European Medicines Agency
EMEA/H/C/757
EUROPEES OPENBAAR BEOORDELINGSRAPPORT (EPAR)
ALTARGO
EPAR-samenvatting voor het publiek
Dit document is een samenvatting van het Europees openbaar beoordelingsrapport (EPAR).
Doel ervan is uit te leggen hoe de op studies gebaseerde beoordeling van het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geleid tot de aanbevelingen wat betreft de gebruiksvoorwaarden.
Lees de bijsluiter (ook onderdeel van het EPAR) of neem contact op met uw arts of apotheker, als u meer informatie nodig heeft over uw aandoening of behandeling.
De wetenschappelijke discussie waarop de aanbevelingen van het CHMP zijn gebaseerd, is eveneens in het EPAR opgenomen.
Wat is Altargo?
Altargo is een zalf die de werkzame stof retapamuline bevat.
Wanneer wordt Altargo voorgeschreven?
Altargo is een antibiotisch geneesmiddel.
Het wordt gebruikt voor kortetermijnbehandeling van oppervlakkige huidinfecties.
Het middel kan worden gebruikt voor de behandeling van impetigo (een huidinfectie die korstwonden veroorzaakt) en geïnfecteerde kleine laceraties (verscheuringen), schaafwonden en gehechte wonden.
Altargo mag niet worden gebruikt om infecties te behandelen die (vermoedelijk) worden veroorzaakt door meticilline-resistente Staphylococcus aureus (MRSA), aangezien het niet zeker is dat het middel werkzaam is bij dit soort infectie.
Het middel mag echter wel worden gebruikt om door andere soorten Staphylococcus aureus veroorzaakte infecties te behandelen.
Voorschrijvend geneesheren dienen de officiële richtsnoeren over het gebruik van antibacteriële middelen te raadplegen.
Het geneesmiddel is uitsluitend op doktersvoorschrift verkrijgbaar.
Hoe wordt Altargo gebruikt?
Altargo mag alleen op de huid worden gebruikt.
Gedurende een periode van vijf dagen wordt tweemaal daags een dun laagje zalf op de geïnfecteerde huid aangebracht.
De behandelde plek mag worden bedekt met een steriel verband of gaasje.
Altargo mag worden gebruikt bij patiënten ouder dan negen maanden, maar bij patiënten jonger dan 18 jaar mag het totale te behandelen huidoppervlak niet meer dan 2% van het totale lichaamsoppervlak uitmaken.
De arts dient patiënten bij wie binnen twee tot drie dagen geen respons wordt gezien, opnieuw te beoordelen en alternatieve behandeling te overwegen.
Hoe werkt Altargo?
De werkzame stof in Altargo, retapamuline, is een antibioticum van de klasse van ‘ pleuromutilinen’.
Retapamuline is afgeleid van een chemische verbinding die door bepaalde soorten schimmels wordt gemaakt.
Het middel blokkeert de ribosomen van de bacterie (de delen van de cellen waar eiwitten worden aangemaakt), waardoor de groei van de bacterie wordt geremd.
Zie de samenvatting van de productkenmerken voor de volledige lijst van bacteriën waartegen Altargo werkzaam is.
7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu ©EMEA 2007 Reproduction and/or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged Hoe is Altargo onderzocht?
De werking van Altargo werd eerst in het laboratorium getest voordat deze bij mensen werd onderzocht.
Altargo is onderzocht in vijf belangrijke onderzoeken waarbij meer dan 3 000 patiënten van negen maanden en ouder betrokken waren.
Er werden twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten met impetigo.
In het eerste onderzoek werd bij 213 patiënten het effect van de behandeling met Altargo gedurende vijf dagen vergeleken met dat van placebo (een schijnbehandeling) en in het tweede onderzoek werd Altargo bij 519 patiënten vergeleken met fusidinezuur (een andere antibiotische zalf).
In de overige drie onderzoeken werd het effect van een behandeling met Altargo gedurende vijf dagen vergeleken met dat van cefalexine (een oraal antibiotisch geneesmiddel).
Twee van deze onderzoeken werden uitgevoerd onder in totaal 1 918 patiënten met geïnfecteerde huidwonden en het laatste onderzoek werd uitgevoerd onder 545 patiënten met geïnfecteerde dermatitis (huidontsteking).
Bij alle vijf onderzoeken was de voornaamste maatstaf voor de werkzaamheid het percentage patiënten bij wie de infectie na de behandeling genezen was.
Welke voordelen bleek Altargo tijdens de studies te hebben?
Bij patiënten met impetigo was Altargo werkzamer dan placebo:
119 (85,6%) van de 139 patiënten die Altargo gebruikten en 37 (52,1%) van de 71 patiënten die placebo gebruikten, reageerden op de behandeling.
Altargo was minstens even werkzaam als fusidinezuur: respectievelijk 314 (99,1%) van de 317 patiënten en 141 (94,0%) van de 150 patiënten reageerden op de behandeling.
