European Medicines Agency
EMEA/H/C/863
EUROPEEES OPENBAAR BEOORDELINGSRAPPORT (EPAR)
VIMPAT
EPAR-samenvatting voor het publiek
Dit document is een samenvatting van het Europees openbaar beoordelingsrapport (EPAR) en geeft uitleg over de aanpak van het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) bij de beoordeling van uitgevoerde studies, een proces dat uitmondt in aanbevelingen voor gebruiksvoorwaarden.
Lees de bijsluiter (ook onderdeel van het EPAR) of neem contact op met uw arts of apotheker, als u meer informatie nodig heeft over uw aandoening of behandeling.
De wetenschappelijke discussie waarop de aanbevelingen van het CHMP zijn gebaseerd, is ook in het EPAR opgenomen.
Wat is Vimpat?
Vimpat is een geneesmiddel dat de werkzame stof lacosamide bevat.
Het is verkrijgbaar als ovale tablet (roze:
50 mg; geel:
100 mg; zalmkleurig:
150 mg; blauw:
200 mg), als siroop (15 mg/ml) en als oplossing voor infusie (indruppeling in een ader, 10 mg/ml).
Wanneer wordt Vimpat voorgeschreven?
Vimpat is bedoeld voor de behandeling van partieel beginnende aanvallen (epileptische aanvallen die in een specifiek gebied van de hersenen beginnen) als toevoeging aan andere anti-epileptische geneesmiddelen bij patiënten van 16 jaar en ouder met epilepsie.
Vimpat kan worden gebruikt door patiënten met partieel beginnende aanvallen met of zonder secundaire generalisatie (hierbij breidt de aanval zich later naar de hele hersenen uit).
Het geneesmiddel is uitsluitend op doktersvoorschrift verkrijgbaar.
Hoe wordt Vimpat gebruikt?
Vimpat wordt twee keer per dag ingenomen, met of zonder voedsel.
De aanbevolen startdosis is 50 mg twee maal daags.
Na een week dient de dosis tot 100 mg twee maal daags te worden verhoogd, en vervolgens kan de dosis, afhankelijk van de reactie van de patiënt, wekelijks met 50 mg twee maal daags worden verhoogd, tot een maximale dosis van 200 mg twee maal daags.
Er is een speciale verpakking verkrijgbaar met tabletten van alle vier de sterktes, als hulpmiddel bij de aanvang van de behandeling.
Bij patiënten die nierproblemen hebben, kunnen eventueel lagere doses worden gebruikt.
Indien de patiënt tijdelijk niet in staat is tabletten of siroop in te nemen, kan Vimpat in dezelfde dosis als infusie worden toegediend, die 15 minuten tot 1 uur duurt.
Deze toedieningsmethode dient slechts gedurende enkele dagen te worden toegepast.
Hoe werkt Vimpat?
De werkzame stof van Vimpat, lacosamide, is een anti-epileptisch geneesmiddel.
Epilepsie wordt veroorzaakt door overmatige elektrische activiteit in de hersenen.
Het is nog niet duidelijk op welke manier lacosamide precies werkt, maar lacosamide lijkt de activiteit te verminderen van de natriumkanalen (poriën aan het oppervlak van zenuwcellen), die het mogelijk maken dat elektrische impulsen tussen de zenuwcellen worden overgedragen.
Ook denkt men dat lacosamide betrokken is bij 7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu
© European Medicines Agency, 2008.
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged. de ontwikkeling van zenuwcellen die beschadigd zijn.
Deze effecten samen voorkomen mogelijk dat zich abnormale elektrische activiteit door de hersenen verspreidt, waardoor de kans afneemt dat een epileptisch insult (aanval) optreedt.
Hoe is Vimpat onderzocht?
De werking van Vimpat werd eerst in proefmodellen getest voordat deze bij mensen werd onderzocht.
De werkzaamheid van Vimpat, via de mond ingenomen, is met die van placebo (een schijnbehandeling) vergeleken in drie hoofdstudies, waaraan in totaal 1.308 patiënten deelnamen.
De patiënten voegden Vimpat in een dosis van 200 mg, 400 mg of 600 mg per dag dan wel placebo toe aan hun bestaande behandeling van maximaal drie andere anti-epileptische geneesmiddelen.
De belangrijkste graadmeter voor de werkzaamheid was het aantal patiënten bij wie het aantal insulten na 12 weken behandeling met een vaste dosis ten minste was gehalveerd.
In twee aanvullende studies werd gekeken naar de geschikte duur van de infusie van de Vimpat- oplossing en werd de veiligheid hiervan vergeleken met die van placebo-infusies bij in totaal 199 patiënten.
Welke voordelen bleek Vimpat tijdens de studies te hebben?
Vimpat was, in een dosis van 200 of 400 mg per dag, werkzamer dan placebo wat het verminderen van het aantal insulten betreft.
Wanneer men de resultaten van de drie hoofdstudies samen bekijkt, bereikten 34% van de patiënten die Vimpat 200 mg/dag en 40% van de patiënten die Vimpat 400 mg/dag aan hun bestaande behandeling toevoegden, een afname van het aantal insulten van minstens 50%.
Dit was bij slechts 23% van de patiënten het geval, die placebo toevoegden.
De dosis van 600 mg was even werkzaam als de dosis van 400 mg, maar had meer bijwerkingen.
Welke risico’ s houdt het gebruik van Vimpat in?
De meest voorkomende bijwerkingen van Vimpat (waargenomen bij meer dan 1 op de 10 patiënten) zijn duizeligheid, hoofdpijn, diplopie (dubbelzien) en misselijkheid.
Zie de bijsluiter voor het volledige overzicht van alle gerapporteerde bijwerkingen van Vimpat.
Vimpat mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor lacosamide of voor enig ander bestanddeel van het middel, of mensen die een tweede- of derdegraads AV-block (een soort hartritmestoornis) hebben.
Vimpat-tabletten mogen niet worden gebruikt bij mensen die overgevoelig zijn voor pinda’ s of soja.
Waarom is Vimpat goedgekeurd?
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Vimpat groter zijn dan de risico's, wanneer Vimpat als aanvullende therapie wordt gebruikt voor de behandeling van partieel beginnende aanvallen met of zonder secundaire generalisatie bij patiënten van 16 jaar of ouder met epilepsie.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Vimpat.
Overige informatie over Vimpat:
De Europese Commissie heeft op 29 augustus 2008 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Vimpat verleend aan UCB Pharma S.A.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Vimpat.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 07-2008.
2/2
EU-nummer
Fantasie naam
Sterkte
Farmaceutische vorm
Toedieningsweg
Verpakking
Inhoud (concentratie)
Verpakkingsgrootte
EU/1/08/470/001 EU/1/08/470/002 EU/1/08/470/003 EU/1/08/470/004 EU/1/08/470/005 EU/1/08/470/006 EU/1/08/470/007 EU/1/08/470/008 EU/1/08/470/009 EU/1/08/470/010 EU/1/08/470/011 EU/1/08/470/012 EU/1/08/470/013
Vimpat Vimpat Vimpat Vimpat Vimpat Vimpat Vimpat Vimpat Vimpat Vimpat Vimpat Vimpat Vimpat
50 mg 50 mg 50 mg 100 mg 100 mg 100 mg 150 mg 150 mg 150 mg 200 mg 200 mg 200 mg 50/100/150/200 mg
Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet
Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik
Blister (PVC/PVDC/alu) Blister (PVC/PVDC/alu) Blister (PVC/PVDC/alu) Blister (PVC/PVDC/alu) Blister (PVC/PVDC/alu) Blister (PVC/PVDC/alu) Blister (PVC/PVDC/alu) Blister (PVC/PVDC/alu) Blister (PVC/PVDC/alu) Blister (PVC/PVDC/alu) Blister (PVC/PVDC/alu) Blister (PVC/PVDC/alu) Blister (PVC/PVDC/alu)
14 tabletten 56 tabletten 168 tabletten 14 tabletten 56 tabletten 168 tabletten 14 tabletten 56 tabletten 168 tabletten 14 tabletten 56 tabletten 168 tabletten Behandelingsstartpakket:
14 tabletten + 14 tabletten + 14 tabletten + 14 tabletten
EU/1/08/470/014 EU/1/08/470/015 EU/1/08/470/016
Vimpat Vimpat Vimpat
15 mg/ml 15 mg/ml 10 mg/ml
Stroop Stroop Oplossing voor infusie
Oraal gebruik Oraal gebruik Intraveneus gebruik
Fles (glas of PET) Fles (glas of PET) Injectieflacon (glas)
200 ml 465 ml 20 ml
1 fles 1 fles 1 injectieflacon
BIJLAGE I
SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
1 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 50 mg filmomhulde tabletten
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke filmomhulde tablet bevat 50 mg lacosamide.
Hulpstoffen:
Elke filmomhulde tablet bevat 0,17 mg sojalecithine.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Filmomhulde tablet Lichtroze, ovale filmomhulde tablet, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 50’.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Vimpat is geïndiceerd als adjuvante therapie voor de behandeling van partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie, bij patiënten van 16 jaar en ouder met epilepsie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Vimpat moet tweemaal daags worden ingenomen.
De aanbevolen aanvangsdosis is tweemaal daags 50 mg, die na een week verhoogd dient te worden tot een therapeutische aanvangdosis van tweemaal daags 100 mg.
Afhankelijk van de respons en tolerantie kan de onderhoudsdosis elke week verder worden verhoogd met tweemaal daags 50 mg tot een maximale aanbevolen dagelijkse dosis van 400 mg (tweemaal daags 200 mg).
Vimpat kan met of zonder voedsel worden ingenomen.
In overeenstemming met de huidige klinische praktijk wordt aanbevolen dat, wanneer met het gebruik van Vimpat moet worden gestopt, dit geleidelijk plaatsvindt (bijv. afbouwen van de dagelijkse dosis met 200 mg per week).
Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige nierfunctiestoornis (CLCR > 30 ml/min) is geen aanpassing van de dosis nodig.
Voor patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis (CLCR ≤ 30 ml/min) en voor patiënten met een nieraandoening in het eindstadium wordt een maximale dosis van 250 mg per dag aanbevolen.
Voor patiënten die hemodialyse nodig hebben wordt een supplement van maximaal 50% van de verdeelde dagelijkse dosis, direct na afloop van de hemodialyse, aanbevolen.
Behandeling van patiënten met een nieraandoening in het eindstadium dient met de nodige voorzichtigheid plaats te vinden vanwege de beperkte klinische ervaring en de accumulatie van een metaboliet (met een niet bekende farmacologische activiteit).
Bij alle patiënten met een nierfunctiestoornis moet de dosistitratie met de nodige voorzorg worden uitgevoerd (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij patiënten met een leverfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige leverfunctiestoornis is geen aanpassing van de dosis nodig.
Bij deze patiënten moet de dosistitratie met de nodige voorzorg plaatsvinden waarbij rekening
2 moet worden gehouden met eventueel gelijktijdig bestaande nierfunctiestoornis.
De farmacokinetiek van lacosamide is niet geëvalueerd bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij ouderen (ouder dan 65 jaar) Bij oudere patiënten is geen dosisreductie noodzakelijk.
De ervaring met lacosamide bij oudere patiënten met epilepsie is beperkt.
Bij oudere patiënten moet rekening worden gehouden met een wegens de leeftijd mogelijk verminderde nierklaring met een stijging van de AUC spiegels (zie ‘ Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis’ hierboven en rubriek 5.2).
Kinderen Vimpat wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen en adolescenten jonger dan 16 jaar, aangezien gegevens over veiligheid en werkzaamheid in deze leeftijdsgroepen ontbreken.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor pinda's of voor soja of voor één van de hulpstoffen.
Bekend tweede- of derdegraads atrioventriculair (AV) blok.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Behandeling met lacosamide is in verband gebracht met duizeligheid, waardoor het optreden van door een ongeval veroorzaakt letsel of vallen zou kunnen toenemen.
Daarom moet patiënten worden aangeraden voorzichtig te zijn tot ze aan de potentiële effecten van het geneesmiddel gewend zijn (zie rubriek 4.8).
In klinisch onderzoek is tijdens het gebruik van lacosamide verlenging van het PR-interval waargenomen.
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met bestaande geleidingsproblemen of bij patiënten met een ernstige hartaandoening zoals myocardinfarct of hartfalen in de voorgeschiedenis.
Vooral bij het behandelen van oudere patiënten dient de nodige voorzichtigheid in acht te worden genomen, omdat bij deze patiënten sprake kan zijn van een verhoogd risico op hartstoornissen of wanneer lacosamide wordt gebruikt in combinatie met middelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval.
Zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag zijn gerapporteerd bij patiënten die voor verschillende indicaties werden behandeld met anti-epileptica.
Een meta-analyse van gerandomiseerde placebogecontroleerde onderzoeken naar anti-epileptica heeft een klein toegenomen risico op zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag aangetoond.
Het mechanisme van dit risico is niet bekend en de bechikbare gegevens sluiten de mogelijkheid van een toegenomen risico voor lacosamide niet uit.
Patiënten dienen derhalve gecontroleerd te worden op verschijnselen van zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag en een juiste behandeling dient te worden overwogen.
Patiënten (en verzorgers van patiënten) moet worden geadviseerd medisch advies in te winnen wanneer zich verschijnselen van zelfmoordgedachten of zelfmoordgedrag voordoen.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die worden behandeld met geneesmiddelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval (bijv. carbamazepine, lamotrigine, pregabalin) en bij patiënten die worden behandeld met klasse I antiaritmica.
In klinische onderzoeken bij patiënten die gelijktijdig carbamazepine of lamotrigine gebruikten, duidde subgroep analyse echter niet op een stijging van de magnitude van het PR-interval.
Uit de gegevens blijkt over het algemeen dat lacosamide een laag interactiepotentieel heeft.
In vitro onderzoek wijst erop dat de enzymen CYP1A2, 2B6 en 2C9 niet worden geïnduceerd en dat CYP1A1,
3 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2D6 en 2E1 niet worden geremd door lacosamide bij plasmaconcentraties die in klinisch onderzoek werden waargenomen.
Een in vitro onderzoek liet zien dat lacosamide in de darmen niet door P-glycoproteïne wordt getransporteerd.
Lacosamide remt of induceert enzym CYP2C19 in vivo niet.
In vitro onderzoek duidt erop dat lacosamide een zwakke remmer en inductor van CYP3A4 kan zijn.
De klinische relevantie hiervan is op dit moment niet bekend.
Klinisch interactie-onderzoek met carbamazepine wijst niet op een merkbaar remmend effect van lacosamide in therapeutische doses op het door CYP3A4 gekatalyseerd metabolisme.
Sterke enzyminductors zoals rifampicine of Sint-Janskruid (Hypericum perforatum) kunnen in geringe mate de systemische blootstelling aan lacosamide verminderen.
Start of beëindiging van de behandeling met deze enzyminductors moet daarom met voorzichtigheid plaatsvinden.
Anti-epileptica In onderzoek naar interacties had lacosamide geen significante invloed op de plasmaconcentraties van carbamazepine en valproïnezuur.
De plasmaconcentraties van lacosamide werden niet door carbamazepine en valproïnezuur beïnvloed.
In een farmacokinetische populatie-analyse werd geschat dat gelijktijdige behandeling met andere enzym inducerende anti-epileptica (carbamazepine, fenytoïne, fenobarbital in verschillende doses) de totale systemische blootstelling aan lacosamide met 25% deed dalen.
Orale anticonceptiva In een onderzoek naar interacties werd geen klinisch relevante interactie waargenomen tussen lacosamide en de orale anticonceptiva ethinyloestradiol en levonorgestrel.
De progesteronconcentraties werden niet beïnvloed wanneer de geneesmiddelen gelijktijdig werden toegediend.
Overig Onderzoek naar interacties liet zien dat lacosamide geen effect had op de farmacokinetiek van digoxine.
Er was geen klinisch relevante interactie tussen lacosamide en metformine.
Omeprazol 40 mg viermaal daags verhoogde de AUC van lacosamide met 19%.
Dit effect heeft waarschijnlijk geen klinische relevantie.
Lacosamide had geen effect op de farmacokinetiek van een eenmalige dosis omeprazol.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de interactie van lacosamide met alcohol.
Lacosamide heeft een lage eiwitbinding van minder dan 15%.
Daarom worden klinisch relevante interacties met andere geneesmiddelen door competitie om eiwitbindingsplaatsen onwaarschijnlijk geacht.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Risico in verband met epilepsie en het gebruik van anti-epileptica in het algemeen.
Van alle anti-epileptica werd aangetoond dat in het nageslacht van behandelde vrouwen met epilepsie de prevalentie van misvormingen twee- tot driemaal hoger ligt dan het percentage van ongeveer 3% in de algehele populatie.
In de behandelde populatie werd bij polytherapie een toename in misvormingen waargenomen; de mate waarin dat het gevolg was van de behandeling en/of de aandoening werd echter niet verklaard.
Bovendien mag een effectieve behandeling met anti-epileptica niet worden onderbroken, omdat verergering van de aandoening voor zowel de moeder als de foetus nadelig is.
Risico in verband met het gebruik van lacosamide.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van lacosamide bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren bleken geen teratogene effecten bij ratten of konijnen, maar bij maternaal toxische doses werd bij ratten en konijnen embryonale toxiciteit waargenomen (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
4 Lacosamide dient tijdens de zwangerschap niet te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk (wanneer het voordeel voor de moeder duidelijk opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus).
Wanneer vrouwen besluiten zwanger te worden moet het gebruik van dit product zorgvuldig worden heroverwogen.
Lactatie Het is niet bekend of lacosamide wordt uitgescheiden in de humane moedermelk.
Bij dieronderzoek is aangetoond dat lacosamide in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Als voorzorgsmaatregel moet het geven van borstvoeding tijdens de behandeling met lacosamide worden gestaakt.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Vimpat kan een lichte tot matige invloed hebben op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
Behandeling met Vimpat is in verband gebracht met duizeligheid of wazig zien.
Derhalve moet patiënten worden afgeraden een voertuig te besturen of andere mogelijk gevaar opleverende machines te bedienen, totdat zij gewend zijn aan de effecten van Vimpat op hun vermogen dergelijke handelingen uit te voeren.
4.8 Bijwerkingen
Op basis van de analyse van gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken bij 1308 patiënten met partieel beginnende aanvallen, maakte een totaal van 61,9% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 35,2% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten melding van ten minste 1 bijwerking.
De meest frequent gemelde bijwerkingen bij behandeling met lacosamide waren duizeligheid, hoofdpijn, misselijkheid en diplopie.
Deze waren doorgaans licht tot matig in intensiteit.
Sommige waren dosisgerelateerd en konden worden verlicht door de dosis te reduceren.
De incidentie en ernst van de CZS- en gastro-intestinale (GI-) bijwerkingen namen doorgaans na verloop van tijd af.
Voor alle gecontroleerde onderzoeken samen was het percentage patiënten dat de behandeling staakte als gevolg van bijwerkingen 12,2% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 1,6% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten.
De meest voorkomende bijwerking die resulteerde in staken van de behandeling met lacosamide was duizeligheid.
De tabel hieronder toont de frequenties van bijwerkingen die in gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken werden gemeld.
De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1000 tot < 1/100).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Systeem/orgaan- klasse
Zeer vaak
Vaak
Psychische stoornissen
Depressie
Zenuwstelsel- aandoeningen
Duizeligheid Hoofdpijn
Evenwichtsstoornis Abnormale coördinatie Geheugenzwakte Cognitieve stoornis Somnolentie Tremor Nystagmus
Oogaandoeningen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen
Diplopie
Wazig zien Vertigo
Maagdarmstelsel- aandoeningen
Misselijkheid
Braken Obstipatie Flatulentie
Huid- en onderhuid- aandoeningen
Pruritus
5 Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
Loopstoornis Asthenie Vermoeidheid
Letsels, intoxicaties en verrichtings- complicaties
Vallen Rijtwonden
Het gebruik van lacosamide is in verband gebracht met een dosisafhankelijke verlenging van het PR- interval.
Er kunnen bijwerkingen optreden die verband houden met een verlenging van het PR-interval (bijv. atrioventriculair blok, syncope, bradycardie).
Bij epilepsiepatiënten is het incidentiepercentage van gemeld eerstegraads AV-blok ‘ soms’, te weten 0,7%, 0%, 0,5% en 0% voor respectievelijk lacosamide 200 mg, 400 mg, 600 mg of placebo.
Bij met lacosamide behandelde patiënten werd geen tweedegraads of hogere graad AV-blok waargenomen.
Het incidentiepercentage voor syncope is ‘ soms’ en verschilde niet tussen met lacosamide behandelde epilepsiepatiënten (0,1%) en met placebo behandelde epilepsiepatiënten (0,3%).
4.9 Overdosering
Er is beperkte klinische ervaring opgedaan met een overdosis lacosamide bij de mens.
De klinische symptomen (duizeligheid en misselijkheid) die na doses van 1200 mg per dag optraden, hadden voornamelijk betrekking op het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel en verdwenen na aanpassing van de dosis.
De hoogste gemelde overdosis in het klinisch ontwikkelingsprogramma voor lacosamide was 12 g, ingenomen samen met toxische doses van verscheidene andere anti-epileptica.
De patiënt was in eerste instantie comateus en herstelde daarna volledig zonder blijvende gevolgen.
Er bestaat geen specifiek tegengif voor een overdosis met lacosamide.
Tot de behandeling van een overdosis lacosamide behoren onder meer algemeen ondersteunende maatregelen en, indien nodig, ook hemodialyse (zie rubriek 5.2).
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere anti-epileptica, ATC-code:
N03AX18 Het werkzame bestanddeel, lacosamide (R-2-acetamido-N-benzyl-3-methoxypropionamide), is een gefunctionaliseerd aminozuur.
Werkingsmechanisme Het exacte werkingsmechanisme waardoor lacosamide zijn anti-epileptisch effect bij de mens uitoefent, is nog niet geheel verklaard.
Twee waarnemingen die relevant kunnen zijn voor de waargenomen therapeutische effecten, zijn: in in vitro elektrofysiologisch onderzoek werd aangetoond dat lacosamide de langzame inactivering van voltageafhankelijke natriumkanalen selectief versterkt, wat resulteert in stabilisatie van hyperexciteerbare neuronale membranen; verder bindt lacosamide aan CRMP-2 (collapsin respons mediator protein-2), een fosfoproteïne dat voornamelijk in het zenuwstelsel tot expressie wordt gebracht en betrokken is bij de neuronale differentiatie en regulering van de uitgroei van axonen.
Farmacodynamische effecten In een breed spectrum diermodellen met partiële en primair gegeneraliseerde aanvallen beschermde lacosamide tegen aanvallen en vertraagde het de ontwikkeling van ‘ kindling’.
In niet-klinische experimenten vertoonde lacosamide in combinatie met levetiracetam, carbamazepine, fenytoïne, valproaat, lamotrigine, topiramaat of gabapentine synergistische of aanvullende anticonvulsieve effecten.
Klinische ervaring
6 De werkzaamheid van Vimpat als adjuvante therapie in de aanbevolen dosis (200 mg per dag, 400 mg per dag) werd vastgesteld in 3 gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische onderzoeken in meerdere centra met een 12 weken durende onderhoudsperiode.
In gecontroleerde onderzoeken werd aangetoond dat ook een adjuvante behandeling met Vimpat 600 mg per dag werkzaam was; hoewel de werkzaamheid vergelijkbaar was met 400 mg per dag, werd deze dosis, vanwege bijwerkingen die verband hielden met het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel, door de patiënten minder goed verdagen.
Daarom wordt een dosis van 600 mg per dag niet aanbevolen.
De aanbevolen maximale dosis bedraagt 400 mg per dag.
Deze onderzoeken, waaraan 1308 patiënten met een voorgeschiedenis van gemiddeld 23 jaar partieel beginnende aanvallen deelnamen, werden opgezet om de werkzaamheid en veiligheid van lacosamide te beoordelen bij gelijktijdige toediening van 1 tot 3 anti- epileptica bij patiënten met ongecontroleerde partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie.
In totaal was het aantal proefpersonen met een reductie van 50% in de aanvalsfrequentie 23%, 34% en 40% voor respectievelijk placebo, lacosamide 200 mg per dag en lacosamide 400 mg per dag.
Er zijn onvoldoende gegevens over het staken van gelijktijdig toegediende anti-epileptica om een monotherapie met lacosamide te bereiken.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie Lacosamide wordt na orale toediening snel en volledig geabsorbeerd.
De orale biologische beschikbaarheid van lacosamide tabletten is ongeveer 100%.
Na orale toediening neemt de plasmaconcentratie van onveranderd lacosamide snel toe en de Cmax wordt ongeveer 0,5 tot 4 uur na toediening bereikt.
Vimpat-tabletten en orale stroop zijn bio-equivalent.
Voedsel is niet van invloed op de snelheid en mate van absorptie.
Distributie Het distributievolume is ongeveer 0,6 l/kg.
Lacosamide wordt voor minder dan 15% aan plasma- eiwitten gebonden.
Metabolisme 95% van de dosis wordt als geneesmiddel en metabolieten in de urine uitgescheiden.
Het metabolisme van lacosamide is nog niet volledig in beeld gebracht.
De belangrijkste in urine uitgescheiden verbindingen zijn onveranderd lacosamide (ongeveer 40% van de dosis) en de O-desmethyl metaboliet voor minder dan 30%.
Een polaire fractie, waarvan wordt verondersteld dat het serinederivaten zijn, maakte in urine ongeveer 20% van het totaal uit, maar werd slechts in kleine hoeveelheden (0-2%) in humaan plasma van sommige proefpersonen gedetecteerd.
In de urine werden kleine hoeveelheden (0,5-2%) andere metabolieten aangetroffen.
CYP2C19 is voornamelijk verantwoordelijk voor de vorming van de O-desmethyl metaboliet.
Er werd echter geen klinisch relevant verschil in lacosamide blootstelling waargenomen wanneer de farmacokinetiek ervan in snelle metaboliseerders (EM’ s, met een functioneel CYP2C19) en in trage metaboliseerders (PM’ s, zonder functioneel CYP2C19) werd vergeleken.
Bovendien liet een interactie-onderzoek met omeprazol (CYP2C19-remmer) geen klinisch relevante veranderingen in de plasmaconcentraties van lacosamide zien, wat er op wijst dat de betekenis van deze metabolisatieroute klein is.
Er zijn geen andere enzymen geïdentificeerd die bij het metabolisme van lacosamide betrokken zijn.
De plasmaconcentratie van O-desmethyl-lacosamide is ongeveer 15% van de concentratie van lacosamide in plasma.
Deze metaboliet heeft geen bekende farmacologische activiteit.
Eliminatie Lacosamide wordt voornamelijk door renale excretie en biotransformatie uit de systemische circulatie geëlimineerd.
Na orale en intraveneuze toediening van radioactief gelabeld lacosamide werd ongeveer 95% van de toegediende radioactiviteit in de urine teruggevonden en minder dan 0,5% in de feces.
De eliminatiehalfwaardetijd van het onveranderde geneesmiddel is ongeveer 13 uur.
De farmacokinetiek is dosisproportioneel en constant in de tijd, met een lage intra- en interindividuele variabiliteit.
Na
7 tweemaal daags doseren worden na een periode van 3 dagen steady-state plasmaconcentraties bereikt.
De plasmaconcentratie neemt met een accumulatiefactor van ongeveer 2 toe.
Farmacokinetiek bij speciale patiëntengroepen Geslacht.
Uit klinisch onderzoek blijkt dat het geslacht geen klinisch significante invloed heeft op de plasmaconcentraties van lacosamide.
Nierfunctiestoornis.
In vergelijking met gezonde proefpersonen nam de AUC van lacosamide met ongeveer 30% toe bij patiënten met een lichte en matig-ernstige nierfunctiestoornis en met 60% bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis en patiënten met een nieraandoening in het eindstadium waarbij hemodialyse vereist was, terwijl de Cmax hetzelfde bleef.
Lacosamide wordt door hemodialyse effectief uit plasma verwijderd.
Na een hemodialysebehandeling van 4 uur was de AUC van lacosamide met ongeveer 50% gedaald.
Daarom wordt na hemodialyse aanvulling van de dosering aanbevolen (zie rubriek 4.2).
Bij patiënten met een matig-ernstige tot ernstige nierfunctiestoornis was de blootstelling aan de O-desmethyl metaboliet enkele malen verhoogd.
Bij patiënten met een nieraandoening in het eindstadium en in afwezigheid van hemodialyse waren de spiegels verhoogd; tijdens de monsterafname gedurende 24 uur stegen de spiegels continue.
Het is niet bekend of bij personen met een nieraandoening in het eindstadium de verhoogde blootstelling aan de metaboliet kan leiden tot bijwerkingen, maar een farmacologische werking van de metaboliet is niet vastgesteld.
Leverfunctiestoornis.
Bij proefpersonen met een matig-ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh B) werden hogere plasmaconcentraties lacosamide waargenomen (een ongeveer 50% hogere AUCnorm).
De hogere blootstelling was gedeeltelijk het gevolg van de verminderde nierfunctie van de onderzochte proefpersonen.
Het werd geschat dat de daling van de niet-renale klaring bij de patiënten die aan het onderzoek deelnamen, een stijging van 20% in de AUC van lacosamide veroorzaakte.
Bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis is de farmacokinetiek van lacosamide niet beoordeeld (zie rubriek 4.2).
Ouderen (ouder dan 65 jaar).
In een onderzoek bij oudere mannen en vrouwen, waaronder 4 patiënten ouder dan 75 jaar, was, vergeleken met jonge mannen respectievelijk vrouwen, de AUC met ongeveer 30 en 50% verhoogd.
Dit houdt gedeeltelijk verband met een lager lichaamsgewicht.
Het genormaliseerde verschil voor wat betreft het lichaamsgewicht was respectievelijk 26 en 23%.
Een verhoogde variabiliteit in blootstelling werd ook waargenomen.
In deze studie was bij oudere proefpersonen de renale klaring van lacosamide slechts licht verminderd.
Een algemene dosisvermindering wordt niet nodig geacht, tenzij sprake is van een verminderde nierfunctie (zie rubriek 4.2).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
In experimenteel toxiciteitsonderzoek waren de verkregen plasmaconcentraties van lacosamide gelijk aan of slechts marginaal hoger dan die werden waargenomen bij patiënten die met lacosamide werden behandeld; het bereik voor de menselijke blootstelling is dus gering of niet aanwezig.
In een onderzoek bij onder narcose gebrachte honden op het gebied van veiligheidsfarmacologie werd na intraveneuze toediening van lacosamide, zeer waarschijnlijk als gevolg van een cardiodepressieve werking, een voorbijgaande stijging van het PR interval en de duur van het QRS complex en een daling van de bloeddruk aangetoond.
Deze voorbijgaande veranderingen traden op in hetzelfde concentratiebereik als na de aanbevolen maximale klinische dosering.
Bij onder narcose gebrachte honden en Cynomolgus apen werden bij intraveneuze doses van 15-60 mg/kg een verlangzaming van de boezem- en kamergeleiding, atrioventriculair blok en atrioventriculaire dissociatie waargenomen.
In studies op het gebied van toxiciteit bij herhaalde toediening werden vanaf ongeveer 3 maal de menselijke blootstelling bij ratten lichte reversibele leververanderingen waargenomen.
Tot deze
8 veranderingen behoorden een hoger orgaangewicht, hypertrofie van hepatocyten, een toename van de serumconcentraties van leverenzymen en een toename van totaal cholesterol en triglyceriden.
