European Medicines Agency
EMEA/H/C/521
EUROPEES OPENBAAR BEOORDELINGSRAPPORT (EPAR)
LYSODREN
EPAR-samenvatting voor het publiek
Dit document is een samenvatting van het Europees openbaar beoordelingsrapport (EPAR) en geeft uitleg over de aanpak van het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) bij de beoordeling van uitgevoerde studies, een proces dat uitmondt in aanbevelingen voor gebruiksvoorwaarden.
Lees de bijsluiter (ook onderdeel van het EPAR) of neem contact op met uw arts of apotheker als u meer informatie nodig heeft over uw aandoening of behandeling.
De wetenschappelijke discussie waarop de aanbevelingen van het CHMP zijn gebaseerd, is ook in het EPAR opgenomen.
Wat is Lysodren?
Lysodren is een geneesmiddel dat de werkzame stof mitotaan bevat.
Het is beschikbaar in de vorm van witte, ronde tabletten (500 mg).
Wanneer wordt Lysodren voorgeschreven?
Lysodren wordt gebruikt voor de behandeling van verschijnselen van gevorderd bijnierschorscarcinoom (kanker van de buitenste laag van de bijnier).
Het wordt toegepast wanneer de kanker niet-resectabel is (niet operatief kan worden verwijderd), gemetastaseerd is (zich heeft uitgezaaid naar andere delen van het lichaam) of recidief is (na behandeling teruggekomen).
Aangezien het aantal patiënten met bijnierschorscarcinoom klein is, wordt de ziekte als ‘ zeldzaam’ beschouwd en werd Lysodren op 12 juni 2002 aangewezen als weesgeneesmiddel (een geneesmiddel voor zeldzame ziekten).
Het middel is uitsluitend op doktersvoorschrift verkrijgbaar.
Hoe wordt Lysodren gebruikt?
Behandeling met Lysodren moet worden gestart en gecontroleerd door een specialist met de juiste ervaring.
De aanbevolen aanvangsdosis bij volwassenen is 2 tot 3 g per dag, verdeeld over twee of drie doses, ingenomen tijdens maaltijden met vet voedsel.
Een aanvangsdosis van 4 tot 6 g per dag kan worden gebruikt bij patiënten bij wie dringend regulatie nodig is van het syndroom van Cushing (een combinatie van verschijnselen van bijnierkanker veroorzaakt door hoge hormoonspiegels).
De dosis wordt stapsgewijs verhoogd tot een optimale dosis wordt bereikt die de beste resultaten geeft zonder onaanvaardbare bijwerkingen te veroorzaken.
De spiegels van de werkzame stof in het bloed moeten vaak worden gecontroleerd, waarbij met de uiteindelijke streefdosis bloedspiegels tussen 14 en 20 mg per liter zouden moeten worden bereikt.
Doorgaans wordt dit binnen drie tot vijf maanden bereikt.
Spiegels boven 20 mg/l kunnen ernstige bijwerkingen veroorzaken zonder dat het geneesmiddel beter werkt.
De dosis kan worden verlaagd of de behandeling onderbroken als zich bij de patiënt bijwerkingen voordoen.
De behandeling dient te worden voortgezet zolang de patiënt er baat bij heeft.
Als na drie maanden behandeling met de optimale dosis geen verbetering van de verschijnselen optreedt, moet de behandeling worden stopgezet.
7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu
ï£ European Medicines Agency, 2009.
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged.
Er is beperkte informatie voorhanden over het gebruik van Lysodren bij kinderen, maar er wordt een aanvangsdosis per dag aanbevolen van 1,5 tot 3,5 g per vierkante meter lichaamsoppervlak (berekend aan de hand van de lengte en het gewicht van het kind).
Lysodren wordt niet aanbevolen voor toepassing bij patiënten met ernstige lever- of nierproblemen, en dient met voorzichtigheid te worden gebruikt bij personen met lichte of matige lever- of nierproblemen.
Voorzichtigheid is ook geboden bij toepassing bij oudere patiënten; bij hen moeten de bloedspiegels vaak worden gecontroleerd.
Patiënten die Lysodren innemen, moeten de ‘ Lysodren-patiëntenkaart’ krijgen die ze bij zich moeten dragen voor het geval zich een noodsituatie voordoet, om medisch personeel (zoals artsen en verpleegkundigen) te informeren dat ze het geneesmiddel gebruiken.
Hoe werkt Lysodren?
De schors van de bijnier produceert steroïdhormonen.
Wanneer in dit gebied kanker ontstaat, kunnen de spiegels van deze hormonen stijgen, waardoor de verschijnselen van de aandoening ontstaan.
De werking van mitotaan, de werkzame stof in Lysodren, zou berusten op het beschadigen van de mitochondriën (de energieproducerende onderdelen van cellen) van cellen in de bijnier waardoor deze niet goed meer werken.
Hierdoor wordt de productie van sommige steroïdhormonen verlaagd.
Het kan ook de afbraak van deze hormonen beïnvloeden.
Samen verlagen deze effecten de spiegels van de hormonen in het lichaam, waardoor de verschijnselen van de ziekte verbeteren.
Hoe is Lysodren onderzocht?
Aangezien de werkzame stof in Lysodren, mitotaan, een geneesmiddel is dat zijn diensten ruimschoots heeft bewezen en al sinds 1959 in Europa wordt gebruikt bij de behandeling van bijnierschorscarcinoom, heeft de firma ter ondersteuning van de goedkeuringsaanvraag voor Lysodren informatie overgelegd uit gepubliceerde vakliteratuur.
Zij heeft de resultaten gepresenteerd van 220 onderzoeken die sinds 1990 zijn gepubliceerd over het gebruik van het geneesmiddel bij gemetastaseerd bijnierschorscarcinoom dat niet operatief kan worden verwijderd.
De onderzoeken hadden betrekking op meer dan 500 volwassenen en kinderen die met een verschillende tijdsduur werden behandeld met alleen mitotaan of met mitotaan in combinatie met andere geneesmiddelen tegen kanker.
De voornaamste graadmeters voor de werkzaamheid in de onderzoeken waren overlevingstijd, verkleining van de tumor en de periode waarin de ziekteverschijnselen afwezig waren.
Welke voordelen bleek Lysodren tijdens de studies te hebben?
Over het geheel genomen duidden de onderzoeken erop dat Lysodren voordeel zou kunnen opleveren bij patiënten met gevorderd bijnierschorscarcinoom door verlenging van de overlevingstijd (in enkele gevallen met meer dan vijf jaar) en verkleining of stabilisering van de tumorafmeting bij 20 tot 30% van de patiënten.
