European Medicines Agency
EMEA/H/C/636
EUROPEES OPENBAAR BEOORDELINGSRAPPORT (EPAR)
MYOZYME
EPAR-samenvatting voor het publiek
Dit document is een samenvatting van het Europees openbaar beoordelingsrapport (EPAR) en geeft uitleg over de aanpak van het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) bij de beoordeling van uitgevoerde studies, een proces dat uitmondt in aanbevelingen voor gebruiksvoorwaarden.
Lees de bijsluiter (ook onderdeel van het EPAR) of neem contact op met uw arts of apotheker als u meer informatie nodig heeft over uw aandoening of behandeling.
De wetenschappelijke discussie waarop de aanbevelingen van het CHMP zijn gebaseerd, is ook in het EPAR opgenomen.
Wat is Myozyme?
Myozyme is een poeder waarvan een oplossing voor infusie (indruppeling in een ader) moet worden gemaakt.
Het bevat de werkzame stof alglucosidase alfa.
Wanneer wordt Myozyme voorgeschreven?
Myozyme wordt gebruikt voor het behandelen van patiënten met de ziekte van Pompe, een zeldzame erfelijke aandoening.
Mensen die aan deze ziekte lijden hebben een tekort aan het enzym alfa- glucosidase.
Dit enzym zet gewoonlijk glycogeen (een koolhydraat) om in glucose.
Als dit enzym ontbreekt, hoopt glycogeen zich op in bepaalde weefsels, in het bijzonder het hart- en spierweefsel, waaronder het diafragma, de belangrijkste ademhalingsspier onder de longen.
De gestage opeenhoping van glycogeen veroorzaakt een groot aantal klachten en symptomen van uiteenlopende aard, zoals een vergroot hart, ademhalingsmoeilijkheden en spierzwakte.
De ziekte kan zich bij de geboorte manifesteren, maar ook later in het leven.
Voor deze laat-verworven vorm van de ziekte zijn de voordelen van Myozyme niet aangetoond.
Aangezien het aantal patiënten met de ziekte van Pompe klein is, wordt de ziekte als ‘ zeldzaam’ beschouwd, en Myozyme werd op 14 februari 2001 aangewezen als ‘ weesgeneesmiddel’.
Het middel is uitsluitend op doktersvoorschrift verkrijgbaar.
Hoe wordt Myozyme gebruikt?
Een behandeling met Myozyme moet onder toezicht staan van een arts die ervaring heeft met de behandeling van patiënten met de ziekte van Pompe of andere erfelijke ziekten van hetzelfde type.
Myozyme wordt eenmaal in de twee weken toegediend als een infusie van 20 mg/kg lichaamsgewicht.
Het verdient aanbeveling de infusie te starten met een snelheid van 1 mg/kg/uur en deze geleidelijk aan iedere 30 minuten te verhogen met 2 mg/kg/uur, tot een maximumsnelheid van 7 mg/kg/uur is bereikt.
Myozyme kan aan kinderen, adolescenten, volwassenen of ouderen worden gegeven.
Hoe werkt Myozyme?
Myozyme is een enzym-substitutietherapie, dat wil zeggen dat patiënten het hun ontbrekende enzym krijgen toegediend.
Myozyme is bedoeld om het humane enzym alfa-glucosidase – dat ontbreekt bij mensen met de ziekte van Pompe – te vervangen.
Alglucosidase alfa, de werkzame stof van Myozyme, is een kopie van het humane enzym en wordt vervaardigd volgens de zogeheten ‘ recombinante DNA-
7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu
© European Medicines Agency, 2008.
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged. technologie, en wel door een cel waarin een gen (DNA) is ingebracht, zodat het desbetreffende enzym kan worden aangemaakt.
Het vervangingsenzym helpt glycogeen af te breken en houdt de stapeling hiervan in de cellen tegen.
Hoe is Myozyme onderzocht?
Myozyme is in twee hoofdstudies onderzocht, waarbij in totaal 39 zuigelingen en peuters met de ziekte van Pompe betrokken waren.
Deze patiëntjes werden vergeleken met een ‘ historische vergelijkingsgroep’ van patiënten met de ziekte van Pompe die geen behandeling hadden gekregen en niet aan de studies deelnamen.
De voornaamste maatstaven voor de werkzaamheid waren het aantal patiënten dat in leven bleef en het aantal dat geen beademing nodig had.
In aanvullende studies werd gekeken naar de werkzaamheid van Myozyme bij 15 patiënten met de laat-verworven vorm van de ziekte.
Welke voordelen bleek Myozyme tijdens de studies te hebben?
In het eerste hoofdonderzoek met zuigelingen tot zes maanden oud waren alle 18 met Myozyme behandelde patiëntjes met 18 maanden nog in leven en 15 van hen hadden geen beademing nodig.
Daarentegen was van de 42 patiënten in de historische vergelijkingsgroep nog maar één kind op de leeftijd van 18 maanden nog in leven.
De resultaten werden in de tweede studie bevestigd; daarbij waren kinderen van zes maanden tot drieënhalf jaar betrokken.
Bij patiënten met de laat-verworven vorm van de ziekte was de werkzaamheid van Myozyme wisselend en lastiger te meten.
In de studies kon hiervoor geen duidelijk voordeel worden aangetoond.
Welke risico’ s houdt het gebruik van Myozyme in?
In de studies waren de meest voorkomende bijwerkingen van Myozyme (waargenomen bij meer dan 1 op de 10 patiënten) tachycardie (snelle hartslag), blozen, hoesten, tachypnoe (versnelde ademhaling), braken, urticaria (galbulten), jeuk, koorts en verminderde zuurstofverzadiging (laag zuurstofgehalte in het bloed).
Vrijwel alle bijwerkingen deden zich voor tijdens of direct na de infusie.
Zie de bijsluiter voor het volledige overzicht van alle gerapporteerde bijwerkingen van Myozyme.
Patiënten die Myozyme krijgen toegediend kunnen antilichamen ontwikkelen (eiwitten die worden geproduceerd als reactie op Myozyme).
Het effect hiervan op de veiligheid en werkzaamheid van Myozyme is nog niet duidelijk.
Myozyme mag niet worden gebruikt bij mensen die overgevoelig (allergisch) zijn voor alglucosidase alfa of enig ander bestanddeel van het middel.
Waarom is Myozyme goedgekeurd?
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Myozyme groter zijn dan de risico’ s voor wat betreft een langdurige enzym- substitutiebehandeling van patiënten bij wie de diagnose van ziekte van Pompe (zure α -glucosidase defect) is bevestigd.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Myozyme.
Welke informatie wordt nog verwacht voor Myozyme?
De firma zet de studie van de werkzaamheid van Myozyme bij patiënten met de laat-verworven vorm van de ziekte voort.
Welke maatregelen worden er genomen om een veilig gebruik van Myozyme te waarborgen?
De firma die Myozyme vervaardigt treft momenteel maatregelen om ervoor te zorgen dat Myozyme veilig wordt gebruikt, hoofdzakelijk door nauwlettend te volgen op welke wijze patiënten die Myozyme toegediend krijgen antilichamen zouden kunnen ontwikkelen, door een register aan te leggen van alle ‘ Pompe-patiënten’ en door te waarborgen dat artsen op de hoogte zijn van de infusiereacties.
Overige informatie over Myozyme:
De Europese Commissie heeft op 29 maart 2006 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Myozyme verleend aan Genzyme Europe B.V.
Klik hier voor de gegevens over de aanwijzing van Myozyme als weesgeneesmiddel.
2/3 Klik hier voor het volledige EPAR voor Myozyme.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 11-2008.
3/3
EU-nummer
Fantasienaam
Sterkte
Farmaceutische vorm
Toedieningsweg
Verpakking
Inhoud (Concentratie)
Verpakkings- grootte
EU/1/06/333/001
Myozyme
50 mg
Poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie
Intraveneus gebruik
Flacon (glas)
20 ml
1 flacon
EU/1/06/333/002
Myozyme
50 mg
Poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie
Intraveneus gebruik
Flacon (glas)
20 ml
10 flacons
EU/1/06/333/003
Myozyme
50 mg
Poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie
Intraveneus gebruik
Flacon (glas)
20 ml
25 flacons
1/1
BIJLAGE I
SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
1 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Myozyme 50 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie.
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Een flacon bevat 50 mg alglucosidase alfa.
Na reconstitutie bevat de oplossing 5 mg alglucosidase alfa/ml en na verdunning varieert de concentratie van 0,5 mg tot 4 mg/ml.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie.
