European Medicines Agency
EMEA/H/C/741
EUROPEES OPENBAAR BEOORDELINGSRAPPORT (EPAR)
VECTIBIX
EPAR-samenvatting voor het publiek
Dit document is een samenvatting van het Europees openbaar beoordelingsrapport (EPAR) en geeft uitleg over de aanpak van het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) bij de beoordeling van uitgevoerde studies, een proces dat uitmondt in aanbevelingen voor gebruiksvoorwaarden.
Lees de bijsluiter (ook onderdeel van het EPAR) of neem contact op met uw arts of apotheker als u meer informatie nodig hebt over uw aandoening of behandeling.
De wetenschappelijke discussie waarop de aanbevelingen van het CHMP zijn gebaseerd, is ook in het EPAR opgenomen.
Wat is Vectibix?
Vectibix is een concentraat ter bereiding van een oplossing voor infusie (indruppeling in een ader).
Het bevat de werkzame stof panitumumab.
Wanneer wordt Vectibix voorgeschreven?
Vectibix wordt voorgeschreven voor de behandeling van gemetastaseerd colorectaal carcinoom, d.w.z. kanker van de dikke darm en endeldarm die is uitgezaaid naar andere delen van het lichaam.
Vectibix wordt gebruikt als monotherapie (op zichzelf staande behandeling) bij patiënten wier tumorcellen een eiwit op hun oppervlak dragen dat epidermale groeifactorreceptor (EGFR) wordt genoemd, en een niet-gemuteerd "KRAS" bevatten.
KRAS is een gen dat bij mutatie in een tumorcel de groei van de tumor stimuleert.
Vectibix wordt gebruikt wanneer behandeling met combinaties van antikankermiddelen die een fluoropyrimidine (bv.
5-fluorouracil), oxaliplatine en irinotecan bevatten, niet langer werkt.
Het middel is uitsluitend op doktersvoorschrift verkrijgbaar.
Hoe wordt Vectibix gebruikt?
Vectibix moet worden toegediend onder toezicht van een arts die ervaring heeft met kankerbestrijdende therapieën.
De behandeling mag pas worden gestart nadat een ervaren laboratorium met een betrouwbare methode een detectie van niet-gemuteerd KRAS heeft uitgevoerd.
De aanbevolen dosis Vectibix is eens in de twee weken 6 mg per kilogram lichaamsgewicht, in de vorm van een infusie.
De aanbevolen infusietijd is ongeveer 60 minuten, maar bij grotere hoeveelheden kan 90 minuten nodig zijn.
Hoe werkt Vectibix?
De werkzame stof in Vectibix, panitumumab, is een monoklonaal antilichaam, een bepaald type eiwit dat dankzij zijn speciale vorm een specifieke structuur (antigen genaamd) op bepaalde cellen in het lichaam herkent en zich hieraan bindt.
Panitumumab is zo ontwikkeld dat het zich bindt aan de epidermale groeifactorreceptor (EGFR), die wordt aangetroffen op het oppervlak van bepaalde (tumor)cellen.
Als gevolg van deze binding kan de tumorcel niet langer de via EGFR overgebrachte signalen ontvangen die deze nodig heeft om te groeien, zich te ontwikkelen en uit te zaaien (metastase).
Panitumumab lijkt evenwel niet te werken als de tumorcellen gemuteerd KRAS bevatten.
Dit komt doordat de groei van zulke cellen niet wordt 7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu
©European Medicines Agency, 2009.
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged. gestuurd door signalen die via EGFR worden overgebracht, zodat ze ook als de EGFR geblokkeerd wordt, kunnen blijven groeien.
Hoe is Vectibix onderzocht?
De werking van Vectibix werd eerst in proefmodellen getest voordat deze bij mensen werd onderzocht.
De werkzaamheid van Vectibix is onderzocht in één hoofdonderzoek waaraan in totaal 463 patiënten met karteldarm- en endeldarmkanker deelnamen, bij wie de ziekte tijdens of na een eerdere behandeling met onder andere een fluoropyrimidine, oxaliplatine en irinotecan verergerd was.
De effecten van Vectibix samen met “ best supportive care” werden vergeleken met die van alleen “ best supportive care”. “ Best supportive care” kan ieder geneesmiddel of iedere techniek zijn waarmee de patiënt is gebaat: antibiotica, pijnstillers, transfusies, operatieve ingrepen enz, maar geen andere geneesmiddelen tegen kanker.
De belangrijkste graadmeter voor de werkzaamheid was de tijdsduur tot de ziekte begon te verergeren of de patiënt overleed.
De resultaten van het onderzoek werden apart geanalyseerd bij 243 patiënten bij wie de tumor niet-gemuteerd KRAS bevatte en bij 184 patiënten met een gemuteerd KRAS-gen.
Welke voordelen bleek Vectibix tijdens de studies te hebben?
Bij de patiënten met niet-gemuteerd KRAS in hun tumoren duurde het met Vectibix langer voordat de ziekte erger werd of de patiënt overleed: dit duurde gemiddeld 12,3 weken bij patiënten die Vectibix gebruikten in combinatie met "best supportive care", tegenover 7,3 weken bij patiënten die alleen "best supportive care" kregen.
Vectibix had daarentegen geen effect bij patiënten met gemuteerd KRAS in hun tumoren, bij wie de gemiddelde tijdsduur tot verergering van de ziekte of overlijden voor beide groepen patiënten rond de 7,3 weken lag.
Welke risico’ s houdt het gebruik van Vectibix in?
Ongeveer 90% van de patiënten die Vectibix kregen toegediend, hadden huidbijwerkingen, hoewel deze meestal mild of matig waren.
De meest voorkomende bijwerkingen bij het gebruik van Vectibix (waargenomen bij meer dan 1 op de 10 patiënten) zijn huiduitslag, erytheem (roodheid van de huid), exfoliatie (afschilfering van de huid), pruritus (jeuk), droge huid, huidkloven, paronychia (ontsteking van het nagelbed), diarree, vermoeidheid, misselijkheid, braken, dyspneu (kortademigheid) en hoesten.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Vectibix.
Vectibix mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor panitumumab of voor enig ander bestanddeel van het middel.
Vectibix mag evenmin worden gebruikt bij patiënten met interstitiële pneumopathie of longfibrose (longziekten).
Waarom is Vectibix goedgekeurd?
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Vectibix groter zijn dan de risico's ervan als monotherapie voor de behandeling van patiënten met metastatisch colorectaal carcinoom met EGFR-expressie en met niet-gemuteerd (wildtype) KRAS, nadat fluoropyrimidine, oxaliplatine en irinotecan bevattende chemotherapeutische behandelingen hebben gefaald.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Vectibix.
Aan Vectibix is 'voorwaardelijke goedkeuring' verleend.
Dit betekent dat er nog meer informatie naar voren zal komen over het geneesmiddel, in het bijzonder over de veiligheid en werkzaamheid ervan bij patiënten met tumoren die niet-gemuteerd KRAS bevatten.
Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA) zal jaarlijks eventuele nieuw beschikbare informatie beoordelen en deze samenvatting zo nodig laten bijwerken.
Welke informatie wordt nog verwacht voor Vectibix?
De firma die Vectibix vervaardigt, zal de resultaten indienen van aanvullende onderzoeken naar de veiligheid en de werkzaamheid van het geneesmiddel bij patiënten met colorectaal kanker mét en zonder gemuteerd KRAS alsook naar de kwaliteit van leven van de patiënten die het middel krijgen.
Het betreft onder meer onderzoeken naar het gebruik van Vectibix in combinatie met andere geneesmiddelen, zowel bij patiënten bij wie de ziekte al eerder behandeld is als bij patiënten die nog
2/3 geen enkele eerdere behandeling voor hun kanker ondergingen, naast een onderzoek ter bevestiging van de werkzaamheid van Vectibix in de goedgekeurde indicatie als monotherapie.
Overige informatie over Vectibix:
De Europese Commissie heeft op 3 december 2007 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Vectibix verleend aan de firma Amgen Europe B.V.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Vectibix.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 01-2009.
