking, problemen met bloedstolling, leveraandoeningen, problemen met de schildklier, diabetes, of lage of hoge bloeddruk. el
Vertel uw arts als u ooit behandeld werd voor depressie of enige andere psychiatrische problemen; idd
verwardheid; bewusteloosheid; zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Zorg ervoor dat u uw arts inlicht als u het Chinese kruidengeneesmiddel shosaikoto neemt. sm
Gebruik met andere geneesmiddelen Viraferon zal extra bijdragen tot de effecten van stoffen die de werking van uw zenuwstelsel vertragen en mogelijk slaperigheid veroorzaken.
Raadpleeg daarom uw arts of apotheker over het gebruik van e
alcoholische dranken of als u slaappillen, kalmeermiddelen of sterke pijnstillers gebruikt. ne
Vertel uw arts als u the ofylline of aminofylline gebruikt voor de behandeling van astma en als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, zelfs als het geneesmiddelen betreft Ge
waarvoor geen voorschrift noodzakelijk is, omdat de dosis van sommige geneesmiddelen soms aangepast moet worden als u behandeld wordt met Viraferon.
Patiënten die eveneens besmet zijn met HIV:
Lactaatacidose en verergerende leverfunctie zijn bijwerkingen geassociee rd met hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART), een HIV-behandeling.
Als u HAART krijgt, kan de toevoeging van Viraferon en ribavirine uw risico op lactaatacidose en leverinsufficiëntie verhogen.
Uw arts zal toezien op tekenen en symptomen van deze aard (Lees zeker ook de patiëntenbijsluiter van ribavirine).
Bovendien zouden patiënten die de combinatietherapie met
368 Vi raferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen een verhoogd risico kunnen lopen om anemie (laag aantal rode bloedcellen) te ontwikkelen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Gebruik van Viraferon met voedsel en drank Terwijl u met Viraferon behandeld wordt, kan uw arts u adviseren om meer te drinken om een lage
rd bloeddruk te voorkomen.
ee Zwangerschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
In ond erzoeken bij drachtige dieren hebben interferonen soms miskramen veroorzaakt.
Het effect op de menselijke
r ist zwangerschap is niet bekend.
Als u Viraferon wordt voorgeschreven in combinatie met ribavirine, kan ribavirine grote schade aan de ongeboren baby toebrengen, daarom moeten vrouwelijke en mannelijke patiënten speciale maatregelen
reg nemen in verband met hun seksuele activiteit als er een kans op zwangerschap is: -als u een meisje of een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, moet u een negatieve zwangerschapstest hebben vóór de behandeling, evenals een negatieve zwangerschapstest iedere maand gedurende de behandeling, en gedurende 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
U en uw partner moeten
ge beiden een doeltreffend voorbehoedmiddel gebruiken tijdens uw behandeling met ribavirine en gedurende de 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts. -als u een man bent die ribavirine inneemt, mag u geen seks hebben met een zwangere vrouw tenzij u
er een condoom gebruikt.
Dat maakt de kans kleiner dat ribavirine in het lichaam van de vrouw achterblijft.
Als uw vrouwelijke partner nu niet zwanger is maar in de vruchtbare leeftijd is, moet ze ng tijdens de behandeling iedere maand een zwangerschapstest ondergaan en gedurende 7 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts.
Als u een mannelijke patiënt bent, moeten u en uw partner beide doeltreffende voorbehoedmiddelen gebruiken tijdens uw behandeling t la
met ribavirine en gedurende 7 maanden na het einde van de behandeling.
Dit kan worden besproken met uw arts. nie
Het is niet bekend of dit geneesmiddel voorkomt in de moedermelk.
Geef daarom geen borstvoeding als u Viraferon neemt.
Neem bij de combinatietherapie met ribavirine kennis van de desbetreffende informatie over ribavirine-bevattende geneesmiddelen. el
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Rijd niet of bedien geen machines als u zich slaperig, vermoeid of verward voelt tijdens de idd
behandeling met dit geneesmiddel.
3.
HOE WORDT VIRAFERON GEBRUIKT sm
Uw arts heeft Viraferon voor u en uw huidige toestand voorgeschreven; geef dit geneesmiddel niet aan iemand anders. e ne
Uw arts heeft de juiste dosis voor toediening van Viraferon bepaald op basis van uw individuele behoeften.
De dosis zal veranderen naargelang van de te behandelen ziekte.
Ge
Als u zich Viraferon zelf toedient, wees er dan zeker van dat de dosis die u voorgeschreven werd, duidelijk meegedeeld wordt als u de verpakking van het geneesmiddel ontvangt.
Doses die 3 keer per week moeten worden toegediend, worden het best om de andere dag toegediend.
Hieronder vindt u de normale startdosis voor elke aandoening; individuele doses kunnen echter veranderen, en uw arts kan uw dosis aanpassen aan de hand van uw specifieke behoeften:
Chronische hepatitis B:
5 tot 10 miljoen IE, 3 k eer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren.
369 Chronische hepatitis C:
Volwassenen - 3 miljoen IE, 3 kee r per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine of alleen.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten - 3 miljoen IE/m2, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine (zie ook de bijsluiter van ribavirine).
Uw arts kan u een andere dosis Viraferon alleen voorschrijven of in combinatie met andere geneesmiddelen (bijv. cytaribine, ribavirine).
Als u Viraferon krijgt voorgeschreven in combinatie met
rd een ander geneesmiddel, lees dan ook de bijsluiter van het geneesmiddel dat u tegelijkertijd moet gebruiken.
Uw arts zal het juiste doseerschema en behandelingsvoorschrift bepalen in functie van uw
ee behoeften.
Als u de indruk heeft dat de werking van Viraferon te sterk of te zwak is, licht dan uw arts of apotheker in.
r ist Subcutaan gebruik:
Viraferon is gewoonlijk bedoeld voor subcutaan gebruik.
Dit wil zeggen dat Viraferon wordt toegediend met een korte injectienaald in het vetweefsel juist onder de huid.
Als u zich dit
reg geneesmiddel zelf toedient, zal u getoond worden hoe de injectie te bereiden en toe te dienen.
Gedetailleerde instructies voor subcutane toediening worden in deze bijsluiter gegeven (zie HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN aan het einde van de bijsluiter).
ge Eén dosis Viraferon wordt gegeven op elke geplande dag.
Viraferon wordt driemaal per week, om de andere dag toegediend, bijvoorbeeld op maandag, woensdag en vrijdag.
Interferonen kunnen een ongewone vermoeidheid veroorzaken; als u zich dit geneesmiddel zelf toedient, of het bij een kind injecteert, doe dit dan vlak voor het slapengaan. er ng Gebruik Viraferon precies zoals uw arts het u voorgeschreven heeft.
Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebruik Viraferon zolang als voorgeschreven. t la
Wat u moet doen als u meer van Viraferon heeft gebruikt dan u zou mogen Raadpleeg zo snel mogelijk uw arts of ander verplegend personeel. nie
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Viraferon te gebruiken Als u zich de behandeling zelf toedient, of indien u de verzorger bent van een kind dat Viraferon in combinatie met ribavirine neemt, injecteer de aanbevolen dosis dan zodra u het zich herinnert en zet de behandeling zoals gewoonlijk voort.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als el
u zich dit geneesmiddel volgens schema elke dag moet injecteren en als u bij toeval één dag een dosis vergat, zet de behandeling dan de volgende dag voort met de gewone dosis.
Raadpleeg uw arts of idd
apotheker indien nodig.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN sm
Zoals alle geneesmiddelen kan Viraferon bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Alhoewel niet alle bijwerkingen zullen voorkomen, kan medische hulp nodig zijn e
als ze voorkomen. ne
Sommige patiënten worden depressief wanneer ze Viraferon alleen innemen of in combinatie met een behandeling met ribavirine, en in sommige gevallen hadden zij zelfmoordgedachten of vertoonden zij Ge
agressief gedrag (soms gericht op anderen).
Sommige patiënten hebben daadwerkelijk zelfmoord gepleegd.
Zorg ervoor dat u dringende hulp zoekt zodra u opmerkt dat u depressief wordt, zelfmoordgedachten heeft of verandering in uw gedrag vertoont.
Mogelijk overweegt u een familielid of goede vriend(in) aan te spreken om u te helpen alert te blijven op tekenen van depressie of veranderingen in uw gedrag.
Gebruik bij kinderen:
Kinderen zijn in het bijzonder vatbaar om depressies te ontwikkelen wanneer ze een behandeling met Viraferon in combinatie met ribavirine krijgen.
Raadpl eeg onmiddellijk uw arts
370 of zoek d ringende hulp als ze ongebruikelijke gedragssymptomen vertonen, zich depressief voelen of het gevoel hebben dat ze zichzelf of anderen willen verwonden.
Als één van de volgende bijwerkingen optreedt, gebruik dan geen Viraferon meer en licht uw arts onmiddellijk in of ga naar de eerstehulpafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: • opgezette handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel waardoor u moeite kunt hebben om te slikken of te ademen; netelroos; flauwvallen.
Dit zijn zeer ernstige bijwerkingen.
Als u die heeft, is het mo gelijk dat u een ernstige allergische
rd reactie op Viraferon heeft gehad.
Het is mogelijk dat u dringend medische hulp nodig heeft of in het ziekenhuis opgenomen moet worden.
Deze zeer ernstige bijwerkingen treden zeer zelden op.
ee Raadpleeg uw arts onmiddellijk als één van de volgende bijwerkingen optreedt:
r • pijn op de borst of aanhoudende en zware hoest; onregelmatige of snelle hartslag;
ist kortademigheid, verwarring, moeilijkheden om alert te blijven, gevoelloosheid of tintelend gevoel of pijn in handen of voeten; stuipen (convulsies); slaap-, denk- of concentratieproblemen, gewijzigde geestelijke toestand; zelfmoordgedachten, poging tot
reg zelfmoord, veranderd gedrag of agressief gedrag (soms gericht op anderen), hallucinaties; ernstige buikpijn; zwarte of teerachtige stoelgang; bloed in de stoelgang of de urine, zware neusbloedingen; wasbleke gelaatskleur, hoge suikerspiegel in het bloed, koorts of rillingen na
ge een paar weken behandeling, pijn laag in de rug of in de zij, moeilijk kunnen plassen, oogproblemen of stoornissen bij het zien of het horen, gehoorverlies, ernstig of pijnlijk rood worden of zweren van de huid of het slijmvlies.
Dit kan wijzen op ernstige bijwerkingen die dringend medische aandacht vereisen.
Uw arts zal uw er bloed controleren om te weten of het aantal witte bloedcellen (cellen tegen infecties) en rode bloedcellen (cellen die ijzer en zuurstof vervoeren), bloedplaatjes (bloedstollende cellen) en andere ng laboratoriumwaarden in uw bloed aanvaardbaar zijn.
In het begin van de behandeling met Viraferon kunt u een griepachtige reactie met koorts, t la
vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn en rillingen/stijfheid krijgen.
Uw arts kan u aanraden om paracetamol te nemen als u deze symptomen heeft. nie
Andere bijwerkingen die kunnen optreden omvatten:
Zeer vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10 patiënten): pijn, zwelling en roodheid of beschadigde huid op de injectieplaats, haaruitval, duizeligheid, el
veranderingen van de eetlust, maag- of buikpijn, diarree, nausea (misselijkheid), virale infectie, depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid, angst, keelpijn en pijn bij het slikken, vermoeidheid, idd
rillingen, koorts, griepachtige reactie, algemeen gevoel van ongemak, hoofdpijn, gewichtsverlies, braken, prikkelbaarheid, zwakheid, stemmingsschommelingen, hoesten (soms zwaar), kortademigheid, jeuk, droge huid, huiduitslag, plotse en ernstige spierpijn, gewrichtspijn, pijn van het skeletspierstelsel, sm
veranderingen van de bloedwaarden van het laboratorium waaronder daling van het aantal witte bloedcellen.
Sommige kinderen ondervonden een daling in de groeisnelheid (lengte en gewicht).
Vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 100 patiënten, maar bij minder dan 1 op de e
10 patiënten): ne
dorst, tekort aan vocht in de weefsels (dehydratie), hoge bloeddruk, migraine, opgezwollen klieren, plotselinge roodheid van gezicht en hals (flush), menstruatiestoornissen, minder lustgevoelens, problemen met de vagina, pijnlijke borsten, pijn aan de teelballen, problemen met de schildklier, rood Ge
tandvlees, d roge mond, rode of pijnlijke mond of tong, tandpijn of tandaandoening, herpes simplex (koortsblaasjes), smaakverandering, maagklachten, dyspepsie (brandend maagzuur), verstopping, vergroting van de lever (leverproblemen, soms ernstig), dunne stoelgang, bedplassen bij kinderen, bijholteontsteking, bronchitis, pijn in het oog, problemen met uw traankanaaltjes, conjunctivitis (“rood oog”), rusteloosheid, slaperigheid, slaapwandelen, gedragsproblemen, nervositeit, verstopte neus of loopneus, niezen, snelle ademhaling, bleke of rode huid, blauwe plekken, vingers en tenen die erg gevoelig zijn voor de kou, problemen met de huid of nagels, psoriasis (nieuw of verergerd), toegenomen transpiratie, verhoogde behoefte om te urineren, lichte trilbewegingen, verminderde gevoeligheid bij aanraking, artritis.
371 Zelden gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten): pneumonie
Zeer zelden gemelde bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten): lage bloeddruk, opgezwollen gezicht, suikerziekte, kramp in de benen, rugpijn, nierproblemen, zenuwbeschadiging, bloedend tandvlees, aplastische anemie.
Pure red cell aplasia, een toestand
rd waarbij het lichaam de aanmaak van rode bloedcellen heeft gestopt of verminderd, werd gemeld.
Dit veroorzaakt ernstige bloedarmoede (anemie), waarvan de symptomen ongewone vermoeidheid en een
ee gebrek aan energie zijn.
Ze er zelden is sarcoïdose (een ziekte die gekenmerkt wordt door aanhoudende koorts, gewichtsverlies,
r ist pijnlijke en gezwollen gewrichten, huidwonden en opgezette klieren) gemeld.
Bewustzijnsverlies kwam zeer zelden voor, voornamelijk bij bejaarden die hoge doses toegediend kregen.
Gevallen van beroerte (cerebrovasculaire gevallen) werden gemeld.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u
reg één van deze symptomen heeft.
Periodontale aandoeningen (aandoeningen die het tandvlees aantasten) en tandaandoeningen, veranderde mentale toestand, bewustzijnsverlies, acute overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (netelroos), angio-oedeem (het opzwellen van handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel
ge waardoor u moeilijk kan slikken of ademen), bronchoconstrictie en anafylaxie (een ernstige, allergische reactie over heel het lichaam) zijn gemeld, maar hun frequentie is niet bekend.
er Bovendien is het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (een auto-immuunontsteking die de ogen, de huid en de membranen van oren, hersenen en ruggenmerg aantast) gemeld met het gebruik van Viraferon. ng Ook andere bijwerkingen die niet hierboven vermeld worden kunnen bij sommige patiënten voorkomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die t la
niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker. nie
5.
HOE BEWAART U VIRAFERON
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. el
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren. idd
Voor vervoer op korte termijn kan de oplossing zeven dagen lang buiten de koelkast bij of onder 25 °C bewaard worden vóór gebruik.
Viraferon kan op elk moment in de koelkast teruggelegd worden tijdens deze periode van zeven dagen.
Als het product niet gebruikt wordt tijdens deze periode van zeven dagen, moet het weggegooid worden. sm
Eenmaal geopend, kan het product maximum 28 dagen bewaard worden bij 2 °C - 8 °C. e
Gebruik Viraferon niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de verpakking. ne
Gebruik Viraferon niet als u veranderingen aan het uitzicht van Viraferon bemerkt.
Ge
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Viraferon
- Het werkzaam bestanddeel is recombinant interferon-alfa-2b, 25 miljoen IE in een multi-dosis
injectieflacon
- De andere bestanddelen zijn watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat,
dinatriumedetaat, natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties.
372
- Eén ml oplossing bevat 10 miljoen IE interferon-alfa-2b.
Hoe ziet Viraferon er uit en wat is de inhoud van de verpakking
Viraferon is verkrijgbaar als een oplossing voor injectie.
De heldere en kleurloze oplossing is verpakt in een glazen injectieflacon.