Voor de behandeling van geïnfecteerde huidwonden was de respons op Altargo en cefalexine vergelijkbaar.
Uit de gecombineerde resultaten van beide onderzoeken naar huidwonden blijkt dat ongeveer 90% van beide patiëntgroepen op de behandeling reageerde.
Bij deze twee onderzoeken bleek echter dat Altargo onvoldoende werkzaam was bij de behandeling van abcessen (etterbuilen) en bij infecties die (vermoedelijk) worden veroorzaakt door MRSA.
De gepresenteerde gegevens ondersteunen het gebruik van Altargo bij de behandeling van geïnfecteerde dermatitis onvoldoende.
Welke risico’ s houdt het gebruik van Altargo in?
De meest voorkomende bijwerking van Altargo (waargenomen bij tussen de 1 en 10 patiënten op de 100) is irritatie op de toedieningplaats.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Altargo.
Altargo mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor retapamuline of voor enig ander bestanddeel van het middel.
Waarom is Altargo goedgekeurd?
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft vastgesteld dat de voordelen van Altargo groter zijn dan de risico’ s ervan voor de kortetermijnbehandeling van de volgende oppervlakkige huidinfecties: • impetigo, • geïnfecteerde kleine scheurwonden, schaafwonden en gehechte wonden.
Het CHMP heeft de aanbeveling gedaan een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Altargo.
Overige informatie over Altargo:
De Europese Commissie heeft op 24 mei 2007 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Altargo verleend aan de firma Glaxo Group Ltd.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Altargo.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 07-2007.
©EMEA 2007
2/2
EMEA Procedure number
Fantasienaam
Sterkte
Farmaceutische Vorm
Toedieningsweg
Verpakking
Inhoud
Verpakkings- grootte
EU/1/07/390/001 EU/1/07/390/002 EU/1/07/390/003 EU/1/07/390/004
Altargo Altargo Altargo Altargo
1% 1% 1% 1%
zalf zalf zalf zalf
Cutaan gebruik Cutaan gebruik Cutaan gebruik Cutaan gebruik
Sachet (alu) Tube (alu) Tube (alu) Tube (alu)
0.5g 5g 10g 15g
12 sachets 1 tube 1 tube 1 tube
BIJLAGE I
SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
1 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Altargo 1% zalf
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
1 gram bevat 10 mg retapamuline (1% g/g) Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Zalf
Gladde, gebroken witte zalf
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Korte termijn behandeling van de volgende oppervlakkige huidinfecties:
Impetigo
Geïnfecteerde kleine scheurwonden, schaafwonden, of gehechte wonden.
Zie de rubrieken 4.4 en 5.1 voor belangrijke informatie met betrekking tot de klinische werkzaamheid van retapamuline tegenover verschillende types Staphylococcus aureus.
Er moet rekening gehouden worden met officiële richtlijnen over een juist gebruik van antibacteriële middelen.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Retapamuline is alleen bestemd voor cutaan gebruik.
Volwassenen (leeftijd 18-65 jaar), adolescenten (leeftijd 12-17 jaar), peuters, kleuters en kinderen (leeftijd vanaf negen maanden tot en met 11 jaar)
Een dun laagje zalf moet op het aangedane oppervlak worden aangebracht, tweemaal per dag gedurende vijf dagen.
Het behandelde oppervlak kan met steriel verband of met een verbandgaasje afgedekt worden.
De veiligheid en effectiviteit onder de volgende omstandigheden zijn niet vastgesteld:
• Meer dan 10 geïmpetiginiseerde wonden waarbij in totaal meer dan 100 cm2 huidoppervlak is aangetast.
• Geïnfecteerde wonden waarvan de lengte meer is dan 10 cm of waarbij het totale huidoppervlak > 100 cm2 is.
In patiënten jonger dan 18 jaar mag het totale te behandelen huidoppervlak niet meer bedragen dan 2% van de totale lichaamsoppervlakte.
2 Patiënten, bij wie binnen twee tot drie dagen geen klinische respons wordt gezien, moeten opnieuw beoordeeld worden en een alternatieve therapie moet overwogen worden (zie rubriek 4.4)
Zuigelingen jonger dan negen maanden
De veiligheid en werkzaamheid van retapamuline zalf is niet onderzocht bij kinderen jonger dan negen maanden.
Ouderen (65 jaar en ouder)
Er is geen dosisaanpassing noodzakelijk.
Nierinsufficiëntie
Er is geen dosisaanpassing noodzakelijk.
Zie rubriek 5.3.
Leverinsufficiëntie
Er is geen dosisaanpassing noodzakelijk.
Zie rubriek 5.3.
4.3 Contra-indicaties
Bekende of te verwachten overgevoeligheid voor retapamuline of voor een van de hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Wanneer sensibilisatie of ernstige lokale irritatie optreedt door het gebruik van retapamuline zalf, moet de behandeling gestopt worden, de zalf moet voorzichtig afgeveegd worden, en er moet een geschikte alternatieve therapie voor de infectie ingesteld worden.