3/3
EU-nummer
Fantasienaam
Sterkte
Farmaceutische vorm
Toedieningsweg
Verpakking
Inhoud
Verpakkings- grootte
EU/1/07/423/001
Vectibix
20 mg/ml
Concentraat voor oplossing voor infusie
Intraveneus
Flacon (glas)
5 ml
1 flacon
EU/1/07/423/002
Vectibix
20 mg/ml
Concentraat voor oplossing voor infusie
Intraveneus
Flacon (glas)
10 ml
1 flacon
EU/1/07/423/003
Vectibix
20 mg/ml
Concentraat voor oplossing voor infusie
Intraveneus
Flacon (glas)
20 ml
1 flacon
1/1
BIJLAGE I
SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
1 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vectibix 20 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie.
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke ml concentraat bevat 20 mg panitumumab.
Elke flacon bevat 100 mg panitumumab in 5 ml, 200 mg in 10 ml of 400 mg in 20 ml.
Wanneer bereid volgens de instructies zoals beschreven in rubriek 6.6 dient de eindconcentratie panitumumab de 10 mg/ml niet te overschrijden.
Panitumumab is een humaan monoklonaal IgG2-antilichaam geproduceerd in een zoogdiercellijn (CHO) via recombinant DNA-technologie.
Hulpstof:
Elke ml concentraat bevat 0,150 mmol natrium, wat overeenkomt met 3,45 mg natrium.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Concentraat voor oplossing voor infusie.
Kleurloze oplossing die mogelijk zichtbare amorfe panitumumab-deeltjes bevat.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Vectibix is geïndiceerd als monotherapie voor de behandeling van patiënten met gemetastaseerd colorectaal carcinoom met EGFR expressie die niet KRAS-gemuteerd (wild-type) is, na falen van fluoropyrimidine, oxaliplatin- en irinotecan- bevattende chemotherapieregimes.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Behandeling met Vectibix dient plaats te vinden onder toezicht van een arts die ervaring heeft met het gebruik van antikanker therapie.
Detectie van niet-gemuteerde KRAS expressie dient te worden uitgevoerd door een ervaren laboratorium op basis van een gevalideerde analysemethode.
De aanbevolen Vectibix dosering is 6 mg/kg lichaamsgewicht, eens per twee weken toegediend.
Voorafgaand aan infusie dient Vectibix in 0,9% natriumchloride oplossing voor injectie te worden verdund tot een eindconcentratie die de 10 mg/ml niet mag overschrijden (zie rubriek 6.6 voor instructies voor het bereiden).
Vectibix moet worden toegediend als intraveneuze (IV) infusie via een infuuspomp met een laag eiwitbindend 0,2 of 0,22 micrometer in-line filter, via een perifere lijn of een verblijfskatheter.
De aanbevolen infusietijd is ongeveer 60 minuten.
Bij doseringen hoger dan 1000 mg dient de infusietijd ongeveer 90 minuten te zijn (zie rubriek 6.6 voor instructies voor het toedienen).
De infusielijn dient vóór en na Vectibix toediening te worden gespoeld met natriumchloride-oplossing om vermenging met andere geneesmiddelen of IV-oplossingen te vermijden.
2 Niet toedienen als een IV-push of bolus.
Speciale populaties
De veiligheid en werkzaamheid van Vectibix zijn niet bestudeerd bij patiënten met nier- of leverstoornissen.
Dosisaanpassing is bij ouderen niet vereist.
In klinische onderzoeken werden geen verschillen in veiligheid of werkzaamheid waargenomen tussen patiënten ≥ 65 jaar en jongere patiënten.
Er is geen ervaring bij kinderen en Vectibix dient niet te worden gebruikt bij patiënten jonger dan 18 jaar.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.
Patiënten met interstitiële pneumonitis of pulmonale fibrose (zie rubriek 4.4).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Dermatologische reacties
Bijna alle patiënten (ongeveer 90%) die met Vectibix werden behandeld ervaarden dermatologisch gerelateerde reacties, een farmacologisch effect dat wordt waargenomen bij epidermale groeifactorreceptor (EGFR) remmers.
De meerderheid van deze reacties was mild tot matig van aard (zie rubriek 4.8).
Als een patiënt dermatologische reacties met graad 3 (NCI-CTC/CTCAE) of hoger ontwikkelt, of wanneer deze als ondraaglijk worden ervaren, staak dan tijdelijk Vectibix toediening, totdat de reacties verbeterd zijn (≤ graad 2).
Wanneer de reacties zijn verbeterd tot ≤ graad 2, dien Vectibix opnieuw toe met 50% van de oorspronkelijke dosering.
Wanneer er niet opnieuw reacties optreden, verhoog dan de dosering Vectibix in stappen van 25% totdat de aanbevolen dosering is bereikt.
Wanneer na het onthouden van 1 of 2 doseringen Vectibix de reacties niet verbeteren (tot ≤ graad 2) of wanneer bij 50% van de dosering reacties opnieuw optreden of als ondraaglijk worden ervaren, dient het gebruik van Vectibix permanent te worden gestaakt.
In klinische onderzoeken werden, na ontwikkeling van ernstige dermatologische reacties (waaronder stomatitis), infectieuze complicaties waaronder sepsis (in zeldzame gevallen leidend tot de dood) en plaatselijke abcessen die incisies en drainage vereisten, gerapporteerd.
Patiënten die ernstige dermatologische reacties hebben of waarbij de reacties verergeren tijdens behandeling met Vectibix dienen te worden gemonitord op de ontwikkeling van inflammatoire of infectieuze sequelae en een passende behandeling dient onmiddellijk te worden gestart.
Omdat zonlicht mogelijke huidreacties kan verergeren, wordt patiënten tijdens behandeling met Vectibix aanbevolen om zonnebrandcrème en hoofddeksels te gebruiken en blootstelling aan de zon te beperken.
Pulmonale complicaties
Patiënten met een geschiedenis van, of aanwijzingen voor, interstitiële pneumonitis of pulmonale fibrose werden uitgesloten van deelname aan klinische onderzoeken.
Aangezien interstitiële longziekte (ILD) is waargenomen met EGFR-remmers, dient in geval van acuut ontstaan of verergering van pulmonale symptomen, Vectibix behandeling te worden onderbroken en dienen de symptomen onmiddellijk te worden onderzocht.
Wanneer pneumonitis of longinfiltraten zijn waargenomen dient Vectibix-toediening te worden beëindigd en dient de patiënt adequaat te worden behandeld.
3 Elektrolytstoornissen
Bij sommige patiënten zijn progressief dalende magnesium serumspiegels waargenomen, wat leidde tot ernstige hypomagnesiëmie (graad 4).
Patiënten dienen periodiek te worden gecontroleerd op hypomagnesiëmie en begeleidende hypocalciëmie voordat de behandeling met Vectibix wordt gestart en daarna periodiek tot 8 weken na het voltooien van de behandeling (zie rubriek 4.8).
Waar nodig is repletie van magnesium aanbevolen.
Andere elektrolytstoornissen, waaronder hypokaliëmie, zijn ook waargenomen.
Waar nodig is repletie van deze elektrolyten eveneens aanbevolen.
Andere voorzorgsmaatregelen
Dit geneesmiddel bevat 0,150 mmol natrium (overeenkomend met 3,45 mg natrium) per ml concentraat.
Patiënten op een gecontroleerd natriumdieet dienen hiermee rekening te houden.
Vectibix in combinatie met IFL
Patiënten die Vectibix gebruikten in combinatie met IFL-regimes (bolus 5-fluorouracil (500 mg/m2), leucovorin (20 mg/m2) en irinotecan (125 mg/m2) ervaarden een hoge incidentie van ernstige diarree (zie rubriek 4.8).
Daarom dient toediening van Vectibix in combinatie met IFL te worden vermeden (zie rubriek 4.5).
Vectibix in combinatie met bevacizumab en chemotherapieregimes
Een gerandomiseerd, open-label, multicenter onderzoek met 1.053 patiënten evalueerde de werkzaamheid van bevacizumab en oxaliplatin- of irinotecan-bevattende chemotherapieregimes met en zonder Vectibix als eerstelijnsbehandeling van gemetastaseerde colorectaalcarcinoom.