Wit tot gebroken wit poeder.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Myozyme is geïndiceerd voor langdurige enzymvervangingstherapie (ERT = Enzyme Replacement Therapy) bij patiënten met een bevestigde diagnose van de ziekte van Pompe (zure α - glucosidase - deficiëntie).
De voordelen van Myozyme voor patiënten met de laat-verworven ziekte van Pompe zijn nog niet vastgesteld (zie rubriek 5.1).
4.2 Dosering en wijze van toediening
Een behandeling met Myozyme dient onder toezicht van een arts te staan die ervaring heeft met de behandeling van patiënten met de ziekte van Pompe of andere aangeboren stofwisselings- of neuromusculaire ziekten.
De aanbevolen dosering van alglucosidase alfa is 20 mg/kg lichaamsgewicht, eens in de 2 weken als een intraveneus infuus toegediend.
Infusies dienen stapsgewijs te worden toegediend.
Het verdient aanbeveling het infuus te starten op een snelheid van 1 mg/kg/uur en geleidelijk iedere 30 minuten te verhogen met 2 mg/kg/uur als er geen tekenen zijn van infusiegerelateerde bijwerkingen (IAR’ s), tot een maximumsnelheid van 7 mg/kg/uur is bereikt.
IAR’s worden in rubriek 4.8 beschreven.
Dosering voor kinderen, adolescenten, volwassenen en ouderen:
De veiligheid en werkzaamheid van Myozyme is voornamelijk geëvalueerd bij kinderen die in leeftijd varieerden van zuigeling tot adolescenten.
Er zijn geen aanwijzingen dat speciale aandacht gegeven moet worden wanneer Myozyme wordt toegediend aan kinderen, adolescenten, volwassenen of ouderen.
De veiligheid en werkzaamheid van Myozyme zijn niet geëvalueerd bij patiënten met nier- of leverinsufficiëntie en er bestaan geen specifieke doseringsaanbevelingen voor deze patiënten.
2 De reactie van de patiënt op de behandeling dient regelmatig te worden geëvalueerd op basis van een uitgebreide evaluatie van alle klinische manifestaties van de ziekte.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid (anafylactische reactie) voor het werkzame bestanddeel of voor een van de hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Bij patiënten met de infantiel-verworven en de laat-verworven ziekte van Pompe zijn tijdens de infusie met Myozyme levensbedreigende anafylactische reacties, zoals anafylactische shock, waargenomen (zie rubriek 4.8).
Aangezien zich ernstige infusie-gerelateerde reacties kunnen voordoen, dienen geschikte medisch ondersteunende maatregelen direct beschikbaar te zijn wanneer Myozyme wordt toegediend.
Als zich ernstige of anafylactische reacties voordoen, dient de onmiddellijke beëindiging van de infusie met Myozyme overwogen te worden en dient een geschikte medische behandeling ingezet te worden.
De huidige medische normen voor een spoedeisende behandeling van anafylactische reacties dienen in acht genomen te worden.
Bij ongeveer de helft van de patiënten die deelnamen aan klinisch onderzoek naar de infantiel- verworven ziekte van Pompe die met Myozyme werden behandeld, traden infusiegerelateerde bijwerkingen op, gedefinieerd als elke bijwerking die tijdens de infusie of in de uren na de infusie optreedt.
Sommige reacties waren ernstig van aard (zie rubriek 4.8).
Er werd een trend waargenomen bij patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe die met een hogere dosis (40 mg/kg) behandeld werden, dat deze meer symptomen van infusiegerelateerde bijwerkingen ontwikkelden.
Patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe die hoge antilichaamtiters ontwikkelen, lijken een grotere kans te hebben op het optreden van meer frequente infusiegerelateerde bijwerkingen.
Patiën ten die ten tijde van de Myozyme-infusie een acute ziekte (bv. pneumonie) hebben, lijken een grotere kans te hebben op infusiegerelateerde bijwerkingen.
Voorafgaand aan de toediening van Myozyme dient de klinische toestand van de patiënt zorgvuldig beoordeeld te worden.
Patiënten dienen zorgvuldig te worden geobserveerd en alle infusiegerelateerde bijwerkingen, vertraagde reacties en eventuele immunologische reacties dienen te worden gerapporteerd.
Patiënten die infusiegerelateerde bijwerkingen hebben ondervonden dienen behoedzaam behandeld te worden wanneer Myozyme opnieuw toegediend wordt (zie rubriek 4.3 en 4.8).
Milde bijwerkingen van voorbijgaande aard vereisen geen medische behandeling of beëindiging van de infusie.
De meeste bijwerkingen kunnen effectief bestreden worden door de infusiesnelheid te verlagen, de infusie tijdelijk te onderbreken of een voorbehandeling die gewoonlijk bestaat uit een oraal antihistaminicum en/of antipyretica en/of corticosteroïden.
Infusiegerelateerde bijwerkingen kunnen te allen tijde tijdens de Myozyme-infusie optreden of tot 2 uur daarna en doen zich vaker voor bij hogere infusiesnelheden.
Bij patiënten in de late fase van de ziekte van Pompe kan de hart- en ademhalingsfunctie gecompromitteerd zijn, waardoor ze een hoger risico lopen op ernstige complicaties van infusiegerelateerde reacties.
Deze patiënten dienen derhalve tijdens de toediening van Myozyme nauwkeurig gevolgd te worden.
In klinisch onderzoek ontwikkelde een meerderheid van de patiënten IgG-antilichamen tegen rhGAA, meestal binnen 3 maanden na start van de behandeling.
Het is dus te verwachten dat bij de meeste patiënten die met Myozyme behandeld worden seroconversie optreedt.
Patiënten die met een hogere dosis (40 mg/kg) behandeld werden, vertoonden de tendens hogere titers van antilichamen te ontwikkelen.
Er lijkt geen correlatie te bestaan tussen het begin van infusiegerelateerde bijwerkingen en het tijdstip waarop antilichamen gevormd worden.
Enkele van de IgG-positieve patiënten testten positief voor inhiberende effecten bij in vitro testen.
Door de zeldzaamheid van de aandoening en de beperkte ervaring tot op heden, is het effect van de vorming van antilichamen op de veiligheid en de werkzaamheid op dit moment niet volledig vastgesteld.
De kans op een minder goed resultaat en het
3 optreden van blijvend hoge antilichaamtiters lijkt groter bij CRIM-negatieve patiënten (kruisreactief immunologisch materiaal; patiënten bij wie op basis van western blotting geen endogeen GAA kon worden aangetoond) dan bij CRIM-positieve patiënten (patiënten bij wie op basis van western blotting wel endogeen GAA kon worden aangetoond).
Bij enkele CRIM-positieve patiënten was echter ook sprake van blijvend hoge antilichaamtiters.
Er wordt aangenomen dat een combinatie van meerdere factoren een minder goed klinisch resultaat en het ontstaan van blijvend hoge antilichaamtiters kan geven.
Antilichaamtiters dienen regelmatig gecontroleerd te worden.
Bij één patiënt met de infantiel-verworven ziekte van Pompe, die over een langere periode zeer regelmatige doses rhGAA ontving (10 mg/kg 5 keer per week), werd tijdelijk nefrotisch syndroom geconstateerd dat na tijdelijke onderbreking van de ERT verdween.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er zijn geen formele geneesmiddelinteractieonderzoeken uitgevoerd met alglucosidase alfa.
Aangezien alglucosidase alfa een recombinant humaan eiwit is, is het een onwaarschijnlijke kandidaat voor cytochroom P450 gemedieerde geneesmiddeleninteracties.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Myozyme mag niet tijdens de zwangerschap gebruikt worden, tenzij dit duidelijk noodzakelijk is.
Alglucosidase alfa kan in de moedermelk uitgescheiden worden.
Aangezien er geen gegevens beschikbaar zijn over de effecten van alglucosidase alfa op pasgeboren baby’ s via de moedermelk, wordt aanbevolen de borstvoeding tijdens het gebruik van Myozyme te staken.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen.
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Bij klinisch onderzoek zijn 39 patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe ruim drie jaar (168 weken, met een mediaan van 121 weken, zie rubriek 5.1) met Myozyme behandeld.
De meeste bijwerkingen die bij deze 39 patiënten werden gerapporteerd waren consistent met de symptomen van de ziekte van Pompe en waren niet gerelateerd aan de toediening van Myozyme.
Bijwerkingen staan per orgaancategorie vermeld in Tabel 1.