Vi raferon is beschikbaar in vier verschillende verpakkingsgroottes:
rd
- Verpakking van 1 injectieflacon
- Verpakking van 1 injectieflacon, 6 injectiespuiten, 6 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes
ee
- V erpakking van 2 injectieflacons
- Verpakking van 12 injectieflacons
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
r ist Houder van de vergunning voor het in de handel brengen SP Europe
reg Stallestraat 73 B-1180 Brussel België
ge Fabrikant SP Labo N.V.
Industriepark 30 B-2220 Heist-op-den-Berg België
ng
er
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen: t la
België/Belgique/Belgien Rue de Stalle/Stallestraat 73
nie
Luxembourg/Luxemburg Rue de Stalle 73
B-1180 Bruxelles/Brussel/Brüssel Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11 el
B-1180 Bruxelles/Brüssel Belgique/Belgien Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ
Magyarország
ÑÐ».
"ÐÑÐ¾Ñ.
ÐÐ¸Ð»ÐºÐ¾ ÐÐ¸ÑÐµÐ²"
â 7, ÐµÑ.3 idd
Alkotás u.
53.
BG-Ð¡Ð¾ÑÐ¸Ñ 1504 Ð¢ÐµÐ».: +359 2 944 1073
H-1123 Budapest Tel.: +36 1 457-8500
Česká republika sm
Malta
Na Příkopě 25 CZ-110 00 Praha 1 Tel: +420 221771250 e ne
168 Christopher Street MT-VLT02 Valletta Tel: + 356-21 23 21 75
Danmark Lautrupbjerg 2 DK-2750 Ballerup Ge
Nederland Maarssenbroeksedijk 4 NL-3542 DN Utrecht
Tlf: + 45-44 39 50 00
Tel: + 31-(0)800 778 78 78
Deutschland Thomas-Dehler-Straße 27 D-81737 München Tel: + 49-(0)89 627 31-0
Norge Pb.
398 N-1326 Lysaker Tlf: + 47 67 16 64 50
Eesti Österreich Järvevana tee 9
Badener Strasse 23
373 EE-11314 Tallinn Tel: + 372 654 96 86
A-2514 Traiskirchen Tel: + 43-(0)2252 502-0
Ελλάδα Αγίου Δημητρίου 63 GR-174 55 Άλιμος Tηλ: + 30-210 98 97 300
Polska Al.
Jerozolimskie 195a PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48-(0)22 478 41 50
rd España Km.
36, Ctra.
Nacional I
Portugal Rua Agualva dos Açores 16
ee E-28750 San Agustín de Guadalix – Madrid Tel: + 34-91 848 85 00
P-2735-557 Agualva-Cacém Tel: +351-21 433 93 00
r ist France 92 rue Baudin F-92300 Levallois-Perret
România Şos.
Bucureşti-Ploieşti, nr.
17-21, BÄneasa Center, et.
8, sec tor 1
reg Tél: + 33-(0)1 41 06 35 00
RO-013682 Bucureşti Tel: + 40 21 233 35 30
Ireland
Slovenija
ge Shire Park Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW Tel: +44-(0)1 707 363 636
ng
Dunajska 22 SI-1000 Ljubljana Tel: + 386 01 3001070 er
Ísland Hörgatún 2 IS-210 Garðabær
t la
Slovenská republika Strakova 5 SK-811 01 Bratislava
Sími: + 354 535 70 00
Tel: + 421 (2) 5920 2712
Italia
nie
Suomi/Finland
Via fratelli Cervi snc, Centro Direzionale Milano Due Palazzo Borromini I-20090 Segrate (Milano) el
PL 3/PB 3 FIN-02201 Espoo/Esbo Puh/Tel: + 358-(0)20-7570 300
Tel: + 39-02 21018.1 idd
Κύπρος Οδός Αγίου Νικολάου, 8 CY-1055 Λευκωσία Τηλ: +357-22 757188 sm
Sverige Box 6185 S-102 33 Stockholm Tel: + 46-(0)8 522 21 500
Latvija Bauskas 58a -401 e
United Kingdom Shire Park
Rīga, LV-1004 ne
Welwyn Garden City
T el: + 371-7 21 38 25 Ge
Hertfordshire AL7 1TW - UK Tel: + 44-(0)1 707 363 636
Lietuva Kęstučio g.
65/40 LT-08124 Vilnius Tel. + 370 52 101868
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd op
374 Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu/
rd r ee ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
375 HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN
De volgende aanwijzingen leggen uit hoe Viraferon zelf toe te dienen.
Lees deze aanwijzingen aandachtig door en volg ze stap voor stap.
Uw a rts of zijn/haar assistent(e) zal u tonen hoe u zichzelf injecteert met Viraferon.
Injecteert u zichzelf niet tenzij u er zeker van bent dat u de procedure en de vere isten van een zelfinjectie begrepen heeft.
Voorbereiding
rd Verzamel de noodzakelijke voorwerpen voor u begint:
- een injectieflacon met Viraferon oplossing voor injectie;
ee
- een 1 ml spuit;
- een naald (bijvoorbeeld 0,4 x 13 mm [27 gauge 0,5 inch]) voor subcutane injectie;
- een reinigingsdoekje.
r Was uw handen zorgvuldig.
ist Afmeten van de dosis Viraf eron
reg Haal de dop van de injectieflacon.
Als het een multi-dosis injectieflacon is, dan moet u de dop alleen bij de bereiding van de eerste dosis verwijderen.
Maak met een reinigingsdoekje het rubberen dopje schoon aan de bovenkant van de injectieflacon die de Viraferon oplossing bevat.
Haal de spuit uit de verpakking.
Raak de bovenzijde van de spuit niet aan.
Neem de naald en zet deze
ge stevig vast op de bovenzijde van de spuit.
Haal de beschermdop van de injectienaald af zonder de naald aan te raken en vul de spuit met lucht door de piston tot het niveau te halen van uw dosis, zoals deze door uw arts voorgeschreven werd.
er Houd de Viraferon injectieflacon rechtop zonder het schoongemaakte dopje van de injectieflacon met uw handen aan te raken. ng Plaats de naald in de injectieflacon die de Viraferon oplossing bevat en injecteer lucht in de injectieflacon.
Draai de injectieflacon en de spuit om met één hand.
Zorg ervoor dat de punt van de naald in de t la
Viraferon oplossing zit.
Uw andere hand is vrij om de piston te bewegen.
Trek aan de hand van de piston langzaam de juiste dosis, zoals voorgeschreven door uw arts, op in de spuit.
Haal de naald uit de injectieflacon en kijk of er geen luchtbelletjes in de spuit aanwezig zijn.
Als u nie
luchtbelletjes opmerkt, trek de piston dan voorzichtig terug; tik zachtjes op de spuit, met de naald naar boven gericht, totdat de luchtbelletjes verdwijnen.
Druk de piston langzaam terug in tot aan de juiste dosis. el
Volume dat dient opgetrokken te worden overeenkomstig de dosis: idd
Volume (ml)
sm
Overeenkomstige dosis (miljoen IE) bij gebruik van Viraferon 25 miljoen IE/2,5 ml oplossing voor injectie
0, 25
2,5
0,5 e ne
5
1
10
Ge
1,5
15
2
20
2,5
25
Plaats de beschermdop opnieuw op de naald en leg de spuit met de naald op een vlak oppervlak.
376 Zorg ervoor dat de oplossing op kamertemperatuur is, tot 25 °C.
Als de oplossing koud is, verwarm de spuit dan in uw handpalmen.
Kijk de oplossing na vóór de toediening: ze moet helder en kleurloos zijn.
Geb ruik deze niet als u een verkleuring of deeltjes vaststelt.
U bent nu klaar om de dosis te injecteren.
Injecteren van de oplossing Kies de injectieplaats.
De beste injectieplaatsen zijn weefsels met een laag vet tussen huid en spier: de dij, de buitenkant van de bovenarm (u kunt de hulp nodig hebben van een andere persoon om deze
rd plaats te gebruiken), de onderbuik (behalve de navel en het middel).
Als u uitzonderlijk mager bent, gebruik dan alleen de dij of de buitenkant van de bovenarm voor de injectie.
ee Verander elke keer van injectieplaats.
Maak de huid schoon en ontsmet de huid op de plaats waar u zich gaat injecteren.
Wacht tot uw huid
r weer droog is.
Haal de beschermdop van de naald af.
ist Neem met één hand een huidplooi vast.
Houd met uw andere hand de spuit vast zoals een potlood.
Plaats de naald in een hoek van 45° tot 90° in de huidplooi die u vasthoudt.
Injecte er de oplossi ng door
reg de piston langzaam helemaal naar beneden te duwen.
Trek de naald uit de huid.
Druk m et een klein verbandje of een steriel gaasje op de plaats van injectie, indien nodig gedurende enkele seconden.
Masseer de injectieplaats niet.
Als u bloedt, breng dan een pleister aan.
ge De injectieflacon en de injectiematerialen voor eenmalig gebruik moeten worden weggegooid.
Gooi de spuit en de naalden voorzichtig weg in een gesloten naaldencontainer.
Gebruikt u de multi-dosis injectieflacons, zorg er dan voor dat u de injectieflacon terug in de koelkast legt.
er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
377 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Viraferon 18 miljoen IE oplossing voor injectie, multi-dosis pen Interferon-alfa-2b
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog v ragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
rd
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn
ee als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
r ist In deze bijsluiter:
1.
Wat is Viraferon en waarvoor wordt het gebruikt
reg 2.
Wat u moet weten voordat u Viraferon gebruikt 3.
Hoe wordt Viraferon gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Viraferon
ge 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIRAFERON EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT er ng Viraferon (interferon -alfa-2b) wijzigt de reactie van het immuunsysteem van het lichaam en helpt te verdedigen tegen infecties en ernstige ziekten.
Viraferon wordt bij volwassen patiënten gebruikt bij de behandeling van chronische hepatitis B of C, dit zijn virale infecties van de lever. t la
Viraferon wordt gebruikt in combinatie met ribavirine bij kinderen en adolescenten van 3 jaar of ouder bij wie chronische hepatitis C niet eerder behandeld werd. nie
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIRAFERON GEBRUIKT el
Gebruik Viraferon niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor interferon of voor één van de andere bestanddelen van
idd
Viraferon.
- als u een ernstige hartaandoening heeft.
- als u een slechte nier- of leverfunctie heeft.
- als u een gevorderde gedecompenseerde (ongecontroleerde) leverziekte heeft.
sm
- als u hepatitis heeft en als u recentelijk behandeld werd met geneesmiddelen die het
immuunsysteem onderdrukken (andere dan een behandeling van korte duur met een cortison- achtig geneesmiddel). e
- als u een voorgeschiedenis van epilepsie (vallende ziekte) heeft.
ne
- als u een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten heeft, of als u een orgaantransplantatie
heeft gehad en u een geneesmiddel gebruikt dat het immuunsysteem onderdrukt (uw immuunsysteem helpt bij de bescherming tegen infectie).
Ge
- als u een schildklieraandoening heeft die niet goed onder controle is.
Kinderen en adolescenten:
- als u ernstige zenuw- of mentale problemen had, zoals zware depressie of zelfmoordneigingen.
Wees extra voorzichtig met Viraferon
- als u zwanger bent of als u van plan bent zwanger te worden (zie Zwangerschap en
borstvoeding).
378
- als u een ernstige zenuw- of geestesziekte heeft gehad.
Het gebruik van interferon -alfa-2b bij
kinderen en adolescenten met bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie “Gebruik Viraferon niet”)
- als u ooit een dep ressie heeft gehad of symptomen ontwikkelt die geassocieerd zijn met
depressie (bijv. gevoelens van droevigheid, neerslachtigheid, enz.) tijdens uw behandeling met Viraferon (zie rubriek 4).
- als u psoriasis heeft, omdat het kan verergeren gedurende de behandeling met Viraferon.
- wanneer u Viraferon krijgt toegediend, kunt u tijdelijk een groter risico op infecties lopen.
rd Raadpleeg uw arts als u een infectie vermoedt.
- als u symptomen ontwikkelt van een verkoudheid of andere luchtweginfecties, zoals koorts,
ee hoest, ademhalingsmoeilijkheden, meld het aan uw arts.
- als u ongewone bloedingen of blauwe plekken constateert, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.
- zoek onmiddellijk medische hulp als u symptomen van een ernstige allergische reactie
r ist ontwikkelt gedurende deze behandeling (zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling of netelroos).
- als u eveneens behandeld wordt voor HIV, zie Gebruik met andere
reg geneesmiddelen.
- als u een orgaantransplantaat, hetzij een nier hetzij een lever, heeft gekregen, kan een behandeling
met interferon het risico op afstoting verhogen.
Bespreek dit zeker met uw arts.
ge Tand- en tandvleesaandoeningen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met
er de combinatie van Viraferon en ribavirine.
U moet uw tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig laten nakijken.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als u ng deze reactie heeft, zorg er dan voor dat u uw mond nadien grondig spoelt.
Tijdens de behandeling van één jaar waren er veel kinderen die minder groeiden of in gewicht t la
toenamen dan verwacht.
Tijdens de 6 maanden na behandeling was er een algemene omkering in deze tendens, hoewel enkele kinderen niet naar hun normale groeisnelheid terugkeerden tijdens het eerste jaar na beëindiging van de behandeling. nie
Vertel uw arts als u ooit een hartaanval of hartproblemen heeft gehad; als u een voorgeschiedenis heeft van ademhalingsmoeilijkheden of longontsteking, problemen met bloedstolling, leveraandoeningen, problemen met de schildklier, diabetes, of lage of hoge bloeddruk. el
Vertel uw arts als u ooit behandeld werd voor depressie of enige andere psychiatrische problemen; idd
verwardheid; bewusteloosheid; zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Zorg ervoor dat u uw arts inlicht als u het Chinese kruidengeneesmiddel shosaikoto neemt. sm
Gebruik met andere geneesmiddelen Viraferon zal extra bijdragen tot de effecten van stoffen die de werking van uw zenuwstelsel vertragen en mogelijk slaperigheid veroorzaken.
Raadpleeg daarom uw arts of apotheker over het gebruik van e
alcoholische dranken of als u slaappillen, kalmeermiddelen of sterke pijnstillers gebruikt. ne
Vertel uw arts als u theofylline of aminofylline gebruikt voor de behandeling van astma en als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, zelfs als het geneesmiddelen betreft Ge
waarvoor geen voorschrift noodzakelijk is, omdat de dosis van sommige geneesmiddelen soms aangepast moet worden als u behandeld wordt met Viraferon.
Patiënten die eveneens besmet zijn met HIV:
Lactaatacidose en verergerende leverfunctie zijn bijwerkingen geassoci eerd met hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART), een HIV-behandeling.
Als u HAART krijgt, kan de toevoeging van Viraferon en ribavirine uw risico op lactaatacidose en leverinsufficiëntie verhogen.
Uw arts zal toezien op tekenen en symptomen van deze aard (Lees zeker ook de patiëntenbijsluiter van ribavirine).
Bovendien zouden patiënten die de combinatiethe rapie met
379 Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen een verhoogd risico kunnen lopen om anemie (laag aantal rode bloedcellen) te ontwikkelen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Gebruik van Viraferon met voedsel en drank Terwijl u met Viraferon behandeld wordt, kan uw arts u adviseren om meer te drinken om een la ge
rd bloeddruk te voorkomen.
ee Zwang erschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
In onderzoeken bij drachtige dieren hebben interferonen soms miskramen veroorzaakt.
Het effect op de menselijke
r ist zwangerschap is niet bekend.
Als u Viraferon wordt voorgeschreven in combinatie met ribavirine, kan ribavirine grote schade aan de ongeboren baby toebrengen, daarom moeten vrouwelijke en mannelijke patiënten speciale maatregelen
reg nemen in verband met hun seksuele activiteit als er een kans op zwangerschap is: -als u een meisje of een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, moet u een negatieve zwangerschapstest hebben vóór de behandeling, evenals een negatieve zwangerschapstest iedere maand gedurende de behandeling, en gedurende 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
U en uw partner moeten
ge beiden een doeltreffend voorbehoedmiddel gebruiken tijdens uw behandeling met ribavirine en gedurende de 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts. -als u een man bent die ribavirine inneemt, mag u geen seks hebben met een zwangere vrouw tenzij u
er een condoom gebruikt.
Dat maakt de kans kleiner dat ribavirine in het lichaam van de vrouw achterblijft.