In een interim analyse gebaseerd op 947 gerandomiseerde patiënten werd een verkorte progressie-vrije overlevingstijd en een verhoogd aantal overlijdensgevallen waargenomen bij patiënten die Vectibix toegediend kregen in combinatie met bevacizumab en chemotherapie.
Er werd ook een grotere frequentie pulmonale embolieën, infecties (voornamelijk dermatologisch), diarree en dehydratie gezien in de behandelingsgroepen van Vectibix in combinatie met bevacizumab en chemotherapie.
Daarom dient de toediening van Vectibix in combinatie met bevacizumab bevattende chemotherapie combinaties te worden vermeden (zie rubriek 4.5 en rubriek 5.1).
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd.
Gelijktijdig gebruik van Vectibix en IFL of bevacizumab en chemotherapie combinaties wordt niet aangeraden (zie rubriek 4.4 en rubriek 4.8).
Bij toediening van panitumumab in combinatie met bevacizumab en chemotherapie combinaties werd een verhoogd aantal overlijdensgevallen waargenomen (zie rubriek 4.4).
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn geen adequate gegevens over het gebruik van Vectibix bij zwangere vrouwen.
Uit onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
EGFR speelt een rol bij de controle van prenatale ontwikkeling en is mogelijkerwijs essentieel voor normale organogenese, proliferatie en differentiatie bij de ontwikkeling van het embryo.
Daarom bestaat de mogelijkheid dat wanneer Vectibix wordt toegediend aan zwangere vrouwen de foetus schade wordt toegebracht.
4 Van humaan IgG is bekend dat het de placentamembraan passeert, daarom is het mogelijk dat panitumumab van de moeder op de ontwikkelende foetus wordt overgebracht.
Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens en tot 6 maanden na de behandeling.
Wanneer Vectibix wordt gebruikt tijdens de zwangerschap of als de patiënt zwanger wordt tijdens het gebruik van dit geneesmiddel dient zij op het potentiële risico voor het verlies van de foetus of op het potentiële gevaar voor de foetus te worden gewezen.
Borstvoeding
Het is niet bekend of panitumumab wordt uitgescheiden in humane moedermelk.
Omdat humaan IgG wordt uitgescheiden in humane moedermelk, zou panitumumab ook uitgescheiden kunnen worden.
De mogelijkheid voor absorptie en schade aan de zuigeling na opname is onbekend.
Het wordt afgeraden dat vrouwen borstvoeding geven gedurende behandeling met Vectibix tot 3 maanden na de laatste dosis.
Vruchtbaarheid
Uit dieronderzoek is bij apen een reversibel effect op de menstruatiecyclus en een verminderde vrouwelijke vruchtbaarheid gebleken (zie rubriek 5.3).
Panitumumab kan invloed hebben op het vermogen van een vrouw om zwanger te worden.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Indien patiënten behandelingsgerelateerde symptomen ervaren die hun gezichtsvermogen of mogelijkheid om zich te concentreren en te reageren beïnvloeden, wordt aanbevolen dat zij niet rijden en geen machines bedienen totdat het effect verdwijnt.
4.8 Bijwerkingen
Uit een analyse van alle patiënten die Vectibix monotherapie kregen (N=920), blijkt dat de meest gerapporteerde vaak voorkomende bijwerkingen dermatologische reacties zijn die optreden bij ongeveer 90% van de patiënten.
Deze reacties zijn gerelateerd aan de farmacologische effecten van Vectibix en zijn meestal mild tot matig van aard en voor ongeveer 10% ernstig (graad 3 of hoger, NCI-CTC).
Behalve waar aangeduid, beschrijven de gegevens bijwerkingen uit klinische onderzoeken bij patiënten met gemetastaseerd colorectaal carcinoom die panitumumab als monotherapie gebruikten.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
MedDRA Orgaan Systeem Huid- en onderhuidaandoeningen
Frequentie Zeer vaak (≥ 1/10)
Bijwerking Huiduitslag Erytheem Huidschilfering Pruritus Droge huid Huidkloven Paronychia
Maagdarmstelselaandoeningen Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
Diarree Vermoeidheid
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
Vaak (≥ 1/100 tot < 1/10)
Infusiereacties (koorts, koude rillingen)
5 MedDRA Orgaan Systeem Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Frequentie
Bijwerking Hypomagnesiëmie Hypocalciëmie Hypokaliëmie Dehydratie
Maagdarmstelselaandoeningen
Misselijkheid Braken
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Zenuwstelselaandoeningen Oogaandoeningen
Dyspneu Hoesten Hoofdpijn Conjunctivitis Groei van de oogwimpers Verhoogde traanafscheiding Oculaire hyperemie Droge ogen Oogpruritus
Huid- en onderhuidaandoeningen
Stomatitis Slijmvliesontsteking Onycholyse Overmatige haargroei Alopecia Droogte van de neus Droge mond
Bloedvataandoeningen
Longembolie
Het veiligheidsprofiel van panitumumab bij patiënten met een tumor die KRAS wild-type tot expressie brengt (n=123), was over het algemeen consistent met het algemene profiel van mCRC monotherapie zoals hierboven beschreven.
De enige verschillen waren dat misselijkheid, braken, dyspneu en hoesten als zeer vaak (≥ 1/10) in de KRAS wild-type arm gerapporteerd werden terwijl deze bijwerkingen bij de totale mCRC monotherapie populatie als vaak (≥ 1/100 tot < 1/10) werden gerapporteerd.
Maagdarmstelselaandoeningen
In de gevallen waar diarree werd gerapporteerd, was die mild tot matig in ernst.
Bij twee procent van de patiënten met KRAS wild-type werd diarree als ernstig gerapporteerd.
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
In klinische onderzoeken zijn mogelijke infusiereacties (binnen 24 uur na de eerste dosering) inclusief symptomen/tekenen zoals koude rillingen, koorts of dyspneu gerapporteerd bij 2% van de met Vectibix behandelde patiënten, waarvan < 1% ernstig (graad 3).
Er waren geen patiënten met levensbedreigende (graad 4) of fatale (graad 5) infusiereacties op Vectibix.
De meeste symptomen van potentiële infusiereacties waren mild in intensiteit, verdwenen zonder behandeling, waren geïsoleerde gevallen en vereisten geen verandering of onderbreking van Vectibix toediening.
Huid- en onderhuidaandoeningen
Huiduitslag kwam het meest voor in het gezicht, bovenkant van de borst en rug, maar kon zich uitbreiden tot de ledematen.
Na ontwikkeling van ernstige huid- en onderhuidreacties werden infectieuze complicaties inclusief sepsis (in zeldzame gevallen leidend tot de dood) en lokale abcessen die incisies en drainage vereisten, gerapporteerd.
De mediane tijd tot optreden van de eerste symptomen van een dermatologische reactie was 10 dagen en de mediane tijd tot verdwijnen was 28 dagen na de laatste dosis Vectibix.
Paronychiale ontstekingen werden geassocieerd met het zwellen van de laterale nagelriemen van de tenen en vingers.
6 4.9 Overdosering
In klinische onderzoeken zijn doseringen tot 9 mg/kg getest.
Er zijn gevallen van overdosering gerapporteerd tot ongeveer twee maal de aanbevolen therapeutische dosering.
De waargenomen bijwerkingen betroffen huidtoxiciteit, diarree, dehydratatie en vermoeidheid en waren in overeenstemming met het veiligheidsprofiel bij de aanbevolen dosering.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antineoplastische middelen, monoklonale antilichamen, ATC-code:
L01XC08
Werkingsmechanisme
Panitumumab is een recombinant, volledig humaan IgG2 monoklonaal antilichaam dat met grote affiniteit en specificiteit bindt aan het humane EGFR.
EGFR is een transmembraan glycoproteïne dat deel uitmaakt van een subfamilie van type I receptor-tyrosinekinasen, waartoe onder andere EGFR (HER1/c-ErbB-1), HER2, HER3 en HER4 behoren.
EGFR stimuleert de groei van cellen in normaal epitheel weefsel, inclusief de huid en de haarfollikels, en komt op verschillende soorten tumorcellen tot expressie.
Panitumumab bindt zich aan het ligandbindende domein van EGFR en remt de autophosphorylatie van de receptor die wordt geïnduceerd door alle bekende EGFR-liganden.