De bijwerkingen zijn gerapporteerd bij meer dan 1 patiënt en worden vermeld als het percentage patiënten dat de bijwerking heeft ervaren, waarbij het absolute aantal patiënten tussen haakjes staat.
De bijwerkingen waren meestal licht tot matig van aard en deden zich in bijna alle gevallen tijdens de infusie of binnen 2 uur na de infusie voor (infusiegerelateerde bijwerkingen).
Ernstige infusiegerelateerde bijwerkingen waaronder urticaria, rhonchi, tachycardie, verlaagde zuurstofsaturatie, bronchospasmen, tachypneu, periorbitaal oedeem en hypertensie zijn gerapporteerd.
4 Tabel 1.
Bijwerkingen volgens systeem/orgaanklasse, opgetreden bij meer dan één patiënt Orgaancategorie
Voorkeursterm
Frequentie (aantal patiënten) N = 39
Psychische stoornissen Aandoeningen van het zenuwstelsel Hartaandoeningen
Agitatie Tremor Tachycardie Cyanose
5% (2 ptn) 5% (2 ptn) 10% (4 ptn) 5% (2 ptn)
Bloedvataandoeningen
Rood worden in het gezicht Hypertensie Bleekheid
13% (5 ptn) 8% (3 ptn) 5% (2 ptn)
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Aandoeningen van het maag- darmkanaal
Hoesten Tachypnoe Braken Kokhalzen Misselijkheid
13% (5 ptn) 13% (5 ptn) 10% (4 ptn) 5% (2 ptn) 5% (2 ptn)
Huid- en onderhuids weefselaandoeningen
Urticaria Uitslag Eruptio macularis Erytheem Maculopapulaire uitslag Eruptio papularis Pruritis
18% (7 ptn) 15% (6 ptn) 5% (2 ptn) 8% (3 ptn) 8% (3 ptn) 5% (2 ptn) 5% (2 ptn)
Algemene aandoeningen en stoornissen op de plaats van toediening Onderzoeken
Koorts Prikkelbaarheid Koude rillingen Verlaagde zuurstofsaturatie Verhoogde bloeddruk Verhoogde lichaamstemperatuur Verhoogde hartslag
28% (11ptn) 5% (2 ptn) 5% (2 ptn) 18% (7 ptn) 5% (2 ptn) 5% (2ptn) 5% (2 ptn)
Een beperkt aantal patiënten met de laat-verworven ziekte van Pompe (zie rubriek 5.1) zijn met Myozyme behandeld.
Bijwerkingen die in 3 verschillende onderzoeken gerapporteerd werden bij 2 van 9 patiënten met de laat-verworven ziekte van Pompe die met Myozyme behandeld werden, waren een verhoogde hartslag, hypertensie, hoofdpijn, perifere koudheid, paresthesie, rood worden, pijn op de plaats van de infusie, reactie op de plaats van de infusie, verhoogde bloeddruk en duizeligheid.
De 2 patiënten met de laat-verworven ziekte van Pompe hadden niet dezelfde bijwerkingen.
De bijwerkingen waren mild van aard en werden beoordeeld als een infusiegerelateerde bijwerking.
Infusiegerelateerde bijwerkingen die zijn gemeld bij meer dan 1 patiënt, die in klinische onderzoeken of speciale programma’ s met Myozyme behandeld werden, zijn: uitslag, blozen, urticaria, koorts, hoest, tachycardie, verlaagde zuurstofverzadiging, overgeven, tachypneu, agitatie, verhoogde bloeddruk, cyanose, hypertensie, prikkelbaarheid, bleekheid, pruritus, kokhalzen, koude rillingen, tremor, hypotensie, verhoogde hartslag, bronchospasmen, erytheem, gezichtsoedeem, warm gevoel, hoofdpijn, hyperhidrose, toegenomen tranenvloed, livedo reticularis, misselijkheid, periorbitaal oedeem, rusteloosheid en piepende ademhaling.
Infusiegerelateerde bijwerkingen die door meer dan 1 patiënt als ernstig werden gerapporteerd waren koorts, verlaagde zuurstofverzadiging, tachycardie, cyanose en hypotensie.
Er was één melding van angioneurotisch oedeem dat van ernstige aard was.
Bij enkele patiënten (< 1%) die deelnamen aan klinisch onderzoek of die het geneesmiddel op recept kregen voorgeschreven, trad een anafylactische shock en/of een hartstilstand op tijdens de infusie met Myozyme.
In deze gevallen moesten levensreddende maatregelen worden getroffen.
Meestal traden dergelijke reacties kort na het begin van de infusie op.
De patiënten hadden een constellatie van een aantal specifieke verschijnselen en symptomen die voornamelijk van respiratoire, cardiovasculaire,
5 oedemateuze en/of cutaneuze aard waren (zie rubriek 4.4).
Patiënten met matige tot ernstige of terugkerende infusiegerelateerde bijwerkingen zijn geëvalueerd op de aanwezigheid van voor Myozyme specifieke IgE-antilichamen; enkele patiënten testten positief, waaronder één patiënt met een anafylactische reactie.
4.9 Overdosering
Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd.
In klinische onderzoeken zijn doses tot 40 mg/kg lichaamsgewicht gebruikt.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie:
Spijsverteringskanaal en stofwisselingsproducten – enzymen.
ATC-code:
A16AB07 alglucosidase alfa.
Alglucosidase alfa is een recombinante vorm van humaan zure α -glucosidase en wordt geproduceerd met behulp van recombinante DNA-technologie met een Chinese hamster ovarium (CHO) - cellijn.
Ziekte van Pompe De ziekte van Pompe is een zeldzame, progressieve en fatale metabole myopathie met een geschatte wereldwijde incidentie van 1 op de 40.000 geboorten.
Andere namen voor de ziekte van Pompe zijn glycogeenstapelingsziekte type II (GSD-II), zure maltasedeficiëntie (AMD) en glycogenose type II.
De ziekte van Pompe behoort tot de lysosomale stapelingsziekten, omdat de ziekte veroorzaakt wordt door een tekort aan natuurlijk voorkomend lysosomale hydrolase, zure α -glucosidase (GAA) dat lysosomaal glycogeen afbreekt tot glucose.
Een tekort aan dit enzym leidt tot de opeenhoping van glycogeen in verschillende weefsels, met name hart-, ademhalings- en skeletspieren; dit heeft de ontwikkeling van hypertrofe cardiomyopathie en progressieve spierzwakte, inclusief belemmering van de ademhalingsfunctie, tot gevolg.
De klinische presentatie van de ziekte van Pompe kan beschreven worden als een spectrum dat varieert van een snel voortschrijdende infantiel-verworven vorm (de symptomen van de ziekte van Pompe manifesteren zich meestal in het eerste levensjaar en een zeer korte levensverwachting) tot een minder snel voortschrijdende laat-verworven vorm.
De infantiel-verworven vorm van de ziekte van Pompe wordt gekarakteriseerd door een omvangrijke afzetting van glycogeen in de hart- en skeletspieren, die altijd resulteert in een snel voortschrijdende cardiomyopathie, algemene spierzwakte en hypotonie.
De motorische ontwikkeling komt in de meeste gevallen volledig tot stilstand; als er al motorische mijlpalen bereikt zijn, raken deze vervolgens weer verloren.
Overlijden is meestal het gevolg van hartfalen en/of ademhalingsinsufficiëntie voor de leeftijd van één jaar bereikt is.
In een retrospectief onderzoek van het natuurlijk beloop bij patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe (n=168), manifesteerden de eerste symptomen zich op de mediane leeftijd van 2,0 maanden; de mediane leeftijd bij overlijden was 9,0 maanden.
Kaplan-Meier overlevingsfrequenties na 12, 24 en 36 maanden waren respectievelijk 26%, 9% en 7%.
Er is een atypische vorm van de infantiel-verworven ziekte van Pompe beschreven, die zich langzamer ontwikkelt, en die gekarakteriseerd wordt door minder ernstige cardiomyopathie en dientengevolge een langere overleving.
De laat-verworven vorm van de ziekte van Pompe manifesteert zich bij zuigelingen, jongeren, adolescenten of zelfs volwassenen en schrijdt aanzienlijk minder snel voort dan de infantiel-verworven vorm.
De laat-verworven vorm wordt gewoonlijk gekarakteriseerd door de aanwezigheid van voldoende residuele GAA-activiteit om de ontwikkeling van cardiomyopathie te voorkomen, hoewel
6 bij ongeveer 4% van de patienten met de laat-verworven ziekte van Pompe melding is gemaakt van enige hartaandoeningen.
