European Medicines Agency
EMEA/H/C/379
EUROPEES OPENBAAR BEOORDELINGSRAPPORT (EPAR)
CANCIDAS
EPAR-samenvatting voor het publiek
Dit document is een samenvatting van het Europees openbaar beoordelingsrapport (EPAR) en geeft uitleg over de aanpak van het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) bij de beoordeling van uitgevoerde studies, een proces dat uitmondt in aanbevelingen voor gebruiksvoorwaarden.
Lees de bijsluiter (ook onderdeel van het EPAR) of neem contact op met uw arts of apotheker als u meer informatie nodig heeft over uw aandoening of behandeling.
De wetenschappelijke discussie waarop de aanbevelingen van het CHMP zijn gebaseerd, is ook in het EPAR opgenomen.
Wat is Cancidas?
Cancidas is een poeder waarmee een oplossing voor infusie (langzame indruppeling in een ader) wordt gemaakt.
Het bevat de werkzame stof caspofungine.
Wanneer wordt Cancidas voorgeschreven?
Cancidas is een geneesmiddel tegen schimmelinfecties.
Het wordt gebruikt voor de behandeling van volwassenen, jongvolwassenen en kinderen met: • invasieve candidiasis (een soort schimmelinfectie veroorzaakt door de schimmel Candida); • invasieve aspergillose (een ander soort schimmelinfectie veroorzaakt door de schimmel Aspergillus) wanneer de patiënt niet reageert op amfotericine B of itraconazol (andere geneesmiddelen tegen schimmelinfecties) of deze geneesmiddelen niet verdraagt; • vermoede schimmelinfecties (zoals die veroorzaakt door Candida of Aspergillus) wanneer bij de patiënt sprake is van koorts en neutropenie (tekort aan witte bloedcellen).
Dit wordt ‘ empirische behandeling’ genoemd: de behandeling wordt gestart op basis van observatie van de patiënt voordat de arts bevestiging van de ziekte heeft gekregen.
Het middel is uitsluitend op doktersvoorschrift verkrijgbaar.
Hoe wordt Cancidas gebruikt?
De behandeling met Cancidas moet worden gestart door een arts die ervaring heeft met de behandeling van invasieve schimmelinfecties.
Cancidas moet voor gebruik worden opgelost in een oplosmiddel dat geen glucose bevat.
Het wordt eenmaal daags toegediend door langzame intraveneuze infusie gedurende ongeveer een uur.
Bij volwassenen begint de behandeling met een oplaaddosis van 70 mg, gevolgd door een dagelijkse dosis van 50 mg (70 mg als de patiënt zwaarder is dan 80 kg).
Een lagere dosering kan noodzakelijk zijn bij volwassenen die een matige leverfunctiestoornis hebben.
Bij patiënten tussen 12 maanden en 17 jaar is de dosis afhankelijk van het lichaamsoppervlak (berekend aan de hand van de lengte en het gewicht van het kind).
Cancidas moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij kinderen jonger dan 12 maanden, omdat het in deze leeftijdsgroep niet voldoende onderzocht is.
De behandeling moet na genezing van de infectie nog maximaal twee weken worden voortgezet.
7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu
© European Medicines Agency, 2008.
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged.
Hoe werkt Cancidas?
De werkzame stof in Cancidas, caspofungine, behoort tot een groep geneesmiddelen tegen schimmelinfecties die ‘ echinocandinen’ worden genoemd.
Het middel verstoort de vorming van een bestanddeel (glucaanpolysacharide) van de schimmelcelwand, die de schimmel nodig heeft om te blijven leven en te groeien.
Schimmelcellen die met Cancidas zijn behandeld, hebben onvolledige of gebrekkige celwanden.
Hierdoor worden de cellen kwetsbaar en kunnen ze niet groeien.
Het overzicht van schimmels waartegen Cancidas werkzaam is, staat vermeld in de samenvatting van de productkenmerken, die eveneens in het EPAR is opgenomen.
Hoe is Cancidas onderzocht?
Cancidas werd onderzocht in vijf hoofdstudies.
Drie studies keken naar de effecten van Cancidas in de behandeling van invasieve candidiasis of aspergillose: aan een studie deden 239 volwassenen met invasieve candidiasis mee, aan een andere 69 volwassenen met invasieve aspergillose en aan de derde studie deden 49 patiënten mee in de leeftijd van zes maanden tot 17 jaar met ofwel candidiasis ofwel aspergillose.
In de studie onder volwassenen met invasieve candidiasis werd Cancidas vergeleken met intraveneus toegediende amfotericine B.
Voor de empirische behandeling van patiënten met koorts en neutropenie werd Cancidas vergeleken met amfotericine B in twee studies: aan de ene studie namen 1 111 volwassenen deel en aan de tweede 82 patiënten tussen twee en 17 jaar oud.
In alle vijf studies was de belangrijkste graadmeter voor de werkzaamheid het aantal patiënten dat op de behandeling reageerde.
Dit is gebaseerd op de verbetering van de symptomen en op een aantal andere criteria, zoals eliminatie van de schimmel uit patiëntenmonsters.
Welke voordelen bleek Cancidas tijdens de studies te hebben?
Bij invasieve candidiasis vertoonde 73% van de met Cancidas behandelde volwassen patiënten die konden worden beoordeeld, een positieve respons (80 van de 109), vergeleken met 62% van de met amfotericine B behandelde volwassenen (71 van de 115).
Bij invasieve aspergillose vertoonde 41% van de volwassenen een positieve respons aan het einde van de studie (26 van de 63).
Van de volwassenen die niet reageerden op andere behandelingen, reageerde 36% op Cancidas (19 van de 53).
Van degenen die de andere behandelingen niet verdroegen, reageeerde 70% op Cancidas (7 van de 10).
Vergelijkbare resultaten waren te zien bij kinderen en jongvolwassenen:
50% van degenen met invasieve candidiasis (5 van de 10) en 81% van degenen met invasieve aspergillose (30 van de 37) reageerden op Cancidas.
Wat betreft de empirische behandeling van patiënten met koorts en neutropenie bleek Cancidas even werkzaam als amfotericine B.
In de studie onder volwassenen vertoonde 34% van beide groepen een positieve respons.
Vergelijkbare resultaten werden geboekt in de studie onder kinderen en jongvolwassenen.
Welke risico’ s houdt het gebruik van Cancidas in?
De meest voorkomende bijwerking van Cancidas (waargenomen bij meer dan 1 op de 10 patiënten) is koorts.
Zie de bijsluiter voor het volledige overzicht van alle gerapporteerde bijwerkingen van Cancidas.
Cancidas mag niet worden gebruikt bij patiënten die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor caspofungine of enig ander bestanddeel van het middel.
Waarom is Cancidas goedgekeurd?
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Cancidas groter zijn dan de risico’ s ervan voor de behandeling van invasieve candidiasis of aspergillose en empirische behandeling van veronderstelde schimmelinfecties bij volwassen of pediatrische patiënten.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Cancidas.
De handelsvergunning voor Cancidas werd oorspronkelijk verleend onder “ uitzonderlijke omstandigheden”, omdat er op het moment van goedkeuring slechts beperkte informatie beschikbaar was.
Aangezien de firma de verzochte aanvullende informatie had aangeleverd, zijn de ‘ uitzonderlijke omstandigheden’ sinds 29 september 2006 niet langer van kracht.
2/3 Overige informatie over Cancidas:
De Europese Commissie heeft op 24 oktober 2001 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Caspofungin MSD verleend aan Merck Sharpe and Dohme Limited.
De naam van het geneesmiddel werd op 9 april 2003 gewijzigd in Cancidas.
Deze vergunning werd op 24 oktober 2006 verlengd.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Cancidas.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 11-2008.
3/3
EU-nummer
Fantasienaam
Sterkte
Farmaceutische vorm
Toedieningsweg
Verpakking
Inhoud
Verpakkings- grootte
EU/1/01/196/001
Cancidas
50 mg
poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie
Intravenous gebruik
Injectieflacon (glas)
10 ml
1 injectieflacon
EU/1/01/196/003
Cancidas
70 mg
poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie
Intravenous gebruik
Injectieflacon (glas)
10 ml
1 injectieflacon
1/1
BIJLAGE I
SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
1 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
CANCIDAS 50 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke injectieflacon bevat 50 mg caspofungin (als acetaat).
Elke 50 mg injectieflacon bevat 35,7 mg sucrose.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie.
Wit tot gebroken wit, compact, gevriesdroogd poeder.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
• Behandeling van invasieve candidiasis bij volwassen patiënten of kinderen. • Behandeling van invasieve aspergillose bij volwassen patiënten of kinderen die niet reageren op amfotericine B, toedieningsvormen van amfotericine B met lipiden en/of itraconazol of deze niet verdragen.
Niet reageren wordt gedefinieerd als progressie van de infectie of geen verbetering na minimaal 7 dagen therapeutische doses van een effectieve schimmeldodende therapie. • Empirische therapie voor vermoede schimmelinfecties (zoals Candida of Aspergillus) bij volwassen patiënten of kinderen met koorts en neutropenie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
CANCIDAS moet worden ingesteld door een arts die ervaring heeft met de behandeling van invasieve schimmelinfecties.
Na reconstitutie en verdunning moet de oplossing worden toegediend via een langzaam intraveneuze infusie van ongeveer 1 uur.
CANCIDAS mag niet met andere geneesmiddelen worden gemengd of gelijktijdig worden geïnfundeerd omdat er geen gegevens beschikbaar zijn over de verenigbaarheid van CANCIDAS met andere intraveneuze stoffen, additiva of geneesmiddelen.
GEBRUIK GEEN OPLOSMIDDELEN DIE GLUCOSE BEVATTEN, omdat CANCIDAS in oplosmiddelen met glucose niet stabiel is.
Voor aanwijzingen voor reconstitutie, zie rubriek 6.6.