De binding van panitumumab aan EGFR leidt tot internalisatie van de receptor, remming van de celgroei, inductie van apoptose en afname van de productie van interleukine-8 en de vasculaire endotheliale groeifactor.
Het KRAS (Kirsten rat sarcoma 2 viraal oncogeen homoloog) gen codeert voor een klein GTP-bindend eiwit dat betrokken is bij de signaaluitwisseling.
Een verscheidenheid aan stimuli, inclusief die van de EGFR activeert het KRAS gen dat op zijn beurt andere intracellulaire eiwitten stimuleert tot het aanzetten van celproliferatie, celoverleving en angiogenese.
Activerende mutaties van het KRAS gen komen vaak voor bij verschillende humane tumoren en zijn betrokken bij zowel oncogenese als tumorprogressie.
Farmacodynamische effecten
In-vitro-onderzoek en in-vivo-dierproeven hebben aangetoond dat panitumumab de groei en de overleving van tumorcellen met expressie van EGFR remt.
Er zijn geen anti-tumoreffecten van panitumumab waargenomen bij xenografts van menselijke tumoren zonder expressie van EGFR.
Toevoeging van panitumumab aan radiotherapie, chemotherapie en/of andere gerichte therapeutische middelen bij dieren leidde tot een versterking van de anti-tumoreffecten ten opzichte van radiotherapie, chemotherapie of andere gerichte therapeutische monotherapieën.
Immunogeniciteit
Er is met behulp van twee verschillende immunoassays (een ELISA, waarmee antilichamen met een sterke affiniteit kunnen worden opgespoord, en een Biosensor Immunoassay, waarmee zowel antilichamen met een sterke affiniteit als antilichamen met een geringe affiniteit kunnen worden opgespoord) onderzoek gedaan naar de vorming van anti-panitumumab-antilichamen.
De resultaten van deze onderzoeken geven aan dat de incidentie van de vorming van anti-panitumumab- antilichamen na toediening van dit middel laag is.
Vóór de toediening werden antilichamen aangetoond bij 5 van de 636 patiënten (< 1%) en bij 16 van de 635 patiënten (2,5%) die met respectievelijk de ELISA en de Biosensor Immunoassay waren onderzocht.
Na de toediening werden neutraliserende antilichamen aangetroffen bij 1 van de 447 patiënten (0,2%) en bij 7 van de 447
7 patiënten (1,6%) die met respectievelijk de ELISA en de Biosensor Immunoassay waren onderzocht.
Een vergelijking met patiënten die geen antilichamen vormden toonde aan dat er geen verband bestaat tussen de aanwezigheid van anti-panitumumab-antilichamen enerzijds en de farmacokinetiek, de werkzaamheid en de veiligheid anderzijds.
De detectie van de vorming van antilichamen is afhankelijk van de sensitiviteit en de specificiteit van de assay.
De waargenomen incidentie van antilichamen in een assay kan worden beïnvloed door verschillende factoren, zoals de wijze van behandelen van het monster, het gelijktijdige gebruik van andere geneesmiddelen en de onderliggende aandoening.
Vergelijking van de incidentie van antilichamen met die van andere producten kan dan ook misleidend zijn.
Klinische werkzaamheid
De werkzaamheid van Vectibix is onderzocht in een gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek (463 patiënten) en in open-label, single-arm onderzoeken (384 patiënten) bij patiënten met gemetastaseerde colorectaalcarcinoom (metastatic colorectal cancer, mCRC) die tijdens of na voorafgaande chemotherapie progressie van de ziekte vertoonden.
De veiligheid van Vectibix bij patiënten met mCRC die ten minste één dosis Vectibix kregen is onderzocht bij 920 patiënten.
Er zijn aanvullende onderzoeken uitgevoerd met Vectibix als monotherapie bij patiënten met andere solide tumoren en in combinatie met chemotherapie met en zonder bevacizumab bij patiënten met mCRC of in combinatie met chemotherapie bij patiënten met niet-kleincellig longcarcinoom.
Een multinationaal, gerandomiseerd, gecontroleerd onderzoek is uitgevoerd bij 463 patiënten met een gemetastaseerd carcinoom van het colon of het rectum met EGFR-expressie, na bevestiging van het falen van behandelingen met oxaliplatine en irinotecan.
De patiënten werden 1:1 gerandomiseerd aan behandeling met Vectibix in een dosering van 6 mg/kg, eenmaal per 2 weken toegediend samen met optimale palliatieve zorg (best supportive care, BSC) – zonder chemotherapie –, of aan BSC alleen.
De patiënten werden behandeld tot progressie van de ziekte optrad of tot zich onaanvaardbare toxische effecten voordeden.
Bij progressie van de ziekte kwamen patiënten die BSC alleen ontvingen in aanmerking voor cross-over naar een complementair onderzoek en ontvingen Vectibix in een dosering van 6 mg/kg, éénmaal per 2 weken.
Van de groep van 463 gerandomiseerde patiënten was 63% mannelijk.
De mediane leeftijd was 62 jaar (van 27 tot 83 jaar), en 99% was blank.
396 patiënten (86%) hadden bij het begin van het onderzoek een ECOG Performance Status van 0 of 1.
67% van de patiënten had colonkanker en 33% had rectumkanker.
Het primaire eindpunt was de overlevingsduur zonder progressie van de ziekte (progression-free survival, PFS).
Een analyse die rekening hield met mogelijke bias van niet volgens het protocol geplande onderzoeken, toonde aan dat bij de patiënten die Vectibix kregen de frequentie van de ziekteprogressie of overlijden met 40% verminderd was ten opzichte van patiënten die enkel BSC kregen [Hazard Ratio = 0,60, (95% CI 0,49; 0,74), gestratificeerd log-rank p < 0,0001].
Er kon geen verschil worden vastgesteld in mediane PFS, aangezien in beide behandelingsgroepen progressie werd vastgesteld bij meer dan 50% van de patiënten vóór het eerste volgens het protocol geplande onderzoek.
De frequentie van progressie-vrije overleving die werd bepaald tijdens het eerst geplande onderzoek (week 8) was 45,5% bij Vectibix plus BSC - patiënten en 24,6% bij BSC-patiënten, een verschil van 20,9% [95% CI:12,4; 29,4].
Er werd geen verschil gezien in totale overleving.
Dit kan worden veroorzaakt door de patiënten die gerandomiseerd waren in de BSC groep en panitumumab kregen na progressie.
De respons van de tumor volgens de gemodificeerde RECIST-criteria werd centraal geëvalueerd.
In totaal had 9,5% [95% CI:
6,1; 14,1] van de Vectibix plus BSC-patiënten, en 0% [95% CI:
0,0; 1,6] van de BSC-patiënten een aangetoonde objectieve respons (partiële respons), met stabilisatie van het ziekteproces bij respectievelijk 26% en 10% van de patiënten.
Onder de 176 patiënten die werden behandeld met Vectibix nadat ze met BSC alleen progressie vertoonden was de responsfrequentie (naar het oordeel van de onderzoeker) 11,4% (95% CI:
7,1; 17,0).
8 PFS – Alle patiënten
100%
90%
Treatment Group
Median
80%
Behandeling
Events / N (%) in Weeks in weken Gevallen/ N(%) Mediaan
Vectibix + BSC
193 / 231 (84(84) 8.08.0
Vectibix+BSC
193/ 231)
Proportion event-free
BSC alleen
208 / 232 (90(90) 8.08.0 208/ 232)
Proportion Event-Free
70%
BSC Alone
60%
50%
Hazard ratio = 0.60 (95% CI:
0.49, 0.74)
40%
Stratified log-rank test p < 0.0001
30%
20%
10%
0%
Subjects at risk: risk:
Subjects at Vectibix+BSC
2
4
6
8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 Weeks Weeks
BSC
Vectibix+BSC BSC Alone
23
1
22
8 221 216 212
85
84
65
64
41
40 40 40 22
19 19 19 8 8 8
7 2 2 1 1
Alone
2
32 230 225 2
20 2
16
39 39 20 20
11
10
7 7
4 4 4 4 3 2 2 2 1 1 1 1
Niet volgens schema uitgevoerde tumorbeoordelingen zijn geplaatst op het meest nabij gelegen geplande meetpunt.