Het verminderde ook de verschijnselen van de ziekte, met name bij patiënten bij wie de kanker hoge hormoonspiegels veroorzaakte.
Er was onvoldoende bewijs om het gebruik als toevoeging aan andere geneesmiddelen tegen kanker te ondersteunen.
Er was slechts beperkte informatie over het gebruik van mitotaan bij kinderen beschikbaar, maar over het geheel genomen bleven de kinderen gedurende gemiddeld zeven maanden ziektevrij wanneer ze het geneesmiddel gebruikten.
Welke risico’ s houdt het gebruik van Lysodren in?
De meest voorkomende bijwerkingen van Lysodren (waargenomen bij meer dan 1 op de 10 patiënten) zijn verhoogde bloedspiegels van leverenzymen, cholesterol en triglyceriden (een type vet), leukopenie (verminderd aantal witte bloedcellen), verlengde bloedingstijd, ataxie (moeite met het coördineren van bewegingen), paresthesie (abnormale gevoelsgewaarwordingen zoals kriebelingen of tintelingen), vertigo (draaiduizeligheid), slaperigheid, mucositis (ontsteking van de slijmvliezen, bijvoorbeeld het mondslijmvlies), braken, diarree, misselijkheid, epigastrisch ongemak (naar gevoel in de maagstreek), huiduitslag, myasthenie (spierzwakte), bijnierinsufficiëntie (verminderde werking van de bijnier), anorexie (geen eetlust), asthenie (zwakte), gynaecomastie (borstvergroting) en verwardheid.
Zie de bijsluiter voor het volledige overzicht van alle gerapporteerde bijwerkingen van Lysodren.
2/3 Lysodren mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor mitotaan of voor enig ander bestanddeel van het middel.
Het middel mag niet worden toegepast bij patiënten die borstvoeding geven of die spironolacton (een diureticum of ‘ plaspil ') gebruiken.
Waarom is Lysodren goedgekeurd?
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Lysodren groter zijn dan de risico’ s ervan voor de behandeling van gevorderd bijnierschorscarcinoom, maar heeft opgemerkt dat het effect van Lysodren niet is vastgesteld bij bijnierschorscarcinoom dat geen hoge steroïdhormonenspiegels produceert.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Lysodren.
Overige informatie over Lysodren:
De Europese Commissie heeft op 28 april 2004 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Lysodren verleend aan Laboratoire HRA Pharma.
Deze vergunning werd op 28 april 2009 verlengd.
De samenvatting van het advies van het Comité voor weesgeneesmiddelen (COMP) voor Lysodren is hier beschikbaar.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Lysodren.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 04-2009.
3/3
EU-nummer
Fantasienaam
Sterkten
Farmaceutische vorm
Toedieningsweg
Verpakking
Verpakkingsgrootten
EU/1/04/273/001
Lysodren
500 mg
Tablet
Oraal gebruik
Fles (HDPE)
100 tabletten
1/1
BIJLAGE I
SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
1 1.
BENAMING VAN HET GENEESMIDDEL
Lysodren 500 mg tabletten
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elk tablet bevat 500 mg mitotaan.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Tablet.
Witte, dubbelconvexe, ronde tabletten met breukgleuf.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Symptomatische behandeling van gevorderd (niet resectabel, metastatisch of recidief) bijnierschorscarcinoom.
De invloed van Lysodren op niet-functioneel carcinoom van de bijnierschors is niet vastgesteld.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling moet worden opgestart en opgevolgd door een ervaren specialist.
Dosering De behandeling bij volwassenen moet worden begonnen met 2-3 g mitotaan per dag en stapsgewijs (bijv. met intervallen van twee weken) worden verhoogd tot het mitotaangehalte in het plasma een therapeutisch venster tussen 14 en 20 mg/l bereikt.
Bij patiënten met veel symptomen van Cushing is het belangrijk om de symptomen onder controle te krijgen en kan worden opgestart met een hogere aanvangsdosis tussen 4 - 6 g per dag en kan de dagelijkse dosis sneller worden verhoogd (bijv. elke week).
Een startdosis hoger dan 6 g/dag wordt in het algemeen niet aanbevolen.
Dosisaanpassing, controle en beëindiging Dosisaanpassing is gericht op het bereiken van een therapeutisch venster (mitotaangehalte in het plasma tussen 14 en 20 mg/l), hetgeen een optimaal gebruik van Lysodren met acceptabele veiligheid garandeert.
Neurologische toxiciteit is namelijk in verband gebracht met gehaltes boven 20 mg/l en zodoende mag deze drempel niet worden bereikt.
Er zijn aanwijzingen dat plasmaniveaus van mitotaan hoger dan 14 mg/l kunnen leiden tot een verbeterde werkzaamheid.
Plasmaniveaus van mitotaan hoger dan 20 mg/l kunnen in verband worden gebracht met ernstige bijwerkingen en bieden geen verder voordeel wat betreft de werkzaamheid.
De plasmaniveaus van mitotaan dienen derhalve te worden gecontroleerd teneinde de Lysodren-dosis aan te passen en het bereiken van toxische niveaus te vermijden.
De dosering moet individueel worden aangepast op basis van de controle van het plasmaniveau van mitotaan en de klinische tolerantie totdat het plasmaniveau van mitotaan het therapeutische venster van 14 tot 20 mg/l bereikt.
De doelplasmaconcentratie wordt meestal binnen een periode van 3 tot 5 maanden bereikt.
Het plasmaniveau van mitotaan moet worden gecontroleerd na elke dosiswijziging en met frequente intervallen (bijv. elke twee weken) totdat de optimale onderhoudsdosis is bereikt.
De controle moet vaker plaatsvinden (bijv. elke week) als er een hoge startdosis is gebruikt.
Bij dosisaanpassing moet er rekening mee worden gehouden dat de aanpassing niet onmiddellijk leidt tot verandering van het plasmaniveau van mitotaan (rubriek 4.4).
Bovendien dient controle van het plasmaniveau van mitotaan in verband met weefselaccumulatie regelmatig (bijv. maandelijks) plaats te vinden na het bereiken van de onderhoudsdosis.
Regelmatige controle (bijv. elke twee maanden) van het plasmaniveau van mitotaan is eveneens noodzakelijk na onderbreking van de behandeling.
De behandeling kan worden hervat wanneer het plasmaniveau van mitotaan tussen 14 en 20 mg/l ligt.
Vanwege de lange halfwaardetijd kunnen significante serumconcentraties nog wekenlang na staking van de behandeling aanhouden.