Patiënten met de laat-verworven ziekte van Pompe vertonen progressieve myopathie, hoofdzakelijk van de proximale spieren in de bekken- en schoudergordel met wisselende betrokkenheid van de ademhaling, die uiteindelijk tot verregaande invaliditeit en/of beademing leidt.
Het verloop van de voortschrijding van de ziekte is uiterst variabel en niet voorspelbaar; sommige patiënten vertonen een snelle achteruitgang van de functie van de skelet- en ademhalingsspieren die tot bewegingsverlies of respiratoire insufficiëntie leidt, terwijl anderen minder snel achteruit gaan en bij weer anderen houdt de progressie van de betrokkenheid van de skelet- en de ademhalingsspieren ongelijke tred.
Het wordt voorondersteld dat Myozyme de lysosomale GAA-activiteit herstelt, waardoor de functie van hart- en skeletspieren gestabiliseerd of hersteld wordt (inclusief de ademhalingsspieren).
Door de bloed-hersenbarrière en de afmeting van het enzym is het onwaarschijnlijk dat alglucosidase alfa opgenomen wordt in het centrale zenuwstelsel.
Infantiel-verworven ziekte van Pompe; klinisch onderzoek bij patiënten van 6 maanden of jonger De veiligheid en werkzaamheid van Myozyme is geëvalueerd in een gerandomiseerd, open label, pivotal onderzoek met 18 niet-beademde patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe die bij het begin van de behandeling 6 maanden of jonger waren, vergeleken met een historische controlegroep.
Het onbehandelde historische cohort kwam overeen met de populatie van het pivotal onderzoek en was afgeleid van een retrospectieve studie naar het natuurlijk beloop (n = 42) bij patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe.
Patiënten werden gerandomiseerd en kregen gedurende een periode van 52 weken om de 2 weken 20 mg/kg of 40 mg/kg.
Na een behandelingsperiode van ten minste 52 weken werden 16 van deze 18 patiënten opgenomen in een vervolgonderzoek, waarbij de behandeling met dezelfde dosis gedurende een periode van maximaal drie jaar (150 weken) werd voortgezet.
Het primaire eindpunt was het aantal patiënten dat in leven was en geen invasieve beademing behoefde.
In het onbehandelde historische cohort werd de overleving zonder invasieve beademing echter niet gedocumenteerd; het is dan ook niet mogelijk de resultaten voor dit eindpunt te vergelijken.
Na een behandeling van 52 weken waren alle 18 patiënten die met Myozyme behandeld werden in leven en 15 van de 18 patiënten waren in leven zonder invasieve beademing, terwijl slechts 1 van de 42 patiënten in het onbehandelde historische cohort in leven was op een leeftijd van 18 maanden.
Twee patiënten overleden en namen niet deel aan het vervolgonderzoek.
Na een behandeling van 104 weken waren alle 16 patiënten die deelnamen aan het vervolgonderzoek in leven en 10 van deze 16 patiënten behoefden geen invasieve beademing.
Aan het eind van het onderzoek (waarbij de duur van de behandeling per patiënt varieerde van 60 tot 150 weken met een gemiddelde nacontroleperiode van 119 weken) waren 14 van de 16 patiënten in leven en 9 van de 16 patiënten waren in leven en behoefden geen invasieve beademing.
Er overleed nog een patiënt na beëindiging van het onderzoek en een tweede patiënt overleed na terugtrekking uit het onderzoek.
Op basis van een Cox-regressieanalyse van de proportionele risico’ s werden de overlevingscurven vanaf het tijdstip waarop de ziekte werd vastgesteld vergeleken met het onbehandelde historische cohort.
Patiënten die met Myozyme waren behandeld bleken langer te overleven dan de patiënten in een onbehandeld historisch cohort (zie tabel 2).
7 Tabel 2:
Resultaten voor onderzoekseindpunt ‘ overleving’ volgens het Cox-regressiemodel 95% Behandelde Historische
Risicoverhouding
betrouwbaarheids-
p-
patiënten
referentiegroep Eindpunt
behandelingseffect interval
waarde
N=18
N=42
Overleving
0,05
(0,015; 0,147)
< 0,0001
Opmerking: de resultaten zijn gebaseerd op een Cox-regressieanalyse van de proportionele risico’ s, waarbij de behandeling als een over tijd variërend covariaat meegenomen werd; de analyse bevat tevens de leeftijd ten tijde van de diagnose en de leeftijd op het moment dat de symptomen zich manifesteerden.
Patiënten waren 6 maanden of jonger op het moment dat de behandeling werd gestart.
Patiënten in het onbehandelde historische cohort waren in 1993 of later geboren.
Echocardiografische indices voor cardiomyopathie verbeterden zoals gemeten in een afname van linker ventrikelmassa (LVM).
Na een behandeling van 52 weken was er bij alle 14 patiënten van wie gegevens beschikbaar waren sprake van een afname van LVM ten opzichte van de uitgangswaarde en bij 3 van de 14 patiënten lag de LVM binnen de normaalwaarden.
Na het eerste jaar (64 tot 130 weken) van de behandeling nam de LVM verder af bij 8 patiënten.
Na een behandeling van 104 weken waren er van 8 patiënten LVM-gegevens beschikbaar en bij 5 van deze patiënten was de LVM afgenomen en binnen de normaalwaarden.
Bij 7 van de 18 patiënten trad tijdens het onderzoek een verbetering op van de motorische functies, gemeten aan de hand van leeftijd-equivalente motorfunctiescores op de Alberta Infant Motor Scale (AIMS).
Deze patiënten konden tijdens de laatste test in het kader van het onderzoek zelfstandig lopen (de duur van de behandeling varieerde per patiënt van 52 tot 130 weken met een gemiddelde nacontroleperiode van 94 weken).
Ook bij 4 andere patiënten trad tijdens het onderzoek een verbetering op van de motorische functies.
Zij konden bij de laatste test in het kader van het onderzoek zelfstandig zitten (de duur van de behandeling varieerde per patiënt van 78 tot 130 weken met een gemiddelde nacontroleperiode van 110 weken), hoewel zij hun benen niet goed konden gebruiken.
Bij de overige 7 patiënten was geen sprake van een klinisch significante verbetering van de motorische functies of hielden de verbeteringen niet aan.
Tijdens de laatste test in het kader van het onderzoek bleken zij slechts over een zeer beperkte motoriek te beschikken (de duur van de behandeling varieerde per patiënt van 52 tot 142 weken met een gemiddelde nacontroleperiode van 103 weken).
Na een behandeling van 52 weken bleek bij 14 van de 18 patiënten (77,8%) sprake te zijn van een handhaving of verbetering van het percentiel voor gewicht ten opzichte van leeftijd (boven het derde percentiel), bij 14 van de 15 patiënten (93,3%) lag de lengte boven het derde percentiel en bij 12 van de 15 patiënten (80,0%) lag de hoofdomtrek boven het derde percentiel.
In het tweede jaar van de behandeling was er bij 15 van de 17 patiënten sprake van een verdere verbetering van het percentiel voor gewicht ten opzichte van leeftijd (de duur van de behandeling varieerde per patiënt van 78 tot 142 weken met een gemiddelde nacontroleperiode van 111 weken), bij 10 van de 16 patiënten was het percentiel voor lengte ten opzichte van leeftijd verder verbeterd (de duur van de behandeling varieerde van 90 tot 130 weken met een gemiddelde nacontroleperiode van 113 weken) en bij 11 van de 15 patiënten was het percentiel voor de hoofdomtrek ten opzichte van leeftijd verder verbeterd (de duur van de behandeling varieerde van 90 tot 130 weken met een gemiddelde nacontroleperiode van 110 weken).
Na een behandeling van 104 weken, was er bij alle 13 patiënten van wie gegevens beschikbaar waren sprake van een handhaving of verbetering van het percentiel voor gewicht ten opzichte van leeftijd (boven het derde percentiel) en bij alle 12 patiënten van wie gegevens beschikbaar waren lag de lengte boven het derde percentiel en bij alle 12 patiënten van wie gegevens beschikbaar waren lag de hoofdomtrek boven het derde percentiel.
Een analyse van de werkzaamheid vertoonde geen significant verschil tussen de 2 doseringsgroepen met betrekking tot overleving, overleving zonder invasieve beademing, overleving zonder enige vorm van beademing, afname in LVM, winst in groeiparameters en verwerving van motorische mijlpalen.
