European Medicines Agency
EMEA/H/C/606
EUROPEES OPENBAAR BEOORDELINGSRAPPORT (EPAR)
XOLAIR
EPAR-samenvatting voor het publiek
Dit document is een samenvatting van het Europees openbaar beoordelingsrapport (EPAR).
Doel ervan is uit te leggen hoe de op studies gebaseerde beoordeling van het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geleid tot de aanbevelingen wat betreft de gebruiksvoorwaarden.
Lees de bijsluiter (ook onderdeel van het EPAR) of neem contact op met uw arts of apotheker, als u meer informatie nodig heeft over uw aandoening of behandeling.
De wetenschappelijke discussie waarop de aanbevelingen van het CHMP zijn gebaseerd, is eveneens in het EPAR opgenomen.
Wat is Xolair?
Xolair is een poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.
Elke flacon bevat 75 of 150 mg van de werkzame stof omalizumab.
Wanneer wordt Xolair voorgeschreven?
Xolair wordt gebruikt om de controle te verbeteren van ernstig persistent astma veroorzaakt door een allergie.
Het geneesmiddel wordt gebruikt als aanvulling op een bestaande astmabehandeling bij volwassenen en adolescente patiënten van 12 jaar en ouder die: • een positieve huidtest hadden voor een allergie veroorzaakt door een allergeen (een prikkel die een allergie veroorzaakt) in de lucht, zoals huisstofmijt, stuifmeel of schimmel; • een verminderde longfunctie hebben (minder dan 80% van een normale longfunctie) en overdag regelmatig last hebben van symptomen of ’ s nachts hierdoor wakker worden; • last hebben gehad van meerdere ernstige ‘ astma-exacerbaties’ (een verergering van astma waarvoor een noodbehandeling met andere geneesmiddelen vereist was), ondanks hoge doses inhalatiecorticosteroïden plus een langwerkende, geïnhaleerde beta2-agonist.
De behandeling met Xolair mag alleen worden overwogen bij patiënten van wie astma wordt veroorzaakt door IgE (immunoglobuline E, een antilichaam).
Het geneesmiddel is uitsluitend op doktersvoorschrift verkrijgbaar.
Hoe wordt Xolair gebruikt?
De behandeling met Xolair moet worden gestart door een arts die ervaring heeft met de behandeling van ernstig persistent astma.
Voordat Xolair mag worden toegediend, moet de arts de IgE-waarde in het bloed van de patiënt bepalen.
Bij patiënten met een IgE-waarde onder 76 IU/ml is het minder waarschijnlijk dat zij baat hebben bij het geneesmiddel.
Xolair wordt elke twee of vier weken in de vorm van een onderhuidse injectie in de bovenarm of in de dij toegediend door medisch personeel (bijvoorbeeld een arts of verpleegkundige).
De juiste dosis en doseringsfrequentie van Xolair is afhankelijk van de IgE-waarde in het bloed en het lichaamsgewicht.
Het gebruikelijke doseringsbereik ligt tussen 75 en 375 mg in één tot drie injecties.
De maximaal aanbevolen dosis is 375 mg iedere twee weken.
Zie voor meer informatie de samenvatting van de productkenmerken (ook onderdeel van het EPAR).
Hoe werkt Xolair?
De werkzame stof in Xolair, omalizumab, is een monoklonaal antilichaam.
Een monoklonaal antilichaam is een antilichaam (een soort eiwit) dat een specifieke structuur in het lichaam (een 7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu ©EMEA 2007 Reproduction and/or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged zogenoemd antigeen) herkent en zich hieraan bindt.
Omalizumab bindt aan humaan IgE, dat door patiënten met allergieën in grote hoeveelheden wordt aangemaakt en dat een allergische reactie veroorzaakt als respons op een allergeen.
Door zich aan IgE te hechten, ruimt omalizumab de vrije IgE in de bloedstroom als het ware op.
Dit betekent dat als het lichaam in aanraking komt met een allergeen, er minder IgE beschikbaar is om een allergische reactie op te roepen.
Dit helpt de symptomen van de allergie, zoals astma-aanvallen, te verminderen.
Hoe is Xolair onderzocht?
De werking van Xolair werd eerst onderzocht in experimentele modellen voordat deze bij mensen werd onderzocht.
Xolair is onderzocht bij patiënten met allergisch astma in vijf hoofdonderzoeken waarbij 2 299 patiënten waren betrokken, waaronder een onderzoek bij 482 patiënten met ernstig allergisch astma dat niet door een conventionele behandeling onder controle kon worden gehouden.
De werking van Xolair werd vergeleken met die van placebo (een schijnbehandeling), na toevoeging van het middel aan de bestaande behandeling van de patiënt.
De belangrijkste graadmeter voor de werkzaamheid was het aantal exacerbaties (verergeringen) en het aantal patiënten met astma- exacerbaties, de kwaliteit van leven van de patiënt (bepaald aan de hand van standaardvragenlijsten) en de verlaging van de hoeveelheid geïnhaleerde corticosteroïden die de patiënten moesten gebruiken.
Welke voordelen bleek Xolair tijdens de studies te hebben?
Uit de eerste drie onderzoeken bleek dat de patiënten die met Xolair waren behandeld ongeveer half zoveel astma-exacerbaties hadden gedurende de eerste 28 of 52 behandelingsweken, met ongeveer 0,5 exacerbaties per jaar in de Xolair-groep en één exacerbatie per jaar in de placebogroep.
Patiënten die met Xolair werden behandeld, hadden minder exacerbaties dan de patiënten die placebo kregen toegediend.
Met Xolair behandelde patiënten gaven ook aan een grotere verbetering van hun levenskwaliteit te ondervinden dan patiënten die met placebo werden behandeld.
In het vierde onderzoek was er sprake van een grotere verlaging in het gebruik van fluticasone (een corticosteroïde) bij patiënten die Xolair kregen dan bij de placebogroep.
Bij al deze onderzoeken bleek de werking van Xolair groter bij patiënten met ernstig astma.
In het onderzoek naar patiënten met ernstig allergisch astma zorgde Xolair voor een vermindering van het aantal exacerbaties, dit in overeenstemming met voorgaande onderzoeken.
Er was echter geen verschil in het aantal astma-exacerbaties tussen met Xolair en met placebo behandelde patiënten.
Welke risico’ s houdt het gebruik van Xolair in?
De meest voorkomende bijwerkingen bij het gebruik van Xolair (waargenomen bij 1 tot 10 van de 100 patiënten) zijn hoofdpijn en reacties op de plaats van injectie, zoals pijn, zwelling, erytheem (roodheid) en jeuk.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Xolair.
Xolair mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor omalizumab of enig ander bestanddeel van het middel.
Waarom is Xolair goedgekeurd?
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat uit de resultaten van onderzoeken naar Xolair blijkt dat het geneesmiddel doeltreffend werkt als behandeling voor ernstig allergisch astma, ondanks de resultaten van het laatste hoofdonderzoek.
Daarom heeft het CHMP geconcludeerd dat de voordelen van Xolair groter zijn dan de risico’ s ervan als aanvullende behandeling voor volwassenen en adolescenten van 12 jaar en ouder die lijden aan ernstig persistent allergisch astma.
Het CHMP heeft aanbevolen een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Xolair.
Overige informatie over Xolair:
De Europese Commissie heeft op 25 oktober 2005 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Xolair verleend aan de firma Novartis Europharm Limited.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Xolair.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 05-2007.
©EMEA 2007
2/2
EU-nummer
Fantasienaam
Sterkte
Farmaceutische vorm Toedieningsweg
Verpakking
Inhoud (concentratie)
Verpakkingsgrootte
EU/1/05/319/001
Xolair
75 mg
Poeder en oplosmiddel Subcutaan gebruik voor oplossing voor injectie
Poeder: injectieflacon (glas) Oplosmiddel: ampul (glas)
Poeder:
75 mg Oplosmiddel:
2 ml
1 injectieflacon + 1 ampul
EU/1/05/319/002
Xolair
150 mg
Poeder en oplosmiddel Subcutaan gebruik voor oplossing voor injectie
Poeder: injectieflacon (glas) Oplosmiddel: ampul (glas)
Poeder:
150 mg Oplosmiddel:
2 ml
1 injectieflacon + 1 ampul
EU/1/05/319/003
Xolair
150 mg
Poeder en oplosmiddel Subcutaan gebruik voor oplossing voor injectie
Poeder: injectieflacon (glas) Oplosmiddel: ampul (glas)
Poeder:
150 mg Oplosmiddel:
2 ml
4 intermediaire verpakkingen (1 injectieflacon + 1 ampul)
EU/1/05/319/004
Xolair
150 mg
Poeder en oplosmiddel Subcutaan gebruik voor oplossing voor injectie
Poeder: injectieflacon (glas) Oplosmiddel: ampul (glas)
Poeder:
150 mg Oplosmiddel:
2 ml
10 intermediaire verpakkingen (1 injectieflacon + 1 ampul)
1/1
BIJLAGE I
SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
1 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 75 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén injectieflacon bevat 75 mg omalizumab.
Omalizumab is een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam dat met behulp van recombinant-DNA- technologie in een zoogdiercellijn van een Chinese hamsterovarium (CHO) is vervaardigd.
Na oplossen bevat de injectieflacon 125 mg/ml omalizumab (75 mg in 0,6 ml).
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.
Xolair is een gebroken wit gelyofiliseerd poeder.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Xolair is geïndiceerd als aanvullende behandeling om de astmacontrole te verbeteren bij volwassen en adolescente patiënten (12 jaar en ouder) met ernstig persistent allergisch astma, die een positieve huidtest hebben of in vitro reactiviteit vertonen tegen een permanent aanwezig aëro-allergeen en die een verminderde longfunctie hebben (FEV1 < 80%) alsook overdag regelmatig symptomatisch zijn of ’ s nachts wakker worden en die last hebben gehad van meerdere gedocumenteerde ernstige astma- exacerbaties ondanks de dagelijkse hoge dosis inhalatiecorticosteroïden, plus een geïnhaleerde langwerkende beta2-agonist.
De behandeling met Xolair moet alleen overwogen worden bij patiënten met overtuigend IgE-gemedieerd astma (zie rubriek 4.2).
4.2 Dosering en wijze van toediening
Gebruik bij adolescenten en volwassenen (12 jaar en ouder) Behandeling met Xolair moet worden gestart door artsen die ervaring hebben in het stellen van de diagnose en de behandeling van ernstig persistent astma.
De geschikte dosis en doseringsfrequentie van Xolair wordt bepaald aan de hand van de aanvangswaarde van het IgE (IE/ml), die wordt gemeten vóór aanvang van de behandeling, en het lichaamsgewicht (kg).
Vóór de eerste dosering dient het IgE-gehalte van de patiënten te worden vastgesteld met behulp van een willekeurige commerciële test om het totaal serum-IgE te meten ter bepaling van de dosis.
Op basis van deze metingen zou 75-375 mg Xolair in 1 tot 3 injecties nodig kunnen zijn voor elke toediening.
Bij patiënten met een IgE lager dan 76 IE/ml is het minder waarschijnlijk dat zij voordeel ervaren (zie rubriek 5.1).
Voorschrijvende artsen moeten zich ervan verzekeren dat patiënten met een IgE lager dan 76 IE/ml een onmiskenbare in vitro reactiviteit (RAST) hebben op een permanent aanwezig allergeen voordat met de behandeling gestart wordt.
2 Zie tabel 1 voor een conversie-overzicht en tabellen 2 en 3 voor overzichten van de dosisbepaling.
Patiënten met aanvangswaarden van het IgE-gehalte of een lichaamsgewicht in kilogram, die buiten de limieten van de doseringtabel vallen, mogen Xolair niet krijgen.
De maximaal aanbevolen dosis is 375 mg omalizumab iedere twee weken.
Uitsluitend voor subcutane toediening.
Niet intraveneus of intramusculair toedienen.
De injecties worden subcutaan toegediend in de deltavormige regio van de arm.
Als alternatief kunnen de injecties toegediend worden in de dij, als er een reden is om de toediening in de deltavormige regio uit te sluiten.
Er is beperkte ervaring met zelftoediening van Xolair.
Toediening van het middel is derhalve voorbehouden aan een arts of verpleegkundige.
Zie rubriek 6.6 voor informatie over het oplossen van Xolair.
Tabel 1:
Conversie van dosis naar aantal injectieflacons, aantal injecties en totaal injectievolume voor iedere toediening
Dosis (mg) Aantal injectieflacons a 75 mg 150 mg
b
Aantal injecties
Totaal injectievolume (ml)
75 1c 0 150 0 1 225 1c 1 300 0 2 375 1c 2 a
1 1 2 2 3
0,6 1,2 1,8 2,4 3,0
0,6 ml = maximaal geleverd volume per injectieflacon (Xolair 75 mg). b 1,2 ml = maximaal geleverd volume per injectieflacon (Xolair 150 mg). c of gebruik 0,6 ml uit een injectieflacon van 150 mg.
Tabel 2:
TOEDIENING IEDERE 4 WEKEN.
Xolair doses (milligrammen per dosis) toegediend via subcutane injectie iedere 4 weken
Lichaamsgewicht (kg) Aanvangs- waarde IgE
> 90-
> 125-
(IE/ml) ≥ 30-100
> 20-25 75
> 25-30 75
> 30-40 75
> 40-50 150
> 50-60 150
> 60-70 150
> 70-80 150
> 80-90 150
125 300
150 300
> 100-200
150
150
150
300
300
300
300
300
> 200-
300
150 150
225 300
300
> 300-400
225
225
300
> 400-500
225
300
TOEDIENING IEDERE 2 WEKEN:
ZIE TABEL 3
> 500-600
300
300
> 600-700
300
3 Tabel 3:
TOEDIENING IEDERE 2 WEKEN.
Xolair doses (milligrammen per dosis) toegediend via subcutane injectie iedere 2 weken
Lichaamsgewicht (kg) Aanvangs- waarde IgE
> 90-
> 125-
(IE/ml) ≥ 30-100
> 20-25 > 25-30 > 30-40 > 40-50 > 50-60 TOEDIENING IEDERE 4 WEKEN:
ZIE TABEL 2
> 60-70
> 70-80
> 80-90
125
150
> 100-200
225
300
> 200-300
225
225
225
300
375
>
300-400
225 225 225 300
300
> 400-500
225 225
300 300
375
375
> 500-600
225
300
300
375
NIET TOEDIENEN - er zijn geen gegevens beschikbaar voor dosis
> 600-700
225
225
300
375
aanbeveling
Behandelingsduur, controle en dosisaanpassingen Stopzetten van de Xolair behandeling heeft doorgaans een terugkeer tot verhoogde vrije IgE-gehaltes en daarmee geassocieerde symptomen tot gevolg.
16 weken na starten van een behandeling met Xolair dienen patiënten te worden gecontroleerd door hun arts om de doeltreffendheid van de behandeling vast te stellen voordat volgende injecties worden toegediend.
De beslissing om het gebruik van Xolair voort te zetten, dient te worden gebaseerd op de vraag of er een duidelijke verbetering in de totale astmacontrole te zien is (zie rubriek 5.1; Algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling).
Totaal IgE-gehaltes zijn gedurende de behandeling verhoogd en blijven verhoogd tot een jaar na stopzetten van de behandeling.
Daarom kan het hertesten van IgE-gehaltes gedurende een behandeling met Xolair niet worden gebruikt als richtlijn bij de dosisbepaling.
De dosisbepaling na onderbrekingen van de behandeling, die korter dan één jaar duren, dient te worden gebaseerd op serum-IgE-gehaltes, die zijn vastgesteld bij de initiële dosisbepaling.
Totaal serum-IgE-gehaltes kunnen opnieuw worden bepaald ten behoeve van de dosisbepaling als een behandeling met Xolair gedurende langer dan een jaar is onderbroken.
Doses dienen te worden aangepast bij significante veranderingen in lichaamsgewicht (zie tabellen 2 en 3).
Ouderen (65 jaar en ouder) Er zijn slechts beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van Xolair bij patiënten ouder dan 65 jaar, maar er zijn geen aanwijzingen dat oudere patiënten een andere dosering nodig hebben dan jongere volwassen patiënten.
Kinderen (jonger dan 12 jaar) Veiligheid en werkzaamheid bij kinderen jonger dan 12 jaar zijn niet vastgesteld en het gebruik van Xolair bij dergelijke patiënten is daarom niet aanbevolen.
4 4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Algemeen Xolair is niet geïndiceerd voor de behandeling van acute astma-exacerbaties, acute bronchospasmen of status asthmaticus.
Xolair is niet onderzocht bij patiënten met hyper-ImmunoglobulineE-syndroom of allergische bronchopulmonaire aspergillose of voor de preventie van anafylactische reacties waaronder die reacties die worden veroorzaakt door voedselallergie.
Behandeling met Xolair is niet onderzocht bij patiënten met auto-immuunziekten, immuuncomplexafhankelijke aandoeningen of reeds bestaande nier- of leverinsufficiëntie.
Voorzichtigheid is geboden bij toediening van Xolair aan deze patiëntenpopulaties.
Abrupte beëindiging van systemische of geïnhaleerde corticosteroïden na de start van de Xolair behandeling wordt niet aanbevolen.
De vermindering van de corticosteroïden moet uitgevoerd worden onder het directe toezicht van een arts en het kan nodig zijn om deze geleidelijk uit te voeren.
Patiënten met diabetes mellitus, het glucose-galactosemalabsorptie syndroom, fructose-intolerantie of sucrase-isomaltase-deficiëntie dienen te worden gewaarschuwd dat één dosis Xolair 75 mg 54 mg sucrose bevat.
Immuunsysteemaandoeningen a.
Allergische reacties type I Type I lokale of systemische allergische reacties, waaronder anafylaxie en anafylactische shock, kunnen voorkomen als omalizumab wordt gebruikt, ook met aanvang na langdurige behandeling.
De meeste van deze reacties treden op binnen twee uur na de eerste en volgende Xolair injecties, maar sommige beginnen twee uur en zelfs 24 uur na de injectie.
Daarom dient medicatie voor de behandeling van anafylactische reacties altijd voor onmiddellijk gebruik beschikbaar te zijn na toediening van Xolair.
Patiënten dienen te worden geïnformeerd dat dergelijke reacties mogelijk zijn en dat onmiddellijke medische hulp gezocht dient te worden indien zich allergische reacties voordoen.
Anafylactische reacties waren zeldzaam in klinische studies (zie rubriek 4.8).
Zoals bij alle via recombinant-DNA-techniek verkregen gehumaniseerde monoklonale antilichamen, kunnen patiënten in zeldzame gevallen antilichamen aanmaken tegen omalizumab.
b.
Serumziekte Serumziekte en serumziekte-achtige reacties, wat vertraagde allergische type III reacties zijn, zijn zelden waargenomen bij patiënten, die worden behandeld met gehumaniseerde monoklonale antilichamen waaronder omalizumab.
Het veronderstelde pathofysiologische mechanisme omvat immuuncomplexvorming en – depositie door de ontwikkeling van antilichamen tegen omalizumab.
Kenmerkend verschenen de eerste symptomen 1-5 dagen na toediening van de eerste of daaropvolgende injecties, ook na langdurige behandeling.
Symptomen, die wijzen op serumziekte omvatten arthritis/arthralgia, rash (urticaria of andere vormen), koorts en lymfadenopathie.
Antihistaminica en corticosteroïden kunnen zinvol zijn bij voorkoming of behandeling van deze aandoening en patiënten dienen geadviseerd te worden ieder verdacht symptoom te melden.
5 c.
Churg-Strauss syndroom en hypereosinofiel syndroom Patiënten met ernstig astma vertonen zelden het systemisch hypereosinofiel syndroom of allergische eosinofiele granulomateuze vasculitis (Churg-Strauss syndroom), beide aandoeningen worden gewoonlijk behandeld met systemische corticosteroïden.
In zeldzame gevallen kunnen patiënten die met middelen tegen astma, waaronder omalizumab, worden behandeld systemische eosinofilie en vasculitis vertonen of ontwikkelen.
Deze gevallen hangen veelal samen met een reductie van orale corticosteroïd therapie.
Bij deze patiënten moeten de artsen alert zijn op het ontwikkelen van uitgesproken eosinofilie, vasculitische rash, verslechtering van pulmonale symptomen, paranasale sinusafwijkingen, cardiale complicaties en/of neuropathie.
Beëindiging van de omalizumab behandeling dient overwogen te worden bij alle ernstige gevallen met de bovengenoemde immuunsysteemafwijkingen.
Parasitaire worminfecties (helminth) Het is mogelijk dat IgE betrokken is bij de immunologische respons op sommige worminfecties.
Bij patiënten met een chronisch hoog risico op worminfecties werd in een placebo-gecontroleerde studie een geringe toename waargenomen in infectiefrequentie bij gebruik van omalizumab, hoewel het verloop, de ernst en de respons op de behandeling van de infectie ongewijzigd bleven.
De worm- infectiefrequentie in het totale klinische programma, dat niet was opgezet om zulke infecties te detecteren, was minder dan 1 op de 1.000 patiënten.
Desalniettemin is voorzichtigheid gerechtvaardigd bij patiënten met een hoog risico op worminfecties, vooral wanneer zij naar gebieden reizen waar helminthologische infecties endemisch zijn.
Als patiënten niet reageren op de aanbevolen behandeling met anthelminthica, dient stopzetten van Xolair overwogen te worden.
Maligniteiten In klinische studies was er een numerische onbalans in kankergevallen, die voorkwamen in de met Xolair behandelde onderzoeksgroep in vergelijking tot de controlegroep.
De frequentie van waargenomen gevallen was < 1/100 (soms) in zowel de actieve groep als de controlegroep, dat wil zeggen 25 kankergevallen bij 5.015 met Xolair behandelde patiënten (0,5%) en 5 kankergevallen bij 2.854 patiënten in de controlegroep (0,18%).
De diversiteit in waargenomen kankersoorten, de relatief korte duur van blootstelling en de klinische kenmerken van de individuele gevallen maken een causaal verband onwaarschijnlijk.
De algemeen waargenomen incidentie van maligniteit in het klinische studieprogramma met Xolair was vergelijkbaar met die in de algemene populatie.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Cytochroom P450-enzymen, effluxpompen en eiwitbindingsmechanismen zijn niet betrokken bij de klaring van omalizumab; daarom is de kans op geneesmiddeleninteracties gering.
Er zijn geen formele interactiestudies met andere geneesmiddelen of met vaccins uitgevoerd met Xolair.
Er is geen farmacologische reden om te verwachten dat de gewoonlijk voorgeschreven medicatie, die gebruikt wordt bij de behandeling van astma, interacties met omalizumab zal opleveren.
In klinische studies werd Xolair doorgaans gebruikt in combinatie met inhalatiecorticosteroïden en orale corticosteroïden, kortwerkende en langwerkende inhalatie beta-agonisten, leukotriënenantagonisten, theofylline en orale antihistaminica.
Er waren geen aanwijzingen dat de veiligheid van Xolair veranderd werd door deze andere veelvuldig gebruikte astmamedicatie.
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van Xolair in combinatie met specifieke immunotherapie (hyposensibilisatietherapie).
De werkzaamheid van de Xolair behandeling in combinatie met specifieke immunotherapie is niet vastgesteld.
Uit huidig beschikbare gegevens blijkt dat er geen dosisaanpassingen van Xolair nodig zijn voor patiënten op een vaste hyposensibilisatietherapie.
6 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van omalizumab bij zwangere vrouwen.
Experimenteel onderzoek bij dieren wijst geen directe of indirecte schadelijke effecten uit voor de zwangerschap, de ontwikkeling van het embryo/de foetus, de bevalling of de postnatale ontwikkeling (zie rubriek 5.3).
Omalizumab passeert de placentabarrière en de potentiële schade voor de foetus is niet bekend.
Omalizumab is in verband gebracht met leeftijdsgebonden vermindering in het aantal thrombocyten bij niet-humane primaten, waarbij jongere dieren relatief gevoeliger bleken (zie rubriek 5.3).
Xolair dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk.
Het is niet bekend of omalizumab wordt uitgescheiden in humane moedermelk.
Omalizumab wordt in de moedermelk van niet-humane primaten uitgescheiden en een effect op het zogende kind kan niet worden uitgesloten.
Moeders die borstvoeding geven, dienen tijdens behandeling met Xolair geen borstvoeding te geven.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen
Patiënten die behandeld worden met Xolair, dienen te worden gewaarschuwd dat zij niet mogen rijden of machines mogen bedienen als zij last krijgen van duizeligheid, moeheid, flauwvallen of slaperigheid.
4.8 Bijwerkingen
Bij klinische studies waren de meest frequent gemelde bijwerkingen reacties op de injectieplaats, waaronder pijn op de injectieplaats, zwelling, erythema en pruritus, en hoofdpijnen.
De meeste reacties waren mild of matig qua ernst.
In tabel 4 zijn de ongewenste effecten uit klinische studies opgenomen uit de totale met Xolair behandelde onderzoekspopulatie van het veiligheidsonderzoek, ingedeeld naar systeem/orgaanklasse en naar frequentie.
Frequenties zijn gedefinieerd als: vaak (≥ 1/100; < 1/10), soms (≥ 1/1.000; < 1/100) en zelden (< 1/1.000).
Gebeurtenissen die gemeld zijn in het post-marketing kader zijn vermeld met de frequentie “ niet bekend” (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
7 Tabel 4:
Bijwerkingen
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Niet bekend Zenuwstelselaandoeningen
Idiopathische ernstige trombocytopenie
Vaak Soms
Hoofdpijn Duizeligheid, slaperigheid, paresthesie, syncope
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Soms Pharyngitis, hoesten, allergische bronchospasmus Zelden Niet bekend Maagdarmstelselaandoeningen
Laryngo-oedeem Allergische granulomateuze vasculitis (d.w.z.