Bij het optreden van ernstige bijwerkingen, zoals neurotoxiciteit, dient de behandeling met mitotaan tijdelijk te worden onderbroken.
In geval van lichte toxiciteit kan de dosis worden verlaagd totdat de maximaal te verdragen dosis is bereikt.
Behandeling met Lysodren dient te worden voortgezet zolang er klinische voordelen worden waargenomen.
Indien er na drie maanden geen klinische voordelen worden waargenomen bij een optimale dosis, dient de behandeling permanent te worden gestaakt.
Speciale populatie Pediatrische patiënten De ervaring bij kinderen is beperkt.
De pediatrische dosering van mitotaan is nog niet goed getypeerd, maar lijkt gelijk te zijn aan die van volwassenen na correctie voor lichaamsoppervlak:
2 De behandeling moet worden opgestart met 1,5 tot 3,5 g/m / dag bij kinderen en adolescenten met als doel 4 g/m2/dag te bereiken.
Het plasmaniveau van mitotaan moet worden gecontroleerd net als bij volwassenen, met extra aandacht op het moment dat het plasmaniveau 10 mg/l bereikt als er een snelle toename in het plasmaniveau wordt afgenomen.
De dosis kan na 2 of 3 maanden worden verlaagd naar gelang de plasmaniveaus van mitotaan of in geval van ernstige toxiciteit.
Leverbeschadiging Aangezien mitotaan voornamelijk via de lever wordt gemetaboliseerd, zullen de plasmaniveaus van mitotaan waarschijnlijk stijgen als de leverfunctie beschadigd is.
Er is geen ervaring met het gebruik van mitotaan bij patiënten met leverbeschadiging en er zijn dus onvoldoende gegevens beschikbaar om een dosisaanbeveling voor deze groep te doen.
Het gebruik van mitotaan bij patiënten met ernstige leverbeschadiging wordt afgeraden.
Bij patiënten met lichte of matige leverbeschadiging dient voorzichtigheid in acht te worden genomen en een controle van de biochemie van de lever te worden uitgevoerd.
Controle van plasmaniveaus van mitotaan wordt met name bij deze patiënten aanbevolen (zie 4.4).
Nierbeschadiging Er is geen ervaring met het gebruik van mitotaan bij patiënten met nierbeschadiging en er zijn dus onvoldoende gegevens beschikbaar om een dosisaanbeveling voor deze groep te doen.
Het gebruik van mitotaan bij patiënten met ernstige nierbeschadiging wordt afgeraden en in gevallen van lichte tot matige nierbeschadiging moet voorzichtigheid in acht worden genomen.
Controle van plasmaniveaus van mitotaan wordt met name bij deze patiënten aanbevolen (zie 4.4).
Bejaarde patiënten (≥ 65 jaar) Er is geen ervaring met het gebruik van mitotaan bij bejaarde patiënten en er zijn dus onvoldoende gegevens beschikbaar om een dosisaanbeveling voor deze groep te doen.
Er is voorzichtigheid geboden en frequente controle van plasmaniveaus van mitotaan wordt sterk aanbevolen.
Wijze van toediening De totale dagelijkse dosis kan naar wens van de patiënt worden verdeeld in twee of drie doses.
De tabletten dienen tijdens een maaltijd met vetrijk voedsel te worden ingenomen met water (zie rubriek 4.5).
De patiënt moet worden geadviseerd geen tabletten in te nemen die er beschadigd uitzien en verzorgers dienen wegwerphandschoenen te dragen bij hantering van de tabletten.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor een van de hulpstoffen.
Borstvoeding (zie rubriek 4.6)
Gelijktijdig gebruik met spironolacton (zie rubriek 4.5)
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Voor het begin van de behandeling:
Grote metastatische massa's dienen zoveel mogelijk operatief te worden verwijderd voordat de behandeling met mitotaan wordt gestart, om het risico op infarct en bloeding in de tumor als gevolg van een snel cytotoxisch effect van mitotaan tot een minimum te beperken.
Risico van bijnierinsufficiëntie:
Alle patiënten met niet-functionele tumoren en 75% van de patiënten met functionele tumoren vertonen tekenen van bijnierinsufficiëntie.
Daarom kan steroïdenvervanging bij deze patiënten noodzakelijk zijn.
Aangezien mitotaan het plasmaniveau van steroïde-bindende proteïnen verhoogt, zijn bepalingen van vrije cortisol en corticotropine (ACTH) noodzakelijk voor een optimale dosering van steroïdevervanging (zie rubriek 4.8).
Shock, ernstig trauma of infectie:
Toediening van mitotaan dient onmiddellijk na een shock, ernstig trauma of infectie tijdelijk te worden beëindigd, omdat de belangrijkste werking ervan bijnieronderdrukking is.
In dergelijke omstandigheden moeten exogene steroïden worden toegediend, aangezien de onderdrukte bijnier mogelijk niet onmiddellijk begint met het uitscheiden van steroïden.
Vanwege een verhoogd risico op acute insufficiëntie van de bijnierschors moeten patiënten de opdracht krijgen direct contact op te nemen met hun arts indien zich letsel, infectie of een andere ziekte voordoet.
Patiënten dienen de met de bijsluiter meegeleverde Lysodren-patiëntenkaart bij zich te dragen, waarop staat aangegeven dat zij gevoelig zijn voor bijnierinsufficiëntie en dat er in geval van spoedeisende hulp adequate voorzorgsmaatregelen moeten worden getroffen.
Controle plasmaniveaus:
Het plasmaniveau van mitotaan moet worden gecontroleerd teneinde de mitotaandosis aan te passen, met name als een hoge startdosis noodzakelijk wordt geacht.
Aanpassing van de dosis kan noodzakelijk zijn om het gewenste therapeutische niveau te bereiken in het venster tussen 14 en 20 mg/l en specifieke bijwerkingen te voorkomen (zie rubriek 4.2).
Nier- of leverbeschadiging:
Er zijn onvoldoende gegevens beschikbaar om het gebruik van mitotaan te ondersteunen bij patiënten met een ernstige nier- of leverbeschadiging.
Bij patiënten met lichte of matige nier- of leverbeschadiging dient voorzichtigheid in acht te worden genomen en een controle van het plasmaniveau van mitotaan aanbevolen (zie rubriek 4.2).
Mitotaan weefselaccumulatie:
Mitotaan wordt opgeslagen in vetweefsel, wat kan leiden tot een langere halfwaardetijd en mogelijke accumulatie van mitotaan.