Afgezien van de hypertrofie van hepatocyten werden geen verdere histopathologische veranderingen waargenomen.
In onderzoek naar reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit bij knaagdieren en konijnen werden geen teratogene effecten waargenomen.
Daarentegen werd bij ratten een toename gezien van het aantal doodgeboren jongen en van de sterfte van de jongen in de peripartumperiode.
Ook was er bij ratten sprake van een enigszins gereduceerde hoeveelheid levend geboren jongen per nest en een lager lichaamsgewicht van de jongen bij maternaal toxische doses (overeenkomend met waarden voor systemische blootstelling die vergelijkbaar zijn met de verwachte klinische blootstelling).
Omdat bij dieren geen hogere blootstellingniveaus konden worden getest vanwege de maternale toxiciteit zijn de gegevens onvoldoende voor het volledig karakteriseren van het embryo-/foetotoxisch en teratogeen potentieel van lacosamide.
Uit onderzoek bij ratten bleek dat lacosamide en/of zijn metabolieten snel de placentaire barrière passeren.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Tabletkern: microkristallijne cellulose hydroxypropylcellulose laag gesubstitueerd hydroxypropylcellulose watervrij colloïdaal silicium crospovidon magnesiumstearaat
Tabletomhulling: polyvinylalcohol polyethyleenglycol 400, 3350 en 8000 talk sojalecithine hypromellose titaniumdioxide (E171) rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), indigokarmijn-aluminiumpigment (E132)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Blisterverpakkingen van PVC/PVDC met een aluminium folie.
Verpakkingen met 14, 56 en 168 filmomhulde tabletten
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
9 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Geen bijzondere vereisten.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/001-003
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning:
29 augustus 2008.
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
{MM/JJJJ}
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
0H
10 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 100 mg filmomhulde tabletten
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke filmomhulde tablet bevat 100 mg lacosamide.
Hulpstoffen:
Elke filmomhulde tablet bevat 0,34 mg sojalecithine.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Filmomhulde tablet Donkergele, ovale filmomhulde tablet, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 100’.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Vimpat is geïndiceerd als adjuvante therapie voor de behandeling van partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie, bij patiënten van 16 jaar en ouder met epilepsie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Vimpat moet tweemaal daags worden ingenomen.
De aanbevolen aanvangsdosis is tweemaal daags 50 mg, die na een week verhoogd dient te worden tot een therapeutische aanvangdosis van tweemaal daags 100 mg.
Afhankelijk van de respons en tolerantie kan de onderhoudsdosis elke week verder worden verhoogd met tweemaal daags 50 mg tot een maximale aanbevolen dagelijkse dosis van 400 mg (tweemaal daags 200 mg).
Vimpat kan met of zonder voedsel worden ingenomen.
In overeenstemming met de huidige klinische praktijk wordt aanbevolen dat, wanneer met het gebruik van Vimpat moet worden gestopt, dit geleidelijk plaatsvindt (bijv. afbouwen van de dagelijkse dosis met 200 mg per week).
Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige nierfunctiestoornis (CLCR > 30 ml/min) is geen aanpassing van de dosis nodig.
Voor patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis (CLCR ≤ 30 ml/min) en voor patiënten met een nieraandoening in het eindstadium wordt een maximale dosis van 250 mg per dag aanbevolen.
Voor patiënten die hemodialyse nodig hebben wordt een supplement van maximaal 50% van de verdeelde dagelijkse dosis, direct na afloop van de hemodialyse, aanbevolen.
Behandeling van patiënten met een nieraandoening in het eindstadium dient met de nodige voorzichtigheid plaats te vinden vanwege de beperkte klinische ervaring en de accumulatie van een metaboliet (met een niet bekende farmacologische activiteit).
Bij alle patiënten met een nierfunctiestoornis moet de dosistitratie met de nodige voorzorg worden uitgevoerd (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij patiënten met een leverfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige leverfunctiestoornis is geen aanpassing van de dosis nodig.
Bij deze patiënten moet de dosistitratie met de nodige voorzorg plaatsvinden waarbij rekening
11 moet worden gehouden met eventueel gelijktijdig bestaande nierfunctiestoornis.
De farmacokinetiek van lacosamide is niet geëvalueerd bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij ouderen (ouder dan 65 jaar) Bij oudere patiënten is geen dosisreductie noodzakelijk.
De ervaring met lacosamide bij oudere patiënten met epilepsie is beperkt.
Bij oudere patiënten moet rekening worden gehouden met een wegens de leeftijd mogelijk verminderde nierklaring met een stijging van de AUC spiegels (zie ‘ Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis’ hierboven en rubriek 5.2).
Kinderen Vimpat wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen en adolescenten jonger dan 16 jaar, aangezien gegevens over veiligheid en werkzaamheid in deze leeftijdsgroepen ontbreken.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor pinda's of voor soja of voor één van de hulpstoffen.
Bekend tweede- of derdegraads atrioventriculair (AV) blok.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Behandeling met lacosamide is in verband gebracht met duizeligheid, waardoor het optreden van door een ongeval veroorzaakt letsel of vallen zou kunnen toenemen.
Daarom moet patiënten worden aangeraden voorzichtig te zijn tot ze aan de potentiële effecten van het geneesmiddel gewend zijn (zie rubriek 4.8).
In klinisch onderzoek is tijdens het gebruik van lacosamide verlenging van het PR-interval waargenomen.
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met bestaande geleidingsproblemen of bij patiënten met een ernstige hartaandoening zoals myocardinfarct of hartfalen in de voorgeschiedenis.
Vooral bij het behandelen van oudere patiënten dient de nodige voorzichtigheid in acht te worden genomen, omdat bij deze patiënten sprake kan zijn van een verhoogd risico op hartstoornissen of wanneer lacosamide wordt gebruikt in combinatie met middelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval.
Zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag zijn gerapporteerd bij patiënten die voor verschillende indicaties werden behandeld met anti-epileptica.
Een meta-analyse van gerandomiseerde placebogecontroleerde onderzoeken naar anti-epileptica heeft een klein toegenomen risico op zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag aangetoond.
Het mechanisme van dit risico is niet bekend en de bechikbare gegevens sluiten de mogelijkheid van een toegenomen risico voor lacosamide niet uit.
Patiënten dienen derhalve gecontroleerd te worden op verschijnselen van zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag en een juiste behandeling dient te worden overwogen.
Patiënten (en verzorgers van patiënten) moet worden geadviseerd medisch advies in te winnen wanneer zich verschijnselen van zelfmoordgedachten of zelfmoordgedrag voordoen.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die worden behandeld met geneesmiddelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval (bijv. carbamazepine, lamotrigine, pregabalin) en bij patiënten die worden behandeld met klasse I antiaritmica.
In klinische onderzoeken bij patiënten die gelijktijdig carbamazepine of lamotrigine gebruikten, duidde subgroep analyse echter niet op een stijging van de magnitude van het PR-interval.
Uit de gegevens blijkt over het algemeen dat lacosamide een laag interactiepotentieel heeft.
In vitro onderzoek wijst erop dat de enzymen CYP1A2, 2B6 en 2C9 niet worden geïnduceerd en dat CYP1A1,
12 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2D6 en 2E1 niet worden geremd door lacosamide bij plasmaconcentraties die in klinisch onderzoek werden waargenomen.
Een in vitro onderzoek liet zien dat lacosamide in de darmen niet door P-glycoproteïne wordt getransporteerd.
Lacosamide remt of induceert enzym CYP2C19 in vivo niet.
In vitro onderzoek duidt erop dat lacosamide een zwakke remmer en inductor van CYP3A4 kan zijn.
De klinische relevantie hiervan is op dit moment niet bekend.
Klinisch interactie-onderzoek met carbamazepine wijst niet op een merkbaar remmend effect van lacosamide in therapeutische doses op het door CYP3A4 gekatalyseerd metabolisme.
Sterke enzyminductors zoals rifampicine of Sint-Janskruid (Hypericum perforatum) kunnen in geringe mate de systemische blootstelling aan lacosamide verminderen.
Start of beëindiging van de behandeling met deze enzyminductors moet daarom met voorzichtigheid plaatsvinden.
Anti-epileptica In onderzoek naar interacties had lacosamide geen significante invloed op de plasmaconcentraties van carbamazepine en valproïnezuur.
De plasmaconcentraties van lacosamide werden niet door carbamazepine en valproïnezuur beïnvloed.
In een farmacokinetische populatie-analyse werd geschat dat gelijktijdige behandeling met andere enzym inducerende anti-epileptica (carbamazepine, fenytoïne, fenobarbital in verschillende doses) de totale systemische blootstelling aan lacosamide met 25% deed dalen.
Orale anticonceptiva In een onderzoek naar interacties werd geen klinisch relevante interactie waargenomen tussen lacosamide en de orale anticonceptiva ethinyloestradiol en levonorgestrel.
De progesteronconcentraties werden niet beïnvloed wanneer de geneesmiddelen gelijktijdig werden toegediend.
Overig Onderzoek naar interacties liet zien dat lacosamide geen effect had op de farmacokinetiek van digoxine.
Er was geen klinisch relevante interactie tussen lacosamide en metformine.
Omeprazol 40 mg viermaal daags verhoogde de AUC van lacosamide met 19%.
Dit effect heeft waarschijnlijk geen klinische relevantie.
Lacosamide had geen effect op de farmacokinetiek van een eenmalige dosis omeprazol.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de interactie van lacosamide met alcohol.
Lacosamide heeft een lage eiwitbinding van minder dan 15%.
Daarom worden klinisch relevante interacties met andere geneesmiddelen door competitie om eiwitbindingsplaatsen onwaarschijnlijk geacht.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Risico in verband met epilepsie en het gebruik van anti-epileptica in het algemeen.
Van alle anti-epileptica werd aangetoond dat in het nageslacht van behandelde vrouwen met epilepsie de prevalentie van misvormingen twee- tot driemaal hoger ligt dan het percentage van ongeveer 3% in de algehele populatie.
In de behandelde populatie werd bij polytherapie een toename in misvormingen waargenomen; de mate waarin dat het gevolg was van de behandeling en/of de aandoening werd echter niet verklaard.
Bovendien mag een effectieve behandeling met anti-epileptica niet worden onderbroken, omdat verergering van de aandoening voor zowel de moeder als de foetus nadelig is.
Risico in verband met het gebruik van lacosamide.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van lacosamide bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren bleken geen teratogene effecten bij ratten of konijnen, maar bij maternaal toxische doses werd bij ratten en konijnen embryonale toxiciteit waargenomen (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
13 Lacosamide dient tijdens de zwangerschap niet te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk (wanneer het voordeel voor de moeder duidelijk opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus).
Wanneer vrouwen besluiten zwanger te worden moet het gebruik van dit product zorgvuldig worden heroverwogen.
Lactatie Het is niet bekend of lacosamide wordt uitgescheiden in de humane moedermelk.
Bij dieronderzoek is aangetoond dat lacosamide in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Als voorzorgsmaatregel moet het geven van borstvoeding tijdens de behandeling met lacosamide worden gestaakt.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Vimpat kan een lichte tot matige invloed hebben op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
Behandeling met Vimpat is in verband gebracht met duizeligheid of wazig zien.
Derhalve moet patiënten worden afgeraden een voertuig te besturen of andere mogelijk gevaar opleverende machines te bedienen, totdat zij gewend zijn aan de effecten van Vimpat op hun vermogen dergelijke handelingen uit te voeren.
4.8 Bijwerkingen
Op basis van de analyse van gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken bij 1308 patiënten met partieel beginnende aanvallen, maakte een totaal van 61,9% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 35,2% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten melding van ten minste 1 bijwerking.
De meest frequent gemelde bijwerkingen bij behandeling met lacosamide waren duizeligheid, hoofdpijn, misselijkheid en diplopie.
Deze waren doorgaans licht tot matig in intensiteit.
Sommige waren dosisgerelateerd en konden worden verlicht door de dosis te reduceren.
De incidentie en ernst van de CZS- en gastro-intestinale (GI-) bijwerkingen namen doorgaans na verloop van tijd af.
Voor alle gecontroleerde onderzoeken samen was het percentage patiënten dat de behandeling staakte als gevolg van bijwerkingen 12,2% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 1,6% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten.
De meest voorkomende bijwerking die resulteerde in staken van de behandeling met lacosamide was duizeligheid.
De tabel hieronder toont de frequenties van bijwerkingen die in gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken werden gemeld.
De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1000 tot < 1/100).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Systeem/orgaan- klasse
Zeer vaak
Vaak
Psychische stoornissen
Depressie
Zenuwstelsel- aandoeningen
Duizeligheid Hoofdpijn
Evenwichtsstoornis Abnormale coördinatie Geheugenzwakte Cognitieve stoornis Somnolentie Tremor Nystagmus
Oogaandoeningen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen
Diplopie
Wazig zien Vertigo
Maagdarmstelsel- aandoeningen
Misselijkheid
Braken Obstipatie Flatulentie
Huid- en onderhuid- aandoeningen
Pruritus
14 Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
Loopstoornis Asthenie Vermoeidheid
Letsels, intoxicaties en verrichtings- complicaties
Vallen Rijtwonden
Het gebruik van lacosamide is in verband gebracht met een dosisafhankelijke verlenging van het PR- interval.
Er kunnen bijwerkingen optreden die verband houden met een verlenging van het PR-interval (bijv. atrioventriculair blok, syncope, bradycardie).
Bij epilepsiepatiënten is het incidentiepercentage van gemeld eerstegraads AV-blok ‘ soms’, te weten 0,7%, 0%, 0,5% en 0% voor respectievelijk lacosamide 200 mg, 400 mg, 600 mg of placebo.
Bij met lacosamide behandelde patiënten werd geen tweedegraads of hogere graad AV-blok waargenomen.
Het incidentiepercentage voor syncope is ‘ soms’ en verschilde niet tussen met lacosamide behandelde epilepsiepatiënten (0,1%) en met placebo behandelde epilepsiepatiënten (0,3%).
4.9 Overdosering
Er is beperkte klinische ervaring opgedaan met een overdosis lacosamide bij de mens.
De klinische symptomen (duizeligheid en misselijkheid) die na doses van 1200 mg per dag optraden, hadden voornamelijk betrekking op het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel en verdwenen na aanpassing van de dosis.
De hoogste gemelde overdosis in het klinisch ontwikkelingsprogramma voor lacosamide was 12 g, ingenomen samen met toxische doses van verscheidene andere anti-epileptica.
De patiënt was in eerste instantie comateus en herstelde daarna volledig zonder blijvende gevolgen.
Er bestaat geen specifiek tegengif voor een overdosis met lacosamide.
Tot de behandeling van een overdosis lacosamide behoren onder meer algemeen ondersteunende maatregelen en, indien nodig, ook hemodialyse (zie rubriek 5.2).
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere anti-epileptica, ATC-code:
N03AX18 Het werkzame bestanddeel, lacosamide (R-2-acetamido-N-benzyl-3-methoxypropionamide), is een gefunctionaliseerd aminozuur.
Werkingsmechanisme Het exacte werkingsmechanisme waardoor lacosamide zijn anti-epileptisch effect bij de mens uitoefent, is nog niet geheel verklaard.
Twee waarnemingen die relevant kunnen zijn voor de waargenomen therapeutische effecten, zijn: in in vitro elektrofysiologisch onderzoek werd aangetoond dat lacosamide de langzame inactivering van voltageafhankelijke natriumkanalen selectief versterkt, wat resulteert in stabilisatie van hyperexciteerbare neuronale membranen; verder bindt lacosamide aan CRMP-2 (collapsin respons mediator protein-2), een fosfoproteïne dat voornamelijk in het zenuwstelsel tot expressie wordt gebracht en betrokken is bij de neuronale differentiatie en regulering van de uitgroei van axonen.
Farmacodynamische effecten In een breed spectrum diermodellen met partiële en primair gegeneraliseerde aanvallen beschermde lacosamide tegen aanvallen en vertraagde het de ontwikkeling van ‘ kindling’.
In niet-klinische experimenten vertoonde lacosamide in combinatie met levetiracetam, carbamazepine, fenytoïne, valproaat, lamotrigine, topiramaat of gabapentine synergistische of aanvullende anticonvulsieve effecten.
Klinische ervaring
15 De werkzaamheid van Vimpat als adjuvante therapie in de aanbevolen dosis (200 mg per dag, 400 mg per dag) werd vastgesteld in 3 gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische onderzoeken in meerdere centra met een 12 weken durende onderhoudsperiode.
In gecontroleerde onderzoeken werd aangetoond dat ook een adjuvante behandeling met Vimpat 600 mg per dag werkzaam was; hoewel de werkzaamheid vergelijkbaar was met 400 mg per dag, werd deze dosis, vanwege bijwerkingen die verband hielden met het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel, door de patiënten minder goed verdagen.
Daarom wordt een dosis van 600 mg per dag niet aanbevolen.
De aanbevolen maximale dosis bedraagt 400 mg per dag.
Deze onderzoeken, waaraan 1308 patiënten met een voorgeschiedenis van gemiddeld 23 jaar partieel beginnende aanvallen deelnamen, werden opgezet om de werkzaamheid en veiligheid van lacosamide te beoordelen bij gelijktijdige toediening van 1 tot 3 anti- epileptica bij patiënten met ongecontroleerde partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie.
In totaal was het aantal proefpersonen met een reductie van 50% in de aanvalsfrequentie 23%, 34% en 40% voor respectievelijk placebo, lacosamide 200 mg per dag en lacosamide 400 mg per dag.
Er zijn onvoldoende gegevens over het staken van gelijktijdig toegediende anti-epileptica om een monotherapie met lacosamide te bereiken.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie Lacosamide wordt na orale toediening snel en volledig geabsorbeerd.
De orale biologische beschikbaarheid van lacosamide tabletten is ongeveer 100%.
Na orale toediening neemt de plasmaconcentratie van onveranderd lacosamide snel toe en de Cmax wordt ongeveer 0,5 tot 4 uur na toediening bereikt.
Vimpat-tabletten en orale stroop zijn bio-equivalent.
Voedsel is niet van invloed op de snelheid en mate van absorptie.
Distributie Het distributievolume is ongeveer 0,6 l/kg.
Lacosamide wordt voor minder dan 15% aan plasma- eiwitten gebonden.
Metabolisme 95% van de dosis wordt als geneesmiddel en metabolieten in de urine uitgescheiden.
Het metabolisme van lacosamide is nog niet volledig in beeld gebracht.
De belangrijkste in urine uitgescheiden verbindingen zijn onveranderd lacosamide (ongeveer 40% van de dosis) en de O-desmethyl metaboliet voor minder dan 30%.
Een polaire fractie, waarvan wordt verondersteld dat het serinederivaten zijn, maakte in urine ongeveer 20% van het totaal uit, maar werd slechts in kleine hoeveelheden (0-2%) in humaan plasma van sommige proefpersonen gedetecteerd.
In de urine werden kleine hoeveelheden (0,5-2%) andere metabolieten aangetroffen.
CYP2C19 is voornamelijk verantwoordelijk voor de vorming van de O-desmethyl metaboliet.
Er werd echter geen klinisch relevant verschil in lacosamide blootstelling waargenomen wanneer de farmacokinetiek ervan in snelle metaboliseerders (EM’ s, met een functioneel CYP2C19) en in trage metaboliseerders (PM’ s, zonder functioneel CYP2C19) werd vergeleken.
Bovendien liet een interactie-onderzoek met omeprazol (CYP2C19-remmer) geen klinisch relevante veranderingen in de plasmaconcentraties van lacosamide zien, wat er op wijst dat de betekenis van deze metabolisatieroute klein is.
Er zijn geen andere enzymen geïdentificeerd die bij het metabolisme van lacosamide betrokken zijn.
De plasmaconcentratie van O-desmethyl-lacosamide is ongeveer 15% van de concentratie van lacosamide in plasma.
Deze metaboliet heeft geen bekende farmacologische activiteit.
Eliminatie Lacosamide wordt voornamelijk door renale excretie en biotransformatie uit de systemische circulatie geëlimineerd.
Na orale en intraveneuze toediening van radioactief gelabeld lacosamide werd ongeveer 95% van de toegediende radioactiviteit in de urine teruggevonden en minder dan 0,5% in de feces.
De eliminatiehalfwaardetijd van het onveranderde geneesmiddel is ongeveer 13 uur.
De farmacokinetiek is dosisproportioneel en constant in de tijd, met een lage intra- en interindividuele variabiliteit.
Na
16 tweemaal daags doseren worden na een periode van 3 dagen steady-state plasmaconcentraties bereikt.
De plasmaconcentratie neemt met een accumulatiefactor van ongeveer 2 toe.
Farmacokinetiek bij speciale patiëntengroepen Geslacht.
Uit klinisch onderzoek blijkt dat het geslacht geen klinisch significante invloed heeft op de plasmaconcentraties van lacosamide.
Nierfunctiestoornis.
In vergelijking met gezonde proefpersonen nam de AUC van lacosamide met ongeveer 30% toe bij patiënten met een lichte en matig-ernstige nierfunctiestoornis en met 60% bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis en patiënten met een nieraandoening in het eindstadium waarbij hemodialyse vereist was, terwijl de Cmax hetzelfde bleef.
Lacosamide wordt door hemodialyse effectief uit plasma verwijderd.
Na een hemodialysebehandeling van 4 uur was de AUC van lacosamide met ongeveer 50% gedaald.
Daarom wordt na hemodialyse aanvulling van de dosering aanbevolen (zie rubriek 4.2).
Bij patiënten met een matig-ernstige tot ernstige nierfunctiestoornis was de blootstelling aan de O-desmethyl metaboliet enkele malen verhoogd.
Bij patiënten met een nieraandoening in het eindstadium en in afwezigheid van hemodialyse waren de spiegels verhoogd; tijdens de monsterafname gedurende 24 uur stegen de spiegels continue.
Het is niet bekend of bij personen met een nieraandoening in het eindstadium de verhoogde blootstelling aan de metaboliet kan leiden tot bijwerkingen, maar een farmacologische werking van de metaboliet is niet vastgesteld.
Leverfunctiestoornis.
Bij proefpersonen met een matig-ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh B) werden hogere plasmaconcentraties lacosamide waargenomen (een ongeveer 50% hogere AUCnorm).
De hogere blootstelling was gedeeltelijk het gevolg van de verminderde nierfunctie van de onderzochte proefpersonen.
Het werd geschat dat de daling van de niet-renale klaring bij de patiënten die aan het onderzoek deelnamen, een stijging van 20% in de AUC van lacosamide veroorzaakte.
Bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis is de farmacokinetiek van lacosamide niet beoordeeld (zie rubriek 4.2).
Ouderen (ouder dan 65 jaar).
In een onderzoek bij oudere mannen en vrouwen, waaronder 4 patiënten ouder dan 75 jaar, was, vergeleken met jonge mannen respectievelijk vrouwen, de AUC met ongeveer 30 en 50% verhoogd.
Dit houdt gedeeltelijk verband met een lager lichaamsgewicht.
Het genormaliseerde verschil voor wat betreft het lichaamsgewicht was respectievelijk 26 en 23%.
Een verhoogde variabiliteit in blootstelling werd ook waargenomen.
In deze studie was bij oudere proefpersonen de renale klaring van lacosamide slechts licht verminderd.
Een algemene dosisvermindering wordt niet nodig geacht, tenzij sprake is van een verminderde nierfunctie (zie rubriek 4.2).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
In experimenteel toxiciteitsonderzoek waren de verkregen plasmaconcentraties van lacosamide gelijk aan of slechts marginaal hoger dan die werden waargenomen bij patiënten die met lacosamide werden behandeld; het bereik voor de menselijke blootstelling is dus gering of niet aanwezig.
In een onderzoek bij onder narcose gebrachte honden op het gebied van veiligheidsfarmacologie werd na intraveneuze toediening van lacosamide, zeer waarschijnlijk als gevolg van een cardiodepressieve werking, een voorbijgaande stijging van het PR interval en de duur van het QRS complex en een daling van de bloeddruk aangetoond.
Deze voorbijgaande veranderingen traden op in hetzelfde concentratiebereik als na de aanbevolen maximale klinische dosering.
Bij onder narcose gebrachte honden en Cynomolgus apen werden bij intraveneuze doses van 15-60 mg/kg een verlangzaming van de boezem- en kamergeleiding, atrioventriculair blok en atrioventriculaire dissociatie waargenomen.
In studies op het gebied van toxiciteit bij herhaalde toediening werden vanaf ongeveer 3 maal de menselijke blootstelling bij ratten lichte reversibele leververanderingen waargenomen.
Tot deze
17 veranderingen behoorden een hoger orgaangewicht, hypertrofie van hepatocyten, een toename van de serumconcentraties van leverenzymen en een toename van totaal cholesterol en triglyceriden.
Afgezien van de hypertrofie van hepatocyten werden geen verdere histopathologische veranderingen waargenomen.
In onderzoek naar reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit bij knaagdieren en konijnen werden geen teratogene effecten waargenomen.
Daarentegen werd bij ratten een toename gezien van het aantal doodgeboren jongen en van de sterfte van de jongen in de peripartumperiode.
Ook was er bij ratten sprake van een enigszins gereduceerde hoeveelheid levend geboren jongen per nest en een lager lichaamsgewicht van de jongen bij maternaal toxische doses (overeenkomend met waarden voor systemische blootstelling die vergelijkbaar zijn met de verwachte klinische blootstelling).
Omdat bij dieren geen hogere blootstellingniveaus konden worden getest vanwege de maternale toxiciteit zijn de gegevens onvoldoende voor het volledig karakteriseren van het embryo-/foetotoxisch en teratogeen potentieel van lacosamide.
Uit onderzoek bij ratten bleek dat lacosamide en/of zijn metabolieten snel de placentaire barrière passeren.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Tabletkern: microkristallijne cellulose hydroxypropylcellulose laag gesubstitueerd hydroxypropylcellulose watervrij colloïdaal silicium crospovidon magnesiumstearaat
Tabletomhulling: polyvinylalcohol polyethyleenglycol 400, 3350 en 8000 talk sojalecithine hypromellose titaniumdioxide (E171) geel ijzeroxide (E172)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Blisterverpakkingen van PVC/PVDC met een aluminium folie.
Verpakkingen met 14, 56 en 168 filmomhulde tabletten
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
18 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Geen bijzondere vereisten.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/004-006
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning:
29 augustus 2008.
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
{MM/JJJJ}
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
1H
19 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 150 mg filmomhulde tabletten
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke filmomhulde tablet bevat 150 mg lacosamide.
Hulpstoffen:
Elke filmomhulde tablet bevat 0,50 mg sojalecithine.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Filmomhulde tablet Zalmkleurige, ovale filmomhulde tablet, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 150’.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Vimpat is geïndiceerd als adjuvante therapie voor de behandeling van partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie, bij patiënten van 16 jaar en ouder met epilepsie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Vimpat moet tweemaal daags worden ingenomen.
De aanbevolen aanvangsdosis is tweemaal daags 50 mg, die na een week verhoogd dient te worden tot een therapeutische aanvangdosis van tweemaal daags 100 mg.
Afhankelijk van de respons en tolerantie kan de onderhoudsdosis elke week verder worden verhoogd met tweemaal daags 50 mg tot een maximale aanbevolen dagelijkse dosis van 400 mg (tweemaal daags 200 mg).
Vimpat kan met of zonder voedsel worden ingenomen.
In overeenstemming met de huidige klinische praktijk wordt aanbevolen dat, wanneer met het gebruik van Vimpat moet worden gestopt, dit geleidelijk plaatsvindt (bijv. afbouwen van de dagelijkse dosis met 200 mg per week).
Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige nierfunctiestoornis (CLCR > 30 ml/min) is geen aanpassing van de dosis nodig.
Voor patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis (CLCR ≤ 30 ml/min) en voor patiënten met een nieraandoening in het eindstadium wordt een maximale dosis van 250 mg per dag aanbevolen.
Voor patiënten die hemodialyse nodig hebben wordt een supplement van maximaal 50% van de verdeelde dagelijkse dosis, direct na afloop van de hemodialyse, aanbevolen.
Behandeling van patiënten met een nieraandoening in het eindstadium dient met de nodige voorzichtigheid plaats te vinden vanwege de beperkte klinische ervaring en de accumulatie van een metaboliet (met een niet bekende farmacologische activiteit).
Bij alle patiënten met een nierfunctiestoornis moet de dosistitratie met de nodige voorzorg worden uitgevoerd (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij patiënten met een leverfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige leverfunctiestoornis is geen aanpassing van de dosis nodig.
Bij deze patiënten moet de dosistitratie met de nodige voorzorg plaatsvinden waarbij rekening
20 moet worden gehouden met eventueel gelijktijdig bestaande nierfunctiestoornis.
De farmacokinetiek van lacosamide is niet geëvalueerd bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij ouderen (ouder dan 65 jaar) Bij oudere patiënten is geen dosisreductie noodzakelijk.
De ervaring met lacosamide bij oudere patiënten met epilepsie is beperkt.
Bij oudere patiënten moet rekening worden gehouden met een wegens de leeftijd mogelijk verminderde nierklaring met een stijging van de AUC spiegels (zie ‘ Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis’ hierboven en rubriek 5.2).
Kinderen Vimpat wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen en adolescenten jonger dan 16 jaar, aangezien gegevens over veiligheid en werkzaamheid in deze leeftijdsgroepen ontbreken.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor pinda's of voor soja of voor één van de hulpstoffen.
Bekend tweede- of derdegraads atrioventriculair (AV) blok.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Behandeling met lacosamide is in verband gebracht met duizeligheid, waardoor het optreden van door een ongeval veroorzaakt letsel of vallen zou kunnen toenemen.
Daarom moet patiënten worden aangeraden voorzichtig te zijn tot ze aan de potentiële effecten van het geneesmiddel gewend zijn (zie rubriek 4.8).
In klinisch onderzoek is tijdens het gebruik van lacosamide verlenging van het PR-interval waargenomen.
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met bestaande geleidingsproblemen of bij patiënten met een ernstige hartaandoening zoals myocardinfarct of hartfalen in de voorgeschiedenis.
Vooral bij het behandelen van oudere patiënten dient de nodige voorzichtigheid in acht te worden genomen, omdat bij deze patiënten sprake kan zijn van een verhoogd risico op hartstoornissen of wanneer lacosamide wordt gebruikt in combinatie met middelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval.
Zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag zijn gerapporteerd bij patiënten die voor verschillende indicaties werden behandeld met anti-epileptica.
Een meta-analyse van gerandomiseerde placebogecontroleerde onderzoeken naar anti-epileptica heeft een klein toegenomen risico op zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag aangetoond.
Het mechanisme van dit risico is niet bekend en de bechikbare gegevens sluiten de mogelijkheid van een toegenomen risico voor lacosamide niet uit.
Patiënten dienen derhalve gecontroleerd te worden op verschijnselen van zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag en een juiste behandeling dient te worden overwogen.
Patiënten (en verzorgers van patiënten) moet worden geadviseerd medisch advies in te winnen wanneer zich verschijnselen van zelfmoordgedachten of zelfmoordgedrag voordoen.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die worden behandeld met geneesmiddelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval (bijv. carbamazepine, lamotrigine, pregabalin) en bij patiënten die worden behandeld met klasse I antiaritmica.