Churg-Strauss syndroom)
Soms Huid- en onderhuidaandoeningen
Misselijkheid, diarree, dyspeptische tekenen en symptomen
Soms Zelden Niet bekend
Urticaria, rash, pruritus, fotosensitiviteit Angio-oedeem Alopecia
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Niet bekend
Artralgie, myalgie, zwelling van gewricht
Infecties en parasitaire aandoeningen Zelden Bloedvataandoeningen
Parasitaire infectie
Soms
Posturale hypotensie, flushing
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Vaak Injectieplaats reacties zoals pijn, erythema, pruritus, zwelling Soms Gewichtstoename, moeheid, opgezwollen armen, influenza- achtige ziekte Immuunsysteemaandoeningen Zelden Niet bekend
Anafylactische reactie, andere ernstige allergische aandoeningen Serumziekte, waaronder mogelijk koorts en lymfadenopathie
Immuunsysteemaandoeningen
Voor verdere informatie, zie rubriek 4.4.
Maligniteiten De algemeen waargenomen incidentie van maligniteit in het klinische studieprogramma met Xolair was vergelijkbaar met die in de algemene populatie (zie rubriek 4.4).
Trombocyten In klinische studies hadden enkele patiënten een bloedplaatjestelling onder de ondergrens van het normale laboratoriuminterval.
Geen van deze veranderingen was geassocieerd met bloedingsepisodes of een verlaging in hemoglobine.
Er werd geen patroon van aanhoudende vermindering in bloedplaatjestelling gemeld bij mensen, zoals waargenomen bij niet-humane primaten (zie rubriek 5.3), hoewel er toch geïsoleerde gevallen zijn gemeld van idiopathische trombocytopenie in het post- marketing kader.
Parasitaire infecties Bij patiënten met een chronisch hoog risico op worminfecties werd in een placebo-gecontroleerde studie een geringe toename waargenomen in infectiefrequentie bij gebruik van omalizumab, die statistisch niet significant was.
Het verloop, de ernst en de reactie op behandeling van infecties bleef ongewijzigd (zie rubriek 4.4).
8 4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd.
Er is geen maximaal verdraagbare dosis van Xolair vastgesteld.
Enkelvoudige intraveneuze doses tot maximaal 4.000 mg zijn toegediend aan patiënten zonder aanwijzingen voor dosisbeperkende toxiciteiten.
De hoogste cumulatieve dosis aan patiënten toegediend, was 44.000 mg over een periode van 20 weken en deze dosis heeft niet geleid tot ongunstige acute effecten.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere systemische geneesmiddelen tegen obstructieve luchtwegaandoeningen, ATC-code:
R03DX05
Omalizumab is een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam dat met behulp van recombinant-DNA- technologie is vervaardigd en dat selectief bindt aan humaan immuunglobuline-E (IgE).
Het is een IgG1-kappa antilichaam dat humane raamwerk regio’ s (framework regions) bevat met complementair- bepalende domeinen van een murien moeder antilichaam dat bindt aan IgE.
Omalizumab bindt aan IgE en voorkomt binding van IgE aan de hoog-affiene FCε RI-receptor waardoor de hoeveelheid vrij IgE, die beschikbaar is om een allergische cascade teweeg te brengen, vermindert.
Behandeling met omalizumab bij atopische proefpersonen leidde tot een duidelijke vermindering van het aantal FCε RI-receptoren op basofielen.
Bovendien verminderde de in vitro afgifte van histamine uit basofielen, geïsoleerd uit met Xolair behandelde proefpersonen na stimulatie met een allergeen met ongeveer 90% in vergelijking tot de waarden voorafgaand aan behandeling.
In klinische studies werden vrije IgE-serumspiegels op dosisafhankelijke wijze binnen een uur na de eerste dosis verlaagd en tussen doses gehandhaafd.
Een jaar na stopzetten van het toedienen van Xolair zijn de IgE-spiegels teruggekeerd naar het niveau van voor de behandeling, zonder dat rebound in IgE- spiegels werd waargenomen na volledige klaring van het geneesmiddel.
Klinische ervaring De werkzaamheid en veiligheid van Xolair werden aangetoond in een 28-weekse dubbelblinde, placebogecontroleerde studie (studie 1) met 419 personen van 12-79 jaar met ernstig allergisch astma, die een verminderde longfunctie hadden (FEV1 40-80% van de voorspelde waarde) en die hun astmasymptomen slecht onder controle hadden ondanks behandeling met hoge doses inhalatiecorticosteroïden en een langwerkende beta2-agonist.
Patiënten die in aanmerking kwamen, hadden last gehad van meervoudige astma-exacerbaties, waarvoor behandeling met systemische corticosteroïden noodzakelijk was, of waren in het jaar ervoor in het ziekenhuis opgenomen of op de eerstehulpafdeling geweest als gevolg van een ernstige astma-exacerbatie ondanks ononderbroken behandeling met hoge doses corticosteroïden en een langwerkende beta2-agonist.
Xolair of placebo werden subcutaan toegediend als aanvullende therapie naast > 1.000 microgram beclometasondipropionaat (of gelijkwaardig) plus een langwerkende beta2-agonist.
Onderhoudsbehandelingen met orale corticosteroïden, theofylline en leukotriënenantagonisten waren toegestaan (resp.
22%, 27% en 35% van de patiënten).
Het aantal astma-exacerbaties per patiënt over de behandelingsperiode, waarvoor rescue-behandeling met systemische corticosteroïden noodzakelijk was, vormde het primaire eindpunt.
Omalizumab reduceerde het aantal astma-exacerbaties met 19% (p = 0,153).
Verdere evaluaties die statistische significantie (p < 0,05) lieten zien in het voordeel van Xolair omvatten reducties in ernstige exacerbaties (waarbij de longfunctie van de patiënt gereduceerd was tot minder dan 60% van de persoonlijke capaciteit en systemische corticosteroïden nodig waren) en aan astma gerelateerde spoedbezoeken (bestaande uit ziekenhuisopnamen, bezoeken aan eerstehulpafdelingen en niet-geplande doktersbezoeken), en verbeteringen in de algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de 9 behandeling, astma gerelateerde kwaliteit van leven (AQL), astmasymptomen en longfunctie.
In een subgroepanalyse was het meer waarschijnlijk dat patiënten met een totaal IgE ≥ 76 IE/ml voor de behandeling een klinisch betekenisvol voordeel van Xolair ervaarden.
Bij deze patiënten in studie 1 reduceerde Xolair het aantal astma-exacerbaties met 40% (p = 0,002).
Daarnaast waren er meer patiënten die een klinische betekenisvolle respons hadden in de totaal IgE ≥ 76 IE/ml populatie door het Xolair ernstig astma programma heen.
Tabel 5 omvat de resultaten van de studie 1 populatie.
Tabel 5:
Resultaten van studie 1
Totale studie 1 populatie
Xolair
Placebo
Astma-exacerbaties
N=209
N=210
Aantal per patiënt per 28-weken periode
0,74
0,92
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Ernstige astma-exacerbaties
19,4%, p = 0,153
Aantal per patiënt per 28-weken periode
0,24
0,48
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Spoedbezoeken
50,1%, p = 0,002
Aantal per patiënt per 28-weken periode
0,24
0,43
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Algemene evaluatie door de arts
43,9%, p = 0,038
% responders * p-waarde * * AQL verbetering
60,5%
< 0,001
42,8%
% patiënten ≥ 0,5 verbetering p-waarde
60,8%
0,008
47,8%
* duidelijke verbetering of complete controle * * p-waarde voor de totale verdeling van de beoordeling
In studie 2 werden de werkzaamheid en veiligheid van Xolair onderzocht in een populatie met 312 personen met ernstig allergisch astma, die overeenkwam met de populatie in studie 1.
Behandeling met Xolair in deze open-label studie leidde tot een vermindering van 61% van het aantal klinisch significante astma-exacerbaties in vergelijking met de huidige astmabehandeling alleen.
In vier bijkomende grote placebo-gecontroleerde ondersteunende studies van 28 tot 52 weken met 1.722 volwassenen en adolescenten (studies 3, 4, 5 en 6) werden de werkzaamheid en veiligheid van Xolair bij patiënten met ernstig persistent astma onderzocht.
De meeste patiënten waren niet goed onder controle, maar kregen minder gelijktijdige astmamedicatie dan patiënten in studies 1 of 2.
In studies 3-5 vormden exacerbaties het primaire eindpunt, terwijl in studie 6 hoofdzakelijk besparing van inhalatiecorticosteroïden werd onderzocht.
In studie 3, 4 en 5 hadden patiënten behandeld met Xolair reducties van het aantal astma-exacerbaties van respectievelijk 37,5% (p=0,027), 40,3% (p < 0,001) en 57,6% (p < 0,001) in vergelijking met placebo.
10 In studie 6 waren significant meer ernstige allergische astmapatiënten op Xolair in staat om hun fluticasondosis te verlagen tot ≤ 500 microgram per dag zonder verslechtering van de astmacontrole (60,3%) vergeleken met de placebo groep (45,8%, p < 0,05).
Scores voor kwaliteit van leven werden gemeten met behulp van de Juniper’ s astma gerelateerde kwaliteit van leven vragenlijst.
Voor alle zes studies was er een statistisch significante verbetering in de scores voor kwaliteit van leven vanaf de aanvang voor de Xolair patiënten in vergelijking met de placebo- of controlegroep.
Algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling:
In vijf van de hierboven beschreven studies werd de algemene evaluatie door de arts gemeten als een brede maat voor astmacontrole uitgevoerd door de behandelende arts.
De arts kon rekening houden met PEF, symptomen overdag en ’ s nachts, gebruik van ‘ rescue’ medicatie, spirometrie en exacerbaties.
In alle vijf studies oordeelde men dat een statistisch significant groter aantal van de patiënten op Xolair ofwel een duidelijke verbetering van hun astma bereikt hadden of hun astma volledig onder controle hadden ten opzichte van placebo.
5.2 Farmacokinetische gegevens
De farmacokinetiek van omalizumab is onderzocht bij patiënten met allergische astma.
Absorptie De gemiddelde absolute biologische beschikbaarheid van omalizumab na subcutane toediening is 62%.
Na een enkelvoudige subcutane dosis aan volwassen en adolescente astmapatiënten werd omalizumab traag geabsorbeerd en werden piekconcentraties in het serum na gemiddeld 7-8 dagen bereikt.
De farmacokinetiek van omalizumab neemt evenredig toe bij doses hoger dan 0,5 mg/kg.
Na meervoudige doses omalizumab waren de oppervlaktes onder de serumconcentratie-versus-tijd-curve van dag 0 tot dag 14 bij steady state tot 6 maal groter dan die na de eerste dosis.
Distributie In vitro vormt omalizumab complexen van beperkte omvang met IgE.
Neerslaande complexen en complexen groter dan één miljoen Dalton in molecuulgewicht worden in vitro of in vivo niet waargenomen.
Het schijnbare distributievolume bij patiënten na subcutane toediening was 78 ± 32 ml/kg.
Eliminatie Bij de klaring van omalizumab zijn zowel IgG-klaringsprocessen betrokken als klaring via specifieke binding en complexvorming met het target-ligand, IgE.
Lever eliminatie van IgG omvat afbraak in het reticulo-endotheliaal systeem en endotheelcellen.
Intact IgG wordt ook in gal uitgescheiden.
Bij astmapatiënten was de gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van omalizumab in het serum 26 dagen waarbij de schijnbare klaring gemiddeld 2,4 ± 1,1 ml/kg/dag was.
Daarnaast leverde verdubbeling van het lichaamsgewicht ongeveer een verdubbeling van de schijnbare klaring op.
Kenmerken van patiëntenpopulaties Leeftijd, ras/etniciteit, geslacht De populatie farmacokinetiek van Xolair werd geanalyseerd om de effecten van demografische kenmerken te evalueren.
Uit analyse van deze beperkte gegevens blijkt dat er geen dosisaanpassingen nodig zijn in relatie tot leeftijd (12-76 jaar), ras, etniciteit of geslacht.
Nier- en leverinsufficiëntie Er zijn geen farmacokinetische of farmacodynamische gegevens over patiënten met nier- of leverinsufficiëntie (zie rubriek 4.4).
11 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
De veiligheid van omalizumab is bestudeerd in cynomolgus-apen, omdat omalizumab met dezelfde affiniteit bindt aan cynomolgus en menselijk IgE.
Er zijn antilichamen voor omalizumab waargenomen bij sommige apen na herhaalde subcutane of intraveneuze toediening.
Maar er werd geen duidelijke toxiciteit gezien zoals immuuncomplex-gemedieerde ziekten of complementafhankelijke cytotoxiciteit.
Er waren geen aanwijzingen voor een anafylactische reactie als gevolg van mestceldegranulatie bij cynomolgus-apen.
Chronische toediening van omalizumab werd goed verdragen door niet-humane primaten afgezien van een dosisgerelateerde en leeftijdsafhankelijke afname in bloedplaatjes, waarbij jongere dieren gevoeliger bleken.
De serumconcentratie die nodig is om een verlaging van 50% in bloedplaatjes te verkrijgen vanaf aanvangswaarde bij volwassen cynomolgus-apen, was ruwweg 4 tot 20 keer hoger dan de verwachte maximale klinische serumconcentraties.
Daarnaast werden bij cynomolgus-apen acute bloedingen en ontstekingen waargenomen op de injectieplaatsen.
Er zijn geen formele carcinogeniciteitsstudies uitgevoerd met omalizumab.
Bij reproductiestudies bij cynomolgus-apen veroorzaakten subcutane doses tot maximaal 75 mg/kg (ongeveer 12 keer de blootstellingsratio op basis van AUC-waarden van 28 dagen bij 75 mg/kg vs. de maximale klinische dosis) geen maternale toxiciteit, embryotoxiciteit of teratogeniciteit bij toediening tijdens organogenese en hadden ook geen nadelige invloed op foetale of neonatale groei bij toediening tijdens late zwangerschap, bevalling en borstvoeding.
Omalizumab wordt uitgescheiden in de melk van cynomolgus-apen.
Omalizumabspiegels in melk vormden 1,5% van de maternale bloedconcentratie.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Poeder:
Sucrose Histidine Histidine hydrochloride monohydraat Polysorbaat 20
Oplosmiddel:
Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6.
6.3 Houdbaarheid
4 jaar
Na oplossen:
De chemische en fysische stabiliteit van het gereconstitueerde product zijn aangetoond gedurende 8 uur bij een temperatuur van 2°C tot 8°C en gedurende 4 uur bij een temperatuur van 30°C.
12 Uit microbiologisch oogpunt dient het product direct na oplossen gebruikt te worden.
Indien niet onmiddellijk gebruikt, vallen de opslagtijden en -voorwaarden vóór gebruik onder de verantwoordelijkheid van de gebruiker en dienen deze gewoonlijk niet langer te zijn dan 8 uur bij een temperatuur van 2°C tot 8°C of 4 uur bij 30°C.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Injectieflacon met poeder:
Heldere, kleurloze type-I glazen injectieflacon met een butyl-rubberen stop en grijs flip-off kapje.
Ampul met oplosmiddel:
Heldere, kleurloze type-I glazen ampul met 2 ml water voor injecties.
De verpakking bevat één injectieflacon met poeder voor oplossing voor injectie en één ampul met water voor injecties.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Het gelyofiliseerde product heeft 15-20 minuten nodig om op te lossen, hoewel het in sommige gevallen langer kan duren.
Het volledig gereconstitueerde product zal er helder of licht opalescent uitzien en op de rand van de injectieflacon kunnen een paar kleine luchtbellen of schuim achterblijven.
Vanwege de viscositeit van het gereconstitueerde product moet zorgvuldigheid worden betracht als HET VOLLEDIGE PRODUCT uit de injectieflacon wordt gehaald, voordat lucht of overtollige oplossing uit de naald wordt gehaald om 0,6 ml te verkrijgen.
Volg onderstaande instructies voor de bereiding van injectieflacons met Xolair 75 mg voor subcutane toediening:
1.
Zuig 0,9 ml water voor injecties uit de ampul in een spuit met een 18-gauge-naald met grote diameter.
2.
Steek de naald in de injectieflacon, die rechtop op een vlak oppervlak staat, en breng het water voor injecties over in de injectieflacon met het gelyofiliseerde poeder met de standaard aseptische technieken, waarbij het water voor injecties direct op het poeder wordt gespoten.
3.
Houd de injectieflacon rechtop en draai hem ongeveer 1 minuut snel rond (niet schudden) zodat het poeder gelijkmatig vochtig wordt.
4.
Draai, om het oplossen na het voltooien van stap 3 te bevorderen, de injectieflacon gedurende 5-10 seconden ongeveer elke 5 minuten rustig rond om resterende vaste deeltjes op te lossen.
Merk op dat het in sommige gevallen langer dan 20 minuten kan duren voordat het poeder volledig is opgelost.
Herhaal in dat geval stap 4 totdat er geen gelachtige deeltjes in de oplossing zichtbaar zijn.
Als het product volledig is opgelost, dienen er geen gelachtige deeltjes in de oplossing zichtbaar te zijn.
Het is normaal dat er kleine luchtbellen of schuim op de rand van de injectieflacon achterblijven.
Het gereconstitueerde product zal er helder of licht opalescent uitzien.
Niet gebruiken als er vaste deeltjes zichtbaar zijn.
13 5.
Keer de injectieflacon ten minste 15 seconden om zodat de oplossing naar de stop vloeit.
Steek een nieuwe 3-ml-spuit met een 18-gauge-naald met grote diameter in de omgekeerde injectieflacon.
Houd de injectieflacon omgekeerd en plaats de naaldpunt zodanig dat deze de bodem van de injectieflacon met de oplossing raakt als de oplossing in de spuit wordt opgezogen.
Trek de zuiger, voordat de naald uit de injectieflacon wordt verwijderd, helemaal terug naar het einde van de cilinder om alle oplossing uit de omgekeerde injectieflacon te halen.
6.
Vervang de 18-gauge-naald door een 25-gauge-naald voor subcutane injectie.
7.
Verwijder lucht, grote luchtbellen en enige overtollige oplossing om de vereiste dosis van 0,6 ml te verkrijgen.
Er kan een dunne laag kleine luchtbellen bovenop de oplossing in de spuit achterblijven.
Omdat de oplossing licht visceus is, kan het 5-10 seconden duren om de oplossing via subcutane injectie toe te dienen.
De injectieflacon levert 0,6 ml (75 mg) Xolair.
8.
De injecties worden subcutaan toegediend in de deltoid regio van de arm of in de dij.
Xolair 75 mg poeder voor oplossing voor injectie wordt geleverd in een wegwerpinjectieflacon en bevat geen antibacteriële conserveermiddelen.
Uit microbiologisch oogpunt dient het product direct na oplossen gebruikt te worden (zie rubriek 6.3).
Alle ongebruikte producten en afvalstoffen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/05/319/001
9.
DATUM VAN EERSTE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
25.10.2005
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
14 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 150 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén injectieflacon bevat 150 mg omalizumab.
Omalizumab is een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam dat met behulp van recombinant-DNA- technologie in een zoogdiercellijn van een Chinese hamsterovarium (CHO) is vervaardigd.
Na oplossen bevat de injectieflacon 125 mg/ml omalizumab (150 mg in 1,2 ml).
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.
Xolair is een gebroken wit gelyofiliseerd poeder.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Xolair is geïndiceerd als aanvullende behandeling om de astmacontrole te verbeteren bij volwassen en adolescente patiënten (12 jaar en ouder) met ernstig persistent allergisch astma, die een positieve huidtest hebben of in vitro reactiviteit vertonen tegen een permanent aanwezig aëro-allergeen en die een verminderde longfunctie hebben (FEV1 < 80%) alsook overdag regelmatig symptomatisch zijn of ’ s nachts wakker worden en die last hebben gehad van meerdere gedocumenteerde ernstige astma- exacerbaties ondanks de dagelijkse hoge dosis inhalatiecorticosteroïden, plus een geïnhaleerde langwerkende beta2-agonist.
De behandeling met Xolair moet alleen overwogen worden bij patiënten met overtuigend IgE-gemedieerd astma (zie rubriek 4.2).
4.2 Dosering en wijze van toediening
Gebruik bij adolescenten en volwassenen (12 jaar en ouder) Behandeling met Xolair moet worden gestart door artsen die ervaring hebben in het stellen van de diagnose en de behandeling van ernstig persistent astma.
De geschikte dosis en doseringsfrequentie van Xolair wordt bepaald aan de hand van de aanvangswaarde van het IgE (IE/ml), die wordt gemeten vóór aanvang van de behandeling, en het lichaamsgewicht (kg).
Vóór de eerste dosering dient het IgE-gehalte van de patiënten te worden vastgesteld met behulp van een willekeurige commerciële test om het totaal serum-IgE te meten ter bepaling van de dosis.
Op basis van deze metingen zou 75-375 mg Xolair in 1 tot 3 injecties nodig kunnen zijn voor elke toediening.
Bij patiënten met een IgE lager dan 76 IE/ml is het minder waarschijnlijk dat zij voordeel ervaren (zie rubriek 5.1).
Voorschrijvende artsen moeten zich ervan verzekeren dat patiënten met een IgE lager dan 76 IE/ml een onmiskenbare in vitro reactiviteit (RAST) hebben op een permanent aanwezig allergeen voordat met de behandeling gestart wordt.
Zie tabel 1 voor een conversie-overzicht en tabellen 2 en 3 voor overzichten van de dosisbepaling.
15 Patiënten met aanvangswaarden van het IgE-gehalte of een lichaamsgewicht in kilogram, die buiten de limieten van de doseringtabel vallen, mogen Xolair niet krijgen.
De maximaal aanbevolen dosis is 375 mg omalizumab iedere twee weken.
Uitsluitend voor subcutane toediening.
Niet intraveneus of intramusculair toedienen.
De injecties worden subcutaan toegediend in de deltavormige regio van de arm.
Als alternatief kunnen de injecties toegediend worden in de dij, als er een reden is om de toediening in de deltavormige regio uit te sluiten.
Er is beperkte ervaring met zelftoediening van Xolair.
Toediening van het middel is derhalve voorbehouden aan een arts of verpleegkundige.
Zie rubriek 6.6 voor informatie over het oplossen van Xolair.
Tabel 1:
Conversie van dosis naar aantal injectieflacons, aantal injecties en totaal injectievolume voor iedere toediening
Dosis (mg) Aantal 75
injectieflacons mg a 150 mg b
Aantal injecties
Totaal injectievolume (ml)
75 150 225 300 375 a
1c 0 0 1 1c 1 0 2 1c 2
1 1 2 2 3
0,6 1,2 1,8 2,4 3,0
0,6 ml = maximaal geleverd volume per injectieflacon (Xolair 75 mg). b 1,2 ml = maximaal geleverd volume per injectieflacon (Xolair 150 mg). c of gebruik 0,6 ml uit een injectieflacon van 150 mg.
Tabel 2:
TOEDIENING IEDERE 4 WEKEN.
Xolair doses (milligrammen per dosis) toegediend via subcutane injectie iedere 4 weken
Lichaamsgewicht (kg) Aanvangs- waarde IgE
> 90-
> 125-
(IE/ml) ≥ 30-100
> 20-25 75
> 25-30 75
> 30-40 75
> 40-50 150
> 50-60 150
> 60-70 150
> 70-80 150
> 80-90 150
125 300
150 300
> 100-200
150
150
150
300
300
300
300
300
> 200-
300
150 150
225 300
300
> 300-400
225
225
300
> 400-500
225
300
TOEDIENING IEDERE 2 WEKEN:
ZIE TABEL 3
> 500-600
300
300
> 600-700
300
16 Tabel 3:
TOEDIENING IEDERE 2 WEKEN.
Xolair doses (milligrammen per dosis) toegediend via subcutane injectie iedere 2 weken
Lichaamsgewicht (kg) Aanvangs- waarde IgE
> 90-
> 125-
(IE/ml) ≥ 30-100
> 20-25 > 25-30 > 30-40 > 40-50 > 50-60 TOEDIENING IEDERE 4 WEKEN:
ZIE TABEL 2
> 60-70
> 70-80
> 80-90
125
150
> 100-200
225
300
> 200-300
225
225
225
300
375
>
300-400
225 225 225 300
300
> 400-500
225 225
300 300
375
375
> 500-600
225
300
300
375
NIET TOEDIENEN - er zijn geen gegevens beschikbaar voor dosis
> 600-700
225
225
300
375
aanbeveling
Behandelingsduur, controle en dosisaanpassingen Stopzetten van de Xolair behandeling heeft doorgaans een terugkeer tot verhoogde vrije IgE-gehaltes en daarmee geassocieerde symptomen tot gevolg.
16 weken na starten van een behandeling met Xolair dienen patiënten te worden gecontroleerd door hun arts om de doeltreffendheid van de behandeling vast te stellen voordat volgende injecties worden toegediend.
De beslissing om het gebruik van Xolair voort te zetten, dient te worden gebaseerd op de vraag of er een duidelijke verbetering in de totale astmacontrole te zien is (zie rubriek 5.1; Algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling).
Totaal IgE-gehaltes zijn gedurende de behandeling verhoogd en blijven verhoogd tot een jaar na stopzetten van de behandeling.
Daarom kan het hertesten van IgE-gehaltes gedurende een behandeling met Xolair niet worden gebruikt als richtlijn bij de dosisbepaling.
De dosisbepaling na onderbrekingen van de behandeling, die korter dan één jaar duren, dient te worden gebaseerd op serum-IgE-gehaltes, die zijn vastgesteld bij de initiële dosisbepaling.
Totaal serum-IgE-gehaltes kunnen opnieuw worden bepaald ten behoeve van de dosisbepaling als een behandeling met Xolair gedurende langer dan een jaar is onderbroken.