Als gevolg daarvan kan het mitotaangehalte ondanks een constante dosis stijgen.
Daarom is controle van het plasmaniveau van mitotaan (bijv. elke twee maanden) tevens noodzakelijk na onderbreking van de behandeling, aangezien een verlengde afgifte van mitotaan kan optreden.
Voorzichtigheid en nauwlettende controle van het plasmaniveau van mitotaan wordt ten zeerste aanbevolen bij de behandeling van patiënten met overgewicht.
Aandoeningen van het centrale zenuwstelsel:
Langdurige continue toediening van hoge doses mitotaan kan leiden tot omkeerbare hersenbeschadiging en functieaantasting.
Gedragscontroles en neurologische controles moeten regelmatig worden uitgevoerd, met name wanneer het plasmaniveau van mitotaan hoger is dan 20 mg/l (zie rubriek 4.8).
Duur bloeding:
Er wordt een langere duur van de bloeding gemeld bij patiënten die worden behandeld met mitotaan en hiermee dient rekening te worden gehouden wanneer een operatie wordt overwogen (zie rubriek 4.8).
Warfarine en cumarine-achtige anticoagulantia:
Artsen dienen de patiënten nauwlettend te controleren voor een vereiste wijziging van de dosering van anticoagulantia bij het toedienen van mitotaan aan patiënten die cumarine-achtige anticoagulantia krijgen (zie rubriek 4.5).
Substanties die door middel van cytochroom P450 worden gemetaboliseerd:
Mitotaan heeft een leverenzym-inducerende werking en voorzichtigheid is geboden in geval van gelijktijdig gebruik met medicijnen die worden beïnvloed door leverenzyminductie (zie rubriek 4.5).
Vruchtbare vrouwen:
Vruchtbare vrouwen moeten doeltreffende anticonceptie gebruiken gedurende de behandeling met mitotaan (zie rubriek 4.6).
Pediatrische patiënten:
Bij kinderen en adolescenten kan neuropsychologische retardatie worden waargenomen tijdens de behandeling met mitotaan.
In dergelijke gevallen dient de schildklierfunctie te worden onderzocht om een mogelijke schildklierbeschadiging op te sporen die in verband staat met de behandeling met mitotaan.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Spironolacton:
Mitotaan mag niet worden gegeven in combinatie met spironolacton, aangezien het actieve bestanddeel de werking van mitotaan kan blokkeren (zie rubriek 4.3).
Warfarine en cumarine-achtige anticoagulantia:
Van mitotaan is vermeld dat het het metabolisme van warfarine versnelt door het mechanisme van microsomale leverenzyminductie, hetgeen leidt tot verhoogde vereiste doseringen van warfarine.
Daarom dienen artsen de patiënten nauwlettend te controleren voor een vereiste wijziging van de dosering van anticoagulantia bij het toedienen van mitotaan aan patiënten die cumarine-achtige anticoagulantia krijgen.
Substanties die door middel van cytochroom P450 worden gemetaboliseerd:
Mitotaan blijkt een inductief effect te hebben op cytochroom P450-enzymen.
Daarom kunnen de plasmaconcentraties van de via cytochroom P450 gemetaboliseerde substanties zijn gewijzigd.
Bij gebrek aan informatie over de betrokken specifieke P450-isoenzymen is voorzichtigheid geboden wanneer er tegelijkertijd actieve, via deze weg gemetaboliseerde substanties worden voorgeschreven, zoals anticonvulsiva, rifabutine, rifampicine, griseofulvine en sint-janskruid (Hypericum perforatum).
Geneesmiddelen die inwerken op het centrale zenuwstelsel:
Mitotaan kan bij hoge concentraties leiden tot bijwerkingen van het centrale zenuwstelsel (zie rubriek 4.8).
Hoewel er geen specifieke informatie beschikbaar is over farmacodynamische interacties in het centrale zenuwstelsel, dient hier rekening mee te worden gehouden bij het gelijktijdig voorschrijven van geneesmiddelen die een onderdrukkende werking hebben op het centrale zenuwstelsel.
Vetrijk voedsel:
Gegevens met diverse mitotaanformuleringen duiden erop dat toediening met vetrijk voedsel de absorptie van mitotaan vergroot.
Hormoonbindend proteïne:
Er is aangetoond dat mitotaan het plasmahormoonbindend proteïne verhoogt (bijv. sekshormoonbindend globuline (SHBG) en corticosteroïd-bindend globuline (CBG)).
Hiermee moet rekening worden gehouden bij het interpreteren van de resultaten van hormonale tests en kan leiden tot gynecomastie.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap Gegevens over een beperkt aantal onderzochte zwangerschappen tonen afwijkingen aan de bijnieren van de foetus aan na blootstelling aan mitotaan.
Er zijn geen voortplantingsstudies met mitotaan uitgevoerd bij dieren.
Studies bij dieren met soortgelijke substanties hebben reproductieve toxiciteit aangetoond (zie rubriek 5.3).
Lysodren dient uitsluitend aan zwangere vrouwen te worden gegeven als dit strikt noodzakelijk is en als het klinisch voordeel duidelijk opweegt tegen het potentiële gevaar voor de foetus.
Vruchtbare vrouwen moeten doeltreffende anticonceptie gebruiken gedurende en na de behandeling zolang het plasmaniveau van mitotaan kan worden aangetoond.
Er moet rekening worden gehouden met de verlengde eliminatie van mitotaan uit het lichaam na beëindiging van de inname van Lysodren.
Borstvoeding Vanwege de lipofiele aard van mitotaan is het waarschijnlijk dat de stof wordt uitgescheiden in de moedermelk.
Borstvoeding vormt een contra-indicatie bij het innemen van mitotaan (zie rubriek 4.3) en na de behandeling zolang het plasmaniveau van mitotaan kan worden aangetoond.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Lysodren heeft grote invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Ambulante patiënten dienen te worden gewezen op de invloed op de rijvaardigheid en het bedienen van machines.
4.8 Bijwerkingen
De veiligheidsgegevens zijn gebaseerd op literatuur (voornamelijk retrospectieve onderzoeken).
Meer dan 80% van de met mitotaan behandelde patiënten vertoonde ten minste één van de bijwerkingen.
De onderstaande bijwerkingen zijn geclassificeerd naar frequentie en systeemorgaanklasse.