In klinische onderzoeken bij patiënten die gelijktijdig carbamazepine of lamotrigine gebruikten, duidde subgroep analyse echter niet op een stijging van de magnitude van het PR-interval.
Uit de gegevens blijkt over het algemeen dat lacosamide een laag interactiepotentieel heeft.
In vitro onderzoek wijst erop dat de enzymen CYP1A2, 2B6 en 2C9 niet worden geïnduceerd en dat CYP1A1, 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2D6 en 2E1 niet worden geremd door lacosamide bij plasmaconcentraties
21 die in klinisch onderzoek werden waargenomen.
Een in vitro onderzoek liet zien dat lacosamide in de darmen niet door P-glycoproteïne wordt getransporteerd.
Lacosamide remt of induceert enzym CYP2C19 in vivo niet.
In vitro onderzoek duidt erop dat lacosamide een zwakke remmer en inductor van CYP3A4 kan zijn.
De klinische relevantie hiervan is op dit moment niet bekend.
Klinisch interactie-onderzoek met carbamazepine wijst niet op een merkbaar remmend effect van lacosamide in therapeutische doses op het door CYP3A4 gekatalyseerd metabolisme.
Sterke enzyminductors zoals rifampicine of Sint-Janskruid (Hypericum perforatum) kunnen in geringe mate de systemische blootstelling aan lacosamide verminderen.
Start of beëindiging van de behandeling met deze enzyminductors moet daarom met voorzichtigheid plaatsvinden.
Anti-epileptica In onderzoek naar interacties had lacosamide geen significante invloed op de plasmaconcentraties van carbamazepine en valproïnezuur.
De plasmaconcentraties van lacosamide werden niet door carbamazepine en valproïnezuur beïnvloed.
In een farmacokinetische populatie-analyse werd geschat dat gelijktijdige behandeling met andere enzym inducerende anti-epileptica (carbamazepine, fenytoïne, fenobarbital in verschillende doses) de totale systemische blootstelling aan lacosamide met 25% deed dalen.
Orale anticonceptiva In een onderzoek naar interacties werd geen klinisch relevante interactie waargenomen tussen lacosamide en de orale anticonceptiva ethinyloestradiol en levonorgestrel.
De progesteronconcentraties werden niet beïnvloed wanneer de geneesmiddelen gelijktijdig werden toegediend.
Overig Onderzoek naar interacties liet zien dat lacosamide geen effect had op de farmacokinetiek van digoxine.
Er was geen klinisch relevante interactie tussen lacosamide en metformine.
Omeprazol 40 mg viermaal daags verhoogde de AUC van lacosamide met 19%.
Dit effect heeft waarschijnlijk geen klinische relevantie.
Lacosamide had geen effect op de farmacokinetiek van een eenmalige dosis omeprazol.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de interactie van lacosamide met alcohol.
Lacosamide heeft een lage eiwitbinding van minder dan 15%.
Daarom worden klinisch relevante interacties met andere geneesmiddelen door competitie om eiwitbindingsplaatsen onwaarschijnlijk geacht.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Risico in verband met epilepsie en het gebruik van anti-epileptica in het algemeen.
Van alle anti-epileptica werd aangetoond dat in het nageslacht van behandelde vrouwen met epilepsie de prevalentie van misvormingen twee- tot driemaal hoger ligt dan het percentage van ongeveer 3% in de algehele populatie.
In de behandelde populatie werd bij polytherapie een toename in misvormingen waargenomen; de mate waarin dat het gevolg was van de behandeling en/of de aandoening werd echter niet verklaard.
Bovendien mag een effectieve behandeling met anti-epileptica niet worden onderbroken, omdat verergering van de aandoening voor zowel de moeder als de foetus nadelig is.
Risico in verband met het gebruik van lacosamide.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van lacosamide bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren bleken geen teratogene effecten bij ratten of konijnen, maar bij maternaal toxische doses werd bij ratten en konijnen embryonale toxiciteit waargenomen (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
22 Lacosamide dient tijdens de zwangerschap niet te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk (wanneer het voordeel voor de moeder duidelijk opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus).
Wanneer vrouwen besluiten zwanger te worden moet het gebruik van dit product zorgvuldig worden heroverwogen.
Lactatie Het is niet bekend of lacosamide wordt uitgescheiden in de humane moedermelk.
Bij dieronderzoek is aangetoond dat lacosamide in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Als voorzorgsmaatregel moet het geven van borstvoeding tijdens de behandeling met lacosamide worden gestaakt.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Vimpat kan een lichte tot matige invloed hebben op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
Behandeling met Vimpat is in verband gebracht met duizeligheid of wazig zien.
Derhalve moet patiënten worden afgeraden een voertuig te besturen of andere mogelijk gevaar opleverende machines te bedienen, totdat zij gewend zijn aan de effecten van Vimpat op hun vermogen dergelijke handelingen uit te voeren.
4.8 Bijwerkingen
Op basis van de analyse van gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken bij 1308 patiënten met partieel beginnende aanvallen, maakte een totaal van 61,9% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 35,2% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten melding van ten minste 1 bijwerking.
De meest frequent gemelde bijwerkingen bij behandeling met lacosamide waren duizeligheid, hoofdpijn, misselijkheid en diplopie.
Deze waren doorgaans licht tot matig in intensiteit.
Sommige waren dosisgerelateerd en konden worden verlicht door de dosis te reduceren.
De incidentie en ernst van de CZS- en gastro-intestinale (GI-) bijwerkingen namen doorgaans na verloop van tijd af.
Voor alle gecontroleerde onderzoeken samen was het percentage patiënten dat de behandeling staakte als gevolg van bijwerkingen 12,2% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 1,6% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten.
De meest voorkomende bijwerking die resulteerde in staken van de behandeling met lacosamide was duizeligheid.
De tabel hieronder toont de frequenties van bijwerkingen die in gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken werden gemeld.
De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1000 tot < 1/100).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Systeem/orgaan- klasse
Zeer vaak
Vaak
Psychische stoornissen
Depressie
Zenuwstelsel- aandoeningen
Duizeligheid Hoofdpijn
Evenwichtsstoornis Abnormale coördinatie Geheugenzwakte Cognitieve stoornis Somnolentie Tremor Nystagmus
Oogaandoeningen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen
Diplopie
Wazig zien Vertigo
Maagdarmstelsel- aandoeningen
Misselijkheid
Braken Obstipatie Flatulentie
Huid- en onderhuid- aandoeningen
Pruritus
23 Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
Loopstoornis Asthenie Vermoeidheid
Letsels, intoxicaties en verrichtings- complicaties
Vallen Rijtwonden
Het gebruik van lacosamide is in verband gebracht met een dosisafhankelijke verlenging van het PR- interval.
Er kunnen bijwerkingen optreden die verband houden met een verlenging van het PR-interval (bijv. atrioventriculair blok, syncope, bradycardie).
Bij epilepsiepatiënten is het incidentiepercentage van gemeld eerstegraads AV-blok ‘ soms’, te weten 0,7%, 0%, 0,5% en 0% voor respectievelijk lacosamide 200 mg, 400 mg, 600 mg of placebo.
Bij met lacosamide behandelde patiënten werd geen tweedegraads of hogere graad AV-blok waargenomen.
Het incidentiepercentage voor syncope is ‘ soms’ en verschilde niet tussen met lacosamide behandelde epilepsiepatiënten (0,1%) en met placebo behandelde epilepsiepatiënten (0,3%).
4.9 Overdosering
Er is beperkte klinische ervaring opgedaan met een overdosis lacosamide bij de mens.
De klinische symptomen (duizeligheid en misselijkheid) die na doses van 1200 mg per dag optraden, hadden voornamelijk betrekking op het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel en verdwenen na aanpassing van de dosis.
De hoogste gemelde overdosis in het klinisch ontwikkelingsprogramma voor lacosamide was 12 g, ingenomen samen met toxische doses van verscheidene andere anti-epileptica.
De patiënt was in eerste instantie comateus en herstelde daarna volledig zonder blijvende gevolgen.
Er bestaat geen specifiek tegengif voor een overdosis met lacosamide.
Tot de behandeling van een overdosis lacosamide behoren onder meer algemeen ondersteunende maatregelen en, indien nodig, ook hemodialyse (zie rubriek 5.2).
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere anti-epileptica, ATC-code:
N03AX18 Het werkzame bestanddeel, lacosamide (R-2-acetamido-N-benzyl-3-methoxypropionamide), is een gefunctionaliseerd aminozuur.
Werkingsmechanisme Het exacte werkingsmechanisme waardoor lacosamide zijn anti-epileptisch effect bij de mens uitoefent, is nog niet geheel verklaard.
Twee waarnemingen die relevant kunnen zijn voor de waargenomen therapeutische effecten, zijn: in in vitro elektrofysiologisch onderzoek werd aangetoond dat lacosamide de langzame inactivering van voltageafhankelijke natriumkanalen selectief versterkt, wat resulteert in stabilisatie van hyperexciteerbare neuronale membranen; verder bindt lacosamide aan CRMP-2 (collapsin respons mediator protein-2), een fosfoproteïne dat voornamelijk in het zenuwstelsel tot expressie wordt gebracht en betrokken is bij de neuronale differentiatie en regulering van de uitgroei van axonen.
Farmacodynamische effecten In een breed spectrum diermodellen met partiële en primair gegeneraliseerde aanvallen beschermde lacosamide tegen aanvallen en vertraagde het de ontwikkeling van ‘ kindling’.
In niet-klinische experimenten vertoonde lacosamide in combinatie met levetiracetam, carbamazepine, fenytoïne, valproaat, lamotrigine, topiramaat of gabapentine synergistische of aanvullende anticonvulsieve effecten.
Klinische ervaring
24 De werkzaamheid van Vimpat als adjuvante therapie in de aanbevolen dosis (200 mg per dag, 400 mg per dag) werd vastgesteld in 3 gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische onderzoeken in meerdere centra met een 12 weken durende onderhoudsperiode.
In gecontroleerde onderzoeken werd aangetoond dat ook een adjuvante behandeling met Vimpat 600 mg per dag werkzaam was; hoewel de werkzaamheid vergelijkbaar was met 400 mg per dag, werd deze dosis, vanwege bijwerkingen die verband hielden met het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel, door de patiënten minder goed verdagen.
Daarom wordt een dosis van 600 mg per dag niet aanbevolen.
De aanbevolen maximale dosis bedraagt 400 mg per dag.
Deze onderzoeken, waaraan 1308 patiënten met een voorgeschiedenis van gemiddeld 23 jaar partieel beginnende aanvallen deelnamen, werden opgezet om de werkzaamheid en veiligheid van lacosamide te beoordelen bij gelijktijdige toediening van 1 tot 3 anti- epileptica bij patiënten met ongecontroleerde partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie.
In totaal was het aantal proefpersonen met een reductie van 50% in de aanvalsfrequentie 23%, 34% en 40% voor respectievelijk placebo, lacosamide 200 mg per dag en lacosamide 400 mg per dag.
Er zijn onvoldoende gegevens over het staken van gelijktijdig toegediende anti-epileptica om een monotherapie met lacosamide te bereiken.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie Lacosamide wordt na orale toediening snel en volledig geabsorbeerd.
De orale biologische beschikbaarheid van lacosamide tabletten is ongeveer 100%.
Na orale toediening neemt de plasmaconcentratie van onveranderd lacosamide snel toe en de Cmax wordt ongeveer 0,5 tot 4 uur na toediening bereikt.
Vimpat-tabletten en orale stroop zijn bio-equivalent.
Voedsel is niet van invloed op de snelheid en mate van absorptie.
Distributie Het distributievolume is ongeveer 0,6 l/kg.
Lacosamide wordt voor minder dan 15% aan plasma- eiwitten gebonden.
Metabolisme 95% van de dosis wordt als geneesmiddel en metabolieten in de urine uitgescheiden.
Het metabolisme van lacosamide is nog niet volledig in beeld gebracht.
De belangrijkste in urine uitgescheiden verbindingen zijn onveranderd lacosamide (ongeveer 40% van de dosis) en de O-desmethyl metaboliet voor minder dan 30%.
Een polaire fractie, waarvan wordt verondersteld dat het serinederivaten zijn, maakte in urine ongeveer 20% van het totaal uit, maar werd slechts in kleine hoeveelheden (0-2%) in humaan plasma van sommige proefpersonen gedetecteerd.
In de urine werden kleine hoeveelheden (0,5-2%) andere metabolieten aangetroffen.
CYP2C19 is voornamelijk verantwoordelijk voor de vorming van de O-desmethyl metaboliet.
Er werd echter geen klinisch relevant verschil in lacosamide blootstelling waargenomen wanneer de farmacokinetiek ervan in snelle metaboliseerders (EM’ s, met een functioneel CYP2C19) en in trage metaboliseerders (PM’ s, zonder functioneel CYP2C19) werd vergeleken.
Bovendien liet een interactie-onderzoek met omeprazol (CYP2C19-remmer) geen klinisch relevante veranderingen in de plasmaconcentraties van lacosamide zien, wat er op wijst dat de betekenis van deze metabolisatieroute klein is.
Er zijn geen andere enzymen geïdentificeerd die bij het metabolisme van lacosamide betrokken zijn.
De plasmaconcentratie van O-desmethyl-lacosamide is ongeveer 15% van de concentratie van lacosamide in plasma.
Deze metaboliet heeft geen bekende farmacologische activiteit.
Eliminatie Lacosamide wordt voornamelijk door renale excretie en biotransformatie uit de systemische circulatie geëlimineerd.
Na orale en intraveneuze toediening van radioactief gelabeld lacosamide werd ongeveer 95% van de toegediende radioactiviteit in de urine teruggevonden en minder dan 0,5% in de feces.
De eliminatiehalfwaardetijd van het onveranderde geneesmiddel is ongeveer 13 uur.
De farmacokinetiek is dosisproportioneel en constant in de tijd, met een lage intra- en interindividuele variabiliteit.
Na
25 tweemaal daags doseren worden na een periode van 3 dagen steady-state plasmaconcentraties bereikt.
De plasmaconcentratie neemt met een accumulatiefactor van ongeveer 2 toe.
Farmacokinetiek bij speciale patiëntengroepen Geslacht.
Uit klinisch onderzoek blijkt dat het geslacht geen klinisch significante invloed heeft op de plasmaconcentraties van lacosamide.
Nierfunctiestoornis.
In vergelijking met gezonde proefpersonen nam de AUC van lacosamide met ongeveer 30% toe bij patiënten met een lichte en matig-ernstige nierfunctiestoornis en met 60% bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis en patiënten met een nieraandoening in het eindstadium waarbij hemodialyse vereist was, terwijl de Cmax hetzelfde bleef.
Lacosamide wordt door hemodialyse effectief uit plasma verwijderd.
Na een hemodialysebehandeling van 4 uur was de AUC van lacosamide met ongeveer 50% gedaald.
Daarom wordt na hemodialyse aanvulling van de dosering aanbevolen (zie rubriek 4.2).
Bij patiënten met een matig-ernstige tot ernstige nierfunctiestoornis was de blootstelling aan de O-desmethyl metaboliet enkele malen verhoogd.
Bij patiënten met een nieraandoening in het eindstadium en in afwezigheid van hemodialyse waren de spiegels verhoogd; tijdens de monsterafname gedurende 24 uur stegen de spiegels continue.
Het is niet bekend of bij personen met een nieraandoening in het eindstadium de verhoogde blootstelling aan de metaboliet kan leiden tot bijwerkingen, maar een farmacologische werking van de metaboliet is niet vastgesteld.
Leverfunctiestoornis.
Bij proefpersonen met een matig-ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh B) werden hogere plasmaconcentraties lacosamide waargenomen (een ongeveer 50% hogere AUCnorm).
De hogere blootstelling was gedeeltelijk het gevolg van de verminderde nierfunctie van de onderzochte proefpersonen.
Het werd geschat dat de daling van de niet-renale klaring bij de patiënten die aan het onderzoek deelnamen, een stijging van 20% in de AUC van lacosamide veroorzaakte.
Bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis is de farmacokinetiek van lacosamide niet beoordeeld (zie rubriek 4.2).
Ouderen (ouder dan 65 jaar).
In een onderzoek bij oudere mannen en vrouwen, waaronder 4 patiënten ouder dan 75 jaar, was, vergeleken met jonge mannen respectievelijk vrouwen, de AUC met ongeveer 30 en 50% verhoogd.
Dit houdt gedeeltelijk verband met een lager lichaamsgewicht.
Het genormaliseerde verschil voor wat betreft het lichaamsgewicht was respectievelijk 26 en 23%.
Een verhoogde variabiliteit in blootstelling werd ook waargenomen.
In deze studie was bij oudere proefpersonen de renale klaring van lacosamide slechts licht verminderd.
Een algemene dosisvermindering wordt niet nodig geacht, tenzij sprake is van een verminderde nierfunctie (zie rubriek 4.2).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
In experimenteel toxiciteitsonderzoek waren de verkregen plasmaconcentraties van lacosamide gelijk aan of slechts marginaal hoger dan die werden waargenomen bij patiënten die met lacosamide werden behandeld; het bereik voor de menselijke blootstelling is dus gering of niet aanwezig.
In een onderzoek bij onder narcose gebrachte honden op het gebied van veiligheidsfarmacologie werd na intraveneuze toediening van lacosamide, zeer waarschijnlijk als gevolg van een cardiodepressieve werking, een voorbijgaande stijging van het PR interval en de duur van het QRS complex en een daling van de bloeddruk aangetoond.
Deze voorbijgaande veranderingen traden op in hetzelfde concentratiebereik als na de aanbevolen maximale klinische dosering.
Bij onder narcose gebrachte honden en Cynomolgus apen werden bij intraveneuze doses van 15-60 mg/kg een verlangzaming van de boezem- en kamergeleiding, atrioventriculair blok en atrioventriculaire dissociatie waargenomen.
In studies op het gebied van toxiciteit bij herhaalde toediening werden vanaf ongeveer 3 maal de menselijke blootstelling bij ratten lichte reversibele leververanderingen waargenomen.
Tot deze
26 veranderingen behoorden een hoger orgaangewicht, hypertrofie van hepatocyten, een toename van de serumconcentraties van leverenzymen en een toename van totaal cholesterol en triglyceriden.
Afgezien van de hypertrofie van hepatocyten werden geen verdere histopathologische veranderingen waargenomen.
In onderzoek naar reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit bij knaagdieren en konijnen werden geen teratogene effecten waargenomen.
Daarentegen werd bij ratten een toename gezien van het aantal doodgeboren jongen en van de sterfte van de jongen in de peripartumperiode.
Ook was er bij ratten sprake van een enigszins gereduceerde hoeveelheid levend geboren jongen per nest en een lager lichaamsgewicht van de jongen bij maternaal toxische doses (overeenkomend met waarden voor systemische blootstelling die vergelijkbaar zijn met de verwachte klinische blootstelling).
Omdat bij dieren geen hogere blootstellingniveaus konden worden getest vanwege de maternale toxiciteit zijn de gegevens onvoldoende voor het volledig karakteriseren van het embryo-/foetotoxisch en teratogeen potentieel van lacosamide.
Uit onderzoek bij ratten bleek dat lacosamide en/of zijn metabolieten snel de placentaire barrière passeren.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Tabletkern: microkristallijne cellulose hydroxypropylcellulose laag gesubstitueerd hydroxypropylcellulose watervrij colloïdaal silicium crospovidon magnesiumstearaat
Tabletomhulling: polyvinylalcohol polyethyleenglycol 400, 3350 en 8000 talk sojalecithine hypromellose titaniumdioxide (E171) geel ijzeroxide (E172), rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Blisterverpakkingen van PVC/PVDC met een aluminium folie.
Verpakkingen met 14, 56 en 168 filmomhulde tabletten (multiverpakkingen bestaande uit 3 dozen met 56 tabletten)
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
27 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Geen bijzondere vereisten.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/007-009
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning:
29 augustus 2008.
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
{MM/JJJJ}
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
2H
28 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 200 mg filmomhulde tabletten
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke filmomhulde tablet bevat 200 mg lacosamide.
Hulpstoffen:
Elke filmomhulde tablet bevat 0,67 mg sojalecithine.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Filmomhulde tablet Blauwe, ovale filmomhulde tablet, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 200’.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Vimpat is geïndiceerd als adjuvante therapie voor de behandeling van partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie, bij patiënten van 16 jaar en ouder met epilepsie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Vimpat moet tweemaal daags worden ingenomen.
De aanbevolen aanvangsdosis is tweemaal daags 50 mg, die na een week verhoogd dient te worden tot een therapeutische aanvangdosis van tweemaal daags 100 mg.
Afhankelijk van de respons en tolerantie kan de onderhoudsdosis elke week verder worden verhoogd met tweemaal daags 50 mg tot een maximale aanbevolen dagelijkse dosis van 400 mg (tweemaal daags 200 mg).
Vimpat kan met of zonder voedsel worden ingenomen.
In overeenstemming met de huidige klinische praktijk wordt aanbevolen dat, wanneer met het gebruik van Vimpat moet worden gestopt, dit geleidelijk plaatsvindt (bijv. afbouwen van de dagelijkse dosis met 200 mg per week).
Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige nierfunctiestoornis (CLCR > 30 ml/min) is geen aanpassing van de dosis nodig.
Voor patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis (CLCR ≤ 30 ml/min) en voor patiënten met een nieraandoening in het eindstadium wordt een maximale dosis van 250 mg per dag aanbevolen.
Voor patiënten die hemodialyse nodig hebben wordt een supplement van maximaal 50% van de verdeelde dagelijkse dosis, direct na afloop van de hemodialyse, aanbevolen.
Behandeling van patiënten met een nieraandoening in het eindstadium dient met de nodige voorzichtigheid plaats te vinden vanwege de beperkte klinische ervaring en de accumulatie van een metaboliet (met een niet bekende farmacologische activiteit).
Bij alle patiënten met een nierfunctiestoornis moet de dosistitratie met de nodige voorzorg worden uitgevoerd (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij patiënten met een leverfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige leverfunctiestoornis is geen aanpassing van de dosis nodig.
Bij deze patiënten moet de dosistitratie met de nodige voorzorg plaatsvinden waarbij rekening
29 moet worden gehouden met eventueel gelijktijdig bestaande nierfunctiestoornis.
De farmacokinetiek van lacosamide is niet geëvalueerd bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij ouderen (ouder dan 65 jaar) Bij oudere patiënten is geen dosisreductie noodzakelijk.
De ervaring met lacosamide bij oudere patiënten met epilepsie is beperkt.
Bij oudere patiënten moet rekening worden gehouden met een wegens de leeftijd mogelijk verminderde nierklaring met een stijging van de AUC spiegels (zie ‘ Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis’ hierboven en rubriek 5.2).
Kinderen Vimpat wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen en adolescenten jonger dan 16 jaar, aangezien gegevens over veiligheid en werkzaamheid in deze leeftijdsgroepen ontbreken.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor pinda's of voor soja of voor één van de hulpstoffen.
Bekend tweede- of derdegraads atrioventriculair (AV) blok.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Behandeling met lacosamide is in verband gebracht met duizeligheid, waardoor het optreden van door een ongeval veroorzaakt letsel of vallen zou kunnen toenemen.
Daarom moet patiënten worden aangeraden voorzichtig te zijn tot ze aan de potentiële effecten van het geneesmiddel gewend zijn (zie rubriek 4.8).
In klinisch onderzoek is tijdens het gebruik van lacosamide verlenging van het PR-interval waargenomen.
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met bestaande geleidingsproblemen of bij patiënten met een ernstige hartaandoening zoals myocardinfarct of hartfalen in de voorgeschiedenis.
Vooral bij het behandelen van oudere patiënten dient de nodige voorzichtigheid in acht te worden genomen, omdat bij deze patiënten sprake kan zijn van een verhoogd risico op hartstoornissen of wanneer lacosamide wordt gebruikt in combinatie met middelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval.
Zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag zijn gerapporteerd bij patiënten die voor verschillende indicaties werden behandeld met anti-epileptica.
Een meta-analyse van gerandomiseerde placebogecontroleerde onderzoeken naar anti-epileptica heeft een klein toegenomen risico op zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag aangetoond.
Het mechanisme van dit risico is niet bekend en de bechikbare gegevens sluiten de mogelijkheid van een toegenomen risico voor lacosamide niet uit.
Patiënten dienen derhalve gecontroleerd te worden op verschijnselen van zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag en een juiste behandeling dient te worden overwogen.
Patiënten (en verzorgers van patiënten) moet worden geadviseerd medisch advies in te winnen wanneer zich verschijnselen van zelfmoordgedachten of zelfmoordgedrag voordoen.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die worden behandeld met geneesmiddelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval (bijv. carbamazepine, lamotrigine, pregabalin) en bij patiënten die worden behandeld met klasse I antiaritmica.
In klinische onderzoeken bij patiënten die gelijktijdig carbamazepine of lamotrigine gebruikten, duidde subgroep analyse echter niet op een stijging van de magnitude van het PR-interval.
Uit de gegevens blijkt over het algemeen dat lacosamide een laag interactiepotentieel heeft.
In vitro onderzoek wijst erop dat de enzymen CYP1A2, 2B6 en 2C9 niet worden geïnduceerd en dat CYP1A1,
30 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2D6 en 2E1 niet worden geremd door lacosamide bij plasmaconcentraties die in klinisch onderzoek werden waargenomen.
Een in vitro onderzoek liet zien dat lacosamide in de darmen niet door P-glycoproteïne wordt getransporteerd.
Lacosamide remt of induceert enzym CYP2C19 in vivo niet.
In vitro onderzoek duidt erop dat lacosamide een zwakke remmer en inductor van CYP3A4 kan zijn.
De klinische relevantie hiervan is op dit moment niet bekend.
Klinisch interactie-onderzoek met carbamazepine wijst niet op een merkbaar remmend effect van lacosamide in therapeutische doses op het door CYP3A4 gekatalyseerd metabolisme.
Sterke enzyminductors zoals rifampicine of Sint-Janskruid (Hypericum perforatum) kunnen in geringe mate de systemische blootstelling aan lacosamide verminderen.
Start of beëindiging van de behandeling met deze enzyminductors moet daarom met voorzichtigheid plaatsvinden.
Anti-epileptica In onderzoek naar interacties had lacosamide geen significante invloed op de plasmaconcentraties van carbamazepine en valproïnezuur.
De plasmaconcentraties van lacosamide werden niet door carbamazepine en valproïnezuur beïnvloed.
In een farmacokinetische populatie-analyse werd geschat dat gelijktijdige behandeling met andere enzym inducerende anti-epileptica (carbamazepine, fenytoïne, fenobarbital in verschillende doses) de totale systemische blootstelling aan lacosamide met 25% deed dalen.
Orale anticonceptiva In een onderzoek naar interacties werd geen klinisch relevante interactie waargenomen tussen lacosamide en de orale anticonceptiva ethinyloestradiol en levonorgestrel.
De progesteronconcentraties werden niet beïnvloed wanneer de geneesmiddelen gelijktijdig werden toegediend.
Overig Onderzoek naar interacties liet zien dat lacosamide geen effect had op de farmacokinetiek van digoxine.
Er was geen klinisch relevante interactie tussen lacosamide en metformine.
Omeprazol 40 mg viermaal daags verhoogde de AUC van lacosamide met 19%.
Dit effect heeft waarschijnlijk geen klinische relevantie.
Lacosamide had geen effect op de farmacokinetiek van een eenmalige dosis omeprazol.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de interactie van lacosamide met alcohol.
Lacosamide heeft een lage eiwitbinding van minder dan 15%.
Daarom worden klinisch relevante interacties met andere geneesmiddelen door competitie om eiwitbindingsplaatsen onwaarschijnlijk geacht.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Risico in verband met epilepsie en het gebruik van anti-epileptica in het algemeen.
Van alle anti-epileptica werd aangetoond dat in het nageslacht van behandelde vrouwen met epilepsie de prevalentie van misvormingen twee- tot driemaal hoger ligt dan het percentage van ongeveer 3% in de algehele populatie.
In de behandelde populatie werd bij polytherapie een toename in misvormingen waargenomen; de mate waarin dat het gevolg was van de behandeling en/of de aandoening werd echter niet verklaard.
Bovendien mag een effectieve behandeling met anti-epileptica niet worden onderbroken, omdat verergering van de aandoening voor zowel de moeder als de foetus nadelig is.
Risico in verband met het gebruik van lacosamide.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van lacosamide bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren bleken geen teratogene effecten bij ratten of konijnen, maar bij maternaal toxische doses werd bij ratten en konijnen embryonale toxiciteit waargenomen (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
31 Lacosamide dient tijdens de zwangerschap niet te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk (wanneer het voordeel voor de moeder duidelijk opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus).
Wanneer vrouwen besluiten zwanger te worden moet het gebruik van dit product zorgvuldig worden heroverwogen.
Lactatie Het is niet bekend of lacosamide wordt uitgescheiden in de humane moedermelk.
Bij dieronderzoek is aangetoond dat lacosamide in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Als voorzorgsmaatregel moet het geven van borstvoeding tijdens de behandeling met lacosamide worden gestaakt.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Vimpat kan een lichte tot matige invloed hebben op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
Behandeling met Vimpat is in verband gebracht met duizeligheid of wazig zien.
Derhalve moet patiënten worden afgeraden een voertuig te besturen of andere mogelijk gevaar opleverende machines te bedienen, totdat zij gewend zijn aan de effecten van Vimpat op hun vermogen dergelijke handelingen uit te voeren.
4.8 Bijwerkingen
Op basis van de analyse van gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken bij 1308 patiënten met partieel beginnende aanvallen, maakte een totaal van 61,9% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 35,2% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten melding van ten minste 1 bijwerking.
De meest frequent gemelde bijwerkingen bij behandeling met lacosamide waren duizeligheid, hoofdpijn, misselijkheid en diplopie.
Deze waren doorgaans licht tot matig in intensiteit.
Sommige waren dosisgerelateerd en konden worden verlicht door de dosis te reduceren.
De incidentie en ernst van de CZS- en gastro-intestinale (GI-) bijwerkingen namen doorgaans na verloop van tijd af.
Voor alle gecontroleerde onderzoeken samen was het percentage patiënten dat de behandeling staakte als gevolg van bijwerkingen 12,2% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 1,6% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten.
De meest voorkomende bijwerking die resulteerde in staken van de behandeling met lacosamide was duizeligheid.
De tabel hieronder toont de frequenties van bijwerkingen die in gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken werden gemeld.
De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1000 tot < 1/100).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Systeem/orgaan- klasse
Zeer vaak
Vaak
Psychische stoornissen
Depressie
Zenuwstelsel- aandoeningen
Duizeligheid Hoofdpijn
Evenwichtsstoornis Abnormale coördinatie Geheugenzwakte Cognitieve stoornis Somnolentie Tremor Nystagmus
Oogaandoeningen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen
Diplopie
Wazig zien Vertigo
Maagdarmstelsel- aandoeningen
Misselijkheid
Braken Obstipatie Flatulentie
Huid- en onderhuid- aandoeningen
Pruritus
32 Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
Loopstoornis Asthenie Vermoeidheid
Letsels, intoxicaties en verrichtings- complicaties
Vallen Rijtwonden
Het gebruik van lacosamide is in verband gebracht met een dosisafhankelijke verlenging van het PR- interval.
Er kunnen bijwerkingen optreden die verband houden met een verlenging van het PR-interval (bijv. atrioventriculair blok, syncope, bradycardie).