Injectieflacons met 70 mg en 50 mg zijn beschikbaar.
CANCIDAS moet éénmaal daags als infuus worden toegediend.
Dosering bij volwassen patiënten Op dag 1 moet een eenmalige oplaaddosis van 70 mg worden toegediend, nadien gevolgd door 50 mg daags.
Bij patiënten die meer wegen dan 80 kg wordt, na de initiële 70 mg oplaaddosis, CANCIDAS 70 mg daags aanbevolen (zie rubriek 5.2).
Doses hoger dan 70 mg daags zijn niet voldoende bestudeerd.
De dosis hoeft niet op basis van geslacht of ras te worden aangepast (zie rubriek 5.2).
2 Dosering bij kinderen (12 maanden tot 17 jaar) Bij kinderen (12 maanden tot 17 jaar oud) moet de dosering worden gebaseerd op het lichaamsoppervlak van de patiënt (zie Instructies voor gebruik bij kinderen, Mosteller 1 -formule).
Voor alle indicaties moet op Dag 1 een eenmalige oplaaddosis van 70 mg/m2 (de dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg) worden toegediend, daarna gevolgd door 50 mg / m2 daags (de dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg daags).
Als de dosis van 50 mg/m2 daags goed wordt verdragen maar geen adequate klinische respons geeft, kan de dagelijkse dosis worden verhoogd naar 70 mg/m2 daags (dagelijkse dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg).
De effectiviteit en veiligheid van CANCIDAS zijn niet voldoende onderzocht in klinisch onderzoek bij pasgeborenen en zuigelingen die jonger zijn dan 12 maanden.
Bij behandeling van deze leeftijdsgroep is voorzichtigheid geboden.
Er zijn beperkte gegevens die suggereren dat CANCIDAS 25 mg/m2 daags bij pasgeborenen en zuigelingen (jonger dan 3 maanden oud) en 50 mg/m2 daags bij jonge kinderen (3 tot 11 maanden oud) overwogen kan worden (zie rubriek 5.2).
Duur van de behandeling De duur van empirische therapie dient op basis van de klinische respons van de patiënt te worden vastgesteld.
De therapie dient tot 72 uur nadat de neutropenie (ANC≥ 500) is verdwenen, te worden voortgezet.
Patiënten bij wie een schimmelinfectie is gediagnosticeerd, dienen minimaal 14 dagen te worden behandeld; de behandeling dient minstens zeven dagen nadat zowel de neutropenie als de klinische verschijnselen zijn verdwenen, te worden voortgezet.
De duur van de behandeling van invasieve candidiasis moet worden gebaseerd op de klinische en microbiologische respons van de patiënt.
Als de tekenen en symptomen van invasieve candidiasis verbeterd zijn en de kweken negatief zijn, kan een overstap naar orale antifungale therapie worden overwogen.
Over het algemeen moet schimmeldodende therapie tot minstens 14 dagen na de laatste positieve kweek worden voortgezet.
De duur van de behandeling van invasieve aspergillosis moet geval per geval worden bepaald en moet worden gebaseerd op de ernst van de onderliggende ziekte bij de patiënt, herstel van immunosuppressie, en klinische respons.
Over het algemeen moet de behandeling tot minstens 7 dagen nadat de symptomen zijn verdwenen, worden voortgezet.
Dosering bij oudere patiënten Bij oudere patiënten (65 jaar of ouder) neemt het oppervlak onder de curve (AUC) met ongeveer 30% toe.
Systematische dosisaanpassing is echter niet vereist.
Er is beperkte ervaring met behandeling bij patiënten van 65 jaar en ouder.
Dosering bij patiënten met een nierfunctiestoornis De dosis hoeft niet op basis van nierfunctie te worden aangepast (zie rubriek 5.2).
Dosering bij patiënten met een leverfunctiestoornis Bij volwassen patiënten met lichte leverinsufficiëntie (Child-Pugh-score 5 tot 6) hoeft de dosis niet te worden aangepast.
Voor volwassen patiënten met een matige leverinsufficiëntie (Child-Pugh-score 7 tot 9) wordt op basis van farmacokinetische gegevens CANCIDAS 35 mg daags aanbevolen.
Een oplaaddosis van 70 mg dient op Dag-1 te worden toegediend.
Er is geen klinische ervaring bij volwassen patiënten met ernstige leverinsufficiëntie (Child-Pugh-score hoger dan 9) en bij kinderen met elke mate van leverinsufficiëntie (zie rubriek 4.4).
Gelijktijdige toediening met inductoren van metabole enzymen
Beperkte beschikbare gegevens maken aannemelijk dat een verhoging van de dagelijkse dosis van CANCIDAS naar 70 mg, volgend op de oplaaddosis van 70 mg, moet worden overwogen bij gelijktijdige toediening van CANCIDAS bij volwassen patiënten met bepaalde inductoren van metabole enzymen (zie rubriek 4.5).
Als CANCIDAS bij kinderen (12 maanden tot 17 jaar oud) gelijktijdig wordt toegediend met
1 Mosteller RD:
Simplified Calculation of Body Surface Area.
N Engl J Med 1987 Oct 22; 317(17): 1098 (letter)
3 deze zelfde inductoren van metabole enzymen (zie rubriek 4.5) moet een dosis CANCIDAS van 70 mg/m2 daags (dagelijkse dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg) worden overwogen.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het actieve bestanddeel of één van de hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Op grond van beperkte gegevens is aannemelijk dat minder vaak voorkomende niet-Candida-gisten en niet- Aspergillus-schimmels niet door caspofungine worden bestreden.
De werkzaamheid van caspofungine tegen deze fungale pathogenen is niet vastgesteld.
Gelijktijdig gebruik van CANCIDAS met ciclosporine is onderzocht bij gezonde volwassen vrijwilligers en bij volwassen patiënten.
Sommige gezonde volwassen vrijwillligers die twee doses van 3 mg/kg ciclosporine samen met caspofungine kregen, vertoonden een voorbijgaande verhoging van het alaninetransaminase (ALT) en aspartaattransaminase (AST) van minder dan of gelijk aan 3 maal de bovenste waarde van het normale bereik (ULN), die bij stopzetting van de behandeling verdween.
In een retrospectief onderzoek bij 40 patiënten die 1 tot 290 dagen (mediaan 17,5 dagen) werden behandeld met op de markt verkrijgbare CANCIDAS en ciclosporine, werden geen ernstige bijwerkingen aan de lever opgemerkt.
Deze gegevens maken aannemelijk dat CANCIDAS gebruikt kan worden bij patiënten die ciclosporine krijgen als de mogelijke voordelen opwegen tegen de potentiële risico's.
Zorgvuldige controle van de leverenzymen moet worden overwogen als CANCIDAS en ciclosporine gelijktijdig worden gebruikt.
Bij volwassen patiënten met een lichte of matige leverfunctiestoornis is de AUC met ongeveer 20 respectievelijk 75% verhoogd.
Bij volwassen patiënten met een matige leverfunctiestoornis wordt een verlaging van de dagelijkse dosis naar 35 mg aanbevolen.
Er is geen klinische ervaring bij volwassenen met ernstige leverinsufficiëntie of bij kinderen met elke mate van leverinsufficiëntie.
Te verwachten valt dat de blootstelling hoger is dan bij matige leverinsufficiëntie; bij deze patiënten moet CANCIDAS voorzichtig worden toegepast (zie paragrafen 4.2 en 5.2.).
De gegevens over de veiligheid van een behandeling die langer duurt dan 4 weken zijn beperkt.
Dit geneesmiddel bevat sucrose.
Patiënten met de zeldzame erfelijke aandoeningen fructose-intolerantie of sucrase-isomaltase-insufficiëntie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Uit in-vitro-onderzoek blijkt dat caspofungineacetaat geen van de enzymen van het cytochroom P450 (CYP) - systeem remt.
In klinisch onderzoek gaf caspofungine geen inductie van het CYP3A4-metabolisme van andere stoffen.
Caspofungin is geen substraat voor P-glycoproteïne en is een slecht substraat voor cytochroom-P450- enzymen.
In farmacologisch en klinisch onderzoek bleek caspofungine echter met andere geneesmiddelen een interactie te vertonen (zie onder).
In twee klinische studies bij gezonde volwassen proefpersonen verhoogde ciclosporine A (één dosis van 4 mg/kg of 2 doses van 3 mg/kg met een interval van 12 uur) de AUC van caspofungine met ongeveer 35%.
Deze verhogingen van de AUC worden waarschijnlijk veroorzaakt door een verminderde opname van caspofungine door de lever.
CANCIDAS gaf geen verhoging van de plasmaspiegel van ciclosporine.
Bij gelijktijdige toediening van CANCIDAS en ciclosporine traden er voorbijgaande verhogingen van de leverenzymen ALT en AST op van minder dan of gelijk aan driemaal de bovenste waarde van het normale bereik (ULN), die verdwenen na stopzetting van de geneesmiddelen.
In een retrospectief onderzoek bij 40 patiënten die 1 tot 290 dagen (mediaan 17,5 dagen) werden behandeld met op de markt verkrijgbare CANCIDAS en ciclosporine, werden geen ernstige bijwerkingen aan de lever opgemerkt (zie rubriek 4.4).
Als de twee geneesmiddelen gelijktijdig worden toegepast, moet zorgvuldige controle van de leverenzymen worden overwogen.
4 CANCIDAS verlaagde de dalwaarde van de tacrolimusspiegel met 26% bij gezonde volwassen vrijwilligers.
Voor patiënten die beide therapieën krijgen, moeten standaardcontroles van de tacrolimusspiegel in het bloed en waar nodig aanpassing van de dosis tacrolimus plaatsvinden.
Uit klinisch onderzoek bij gezonde volwassen vrijwilligers blijkt dat de farmacokinetiek van CANCIDAS niet klinisch relevant veranderd wordt door itraconazol, amfotericine B, mycofenolaat, nelfinavir of tacrolimus.