Retapamuline zalf moet uit de buurt gehouden worden van ogen en slijmvliezen.
Voorzichtigheid moet in acht genomen worden teneinde inslikken te vermijden.
Retapamuline moet niet gebruikt worden om infecties te behandelen die veroorzaakt worden of waarvan gedacht wordt dat ze veroorzaakt zouden kunnen zijn door MRSA (zie rubriek 5.1).
In klinische studies bij secundair geïnfecteerde open wonden was de werkzaamheid van retapamuline ontoereikend in patiënten waarvan de infecties veroorzaakt werden door meticillineresistente Staphylococcus aureus (MRSA).
De reden voor de verminderde klinische werkzaamheid in deze patiënten is onbekend.
Er moet een alternatieve therapie overwogen worden als er geen verbetering of een verslechtering optreedt van het geïnfecteerde oppervlak na twee tot drie dagen behandeling.
Retapamuline moet niet gebruikt worden voor het behandelen van abcessen.
Retapamulinezalf bevat gebutyleerd-hydroxytolueen, deze stof kan een lokale reactie op de huid (bijvoorbeeld contacteczeem) of irritatie van de ogen en slijmvliezen veroorzaken.
Evenals met andere antibacteriële middelen het geval is, kan langdurig gebruik van retapamuline overgroei van ongevoelige micro-organismen, inclusief schimmels, veroorzaken.
3 4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Het effect van gelijktijdige applicatie van retapamuline en andere lokale producten op hetzelfde huidoppervlak is niet onderzocht en wordt niet aanbevolen.
In humane levermicrosomen was retapamuline een krachtige remmer van CYP3A4.
Gebaseerd op de lage plasmaconcentraties in mensen na lokale applicatie op geschaafde huid of op geïnfecteerde ondiepe wonden, wordt een klinisch relevante remming in vivo niet verwacht (zie rubriek 5.2).
Gelijktijdige toediening van oraal ketoconazol 200 mg tweemaal daags verhoogde, na lokale applicatie van retapamulinezalf 1% op geschaafde huid van gezonde volwassen mannen, de gemiddelde retapamuline AUC(0-24) en Cmax met 81%.
Vanwege de lage systemische belasting bij patiënten na lokale applicatie, worden aanpassingen aan de doseringen als niet noodzakelijk beschouwd wanneer retapamuline lokaal wordt geappliceerd gedurende systemische behandeling met CYP3A4-remmers.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap Er geen klinische gegevens voorhanden over gevallen van gebruik tijdens de zwangerschap.
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken; deze studies leveren te weinig gegevens op om iets te kunnen zeggen over de effecten op de bevalling en op de foetale/postnatale ontwikkeling (zie rubriek 5.3).
Retapamuline zalf dient alleen in de zwangerschap te worden gebruikt wanneer lokale antibacteriële therapie duidelijk geïndiceerd is en wanneer het gebruik van retapamuline alles welbeschouwd de voorkeur heeft boven toediening van een systemisch antibacterieel geneesmiddel.
Borstvoeding Het is onbekend of retapamuline in moedermelk wordt uitgescheiden.
Er wordt een minimale systemische blootstelling bij volwassenen waargenomen, derhalve wordt blootstelling aan retapamuline bij baby’ s, die borstvoeding krijgen, niet erg waarschijnlijk geacht.
De uitscheiding van retapamuline in melk is niet bestudeerd in dieren.
Een beslissing om door te gaan/te stoppen met borstvoeding òf om door te gaan/te stoppen met Altargo moet genomen worden onder afweging van het voordeel van borstvoeding voor het kind tegenover het voordeel van Altargo therapie voor de vrouw.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Altargo wordt lokaal toegediend en het is derhalve onwaarschijnlijk dat het een effect heeft op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
In klinische studies waarbij 2150 patiënten met oppervlakkige huidinfecties Altargo gebruikten, was de meest gemelde bijwerking irritatie op de toedieningsplaats, dit betrof ongeveer 1% van de patiënten.
De volgende classificatie wordt gehanteerd:
Vaak Soms
> 1/100 tot < 1/10 > 1/1.000 tot < 1/100
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
4 Orgaanklasse
Vaak
Soms
Algemene aandoeningen en Reacties op de toedieningsplaatsstoornissen toedieningsplaats
Reacties op de toedieningsplaats
Irritatie
Pijn Jeuk Erytheem
Huid- en onderhuidaandoeningen
Contactdermatitis
4.9 Overdosering
Wanneer er enige aanwijzingen of symptomen van overdosering zijn, of lokaal of door toevallige inname, moeten deze symptomatisch behandeld worden.
Er is geen specifiek tegengif bekend.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie:
Dermatologica, ATC-code:
D06AX13.
Werkingsmechanisme
Retapamuline is een semi-synthetisch derivaat van de chemische verbinding pleuromutiline, welke door fermentatie wordt geïsoleerd uit Clitopilus passeckerianus (voorheen Pleurotus passeckerianus).