Als uw vrouwelijke partner nu niet zwanger is maar in de vruchtbare leeftijd is, moet ze ng tijdens de behandeling iedere maand een zwangerschapstest ondergaan en gedurende 7 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts.
Als u een mannelijke patiënt bent, moeten u en uw partner beide doeltreffende voorbehoedmiddelen gebruiken tijdens uw behandeling t la
met ribavirine en gedurende 7 maanden na het einde van de behandeling.
Dit kan worden besproken met uw arts. nie
Het is niet bekend of dit geneesmiddel voorkomt in de moedermelk.
Geef daarom geen borstvoeding als u Viraferon neemt.
Neem bij de combinatietherapie met ribavirine kennis van de desbetreffende informatie over ribavirine-bevattende geneesmiddelen. el
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Rijd niet of bedien geen machines als u zich slaperig, vermoeid of verward voelt tijdens de idd
behandeling met dit geneesmiddel.
3.
HOE WORDT VIRAFERON GEBRUIKT sm
Uw arts heeft Viraferon voor u en uw huidige toestand voorgeschreven; geef dit geneesmiddel niet aan iemand anders. e ne
Uw arts heeft de juiste dosis voor toediening van Viraferon bepaald op basis van uw individuele behoeften.
De dosis zal veranderen naargelang van de te behandelen ziekte.
Ge
Als u zich Viraferon zelf toedient, wees er dan zeker van dat de dosis die u voorgeschreven werd, duidelijk meegedeeld wordt als u de verpakking van het geneesmiddel ontvangt.
Doses die 3 keer per week moeten wo rden toegediend, worden het best om de andere dag toegediend.
Hieronder vindt u de normale startdosis voor elke aandoening; individuele doses kunnen echter veranderen, en uw arts kan uw dosis aanpassen aan de hand van uw specifieke behoeften:
Chronische hepatitis B:
5 tot 10 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren.
380 Ch ronische hepatitis C:
Volwassenen - 3 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine of alleen.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten - 3 miljoen IE/m2, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine (zie ook de bijsluiter van ribavirine).
Uw arts kan u een andere dosis Viraferon alleen voorschrijven of in combinatie met andere geneesmiddelen (bijv. cytaribine, ribavirine).
Als u Viraferon krijgt voorgeschreven in combinatie met
rd een ander geneesmiddel, lees dan ook de bijsluiter van het geneesmiddel dat u tegelijkertijd moet gebruiken.
Uw arts zal het juiste doseerschema en behandelingsvoorschrift bepalen in functie van uw
ee behoeften.
Als u de indruk heeft dat de werking van Viraferon te sterk of te zwak is, licht dan uw arts of apotheker in.
r ist Subcutaan gebruik:
Viraferon is gewoonlijk bedoeld voor subcutaan gebruik.
Dit wil zeggen dat Viraferon wordt toegediend met een korte injectienaald in het vetweefsel juist onder de huid.
Als u zich dit
reg geneesmiddel zelf toedient, zal u getoond worden hoe de injectie te bereiden en toe te dienen.
Gedetailleerde instr ucties voor subcutane toediening worden in deze bijsluiter gegeven (zie HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN aan het einde van de bijsluiter).
ge Eén dosis Viraferon wordt gegeven op elke geplande dag.
Viraferon wordt driemaal per week, om de andere dag toegediend, bijvoorbeeld op maandag, woensdag en vrijdag.
Interferonen kunnen een ongewone vermoeidheid veroorzaken; als u zich dit geneesmiddel zelf toedient, of het bij een kind injecteert, doe dit dan vlak voor het slapengaan. er ng Gebruik Viraferon precies zoals uw arts het u voorgeschreven heeft.
Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebruik Viraferon zolang als voorgeschreven. t la
Wat u moet doen als u meer van Viraferon heeft gebruikt dan u zou mogen Raadpleeg zo snel mogelijk uw arts of ander verplegend personeel. nie
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Viraferon te gebruiken Als u zich de behandeling zelf toedient, of indien u de verzorger bent van een kind dat Viraferon in combinatie met ribavirine neemt, injecteer de aanbevolen dosis dan zodra u het zich herinnert en zet de behandeling zoals gewoonlijk voort.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als el
u zich dit geneesmiddel volgens schema elke dag moet injecteren en als u bij toeval één dag een dosis vergat, zet de behandeling dan de volgende dag voort met de gewone dosis.
Raadpleeg uw arts of idd
apotheker indien nodig.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN sm
Zoals alle geneesmiddelen kan Viraferon bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Alhoewel niet alle bijwerkingen zullen voorkomen, kan medische hulp nodig zijn e
als ze voorkomen. ne
Sommige patiënten worden depressief wanneer ze Viraferon alleen innemen of in combinatie met een behandeling met ribavirine, en in sommige gevallen hadden zij zelfmoordgedachten of vertoonden zij Ge
agressief gedrag (soms gericht op anderen).
Sommige patiënten hebben daadwerkelijk zelfmoord gepleegd.
Zorg ervoor dat u dringende hulp zoekt zodra u opmerkt dat u depressief wo rdt, zelfmoordgedachten heeft of verandering in uw gedrag vertoont.
Mogelijk overweegt u een familielid of goede vriend(in) aan te spreken om u te helpen alert te blijven op tekenen van depressie of veranderingen in uw gedrag.
Gebruik bij kinderen:
Kinderen zijn in het bijzonder vatbaar om depressies te ontwikkelen wann eer ze een behandeling met Viraferon in combinatie met ribavirine krijgen.
Raadpleeg onmiddellijk uw a rts
381 of zoek dringende hulp als ze ongebruikelijke gedragssymptomen vertonen, zich depressief voelen of het gevoel hebben dat ze zichzelf of anderen willen verwonden.
Als één van de volgende bijwerkingen optreedt, gebruik dan geen Viraferon meer en licht uw arts onmiddellijk in of ga naar de eerstehulpafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: • opgezette handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel waardoor u moeite kunt hebben om te slikken of te ademen; netelroos; flauwvallen.
Dit zijn zeer ernsti ge bijwerkingen.
Als u die heeft, is het mogelijk dat u een ernstige allergische
rd reactie op Viraferon heeft gehad.
Het is mogelijk dat u dringend medische hulp nodig heeft of in het ziekenhuis opgenomen moet worden.
Deze zeer ernstige bijwerkingen treden zeer zelden op.
ee Raadpleeg uw arts onmiddellijk als één van de volgende bijwerkingen optreedt:
r • pijn op de borst of aanhoudende en zware hoest; onregelmatige of snelle hartslag;
ist kortademigheid, verwarring, moeilijkheden om alert te blijven, gevoelloosheid of tintelend gevoel of pijn in handen of voeten; stuipen (convulsies); slaap-, denk- of concentratieproblemen, gewijzigde geestelijke toestand; zelfmoordgedachten, poging tot
reg zelfmoord, veranderd gedrag of agressief gedrag (soms gericht op anderen), hallucinaties; ernstige buikpijn; zwarte of teerachtige stoelgang; bloed in de stoelgang of de urine, zware neusbloedingen; wasbleke gelaatskleur, hoge suikerspiegel in het bloed, koorts of rillingen na
ge een paar weken behandeling, pijn laag in de rug of in de zij, moeilijk kunnen plassen, oogproblemen of stoornissen bij het zien of het horen, gehoorverlies, ernstig of pijnlijk rood worden of zweren van de huid of het slijmvlies.
Dit kan wijzen op ernstige bijwerkingen die dringend medische aandacht vereisen.
Uw arts zal uw er bloed controleren om te weten of het aantal witte bloedcellen (cellen tegen infecties) en rode bloedcellen (cellen die ijzer en zuurstof vervoeren), bloedplaatjes (bloedstollende cellen) en andere ng laboratoriumwaarden in uw bloed aanvaardbaar zijn.
In het begin van de behandeling met Viraferon kunt u een griepachtige reactie met koorts, t la
vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn en rillingen/stijfheid krijgen.
Uw arts kan u aanraden om paracetamol te nemen als u deze symptomen heeft. nie
Andere bijwerkingen die kunnen optreden omvatten:
Zeer vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10 patiënten): pijn, zwelling en roodheid of beschadigde huid op de injectieplaats, haaruitval, duizeligheid, el
veranderingen van de eetlust, maag- of buikpijn, diarree, nausea (misselijkheid), virale infectie, depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid, angst, keelpijn en pijn bij het slikken, vermoeidheid, idd
rillingen, koorts, griepachtige reactie, algemeen gevoel van ongemak, hoofdpijn, gewichtsverlies, braken, prikkelbaarheid, zwakheid, stemmingsschommelingen, hoesten (soms zwaar), kortademigheid, jeuk, droge huid, huiduitslag, plotse en ernstige spierpijn, gewrichtspijn, pijn van het skeletspierstelsel, sm
veranderingen van de bloedwaa rden van het laboratorium waaronder daling van het aantal witte bloedcellen.
Sommige kinderen ondervonden een daling in de groeisnelheid (lengte en gewicht).
Vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 100 patiënten, maar bij minder dan 1 op de e
10 patiënten): ne
do rst, tekort aan vocht in de weefsels (dehydratie), hoge bloeddruk, migraine, opgezwollen klieren, plotselinge roodheid van gezicht en hals (flush), menstruatiestoornissen, minder lustgevoelens, problemen met de vagina, pijnlijke borsten, pijn aan de teelballen, problemen met de schildklier, rood Ge
tandvlees, droge mond, rode of pijnlijke mond of tong, tandpijn of tandaandoening, herpes simplex (koortsblaasjes), smaakverandering, maagklachten, dyspepsie (brandend maagzuur), verstopping, vergroting van de lever (leverproblemen, soms ernstig), dunne stoelgang, bedplassen bij kinderen, bijholteontsteking, bronchitis, pijn in het oog, problemen met uw traankanaaltjes, conjunctivitis (“rood oog”), rusteloosheid, slaperigheid, slaapwandelen, gedragsproblemen, nervositeit, verstopte neus of loopneus, niezen, snelle ademhaling, bleke of rode huid, blauwe plekken, vingers en tenen die erg gevoelig zijn voor de kou, problemen met de huid of nagels, psoriasis (nieuw of verergerd), toegenomen transpiratie, verhoogde behoefte om te urineren, lichte trilbewegingen, verminderde gevoeligheid bij aanraking, artritis.
382 Zelden gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten): pneumonie
Zeer zelden gemelde bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten): lage bloeddruk, opgezwollen gezicht, suikerziekte, kramp in de benen, rugpijn, nierproblemen, zenuwbeschadiging, bloedend tandvlees, aplastische anemie.
Pure red cell aplasia, een toestand
rd waarbij het lichaam de aanmaak van rode bloedcellen heeft gestopt of verminderd, werd gemeld.
Dit veroorzaakt ernsti ge bloedarmoede (anemie), waarvan de symptomen ongewone vermoeidheid en een
ee gebrek aan en ergie zijn.
Zeer zelden is sarcoïdose (een ziekte die gekenmerkt wordt door aanhoudende koorts, gewichtsverlies,
r ist pijnlijke en gezwollen gewrichten, huidwonden en opgezette klieren) gemeld.
Bewustzijnsverlies kwam zeer zelden voor, voornamelijk bij bejaarden die hoge doses toegediend kregen.
Gevallen van beroerte (cerebrovasculaire gevallen) werden gemeld.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u
reg één van deze symptomen heeft.
Periodontale aandoeningen (aandoeningen die het tandvlees aantasten) en tandaandoeningen, veranderde mentale toestand, bewustzijnsverlies, acute overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (netelroos), angio-oedeem (het opzwellen van handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel
ge waardoor u moeilijk kan slikken of ademen), bronchoconstrictie en anafylaxie (een ernstige, allergische reactie over heel het lichaam) zijn gemeld, maar hun frequentie is niet bekend.
er Bovendien is het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (een auto-immuunontsteking die de ogen, de huid en de membranen van oren, hersenen en ruggenmerg aantast) gemeld met het gebruik van Viraferon. ng Ook andere bijwerkingen die niet hierboven vermeld worden kunnen bij sommige patiënten voorkomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die t la
niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker. nie
5.
HOE BEWAART U VIRAFERON
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. el
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren. idd
Elke pen is bedoeld voor een maximale gebruiksperiode van vier weken en moet daarna weggegooid worden.
De pen kan maximaal 48 uur (twee dagen) bij 25 °C bewaard worden tijdens de periode van vier weken om toevallige vertragingen bij het terugbrengen van de pen in de koelkast te dekken. sm
Afhankelijk van uw dosis is het mogelijk dat u naalden en reinigingsdoekjes overhoudt.
Gooi die op geschikte wijze en veilig weg. e
Gebruik Viraferon niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de verpakking. ne
Gebruik Viraferon niet als u veranderingen aan het uitzicht van Viraferon bemerkt.
Ge
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Viraferon
- Het werkzaam bestanddeel is recombinant interferon-alfa-2b, 18 miljoen IE/pen
- De andere bestanddelen zijn watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat,
dinatriumedetaat, natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties.
383 Hoe ziet Viraferon er uit en wat is de inhoud van de verpakking
Viraferon is verkrijgbaar als een oplossing voor injectie.
De helde re en kleurloze oplossing is verpakt in een glazen patroon.
De pen is ontworpen om een inhoud van 18 miljoen IE te leveren in doses gaande van 1,5 tot 6 miljoen IE.
De pen zal een maximale hoeveelheid van 12 doses van 1,5 miljoen IE leveren over een periode van niet meer dan 4 weken.
rd Viraferon is beschikbaar in drie verschillende verpakkingsgroottes:
Viraferon, 18 miljoen IE/pen, oplossing voor injectie:
ee
- V erpakking van 1 pen, 12 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes
- Verpakking van 2 pennen, 24 injectienaalden en 24 reinigingsdoekjes
- Verpakking van 8 pennen, 96 injectienaalden en 96 reinigingsdoekjes
r ist Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen
reg SP Europe Stallestraat 73 B-1180 Brussel België
ge Fabrikant SP Labo N.V.
Industriepark 30 B-2220 Heist-op-den-Berg België
ng
er
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale t la
vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
België/Belgique/Belgien
nie
Luxembourg/Luxemburg
Rue de Stalle/Stallestraat 73 B-1180 Bruxelles/Brussel/Brüssel Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11 el
Rue de Stalle 73 B-1180 Bruxelles/Brüssel Belgique/Belgien Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ
idd
Magyarország
ÑÐ».
"ÐÑÐ¾Ñ.
ÐÐ¸Ð»ÐºÐ¾ ÐÐ¸ÑÐµÐ²" â 7, ÐµÑ.3 BG-Ð¡Ð¾ÑÐ¸Ñ 1504 Ð¢ÐµÐ».: +359 2 944 1073 sm
Alkotás u.
53.
H-1123 Budapest Tel.: +36 1 457-8500
Česká republika Na Příkopě 25 CZ-110 00 Praha 1 e
Malta 168 Christopher Street MT-VLT02 Valletta
Tel: +420 221771250 ne
Tel: + 356-21 23 21 75
Danmark Lautrupbjerg 2 Ge
Nederland Maarssenbroeksedijk 4
DK-2750 Ballerup Tlf: + 45-44 39 50 00
NL-3542 DN Utrecht Tel: + 31-(0)800 778 78 78
Deutschland Thomas-Dehler-Straße 27 D-81737 München Tel: + 49-(0)89 627 31-0
Norge Pb.
398 N-1326 Lysaker Tlf: + 47 67 16 64 50
Eesti Österreich 384 Järvevana tee 9 EE-11314 Tallinn Tel: + 372 654 96 86
Badene r Strasse 23 A-2514 Traiskirchen Tel: + 43-(0)2252 502-0
Ελλάδα Αγίου Δημητρίου 63 GR-174 55 Άλιμος Tηλ: + 30-210 98 97 300
Polska Al.
Jerozolimskie 195a PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48-(0)22 478 41 50
rd España
Portugal
ee Km.
36, Ctra.
Nacional I E-28750 San Agustín de Guadalix – Madrid Tel: + 34-91 848 85 00
Rua Agualva dos Açores 16 P-2735-557 Agualva-Cacém Tel: +351-21 433 93 00
r ist France 92 rue Baudin
România Şos.
Bucureşti-Ploieşti, nr.
17-21,
reg F-92300 Levallois-Perret Tél: + 33-(0)1 41 06 35 00
BÄneasa Center, et.