Doses dienen te worden aangepast bij significante veranderingen in lichaamsgewicht (zie tabellen 2 en 3).
Ouderen (65 jaar en ouder) Er zijn slechts beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van Xolair bij patiënten ouder dan 65 jaar, maar er zijn geen aanwijzingen dat oudere patiënten een andere dosering nodig hebben dan jongere volwassen patiënten.
Kinderen (jonger dan 12 jaar) Veiligheid en werkzaamheid bij kinderen jonger dan 12 jaar zijn niet vastgesteld en het gebruik van Xolair bij dergelijke patiënten is daarom niet aanbevolen.
17 4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Algemeen Xolair is niet geïndiceerd voor de behandeling van acute astma-exacerbaties, acute bronchospasmen of status asthmaticus.
Xolair is niet onderzocht bij patiënten met hyper-ImmunoglobulineE-syndroom of allergische bronchopulmonaire aspergillose of voor de preventie van anafylactische reacties waaronder die reacties die worden veroorzaakt door voedselallergie.
Behandeling met Xolair is niet onderzocht bij patiënten met auto-immuunziekten, immuuncomplexafhankelijke aandoeningen of reeds bestaande nier- of leverinsufficiëntie.
Voorzichtigheid is geboden bij toediening van Xolair aan deze patiëntenpopulaties.
Abrupte beëindiging van systemische of geïnhaleerde corticosteroïden na de start van de Xolair behandeling wordt niet aanbevolen.
De vermindering van de corticosteroïden moet uitgevoerd worden onder het directe toezicht van een arts en het kan nodig zijn om deze geleidelijk uit te voeren.
Patiënten met diabetes mellitus, het glucose-galactosemalabsorptie syndroom, fructose-intolerantie of sucrase-isomaltase-deficiëntie dienen te worden gewaarschuwd dat één dosis Xolair 150 mg 108 mg sucrose bevat.
Immuunsysteemaandoeningen a.
Allergische reacties type I Type I lokale of systemische allergische reacties, waaronder anafylaxie en anafylactische shock, kunnen voorkomen als omalizumab wordt gebruikt, ook met aanvang na langdurige behandeling.
De meeste van deze reacties treden op binnen twee uur na de eerste en volgende Xolair injecties, maar sommige beginnen twee uur en zelfs 24 uur na de injectie.
Daarom dient medicatie voor de behandeling van anafylactische reacties altijd voor onmiddellijk gebruik beschikbaar te zijn na toediening van Xolair.
Patiënten dienen te worden geïnformeerd dat dergelijke reacties mogelijk zijn en dat onmiddellijke medische hulp gezocht dient te worden indien zich allergische reacties voordoen.
Anafylactische reacties waren zeldzaam in klinische studies (zie rubriek 4.8).
Zoals bij alle via recombinant-DNA-techniek verkregen gehumaniseerde monoklonale antilichamen, kunnen patiënten in zeldzame gevallen antilichamen aanmaken tegen omalizumab.
b.
Serumziekte Serumziekte en serumziekte-achtige reacties, wat vertraagde allergische type III reacties zijn, zijn zelden waargenomen bij patiënten, die worden behandeld met gehumaniseerde monoklonale antilichamen waaronder omalizumab.
Het veronderstelde pathofysiologische mechanisme omvat immuuncomplexvorming en – depositie door de ontwikkeling van antilichamen tegen omalizumab.
Kenmerkend verschenen de eerste symptomen 1-5 dagen na toediening van de eerste of daaropvolgende injecties, ook na langdurige behandeling.
Symptomen, die wijzen op serumziekte omvatten arthritis/arthralgia, rash (urticaria of andere vormen), koorts en lymfadenopathie.
Antihistaminica en corticosteroïden kunnen zinvol zijn bij voorkoming of behandeling van deze aandoening en patiënten dienen geadviseerd te worden ieder verdacht symptoom te melden.
18 c.
Churg-Strauss syndroom en hypereosinofiel syndroom Patiënten met ernstig astma vertonen zelden het systemisch hypereosinofiel syndroom of allergische eosinofiele granulomateuze vasculitis (Churg-Strauss syndroom), beide aandoeningen worden gewoonlijk behandeld met systemische corticosteroïden.
In zeldzame gevallen kunnen patiënten die met middelen tegen astma, waaronder omalizumab, worden behandeld systemische eosinofilie en vasculitis vertonen of ontwikkelen.
Deze gevallen hangen veelal samen met een reductie van orale corticosteroïd therapie.
Bij deze patiënten moeten de artsen alert zijn op het ontwikkelen van uitgesproken eosinofilie, vasculitische rash, verslechtering van pulmonale symptomen, paranasale sinusafwijkingen, cardiale complicaties en/of neuropathie.
Beëindiging van de omalizumab behandeling dient overwogen te worden bij alle ernstige gevallen met de bovengenoemde immuunsysteemafwijkingen.
Parasitaire worminfecties (helminth) Het is mogelijk dat IgE betrokken is bij de immunologische respons op sommige worminfecties.
Bij patiënten met een chronisch hoog risico op worminfecties werd in een placebo-gecontroleerde studie een geringe toename waargenomen in infectiefrequentie bij gebruik van omalizumab, hoewel het verloop, de ernst en de respons op de behandeling van de infectie ongewijzigd bleven.
De worm- infectiefrequentie in het totale klinische programma, dat niet was opgezet om zulke infecties te detecteren, was minder dan 1 op de 1.000 patiënten.
Desalniettemin is voorzichtigheid gerechtvaardigd bij patiënten met een hoog risico op worminfecties, vooral wanneer zij naar gebieden reizen waar helminthologische infecties endemisch zijn.
Als patiënten niet reageren op de aanbevolen behandeling met anthelminthica, dient stopzetten van Xolair overwogen te worden.
Maligniteiten In klinische studies was er een numerische onbalans in kankergevallen, die voorkwamen in de met Xolair behandelde onderzoeksgroep in vergelijking tot de controlegroep.
De frequentie van waargenomen gevallen was < 1/100 (soms) in zowel de actieve groep als de controlegroep, dat wil zeggen 25 kankergevallen bij 5.015 met Xolair behandelde patiënten (0,5%) en 5 kankergevallen bij 2.854 patiënten in de controlegroep (0,18%).
De diversiteit in waargenomen kankersoorten, de relatief korte duur van blootstelling en de klinische kenmerken van de individuele gevallen maken een causaal verband onwaarschijnlijk.
De algemeen waargenomen incidentie van maligniteit in het klinische studieprogramma met Xolair was vergelijkbaar met die in de algemene populatie.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Cytochroom P450-enzymen, effluxpompen en eiwitbindingsmechanismen zijn niet betrokken bij de klaring van omalizumab; daarom is de kans op geneesmiddeleninteracties gering.
Er zijn geen formele interactiestudies met andere geneesmiddelen of met vaccins uitgevoerd met Xolair.
Er is geen farmacologische reden om te verwachten dat de gewoonlijk voorgeschreven medicatie, die gebruikt wordt bij de behandeling van astma, interacties met omalizumab zal opleveren.
In klinische studies werd Xolair doorgaans gebruikt in combinatie met inhalatiecorticosteroïden en orale corticosteroïden, kortwerkende en langwerkende inhalatie beta-agonisten, leukotriënenantagonisten, theofylline en orale antihistaminica.
Er waren geen aanwijzingen dat de veiligheid van Xolair veranderd werd door deze andere veelvuldig gebruikte astmamedicatie.
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van Xolair in combinatie met specifieke immunotherapie (hyposensibilisatietherapie).
De werkzaamheid van de Xolair behandeling in combinatie met specifieke immunotherapie is niet vastgesteld.
Uit huidig beschikbare gegevens blijkt dat er geen dosisaanpassingen van Xolair nodig zijn voor patiënten op een vaste hyposensibilisatietherapie.
19 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van omalizumab bij zwangere vrouwen.
Experimenteel onderzoek bij dieren wijst geen directe of indirecte schadelijke effecten uit voor de zwangerschap, de ontwikkeling van het embryo/de foetus, de bevalling of de postnatale ontwikkeling (zie rubriek 5.3).
Omalizumab passeert de placentabarrière en de potentiële schade voor de foetus is niet bekend.
Omalizumab is in verband gebracht met leeftijdsgebonden vermindering in het aantal thrombocyten bij niet-humane primaten, waarbij jongere dieren relatief gevoeliger bleken (zie rubriek 5.3).
Xolair dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk.
Het is niet bekend of omalizumab wordt uitgescheiden in humane moedermelk.
Omalizumab wordt in de moedermelk van niet-humane primaten uitgescheiden en een effect op het zogende kind kan niet worden uitgesloten.
Moeders die borstvoeding geven, dienen tijdens behandeling met Xolair geen borstvoeding te geven.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen
Patiënten die behandeld worden met Xolair, dienen te worden gewaarschuwd dat zij niet mogen rijden of machines mogen bedienen als zij last krijgen van duizeligheid, moeheid, flauwvallen of slaperigheid.
4.8 Bijwerkingen
Bij klinische studies waren de meest frequent gemelde bijwerkingen reacties op de injectieplaats, waaronder pijn op de injectieplaats, zwelling, erythema en pruritus, en hoofdpijnen.
De meeste reacties waren mild of matig qua ernst.
In tabel 4 zijn de ongewenste effecten uit klinische studies opgenomen uit de totale met Xolair behandelde onderzoekspopulatie van het veiligheidsonderzoek, ingedeeld naar systeem/orgaanklasse en naar frequentie.
Frequenties zijn gedefinieerd als: vaak (≥ 1/100; < 1/10), soms (≥ 1/1.000; < 1/100) en zelden (< 1/1.000).
Gebeurtenissen die gemeld zijn in het post-marketing kader zijn vermeld met de frequentie “ niet bekend” (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
20 Tabel 4:
Bijwerkingen
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Niet bekend Zenuwstelselaandoeningen
Idiopathische ernstige trombocytopenie
Vaak Soms
Hoofdpijn Duizeligheid, slaperigheid, paresthesie, syncope
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Soms Pharyngitis, hoesten, allergische bronchospasmus Zelden Niet bekend Maagdarmstelselaandoeningen
Laryngo-oedeem Allergische granulomateuze vasculitis (d.w.z.
Churg-Strauss syndroom)
Soms Huid- en onderhuidaandoeningen
Misselijkheid, diarree, dyspeptische tekenen en symptomen
Soms Zelden Niet bekend
Urticaria, rash, pruritus, fotosensitiviteit Angio-oedeem Alopecia
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Niet bekend
Artralgie, myalgie, zwelling van gewricht
Infecties en parasitaire aandoeningen Zelden Bloedvataandoeningen
Parasitaire infectie
Soms
Posturale hypotensie, flushing
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Vaak Injectieplaats reacties zoals pijn, erythema, pruritus, zwelling Soms Gewichtstoename, moeheid, opgezwollen armen, influenza- achtige ziekte Immuunsysteemaandoeningen Zelden Niet bekend
Anafylactische reactie, andere ernstige allergische aandoeningen Serumziekte, waaronder mogelijk koorts en lymfadenopathie
Immuunsysteemaandoeningen
Voor verdere informatie, zie rubriek 4.4.
Maligniteiten De algemeen waargenomen incidentie van maligniteit in het klinische studieprogramma met Xolair was vergelijkbaar met die in de algemene populatie (zie rubriek 4.4).
Trombocyten In klinische studies hadden enkele patiënten een bloedplaatjestelling onder de ondergrens van het normale laboratoriuminterval.
Geen van deze veranderingen was geassocieerd met bloedingsepisodes of een verlaging in hemoglobine.
Er werd geen patroon van aanhoudende vermindering in bloedplaatjestelling gemeld bij mensen, zoals waargenomen bij niet-humane primaten (zie rubriek 5.3), hoewel er toch geïsoleerde gevallen zijn gemeld van idiopathische trombocytopenie in het post- marketing kader.
Parasitaire infecties Bij patiënten met een chronisch hoog risico op worminfecties werd in een placebo-gecontroleerde studie een geringe toename waargenomen in infectiefrequentie bij gebruik van omalizumab, die statistisch niet significant was.
Het verloop, de ernst en de reactie op behandeling van infecties bleef ongewijzigd (zie rubriek 4.4).
21 4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd.
Er is geen maximaal verdraagbare dosis van Xolair vastgesteld.
Enkelvoudige intraveneuze doses tot maximaal 4.000 mg zijn toegediend aan patiënten zonder aanwijzingen voor dosisbeperkende toxiciteiten.
De hoogste cumulatieve dosis aan patiënten toegediend, was 44.000 mg over een periode van 20 weken en deze dosis heeft niet geleid tot ongunstige acute effecten.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere systemische geneesmiddelen tegen obstructieve luchtwegaandoeningen, ATC-code:
R03DX05
Omalizumab is een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam dat met behulp van recombinant-DNA- technologie is vervaardigd en dat selectief bindt aan humaan immuunglobuline-E (IgE).
Het is een IgG1-kappa antilichaam dat humane raamwerk regio’ s (framework regions) bevat met complementair- bepalende domeinen van een murien moeder antilichaam dat bindt aan IgE.
Omalizumab bindt aan IgE en voorkomt binding van IgE aan de hoog-affiene FCε RI-receptor waardoor de hoeveelheid vrij IgE, die beschikbaar is om een allergische cascade teweeg te brengen, vermindert.
Behandeling met omalizumab bij atopische proefpersonen leidde tot een duidelijke vermindering van het aantal FCε RI-receptoren op basofielen.
Bovendien verminderde de in vitro afgifte van histamine uit basofielen, geïsoleerd uit met Xolair behandelde proefpersonen na stimulatie met een allergeen met ongeveer 90% in vergelijking tot de waarden voorafgaand aan behandeling.
In klinische studies werden vrije IgE-serumspiegels op dosisafhankelijke wijze binnen een uur na de eerste dosis verlaagd en tussen doses gehandhaafd.
Een jaar na stopzetten van het toedienen van Xolair zijn de IgE-spiegels teruggekeerd naar het niveau van voor de behandeling, zonder dat rebound in IgE- spiegels werd waargenomen na volledige klaring van het geneesmiddel.
Klinische ervaring De werkzaamheid en veiligheid van Xolair werden aangetoond in een 28-weekse dubbelblinde, placebogecontroleerde studie (studie 1) met 419 personen van 12-79 jaar met ernstig allergisch astma, die een verminderde longfunctie hadden (FEV1 40-80% van de voorspelde waarde) en die hun astmasymptomen slecht onder controle hadden ondanks behandeling met hoge doses inhalatiecorticosteroïden en een langwerkende beta2-agonist.
Patiënten die in aanmerking kwamen, hadden last gehad van meervoudige astma-exacerbaties, waarvoor behandeling met systemische corticosteroïden noodzakelijk was, of waren in het jaar ervoor in het ziekenhuis opgenomen of op de eerstehulpafdeling geweest als gevolg van een ernstige astma-exacerbatie ondanks ononderbroken behandeling met hoge doses corticosteroïden en een langwerkende beta2-agonist.
Xolair of placebo werden subcutaan toegediend als aanvullende therapie naast > 1.000 microgram beclometasondipropionaat (of gelijkwaardig) plus een langwerkende beta2-agonist.
Onderhoudsbehandelingen met orale corticosteroïden, theofylline en leukotriënenantagonisten waren toegestaan (resp.
22%, 27% en 35% van de patiënten).
Het aantal astma-exacerbaties per patiënt over de behandelingsperiode, waarvoor rescue-behandeling met systemische corticosteroïden noodzakelijk was, vormde het primaire eindpunt.
Omalizumab reduceerde het aantal astma-exacerbaties met 19% (p = 0,153).
Verdere evaluaties die statistische significantie (p < 0,05) lieten zien in het voordeel van Xolair omvatten reducties in ernstige exacerbaties (waarbij de longfunctie van de patiënt gereduceerd was tot minder dan 60% van de persoonlijke capaciteit en systemische corticosteroïden nodig waren) en aan astma gerelateerde spoedbezoeken (bestaande uit ziekenhuisopnamen, bezoeken aan eerstehulpafdelingen en niet-geplande doktersbezoeken), en verbeteringen in de algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de 22 behandeling, astma gerelateerde kwaliteit van leven (AQL), astmasymptomen en longfunctie.
In een subgroepanalyse was het meer waarschijnlijk dat patiënten met een totaal IgE ≥ 76 IE/ml voor de behandeling een klinisch betekenisvol voordeel van Xolair ervaarden.
Bij deze patiënten in studie 1 reduceerde Xolair het aantal astma-exacerbaties met 40% (p=0,002).
Daarnaast waren er meer patiënten die een klinische betekenisvolle respons hadden in de totaal IgE ≥ 76 IE/ml populatie door het Xolair ernstig astma programma heen.
Tabel 5 omvat de resultaten van de studie 1 populatie.
Tabel 5:
Resultaten van studie 1
Totale studie 1 populatie
Xolair
Placebo
Astma-exacerbaties
N=209
N=210
Aantal per patiënt per 28-weken periode
0,74
0,92
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Ernstige astma-exacerbaties
19,4%, p = 0,153
Aantal per patiënt per 28-weken periode
0,24
0,48
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Spoedbezoeken
50,1%, p = 0,002
Aantal per patiënt per 28-weken periode
0,24
0,43
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Algemene evaluatie door de arts
43,9%, p = 0,038
% responders * p-waarde * * AQL verbetering
60,5%
< 0,001
42,8%
% patiënten ≥ 0,5 verbetering p-waarde
60,8%
0,008
47,8%
* duidelijke verbetering of complete controle * * p-waarde voor de totale verdeling van de beoordeling
In studie 2 werden de werkzaamheid en veiligheid van Xolair onderzocht in een populatie met 312 personen met ernstig allergisch astma, die overeenkwam met de populatie in studie 1.
Behandeling met Xolair in deze open-label studie leidde tot een vermindering van 61% van het aantal klinisch significante astma-exacerbaties in vergelijking met de huidige astmabehandeling alleen.
In vier bijkomende grote placebo-gecontroleerde ondersteunende studies van 28 tot 52 weken met 1.722 volwassenen en adolescenten (studies 3, 4, 5 en 6) werden de werkzaamheid en veiligheid van Xolair bij patiënten met ernstig persistent astma onderzocht.
De meeste patiënten waren niet goed onder controle, maar kregen minder gelijktijdige astmamedicatie dan patiënten in studies 1 of 2.
In studies 3-5 vormden exacerbaties het primaire eindpunt, terwijl in studie 6 hoofdzakelijk besparing van inhalatiecorticosteroïden werd onderzocht.
In studie 3, 4 en 5 hadden patiënten behandeld met Xolair reducties van het aantal astma-exacerbaties van respectievelijk 37,5% (p=0,027), 40,3% (p < 0,001) en 57,6% (p < 0,001) in vergelijking met placebo.
23 In studie 6 waren significant meer ernstige allergische astmapatiënten op Xolair in staat om hun fluticasondosis te verlagen tot ≤ 500 microgram per dag zonder verslechtering van de astmacontrole (60,3%) vergeleken met de placebo groep (45,8%, p < 0,05).
Scores voor kwaliteit van leven werden gemeten met behulp van de Juniper’ s astma gerelateerde kwaliteit van leven vragenlijst.
Voor alle zes studies was er een statistisch significante verbetering in de scores voor kwaliteit van leven vanaf de aanvang voor de Xolair patiënten in vergelijking met de placebo- of controlegroep.
Algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling:
In vijf van de hierboven beschreven studies werd de algemene evaluatie door de arts gemeten als een brede maat voor astmacontrole uitgevoerd door de behandelende arts.
De arts kon rekening houden met PEF, symptomen overdag en ’ s nachts, gebruik van ‘ rescue’ medicatie, spirometrie en exacerbaties.
In alle vijf studies oordeelde men dat een statistisch significant groter aantal van de patiënten op Xolair ofwel een duidelijke verbetering van hun astma bereikt hadden of hun astma volledig onder controle hadden ten opzichte van placebo.
5.2 Farmacokinetische gegevens
De farmacokinetiek van omalizumab is onderzocht bij patiënten met allergische astma.
Absorptie De gemiddelde absolute biologische beschikbaarheid van omalizumab na subcutane toediening is 62%.
Na een enkelvoudige subcutane dosis aan volwassen en adolescente astmapatiënten werd omalizumab traag geabsorbeerd en werden piekconcentraties in het serum na gemiddeld 7-8 dagen bereikt.
De farmacokinetiek van omalizumab neemt evenredig toe bij doses hoger dan 0,5 mg/kg.
Na meervoudige doses omalizumab waren de oppervlaktes onder de serumconcentratie-versus-tijd-curve van dag 0 tot dag 14 bij steady state tot 6 maal groter dan die na de eerste dosis.
Distributie In vitro vormt omalizumab complexen van beperkte omvang met IgE.
Neerslaande complexen en complexen groter dan één miljoen Dalton in molecuulgewicht worden in vitro of in vivo niet waargenomen.
Het schijnbare distributievolume bij patiënten na subcutane toediening was 78 ± 32 ml/kg.
Eliminatie Bij de klaring van omalizumab zijn zowel IgG-klaringsprocessen betrokken als klaring via specifieke binding en complexvorming met het target-ligand, IgE.
Lever eliminatie van IgG omvat afbraak in het reticulo-endotheliaal systeem en endotheelcellen.
Intact IgG wordt ook in gal uitgescheiden.
Bij astmapatiënten was de gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van omalizumab in het serum 26 dagen waarbij de schijnbare klaring gemiddeld 2,4 ± 1,1 ml/kg/dag was.
Daarnaast leverde verdubbeling van het lichaamsgewicht ongeveer een verdubbeling van de schijnbare klaring op.
Kenmerken van patiëntenpopulaties Leeftijd, ras/etniciteit, geslacht De populatie farmacokinetiek van Xolair werd geanalyseerd om de effecten van demografische kenmerken te evalueren.
Uit analyse van deze beperkte gegevens blijkt dat er geen dosisaanpassingen nodig zijn in relatie tot leeftijd (12-76 jaar), ras, etniciteit of geslacht.
Nier- en leverinsufficiëntie Er zijn geen farmacokinetische of farmacodynamische gegevens over patiënten met nier- of leverinsufficiëntie (zie rubriek 4.4).
24 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
De veiligheid van omalizumab is bestudeerd in cynomolgus-apen, omdat omalizumab met dezelfde affiniteit bindt aan cynomolgus en menselijk IgE.
Er zijn antilichamen voor omalizumab waargenomen bij sommige apen na herhaalde subcutane of intraveneuze toediening.
Maar er werd geen duidelijke toxiciteit gezien zoals immuuncomplex-gemedieerde ziekten of complementafhankelijke cytotoxiciteit.
Er waren geen aanwijzingen voor een anafylactische reactie als gevolg van mestceldegranulatie bij cynomolgus-apen.
Chronische toediening van omalizumab werd goed verdragen door niet-humane primaten afgezien van een dosisgerelateerde en leeftijdsafhankelijke afname in bloedplaatjes, waarbij jongere dieren gevoeliger bleken.
De serumconcentratie die nodig is om een verlaging van 50% in bloedplaatjes te verkrijgen vanaf aanvangswaarde bij volwassen cynomolgus-apen, was ruwweg 4 tot 20 keer hoger dan de verwachte maximale klinische serumconcentraties.
Daarnaast werden bij cynomolgus-apen acute bloedingen en ontstekingen waargenomen op de injectieplaatsen.
Er zijn geen formele carcinogeniciteitsstudies uitgevoerd met omalizumab.
Bij reproductiestudies bij cynomolgus-apen veroorzaakten subcutane doses tot maximaal 75 mg/kg (ongeveer 12 keer de blootstellingsratio op basis van AUC-waarden van 28 dagen bij 75 mg/kg vs. de maximale klinische dosis) geen maternale toxiciteit, embryotoxiciteit of teratogeniciteit bij toediening tijdens organogenese en hadden ook geen nadelige invloed op foetale of neonatale groei bij toediening tijdens late zwangerschap, bevalling en borstvoeding.
Omalizumab wordt uitgescheiden in de melk van cynomolgus-apen.
Omalizumabspiegels in melk vormden 1,5% van de maternale bloedconcentratie.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Poeder:
Sucrose Histidine Histidine hydrochloride monohydraat Polysorbaat 20
Oplosmiddel:
Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6.
6.3 Houdbaarheid
4 jaar
Na oplossen:
De chemische en fysische stabiliteit van het gereconstitueerde product zijn aangetoond gedurende 8 uur bij een temperatuur van 2°C tot 8°C en gedurende 4 uur bij een temperatuur van 30°C.
Uit microbiologisch oogpunt dient het product direct na oplossen gebruikt te worden.
Indien niet
25 onmiddellijk gebruikt, vallen de opslagtijden en -voorwaarden vóór gebruik onder de verantwoordelijkheid van de gebruiker en dienen deze gewoonlijk niet langer te zijn dan 8 uur bij een temperatuur van 2°C tot 8°C of 4 uur bij 30°C.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Injectieflacon met poeder:
Heldere, kleurloze type-I glazen injectieflacon met een butyl-rubberen stop en blauw flip-off kapje.
Ampul met oplosmiddel:
Heldere, kleurloze type-I glazen ampul met 2 ml water voor injecties.
Xolair 150 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie wordt geleverd in verpakkingen die respectievelijk 1, 4 of 10 injectieflacons met poeder en 1, 4 of 10 ampullen met water voor injecties bevatten.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Het gelyofiliseerde product heeft 15-20 minuten nodig om op te lossen, hoewel het in sommige gevallen langer kan duren.
Het volledig gereconstitueerde product zal er helder of licht opalescent uitzien en op de rand van de injectieflacon kunnen een paar kleine luchtbellen of schuim achterblijven.
Vanwege de viscositeit van het gereconstitueerde product moet zorgvuldigheid worden betracht als HET VOLLEDIGE PRODUCT uit de injectieflacon wordt gehaald, voordat lucht of overtollige oplossing uit de naald wordt gehaald om 1,2 ml te verkrijgen.