Het verband tussen KRAS mutatie status bepaald in opgeslagen in paraffine ingebed tumorweefsel en het klinische resultaat werd geëvalueerd tijdens een retrospectieve analyse.
Tumormonsters verkregen uit de primaire resectie van colorectaalcarcinoom werden onderzocht op de aanwezigheid van de zeven meest voorkomende activerende mutaties in codon 12 en 13 (Gly12Asp, Gly12Ala, Gly12Val, Gly12Ser, Gly12Arg, Gly12Cys en Gly13Asp) van het KRAS gen door middel van een allel-specifieke polymerase kettingreactie.
Van 427 (92%) patiënten kon de KRAS status worden bepaald waarvan 184 patiënten mutaties hadden.
Een analyse die rekening hield met mogelijke bias van niet volgens het protocol geplande onderzoeken, toonde aan dat de hazard ratio voor PFS 0,49 (95% CI:
0,37-0,65) was in het voordeel van panitumumab in de KRAS wild-type groep en 1,07 (95% CI:
0,77 – 1,48) in de gemuteerde KRAS groep.
Het verschil in mediane PFS in de KRAS wild-type groep was 8 weken.
De frequentie van progressie-vrije overleving in de KRAS wild-type groep die werd bepaald op het eerst geplande onderzoek (week 8) was 59,7% bij Vectibix plus BSC en 21% bij BSC, een verschil van 38,7% [95% CI:27,4-50,0].
Het verschil in mediane PFS in de KRAS gemuteerde groep was 0 weken.
De frequentie van progressie-vrije overleving in de KRAS gemuteerde groep die werd bepaald op het eerst geplande onderzoek (week 8) was 21,4% bij Vectibix plus BSC en 28,0% bij BSC, een verschil van -6,6% [95% CI: -19.0, 5,9].
In geen van beide groepen kon een verschil in totale overleving worden vastgesteld.
In de KRAS wild-type groep was de responsfrequentie 17% voor panitumumab en 0% voor BSC.
In de gemuteerde KRAS groep was er geen respons in beide behandelingsgroepen.
De frequentie van stabilisatie van de ziekte in de KRAS wild-type groep was 34% voor panitumumab en 12% voor BSC.
De frequentie van stabilisatie van de ziekte in de KRAS mutant groep was 12% voor panitumumab en 8% voor BSC.
De responsfrequentie (naar oordeel van de onderzoeker) bij patiënten die overstapten naar panitumumab na progressie bij enkel BSC was 22% (95% CI:
14,0; 31,9) bij de patiënten met de KRAS wild-type tumoren en 0% (95% CI:
0,0; 4,3) voor de patiënten met KRAS gemuteerde tumoren.
9 PFS – Patiënten met gemuteerd en wild type KRAS Wild-type KRAS
100%
Treatment Group
Median
Behandeling
EventsGevallen/ N(%) Mediaan in weken / N (%) in Weeks
Vectibix+BSC Vectibix + BSC 115 / 124 (93 )(93)16.016.0 115/ 124 90% BSC Alone
Proportion event-free
80%
BSC alleen
114 / 119 (96 )(96) 8.0 8.0 114/ 119
70% Proportion Event-Free
60%
Hazard ratio = 0.49 (95% CI:
0.37, 0.65)
50%
Stratified log-rank test p < 0.0001
40%
30%
20%
10%
0%
Subjects at risk: at risk:
Subjects Vectibix+BSC
2
4
6
8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 Weeks Weeks
Vectibix+BSC
124 122 116 114 114
69 69
58 58
45
44 44 44 24 20
24 122 116 114 114 69 69 58 58 45 44 44 44 24
20 20 20
124 122 116 114 114 69 69 58 58 45 44 44 44 24 20 20 20 13 13 13 12
6 114 114 69 69 58 58 45 44 44 44 24 20 20 20 13 13 13 12 7 7 6 6
4
BSC AloneAlone
BSC
1
19 118 116 116 114 19 19
15 15 11 11 9 9 6 6 6 6
11
9 118 11
6 116 114 19 19 1
5 15 11 11 9 9 6 6 6 6 5 4 3 3
4 19 19 15 15 11 11 9 9 6 6 6 6 5 4
3 3
2 2 2 2
1
Niet volgens schema uitgevoerde tumorbeoordelingen zijn geplaatst op het meest nabij gelegen geplande meetpunt.
Gemuteerd KRAS
100%
Treatment Group
Median
Behandeling
Gevallen/ N(%) Mediaan in weken
Events / N (%) in Weeks Vectibix + BSC 76 / 84 (90)
Vectibix+BSC
76/ 84 (90)
8.0
8.0
90%
BSC alleen
80%
BSC Alone
95 / 95/ 100 (95)) 100 (95
8.0 8.0
Event-Free
70%
Proportion
event-free
60% 50%
Hazard ratio = 1.07 (95% CI:
0.77, 1.48)
40%
30%
20%
10%
0%
Subjects at risk:
2
4
6
8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 Weeks Weeks
Subjects at risk:
Vectibix+BSC
84 84
82
81
77
10
9
6 6
5 5 5 5 4 4 4
4 84 8
2 8
1 77 10 9 6 6 5 5 5 5 4 4 4 4 2 2 2 2 2 2 1 1
1
Vectibix+BSC BSCBSC Alone
Alone
100
99
9
7
91
90
22 22 10 10
8 7
5 5
4 4 4 4 4 4 4 4
3 2 2 2
2
Niet volgens schema uitgevoerde tumorbeoordelingen zijn geplaatst op het meest nabij gelegen geplande meetpunt.
Het PACCE onderzoek:
In dit gerandomiseerd, open-label, gecontroleerd onderzoek werden chemotherapie (oxaliplatine of irinotecan) en bevacizumab toegediend, al dan niet in combinatie met panitumumab als eerstelijnsbehandeling bij patiënten met gemetastaseerde, colorectaalcarcinoom.
De toediening van panitumumab werd stopgezet toen bij interim-analyse een statistisch significante vermindering in PFS werd vastgesteld bij patiënten die panitumumab kregen.
De hazard ratio voor PFS was 1,44 (95% CI:1,13; 1,85).
De mediane PFS was 8,8 (95% CI:8,3; 9,5) en 10,5 (95% CI:9,4; 12,0) maanden in respectievelijk de arm met en de arm zonder panitumumab.
Er was een verhoogde
10 mortaliteit in de Vectibix arm.
De hazard ratio voor totale overleving was 1,56% (95% CI:1,11; 2,17).
Mediane totale overleving was 18.4 maanden (95% CI:
13,8, onberekenbaar) in de panitumumab arm en niet berekenbaar voor de niet-panitumumab arm.
Dit geneesmiddel is geregistreerd onder “ voorwaardelijke toelating”. Dit betekent dat aanvullend bewijs over dit geneesmiddel wordt verwacht, met name zijn gegevens vereist om het effect bij patiënten met wild-type KRAS tumoren te bevestigen, hetgeen momenteel op een retrospectieve analyse steunt.
Ook wordt aanvullend bewijs afgewacht wat betreft het effect van panitumumab in combinatie met chemotherapie op de progressie-vrije overleving bij patienten met wild-type KRAS tumoren.
Momenteel lopen er onderzoeken die dit effect bestuderen.
Het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) zal alle nieuwe informatie die ieder jaar beschikbaar kan komen, beoordelen en zonodig zal deze SPC worden aangepast.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Vectibix vertoont, als het wordt toegediend als enkel middel of in combinatie met chemotherapie, een niet-lineaire farmacokinetiek.
Na een enkelvoudige dosis panitumumab toegediend als infuus over 1 uur steeg de oppervlakte onder de curve (AUC) verhoudingsgewijs sterker dan de dosis en de klaring (CL) van panitumumab daalde van 30,6 naar 4,6 ml/ dag/ kg bij een stijgende dosis van 0,75 naar 9 mg/ kg.
Echter, bij de doses hoger dan 2 mg/ kg stijgt de AUC van panitumumab ongeveer evenredig met de dosis.