Op basis van deze resultaten wordt een dosis van 20 mg/kg eenmaal per twee weken aanbevolen.
8 Infantiel-verworven ziekte van Pompe; klinisch onderzoek bij patiënten van 6 maanden tot 3,5 jaar oud In een tweede open-label klinisch onderzoek werd de veiligheid en werkzaamheid van Myozyme geëvalueerd bij 21 patiënten met een voornamelijk atypische vorm van de infantiel-verworven ziekte van Pompe, die bij aanvang van de behandeling in leeftijd varieerden van 6 maanden tot 3,5 jaar.
Patiënten kregen gedurende 52 weken om de 2 weken 20 mg/kg Myozyme, met uitzondering van 8 patiënten die 40 mg/kg kregen toegediend na een behandeling van ten minste 26 weken.
Na 52 weken werd de behandeling bij alle patiënten voortgezet gedurende ruim 3 jaar (168 weken met een mediaan van 121 weken).
Het primaire eindpunt van het hoofdonderzoek was het aantal patiënten dat nog in leven was.
Na een behandeling van 52 weken, waren 16 van de 21 patiënten (76,2%) die met Myozyme waren behandeld nog in leven.
Na een behandeling van 104 weken waren 14 van de 21 patiënten (66,7%) nog in leven en één patiënt was nog in leven, maar had zich uit het onderzoek teruggetrokken.
Deze percentages bleven gehandhaafd tot het eind van het onderzoek (de duur van de behandeling varieerde per patiënt van 1 tot 168 weken met een gemiddelde nacontroleperiode van 109 weken).
In het onbehandelde historische cohort waren 5 van de 47 patiënten (10,6%) van wie gegevens beschikbaar waren nog in leven op de leeftijd van 30 maanden (2,5 jaar).
De overleving bij de behandelde patiënten werd met behulp van een Cox-regressieanalyse van de proportionele risico’ s vergeleken met een soortgelijk historisch cohort van onbehandelde patiënten (zie Tabel 3).
Tabel 3:
Resultaten voor onderzoekseindpunt ‘ overleving’ volgens het Cox-regressiemodel 95% Behandelde Historische
Risicoverhouding
betrouwbaarheids-
patiënten
referentiegroep Eindpunt behandelingseffect
interval
p-waarde
Overle-
N=21
N=48 ving 0,301
(0,112; 0,804)
0,0166
Opmerking: de resultaten zijn gebaseerd op een Cox-regressieanalyse van de proportionele risico’ s, waarbij de behandeling als een over tijd variërend covariaat meegenomen werd; de analyse bevat tevens de leeftijd ten tijde van de diagnose en de leeftijd op het moment dat de symptomen zich manifesteerden.
De leeftijd van de patiënten varieerde bij aanvang van de behandeling van 6 maanden tot 3,5 jaar.
Patiënten in het onbehandelde historische cohort waren in 1995 of later geboren.
Uit aanvullende werkzaamheidsgegevens bleek dat bij 7 van de 16 patiënten die bij baseline geen invasieve beademingsondersteuning behoefden, dit ook na 104 behandelingsweken niet nodig was.
De overige 9 patiënten overleden (5 patiënten) of raakten afhankelijke van invasieve beademing (4 patiënten).
Alle 5 patiënten die bij baseline invasieve beademing kregen, moesten gedurende het hele onderzoek invasief worden beademd (4 patiënten waren na week 104 nog in leven en één patiënt overleed).
Na een behandeling van 52 weken nam de LVM bij alle 12 patiënten met beschikbare gegevens af ten opzichte van de uitgangswaarden en lag bij 6 van de 12 patiënten binnen de normaalwaarden.
Na het eerste jaar van de behandeling (58 tot maximaal 168 weken) nam de LVM bij 9 van de 12 patiënten met beschikbare gegevens nog verder af.
Na een behandeling van 104 weken werd de LVM bij 10 patiënten onderzocht en in 9 gevallen lag de LVM weer binnen de normaalwaarden.
Na een behandeling van 52 weken was er bij 3 van de 8 patiënten van wie gegevens beschikbaar waren sprake van een verbetering van de motorische functies ten opzichte van de uitgangswaarden, gemeten aan de hand van ruwe scores en leeftijd-equivalente scores ten opzichte van de uitgangswaarden op de AIMS.
Bij 6 van de 11 patiënten van wie gegevens beschikbaar waren was er
9 na week 52 nog sprake van verdere verbetering van de motorische functies (de duur van de behandeling varieerde per patiënt van 58 tot 168 weken met een gemiddelde nacontroleperiode van121 weken), waaronder 3 ambulante patiënten en 3 patiënten die bij de laatste test in het kader van het onderzoek alleen maar konden zitten.
Bij de overige 5 patiënten trad geen significante verandering in de motorische ontwikkeling op na week 52 (de duur van de behandeling varieerde per patiënt van 104 tot 168 weken met een gemiddelde nacontroleperiode van 140 weken), waaronder 4 patiënten die over geen enkele motorische functie beschikten in de onderzochte posities en één patiënt die tijdens de laatste test in het kader van het onderzoek alleen in staat was om te zitten.
Het overgrote deel van de patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe, die met Myozyme behandeld werden, vertonen een verbetering in de hartfunctie en een stabilisering of verbetering in groeiparameters.
De motorische en respiratoire respons op behandeling vertoont echter meer variatie.
Patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe, die motorische vooruitgang vertoonden, behielden hun motorische functie beter en hadden bij baseline lagere glycogeenspiegels in de quadriceps.
Het is opmerkelijk dat een groter percentage patiënten met een beter motorisch resultaat, stabiliteit of verbetering vertoont in groeiparameters (gewicht), terwijl het overgrote merendeel van de patiënten, ongeacht hun motorisch resultaat of hun vermogens bij baseline, verbetering van de cardiomyopathie vertonen uitgedrukt als verandering in de Z-score van de LVM-index.
De gezamenlijke gegevens suggereren dat vroege diagnose en behandeling in een vroeg stadium van de ziekte van cruciaal belang zijn voor de beste uitkomst bij deze patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe.
Laat-verworven ziekte van Pompe In een open-label klinisch onderzoek werd de veiligheid en werkzaamheid van Myozyme geëvalueerd bij 5 patiënten met de laat-verworven ziekte van Pompe, die bij aanvang van de behandeling in leeftijd varieerden van 5 tot 15 jaar.
Patiënten kregen gedurende 26 weken om de 2 weken 20 mg/kg Myozyme.
Alle patiënten waren ambulant en met uitzondering van één patiënt had geen van de patiënten enige vorm van beademingsondersteuning nodig (1 patiënt had ’ s nachts niet-invasieve beademing nodig).
Van de 3 patiënten met een significante pulmonale component bij de screening/baseline(het percentage voorspelde geforceerde vitale capaciteit (FVC) in zittende positie varieerde van 58-67%), vertoonden twee na 26 weken een klinisch betekenisvolle verbetering in FVC in zittende positie (+11,5 en +16,0%).
De evaluatie van de motorische functie leverde disparate resultaten op.
Tien patiënten met de vergevorderde laat-verworven ziekte van Pompe (d.w.z. rolstoelgebonden voor 10/10 en afhankelijk van beademing voor 9/10) in de leeftijd van 9 tot 54 jaar, werden om de twee weken met 20-40 mg/kg alglucosidase alfa behandeld gedurende een periode die varieerde van 6 maanden tot 2,5 jaar, via een speciaal programma om patiënten vroegtijdig toegang tot behandeling te geven.
Tot de pulmonale voordelen die bij patiënten waargenomen zijn behoorden een klinisch betekenisvolle verbetering in FVC van 35% in één patiënt en een significante afname in het aantal uren dat beademingsondersteuning nodig was bij 2 patiënten.
Voordelen van de behandeling met betrekking tot het motorisch functioneren, inclusief het herwinnen van verloren gegane motorische vaardigheden, werden bij enkele patiënten waargenomen.
Slechts één patiënt kon van verder gebruik van de rolstoel afzien.
In deze groep patiënten werd tevens een variabele respons waargenomen met betrekking tot het motorisch functioneren.
Pompe registry Medische beroepsbeoefenaars worden aangemoedigd patiënten bij wie de ziekte van Pompe gediagnosticeerd is, te registreren op www.PompeRegistry.com.
Patiëntengegevens worden anoniem verzameld in de Registry.
De doelstellingen van de Pompe Registry zijn het verbeteren van het begrip van de ziekte van Pompe en toezicht houden op de patiënten en hun respons op de enzymvervangingstherapie gedurende de tijd, met als uiteindelijk doel de klinische uitkomst voor deze patiënten te verbeteren.