Volg onderstaande instructies voor de bereiding van injectieflacons met Xolair 150 mg voor subcutane toediening:
1.
Zuig 1,4 ml water voor injecties uit de ampul in een spuit met een 18-gauge-naald met grote diameter.
2.
Steek de naald in de injectieflacon, die rechtop op een vlak oppervlak staat, en breng het water voor injecties over in de injectieflacon met het gelyofiliseerde poeder met de standaard aseptische technieken, waarbij het water voor injecties direct op het poeder wordt gespoten.
3.
Houd de injectieflacon rechtop en draai hem ongeveer 1 minuut snel rond (niet schudden) zodat het poeder gelijkmatig vochtig wordt.
4.
Draai, om het oplossen na het voltooien van stap 3 te bevorderen, de injectieflacon gedurende 5-10 seconden ongeveer elke 5 minuten rustig rond om resterende vaste deeltjes op te lossen.
Merk op dat het in sommige gevallen langer dan 20 minuten kan duren voordat het poeder volledig is opgelost.
Herhaal in dat geval stap 4 totdat er geen gelachtige deeltjes in de oplossing zichtbaar zijn.
Als het product volledig is opgelost, dienen er geen gelachtige deeltjes in de oplossing zichtbaar te zijn.
Het is normaal dat er kleine luchtbellen of schuim op de rand van de injectieflacon achterblijven.
Het gereconstitueerde product zal er helder of licht opalescent uitzien.
Niet gebruiken als er vaste deeltjes zichtbaar zijn.
5.
Keer de injectieflacon ten minste 15 seconden om zodat de oplossing naar de stop vloeit.
Steek een nieuwe 3-ml-spuit met een 18-gauge-naald met grote diameter in de omgekeerde
26 injectieflacon.
Houd de injectieflacon omgekeerd en plaats de naaldpunt zodanig dat deze de bodem van de injectieflacon met de oplossing raakt als de oplossing in de spuit wordt opgezogen.
Trek de zuiger, voordat de naald uit de injectieflacon wordt verwijderd, helemaal terug naar het einde van de cilinder om alle oplossing uit de omgekeerde injectieflacon te halen.
6.
Vervang de 18-gauge-naald door een 25-gauge-naald voor subcutane injectie.
7.
Verwijder lucht, grote luchtbellen en enige overtollige oplossing om de vereiste dosis van 1,2 ml te verkrijgen.
Er kan een dunne laag kleine luchtbellen bovenop de oplossing in de spuit achterblijven.
Omdat de oplossing licht visceus is, kan het 5-10 seconden duren om de oplossing via subcutane injectie toe te dienen.
De injectieflacon levert 1,2 ml (150 mg) Xolair.
Zuig voor een dosis van 75 mg 0,6 ml in de spuit en gooi de resterende oplossing weg.
8.
De injecties worden subcutaan toegediend in de deltoid regio van de arm of in de dij.
Xolair 150 mg poeder voor oplossing voor injectie wordt geleverd in een wegwerpinjectieflacon en bevat geen antibacteriële conserveermiddelen.
Uit microbiologisch oogpunt dient het product direct na oplossen gebruikt te worden (zie rubriek 6.3).
Alle ongebruikte producten en afvalstoffen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/05/319/002 EU/1/05/319/003 EU/1/05/319/004
9.
DATUM VAN EERSTE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
25.10.2005
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
27 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 75 mg oplossing voor injectie Omalizumab
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke voorgevulde spuit met 0,5 ml oplossing bevat 75 mg omalizumab.
Omalizumab is een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam dat met behulp van recombinant-DNA- technologie in een zoogdiercellijn van een Chinese hamsterovarium (CHO) is vervaardigd.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Oplossing voor injectie.
Heldere tot opalescente, enigszins geel tot bruine oplossing.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Xolair is geïndiceerd als aanvullende behandeling om de astmacontrole te verbeteren bij volwassen en adolescente patiënten (12 jaar en ouder) met ernstig persistent allergisch astma, die een positieve huidtest hebben of in vitro reactiviteit vertonen tegen een permanent aanwezig aëro-allergeen en die een verminderde longfunctie hebben (FEV1 < 80%) alsook overdag regelmatig symptomatisch zijn of ’ s nachts wakker worden en die last hebben gehad van meerdere gedocumenteerde ernstige astma- exacerbaties ondanks de dagelijkse hoge dosis inhalatiecorticosteroïden, plus een geïnhaleerde langwerkende beta2-agonist.
De behandeling met Xolair moet alleen overwogen worden bij patiënten met overtuigend IgE(immunoglobuline E) - gemedieerd astma (zie rubriek 4.2).
4.2 Dosering en wijze van toediening
Behandeling met Xolair moet worden gestart door artsen die ervaring hebben in het stellen van de diagnose en de behandeling van ernstig persistent astma.
Gebruik bij adolescenten en volwassenen (12 jaar en ouder) De geschikte dosis en doseringsfrequentie van Xolair wordt bepaald aan de hand van de aanvangswaarde van het IgE (IE/ml), die wordt gemeten vóór aanvang van de behandeling, en het lichaamsgewicht (kg).
Vóór de eerste dosering dient het IgE-gehalte van de patiënten te worden vastgesteld met behulp van een willekeurige commerciële test om het totaal serum-IgE te meten ter bepaling van de dosis.
Op basis van deze metingen zou 75-375 mg Xolair in 1 tot 3 injecties nodig kunnen zijn voor elke toediening.
Bij patiënten met een IgE lager dan 76 IE/ml is het minder waarschijnlijk dat zij voordeel ervaren (zie rubriek 5.1).
Voorschrijvende artsen moeten zich ervan verzekeren dat patiënten met een IgE lager dan 76 IE/ml een onmiskenbare in vitro reactiviteit (RAST) hebben op een permanent aanwezig allergeen voordat met de behandeling gestart wordt.
28 Zie Tabel 1 voor een conversie-overzicht en Tabellen 2 en 3 voor overzichten van de dosisbepaling.
Patiënten met aanvangswaarden van het IgE-gehalte of een lichaamsgewicht in kilogram, die buiten de limieten van de doseringstabel vallen, mogen Xolair niet krijgen.
De maximaal aanbevolen dosis is 375 mg omalizumab iedere twee weken.
Tabel 1:
Conversie van dosis naar aantal spuiten, aantal injecties en totaal injectievolume voor iedere toediening
Dosis (mg)
Aantal spuiten
Aantal injecties
Totaal injectievolume (ml)
75 mg
150 mg
75 150 225 300 375
1 0 1 0 1
0 1 1 1 1 2 2 2 2 3
0,5 1,0 1,5 2,0 2,5
Tabel 2:
TOEDIENING IEDERE 4 WEKEN.
Xolair doses (milligrammen per dosis) toegediend via subcutane injectie iedere 4 weken
Lichaamsgewicht (kg) Aanvang s-waarde IgE
> 90-
> 125-
(IE/ml) ≥ 30-100
> 20-25 75
> 25-30 75
> 30-40 75
> 40-50 150
> 50-60 150
> 60-70 150
> 70-80 150
> 80-90 150
125 300
150 300
> 100-200
150
150
150
300
300
300
300
300
> 200-
300
150 150
225 300
300
> 300-400
225
225
300
> 400-500 > 500-600
225 300
300 300
TOEDIENING IEDERE 2 WEKEN:
ZIE TABEL 3
> 600-700
300
29 Tabel 3:
TOEDIENING IEDERE 2 WEKEN.
Xolair doses (milligrammen per dosis) toegediend via subcutane injectie iedere 2 weken
Lichaamsgewicht (kg) Aanvang s-waarde IgE
> 90-
> 125-
(IE/ml) ≥ 30-100
> 20-25 > 25-30 > 30-40 > 40-50 > 50-60 TOEDIENING IEDERE 4 WEKEN:
> 60-70
> 70-80
> 80-90
125
150
> 100-200
ZIE TABEL 2
225
300
> 200-300
225
225
225
300
375
>
300-400
225 225 225 300
300
> 400-500
225 225
300 300
375
375
> 500-600
225
300
300
375
NIET TOEDIENEN - er zijn geen gegevens beschikbaar voor dosis
> 600-700
225
225
300
375
aanbeveling
Uitsluitend voor subcutane toediening.
Niet intraveneus of intramusculair toedienen.
De injecties worden subcutaan toegediend in de deltavormige regio van de arm.
Als alternatief kunnen de injecties toegediend worden in de dij, als er een reden is om de toediening in de deltavormige regio te vermijden.
Er is beperkte ervaring met zelftoediening van Xolair.
Toediening van het middel is derhalve voorbehouden aan een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg (zie rubriek 6.6).
Behandelingsduur, controle en dosisaanpassingen Stopzetten van de Xolair behandeling heeft doorgaans een terugkeer tot verhoogde vrije IgE-gehaltes en daarmee geassocieerde symptomen tot gevolg.
16 weken na starten van een behandeling met Xolair dienen patiënten te worden gecontroleerd door hun arts om de doeltreffendheid van de behandeling vast te stellen voordat volgende injecties worden toegediend.
De beslissing om het gebruik van Xolair voort te zetten, dient te worden gebaseerd op de vraag of er een duidelijke verbetering in de totale astmacontrole te zien is (zie rubriek 5.1; Algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling).
Totaal IgE-gehaltes zijn gedurende de behandeling verhoogd en blijven verhoogd tot een jaar na stopzetten van de behandeling.
Daarom kan het hertesten van IgE-gehaltes gedurende een behandeling met Xolair niet worden gebruikt als richtlijn bij de dosisbepaling.
De dosisbepaling na onderbrekingen van de behandeling, die korter dan één jaar duren, dient te worden gebaseerd op serum-IgE-gehaltes, die zijn vastgesteld bij de initiële dosisbepaling.
Totaal serum-IgE-gehaltes kunnen opnieuw worden bepaald ten behoeve van de dosisbepaling als een behandeling met Xolair gedurende langer dan een jaar is onderbroken.
Doses dienen te worden aangepast bij significante veranderingen in lichaamsgewicht (zie Tabellen 2 en 3).
30 Ouderen (65 jaar en ouder) Er zijn slechts beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van Xolair bij patiënten ouder dan 65 jaar, maar er zijn geen aanwijzingen dat oudere patiënten een andere dosering nodig hebben dan jongere volwassen patiënten.
Kinderen (jonger dan 12 jaar) Xolair wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen jonger dan 12 jaar vanwege onvoldoende gegevens over veiligheid en werkzaamheid.
Patiënten met nier- of leverfunctiestoornis Er zijn geen studies uitgevoerd, waarin het effect van een verslechterde nier- of leverfunctie op de farmacokinetiek van Xolair is bestudeerd.
Aangezien het reticulo-endotheliaal systeem (RES) met name verantwoordelijk is voor de klaring van omalizumab bij klinische doses, is het onwaarschijnlijk dat deze beïnvloedt wordt door nier- of leverfunctiestoornis.
Hoewel geen specifieke dosisaanpassing wordt aanbevolen bij deze patiënten, dient Xolair met voorzichtigheid te worden toegediend (zie rubriek 4.4).
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Algemeen Xolair is niet geïndiceerd voor de behandeling van acute astma-exacerbaties, acute bronchospasmen of status asthmaticus.
Xolair is niet onderzocht bij patiënten met hyper-Immunoglobuline-E-syndroom of allergische bronchopulmonaire aspergillose of voor de preventie van anafylactische reacties waaronder die reacties die worden veroorzaakt door voedselallergie.
Xolair is niet geïndiceerd voor de behandeling van deze aandoeningen.
Behandeling met Xolair is niet onderzocht bij patiënten met auto-immuunziekten, immuuncomplexafhankelijke aandoeningen of reeds bestaande nier- of leverinsufficiëntie.
Voorzichtigheid is geboden bij toediening van Xolair aan deze patiëntenpopulaties.
Abrupte beëindiging van systemische of geïnhaleerde corticosteroïden na de start van de Xolair behandeling wordt niet aanbevolen.
De vermindering van de corticosteroïden moet uitgevoerd worden onder het directe toezicht van een arts en het kan nodig zijn om deze geleidelijk uit te voeren.
Immuunsysteemaandoeningen • Allergische reacties type I Type I lokale of systemische allergische reacties, waaronder anafylaxie en anafylactische shock, kunnen voorkomen als omalizumab wordt gebruikt, ook met aanvang na langdurige behandeling.
De meeste van deze reacties treden op binnen twee uur na de eerste en volgende Xolair injecties, maar sommige beginnen twee uur en zelfs 24 uur na de injectie.
Daarom dient medicatie voor de behandeling van anafylactische reacties altijd voor onmiddellijk gebruik beschikbaar te zijn na toediening van Xolair.
Patiënten dienen te worden geïnformeerd dat dergelijke reacties mogelijk zijn en dat onmiddellijke medische hulp gezocht dient te worden indien zich allergische reacties voordoen.
Anafylactische reacties waren zeldzaam in klinische studies (zie rubriek 4.8).
Zoals bij alle via recombinant-DNA-techniek verkregen gehumaniseerde monoklonale antilichamen, kunnen patiënten in zeldzame gevallen antilichamen aanmaken tegen omalizumab.
31 • Serumziekte Serumziekte en serumziekte-achtige reacties, wat vertraagde allergische type III reacties zijn, zijn zelden waargenomen bij patiënten, die worden behandeld met gehumaniseerde monoklonale antilichamen waaronder omalizumab.
Het veronderstelde pathofysiologische mechanisme omvat immuuncomplexvorming en – depositie door de ontwikkeling van antilichamen tegen omalizumab.
Kenmerkend verschenen de eerste symptomen 1-5 dagen na toediening van de eerste of daaropvolgende injecties, ook na langdurige behandeling.
Symptomen, die wijzen op serumziekte omvatten arthritis/arthralgia, rash (urticaria of andere vormen), koorts en lymfadenopathie.
Antihistaminica en corticosteroïden kunnen zinvol zijn bij voorkoming of behandeling van deze aandoening en patiënten dienen geadviseerd te worden ieder verdacht symptoom te melden.
• Churg-Strauss syndroom en hypereosinofiel syndroom Patiënten met ernstig astma vertonen zelden het systemisch hypereosinofiel syndroom of allergische eosinofiele granulomateuze vasculitis (Churg-Strauss syndroom), beide aandoeningen worden gewoonlijk behandeld met systemische corticosteroïden.
In zeldzame gevallen kunnen patiënten die met middelen tegen astma, waaronder omalizumab, worden behandeld systemische eosinofilie en vasculitis vertonen of ontwikkelen.
Deze gevallen hangen veelal samen met een reductie van orale corticosteroïd therapie.
Bij deze patiënten moeten de artsen alert zijn op het ontwikkelen van uitgesproken eosinofilie, vasculitische rash, verslechtering van pulmonale symptomen, paranasale sinusafwijkingen, cardiale complicaties en/of neuropathie.
Beëindiging van de omalizumab behandeling dient overwogen te worden bij alle ernstige gevallen met de bovengenoemde immuunsysteemafwijkingen.
Parasitaire (worm)infecties Het is mogelijk dat IgE betrokken is bij de immunologische respons op sommige worminfecties.
Bij patiënten met een chronisch hoog risico op worminfecties werd in een placebo-gecontroleerde studie een geringe toename waargenomen in infectiefrequentie bij gebruik van omalizumab, hoewel het verloop, de ernst en de respons op de behandeling van de infectie ongewijzigd bleven.
De worm- infectiefrequentie in het totale klinische programma, dat niet was opgezet om zulke infecties te detecteren, was minder dan 1 op de 1.000 patiënten.
Desalniettemin is voorzichtigheid gerechtvaardigd bij patiënten met een hoog risico op worminfecties, vooral wanneer zij naar gebieden reizen waar worminfecties inheems zijn.
Als patiënten niet reageren op de aanbevolen behandeling met anthelminthica, dient stopzetten van Xolair overwogen te worden.
Maligniteiten In klinische studies was er een numerieke onbalans in kankergevallen, die voorkwamen in de met Xolair (0,5%; 25 gevallen van kanker bij 5.015 patiënten) behandelde onderzoeksgroep in vergelijking tot de controlegroep (0,18%; 5 gevallen van kanker bij 2.854 patiënten).
Maligniteiten traden soms (< 1/100) op in zowel de actieve groep als de controlegroep.
De diversiteit in waargenomen kankersoorten, de relatief korte duur van blootstelling en de klinische kenmerken van de individuele gevallen maken een causaal verband onwaarschijnlijk.
De algemeen waargenomen incidentie van maligniteit in het klinische studieprogramma met Xolair was vergelijkbaar met die in de algemene populatie.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Cytochroom P450-enzymen, effluxpompen en eiwitbindingsmechanismen zijn niet betrokken bij de klaring van omalizumab; daarom is de kans op geneesmiddeleninteracties gering.
Geneesmiddel- of vaccininteractiestudies zijn niet uitgevoerd met Xolair.
Er is geen farmacologische reden om te verwachten dat de gewoonlijk voorgeschreven medicatie, die gebruikt wordt bij de behandeling van astma, interacties met omalizumab zal opleveren.
32 In klinische studies werd Xolair doorgaans gebruikt in combinatie met inhalatiecorticosteroïden en orale corticosteroïden, kortwerkende en langwerkende inhalatie beta-agonisten, leukotriënenantagonisten, theofylline en orale antihistaminica.
Er waren geen aanwijzingen dat de veiligheid van Xolair veranderd werd door deze andere veelvuldig gebruikte astmamedicatie.
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van Xolair in combinatie met specifieke immunotherapie (hyposensibilisatietherapie).
Xolair kan indirect de werkzaamheid van geneesmiddelen voor de behandeling van worminfecties of andere parasitaire infecties verminderen (zie rubriek 4.4).
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van omalizumab bij zwangere vrouwen.
Experimenteel onderzoek bij dieren wijst geen directe of indirecte schadelijke effecten uit voor de zwangerschap, de ontwikkeling van de embryo/de foetus, de bevalling of de postnatale ontwikkeling (zie rubriek 5.3).
Omalizumab passeert de placentabarrière en de potentiële schade voor de foetus is niet bekend.
Omalizumab is in verband gebracht met leeftijdsgebonden vermindering in het aantal trombocyten bij niet-humane primaten, waarbij jongere dieren relatief gevoeliger bleken (zie rubriek 5.3).
Xolair dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk.
Het is niet bekend of omalizumab wordt uitgescheiden in humane moedermelk.
Omalizumab wordt in de moedermelk van niet-humane primaten uitgescheiden en een risico op het zogende kind kan niet worden uitgesloten.
Vrouwen die borstvoeding geven, dienen tijdens behandeling met Xolair geen borstvoeding te geven.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Patiënten die behandeld worden met Xolair, dienen te worden gewaarschuwd dat zij niet mogen rijden of machines mogen bedienen als zij last krijgen van duizeligheid, moeheid, flauwvallen of slaperigheid.
4.8 Bijwerkingen
Meer dan 4.400 allergische astmapatiënten zijn gerandomiseerd in gecontroleerde effectiviteitsstudies met Xolair.
De verwachting, gebaseerd op klinische ervaring, is dat ongeveer 16% van de patiënten, die met Xolair behandeld worden, ongewenste voorvallen ervaart.
Bij klinische studies waren de meest frequent gemelde ongewenste voorvallen reacties op de injectieplaats, waaronder pijn op de injectieplaats, zwelling, erytheem en pruritus, en hoofdpijnen.
De meeste reacties waren mild of matig in ernst.
Tabel 4 geeft de ongewenste voorvallen weer, die gerapporteerd zijn in klinische studies, waarin patiënten zijn behandeld met Xolair en waarvan veiligheidsgegevens zijn verzameld, ingedeeld naar systeem/orgaanklasse en naar frequentie.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Frequenties zijn gedefinieerd als: vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1.000 tot < 1/100) en zelden (< 1/1.000).
Gebeurtenissen die gemeld zijn in het post-marketing kader zijn vermeld met de frequentie niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
33 Tabel 4:
Ongewenste voorvallen
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Niet bekend Zenuwstelselaandoeningen
Idiopathische ernstige trombocytopenie
Vaak Soms
Hoofdpijn Syncope, paresthesie, slaperigheid, duizeligheid
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Soms Allergische bronchospasme, faryngitis, hoesten Zelden Niet bekend Maagdarmstelselaandoeningen
Larynxoedeem Allergische granulomateuze vasculitis (met name Churg-Strauss syndroom)
Soms Huid- en onderhuidaandoeningen
Tekenen en symptomen van dyspepsie, diarree, misselijkheid
Soms Zelden Niet bekend
Fotosensitiviteit, urticaria, rash, pruritus Angio-oedeem Alopecia
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Niet bekend
Artralgie, myalgie, zwelling van gewrichten
Infecties en parasitaire aandoeningen Zelden Bloedvataandoeningen
Parasitaire infectie
Soms
Posturale hypotensie, flushing
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Vaak Reacties op de injectieplaats zoals zwelling, erytheem, pijn, pruritus Soms Influenza-achtige ziekte, opgezwollen armen, gewichtstoename, moeheid Immuunsysteemaandoeningen Zelden Niet bekend
Anafylactische reactie, andere ernstige allergische aandoeningen Serumziekte, waaronder mogelijk koorts en lymfadenopathie
Immuunsysteemaandoeningen
Voor verdere informatie, zie rubriek 4.4.
Maligniteiten De algemeen waargenomen incidentie van maligniteit in het klinische studieprogramma met Xolair was vergelijkbaar met die in de algemene populatie (zie rubriek 4.4).
Bloedplaatjes In klinische studies hadden enkele patiënten een bloedplaatjestelling onder de ondergrens van het normale laboratoriuminterval.
Geen van deze veranderingen was geassocieerd met bloedingepisodes of een verlaging in hemoglobine.
Er werd geen patroon van aanhoudende vermindering in bloedplaatjestelling gemeld bij mensen, zoals waargenomen bij niet-humane primaten (zie rubriek 5.3), hoewel er toch geïsoleerde gevallen zijn gemeld van idiopathische trombocytopenie in het post- marketing kader.
Parasitaire infecties Bij patiënten met een chronisch hoog risico op worminfecties werd in een placebo-gecontroleerde studie een geringe toename waargenomen in infectiefrequentie bij gebruik van omalizumab, die statistisch niet significant was.
Het verloop, de ernst en de reactie op behandeling van infecties bleef ongewijzigd (zie rubriek 4.4).
34 4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd.
Er is geen maximaal verdraagbare dosis van Xolair vastgesteld.
Enkelvoudige intraveneuze doses tot maximaal 4.000 mg zijn toegediend aan patiënten zonder aanwijzingen voor dosisbeperkende toxiciteiten.
De hoogste cumulatieve dosis aan patiënten toegediend, was 44.000 mg over een periode van 20 weken en deze dosis heeft niet geleid tot ongunstige acute effecten.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere systemische geneesmiddelen tegen obstructieve luchtwegaandoeningen, ATC-code:
R03DX05
Omalizumab is een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam dat met behulp van recombinant-DNA- technologie is vervaardigd en dat selectief bindt aan humaan immuunglobuline-E (IgE).
Het is een IgG1-kappa antilichaam dat humane raamwerk regio’ s (framework regions) bevat met complementair- bepalende domeinen van een murien moeder antilichaam dat bindt aan IgE.
Omalizumab bindt aan IgE en voorkomt binding van IgE aan FCε RI (receptor met hoge affiniteit voor IgE), waardoor de hoeveelheid vrij IgE, die beschikbaar is om een allergische cascade teweeg te brengen, vermindert.
Behandeling met omalizumab bij atopische proefpersonen leidde tot een duidelijke vermindering van het aantal FCε RI-receptoren op basofielen.
Bovendien verminderde de in vitro afgifte van histamine uit basofielen, geïsoleerd uit met Xolair behandelde proefpersonen na stimulatie met een allergeen met ongeveer 90% in vergelijking tot de waarden voorafgaand aan behandeling.
In klinische studies werden vrije IgE-serumspiegels op dosisafhankelijke wijze binnen een uur na de eerste dosis verlaagd en tussen doses gehandhaafd.
Een jaar na het stopzetten van de Xolair behandeling zijn de IgE-spiegels teruggekeerd naar het niveau van voor de behandeling, zonder dat rebound in IgE-spiegels werd waargenomen na volledige klaring van het geneesmiddel.
Klinische ervaring De werkzaamheid en veiligheid van Xolair werden aangetoond in een 28-weekse dubbelblinde, placebogecontroleerde studie (studie 1) met 419 personen van 12-79 jaar met ernstig allergisch astma, die een verminderde longfunctie hadden (FEV1 40-80% van de voorspelde waarde) en die hun astmasymptomen slecht onder controle hadden ondanks behandeling met hoge doses inhalatiecorticosteroïden en een langwerkende beta2-agonist.
Patiënten die in aanmerking kwamen, hadden last gehad van meervoudige astma-exacerbaties, waarvoor behandeling met systemische corticosteroïden noodzakelijk was, of waren in het jaar ervoor in het ziekenhuis opgenomen of op de eerstehulpafdeling geweest als gevolg van een ernstige astma-exacerbatie ondanks ononderbroken behandeling met hoge doses corticosteroïden en een langwerkende beta2-agonist.
Xolair of placebo werden subcutaan toegediend als aanvullende therapie naast > 1.000 microgram beclometasondipropionaat (of gelijkwaardig) plus een langwerkende beta2-agonist.
Onderhoudsbehandelingen met orale corticosteroïden, theofylline en leukotriënenantagonisten waren toegestaan (resp.
22%, 27% en 35% van de patiënten).
Het aantal astma-exacerbaties over de behandelingsperiode, waarvoor rescue-behandeling met systemische corticosteroïden noodzakelijk was, vormde het primaire eindpunt.