Na toediening volgens het aanbevolen doseringsschema (6 mg/ kg elke 2 weken als infusie van 1 uur) bereikten de panitumumab concentraties steady state niveaus bij de derde infusie met gemiddelde (± SD) piek- en dalconcentraties van respectievelijk 213 ± 59 en 39 ± 14 µg/ ml.
De gemiddelde (± SD) AUC0-tau en CL waren respectievelijk 1306 ± 374 µg• dag/ ml en 4,9 ± 1,4 ml/ kg/ dag.
De eliminatiehalfwaardetijd was ongeveer 7,5 dagen (range:
3,6 tot 10,9 dagen).
Er is een farmacokinetische analyse van de populatie uitgevoerd om de potentiële effecten van geselecteerde covariabelen op de farmacokinetiek van panitumumab te onderzoeken.
De resultaten duiden er op dat leeftijd, geslacht, ras, tumortype, leverfunctie, nierfunctie, chemotherapeutische middelen en expressie van EGFR in tumorcellen geen aantoonbare invloed hebben op de farmacokinetiek van panitumumab.
Er zijn geen klinische onderzoeken uitgevoerd waarin de farmacokinetiek van panitumumab bij patiënten met nier- of leverfunctiestoornissen werd onderzocht.
Tijdens klinische onderzoeken bij patiënten tussen 26 en 85 jaar zijn geen verschillen in de farmacokinetiek van panitumumab waargenomen die een verband hebben met de leeftijd.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
De volgende bijwerkingen zijn waargenomen bij dieren bij soortgelijke blootstellingsniveaus als de klinische blootstellingsniveaus en betreft de volgende bijwerkingen die relevant zouden kunnen zijn voor klinische doeleinden:
Huiduitslag en diarree waren de belangrijkste bevindingen tijdens toxiciteitstudies met dosisherhalingen van maximaal 26 weken bij cynomolgus-apen.
Deze bevindingen werden geobserveerd in doseringen die ongeveer gelijk waren aan de aanbevolen dosering voor mensen en waren reversibel na het staken van de toediening van panitumumab.
Aangenomen wordt dat de huiduitslag en de diarree die bij apen zijn voorgekomen samenhangen met de farmacologische werking van panitumumab en zijn in overeenstemming met de toxische effecten die zijn waargenomen bij gebruik van andere anti-EGFR-remmers.
Er is geen onderzoek uitgevoerd naar de mogelijke mutagene en carcinogene eigenschappen van panitumumab.
11 Dierproeven geven onvoldoende informatie over de embryofoetale ontwikkeling, aangezien niet is onderzocht in hoeverre de foetus blootgesteld wordt aan panitumumab.
Het is aangetoond dat panitumumab bij cynomolgus-apen foetale abortus en/ of foetale overlijden kan veroorzaken als het tijdens de fase van organogenese wordt toegediend in doseringen die ongeveer gelijk zijn als de aanbevolen dosering voor toepassing bij mensen.
Er is geen formeel onderzoek gedaan naar het effect op de fertiliteit van mannen.
Echter, bij microscopisch onderzoek van de voortplantingsorganen van repeat-dose toxiciteitstudies van mannelijke cynomolgus-apen bij doseringen die tot ongeveer 5 maal zo hoog zijn als de aanbevolen mg/ kg-dosering voor toepassing bij mensen zijn in vergelijking met mannelijke controledieren geen verschillen gevonden.
Uit fertiliteitsonderzoek bij vrouwelijke cynomolgus-apen is gebleken dat panitumumab leidt tot een verlengde menstruatiecyclus of amenorrhea en gereduceerde zwangerschapsaantallen die bij alle geëvalueerde doseringen voorkwamen.
Er zijn geen onderzoeken met panitumumab uitgevoerd bij dieren naar de pre- en postnatale ontwikkeling.
Alle patiënten moeten worden geïnformeerd over het potentiële risico van panitumumab wat betreft de pre- en postnatale ontwikkeling vóór aanvang van een behandeling met Vectibix.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Natriumchloride Natriumacetaat-trihydraat IJsazijn (voor pH-aanpassing) Water voor injectie.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
Vectibix bevat geen enkel antimicrobiologisch conserveermiddel of bacteriostatisch agens.
Het product dient onmiddellijk na verdunning gebruikt te worden.
Indien het niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartijd en de condities voor gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker en dienen deze niet langer te zijn dan 24 uur bij 2°C tot 8°C.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2°C- 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
Voor de bewaarcondities van het verdunde geneesmiddel, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Flacon voor eenmalig gebruik (type I-glas) met een elastomere stop, aluminiumseal en een plastic flip- off deksel.
Eén flacon bevat:
100 mg panitumumab in 5 ml, 200 mg panitumumab in 10 ml of 400 mg panitumumab in 20 ml concentraat voor oplossing voor infusie.
Verpakking van 1 flacon met 5 ml.
12 Verpakking van 1 flacon met10 ml.
Verpakking van 1 flacon met 20 ml.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Vectibix dient te worden verdund in 0,9% natriumchloride oplossing voor injectie door een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg gebruik makend van aseptische techniek.
De flacon niet schudden of krachtig bewegen.
Neem de benodigde hoeveelheid Vectibix voor een dosering van 6 mg/ kg.
Verdun in een totaal volume van 100 ml.
De eindconcentratie dient de 10 mg/ ml niet te overschrijden.
Doseringen hoger dan 1000 mg dienen te worden verdund in 150 ml 0,9% natriumchloride (zie rubriek 4.2).
De verdunde oplossing dient door voorzichtig omkeren te worden gemengd, niet schudden.
Er zijn geen onverenigbaarheden waargenomen tussen Vectibix en 0,9% natriumchloride oplossing voor injectie in polyvinylchloride zakken of polyolefin zakken.
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Amgen Europe B. V.
Minervum 7061 NL-4817 ZK Breda Nederland
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 07/ 423/ 001 EU/ 1/ 07/ 423/ 002 EU/ 1/ 07/ 423/ 003
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
3/ 12/ 2007
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/.
13 BIJLAGE II
A.
FABRIKANT VAN HET BIOLOGISCH WERKZAME BESTANDDEEL EN HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
C.
SPECIFIEKE VERPLICHTINGEN DIE DOOR DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN MOETEN WORDEN NAGEKOMEN
14 A.
FABRIKANT VAN HET BIOLOGISCH WERKZAME BESTANDDEEL EN HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikant van het biologisch werkzame bestanddeel
Amgen Inc.
6701 Kaiser Drive Fremont, CA 94555 USA
Naam en adres van de fabrikant verantwoordelijk voor vrijgifte
Amgen Europe B. V.
Minervum 7061 NL-4817 ZK Breda Nederland
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN OPGELEGD AAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN TEN AANZIEN VAN DE AFLEVERING EN HET GEBRUIK
Aan beperkt medisch voorschrift onderworpen geneesmiddel (Zie bijlage I: samenvatting van de productkenmerken, rubriek 4.2).
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL
Niet van toepassing.
• ANDERE VOORWAARDEN
Farmacovigilantie systeem De houder van de vergunning voor het in de handel brengen moet ervoor zorgen dat er een farmacovigilantie systeem, zoals beschreven in versie 3 van Module 1.8.1 van de Marketing Authorisation Application, opgesteld wordt in werking treedt voordat en terwijl het product op de markt is.
Risico management plan De houder van de vergunning voor het in de handel brengen verbindt zich ertoe om onderzoeken en additionele farmacovigilantie activiteiten uit te voeren zoals beschreven in het farmacovigilantie plan, zoals overeengekomen in versie 3 van het Risico management plan (RMP) gepresenteerd in Module 1.8.2. van de Marketing Authorisation Application, en alle andere verdere aanpassingen van het RMP die worden overeengekomen met de CHMP.
Zoals vermeld in de CHMP richtlijn voor Risico Management Systemen voor geneesmiddelen voor humaan gebruik, dient het aangepaste RMP tegelijkertijd te worden ingediend met het volgende Periodic Safety Update Report (PSUR).
Bovendien dient een aangepast RMP te worden ingediend: • Wanneer nieuwe informatie die van invloed kan zijn op het huidige Veiligheids Specificatie Farmacovigilantie Plan of activiteiten van risicominimalisatie beschikbaar is.