10 5.2 Farmacokinetische eigenschappen
In een pivotal onderzoek met 18 patiënten werden de farmacokinetische eigenschappen van Myozyme geëvalueerd bij 15 patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe (allen jonger dan 6 maanden bij de aanvang van de behandeling) die respectievelijk 20 mg/kg of 40 mg/kg alglucosidase alfa kregen als een infusie van ongeveer 4 tot 6,5 uur.
De farmacokinetische eigenschappen waren dosisafhankelijk en veranderden niet met de tijd.
Na de eerste en de zesde infusie met Myozyme varieerde de gemiddelde maximum plasmaconcentratie (Cmax) respectievelijk van 178,2 tot 263,7 μ g/ml voor de 20 mg/kg en de 40 mg/kg doseringsgroepen.
De gemiddelde oppervlakte onder de plasmaconcentratiecurve (AUCâ) varieerde van 977,5 tot 1.872,5 μ g• uur/ml voor de 20 mg/kg en de 40 mg/kg doseringsgroepen.
De gemiddelde klaring uit het plasma (CL) was 21,9 ml/uur/kg en het gemiddelde steady-state verdelingsvolume (Vss) was 66,2 ml/kg voor beide doseringsgroepen met een kleine tussen-proefpersoon variantie van respectievelijk 15% en 11%.
De gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd (t1/2) was 2,75 uur voor de twee doseringsgroepen.
De farmacokinetische eigenschappen van Myozyme werden eveneens geëvalueerd in een afzonderlijk onderzoek bij 21 patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe (allen tussen de 6 maanden en 3,5 jaar oud bij de aanvang van de behandeling) die een dosis van 20 mg/kg alglucosidase alfa kregen.
Voor de 12 patiënten met beschikbare waarden waren de AUCâ - en Cmax-waarden ongeveer equivalent aan de geobserveerde waarden van de 20 mg/kg doseringsgroep in het pivot-onderzoek.
De t½ van ongeveer 2-3 uur was eveneens vergelijkbaar met deze groep patiënten.
De farmacokinetische eigenschappen van alglucosidase alfa werden geëvalueerd in een onderzoek bij 5 patiënten met de laat-verworven ziekte van Pompe in de leeftijd van 6 tot 15 jaar die om de week 20 mg/kg Myozyme kregen.
Vergeleken met de infantiel-verworven patiënten was er geen verschil in het farmacokinetische profiel van Myozyme van patiënten met de laat-verworven ziekte.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Preklinische data brengen geen speciale risico’ s voor mensen aan het licht; deze data zijn afkomstig van farmacologisch veiligheidsonderzoek, onderzoek naar de toxiciteit van enkelvoudige en herhalingsdoseringen.
Er werden geen significante bijwerkingen waargenomen in een embryofoetaal onderzoek bij muizen.
Gegevens van een vruchtbaarheidsonderzoek en een onderzoek naar de vroege embryonische ontwikkeling waren niet beslissend.
De mogelijke effecten op de reproductie en de ontwikkeling zijn niet volledig gekarakteriseerd.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Mannitol Monobasisch natriumfosfaat, monohydraat Dibasisch natriumfosfaat, heptahydraat Polysorbaat 80
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
In verband met het ontbreken van onderzoek naar onverenigbaarheid mag dit geneesmiddel niet samen met andere geneesmiddelen in dezelfde infusie worden gemengd.
6.3 Houdbaarheid
18 maanden.
11 Na verdunning wordt onmiddellijk gebruik aanbevolen, hoewel chemische en fysische stabiliteit is aangetoond gedurende 24 uur bij 2 tot 8°C indien het product van licht is afgeschermd.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in een koelkast (2°C-8°C).
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
50 mg poeder in een flacon (doorzichtige glazen flacons type 1), met een stopper (gesiliconiseerd butyl), een verzegeling (aluminium) en een flip-off dop (plastic).
Verpakkingen van 1, 10 of 25 flacons.
Het is mogelijk dat niet alle verpakkingen in de handel worden gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Myozyme moet met water voor injecties worden gereconstitueerd, vervolgens worden verdund met 9 mg/ml (0,9%) natriumchlorideoplossing en door middel van intraveneuze infusie worden toegediend.
Reconstitutie en verdunning dienen in overeenstemming met goede klinische praktijkregels te worden uitgevoerd, met name met betrekking tot de aseptiek.
Door de proteïneachtige aard van het product, kunnen zich deeltjes vormen in de gereconstitueerde oplossing en de uiteindelijke infuuszakken.
U dient derhalve een 0,2 micron laag eiwitbindende in-line filter te gebruiken voor de toediening.
Het is aangetoond dat het gebruik van een 0,2 micron in-line filter zichtbare deeltjes verwijdert en niet leidt tot een duidelijk verlies aan eiwit of activiteit.
Bepaal het aantal flacons dat moet worden gereconstitueerd op basis van de dosering (mg/kg) van de individuele patiënt, en haal het benodigde aantal flacons uit de koelkast om ze op kamertemperatuur te laten komen (ongeveer 30 minuten).
Aangezien Myozyme geen conserveringsmiddel bevat, is elke flacon Myozyme uitsluitend voor eenmalig gebruik.
Gebruik een aseptische techniek
Reconstitutie
Reconstitueer elke 50 mg flacon Myozyme met 10,3 ml water voor injecties.
Voeg het water voor injectie druppelsgewijs toe langs de zijkant van de flacon en niet rechtstreeks op de gevriesdroogde cake.
Iedere flacon voorzichtig kantelen en rollen.
De flacon niet omdraaien, draaien of schudden.
Het gereconstitueerde volume is 10,5 ml, dat 5 mg enzym/ml bevat, en ziet eruit als een heldere, kleurloze tot lichtgele oplossing die deeltjes kan bevatten in de vorm van dunne witte draden of doorzichtige vezels.
Inspecteer de gereconstitueerde oplossing in elke flacon onmiddellijk op vaste deeltjes en verkleuring.
Gebruik geen flacons die bij inspectie andere vreemde deeltjes bevatten dan die hierboven beschreven zijn of oplossingen die verkleuring vertonen.
De pH van de gereconstitueerde oplossing is ongeveer 6,2.
Het verdient aanbeveling de flacons na reconstitutie onmiddellijk te verdunnen (zie hieronder).
Verdunning
Na reconstitutie zoals hierboven beschreven bevat de gereconstitueerde oplossing in de flacon 5 mg alglucosidase alfa per ml.
Het gereconstitueerde volume maakt het mogelijk om 10,0 ml (gelijk aan 50 mg) uit elke flacon op te zuigen.
Dit dient vervolgens als volgt te worden verdund:
Zuig langzaam de gereconstitueerde oplossing uit elke flacon op tot het volume voor de dosis van de patiënt verkregen is.
De aanbevolen uiteindelijke concentratie alglucosidase in de infuuszak varieert van 0,5 mg/ml tot 4 mg/ml.
Verwijder de lucht uit de infuuszak.
Verwijder ook een gelijk volume aan
12 0,9% natriumchloride dat vervangen wordt met gereconstitueerd Myozyme.
De gereconstitueerde Myozyme langzaam rechtstreeks in de 0,9% natriumchlorideoplossing injecteren.
De infuuszak voorzichtig omdraaien of masseren om de verdunde oplossing te mengen.
De infuuszak niet schudden of excessief agiteren.
De uiteindelijke infusieoplossing dient zo snel mogelijk na de bereidingstijd toegediend te worden.
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Genzyme Europe B.V., Gooimeer 10, 1411 DD Naarden, Nederland.
8.
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/06/333/001-003
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
29/03/2006
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
13 BIJLAGE II
A.
FABRIKANTEN VAN HET BIOLOGISCH WERKZAME BESTANDDEEL EN HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
14 A.
FABRIKANTEN VAN HET BIOLOGISCH WERKZAME BESTANDDEEL EN HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikanten van het biologisch werkzame bestanddeel
Genzyme Corp., 500 Soldiers Field Road, Allston, MA 02134, VS Genzyme Corp.
45, 51, 76 and 80 New York Avenue, Framingham, MA 01701, VS
Naam en adres van de fabrikant verantwoordelijk voor vrijgifte
Genzyme Ltd., 37 Hollands Road, Haverhill, Suffolk CB9 8PU, Verenigd Koninkrijk
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN OPGELEGD AAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN TEN AANZIEN VAN DE AFLEVERING EN HET GEBRUIK
Aan beperkt medisch voorschrift onderworpen geneesmiddel (zie bijlage I:
Samenvatting van de productkenmerken, rubriek 4.2).