De frequentiegroepering is gedefinieerd volgens de onderstaande conventie:
Zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1,000 tot < 1/100), zelden (≥ 1/10.000 tot < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevensniet worden bepaald).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 1:
Frequentie van bijwerkingen afkomstig uit literatuurgegevens Bijwerking
Systeemorgaanklasse
Zeer vaak
Vaak
Onbekend
Onderzoeken
Verhoogde leverenzymen Verhoogd plasmacholesterol Verhoogde plasmatriglyceriden
Verlaagd urinezuur in het bloed
Aandoeningen van bloed en lymfesysteem
Leukopenie Verlengde bloedingstijd
Anemie Trombocytopenie
Aandoeningen centrale zenuwstelsel
Ataxie Paresthesie Duizeligheid Slaperigheid
Geestelijke aftakeling Polyneuropathie Bewegingsstoornis Draaierigheid Hoofdpijn
Oogaandoeningen
Maculopathie Retinatoxiciteit Diplopie Lensopaciteit Verslechtering gezichtsvermogen Wazig zien
Gastrointestinale aandoeningen
Mucositis Overgeven Diarree Misselijkheid Epigastrisch ongemak
Overmatige speekselvorming
Nieraandoeningen en aandoeningen van de urinewegen Huid- en subcutane weefselaandoeningen
Huiduitslag
Hemorragische cystitis Hematurie Proteïnurie
Aandoeningen aan gewrichten, spieren en bindweefsel
Myasthenie
Endocriene aandoeningen
Nierinsufficiëntie
Schildklierbeschadiging
Metabolische aandoeningen en voedingsstoornissen Infecties en infestaties Vaatziekten
Anorexia Hypercholesterolemie Hypertriglyceridemie
Hypouricemie Opportunistische mycoses Hypertensie Orthostatische hypotensie Blozen
Algemene aandoeningen en aandoeningen van de toedieningsplek
Asthenie
Hyperpyrexie Gegeneraliseerde pijn
Lever- en galaandoeningen
Auto-immune hepatitis
Leverbeschadiging (hepatocellulair/choles- tatisch/gemengd)
Borst- en voorplantingssysteemaa ndoeningen
Gynecomastie
Psychiatrische aandoeningen
Verwardheid
ï  Gastrointestinale aandoeningen worden het meest gerapporteerd (10 tot 100% van de patiënten) en zijn reversibel wanneer de dosis wordt verlaagd.
Sommige van deze effecten (anorexia) kunnen een kenmerk zijn van een beginnende beschadiging van het centrale zenuwstelsel.
Bijwerkingen van het zenuwstelsel treden bij ongeveer 40% van de patiënten op.
Andere bijwerkingen van het centrale zenuwstelsel zijn in de literatuur vermeld, zoals geheugenstoornissen, agressiviteit, centraal vestibulair syndroom, dysartrie of het syndroom van Parkinson.
Ernstige bijwerkingen schijnen in verband te staan met de cumulatieve blootstelling aan mitotaan en treden vaak op bij plasmaniveaus van mitotaan van 20 mg/l of hoger.
Bij hoge doseringen en na langdurig gebruik kan beschadiging van de hersenfunctie optreden.
Bijwerkingen van het zenuwstelsel blijken reversibel na beëindiging van de behandeling met mitotaan en verlaagde plasmaniveaus (zie rubriek 4.4).
ï  Huiduitslag is bij 5 tot 25% van de patiënten gemeld en lijkt niet dosisafhankelijk te zijn. ï  Leukopenie is gemeld bij 8 tot 12% van de patiënten.
Verlengde bloedingstijd blijkt vaak voor te komen (90%): hoewel de exacte werking van een dergelijk effect niet bekend is en het verband met mitotaan of met de onderliggende ziekte niet zeker is, dient hier rekening mee te worden gehouden wanneer een operatie wordt overwogen.
ï  Vaak wordt een verhoogde activiteit van leverenzymen (gamma-GT, aminotransferase, alkalinefosfatase) waargenomen.
Auto-immune hepatitis is gemeld bij 7% van de patiënten, zonder overige informatie over de werking.
Het niveau van leverenzymen wordt weer normaal wanneer de mitotaandosis wordt verlaagd.
Er is een geval van cholestatische hepatitis gemeld.
Daarom kan de mogelijkheid van door mitotaan veroorzaakte leverbeschadiging niet worden uitgesloten.
Pediatrische patiënten Neuropsychologische retardatie kan worden waargenomen tijdens de behandeling met mitotaan.
In dergelijke gevallen dient de schildklierfunctie te worden onderzocht om een mogelijke schildklierbeschadiging op te sporen die in verband staat met de behandeling met mitotaan.
Hypothyroïdie en groeiachterstand kan eveneens worden waargenomen.
4.9 Overdosering
Overdosering van mitotaan kan leiden tot beschadiging van het centrale zenuwstelsel, met name als de plasmaniveaus van mitotaan hoger zijn dan 20 mg/l.
Er is geen antigif vastgesteld tegen overdosering van mitotaan.
De patiënt dient nauwlettend in de gaten te worden gehouden, ermee rekening houdend dat de beschadiging weliswaar reversibel is, maar dat het vanwege de lange halfwaardetijd en de lipofiele aard van mitotaan weken kan duren voordat alles weer normaal is.
Andere effecten dienen symptomatisch te worden behandeld.
Vanwege de lipofiele aard is mitotaan waarschijnlijk niet dialyseerbaar.
Aanbevolen wordt om de controlefrequentie van het plasmaniveau van mitotaan te verhogen (bijv. elke twee weken) bij patiënten die risico lopen op overdosering (bijv. in geval van nier- of leverbeschadiging, patiënten met overgewicht of patiënten waarbij recentelijk gewichtsverlies is opgetreden).
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antineoplastisch middel, ATC-code:
L01XX23
Werkingsmechanisme Mitotaan is een adrenale cytotoxisch actieve substantie, hoewel het ook adrenale inhibitie kan veroorzaken, schijnbaar zonder celdestructie.
Het biochemische werkingsmechanisme is onbekend.
Er zijn gegevens die erop duiden dat mitotaan het perifere metabolisme van steroïden wijzigt en de adrenale cortex rechtstreeks onderdrukt.
De toediening van mitotaan wijzigt het extra-adrenale metabolisme van cortisol bij de mens, hetgeen leidt tot een daling van meetbare 17- hydroxycorticosteroïden, hoewel plasmaniveaus van corticosteroïden niet dalen.
Mitotaan veroorzaakt duidelijk een verhoogde vorming van 6-bèta-hydroxycholesterol.
Klinische werkzaamheid Mitotaan is niet onderzocht in een uitgebreid klinisch ontwikkelingsprogramma.