Caspofungine had geen invloed op de farmacokinetiek van amfotericine B, itraconazol, rifampicine of mycofenolaatmofetil.
Hoewel de veiligheidsgegevens beperkt zijn, lijken er geen bijzondere voorzorgen nodig te zijn als amfotericine B, itraconazol, nelfinavir of mycofenolaatmofetil gelijktijdig met caspofungine worden toegediend.
Als rifampicine gelijktijdig met caspofungine werd ingesteld bij gezonde volwassen vrijwilligers, gaf rifampicine op de eerste dag van het gelijktijdig gebruik een verhoging van 60% van de AUC en een verhoging van 170% van de dalconcentratie van caspofungine.
Bij herhaalde toediening namen de dalconcentraties van caspofungine geleidelijk af.
Na twee weken toediening had rifampicine een beperkt effect op de AUC maar de dalwaarden waren 30% lager dan bij volwassen personen die caspofungine alleen kregen.
Het interactiemechanisme hangt mogelijk samen met een initiële remming en daaropvolgende inductie van transporteiwitten.
Een soortgelijk effect valt te verwachten voor andere geneesmiddelen die metabole enzymen induceren.
Beperkte gegevens uit farmacokinetisch onderzoek in populaties wijzen uit dat gelijktijdig gebruik van CANCIDAS met de inductoren efavirenz, nevirapine, rifampicine, dexamethason, fenytoïne of carbamazepine kan leiden tot een verlaging van de AUC van caspofungine.
Bij gelijktijdige toediening met inductoren van metabole enzymen moet een verhoging van de dagelijkse dosis CANCIDAS naar 70 mg, volgend op de oplaaddosis van 70 mg worden overwogen bij volwassen patiënten (zie rubriek 4.2).
Bij kinderen is het op grond van resultaten van regressieanalyses van farmacokinetische gegevens aannemelijk dat gelijktijdige toediening van dexamethason met CANCIDAS een klinisch belangrijke verlaging van de dalconcentraties van caspofungine kan geven.
Deze bevinding kan er op wijzen dat er bij kinderen een soortgelijke verlaging met inductoren zal optreden als bij volwassenen.
Als CANCIDAS bij kinderen (12 maanden tot 17 jaar oud) gelijktijdig wordt toegediend met inductoren van geneesmiddelklaring, zoals rifampicine, efavirenz, nevirapine, fenytoïne, dexamethason of carbamazepine, moet een dosis CANCIDAS van 70 mg/m2 daags (dagelijkse dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg) worden overwogen.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over blootstelling aan CANCIDAS tijdens de zwangerschap.
Caspofungine moet niet tijdens de zwangerschap worden gebruikt tenzij hier een duidelijke noodzaak toe bestaat.
Er zijn onvoldoende gegevens over het gebruik van caspofungine bij zwangere vrouwen.
In ontwikkelingsstudies bij dieren zijn bijwerkingen waargenomen (zie rubriek 5.3).
Caspofungine bleek in dierstudies de placentabarrière te passeren.
Het potentiële risico voor de menselijke foetus is onbekend.
Caspofungine wordt bij dieren in de moedermelk uitgescheiden.
Het is onbekend of het bij mensen in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Vrouwen die caspofungine krijgen mogen geen borstvoeding geven.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
5 4.8 Bijwerkingen
Volwassen patiënten In klinisch onderzoek kregen 1440 volwassen personen eenmalige of meervoudige doses CANCIDAS:
564 patiënten met koorts en neutropenie (onderzoek naar empirische therapie), 125 patiënten met invasieve candidiasis, 72 patiënten met invasieve aspergillose, 285 patiënten met gelokaliseerde Candida infecties en 394 personen namen deel aan de fase-1-studies.
In het onderzoek naar empirische therapie hadden de patiënten wegens een maligniteit chemotherapie gekregen of ze hadden een transplantatie met hematopoëtische stamcellen ondergaan (waaronder 39 allogene transplantaties).
In de studies met patiënten met vaststaande Candida-infecties had de meerderheid van de patiënten met invasieve Candida-infecties ernstige onderliggende aandoeningen (bijvoorbeeld hematologische of andere maligniteit, recente ingrijpende chirurgie, HIV) waarvoor meerdere geneesmiddelen tegelijkertijd nodig waren.
De patiënten in de niet- vergelijkende Aspergillus-studie hadden vaak ernstige predisponerende aandoeningen (bijvoorbeeld beenmerg- of perifere stamceltransplantaties, hematologische maligniteiten, vaste tumoren of orgaantransplantaties) waarvoor meerdere geneesmiddelen gelijktijdig nodig waren.
Flebitis was in alle patiëntpopulaties een vaak gemelde lokale bijwerking op de injectieplaats.
Andere locale reacties waren erytheem, pijn/gevoeligheid, jeuk, afscheiding, en een brandend gevoel.
De gemelde klinische en laboratoriumafwijkingen bij alle met CANCIDAS behandelde volwassen patiënten (totaal 989) waren over het algemeen licht en maakten zelden stopzetting noodzakelijk.
De volgende bijwerkingen zijn gemeld:
[Zeer vaak (≥1/10), Vaak (≥1/100, < 1/10)}
Bloed- en lymfestelselaandoeningen:
Vaak: anemie
Zenuwstelselaandoeningen:
Vaak: hoofdpijn
Hartaandoeningen:
Vaak: tachycardie
Bloedvataandoeningen:
Vaak:
Flebitis/thromboflebitis, roodheid
Aandoeningen van het ademhalingsstelsel, de borstkas en het mediastinum:
Vaak: dyspnoe
Maagdarmstelselaandoeningen:
Vaak: buikpijn, misselijkheid, diarree, braken
Huid- en onderhuidaandoeningen:
Vaak: uitslag, pruritus, transpiratie
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen:
Zeer vaak: koorts Vaak: pijn, rillingen, complicaties aan het infusievat
6 Onderzoeken:
Vaak: verhoogde leverwaarden (AST, ALT, alkalische fosfatase, direct en totaal bilirubine), verhoogd serum creatinine, verlaagd hemoglobine, verlaagd hematocriet, verlaagd kalium in bloed, hypomagnesiëmie, laag albuminegehalte, verminderd aantal leukocyten, vergroot aantal eosinofielen, verminderd aantal bloedplaatjes, verminderd aantal neutrofielen, vergroot aantal erytrocyten in de urine, verlengde partiële tromboplastinetijd, verlaagd totaal serumeiwit, toegenomen eiwitten in de urine, verlengde protrombinetijd, verlaagd natrium in bloed, vergroot aantal leukocyten in de urine en laag calciumgehalte.
Een verhoogd calciumgehalte is soms (≥ 1/1000, < 1/100) gemeld.
Mogelijk door histamine gemedieerde symptomen zijn gemeld, waaronder meldingen van uitslag, zwelling van het gelaat, pruritus, warmtegewaarwording, of bronchospasmen.
Bij de toediening van CANCIDAS is melding gedaan van anafylaxie.
Bij patiënten met invasieve aspergillose werd ook melding gedaan van pulmonair oedeem, adult respiratory distress syndrome (ARDS) en radiografische infiltraten.
Kinderen In klinisch onderzoek kregen 171 kinderen éénmalige of meervoudige doses CANCIDAS:
104 febriele, neutropene patiënten, 56 patiënten met invasieve candidiasis, 1 patiënt met oesofageale candidiasis; en 10 patiënten met invasieve aspergillose.
Het algehele veiligheidsprofiel van CANCIDAS bij kinderen is over het algemeen vergelijkbaar met dat bij volwassenen.
De volgende bijwerkingen zijn gemeld:
[Zeer vaak (≥1/10), Vaak (≥1/100, < 1/10)}
Zenuwstelselaandoeningen:
Vaak: hoofdpijn
Hartaandoeningen:
Vaak: tachycardie
Bloedvataandoeningen:
Vaak: flushing, hypotensie
Lever- en galaandoeningen:
Vaak: verhoogde leverenzymen (AST, ALT)
Huid- en onderhuidaandoeningen:
Vaak: uitslag, pruritus
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen:
Zeer vaak: koorts Vaak: rillingen, pijn op de injectieplaats
Onderzoeken:
Vaak: verlaagd kalium, hypomagnesiëmie, verhoogd glucose, verlaagd fosfor, verhoogd fosfor en verhoogde eosinofielen.
Net als bij volwassenen zijn bij kinderen ook soortgelijke, door histamine gemedieerde symptomen gemeld.
Post-marketingervaring:
Sinds de introductie van het product zijn de volgende bijwerkingen gemeld:
Aandoeningen van de lever of gal: leverfunctiestoornis
7 Algemene aandoeningen en stoornissen op de plaats van toediening: zwelling en perifeer oedeem
Onderzoeken: hypercalciëmie
4.9 Overdosering
Onbedoelde toediening van tot 140 mg caspofungine op één dag is gemeld.
Deze leidde niet tot klinisch belangrijke bijwerkingen.
Caspofungine is niet dialyseerbaar.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische groep: antimycotica voor systemisch gebruik, ATC-code:
J 02 AX 04
Caspofungineacetaat is een semisynthetisch lipopeptide (echinocandine) dat gesynthetiseerd wordt uit een fermentatieproduct van Glarea lozoyensis.
Caspofungineacetaat remt de synthese van bèta-(1,3) - D-glucan, een essentieel bestanddeel van de celwand van vele filamenteuze schimmels en gisten.
Bèta-(1,3) - D-glucan komt niet in zoogdiercellen voor.
Met caspofungine is een fungicide werking tegen Candida-gisten aangetoond.
In onderzoek in vitro en in vivo is aangetoond dat blootstelling van Aspergillus aan caspofungine leidt tot lysis en dood van de uiteinden van de schimmeldraden en de aftakpunten waar celgroei en -deling plaatsvindt.