8, sector 1 RO-013682 Bucureşti Tel: + 40 21 233 35 30
ge Ireland Shire Park Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW
Slovenija Dunajska 22 SI-1000 Ljubljana
Tel: +44-(0)1 707 363 636
ng
er Tel: + 386 01 3001070
Ísland Hörgatún 2
t la
Slovenská republika Strakova 5
IS-210 Garðabær Sími: + 354 535 70 00
nie
SK-811 01 Bratislava Tel: + 421 (2) 5920 2712
Italia Via fratelli Cervi snc, Centro Direzionale Milano Due Palazzo Borromini el
Suomi/Finland PL 3/PB 3 FIN-02201 Espoo/Esbo Puh/Tel: + 358-(0)20-7570 300
I-20090 Segrate (Milano) Tel: + 39-02 21018.1 idd
Κύπρος Οδός Αγίου Νικολάου, 8 CY-1055 Λευκωσία sm
Sverige Box 6185 S-102 33 Stockholm
Τηλ: +357-22 757188
Tel: + 46-(0)8 522 21 500
Latvija e
United Kingdom
Bauskas
58a -401 ne
Shir e Park
Rīga, LV-1004 Tel: + 371-7 21 38 25 Ge
Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW - UK Tel: + 44-(0)1 707 363 636
Lietuva Kęstučio g.
65/40 LT-08124 Vilnius Tel. + 370 52 101868
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd op
385 Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu/
rd r ee ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
386 HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN
De volgende aanwijzingen leggen uit hoe Viraferon zelf toe te dienen.
Lees deze aanwijzingen aandachtig door en volg ze stap voor stap.
Uw a rts of zijn/haar assistent(e) zal u tonen hoe u zichzelf injecteert met Viraferon.
Injecteert u zichzelf niet tenzij u er zeker van bent dat u de procedure en de vereisten van een zelfinjectie begrepen heeft.
Voorbereiding
rd Verzamel de noodzakelijke voorwerpen voor u begint:
- een Viraferon multi-dosis pen;
ee
- een naald voor subcutane injectie (geleverd in de verpakking);
- een reinigingsdoekje.
Was uw handen zorgvuldig.
Gebruik de injectienaalden die in de verpakking zitten alleen voor
r Viraferon.
Gebruik een nieuwe injectienaald voor elke dosis.
Zorg ervoor dat de oplossing op
ist kamertemperatuur is op het moment van de injectie.
reg Figuren A en B tonen u al de verschillende onderdelen van de pen en de injectienaald.
De belangrijkste onderdelen zijn de volgende:
- De schaalverdeling op de drukknop vermeldt welke dosis is ingesteld.
ge
- De kleurcodestreep bruin en de drukknop bevinden zich aan de onderzijde van de pen als deze
met de dop naar boven wordt gehouden.
- De pen kan alleen volledig afgesloten worden als de driehoek op de dop overeenkomt met de
dosisaanduiding op de schacht. er ng t la
Buitenste naaldkap Dop nie
Binnenste Dop naaldkap schaalverdeling el
Naald Rubberen idd
membraan Naald
Reservoir sm
Dosisaanduiding e ne
Pen schacht Ge
Kleurcode Drukknop
D rukknop schaalverdeling
Afdekplaatje
Figuur A
Figuur B
387 Afmeten van de dosis Viraferon Haal de pen ongeveer een half uur voor toediening van de dosis uit de koelkast, zodat de oplossing in de pen op kamertemperatuur is wanneer die wordt toegediend.
Wanneer u klaar bent om de injectie toe te dienen, maak dan de pen als volgt klaar:
Controle er of Viraferon, oplossing voor injectie, helder en kleurloos is van uitzicht voor gebruik.
Niet gebruiken als de oplossing geen helder, uniform uitzicht heeft of als ze deeltjes bevat.
rd Verwijder de dop van de pen en ontsmet het rubberen membraan (zie Figuur C) met een
ee reinigingsdoekje.
r
Pen schacht
Drukknop
ist Rubberen
reg membraan
ge Figuur C
er Verwijder het afdekplaatje van de injectienaald.
Denk eraan dat het achterste deel van de injectienaald vrijkomt zodra het afdekplaatje verwijde rd is (zie Figuu r D). ng t la nie el
Figuur D idd
Druk de injectienaald voorzichtig op de pen zoals aangegeven in Figuur E (Merk op dat het achterste deel van de injectienaald het rubberen membraan, dat vooraf ontsmet werd, zal doorprikken).
Schroef de injectienaald nu stevig vast op de pen door die te draaien in de richting van de wijzers van de klok sm
(zie Figuur F). e ne Ge
Figuur E
Figuur F
388 Verwijder eerst de buitenste injectienaaldkap (Figuur G).
Verwijder daarna voorzichtig de binnenste injectienaaldkap en houd er rekening mee dat de injectienaald nu vrijkomt (Figuur H).
Bewaar de buitenste injectienaaldkap voor later gebruik.
rd r ee ist
Figuur G
Figuur H
reg De pen is nu gebruiksklaar.
Aangezien zich een kleine hoeveelheid lucht kan ophopen in de injectienaald en het reservoir tijdens de bewaring, bestaat de volgende stap erin de luchtbelletjes te verwijderen.
Men noemt dit het uitvoeren van het luchtschot.
ge Houd de Viraferon, oplossing voor injectie, multi-dosis pen met de injectienaaldpunt naar boven.
Tik met uw vinge r op het reservoir zodat de luchtbellen naar de bovenkant van het reservoir, juist onder de injectienaald, opborrelen (Figuur I). er ng Reservoir t la nie el
Figuur I idd
Houd de pen ter hoogte van de schacht vast en draai het reservoir in de richting die aangeduid wordt door de pijl op Figuur J (met de wijzers van de klok mee) tot u een klik voelt.
Ge
ne
e
sm
Figuur J
Houd de pen naar boven gericht, druk de drukknop volledig in en kijk of er een druppel Viraferon, oplossing voor injectie, verschijnt aan de injectienaaldpunt (zie de druppel aan de injectienaaldpunt in Figuur K hieronder).
389 rd ee Figuur K
r Als u geen druppel ziet, gebruik dan een andere pen en bezorg de defecte pen aan de leverancier terug.
ist Opmerking: er kan nog wat lucht overblijven in de pen, maar dit is niet belangrijk aangezien u de lucht
reg uit de injectienaald heeft verwijderd en de dosis accuraat zal zijn.
Plaats de dop van de Viraferon, oplossing voor injectie, multi-dosis pen met de ‘driehoek’ tegenover de dosisaanduiding zoals aangegeven in Figuur L.
ge er ng t la nie
Figuur L
De pen is nu klaar om de dosis in te stellen.
Houd bij de volgende fasen de pen in het midden van de schacht vast.
Hierdoor kan de drukknop vrij bewegen en wordt de correcte dosisinstelling el
gegarandeerd. idd
Om de vereiste dosis in te stellen, moet u de pen met één hand horizontaal vasthouden bij de schacht.
Draai met de andere hand de dop met de wijzers van de klok mee, zoals aangeduid met de pijl in Figuur M.
U zult vaststellen dat de drukknop omhoog gaat en de ingestelde dosis aanduidt.
Om de sm
correcte dosis in te stellen, draait u de dop zoveel keer als aangegeven:
Aantal “draaien” en “klikken” e
Overeenkomstige doses (miljoen IE) bij
gebruik van Viraferon, oplossing voor ne
injectie, multi-dosis pen 18 miljoen IE/pen:
1 volledige draai (5 klikken) Ge
1,5
6 klikken
1,8
7 klikken
2,1
8 klikken
2,4
9 klikken
2,7
390 Figuur M 2 volledige draaien (10 klikken)
3
11 klikken
3,3
12 klikken
3,6
13 klikken
3,9
rd
14 klikken
4,2
ee 3 volledige draaien (15 klikken)
4,5
16 klikken
4,8
r ist
17 klikken
5,1
reg
18 klikken
5,4
19 klikken
5,7
ge
4 volledige draaien (20 klikken)*
6
er *4 volledige draaien komen overeen met de maximaal toe te dienen dosis in één injectie.
De pen is ontworpen om een volume van 18 miljoen IE te leveren in doses gaande van 1,5 tot 6 miljoen IE.
De pen zal een maximale hoeveelheid van 1,5 miljoen ng IE 12 doses leveren over een periode van niet meer dan 4 weken.
De schaalverdeling op de drukknop zal u de ingestelde dosis aanduiden (zie figuur N hieronder).
Voor t la
doses die overeenkomen met volledige draaien, moet de schaalverdeling op één lijn staan met de correcte dosisaanduiding.
Voor doses die overeenkomen met klikken tussen volledige draaien in, moet de schaalverdeling op één lijn staan tussen de correcte dosisaanduidingen van twee volledige draaien in.
U kunt daa r controleren of u de correcte dosis heeft ingesteld. nie el idd
ne
e
sm
Figuur N
Zorg er na elke volledige draai voor dat de driehoek tegenover de dosisaanduiding staat (zie Ge
Figuur O).
Als u een verkeerde dosis heeft ingesteld, draai dan de dop zo ver mogelijk terug (tegen de wijzers van de klok in) tot de drukknop terug op zijn oorspronkelijke plaats zit en begin daarna opnieuw.
Zodra de correcte dosis is ingesteld, bent u klaar om de injectie toe te dienen.
391 rd ee Figuur O
r Inject eren van de oplossing
ist Kies de injectieplaats.
De beste injectieplaatsen zijn weefsels met een laag vet tussen huid en spier: de dij, de buitenkant van de bovenarm (u kunt de hulp nodig hebben van een andere persoon om deze
reg plaats te gebruiken), de onderbuik (behalve de navel en het middel).
Als u uitzonderlijk mager bent, gebruik dan alleen de dij of de buitenkant van de bovenarm voor de injectie.
Verander elke keer van injectieplaats.
ge Maak de huid schoon en ontsmet de huid op de plaats waar u zich gaat injecteren.
Wacht tot uw huid weer droog is.
Neem met één hand een huidplooi vast.
Neem met uw andere hand de pen en houd deze vast zoals een
er potlood.
Plaats de naald in een hoek van ongeveer 45° in de huidplooi die u vasthoudt.
Druk de drukknop dan volledig in (zie Figuur P). ng t la nie el
Figuur P idd
Houd de drukknop ingeduwd, laat de injectienaald gedurende enkele seconden ter plaatse zitten zodat Viraferon, oplossing voor injectie, zich onder de huid kan verspreiden en verwijder die daarna. sm
Plaats voorzichtig de buitenste injectienaaldkap terug (zie Figuur Q). e ne Ge
392 rd r ee ist Figuur Q
reg Schroef de injectienaaldset volledig los door tegen de wijzers van de klok in te draaien, zoals aangegeven in Figuur R.
Verwijder die daarna zorgvuldig van de pen en gooi de afgedekte injectienaald weg (zie Figuur S).
ge er ng t la nie el idd
Figuur R sm
Figuur S
Plaats de dop van de pen opnieuw met de driehoek tegenover de dosisaanduiding, zoals aangeduid in Figuur T.
Leg de pen vervolgens terug in de koelkast. e ne Ge
Figuur T
393 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Viraferon 30 miljoen IE oplossing voor injectie, multi -dosis pen Interferon-alfa-2b
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaa r deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
rd
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde
ee zijnhebben als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkin gen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
r ist In deze bijsluiter:
1.
Wat is Viraferon en waarvoor wordt het gebruikt
reg 2.
Wat u moet weten voordat u Viraferon gebruikt 3.
Hoe wordt Viraferon gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Viraferon
ge 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIRAFERON EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT er ng Viraferon (interferon -alfa-2b) wijzigt de reactie van het immuunsysteem van het lichaam en helpt te verdedigen tegen infecties en ernstige ziekten.
Viraferon wordt bij volwassen patiënten gebruikt bij de behandeling van chronische hepatitis B of C, dit zijn virale infecties van de lever. t la
Viraferon wordt gebruikt in combinatie met ribavirine bij kinderen en adolescenten van 3 jaar of ouder bij wie chronische hepatitis C niet eerder behandeld werd. nie
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIRAFERON GEBRUIKT el
Gebruik Viraferon niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor interferon of voor één van de andere bestanddelen van
idd
Viraferon.
- als u een ernstige hartaandoening heeft.
- als u een slechte nier- of leverfunctie heeft.
- als u een gevorderde gedecompenseerde (ongecontroleerde) leverziekte heeft.
sm
- als u hepatitis heeft en als u recentelijk behandeld werd met geneesmiddelen die het
immuunsysteem onderdrukken (andere dan een behandeling van korte duur met een cortison - achtig geneesmiddel). e
- als u een voorgeschiedenis van epilepsie (vallende ziekte) heeft.
ne
- als u een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten heeft, of als u een orgaantransplantatie
heeft gehad en u een geneesmiddel gebruikt dat het immuunsysteem onderdrukt (uw immuunsysteem helpt bij de bescherming tegen infectie).
Ge
- als u een schildklieraandoening heeft die niet goed onder controle is.
Kinderen en adolescenten:
- als u ernstige zenuw- of mentale problemen had, zoals zware depressie of zelfmoordneigingen.
Wees extra voorzichtig met Viraferon
- als u zwanger bent of als u van plan bent zwanger te wo rden (zie Zwangerschap en
borstvoeding).
394
- als u een ernstige zenuw- of geestesziekte heeft gehad.
Het gebruik van interferon -alfa-2b bij
kinde ren en adolescenten met bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie “Gebruik Viraferon niet”)
- als u ooit een depressie heeft gehad of symptomen ontwikkelt die geassocieerd zijn met
depressie (bijv. gevoelens van droevigheid, neerslachtigheid, enz.) tijdens uw behandeling met Viraferon (zie rubriek 4).
- als u psoriasis heeft, omdat het kan verergeren gedurende de behandeling met Viraferon.
- wanneer u Viraferon krijgt toegediend, kunt u tijdelijk een groter risico op infecties lopen.
rd Raadpleeg uw arts als u een infectie vermoedt.
- als u symptomen ontwikkelt van een verkoudheid of andere luchtweginfecties, zoals koorts,
ee hoest, ademhalingsmoeilijkheden, meld het aan uw arts.
- als u ongewone bloedingen of blauwe plekken constate ert, raadpleeg dan onmid dellijk uw arts.
- zoek onmiddellijk medische hulp als u symptomen van een ernstige allergische reactie
r ist ontwikkelt gedurende deze behandeling (zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling of netelroos).
- als u eveneens behandeld wordt voor HIV, zie Gebruik met andere
reg geneesmiddelen.
- als u een orgaantransplantaat, hetzij een nier hetzij een lever, heeft gekregen, kan een behandeling
met interferon het risico op afstoting verhogen.
Bespreek dit zeker met uw arts.
ge Tand- en tandvleesaandoeningen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met
er de combinatie van Viraferon en ribavirine.
U moet uw tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig laten nakijken.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als u ng deze reactie heeft, zorg er dan voor dat u uw mond nadien grondig spoelt.
Tijdens de behandeling van één jaar waren er veel kinderen die minder groeiden of in gewicht t la
toenamen dan verwacht.
Tijdens de 6 maanden na behandeling was er een algemene omkering in deze tendens, hoewel enkele kinderen niet naar hun normale groeisnelheid terugkeerden tijdens het eerste jaar na beëindiging van de behandeling. nie
Vertel uw arts als u ooit een hartaanval of hartproblemen heeft gehad; als u een voorgeschiedenis heeft van ademhalingsmoeilijkheden of longontsteking, problemen met bloedstolling, leveraandoeningen, problemen met de schildklier, diabetes, of lage of hoge bloeddruk. el
Vertel uw arts als u ooit behandeld werd voor depressie of enige andere psychiatrische problemen; idd
verwardheid; bewusteloosheid; zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Zorg ervoor dat u uw arts inlicht als u het Chinese kruidengeneesmiddel shosaikoto neemt. sm
Gebruik met andere geneesmiddelen Viraferon zal extra bijdragen tot de effecten van stoffen die de werking van uw zenuwstelsel vertragen en mogelijk slaperigheid veroorzaken.
Raadpleeg daarom uw arts of apotheker over het gebruik van e
alcoholische dranken of als u slaappillen, kalmeermiddelen of sterke pijnstillers gebruikt. ne
Vertel uw arts als u theofylline of aminofylline gebruikt voor de behandeling van astma en als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, zelfs als het geneesmiddelen betreft Ge
waarvoor geen voorschrift noodzakelijk is, omdat de dosis van sommige geneesmiddelen soms aangepast moet wo rden als u behandeld wordt met Viraferon.