Bij epilepsiepatiënten is het incidentiepercentage van gemeld eerstegraads AV-blok ‘ soms’, te weten 0,7%, 0%, 0,5% en 0% voor respectievelijk lacosamide 200 mg, 400 mg, 600 mg of placebo.
Bij met lacosamide behandelde patiënten werd geen tweedegraads of hogere graad AV-blok waargenomen.
Het incidentiepercentage voor syncope is ‘ soms’ en verschilde niet tussen met lacosamide behandelde epilepsiepatiënten (0,1%) en met placebo behandelde epilepsiepatiënten (0,3%).
4.9 Overdosering
Er is beperkte klinische ervaring opgedaan met een overdosis lacosamide bij de mens.
De klinische symptomen (duizeligheid en misselijkheid) die na doses van 1200 mg per dag optraden, hadden voornamelijk betrekking op het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel en verdwenen na aanpassing van de dosis.
De hoogste gemelde overdosis in het klinisch ontwikkelingsprogramma voor lacosamide was 12 g, ingenomen samen met toxische doses van verscheidene andere anti-epileptica.
De patiënt was in eerste instantie comateus en herstelde daarna volledig zonder blijvende gevolgen.
Er bestaat geen specifiek tegengif voor een overdosis met lacosamide.
Tot de behandeling van een overdosis lacosamide behoren onder meer algemeen ondersteunende maatregelen en, indien nodig, ook hemodialyse (zie rubriek 5.2).
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere anti-epileptica, ATC-code:
N03AX18 Het werkzame bestanddeel, lacosamide (R-2-acetamido-N-benzyl-3-methoxypropionamide), is een gefunctionaliseerd aminozuur.
Werkingsmechanisme Het exacte werkingsmechanisme waardoor lacosamide zijn anti-epileptisch effect bij de mens uitoefent, is nog niet geheel verklaard.
Twee waarnemingen die relevant kunnen zijn voor de waargenomen therapeutische effecten, zijn: in in vitro elektrofysiologisch onderzoek werd aangetoond dat lacosamide de langzame inactivering van voltageafhankelijke natriumkanalen selectief versterkt, wat resulteert in stabilisatie van hyperexciteerbare neuronale membranen; verder bindt lacosamide aan CRMP-2 (collapsin respons mediator protein-2), een fosfoproteïne dat voornamelijk in het zenuwstelsel tot expressie wordt gebracht en betrokken is bij de neuronale differentiatie en regulering van de uitgroei van axonen.
Farmacodynamische effecten In een breed spectrum diermodellen met partiële en primair gegeneraliseerde aanvallen beschermde lacosamide tegen aanvallen en vertraagde het de ontwikkeling van ‘ kindling’.
In niet-klinische experimenten vertoonde lacosamide in combinatie met levetiracetam, carbamazepine, fenytoïne, valproaat, lamotrigine, topiramaat of gabapentine synergistische of aanvullende anticonvulsieve effecten.
Klinische ervaring
33 De werkzaamheid van Vimpat als adjuvante therapie in de aanbevolen dosis (200 mg per dag, 400 mg per dag) werd vastgesteld in 3 gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische onderzoeken in meerdere centra met een 12 weken durende onderhoudsperiode.
In gecontroleerde onderzoeken werd aangetoond dat ook een adjuvante behandeling met Vimpat 600 mg per dag werkzaam was; hoewel de werkzaamheid vergelijkbaar was met 400 mg per dag, werd deze dosis, vanwege bijwerkingen die verband hielden met het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel, door de patiënten minder goed verdagen.
Daarom wordt een dosis van 600 mg per dag niet aanbevolen.
De aanbevolen maximale dosis bedraagt 400 mg per dag.
Deze onderzoeken, waaraan 1308 patiënten met een voorgeschiedenis van gemiddeld 23 jaar partieel beginnende aanvallen deelnamen, werden opgezet om de werkzaamheid en veiligheid van lacosamide te beoordelen bij gelijktijdige toediening van 1 tot 3 anti- epileptica bij patiënten met ongecontroleerde partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie.
In totaal was het aantal proefpersonen met een reductie van 50% in de aanvalsfrequentie 23%, 34% en 40% voor respectievelijk placebo, lacosamide 200 mg per dag en lacosamide 400 mg per dag.
Er zijn onvoldoende gegevens over het staken van gelijktijdig toegediende anti-epileptica om een monotherapie met lacosamide te bereiken.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie Lacosamide wordt na orale toediening snel en volledig geabsorbeerd.
De orale biologische beschikbaarheid van lacosamide tabletten is ongeveer 100%.
Na orale toediening neemt de plasmaconcentratie van onveranderd lacosamide snel toe en de Cmax wordt ongeveer 0,5 tot 4 uur na toediening bereikt.
Vimpat-tabletten en orale stroop zijn bio-equivalent.
Voedsel is niet van invloed op de snelheid en mate van absorptie.
Distributie Het distributievolume is ongeveer 0,6 l/kg.
Lacosamide wordt voor minder dan 15% aan plasma- eiwitten gebonden.
Metabolisme 95% van de dosis wordt als geneesmiddel en metabolieten in de urine uitgescheiden.
Het metabolisme van lacosamide is nog niet volledig in beeld gebracht.
De belangrijkste in urine uitgescheiden verbindingen zijn onveranderd lacosamide (ongeveer 40% van de dosis) en de O-desmethyl metaboliet voor minder dan 30%.
Een polaire fractie, waarvan wordt verondersteld dat het serinederivaten zijn, maakte in urine ongeveer 20% van het totaal uit, maar werd slechts in kleine hoeveelheden (0-2%) in humaan plasma van sommige proefpersonen gedetecteerd.
In de urine werden kleine hoeveelheden (0,5-2%) andere metabolieten aangetroffen.
CYP2C19 is voornamelijk verantwoordelijk voor de vorming van de O-desmethyl metaboliet.
Er werd echter geen klinisch relevant verschil in lacosamide blootstelling waargenomen wanneer de farmacokinetiek ervan in snelle metaboliseerders (EM’ s, met een functioneel CYP2C19) en in trage metaboliseerders (PM’ s, zonder functioneel CYP2C19) werd vergeleken.
Bovendien liet een interactie-onderzoek met omeprazol (CYP2C19-remmer) geen klinisch relevante veranderingen in de plasmaconcentraties van lacosamide zien, wat er op wijst dat de betekenis van deze metabolisatieroute klein is.
Er zijn geen andere enzymen geïdentificeerd die bij het metabolisme van lacosamide betrokken zijn.
De plasmaconcentratie van O-desmethyl-lacosamide is ongeveer 15% van de concentratie van lacosamide in plasma.
Deze metaboliet heeft geen bekende farmacologische activiteit.
Eliminatie Lacosamide wordt voornamelijk door renale excretie en biotransformatie uit de systemische circulatie geëlimineerd.
Na orale en intraveneuze toediening van radioactief gelabeld lacosamide werd ongeveer 95% van de toegediende radioactiviteit in de urine teruggevonden en minder dan 0,5% in de feces.
De eliminatiehalfwaardetijd van het onveranderde geneesmiddel is ongeveer 13 uur.
De farmacokinetiek is dosisproportioneel en constant in de tijd, met een lage intra- en interindividuele variabiliteit.
Na
34 tweemaal daags doseren worden na een periode van 3 dagen steady-state plasmaconcentraties bereikt.
De plasmaconcentratie neemt met een accumulatiefactor van ongeveer 2 toe.
Farmacokinetiek bij speciale patiëntengroepen Geslacht.
Uit klinisch onderzoek blijkt dat het geslacht geen klinisch significante invloed heeft op de plasmaconcentraties van lacosamide.
Nierfunctiestoornis.
In vergelijking met gezonde proefpersonen nam de AUC van lacosamide met ongeveer 30% toe bij patiënten met een lichte en matig-ernstige nierfunctiestoornis en met 60% bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis en patiënten met een nieraandoening in het eindstadium waarbij hemodialyse vereist was, terwijl de Cmax hetzelfde bleef.
Lacosamide wordt door hemodialyse effectief uit plasma verwijderd.
Na een hemodialysebehandeling van 4 uur was de AUC van lacosamide met ongeveer 50% gedaald.
Daarom wordt na hemodialyse aanvulling van de dosering aanbevolen (zie rubriek 4.2).
Bij patiënten met een matig-ernstige tot ernstige nierfunctiestoornis was de blootstelling aan de O-desmethyl metaboliet enkele malen verhoogd.
Bij patiënten met een nieraandoening in het eindstadium en in afwezigheid van hemodialyse waren de spiegels verhoogd; tijdens de monsterafname gedurende 24 uur stegen de spiegels continue.
Het is niet bekend of bij personen met een nieraandoening in het eindstadium de verhoogde blootstelling aan de metaboliet kan leiden tot bijwerkingen, maar een farmacologische werking van de metaboliet is niet vastgesteld.
Leverfunctiestoornis.
Bij proefpersonen met een matig-ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh B) werden hogere plasmaconcentraties lacosamide waargenomen (een ongeveer 50% hogere AUCnorm).
De hogere blootstelling was gedeeltelijk het gevolg van de verminderde nierfunctie van de onderzochte proefpersonen.
Het werd geschat dat de daling van de niet-renale klaring bij de patiënten die aan het onderzoek deelnamen, een stijging van 20% in de AUC van lacosamide veroorzaakte.
Bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis is de farmacokinetiek van lacosamide niet beoordeeld (zie rubriek 4.2).
Ouderen (ouder dan 65 jaar).
In een onderzoek bij oudere mannen en vrouwen, waaronder 4 patiënten ouder dan 75 jaar, was, vergeleken met jonge mannen respectievelijk vrouwen, de AUC met ongeveer 30 en 50% verhoogd.
Dit houdt gedeeltelijk verband met een lager lichaamsgewicht.
Het genormaliseerde verschil voor wat betreft het lichaamsgewicht was respectievelijk 26 en 23%.
Een verhoogde variabiliteit in blootstelling werd ook waargenomen.
In deze studie was bij oudere proefpersonen de renale klaring van lacosamide slechts licht verminderd.
Een algemene dosisvermindering wordt niet nodig geacht, tenzij sprake is van een verminderde nierfunctie (zie rubriek 4.2).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
In experimenteel toxiciteitsonderzoek waren de verkregen plasmaconcentraties van lacosamide gelijk aan of slechts marginaal hoger dan die werden waargenomen bij patiënten die met lacosamide werden behandeld; het bereik voor de menselijke blootstelling is dus gering of niet aanwezig.
In een onderzoek bij onder narcose gebrachte honden op het gebied van veiligheidsfarmacologie werd na intraveneuze toediening van lacosamide, zeer waarschijnlijk als gevolg van een cardiodepressieve werking, een voorbijgaande stijging van het PR interval en de duur van het QRS complex en een daling van de bloeddruk aangetoond.
Deze voorbijgaande veranderingen traden op in hetzelfde concentratiebereik als na de aanbevolen maximale klinische dosering.
Bij onder narcose gebrachte honden en Cynomolgus apen werden bij intraveneuze doses van 15-60 mg/kg een verlangzaming van de boezem- en kamergeleiding, atrioventriculair blok en atrioventriculaire dissociatie waargenomen.
In studies op het gebied van toxiciteit bij herhaalde toediening werden vanaf ongeveer 3 maal de menselijke blootstelling bij ratten lichte reversibele leververanderingen waargenomen.
Tot deze
35 veranderingen behoorden een hoger orgaangewicht, hypertrofie van hepatocyten, een toename van de serumconcentraties van leverenzymen en een toename van totaal cholesterol en triglyceriden.
Afgezien van de hypertrofie van hepatocyten werden geen verdere histopathologische veranderingen waargenomen.
In onderzoek naar reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit bij knaagdieren en konijnen werden geen teratogene effecten waargenomen.
Daarentegen werd bij ratten een toename gezien van het aantal doodgeboren jongen en van de sterfte van de jongen in de peripartumperiode.
Ook was er bij ratten sprake van een enigszins gereduceerde hoeveelheid levend geboren jongen per nest en een lager lichaamsgewicht van de jongen bij maternaal toxische doses (overeenkomend met waarden voor systemische blootstelling die vergelijkbaar zijn met de verwachte klinische blootstelling).
Omdat bij dieren geen hogere blootstellingniveaus konden worden getest vanwege de maternale toxiciteit zijn de gegevens onvoldoende voor het volledig karakteriseren van het embryo-/foetotoxisch en teratogeen potentieel van lacosamide.
Uit onderzoek bij ratten bleek dat lacosamide en/of zijn metabolieten snel de placentaire barrière passeren.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Tabletkern: microkristallijne cellulose hydroxypropylcellulose laag gesubstitueerd hydroxypropylcellulose watervrij colloïdaal silicium crospovidon magnesiumstearaat
Tabletomhulling: polyvinylalcohol polyethyleenglycol 400, 3350 en 8000 talk sojalecithine hypromellose titaniumdioxide (E171) indigokarmijn-aluminiumpigment (E132)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Blisterverpakkingen van PVC/PVDC met een aluminium folie.
Verpakkingen met 14, 56 en 168 filmomhulde tabletten (multiverpakkingen bestaande uit 3 dozen met 56 tabletten)
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
36 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Geen bijzondere vereisten.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/010-012
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning:
29 augustus 2008.
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
{MM/JJJJ}
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
3H
37 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 50 mg filmomhulde tabletten Vimpat100 mg filmomhulde tabletten Vimpat 150 mg filmomhulde tabletten Vimpat 200 mg filmomhulde tabletten
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke filmomhulde tablet bevat 50 mg lacosamide.
Elke filmomhulde tablet bevat 100 mg lacosamide.
Elke filmomhulde tablet bevat 150 mg lacosamide.
Elke filmomhulde tablet bevat 200 mg lacosamide.
Hulpstoffen:
Elke filmomhulde tablet bevat 0,17 mg sojalecithine.
Elke filmomhulde tablet bevat 0,34 mg sojalecithine.
Elke filmomhulde tablet bevat 0,50 mg sojalecithine.
Elke filmomhulde tablet bevat 0,67 mg sojalecithine.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Filmomhulde tablet 50 mg:
Lichtroze, ovale filmomhulde tablet, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 50’.
100 mg:
Donkergele, ovale filmomhulde tablet, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 100’.
150 mg:
Zalmkleurige, ovale filmomhulde tablet, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 150’.
200 mg:
Blauwe, ovale filmomhulde tablet, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 200’.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Vimpat is geïndiceerd als adjuvante therapie voor de behandeling van partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie, bij patiënten van 16 jaar en ouder met epilepsie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Vimpat moet tweemaal daags worden ingenomen.
De aanbevolen aanvangsdosis is tweemaal daags 50 mg, die na een week verhoogd dient te worden tot een therapeutische aanvangdosis van tweemaal daags 100 mg.
Afhankelijk van de respons en tolerantie kan de onderhoudsdosis elke week verder worden verhoogd met tweemaal daags 50 mg tot een maximale aanbevolen dagelijkse dosis van 400 mg (tweemaal daags 200 mg).
Vimpat kan met of zonder voedsel worden ingenomen.
38 In overeenstemming met de huidige klinische praktijk wordt aanbevolen dat, wanneer met het gebruik van Vimpat moet worden gestopt, dit geleidelijk plaatsvindt (bijv. afbouwen van de dagelijkse dosis met 200 mg per week).
Het Vimpat behandelingsstartpakket bevat 4 verschillende verpakkingen (een voor elke tabletsterkte) met elk 14 tabletten, voor de eerste 2 tot 4 weken therapie, afhankelijk van de respons en tolerantie van de patiënt.
De verpakkingen hebben de opdruk ‘ week 1 (2, 3 of 4 )’.
Op de eerste dag van de behandeling start de patiënt met tweemaal daags Vimpat 50 mg tabletten.
Gedurende de tweede week neemt de patiënt tweemaal daags Vimpat 100 mg tabletten in.
Afhankelijk van de respons en tolerantie kan in de derde week tweemaal daags Vimpat 150 mg tabletten en in de vierde week tweemaal daags Vimpat 200 mg tabletten worden ingenomen.
Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige nierfunctiestoornis (CLCR > 30 ml/min) is geen aanpassing van de dosis nodig.
Voor patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis (CLCR ≤ 30 ml/min) en voor patiënten met een nieraandoening in het eindstadium wordt een maximale dosis van 250 mg per dag aanbevolen.
Voor patiënten die hemodialyse nodig hebben wordt een supplement van maximaal 50% van de verdeelde dagelijkse dosis, direct na afloop van de hemodialyse, aanbevolen.
Behandeling van patiënten met een nieraandoening in het eindstadium dient met de nodige voorzichtigheid plaats te vinden vanwege de beperkte klinische ervaring en de accumulatie van een metaboliet (met een niet bekende farmacologische activiteit).
Bij alle patiënten met een nierfunctiestoornis moet de dosistitratie met de nodige voorzorg worden uitgevoerd (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij patiënten met een leverfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige leverfunctiestoornis is geen aanpassing van de dosis nodig.
Bij deze patiënten moet de dosistitratie met de nodige voorzorg plaatsvinden waarbij rekening moet worden gehouden met eventueel gelijktijdig bestaande nierfunctiestoornis.
De farmacokinetiek van lacosamide is niet geëvalueerd bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij ouderen (ouder dan 65 jaar) Bij oudere patiënten is geen dosisreductie noodzakelijk.
De ervaring met lacosamide bij oudere patiënten met epilepsie is beperkt.
Bij oudere patiënten moet rekening worden gehouden met een wegens de leeftijd mogelijk verminderde nierklaring met een stijging van de AUC spiegels (zie ‘ Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis’ hierboven en rubriek 5.2).
Kinderen Vimpat wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen en adolescenten jonger dan 16 jaar, aangezien gegevens over veiligheid en werkzaamheid in deze leeftijdsgroepen ontbreken.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor pinda's of voor soja of voor één van de hulpstoffen.
Bekend tweede- of derdegraads atrioventriculair (AV) blok.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Behandeling met lacosamide is in verband gebracht met duizeligheid, waardoor het optreden van door een ongeval veroorzaakt letsel of vallen zou kunnen toenemen.
Daarom moet patiënten worden aangeraden voorzichtig te zijn tot ze aan de potentiële effecten van het geneesmiddel gewend zijn (zie rubriek 4.8).
In klinisch onderzoek is tijdens het gebruik van lacosamide verlenging van het PR-interval waargenomen.
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met bestaande
39 geleidingsproblemen of bij patiënten met een ernstige hartaandoening zoals myocardinfarct of hartfalen in de voorgeschiedenis.
Vooral bij het behandelen van oudere patiënten dient de nodige voorzichtigheid in acht te worden genomen, omdat bij deze patiënten sprake kan zijn van een verhoogd risico op hartstoornissen of wanneer lacosamide wordt gebruikt in combinatie met middelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval.
Zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag zijn gerapporteerd bij patiënten die voor verschillende indicaties werden behandeld met anti-epileptica.
Een meta-analyse van gerandomiseerde placebogecontroleerde onderzoeken naar anti-epileptica heeft een klein toegenomen risico op zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag aangetoond.
Het mechanisme van dit risico is niet bekend en de bechikbare gegevens sluiten de mogelijkheid van een toegenomen risico voor lacosamide niet uit.
Patiënten dienen derhalve gecontroleerd te worden op verschijnselen van zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag en een juiste behandeling dient te worden overwogen.
Patiënten (en verzorgers van patiënten) moet worden geadviseerd medisch advies in te winnen wanneer zich verschijnselen van zelfmoordgedachten of zelfmoordgedrag voordoen.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die worden behandeld met geneesmiddelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval (bijv. carbamazepine, lamotrigine, pregabalin) en bij patiënten die worden behandeld met klasse I antiaritmica.
In klinische onderzoeken bij patiënten die gelijktijdig carbamazepine of lamotrigine gebruikten, duidde subgroep analyse echter niet op een stijging van de magnitude van het PR-interval.
Uit de gegevens blijkt over het algemeen dat lacosamide een laag interactiepotentieel heeft.
In vitro onderzoek wijst erop dat de enzymen CYP1A2, 2B6 en 2C9 niet worden geïnduceerd en dat CYP1A1, 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2D6 en 2E1 niet worden geremd door lacosamide bij plasmaconcentraties die in klinisch onderzoek werden waargenomen.
Een in vitro onderzoek liet zien dat lacosamide in de darmen niet door P-glycoproteïne wordt getransporteerd.
Lacosamide remt of induceert enzym CYP2C19 in vivo niet.
In vitro onderzoek duidt erop dat lacosamide een zwakke remmer en inductor van CYP3A4 kan zijn.
De klinische relevantie hiervan is op dit moment niet bekend.
Klinisch interactie-onderzoek met carbamazepine wijst niet op een merkbaar remmend effect van lacosamide in therapeutische doses op het door CYP3A4 gekatalyseerd metabolisme.
Sterke enzyminductors zoals rifampicine of Sint-Janskruid (Hypericum perforatum) kunnen in geringe mate de systemische blootstelling aan lacosamide verminderen.
Start of beëindiging van de behandeling met deze enzyminductors moet daarom met voorzichtigheid plaatsvinden.
Anti-epileptica In onderzoek naar interacties had lacosamide geen significante invloed op de plasmaconcentraties van carbamazepine en valproïnezuur.
De plasmaconcentraties van lacosamide werden niet door carbamazepine en valproïnezuur beïnvloed.
In een farmacokinetische populatie-analyse werd geschat dat gelijktijdige behandeling met andere enzym inducerende anti-epileptica (carbamazepine, fenytoïne, fenobarbital in verschillende doses) de totale systemische blootstelling aan lacosamide met 25% deed dalen.
Orale anticonceptiva In een onderzoek naar interacties werd geen klinisch relevante interactie waargenomen tussen lacosamide en de orale anticonceptiva ethinyloestradiol en levonorgestrel.
De progesteronconcentraties werden niet beïnvloed wanneer de geneesmiddelen gelijktijdig werden toegediend.
Overig
40 Onderzoek naar interacties liet zien dat lacosamide geen effect had op de farmacokinetiek van digoxine.
Er was geen klinisch relevante interactie tussen lacosamide en metformine.
Omeprazol 40 mg viermaal daags verhoogde de AUC van lacosamide met 19%.
Dit effect heeft waarschijnlijk geen klinische relevantie.
Lacosamide had geen effect op de farmacokinetiek van een eenmalige dosis omeprazol.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de interactie van lacosamide met alcohol.
Lacosamide heeft een lage eiwitbinding van minder dan 15%.
Daarom worden klinisch relevante interacties met andere geneesmiddelen door competitie om eiwitbindingsplaatsen onwaarschijnlijk geacht.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Risico in verband met epilepsie en het gebruik van anti-epileptica in het algemeen.
Van alle anti-epileptica werd aangetoond dat in het nageslacht van behandelde vrouwen met epilepsie de prevalentie van misvormingen twee- tot driemaal hoger ligt dan het percentage van ongeveer 3% in de algehele populatie.
In de behandelde populatie werd bij polytherapie een toename in misvormingen waargenomen; de mate waarin dat het gevolg was van de behandeling en/of de aandoening werd echter niet verklaard.
Bovendien mag een effectieve behandeling met anti-epileptica niet worden onderbroken, omdat verergering van de aandoening voor zowel de moeder als de foetus nadelig is.
Risico in verband met het gebruik van lacosamide.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van lacosamide bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren bleken geen teratogene effecten bij ratten of konijnen, maar bij maternaal toxische doses werd bij ratten en konijnen embryonale toxiciteit waargenomen (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Lacosamide dient tijdens de zwangerschap niet te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk (wanneer het voordeel voor de moeder duidelijk opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus).
Wanneer vrouwen besluiten zwanger te worden moet het gebruik van dit product zorgvuldig worden heroverwogen.
Lactatie Het is niet bekend of lacosamide wordt uitgescheiden in de humane moedermelk.
Bij dieronderzoek is aangetoond dat lacosamide in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Als voorzorgsmaatregel moet het geven van borstvoeding tijdens de behandeling met lacosamide worden gestaakt.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Vimpat kan een lichte tot matige invloed hebben op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
Behandeling met Vimpat is in verband gebracht met duizeligheid of wazig zien.
Derhalve moet patiënten worden afgeraden een voertuig te besturen of andere mogelijk gevaar opleverende machines te bedienen, totdat zij gewend zijn aan de effecten van Vimpat op hun vermogen dergelijke handelingen uit te voeren.
4.8 Bijwerkingen
Op basis van de analyse van gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken bij 1308 patiënten met partieel beginnende aanvallen, maakte een totaal van 61,9% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 35,2% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten melding van ten minste 1 bijwerking.
De meest frequent gemelde bijwerkingen bij behandeling met lacosamide waren duizeligheid, hoofdpijn, misselijkheid en diplopie.
Deze waren doorgaans licht tot matig in intensiteit.
Sommige waren dosisgerelateerd en konden worden verlicht door de dosis te reduceren.
De incidentie en ernst van de CZS- en gastro-intestinale (GI-) bijwerkingen namen doorgaans na verloop van tijd af.
Voor alle gecontroleerde onderzoeken samen was het percentage patiënten dat de behandeling staakte als gevolg van bijwerkingen 12,2% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 1,6% van de
41 aan placebo gerandomiseerde patiënten.
De meest voorkomende bijwerking die resulteerde in staken van de behandeling met lacosamide was duizeligheid.
De tabel hieronder toont de frequenties van bijwerkingen die in gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken werden gemeld.
De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1000 tot < 1/100).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Systeem/orgaan- klasse
Zeer vaak
Vaak
Psychische stoornissen
Depressie
Zenuwstelsel- aandoeningen
Duizeligheid Hoofdpijn
Evenwichtsstoornis Abnormale coördinatie Geheugenzwakte Cognitieve stoornis Somnolentie Tremor Nystagmus
Oogaandoeningen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen
Diplopie
Wazig zien Vertigo
Maagdarmstelsel- aandoeningen
Misselijkheid
Braken Obstipatie Flatulentie
Huid- en onderhuid- aandoeningen
Pruritus
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
Loopstoornis Asthenie Vermoeidheid
Letsels, intoxicaties en verrichtings- complicaties
Vallen Rijtwonden
Het gebruik van lacosamide is in verband gebracht met een dosisafhankelijke verlenging van het PR- interval.
Er kunnen bijwerkingen optreden die verband houden met een verlenging van het PR-interval (bijv. atrioventriculair blok, syncope, bradycardie).
Bij epilepsiepatiënten is het incidentiepercentage van gemeld eerstegraads AV-blok ‘ soms’, te weten 0,7%, 0%, 0,5% en 0% voor respectievelijk lacosamide 200 mg, 400 mg, 600 mg of placebo.
Bij met lacosamide behandelde patiënten werd geen tweedegraads of hogere graad AV-blok waargenomen.
Het incidentiepercentage voor syncope is ‘ soms’ en verschilde niet tussen met lacosamide behandelde epilepsiepatiënten (0,1%) en met placebo behandelde epilepsiepatiënten (0,3%).
4.9 Overdosering
Er is beperkte klinische ervaring opgedaan met een overdosis lacosamide bij de mens.
De klinische symptomen (duizeligheid en misselijkheid) die na doses van 1200 mg per dag optraden, hadden voornamelijk betrekking op het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel en verdwenen na aanpassing van de dosis.
De hoogste gemelde overdosis in het klinisch ontwikkelingsprogramma voor lacosamide was 12 g, ingenomen samen met toxische doses van verscheidene andere anti-epileptica.
De patiënt was in eerste instantie comateus en herstelde daarna volledig zonder blijvende gevolgen.
42 Er bestaat geen specifiek tegengif voor een overdosis met lacosamide.
Tot de behandeling van een overdosis lacosamide behoren onder meer algemeen ondersteunende maatregelen en, indien nodig, ook hemodialyse (zie rubriek 5.2).
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere anti-epileptica, ATC-code:
N03AX18 Het werkzame bestanddeel, lacosamide (R-2-acetamido-N-benzyl-3-methoxypropionamide), is een gefunctionaliseerd aminozuur.
Werkingsmechanisme Het exacte werkingsmechanisme waardoor lacosamide zijn anti-epileptisch effect bij de mens uitoefent, is nog niet geheel verklaard.
Twee waarnemingen die relevant kunnen zijn voor de waargenomen therapeutische effecten, zijn: in in vitro elektrofysiologisch onderzoek werd aangetoond dat lacosamide de langzame inactivering van voltageafhankelijke natriumkanalen selectief versterkt, wat resulteert in stabilisatie van hyperexciteerbare neuronale membranen; verder bindt lacosamide aan CRMP-2 (collapsin respons mediator protein-2), een fosfoproteïne dat voornamelijk in het zenuwstelsel tot expressie wordt gebracht en betrokken is bij de neuronale differentiatie en regulering van de uitgroei van axonen.
Farmacodynamische effecten In een breed spectrum diermodellen met partiële en primair gegeneraliseerde aanvallen beschermde lacosamide tegen aanvallen en vertraagde het de ontwikkeling van ‘ kindling’.
In niet-klinische experimenten vertoonde lacosamide in combinatie met levetiracetam, carbamazepine, fenytoïne, valproaat, lamotrigine, topiramaat of gabapentine synergistische of aanvullende anticonvulsieve effecten.
Klinische ervaring De werkzaamheid van Vimpat als adjuvante therapie in de aanbevolen dosis (200 mg per dag, 400 mg per dag) werd vastgesteld in 3 gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische onderzoeken in meerdere centra met een 12 weken durende onderhoudsperiode.
In gecontroleerde onderzoeken werd aangetoond dat ook een adjuvante behandeling met Vimpat 600 mg per dag werkzaam was; hoewel de werkzaamheid vergelijkbaar was met 400 mg per dag, werd deze dosis, vanwege bijwerkingen die verband hielden met het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel, door de patiënten minder goed verdagen.
Daarom wordt een dosis van 600 mg per dag niet aanbevolen.
De aanbevolen maximale dosis bedraagt 400 mg per dag.
Deze onderzoeken, waaraan 1308 patiënten met een voorgeschiedenis van gemiddeld 23 jaar partieel beginnende aanvallen deelnamen, werden opgezet om de werkzaamheid en veiligheid van lacosamide te beoordelen bij gelijktijdige toediening van 1 tot 3 anti- epileptica bij patiënten met ongecontroleerde partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie.
In totaal was het aantal proefpersonen met een reductie van 50% in de aanvalsfrequentie 23%, 34% en 40% voor respectievelijk placebo, lacosamide 200 mg per dag en lacosamide 400 mg per dag.
Er zijn onvoldoende gegevens over het staken van gelijktijdig toegediende anti-epileptica om een monotherapie met lacosamide te bereiken.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie Lacosamide wordt na orale toediening snel en volledig geabsorbeerd.
De orale biologische beschikbaarheid van lacosamide tabletten is ongeveer 100%.
Na orale toediening neemt de plasmaconcentratie van onveranderd lacosamide snel toe en de Cmax wordt ongeveer 0,5 tot 4 uur na toediening bereikt.
Vimpat-tabletten en orale stroop zijn bio-equivalent.
Voedsel is niet van invloed op de snelheid en mate van absorptie.
43 Distributie Het distributievolume is ongeveer 0,6 l/kg.
Lacosamide wordt voor minder dan 15% aan plasma- eiwitten gebonden.
Metabolisme 95% van de dosis wordt als geneesmiddel en metabolieten in de urine uitgescheiden.
Het metabolisme van lacosamide is nog niet volledig in beeld gebracht.