In vitro is caspofungine actief tegen Aspergillus-species (Aspergillus fumigatus [N = 75], Aspergillus flavus [N = 111], Aspergillus niger [N = 31], Aspergillus nidulans [N = 8], Aspergillus terreus [N = 52]), en Aspergillus candidus [N = 3]).
Caspofungine is in vitro ook werkzaam tegen Candida-species (Candida albicans [N = 1032], Candida dubliniensis [N = 100], Candida glabrata [N = 151], Candida guilliermondii [N = 67], Candida kefyr [N = 62], Candida krusei [N = 147], Candida lipolytica [N = 20], Candida lusitaniae [N = 80], Candida parapsilosis [N = 215], Candida rugosa [N = 1] en Candida tropicalis [N = 258]), waaronder isolaten met “multiple resistance” transportmutaties en die met verworven of intrinsieke resistentie tegen fluconazol, amfotericine B en 5-flucytosine.
Gevoeligheidsonderzoek werd verricht volgens aangepaste versies van zowel de Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI, voorheen bekend als National Committee for Clinical Laboratory Standards [NCCLS]) methode M38-P (voor Aspergillus-species) en methode M27-A (voor Candida-species).
Er zijn echter geen gestandaardiseerde technieken voor gevoeligheidsonderzoek bij schimmeldodende middelen waaronder bèta (1,3)-D-glucansyntheseremmers, en de resultaten van gevoeligheidsonderzoek stroken niet noodzakelijkerwijs met de klinische uitkomsten.
Bij sommige patiënten zijn tijdens de behandeling mutanten van Candida met verminderde gevoeligheid voor caspofungine geïdentificeerd.
Er zijn echter geen gestandaardiseerde technieken voor gevoeligheidsbepalingen voor antifungale middelen, waaronder bèta-(1,3)-D- glucansyntheseremmers.
MIC-waarden voor caspofungine moeten niet worden gebruikt om de klinische uitkomst te voorspellen, omdat een verband tussen MIC-waarden en klinische uitkomst niet is vastgesteld.
Het optreden van resistentie in vitro tegen caspofungine bij Aspergillus-species is niet onderzocht.
In de beperkte klinische ervaring is er geen resistentie tegen caspofungine bij patiënten met invasieve aspergillose waargenomen.
De incidentie van resistentie tegen caspofungine van diverse klinische isolaten van Candida en Aspergillus is onbekend.
8 Invasieve candidiasis bij volwassen patiënten:
239 patiënten werden gerekruteerd in een studie voor de vergelijking van caspofungine en amfotericine B bij de behandeling van invasieve candidiasis.
Vierentwintig patiënten hadden neutropenie.
De meest voorkomende diagnoses waren infecties in het bloed (candidemie) (77%, n=186) en Candida-peritonitis (8%, n=19); patiënten met Candida endocarditis, osteomyelitis of meningitis worden uitgesloten van deze studie. caspofungine 50 mg eenmaal daags werd toegediend na een oplaaddosis van 70 mg, terwijl amfotericine B werd toegediend in een dosering van 0,6 tot 0,7 mg/ kg/ dag aan niet-neutropenische patiënten of 0,7 tot 1,0 mg/ kg/ dag aan neutropenische patiënten.
De gemiddelde duur van de intraveneuze therapie was 11,9 dagen, met een range van 1 tot 28 dagen.
Een gunstige respons hield zowel een symptomatische verdwijning als een microbiologische klaring van de Candida-infectie in.
Aan het einde van de intraveneuze studietherapie namen 224 patiënten deel aan de primaire werkzaamheidsanalyse (MITT analyse) van de respons; caspofungine en amfotericine B vertoonden een vergelijkbaar gunstig respons percentage voor de behandeling van invasieve candidiasis (73% [80/ 109]) respectievelijk 62% (71/ 115) [% verschil 12,7 (95,6% CI – 0,7; 26,0)].
Bij de patiënten met candidemie waren gunstige respons percentages aan het einde van intraveneuze studietherapie bij de primaire werkzaamheidsanalyse (MITT analyse) vergelijkbaar voor caspofungine (72% [66/ 92]) en amfotericine B (63% [59/ 94][% verschil 10,0 (95,0% CI – 4,5; 24,5)].
De gegevens over patiënten met infecties elders dan in het bloed waren beperkter.
Het gunstige respons percentage bij neutropenische patiënten was 7/ 14 (50%) in de groep met caspofungine en 4/ 10 (40%) in de groep met amfotericine B.
Deze beperkte gegevens worden ondersteund door de uitkomsten van het onderzoek naar empirische therapie..
Invasieve aspergillose bij volwassen patiënten:
Negenenzestig volwassen patiënten (leeftijd 18-80) met invasieve aspergillose werden opgenomen in een open-label-, niet-vergelijkende studie van de veiligheid, verdraagbaarheid en werkzaamheid van caspofungine.
Patiënten moesten hetzij niet reageren op (dat wil zeggen dat er ziekteprogressie was of geen verbetering met andere schimmeldodende therapieën die minstens 7 dagen waren toegediend) (84% van de geïncludeerde patiënten) andere standaard schimmeldodende therapieën of konden deze niet verdragen (16% van de geïncludeerde patiënten).
De meeste patiënten hadden onderliggende aandoeningen (hematologische maligniteit [N = 24], allogene botmergtransplantatie of stamceltransplantatie [N = 18], orgaantransplantatie [N = 8], vaste tumor [N = 3], of andere aandoeningen [N = 10]).
Er werden stringente definities naar het model van de Mycoses Study Group Criteria gebruikt voor de diagnose invasieve aspergillose en voor respons op therapie (voor een gunstige respons moesten zowel röntgenfoto’ s als de objectieve en subjectieve symptomen een significante verbetering te zien geven).
De gemiddelde duur van de therapie was 33,7 dagen, met een bereik van 1 tot 162 dagen.
Een onafhankelijk deskundig panel bepaalde dat 41% (26/ 63) van de patiënten die minstens één dosis caspofungine hadden gekregen een gunstige respons vertoonde.
Van de patiënten die meer dan 7 dagen met caspofungine waren behandeld vertoonde 50% (26/ 52) een gunstige respons.
De frequentie van een gunstige respons bij patiënten die niet reageerden op eerdere therapieën of deze niet verdroegen was 36% (19/ 53) respectievelijk 70% (7/ 10).
Hoewel de doses van eerdere antischimmel therapieën bij 5 patiënten die als niet-reagerend werden geïncludeerd lager was dan die welke vaak voor invasieve aspergillosis wordt toegediend, was het gunstige respons percentage tijdens behandeling met caspofungine in deze patiënten gelijk aan die in de resterende niet- reagerende patiënten (2/ 5 versus 17/ 48, respectievelijk).
Het respons percentage bij patiënten met een pulmonaire of extrapulmonaire aandoening was 47% (21/ 45) respectievelijk 28% (5/ 18).
Bij de patiënten met een extrapulmonaire aandoening vertoonden 2 van de 8 patiënten bij wie het CZS beslist, waarschijnlijk of mogelijk was aangetast een gunstige respons.
9 Empirische therapie bij volwassen patiënten met koorts en neutropenie:
In totaal namen 1111 patiënten met aanhoudende koorts en neutropenie aan een klinisch onderzoek deel en die werden behandeld hetzij met 50 mg caspofungine eenmaal daags na een oplaaddosis van 70 mg, hetzij met 3,0 mg/kg/dag liposomaal amfotericine B.
De in aanmerking komende patiënten hadden wegens een maligniteit chemotherapie gekregen of hadden een transplantatie met hematopoëtische stamcellen ondergaan en vertoonden neutropenie (< 500 cellen/mm3 gedurende 96 uur) en koorts (> 38 ,0 °C) die niet op ≥ 96 uur parenterale antibacteriële therapie reageerden.
De patiënten zouden worden behandeld tot 72 uur nadat de neutropenie was verdwenen, met een maximumduur van 28 dagen.
De patiënten die een vaststaande schimmelinfectie bleken te hebben, konden echter langer worden behandeld.
Indien het middel goed werd verdragen maar de koorts bij de patiënt aanhield en de klinische toestand achteruitging na vijf dagen behandeling, kon de dosering van het studiegeneesmiddel worden verhoogd tot 70 mg caspofungine daags (13,3% van de behandelde patiënten) of tot 5,0 mg/ kg/ dag liposomaal amfotericine B (14,3% van de behandelde patiënten).
De analyse van de algeheel gunstige respons volgens het principe van de Modified Intention-To-Treat (MITT) omvatte 1095 patiënten; caspofungine (33,9%) was even effectief als liposomaal amfotericine B (33,7%) [procentueel verschil 0,2 (95,2% BI – 5,6, 6,0)]. Van een algeheel gunstige respons was sprake als aan elk van deze vijf criteria werd voldaan:
(1) een geslaagde behandeling van iedere initiële schimmelinfectie (caspofungine 51,9% [14/ 27]), liposomaal amfotericine B 25,9% [7/ 27]), (2) geen doorbraak van schimmelinfecties tijdens toediening van het studiegeneesmiddel of binnen zeven dagen na voltooiing van de behandeling (caspofungine 94,8% [527/ 556], liposomaal amfotericine B 95,5% [515/ 539]), (3) een overlevingsduur van zeven dagen na voltooiing van de studietherapie (caspofungine 92,6% [515/ 556], liposomaal amfotericine B 89,2% [481/ 539]), (4) geen staken van het studiegeneesmiddel wegens met het middel verband houdende toxiciteit of gebrek aan werkzaamheid (caspofungine 89,7% [499/ 556], liposomaal amfotericine B 85,5% [461/ 539]) en (5) verdwijning van de koorts tijdens de periode van neutropenie (caspofungine 41,2% [229/ 556], liposomaal amfotericine B 41,4% [223/ 539]).