15 • Binnen 60 dagen nadat een belangrijke (farmacovigilantie en/ of risicominimalisatie) mijlpaal wordt bereikt • Op verzoek van de EMEA.
C.
SPECIFIEKE VERPLICHTINGEN DIE DOOR DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN MOETEN WORDEN NAGEKOMEN
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen dient het navolgende onderzoeksprogramma binnen de daarvoor aangegeven termijn af te ronden.
De resultaten hiervan zullen de basis vormen van de jaarlijkse herbeoordeling van de baten/ risicoverhouding:
De beschikbaarheid van de KRAS analyse-kit te verzekeren tegen 30 November 2007 Een Statistisch Analyse Plan te verstrekken waarin de analyse van wild-type KRAS sub- populatie voor onderzoeken 20050181 en 20050203 wordt beschreven.
Dit SAP dient voorafgaand aan de implementatie tegen Q1-2008, door de CHMP te worden goedgekeurd Om klinische onderzoeksrapporten in te dienen van onderzoeken 20030167 en 20030250 met inbegrip van de veiligheids-effectiviteits analyse in relatie tot KRAS tegen Q1-2008 Om het klinische onderzoeksrapport in te dienen van PACCE onderzoek (ook indien dit een tussentijds rapport betreft) met inbegrip van de veiligheids-effectiviteits analyse in relatie tot KRAS tegen Q1-2008 Om het samenvattend klinische onderzoeksrapport in te dienen van onderzoek 20050181 om de hypothese te bevestigen dat wild-type KRAS beschouwd kan worden als biomarker voor de selectie van patiënten die dienen te worden behandeld tegen Q4-2008 Om gegevens te verstrekken over de kwaliteit van leven van onderzoek 20050181 tegen Q4- 2008 Om het klinische onderzoeksrapport in te dienen van STEPP onderzoek met inbegrip van de veiligheids-effectiviteits analyse in relatie tot KRAS tegen Q1-2009 Om een samenvatting van de klinische rapporten in te dienen van SPIRITT en PRECEPT onderzoeken met inbegrip van veiligheids-effectiviteits analyses in relatie tot KRAS tegen Q2- 2009 Om een samenvatting van het klinische rapport in te dienen van onderzoek 20050203 met inbegrip van de veiligheids-effectiviteits analyse in relatie tot KRAS tegen Q4-2009.
Om additionele gegevens te verstrekken over de kwaliteit van leven van onderzoek 20050203 tegen Q4-2009 Om het finale samenvattende klinisch onderzoeksrapport te verstrekken van onderzoek 20050203 met inbegrip van de veiligheids-effectiviteits analyse in relatie tot KRAS tegen Q1- 2010 Om additionele gegevens te verstrekken van de kwaliteit van leven van onderzoek 20050203 tegen Q1-2010 Om het finale klinische onderzoeksrapport te verstrekken van onderzoek 20050181 met inbegrip van de veiligheids-effectiviteits analyse in relatie tot KRAS tegen Q1-2010 Om het finale klinische onderzoeksrapport in te dienen van PACCE onderzoek met inbegrip van de veiligheids-effectiviteits analyse in relatie tot KRAS tegen Q2-2011
16 BIJLAGE III
ETIKETTERING EN BIJSLUITER
17 A.
ETIKETTERING
18 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vectibix 20 mg/ ml concentraat voor oplossing voor infusie Panitumumab
2.
GEHALTE AAN WERKZA(A)M(E) BESTANDDE(E)L(EN)
Elke flacon bevat 100 mg panitumumab.
Elke flacon bevat 200 mg panitumumab.
Elke flacon bevat 400 mg panitumumab.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Natriumchloride, natriumacetaat trihydraat, ijsazijn en water voor injectie.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
5 ml concentraat voor oplossing voor infusie.
10 ml concentraat voor oplossing voor infusie.
20 ml concentraat voor oplossing voor infusie.
x1
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Voor intraveneus gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
Niet schudden.
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP:
19 9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast.
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Amgen Europe B. V.
Minervum 7061 NL-4817 ZK Breda Nederland
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 07/ 423/ 001 EU/ 1/ 07/ 423/ 002 EU/ 1/ 07/ 423/ 003
13.
PARTIJNUMMER
Lot:
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16 INFORMATIE IN BRAILLE
Vectibix zal alleen toegediend worden door beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg en vereist geen braille op de verpakking (EC regelgeving betreffende vereisten voor braille voor etiketteren en de bijsluiter (Artikel 56a van Richtlijn 2001/ 83/ EC zoals gewijzigd).
20 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
LABEL FLACON
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
Vectibix 20 mg/ ml steriel concentraat Panitumumab IV
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP:
4.
PARTIJNUMMER
Lot:
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
5 ml 10 ml 20 ml
6.
OVERIGE
Amgen Europe B. V.
21 B.
BIJSLUITER
22 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Vectibix 20 mg/ ml concentraat voor oplossing voor infusie panitumumab
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel.
• Bewaar deze bijsluiter.
Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen. • Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts. • Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven.
Geef dit geneesmiddel niet door aan anderen.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen. • Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Vectibix en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u Vectibix gebruikt 3.
Hoe wordt Vectibix gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Vectibix 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS VECTIBIX EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Vectibix wordt gebruikt voor de behandeling van gemetastaseerd colorectaal carcinoom (darmkanker) na falen van chemotherapie (geneesmiddelen gebruikt om kanker te behandelen) behandeling.
Vectibix is voor gebruik bij volwassenen van 18 jaar en ouder.
Vectibix bevat het actieve bestanddeel panitumumab, dat tot een groep geneesmiddelen behoort die monoklonale antilichamen worden genoemd.
Monoklonale antilichamen zijn eiwitten, die specifiek andere unieke eiwitten in het lichaam herkennen en hieraan hechten (binden).
Panitumumab herkent en hecht specifiek aan een eiwit dat bekend is als epidermale groei factor receptor (EGFR), dat wordt gevonden aan de oppervlakte van sommige kankercellen.
Wanneer groei factoren (andere lichaamseigen eiwitten) aan de EGFR hechten, wordt de kankercel gestimuleerd om te groeien en te delen.
Panitumumab hecht aan de EGFR en verhindert de kankercel om berichten te ontvangen die vereist zijn voor groei en deling.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VECTIBIX GEBRUIKT
Gebruik Vectibix niet
• als u allergisch (overgevoelig) bent voor panitumumab of voor één van de andere bestanddelen van Vectibix.
Wees extra voorzichtig met Vectibix
Alvorens behandeling met Vectibix te starten dient u uw arts of verpleegkundige te informeren:
• wanneer u eerder heeft geleden aan, of aanwijzingen heeft voor, een interstitiële longontsteking (zwelling van de longen die hoesten en moeilijk ademhalen veroorzaakt) of
23 longbindweefselvermeerdering (littekenvorming en verdikking in de longen met kortademigheid).
Voordat u start met Vectibix, zal uw arts uw bloed controleren om het gehalte aan een aantal stoffen, zoals magnesium, en andere elektrolyten, zoals calcium en kalium te bepalen.
Indien het gehalte te laag is, kan uw arts de nodige supplementen voorschrijven.
Gedurende behandeling met Vectibix
U kunt dermatologische bijwerkingen (huidreacties) ervaren.
Als deze verergeren of ondraaglijk worden, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts of verpleegkundige.
Als u Vectibix gebruikt en u ervaart huidreacties wordt het aanbevolen dat u de blootstelling aan de zon beperkt omdat zonlicht de reacties kan verergeren.
Breng zonnebrandcrème aan en draag een hoofddeksel indien u aan zonlicht wordt blootgesteld.
Uw arts zal u vragen om gedurende uw behandeling en tot 8 weken na beëindiging van uw behandeling periodiek op controlebezoek te komen om u op hypomagnesiëmie (laag magnesium gehalte in het bloed) en hypocalciëmie (laag calcium gehalte in het bloed) te controleren.
Gebruik met andere geneesmiddelen
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Zwangerschap en borstvoeding
Vectibix is niet getest bij zwangere vrouwen.
Het is belangrijk dat u uw dokter vertelt dat u zwanger bent, denkt dat u zwanger bent of van plan bent om zwanger te worden.