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL
Geneesmiddelenbewakingssysteem De houder van de vergunning voor het in de handel brengen dient ervoor te zorgen dat het geneesmiddelenbewakingssysteem zoals omschreven in de versie van 14 april 2008 van Module 1.8.1 van de vergunningsaanvraag, operationeel is en naar behoren functioneert voordat het geneesmiddel in de handel wordt gebracht en voor zolang het geneesmiddel op de markt verkrijgbaar is.
Risicobeheersingsplan De houder van de vergunning voor het in de handel brengen verplicht zich tot het (doen) uitvoeren van alle studies en aanvullende geneesmiddelenbewakingsactiviteiten die staan vermeld in het geneesmiddelenbewakingsplan, zoals overeengekomen in versie 1 van het risicobeheersingsplan (RMP) dat deel uitmaakt van Module 1.8.2. van de vergunningsaanvraag en eventuele daaropvolgende bijgewerkte versies van het RMP die zijn goedgekeurd door het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP - Committee for Medicinal Products for Human Use).
Op grond van de CHMP-richtlijn voor risicobeheersingssystemen voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik dient een bijgewerkt risicobeheersingsplan op hetzelfde moment te worden ingediend als het eerstvolgende periodieke rapport m.b.t. de veiligheid van geneesmiddelen.
Daarnaast dient een bijgewerkt risicobeheersingsplan te worden ingediend • Wanneer er nieuwe informatie wordt ontvangen die gevolgen kan hebben voor de huidige activiteiten m.b.t. veiligheidsspecificaties, geneesmiddelenbewakingsplannen of risicominimalisatie • Binnen 60 dagen na het bereiken van een belangrijke mijlpaal op het gebied van geneesmiddelenbewaking of risicominimalisatie • Op verzoek van de EMEA
15 BIJLAGE III
ETIKETTERING EN BIJSLUITER
16 A.
ETIKETTERING
17 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Myozyme 50 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie Alglucosidase alfa
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Iedere flacon bevat 50 mg alglucosidase alfa.
Na reconstitutie bevat de oplossing 5 mg alglucosidase alfa/ml en na verdunning varieert de concentratie van 0,5 mg tot 4 mg/ml.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Hulpstoffen:
Mannitol Monobasisch natriumfosfaat, monohydraat Dibasisch natriumfosfaat, heptahydraat Polysorbaat 80
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
1 flacon met poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie.
10 flacons met poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie.
25 flacons met poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie.
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Intraveneus gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
Uitsluitend voor eenmalig gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP:
{MM/JJJJ)
18 9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bij 2°C-8 ° C bewaren (in koelkast).
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Alle ongebruikte oplossing dient weggegooid te worden.
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Genzyme Europe B.V.
Gooimeer 10 1411 DD Naarden Nederland
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/06/333/001-003
13.
PARTIJNUMMER
Partij:
{nummer}
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
19 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN TOEDIENINGSWEGEN
Myozyme 50 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie Alglucosidase alfa
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
Intraveneus gebruik.
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP:
(MM/JJJJ)
4.
PARTIJMUMMER
Partij:
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
50 mg per flacon.
6.
OVERIGE
Bij 2°C-8 ° C bewaren (in koelkast).
Genzyme Europe B.V.-NL
20 B.
BIJSLUITER
21 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Myozyme 50 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie Alglucosidase alfa
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter.
Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Myozyme en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Myozyme gebruikt 3.
Hoe wordt Myozyme gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Myozyme 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS MYOZYME EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Myozyme wordt gebruikt voor de behandeling van patiënten met een bevestigde diagnose van de ziekte van Pompe.
Personen met de ziekte van Pompe hebben een lage concentratie van het enzym α -glucosidase.
Dit enzym helpt het lichaam de hoeveelheid glycogeen (een soort koolhydraat) onder controle te brengen.
Glycogeen geeft het lichaam energie, maar bij mensen met de ziekte van Pompe kan het gehalte te hoog worden.
Myozyme is een kunstmatig enzym dat alglucosidase alfa wordt genoemd en kan het natuurlijke enzym vervangen dat ontbreekt bij mensen met de ziekte van Pompe.
De voordelen van Myozyme voor patiënten met de laat-verworven ziekte van Pompe zijn nog niet bekend.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U MYOZYME GEBRUIKT
Gebruik Myozyme niet Als u allergisch (overgevoelig) bent voor alglucosidase alfa of voor één van de andere bestanddelen van Myozyme.
Wees extra voorzichtig met Myozyme Als u met Myozyme behandeld wordt, kunt u bijwerkingen ondervinden bij de toediening van het geneesmiddel of in de twee uur na de toediening.
Dit worden infusiegerelateerde bijwerkingen genoemd en deze kunnen soms zeer ernstig van aard zijn.
Als u een dergelijke bijwerking ondervindt, moet u onmiddellijk uw arts waarschuwen.
Het kan noodzakelijk zijn u aanvullende medicatie te geven om een allergische reactie te voorkomen (bijv. antihistaminica en/of corticosteroïden) of anti koortsmiddelen.
22 Verschillende groepen patiënten die Myozyme gebruiken De informatie in deze bijsluiter is van toepassing op alle patiëntengroepen, zoals kinderen, adolescenten, volwassenen en ouderen.
Gebruik met andere geneesmiddelen Vertel uw arts als u andere geneesmiddelen gebruikt of kortgeleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Zwangerschap en borstvoeding Er is geen ervaring met het gebruik van Myozyme bij zwangere vrouwen.
Myozyme mag niet tijdens de zwangerschap gebruikt worden, tenzij dit duidelijk noodzakelijk is.
Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
3.
HOE WORDT MYOZYME GEBRUIKT
Instructies voor een correct gebruik Myozyme wordt via een druppelinfuus in een ader toegediend (intraveneuze infusie).
Het wordt geleverd in de vorm van een poeder, dat wordt verdund met steriel water voordat het wordt toegediend.
Myozyme wordt uitsluitend gebruikt onder toezicht van een arts die ervaring heeft met de behandeling van de ziekte van Pompe.
De aanbevolen dosering van Myozyme is 20 mg/kg lichaamsgewicht en deze wordt eens in de 2 weken toegediend.
Wat u moet doen als u meer Myozyme heeft gebruikt dan u zou mogen Er zijn geen gevallen van overdosering gerapporteerd.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Myozyme te gebruiken Als u een infusie heeft overgeslagen, dient u contact op te nemen met uw arts.
Als u nog vragen heeft over het gebruik van dit geneesmiddel, vraag dan uw arts of apotheker.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Myozyme bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Bijwerkingen bij patiënten deden zich met name voor tijdens de toediening van het geneesmiddel of kort daarna (‘ infusiegerelateerde bijwerkingen’).
Sommige van deze infusiegerelateerde bijwerkingen waren ernstig.
Als u een dergelijke bijwerking ondervindt, moet u onmiddellijk uw arts waarschuwen.
Het kan noodzakelijk zijn u aanvullende medicatie te geven om een allergische reactie te voorkomen (bijv. antihistaminica en/of corticosteroïden) of antikoortsmiddelen.
• Galbulten • Uitslag • Bleekheid • Roodheid van de huid • Rood worden (in het gezicht) • Verhoogde of hoge bloeddruk • Blauwe verkleuring van de huid • Koorts of verhoging van de lichaamstemperatuur • Koude rillingen • Hoesten
23 • Versnelde ademhaling • Versnelde of vertraagde hartslag • Braken • Agitatie • Tremor • Gezwollenheid rond de ogen • Abnormale ademhalingsgeluiden • Ademhalingsmoeilijkheden • Hoofdpijn • Koude ledematen (bijv. handen, voeten) • Tintelend gevoel • Pijn of plaatselijke reactie op de infusieplaats • Duizeligheid • Prikkelbaarheid • Jeukende huid • Kokhalzen • Lage bloeddruk • Bronchospasmen • Laag zuurstofgehalte in het bloed • Zwelling van het gezicht, zwelling van de keel of een combinatie van zwelling van het gezicht, de keel en de tong als gevolg van een ernstige allergische reactie • Zwelling van de armen en benen • Het warm hebben • Overmatig transpireren • Tranende ogen • Vlekkerige huid • Misselijkheid • Rusteloosheid • Piepende ademhaling • Hartstilstand
Bij sommige patiënten zijn levensbedreigende bijwerkingen gerapporteerd, waaronder zeer ernstige allergische reacties over het gehele lichaam en een anafylactische shock.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U MYOZYME
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
In een koelkast bewaren (2°C– 8°C).