De respons percentages op caspofungine en liposomaal amfotericine B na initiële infecties ten gevolge van Aspergillus-soorten bedroegen respectievelijk 41,7% (5/12) en 8,3% (1/12) en ten gevolge van Candida-soorten 66,7% (8/12) en 41,7% (5/12).
Patiënten in de caspofunginegroep kregen doorbraakinfecties vanwege de volgende, niet vaak voorkomende gisten en schimmels:
Trichosporon-species (1); Fusarium-species (1), Mucor-species (1) en Rhizopus-species (1).
Kinderen De veiligheid en effectiviteit van CANCIDAS zijn in twee prospectieve, klinische multicenterstudies onderzocht bij kinderen van 3 maanden tot 17 jaar oud.
De onderzoeksopzet, diagnostische criteria, en criteria voor beoordeling van de effectiviteit waren vergelijkbaar met de overeenkomstige studies bij volwassen patiënten (zie rubriek 5.1).
Het eerste onderzoek, waaraan 82 patiënten tussen 2 en 17 jaar oud deelnamen, was een gerandomiseerd, dubbelblind onderzoek waarin CANCIDAS (50 mg/ m2 IV 1 dd na een oplaaddosis van 70 mg/ m2 op Dag 1 (niet hoger dan 70 mg daags)) werd vergeleken met liposomaal amfotericine B (3 mg/ kg IV daags) in een verhouding van 2:1 (56 op caspofungine, 26 op liposomaal amfotericine B) als empirische therapie bij kinderen met aanhoudende koorts en neutropenie.
De algehele successcores in de MITT-analyseresultaten, aangepast per risicostratum, waren als volgt:
46,6% (26/ 56) voor CANCIDAS en 32,2% (8/ 25) voor liposomaal amfotericine B.
Het tweede onderzoek was een prospectief, open-label, niet-vergelijkend onderzoek waarin een schatting werd gemaakt van de veiligheid en effectiviteit van caspofungine bij kinderen (leeftijd 6 maanden tot 17 jaar) met invasieve candidiasis, oesofageale candidiasis, en invasieve aspergillose (als rescue-therapie).
49 patiënten namen deel en kregen CANCIDAS als 50 mg/ m2 IV 1 dd na een oplaaddosis van 70 mg/ m2 op Dag 1 (niet hoger dan 70 mg daags), waarvan er 48 in de MITT-analyse werden opgenomen.
Daarvan hadden er 37 invasieve candidiasis, 10 hadden invasieve aspergillose, en 1 patiënt had oesofageale candidiasis.
De geschatte respons na behandeling met caspofungine was in de MITT-analyse als volgt:
81% (30/ 37) bij invasieve candidiasis, 50% (5/ 10) bij invasieve aspergillose, en 100% (1/ 1) bij oesofageale candidiasis.
10 5.2 Farmacokinetische gegevens
Distributie Caspofungine wordt in hoge mate gebonden aan albumine.
De ongebonden fractie van caspofungine in het plasma varieert van 3,5% bij gezonde vrijwilligers tot 7,6% bij patiënten met invasieve candidiasis.
Distributie speelt een belangrijke rol bij de plasmafarmacokinetiek van caspofungine en is de snelheidsbepalende stap in zowel de alfa- als bèta-dispositiefases.
De distributie naar de weefsels bereikte 1,5 tot 2 dagen na toediening een piek toen 92% van de dosis naar de weefsels was verdeeld.
Waarschijnlijk keert slechts een klein deel van de in de weefsels opgenomen caspofungine later naar het plasma terug als moedercomponent.
Daarom treedt in de afwezigheid van een distributie-evenwicht eliminatie op; het is momenteel niet mogelijk een nauwkeurige schatting te maken van het distributievolume van caspofungine.
Metabolisme Caspofungine ondergaat spontane afbraak naar een openringverbinding.
Bij voortgaand metabolisme treedt peptidehydrolyse en N-acetylering op.
Twee tussenproducten, die ontstaan bij de afbraak van caspofungine naar deze openringverbinding, vormen covalente adducten aan plasma-eiwitten die in geringe mate tot een irreversibele binding aan plasma-eiwitten leiden.
Uit onderzoek in vitro blijkt dat caspofungine geen remmer is van cytochroom P450- enzymen 1A2, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6 of 3A4.
In klinisch onderzoek gaf caspofungine geen inductie of remming van het CYP3A4- metabolisme van andere geneesmiddelen.
Caspofungine is geen substraat voor P-glycoproteïne en is een slecht substraat voor cytochroom P450-enzymen.
Eliminatie en uitscheiding De eliminatie van caspofungine uit het plasma is langzaam met een klaring van 10-12 ml/ min.
Na een eenmalige intraveneuze infusie van een uur neemt de plasmaconcentratie van caspofungine polyfasisch af.
Onmiddellijk na de infusie treedt een korte alfafase in, gevolgd door een bètafase met een halfwaardetijd van 9 tot 11 uur.
Dan volgt een gammafase met een halfwaardetijd van 45 uur.
De plasmaklaring wordt vooral beïnvloed door de distributie en niet zozeer door de uitscheiding of de biotransformatie.
Ongeveer 75% van een radioactieve dosis werd teruggevonden gedurende 27 dagen:
41% in de urine en 34% in de feces.
In de eerste 30 uur na toediening is er weinig uitscheiding of biotransformatie van caspofungine.
De uitscheiding is langzaam en de terminale halfwaardetijd van de radioactiviteit was 12 tot 15 dagen.
Een geringe hoeveelheid caspofungine wordt onveranderd in de urine uitgescheiden (ongeveer 1,4% van de dosis).
Caspofungine vertoont een matige niet-lineaire farmacokinetiek waarbij met hogere doses de accumulatie toeneemt, en vertoont bij meervoudige doses dosisafhankelijkheid gedurende de tijd die nodig is om de steady state te bereiken.
Bijzondere populaties Een verhoogde blootstelling aan caspofungine werd gezien bij volwassen patiënten met nierstoornis en lichte leverstoornis, bij vrouwen, en bij ouderen.
Over het algemeen was deze verhoging beperkt en niet groot genoeg om een dosisaanpassing te rechtvaardigen.
Bij volwassen patiënten met matige leverstoornis of bij patiënten met een hoger gewicht kan een dosisaanpassing noodzakelijk zijn (zie hieronder).
Gewicht:
Bij de farmacokinetische analyse in de populatie met volwassen candidiasispatiënten bleek gewicht van invloed te zijn op de farmacokinetiek van caspofungine.
Met toenemend gewicht neemt de plasmaconcentratie af.
De gemiddelde blootsteling bij een volwassen patiënt die 80 kg weegt zal naar verwachting ongeveer 23% lager zijn dan bij een volwassen patiënt die 60 kg weegt (zie rubriek 4.2).
Leverfunctiestoornis:
Bij volwassen patiënten met een lichte of matige leverfunctiestoornis is de AUC met ongeveer 20 respectievelijk 75% verhoogd.
Er is geen klinische ervaring bij volwassen patiënten met ernstige leverinsufficiëntie en bij kinderen bij een mate van leverinsufficiëntie.
In een onderzoek met meervoudige doses bleek een dosisvermindering van de dagelijkse dosis naar 35 mg bij volwassen patiënten met een matige leverfunctiestoornis een AUC op te leveren die overeenkwam met die bij volwassen personen met een normale leverfunctie die de standaardbehandeling kregen (zie rubriek 4.2).
11 Nierfunctiestoornis:
In een klinische studie met eenmalige doses van 70 mg was de farmacokinetiek van caspofungine bij volwassen vrijwilligers met lichte nierinsufficiëntie (creatinineklaring 50 tot 80 ml/ min) ongeveer gelijk aan die in de controlegroep.
Matige (creatinineklaring 31-49 ml/ min), gevorderde (creatinineklaring 5– 30 ml/ min) en eindstadium (creatinineklaring < 10 ml/ min en dialyse-afhankelijk) nierinsufficiëntie gaf na toediening van één dosis een matige verhoging van de plasmaconcentratie van caspofungine (bereik:
30-49% voor AUC).
Maar bij volwassen patiënten met invasieve candidiasis, oesofageale candidiasis of invasieve aspergillose die meervoudige dagelijkse doses CANCIDAS 50 mg kregen, was er geen significant effect van lichte tot gevorderde nierfunctiestoornis te zien op de dalconcentratie van caspofungine.
Voor patiënten met nierinsufficiëntie hoeft de dosering niet te worden aangepast.
Caspofungine is niet dialyseerbaar, dus na hemodialyse hoeven geen extra doses te worden toegediend.
Geslacht:
De plasmaconcentratie van caspofungine was bij vrouwen gemiddeld 17-38% hoger dan bij mannen.
Ouderen:
Bij oudere mannelijke deelnemers werd er in vergelijking met jonge mannelijke deelnemers een bescheiden verhoging van de AUC (28%) en C24h (32%) waargenomen.
Bij patiënten die empirisch werden behandeld of die invasieve candidiasis hadden werd een vergelijkbaar bescheiden leeftijdseffect gezien in oudere patiënten vergeleken met jongere patiënten.
Ras:
Farmacokinetische gegevens van patiënten wees uit dat er tussen blanken, negroïden, Latijns-Amerikanen en Mesties geen klinisch significante verschillen in de farmacokinetiek van caspofungine waren.
Kinderen:
Bij adolescenten (leeftijd 12-17 jaar) die caspofungine kregen als 50 mg/ m2 daags (maximum 70 mg daags) was de plasma-AUC0-24h van caspofungine over het algemeen vergelijkbaar met die welke werd gezien bij volwassenen die caspofungine 50 mg/ dag kregen.
Alle adolescenten kregen doses > 50 mg/ dag en in feite kregen 6 van de 8 de maximale dosis van 70 mg/ dag.