Omalizumab reduceerde het aantal astma-exacerbaties met 19% (p = 0,153).
Verdere evaluaties die statistische significantie (p < 0,05) lieten zien in het voordeel van Xolair omvatten reducties in ernstige exacerbaties (waarbij de longfunctie van de patiënt gereduceerd was tot minder dan 60% van de persoonlijke 35 capaciteit en systemische corticosteroïden nodig waren) en aan astma gerelateerde spoedbezoeken (bestaande uit ziekenhuisopnamen, bezoeken aan eerstehulpafdelingen en niet-geplande doktersbezoeken), en verbeteringen in de algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling, astma gerelateerde kwaliteit van leven (AQL), astmasymptomen en longfunctie.
In een subgroepanalyse was het meer waarschijnlijk dat patiënten met een totaal IgE ≥ 76 IE/ml voor de behandeling een klinisch betekenisvol voordeel van Xolair ervaarden.
Bij deze patiënten in studie 1 reduceerde Xolair het aantal astma-exacerbaties met 40% (p = 0,002).
Daarnaast waren er meer patiënten die een klinische betekenisvolle respons hadden in de totaal IgE ≥ 76 IE/ml populatie door het Xolair ernstig astma programma heen.
Tabel 5 omvat de resultaten van de studie 1 populatie.
Tabel 5:
Resultaten van studie 1
Totale studie 1 populatie
Xolair
Placebo
Astma-exacerbaties
N=209
N=210
Aantal per patiënt per 28-weken periode
0,74
0,92
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Ernstige astma-exacerbaties
19,4%, p = 0,153
Aantal per patiënt per 28-weken periode
0,24
0,48
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Spoedbezoeken
50,1%, p = 0,002
Aantal per patiënt per 28-weken periode
0,24
0,43
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Algemene evaluatie door de arts
43,9%, p = 0,038
% responders * p-waarde * * AQL verbetering
60,5%
< 0,001
42,8%
% patiënten ≥ 0,5 verbetering p-waarde
60,8%
0,008
47,8%
* duidelijke verbetering of complete controle * * p-waarde voor de totale verdeling van de beoordeling
In studie 2 werden de werkzaamheid en veiligheid van Xolair onderzocht in een populatie met 312 personen met ernstig allergisch astma, die overeenkwam met de populatie in studie 1.
Behandeling met Xolair in deze open-label studie leidde tot een vermindering van 61% van het aantal klinisch significante astma-exacerbaties in vergelijking met de huidige astmabehandeling alleen.
In vier bijkomende grote placebo-gecontroleerde ondersteunende studies van 28 tot 52 weken met 1.722 volwassenen en adolescenten (studies 3, 4, 5 en 6) werden de werkzaamheid en veiligheid van Xolair bij patiënten met ernstig persistent astma onderzocht.
De meeste patiënten waren niet goed onder controle, maar kregen minder gelijktijdige astmamedicatie dan patiënten in studies 1 of 2.
In studies 3-5 vormden exacerbaties het primaire eindpunt, terwijl in studie 6 hoofdzakelijk besparing van inhalatiecorticosteroïden werd onderzocht.
In studie 3, 4 en 5 hadden patiënten behandeld met Xolair reducties van het aantal astma-exacerbaties van respectievelijk 37,5% (p=0,027), 40,3% (p < 0,001) en 57,6% (p < 0,001) in vergelijking met
36 placebo.
In studie 6 waren significant meer ernstige allergische astmapatiënten op Xolair in staat om hun fluticasondosis te verlagen tot ≤ 500 microgram per dag zonder verslechtering van de astmacontrole (60,3%) vergeleken met de placebo groep (45,8%, p < 0,05).
Scores voor kwaliteit van leven werden gemeten met behulp van de Juniper’ s astma gerelateerde kwaliteit van leven vragenlijst.
Voor alle zes studies was er een statistisch significante verbetering in de scores voor kwaliteit van leven vanaf de aanvang voor de Xolair patiënten in vergelijking met de placebo- of controlegroep.
Algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling:
In vijf van de hierboven beschreven studies werd de algemene evaluatie door de arts gemeten als een brede maat voor astmacontrole uitgevoerd door de behandelende arts.
De arts kon rekening houden met PEF (piekstroommeting), symptomen overdag en ’ s nachts, gebruik van ‘ rescue’ medicatie, spirometrie en exacerbaties.
In alle vijf studies oordeelde men dat een statistisch significant groter aantal van de patiënten op Xolair ofwel een duidelijke verbetering van hun astma bereikt hadden of hun astma volledig onder controle hadden ten opzichte van placebo.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetiek van omalizumab is onderzocht bij patiënten met allergische astma.
Absorptie De gemiddelde absolute biologische beschikbaarheid van omalizumab na subcutane toediening is 62%.
Na een enkelvoudige subcutane dosis aan volwassen en adolescente astmapatiënten werd omalizumab traag geabsorbeerd en werden piekconcentraties in het serum na gemiddeld 7-8 dagen bereikt.
De farmacokinetiek van omalizumab neemt evenredig toe bij doses hoger dan 0,5 mg/kg.
Na meervoudige doses omalizumab waren de oppervlaktes onder de serumconcentratie-versus-tijd-curve van dag 0 tot dag 14 bij steady state tot 6 maal groter dan die na de eerste dosis.
Distributie In vitro vormt omalizumab complexen van beperkte omvang met IgE.
Neerslaande complexen en complexen groter dan één miljoen Dalton in molecuulgewicht worden in vitro of in vivo niet waargenomen.
Het schijnbare distributievolume bij patiënten na subcutane toediening was 78 ± 32 ml/kg.
Eliminatie Bij de klaring van omalizumab zijn zowel IgG-klaringsprocessen betrokken als klaring via specifieke binding en complexvorming met het target-ligand, IgE.
Lever eliminatie van IgG omvat afbraak in het reticulo-endotheliaal systeem en endotheelcellen.
Intact IgG wordt ook in gal uitgescheiden.
Bij astmapatiënten was de gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van omalizumab in het serum 26 dagen waarbij de schijnbare klaring gemiddeld 2,4 ± 1,1 ml/kg/dag was.
Daarnaast leverde verdubbeling van het lichaamsgewicht ongeveer een verdubbeling van de schijnbare klaring op.
Kenmerken bij patiëntenpopulaties Leeftijd, Ras/Etniciteit, Geslacht De populatie farmacokinetiek van Xolair werd geanalyseerd om de effecten van demografische kenmerken te evalueren.
Uit analyse van deze beperkte gegevens blijkt dat er geen dosisaanpassingen nodig zijn in relatie tot leeftijd (12-76 jaar), ras, etniciteit of geslacht (zie rubriek 4.2).
Nier- en leverinsufficiëntie Er zijn geen farmacokinetische of farmacodynamische gegevens over patiënten met nier- of leverinsufficiëntie (zie rubriek 4.2 en 4.4).
37 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
De veiligheid van omalizumab is bestudeerd in cynomolgus-apen, omdat omalizumab met dezelfde affiniteit bindt aan cynomolgus en menselijk IgE.
Er zijn antilichamen voor omalizumab waargenomen bij sommige apen na herhaalde subcutane of intraveneuze toediening.
Maar er werd geen duidelijke toxiciteit gezien zoals immuuncomplex-gemedieerde ziekten of complementafhankelijke cytotoxiciteit.
Er waren geen aanwijzingen voor een anafylactische reactie als gevolg van mestceldegranulatie bij cynomolgus-apen.
Chronische toediening van hoge doses (maximaal 250 mg/kg) omalizumab induceerde geen toxicologisch significante bijwerkingen bij niet-humane primaten, met uitzondering van een dosisgerelateerde en leeftijdsafhankelijke afname in bloedplaatjes, waarbij jongere dieren gevoeliger bleken.
De serumconcentratie die nodig is om een verlaging van 50% in bloedplaatjes te verkrijgen vanaf aanvangswaarde bij volwassen cynomolgus-apen, was ruwweg 4 tot 20 keer hoger dan de verwachte maximale klinische serumconcentraties.
Daarnaast werden bij cynomolgus-apen acute bloedingen en ontstekingen waargenomen op de injectieplaatsen.
Er zijn geen formele carcinogeniciteitsstudies uitgevoerd met omalizumab.
Bij reproductiestudies bij cynomolgus-apen veroorzaakten subcutane doses tot maximaal 75 mg/kg (ongeveer 12 keer de blootstellingsratio op basis van AUC-waarden van 28 dagen bij 75 mg/kg versus de maximale klinische dosis) geen maternale toxiciteit, embryotoxiciteit of teratogeniciteit bij toediening tijdens organogenese en hadden ook geen nadelige invloed op foetale of neonatale groei bij toediening tijdens late zwangerschap, bevalling en borstvoeding.
Omalizumab wordt uitgescheiden in de moedermelk van cynomolgus-apen.
Omalizumabspiegels in melk vormden 1,5% van de maternale bloedconcentratie.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
L-arginine hydrochloride L-histidine hydrochloride L-histidine Polysorbaat 20 Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen.
6.3 Houdbaarheid
1 jaar
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
38 6.5 Aard en inhoud van de verpakking
0,5 ml oplossing in een voorgevulde spuitcilinder (type I glas) met gefixeerde naald (roestvrij staal), (type I) zuigerstop (latexvrij rubber) en naaldbeschermer (latexvrij).
Verpakkingsgroottes van 1, 4 of 10.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten hoeven in de handel te worden gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Waarschuwing:
Vermijd voorafgaand aan de voltooiing van de injectie contact met de activeringsclips van het device om voortijdig omhullen van de naald met de naaldbeschermhuls te voorkomen.
Gebruik van de spuit 1.
Trek het beschermkapje van de spuit en gooi dit weg.
Raak de vrijgekomen naald niet aan.
2.
Knijp zachtjes in de huid bij de injectieplaats en injecteer de naald.
3.
Houd de vingersteun vast en druk langzaam de zuiger in tot zover het gaat.
Houd de zuiger volledig ingedrukt tot de naald volledig uit de injectieplaats is getrokken.
Als er enige oplossing uit de injectieplaats lekt, druk de naald dan dieper.
4.
Houd de zuiger volledig ingedrukt en trek ondertussen voorzichtig de naald recht uit de injectieplaats.
5.
Laat langzaam de zuiger los en zorg ervoor dat de naaldbeveiliging automatisch de blootliggende naald kan bedekken.
Wegwerp instructies Gooi de gebruikte spuit onmiddellijk na gebruik weg in een naaldencontainer.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/05/319/00x
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
25.10.2005
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
39 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 150 mg oplossing voor injectie Omalizumab
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke voorgevulde spuit met 1 ml oplossing bevat 150 mg of omalizumab.
Omalizumab is een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam dat met behulp van recombinant-DNA- technologie in een zoogdiercellijn van een Chinese hamsterovarium (CHO) is vervaardigd.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Oplossing voor injectie.
Heldere tot opalescente, enigszins geel tot bruine oplossing.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Xolair is geïndiceerd als aanvullende behandeling om de astmacontrole te verbeteren bij volwassen en adolescente patiënten (12 jaar en ouder) met ernstig persistent allergisch astma, die een positieve huidtest hebben of in vitro reactiviteit vertonen tegen een permanent aanwezig aëro-allergeen en die een verminderde longfunctie hebben (FEV1 < 80%) alsook overdag regelmatig symptomatisch zijn of ’ s nachts wakker worden en die last hebben gehad van meerdere gedocumenteerde ernstige astma- exacerbaties ondanks de dagelijkse hoge dosis inhalatiecorticosteroïden, plus een geïnhaleerde langwerkende beta2-agonist.
De behandeling met Xolair moet alleen overwogen worden bij patiënten met overtuigend IgE(immunoglobuline E) - gemedieerd astma (zie rubriek 4.2).
4.2 Dosering en wijze van toediening
Behandeling met Xolair moet worden gestart door artsen die ervaring hebben in het stellen van de diagnose en de behandeling van ernstig persistent astma.
Gebruik bij adolescenten en volwassenen (12 jaar en ouder) De geschikte dosis en doseringsfrequentie van Xolair wordt bepaald aan de hand van de aanvangswaarde van het IgE (IE/ml), die wordt gemeten vóór aanvang van de behandeling, en het lichaamsgewicht (kg).
Vóór de eerste dosering dient het IgE-gehalte van de patiënten te worden vastgesteld met behulp van een willekeurige commerciële test om het totaal serum-IgE te meten ter bepaling van de dosis.
Op basis van deze metingen zou 75-375 mg Xolair in 1 tot 3 injecties nodig kunnen zijn voor elke toediening.
Bij patiënten met een IgE lager dan 76 IE/ml is het minder waarschijnlijk dat zij voordeel ervaren (zie rubriek 5.1).
Voorschrijvende artsen moeten zich ervan verzekeren dat patiënten met een IgE lager dan 76 IE/ml een onmiskenbare in vitro reactiviteit (RAST) hebben op een permanent aanwezig allergeen voordat met de behandeling gestart wordt.
Zie Tabel 1 voor een conversie-overzicht en Tabellen 2 en 3 voor overzichten van de dosisbepaling.
Patiënten met aanvangswaarden van het IgE-gehalte of een lichaamsgewicht in kilogram, die buiten de
40 limieten van de doseringstabel vallen, mogen Xolair niet krijgen.
De maximaal aanbevolen dosis is 375 mg omalizumab iedere twee weken.
Tabel 1:
Conversie van dosis naar aantal spuiten, aantal injecties en totaal injectievolume voor iedere toediening
Dosis (mg)
Aantal spuiten
Aantal injecties
Totaal injectievolume (ml)
75 mg
150 mg
75 150 225 300 375
1 0 1 0 1
0 1 1 1 1 2 2 2 2 3
0,5 1,0 1,5 2,0 2,5
Tabel 2:
TOEDIENING IEDERE 4 WEKEN.
Xolair doses (milligrammen per dosis) toegediend via subcutane injectie iedere 4 weken
Lichaamsgewicht (kg) Aanvang s-waarde IgE
> 90-
> 125-
(IE/ml) ≥ 30-100
> 20-25 75
> 25-30 75
> 30-40 75
> 40-50 150
> 50-60 150
> 60-70 150
> 70-80 150
> 80-90 150
125 300
150 300
> 100-200
150
150
150
300
300
300
300
300
> 200-
300
150 150
225 300
300
> 300-400
225
225
300
> 400-500 > 500-600
225 300
300 300
TOEDIENING IEDERE 2 WEKEN:
ZIE TABEL 3
> 600-700
300
41 Tabel 3:
TOEDIENING IEDERE 2 WEKEN.
Xolair doses (milligrammen per dosis) toegediend via subcutane injectie iedere 2 weken
Lichaamsgewicht (kg) Aanvang s-waarde IgE
> 90-
> 125-
(IE/ml) ≥ 30-100
> 20-25 > 25-30 > 30-40 > 40-50 > 50-60 TOEDIENING IEDERE 4 WEKEN:
> 60-70
> 70-80
> 80-90
125
150
> 100-200
ZIE TABEL 2
225
300
> 200-300
225
225
225
300
375
>
300-400
225 225 225 300
300
> 400-500
225 225
300 300
375
375
> 500-600
225
300
300
375
NIET TOEDIENEN - er zijn geen gegevens beschikbaar voor dosis
> 600-700
225
225
300
375
aanbeveling
Uitsluitend voor subcutane toediening.
Niet intraveneus of intramusculair toedienen.
De injecties worden subcutaan toegediend in de deltavormige regio van de arm.
Als alternatief kunnen de injecties toegediend worden in de dij, als er een reden is om de toediening in de deltavormige regio te vermijden.
Er is beperkte ervaring met zelftoediening van Xolair.
Toediening van het middel is derhalve voorbehouden aan een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg (zie rubriek 6.6).
Behandelingsduur, controle en dosisaanpassingen Stopzetten van de Xolair behandeling heeft doorgaans een terugkeer tot verhoogde vrije IgE-gehaltes en daarmee geassocieerde symptomen tot gevolg.
16 weken na starten van een behandeling met Xolair dienen patiënten te worden gecontroleerd door hun arts om de doeltreffendheid van de behandeling vast te stellen voordat volgende injecties worden toegediend.
De beslissing om het gebruik van Xolair voort te zetten, dient te worden gebaseerd op de vraag of er een duidelijke verbetering in de totale astmacontrole te zien is (zie rubriek 5.1; Algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling).
Totaal IgE-gehaltes zijn gedurende de behandeling verhoogd en blijven verhoogd tot een jaar na stopzetten van de behandeling.
Daarom kan het hertesten van IgE-gehaltes gedurende een behandeling met Xolair niet worden gebruikt als richtlijn bij de dosisbepaling.
De dosisbepaling na onderbrekingen van de behandeling, die korter dan één jaar duren, dient te worden gebaseerd op serum-IgE-gehaltes, die zijn vastgesteld bij de initiële dosisbepaling.
Totaal serum-IgE-gehaltes kunnen opnieuw worden bepaald ten behoeve van de dosisbepaling als een behandeling met Xolair gedurende langer dan een jaar is onderbroken.
Doses dienen te worden aangepast bij significante veranderingen in lichaamsgewicht (zie Tabellen 2 en 3).
42 Ouderen (65 jaar en ouder) Er zijn slechts beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van Xolair bij patiënten ouder dan 65 jaar, maar er zijn geen aanwijzingen dat oudere patiënten een andere dosering nodig hebben dan jongere volwassen patiënten.
Kinderen (jonger dan 12 jaar) Xolair wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen jonger dan 12 jaar vanwege onvoldoende gegevens over veiligheid en werkzaamheid.
Patiënten met nier- of leverfunctiestoornis Er zijn geen studies uitgevoerd, waarin het effect van een verslechterde nier- of leverfunctie op de farmacokinetiek van Xolair is bestudeerd.
Aangezien het reticulo-endotheliaal systeem (RES) met name verantwoordelijk is voor de klaring van omalizumab bij klinische doses, is het onwaarschijnlijk dat deze beïnvloedt wordt door nier- of leverfunctiestoornis.
Hoewel geen specifieke dosisaanpassing wordt aanbevolen bij deze patiënten, dient Xolair met voorzichtigheid te worden toegediend (zie rubriek 4.4).
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Algemeen Xolair is niet geïndiceerd voor de behandeling van acute astma-exacerbaties, acute bronchospasmen of status asthmaticus.
Xolair is niet onderzocht bij patiënten met hyper-Immunoglobuline-E-syndroom of allergische bronchopulmonaire aspergillose of voor de preventie van anafylactische reacties waaronder die reacties die worden veroorzaakt door voedselallergie.
Xolair is niet geïndiceerd voor de behandeling van deze aandoeningen.
Behandeling met Xolair is niet onderzocht bij patiënten met auto-immuunziekten, immuuncomplexafhankelijke aandoeningen of reeds bestaande nier- of leverinsufficiëntie.
Voorzichtigheid is geboden bij toediening van Xolair aan deze patiëntenpopulaties.
Abrupte beëindiging van systemische of geïnhaleerde corticosteroïden na de start van de Xolair behandeling wordt niet aanbevolen.
De vermindering van de corticosteroïden moet uitgevoerd worden onder het directe toezicht van een arts en het kan nodig zijn om deze geleidelijk uit te voeren.
Immuunsysteemaandoeningen • Allergische reacties type I Type I lokale of systemische allergische reacties, waaronder anafylaxie en anafylactische shock, kunnen voorkomen als omalizumab wordt gebruikt, ook met aanvang na langdurige behandeling.
De meeste van deze reacties treden op binnen twee uur na de eerste en volgende Xolair injecties, maar sommige beginnen twee uur en zelfs 24 uur na de injectie.
Daarom dient medicatie voor de behandeling van anafylactische reacties altijd voor onmiddellijk gebruik beschikbaar te zijn na toediening van Xolair.
Patiënten dienen te worden geïnformeerd dat dergelijke reacties mogelijk zijn en dat onmiddellijke medische hulp gezocht dient te worden indien zich allergische reacties voordoen.
Anafylactische reacties waren zeldzaam in klinische studies (zie rubriek 4.8).
Zoals bij alle via recombinant-DNA-techniek verkregen gehumaniseerde monoklonale antilichamen, kunnen patiënten in zeldzame gevallen antilichamen aanmaken tegen omalizumab.
43 • Serumziekte Serumziekte en serumziekte-achtige reacties, wat vertraagde allergische type III reacties zijn, zijn zelden waargenomen bij patiënten, die worden behandeld met gehumaniseerde monoklonale antilichamen waaronder omalizumab.
Het veronderstelde pathofysiologische mechanisme omvat immuuncomplexvorming en – depositie door de ontwikkeling van antilichamen tegen omalizumab.
Kenmerkend verschenen de eerste symptomen 1-5 dagen na toediening van de eerste of daaropvolgende injecties, ook na langdurige behandeling.
Symptomen, die wijzen op serumziekte omvatten arthritis/arthralgia, rash (urticaria of andere vormen), koorts en lymfadenopathie.
Antihistaminica en corticosteroïden kunnen zinvol zijn bij voorkoming of behandeling van deze aandoening en patiënten dienen geadviseerd te worden ieder verdacht symptoom te melden.
• Churg-Strauss syndroom en hypereosinofiel syndroom Patiënten met ernstig astma vertonen zelden het systemisch hypereosinofiel syndroom of allergische eosinofiele granulomateuze vasculitis (Churg-Strauss syndroom), beide aandoeningen worden gewoonlijk behandeld met systemische corticosteroïden.
In zeldzame gevallen kunnen patiënten die met middelen tegen astma, waaronder omalizumab, worden behandeld systemische eosinofilie en vasculitis vertonen of ontwikkelen.
Deze gevallen hangen veelal samen met een reductie van orale corticosteroïd therapie.
Bij deze patiënten moeten de artsen alert zijn op het ontwikkelen van uitgesproken eosinofilie, vasculitische rash, verslechtering van pulmonale symptomen, paranasale sinusafwijkingen, cardiale complicaties en/of neuropathie.
Beëindiging van de omalizumab behandeling dient overwogen te worden bij alle ernstige gevallen met de bovengenoemde immuunsysteemafwijkingen.
Parasitaire (worm)infecties Het is mogelijk dat IgE betrokken is bij de immunologische respons op sommige worminfecties.
Bij patiënten met een chronisch hoog risico op worminfecties werd in een placebo-gecontroleerde studie een geringe toename waargenomen in infectiefrequentie bij gebruik van omalizumab, hoewel het verloop, de ernst en de respons op de behandeling van de infectie ongewijzigd bleven.
De worm- infectiefrequentie in het totale klinische programma, dat niet was opgezet om zulke infecties te detecteren, was minder dan 1 op de 1.000 patiënten.
Desalniettemin is voorzichtigheid gerechtvaardigd bij patiënten met een hoog risico op worminfecties, vooral wanneer zij naar gebieden reizen waar worminfecties inheems zijn.
Als patiënten niet reageren op de aanbevolen behandeling met anthelminthica, dient stopzetten van Xolair overwogen te worden.
Maligniteiten In klinische studies was er een numerieke onbalans in kankergevallen, die voorkwamen in de met Xolair (0,5%; 25 gevallen van kanker bij 5.015 patiënten) behandelde onderzoeksgroep in vergelijking tot de controlegroep (0,18%; 5 gevallen van kanker bij 2.854 patiënten).
Maligniteiten traden soms (< 1/100) op in zowel de actieve groep als de controlegroep.
De diversiteit in waargenomen kankersoorten, de relatief korte duur van blootstelling en de klinische kenmerken van de individuele gevallen maken een causaal verband onwaarschijnlijk.
De algemeen waargenomen incidentie van maligniteit in het klinische studieprogramma met Xolair was vergelijkbaar met die in de algemene populatie.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Cytochroom P450-enzymen, effluxpompen en eiwitbindingsmechanismen zijn niet betrokken bij de klaring van omalizumab; daarom is de kans op geneesmiddeleninteracties gering.
Geneesmiddel- of vaccininteractiestudies zijn niet uitgevoerd met Xolair.
Er is geen farmacologische reden om te verwachten dat de gewoonlijk voorgeschreven medicatie, die gebruikt wordt bij de behandeling van astma, interacties met omalizumab zal opleveren.
44 In klinische studies werd Xolair doorgaans gebruikt in combinatie met inhalatiecorticosteroïden en orale corticosteroïden, kortwerkende en langwerkende inhalatie beta-agonisten, leukotriënenantagonisten, theofylline en orale antihistaminica.
Er waren geen aanwijzingen dat de veiligheid van Xolair veranderd werd door deze andere veelvuldig gebruikte astmamedicatie.
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van Xolair in combinatie met specifieke immunotherapie (hyposensibilisatietherapie).
Xolair kan indirect de werkzaamheid van geneesmiddelen voor de behandeling van worminfecties of andere parasitaire infecties verminderen (zie rubriek 4.4).
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van omalizumab bij zwangere vrouwen.
Experimenteel onderzoek bij dieren wijst geen directe of indirecte schadelijke effecten uit voor de zwangerschap, de ontwikkeling van de embryo/de foetus, de bevalling of de postnatale ontwikkeling (zie rubriek 5.3).
Omalizumab passeert de placentabarrière en de potentiële schade voor de foetus is niet bekend.
Omalizumab is in verband gebracht met leeftijdsgebonden vermindering in het aantal trombocyten bij niet-humane primaten, waarbij jongere dieren relatief gevoeliger bleken (zie rubriek 5.3).
Xolair dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk.
Het is niet bekend of omalizumab wordt uitgescheiden in humane moedermelk.
Omalizumab wordt in de moedermelk van niet-humane primaten uitgescheiden en een risico op het zogende kind kan niet worden uitgesloten.