Beschikbare klinische informatie is hoofdzakelijk afkomstig uit gepubliceerde gegevens van patiënten met inoperabel of metastatisch bijniercarcinoom.
In termen van algemene overleving is uit vier studies gebleken dat behandeling met mitotaan het overlevingscijfer niet verhoogt, terwijl bij vijf studies een verhoogd overlevingscijfer werd gevonden.
Bij drie van de laatste studies is een dergelijke verhoging alleen gevonden bij patiënten bij wie het mitotaangehalte in het plasma hoger dan 14 mg/l is.
In termen van totale of gedeeltelijk tumor- en/of metastaseregressie hebben elf studies een bepaalde mate van verbetering en soms incidentele langdurige remissies aangetoond.
In meerdere studies ontbreken echter de objectieve criteria voor het evalueren van de tumorrespons of worden ze niet vermeld.
Er zijn echter een aantal studies die nauwkeurige informatie verschaffen over tumorregressie of - verdwijning en die aantonen dat de drempel van 14 mg/l noodzakelijk blijkt om een objectieve tumorregressie te veroorzaken.
Bovendien veroorzaakt mitotaan een toestand van bijnierinsufficiëntie die leidt tot de verdwijning van het syndroom van Cushing bij patiënten met afscheidend bijniercarcinoom waarvoor substitutiehormoontherapie noodzakelijk is.
Pediatrische patiënten Klinische informatie is hoofdzakelijk afkomstig uit een retrospectief onderzoek (n= 24 patiënten) bij kinderen en adolescenten waarbij de diagnose is gesteld op een leeftijd vanaf 5 maanden tot 16 jaar (gemiddelde leeftijd:
4 jaar) die een niet-resectabele primaire tumor hadden of die een terugkomende tumor of een metastatische aandoening vertoonden; de meeste kinderen (75%) vertoonden endocriene symptomen.
Mitotaan werd alleen gegeven of gecombineerd met chemotherapie met diverse agentia.
In het algemeen was de ziektevrije interval 7 maanden (2 tot 16 maanden).
Er waren recidieven bij 40% van de kinderen en het overlevingscijfer bij 5 jaar was 49%.
5.2 Farmacokinetische gegevens
Absorptie In een studie uitgevoerd bij 8 patiënten met bijniercarcinoom, behandeld met dagelijks 2 tot 3 g mitotaan werd een uiterst significante correlatie gevonden tussen de mitotaanconcentratie in het plasma en de totale mitotaandosis.
De richtwaarde van plasmaconcentratie mitotaan (14 mg/l) werd bij alle patiënten binnen 3 tot 5 maanden bereikt en de totale dosis Lysodren varieerde tussen 283 en 387 g (gemiddelde waarde:
363 g).
De drempel van 20 mg/l werd bereikt voor cumulatieve hoeveelheden mitotaan van ongeveer 500 g.
In een andere studie kregen 3 patiënten met bijniercarcinoom Lysodren volgens een nauwkeurig protocol met snelle toediening van een hoge dosis indien het product goed getolereerd werd:
3 g (bij 3 innames) op dag 1, 4,5 g op dag 2, 6 g op dag 3, 7,5 g op dag 4 en 9 g op dag 5.
Deze dosis van Lysodren werd voortgezet of verlaagd naar gelang de bijwerkingen en plasmaniveaus van mitotaan.
Er was een positieve lineaire correlatie tussen de cumulatieve dosis van Lysodren en de plasmaniveaus van mitotaan.
Bij twee van de drie patiënten werden plasmaniveaus van meer dan 14 mg/l bereikt binnen 15 dagen en bij één van hen werden plasmaniveaus van meer dan 20 mg/l bereikt binnen ongeveer 30 dagen.
Bovendien bleven in beide studies bij sommige patiënten de plasmaniveaus van mitotaan stijgen, ondanks behoud of verlaging van de dagelijkse mitotaandosis.
Distributie Autopsiegegevens van patiënten tonen aan dat mitotaan wordt gevonden in de meeste weefsels van het lichaam, met vet als voornaamste opslagplaats.
Metabolisme Metabolismestudies bij de mens hebben het overeenkomstige zuur, 1,1-(o, p'-dichlorodifenyl, o, p’ - DDA), herkend als de belangrijkste circulerende metaboliet, samen met kleinere hoeveelheden van de 1,1-(o, p'-dichlorodifenyl)-2,2 dichlooretheen (o, p’ -DDE) met een aan mitotaan analoge structuur.
Er werd geen ongewijzigd mitotaan gevonden in gal of urine, waar o, p’ -DDA overheerst, samen met diverse gehydroxyleerde metabolietenderivaten.
Zie rubriek 4.5 voor inductie met cytochroom P450.
Uitscheiding Na intraveneuze toediening werd 25% van de dosis als metabolieten binnen 24 uur uitgescheiden.
Na beëindiging van de behandeling met mitotaan wordt het langzaam afgegeven van opslagplaatsen in vet, met gerapporteerde terminale plasmahalfwaardetijden variërend van 18 tot 159 dagen tot gevolg.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens over de algemene toxiciteit van mitotaan zijn beperkt.
Er zijn geen reproductieve toxiciteitstudies met mitotaan uitgevoerd.
Van dichlorodifenyltrichloorethaan (DDT) en andere aan polychloorbifenylen analoge structuren is echter bekend dat ze schadelijke gevolgen hebben op de vruchtbaarheid, zwangerschap en ontwikkeling en van mitotaan kunnen dezelfde eigenschappen worden verwacht.
Het genotoxische en carcinogene potentieel van mitotaan is niet onderzocht.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Maïszetmeel Microkristallijne cellulose (E 460) Macrogol 3350 Watervrij colloïdaal silicium
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
Na opening:
1 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de oorspronkelijke container.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Vierkante ondoorzichtige witte HDPE-fles met 100 tabletten.
Verpakking van 1 fles.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en overige verwerking
Dit geneesmiddel mag niet in handen komen van andere personen dan de patiënt en zijn/haar verzorgers en met name niet van zwangere vrouwen.
Verzorgers dienen wegwerphandschoenen te dragen bij hantering van de tabletten.
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften voor cytotoxische geneesmiddelen.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Laboratoire HRA Pharma 15 rue Béranger 75003 Parijs Frankrijk
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/04/273/001 9.
DATUM VAN EERSTE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
28/04/2004
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit product is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu / BIJLAGE II
A.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN A.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikant verantwoordelijk voor vrijgifte
Bristol-Myers Squibb S.p.A.
Via del Murillo Km.