De plasmaconcentraties caspofungine bij deze adolescenten waren lager dan bij volwassenen die 70 mg/ dag kregen, de meest aan adolescenten toegediende dosis.
Bij kinderen (leeftijd 2-11 jaar) die caspofungine kregen als 50 mg/ m2 daags (maximum 70 mg daags) was de plasma-AUC0-24h van caspofungine na meervoudige doses vergelijkbaar met die bij volwassenen die caspofungine 50 mg/ dag kregen.
Bij jonge kinderen en peuters (leeftijd 12-23 maanden) die caspofungine als 50 mg/ m2 daags (maximum 70 mg daags) kregen was de plasma-AUC0-24h van caspofungine na meervoudige doses vergelijkbaar met die bij volwassenen die caspofungine als 50 mg/ dag kregen en met die bij oudere kinderen (2 tot 11 jaar oud) die de 50 mg/ m2 dosis kregen.
In zijn algemeenheid zijn de beschikbare gegevens over farmacokinetiek, effectiviteit en veiligheid bij patiënten van 3-10 maanden beperkt.
Op grond van farmacokinetische gegevens bij een 10 maanden oud kind dat 50 mg/ m2 daags kreeg, viel de AUC0-24h binnen hetzelfde bereik als is gezien bij oudere kinderen en volwassenen die de dosis 50 mg/ m2 resp.
50 mg kregen, terwijl bij een 6 maanden oud kind dat de dosis 50 mg/ m2 kreeg de AUC0-24h iets hoger was.
Bij pasgeborenen en zuigelingen (< 3 maanden) die caspofungine als 25 mg/ m2 daags kregen (corresponderende gemiddelde dagelijkse dosis van 2,1 mg/ kg) waren de piekconcentratie (C1h) en dalconcentratie (C24h) van caspofungine na meervoudige doses vergelijkbaar met die welke werden gezien bij volwassenen die caspofungine als 50 mg/ dag kregen.
Op Dag 1 was de C1h vergelijkbaar en C24h bij deze pasgeborenen en zuigelingen matig verhoogd (36%) ten opzichte van volwassenen.
Maar er was wel sprake van variabiliteit voor zowel de C1h (geometrisch gemiddelde op Dag 4:
11,73 µg/ ml, bereik 2,63 tot 22,05 µg/ ml) en C24h (geometische gemiddelde Dag 4:
3,55 µg/ ml, bereik 0,13 tot 7,17 µg/ ml).
Meting van de AUC0-24h werd in dit onderzoek niet gedaan vanwege de beperkte monstername van plasma.
Merk op dat de effectiviteit en veiligheid van CANCIDAS niet afdoende zijn onderzocht in prospectief klinisch onderzoek bij pasgeborenen en zuigelingen die jonger zijn dan 3 maanden.
12 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Bij herhaald toxiciteitsonderzoek bij ratten en apen met intraveneuze doses tot 7-8 mg/ kg werden bij ratten en apen reacties op de injectieplaats waargenomen, bij ratten tekenen van histamine-afgifte, en bij apen aanwijzingen voor levergerelateerde bijwerkingen.
Bij onderzoek naar toxische effecten op de ontwikkeling bij ratten bleek dat caspofungine bij doses van 5 mg/ kg een verlaging gaf van het foetale lichaamsgewicht en verhoging van de incidentie van onvolledige ossificatie van wervels, sternebra en schedelbot die samenhingen met ongunstige effecten bij het moederdier zoals tekenen van histamine-afgifte bij drachtige ratten.
Ook werd een verhoogde incidentie van halsribben opgemerkt.
Bij in-vitro testen was caspofungine negatief voor wat betreft potentiële genotoxiciteit; datzelfde gold voor de chromosoomtest op muisbotmerg in vivo.
Er is geen langdurig dieronderzoek verricht naar het carcinogeen potentieel.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Sucrose Mannitol IJsazijn Natriumhydroxide (om de pH bij te stellen)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet mengen met oplosmiddelen die glucose bevatten, want in oplosmiddelen met glucose is CANCIDAS niet stabiel.
Meng of infundeer CANCIDAS niet samen met andere geneesmiddelen, omdat er geen gegevens zijn over de verenigbaarheid van CANCIDAS met andere intraveneuze stoffen, toevoegingsmiddelen of geneesmiddelen.
6.3 Houdbaarheid
2 jaar
Gereconstitueerd concentraat: moet onmiddellijk worden gebruikt.
Houdbaarheidsonderzoek wijst uit dat het concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie tot 24 uur kan worden bewaard als de injectieflacon wordt bewaard bij 25°C of minder en wordt gereconstitueerd met water voor injectie.
Verdunde, aan de patiënt toe te dienen infusieoplossing: moet onmiddellijk worden gebruikt.
Houdbaarheidsonderzoek wijst uit dat het product binnen 24 uur kan worden gebruikt als het wordt bewaard bij 25°C of minder, of binnen 48 uur als de intraveneuze infusiezak (fles) gekoeld wordt bewaard (2-8°C) en wordt verdund met een oplossing van natriumchloride 9 mg/ ml (0,9%), 4,5 mg/ ml (0,45%), of 2,25 mg/ ml (0,225%) voor infusie, of lactaatbevattende Ringer-oplossing.
CANCIDAS bevat geen conserveermiddelen.
Uit microbiologisch oogpunt moet het product onmiddellijk worden gebruikt.
Als het product niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartijden en omstandigheden voor het gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker; deze zijn normaliter niet langer dan 24 uur bij 2-8 ºC, tenzij reconstitutie en verdunning hebben plaatsgevonden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Ongeopende injectieflacons: bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Voor de bewaarcondities van het gereconstitueerde en verdunde geneesmiddel, zie rubriek 6.3.
13 6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Glazen injectieflacons 10 ml Type I met grijze butyl stop en een plastic dop met een rood alumiumbandje, voor eenmalig gebruik.
Beschikbaar in verpakking met 1 injectieflacon.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Geen bijzondere vereisten.
Reconstitutie van CANCIDAS GEBRUIK GEEN OPLOSMIDDELEN DIE GLUCOSE BEVATTEN, omdat CANCIDAS in oplosmiddelen met glucose niet stabiel is.
CANCIDAS MAG NIET MET ANDERE GENEESMIDDELEN WORDEN GEMENGD OF GELIJKTIJDIG WORDEN GEÏNFUNDEERD, omdat er geen gegevens beschikbaar zijn over de verenigbaarheid van CANCIDAS met andere intraveneuze stoffen, toevoegingsmiddelen of geneesmiddelen.
Controleer de infusieoplossing visueel op deeltjes of verkleuring.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK BIJ VOLWASSEN PATIËNTEN
Stap 1 Reconstitutie van conventionele injectieflacons Om het poeder te reconstitueren, moet de injectieflacon eerst op kamertemperatuur worden gebracht, waarna aseptisch 10,5 ml water voor injectie wordt toegevoegd.
De concentratie van de gereconstitueerde injectieflacon wordt dan 5,2 mg/ ml.
Het witte tot gebroken witte, compacte, gevriesdroogde poeder zal geheel oplossen.
Rustig vermengen totdat een heldere oplossing wordt verkregen.
De gereconstitueerde oplossing moet visueel worden gecontroleerd op deeltjes of verkleuring.
Deze gereconstitueerde oplossing mag tot 24 uur lang bij of onder 25°C worden bewaard.
Stap 2 Toevoeging van gereconstitueerde CANCIDAS aan infusieoplossing voor de patiënt Verdunningsmiddelen voor de uiteindelijke oplossing voor intraveneuze infusie zijn: natriumchlorideoplossing voor injectie, of lactaatbevattende Ringer-oplossing.
De oplossing voor intraveneuze infusie wordt bereid door aseptisch de benodigde hoeveelheid gereconstitueerd concentraat (zoals aangegeven in de onderstaande tabel) toe te voegen aan een infusiezak of -fles van 250 ml.
Een lager infusievolume van 100 ml kan worden gebruikt waar dat medisch noodzakelijk is voor de dagelijkse dosis van 50 mg of 35 mg.
Gebruik de oplossing niet als deze troebel is of bezinksel bevat.
Deze infusieoplossing moet binnen 24 uur worden gebruikt als het bij of onder 25°C wordt bewaard of binnen 48 uur als het bij 2-8°C gekoeld wordt bewaard.
Chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik van de verdunde oplossing in een steriele lactaatbevattende Ringer-oplossing en natriumchlorideoplossing 9 mg/ ml (0,9%), 4,5 mg/ ml (0,45%), en 2,25 mg/ ml (0,225%) voor infusie is aangetoond bij 25 ºC gedurende 24 uur en bij 2-8 ºC gedurende 48 uur.
Uit microbiologisch oogpunt moet de oplossing onmiddellijk worden gebruikt.
Als het product niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartijden en omstandigheden voor het gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker; deze zijn normaliter niet langer dan 24 uur bij 2-8 ºC, tenzij reconstitutie en verdunning heeft plaatsgevonden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.
14 BEREIDING VAN DE OPLOSSING VOOR INTRAVENEUZE INFUSIE BIJ VOLWASSENEN
DOSIS*
Volume gereconstitueerde CANCIDAS voor overheveling in intraveneuze zak of fles
Standaardbereiding (gereconstitueerde CANCIDAS toegevoegd aan 250 ml) uiteindelijke concentratie
Infusie van lager volume (gereconstitueerde CANCIDAS toegevoegd aan 100 ml) uiteindelijke concentratie
50 mg 50 mg in lager volume 35 mg voor matige leverinsufficiëntie (uit een injectieflacon van 50 mg)
10 ml 10 ml 7 ml
0,19 mg/ ml - 0,14 mg/ ml
- 0,45 mg/ ml -
35 mg voor matige leverinsufficiëntie (uit een injectieflacon van 50 mg) in lager volume
7 ml
-
0,33 mg/ ml
* Voor alle injectieflacons moet 10,5 ml worden gebruikt voor reconstitutie
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK BIJ KINDEREN
Berekening van lichaamsoppervlak (Body Surface Area – BSA) voor toediening aan kinderen Bereken vóór de bereiding van de infusie het lichaamsoppervlak (BSA) van de patiënt aan de hand van de volgende formule (Mosteller-formule):
Lengte (cm) × Gewicht (kg) BSA (m 2) = 3600 Bereiding van de infusie 70 mg/ m2 voor kinderen > 3 maanden oud (met een flacon 50 mg) 1.