Retapamuline remt selectief de bacteriële eiwitsynthese door een interactie aan te gaan op een aparte plaats op de 50S subunit van het bacterieel ribosoom.
Deze plaats ligt op een andere plaats dan waar andere non-pleuromutilines een interactie op het ribosoom aangaan.
Gegevens wijzen erop dat ribosomaal proteïne L3 bij deze bindingsplaats betrokken is en dat deze bindingsplaats in het gebied van de ribosomale P-lokatie en het peptidyltransferasecentrum ligt.
Door aan deze plaats te binden, remmen pleuromutilines de peptidyl overdracht, blokkeren ze gedeeltelijk de interacties op de P-lokatie, en voorkomen ze de onder normale omstandigheden optredende vorming van actieve 50S ribosomale subunits.
Zodoende schijnen de pleuromutilines bacteriële eiwitsynthese via diverse mechanismes te remmen.
Retapamuline is hoofdzakelijk bacteriostatisch tegen S. aureus en S .pyogenes.
Resistentiemechanisme
Door het bijzondere werkingsmechanisme laat retapamuline geen bacteriespecifieke kruisresistentie met andere klassen van antibacteriële geneesmiddelen zien.
In vitro zijn twee mechanismes geidentificeerd, waardoor de gevoeligheid voor retapamuline verminderd wordt.
De ene heeft betrekking op mutaties in het ribosomaal proteïne L3, de andere is een niet-specifiek efflux mechanisme (ABC transporter vgaAv).
Van dit niet-bacteriespecifieke efflux mechanisme is ook aangetoond dat het de in vitro activiteit van streptograminen A vermindert.
5 In het klinisch studieprogramma werd tijdens de behandeling met retapamuline geen ontwikkeling van resistentie waargenomen en alle klinisch geisoleerde materialen werden door retapamuline concentraties van < 2 μ g/ml geremd.
Antibacterieel spectrum
De prevalentie van verworven resistentie kan geografisch en in de tijd variëren voor bepaalde bacteriestammen.
Daarom is lokale informatie over resistentie gewenst, in het bijzonder wanneer ernstige infecties behandeld worden.
Zonodig moet advies aan experts gevraagd worden indien de lokale resistentieprevalentie dusdanig is dat het nut van het middel bij tenminste bepaalde soorten infecties twijfelachtig is.
Vaak gevoelige stammen Staphylococcus aureus * $Streptococcus pyogenes * Streptococcus agalactiae Intrinsiek resistente organismes Enterobacteriaceae Pseudomonas aeruginosa Enterococcus faecalis $In vitro was retapamuline even effectief tegen zowel meticillinegevoelige als meticillineresistente stammen van S. aureus.
Echter, zie rubriek 4.4 en de informatie hieronder betreffende de klinische effectiviteit tegen MRSA.
Retapamuline moet niet gebruikt worden om MRSA te behandelen. * Activiteit is naar volle tevredenheid bewezen in klinische studies.
Informatie uit klinische studies
Er werd erg weinig MRSA geïsoleerd in de impetigostudies en allemaal werden ze klinisch succesvol behandeld (100%; 8/8).
In de impetigostudies en in twee studies met secundair geïnfecteerde open wonden (SIOW) was het klinische succespercentage hoog voor retapamuline in patienten met mupirocine-resistente S. aureus (100%; 11/11) of fusidinezuurresistente S. aureus (96,7%; 29/30).
Echter, in de twee studies waarbij patiënten met SIOW werden ingesloten, was de effectiviteit van retapamuline onvoldoende bij infecties die door MRSA waren veroorzaakt (75,7%).
Er werden geen verschillen geconstateerd in de in vitro activiteit van retapamuline tegen S. aureus of de geïsoleerde stammen nu wel of niet gevoelig waren voor meticilline.
De verklaring voor de lagere klinische effectiviteit tegen MRSA bij SIOW is onduidelijk en zou beïnvloed kunnen zijn door de aanwezigheid van een specifieke MRSA-stam.
Wanneer de behandeling faalt en dit falen in verband wordt gebracht met S. aureus, moet de aanwezigheid van stammen die additionele virulente factoren (zoals Panton-Valentine Leukocidine) bezitten, worden overwogen.
Klinische Succespercentages bij de follow-up voor SIOW-patiënten met S. aureus
Fenotype/PFGE type
RETAPAMULINE
Cefalexine
n/N
Succes (%)
95%
Exact n/N BI
Succes (%)
S. aureus (alle stammen) MRSA$ MSSA
337/379 28/37 309/342
88,9 75,7 90,4
(85,3; 91,9) (58,8; 88,2) (86,7; 93,3)
155/186 21/26 133/159
83,3 80,8 83,6
6 BI:
Betrouwbaarheids Interval.
Het exacte BI wordt berekend door gebruikmaking van de F-distributie methode. $:
De response-rate bij MRSA door Panton-Valentine Leukocidine was 8/13 (62%).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
In een studie bij gezonde volwassenen werd 1% retapamulinezalf dagelijks onder occlusie toegediend op intacte en geschaafde huid gedurende een periode tot 7 dagen.