2.800 04010 Sermoneta (Latina) Italië
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
• AAN DE VERGUNNINGHOUDER GESTELDE VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN TEN AANZIEN VAN DE LEVERING EN HET GEBRUIK
Aan beperkt medisch recept onderworpen geneesmiddel (zie bijlage I: samenvatting van de productkenmerken, rubriek 4.2).
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL
Niet van toepassing.
BIJLAGE III
ETIKETTERING EN BIJSLUITER A.
ETIKETTERING GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING EN OP DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
BUITENVERPAKKING FLESETIKET
1.
BENAMING VAN HET GENEESMIDDEL
Lysodren 500 mg tabletten Mitotaan
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elk tablet bevat 500 mg mitotaan.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
Tablet.
Fles van 100 tabletten.
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Oraal gebruik.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
6.
SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN HET ZICHT VAN KINDEREN MOET WORDEN GEHOUDEN
Buiten het bereik en het zicht van kinderen houden.
7.
OVERIGE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
Cytotoxisch.
Alleen te hanteren door patiënten of verzorgers die handschoenen dragen.
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
Na opening:
1 jaar
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
In de oorspronkelijke verpakking bewaren.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Laboratoire HRA Pharma 15 rue Béranger 75003 Parijs Frankrijk
12.
NUMMER VOOR DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
13.
PARTIJNUMMER(S) VAN DE FABRIKANT
Partij
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lysodren (braille is uitsluitend van toepassing op de buitenverpakking) B.
BIJSLUITER BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIKER
Lysodren 500 mg tabletten Mitotaan
Lees de hele bijsluiter aandachtig door alvorens dit geneesmiddel in te nemen.
- Bewaar deze bijsluiter.
Misschien hebt u hem nog een keer nodig.
- Raadpleeg uw arts of apotheker, als u aanvullende vragen heeft.
- Dit geneesmiddel is alleen aan u voorgeschreven.
Geef het niet door aan iemand anders.
Het
kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als ze dezelfde verschijnselen hebben als u.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of in geval er bij u een bijwerking optreedt die
niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
Houd de Lysodren-patiëntenkaart onderaan deze bijsluiter altijd bij u.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is Lysodren en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat moet u weten voordat u Lysodren inneemt 3.
Hoe wordt Lysodren ingenomen 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u Lysodren 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS LYSODREN EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Lysodren is een antitumoraal geneesmiddel.
Dit geneesmiddel wordt gebruikt voor de behandeling van symptomen van gevorderd, niet-operabel, metastatisch of recidief maligne tumoren van de bijnieren.
2.
WAT MOET U WETEN VOORDAT U LYSODREN INNEEMT
Neem Lysodren niet in
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor mitotaan of voor één van de andere bestanddelen van
Lysodren.
- als u borstvoeding geeft.
U mag geen borstvoeding geven terwijl u Lysodren gebruikt.
- als u wordt behandeld met geneesmiddelen die spironolacton bevatten (zie "Gebruik met andere
geneesmiddelen").
Pas goed op met Lysodren Meld het uw arts als een van de volgende zaken op u van toepassing is:
- als u letsel (shock, ernstig trauma) hebt, een infectie hebt of ziek bent terwijl u Lysodren
gebruikt.
Neem in deze gevallen onmiddellijk contact op met uw arts, hij/zij kan besluiten de behandeling tijdelijk te staken.
- als u ernstige lever- of nierproblemen hebt.
- als u een van de onderstaande geneesmiddelen gebruikt (zie "Gebruik met andere
geneesmiddelen").
Dit geneesmiddel mag niet in handen komen van andere personen dan de patiënt en zijn/haar verzorgers en met name niet van zwangere vrouwen.
Verzorgers dienen wegwerphandschoenen te dragen bij hantering van de tabletten.
Uw arts kan u een hormonale behandeling (steroïden) voorschrijven terwijl u Lysodren gebruikt.
Houd de Lysodren-patiëntenkaart onderaan deze bijsluiter altijd bij u.
Gebruik met andere geneesmiddelen Vertel uw arts of apotheker wanneer u andere geneesmiddelen gebruikt of kort geleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder recept kunt krijgen.
Gebruik Lysodren niet met geneesmiddelen die spironolacton bevatten, spironolacton wordt vaak gebruikt als diureticum bij hart-, lever- of nieraandoeningen.
Lysodren kan de werking van diverse geneesmiddelen verstoren.
Daarom moet u uw arts vertellen of u geneesmiddelen met de volgende actieve bestanddelen gebruikt:
- warfarine of andere anticoagulantia (bloedverdunners) ter voorkoming van bloedklonters.
Mogelijk moet de dosis van uw anticoagulans worden aangepast.
- anti-epileptica
- rifabutine of rifampicine, gebruikt bij de behandeling van tuberculose
- griseofulvine, gebruikt voor de behandeling van schimmelinfecties.
- kruidenpreparaten die sint-janskruid (Hypericum perforatum) bevatten.
Inname van Lysodren met voedsel en drank Lysodren dient bij voorkeur te worden ingenomen tijdens een maaltijd met vetrijk voedsel zoals melk, chocolade of olie.
Zwangerschap en borstvoeding Lysodren kan schadelijk zijn voor de foetus.
Meld het daarom altijd aan uw arts als u zwanger bent of van plan bent zwanger te worden.
Als u een vruchtbare vrouw bent, gebruik dan doeltreffende anticonceptie tijdens de behandeling met Lysodren en zelfs nadat u met de behandeling bent gestopt.
Vraag uw arts om advies.
U mag geen borstvoeding geven tijdens uw behandeling met Lysodren en zelfs na de behandeling.
Vraag uw arts om advies.
Rijvaardigheid en bediening van machines:
Lysodren heeft grote invloed op uw rijvaardigheid en op uw vermogen om machines te bedienen.
Vraag uw arts om advies.
3.
HOE WORDT LYSODREN INGENOMEN
Volg bij inname van Lysodren altijd nauwgezet de instructies van uw arts.
Raadpleeg bij twijfel uw arts of apotheker.
Dosis en innameschema De gebruikelijke startdosis voor volwassenen bedraagt 2 tot 3 g (4 tot 6 tabletten) per dag.
Uw arts kan de behandeling starten met een hogere dosis, bijvoorbeeld 4 tot 6 g (8 tot 12 tabletten).
Teneinde de optimale dosis te vinden voor u, zal uw arts regelmatig het niveau Lysodren in uw bloed controleren.
Uw arts kan besluiten de behandeling met Lysodren tijdelijk te staken of de dosis te verlagen indien u bepaalde bijwerkingen ervaart.