Patiënten die even eens besmet zijn met HIV:
Lactaatacidose en verergerende leverfunctie zijn bijwerkingen geassocieerd met hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART), een HIV-behandeling.
Als u HAART krijgt, kan de toevoeging van Viraferon en ribavirine uw risico op lactaatacidose en leverinsufficiëntie verhogen.
Uw a rts zal toezien op tekenen en symptomen van deze aard (Lees zeker ook de patiëntenbijsluiter van ribavirine).
Bovendien zouden patiënten die de combinatietherapie met
395 Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen een verhoogd risico kunnen lopen om anemie (laag aantal rode bloedcellen) te ontwikkelen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Gebruik van Viraferon met voedsel en drank Terwijl u met Viraferon behandeld wordt, kan uw arts u adviseren om meer te drinken om een lage
rd bloeddruk te voorkomen.
ee Zwangerschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
In onderzoeken bij drachtige dieren hebben interferonen soms miskramen veroorzaakt.
Het effect op de menselijke
r ist zwangerschap is niet bekend.
Als u Viraferon wordt voorgeschreven in combinatie met ribavirine, kan ribavirine grote schade aan de ongebor en baby toebrengen, daarom moeten vrouwelijke en mannelijke patiënten speciale maatregelen
reg nemen in verband met hun seksuele activiteit als er een kans op zwangerschap is: -als u een meisje of een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, moet u een negatieve zwangerschapstest hebben vóór de behandeling, evenals een negatieve zwangerschapstest iedere maand gedurende de behandeling, en gedurende 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
U en uw partner moeten
ge beiden een doeltreffend voorbehoedmiddel gebruiken tijdens uw behandeling met ribavirine en gedurende de 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts. -als u een man bent die ribavirine inneemt, mag u geen seks hebben met een zwangere vrouw tenzij u
er een condoom gebruikt.
Dat maakt de kans kleiner dat ribavirine in het lichaam van de vrouw achterblijft.
Als uw vrouwelijke partner nu niet zwanger is maar in de vruchtbare leeftijd is, moet ze ng tijdens de behandeling iedere maand een zwangerschapstest ondergaan en gedurende 7 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts.
Als u een mannelijke patiënt bent, moeten u en uw partner beide doeltreffende voorbehoedmiddelen gebruiken tijdens uw behandeling t la
met ribavirine en gedurende 7 maanden na het einde van de behandeling.
Dit kan worden besproken met uw arts. nie
Het is niet bekend of dit geneesmiddel voorkomt in de moedermelk.
Geef daarom geen borstvoeding als u Viraferon neemt.
Neem bij de combinatietherapie met ribavirine kennis van de desbetreffende informatie over ribavirine-bevattende geneesmiddelen. el
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Rijd niet of bedien geen machines als u zich slaperig, vermoeid of verward voelt tijdens de idd
behandeling met dit geneesmiddel.
3.
HOE WORDT VIRAFERON GEBRUIKT sm
Uw arts heeft Viraferon voor u en uw huidige toestand voorgeschreven; geef dit geneesmiddel niet aan iemand anders. e ne
Uw arts heeft de juiste dosis voor toediening van Viraferon bepaald op basis van uw individuele behoeften.
De dosis zal veranderen naargelang van de te behandelen ziekte.
Ge
Als u zich Viraferon zelf toedient, wees er dan zeker van dat de dosis die u voorgeschreven we rd, duidelijk meegedeeld wordt als u de verpakking van het geneesmiddel ontvangt.
Doses die 3 keer per week moeten worden toegediend, worden het best om de andere dag toegediend.
Hieronder vindt u de normale startdosis voor elke aandoening; individuele doses kunnen echter veranderen, en uw arts kan uw dosis aanpassen aan de hand van uw specifieke behoeften:
Chronische hepatitis B:
5 tot 10 miljoen IE, 3 kee r per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren.
396 Chronische hepatitis C:
Volwassenen - 3 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine of alleen.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten - 3 miljoen IE/m2, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine (zie ook de bijsluiter van ribavirine).
Uw arts kan u een andere dosis Viraferon alleen voorschrijven of in combinatie met andere geneesmiddelen (bijv. cytaribine, ribavirine).
Als u Viraferon krijgt voorgeschreven in combinatie met
rd een ander geneesmiddel, lees dan ook de bijsluiter van het geneesmiddel dat u tegelijkertijd moet gebruiken.
Uw arts zal het juiste doseerschema en behandelingsvoorschrift bepalen in functie van uw
ee behoeften.
Als u de indruk heeft dat de werking van Viraferon te sterk of te zwak is, licht dan uw arts of apotheker in.
r ist Subcutaan gebruik:
Viraferon is gewoonlijk bedoeld voor subcutaan gebruik.
Dit wil zeggen dat Viraferon wordt toegediend met een korte injectienaald in het vetweefsel juist onder de huid.
Als u zich dit
reg geneesmiddel zelf toedient, zal u getoond worden hoe de injectie te bereiden en toe te dienen.
Gedetailleerde instructies voor subcutane toediening worden in deze bijsluiter gegeven (zie HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN aan het einde van de bijsluiter).
ge Eén dosis Viraferon wordt gegeven op elke geplande dag.
Viraferon wordt driemaal per week, om de andere dag toegediend, bijvoorbeeld op maandag, woensdag en vrijdag.
Interferonen kunnen een ongewone vermoeidheid veroorzaken; als u zich dit geneesmiddel zelf toedient, of het bij een kind injecteert, doe dit dan vlak voor het slapengaan. er ng Gebruik Viraferon precies zoals uw arts het u voorgeschreven heeft.
Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebruik Viraferon zolang als voorgeschreven. t la
Wat u moet doen als u meer van Viraferon heeft gebruikt dan u zou mogen Raadpleeg zo snel mogelijk uw arts of ander verplegend personeel. nie
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Viraferon te gebruiken Als u zich de behandeling zelf toedient, of indien u de verzorger bent van een kind dat Viraferon in combinatie met ribavirine neemt, injecteer de aanbevolen dosis dan zodra u het zich herinnert en zet de behandeling zo als gewoonlijk voort.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als el
u zich dit geneesmiddel volgens schema elke dag moet injecteren en als u bij toeval één dag een dosis vergat, zet de behandeling dan de volgende dag voort met de gewone dosis.
Raadpleeg uw arts of idd
apotheker indien nodig.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN sm
Zoals alle geneesmiddelen kan Viraferon bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Alhoewel niet alle bijwerkingen zullen voorkomen, kan medische hulp nodig zijn e
als ze voorkomen. ne
Sommige patiënten worden depressief wanneer ze Viraferon alleen innemen of in combinatie met een behandeling met ribavirine, en in sommige gevallen hadden zij zelfmoordgedachten of vertoonden zij Ge
agressief gedrag (soms gericht op anderen).
Sommige patiënten hebben daadwerkelijk zelfmoo rd gepleegd.
Zorg ervoor dat u dringende hulp zoekt zodra u opmerkt dat u depressief wordt, zelfmoordgedachten heeft of verandering in uw gedrag vertoont.
Mogelijk overweegt u een familielid of goede vriend(in) aan te spreken om u te helpen alert te blijven op tekenen van depressie of veranderingen in uw gedrag.
Gebruik bij kinderen:
Kinde ren zijn in het bijzonder vatbaar om depressies te ontwikkelen wanneer ze een behandeling met Viraferon in combinatie met ribavirine krijgen.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts
397 of zoek dringende hulp als ze ongebruikelijke gedragssymptomen vertonen, zich depressief voelen of het gevoel hebben dat ze zichzelf of anderen willen verwonden.
Als één van de vol gende bijwerkingen optreedt, gebruik dan g een Viraferon meer en licht uw arts onmiddellijk in of ga naar de eerstehulpafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: • opgezette handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel waardoor u moeite kunt hebben om te slikken of te ademen; netelroos; flauwvallen.
Dit zijn zeer ernstige bijwerkingen.
Als u die heeft, is het mogelijk dat u een ernstige allergische
rd reactie op Viraferon heeft gehad.
Het is mogelijk dat u dringend medische hulp nodig heeft of in het ziekenhuis opgenomen moet worden.
Deze zeer ernstige bijwerkingen treden zeer zelden op.
ee Raadpleeg uw arts onmiddellijk als één van de volgende bijwerkingen optreedt:
r • pijn op de borst of aanhoudende en zware hoest; onregelmatige of snelle hartslag;
ist kortademigheid, verwarring, moeilijkheden om alert te blijven, gevoelloosheid of tintelend gevoel of pijn in handen of voeten; stuipen (convulsies); slaap-, denk- of concentratieproblemen, gewijzigde geestelijke toestand; zelfmoordgedachten, poging tot
reg zelfmoord, veranderd gedrag of agressief gedrag (soms gericht op anderen), hallucinaties; ernstige buikpijn; zwarte of teerachtige stoelgang; bloed in de stoelgang of de urine, zware neusbloedingen; wasbleke gelaatskleur, hoge suikerspiegel in het bloed, koorts of rillingen na
ge een paar weken behandeling, pijn laag in de rug of in de zij, moeilijk kunnen plassen, oogproblemen of stoornissen bij het zien of het horen, gehoorverlies, ernstig of pijnlijk rood worden of zweren van de huid of het slijmvlies.
Dit kan wijzen op ernstige bijwerkingen die dringend medische aandacht vereisen.
Uw arts zal uw er bloed controleren om te weten of het aantal witte bloedcellen (cellen tegen infecties) en rode bloedcellen (cellen die ijzer en zuurstof vervoeren), bloedplaatjes (bloedstollende cellen) en andere ng laboratoriumwaarden in uw bloed aanvaardbaar zijn.
In het begin van de behandeling met Viraferon kunt u een griepachtige reactie met koorts, t la
vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn en rillingen/stijfheid krijgen.
Uw arts kan u aanraden om paracetamol te nemen als u deze symptomen heeft. nie
Andere bijwerkingen die kunnen optreden omvatten:
Zeer vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10 patiënten): pijn, zwelling en roodheid of beschadigde huid op de injectieplaats, haaruitval, duizeligheid, el
veranderingen van de eetlust, maag- of buikpijn, diarree, nausea (misselijkheid), virale infectie, depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid, angst, keelpijn en pijn bij het slikken, vermoeidheid, idd
rillingen, koorts, griepachtige reactie, algemeen gevoel van ongemak, hoofdpijn, gewichtsverlies, braken, prikkelbaarheid, zwakheid, stemmingsschommelingen, hoesten (soms zwaar), kortademigheid, jeuk, droge huid, huiduitslag, plotse en ernstige spierpijn, gewrichtspijn, pijn van het skeletspierstelsel, sm
veranderingen van de bloedwaarden van het laboratorium waaronder daling van het aantal witte bloedcellen.
Sommige kinderen ondervonden een daling in de groeisnelheid (lengte en gewicht).
Vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 100 patiënten, maar bij minder dan 1 op de e
10 patiënten): ne
dorst, tekort aan vocht in de weefsels (dehydratie), hoge bloeddruk, migraine, opgezwollen klieren, plotselinge roodheid van gezicht en hals (flush), menstruatiestoornissen, minder lustgevoelens, problemen met de vagina, pijnlijke borsten, pijn aan de teelballen, problemen met de schildklier, rood Ge
tandvlees, droge mond, rode of pijnlijke mond of tong, tandpijn of tandaandoening, herpes simplex (koortsblaasjes), smaakverandering, maagklachten, dyspepsie (brandend maagzuur), verstopping, vergroting van de lever (leverproblemen, soms ernstig), dunne stoelgang, bedplassen bij kinderen, bijholteontsteking, bronchitis, pijn in het oog, problemen met uw traankanaaltjes, conjunctivitis (“rood oog”), rusteloosheid, slaperigheid, slaapwandelen, gedragsproblemen, nervositeit, verstopte neus of loopneus, niezen, snelle ademhaling, bleke of rode huid, blauwe plekken, vingers en tenen die erg gevoelig zijn voor de kou, problemen met de huid of nagels, psoriasis (nieuw of verergerd), toegenomen transpiratie, verhoogde behoefte om te urineren, lichte trilbewegingen, verminderde gevoeligheid bij aanraking, artritis.
398 Zelden gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten): pneumonie
Zeer zelden gemelde bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten): lage bloeddruk, opgezwollen gezicht, suikerziekte, kramp in de benen, rugpijn, nierproblemen, zenuwbeschadiging, bloedend tandvlees, aplastische anemie.
Pure red cell aplasia, een toestand
rd waarbij het lichaam de aanmaak van rode bloedcellen heeft gestopt of verminderd, werd gemeld.
Dit v eroorzaakt ernstige bloedarmoede (anemie), waarvan de symptomen ongewone vermoeidheid en een
ee gebrek aan energie zijn.
Zeer zelden is sarcoïdose (een ziekte die gekenmerkt wordt door aanhoudende koorts, gewichtsverlies,
r ist pijnlijke en gezwollen gewrichten, huidwonden en opgezette klieren) gemeld.
Bewustzijnsverlies kwam zeer zelden voor, voornamelijk bij bejaarden die hoge doses toegediend kregen.
Gevallen van beroerte (cerebrovasculaire gevallen) werden gemeld.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u
reg één van deze symptomen heeft.
Periodontale aandoeningen (aandoeningen die het tandvlees aantasten) en tandaandoeningen, veranderde mentale toestand, bewustzijnsverlies, acute overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (netelroos), angio-oedeem (het opzwellen van handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel
ge waardoor u moeilijk kan slikken of ademen), bronchoconstrictie en anafylaxie (een ernstige, allergische reactie over heel het lichaam) zijn gemeld, maar hun frequentie is niet bekend.
er Bovendien is het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (een auto-immuunontsteking die de ogen, de huid en de membranen van oren, hersenen en ruggenmerg aantast) gemeld met het gebruik van Viraferon. ng Ook andere bijwerkingen die niet hierboven vermeld worden kunnen bij sommige patiënten voorkomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die t la
niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker. nie
5.
HOE BEWAART U VIRAFERON
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. el
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren. idd
Elke pen is bedoeld voor een maximale gebruiksperiode van vier weken en moet daarna weggegooid worden.
De pen kan maximaal 48 uur (twee dagen) bij 25 °C bewaard worden tijdens de periode van vier weken om toevallige vertragingen bij het terugbrengen van de pen in de koelkast te dekken. sm
Afhankelijk van uw dosis is het mogelijk dat u naalden en reinigingsdoekjes overhoudt.
Gooi die op geschikte wijze en veilig weg. e
Gebruik Viraferon niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de verpakking. ne
Gebruik Viraferon niet als u veranderingen aan het uitzicht van Viraferon bemerkt.
Ge
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Viraferon
- Het werkzaam bestandd eel is recombinant interferon-alfa-2b, 30 miljoen IE/pen
- De andere bestanddelen zijn watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat,
dinatriumedetaat, natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties.
399 Hoe ziet Viraferon er uit en wat is de inhoud van de verpakking
Vi raferon is verkrijgbaar als een oplossing voor injectie.
De heldere en kleurloze oplossing is verpakt in een glazen patroon.
De pen is ontworpen om een inhoud van 30 miljoen IE te leveren in doses gaande van 2,5 tot 10 miljoen IE.
De pen zal een maximale hoeveelheid van 12 doses van 2,5 miljoen IE leveren over een periode van niet meer dan 4 weken.
rd Viraferon is beschikbaar in drie verschillende verpakkingsgroottes:
Viraferon, 30 miljoen IE/pen, oplossi ng voor injectie:
ee
- Verpakking van 1 pen, 12 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes
- Verpakking van 2 pennen, 24 injectienaalden en 24 reinigingsdoekjes
- Verpakking van 8 pennen, 96 injectienaalden en 96 reinigingsdoekjes
r ist Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen
reg SP Europe Stallestraat 73 B-1180 Brussel België
ge Fabrikant SP Labo N.V.
Industriepark 30 B-2220 Heist-op-den-Berg België
ng
er
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale t la
vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
België/Belgique/Belgien
nie
Luxembourg/Luxemburg
Rue de Stalle/Stallestraat 73 B-1180 Bruxelles/Brussel/Brüssel Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11 el
Rue de Stalle 73 B-1180 Bruxelles/Brüssel Belgique/Belgien Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ
idd
Magyarország
ÑÐ».