De systemische blootstelling na lokale toediening van retapamuline op intacte huid was erg laag.
De geometrisch gemiddelde Cmax- waarde in plasma na toediening op 200 cm2 geschaafde huid was 9,75 ng/ml op dag 1 en 8,79 ng/ml op dag 7 en de maximale individuele systemische blootstelling (Cmax) die gemeten werd was 22,1 ng/ml.
Afzonderlijke plasmamonsters werden verkregen van 516 patiënten (volwassenen en kinderen), die tweemaal daags gedurende 5 dagen een lokale behandeling met 1% retapamulinezalf kregen voor de behandeling van secundair geïnfecteerde traumawonden.
Het afnemen van de monsters vond bij volwassenen plaats voor de eerste behandeling op dag 3 en 4, en bij kinderen tussen 0 en 12 uur na de laatste toediening op dag 3 of 4.
Het merendeel van de monsters (89%) was beneden de detectielimiet van 0,5 ng/ml.
Van de monsters, die wel meetbare concentraties hadden, had 90% een concentratie lager dan 2,5 ng/ml.
De maximaal gemeten plasmaconcentratie van retapamuline was 10,7 ng/ml in volwassenen en 18,5 ng/ml in kinderen.
Distributie
Vanwege de erg lage systemische blootstelling, is de weefseldistributie van retapamuline in mensen niet onderzocht.
In vitro is aangetoond dat retapamuline een P-glycoproteïne (Pgp) substraat en remmer is.
Echter, de maximale individuele systemische blootstelling in mensen na lokale toediening van 1% zalf op 200 cm2 geschaafde huid (Cmax = 22 ng/ml; AUC(0-24) = 238 ng.uur/ml) was 660-maal lager dan de IC50 voor Pgp-remming.
Retapamuline wordt voor ongeveer 94% gebonden aan humane plasma-eiwitten.
Metabolisme
Het in vitro oxidatieve metabolisme van retapamuline in humane levermicrosomen werd primair gefaciliteerd door CYP3A4 met kleinere bijdragen van CYP2C8 en CYP2D6 (zie rubriek 4.5).
Eliminatie
De eliminatie van retapamuline in mensen is niet onderzocht.
Speciale patiëntenpopulaties
Er zijn geen farmacokinetische gegevens van kinderen jonger dan 2 jaar beschikbaar.
Deze gegevens zijn er ook niet van patiënten met nier- of leverinsufficiëntie.
Echter, door de lage systemische plasmaspiegels die zijn waargenomen, worden er geen veiligheidsproblemen verwacht.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Toxiciteit na herhaalde doseringen
7 Gedurende 14-daagse (50, 150 of 450 mg/kg) orale toxiciteitsstudies in ratten waren er bewijzen van adaptieve lever- en schildklierveranderingen.
Geen van deze bevindingen is klinisch relevant.
In apen, waarbij gedurende 14 dagen oraal 50, 150 of 450 mg/kg werd toegediend, trad dosisgerelateerd braken op.
Carcinogenese, mutagenese, reproductietoxiciteit
Langetermijnstudies in dieren om de mogelijkheid tot carcinogenese te beoordelen zijn niet met retapamuline uitgevoerd.
Er was geen bewijs van genotoxiciteit bij de in vitro onderzoeken op genmutatie en/of chromosomale effecten in de muizen lymfoomcelbepaling noch in gekweekte humane perifere lymfocyten, noch bij het in vivo onderzoek op chromosomale effecten in een ratten micronucleustest.
Er was geen bewijs van verminderde vruchtbaarheid in mannelijke of vrouwelijke ratten bij orale doseringen van 50, 150 of 450 mg/kg/dag, resulterend in blootstellingsgrenzen tot 5 maal de hoogst mogelijke geschatte waarde in mensen (lokale toediening op 200 cm2 geschaafde huid:
AUC 238 ng.uur/ml).
In een embryotoxiciteitsstudie in ratten, werd ontwikkelingstoxiciteit (verminderd foetaal lichaamsgewicht en vertraagde botvorming van het skelet) en toxiciteit in de moeder waargenomen bij orale doseringen > 150 mg/kg/dag, overeenkomend met > 3 maal de hoogst mogelijke geschatte menselijke blootstelling (zie boven).
Er traden geen behandelingsgerelateerde misvormingen in ratten op.
Retapamuline werd toegediend als een continu intraveneus infuus aan zwangere konijnen vanaf dag 7 tot dag 19 in de zwangerschapsperiode.
Toxiciteit in de moeder werd aangetoond bij doseringen > 7,2 mg/kg/dag, overeenkomend met > 8 maal de hoogst mogelijk geschatte menselijke blootstelling (zie boven).
Er was geen behandelingsgerelateerd effect op de embryofoetale ontwikkeling.
Er werden geen studies naar de effecten van retapamuline op pre- en postnatale ontwikkeling uitgevoerd.