Bepaal de bij het kind te gebruiken oplaaddosis aan de hand van de BSA van de patiënt (zoals hierboven berekend) en de volgende vergelijking:
BSA (m2) X 70 mg/ m2 = Oplaaddosis De maximale oplaaddosis op Dag 1 mag niet hoger zijn dan 70 mg, ongeacht de voor de patiënt berekende dosis.
2.
Laat de gekoelde flacon CANCIDAS op kamertemperatuur komen.
3.
Voeg aseptisch 10,5 ml 0,9% natriumchloride voor injectie, steriel water voor injectie of bacteriostatisch water voor injectie met methylparaben en propylparaben a toe.
Deze gereconstitueerde oplossing kan maximaal een uur lang worden bewaard bij ≤ 25 °C b.
De concentratie caspofungine in de flacon is uiteindelijk 5,2 mg/ ml.
4, Trek de berekende oplaaddosis geneesmiddel uit de flacon op (stap 1).
Breng deze hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS aseptisch over in een IV-zak (of -fles) met 250 ml 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie, of Ringer-lactaat voor injectie.
Ook kan de hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS worden toegevoegd aan een verminderde hoeveelheid 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie of Ringer-lactaat voor injectie, waarbij de uiteindelijke concentratie niet hoger mag zijn dan 0,5 mg/ ml.
Deze oplossing voor infusie moet bij bewaring bij ≤ 25 °C binnen 24 uur worden gebruikt of bij bewaring bij 2-8 °C binnen 48 uur.
Bereiding van de infusie 50 mg/ m2 voor kinderen > 3 maanden oud (met een flacon 50 mg) 1.
Bepaal de bij het kind te gebruiken dagelijkse onderhoudsdosis aan de hand van de BSA van de patiënt (zoals hierboven berekend) en de volgende vergelijking:
BSA (m2) X 50 mg/ m2 = Dagelijkse onderhoudsdosis De dagelijkse onderhoudsdosis mag niet hoger zijn dan 70 mg, ongeacht de voor de patiënt berekende dosis.
2.
Laat de gekoelde flacon CANCIDAS op kamertemperatuur komen.
3.
Voeg aseptisch 10,5 ml 0,9% natriumchloride voor injectie, steriel water voor injectie of bacteriostatisch water voor injectie met methylparaben en propylparaben a toe.
Deze
15 gereconstitueerde oplossing kan maximaal een uur lang worden bewaard bij ≤ 25 °C b.
De concentratie caspofungine in de flacon is uiteindelijk 5,2 mg/ ml.
4, Trek de berekende dagelijkse onderhoudsdosis geneesmiddel uit de flacon op (stap 1).
Breng deze hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS aseptisch over in een IV-zak (of -fles) met
250 ml 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie, of Ringer-lactaat voor Ook kan de hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS worden toegevoegd aan een verminderde hoeveelheid 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie, of Ringer-lactaat voor injectie, waarbij de uiteindelijke concentratie niet hoger mag zijn dan 0,5 mg/ ml.
Deze oplossing voor infusie moet bij bewaring bij ≤ 25 °C binnen 24 uur worden gebruikt of bij bewaring bij 2-8 °C binnen 48 uur.
injectie.
Opmerkingen bij bereiding:
a.
De wit-beige cake lost geheel op.
Roer voorzichtig tot een heldere oplossing is verkregen.
b.
Controleer de gereconstitueerde oplossing tijdens reconstitutie en voor infusie visueel op deeltjes of verkleuring.
Gebruik de oplossing niet als deze troebel is of er zich neerslag vormt.
c.
CANCIDAS levert de volledige dosis op het flaconetiket (50 mg) als er 10 ml uit de flacon wordt opgetrokken.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Merck Sharp & Dohme Ltd.
Hertford Road, Hoddesdon Hertfordshire EN11 9BU United Kingdom
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 01/ 196/ 001
9.
DATUM VAN DE EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van de eerste verlening van de vergunning:
24 oktober 2001 Datum van de laatste hernieuwing:
29 september 2006
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
16 1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
CANCIDAS 70 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke injectieflacon bevat 70 mg caspofungin (als acetaat)
Elke 70 mg injectieflacon bevat 50,0 mg sucrose.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie.
Wit tot gebroken wit, compact, gevriesdroogd poeder.
4.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
• Behandeling van invasieve candidiasis bij volwassen patiënten of kinderen. • Behandeling van invasieve aspergillose bij volwassen patiënten of kinderen die niet reageren op amfotericine B, toedieningsvormen van amfotericine B met lipiden en/ of itraconazol of deze niet verdragen.
Niet reageren wordt gedefinieerd als progressie van de infectie of geen verbetering na minimaal 7 dagen therapeutische doses van een effectieve schimmeldodende therapie. • Empirische therapie voor vermoede schimmelinfecties (zoals Candida of Aspergillus) bij volwassen patiënten of kinderen met koorts en neutropenie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
CANCIDAS moet worden ingesteld door een arts die ervaring heeft met de behandeling van invasieve schimmelinfecties.
Na reconstitutie en verdunning moet de oplossing worden toegediend via een langzaam intraveneuze infusie van ongeveer 1 uur.
CANCIDAS mag niet met andere geneesmiddelen worden gemengd of gelijktijdig worden geïnfundeerd omdat er geen gegevens beschikbaar zijn over de verenigbaarheid van CANCIDAS met andere intraveneuze stoffen, additiva of geneesmiddelen.
GEBRUIK GEEN OPLOSMIDDELEN DIE GLUCOSE BEVATTEN, omdat CANCIDAS in oplosmiddelen met glucose niet stabiel is.
Voor aanwijzingen voor reconstitutie, zie rubriek 6.6.
Injectieflacons met 70 mg en 50 mg zijn beschikbaar.
CANCIDAS moet éénmaal daags als infuus worden toegediend.
Dosering bij volwassen patiënten Op dag 1 moet een eenmalige oplaaddosis van 70 mg worden toegediend, nadien gevolgd door 50 mg daags.
Bij patiënten die meer wegen dan 80 kg wordt, na de initiële 70 mg oplaaddosis, CANCIDAS 70 mg daags aanbevolen (zie rubriek 5.2).
Doses hoger dan 70 mg daags zijn niet voldoende bestudeerd.
De dosis hoeft niet op basis van geslacht of ras te worden aangepast (zie rubriek 5.2).
17 Dosering bij kinderen (12 maanden tot 17 jaar) Bij kinderen (12 maanden tot 17 jaar oud) moet de dosering worden gebaseerd op het lichaamsoppervlak van de patiënt (zie Instructies voor gebruik bij kinderen, Mosteller 2 -formule).
Voor alle indicaties moet op Dag 1 een eenmalige oplaaddosis van 70 mg/ m2 (de dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg) worden toegediend, daarna gevolgd door 50 mg/ m2 daags (de dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg daags).
Als de dosis 50 mg/ m2 daags goed wordt verdragen maar geen adequate klinische respons geeft, kan de dagelijkse dosis worden verhoogd naar 70 mg/ m2 daags (dagelijkse dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg).
De effectiviteit en veiligheid van CANCIDAS zijn niet voldoende onderzocht in klinisch onderzoek bij pasgeborenen en zuigelingen die jonger zijn dan 12 maanden.
Bij behandeling van deze leeftijdsgroep is voorzichtigheid geboden.
Er zijn beperkte gegevens die suggereren dat CANCIDAS 25 mg/ m2 daags bij pasgeborenen en zuigelingen (jonger dan 3 maanden oud) en 50 mg/ m2 daags bij jonge kinderen (3 tot 11 maanden oud) overwogen kan worden (zie rubriek 5.2).
Duur van de behandeling De duur van empirische therapie dient op basis van de klinische respons van de patiënt te worden vastgesteld.
De therapie dient tot 72 uur nadat de neutropenie (ANC≥ 500) is verdwenen, te worden voortgezet.
Patiënten bij wie een schimmelinfectie is gediagnosticeerd, dienen minimaal 14 dagen te worden behandeld; de behandeling dient minstens zeven dagen nadat zowel de neutropenie als de klinische verschijnselen zijn verdwenen, te worden voortgezet.
De duur van de behandeling van invasieve candidiasis moet worden gebaseerd op de klinische en microbiologische respons van de patiënt.
Als de tekenen en symptomen van invasieve candidiasis verbeterd zijn en de kweken negatief zijn, kan een overstap naar orale antifungale therapie worden overwogen.
Over het algemeen moet schimmeldodende therapie tot minstens 14 dagen na de laatste positieve kweek worden voortgezet.
De duur van de behandeling van invasieve aspergillosis moet geval per geval worden bepaald en moet worden gebaseerd op de ernst van de onderliggende ziekte bij de patiënt, herstel van immunosuppressie, en klinische respons.
Over het algemeen moet de behandeling tot minstens 7 dagen nadat de symptomen zijn verdwenen, worden voortgezet.
Dosering bij oudere patiënten Bij oudere patiënten (65 jaar of ouder) neemt het oppervlak onder de curve (AUC) met ongeveer 30% toe.
Systematische dosisaanpassing is echter niet vereist.
Er is beperkte ervaring met behandeling bij patiënten van 65 jaar en ouder.