Vrouwen die borstvoeding geven, dienen tijdens behandeling met Xolair geen borstvoeding te geven.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Patiënten die behandeld worden met Xolair, dienen te worden gewaarschuwd dat zij niet mogen rijden of machines mogen bedienen als zij last krijgen van duizeligheid, moeheid, flauwvallen of slaperigheid.
4.8 Bijwerkingen
Meer dan 4.400 allergische astmapatiënten zijn gerandomiseerd in gecontroleerde effectiviteitsstudies met Xolair.
De verwachting, gebaseerd op klinische ervaring, is dat ongeveer 16% van de patiënten, die met Xolair behandeld worden, ongewenste voorvallen ervaart.
Bij klinische studies waren de meest frequent gemelde ongewenste voorvallen reacties op de injectieplaats, waaronder pijn op de injectieplaats, zwelling, erytheem en pruritus, en hoofdpijnen.
De meeste reacties waren mild of matig in ernst.
Tabel 4 geeft de ongewenste voorvallen weer, die gerapporteerd zijn in klinische studies, waarin patiënten zijn behandeld met Xolair en waarvan veiligheidsgegevens zijn verzameld, ingedeeld naar systeem/orgaanklasse en naar frequentie.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Frequenties zijn gedefinieerd als: vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1.000 tot < 1/100) en zelden (< 1/1.000).
Gebeurtenissen die gemeld zijn in het post-marketing kader zijn vermeld met de frequentie niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
45 Tabel 4:
Ongewenste voorvallen
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Niet bekend Zenuwstelselaandoeningen
Idiopathische ernstige trombocytopenie
Vaak Soms
Hoofdpijn Syncope, paresthesie, slaperigheid, duizeligheid
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Soms Allergische bronchospasme, faryngitis, hoesten Zelden Niet bekend Maagdarmstelselaandoeningen
Larynxoedeem Allergische granulomateuze vasculitis (met name Churg-Strauss syndroom)
Soms Huid- en onderhuidaandoeningen
Tekenen en symptomen van dyspepsie, diarree, misselijkheid
Soms Zelden Niet bekend
Fotosensitiviteit, urticaria, rash, pruritus Angio-oedeem Alopecia
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Niet bekend
Artralgie, myalgie, zwelling van gewrichten
Infecties en parasitaire aandoeningen Zelden Bloedvataandoeningen
Parasitaire infectie
Soms
Posturale hypotensie, flushing
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Vaak Reacties op de injectieplaats zoals zwelling, erytheem, pijn, pruritus Soms Influenza-achtige ziekte, opgezwollen armen, gewichtstoename, moeheid Immuunsysteemaandoeningen Zelden Niet bekend
Anafylactische reactie, andere ernstige allergische aandoeningen Serumziekte, waaronder mogelijk koorts en lymfadenopathie
Immuunsysteemaandoeningen
Voor verdere informatie, zie rubriek 4.4.
Maligniteiten De algemeen waargenomen incidentie van maligniteit in het klinische studieprogramma met Xolair was vergelijkbaar met die in de algemene populatie (zie rubriek 4.4).
Bloedplaatjes In klinische studies hadden enkele patiënten een bloedplaatjestelling onder de ondergrens van het normale laboratoriuminterval.
Geen van deze veranderingen was geassocieerd met bloedingepisodes of een verlaging in hemoglobine.
Er werd geen patroon van aanhoudende vermindering in bloedplaatjestelling gemeld bij mensen, zoals waargenomen bij niet-humane primaten (zie rubriek 5.3), hoewel er toch geïsoleerde gevallen zijn gemeld van idiopathische trombocytopenie in het post- marketing kader.
Parasitaire infecties Bij patiënten met een chronisch hoog risico op worminfecties werd in een placebo-gecontroleerde studie een geringe toename waargenomen in infectiefrequentie bij gebruik van omalizumab, die statistisch niet significant was.
Het verloop, de ernst en de reactie op behandeling van infecties bleef ongewijzigd (zie rubriek 4.4).
46 4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd.
Er is geen maximaal verdraagbare dosis van Xolair vastgesteld.
Enkelvoudige intraveneuze doses tot maximaal 4.000 mg zijn toegediend aan patiënten zonder aanwijzingen voor dosisbeperkende toxiciteiten.
De hoogste cumulatieve dosis aan patiënten toegediend, was 44.000 mg over een periode van 20 weken en deze dosis heeft niet geleid tot ongunstige acute effecten.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere systemische geneesmiddelen tegen obstructieve luchtwegaandoeningen, ATC-code:
R03DX05
Omalizumab is een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam dat met behulp van recombinant-DNA- technologie is vervaardigd en dat selectief bindt aan humaan immuunglobuline-E (IgE).
Het is een IgG1-kappa antilichaam dat humane raamwerk regio’ s (framework regions) bevat met complementair- bepalende domeinen van een murien moeder antilichaam dat bindt aan IgE.
Omalizumab bindt aan IgE en voorkomt binding van IgE aan FCε RI (receptor met hoge affiniteit voor IgE), waardoor de hoeveelheid vrij IgE, die beschikbaar is om een allergische cascade teweeg te brengen, vermindert.
Behandeling met omalizumab bij atopische proefpersonen leidde tot een duidelijke vermindering van het aantal FCε RI-receptoren op basofielen.
Bovendien verminderde de in vitro afgifte van histamine uit basofielen, geïsoleerd uit met Xolair behandelde proefpersonen na stimulatie met een allergeen met ongeveer 90% in vergelijking tot de waarden voorafgaand aan behandeling.
In klinische studies werden vrije IgE-serumspiegels op dosisafhankelijke wijze binnen een uur na de eerste dosis verlaagd en tussen doses gehandhaafd.
Een jaar na het stopzetten van de Xolair behandeling zijn de IgE-spiegels teruggekeerd naar het niveau van voor de behandeling, zonder dat rebound in IgE-spiegels werd waargenomen na volledige klaring van het geneesmiddel.
Klinische ervaring De werkzaamheid en veiligheid van Xolair werden aangetoond in een 28-weekse dubbelblinde, placebogecontroleerde studie (studie 1) met 419 personen van 12-79 jaar met ernstig allergisch astma, die een verminderde longfunctie hadden (FEV1 40-80% van de voorspelde waarde) en die hun astmasymptomen slecht onder controle hadden ondanks behandeling met hoge doses inhalatiecorticosteroïden en een langwerkende beta2-agonist.
Patiënten die in aanmerking kwamen, hadden last gehad van meervoudige astma-exacerbaties, waarvoor behandeling met systemische corticosteroïden noodzakelijk was, of waren in het jaar ervoor in het ziekenhuis opgenomen of op de eerstehulpafdeling geweest als gevolg van een ernstige astma-exacerbatie ondanks ononderbroken behandeling met hoge doses corticosteroïden en een langwerkende beta2-agonist.
Xolair of placebo werden subcutaan toegediend als aanvullende therapie naast > 1.000 microgram beclometasondipropionaat (of gelijkwaardig) plus een langwerkende beta2-agonist.
Onderhoudsbehandelingen met orale corticosteroïden, theofylline en leukotriënenantagonisten waren toegestaan (resp.
22%, 27% en 35% van de patiënten).
Het aantal astma-exacerbaties over de behandelingsperiode, waarvoor rescue-behandeling met systemische corticosteroïden noodzakelijk was, vormde het primaire eindpunt.
Omalizumab reduceerde het aantal astma-exacerbaties met 19% (p = 0,153).
Verdere evaluaties die statistische significantie (p < 0,05) lieten zien in het voordeel van Xolair omvatten reducties in ernstige exacerbaties (waarbij de longfunctie van de patiënt gereduceerd was tot minder dan 60% van de persoonlijke 47 capaciteit en systemische corticosteroïden nodig waren) en aan astma gerelateerde spoedbezoeken (bestaande uit ziekenhuisopnamen, bezoeken aan eerstehulpafdelingen en niet-geplande doktersbezoeken), en verbeteringen in de algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling, astma gerelateerde kwaliteit van leven (AQL), astmasymptomen en longfunctie.
In een subgroepanalyse was het meer waarschijnlijk dat patiënten met een totaal IgE ≥ 76 IE/ml voor de behandeling een klinisch betekenisvol voordeel van Xolair ervaarden.
Bij deze patiënten in studie 1 reduceerde Xolair het aantal astma-exacerbaties met 40% (p = 0,002).
Daarnaast waren er meer patiënten die een klinische betekenisvolle respons hadden in de totaal IgE ≥ 76 IE/ml populatie door het Xolair ernstig astma programma heen.
Tabel 5 omvat de resultaten van de studie 1 populatie.
Tabel 5:
Resultaten van studie 1
Totale studie 1 populatie
Xolair
Placebo
Astma-exacerbaties
N=209
N=210
Aantal per patiënt per 28-weken periode
0,74
0,92
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Ernstige astma-exacerbaties
19,4%, p = 0,153
Aantal per patiënt per 28-weken periode
0,24
0,48
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Spoedbezoeken
50,1%, p = 0,002
Aantal per patiënt per 28-weken periode
0,24
0,43
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Algemene evaluatie door de arts
43,9%, p = 0,038
% responders * p-waarde * * AQL verbetering
60,5%
< 0,001
42,8%
% patiënten ≥ 0,5 verbetering p-waarde
60,8%
0,008
47,8%
* duidelijke verbetering of complete controle * * p-waarde voor de totale verdeling van de beoordeling
In studie 2 werden de werkzaamheid en veiligheid van Xolair onderzocht in een populatie met 312 personen met ernstig allergisch astma, die overeenkwam met de populatie in studie 1.
Behandeling met Xolair in deze open-label studie leidde tot een vermindering van 61% van het aantal klinisch significante astma-exacerbaties in vergelijking met de huidige astmabehandeling alleen.
In vier bijkomende grote placebo-gecontroleerde ondersteunende studies van 28 tot 52 weken met 1.722 volwassenen en adolescenten (studies 3, 4, 5 en 6) werden de werkzaamheid en veiligheid van Xolair bij patiënten met ernstig persistent astma onderzocht.
De meeste patiënten waren niet goed onder controle, maar kregen minder gelijktijdige astmamedicatie dan patiënten in studies 1 of 2.
In studies 3-5 vormden exacerbaties het primaire eindpunt, terwijl in studie 6 hoofdzakelijk besparing van inhalatiecorticosteroïden werd onderzocht.
In studie 3, 4 en 5 hadden patiënten behandeld met Xolair reducties van het aantal astma-exacerbaties van respectievelijk 37,5% (p=0,027), 40,3% (p < 0,001) en 57,6% (p < 0,001) in vergelijking met
48 placebo.
In studie 6 waren significant meer ernstige allergische astmapatiënten op Xolair in staat om hun fluticasondosis te verlagen tot ≤ 500 microgram per dag zonder verslechtering van de astmacontrole (60,3%) vergeleken met de placebo groep (45,8%, p < 0,05).
Scores voor kwaliteit van leven werden gemeten met behulp van de Juniper’ s astma gerelateerde kwaliteit van leven vragenlijst.
Voor alle zes studies was er een statistisch significante verbetering in de scores voor kwaliteit van leven vanaf de aanvang voor de Xolair patiënten in vergelijking met de placebo- of controlegroep.
Algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling:
In vijf van de hierboven beschreven studies werd de algemene evaluatie door de arts gemeten als een brede maat voor astmacontrole uitgevoerd door de behandelende arts.
De arts kon rekening houden met PEF (piekstroommeting), symptomen overdag en ’ s nachts, gebruik van ‘ rescue’ medicatie, spirometrie en exacerbaties.
In alle vijf studies oordeelde men dat een statistisch significant groter aantal van de patiënten op Xolair ofwel een duidelijke verbetering van hun astma bereikt hadden of hun astma volledig onder controle hadden ten opzichte van placebo.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetiek van omalizumab is onderzocht bij patiënten met allergische astma.
Absorptie De gemiddelde absolute biologische beschikbaarheid van omalizumab na subcutane toediening is 62%.
Na een enkelvoudige subcutane dosis aan volwassen en adolescente astmapatiënten werd omalizumab traag geabsorbeerd en werden piekconcentraties in het serum na gemiddeld 7-8 dagen bereikt.
De farmacokinetiek van omalizumab neemt evenredig toe bij doses hoger dan 0,5 mg/kg.
Na meervoudige doses omalizumab waren de oppervlaktes onder de serumconcentratie-versus-tijd-curve van dag 0 tot dag 14 bij steady state tot 6 maal groter dan die na de eerste dosis.
Distributie In vitro vormt omalizumab complexen van beperkte omvang met IgE.
Neerslaande complexen en complexen groter dan één miljoen Dalton in molecuulgewicht worden in vitro of in vivo niet waargenomen.
Het schijnbare distributievolume bij patiënten na subcutane toediening was 78 ± 32 ml/kg.
Eliminatie Bij de klaring van omalizumab zijn zowel IgG-klaringsprocessen betrokken als klaring via specifieke binding en complexvorming met het target-ligand, IgE.
Lever eliminatie van IgG omvat afbraak in het reticulo-endotheliaal systeem en endotheelcellen.
Intact IgG wordt ook in gal uitgescheiden.
Bij astmapatiënten was de gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van omalizumab in het serum 26 dagen waarbij de schijnbare klaring gemiddeld 2,4 ± 1,1 ml/kg/dag was.
Daarnaast leverde verdubbeling van het lichaamsgewicht ongeveer een verdubbeling van de schijnbare klaring op.
Kenmerken bij patiëntenpopulaties Leeftijd, Ras/Etniciteit, Geslacht De populatie farmacokinetiek van Xolair werd geanalyseerd om de effecten van demografische kenmerken te evalueren.
Uit analyse van deze beperkte gegevens blijkt dat er geen dosisaanpassingen nodig zijn in relatie tot leeftijd (12-76 jaar), ras, etniciteit of geslacht (zie rubriek 4.2).
Nier- en leverinsufficiëntie Er zijn geen farmacokinetische of farmacodynamische gegevens over patiënten met nier- of leverinsufficiëntie (zie rubriek 4.2 en 4.4).
49 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
De veiligheid van omalizumab is bestudeerd in cynomolgus-apen, omdat omalizumab met dezelfde affiniteit bindt aan cynomolgus en menselijk IgE.
Er zijn antilichamen voor omalizumab waargenomen bij sommige apen na herhaalde subcutane of intraveneuze toediening.
Maar er werd geen duidelijke toxiciteit gezien zoals immuuncomplex-gemedieerde ziekten of complementafhankelijke cytotoxiciteit.
Er waren geen aanwijzingen voor een anafylactische reactie als gevolg van mestceldegranulatie bij cynomolgus-apen.
Chronische toediening van hoge doses (maximaal 250 mg/kg) omalizumab induceerde geen toxicologisch significante bijwerkingen bij niet-humane primaten, met uitzondering van een dosisgerelateerde en leeftijdsafhankelijke afname in bloedplaatjes, waarbij jongere dieren gevoeliger bleken.
De serumconcentratie die nodig is om een verlaging van 50% in bloedplaatjes te verkrijgen vanaf aanvangswaarde bij volwassen cynomolgus-apen, was ruwweg 4 tot 20 keer hoger dan de verwachte maximale klinische serumconcentraties.
Daarnaast werden bij cynomolgus-apen acute bloedingen en ontstekingen waargenomen op de injectieplaatsen.
Er zijn geen formele carcinogeniciteitsstudies uitgevoerd met omalizumab.
Bij reproductiestudies bij cynomolgus-apen veroorzaakten subcutane doses tot maximaal 75 mg/kg (ongeveer 12 keer de blootstellingsratio op basis van AUC-waarden van 28 dagen bij 75 mg/kg versus de maximale klinische dosis) geen maternale toxiciteit, embryotoxiciteit of teratogeniciteit bij toediening tijdens organogenese en hadden ook geen nadelige invloed op foetale of neonatale groei bij toediening tijdens late zwangerschap, bevalling en borstvoeding.
Omalizumab wordt uitgescheiden in de moedermelk van cynomolgus-apen.
Omalizumabspiegels in melk vormden 1,5% van de maternale bloedconcentratie.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
L-arginine hydrochloride L-histidine hydrochloride L-histidine Polysorbaat 20 Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen.
6.3 Houdbaarheid
1 jaar
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
50 6.5 Aard en inhoud van de verpakking
1 ml oplossing in een voorgevulde spuitcilinder (type I glas) met gefixeerde naald (roestvrij staal), (type I) zuigerstop (latexvrij rubber) en naaldbeschermer (latexvrij).
Verpakkingsgroottes van 1, 4 of 10.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten hoeven in de handel te worden gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Waarschuwing:
Vermijd voorafgaand aan de voltooiing van de injectie contact met de activeringsclips van het device om voortijdig omhullen van de naald met de naaldbeschermhuls te voorkomen.
Gebruik van de spuit 1.
Trek het beschermkapje van de spuit en gooi dit weg.
Raak de vrijgekomen naald niet aan.
2.
Knijp zachtjes in de huid bij de injectieplaats en injecteer de naald.
3.
Houd de vingersteun vast en druk langzaam de zuiger in tot zover het gaat.
Houd de zuiger volledig ingedrukt tot de naald volledig uit de injectieplaats is getrokken.
Als er enige oplossing uit de injectieplaats lekt, druk de naald dan dieper.
4.
Houd de zuiger volledig ingedrukt en trek ondertussen voorzichtig de naald recht uit de injectieplaats.
5.
Laat langzaam de zuiger los en zorg ervoor dat de naaldbeveiliging automatisch de blootliggende naald kan bedekken.
Wegwerp instructies Gooi de gebruikte spuit onmiddellijk na gebruik weg in een naaldencontainer.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/05/319/00x
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
25.10.2005
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
51 BIJLAGE II
A.
FABRIKANT VAN HET BIOLOGISCH WERKZAAM BESTANDDEEL EN HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
52 A.
FABRIKANT VAN HET BIOLOGISCH WERKZAAM BESTANDDEEL EN HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikant van het biologisch werkzaam bestanddeel
Novartis Pharma S.A.S.
Centre de Biotechnologie 8, rue de l’ Industrie F-68330 Huningue FRANKRIJK
Naam en adres van de fabrikant verantwoordelijk voor vrijgifte
Novartis Pharma S.A.S.
Centre de Biotechnologie 8, rue de l’ Industrie F-68330 Huningue FRANKRIJK
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN OPGELEGD AAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN TEN AANZIEN VAN DE LEVERING EN HET GEBRUIK
Aan beperkt medisch recept onderworpen geneesmiddel (zie bijlage I:
Samenvatting van de productkenmerken, rubriek 4.2).
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL
Niet van toepassing.
• ANDERE VOORWAARDEN
Farmacovigilantiesysteem De houder van de vergunning voor het in de handel brengen moet garanderen dat het systeem van farmacovigilantie, zoals beschreven in versie 2.0, gedateerd op 22 juli 2008, en voorgesteld in Module 1.8.1 van de vergunningsaanvraag, aanwezig is en functioneert voordat het product op de markt wordt geïntroduceerd en zo lang het product op de markt is.
Risico Management Plan De houder van de vergunning voor het in de handel brengen verplicht zich om de onderzoeken uit te voeren, alsook additionele farmacovigilantie-activiteiten, nader omschreven in het farmacovigilantieplan, zoals overeengekomen in versie 2, gedateerd op 13 februari 2008, van het Risico Management Plan (RMP), voorgesteld in Module 1.8.2 van de vergunningsaanvraag, alsook elke volgende aanpassing van het RMP, zoals overeengekomen met het CHMP.
In overeenstemming met de CHMP Guideline on Risico Management Systems voor geneesmiddelen voor humaan gebruik, dient elke bijgewerkte versie van het RMP te worden voorgelegd op hetzelfde moment als het volgende Periodic Safety Update Report (PSUR).
Daarnaast dient een bijgewerkte versie van het RMP te worden voorgelegd:
53
- wanneer nieuwe informatie wordt ontvangen die de huidige veiligheidsspecificaties,
farmacovigilantieplan of risicobeperkende activiteiten kunnen beïnvloeden
- binnen 60 dagen na het bereiken van een belangrijke (farmacovigilantie of risicobeperkende)
mijlpaal
- op verzoek van de EMEA.
54 BIJLAGE III
ETIKETTERING EN BIJSLUITER
55 A.
ETIKETTERING
56 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
KARTONNEN DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 75 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Omalizumab
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Eén injectieflacon bevat 75 mg omalizumab.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Poeder: sucrose, histidine, histidine hydrochloride monohydraat, polysorbaat 20.
Oplosmiddel: water voor injecties.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
1 x 75 mg injectieflacon 1 x 2 ml ampul oplosmiddel
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
Uitsluitend volgens de instructies van een arts gebruiken.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP Onmiddellijk na oplossen gebruiken (mag gedurende maximaal 8 uur bij een temperatuur van 2°C – 8°C worden bewaard of gedurende 4 uur bij 30°C).
57 9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/05/319/001
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE
Xolair 75 mg
58 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
ETIKET VAN DE INJECTIEFLACON
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGSWEG(EN)
Xolair 75 mg poeder voor oplossing voor injectie Omalizumab Subcutaan gebruik
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
6.
OVERIGE
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
59 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
ETIKET VAN DE AMPUL
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGSWEG(EN)
Oplosmiddel voor Xolair Water voor injecties
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
Gebruik 0,9 ml en gooi de rest weg
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
2 ml
6.
OVERIGE
60 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
KARTONNEN DOOS DIE 1 INJECTIEFLACON EN 1 AMPUL ALS EENHEIDSVERPAKKING BEVAT (INCLUSIEF BLUE BOX)
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 150 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Omalizumab
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Eén injectieflacon bevat 150 mg omalizumab.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Poeder: sucrose, histidine, histidine hydrochloride monohydraat, polysorbaat 20.
Oplosmiddel: water voor injecties.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
1 x 150 mg injectieflacon 1 x 2 ml ampul oplosmiddel
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
Uitsluitend volgens de instructies van een arts gebruiken.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP Onmiddellijk na oplossen gebruiken (mag gedurende maximaal 8 uur bij een temperatuur van 2°C – 8°C worden bewaard of gedurende 4 uur bij 30°C).
61 9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/05/319/002
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE
Xolair 150 mg
62 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
KARTONNEN DOOS VOOR INTERMEDIAIRE VERPAKKING (ZONDER BLUE BOX) VAN EEN MEERVOUDIGE VERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 150 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Omalizumab
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Eén injectieflacon bevat 150 mg omalizumab.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Poeder: sucrose, histidine, histidine hydrochloride monohydraat, polysorbaat 20.
Oplosmiddel: water voor injecties.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
1 x 150 mg injectieflacon 1 x 2 ml ampul oplosmiddel Onderdeel van een meervoudige verpakking bestaande uit 4 verpakkingen, die elk 1 injectieflacon en 1 ampul bevatten.
Onderdeel van een meervoudige verpakking bestaande uit 10 verpakkingen, die elk 1 injectieflacon en 1 ampul bevatten.
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
Uitsluitend volgens de instructies van een arts gebruiken.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
63 8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP Onmiddellijk na oplossen gebruiken (mag gedurende maximaal 8 uur bij een temperatuur van 2°C – 8°C worden bewaard of gedurende 4 uur bij 30°C).
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/05/319/003 EU/1/05/319/004
Meervoudige verpakking bestaande uit 4 verpakkingen Meervoudige verpakking bestaande uit 10 verpakkingen
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE
Xolair 150 mg
64 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
ETIKET VOOR OP DE WIKKEL VAN DE MEERVOUDIGE VERPAKKING OMWIKKELD MET FOLIE (INCLUSIEF BLUE BOX)
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 150 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Omalizumab
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Eén injectieflacon bevat 150 mg omalizumab.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Poeder: sucrose, histidine, histidine hydrochloride monohydraat, polysorbaat 20.
Oplosmiddel: water voor injecties.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
Meervoudige verpakking bestaande uit 4 verpakkingen, die elk 1 injectieflacon (150 mg) en 1 ampul oplosmiddel (2 ml) bevatten:
Meervoudige verpakking bestaande uit 10 verpakkingen, die elk 1 injectieflacon (150 mg) en 1 ampul oplosmiddel (2 ml) bevatten:
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
Uitsluitend volgens de instructies van een arts gebruiken.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
65 8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP Onmiddellijk na oplossen gebruiken (mag gedurende maximaal 8 uur bij een temperatuur van 2°C – 8°C worden bewaard of gedurende 4 uur bij 30°C).
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/05/319/003 EU/1/05/319/004
Meervoudige verpakking bestaande uit 4 verpakkingen Meervoudige verpakking bestaande uit 10 verpakkingen
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE OVER BRAILLE
Xolair 150 mg
66 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
ETIKET VAN DE INJECTIEFLACON
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGSWEG(EN)
Xolair 150 mg poeder voor oplossing voor injectie Omalizumab Subcutaan gebruik
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
6.
OVERIGE
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
67 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
ETIKET VAN DE AMPUL
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGSWEG(EN)
Oplosmiddel voor Xolair Water voor injecties
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
Gebruik 1,4 ml en gooi de rest weg
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
2 ml
6.
OVERIGE
68 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
DOOS VOOR EENHEIDSVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 75 mg oplossing voor injectie Omalizumab
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
0,5 ml oplossing voor injectie bevat 75 mg omalizumab.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat ook:
L-arginine hydrochloride, L-histidine hydrochloride, L-histidine, polysorbaat 20, water voor injecties.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
Eén voorgevulde spuit bevat 0,5 ml oplossing voor injectie.
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
Uitsluitend volgens de instructies van een arts gebruiken.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
69 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Gooi de gebruikte spuit onmiddellijk na gebruik weg in een naaldencontainer.
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/0/00/000/000
75 mg oplossing voor injectie
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Xolair 75 mg
70 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
BUITENVERPAKKING VOOR MEERVOUDSVERPAKKING (INCLUSIEF BLUE BOX)
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 75 mg oplossing voor injectie Omalizumab
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
0,5 ml oplossing voor injectie bevat 75 mg omalizumab.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat ook:
L-arginine hydrochloride, L-histidine hydrochloride, L-histidine, polysorbaat 20, water voor injecties.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
Multiverpakking van 4 verpakkingen, die elk 1 voorgevulde spuit van 0,5 ml oplossing voor injectie bevatten.