Er zijn echter geen systemische bijwerkingen gezien bij jonge ratten waarbij lokaal retapamulinezalf werd toegediend.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Witte zachte vaseline.
Gebutyleerd-hydroxytolueen.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
Ongeopend
2 jaar.
8 In gebruik
7 dagen.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren beneden 250C.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
0,5 g aluminiumfolie sachet.
In een omdoos met 12 sachets.
5 g, 10 g en 15 g aluminium tubes met plastic schroefdop in een omdoos.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Als er nog zalf over is aan het eind van de behandeling moet dit worden vernietigd
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Glaxo Group Ltd Glaxo Wellcome House Berkeley Avenue Greenford Middlesex UB6 0NN Verenigd Koninkrijk
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/07/390/001 EU/1/07/390/002 EU/1/07/390/003 EU/1/07/390/004
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
24/05/2007
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
9 BIJLAGE II
A.
HOUDER(S)VAN DE VERGUNNING(EN) VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
10 A.
HOUDER(S) VAN DE VERGUNNING(EN) VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikant verantwoordelijk voor vrijgifte
Glaxo Operations UK Ltd.
(handelend als Glaxo Wellcome Operations) Harmire Road Barnard Castle Durham, DL12 8DT Verenigd Koninkrijk
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN OPGELEGD AAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN TEN AANZIEN VAN DE AFLEVERING EN HET GEBRUIK
Aan medisch voorschrift onderworpen geneesmiddel.
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL
Niet van toepassing.
• ANDERE VOORWAARDEN
Geneesmiddelenbewakingssysteem
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen dient te zorgen voor een geneesmiddelenbewakingssysteem, zoals omschreven in versie 6.2, gepresenteerd in module 1.8.1. van de Marketing Authorisation Application, operationeel is voordat het geneesmiddel in de handel wordt gebracht en voor zolang het geneesmiddel gebruikt kan worden.
Risico-management-plan
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen verplicht zich tot het doen uitvoeren van de studies en additionale geneesmiddelenbewakings-activiteiten zoals omschreven in het Geneesmiddelenbewakingsplan en zoals is overeengekomen in versie 1 van het Risico-management- plan (RMP) gepresenteerd in module 1.8.2. van de Marketing Authorisation Application en elke volgende update van het RMP die door de CHMP akkoord is bevonden.
Zoals vastgelegd in de CHMP Guideline on Risk Management Systems for medicinal products for human use dient de meest recente versie van het RMP tegelijkertijd te worden ingediend met het volgende Periodic Safety Update Report (PSUR).
Bovendien dient een nieuw RMP ingediend te worden: • Als er nieuwe informatie is ontvangen die van invloed kan zijn op de huidige veiligheidsinformatie, op het huidige farmacovigilantieplan of op activiteiten die de risico’ s kunnen minimaliseren. • Binnen 60 dagen nadat een belangrijke mijlpaal (farmacovigilantie of risicominimalisatie) wordt bereikt. • Op verzoek van de EMEA.
11 BIJLAGE III
ETIKETTERING EN BIJSLUITER
12 A.
ETIKETTERING
13 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
Omdoos voor tube van 5 g, 10 g, 15 g
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Altargo 1% zalf Retapamuline
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 gram bevat 10 milligram retapamuline (1% g/g)
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat eveneens:
Witte zachte vaseline E321
Zie de bijsluiter voor meer informatie
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
zalf tube van 5 g tube van 10 g tube van 15 g
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Alleen voor cutaan gebruik Niet inslikken Aanbrengen op de aangedane plekken zoals door uw dokter is voorgeschreven Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
Niet gebruiken in de ogen of op slijmvliezen
14 8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren beneden 250 C.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Glaxo Group Ltd Glaxo Wellcome House Berkeley Avenue Greenford Middlesex UB6 0NN Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/07/390/002 5 g EU/1/07/390/003 10 g EU/1/07/390/004 15 g
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16 INFORMATIE IN BRAILLE
altargo
15 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
Omdoos voor sachet 0,5 g
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Altargo 1% zalf Retapamuline
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
1 gram bevat 10 milligram retapamuline (1% g/g)
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Bevat eveneens:
Witte zachte vaseline E321
Zie de bijsluiter voor meer informatie
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
zalf
12 sachets van 0,5 gram
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Alleen voor cutaan gebruik Niet inslikken Aanbrengen op de aangedane plekken zoals door uw dokter is voorgeschreven Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
Niet gebruiken in de ogen of op slijmvliezen
16 8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren beneden 250 C.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Glaxo Group Ltd Glaxo Wellcome House Berkeley Avenue Greenford Middlesex UB6 0NN Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/07/390/001
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16 INFORMATIE IN BRAILLE
altargo
17 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD tubes van 5 g, 10 g, 15 g
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
Altargo 1% zalf Retapamuline Cutaan gebruik
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
Voor gebruik de bijsluiter lezen
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
5 gram
10 gram
15 gram
6.