"ÐÑÐ¾Ñ.
ÐÐ¸Ð»ÐºÐ¾ ÐÐ¸ÑÐµÐ²" â 7, ÐµÑ.3 BG-Ð¡Ð¾ÑÐ¸Ñ 1504 Ð¢ÐµÐ».: +359 2 944 1073 sm
Alkotás u.
53.
H-1123 Budapest Tel.: +36 1 457-8500
Česká republika Na Příkopě 25 CZ-110 00 Praha 1 e
Malta 168 Christopher Street MT-VLT02 Valletta
Tel: +420 221771250 ne
Tel: + 356-21 23 21 75
Danmark Lautrupbjerg 2 Ge
Nederland Maarssenbroeksedijk 4
DK-2750 Ballerup Tlf: + 45-44 39 50 00
NL-3542 DN Utrecht Tel: + 31-(0)800 778 78 78
Deutschland Thomas-Dehler-Straße 27 D-81737 München Tel: + 49-(0)89 627 31-0
Norge Pb.
398 N-1326 Lysaker Tlf: + 47 67 16 64 50
Eesti Öste rreich 400 Järvevana tee 9 EE-11314 Tallinn Tel: + 372 654 96 86
Badener Strasse 23 A-2514 Traiskirchen Tel: + 43-(0)2252 502-0
Ελλάδα Αγίου Δημητρίου 63 GR-174 55 Άλιμος Tηλ: + 30-210 98 97 300
Polska Al.
Jerozolimskie 195a PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48-(0)22 478 41 50
rd España
Portugal
ee Km.
36, Ctra.
Nacional I E-28750 San Agustín de Guadalix – Madrid Tel: + 34-91 848 85 00
Rua Agualva dos Açores 16 P-2735-557 Agualva-Cacém Tel: +351-21 433 93 00
r ist France 92 rue Baudin
România Şos.
Bucureş ti-Ploieşti, nr.
17-21,
reg F-92300 Levallois-Perret Tél: + 33-(0)1 41 06 35 00
BÄneasa Center, et.
8, sector 1 RO-013682 Bucureşti Tel: + 40 21 233 35 30
ge Ireland Shire Park Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW
Slovenija Dunajska 22 SI-1000 Ljubljana
Tel: +44-(0)1 707 363 636
ng
er Tel: + 386 01 3001070
Ísland Hörgatún 2
t la
Slovenská republika Strakova 5
IS-210 Garðabær Sími: + 354 535 70 00
nie
SK-811 01 Bratislava Tel: + 421 (2) 5920 2712
Italia Via fratelli Cervi snc, Centro Direzionale Milano Due Palazzo Borromini el
Suomi/Finland PL 3/PB 3 FIN-02201 Espoo/Esbo Puh/Tel: + 358-(0)20-7570 300
I-20090 Segrate (Milano) Tel: + 39-02 21018.1 idd
Κύπρος Οδός Αγίου Νικολάου, 8 CY-1055 Λευκωσία sm
Sverige Box 6185 S-102 33 Stockholm
Τηλ: +357-22 757188
Tel: + 46-(0)8 522 21 500
Latvija e
United Kingdom
Bauskas
58a -401 n e
Shire Park
Rīga, LV-1004 Tel: + 371-7 21 38 25 Ge
Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW - UK Tel: + 44-(0)1 707 363 636
Lietuva Kęstučio g.
65/40 LT-08124 Vilnius Tel. + 370 52 101868
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd op
401 Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu/
rd r ee ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
402 HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN
De volgende aanwijzingen leggen uit hoe Viraferon zelf toe te dienen.
Lees deze aanwijzingen aandachtig doo r en volg ze stap voor stap.
Uw arts of zijn/haar assistent(e) zal u tonen hoe u zichzelf injecteert met Viraferon.
Injecteert u zichzelf niet tenzij u er zeker van bent dat u de procedure en de vereisten van een zelfinjectie begrepen heeft.
Voorbereiding
rd Verzamel de noodzakelijke voorwerpen voor u begint:
- een Viraferon multi-dosis pen;
ee
- een naald voor subcutane injectie (geleverd in de verpakking);
- een reinigingsdoekje.
Was uw handen zorgvuldig.
Gebruik de injectienaalden die in de verpakking zitten alleen voor
r Viraferon.
Gebruik een nieuwe injectienaald voor elke dosis.
Zorg ervoor dat de oplossing op
ist kamertemperatuur is op het moment van de injectie.
reg Figuren A en B tonen u al de verschillende onderdelen van de pen en de injectienaald.
De belangrijkste onderdelen zijn de volgende:
- De schaalverdeling op de drukknop vermeldt welke dosis is ingesteld.
ge
- De kleurcodestreep blauw en de drukknop bevinden zich aan de onderzijde van de pen als deze
met de dop naar boven wordt gehouden.
- De pen kan alleen volledig afgesloten worden als de driehoek op de dop overeenkomt met de
dosisaanduiding op de schacht. er ng t la
Buitenste naaldkap Dop nie
Binnenste Dop naaldkap schaalverdeling el
Naald Rubberen idd
membraan Naald
Reservoir sm
Dosisaanduiding e ne
Pen schacht Ge
Kleu rcode Drukknop
Drukknop schaalverdeling
Afdekplaatje
Figuur A
Figuur B
403 Afmeten van de dosis Viraferon Haal de pen on geveer een half uur voor toediening van de dosis uit de koelkast, zodat de oplossing in de pen op kamertemperatuur is wanneer die wordt toegediend.
Wanne er u klaar bent om de injectie toe te dienen, maak dan de pen als volgt klaar:
Controleer of Viraferon, oplossing voor injectie, helder en kleurloos is van uitzicht voor gebruik.
Niet gebruiken als de oplossing geen helder, uniform uitzicht heeft of als ze deeltjes bevat.
rd Verwijder de dop van de pen en ontsmet het rubberen membraan (zie Figuur C) met een
ee reinigingsdoekje.
r
Pen schacht
Drukknop
ist Rubberen
reg membraan
ge Figuur C
er Verwijder het afdekplaatje van de injectienaald.
Denk eraan dat het achterste deel van de injectienaald vrijkomt zodra het afdekplaatje verwijderd is (zie Figuur D). ng t la nie el
Figuur D idd
Druk de injectienaald voorzichtig op de pen zoals aangegeven in Figuur E (Merk op dat het achterste deel van de injectienaald het rubberen membraan, dat vooraf ontsmet werd, zal doorprikken).
Schroef de injectienaald nu stevig vast op de pen door die te draaien in de richting van de wijzers van de klok sm
(zie Figuur F). e ne Ge
Figuur E
Figuur F
404 Verwijder eerst de buitenste injectienaaldkap (Figuur G).
Verwijder daarna voorzichtig de binnenste injectienaaldkap en houd er rekening mee dat de injectienaald nu vrijkomt (Figuur H).
Bewaar de buitenste injectienaaldkap voor later gebruik.
rd r ee ist
Figuur G
Figuur H
reg De pen is nu gebruiksklaar.
Aangezien zich een kleine hoeveelheid lucht kan ophopen in de injectienaald en het reservoir tijdens de bewaring, bestaat de volgende stap erin de luchtbelletjes te verwijderen.
Men noemt dit het uitvoeren van het luchtschot.
ge Houd de Vi raferon, oplossing voor injectie, multi-dosis pen met de injectienaaldpunt naar boven.
Tik met uw vinger op het reservoir zodat de luchtbellen naar de bovenkant van het reservoir, ju ist onder de injectienaald, opborrelen (Figuur I). er ng Reservoir t la nie el
Figuur I idd
Houd de pen ter hoogte van de schacht vast en draai het reservoir in de richting die aangeduid wordt door de pijl op Figuur J (met de wijzers van de klok mee) tot u een klik voelt.
Ge
ne
e
sm
Figuur J
Houd de pen naar boven gericht, druk de drukknop volledig in en kijk of er een druppel Viraferon, oplossing voor injectie, verschijnt aan de injectienaaldpunt (zie de druppel aan de injectienaaldpunt in Figuur K hieronder).
405 rd ee Figuur K
r Als u geen druppel ziet, gebruik dan een andere pen en bezorg de defecte pen aan de leverancier terug.
ist Opmerking: er kan nog wat lucht overblijven in de pen, maar dit is niet belangrijk aangezien u de lucht
reg uit de injectienaald heeft verwijderd en de dosis accuraat zal zijn.
Plaats de dop van de Viraferon, oplossing voor injectie, multi-dosis pen met de ‘driehoek’ tegenover de dosisaanduiding zoals aangegeven in Figuur L.
ge er ng t la nie
Figuur L
De pen is nu klaar om de dosis in te stellen.
Houd bij de volgende fasen de pen in het midden van de schacht vast.
Hierdoor kan de drukknop vrij bewegen en wordt de correcte dosisinstelling el
gegarandeerd. idd
Om de vereiste dosis in te stellen, moet u de pen met één hand horizontaal vasthouden bij de schacht.
Draai met de andere hand de dop met de wijzers van de klok mee, zoals aangeduid met de pijl in Figuur M.
U zult vaststellen dat de drukknop omhoog gaat en de ingestelde dosis aanduidt.
Om de sm
correcte dosis in te stellen, draait u de dop zoveel keer als aangegeven:
Aantal “draaien” en “klikken” e
Overeenkomstige doses (miljoen IE) bij
gebruik van Viraferon, oplossing voor ne
injectie, multi-dosis pen 30 miljoen IE/pen:
1 volledige draai (5 klikken) Ge
2,5
6 klikken
3
7 klikken
3,5
8 klikken
4
9 klikken
4,5
406 Figuur M 2 volledige draaien (10 klikken)
5
11 klikken
5,5
12 klikken
6
13 klikken
6,5
rd
14 klikken
7
ee 3 volledige draaien (15 klikken)
7,5
16 klikken
8
r ist
17 klikken
8,5
reg
18 klikken
9
19 klikken
9,5
ge
4 voll edige draaien (20 klikken)*
10
er *4 volledige draaien komen overeen met de maximaal toe te dienen dosis in één injectie.
De pen is ontworpen om een volume van 30 miljoen IE te leveren in doses gaande van 2,5 tot 10 miljoen IE.
De pen zal een maximale hoeveelheid van 12 doses ng van 2,5 miljoen IE leveren over een periode van niet meer dan 4 weken.
De schaalverdeling op de drukknop zal u de ingestelde dosis aanduiden (zie figuur N hieronder).
Voor t la
doses die overeenkomen met volledige draaien, moet de schaalverdeling op één lijn staan met de correcte dosisaanduiding.
Voo r doses die overeenkomen met klikken tussen volledige draaien in, moet de schaalverdeling op één lijn staan tussen de correcte dosisaanduidingen van twee volledige draaien in.
U kunt daar controleren of u de correcte dosis heeft ingesteld. nie el idd
ne
e
sm
Figuur N
Zorg er na elke volledi ge draai voor dat de driehoek tegenover de dosisaanduiding staat (zie Ge
Figuur O).
Als u een verkeerde dosis heeft ingesteld, draai dan de dop zo ver mogelijk terug (tegen de wijzers van de klok in) tot de drukknop terug op zijn oorspronkelijke plaats zit en begin daarna opnieuw.
Zodra de correcte dosis is ingesteld, bent u klaar om de injectie toe te dienen.
407 rd ee Figuur O
r Injecteren van de oplossing
ist Kies de injectieplaats.
De beste injectieplaatsen zijn weefsels met een laag vet tussen huid en spier: de dij, de buitenkant van de bovenarm (u kunt de hulp nodig hebben van een andere persoon om deze
reg plaats te gebruiken), de onderbuik (behalve de navel en het middel).
Als u uitzonderlijk mager bent, gebruik dan alleen de dij of de buitenkant van de bovenarm voor de injectie.
Verander elke keer van injectieplaats.
ge Maak de huid schoon en ontsmet de huid op de plaats waar u zich gaat injecteren.
Wacht tot uw huid weer droog is.
Neem met één hand een huidplooi vast.
Neem met uw andere hand de pen en houd deze vast zoals een
er potlood.
Plaats de naald in een hoek van ongeveer 45° in de huidplooi die u vasthoudt.
Druk de drukknop dan volledig in (zie Figuur P). ng t la nie el
Figuur P idd
Houd de drukknop ingeduwd, laat de injectienaald gedurende enkele seconden ter plaatse zitten zodat Viraferon, oplossing voor injectie, zich onder de huid kan verspreiden en verwijder die daarna. sm
Plaats voorzichtig de buitenste injectienaaldkap terug (zie Figuur Q). e ne Ge
408 rd r ee ist Figuur Q
reg Schroef de injectienaaldset volledig los door tegen de wijzers van de klok in te draaien, zoals aangegeven in Figuur R.
Verwijder die daarna zorgvuldig van de pen en gooi de afgedekte injectienaald weg (zie Figuur S).
ge er ng t la nie el idd
Figuur R sm
Figuur S
Plaats de dop van de pen opnieuw met de driehoek tegenover de dosisaanduiding, zoals aangeduid in Figuur T.
Leg de pen vervolgens terug in de koelkast. e ne Ge
Figuur T
409 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Viraferon 60 miljoen IE oploss ing voor injectie, multi-dosis pen Interferon-alfa-2b
Lees de hele bijsluite r zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
rd
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn
ee als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
r ist In deze bijsluiter:
1.
Wat is Viraferon en waarvoor wordt het gebruikt
reg 2.
Wat u moet weten voordat u Viraferon gebruikt 3.
Hoe wordt Viraferon gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Viraferon
ge 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIRAFERON EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT er ng Viraferon (interferon -alfa-2b) wijzigt de reactie van het immuunsysteem van het lichaam en helpt te verdedigen tegen infecties en ernstige ziekten.
Viraferon wordt bij volwassen patiënten gebruikt bij de behandeling van chronische hepatitis B of C, dit zijn virale infecties van de lever. t la
Viraferon wordt gebruikt in combinatie met ribavirine bij kinderen en adolescenten van 3 jaar of ouder bij wie chronische hepatitis C niet eerder behandeld werd. nie
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIRAFERON GEBRUIKT el
Gebruik Viraferon niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor interferon of voor één van de andere bestanddelen van
idd
Viraferon.
- als u een ernstige hartaandoening heeft.
- als u een slechte nier- of leverfunctie heeft.
- als u een gevorderde gedecompenseerde (ongecontroleerde) leverziekte heeft.
sm
- als u hepatitis heeft en als u recentelijk behandeld werd met geneesmiddelen die het
immuunsysteem onderdrukken (andere dan een behandeling van korte duur met een cortison- achtig geneesmiddel). e
- als u een voorgeschiedenis van epilepsie (vallende ziekte) heeft.
ne
- als u een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten heeft, of als u een orgaantransplantatie
heeft gehad en u een geneesmiddel gebruikt dat het immuunsysteem onderdrukt (uw immuunsysteem helpt bij de bescherming tegen infectie).
Ge
- als u een schildklieraandoening heeft die niet goed onder controle is.
Kinderen en adolescenten:
- als u ernstige zenuw- of mentale problemen had, zoals zware depressie of zelfmoordneigingen.
Wees extra voorzichtig met Viraferon
- als u zwanger bent of als u van plan bent zwanger te worden (zie Zwangerschap en
borstvoeding).
410
- als u een ernstige zenuw- of geestesziekte heeft gehad.
Het geb ruik van interferon-alfa-2b bij
kinderen en adolescenten met bestaan of voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen is gecontraïndiceerd (zie “Gebruik Viraferon niet”)
- als u ooit een depressie heeft gehad of symptomen ontwikkelt die geassocieerd zijn met
depressie (bijv. gevoelens van droevigheid, neerslachtigheid, enz.) tijdens uw behandeling met Viraferon (zie rubriek 4).
- als u psoriasis heeft, omdat het kan verergeren gedurende de behandeling met Viraferon.
- wanneer u Viraferon krijgt toegediend, kunt u tijdelijk een groter risico op infecties lopen.
rd Raadpleeg uw arts als u een infectie vermoedt.
- als u symptomen ontwikkelt van een verkoudheid of andere luchtweginfecties, zoals koorts,
ee hoest, ademhalingsmoeilijkheden, meld het aan uw arts.
- als u ongewone bloedingen of blauwe plekken constateert, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.
- zoek onmiddellijk medische hulp als u symptomen van een ernstige allergische reactie
r ist ontwikkelt gedurende deze behandeling (zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling of netelroos).