Multiverpakking van 10 verpakkingen, die elk 1 voorgevulde spuit van 0,5 ml oplossing voor injectie bevatten.
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
Uitsluitend volgens de instructies van een arts gebruiken.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
71 9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Gooi de gebruikte spuit onmiddellijk na gebruik weg in een naaldencontainer.
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/0/00/000/000 EU/0/00/000/000
75 mg oplossing voor injectie (4) 75 mg oplossing voor injectie (10)
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Xolair 75 mg
72 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
TUSSENDOOS VOOR MEERVOUDSVERPAKKING (EXCLUSIEF BLUE BOX)
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 75 mg oplossing voor injectie Omalizumab
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
0,5 ml oplossing voor injectie bevat 75 mg omalizumab.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat ook:
L-arginine hydrochloride, L-histidine hydrochloride, L-histidine, polysorbaat 20, water voor injecties.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
Onderdeel van een multiverpakking van 4 verpakkingen, die elk 1 voorgevulde spuit van 0,5 ml oplossing voor injectie bevatten.
Onderdeel van een multiverpakking van 10 verpakkingen, die elk 1 voorgevulde spuit van 0,5 ml oplossing voor injectie bevatten.
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
Uitsluitend volgens de instructies van een arts gebruiken.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
73 9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Gooi de gebruikte spuit onmiddellijk na gebruik weg in een naaldencontainer.
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/0/00/000/000 EU/0/00/000/000
75 mg oplossing voor injectie (4) 75 mg oplossing voor injectie (10)
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Xolair 75 mg
74 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD
BLISTERVERPAKKING VAN VOORGEVULDE SPUIT
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 75 mg oplossing voor injectie Omalizumab
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
Subcutaan gebruik.
75 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
ETIKET VOOR VOORGEVULDE SPUIT
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGSWEG(EN)
Xolair 75 mg oplossing voor injectie Omalizumab s.c gebruik.
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
0,5 ml
6.
OVERIGE
76 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
DOOS VOOR EENHEIDSVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 150 mg oplossing voor injectie Omalizumab
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 ml oplossing voor injectie bevat 150 mg omalizumab.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat ook:
L-arginine hydrochloride, L-histidine hydrochloride, L-histidine, polysorbaat 20, water voor injecties.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
Eén voorgevulde spuit bevat 1 ml oplossing voor injectie.
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
Uitsluitend volgens de instructies van een arts gebruiken.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
77 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Gooi de gebruikte spuit onmiddellijk na gebruik weg in een naaldencontainer.
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/0/00/000/000
150 mg oplossing voor injectie
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Xolair 150 mg
78 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
BUITENVERPAKKING VOOR MEERVOUDSVERPAKKING (INCLUSIEF BLUE BOX)
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 150 mg oplossing voor injectie Omalizumab
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 ml oplossing voor injectie bevat 150 mg omalizumab.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat ook:
L-arginine hydrochloride, L-histidine hydrochloride, L-histidine, polysorbaat 20, water voor injecties.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
Multiverpakking van 4 verpakkingen, die elk 1 voorgevulde spuit van 1 ml oplossing voor injectie bevatten.
Multiverpakking van 10 verpakkingen, die elk 1 voorgevulde spuit van 1 ml oplossing voor injectie bevatten.
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
Uitsluitend volgens de instructies van een arts gebruiken.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
79 9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Gooi de gebruikte spuit onmiddellijk na gebruik weg in een naaldencontainer.
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/0/00/000/000 EU/0/00/000/000
150 mg oplossing voor injectie (4) 150 mg oplossing voor injectie (10)
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Xolair 150 mg
80 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
TUSSENDOOS VOOR MEERVOUDSVERPAKKING (EXCLUSIEF BLUE BOX)
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 150 mg oplossing voor injectie Omalizumab
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 ml oplossing voor injectie bevat 150 mg omalizumab.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat ook:
L-arginine hydrochloride, L-histidine hydrochloride, L-histidine, polysorbaat 20, water voor injecties.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
Onderdeel van een multiverpakking van 4 verpakkingen, die elk 1 voorgevulde spuit van 1 ml oplossing voor injectie bevatten.
Onderdeel van een multiverpakking van 10 verpakkingen, die elk 1 voorgevulde spuit van 1 ml oplossing voor injectie bevatten.
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Subcutaan gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
Uitsluitend volgens de instructies van een arts gebruiken.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
81 9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Gooi de gebruikte spuit onmiddellijk na gebruik weg in een naaldencontainer.
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/0/00/000/000 EU/0/00/000/000
150 mg oplossing voor injectie (4) 150 mg oplossing voor injectie (10)
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Xolair 150 mg
82 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD
BLISTERVERPAKKING VAN VOORGEVULDE SPUIT
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xolair 150 mg oplossing voor injectie Omalizumab
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novartis Europharm Limited
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
Subcutaan gebruik.
83 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
ETIKET VOOR VOORGEVULDE SPUIT
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGSWEG(EN)
Xolair 150 mg oplossing voor injectie Omalizumab s.c gebruik.
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
1 ml
6.
OVERIGE
84 B.
BIJSLUITER
85 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Xolair 75 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Omalizumab
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van Xolair.
- Bewaar deze bijsluiter.
Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Xolair en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Xolair gebruikt 3.
Hoe wordt Xolair gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Xolair 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS XOLAIR EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Xolair wordt gebruikt om te voorkomen dat astma verergert en om astmasymptomen onder controle te houden als het wordt gegeven naast andere astmamedicatie.
Xolair wordt gebruikt voor de controle van de symptomen van ernstig allergisch astma bij volwassenen of adolescenten (12 jaar en ouder) bij wie de astmasymptomen niet goed onder controle worden gehouden met inhalators met hoge doses steroïden of beta-agonisten.
Xolair werkt door een substantie, de zogenaamde immuunglobuline-E (IgE), die door het lichaam wordt geproduceerd, te blokkeren.
IgE speelt een belangrijke rol bij het ontstaan van allergisch astma.
Uw arts zal de hoeveelheid IgE in uw bloed meten voordat hij u Xolair-injecties zal toedienen.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U XOLAIR GEBRUIKT
Gebruik Xolair niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor omalizumab of voor één van de andere bestanddelen
van Xolair.
De bestanddelen worden vermeld in rubriek 6 van deze bijsluiter.
Praat met uw arts voordat u een injectie krijgt toegediend.
Wees extra voorzichtig met Xolair Gebruik Xolair niet voor de behandeling van acute astmasymptomen, zoals een plotselinge astma- aanval.
Hiervoor zult u al een ander geneesmiddel hebben gekregen.
Pas op voor allergische reacties op Xolair.
Xolair bevat een eiwit en eiwitten kunnen bij sommige mensen ernstige allergische reacties veroorzaken.
Tekenen hiervan zijn uitslag, moeite met ademen, zwelling of flauwte.
Neem zo snel mogelijk contact op met een arts als u een allergische reactie heeft nadat u Xolair heeft gebruikt.
86 Gebruik Xolair niet voor de preventie of behandeling van andere allergische aandoeningen zoals:
- plotselinge allergische reacties
- hyper-IgE-syndroom (een erfelijke immuunziekte)
- aspergillose (een door schimmel veroorzaakte longziekte)
- voedselallergie, allergische huiduitslag of hooikoorts.
Xolair zal u niet schaden maar het kan zijn dat u andere geneesmiddelen moet slikken om deze aandoeningen te behandelen.
Xolair bij kinderen Xolair mag niet aan kinderen jonger dan 12 jaar worden gegeven.
Er is onvoldoende bekend over de werking bij jongere kinderen.
Xolair en ouderen Xolair mag aan mensen van 65 jaar en ouder worden gegeven.
Er zijn geen aanwijzingen dat er speciale voorzorgsmaatregelen nodig zijn als ouderen worden behandeld, hoewel er slechts beperkte ervaring is.
Patiënten met nier- of leverproblemen Praat als u nier- of leverproblemen heeft, met uw arts over het gebruik van Xolair.
Parasitaire infecties Vertel uw arts als u in een regio woont waar parasitaire infecties vaak voorkomen of als u reist naar zo’ n gebied.
Xolair kan uw weerstand tegen zulke infecties verminderen.
Vertel uw arts als u een behandeling tegen parasitaire infecties ondergaat.
Xolair kan de werkzaamheid van uw behandeling verminderen.
Gebruik met andere geneesmiddelen Xolair kan in combinatie met inhalatiecorticosteroïden en andere geneesmiddelen voor allergisch astma gebruikt worden, maar het blijft van belang dat u uw arts vertelt dat u deze gebruikt voordat u Xolair krijgt toegediend.
U moet uw huidige astmamedicatie blijven gebruiken tijdens de behandeling met Xolair.
Stop het gebruik van uw astmamedicatie niet zonder met uw arts te overleggen.
Vertel uw arts als u een behandeling tegen parasitaire infecties ondergaat.
Xolair kan de werkzaamheid van uw behandeling verminderen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Zwangerschap en borstvoeding Vertel uw arts dat u zwanger bent of van plan bent zwanger te worden, voordat behandeling met Xolair wordt gestart.
Uw arts zal de voordelen en mogelijke risico’ s van het gebruik van dit geneesmiddel tijdens de zwangerschap met u bespreken.
Informeer uw arts onmiddellijk als u zwanger wordt tijdens behandeling met Xolair.
Vraag uw arts advies voordat u Xolair gaat gebruiken als u borstvoeding geeft of wilt geven.
Xolair kan via uw moedermelk aan uw baby worden doorgegeven.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Xolair kan bij sommige mensen duizeligheid, slaperigheid of flauwte veroorzaken, hoewel dit ongewoon is.
Pas op: zorg ervoor dat u nergens last van heeft voordat u gaat rijden of machines bedient.
87 Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Xolair Vraag uw arts advies voordat u Xolair gaat gebruiken als u diabeticus bent of als uw arts u heeft verteld dat u sommige suikers niet verdraagt.
Xolair bevat sucrose.
3.
HOE WORDT XOLAIR GEBRUIKT
Uw arts of verpleegkundige zal u Xolair toedienen als injectie direct onder de huid.
Voordat u begint met Xolair zal uw arts een bloedtest uitvoeren om de hoeveelheid IgE in uw bloed te bepalen.
De arts zal uitrekenen hoeveel Xolair u nodig heeft en hoe vaak u het zult moeten krijgen.
Dit is afhankelijk van uw lichaamsgewicht en de hoeveelheid gemeten IgE in uw bloed.
Volg nauwgezet de instructies van uw arts.
Hoeveel u zal krijgen U zal 1-3 injecties toegediend krijgen.
De injecties zullen elke twee of elke vier weken worden toegediend.
U moet uw huidige astmamedicatie blijven gebruiken tijdens de behandeling met Xolair.
Stop het gebruik van astmamedicaties niet zonder met uw arts te overleggen.
Het kan zijn dat u geen onmiddellijke verbetering van uw astma ziet in het begin van de behandeling met Xolair.
Het duurt doorgaans enkele weken voordat het volledig werkt.
Wanneer een dosis Xolair wordt gemist Raadpleeg uw arts of ziekenhuis zo snel mogelijk om een nieuwe afspraak te maken.
Als u stopt met de behandeling met Xolair Door onderbreking of beëindiging van de behandeling met Xolair kunnen uw astmasymptomen terugkomen.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Xolair bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
De bijwerkingen van Xolair zijn doorgaans mild tot matig van aard, maar kunnen af en toe ernstig zijn.
Ernstige bijwerkingen omvatten: • Plotselinge ernstige allergische reacties (zelden - deze kunnen optreden bij 1 tot 10 op de 10.000 patiënten).
Licht uw arts of verpleegkundige onmiddellijk in als u plotselinge tekenen van allergie opmerkt zoals uitslag, jeuk of netelroos op de huid, zwelling van het gezicht, de lippen, tong of andere lichaamsdelen, snelle hartslag, duizeligheid en lichtheid in het hoofd, kortademigheid, piepende ademhaling of moeite met ademhalen of enige andere nieuwe symptomen. • Ontwikkeling van elk mogelijke combinatie van de volgende symptomen: pijn, verdoofd gevoel, tinteling in de armen en benen, bultjes of verhoogde plekken op de huid, verergerende problemen met ademhalen, neuscongestie (signalen van het zogenaamde “ Churg-Strauss syndroom”). • Lage bloedplaatjes telling met symptomen als sneller dan normaal optreden van bloedingen of blauwe plekken. • Ontwikkeling van één van de volgende symptomen, in het bijzonder wanneer in combinatie: gewrichtspijn met of zonder zwelling, uitslag, koorts, gezwollen lymfeklieren, spierpijn (tekenen van serumziekte).
88 Licht onmiddellijk uw arts of verpleegkundige in als u een van deze bijwerkingen ervaart.
Andere bijwerkingen omvatten:
Vaak voorkomende bijwerkingen - deze kunnen optreden bij 10 op de 100 patiënten • hoofdpijn • reacties op de injectieplaats waaronder pijn, zwelling, jeuk en roodheid.
Soms voorkomende bijwerkingen - deze kunnen optreden bij 1 op de 100 patiënten • duizeligheid, slaperigheid of vermoeidheid • tintelende of verkleumde handen of voeten • flauwvallen, lage bloeddruk bij zitten of staan (posturele hypotensie), blozen • keelpijn, hoesten, acute ademhalingsproblemen • misselijkheid (nausea), diarree, maag- en darmstoornissen • jeuk, netelroos, uitslag, verhoogde gevoeligheid van de huid voor de zon • gewichtstoename • griepachtige symptomen, pijn in de gewrichten, spierpijn en zwelling van gewrichten • verlies van haar
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U XOLAIR
- Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
- Bewaren in de oorspronkelijke verpakking.
- Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
- Niet meer gebruiken na de vervaldatum die staat vermeld op het etiket.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Xolair
- Het werkzaam bestanddeel is omalizumab.
- De andere bestanddelen zijn sucrose, histidine, histidine hydrochloride monohydraat en
polysorbaat 20.
- Een ampul met 2 ml water voor injecties, die wordt gebruikt om het poeder op te lossen
voorafgaand aan de injectie, wordt eveneens meegeleverd in de verpakking.
Hoe ziet Xolair er uit en wat is de inhoud van de verpakking Xolair wordt geleverd als een “ gebroken wit” poeder in een kleine glazen injectieflacon, samen met een ampul, die 2 ml water voor injecties bevat.
Het poeder wordt opgelost in het water voordat het wordt geïnjecteerd door een beoefenaar in de gezondheidszorg.
Elke injectieflacon levert 75 mg omalizumab.
Xolair wordt geleverd in verpakkingen, die één injectieflacon met poeder voor oplossing voor injectie en één ampul met 2 ml water voor injecties bevatten.
Xolair wordt ook geleverd in injectieflacons met 150 mg omalizumab.
89 Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
Fabrikant Novartis Pharma S.A.S.
Centre de Biotechnologie 8, rue de l’ Industrie F-68330 Huningue Frankrijk
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen.
België/Belgique/Belgien Novartis Pharma N.V.
Tél/Tel: +32 2 246 16 11
Luxembourg/Luxemburg Novartis Pharma GmbH Tél/Tel: +49 911 273 0
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ Novartis Pharma Services Inc.
Ð¢ÐµÐ».: +359 2 489 98 28
Magyarország Novartis Hungária Kft.
Pharma Tel.: +36 1 457 65 00
Č eská republika Novartis s.r.o.
Tel: +420 225 775 111
Malta Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +356 2298 3217
Danmark Novartis Healthcare A/S Tlf: +45 39 16 84 00
Nederland Novartis Pharma B.V.
Tel: +31 26 37 82 111
Deutschland Novartis Pharma GmbH Tel: +49 911 273 0
Norge Novartis Norge AS Tlf: +47 23 05 20 00
Eesti Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +372 60 62 400
Österreich Novartis Pharma GmbH Tel: +43 1 86 6570
Ελλάδα Novartis (Hellas) A.E.B.E.
Τηλ: +30 210 281 17 12
Polska Novartis Poland Sp. z o.o.
Tel.: +48 22 550 8888
España Novartis Farmacéutica, S.A.
Tel: +34 93 306 42 00
Portugal Novartis Farma - Produtos Farmacêuticos, S.A.
Tel: +351 21 000 8600
France Novartis Pharma S.A.S.
Tél: +33 1 55 47 66 00
România Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +40 21 31299 01
90 Ireland Novartis Ireland Limited Tel: +353 1 260 12 55
Slovenija Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +386 1 300 75 77
Ísland Vistor hf.
Sími: +354 535 7000
Slovenská republika Novartis Slovakia s.r.o.
Tel: +421 2 5542 5439
Italia Novartis Farma S.p.A.
Tel: +39 02 96 54 1
Suomi/Finland Novartis Finland Oy Puh/Tel: +358 9 61 33 22 11
Κύπρος Δημητριάδης και Παπαέλληνας Λτδ Τηλ: +357 22 690 690
Sverige Novartis Sverige AB Tel: +46 8 732 32 00
Latvija Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +371 7 887 070
United Kingdom Novartis Pharmaceuticals UK Ltd.
Tel: +44 1276 698370
Lietuva Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +370 5 269 16 50
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd op {MM/JJJJ}
91 INFORMATIE VOOR DE BEROEPSBEOEFENAAR IN DE GEZONDHEIDSZORG
De volgende informatie is alleen bestemd voor artsen of andere beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg:
Het gelyofiliseerde product heeft 15-20 minuten nodig om op te lossen, hoewel het in sommige gevallen langer kan duren.
Het volledig gereconstitueerde product zal er helder of licht opalescent uitzien en op de rand van de injectieflacon kunnen een paar kleine luchtbellen of schuim achterblijven.
Vanwege de viscositeit van het gereconstitueerde product moet zorgvuldigheid worden betracht als HET VOLLEDIGE PRODUCT uit de injectieflacon wordt gehaald, voordat lucht of overtollige oplossing uit de naald wordt gehaald om 0,6 ml te verkrijgen.
Volg onderstaande instructies voor de bereiding van injectieflacons met Xolair 75 mg voor subcutane toediening:
1.
Zuig 0,9 ml water voor injecties uit de ampul in een spuit met een 18-gauge-naald met grote diameter.
2.
Steek de naald in de injectieflacon, die rechtop op een vlak oppervlak staat, en breng het water voor injecties over in de injectieflacon met het gelyofiliseerde poeder met de standaard aseptische technieken, waarbij het water voor injecties direct op het poeder wordt gespoten.
3.
Houd de injectieflacon rechtop en draai hem ongeveer 1 minuut snel rond (niet schudden) zodat het poeder gelijkmatig vochtig wordt.
4.
Draai, om het oplossen na het voltooien van stap 3 te bevorderen, de injectieflacon gedurende 5-10 seconden ongeveer elke 5 minuten rustig rond om resterende vaste deeltjes op te lossen.
Merk op dat het in sommige gevallen langer dan 20 minuten kan duren voordat het poeder volledig is opgelost.
Herhaal in dat geval stap 4 totdat er geen gelachtige deeltjes in de oplossing zichtbaar zijn.
Als het product volledig is opgelost, dienen er geen gelachtige deeltjes in de oplossing zichtbaar te zijn.
Het is normaal dat er kleine luchtbellen of schuim op de rand van de injectieflacon achterblijven.
Het gereconstitueerde product zal er helder of licht opalescent uitzien.
Niet gebruiken als er vaste deeltjes zichtbaar zijn.
5.
Keer de injectieflacon ten minste 15 seconden om zodat de oplossing naar de stop vloeit.
Steek een nieuwe 3-ml-spuit met een 18-gauge-naald met grote diameter in de omgekeerde injectieflacon.
Houd de injectieflacon omgekeerd en plaats de naaldpunt zodanig dat deze de bodem van de injectieflacon met de oplossing raakt als de oplossing in de spuit wordt opgezogen.
Trek de zuiger, voordat de naald uit de injectieflacon wordt verwijderd, helemaal terug naar het einde van de cilinder om alle oplossing uit de omgekeerde injectieflacon te halen.
6.
Vervang de 18-gauge-naald door een 25-gauge-naald voor subcutane injectie.
7.
Verwijder lucht, grote luchtbellen en enige overtollige oplossing om de vereiste dosis van 0,6 ml te verkrijgen.
Er kan een dunne laag kleine luchtbellen bovenop de oplossing in de spuit achterblijven.
Omdat de oplossing licht visceus is, kan het 5-10 seconden duren om de oplossing via subcutane injectie toe te dienen.
De injectieflacon levert 0,6 ml (75 mg) Xolair.
8.
De injecties worden subcutaan toegediend in de deltoid regio van de arm of in de dij.
92 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Xolair 150 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Omalizumab
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van Xolair.
- Bewaar deze bijsluiter.
Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Xolair en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Xolair gebruikt 3.
Hoe wordt Xolair gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Xolair 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS XOLAIR EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Xolair wordt gebruikt om te voorkomen dat astma verergert en om astmasymptomen onder controle te houden als het wordt gegeven naast andere astmamedicatie.
Xolair wordt gebruikt voor de controle van de symptomen van ernstig allergisch astma bij volwassenen of adolescenten (12 jaar en ouder) bij wie de astmasymptomen niet goed onder controle worden gehouden met inhalators met hoge doses steroïden of beta-agonisten.
Xolair werkt door een substantie, de zogenaamde immuunglobuline-E (IgE), die door het lichaam wordt geproduceerd, te blokkeren.
IgE speelt een belangrijke rol bij het ontstaan van allergisch astma.
Uw arts zal de hoeveelheid IgE in uw bloed meten voordat hij u Xolair-injecties zal toedienen.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U XOLAIR GEBRUIKT
Gebruik Xolair niet
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor omalizumab of voor één van de andere bestanddelen
van Xolair.
De bestanddelen worden vermeld in rubriek 6 van deze bijsluiter.
Praat met uw arts voordat u een injectie krijgt toegediend.
Wees extra voorzichtig met Xolair Gebruik Xolair niet voor de behandeling van acute astmasymptomen, zoals een plotselinge astma- aanval.
Hiervoor zult u al een ander geneesmiddel hebben gekregen.
Pas op voor allergische reacties op Xolair.
Xolair bevat een eiwit en eiwitten kunnen bij sommige mensen ernstige allergische reacties veroorzaken.
Tekenen hiervan zijn uitslag, moeite met ademen, zwelling of flauwte.
Neem zo snel mogelijk contact op met een arts als u een allergische reactie heeft nadat u Xolair heeft gebruikt.
Gebruik Xolair niet voor de preventie of behandeling van andere allergische aandoeningen zoals:
- plotselinge allergische reacties
- hyper-IgE-syndroom (een erfelijke immuunziekte)
93
- aspergillose (een door schimmel veroorzaakte longziekte)
- voedselallergie, allergische huiduitslag of hooikoorts.
Xolair zal u niet schaden maar het kan zijn dat u andere geneesmiddelen moet slikken om deze aandoeningen te behandelen.
Xolair bij kinderen Xolair mag niet aan kinderen jonger dan 12 jaar worden gegeven.
Er is onvoldoende bekend over de werking bij jongere kinderen.
Xolair en ouderen Xolair mag aan mensen van 65 jaar en ouder worden gegeven.
Er zijn geen aanwijzingen dat er speciale voorzorgsmaatregelen nodig zijn als ouderen worden behandeld, hoewel er slechts beperkte ervaring is.
Patiënten met nier- of leverproblemen Praat als u nier- of leverproblemen heeft, met uw arts over het gebruik van Xolair.
Parasitaire infecties Vertel uw arts als u in een regio woont waar parasitaire infecties vaak voorkomen of als u reist naar zo’ n gebied.
Xolair kan uw weerstand tegen zulke infecties verminderen.
Vertel uw arts als u een behandeling tegen parasitaire infecties ondergaat.
Xolair kan de werkzaamheid van uw behandeling verminderen.
Gebruik met andere geneesmiddelen Xolair kan in combinatie met inhalatiecorticosteroïden en andere geneesmiddelen voor allergisch astma gebruikt worden, maar het blijft van belang dat u uw arts vertelt dat u deze gebruikt voordat u Xolair krijgt toegediend.
U moet uw huidige astmamedicatie blijven gebruiken tijdens de behandeling met Xolair.
Stop het gebruik van uw astmamedicatie niet zonder met uw arts te overleggen.
Vertel uw arts als u een behandeling tegen parasitaire infecties ondergaat.
Xolair kan de werkzaamheid van uw behandeling verminderen.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Zwangerschap en borstvoeding Vertel uw arts dat u zwanger bent of van plan bent zwanger te worden, voordat behandeling met Xolair wordt gestart.
Uw arts zal de voordelen en mogelijke risico’ s van het gebruik van dit geneesmiddel tijdens de zwangerschap met u bespreken.
Informeer uw arts onmiddellijk als u zwanger wordt tijdens behandeling met Xolair.
Vraag uw arts advies voordat u Xolair gaat gebruiken als u borstvoeding geeft of wilt geven.
Xolair kan via uw moedermelk aan uw baby worden doorgegeven.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Xolair kan bij sommige mensen duizeligheid, slaperigheid of flauwte veroorzaken, hoewel dit ongewoon is.
Pas op: zorg ervoor dat u nergens last van heeft voordat u gaat rijden of machines bedient.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Xolair Vraag uw arts advies voordat u Xolair gaat gebruiken als u diabeticus bent of als uw arts u heeft verteld dat u sommige suikers niet verdraagt.
Xolair bevat sucrose.
94 3.
HOE WORDT XOLAIR GEBRUIKT
Uw arts of verpleegkundige zal u Xolair toedienen als injectie direct onder de huid.