De belangrijkste in urine uitgescheiden verbindingen zijn onveranderd lacosamide (ongeveer 40% van de dosis) en de O-desmethyl metaboliet voor minder dan 30%.
Een polaire fractie, waarvan wordt verondersteld dat het serinederivaten zijn, maakte in urine ongeveer 20% van het totaal uit, maar werd slechts in kleine hoeveelheden (0-2%) in humaan plasma van sommige proefpersonen gedetecteerd.
In de urine werden kleine hoeveelheden (0,5-2%) andere metabolieten aangetroffen.
CYP2C19 is voornamelijk verantwoordelijk voor de vorming van de O-desmethyl metaboliet.
Er werd echter geen klinisch relevant verschil in lacosamide blootstelling waargenomen wanneer de farmacokinetiek ervan in snelle metaboliseerders (EM’ s, met een functioneel CYP2C19) en in trage metaboliseerders (PM’ s, zonder functioneel CYP2C19) werd vergeleken.
Bovendien liet een interactie-onderzoek met omeprazol (CYP2C19-remmer) geen klinisch relevante veranderingen in de plasmaconcentraties van lacosamide zien, wat er op wijst dat de betekenis van deze metabolisatieroute klein is.
Er zijn geen andere enzymen geïdentificeerd die bij het metabolisme van lacosamide betrokken zijn.
De plasmaconcentratie van O-desmethyl-lacosamide is ongeveer 15% van de concentratie van lacosamide in plasma.
Deze metaboliet heeft geen bekende farmacologische activiteit.
Eliminatie Lacosamide wordt voornamelijk door renale excretie en biotransformatie uit de systemische circulatie geëlimineerd.
Na orale en intraveneuze toediening van radioactief gelabeld lacosamide werd ongeveer 95% van de toegediende radioactiviteit in de urine teruggevonden en minder dan 0,5% in de feces.
De eliminatiehalfwaardetijd van het onveranderde geneesmiddel is ongeveer 13 uur.
De farmacokinetiek is dosisproportioneel en constant in de tijd, met een lage intra- en interindividuele variabiliteit.
Na tweemaal daags doseren worden na een periode van 3 dagen steady-state plasmaconcentraties bereikt.
De plasmaconcentratie neemt met een accumulatiefactor van ongeveer 2 toe.
Farmacokinetiek bij speciale patiëntengroepen Geslacht.
Uit klinisch onderzoek blijkt dat het geslacht geen klinisch significante invloed heeft op de plasmaconcentraties van lacosamide.
Nierfunctiestoornis.
In vergelijking met gezonde proefpersonen nam de AUC van lacosamide met ongeveer 30% toe bij patiënten met een lichte en matig-ernstige nierfunctiestoornis en met 60% bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis en patiënten met een nieraandoening in het eindstadium waarbij hemodialyse vereist was, terwijl de Cmax hetzelfde bleef.
Lacosamide wordt door hemodialyse effectief uit plasma verwijderd.
Na een hemodialysebehandeling van 4 uur was de AUC van lacosamide met ongeveer 50% gedaald.
Daarom wordt na hemodialyse aanvulling van de dosering aanbevolen (zie rubriek 4.2).
Bij patiënten met een matig-ernstige tot ernstige nierfunctiestoornis was de blootstelling aan de O-desmethyl metaboliet enkele malen verhoogd.
Bij patiënten met een nieraandoening in het eindstadium en in afwezigheid van hemodialyse waren de spiegels verhoogd; tijdens de monsterafname gedurende 24 uur stegen de spiegels continue.
Het is niet bekend of bij personen met een nieraandoening in het eindstadium de verhoogde blootstelling aan de metaboliet kan leiden tot bijwerkingen, maar een farmacologische werking van de metaboliet is niet vastgesteld.
Leverfunctiestoornis.
Bij proefpersonen met een matig-ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh B) werden hogere plasmaconcentraties lacosamide waargenomen (een ongeveer 50% hogere AUCnorm).
De hogere
44 blootstelling was gedeeltelijk het gevolg van de verminderde nierfunctie van de onderzochte proefpersonen.
Het werd geschat dat de daling van de niet-renale klaring bij de patiënten die aan het onderzoek deelnamen, een stijging van 20% in de AUC van lacosamide veroorzaakte.
Bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis is de farmacokinetiek van lacosamide niet beoordeeld (zie rubriek 4.2).
Ouderen (ouder dan 65 jaar).
In een onderzoek bij oudere mannen en vrouwen, waaronder 4 patiënten ouder dan 75 jaar, was, vergeleken met jonge mannen respectievelijk vrouwen, de AUC met ongeveer 30 en 50% verhoogd.
Dit houdt gedeeltelijk verband met een lager lichaamsgewicht.
Het genormaliseerde verschil voor wat betreft het lichaamsgewicht was respectievelijk 26 en 23%.
Een verhoogde variabiliteit in blootstelling werd ook waargenomen.
In deze studie was bij oudere proefpersonen de renale klaring van lacosamide slechts licht verminderd.
Een algemene dosisvermindering wordt niet nodig geacht, tenzij sprake is van een verminderde nierfunctie (zie rubriek 4.2).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
In experimenteel toxiciteitsonderzoek waren de verkregen plasmaconcentraties van lacosamide gelijk aan of slechts marginaal hoger dan die werden waargenomen bij patiënten die met lacosamide werden behandeld; het bereik voor de menselijke blootstelling is dus gering of niet aanwezig.
In een onderzoek bij onder narcose gebrachte honden op het gebied van veiligheidsfarmacologie werd na intraveneuze toediening van lacosamide, zeer waarschijnlijk als gevolg van een cardiodepressieve werking, een voorbijgaande stijging van het PR interval en de duur van het QRS complex en een daling van de bloeddruk aangetoond.
Deze voorbijgaande veranderingen traden op in hetzelfde concentratiebereik als na de aanbevolen maximale klinische dosering.
Bij onder narcose gebrachte honden en Cynomolgus apen werden bij intraveneuze doses van 15-60 mg/kg een verlangzaming van de boezem- en kamergeleiding, atrioventriculair blok en atrioventriculaire dissociatie waargenomen.
In studies op het gebied van toxiciteit bij herhaalde toediening werden vanaf ongeveer 3 maal de menselijke blootstelling bij ratten lichte reversibele leververanderingen waargenomen.
Tot deze veranderingen behoorden een hoger orgaangewicht, hypertrofie van hepatocyten, een toename van de serumconcentraties van leverenzymen en een toename van totaal cholesterol en triglyceriden.
Afgezien van de hypertrofie van hepatocyten werden geen verdere histopathologische veranderingen waargenomen.
In onderzoek naar reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit bij knaagdieren en konijnen werden geen teratogene effecten waargenomen.
Daarentegen werd bij ratten een toename gezien van het aantal doodgeboren jongen en van de sterfte van de jongen in de peripartumperiode.
Ook was er bij ratten sprake van een enigszins gereduceerde hoeveelheid levend geboren jongen per nest en een lager lichaamsgewicht van de jongen bij maternaal toxische doses (overeenkomend met waarden voor systemische blootstelling die vergelijkbaar zijn met de verwachte klinische blootstelling).
Omdat bij dieren geen hogere blootstellingniveaus konden worden getest vanwege de maternale toxiciteit zijn de gegevens onvoldoende voor het volledig karakteriseren van het embryo-/foetotoxisch en teratogeen potentieel van lacosamide.
Uit onderzoek bij ratten bleek dat lacosamide en/of zijn metabolieten snel de placentaire barrière passeren.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Tabletkern: microkristallijne cellulose hydroxypropylcellulose laag gesubstitueerd hydroxypropylcellulose watervrij colloïdaal silicium crospovidon
45 magnesiumstearaat
Tabletomhulling: polyvinylalcohol polyethyleenglycol 400, 3350 en 8000 talk sojalecithine hypromellose titaniumdioxide (E171)
50 mg tablet: rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), indigokarmijn-aluminiumpigment (E132) 100 mg tablet: geel ijzeroxide (E172) 150 mg tablet: geel ijzeroxide (E172), rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172) 200 mg tablet: indigokarmijn-aluminiumpigment (E132)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Blisterverpakkingen van PVC/PVDC met een aluminium folie.
Het behandelingsstartpakket bevat 4 dozen en elke doos bevat 14 tabletten van 50 mg, 100 mg, 150 mg of 200 mg
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Geen bijzondere vereisten.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/013
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
46 Datum van eerste verlening van de vergunning:
29 augustus 2008.
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
{MM/JJJJ}
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
4H
47 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 15 mg/ml stroop.
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke ml stroop bevat 15 mg lacosamide.
1 fles van 200 ml bevat 3000 mg lacosamide.
1 fles van 465 ml bevat 6975 mg lacosamide.
Hulpstoffen:
Elke ml Vimpat stroop bevat 280 mg sorbitol (E420), 0,2 mg natriumpropylparahydroxybenzoaat (E217), 2,0 mg natriummethylparahydroxybenzoaat (E219), 0,05 mg aspartaam (E951) en 1,89 mg natrium.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Stroop.
Heldere oplossing met een lichtgele tot geelbruine kleur.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Vimpat is geïndiceerd als adjuvante therapie voor de behandeling van partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie, bij patiënten van 16 jaar en ouder met epilepsie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Vimpat stroop wordt geleverd met een maatbekertje met maatverdeling en gebruiksinstructies in de bijsluiter.
Vimpat moet tweemaal daags worden ingenomen.
De aanbevolen aanvangsdosis is tweemaal daags 50 mg, die na een week verhoogd dient te worden tot een therapeutische aanvangdosis van tweemaal daags 100 mg.
Afhankelijk van de respons en tolerantie kan de onderhoudsdosis elke week verder worden verhoogd met tweemaal daags 50 mg tot een maximale aanbevolen dagelijkse dosis van 400 mg (tweemaal daags 200 mg).
Vimpat kan met of zonder voedsel worden ingenomen.
In overeenstemming met de huidige klinische praktijk wordt aanbevolen dat, wanneer met het gebruik van Vimpat moet worden gestopt, dit geleidelijk plaatsvindt (bijv. afbouwen van de dagelijkse dosis met 200 mg per week.
Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige nierfunctiestoornis (CLCR > 30 ml/min) is geen aanpassing van de dosis nodig.
Voor patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis (CLCR ≤ 30 ml/min) en voor patiënten met een nieraandoening in het eindstadium wordt een maximale dosis van 250 mg per dag aanbevolen.
Voor patiënten die hemodialyse nodig hebben wordt een supplement van maximaal 50% van de verdeelde dagelijkse dosis, direct na afloop van de hemodialyse, aanbevolen.
Behandeling van patiënten met een nieraandoening in het eindstadium dient met de nodige voorzichtigheid plaats te vinden vanwege de beperkte klinische ervaring en de accumulatie van een metaboliet (met een niet bekende farmacologische activiteit).
Bij alle patiënten met een nierfunctiestoornis moet de dosistitratie met de nodige voorzorg worden uitgevoerd (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij patiënten met een leverfunctiestoornis
48 Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige leverfunctiestoornis is geen aanpassing van de dosis nodig.
Bij deze patiënten moet de dosistitratie met de nodige voorzorg plaatsvinden waarbij rekening moet worden gehouden met eventueel gelijktijdig bestaande nierfunctiestoornis.
De farmacokinetiek van lacosamide is niet geëvalueerd bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij ouderen (ouder dan 65 jaar) Bij oudere patiënten is geen dosisreductie noodzakelijk.
De ervaring met lacosamide bij oudere patiënten met epilepsie is beperkt.
Bij oudere patiënten moet rekening worden gehouden met een wegens de leeftijd mogelijk verminderde nierklaring met een stijging van de AUC spiegels (zie ‘ Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis’ hierboven en rubriek 5.2).
Kinderen Vimpat wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen en adolescenten jonger dan 16 jaar, aangezien gegevens over veiligheid en werkzaamheid in deze leeftijdsgroepen ontbreken.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
Bekend tweede- of derdegraads atrioventriculair (AV) blok.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Behandeling met lacosamide is in verband gebracht met duizeligheid, waardoor het optreden van door een ongeval veroorzaakt letsel of vallen zou kunnen toenemen.
Daarom moet patiënten worden aangeraden voorzichtig te zijn tot ze aan de potentiële effecten van het geneesmiddel gewend zijn (zie rubriek 4.8).
In klinisch onderzoek is tijdens het gebruik van lacosamide verlenging van het PR-interval waargenomen.
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met bestaande geleidingsproblemen of bij patiënten met een ernstige hartaandoening zoals myocardinfarct of hartfalen in de voorgeschiedenis.
Vooral bij het behandelen van oudere patiënten dient de nodige voorzichtigheid in acht te worden genomen, omdat bij deze patiënten sprake kan zijn van een verhoogd risico op hartstoornissen of wanneer lacosamide wordt gebruikt in combinatie met middelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval.
Zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag zijn gerapporteerd bij patiënten die voor verschillende indicaties werden behandeld met anti-epileptica.
Een meta-analyse van gerandomiseerde placebogecontroleerde onderzoeken naar anti-epileptica heeft een klein toegenomen risico op zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag aangetoond.
Het mechanisme van dit risico is niet bekend en de bechikbare gegevens sluiten de mogelijkheid van een toegenomen risico voor lacosamide niet uit.
Patiënten dienen derhalve gecontroleerd te worden op verschijnselen van zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag en een juiste behandeling dient te worden overwogen.
Patiënten (en verzorgers van patiënten) moet worden geadviseerd medisch advies in te winnen wanneer zich verschijnselen van zelfmoordgedachten of zelfmoordgedrag voordoen.
Vimpat stroop bevat natriumpropylparahydroxybenzoaat (E217), natriummethylparahydroxybenzoaat (E219), welke stoffen (mogelijk vertraagde) allergische reacties kunnen veroorzaken.
De stroop bevat 3,7 g sorbitol (E420) per dosis (200 mg lacosamide), overeenkomend met een calorische waarde van 9,7 kcal.
Patiënten met zeldzame erfelijke problemen van fructose intolerantie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.
De stroop bevat aspartaam (E951), een bron van fenylamine; dit kan schadelijk zijn voor mensen met fenylketonurie.
De stroop bevat 1,06 mmol (of 25,2 mg) natrium per dosis (200 mg lacosamide).
Bij patiënten op een zoutarm dieet dient hiermee rekening te worden gehouden.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
49 Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die worden behandeld met geneesmiddelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval (bijv. carbamazepine, lamotrigine, pregabilin) en bij patiënten die worden behandeld met klasse I antiaritmica.
In klinische onderzoeken bij patiënten die gelijktijdig carbamazepine of lamotrigine gebruikten duidde subgroep analyse echter niet op een stijging van de magnitude van het PR-interval.
Uit de gegevens blijkt over het algemeen dat lacosamide een laag interactiepotentieel heeft.
In vitro onderzoek wijst erop dat de enzymen CYP1A2, 2B6 en 2C9 niet worden geïnduceerd en dat CYP1A1, 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2D6 en 2E1 niet worden geremd door lacosamide bij plasmaconcentraties die in klinisch onderzoek werden waargenomen.
Een in vitro onderzoek liet zien dat lacosamide in de darmen niet door P-glycoproteïne wordt getransporteerd.
Lacosamide remt of induceert enzym CYP2C19 in vivo niet.
In vitro onderzoek duidt erop dat lacosamide een zwakke remmer en inductor van CYP3A4 kan zijn.
De klinische relevantie hiervan is op dit moment niet bekend.
Klinisch interactie-onderzoek met carbamazepine wijst niet op een merkbaar remmend effect van lacosamide in therapeutische doses op het door CYP3A4 gekatalyseerd metabolisme.
Sterke enzyminductors zoals rifampicine of Sint- Janskruid (Hypericum perforatum) kunnen in geringe mate de systemische blootstelling aan lacosamide verminderen.
Start of beëindiging van de behandeling met deze enzyminductors moet daarom met voorzichtigheid plaatsvinden.
Anti-epileptica In onderzoek naar interacties had lacosamide geen significante invloed op de plasmaconcentraties van carbamazepine en valproïnezuur.
De plasmaconcentraties van lacosamide werden niet door carbamazepine en valproïnezuur beïnvloed.
In een farmacokinetische populatieanalyse werd geschat dat gelijktijdige behandeling met andere enzym inducerende anti-epileptica (carbamazepine, fenytoïne, fenobarbital in verschillende doses) de totale systemische blootstelling aan lacosamide met 25% deed dalen.
Orale anticonceptiva In een onderzoek naar interacties werd geen klinisch relevante interactie waargenomen tussen lacosamide en de orale anticonceptiva ethinyloestradiol en levonorgestrel.
De progesteronconcentraties werden niet beïnvloed, wanneer de geneesmiddelen gelijktijdig werden toegediend.
Overig Onderzoek naar interacties liet zien dat lacosamide geen effect had op de farmacokinetiek van digoxine.
Er was geen klinisch relevante interactie tussen lacosamide en metformine.
Omeprazol 40 mg viermaal daags verhoogde de AUC van lacosamide met 19%.
Dit effect heeft waarschijnlijk geen klinische relevantie.
Lacosamide had geen effect op de farmacokinetiek van een eenmalige dosis omeprazol.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de interactie van lacosamide met alcohol.
Lacosamide heeft een lage eiwitbinding van minder dan 15%.
Daarom worden klinisch relevante interacties met andere geneesmiddelen door competitie om eiwitbindingsplaatsen onwaarschijnlijk geacht.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap Risico in verband met epilepsie en het gebruik van anti-epileptica in het algemeen.
Van alle anti-epileptica werd aangetoond dat in het nageslacht van behandelde vrouwen met epilepsie de prevalentie van misvormingen twee- tot driemaal hoger ligt dan het percentage van ongeveer 3% in de algehele populatie.
In de behandelde populatie werd bij polytherapie een toename in misvormingen waargenomen; de mate waarin dat het gevolg was van de behandeling en/of de aandoening werd echter niet verklaard.
Bovendien mag een effectieve behandeling met anti-epileptica niet worden onderbroken, omdat verergering van de aandoening voor zowel de moeder als de foetus nadelig is.
50 Risico in verband met het gebruik van lacosamide.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van lacosamide bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren bleken geen teratogene effecten bij ratten of konijnen, maar bij maternaal toxische doses werd bij ratten en konijnen embryonale toxiciteit waargenomen (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Lacosamide dient tijdens de zwangerschap niet te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk (wanneer het voordeel voor de moeder duidelijk opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus).
Wanneer vrouwen besluiten zwanger te worden moet het gebruik van dit product zorgvuldig worden heroverwogen.
Lactatie Het is niet bekend of lacosamide wordt uitgescheiden in de humane moedermelk.
Bij dieronderzoek is aangetoond dat lacosamide in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Als voorzorgsmaatregel moet het geven van borstvoeding tijdens de behandeling met lacosamide worden gestaakt.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Vimpat kan een lichte tot matige invloed hebben op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
Behandeling met Vimpat is in verband gebracht met duizeligheid of wazig zien.
Derhalve moet patiënten worden afgeraden een voertuig te besturen of andere mogelijk gevaar opleverende machines te bedienen, totdat zij gewend zijn aan de effecten van Vimpat op hun vermogen dergelijke handelingen uit te voeren.
4.8 Bijwerkingen
Op basis van de analyse van gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken bij 1308 patiënten met partieel beginnende aanvallen, maakte een totaal van 61,9% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 35,2% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten melding van ten minste 1 bijwerking.
De meest frequent gemelde bijwerkingen bij behandeling met lacosamide waren duizeligheid, hoofdpijn, misselijkheid en diplopie.
Deze waren doorgaans licht tot matig in intensiteit.
Sommige waren dosisgerelateerd en konden worden verlicht door de dosis te reduceren.
De incidentie en ernst van de CZS- en gastro-intestinale (GI-) bijwerkingen namen doorgaans na verloop van tijd af.
Voor alle gecontroleerde onderzoeken samen was het percentage patiënten dat de behandeling staakte als gevolg van bijwerkingen 12,2% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 1,6% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten.
De meest voorkomende bijwerking die resulteerde in staken van de behandeling met lacosamide was duizeligheid.
De tabel hieronder toont de frequenties van bijwerkingen die in gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken werden gemeld.
De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1000 tot < 1/100).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Systeem/orgaan- klasse
Zeer vaak
Vaak
Psychische stoornissen
Depressie
Zenuwstelsel- aandoeningen
Duizeligheid Hoofdpijn
Evenwichtsstoornis Abnormale coördinatie Geheugenzwakte Cognitieve stoornis Somnolentie Tremor Nystagmus
Oogaandoeningen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen
Diplopie
Wazig zien Vertigo
51 Maagdarmstelsel- aandoeningen
Misselijkheid
Braken Obstipatie Flatulentie
Huid- en onderhuid- aandoeningen
Pruritus
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
Loopstoornis Asthenie Vermoeidheid
Letsels, intoxicaties en verrichtings- complicaties
Vallen Rijtwonden
Het gebruik van lacosamide is in verband gebracht met een dosisafhankelijke verlenging van het PR- interval.
Er kunnen bijwerkingen optreden die verband houden met een verlenging van het PR-interval (bijv. atrioventriculair blok, syncope, bradycardie).
Bij epilepsiepatiënten is het incidentiepercentage van gemeld eerstegraads AV-blok ‘ soms’, te weten 0,7%, 0%, 0,5% en 0% voor respectievelijk lacosamide 200 mg, 400 mg, 600 mg of placebo.
Bij met lacosamide behandelde patiënten werd geen tweedegraads of hogere graad AV-blok waargenomen.
Het incidentiepercentage voor syncope is ‘ soms’ en verschilde niet tussen met lacosamide behandelde epilepsiepatiënten (0,1%) en met placebo behandelde epilepsiepatiënten (0,3%).
4.9 Overdosering
Er is beperkte klinische ervaring opgedaan met een overdosis lacosamide bij de mens.
De klinische symptomen (duizeligheid en misselijkheid) die na doses van 1200 mg/dag optraden, hadden voornamelijk betrekking op het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel en verdwenen na aanpassing van de dosis.
De hoogste gemelde overdosis in het klinisch ontwikkelingsprogramma voor lacosamide was 12 g, ingenomen samen met toxische doses van verscheidene andere anti-epileptica.
De patiënt was in eerste instantie comateus en herstelde daarna volledig zonder blijvende gevolgen.
Er bestaat geen specifiek tegengif voor een overdosis met lacosamide.
Tot de behandeling van een overdosis lacosamide behoren onder meer algemeen ondersteunende maatregelen en, indien nodig, ook hemodialyse (zie rubriek 5.2).
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere anti-epileptica, ATC-code:
N03AX18 Het werkzame bestanddeel, lacosamide (R-2-acetamido-N-benzyl-3-methoxypropionamide), is een gefunctionaliseerd aminozuur.
Werkingsmechanisme Het exacte werkingsmechanisme waardoor lacosamide zijn anti-epileptisch effect bij de mens uitoefent, is nog niet geheel verklaard.
Twee waarnemingen die relevant kunnen zijn voor de waargenomen therapeutische effecten, zijn: in in vitro elektrofysiologisch onderzoek werd aangetoond dat lacosamide de langzame inactivering van voltageafhankelijke natriumkanalen selectief versterkt, wat resulteert in stabilisatie van hyperexciteerbare neuronale membranen; verder bindt lacosamide aan CRMP-2 (collapsin respons mediator protein-2), een fosfoproteïne dat voornamelijk in het zenuwstelsel tot expressie wordt gebracht en betrokken is bij de neuronale differentiatie en regulering van de uitgroei van axonen.
Farmacodynamische effecten In een breed spectrum diermodellen met partiële en primair gegeneraliseerde aanvallen beschermde lacosamide tegen aanvallen en vertraagde het de ontwikkeling van ‘ kindling’.
52 In niet-klinische experimenten vertoonde lacosamide in combinatie met levetiracetam, carbamazepine, fenytoïne, valproaat, lamotrigine, topiramaat of gabapentine synergistische of aanvullende anticonvulsieve effecten.
Klinische ervaring De werkzaamheid van Vimpat als adjuvante therapie in de aanbevolen dosis (200 mg per dag, 400 mg per dag) werd vastgesteld in 3 gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische onderzoeken in meerdere centra met een 12 weken durende onderhoudsperiode.
In gecontroleerde onderzoeken werd aangetoond dat ook een adjuvante behandeling met Vimpat 600 mg per dag werkzaam was; hoewel de werkzaamheid vergelijkbaar was met 400 mg per dag, werd deze dosis, vanwege bijwerkingen die verband hielden met het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel, door de patiënten minder goed verdragen.
Daarom wordt een dosis van 600 mg per dag niet aanbevolen.
De aanbevolen maximale dosis bedraagt 400 mg per dag.
Deze onderzoeken, waaraan 1308 patiënten met een voorgeschiedenis van gemiddeld 23 jaar partieel beginnende aanvallen deelnamen, werden opgezet om de werkzaamheid en veiligheid van lacosamide te beoordelen bij gelijktijdige toediening van 1 tot 3 anti- epileptica bij patiënten met ongecontroleerde partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie.
In totaal was het aantal proefpersonen met een reductie van 50% in de aanvalsfrequentie 23%, 34% en 40% voor respectievelijk placebo, lacosamide 200 mg per dag en lacosamide 400 mg per dag.
Er zijn onvoldoende gegevens over het staken van gelijktijdig toegediende anti-epileptica om een monotherapie met lacosamide te bereiken.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie Lacosamide wordt na orale toediening snel en volledig geabsorbeerd.
De orale biologische beschikbaarheid van lacosamide tabletten is ongeveer 100%.
Na orale toediening neemt de plasmaconcentratie van onveranderd lacosamide snel toe en de Cmax wordt ongeveer 0,5 tot 4 uur na toediening bereikt.
Vimpat-tabletten en orale stroop zijn bio-equivalent.
Voedsel is niet van invloed op de snelheid en mate van absorptie.
Distributie Het distributievolume is ongeveer 0,6 l/kg.
Lacosamide wordt voor minder dan 15% aan plasma- eiwitten gebonden.
Metabolisme 95% van de dosis wordt als geneesmiddel en metabolieten in de urine uitgescheiden.
Het metabolisme van lacosamide is nog niet volledig in beeld gebracht.
De belangrijkste in urine uitgescheiden verbindingen zijn onveranderd lacosamide (ongeveer 40% van de dosis) en de O-desmethyl metaboliet voor minder dan 30%.
Een polaire fractie, waarvan wordt verondersteld dat het serinederivaten zijn, maakte in urine ongeveer 20% van het totaal uit, maar werd slechts in kleine hoeveelheden (0-2%) in humaan plasma van sommige proefpersonen gedetecteerd.
In de urine werden kleine hoeveelheden (0,5-2%) andere metabolieten aangetroffen.
CYP2C19 is voornamelijk verantwoordelijk voor de vorming van de O-desmethyl metaboliet.
Er werd echter geen klinisch relevant verschil in lacosamide blootstelling waargenomen wanneer de farmacokinetiek ervan in snelle metaboliseerders (EM’ s, met een functioneel CYP2C19) en in trage metaboliseerders (PM’ s, zonder functioneel CYP2C19) werd vergeleken.
Bovendien liet een interactie-onderzoek met omeprazol (CYP2C19-remmer) geen klinisch relevante veranderingen in de plasmaconcentraties van lacosamide zien, wat er op wijst dat de betekenis van deze metabolisatieroute klein is.
Er zijn geen andere enzymen geïdentificeerd die bij het metabolisme van lacosamide betrokken zijn.
De plasmaconcentratie van O-desmethyl-lacosamide is ongeveer 15% van de concentratie van lacosamide in plasma.
Deze metaboliet heeft geen bekende farmacologische activiteit.
Eliminatie
53 Lacosamide wordt voornamelijk door renale excretie en biotransformatie uit de systemische circulatie geëlimineerd.
Na orale en intraveneuze toediening van radioactief gelabeld lacosamide werd ongeveer 95% van de toegediende radioactiviteit in de urine teruggevonden en minder dan 0,5% in de feces.
De eliminatiehalfwaardetijd van het onveranderde geneesmiddel is ongeveer 13 uur.
De farmacokinetiek is dosisproportioneel en constant in de tijd, met een lage intra- en interindividuele variabiliteit.
Na tweemaal daags doseren worden na een periode van 3 dagen steady-state plasmaconcentraties bereikt.
De plasmaconcentratie neemt met een accumulatiefactor van ongeveer 2 toe.
Farmacokinetiek bij speciale patiëntengroepen Geslacht.
Uit klinisch onderzoek blijkt dat het geslacht geen klinisch significante invloed heeft op de plasmaconcentraties van lacosamide.
Nierfunctiestoornis.
In vergelijking met gezonde proefpersonen nam de AUC van lacosamide met ongeveer 30% toe bij patiënten met een lichte en matig-ernstige nierfunctiestoornis en met 60% bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis en patiënten met een nieraandoening in het eindstadium waarbij hemodialyse vereist was, terwijl de Cmax hetzelfde bleef.
Lacosamide wordt door hemodialyse effectief uit plasma verwijderd.
Na een hemodialysebehandeling van 4 uur was de AUC van lacosamide met ongeveer 50% gedaald.
Daarom wordt na hemodialyse aanvulling van de dosering aanbevolen (zie rubriek 4.2).
Bij patiënten met een matig-ernstige tot ernstige nierfunctiestoornis was de blootstelling aan de O-desmethyl metaboliet enkele malen verhoogd.
Bij patiënten met een nieraandoening in het eindstadium en in afwezigheid van hemodialyse waren de spiegels verhoogd; tijdens de monsterafname gedurende 24 uur stegen de spiegels continue.
Het is niet bekend of bij personen met een nieraandoening in het eindstadium de verhoogde blootstelling aan de metaboliet kan leiden tot bijwerkingen, maar een farmacologische werking van de metaboliet is niet vastgesteld.
Leverfunctiestoornis.
Bij proefpersonen met een matig-ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh B) werden hogere plasmaconcentraties lacosamide waargenomen (een ongeveer 50% hogere AUCnorm).
De hogere blootstelling was gedeeltelijk het gevolg van de verminderde nierfunctie van de onderzochte proefpersonen.
Het werd geschat dat de daling van de niet-renale klaring bij de patiënten die aan het onderzoek deelnamen, een stijging van 20% in de AUC van lacosamide veroorzaakte.
Bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis is de farmacokinetiek van lacosamide niet beoordeeld (zie rubriek 4.2).
Ouderen (ouder dan 65 jaar).
In een onderzoek bij oudere mannen en vrouwen, waaronder 4 patiënten ouder dan 75 jaar, was, vergeleken met jonge mannen respectievelijk vrouwen, de AUC met ongeveer 30 en 50% verhoogd.
Dit houdt gedeeltelijk verband met een lager lichaamsgewicht.
Het genormaliseerde verschil voor wat betreft het lichaamsgewicht was respectievelijk 26 en 23%.
Een verhoogde variabiliteit in blootstelling werd ook waargenomen.
In deze studie was bij oudere proefpersonen de renale klaring van lacosamide slechts licht verminderd.
Een algemene dosisvermindering wordt niet nodig geacht, tenzij sprake is van een verminderde nierfunctie (zie rubriek 4.2).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
In experimenteel toxiciteitsonderzoek waren de verkregen plasmaconcentraties van lacosamide gelijk aan of slechts marginaal hoger dan die werden waargenomen bij patiënten die met lacosamide werden behandeld; het bereik voor de menselijke blootstelling is dus gering of niet aanwezig.