Niet gebruiken na de vervaldatum die staat vermeld op het etiket na de letters “ EXP”.
Het wordt aanbevolen om Myozyme onmiddellijk te gebruiken nadat het is verdund met steriel water.
Het product kan maximaal 24 uur worden bewaard, mits het op een koele (2°C – 8°C) en donkere plaats wordt bewaard.
Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen die niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
24 6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Myozyme
- Het werkzame bestanddeel is 50 mg alglucosidase alfa.
Een flacon bevat 50 mg alglucosidase
alfa.
Na reconstitutie bevat de oplossing 5 mg alglucosidase alfa/ml en na verdunning varieert de concentratie van 0,5 mg tot 4 mg/ml.
- De andere bestanddelen zijn:
- - - -
mannitol monobasisch natriumfosfaat, monohydraat dibasisch natriumfosfaat, heptahydraat polysorbaat 80.
Hoe ziet Myozyme er uit en wat is de inhoud van de verpakking Myozyme 50 mg wordt geleverd als een poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie (in een verpakking met 1, 10 of 25 flacons).
Het is mogelijk dat niet alle verpakkingen in de handel worden gebracht.
Myozyme wordt geleverd als een wit tot gebroken wit poeder.
Na reconstitutie is het een heldere kleurloze tot lichtgele oplossing, die deeltjes kan bevatten.
De gereconstitueerde oplossing dient verder te worden verdund.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Genzyme Europe B.V., Gooimeer 10, 1411 DD Naarden, Nederland.
Fabrikant Genzyme Ltd., 37 Hollands Road, Haverhill, Suffolk CB9 8PU, Verenigd Koninkrijk.
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
België/Belgique/Belgien / Luxembourg/Luxemburg Genzyme Belgium nv/sa (Belgique/Belgien), Tél/Tel: + 32 2 714 17 11
Italia/Malta Genzyme Srl (Italia/Italja), Tel: +39 059 349811
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ Ð¢ÑÑÐ³Ð¾Ð²ÑÐºÐ¾ Ð¿ÑÐµÐ´ÑÑÐ°Ð²Ð¸ÑÐµÐ»ÑÑÐ²Ð¾ Ð½Ð° Genzyme CEE GmbH Ð¢ÐµÐ». +359 2 971 1001
Magyarország Genzyme Europe B.V.
Képviselet, Tel: +36 1 310 7440
Č eská republika/Slovenská Republika Slovenija Genzyme Europe B.V. organizač ní slož ka (Č eská republika, Č eš ka, Republika Č eš ka), Tel: +420 227 133 665
Nederland Genzyme Europe B.V., Tel: +31 35 6991200
Danmark/Norge/Sverige/Suomi/Finland / Ísland Genzyme A/S, (Danmark/Tanska/Danmörk), Tlf/Puh. / Sími: + 45 32712600
Österreich Genzyme Austria GmbH, Tel: + 43 1 774 65 38
25 Deutschland Genzyme GmbH, Tel: +49 610236740
Polska/Eesti/Latvija/Lietuva Genzyme Polska Sp. z o.o.
(Poola/Polija/Lenkija), Tel: +48 22 516 24 30
Ελλάδα/Κύπρος Genzyme Hellas Ltd.
(Ελλάδα), Τηλ: +30 210 9949270
Portugal Genzyme Portugal, Tel: +351 21 422 0100
España Genzyme, S.L., Tel: +34 91 6591670
România Genzyme CEE GmbH- Reprezentanta pentru Romania Tel: +40 21 243 4228
France Genzyme S.A.S, Tél: + 33 (0) 825 825 863
United Kingdom/Ireland Genzyme Therapeutics (United Kingdom), Tel: +44 1865 405200
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA): http://www.emea.europa.eu /.
Er zijn ook verwijzingen naar andere websites over zeldzame ziektes en behandelingen.
< ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- De volgende informatie is alleen bestemd voor artsen of andere beroepsoefenaren in de gezondheidszorg:
Instructies voor gebruik – reconstitutie, verdunning en toediening
Myozyme moet met water voor injecties worden gereconstitueerd, vervolgens worden verdund met 9 mg/ml (0,9%) natriumchlorideoplossing en door middel van intraveneuze infusie worden toegediend.
Reconstitutie en verdunning dienen in overeenstemming met geldende richtlijnen te worden uitgevoerd, met name met betrekking tot de aseptiek.
Door de proteïneachtige aard van het product, kunnen zich deeltjes vormen in de gereconstitueerde oplossing en de uiteindelijke infuuszakken.
U dient derhalve een 0,2 micron laag eiwitbindende in-line filter te gebruiken voor de toediening.
Het is aangetoond dat het gebruik van een 0,2 micron in-line filter zichtbare deeltjes verwijdert en niet leidt tot een duidelijk verlies aan eiwit of activiteit.
Bepaal het aantal flacons dat moet worden gereconstitueerd op basis van de dosering (mg/kg) van de individuele patiënt, en haal het benodigde aantal flacons uit de koelkast om ze op kamertemperatuur te laten komen (ongeveer 30 minuten).
Aangezien Myozyme geen conserveringsmiddel bevat, is elke flacon Myozyme uitsluitend voor eenmalig gebruik.
Gebruik een aseptische techniek
• Reconstitutie
Reconstitueer elke 50 mg flacon Myozyme met 10,3 ml water voor injecties.
Voeg het water voor injecties druppelsgewijs toe langs de zijkant van de flacon en niet rechtstreeks op de gevriesdroogde cake.
Iedere flacon voorzichtig kantelen en rollen.
De flacon niet omdraaien, draaien of schudden.
Het gereconstitueerde volume is 10,5 ml, dat 5 mg enzym/ml bevat, en ziet eruit als een heldere, kleurloze tot lichtgele oplossing die deeltjes kan bevatten in de vorm van dunne witte draden of doorzichtige vezels.
Inspecteer de gereconstitueerde oplossing in elke flacon onmiddellijk op vaste deeltjes en verkleuring.
Gebruik geen 26 flacons die bij inspectie vreemde deeltjes bevatten anders dan die hierboven beschreven zijn, of oplossingen die verkleuring vertonen.
De pH van de gereconstitueerde oplossing is ongeveer 6,2.
Het verdient aanbeveling de flacons na reconstitutie onmiddellijk te verdunnen (zie hieronder).
• Verdunning
Wanneer de oplossing gereconstitueerd wordt zoals hierboven beschreven, bevat de gereconstitueerde oplossing in de flacon 5 mg alglucosidase alfa per ml.
Het gereconstitueerde volume maakt het mogelijk om 10,0 ml (gelijk aan 50 mg) uit elke flacon op te zuigen.
Dit dient vervolgens als volgt te verder te worden verdund: zuig langzaam de gereconstitueerde oplossing uit elke flacon op tot het volume voor de dosis van de patiënt verkregen is.
De aanbevolen uiteindelijke concentratie alglucosidase in de infuuszak varieert van 0,5 mg/ml tot 4 mg/ml.
Verwijder de lucht uit de infuuszak.
Verwijder ook een gelijk volume aan 0,9% natriumchloride dat vervangen wordt met gereconstitueerd Myozyme.
De gereconstitueerde Myozyme langzaam rechtstreeks in de 0,9% natriumchlorideoplossing injecteren.
De infuuszak voorzichtig omdraaien of masseren om de verdunde oplossing te mengen.
De infuuszak niet schudden of excessief agiteren.
De uiteindelijke infusieoplossing dient zo snel mogelijk na de bereidingstijd toegediend te worden.
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
• Toediening
Het verdient aanbeveling binnen drie uur met de toediening van de verdunde oplossing te beginnen.
De totale duur tussen reconstitutie en voltooiing van de infusie mag niet langer zijn dan 24 uur.
De aanbevolen dosering van Myozyme is 20 mg/kg lichaamsgewicht, eens in de 2 weken als een intraveneus infuus toegediend.
Infusies dienen stapsgewijs te worden toegediend.
Het verdient aanbeveling het infuus te starten op een snelheid van 1 mg/kg/uur en, als er geen tekenen zijn van infusiegerelateerde reacties, geleidelijk iedere 30 minuten te verhogen met 2 mg/kg/uur tot een maximumsnelheid van 7 mg/kg/uur is bereikt.
27