Voordat u begint met Xolair zal uw arts een bloedtest uitvoeren om de hoeveelheid IgE in uw bloed te bepalen.
De arts zal uitrekenen hoeveel Xolair u nodig heeft en hoe vaak u het zult moeten krijgen.
Dit is afhankelijk van uw lichaamsgewicht en de hoeveelheid gemeten IgE in uw bloed.
Volg nauwgezet de instructies van uw arts.
Hoeveel u zal krijgen U zal 1-3 injecties toegediend krijgen.
De injecties zullen elke twee of elke vier weken worden toegediend.
U moet uw huidige astmamedicatie blijven gebruiken tijdens de behandeling met Xolair.
Stop het gebruik van astmamedicaties niet zonder met uw arts te overleggen.
Het kan zijn dat u geen onmiddellijke verbetering van uw astma ziet in het begin van de behandeling met Xolair.
Het duurt doorgaans enkele weken voordat het volledig werkt.
Wanneer een dosis Xolair wordt gemist Raadpleeg uw arts of ziekenhuis zo snel mogelijk om een nieuwe afspraak te maken.
Als u stopt met de behandeling met Xolair Door onderbreking of beëindiging van de behandeling met Xolair kunnen uw astmasymptomen terugkomen.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Xolair bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
De bijwerkingen van Xolair zijn doorgaans mild tot matig van aard, maar kunnen af en toe ernstig zijn.
Ernstige bijwerkingen omvatten: • Plotselinge ernstige allergische reacties (zelden - deze kunnen optreden bij 1 tot 10 op de 10.000 patiënten).
Licht uw arts of verpleegkundige onmiddellijk in als u plotselinge tekenen van allergie opmerkt zoals uitslag, jeuk of netelroos op de huid, zwelling van het gezicht, de lippen, tong of andere lichaamsdelen, snelle hartslag, duizeligheid en lichtheid in het hoofd, kortademigheid, piepende ademhaling of moeite met ademhalen of enige andere nieuwe symptomen. • Ontwikkeling van elk mogelijke combinatie van de volgende symptomen: pijn, verdoofd gevoel, tinteling in de armen en benen, bultjes of verhoogde plekken op de huid, verergerende problemen met ademhalen, neuscongestie (signalen van het zogenaamde “ Churg-Strauss syndroom”). • Lage bloedplaatjes telling met symptomen als sneller dan normaal optreden van bloedingen of blauwe plekken. • Ontwikkeling van één van de volgende symptomen, in het bijzonder wanneer in combinatie: gewrichtspijn met of zonder zwelling, uitslag, koorts, gezwollen lymfeklieren, spierpijn (tekenen van serumziekte).
Licht onmiddellijk uw arts of verpleegkundige in als u een van deze bijwerkingen ervaart.
95 Andere bijwerkingen omvatten:
Vaak voorkomende bijwerkingen - deze kunnen optreden bij 10 op de 100 patiënten optreden • hoofdpijn • reacties op de injectieplaats waaronder pijn, zwelling, jeuk en roodheid.
Soms voorkomende bijwerkingen - deze kunnen optreden bij 1 op de 100 patiënten optreden • duizeligheid, slaperigheid of vermoeidheid • tintelende of verkleumde handen of voeten • flauwvallen, lage bloeddruk bij zitten of staan (posturele hypotensie), blozen • keelpijn, hoesten, acute ademhalingsproblemen • misselijkheid (nausea), diarree, maag- en darmstoornissen • jeuk, netelroos, uitslag, verhoogde gevoeligheid van de huid voor de zon • gewichtstoename • griepachtige symptomen, pijn in de gewrichten, spierpijn en zwelling van gewrichten • verlies van haar
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U XOLAIR
- Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
- Bewaren in de oorspronkelijke verpakking.
- Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
- Niet meer gebruiken na de vervaldatum die staat vermeld op het etiket.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Xolair
- Het werkzaam bestanddeel is omalizumab.
- De andere bestanddelen zijn sucrose, histidine, histidine hydrochloride monohydraat en
polysorbaat 20.
- Een ampul met 2 ml water voor injecties, die wordt gebruikt om het poeder op te lossen
voorafgaand aan de injectie, wordt eveneens meegeleverd in de verpakking.
Hoe ziet Xolair er uit en wat is de inhoud van de verpakking Xolair wordt geleverd als een “ gebroken wit” poeder in een kleine glazen injectieflacon, samen met een ampul, die 2 ml water voor injecties bevat.
Het poeder wordt opgelost in het water voordat het wordt geïnjecteerd door een beoefenaar in de gezondheidszorg.
Elke injectieflacon levert 150 mg omalizumab.
Xolair wordt geleverd in verpakkingen, die één, vier of tien injectieflacons met poeder voor oplossing voor injectie en één, vier of tien ampullen met 2 ml water voor injecties bevatten.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten hoeven in de handel te worden gebracht.
Xolair wordt ook geleverd in injectieflacons met 75 mg omalizumab.
96 Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
Fabrikant Novartis Pharma S.A.S.
Centre de Biotechnologie 8, rue de l’ Industrie F-68330 Huningue Frankrijk
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen.
België/Belgique/Belgien Novartis Pharma N.V.
Tél/Tel: +32 2 246 16 11
Luxembourg/Luxemburg Novartis Pharma GmbH Tél/Tel: +49 911 273 0
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ Novartis Pharma Services Inc.
Ð¢ÐµÐ».: +359 2 489 98 28
Magyarország Novartis Hungária Kft.
Pharma Tel.: +36 1 457 65 00
Č eská republika Novartis s.r.o.
Tel: +420 225 775 111
Malta Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +356 2298 3217
Danmark Novartis Healthcare A/S Tlf: +45 39 16 84 00
Nederland Novartis Pharma B.V.
Tel: +31 26 37 82 111
Deutschland Novartis Pharma GmbH Tel: +49 911 273 0
Norge Novartis Norge AS Tlf: +47 23 05 20 00
Eesti Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +372 60 62 400
Österreich Novartis Pharma GmbH Tel: +43 1 86 6570
Ελλάδα Novartis (Hellas) A.E.B.E.
Τηλ: +30 210 281 17 12
Polska Novartis Poland Sp. z o.o.
Tel.: +48 22 550 8888
España Novartis Farmacéutica, S.A.
Tel: +34 93 306 42 00
Portugal Novartis Farma - Produtos Farmacêuticos, S.A.
Tel: +351 21 000 8600
France Novartis Pharma S.A.S.
Tél: +33 1 55 47 66 00
România Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +40 21 31299 01
97 Ireland Novartis Ireland Limited Tel: +353 1 260 12 55
Slovenija Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +386 1 300 75 77
Ísland Vistor hf.
Sími: +354 535 7000
Slovenská republika Novartis Slovakia s.r.o.
Tel: +421 2 5542 5439
Italia Novartis Farma S.p.A.
Tel: +39 02 96 54 1
Suomi/Finland Novartis Finland Oy Puh/Tel: +358 9 61 33 22 11
Κύπρος Δημητριάδης και Παπαέλληνας Λτδ Τηλ: +357 22 690 690
Sverige Novartis Sverige AB Tel: +46 8 732 32 00
Latvija Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +371 7 887 070
United Kingdom Novartis Pharmaceuticals UK Ltd.
Tel: +44 1276 698370
Lietuva Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +370 5 269 16 50
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd op {MM/JJJJ}
98 INFORMATIE VOOR DE BEROEPSBEOEFENAAR IN DE GEZONDHEIDSZORG
De volgende informatie is alleen bestemd voor artsen of andere beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg:
Het gelyofiliseerde product heeft 15-20 minuten nodig om op te lossen, hoewel het in sommige gevallen langer kan duren.
Het volledig gereconstitueerde product zal er helder of licht opalescent uitzien en op de rand van de injectieflacon kunnen een paar kleine luchtbellen of schuim achterblijven.
Vanwege de viscositeit van het gereconstitueerde product moet zorgvuldigheid worden betracht als HET VOLLEDIGE PRODUCT uit de injectieflacon wordt gehaald, voordat lucht of overtollige oplossing uit de naald wordt gehaald om 1,2 ml te verkrijgen.
Volg onderstaande instructies voor de bereiding van injectieflacons met Xolair 150 mg voor subcutane toediening:
1.
Zuig 1,4 ml water voor injecties uit de ampul in een spuit met een 18-gauge-naald met grote diameter.
2.
Steek de naald in de injectieflacon, die rechtop op een vlak oppervlak staat, en breng het water voor injecties over in de injectieflacon met het gelyofiliseerde poeder met de standaard aseptische technieken, waarbij het water voor injecties direct op het poeder wordt gespoten.
3.
Houd de injectieflacon rechtop en draai hem ongeveer 1 minuut snel rond (niet schudden) zodat het poeder gelijkmatig vochtig wordt.
4.
Draai, om het oplossen na het voltooien van stap 3 te bevorderen, de injectieflacon gedurende 5-10 seconden ongeveer elke 5 minuten rustig rond om resterende vaste deeltjes op te lossen.
Merk op dat het in sommige gevallen langer dan 20 minuten kan duren voordat het poeder volledig is opgelost.
Herhaal in dat geval stap 4 totdat er geen gelachtige deeltjes in de oplossing zichtbaar zijn.
Als het product volledig is opgelost, dienen er geen gelachtige deeltjes in de oplossing zichtbaar te zijn.
Het is normaal dat er kleine luchtbellen of schuim op de rand van de injectieflacon achterblijven.
Het gereconstitueerde product zal er helder of licht opalescent uitzien.
Niet gebruiken als er vaste deeltjes zichtbaar zijn.
5.
Keer de injectieflacon ten minste 15 seconden om zodat de oplossing naar de stop vloeit.
Steek een nieuwe 3-ml-spuit met een 18-gauge-naald met grote diameter in de omgekeerde injectieflacon.
Houd de injectieflacon omgekeerd en plaats de naaldpunt zodanig dat deze de bodem van de injectieflacon met de oplossing raakt als de oplossing in de spuit wordt opgezogen.
Trek de zuiger, voordat de naald uit de injectieflacon wordt verwijderd, helemaal terug naar het einde van de cilinder om alle oplossing uit de omgekeerde injectieflacon te halen.
6.
Vervang de 18-gauge-naald door een 25-gauge-naald voor subcutane injectie.
7.
Verwijder lucht, grote luchtbellen en enige overtollige oplossing om de vereiste dosis van 1,2 ml te verkrijgen.
Er kan een dunne laag kleine luchtbellen bovenop de oplossing in de spuit achterblijven.
Omdat de oplossing licht visceus is, kan het 5-10 seconden duren om de oplossing via subcutane injectie toe te dienen.
De injectieflacon levert 1,2 ml (150 mg) Xolair.
Zuig voor een dosis van 75 mg 0,6 ml in de spuit en gooi de resterende oplossing weg.
8.
De injecties worden subcutaan toegediend in de deltoid regio van de arm of in de dij.
99 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Xolair 75 mg oplossing voor injectie Xolair 150 mg oplossing voor injectie Omalizumab
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van Xolair.
- Bewaar deze bijsluiter.
Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Xolair en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Xolair krijgt toegediend 3.
Hoe wordt Xolair toegediend 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Xolair 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS XOLAIR EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Xolair wordt gebruikt om te voorkomen dat de astma verergerd voor de controle van de symptomen van ernstig allergisch astma bij volwassenen of adolescenten (12 jaar en ouder), die reeds astmamedicatie gebruiken, maar bij wie de astmasymptomen niet goed onder controle worden gehouden met geneesmiddelen zoals inhalatoren met hoge doses steroïden of beta-agonisten.
Xolair werkt door een substantie, de zogenaamde immuunglobuline-E (IgE), die door het lichaam wordt geproduceerd, te blokkeren.
IgE speelt een belangrijke rol bij het ontstaan van allergisch astma.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U XOLAIR KRIJGT TOEGEDIEND
U mag geen Xolair krijgen
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor omalizumab of voor één van de andere bestanddelen
van Xolair.
De bestanddelen worden vermeld in rubriek 6 van deze bijsluiter.
Als u denkt dat u allergisch bent, raadpleeg dan uw arts, aangezien u dan geen Xolair mag krijgen.
Wees extra voorzichtig met Xolair Raadpleeg uw arts voordat u Xolair krijgt:
- Als u nier- of leverproblemen heeft.
- Als u een aandoening heeft, waarbij uw eigen immuunsysteem delen van uw eigen lichaam
aanvalt (auto-immuunziekte).
- Als u in een regio woont waar infecties, veroorzaakt door parasieten, vaak voorkomen of als u
naar een dergelijke regio reist, aangezien Xolair uw weerstand tegen dergelijke infecties kan verzwakken.
Xolair bevat een eiwit en eiwitten kunnen bij sommige mensen ernstige allergische reacties veroorzaken.
Tekenen hiervan zijn uitslag, moeite met ademen, zwelling of flauwte.
Neem zo snel mogelijk contact op met een arts als u een allergische reactie heeft nadat u Xolair heeft gebruikt.
Xolair is niet bestemd voor de behandeling van acute astmasymptomen, zoals een plotselinge astma- aanval.
Xolair is niet bestemd voor de preventie of behandeling van andere allergische aandoeningen zoals plotselinge allergische reacties, hyper-IgE-syndroom (een erfelijke immuunziekte), aspergillose (een
100 schimmel gerelateerde longziekte), voedselallergie, allergische huiduitslag of hooikoorts.
Kinderen (beneden 12 jaar) Geef Xolair niet aan kinderen jonger dan 12 jaar.
Er zijn onvoldoende gegevens beschikbaar over deze leeftijdsgroep.
Gebruik met andere geneesmiddelen Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Dit is in het bijzonder van belang als u gebruikt:
- geneesmiddelen voor de behandeling van een infectie veroorzaakt door een parasiet, aangezien
Xolair de werking van uw geneesmiddelen kan verminderen,
- inhalatiecorticosteroïden en andere geneesmiddelen voor allergisch astma.
Zwangerschap en borstvoeding U mag geen Xolair gebruiken wanneer u zwanger bent.
Wanneer u van plan bent zwanger te worden, vertel dit uw arts voordat behandeling met Xolair wordt gestart.
Uw arts zal de voordelen en mogelijke risico’ s van het gebruik van dit geneesmiddel tijdens de zwangerschap met u bespreken.
Informeer uw arts onmiddellijk als u zwanger wordt tijdens behandeling met Xolair.
U mag geen Xolair gebruiken wanneer u borstvoeding geeft.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Xolair kan duizeligheid, slaperigheid of flauwte veroorzaken.
Wanneer u hier last van krijgt, rijd niet en bedien geen machines.
3.
HOE WORDT XOLAIR TOEGEDIEND
Xolair wordt door een arts of verpleegkundige aan u gegeven door middel van een injectie direct onder de huid.
De arts zal uitrekenen hoeveel Xolair u nodig heeft en hoe vaak u Xolair zal krijgen.
Dit is afhankelijk van uw lichaamsgewicht en de resultaten van een bloedtest, die uitgevoerd wordt vóór de start van de behandeling om de hoeveelheid IgE in uw bloed te meten.
Volg nauwgezet alle instructies, die u van uw arts of verpleegkundige hebt gekregen.
Hoeveel Xolair u zal krijgen U zal óf elke twee óf elke vier weken 1 tot 3 injecties per keer krijgen.
Blijf uw huidige astmamedicatie gebruiken tijdens de behandeling met Xolair.
Stop het gebruik van uw astmamedicatie niet zonder met uw arts te overleggen.
Het kan zijn dat u geen onmiddellijke verbetering van uw astma ziet in het begin van de behandeling met Xolair.
Het duurt doorgaans enkele weken voordat het volledig werkt.
Wanneer een dosis Xolair wordt gemist Neem zo spoedig mogelijk contact op met uw arts of ziekenhuis om uw afspraak te verzetten.
101 Als u stopt met de behandeling met Xolair Door onderbreking of beëindiging van de behandeling met Xolair kunnen uw astmasymptomen terugkomen.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Xolair bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
De bijwerkingen van Xolair zijn doorgaans mild tot matig van aard, maar kunnen af en toe ernstig zijn:
Vaak voorkomende bijwerkingen (treden op bij 1 tot 10 op de 100 patiënten) Soms voorkomende bijwerkingen (treden op bij 1 tot 10 op de 1.000 patiënten) Zelden voorkomende bijwerkingen (treden op bij 1 tot 10 op de 10.000 patiënten) Niet bekend (frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)
Ernstige bijwerkingen omvatten:
Zelden voorkomende bijwerkingen • Plotselinge ernstige allergische reacties.
Licht uw arts of verpleegkundige onmiddellijk in als u enige, ernstige, plotselinge tekenen van allergie of een combinatie van tekenen opmerkt, zoals uitslag, jeuk of netelroos op de huid, zwelling van het gezicht, de lippen, tong of andere lichaamsdelen, snelle hartslag, duizeligheid en licht gevoel in het hoofd, kortademigheid, piepende ademhaling of moeite met ademhalen of enige andere nieuwe symptomen.
Niet bekend • Optreden van enige combinatie van de volgende symptomen: pijn, verdoofd gevoel, tinteling in de armen en benen, bultjes of verhoogde plekken op de huid, verergerende problemen met ademhalen, neuscongestie (tekenen van het zogenaamde “ Churg-Strauss syndroom”). • Lage bloedplaatjes telling met symptomen zoals sneller dan normaal optreden van bloedingen of blauwe plekken. • Ontwikkeling één van de volgende symptomen, in het bijzonder wanneer in combinatie: gewrichtspijn met of zonder zwelling, uitslag, koorts, gezwollen lymfeklieren, spierpijn (tekenen van serumziekte).
Licht onmiddellijk uw arts of verpleegkundige in als u één van deze bijwerkingen ervaart.
Andere bijwerkingen omvatten:
Vaak voorkomende bijwerkingen • hoofdpijn • reacties op de injectieplaats waaronder pijn, zwelling, jeuk en roodheid.
Soms voorkomende bijwerkingen • duizeligheid, slaperigheid of vermoeidheid • tintelende of verdoofde handen of voeten • flauwvallen, lage bloeddruk bij zitten of staan (posturale hypotensie), blozen • keelpijn, hoesten, acute ademhalingsproblemen • ziek voelen (misselijkheid), diarree, spijsverteringsmoeilijkheden • jeuk, netelroos, uitslag, verhoogde gevoeligheid van de huid door de zon • gewichtstoename • griepachtige symptomen, pijn in de gewrichten, spierpijn en zwelling van gewrichten • verlies van haar
Zelden voorkomende bijwerkingen • parasitaire infectie
102 Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U XOLAIR
- Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
- Niet meer gebruiken na de vervaldatum die staat vermeld op het etiket.
- Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
- Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
- Gebruik geen verpakking die beschadigd is of tekenen van knoeierij vertonen.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Xolair
- Het werkzaam bestanddeel is omalizumab.
Eén spuit met 0,5 ml oplossing bevat 75 mg
omalizumab.
Eén spuit met 1 ml oplossing bevat 150 mg omalizumab.
- De andere bestanddelen zijn L-arginine hydrochloride, L-histidine hydrochloride, L-histidine,
polysorbaat 20 en water voor injecties.
Hoe ziet Xolair er uit en wat is de inhoud van de verpakking Xolair oplossing voor injectie wordt geleverd als een heldere tot opalescente, enigszins gele tot bruine oplossing in een voorgevulde spuit en is beschikbaar als 75 mg en 150 mg oplossing voor injectie.
Xolair 75 mg oplossing voor injectie is beschikbaar in verpakkingen met 1 voorgevulde spuit en in multiverpakkingen met 4 of 10 losse verpakkingen, die elk 1 voorgevulde spuit bevatten.
Xolair 150 mg oplossing voor injectie is beschikbaar in verpakkingen met 1 voorgevulde spuit en in multiverpakkingen met 4 of 10 losse verpakkingen, die elk 1 voorgevulde spuit bevatten.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten hoeven in de handel te worden gebracht.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Novartis Europharm Limited Wimblehurst Road Horsham West Sussex, RH12 5AB Verenigd Koninkrijk
Fabrikant Novartis Pharma S.A.S.
Centre de Biotechnologie 8, rue de l’ Industrie F-68330 Huningue Frankrijk
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
België/Belgique/Belgien Novartis Pharma N.V.
Tél/Tel: +32 2 246 16 11
Luxembourg/Luxemburg Novartis Pharma GmbH Tél/Tel: +49 911 273 0
103 ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ Novartis Pharma Services Inc.
Ð¢ÐµÐ».: +359 2 489 98 28
Magyarország Novartis Hungária Kft.
Pharma Tel.: +36 1 457 65 00
Č eská republika Novartis s.r.o.
Tel: +420 225 775 111
Malta Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +356 2298 3217
Danmark Novartis Healthcare A/S Tlf: +45 39 16 84 00
Nederland Novartis Pharma B.V.
Tel: +31 26 37 82 111
Deutschland Novartis Pharma GmbH Tel: +49 911 273 0
Norge Novartis Norge AS Tlf: +47 23 05 20 00
Eesti Österreich Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +372 60 62 400
Novartis Pharma GmbH Tel: +43 1 86 6570
Ελλάδα Novartis (Hellas) A.E.B.E.
Τηλ: +30 210 281 17 12
Polska Novartis Poland Sp. z o.o.
Tel.: +48 22 550 8888
España Novartis Farmacéutica, S.A.
Tel: +34 93 306 42 00
Portugal Novartis Farma - Produtos Farmacêuticos, S.A.
Tel: +351 21 000 8600
France Novartis Pharma S.A.S.
Tél: +33 1 55 47 66 00
România Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +40 21 31299 01
Ireland Novartis Ireland Limited Tel: +353 1 260 12 55
Slovenija Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +386 1 300 75 77
Ísland Vistor hf.
Sími: +354 535 7000
Slovenská republika Novartis Slovakia s.r.o.
Tel: +421 2 5542 5439
Italia Novartis Farma S.p.A.
Tel: +39 02 96 54 1
Suomi/Finland Novartis Finland Oy Puh/Tel: +358 9 61 33 22 11
Κύπρος Δημητριάδης και Παπαέλληνας Λτδ Τηλ: +357 22 690 690
Sverige Novartis Sverige AB Tel: +46 8 732 32 00
Latvija Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +371 7 887 070
United Kingdom Novartis Pharmaceuticals UK Ltd.
Tel: +44 1276 698370
104 Lietuva Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +370 5 269 16 50
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in
105 INFORMATIE VOOR DE BEROEPSBEOEFENAAR IN DE GEZONDHEIDSZORG
De volgende informatie is alleen bestemd voor artsen of andere beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg:
Lees voor gebruik van de spuit de volgende informatie zorgvuldig door.
Elke Xolair verpakking bevat een voorgevulde spuit afzonderlijk verpakt in een plastic wikkel.
Onderdelen van de voorgevulde spuit Beschermkapje
Naaldbeschermhul Kijkvenster Etiket en vervaldatum
Vingersteun Activativeringsclips
Zuiger
Vulstreepje
Xolair spuiten zijn uitsluitend bestemd om gebruikt te worden door een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg.
De spuit gereedmaken voor gebruik Waarschuwing:
Vermijd voorafgaand aan de voltooiing van de injectie contact met de activeringsclips (zie eerst de illustratie) om voortijdig omhullen van de naald met de naald beschermhuls te voorkomen.
1.
Neem de verpakking met de spuit uit de koelkast en laat het ongeopend voor ongeveer 20 minuten staan, zodat het kamertemperatuur bereikt.
2.
Wanneer u klaar bent om de spuit toe te dienen, was uw handen grondig met water en zeep.
3.
Maak de injectieplaats schoon.
4.
Haal het plastic bakje uit de verpakking, verwijder de papieren bedekking en haal de spuit eruit.
5.
Controleer de spuit.
GEBRUIK DE SPUIT NIET, wanneer deze is gebroken of de vloeistof troebel is of deeltjes bevat.
In al deze gevallen, stuur de hele verpakking terug naar de apotheek.
6.
Houd de spuit horizontaal (zoals hieronder getoond) en controleer de dosering van het geneesmiddel in het kijkvenster (75 mg of 150 mg) en de vervaldatum op het etiket.
Let op: draai, zoals hieronder getoond, het binnenste deel van de spuit zodanig, dat het etiket leesbaar is door het kijkvenster.
Kijkvenster GEBRUIK NIET als de vervaldatum van het product gepasseerd is of de dosis niet juist is.
Stuur in beide gevallen de hele verpakking terug naar de apotheek.
106 7.
Houd de spuit verticaal met de zuigerstop bovenin en tik met uw vinger tegen de zijkant van de spuit om de luchtbel naar boven te laten komen.
Een luchtbel in de spuit is acceptabel.
U hoeft geen lucht uit de spuit te verwijderen voor gebruik.
8.
Controleer of het vloeistofniveau op of boven het minimum vulstreepje zit.
Als het vloeistofniveau beneden het vulstreepje zit, stuur dan de hele verpakking terug naar de apotheek.
Gebruik van de spuit
Trek voorzichtig het beschermkapje van de spuit en gooi dit weg.
Raak de vrijgekomen naald niet aan.
Knijp zachtjes in de huid bij de injectieplaats en injecteer de naald.
Houd de vingersteun vast en druk langzaam de zuiger in tot zover het gaat.
Houd de zuiger volledig ingedrukt totdat de naald volledig uit de injectieplaats is getrokken.
Als er enige oplossing uit de injectieplaats lekt, druk de naald dan dieper.
Houd de zuiger volledig ingedrukt en trek ondertussen voorzichtig de naald recht uit de injectieplaats.
107 Laat langzaam de zuiger los en zorg ervoor dat de naaldbeveiliging automatisch de blootliggende naald kan bedekken.
Houd ongeveer 30 seconden een gaasje op de injectieplaats.
Wegwerp instructies Gooi de gebruikte spuit onmiddellijk na gebruik weg in een naaldencontainer.
108