OVERIGE
Niet gebruiken in de ogen of op slijmvliezen
Bewaren beneden 250 C in de buitenverpakking.
18 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD 0,5 g sachet
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Altargo 1% zalf Retapamuline Cutaan gebruik
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
Voor gebruik de bijsluiter lezen
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
0,5 gram
6.
OVERIGE
Niet gebruiken in de ogen of op slijmvliezen
Bewaren beneden 250 C in de buitenverpakking.
19 B.
BIJSLUITER
20 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Altargo 1% zalf Retapamuline
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
- Bewaar deze bijsluiter.
Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
- Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet
in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Altargo en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Altargo gebruikt 3.
Hoe wordt Altargo gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Altargo 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS ALTARGO EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Altargo wordt gebruikt om bacteriële infecties op kleine huidoppervlaktes te behandelen.
Infecties die behandeld kunnen worden zijn ondermeer die van impetigo (vaak krentenbaard genoemd, dit veroorzaakt korsten door krabben op geïnfecteerde plekken), van snijwonden, van schaafwonden en van gehechte wonden.
Altargo is voor volwassenen en voor kinderen van 9 maanden en ouder.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U ALTARGO GEBRUIKT
Gebruik Altargo niet:
Als u allergisch (overgevoelig) bent voor retapamuline of voor één van de andere bestanddelen van Altargo.
Wees extra voorzichtig met Altargo:
Als u welke verslechtering dan ook bemerkt van de infectie of als u toenemende roodheid, irritatie of andere tekenen en symptomen ontdekt op de plek waar u Altargo aangebracht heeft, stop dan met het gebruik van Altargo en vertel dit aan uw arts.
Zie ook rubriek 4 van deze bijsluiter.
Wanneer er geen verbetering van uw infectie optreedt na twee tot drie dagen behandeling, neem dan contact op met uw arts.
Gebruik met andere geneesmiddelen:
Breng geen andere zalven, crèmes of lotions aan op plekken, die met Altargo worden behandeld, tenzij dit uitdrukkelijk door uw arts is voorgeschreven.
Zwangerschap en borstvoeding Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel gebruikt.
Gebruik geen Altargo als u zwanger bent of van plan bent zwanger te worden.
Vraag uw arts of apotheker om advies.
21 Gebruik geen Altargo als u borstvoeding geeft.
Vraag uw arts of apotheker om advies.
3.
HOE WORDT ALTARGO GEBRUIKT
Volg bij het gebruik van Altargo nauwgezet het advies van uw arts.
Raadpleeg bij twijfel uw arts of apotheker.
Altargo mag alleen op de huid gebruikt worden.
Het mag niet in de ogen, in de mond, op de lippen, in de neus of in het vrouwelijke genitale gebied aangebracht worden.
Wanneer de zalf per ongeluk op één van deze plekken komt, was deze plek dan met water en raadpleeg uw arts als u ergens last van krijgt.
Was uw handen voor u de zalf aanbrengt en nadat u de zalf heeft aangebracht.
Hoe moet Altargo aangebracht worden
Gewoonlijk wordt een dun laagje zalf op de geïnfecteerde huid aangebracht, tweemaal daags gedurende een periode van vijf dagen.
Nadat u de zalf heeft aangebracht, mag u de behandelde plek met een steriel verband of gaasje bedekken, behalve als uw arts heeft gezegd dat de plek onbedekt moet blijven.
Blijf Altargo net zolang gebruiken als uw arts u voorgeschreven heeft.
Wat u moet doen als u meer van Altargo heeft gebruikt dan u zou mogen
Veeg voorzichtig de extra zalf weg.
Problemen door overdosering met dit geneesmiddel zijn niet waarschijnlijk.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Altargo te gebruiken
Breng de zalf aan zodra u bemerkt dat u het vergeten bent en breng de volgende dosis aan op het gebruikelijke tijdstip.
Als u per ongeluk Altargo ingeslikt hebt
Neem voor advies contact op met uw arts of apotheker.
Als u nog vragen heeft over het gebruik van dit geneesmiddel, vraag dan uw arts of apotheker.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Altargo bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
De volgende bijwerkingen zijn opgetreden op de huid waar Altargo is aangebracht.
Vaak optredende bijwerkingen
- huidirritatie.
Dit kan zich voordoen bij maximaal 1 op de 10 patiënten.
22 Soms optredende bijwerkingen
- pijn, jeuk, roodheid of huiduitslag (contacteczeem).
Dit kan zich voordoen bij maximaal 1 op de 100 patiënten.
Altargo bevat eveneens gebutyleerd hydroxytolueen (E321), dat lokale huidreacties kan veroorzaken (bijv. contactdermatitis), of irritatie aan de ogen en slijmvliezen.
Vertel het aan uw arts als u tekenen van een plaatselijke huidreactie opmerkt, zoals jeuk, opzwellen, roodheid of pijn op de plek waar u Altargo aangebracht heeft.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt, of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U ALTARGO
Houd het geneesmiddel buiten het bereik en zicht van kinderen.