Kinderen en adolescenten De dagelijkse startdosis van Lysodren bedraagt 1,5 tot 3,5 g/m2 lichaamsoppervlak (dit wordt berekend door uw arts op basis van het gewicht en de lengte van het kind).
Er is weinig ervaring met Patiënten in deze leeftijdscategorie.
Wijze van toediening Neem de tabletten in met water tijdens een maaltijd met vetrijk voedsel.
U kunt de totale dagelijkse dosis verdelen over twee of drie innames.
Wat moet u doen als u meer van Lysodren heeft ingenomen dan u zou mogen Licht onmiddellijk uw arts in als u per ongeluk meer van Lysodren heeft ingenomen dan u zou mogen of als een kind er per ongeluk iets van heeft doorgeslikt.
Wat moet u doen als u Lysodren vergeet te gebruiken Als u per ongeluk een dosis vergeet, neem dan de volgende dosis volgens het schema.
Neem geen dubbele dosis om een overgeslagen dosis in te halen.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen kan Lysodren bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Licht onmiddellijk uw arts in als u een van de volgende bijwerkingen krijgt:
- Nierinsufficiëntie: moeheid, buikpijn, misselijkheid, overgeven, diarree, verwardheid
- Anemie: bleke huid, vermoeide spieren, ademtekort, duizeligheid met name bij het opstaan
- Leverbeschadiging: geel worden van huid en ogen, jeuk, misselijkheid, diarree, moeheid,
donker gekleurde urine. -
Neurologische aandoeningen:
aandoeningen van het bewegingsapparaat en coördinatie,
abnormale gevoelens zoals speld- en naaldprikken, geheugenverlies, concentratiestoornissen, spraakproblemen, duizeligheid
Deze symptomen kunnen duiden op complicaties waarvoor specifieke medicatie moet worden voorgeschreven.
Bijwerkingen kunnen met een bepaalde frequentie optreden.
Deze frequenties zijn als volgt ingedeeld:
- zeer vaak: meer dan 1 op de 10 gebruikers
- vaak:
1 tot 10 gebruikers per 100
- niet vaak:
1 tot 10 gebruikers per 1000
- zelden:
1 tot 10 gebruikers per 10.000
- zeer zelden: minder dan 1 op de 10.000 gebruikers
- onbekend: frequentie kan niet worden ingeschat met de beschikbare gegevens
Zeer vaak voorkomende bijwerkingen
- overgeven, misselijkheid, diarree, buikpijn
- gebrek aan eetlust
- abnormale gevoelens zoals speld- en naaldprikken
- aandoeningen van het bewegingsapparaat en coördinatie, duizeligheid, verwardheid
- slaperigheid, moeheid, spierzwakte (vermoeide spieren tijdens krachtinspanning)
- slijmvliesontsteking (zwelling, warmte, pijn), huiduitslag
- bloedaandoeningen (verlengde bloedingstijd)
- verhoogd cholesterol, triglyceriden (vetten) en leverenzymen (in bloedtests)
- afname in witte bloedcellen
- borstvorming bij mannen
- nierinsufficiëntie
Vaak voorkomende bijwerkingen
- draaierigheid, hoofdpijn
- aandoeningen van het perifere zenuwstelsel: sensorische aandoeningen, spierzwakte en atrofie,
afname van peesreflexen en vasomotorische symptomen zoals opvliegers, zweten en slaapstoornissen)
- geestelijke aftakeling (bijvoorbeeld geheugenverlies, moeite met concentreren)
- bewegingsstoornis
- afname in rode bloedcellen (anemie, met symptomen zoals een bleke huid en vermoeidheid),
afname in bloedplaatjes (kan u vatbaarder maken voor blauwe plekken en bloedingen)
- auto-immune hepatitis (kan een gele huid en ogen veroorzaken, donker gekleurde urine)
Frequentie niet bekend
- koorts
- Algemene pijn
- blozen, hoge of lage bloeddruk, draaierig/duizelig gevoel bij plotseling opstaan
- verhoogde speekselproductie
- oogaandoeningen: verslechtering gezichtsvermogen, wazig zien, dubbel zien
- schimmelinfectie
- leverbeschadiging (kan een gele huid en ogen veroorzaken, donker gekleurde urine)
- verlaagd urinezuur in bloedtests
- blaasontsteking met bloedingen
- aanwezigheid van bloed in de urine, aanwezigheid van proteïne in de urine.
Bij kinderen en adolescenten zijn schildklierproblemen, neuropsychologische retardatie en groeiachterstand waargenomen.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of in geval er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
5.
HOE BEWAART U LYSODREN
Buiten het bereik en het zicht van kinderen houden.
In de oorspronkelijke verpakking bewaren.
Niet gebruiken na de uiterste op de doos en/of de fles vermelde gebruiksdatum (EXP).
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften voor cytotoxische geneesmiddelen.
Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen die niet meer nodig zijn.
Deze maatregelen zullen helpen bij de bescherming van het milieu.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat Lysodren
- Het werkzame bestanddeel is mitotaan.
Elk tablet bevat 500 mg mitotaan.
- De andere bestanddelen zijn maïszetmeel microkristallijne cellulose (E 460), macrogol 3350,
watervrij colloïdaal silicium.
Hoe ziet Lysodren er uit en de inhoud van de verpakking Lysodren zijn witte, dubbelconvexe, ronde tabletten met breukgleuf.
Lysodren is verkrijgbaar in plastic flessen met 100 tabletten.
Registratiehouder Laboratoire HRA Pharma 15 rue Béranger F - 75003 Parijs Frankrijk
Fabrikant Bristol-Myers Squibb S.p.A.
Via del Murillo Km.
2.800 I - 04010 Sermoneta (LT) Italië
Neem voor meer informatie over dit geneesmiddel contact op met de registratiehouder.
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
Er zijn ook verwijzingen naar andere websites over zeldzame ziektes en behandelingen.
ââââââââââââââââââââââââââââââââââââââââ
LYSODREN PATIËNTENKAART
Ik word behandeld met Lysodren (mitotaan)
De naam van mijn arts is:
………………………………………..
Ik ben vatbaar voor acute bijnierinsufficiëntie
Telefoonnr.: ……………………………….
In geval dat ik spoedeisende hulp nodig heb, dienen doeltreffende voorzorgsmaatregelen te worden getroffen
Voor informatie over het product kunt u contact opnemen met:
Laboratoire HRA Pharma Tel.: + 33 1 40 33 11 30 lysodren@hra-pharma.com