- als u eveneens behandeld wordt voor HIV, zie Gebruik met andere
reg geneesmiddelen.
- als u een orgaantransplantaat, hetzij een nier hetzij een lever, heeft gekregen, kan een behandeling
met interferon het risico op afstoting verhogen.
Bespreek dit zeker met uw arts.
ge Tand- en tandvleesaandoeningen, die kunnen leiden tot tandverlies, werden gemeld bij patiënten die de combinatietherapie met Viraferon en ribavirine kregen.
Bovendien kon een droge mond een schadelijk effect hebben op tanden en slijmvliezen van de mond tijdens langetermijnbehandeling met
er de combinatie van Viraferon en ribavirine.
U moet uw tanden tweemaal per dag grondig poetsen en regelmatig laten nakijken.
Bovendien is het mogelijk dat sommige patiënten moeten braken.
Als u ng deze reactie heeft, zorg er dan voor dat u uw mond nadien grondig spoelt.
Tijdens de behandeling van één jaar waren er veel kinderen die minder groeiden of in gewicht t la
toenamen dan verwacht.
Tijdens de 6 maanden na behandeling was er een algemene omkering in deze tendens, hoewel enkele kinderen niet naar hun normale groeisnelheid terugkeerden tijdens het eerste jaar na beëindiging van de behandeling. nie
Vertel uw arts als u ooit een hartaanval of hartproblemen heeft gehad; als u een voorgeschiedenis heeft van ademhalingsmoeilijkheden of longontsteking, problemen met bloedstolling, leveraandoeningen, problemen met de schildklier, diabetes, of lage of hoge bloeddruk. el
Vertel uw arts als u ooit behandeld werd voor depressie of enige andere psychiatrische problemen; idd
verwardheid; bewusteloosheid; zelfmoordgedachten of zelfmoordpoging.
Zorg ervoor dat u uw arts inlicht als u het Chinese kruidengeneesmiddel shosaikoto neemt. sm
Gebruik met andere geneesmiddelen Viraferon zal extra bijdragen tot de effecten van stoffen die de werking van uw zenuwstelsel vertragen en mogelijk slaperigheid veroorzaken.
Raadpleeg daarom uw arts of apotheker over het gebruik van e
alcoholische dranken of als u slaappillen, kalmeermiddelen of sterke pijnstillers gebruikt. ne
Vertel uw arts als u theofylline of aminofylline gebruikt voor de behandeling van astma en als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, zelfs als het geneesmiddelen betreft Ge
waarvoor g een voorschrift noodzakelijk is, omdat de dosis van sommige geneesmiddelen soms aangepast moet worden als u behandeld wordt met Viraferon.
Patiënten die eveneens besmet zijn met HIV:
Lactaatacidose en verergerende leverfunctie zijn bijwerkingen geassocieerd met hoogactieve antiretrovirale therapie (HAART), een HIV-behandeling.
Als u HAART k rijgt, kan de toevoeging van Viraferon en ribavirine uw risico op lactaatacidose en leverinsufficiëntie verhogen.
Uw arts zal toezien op tekenen en symptomen van deze aard (Lees zeker ook de patiëntenbijsluiter van ribavirine).
Bovendien zouden patiënten die de combinatietherapie met
411 Viraferon en ribavirine samen met zidovudine krijgen een verhoogd risico kunnen lopen om anemie (laag aantal rode bloedcellen) te ontwikkelen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Gebruik van Viraf eron met voedsel en drank Terwijl u met Viraferon behandeld wordt, kan uw arts u adviseren om meer te drinken om een lage
rd bloeddruk te voorkomen.
ee Zwangerschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
In onderzoeken bij drachtige dieren hebben interferonen soms miskramen veroorzaakt.
Het effect op de menselijke
r ist zwangerschap is niet bekend.
Als u Viraferon wordt voorgeschreven in combinatie met ribavirine, kan ribavirine grote schade aan de ongeboren baby toebrengen, daarom moeten vrouwelijke en mannelijke patiënten speciale maatregelen
reg nemen in verband met hun seksuele activiteit als er een kans op zwangerschap is: -als u een meisje of een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, moet u een negatieve zwangerschapstest hebben vóór de behandeling, evenals een negatieve zwangerschapstest iedere maand gedurende de behandeling, en gedurende 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
U en uw partner moeten
ge beiden een doeltreffend voorbehoedmiddel gebruiken tijdens uw behandeling met ribavirine en gedurende de 4 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts. -als u een man bent die ribavirine inneemt, mag u geen seks hebben met een zwangere vrouw tenzij u
er een condoom gebruikt.
Dat maakt de kans kleiner dat ribavirine in het lichaam van de vrouw achterblijft.
Als uw vrouwelijke partner nu niet zwanger is maar in de vruchtbare leeftijd is, moet ze ng tijdens de behandeling iedere maand een zwangerschapstest ondergaan en gedurende 7 maanden nadat de behandeling is gestopt.
Dit kan worden besproken met uw arts.
Als u een mannelijke patiënt bent, moeten u en uw partner beide doeltreffende voorbehoedmiddelen gebruiken tijdens uw behandeling t la
met ribavirine en gedurende 7 maanden na het einde van de behandeling.
Dit kan worden besproken met uw arts. nie
Het is niet bekend of dit geneesmiddel voorkomt in de moedermelk.
Geef daarom geen borstvoeding als u Viraferon neemt.
Neem bij de combinatietherapie met ribavirine kennis van de desbetreffende informatie over ribavirine-bevattende geneesmiddelen. el
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Rijd niet of bedien geen machines als u zich slaperig, vermoeid of verward voelt tijdens de idd
behandeling met dit geneesmiddel.
3.
HOE WORDT VIRAFERON GEBRUIKT sm
Uw arts heeft Viraferon voor u en uw huidige toestand voorgeschreven; geef dit geneesmiddel niet aan iemand anders. e ne
Uw arts heeft de juiste dosis voor toediening van Viraferon bepaald op basis van uw individuele behoeften.
De dosis zal veranderen naargelang van de te behandelen ziekte.
Ge
Als u zich Viraferon zelf toedient, wees er dan zeker van dat de dosis die u voorgeschreven werd, duidelijk meegedeeld wordt als u de verpakking van het geneesmiddel ontvangt.
Doses die 3 k eer per week moeten worden toegediend, worden het best om de andere dag toegediend.
Hieronder vindt u de normale startdosis voor elke aandoening; individuele doses kunnen echter veranderen, en uw arts kan uw dosis aanpassen aan de hand van uw specifieke behoeften:
Ch ronische hepatitis B:
5 tot 10 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren.
412 Chronische hepatitis C:
Volwassenen - 3 miljoen IE, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine of alleen.
Kinderen van 3 jaar of ouder en adolescenten - 3 miljoen IE/m2, 3 keer per week (om de andere dag) subcutaan (onder de huid) te injecteren in combinatie met ribavirine (zie ook de bijsluiter van ribavirine).
Uw arts kan u een andere dosis Viraferon alleen voorschrijven of in combinatie met andere geneesmiddelen (bijv. cytaribine, ribavirine).
Als u Viraferon krijgt voor geschreven in combinatie met
rd een ander geneesmiddel, lees dan ook de bijsluiter van het geneesmiddel dat u tegelijkertijd moet gebruiken.
Uw arts zal het juiste doseerschema en behandelingsvoorschrift bepalen in functie van uw
ee behoeften.
Als u de indruk heeft dat de werking van Viraferon te sterk of te zwak is, licht dan uw arts of apotheker in.
r ist Subcutaan gebruik:
Viraferon is gewoonlijk bedoeld voor subcutaan gebruik.
Dit wil zeggen dat Viraferon wordt toegediend met een korte injectienaald in het vetweefsel juist onder de huid.
Als u zich dit
reg geneesmiddel zelf toedient, zal u getoond worden hoe de injectie te bereiden en toe te dienen.
Gedetailleerde instructies voor subcutane toediening worden in deze bijsluiter gegeven (zie HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN aan het einde van de bijsluiter).
ge Eén dosis Viraferon wordt gegeven op elke geplande dag.
Viraferon wordt driemaal per week, om de andere dag toegediend, bijvoorbeeld op maandag, woensdag en vrijdag.
Interferonen kunnen een ongewone vermoeidheid veroorzaken; als u zich dit geneesmiddel zelf toedient, of het bij een kind injecteert, doe dit dan vlak voor het slapengaan. er ng Gebruik Viraferon precies zoals uw arts het u voorgeschreven heeft.
Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebruik Viraferon zolang als voorgeschreven. t la
Wat u moet doen als u meer van Viraferon heeft gebruikt dan u zou mogen Raadpleeg zo snel mogelijk uw arts of ander verplegend personeel. nie
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Viraferon te gebruiken Als u zich de behandeling zelf toedient, of indien u de verzorger bent van een kind dat Viraferon in combinatie met ribavirine neemt, injecteer de aanbevolen dosis dan zodra u het zich herinnert en zet de behandeling zoals gewoonlijk voort.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als el
u zich dit geneesmiddel volgens schema elke dag moet injecteren en als u bij toeval één dag een dosis vergat, zet de behandeling dan de volgende dag voort met de gewone dosis.
Raadpleeg uw arts of idd
apotheker indien nodig.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN sm
Zoals alle geneesmiddelen kan Viraferon bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Alhoewel niet alle bijwerkingen zullen voorkomen, kan medische hulp nodig zijn e
als ze voorkomen. ne
Sommige patiënten worden depressief wanneer ze Viraferon alleen innemen of in combinatie met een behandeling met ribavirine, en in sommige gevallen hadden zij zelfmoordgedachten of vertoonden zij Ge
agressief gedrag (soms gericht op anderen).
Sommige patiënten hebben daadwerkelijk zelfmoord gepleegd.
Zorg ervoor dat u dringende hulp zoekt zodra u opmerkt dat u depressief wordt, zelfmoordgedachten heeft of verandering in uw gedrag vertoont.
Mogelijk overw eegt u een familielid of goede vriend(in) aan te spreken om u te helpen alert te blijven op tekenen van depressie of veranderingen in uw gedrag.
Geb ruik bij kinderen:
Kinderen zijn in het bijzonder vatbaar om depressies te ontwikkelen wanneer ze een behandeling met Viraferon in combinatie met ribavirine krijgen.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts
413 of zoek drin gende hulp als ze ongebruikelijke gedragssymptomen vertonen, zich depressief voelen of het gevoel hebben dat ze zichzelf of anderen willen verwonden.
Als één van de volgende bijwerkingen optreedt, gebruik dan geen Viraferon meer en licht uw arts onmiddellijk in of ga naar de eerstehulpafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: • opgezette handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel waardoor u moeite kunt hebben om te slikken of te ademen; netelroos; flauwvallen.
Dit zijn zeer ernstige bijwerkingen.
Als u die heeft, is het mogelijk dat u een ernstige allergische
rd reactie op Viraferon heeft gehad.
Het is mogelijk dat u dringend medische hulp nodig heeft of in het ziekenhuis opgenomen moet worden.
Deze zeer ernstige bijwerkingen treden zeer zelden op.
ee Raadpleeg uw arts onmiddellijk als één van de volgende bijwerkingen optreedt:
r • pijn op de borst of aanhoudende en zware hoest; onregelmatige of snelle hartslag;
ist kortademigheid, verwarring, moeilijkheden om alert te blijven, gevoelloosheid of tintelend gevoel of pijn in handen of voeten; stuipen (convulsies); slaap-, denk- of concentratieproblemen, gewijzigde geestelijke toestand; zelfmoordgedachten, poging tot
reg zelfmoord, veranderd gedrag of agressief gedrag (soms gericht op anderen), hallucinaties; ernstige buikpijn; zwarte of teerachtige stoelgang; bloed in de stoelgang of de urine, zware neusbloedingen; wasbleke gelaatskleur, hoge suikerspiegel in het bloed, koorts of rillingen na
ge een paar weken behandeling, pijn laag in de rug of in de zij, moeilijk kunnen plassen, oogproblemen of stoornissen bij het zien of het horen, gehoorverlies, ernstig of pijnlijk rood worden of zweren van de huid of het slijmvlies.
Dit kan wijzen op ernstige bijwerkingen die dringend medische aandacht vereisen.
Uw arts zal uw er bloed controleren om te weten of het aantal witte bloedcellen (cellen tegen infecties) en rode bloedcellen (cellen die ijzer en zuurstof vervoeren), bloedplaatjes (bloedstollende cellen) en andere ng laboratoriumwaarden in uw bloed aanvaardbaar zijn.
In het begin van de behandeling met Viraferon kunt u een griepachtige reactie met koorts, t la
vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn en rillingen/stijfheid krijgen.
Uw arts kan u aanraden om paracetamol te nemen als u deze symptomen heeft. nie
Andere bijwerkingen die kunnen optreden omvatten:
Zeer vaak gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10 patiënten): pijn, zwelling en roodheid of beschadigde huid op de injectieplaats, haaruitval, duizeligheid, el
veranderingen van de eetlust, maag- of buikpijn, diarree, nausea (misselijkheid), virale infectie, depressie, emotionele labiliteit, slapeloosheid, angst, keelpijn en pijn bij het slikken, vermoeidheid, idd
rillingen, koorts, griepachtige reactie, algemeen gevoel van ongemak, hoofdpijn, gewichtsverlies, braken, prikkelbaarheid, zwakheid, stemmingsschommelingen, hoesten (soms zwaar), kortademigheid, jeuk, droge huid, huiduitslag, plotse en ernstige spierpijn, gewrichtspijn, pijn van het skeletspierstelsel, sm
veranderingen van de bloedwaarden van het laboratorium waaronder daling van het aantal witte bloedcellen.
Sommige kinderen ondervonden een daling in de groeisnelheid (lengte en gewicht).
Vaak gemelde bijwe rkingen (bij ten minste 1 op de 100 patiënten, maar bij minder dan 1 op de e
10 patiënten): ne
dorst, tekort aan vocht in de weefsels (dehydratie), hoge bloeddruk, migraine, opgezwollen klieren, plotselinge roodheid van gezicht en hals (flush), menstruatiestoornissen, minder lustgevoelens, problemen met de vagina, pijnlijke borsten, pijn aan de teelballen, problemen met de schildklier, rood Ge
tandvlees, droge mond, rode of pijnlijke mond of tong, tandpijn of tandaandoening, herpes simplex (koortsblaasjes), smaakverandering, maagklachten, dyspepsie (brandend maagzuur), verstopping, vergroting van de lever (leverproblemen, soms ernstig), dunne stoelgang, bedplassen bij kinderen, bijholteontsteking, bronchitis, pijn in het oog, problemen met uw traankanaaltjes, conjunctivitis (“rood oog”), rusteloosheid, slaperigheid, slaapwandelen, gedragsproblemen, nervositeit, verstopte neus of loopneus, niezen, snelle ademhaling, bleke of rode huid, blauwe plekken, vingers en tenen die erg gevoelig zijn voor de kou, problemen met de huid of nagels, psoriasis (nieuw of verergerd), toegenomen transpiratie, verhoogde behoefte om te urineren, lichte trilbewegingen, verminderde gevoeligheid bij aanraking, artritis.
414 Zelden gemelde bijwerkingen (bij ten minste 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten): pneumonie
Zeer zelden gemelde bijwerkingen (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten): lage bloeddruk, opgezwollen gezicht, suikerziekte, kramp in de benen, rugpijn, nierproblemen, zenuwbeschadiging, bloedend tandvlees, aplastische anemie.
Pure red cell aplasia, een toestand
rd waarbij het lichaam de aanmaak van rode bloedcellen heeft gestopt of v erminderd, werd gemeld.
Dit veroorzaakt ernstige bloedarmoede (anemie), waarvan de symptomen ongewone vermoeidheid en een
ee gebrek aan energie zijn.
Zeer zelden is sarcoïdose (een ziekte die gekenmerkt wordt door aanhoudende koorts, gewichtsverlies,
r ist pijnlijke en gezwollen gewrichten, huidwonden en opgezette klieren) gemeld.
Bewustzijnsverlies kwam zeer zelden voor, voornamelijk bij bejaarden die hoge doses toegediend kregen.
Gevallen van beroerte (cerebrovasculaire gevallen) werden gemeld.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u
reg één van deze symptomen heeft.