In een onderzoek bij onder narcose gebrachte honden op het gebied van veiligheidsfarmacologie werd na intraveneuze toediening van lacosamide, zeer waarschijnlijk als gevolg van een cardiodepressieve werking, een voorbijgaande stijging van het PR interval en de duur van het QRS complex en een daling van de bloeddruk aangetoond.
Deze voorbijgaande veranderingen traden op in hetzelfde concentratiebereik als na de aanbevolen maximale klinische dosering.
Bij onder narcose gebrachte
54 honden en Cynomolgus apen werden bij intraveneuze doses van 15-60 mg/kg een verlangzaming van de boezem- en kamergeleiding, atrioventriculair blok en atrioventriculaire dissociatie waargenomen.
In studies op het gebied van toxiciteit bij herhaalde toediening werden vanaf ongeveer 3 maal de menselijke blootstelling bij ratten lichte reversibele leververanderingen waargenomen.
Tot deze veranderingen behoorden een hoger orgaangewicht, hypertrofie van hepatocyten, een toename van de serumconcentraties van leverenzymen en een toename van totaal cholesterol en triglyceriden.
Afgezien van de hypertrofie van hepatocyten werden geen verdere histopathologische veranderingen waargenomen.
In onderzoek naar reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit bij knaagdieren en konijnen werden geen teratogene effecten waargenomen.
Daarentegen werd bij ratten een toename gezien van het aantal doodgeboren jongen en van de sterfte van de jongen in de peripartumperiode.
Ook was er bij ratten sprake van een enigszins gereduceerde hoeveelheid levend geboren jongen per nest en een lager lichaamsgewicht van de jongen bij maternaal toxische doses (overeenkomend met waarden voor systemische blootstelling die vergelijkbaar zijn met de verwachte klinische blootstelling).
Omdat bij dieren geen hogere blootstellingniveaus konden worden getest vanwege de maternale toxiciteit, zijn de gegevens onvoldoende voor het volledig karakteriseren van het embryo-/foetotoxisch en teratogeen potentieel van lacosamide.
Uit onderzoek bij ratten bleek dat lacosamide en/of zijn metabolieten snel de placentaire barrière passeren.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
glycerol (E422) natriumcarmellose (E466) vloeibaar sorbitol (kristalliseerbaar) (E420) polyethyleenglycol 4000 natriumchloride watervrij citroenzuur acesulfam K (E950) natriumpropylparahydroxybenzoaat (E217) natriummethylparahydroxybenzoaat (E219) aardbeien smaakstof (bevat propyleenglycol, maltol) corrigerende smaakstof (bevat propyleenglycol, aspartaam (E951), acesulfam K (E950), maltol, gedeioniseerd water) gedestilleerd water
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
2 jaar.
Na eerste opening:
4 weken
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Niet bewaren boven 30°C.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Amberkleurige flessen van type III glas of polyethyleentereftalaat van 200 ml en 465 ml met polypropyleen schroefdop en een maatbekertje.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
55 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Geen bijzondere vereisten.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/014-015
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning:
29 augustus 2008.
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
{MM/JJJJ}
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
5H
56 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 10 mg/ml oplossing voor infusie.
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke ml oplossing voor infusie bevat 10 mg lacosamide.
1 injectieflacon van 20 ml oplossing voor infusie bevat 200 mg lacosamide.
Hulpstoffen:
Elke ml oplossing voor infusie bevat 2,99 mg natrium.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Oplossing voor infusie.
Heldere, kleurloze oplossing.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Vimpat is geïndiceerd als adjuvante therapie voor de behandeling van partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie, bij patiënten van 16 jaar en ouder met epilepsie.
Vimpat oplossing voor infusie is een alternatief voor patiënten bij wie orale toediening tijdelijk niet mogelijk is.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Vimpat moet tweemaal daags worden toegediend.
De aanbevolen aanvangsdosis is tweemaal daags 50 mg, die na een week verhoogd dient te worden tot een therapeutische aanvangdosis van tweemaal daags 100 mg.
Afhankelijk van de respons en tolerantie kan de onderhoudsdosis elke week verder worden verhoogd met tweemaal daags 50 mg tot een maximale aanbevolen dagelijkse dosis van 400 mg (tweemaal daags 200 mg) In overeenstemming met de huidige klinische praktijk wordt aanbevolen dat, wanneer met het gebruik van Vimpat moet worden gestopt, dit geleidelijk plaatsvindt (bijv. afbouwen van de dagelijkse dosis met 200 mg per week).
De behandeling met Vimpat kan worden gestart met of orale of intraveneuze toediening.
De oplossing voor infusie wordt tweemaal daags over een periode van 15 tot 60 minuten per infuus toegediend.
Vimpat oplossing voor infusie kan zonder verdere verdunning intraveneus worden toegediend.
Omschakeling naar of van orale naar intraveneuze toediening kan zonder titreren direct plaatsvinden.
De totale dagelijkse dosis en de tweemaal daagse toediening dienen te worden gehandhaafd.
Er is ervaring met tweemaal daagse infusies van Vimpat gedurende 5 dagen.
Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige nierfunctiestoornis (CLCR > 30 ml/min) is geen aanpassing van de dosis nodig.
Voor patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis (CLCR ≤ 30 ml/min) en voor patiënten met een nieraandoening in het eindstadium wordt een maximale dosis van 250 mg per dag aanbevolen.
Voor patiënten die hemodialyse nodig hebben wordt een supplement van maximaal 50% van de verdeelde dagelijkse dosis, direct na afloop van de hemodialyse, aanbevolen.
Behandeling van patiënten met een nieraandoening in het eindstadium dient met de nodige voorzichtigheid plaats te vinden vanwege de beperkte klinische ervaring en de accumulatie van een metaboliet (met een niet bekende farmacologische activiteit).
57 Bij alle patiënten met een nierfunctiestoornis moet de dosistitratie met de nodige voorzorg worden uitgevoerd (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij patiënten met een leverfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige leverfunctiestoornis is geen aanpassing van de dosis nodig.
Bij deze patiënten moet de dosistitratie met de nodige voorzorg plaatsvinden waarbij rekening moet worden gehouden met eventueel gelijktijdig bestaande nierfunctiestoornis.
De farmacokinetiek van lacosamide is niet geëvalueerd bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubriek 5.2).
Gebruik bij ouderen (ouder dan 65 jaar) Bij oudere patiënten is geen dosisreductie noodzakelijk.
De ervaring met lacosamide bij oudere patiënten met epilepsie is beperkt.
Bij oudere patiënten moet rekening worden gehouden met een wegens de leeftijd mogelijk verminderde nierklaring met een stijging van de AUC spiegels (zie ‘ Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis’ hierboven en rubriek 5.2).
Kinderen Vimpat wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen en adolescenten jonger dan 16 jaar, aangezien gegevens over veiligheid en werkzaamheid in deze leeftijdsgroepen ontbreken.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
Bekend tweede- of derdegraads atrioventriculair (AV) blok.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Behandeling met lacosamide is in verband gebracht met duizeligheid, waardoor het optreden van door een ongeval veroorzaakt letsel of vallen zou kunnen toenemen.
Daarom moet patiënten worden aangeraden voorzichtig te zijn tot ze aan de potentiële effecten van het geneesmiddel gewend zijn (zie rubriek 4.8).
In klinisch onderzoek is tijdens het gebruik van lacosamide verlenging van het PR-interval waargenomen.
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met bestaande geleidingsproblemen of bij patiënten met een ernstige hartaandoening zoals myocardinfarct of hartfalen in de voorgeschiedenis.
Vooral bij het behandelen van oudere patiënten dient de nodige voorzichtigheid in acht te worden genomen, omdat bij deze patiënten sprake kan zijn van een verhoogd risico op hartstoornissen of wanneer lacosamide wordt gebruikt in combinatie met middelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval.
I
Zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag zijn gerapporteerd bij patiënten die voor verschillende indicaties werden behandeld met anti-epileptica.
Een meta-analyse van gerandomiseerde placebogecontroleerde onderzoeken naar anti-epileptica heeft een klein toegenomen risico op zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag aangetoond.
Het mechanisme van dit risico is niet bekend en de bechikbare gegevens sluiten de mogelijkheid van een toegenomen risico voor lacosamide niet uit.
Patiënten dienen derhalve gecontroleerd te worden op verschijnselen van zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag en een juiste behandeling dient te worden overwogen.
Patiënten (en verzorgers van patiënten) moet worden geadviseerd medisch advies in te winnen wanneer zich verschijnselen van zelfmoordgedachten of zelfmoordgedrag voordoen.
Dit geneesmiddel bevat 2,6 mmol (of 59,8 mg) natrium per injectieflacon.
Bij patiënten op een zoutarm dieet dient hiermee rekening te worden gehouden.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
58 Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die worden behandeld met geneesmiddelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval (bijv. carbamazepine, lamotrigine, pregabalin) en bij patiënten die worden behandeld met klasse I antiaritmica.
In klinische onderzoeken bij patiënten die gelijktijdig carbamazepine of lamotrigine gebruikten duidde subgroep analyse echter niet op een stijging van de magnitude van het PR-interval.
Uit de gegevens blijkt over het algemeen dat lacosamide een laag interactiepotentieel heeft.
In vitro onderzoek wijst erop dat de enzymen CYP1A2, 2B6 en 2C9 niet worden geïnduceerd en dat CYP1A1, 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2D6 en 2E1 niet worden geremd door lacosamide bij plasmaconcentraties die in klinisch onderzoek werden waargenomen.
Een in vitro onderzoek liet zien dat lacosamide in de darmen niet door P-glycoproteïne wordt getransporteerd.
Lacosamide remt of induceert enzym CYP2C19 in vivo niet.
In vitro onderzoek duidt erop dat lacosamide een zwakke remmer en inductor van CYP3A4 kan zijn.
De klinische relevantie hiervan is op dit moment niet bekend.
Klinisch interactie-onderzoek met carbamazepine wijst niet op een merkbaar remmend effect van lacosamide in therapeutische doses op het door CYP3A4 gekatalyseerd metabolisme.
Sterke enzyminductors zoals rifampicine of Sint- Janskruid (Hypericum perforatum) kunnen in geringe mate de systemische blootstelling aan lacosamide verminderen.
Start of beëindiging van de behandeling met deze enzyminductors moet daarom met voorzichtigheid plaatsvinden.
Anti-epileptica In onderzoek naar interacties had lacosamide geen significante invloed op de plasmaconcentraties van carbamazepine en valproïnezuur.
De plasmaconcentraties van lacosamide werden niet door carbamazepine en valproïnezuur beïnvloed.
In een farmacokinetische analyse van de populatie werd geschat dat gelijktijdige behandeling met andere enzym inducerende anti-epileptica (carbamazepine, fenytoïne, fenobarbital in verschillende doses) de totale systemische blootstelling aan lacosamide met 25% deed dalen.
Orale anticonceptiva In een onderzoek naar interacties werd geen klinische relevante interactie waargenomen tussen lacosamide en de orale anticonceptiva ethinyloestradiol en levonorgestrel.
De progesteronconcentraties werden niet beïnvloed wanneer de geneesmiddelen gelijktijdig werden toegediend.
Overig Onderzoek naar interacties liet zien dat lacosamide geen effect had op de farmacokinetiek van digoxine.
Er was geen klinisch relevante interactie tussen lacosamide en metformine.
Omeprazol 40 mg viermaal daags verhoogde de AUC van lacosamide met 19%.
Dit effect heeft waarschijnlijk geen klinische relevantie.
Lacosamide had geen effect op de farmacokinetiek van een eenmalige dosis omeprazol.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de interactie van lacosamide met alcohol.
Lacosamide heeft een lage eiwitbinding van minder dan 15%.
Daarom worden klinisch relevante interacties met andere geneesmiddelen door competitie om eiwitbindingsplaatsen onwaarschijnlijk geacht.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap Risico in verband met epilepsie en het gebruik van anti-epileptica in het algemeen.
Van alle anti-epileptica werd aangetoond dat in het nageslacht van behandelde vrouwen met epilepsie de prevalentie van misvormingen twee- tot driemaal hoger ligt dan het percentage van ongeveer 3% in de algehele populatie.
In de behandelde populatie werd bij polytherapie een toename in misvormingen waargenomen; de mate waarin dat het gevolg was van de behandeling en/of de aandoening werd echter niet verklaard.
Bovendien mag een effectieve behandeling met anti-epileptica niet worden onderbroken, omdat verergering van de aandoening voor zowel de moeder als de foetus nadelig is.
59 Risico in verband met het gebruik van lacosamide.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van lacosamide bij zwangere vrouwen.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren bleken geen teratogene effecten bij ratten of konijnen, maar bij maternaal toxische doses werd bij ratten en konijnen embryonale toxiciteit waargenomen (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Lacosamide dient tijdens de zwangerschap niet te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk (wanneer het voordeel voor de moeder duidelijk opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus).
Wanneer vrouwen besluiten zwanger te worden moet het gebruik van dit product zorgvuldig worden heroverwogen.
Lactatie Het is niet bekend of lacosamide wordt uitgescheiden in de humane moedermelk.
Bij dieronderzoek is aangetoond dat lacosamide in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Als voorzorgsmaatregel moet het geven van borstvoeding tijdens de behandeling met lacosamide worden gestaakt.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Vimpat kan een lichte tot matige invloed hebben op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
Behandeling met Vimpat is in verband gebracht met duizeligheid of wazig zien.
Derhalve moet patiënten worden afgeraden een voertuig te besturen of andere mogelijk gevaar opleverende machines te bedienen, totdat zij gewend zijn aan de effecten van Vimpat op hun vermogen dergelijke handelingen uit te voeren.
4.8 Bijwerkingen
Op basis van de analyse van gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken bij 1308 patiënten met partieel beginnende aanvallen, maakte een totaal van 61,9% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 35,2% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten melding van ten minste 1 bijwerking.
De meest frequent gemelde bijwerkingen bij behandeling met lacosamide waren duizeligheid, hoofdpijn, misselijkheid en diplopie.
Deze waren doorgaans licht tot matig in intensiteit.
Sommige waren dosisgerelateerd en konden worden verlicht door de dosis te reduceren.
De incidentie en ernst van de CZS- en gastro-intestinale (GI-) bijwerkingen namen doorgaans na verloop van tijd af.
Voor alle gecontroleerde onderzoeken samen was het percentage patiënten dat de behandeling staakte als gevolg van bijwerkingen 12,2% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 1,6% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten.
De meest voorkomende bijwerking die resulteerde in staken van de behandeling met lacosamide was duizeligheid.
De tabel hieronder toont de frequenties van bijwerkingen die in gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken werden gemeld.
De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1000 tot < 1/100).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Systeem/orgaan- klasse
Zeer vaak
Vaak
Psychische stoornissen
Depressie
Zenuwstelsel- aandoeningen
Duizeligheid Hoofdpijn
Evenwichtsstoornis Abnormale coördinatie Geheugenzwakte Cognitieve stoornis Somnolentie Tremor Nystagmus
Oogaandoeningen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen
Diplopie
Wazig zien Vertigo
60 Maagdarmstelsel- aandoeningen
Misselijkheid
Braken Obstipatie Flatulentie
Huid- en onderhuid- aandoeningen
Pruritus
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
Loopstoornis Asthenie Vermoeidheid
Letsels, intoxicaties en verrichtings- complicaties
Vallen Rijtwonden
Het gebruik van lacosamide is in verband gebracht met een dosisafhankelijke verlenging van het PR- interval.
Er kunnen bijwerkingen optreden die verband houden met een verlenging van het PR-interval (bijv. atrioventriculair blok, syncope, bradycardie).
Bij epilepsiepatiënten is het incidentiepercentage van gemeld eerstegraads AV-blok ‘ soms’, te weten 0,7%, 0%, 0,5% en 0% voor respectievelijk lacosamide 200 mg, 400 mg, 600 mg of placebo.
Bij met lacosamide behandelde patiënten werd geen tweedegraads of hogere graad AV-blok waargenomen.
Het incidentiepercentage voor syncope is ‘ soms’ en verschilde niet tussen met lacosamide behandelde epilepsiepatiënten (0,1%) en met placebo behandelde epilepsiepatiënten (0,3%).
4.9 Overdosering
Er is beperkte klinische ervaring opgedaan met een overdosis lacosamide bij de mens.
De klinische symptomen (duizeligheid en misselijkheid) die na doses van 1200 mg/dag optraden, hadden voornamelijk betrekking op het centrale zenuwstelsel en maagdarmstelsel en verdwenen na aanpassing van de dosis.
De hoogste gemelde overdosis in het klinisch ontwikkelingsprogramma voor lacosamide was 12 g, ingenomen samen met toxische doses van verscheidene andere anti-epileptica.
De patiënt was in eerste instantie comateus en herstelde daarna volledig zonder blijvende gevolgen.
Er bestaat geen specifiek tegengif voor een overdosis met lacosamide.
Tot de behandeling van een overdosis lacosamide behoren onder meer algemeen ondersteunende maatregelen en, indien nodig, ook hemodialyse (zie rubriek 5.2).
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere anti-epileptica, ATC-code:
N03AX18 Het werkzame bestanddeel, lacosamide (R-2-acetamido-N-benzyl-3-methoxypropionamide), is een gefunctionaliseerd aminozuur.
Werkingsmechanisme Het exacte werkingsmechanisme waardoor lacosamide zijn anti-epileptisch effect bij de mens uitoefent, is nog niet geheel verklaard.
Twee waarnemingen die relevant kunnen zijn voor de waargenomen therapeutische effecten, zijn: in in vitro elektrofysiologisch onderzoek werd aangetoond dat lacosamide de langzame inactivering van voltageafhankelijke natriumkanalen selectief versterkt, wat resulteert in stabilisatie van hyperexciteerbare neuronale membranen; verder bindt lacosamide aan CRMP-2 (collapsin respons mediator protein-2), een fosfoproteïne dat voornamelijk in het zenuwstelsel tot expressie wordt gebracht en betrokken is bij de neuronale differentiatie en regulering van de uitgroei van axonen.
Farmacodynamische effecten In een breed spectrum diermodellen met partiële en primair gegeneraliseerde aanvallen beschermde lacosamide tegen aanvallen en vertraagde het de ontwikkeling van ‘ kindling’.
61 In niet-klinische experimenten vertoonde lacosamide in combinatie met levetiracetam, carbamazepine, fenytoïne, valproaat, lamotrigine, topiramaat of gabapentine synergistische of aanvullende anticonvulsieve effecten.
Klinische ervaring De werkzaamheid van Vimpat als adjuvante therapie in de aanbevolen dosis (200 mg per dag, 400 mg per dag) werd vastgesteld in 3 gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische onderzoeken in meerdere centra met een 12 weken durende onderhoudsperiode.
In gecontroleerde onderzoeken werd aangetoond dat ook een adjuvante behandeling met Vimpat 600 mg per dag werkzaam was; hoewel de werkzaamheid vergelijkbaar was met 400 mg per dag, werd deze dosis, vanwege bijwerkingen die verband hielden met het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel, door de patiënten minder goed verdragen.
Derhalve wordt de dosis van 600 mg per dag niet aanbevolen.
De aanbevolen maximale dosis bedraagt 400 mg per dag.
Deze onderzoeken, waaraan 1308 patiënten met een voorgeschiedenis van gemiddeld 23 jaar partieel beginnende aanvallen deelnamen, werden opgezet om de werkzaamheid en veiligheid van lacosamide te beoordelen bij gelijktijdige toediening van 1 tot 3 anti- epileptica bij patiënten met ongecontroleerde partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie.
In totaal was het aantal proefpersonen met een reductie van 50% in de aanvalsfrequentie 23%, 34% en 40% voor respectievelijk placebo, lacosamide 200 mg per dag en lacosamide 400 mg per dag.
Er zijn onvoldoende gegevens over het staken van gelijktijdig toegediende anti-epileptica om een monotherapie met lacosamide te bereiken.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie Na intraveneuze toediening wordt de Cmax voor het einde van de infusie bereikt.
De plasmaconcentratie stijgt proportioneel met de dosis na orale (100-800 mg) en intraveneuze (50-300 mg) toediening.
Distributie Het distributievolume is ongeveer 0,6 l/kg.
Lacosamide wordt voor minder dan 15% aan plasma- eiwitten gebonden.
Metabolisme 95% van de dosis wordt als geneesmiddel en metabolieten in de urine uitgescheiden.
Het metabolisme van lacosamide is nog niet volledig in beeld gebracht.
De belangrijkste in urine uitgescheiden verbindingen zijn onveranderd lacosamide (ongeveer 40% van de dosis) en de O-desmethyl metaboliet voor minder dan 30%.
Een polaire fractie, waarvan wordt verondersteld dat het serinederivaten zijn, maakte in urine ongeveer 20% van het totaal uit, maar werd slechts in kleine hoeveelheden (0-2%) in humaan plasma van sommige proefpersonen gedetecteerd.
In de urine werden kleine hoeveelheden (0,5-2%) andere metabolieten aangetroffen.
CYP2C19 is voornamelijk verantwoordelijk voor de vorming van de O-desmethyl metaboliet.
Er werd echter geen klinisch relevant verschil in lacosamide blootstelling waargenomen wanneer de farmacokinetiek ervan in snelle metaboliseerders (EM’ s, met een functioneel CYP2C19) en in trage metaboliseerders (PM’ s, zonder functioneel CYP2C19) werd vergeleken.
Bovendien liet een interactie-onderzoek met omeprazol (CYP2C19-remmer) geen klinisch relevante veranderingen in de plasmaconcentraties van lacosamide zien, wat er op wijst dat de betekenis van deze metabolisatieroute klein is.
Er zijn geen andere enzymen geïdentificeerd die bij het metabolisme van lacosamide betrokken zijn.
De plasmaconcentratie van O-desmethyl-lacosamide is ongeveer 15% van de concentratie van lacosamide in plasma.
Deze metaboliet heeft geen bekende farmacologische activiteit.
Eliminatie Lacosamide wordt voornamelijk door renale excretie en biotransformatie uit de systemische circulatie geëlimineerd.
Na orale en intraveneuze toediening van radioactief gelabeld lacosamide werd ongeveer 95% van de toegediende radioactiviteit in de urine teruggevonden en minder dan 0,5% in de feces.
De
62 eliminatiehalfwaardetijd van het onveranderde geneesmiddel is ongeveer 13 uur.
De farmacokinetiek is dosisproportioneel en constant in de tijd, met een lage intra- en interindividuele variabiliteit.
Na tweemaal daags doseren worden na een periode van 3 dagen steady-state plasmaconcentraties bereikt.
De plasmaconcentratie neemt met een accumulatiefactor van ongeveer 2 toe.
Farmacokinetiek bij speciale patiëntengroepen Geslacht.
Uit klinisch onderzoek blijkt dat het geslacht geen klinisch significante invloed heeft op de plasmaconcentraties van lacosamide.
Nierfunctiestoornis.
In vergelijking met gezonde proefpersonen nam de AUC van lacosamide met ongeveer 30% toe bij patiënten met een lichte en matig-ernstige nierfunctiestoornis en met 60% bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis en patiënten met een nieraandoening in het eindstadium waarbij hemodialyse vereist was, terwijl de Cmax hetzelfde bleef.
Lacosamide wordt door hemodialyse effectief uit plasma verwijderd.
Na een hemodialysebehandeling van 4 uur was de AUC van lacosamide met ongeveer 50% gedaald.
Daarom wordt na hemodialyse aanvulling van de dosering aanbevolen (zie rubriek 4.2).
Bij patiënten met een matig-ernstige tot ernstige nierfunctiestoornis was de blootstelling aan de O-desmethyl metaboliet enkele malen verhoogd.
Bij patiënten met een nieraandoening in het eindstadium en in afwezigheid van hemodialyse waren de spiegels verhoogd; tijdens de monsterafname gedurende 24 uur stegen de spiegels continue.
Het is niet bekend of bij personen met een nieraandoening in het eindstadium de verhoogde blootstelling aan de metaboliet kan leiden tot bijwerkingen, maar een farmacologische werking van de metaboliet is niet vastgesteld.
Leverfunctiestoornis.
Bij proefpersonen met een matig-ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh B) werden hogere plasmaconcentraties lacosamide waargenomen (een ongeveer 50% hogere AUCnorm).
De hogere blootstelling was gedeeltelijk het gevolg van de verminderde nierfunctie van de onderzochte proefpersonen.
Het werd geschat dat de daling van de niet-renale klaring bij de patiënten die aan het onderzoek deelnamen, een stijging van 20% in de AUC van lacosamide veroorzaakte.
Bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis is de farmacokinetiek van lacosamide niet beoordeeld (zie rubriek 4.2).
Ouderen (ouder dan 65 jaar).
In een onderzoek bij oudere mannen en vrouwen, waaronder 4 patiënten ouder dan 75 jaar, was, vergeleken met jonge mannen respectievelijk vrouwen, de AUC met ongeveer 30 en 50% verhoogd.
Dit houdt gedeeltelijk verband met een lager lichaamsgewicht.
Het genormaliseerde verschil voor wat betreft het lichaamsgewicht was respectievelijk 26 en 23%.
Een verhoogde variabiliteit in blootstelling werd ook waargenomen.
In deze studie was bij oudere proefpersonen de renale klaring van lacosamide slechts licht verminderd.
Een algemene dosisvermindering wordt niet nodig geacht, tenzij sprake is van een verminderde nierfunctie (zie rubriek 4.2).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
In experimenteel toxiciteitsonderzoek waren de verkregen plasmaconcentraties van lacosamide gelijk aan of slechts marginaal hoger dan die werden waargenomen bij patiënten die met lacosamide werden behandeld; het bereik voor de menselijke blootstelling is dus gering of niet aanwezig.
In een onderzoek bij onder narcose gebrachte honden op het gebied van veiligheidsfarmacologie werd na intraveneuze toediening van lacosamide, zeer waarschijnlijk als gevolg van een cardiodepressieve werking, een voorbijgaande stijging van het PR interval en de duur van het QRS complex en een daling van de bloeddruk aangetoond.
Deze voorbijgaande veranderingen traden op in hetzelfde concentratiebereik als na de aanbevolen maximale klinische dosering.
Bij onder narcose gebrachte honden en Cynomolgus apen werden bij intraveneuze doses van 15-60 mg/kg een verlangzaming van de boezem- en kamergeleiding, atrioventriculair blok en atrioventriculaire dissociatie waargenomen.
In studies op het gebied van toxiciteit bij herhaalde toediening werden vanaf ongeveer 3 maal de
63 menselijke blootstelling bij ratten lichte reversibele leververanderingen waargenomen.
Tot deze veranderingen behoorden een hoger orgaangewicht, hypertrofie van hepatocyten, een toename van de serumconcentraties van leverenzymen en een toename van totaal cholesterol en triglyceriden.
Afgezien van de hypertrofie van hepatocyten werden geen verdere histopathologische veranderingen waargenomen.
In onderzoek naar reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit bij knaagdieren en konijnen werden geen teratogene effecten waargenomen.
Daarentegen werd bij ratten een toename gezien van het aantal doodgeboren jongen en van de sterfte van de jongen in de peripartumperiode.
Ook was er bij ratten sprake van een enigszins gereduceerde hoeveelheid levend geboren jongen per nest en een lager lichaamsgewicht van de jongen bij maternaal toxische doses (overeenkomend met waarden voor systemische blootstelling die vergelijkbaar zijn met de verwachte klinische blootstelling).
Omdat bij dieren geen hogere blootstellingniveaus konden worden getest vanwege de maternale toxiciteit zijn de gegevens onvoldoende voor het volledig karakteriseren van het embryo-/foetotoxisch en teratogeen potentieel van lacosamide.
Uit onderzoek bij ratten bleek dat lacosamide en/of zijn metabolieten snel de placentaire barrière passeren.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
water voor injectie natriumchloride zoutzuur (voor pH-bijstelling)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Met uitzondering van de middelen die worden vermeld in rubriek 6.6 dient dit geneesmiddel niet te worden gemengd met andere geneesmiddelen.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
Gebleken is dat het product, gemengd met de in rubriek 6.6 genoemde verdunningsmiddelen, bij temperaturen tot 25°C gedurende 24 uur chemisch en fysisch stabiel is.
Vanuit microbiologisch standpunt dient dit product onmiddellijk te worden gebruikt.
Indien niet onmiddellijk gebruikt, zijn, voorafgaand aan gebruik, bewaartijd en bewaarcondities de verantwoordelijkheid van de gebruiker; de bewaartijd dient, bij een temperatuur van 2 tot 8°C, niet langer te zijn dan 24 uur, tenzij verdunning heeft plaatsgevonden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Niet bewaren boven 25°C.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Een kleurloze, glazen type I injectieflacon van 20 ml met een sluiting van chloributyl rubber bedekt met een fluorpolymeer.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Dit geneesmiddel is alleen bestemd voor eenmalig gebruik en niet gebruikte oplossing dient te worden weggegooid.
Producten met vaste deeltjes of verkleuring dienen niet te worden gebruikt.
Gebleken is dat Vimpat oplossing voor infusie, bewaard in glas of PVC zakken bij temperaturen tot 25°C,
64 minstens 24 uur fysisch verenigbaar en chemisch stabiel is wanneer het wordt gemengd met één van de volgende verdunningsmiddelen.
Verdunningsmiddelen: • natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor injectie • glucose 50 mg/ml (5%) oplossing voor injectie • Ringer-Lactaat oplossing voor injectie.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/016
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning:
29 augustus 2008.
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
{MM/JJJJ}
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
6H
65 BIJLAGE II
A.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
66 A.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR DE VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikant verantwoordelijk voor de vrijgifte
UCB-Group, Schwarz Pharma AG Alfred-Nobel Str.
10 D-40789 Monheim Duitsland
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
.
VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN OPGELEGD AAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN TEN AANZIEN VAN DE LEVERING EN HET GEBRUIK
Aan medisch voorschrift onderworpen geneesmiddel.
.
VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL
Niet van toepassing.
.
ANDERE VOORWAARDEN
Farmacovigilantiesysteem De houder van de vergunning voor het in de handel brengen moet er voor zorgen dat, zoals beschreven in versie 5, weergegeven in Module 1.8.1. van de aanvraag voor het in de handel brengen, het farmacovigilantie systeem is opgezet en werkt, voordat het product in de handel wordt gebracht en zolang als het product in de handel is.
Risicobeheerplan De houder van de vergunning voor het in de handel brengen verplicht zich tot het uitvoeren van onderzoek en aanvullende farmacovigilantie activiteiten beschreven in het Risicobeheerplan (RMP), zoals overeengekomen in versie 5 van het Risicobeheerplan, weergegeven in Module 1.8.2. van de aanvraag voor het in de handel brengen en ieder volgend door de CHMP goedgekeurd, bijgewerkt Risicobeheerplan.
Zoals beschreven in de CHMP-richtlijn voor risicobeheersystemen voor medische producten voor menselijk gebruik moet een bijgewerkt Risicobeheerplan tegelijk met het volgende periodieke veiligheidsrapport (PSUR) worden ingediend.