Bewaren beneden 250C.
Gebruik Altargo niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op het etiket van de tube.
De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.
Gooi geopende tubes 7 dagen na het voor de eerste keer openmaken van de tube weg.
Breng de eventueel niet gebruikte of overgebleven Altargo terug naar uw apotheek.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Altargo
- Het werkzame bestanddeel is retapamuline.
- De andere bestanddelen zijn witte zachte vaseline en gebutyleerd hydroxytolueen (E321).
BHT is
een conserveringsmiddel.
Hoe ziet Altargo er uit en wat is de inhoud van de verpakking
Altargo is een gladde zalf, gebroken wit van kleur.
Het wordt geleverd in een aluminium tube met een plastic dop.
De tube bevat respectievelijk 5, 10 of 15 gram zalf.
Het wordt ook geleverd in een aluminium sachet met 0,5 gram zalf in een verpakking van 12 stuks.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant
23 Houder van de vergunning voor het in de handel brengen
Fabrikant
Glaxo Group Ltd Glaxo Wellcome House Berkeley Avenue Greenford Middlesex UB6 0NN Verenigd Koninkrijk
Glaxo Operations UK, Ltd, (trading as Glaxo Wellcome Operations) Harmire Road Barnard Castle County Durham DL12 8DT
24 Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
België/Belgique/Belgien GlaxoSmithKline s.a. / n.v.
Tél/Tel: + 32 (0)2 656 21 11
Luxembourg/Luxemburg GlaxoSmithKline s.a. / n.v.
Tél/Tel: + 32 (0)2 656 21 11
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ ÐÐ»Ð°ÐºÑÐ¾Ð¡Ð¼Ð¸ÑÐÐ»Ð°Ð¹Ð½ ÐÐÐÐ TeÐ».: + 359 2 953 10 34
Magyarország GlaxoSmithKline Kft.
Tel.: + 36 1 225 5300
Č eská republika GlaxoSmithKline s.r.o.
Tel: + 420 222 001 111 gsk.czmail@gsk.com
Malta GlaxoSmithKline Malta Tel: + 356 21 238131
Danmark GlaxoSmithKline Pharma A/S Tlf: + 45 36 35 91 00 dk-info@gsk.com
Nederland GlaxoSmithKline BV Tel: + 31 (0)30 6938100 nlinfo@gsk.com
Deutschland GlaxoSmithKline GmbH & Co.
KG Tel.: + 49 (0)89 36044 8701 produkt.info@gsk.com
Norge GlaxoSmithKline AS Tlf: + 47 22 70 20 00 firmapost@gsk.no
Eesti Österreich GlaxoSmithKline Eesti OÜ Tel: + 372 6676 900 estonia@gsk.com
GlaxoSmithKline Pharma GmbH Tel: + 43 (0)1 97075 0 at.info@gsk.com
Ελλάδα GlaxoSmithKline A.E.B.E.
Τηλ: + 30 210 68 82 100
Polska GSK Commercial Sp. z o.o.
Tel.: + 48 (0)22 576 9000
España GlaxoSmithKline, S.A.
Tel: + 34 902 202 700 es-ci@gsk.com
Portugal GlaxoSmithKline – Produtos Farmacêuticos, Lda Tel: + 351 21 412 95 00 FI.PT@gsk.com
France Laboratoire GlaxoSmithKline Tél.: + 33 (0)1 39 17 84 44 diam@gsk.com
România GlaxoSmithKline (GSK) S.R.L.
Tel: + 4021 3028 208
Ireland GlaxoSmithKline (Ireland) Limited Tel: + 353 (0)1 4955000
Slovenija GlaxoSmithKline d.o.o.
Tel: + 386 (0)1 280 25 00 medical.x.si@gsk.com
Ísland GlaxoSmithKline ehf.
Simi: + 354 530 3700
Slovenská republika GlaxoSmithKline Slovakia s. r. o.
Tel: + 421 (0)2 49 10 33 11 recepcia.sk@gsk.com
25 Italia GlaxoSmithKline S.p.A.
Tel: + 39 (0)45 9218 111
Suomi/Finland GlaxoSmithKline Oy Puh/Tel: + 358 (0)10 30 30 30 Finland.tuoteinfo@gsk.com
Κύπρος GlaxoSmithKline Cyprus Ltd Τηλ: + 357 22 89 95 01
Sverige GlaxoSmithKline AB Tel: + 46 (0)8 638 93 00 info.produkt@gsk.com
Latvija GlaxoSmithKline Latvia SIA Tel: + 371 67312687 lv-epasts@gsk.com Lietuva GlaxoSmithKline Lietuva UAB Tel: + 370 5 264 90 00 info.lt@gsk.com
United Kingdom GlaxoSmithKline UK Tel: + 44 (0)800 221441 customercontactuk@gsk.com
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
Er zijn ook verwijzingen naar andere websites over zeldzame ziektes en behandelingen.
26