Periodontale aandoeningen (aandoeningen die het tandvlees aantasten) en tandaandoeningen, veranderde mentale toestand, bewustzijnsverlies, acute overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (netelroos), angio-oedeem (het opzwellen van handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel
ge waardoor u moeilijk kan slikken of ademen), bronchoconstrictie en anafylaxie (een ernstige, allergische reactie over heel het lichaam) zijn gemeld, maar hun frequentie is niet bekend.
er Bovendien is het syndroom van Vogt-Koyanagi-Harada (een auto-immuunontsteking die de ogen, de huid en de membranen van oren, hersenen en ruggenmerg aantast) gemeld met het gebruik van Viraferon. ng Ook andere bijwerkingen die niet hierboven vermeld worden kunnen bij sommige patiënten voorkomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die t la
niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker. nie
5.
HOE BEWAART U VIRAFERON
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden. el
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren. idd
Elke pen is bedoeld voor een maximale gebruiksperiode van vier weken en moet daarna weggegooid worden.
De pen kan maximaal 48 uur (twee dagen) bij 25 °C bewaard worden tijdens de periode van vier weken om toevallige vertragingen bij het terugbrengen van de pen in de koelkast te dekken. sm
Afhankelijk van uw dosis is het mogelijk dat u naalden en reinigingsdoekjes overhoudt.
Gooi die op geschikte wijze en veilig weg. e
Gebruik Viraferon niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de verpakking. ne
Gebruik Viraferon niet als u veranderingen aan het uitzicht van Viraferon bemerkt.
Ge
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Viraferon
- Het werkzaam bestanddeel is recombinant interferon-alfa-2b, 60 miljoen IE/pen
- De andere bestanddelen zijn watervrij dinatriumfosfaat, natriumdiwaterstoffosfaatmonohydraat,
dinatriumedetaat, natriumchloride, metacresol, polysorbaat 80 en water voor injecties.
415 Hoe ziet Vi raferon er uit en wat is de inhoud van de verpakking
Viraferon is verkrijgbaar als een oplossing voor injectie.
De heldere en kleurloze oplossing is verpakt in een glazen patroon.
De pen is ontworpen om een inhoud van 60 miljoen IE te leveren in doses gaande van 5 tot 20 miljoen IE.
De pen zal een maximale hoeveelheid van 12 doses van 5 miljoen IE leveren over een periode van niet meer dan 4 weken.
rd Viraferon is beschikbaar in drie verschillende verpakki ngsgroottes:
Viraf eron, 60 miljoen IE/pen, oplossing voor injectie:
ee
- Verpakking van 1 pen, 12 injectienaalden en 12 reinigingsdoekjes
- Verpakking van 2 pennen, 24 injectienaalden en 24 reinigingsdoekjes
- Verpakking van 8 pennen, 96 injectienaalden en 96 reinigingsdoekjes
r ist Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen
reg SP Europe Stallestraat 73 B-1180 Brussel België
ge Fabrikant SP Labo N.V.
Industriepark 30 B-2220 Heist-op-den-Berg België
ng
er
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale t la
vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
België/Belgique/Belgien
nie
Luxembourg/Luxemburg
Rue de Stalle/Stallestraat 73 B-1180 Bruxelles/Brussel/Brüssel Tél/Tel: + 32-(0)2 370 92 11 el
Rue de Stalle 73 B-1180 Bruxelles/Brüssel Belgique/Belgien Tél/ Tel: + 32-(0)2 370 92 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ
idd
Magyarország
ÑÐ».
"ÐÑÐ¾Ñ.
ÐÐ¸Ð»ÐºÐ¾ ÐÐ¸ÑÐµÐ²" â 7, ÐµÑ.3 BG-Ð¡Ð¾ÑÐ¸Ñ 1504 Ð¢ÐµÐ».: +359 2 944 1073 sm
Alkotás u.
53.
H-1123 Budapest Tel.: +36 1 457-8500
Česká republika Na Příkopě 25 CZ-110 00 Praha 1 e
Malta 168 Christopher Street MT-VLT02 Valletta
Tel: +420 221771250 ne
Tel: + 356-21 23 21 75
Danmark Lautrupbjerg 2 Ge
Nederland Maarssenbroeksedijk 4
DK-2750 Ballerup Tlf: + 45-44 39 50 00
NL-3542 DN Utrecht Tel: + 31-(0)800 778 78 78
Deutschland Thomas-Dehler-Straße 27 D-81737 München Tel: + 49-(0)89 627 31-0
Norge Pb.
398 N-1326 Lysake r Tlf: + 47 67 16 64 50
Eesti Österreich 416 Järvevana tee 9 EE-11314 Tallinn Tel: + 372 654 96 86
Badener Strasse 23 A-2514 Traiskirchen Tel: + 43-(0)2252 502-0
Ελλάδα Αγίου Δημητρίου 63 GR-174 55 Άλιμος Tηλ: + 30-210 98 97 300
Polska Al.
Jerozolimskie 195a PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48-(0)22 478 41 50
rd España
Portugal
ee Km.
36, Ctra.
Nacional I E-28750 San Agustín de Guadalix – Madrid Tel: + 34-91 848 85 00
Rua Agualva dos Açores 16 P-2735-557 Agualva-Cacém Tel: +351-21 433 93 00
r ist France 92 rue Baudin
România Şos.
Bucureşti-Ploieşti, nr.
17-21,
reg F-92300 Levallois-Perret Tél: + 33-(0)1 41 06 35 00
BÄneasa Center, et.
8, sector 1 RO-013682 Bucureşti Tel: + 40 21 233 35 30
ge Ireland Shire Park Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW
Slovenija Dunajska 22 SI-1000 Ljubljana
Tel: +44-(0)1 707 363 636
ng
er Tel: + 386 01 3001070
Ísland Hörgatún 2
t la
Slovenská republika Strakova 5
IS-210 Garðabær Sími: + 354 535 70 00
nie
SK-811 01 Bratislava Tel: + 421 (2) 5920 2712
Italia Via fratelli Cervi snc, Centro Direzionale Milano Due Palazzo Borromini el
Suomi/Finland PL 3/PB 3 FIN-02201 Espoo/Esbo Puh/Tel: + 358-(0)20-7570 300
I-20090 Segrate (Milano) Tel: + 39-02 21018.1 idd
Κύπρος Οδός Αγίου Νικολάου, 8 CY-1055 Λευκωσία sm
Sverige Box 6185 S-102 33 Stockholm
Τηλ: +357-22 757188
Tel: + 46-(0)8 522 21 500
Latvija e
United Kingdom
Bauskas
58a -401 ne
Shire Park
Rīga, LV-1004 Tel: + 371-7 21 38 25 Ge
Welwyn Garden City Hertfordshire AL7 1TW - UK Tel: + 44-(0)1 707 363 636
Lietuva Kęstučio g.
65/40 LT-08124 Vilnius Tel. + 370 52 101868
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd op
417 Gedetaillee rde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu/
rd r ee ist reg ge er ng t la nie el idd
Ge
ne
e
sm
418 HOE VIRAFERON ZELF TOE TE DIENEN
De volgende aanwijzingen leggen uit hoe Vi raferon zelf toe te dienen.
Lees deze aanwijzingen aandachtig door en volg ze stap voor stap.
Uw arts of zijn/haar assistent(e) zal u tonen hoe u zichzelf injecteert met Viraferon.
Injecteert u zichzelf niet tenzij u er zeker van bent dat u de procedure en de vere isten van een zelfinjectie begrepen heeft.
Voorbereiding
rd Verzamel de noodzakelijke voorwerpen voor u begint:
- een Viraferon multi-dosis pen;
ee
- een naald voor subcutane injectie (geleverd in de verpakking);
- een reinigingsdoekje.
Was uw handen zorgvuldig.
Gebruik de injectienaalden die in de verpakking zitten alleen voor
r Viraferon.
Gebruik een nieuwe injectienaald voor elke dosis.
Zorg ervoor dat de oplossing op
ist kamertemperatuur is op het moment van de injectie.
reg Figuren A en B tonen u al de verschillende onderdelen van de pen en de injectienaald.
De belangrijkste onderdelen zijn de volgende:
- De schaalverdeling op de drukknop vermeldt welke dosis is ingesteld.
ge
- De kleurcodestreep roze en de drukknop bevinden zich aan de onderzijde van de pen als deze
met de dop naar boven wordt gehouden.
- De pen kan alleen volledig afgesloten worden als de driehoek op de dop overeenkomt met de
dosisaanduiding op de schacht. er ng t la
Buitenste naaldkap Dop nie
Binnenste Dop naaldkap schaalverdeling el
Naald Rubberen idd
membraan Naald
Reservoir sm
Dosisaanduiding e ne
Pen schacht Ge
Kleurcode Drukknop
Drukknop schaalverdeling
Afdekplaatje
Figuur A
Figuur B
419 Afmeten van de dosis Viraf eron Haal de pen ongeveer een half uur voor toediening van de dosis uit de koelkast, zodat de oplossing in de pen op kamertemperatuur is wanneer die wordt toegediend.
Wanneer u klaar bent om de injectie toe te dienen, maak dan de pen als volgt klaar:
Controleer of Viraferon, oplossing voor injectie, helder en kleurloos is van uitzicht voor gebruik.
Niet gebruiken als de oplossing geen helder, uniform uitzicht heeft of als ze deeltjes bevat.
rd Verwijder de dop van de pen en ontsmet het rubberen membraan (zie Figuur C) met een
ee reinigingsdoekje.
r
Pen schacht
Drukknop
ist Rubberen
reg membraan
ge Figuur C
er Verwijder het afdekplaatje van de injectienaald.
Denk eraan dat het achterste deel van de injectienaald vrijkomt zodra het afdekplaatje verwijderd is (zie Figuur D). ng t la nie el
Figuur D idd
Druk de injectienaald voorzichtig op de pen zoals aangegeven in Figuur E (Merk op dat het achterste deel van de injectienaald het rubberen membraan, dat vooraf ontsmet werd, zal doorprikken).
Schroef de injectienaald nu stevig vast op de pen door die te draaien in de richting van de wijzers van de klok sm
(zie Figuur F). e ne Ge
Figuur E
Figuur F
420 Verwijder eerst de buitenste injectienaaldkap (Figuur G).
Verwijder daarna voorzichtig de binnenste injectienaaldkap en houd er rekening mee dat de injectienaald nu vrijkomt (Figuur H).
Bewaar de buitenste injectienaaldkap voor later gebruik.
rd r ee ist
Figuur G
Figuur H
reg De pen is nu gebruiksklaar.
Aangezien zich een kleine hoeveelheid lucht kan ophopen in de injectienaald en het reservoir tijdens de bewaring, bestaat de volgende stap erin de luchtbelletjes te verwijderen.
Men noemt dit het uitvoe ren van het luchtschot.
ge Houd de Viraferon, oplossing voor injectie, multi-dosis pen met de injectienaaldpunt naar boven.
Tik met uw vinger op het reservoir zodat de luchtbellen naar de bovenkant van het reservoir, juist onder de injectienaald, opborrelen (Figuur I). er ng Reservoir t la nie el
Figuur I idd
Houd de pen ter hoogte van de schacht vast en draai het reservoir in de richting die aan geduid wordt door de pijl op Figuur J (met de wijz ers van de klok mee) tot u een klik voelt.
Ge
ne
e
sm
Figuur J
Houd de pen naar boven gericht, druk de drukknop volledig in en kijk of er een druppel Viraferon, oplossing voor injectie, verschijnt aan de injectienaaldpunt (zie de druppel aan de injectienaaldpunt in Figuur K hieronder).
421 rd ee Figuur K
r Als u geen druppel ziet, gebruik dan een andere pen en bezorg de defecte pen aan de leverancier terug.
ist Opmerking: er kan nog wat lucht overblijven in de pen, maar dit is niet belangrijk aangezien u de lucht
reg uit de injectienaald heeft verwijderd en de dosis accuraat zal zijn.
Plaats de dop van de Viraferon, oplossing voor injectie, multi-dosis pen met de ‘driehoek’ tegenover de dosisaanduiding zoals aangegeven in Figuur L.
ge er ng t la nie
Figuur L
De pen is nu klaar om de dosis in te stellen.
Houd bij de volgende fasen de pen in het midden van de schacht vast.
Hierdoor kan de drukknop vrij bewegen en wordt de correcte dosisinstelling el
gegarandeerd. idd
Om de vereiste dosis in te stellen, moet u de pen met één hand horizontaal vasthouden bij de schacht.
Draai met de andere hand de dop met de wijzers van de klok mee, zoals aangeduid met de pijl in Figuur M.
U zult vaststellen dat de drukknop omhoog gaat en de ingestelde dosis aanduidt.
Om de sm
correcte dosis in te stellen, draait u de dop zoveel keer als aangegeven:
Aantal “draaien” en “klikken” e
Overeenkomstige doses (miljoen IE) bij
gebruik van Viraferon, oplossing voor ne
injectie, multi-dosis pen 60 miljoen IE/pen:
1 volledige draai (5 klikken) Ge
5
6 klikken
6
7 klikken
7
8 klikken
8
9 klikken
9
422 Figuur M 2 volledige draaien (10 klikken)
10
11 klikken
11
12 klikken
12
13 klikken
13
rd
14 klikken
14
ee 3 volledi ge draaien (15 klikken)
15
16 klikken
16
r ist
17 klikken
17
reg
18 klikken
18
19 klikken
19
g e
4 volledige draaien (20 klikken)*
20
er *4 volledige draaien komen overeen met de maximaal toe te dienen dosis in één injectie.
De pen is ontworpen om een volume van 60 miljoen IE te leveren in doses gaande van 5 tot 20 miljoen IE.
De pen zal een maximale hoeveelheid van 12 doses van ng 5 miljoen IE leveren over een periode van niet meer dan 4 weken.
De schaalverdeling op de drukknop zal u de ingestelde dosis aanduiden (zie figuur N hieronder).
Voor t la
doses die ove reenkomen met volledige draaien, moet de schaalverdeling op één lijn staan met de correcte dosisaanduiding.
Voor doses die overeenkomen met klikken tussen volledige draaien in, moet de schaalverdeling op één lijn staan tussen de correcte dosisaanduidingen van twee volledige draaien in.
U kunt daar controleren of u de correcte dosis heeft ingesteld. nie el idd
ne
e
sm
Figuur N
Zorg er na elke volledige draai voor dat de driehoek tegenover de dosisaanduiding staat (zie Ge
Figuur O).
Als u een verkeerde dosis heeft ingesteld, draai dan de dop zo ver mogelijk terug (tegen de wijzers van de klok in) tot de drukknop terug op zijn oorspronkelijke plaats zit en begin daarna opnieuw.
Zodra de correcte dosis is ingesteld, bent u klaar om de injectie toe te dienen.
423 rd ee Figuur O
r Injecteren van de oplossing
ist Kies de injectieplaats.
De beste injectieplaatsen zijn weefsels met een laag vet tussen huid en spier: de dij, de buitenkant van de bovenarm (u kunt de hulp nodig hebben van een andere persoon om deze
reg plaats te gebruiken), de onderbuik (behalve de navel en het middel).
Als u uitzonderlijk mager bent, gebruik dan alleen de dij of de buitenkant van de bovenarm voor de injectie.
Verander elke keer van injectieplaats.
ge Maak de huid schoon en ontsmet de huid op de plaats waar u zich gaat injecteren.
Wacht tot uw huid weer droog is.
Neem met één hand een huidplooi vast.
Neem met uw andere hand de pen en houd deze vast zoals een
er potlood.
Plaats de naald in een hoek van ongeveer 45° in de huidplooi die u vasthoudt.
Druk de drukknop dan volledig in (zie Figuur P). ng t la nie el
Figuur P idd
Houd de drukknop ingeduwd, laat de injectienaald gedurende enkele seconden ter plaatse zitten zodat Viraferon, oplossing voor injectie, zich onder de huid kan verspreiden en verwijder die daarna. sm
Plaats voorzichtig de buitenste injectienaaldkap terug (zie Figuur Q). e ne Ge
424 rd r ee ist Figuur Q
reg Schroef de injectienaaldset volledig los door tegen de wijzers van de klok inte draaien, zoals aangegeven in Figuur R.
Verwijder die daarna zorgvuldig van de pen en gooi de afgedekte injectienaald weg (zie Figuur S).
ge er ng t la nie el idd
Figuur R sm
Figuur S
Plaats de dop van de pen opnieuw met de driehoek tegenover de dosisaanduiding, zoals aangeduid in Figuur T.
Leg de pen vervolgens terug in de koelkast. e ne Ge
Figuur T
425