Daarnaast moet een bijgewerkt Risicobeheerplan worden ingediend. wanneer nieuwe informatie wordt ontvangen die van invloed kan zijn op de huidige veiligheidsspecificaties, het farmacovigilantieplan of risicobeheer activiteiten. binnen 60 dagen na het bereiken van een belangrijke (farmacovigilantie of risicobeheer) mijlpaal
. op verzoek van de EMEA
67 BIJLAGE III
ETIKETTERING EN BIJSLUITER
68 A.
ETIKETTERING
69 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 50 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 filmomhulde tablet bevat 50 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
14 filmomhulde tabletten 56 filmomhulde tabletten 168 filmomhulde tabletten
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
70 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/001 14 filmomhulde tabletten EU/1/08/470/002 56 filmomhulde tabletten EU/1/08/470/003 168 filmomhulde tabletten
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 50 mg
71 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket blisterverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 50 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
72 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 100 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 filmomhulde tablet bevat 100 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
14 filmomhulde tabletten 56 filmomhulde tabletten 168 filmomhulde tabletten
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
73 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/004 14 filmomhulde tabletten EU/1/08/470/005 56 filmomhulde tabletten EU/1/08/470/006 168 filmomhulde tabletten
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 100 mg
74 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket blisterverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 100 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
75 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 150 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 filmomhulde tablet bevat 150 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
14 filmomhulde tabletten 56 filmomhulde tabletten
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
76 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/007 14 filmomhulde tabletten EU/1/08/470/008 56 filmomhulde tabletten
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 150 mg
77 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
ALLEEN MULTIVERPAKKINGEN Verpakking van 168 filmomhulde tabletten bestaande uit 3 dozen van 56 filmomhulde tabletten (met blue box)
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 150 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 filmomhulde tablet bevat 150 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
168 filmomhulde tabletten
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
78 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/009
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 150 mg
79 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD ALLEEN MULTIVERPAKKINGEN Tussenverpakking Verpakking van 56 filmomhulde tabletten 150 mg (zonder blue box)
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 150 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 filmomhulde tablet bevat 150 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
56 filmomhulde tabletten
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
80 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/009
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 150 mg
81 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket blisterverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 150 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
82 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 200 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 filmomhulde tablet bevat 200 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
14 filmomhulde tabletten 56 filmomhulde tabletten
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
83 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/010 14 filmomhulde tabletten EU/1/08/470/011 56 filmomhulde tabletten
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 200 mg
84 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
ALLEEN MULTIVERPAKKINGEN Verpakking van 168 filmomhulde tabletten bestaande uit 3 dozen van 56 filmomhulde tabletten (met blue box)
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 200 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 filmomhulde tablet bevat 200 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
168 filmomhulde tabletten
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
85 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/012
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 200 mg
86 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD ALLEEN MULTIVERPAKKINGEN Tussenverpakking Verpakking van 56 filmomhulde tabletten 200 mg (zonder blue box)
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 200 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 filmomhulde tablet bevat 200 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
56 filmomhulde tabletten
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
87 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/012
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 200 mg
88 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD
Etiket blisterverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 200 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
89 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD ALLEEN BEHANDELINGSSTARTPAKKET
Buitenverpakking – behandelingsstartpakket bevattende 4 dozen van 14 filmomhulde tabletten
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 50 mg Vimpat 100 mg Vimpat 150 mg Vimpat 200 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Vimpat 50 mg 1 filmomhulde tablet bevat 50 mg lacosamide.
Vimpat 100 mg 1 filmomhulde tablet bevat 100 mg lacosamide.
Vimpat 150 mg 1 filmomhulde tablet bevat 150 mg lacosamide.
Vimpat 200 mg 1 filmomhulde tablet bevat 200 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
Dit behandelingsstartpakket met 56 filmomhulde tabletten voor een behandelingsschema van 4 weken bevat:
14 filmomhulde tabletten Vimpat 50 mg 14 filmomhulde tabletten Vimpat 100 mg 14 filmomhulde tabletten Vimpat 150 mg 14 filmomhulde tabletten Vimpat 200 mg
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
90 7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/013
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 50 mg Vimpat 100 mg Vimpat 150 mg Vimpat 200 mg
91 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD ALLEEN BEHANDELINGSSTARTPAKKET Tussenverpakking Verpakking 14 tabletten – week 1
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 50 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 filmomhulde tablet bevat 50 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
14 filmomhulde tabletten Week 1
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
92 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/013
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 50 mg
93 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD ALLEEN BEHANDELINGSSTARTPAKKET
Etiket blisterverpakking – week 1
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 50 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
Week 1
94 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD ALLEEN BEHANDELINGSSTARTPAKKET Tussenverpakking Verpakking 14 tabletten – week 2
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 100 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 filmomhulde tablet bevat 100 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
14 filmomhulde tabletten Week 2
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
95 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/013
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 100 mg
96 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD ALLEEN BEHANDELINGSSTARTPAKKET
Etiket blisterverpakking – week 2
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 100 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
Week 2
97 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD ALLEEN BEHANDELINGSSTARTPAKKET Tussenverpakking Verpakking 14 tabletten – week 3
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 150 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 filmomhulde tablet bevat 150 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
14 filmomhulde tabletten Week 3
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
98 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/013
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 150 mg
99 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD ALLEEN BEHANDELINGSSTARTPAKKET
Etiket blisterverpakking – week 3
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 150 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
Week 3
100 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD ALLEEN BEHANDELINGSSTARTPAKKET Tussenverpakking Verpakking 14 tabletten – week 4
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 200 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 filmomhulde tablet bevat 200 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat sojalecithine.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
14 filmomhulde tabletten Week 4
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voo r gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
101 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/013
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 200 mg
102 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD ALLEEN BEHANDELINGSSTARTPAKKET
Etiket blisterverpakking – week 4
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 200 mg filmomhulde tabletten Lacosamide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
Week 4
103 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING EN DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
Buitenverpakking / fles
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 15 mg/ml stroop Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Elke ml stroop bevat 15 mg lacosamide.
1 fles van 200 ml bevat 3000 mg lacosamide.
Elke ml stroop bevat 15 mg lacosamide.
1 fles van 465 ml bevat 6975 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat E420, E217, E219 en E951, natrium.
Zie de bijsluiter voor meer informatie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
200 ml stroop.
465 ml stroop.
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP Na eerste opening kan de fles 4 weken worden gebruikt.
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
104 Niet bewaren boven 30°C.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/014 200 ml stroop EU/1/08/470/015 465 ml stroop
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Vimpat 15 mg/ml
105 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
Buitenverpakking
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 10 mg/ml oplossing voor infusie Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Elke ml oplossing voor infusie bevat 10 mg lacosamide.
1 injectieflacon van 20 ml bevat 200 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat: natriumchloride, zoutzuur en water voor injectie
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
20 ml oplossing voor infusie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor intraveneus gebruik.
Alleen voor eenmalig gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Niet bewaren boven 25°C.
106 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Niet gebruikte oplossing dient te worden weggegooid
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/016
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Rechtvaardiging voor uitzondering van braille is aanvaardbaar
107 GEGEVENS DIE OP PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
Injectieflacon
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vimpat 10 mg/ml oplossing voor infusie Lacosamide
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Elke ml oplossing voor infusie bevat 10 mg lacosamide.
1 injectieflacon van 20 ml bevat 200 mg lacosamide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Natriumchloride, zoutzuur en water voor injectie
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
20 ml oplossing voor infusie
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
IV gebruik.
Alleen voor eenmalig gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Niet bewaren boven 25°C.
108 10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/08/470/016
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Rechtvaardiging voor het niet gebruiken van Braille geaccepteerd
109 B.
BIJSLUITER
110 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Vimpat 50 mg filmomhulde tabletten Vimpat 100 mg filmomhulde tabletten Vimpat 150 mg filmomhulde tabletten Vimpat 200 mg filmomhulde tabletten
Lacosamide
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het innemen van dit geneesmiddel. • Bewaar deze bijsluiter.
Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen. • Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker. • Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen. • Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Vimpat en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Vimpat inneemt 3.
Hoe wordt Vimpat ingenomen 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Vimpat 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIMPAT EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Vimpat wordt gebruikt voor de behandeling van een bepaalde vorm van epilepsie (zie hieronder) bij patiënten van 16 jaar en ouder.
Vimpat wordt gebruikt als aanvulling op andere geneesmiddelen tegen epilepsie (anti-epileptica).
Epilepsie is een aandoening waarbij patiënten herhaaldelijk stuipen (toevallen, epileptische aanvallen) krijgen.
Vimpat wordt gebruikt voor die vorm van epilepsie waarbij de stuipen aanvankelijk slechts één kant van de hersenen treffen, maar zich later kunnen uitbreiden naar grotere gebieden aan beide kanten van de hersenen (partieel beginnende aanval met of zonder secundaire generalisatie).
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIMPAT INNEEMT
Neem Vimpat NIET in • wanneer u allergisch (overgevoelig) bent voor lacosamide of voor pinda's of voor soja of voor één van de andere bestanddelen van Vimpat (worden vermeld in rubriek 6).
Als u er niet zeker van bent of u allergisch bent, vraag dit dan aan uw arts • wanneer u lijdt aan een bepaalde vorm van hartritmestoornissen (tweede- of derdegraads AV blok)
Wees extra voorzichtig met Vimpat Licht uw arts in over de volgende situaties: • wanneer u een geneesmiddel inneemt dat een afwijking op het ECG (elektrocardiogram) kan veroorzaken, die ‘ verlenging van het PR-interval’ wordt genoemd, zoals geneesmiddelen die worden gebruikt voor de behandeling van bepaalde vormen van onregelmatige hartslag of voor hartfalen.
Wanneer u er niet zeker van bent of de geneesmiddelen die u inneemt dit effect kunnen hebben, vraag dit dan aan uw arts. • wanneer u aan een ernstige hartaandoening lijdt, zoals hartritmestoornissen, hartfalen of een hartaanval.
111 Vimpat kan duizeligheid veroorzaken, waardoor het optreden van door een ongeval veroorzaakt letsel of vallen zou kunnen toenemen.
U moet daarom voorzichtig zijn totdat u gewend bent aan de effecten die dit geneesmiddel mogelijk op u heeft.
Een gering aantal mensen dat werd behandeld met anti-epiletica zoals lacosamide heeft gedachten gehad om zichzelf te verwonden of zichzelf te doden.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts, zodra deze gedachten bij u opkomen.
Inname met andere geneesmiddelen Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Dit is met name belangrijk als u geneesmiddelen gebruikt voor de behandeling van hartproblemen (zie ook hierboven ‘ Wees extra voorzichtig met Vimpat’).
Inname van Vimpat met voedsel en drank U mag Vimpat met of zonder voedsel innemen.
Het is niet raadzaam alcohol te drinken wanneer u met Vimpat wordt behandeld, omdat u zich door Vimpat moe of duizelig kunt voelen.
Het drinken van alcohol kan deze effecten verergeren.
Zwangerschap en borstvoeding Gebruik van Vimpat tijdens de zwangerschap wordt niet aanbevolen, omdat de effecten van Vimpat op de zwangerschap en de ongeboren baby niet bekend zijn.
Licht uw arts onmiddellijk in als u zwanger bent of van plan bent zwanger te worden.
Hij/zij zal beslissen of u Vimpat moet innemen.
Tijdens het gebruik van Vimpat dient u geen borstvoeding te geven, omdat niet bekend is of Vimpat in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Als u borstvoeding geeft, vertel dit dan onmiddellijk aan uw arts.
Hij/zij zal beslissen of u Vimpat moet innemen.
Onderzoek bij kinderen van vrouwen die anti-epileptica gebruiken heeft een verhoogd risico op geboorteafwijkingen aangetoond.
Aan de andere kant moet een effectieve anti-epileptische behandeling niet worden onderbroken, daar de verergering van de aandoening zowel voor de moeder als voor het ongeboren kind schadelijk is.
Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Vimpat kan duizeligheid en wazig zien veroorzaken.
Dit kan uw vermogen om een auto te besturen of gereedschap of machines te gebruiken beïnvloeden.
U mag niet autorijden of machines gebruiken totdat u weet of dit geneesmiddel een negatieve invloed heeft op uw vermogen dergelijke handelingen uit te voeren.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Vimpat Vimpat bevat sojalecithine.
Neem geen Vimpat-tabletten in als u allergisch bent voor pinda’ s of soja (zie ook rubriek 2 'Neem Vimpat Niet in').
3.
HOE WORDT VIMPAT INGENOMEN
Volg bij het innemen van Vimpat nauwgezet het advies van uw arts.
Raadpleeg bij twijfel uw arts of apotheker.
Dosering Vimpat moet tweemaal per dag worden ingenomen, eenmaal ‘ s morgens en eenmaal ‘ s avonds, elke dag op ongeveer hetzelfde tijdstip.
Vimpat wordt gebruikt voor behandeling op lange termijn.
112 De gebruikelijke startdosering voor Vimpat is 100 mg per dag - waarvan 50 mg ‘ s ochtends wordt ingenomen en 50 mg ‘ s avonds.
Uw arts kan uw dagelijkse dosis elke week met 100 mg verhogen, totdat u de zogenaamde onderhoudsdosis tussen 200 mg (tweemaal daags 100 mg) en 400 mg per dag (tweemaal daags 200 mg) bereikt.
Deze onderhoudsdosis gebruikt u voor de behandeling op lange termijn.
Uw arts kan u een andere dosis voorschrijven, als u problemen heeft met uw nieren.
Hoe worden Vimpat-tabletten ingenomen U moet de Vimpat-tablet met een glas water doorslikken.
Vimpat mag met of zonder voedsel worden ingenomen.
Duur van de behandeling met Vimpat Vimpat wordt gebruikt voor behandeling op lange termijn.
U moet doorgaan met het innemen van Vimpat totdat uw arts aangeeft dat u daarmee moet stoppen.
Wat u moet doen als u meer van Vimpat heeft ingenomen dan u zou mogen Als u meer van Vimpat heeft ingenomen dan u zou mogen, neem dan contact op met uw arts.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Vimpat in te nemen Als u een paar uur te laat bent voor een dosis, neem deze dan in zodra u eraan denkt.
Wanneer het bijna tijd is voor de volgende dosis, neem dan de overgeslagen tablet niet meer in.
Neem Vimpat gewoon weer in op hetzelfde tijdstip als u het normaal in zou nemen.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als u stopt met het innemen van Vimpat Stop niet met het innemen van Vimpat zonder dit met uw arts te bespreken, omdat uw symptomen weer terug kunnen komen of erger kunnen worden.
Als uw arts beslist dat u moet stoppen met de behandeling met Vimpat, dan zal hij/zij u uitleggen hoe u de dosis stap voor stap moet verminderen.
Als u nog vragen heeft over het innemen van dit geneesmiddel, vraag dan uw arts of apotheker.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Vimpat bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
De frequentie van de hieronder genoemde mogelijke bijwerkingen wordt als volgt gedefinieerd: zeer vaak: komt bij meer dan 1 op de 10 gebruikers voor vaak: komt bij 1 tot 10 op de 100 gebruikers voor soms: komt bij 1 tot 10 op de 1000 gebruikers voor zelden: komt bij 1 tot 10 op de 10.000 gebruikers voor zeer zelden: komt bij minder dan 1 op de 10.000 gebruikers voor niet bekend:
(frequentie kan op basis van de beschikbare gegevens niet worden geschat
Zeer vaak voorkomend: komt bij meer dan 1 op de 10 gebruikers voor • Duizeligheid, hoofdpijn • Misselijkheid • Dubbel zien (diplopie)
Vaak voorkomend: komt bij 1 tot 10 op de 100 gebruikers voor • Evenwichtsproblemen, problemen bij het coördineren van uw bewegingen, problemen met uw geheugen, slaperigheid, trillingen (tremor), problemen met nadenken of met het vinden van woorden, snelle en ongecontroleerde bewegingen van de ogen (nystagmus) • Wazig zien
113 • Een draaierig of schommelend gevoel (vertigo) • Braken, obstipatie, overmatige gasvorming in de maag of darmen • Jeuk • Vallen • Vermoeidheid, problemen met lopen, ongebruikelijke vermoeidheid en zwakte (asthenie) • Depressie
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U VIMPAT
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
Gebruik Vimpat niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de doos en de blisterverpakking.
De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen die niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Vimpat Het werkzame bestanddeel is lacosamide.
Eén tablet Vimpat 50 mg bevat 50 mg lacosamide.
Eén tablet Vimpat 100 mg bevat 100 mg lacosamide.
Eén tablet Vimpat 150 mg bevat 150 mg lacosamide.
Eén tablet Vimpat 200 mg bevat 200 mg lacosamide.
De andere bestanddelen zijn:
Tabletkern: microkristallijne cellulose, hydroxypropylcellulose, laag gesubstitueerd hydroxypropylcellulose, watervrij colloïdaal silicium, crospovidon, magnesiumstearaat Filmomhulling: polyvinylalcohol, polyethyleenglycol, talk, sojalecithine, hypromellose, titaniumdioxide (E171), kleurstoffen * * De kleurstoffen zijn:
50 mg tablet: rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), indigokarmijn-aluminiumpigment (E132) 100 mg tablet: geel ijzeroxide (E172) 150 mg tablet: geel ijzeroxide (E172), rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172) 200 mg tablet: indigokarmijn-aluminiumpigment (E132)
Hoe ziet Vimpat er uit en wat is de inhoud van de verpakking Vimpat 50 mg zijn lichtroze, ovale filmomhulde tabletten, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 50’.
Vimpat 100 mg zijn donkergele, ovale filmomhulde tabletten, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 100’.
Vimpat 150 mg zijn zalmkleurige, ovale filmomhulde tabletten, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 150’.
Vimpat 200 mg zijn blauwe, ovale filmomhulde tabletten, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 200’.
Vimpat is verkrijgbaar in verpakkingen met 14, 56 en 168 filmomhulde tabletten.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant
114 Houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
UCB Pharma SA, Allée de la Recherche 60, B-1070 Brussel, België.
Fabrikant:
UCB-Group, Schwarz Pharma AG., Alfred-Nobel-Str.
10, 40678 Monheim am Rhein, Duitsland.
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen.
België/Belgique/Belgien UCB Pharma SA/NV Tel/Tél: +32 / (0)2 559 92 00
Luxembourg/Luxemburg UCB Pharma SA/NV Tél/Tel: +32 / (0)2 559 92 00
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ Ð® Ð¡Ð ÐÐ Ð¢ÑÑÐ³Ð¾Ð²ÑÐºÐ¾ Ð¿ÑÐµÐ´ÑÑÐ°Ð²Ð¸ÑÐµÐ»ÑÑÐ²Ð¾ TeÐ».: + 359 (0) 2 962 99 20
Magyarország UCB Magyarország Kft.
Tel.: + 36-(1) 391 0060
Č eská republika UCB s.r.o.
Tel: + 42 - (0) 221 773 411
Malta Pharmasud Ltd.
Tel: +356 / 21 37 64 36
Danmark UCB Nordic A/S Tlf: + 45 / 32 46 24 00
Nederland UCB Pharma B.V.
Tel.: +31 / (0)76-573 11 40
Deutschland UCB GmbH Tel: +49 (0)2173 48 4847
Norge UCB Nordic A/S Tel: +45 / 32 46 24 00
Eesti UCB Pharma Oy Finland Tel: +358-(9) 2290 100
Österreich UCB Pharma GmbH Tel: +43 / (0) 129180-0
Ελλάδα UCB Α .Ε.
Τηλ: +30 / 2109974000
Polska UCB Pharma Sp. z o.o.
Tel.: + 48 (022) 696 99 20
España UCB Pharma, S.A.
Tel: + 34 / 936 803 400 (Barcelona) + 34 / 915 703 444 (Madrid)
Portugal UCB Pharma (Produtos Farmacêuticos), Lda Tel: + 351 / 21 302 5300
France UCB Pharma S.A.
Tél: + 33 / (0)1 47 29 44 35
România UCB S.A.
ReprezentanÅ£Ä Tel: + 40 (21) 300 29 04
Ireland UCB (Pharma) Ireland Ltd.
Tel: + 353 / (0)1-46 37 395
Slovenija Medis, d.o.o.
Tel: + 386 1 589 69 00
Ísland Vistor hf.
Tel: +354 535 7000
Slovenská republika UCB s.r.o.
Tel: + 42 - (1) 259 202 020
Italia UCB Pharma S.p.A.
Tel: + 39 / 02 30 07 91
Suomi/Finland UCB Pharma Oy Finland Puh/Tel: + 358 / (0)9-2290 100
115 Κύπρος Lifepharma (Z.A.M.) Ltd Τηλ: + 357 22 34 74 40
Sverige UCB Nordic A/S Tel: + 46 / (0) 40 29 49 00
Latvija UCB Pharma Oy Finland Tel: + 358-(9) 2290 100
United Kingdom UCB Pharma Ltd.
Tel: +44 / (0)1753 534 655
Lietuva UCB Pharma Oy Finland Tel: +358- (9) 2290 100
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in {MM/JJJJ}.
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
7H
116 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Vimpat 50 mg filmomhulde tabletten Vimpat 100 mg filmomhulde tabletten Vimpat 150 mg filmomhulde tabletten Vimpat 200 mg filmomhulde tabletten
Lacosamide
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het innemen van dit geneesmiddel. • Bewaar deze bijsluiter.
Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen. • Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker. • Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen. • Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Vimpat en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Vimpat inneemt 3.
Hoe wordt Vimpat ingenomen 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Vimpat 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIMPAT EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Vimpat wordt gebruikt voor de behandeling van een bepaalde vorm van epilepsie (zie hieronder) bij patiënten van 16 jaar en ouder.
Vimpat wordt gebruikt als aanvulling op andere geneesmiddelen tegen epilepsie (anti-epileptica).
Epilepsie is een aandoening waarbij patiënten herhaaldelijk stuipen (toevallen, epileptische aanvallen) krijgen.
Vimpat wordt gebruikt voor die vorm van epilepsie waarbij de stuipen aanvankelijk slechts één kant van de hersenen treffen, maar zich later kunnen uitbreiden naar grotere gebieden aan beide kanten van de hersenen (partieel beginnende aanval met of zonder secundaire generalisatie).
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIMPAT INNEEMT
Neem Vimpat NIET in • wanneer u allergisch (overgevoelig) bent voor lacosamide of voor pinda's of voor soja of voor één van de andere bestanddelen van Vimpat (worden vermeld in rubriek 6).
Als u er niet zeker van bent of u allergisch bent, vraag dit dan aan uw arts • wanneer u lijdt aan een bepaalde vorm van hartritmestoornissen (tweede of derdegraads AV blok)
Wees extra voorzichtig met Vimpat Licht uw arts in over de volgende situaties: • wanneer u een geneesmiddel inneemt dat een afwijking op het ECG (elektrocardiogram) kan veroorzaken, die ‘ verlenging van het PR-interval’ wordt genoemd, zoals geneesmiddelen die worden gebruikt voor de behandeling van bepaalde vormen van onregelmatige hartslag of voor hartfalen.
Wanneer u er niet zeker van bent of de geneesmiddelen die u inneemt dit effect kunnen hebben, vraag dit dan aan uw arts. • wanneer u aan een ernstige hartaandoening lijdt, zoals hartritmestoornissen, hartfalen of een hartaanval.
117 Vimpat kan duizeligheid veroorzaken, waardoor het optreden van door een ongeval veroorzaakt letsel of vallen zou kunnen toenemen.
U moet daarom voorzichtig zijn totdat u gewend bent aan de effecten die dit geneesmiddel mogelijk op u heeft.
Een gering aantal mensen dat werd behandeld met anti-epiletica zoals lacosamide heeft gedachten gehad om zichzelf te verwonden of zichzelf te doden.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts, zodra deze gedachten bij u opkomen.
Inname met andere geneesmiddelen Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Dit is met name belangrijk als u geneesmiddelen gebruikt voor de behandeling van hartproblemen (zie ook hierboven ‘ Wees extra voorzichtig met Vimpat’).
Inname van Vimpat met voedsel en drank U mag Vimpat met of zonder voedsel innemen.
Het is niet raadzaam alcohol te drinken wanneer u met Vimpat wordt behandeld, omdat u zich door Vimpat moe of duizelig kunt voelen.
Het drinken van alcohol kan deze effecten verergeren.
Zwangerschap en borstvoeding Gebruik van Vimpat tijdens de zwangerschap wordt niet aanbevolen, omdat de effecten van Vimpat op de zwangerschap en de ongeboren baby niet bekend zijn.
Licht uw arts onmiddellijk in als u zwanger bent of van plan bent zwanger te worden.
Hij/zij zal beslissen of u Vimpat moet innemen.
Tijdens het gebruik van Vimpat dient u geen borstvoeding te geven, omdat niet bekend is of Vimpat in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Als u borstvoeding geeft, vertel dit dan onmiddellijk aan uw arts.
Hij/zij zal beslissen of u Vimpat moet innemen.
Onderzoek bij kinderen van vrouwen die anti-epileptica gebruiken heeft een verhoogd risico op geboorteafwijkingen aangetoond.
Aan de andere kant moet een effectieve anti-epileptische behandeling niet worden onderbroken, daar de verergering van de aandoening zowel voor de moeder als voor het ongeboren kind schadelijk is.
Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Vimpat kan duizeligheid en wazig zien veroorzaken.
Dit kan uw vermogen om een auto te besturen of gereedschap of machines te gebruiken beïnvloeden.
U mag niet autorijden of machines gebruiken totdat u weet of dit geneesmiddel een negatieve invloed heeft op uw vermogen dergelijke handelingen uit te voeren.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Vimpat Vimpat bevat sojalecithine.
Neem geen Vimpat-tabletten in als u allergisch bent voor pinda’ s of soja (zie ook rubriek 2 'Neem Vimpat Niet in').
3.
HOE WORDT VIMPAT INGENOMEN
Volg bij het innemen van Vimpat nauwgezet het advies van uw arts.
Raadpleeg bij twijfel uw arts of apotheker.
Dosering Vimpat moet tweemaal per dag worden ingenomen, eenmaal ‘ s morgens en eenmaal ‘ s avonds, elke dag op ongeveer hetzelfde tijdstip.
Vimpat wordt gebruikt voor behandeling op lange termijn.
Start van de behandeling (eerste 4 weken).
118 Deze verpakking (startverpakking behandeling) wordt gebruikt wanneer u start met uw behandeling met Vimpat.
Deze verpakking bevat 4 verschillende verpakkingen voor de eerste 4 weken van behandeling, d.w.z. één verpakking voor iedere week.
Iedere verpakking bevat 14 tabletten, overeenkomend met 2 tabletten per dag gedurende 7 dagen.
Iedere verpakking bevat een andere doseringssterkte van Vimpat, waardoor u uw dosis geleidelijk kunt verhogen.
U zult uw behandeling starten met een lage dosis Vimpat, gewoonlijk 50 mg tweemaal per dag, en deze wekelijks verhogen.
De gebruikelijke dosis die iedere week gedurende de eerste 4 behandelingsweken per dag genomen mag worden, is weergegeven in onderstaande tabel.
Uw arts zal u vertellen of u alle 4 verpakkingen nodig hebt.
Tabel:
Start van de behandeling (de eerste 4 weken) Week
Verpakking die moet Eerste dosis ('s ochtends) worden gebruikt
Tweede dosis ('s avonds)
TOTALE dagelijkse dosis
Week 1
Verpakking gemerkt 50 mg "Week 1" (1 tablet Vimpat 50 mg)
50 mg (1 tablet Vimpat 50 mg)
100 mg
Week 2
Verpakking gemerkt 100 mg "Week 2" (1 tablet Vimpat 100 mg)
100 mg (1 tablet Vimpat 100 mg)
200 mg
Week 3
Verpakking gemerkt 150 mg "Week 3" (1 tablet Vimpat 150 mg)
150 mg (1 tablet Vimpat 150 mg)
300 mg
Week 4
Verpakking gemerkt 200 mg "Week 4" (1 tablet Vimpat 200 mg)
200 mg (1 tablet Vimpat 200 mg)
400 mg
Onderhoudsbehandeling (na de eerste 4 weken) Na de eerste 4 weken van de behandeling kan uw arts de dosis aanpassen waarmee u uw behandeling op lange termijn zult voortzetten.
Deze dosis wordt de onderhoudsdosis genoemd en ligt tussen 200 mg en 400 mg per dag.
Uw arts kan u een andere dosis voorschrijven, als u problemen heeft met uw nieren.
Hoe worden Vimpat-tabletten ingenomen U moet de Vimpat-tablet met een glas water doorslikken.
Vimpat mag met of zonder voedsel worden ingenomen.
Duur van de behandeling met Vimpat Vimpat wordt gebruikt voor behandeling op lange termijn.
U moet doorgaan met het innemen van Vimpat totdat uw arts aangeeft dat u daarmee moet stoppen.
Wat u moet doen als u meer van Vimpat heeft ingenomen dan u zou mogen Als u meer van Vimpat heeft ingenomen dan u zou mogen, neem dan contact op met uw arts.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Vimpat in te nemen Als u een paar uur te laat bent voor een dosis, neem deze dan in zodra u eraan denkt.
Wanneer het bijna tijd is voor de volgende dosis, neem dan de overgeslagen tablet niet meer in.
Neem Vimpat gewoon weer in op hetzelfde tijdstip als u het normaal in zou nemen.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als u stopt met het innemen van Vimpat Stop niet met het innemen van Vimpat zonder dit met uw arts te bespreken, omdat uw symptomen weer terug kunnen komen of erger kunnen worden.
Als uw arts beslist dat u moet stoppen met de behandeling met Vimpat, dan zal hij/zij u uitleggen hoe u de dosis stap voor stap moet verminderen.
Als u nog vragen heeft over het innemen van dit geneesmiddel, vraag dan uw arts of apotheker.
119 4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Vimpat bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
De frequentie van de hieronder genoemde mogelijke bijwerkingen wordt als volgt gedefinieerd: zeer vaak: komt bij meer dan 1 op de 10 gebruikers voor vaak: komt bij 1 tot 10 op de 100 gebruikers voor soms: komt bij 1 tot 10 op de 1000 gebruikers voor zelden: komt bij 1 tot 10 op de 10.000 gebruikers voor zeer zelden: komt bij minder dan 1 op de 10.000 gebruikers voor niet bekend:
(frequentie kan op basis van de beschikbare gegevens niet worden geschat
Zeer vaak voorkomend: komt bij meer dan 1 op de 10 gebruikers voor • Duizeligheid, hoofdpijn • Misselijkheid • Dubbel zien (diplopie)
Vaak voorkomend: komt bij 1 tot 10 op de 100 gebruikers voor • Evenwichtsproblemen, problemen bij het coördineren van uw bewegingen, problemen met uw geheugen, slaperigheid, trillingen (tremor), problemen met nadenken of met het vinden van woorden, snelle en ongecontroleerde bewegingen van de ogen (nystagmus) • Wazig zien • Een draaierig of schommelend gevoel (vertigo) • Braken, obstipatie, overmatige gasvorming in de maag of darmen • Jeuk • Vallen • Vermoeidheid, problemen met lopen, ongebruikelijke vermoeidheid en zwakte (asthenie) • Depressie
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U VIMPAT
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
Gebruik Vimpat niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de doos en de blisterverpakking.
De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen die niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Vimpat Het werkzame bestanddeel is lacosamide.
Eén tablet Vimpat 50 mg bevat 50 mg lacosamide.
Eén tablet Vimpat 100 mg bevat 100 mg lacosamide.
Eén tablet Vimpat 150 mg bevat 150 mg lacosamide.
Eén tablet Vimpat 200 mg bevat 200 mg lacosamide.