Vectibix kan van invloed zijn op de mogelijkheid om zwanger te blijven.
Wanneer u een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, dient u geschikte methodes van anticonceptie te gebruiken gedurende de behandeling met Vectibix en tot 6 maanden na de laatste dosering.
Geef geen borstvoeding aan uw baby gedurende de behandeling met Vectibix en tot 3 maanden na de laatste dosering.
Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines
Er zijn geen onderzoeken gedaan op de effecten van rijvaardigheid en het gebruik van machines.
U dient met uw arts te overleggen voordat u gaat rijden of machines gebruiken, omdat sommige bijwerkingen uw capaciteiten om dit veilig te doen kunnen schaden.
3.
HOE WORDT VECTIBIX GEBRUIKT
Vectibix zal worden toegediend in een ziekenhuis onder toezicht van een arts die ervaring heeft in het gebruik van antikanker geneesmiddelen.
Vectibix wordt intraveneus toegediend (in een ader) met een infuuspomp (een hulpmiddel dat een langzame injectie bewerkstelligt).
De gebruikelijke dosering Vectibix is 6 mg/ kg (milligram per kilogram lichaamsgewicht) eens per twee weken.
De behandeling duurt normaalgesproken ongeveer 60 minuten.
24 4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Vectibix bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Zeer vaak voorkomende bijwerkingen (gezien bij meer dan 1 van de 10 personen die Vectibix gebruiken) zijn: • pruritis (jeuk), erytheem (roodheid van de huid), uitslag, huidschilfering, droge huid, huidkloven; • paronychia (infectie van het nagelbed); • diarree; • extreme vermoeidheid; • misselijkheid en braken; • hoesten, dyspneu (ademhalingsmoeilijkheden);
Vaak voorkomende bijwerkingen (gezien bij meer dan 1, maar minder dan 10 van de 100 personen die Vectibix gebruiken) zijn: • infusiereacties (waarbij de volgende symptomen kunnen voorkomen: koude rillingen en/ of koorts); • hypomagnesiëmie (lage magnesiumwaarden in het bloed); • hypocalciëmie (lage calciumwaarden in het bloed); • hypokaliëmie (lage kaliumwaarden in het bloed); • uitdroging; • hoofdpijn; • conjunctivitis (oogontsteking); groei van oogwimpers en toename van traanvochtafscheiding; oculaire hyperemie (roodheid van het oog); droge ogen; oogpruritis (jeukende ogen); • longembolie (bloedstolsels in de long); • stomatitis (mondzweren en koude zweren), mucosale inflammatie (ontsteking van de mond); droge mond; • onycholysis (verlies van nagels); • hypertrichose (extreme haargroei); alopecia (haarverlies); • droogheid van de neus.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Vectibix
Dit geneesmiddel bevat 0,15 mmol natrium (overeenkomend met 3,45 mg natrium) per ml concentraat.
Patiënten op een gecontroleerd natriumdieet dienen hiermee rekening te houden.
5.
HOE BEWAART U VECTIBIX
Vectibix zal worden bewaard in het ziekenhuis waar het wordt gebruikt.
Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
Gebruik Vectibix niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op het etiket en de doos na EXP.
De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.
25 Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen die niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Vectibix
Het werkzame bestanddeel is panitumumab 20 mg/ ml.
De andere bestanddelen zijn natriumchloride, natriumacetaat trihydraat, ijsazijn en water voor injectie.
Hoe ziet Vectibix er uit en wat is de inhoud van de verpakking
Vectibix is een kleurloze oplossing die mogelijk zichtbare deeltjes bevat en wordt geleverd in een flacon.
Elke doos bevat 1 flacon met 5 ml, 10 ml of 20 ml concentraat.
Mogelijk wordt niet elke verpakking op de markt gebracht.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant
Amgen Europe B. V.
Minervum 7061 4817 ZK Breda Nederland
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
België/ Belgique/ Belgien s. a.
Amgen n. v.
Tel/ Tél: +32 (0)2 7752711
Luxembourg/ Luxemburg s. a.
Amgen Belgique/ Belgien Tel/ Tél: +32 (0)2 7752711
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ Ð .ÐÑÐ°ÑÐ½ ÐÐµÐ´Ð¸ÐºÐ°Ð» ÐÐÐ Ð¢ÐµÐ»: + 359(2) 8080711
Magyarország Amgen Kft.
Tel.: +36 1 35 44 700
Č eská republika Amgen s. r. o Tel: +420 2 21 773 500
Malta Amgen B. V.
The Netherlands Tel: +31 (0) 76 5732500
Danmark Amgen filial af Amgen AB, Sverige Tlf: +45 39617500
Nederland Amgen B. V.
Tel: +31 (0) 76 5732500
Deutschland AMGEN GmbH Tel: +49 (0)89 1490960
Norge Amgen AB Tel: +47 23308000
Eesti Amgen Switzerland AG Eesti filiaal Tel: + 372 5125 501
Österreich Amgen GmbH Tel: +43 (0) 1 50 217
26 Ελλάδα Amgen Ελλάς Φαρμακευτικά ΕΠΕ.
Τηλ.: +30 210 3447000
Polska Amgen Sp. z o. o.
Tel.: +48 22 581 3000
España Amgen S. A.
Tel: +34 93 600 19 00
Portugal AMGEN Biofarmacêutica, Lda.
Tel: +351 21 4220550
France Amgen S. A. S Tél: +33 (0)1 40 88 27 00
România Mediplus Exim SRL Tel. :+4021 301 74 74
Ireland Amgen Limited United Kingdom Tel: +44 (0)1223 420305
Slovenská republika Amgen Switzerland AG, Slovakia Tel: +42 1 25939 6456
Ísland Vistor hf.
Sími: +354 535 7000
Slovenija AMGEN zdravila d. o. o.
Tel: +386 1 585 1767
Italia Amgen Dompé S. p. A.
Tel: +39 02 6241121
Suomi/ Finland Amgen AB, sivuliike Suomessa/ Amgen AB, filial i Finland Puh/ Tel: +358 (0)9 54900500
Kύπρος Amgen Ελλάς Φαρμακευτικά ΕΠΕ.
Τηλ.: +30 210 3447000
Sverige Amgen AB Tel: +46 (0)8 6951100
Latvija Amgen Switzerland AG Rī gas filiā le Tel: + 371 29284 807
United Kingdom Amgen Limited Tel: +44 (0)1223 420305
Lietuva Amgen Switzerland AG Vilniaus filialas Tel. + 370 6983 6600
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in.
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/.
Aan dit geneesmiddel is “ voorwaardelijke toelating” gegeven.
Dit betekent dat er meer gegevens beschikbaar komen over dit geneesmiddel.
Het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) zal ieder jaar nieuwe informatie over het geneesmiddel beoordelen en zonodig zal deze bijsluiter worden aangepast.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De volgende informatie is alleen bestemd voor beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg:
Vectibix dient te worden verdund in 0,9% natriumchloride oplossing voor injectie door een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg gebruik makend van aseptische techniek.
De flacon niet schudden of krachtig bewegen.
Neem de benodigde hoeveelheid Vectibix voor een dosering van 6 mg/ kg.
Verdun in een totaal volume van 100 ml.
Doseringen hoger dan 1000 mg dienen te worden
27 verdund in 150 ml 0,9% natriumchloride.
De eindconcentratie dient de 10 mg/ ml niet te overschrijden.
De verdunde oplossing dient door voorzichtig omkeren te worden gemengd, niet schudden.
De infusielijn dient te worden gespoeld met natriumchloride vóór en na toediening van Vectibix om vermenging met andere geneesmiddelen of IV-oplossingen te vermijden.
Vectibix moet als intraveneuze infusie via een infuuspomp te worden toegediend, gebruikmakend van een laag eiwitbindend 0,2 of 0,22 micrometer in-line filter, door een perifere lijn of verblijfskatheter.
De aanbevolen infusietijd is ongeveer 60 minuten.
Doseringen hoger dan 1000 mg hebben een infusietijd van ongeveer 90 minuten.
Er zijn geen onverenigbaarheden waargenomen tussen Vectibix en 0,9% natriumchloride oplossing voor injectie in polyvinylchloride zakken of polyolefin zakken.
28