De andere bestanddelen zijn:
120 Tabletkern: microkristallijne cellulose, hydroxypropylcellulose, laag gesubstitueerd hydroxypropylcellulose, watervrij colloïdaal silicium, crospovidon, magnesiumstearaat Filmomhulling: polyvinylalcohol, polyethyleenglycol, talk, sojalecithine, hypromellose, titaniumdioxide (E171), kleurstoffen * * De kleurstoffen zijn:
50 mg tablet: rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), indigokarmijn-aluminiumpigment (E132) 100 mg tablet: geel ijzeroxide (E172) 150 mg tablet: geel ijzeroxide (E172), rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172) 200 mg tablet: indigokarmijn-aluminiumpigment (E132)
Hoe ziet Vimpat er uit en wat is de inhoud van de verpakking Vimpat 50 mg zijn lichtroze, ovale filmomhulde tabletten, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 50’.
Vimpat 100 mg zijn donkergele, ovale filmomhulde tabletten, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 100’.
Vimpat 150 mg zijn zalmkleurige, ovale filmomhulde tabletten, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 150’.
Vimpat 200 mg zijn blauwe, ovale filmomhulde tabletten, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 200’.
De startverpakking voor de behandeling bevat 56 filmomhulde tabletten verdeeld over 4 verpakkingen: • de verpakking gemerkt 'Week 1' bevat 14 tabletten van 50 mg • de verpakking gemerkt 'Week 2' bevat 14 tabletten van 100 mg • de verpakking gemerkt 'Week 3' bevat 14 tabletten van 150 mg • de verpakking gemerkt 'Week 4' bevat 14 tabletten van 200 mg
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant Houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
UCB Pharma SA, Allée de la Recherche 60, B-1070 Brussel, België.
Fabrikant:
UCB-Group, Schwarz Pharma AG., Alfred-Nobel-Str.
10, 40678 Monheim am Rhein, Duitsland.
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen.
België/Belgique/Belgien UCB Pharma SA/NV Tel/Tél: +32 / (0)2 559 92 00
Luxembourg/Luxemburg UCB Pharma SA/NV Tél/Tel: +32 / (0)2 559 92 00
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ Ð® Ð¡Ð ÐÐ Ð¢ÑÑÐ³Ð¾Ð²ÑÐºÐ¾ Ð¿ÑÐµÐ´ÑÑÐ°Ð²Ð¸ÑÐµÐ»ÑÑÐ²Ð¾ TeÐ».: + 359 (0) 2 962 99 20
Magyarország UCB Magyarország Kft.
Tel.: + 36-(1) 391 0060
Č eská republika UCB s.r.o.
Tel: + 42 - (0) 221 773 411
Malta Pharmasud Ltd.
Tel: +356 / 21 37 64 36
Danmark UCB Nordic A/S Tlf: + 45 / 32 46 24 00
Nederland UCB Pharma B.V.
Tel.: +31 / (0)76-573 11 40
Deutschland UCB GmbH Tel: +49 (0)2173 48 4847
Norge UCB Nordic A/S Tel: +45 / 32 46 24 00
121 Eesti Österreich UCB Pharma Oy Finland Tel: +358-(9) 2290 100
UCB Pharma GmbH Tel: +43 / (0) 129180-0
Ελλάδα UCB Α .Ε.
Τηλ: +30 / 2109974000
Polska UCB Pharma Sp. z o.o.
Tel.: + 48 (022) 696 99 20
España UCB Pharma, S.A.
Tel: + 34 / 936 803 400 (Barcelona) + 34 / 915 703 444 (Madrid)
Portugal UCB Pharma (Produtos Farmacêuticos), Lda Tel: + 351 / 21 302 5300
France UCB Pharma S.A.
Tél: + 33 / (0)1 47 29 44 35
România UCB S.A.
ReprezentanÅ£Ä Tel: + 40 (21) 300 29 04
Ireland UCB (Pharma) Ireland Ltd.
Tel: + 353 / (0)1-46 37 395
Slovenija Medis, d.o.o.
Tel: + 386 1 589 69 00
Ísland Vistor hf.
Tel: +354 535 7000
Slovenská republika UCB s.r.o.
Tel: + 42 - (1) 259 202 020
Italia UCB Pharma S.p.A.
Tel: + 39 / 02 30 07 91
Suomi/Finland UCB Pharma Oy Finland Puh/Tel: + 358 / (0)9-2290 100
Κύπρος Lifepharma (Z.A.M.) Ltd Τηλ: + 357 22 34 74 40
Sverige UCB Nordic A/S Tel: + 46 / (0) 40 29 49 00
Latvija UCB Pharma Oy Finland Tel: + 358-(9) 2290 100
United Kingdom UCB Pharma Ltd.
Tel: +44 / (0)1753 534 655
Lietuva UCB Pharma Oy Finland Tel: +358- (9) 2290 100
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in {MM/JJJJ}.
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
8H
122 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Vimpat 15 mg/ml stroop Lacosamide
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het innemen van dit geneesmiddel. • Bewaar deze bijsluiter.
Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen. • Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker. • Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen. • Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Vimpat en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Vimpat inneemt 3.
Hoe wordt Vimpat ingenomen 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Vimpat 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIMPAT EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Vimpat wordt gebruikt voor de behandeling van een bepaalde vorm van epilepsie (zie hieronder) bij patiënten van 16 jaar en ouder.
Vimpat wordt gebruikt als aanvulling op andere geneesmiddelen tegen epilepsie (anti-epileptica).
Epilepsie is een aandoening waarbij patiënten herhaaldelijk stuipen (toevallen, epileptische aanvallen) krijgen.
Vimpat wordt gebruikt voor die vorm van epilepsie waarbij de stuipen aanvankelijk slechts één kant van de hersenen treffen, maar zich later kunnen uitbreiden naar grotere gebieden aan beide kanten van de hersenen (partieel beginnende aanval met of zonder secundaire generalisatie).
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIMPAT INNEEMT
Neem Vimpat NIET in • wanneer u allergisch (overgevoelig) bent voor lacosamide of voor één van de andere bestanddelen van Vimpat (worden vermeld in rubriek 6).
Als u er niet zeker van bent of u allergisch bent, vraag dit dan aan uw arts • wanneer u lijdt aan een bepaalde vorm van hartritmestoornissen (tweede- of derdegraads AV blok)
Wees extra voorzichtig met Vimpat Licht uw arts in over de volgende situaties: • wanneer u een geneesmiddel inneemt dat een afwijking op het ECG (elektrocardiogram) kan veroorzaken, die ‘ verlenging van het PR-interval’ wordt genoemd, zoals geneesmiddelen die worden gebruikt voor de behandeling van bepaalde vormen van onregelmatige hartslag of voor hartfalen.
Wanneer u er niet zeker van bent of de geneesmiddelen die u inneemt dit effect kunnen hebben, vraag dit dan aan uw arts. • wanneer u aan een ernstige hartaandoening lijdt, zoals hartritmestoornissen, hartfalen of een hartaanval.
Vimpat kan duizeligheid veroorzaken, waardoor het optreden van door een ongeval veroorzaakt letsel of vallen zou kunnen toenemen.
U moet daarom voorzichtig zijn totdat u gewend bent aan de effecten die dit geneesmiddel mogelijk op u heeft.
123 Een gering aantal mensen dat werd behandeld met anti-epiletica zoals lacosamide heeft gedachten gehad om zichzelf te verwonden of zichzelf te doden.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts, zodra deze gedachten bij u opkomen.
Inname met andere geneesmiddelen Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Dit is met name belangrijk als u geneesmiddelen gebruikt voor de behandeling van hartproblemen (zie ook hierboven ‘ Wees extra voorzichtig met Vimpat’).
Inname van Vimpat met voedsel en drank U mag Vimpat met of zonder voedsel innemen.
Het is raadzaam geen alcohol te drinken wanneer u met Vimpat wordt behandeld, omdat u zich door Vimpat moe of duizelig kunt voelen.
Het drinken van alcohol kan deze effecten verergeren.
Zwangerschap en borstvoeding Gebruik van Vimpat tijdens de zwangerschap wordt niet aanbevolen, omdat de effecten van Vimpat op de zwangerschap en de ongeboren baby niet bekend zijn.
Licht uw arts onmiddellijk in als u zwanger bent of van plan bent zwanger te worden.
Hij/zij zal beslissen of u Vimpat moet innemen.
Tijdens het gebruik van Vimpat dient u geen borstvoeding te geven, omdat niet bekend is of Vimpat in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Als u borstvoeding geeft, vertel dit dan onmiddellijk aan uw arts.
Hij/zij zal beslissen of u Vimpat moet innemen.
Onderzoek bij kinderen van vrouwen die anti-epileptica gebruiken heeft een verhoogd risico op geboorteafwijkingen aangetoond.
Aan de andere kant moet een effectieve anti-epileptische behandeling niet worden onderbroken, daar de verergering van de aandoening zowel voor de moeder als voor het ongeboren kind schadelijk is.
Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Vimpat kan duizeligheid en wazig zien veroorzaken.
Dit kan uw vermogen om een auto te besturen of gereedschap of machines te gebruiken beïnvloeden.
U mag niet autorijden of machines gebruiken totdat u weet of dit geneesmiddel een negatieve invloed heeft op uw vermogen dergelijke handelingen uit te voeren.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Vimpat Vimpat stroop bevat: • sorbitol (een soort suiker).
Wanneer uw arts u heeft verteld dat u een intolerantie hebt voor sommige suikers, raadpleeg dan uw arts voordat u dit geneesmiddel inneemt. • natrium.
Eén maatstreepje stroop bevat 0,27 mmol (of 6,3 mg) natrium.
U dient met de hoeveelheid natrium in de stroop rekening te houden, wanneer u meer dan 3 maatstreepjes stroop per dag inneemt en op een zoutarm dieet staat. • twee bestanddelen genaamd natriumpropylhydroxybenzoaat (E217) en natriummethylhydroxybenzoaat (E219); deze bestanddelen kunnen (mogelijk vertraagde) allergische reacties veroorzaken. • aspartaam (E951), een bron van fenylamine.
Deze stof kan schadelijk zijn voor mensen met fenylketonurie (een stofwisselingsaandoening).
3.
HOE WORDT VIMPAT INGENOMEN
Volg bij het innemen van Vimpat nauwgezet het advies van uw arts.
Raadpleeg bij twijfel uw arts of apotheker.
124 Dosering Vimpat moet tweemaal per dag worden ingenomen, eenmaal ‘ s morgens en eenmaal ‘ s avonds, elke dag op ongeveer hetzelfde tijdstip.
Vimpat wordt gebruikt voor behandeling op lange termijn.
De gebruikelijke startdosering voor Vimpat is 100 mg per dag - waarvan 50 mg ‘ s ochtends wordt ingenomen en 50 mg ‘ s avonds.
Uw arts kan uw dagelijkse dosis elke week met 100 mg verhogen, totdat u de zogenaamde onderhoudsdosis tussen 200 mg (tweemaal daags 100 mg) en 400 mg per dag (tweemaal daags 200 mg) bereikt.
Deze onderhoudsdosis gebruikt u voor de behandeling op lange termijn.
Uw arts kan u een andere dosis voorschrijven, als u problemen heeft met uw nieren.
Hoe wordt Vimpat stroop ingenomen Vul het maatbekertje tot het maatstreepje dat overeenkomt met de aan u voorgeschreven dosis.
Ieder maatstreepje op het maatbekertje komt overeen met 50 mg (bijv.
2 maatstreepjes komen overeen met 100 mg).
Slik de dosis van de stroop door en drink daarna wat water.
U mag Vimpat met of zonder voedsel innemen.
Duur van de behandeling met Vimpat Vimpat wordt gebruikt voor behandeling op lange termijn.
U moet doorgaan met het innemen van Vimpat totdat uw arts aangeeft dat u daarmee moet stoppen.
Wanneer u de fles met stroop eenmaal hebt geopend, mag u de stroop niet langer dan 4 weken gebruiken.
Wat u moet doen als u meer van Vimpat heeft ingenomen dan u zou mogen Als u meer van Vimpat heeft ingenomen dan u zou mogen, neem dan contact op met uw arts.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Vimpat in te nemen Als u een paar uur te laat bent voor een dosis, neem deze dan in zodra u eraan denkt.
Wanneer het bijna tijd is voor de volgende dosis, neem dan de overgeslagen dosis niet meer in.
Neem Vimpat gewoon weer in op hetzelfde tijdstip als u het normaal in zou nemen.
Neem geen dubbele dosis om een vergeten dosis in te halen.
Als u stopt met het innemen van Vimpat Stop niet met het innemen van Vimpat zonder dit met uw arts te bespreken, omdat uw symptomen weer terug kunnen komen of erger kunnen worden.
Als uw arts beslist dat u moet stoppen met de behandeling met Vimpat, dan zal hij/zij u uitleggen hoe u de dosis stap voor stap moet verminderen.
Als u nog vragen heeft over het innemen van dit geneesmiddel, vraag dan uw arts of apotheker.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Vimpat bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
De frequentie van de hieronder genoemde mogelijke bijwerkingen wordt als volgt gedefinieerd: zeer vaak: komt bij meer dan 1 op de 10 gebruikers voor vaak: komt bij 1 tot 10 op de 100 gebruikers voor soms: komt bij 1 tot 10 op de 1000 gebruikers voor zelden: komt bij 1 tot 10 op de 10.000 gebruikers voor zeer zelden: komt bij minder dan 1 op de 10.000 gebruikers voor niet bekend:
(frequentie kan op basis van de beschikbare gegevens niet worden geschat
Zeer vaak voorkomend: komt bij 1 op de 10 gebruikers voor • Duizeligheid, hoofdpijn
125 • Misselijkheid • Dubbel zien (diplopie)
Vaak voorkomend: komt bij 1 tot 10 op de 100 gebruikers voor • Evenwichtsproblemen, problemen bij het coördineren van uw bewegingen, problemen met uw geheugen, slaperigheid, trillingen (tremor), problemen met nadenken of met het vinden van woorden, snelle en ongecontroleerde bewegingen van de ogen (nystagmus) • Wazig zien • Een draaierig of schommelend gevoel (vertigo) • Braken, obstipatie, overmatige gasvorming in de maag of darmen • Jeuk • Vallen • Vermoeidheid, problemen met lopen, ongebruikelijke vermoeidheid en zwakte (asthenie) • Depressie
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U VIMPAT
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
Gebruik Vimpat niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de doos en de fles.
De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.
Niet bewaren boven 30°C.
Wanneer u de fles met stroop eenmaal hebt geopend, mag u de stroop niet langer dan 4 weken gebruiken.
Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen die niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Vimpat Het werkzame bestanddeel is lacosamide.
1 ml Vimpat stroop bevat 15 mg lacosamide.
De andere bestanddelen zijn: glycerol (E422), natriumcarmellose (E466), vloeibaar sorbitol (gekristalliseerd) (E420), polyethyleenglycol 4000, natriumchloride, citroenzuur (watervrij), acesulfam K (E950), natriumpropylparahydroxybenzoaat (E217), natriummethylparahydroxybenzoaat, aardbeiensmaakstof (bevat propyleenglycol, maltol), corrigerende smaakstof (bevat propyleenglycol, aspartaam (E951), acesulfam K (E950), maltol, gedeioniseerd water), gedestilleerd water.
Hoe ziet Vimpat er uit en wat is de inhoud van de verpakking Vimpat 15 mg/ml stroop is een heldere oplossing, met een lichtgele tot geelbruine kleur.
Vimpat is verkrijgbaar in flessen van 200 ml en 465 ml.
Bij de stroop wordt een maatbekertje met maatstreepjes (overeenkomend met 50 mg lacosamide) geleverd.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant Houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
UCB Pharma SA, Allée de la Recherche 60, B-1070 Brussel, België.
Fabrikant:
UCB-Group, Schwarz Pharma AG., Alfred-Nobel-Str.
10, 40678 Monheim am Rhein, Duitsland.
126 Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen.
België/Belgique/Belgien UCB Pharma SA/NV Tel/Tél: +32 / (0)2 559 92 00
Luxembourg/Luxemburg UCB Pharma SA/NV Tél/Tel: +32 / (0)2 559 92 00
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ Ð® Ð¡Ð ÐÐ Ð¢ÑÑÐ³Ð¾Ð²ÑÐºÐ¾ Ð¿ÑÐµÐ´ÑÑÐ°Ð²Ð¸ÑÐµÐ»ÑÑÐ²Ð¾ TeÐ».: + 359 (0) 2 962 99 20
Magyarország UCB Magyarország Kft.
Tel.: + 36-(1) 391 0060
Č eská republika UCB s.r.o.
Tel: + 42 - (0) 221 773 411
Malta Pharmasud Ltd.
Tel: +356 / 21 37 64 36
Danmark UCB Nordic A/S Tlf: + 45 / 32 46 24 00
Nederland UCB Pharma B.V.
Tel.: +31 / (0)76-573 11 40
Deutschland UCB GmbH Tel: +49 (0)2173 48 4847
Norge UCB Nordic A/S Tel: +45 / 32 46 24 00
Eesti UCB Pharma Oy Finland Tel: +358-(9) 2290 100
Österreich UCB Pharma GmbH Tel: +43 / (0) 129180-0
Ελλάδα UCB Α .Ε.
Τηλ: +30 / 2109974000
Polska UCB Pharma Sp. z o.o.
Tel.: + 48 (022) 696 99 20
España UCB Pharma, S.A.
Tel: + 34 / 936 803 400 (Barcelona) + 34 / 915 703 444 (Madrid)
Portugal UCB Pharma (Produtos Farmacêuticos), Lda Tel: + 351 / 21 302 5300
France UCB Pharma S.A.
Tél: + 33 / (0)1 47 29 44 35
România UCB S.A.
ReprezentanÅ£Ä Tel: + 40 (21) 300 29 04
Ireland UCB (Pharma) Ireland Ltd.
Tel: + 353 / (0)1-46 37 395
Slovenija Medis, d.o.o.
Tel: + 386 1 589 69 00
Ísland Vistor hf.
Tel: +354 535 7000
Slovenská republika UCB s.r.o.
Tel: + 42 - (1) 259 202 020
Italia UCB Pharma S.p.A.
Tel: + 39 / 02 30 07 91
Suomi/Finland UCB Pharma Oy Finland Puh/Tel: + 358 / (0)9-2290 100
Κύπρος Lifepharma (Z.A.M.) Ltd Τηλ: + 357 22 34 74 40
Sverige UCB Nordic A/S Tel: + 46 / (0) 40 29 49 00
127 Latvija UCB Pharma Oy Finland Tel: + 358-(9) 2290 100
United Kingdom UCB Pharma Ltd.
Tel: +44 / (0)1753 534 655
Lietuva UCB Pharma Oy Finland Tel: +358- (9) 2290 100
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in {MM/JJJJ}.
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
9H
128 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Vimpat 10 mg/ml oplossing voor infusie Lacosamide
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel. • Bewaar deze bijsluiter.
Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen. • Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker. • Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen. • Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Vimpat en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Vimpat gebruikt 3.
Hoe wordt Vimpat gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Vimpat 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VIMPAT EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Vimpat wordt gebruikt voor de behandeling van een bepaalde vorm van epilepsie (zie hieronder) bij patiënten van 16 jaar en ouder.
Vimpat wordt gebruikt als aanvulling op andere geneesmiddelen tegen epilepsie (anti-epileptica).
Epilepsie is een aandoening waarbij patiënten herhaaldelijk stuipen (toevallen, epileptische aanvallen) krijgen.
Vimpat wordt gebruikt voor die vorm van epilepsie waarbij de stuipen aanvankelijk slechts één kant van de hersenen treffen, maar zich later kunnen uitbreiden naar grotere gebieden aan beide kanten van de hersenen (partieel beginnende aanval met of zonder secundaire generalisatie).
Vimpat oplossing voor infusie is voor een korte periode een alternatieve manier van behandeling, wanneer orale (via de mond) toediening niet mogelijk is.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VIMPAT GEBRUIKT
Gebruik Vimpat NIET • wanneer u allergisch (overgevoelig) bent voor lacosamide of voor één van de andere bestanddelen van Vimpat (worden vermeld in rubriek 6).
Als u er niet zeker van bent of u allergisch bent, vraag dit dan aan uw arts. • wanneer u lijdt aan een bepaalde vorm van hartritmestoornissen (tweede- of derdegraads AV blok)
Wees extra voorzichtig met Vimpat Licht uw arts in over de volgende situaties: • wanneer u een geneesmiddel inneemt dat een afwijking op het ECG (elektrocardiogram) kan veroorzaken, die ‘ verlenging van het PR-interval’ wordt genoemd, zoals geneesmiddelen die worden gebruikt voor de behandeling van bepaalde vormen van onregelmatige hartslag of voor hartfalen.
Wanneer u er niet zeker van bent of de geneesmiddelen die u inneemt dit effect kunnen hebben, vraag dit dan aan uw arts. • wanneer u aan een ernstige hartaandoening lijdt, zoals hartritmestoornissen, hartfalen of een hartaanval.
129 Vimpat kan duizeligheid veroorzaken, waardoor het optreden van door een ongeval veroorzaakt letsel of vallen zou kunnen toenemen.
U moet daarom voorzichtig zijn totdat u gewend bent aan de effecten die dit geneesmiddel mogelijk op u heeft.
Een gering aantal mensen dat werd behandeld met anti-epiletica zoals lacosamide heeft gedachten gehad om zichzelf te verwonden of zichzelf te doden.
Raadpleeg onmiddellijk uw arts, zodra deze gedachten bij u opkomen.
Gebruik met andere geneesmiddelen Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Dit is met name belangrijk als u geneesmiddelen gebruikt voor de behandeling van hartproblemen (zie ook hierboven ‘ Wees extra voorzichtig met Vimpat’).
Gebruik van Vimpat met voedsel en drank U mag Vimpat met of zonder voedsel gebruiken.
Het is raadzaam geen alcohol te drinken wanneer u met Vimpat wordt behandeld, omdat u zich door Vimpat moe of duizelig kunt voelen.
Het drinken van alcohol kan deze effecten verergeren.
Zwangerschap en borstvoeding Gebruik van Vimpat tijdens de zwangerschap wordt niet aanbevolen, omdat de effecten van Vimpat op de zwangerschap en de ongeboren baby niet bekend zijn.
Licht uw arts onmiddellijk in als u zwanger bent of van plan bent zwanger te worden.
Hij/zij zal beslissen of u Vimpat moet innemen.
Tijdens het gebruik van Vimpat dient u geen borstvoeding te geven, omdat niet bekend is of Vimpat in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Als u borstvoeding geeft, vertel dit dan onmiddellijk aan uw arts.
Hij/zij zal beslissen of u Vimpat moet innemen.
Onderzoek bij kinderen van vrouwen die anti-epileptica gebruiken heeft een verhoogd risico op geboorteafwijkingen aangetoond.
Aan de andere kant moet een effectieve anti-epileptische behandeling niet worden onderbroken, daar de verergering van de aandoening zowel voor de moeder als voor het ongeboren kind schadelijk is.
Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel gebruikt.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Vimpat kan duizeligheid en wazig zien veroorzaken.
Dit kan uw vermogen om een auto te besturen of gereedschap of machines te gebruiken beïnvloeden.
U mag niet autorijden of machines gebruiken totdat u weet of dit geneesmiddel een negatieve invloed heeft op uw vermogen dergelijke handelingen uit te voeren.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Vimpat Dit geneesmiddel bevat 2,6 mmol (of 59,8 mg) natrium per injectieflacon.
Hiermee dient rekening te worden gehouden bij patiënten op een zoutarm dieet.
3.
HOE WORDT VIMPAT GEBRUIKT
De oplossing voor infusie is voor een korte periode een alternatieve manier van behandeling, wanneer Vimpat niet via de mond kan worden ingenomen.
Het wordt via een ader (intraveneus) toegediend door een medische beroepsbeoefenaar.
Omschakeling naar of van orale naar intraveneuze toediening kan direct plaatsvinden.
Uw totale dagelijkse dosering en toedieningsfrequentie blijven gelijk.
Dosering Vimpat moet tweemaal per dag worden toegediend, eenmaal ‘ s morgens en eenmaal ‘ s avonds, elke dag op ongeveer hetzelfde tijdstip.
130 De gebruikelijke startdosering voor Vimpat is 100 mg per dag - waarvan de helft (50 mg) ‘ s ochtends wordt gegeven en de andere helft (50 mg) ‘ s avonds.
De dagelijkse onderhoudsdosis ligt tussen 200 mg en 400 mg.
Uw arts kan u een andere dosis voorschrijven, als u problemen heeft met uw nieren.
Hoe wordt Vimpat toegediend Vimpat wordt als intraveneus infuus (in een ader) gedurende 15 tot 60 minuten door een medische beroepsbeoefenaar toegediend.
Duur van de behandeling met Vimpat oplossing voor infusie Uw arts zal beslissen hoeveel dagen u de infusies zult ontvangen.
Ervaring met tweemaal daagse infusies van Vimpat is beschikbaar voor een behandelingsperiode van 5 dagen.
Voor de behandeling op lange termijn zijn Vimpat tabletten en stroop beschikbaar.
Als u stopt met het gebruiken van Vimpat Als uw arts beslist uw behandeling met Vimpat te stoppen, dan zal hij/zij de dosis stap voor stap verminderen.
Dit gebeurt om te verkomen dat uw symptomen weer snel terugkomen of erger worden.
Als u nog vragen heeft over het innemen van dit geneesmiddel, vraag dan uw arts of apotheker.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Vimpat bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
De frequentie van de hieronder genoemde mogelijke bijwerkingen wordt als volgt gedefinieerd: zeer vaak: komt bij meer dan 1 op de 10 gebruikers voor vaak: komt bij 1 tot 10 op de 100 gebruikers voor soms: komt bij 1 tot 10 op de 1000 gebruikers voor zelden: komt bij 1 tot 10 op de 10.000 gebruikers voor zeer zelden: komt bij minder dan 1 op de 10.000 gebruikers voor niet bekend:
(frequentie kan op basis van de beschikbare gegevens niet worden geschat
Zeer vaak voorkomend:
(komt bij meer dan 1 op de 10 gebruikers voor) • Duizeligheid, hoofdpijn • Misselijkheid • Dubbel zien (diplopie)
Vaak voorkomend:
(komt bij meer dan 1 tot 10 op de 100 gebruikers voor) • Evenwichtsproblemen, problemen bij het coördineren van uw bewegingen, problemen met uw geheugen, slaperigheid, trillingen (tremor), problemen met nadenken of met het vinden van woorden, snelle en ongecontroleerde bewegingen van de ogen (nystagmus) • Wazig zien • Een draaierig of schommelend gevoel (vertigo) • Braken, obstipatie, overmatige gasvorming in de maag of darmen • Jeuk • Vallen • Vermoeidheid, problemen met lopen, ongebruikelijke vermoeidheid en zwakte (asthenie) • Depressie
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
131 5.
HOE BEWAART U VIMPAT
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
Gebruik Vimpat niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de doos en de injectieflacon.
De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.
Niet bewaren boven 25°C.
Iedere injectieflacon Vimpat oplossing voor infusie mag slechts één keer (eenmalig gebruik) worden gebruikt.
Niet gebruikte oplossing dient te worden weggegooid.
Alleen een heldere oplossing, vrij van vaste deeltjes en verkleuring, dient te worden gebruik.
Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen die niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Vimpat Het werkzame bestanddeel is lacosamide.
1 ml Vimpat oplossing voor infusie bevat 10 mg lacosamide.
1 injectieflacon bevat 20 ml Vimpat oplossing voor infusie, gelijk aan 200 mg lacosamide.
De andere bestanddelen zijn: natriumchloride, zoutzuur, water voor injectie.
Hoe ziet Vimpat er uit en wat is de inhoud van de verpakking Vimpat 10 mg/ml oplossing voor infusie is een heldere, kleurloze oplossing.
Vimpat oplossing voor infusie is beschikbaar in een verpakking met 1 injectieflacon, die 20 ml bevat.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant Houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
UCB Pharma SA, Allée de la Recherche 60, B-1070 Brussel, België.
Fabrikant:
UCB-Group, Schwarz Pharma AG., Alfred-Nobel-Str.
10, 40678 Monheim am Rhein, Duitsland.
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen.
België/Belgique/Belgien UCB Pharma SA/NV Tel/Tél: +32 / (0)2 559 92 00
Luxembourg/Luxemburg UCB Pharma SA/NV Tél/Tel: +32 / (0)2 559 92 00
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ Ð® Ð¡Ð ÐÐ Ð¢ÑÑÐ³Ð¾Ð²ÑÐºÐ¾ Ð¿ÑÐµÐ´ÑÑÐ°Ð²Ð¸ÑÐµÐ»ÑÑÐ²Ð¾ TeÐ».: + 359 (0) 2 962 99 20
Magyarország UCB Magyarország Kft.
Tel.: + 36-(1) 391 0060
Č eská republika UCB s.r.o.
Tel: + 42 - (0) 221 773 411
Malta Pharmasud Ltd.
Tel: +356 / 21 37 64 36
Danmark UCB Nordic A/S Tlf: + 45 / 32 46 24 00
Nederland UCB Pharma B.V.
Tel.: +31 / (0)76-573 11 40
Deutschland UCB GmbH Tel: +49 (0)2173 48 4847
Norge UCB Nordic A/S Tel: +45 / 32 46 24 00
132 Eesti Österreich UCB Pharma Oy Finland Tel: +358-(9) 2290 100
UCB Pharma GmbH Tel: +43 / (0) 129180-0
Ελλάδα UCB Α .Ε.
Τηλ: +30 / 2109974000
Polska UCB Pharma Sp. z o.o.
Tel.: + 48 (022) 696 99 20
España UCB Pharma, S.A.
Tel: + 34 / 936 803 400 (Barcelona) + 34 / 915 703 444 (Madrid)
Portugal UCB Pharma (Produtos Farmacêuticos), Lda Tel: + 351 / 21 302 5300
France UCB Pharma S.A.
Tél: + 33 / (0)1 47 29 44 35
România UCB S.A.
ReprezentanÅ£Ä Tel: + 40 (21) 300 29 04
Ireland UCB (Pharma) Ireland Ltd.
Tel: + 353 / (0)1-46 37 395
Slovenija Medis, d.o.o.
Tel: + 386 1 589 69 00
Ísland Vistor hf.
Tel: +354 535 7000
Slovenská republika UCB s.r.o.
Tel: + 42 - (1) 259 202 020
Italia UCB Pharma S.p.A.
Tel: + 39 / 02 30 07 91
Suomi/Finland UCB Pharma Oy Finland Puh/Tel: + 358 / (0)9-2290 100
Κύπρος Lifepharma (Z.A.M.) Ltd Τηλ: + 357 22 34 74 40
Sverige UCB Nordic A/S Tel: + 46 / (0) 40 29 49 00
Latvija UCB Pharma Oy Finland Tel: + 358-(9) 2290 100
United Kingdom UCB Pharma Ltd.
Tel: +44 / (0)1753 534 655
Lietuva UCB Pharma Oy Finland Tel: +358- (9) 2290 100
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in {MM/JJJJ}.
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
10H
De volgende informatie is alleen bestemd voor artsen of andere beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg.
Vimpat oplossing voor infusie kan zonder verdere verdunning worden toegediend, of het kan verdund worden met de volgende oplossingen:
0,9% natriumchloride, 5% glucose 50 mg/ml of Ringer-Lactaat oplossing.
Iedere injectieflacon Vimpat oplossing voor infusie mag slechts één keer (eenmalig gebruik) worden gebruikt.
Niet gebruikte oplossing dient te worden weggegooid (zie rubriek 3).
133