Dosering bij patiënten met een nierfunctiestoornis De dosis hoeft niet op basis van nierfunctie te worden aangepast (zie rubriek 5.2).
Dosering bij patiënten met een leverfunctiestoornis Bij volwassen patiënten met lichte leverinsufficiëntie (Child-Pugh-score 5 tot 6) hoeft de dosis niet te worden aangepast.
Voor volwassen patiënten met een matige leverinsufficiëntie (Child-Pugh-score 7 tot 9) wordt op basis van farmacokinetische gegevens CANCIDAS 35 mg daags aanbevolen.
Een oplaaddosis van 70 mg dient op dag-1 te worden overwogen.
Er is geen klinische ervaring bij volwassen patiënten met ernstige leverinsufficiëntie (Child-Pugh-score hoger dan 9) en bij kinderen met elke mate van leverinsufficiëntie (zie rubriek 4.4).
Gelijktijdige toediening met inductoren van metabole enzymen Beperkte beschikbare gegevens maken aannemelijk dat een verhoging van de dagelijkse dosis van CANCIDAS naar 70 mg, volgend op de oplaaddosis van 70 mg moet worden overwogen bij gelijktijdige toediening van CANCIDAS bij volwassen patiënten met bepaalde inductoren van metabole enzymen (zie rubriek 4.5).
Als CANCIDAS bij kinderen (12 maanden tot 17 jaar oud) gelijktijdig wordt toegediend met
2 Mosteller RD:
Simplified Calculation of Body Surface Area.
N Engl J Med 1987 Oct 22; 317(17):1098 (letter)
18 deze zelfde inductoren van metabole enzymen (zie rubriek 4.5) moet een dosis CANCIDAS van 70 mg/ m2 daags (dagelijkse dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg) worden overwogen.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het actieve bestanddeel of één van de hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Op grond van beperkte gegevens is aannemelijk dat minder vaak voorkomende niet-Candida-gisten en niet- Aspergillus-schimmels niet door caspofungine worden bestreden.
De werkzaamheid van caspofungine tegen deze fungale pathogenen is niet vastgesteld.
Gelijktijdig gebruik van CANCIDAS met ciclosporine is onderzocht bij gezonde volwassen vrijwilligers en bij volwassen patiënten.
Sommige gezonde volwassen vrijwillligers die twee doses van 3 mg/ kg ciclosporine samen met caspofungine kregen, vertoonden een voorbijgaande verhoging van het alaninetransaminase (ALT) en aspartaattransaminase (AST) van minder dan of gelijk aan 3 maal de bovenste waarde van het normale bereik (ULN), die bij stopzetting van de behandeling verdween.
In een retrospectief onderzoek bij 40 patiënten die 1 tot 290 dagen (mediaan 17,5 dagen) werden behandeld met op de markt verkrijgbare CANCIDAS en ciclosporine, werden geen ernstige bijwerkingen aan de lever opgemerkt.
Deze gegevens maken aannemelijk dat CANCIDAS gebruikt kan worden bij patiënten die ciclosporine krijgen als de mogelijke voordelen opwegen tegen de potentiële risico's.
Zorgvuldige controle van de leverenzymen moet worden overwogen als CANCIDAS en ciclosporine gelijktijdig worden gebruikt.
Bij volwassen patiënten met een lichte of matige leverfunctiestoornis is de AUC met ongeveer 20 respectievelijk 75% verhoogd.
Bij volwassen patiënten met een matige leverfunctiestoornis wordt een verlaging van de dagelijkse dosis naar 35 mg aanbevolen.
Er is geen klinische ervaring bij volwassenen met ernstige leverinsufficiëntie of bij kinderen met een mate van leverinsuffiëntie.
Te verwachten valt dat de blootstelling hoger is dan bij matige leverinsufficiëntie; bij deze patiënten moet CANCIDAS voorzichtig worden toegepast (zie paragrafen 4.2 en 5.2.).
De gegevens over de veiligheid van een behandeling die langer duurt dan 4 weken zijn beperkt.
Dit geneesmiddel bevat sucrose.
Patiënten met de zeldzame erfelijke aandoeningen fructose-intolerantie of sucrase-isomaltase-insufficiëntie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Uit in-vitro-onderzoek blijkt dat caspofungineacetaat geen van de enzymen van het cytochroom P450 (CYP)- systeem remt.
In klinisch onderzoek gaf caspofungine geen inductie van het CYP3A4-metabolisme van andere stoffen.
Caspofungin is geen substraat voor P-glycoproteïne en is een slecht substraat voor cytochroom-P450- enzymen.
In farmacologisch en klinisch onderzoek bleek caspofungine echter met andere geneesmiddelen een interactie te vertonen (zie onder).
In twee klinische studies bij gezonde volwassen proefpersonen verhoogde ciclosporine A (één dosis van 4 mg/ kg of 2 doses van 3 mg/ kg met een interval van 12 uur) de AUC van caspofungine met ongeveer 35%.
Deze verhogingen van de AUC worden waarschijnlijk veroorzaakt door een verminderde opname van caspofungine door de lever.
CANCIDAS gaf geen verhoging van de plasmaspiegel van ciclosporine.
Bij gelijktijdige toediening van CANCIDAS en ciclosporine traden er voorbijgaande verhogingen van de leverenzymen ALT en AST op van minder dan of gelijk aan driemaal de bovenste waarde van het normale bereik (ULN), die verdwenen na stopzetting van de geneesmiddelen.
In een retrospectief onderzoek bij 40 patiënten die 1 tot 290 dagen (mediaan 17,5 dagen) werden behandeld met op de markt verkrijgbare CANCIDAS en ciclosporine, werden geen ernstige bijwerkingen aan de lever opgemerkt (zie rubriek 4.4).
Als de twee geneesmiddelen gelijktijdig worden toegepast, moet zorgvuldige controle van de leverenzymen worden overwogen.
19 CANCIDAS verlaagde de dalwaarde van de tacrolimusspiegel met 26% bij gezonde volwassen vrijwilligers.
Voor patiënten die beide therapieën krijgen, moeten standaardcontroles van de tacrolimusspiegel in het bloed en waar nodig aanpassing van de dosis tacrolimus plaatsvinden.
Uit klinisch onderzoek bij gezonde volwassen vrijwilligers blijkt dat de farmacokinetiek van CANCIDAS niet klinisch relevant veranderd wordt door itraconazol, amfotericine B, mycofenolaat, nelfinavir of tacrolimus.
Caspofungine had geen invloed op de farmacokinetiek van amfotericine B, itraconazol, rifampicine of mycofenolaatmofetil.
Hoewel de veiligheidsgegevens beperkt zijn, lijken er geen bijzondere voorzorgen nodig te zijn als amfotericine B, itraconazol, nelfinavir of mycofenolaatmofetil gelijktijdig met caspofungine worden toegediend.
Als rifampicine gelijktijdig met caspofungine werd ingesteld bij gezonde volwassen vrijwilligers, gaf rifampicine op de eerste dag van het gelijktijdig gebruik een verhoging van 60% van de AUC en een verhoging van 170% van de dalconcentratie van caspofungine.
Bij herhaalde toediening namen de dalconcentraties van caspofungine geleidelijk af.
Na twee weken toediening had rifampicine een beperkt effect op de AUC maar de dalwaarden waren 30% lager dan bij volwassen personen die caspofungine alleen kregen.
Het interactiemechanisme hangt mogelijk samen met een initiële remming en daaropvolgende inductie van transporteiwitten.
Een soortgelijk effect valt te verwachten voor andere geneesmiddelen die metabole enzymen induceren.
Beperkte gegevens uit farmacokinetisch onderzoek in populaties wijzen uit dat gelijktijdig gebruik van CANCIDAS met de inductoren efavirenz, nevirapine, rifampicine, dexamethason, fenytoïne of carbamazepine kan leiden tot een verlaging van de AUC van caspofungine.
Bij gelijktijdige toediening met inductoren van metabole enzymen moet een verhoging van de dagelijkse dosis CANCIDAS naar 70 mg, volgend op de oplaaddosis van 70 worden overwogen bij volwassen patiënten (zie rubriek 4.2).
Bij kinderen is het op grond van resultaten van regressieanalyses van farmacokinetische gegevens aannemelijk dat gelijktijdige toediening van dexamethason met CANCIDAS een klinisch belangrijke verlaging van de dalconcentraties van caspofungine kan geven.
Deze bevinding kan er op wijzen dat er bij kinderen een soortgelijke verlaging met inductoren zal optreden als bij volwassenen.
Als CANCIDAS bij kinderen (12 maanden tot 17 jaar oud) gelijktijdig wordt toegediend met inductoren van geneesmiddelklaring, zoals rifampicine, efavirenz, nevirapine, fenytoïne, dexamethason of carbamazepine, moet een dosis CANCIDAS van 70 mg/ m2 daags (dagelijkse dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg) worden overwogen.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over blootstelling aan CANCIDAS tijdens de zwangerschap.
Caspofungine moet niet tijdens de zwangerschap worden gebruikt tenzij hier een duidelijke noodzaak toe bestaat.
Er zijn onvoldoende gegevens over het gebruik van caspofungine bij zwangere vrouwen.
In ontwikkelingsstudies bij dieren zijn bijwerkingen waargenomen (zie rubriek 5.3).
Caspofungine bleek in dierstudies de placentabarrière te passeren.
Het potentiële risico voor de menselijke foetus is onbekend.
Caspofungine wordt bij dieren in de moedermelk uitgescheiden.
Het is onbekend of het bij mensen in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Vrouwen die caspofungine krijgen mogen geen borstvoeding geven.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
20 4.8 Bijwerkingen
Volwassen patiënten In klinisch onderzoek kregen 1440 volwassen personen eenmalige of meervoudige doses CANCIDAS:
564 patiënten met koorts en neutropenie (onderzoek naar empirische therapie), 125 patiënten met invasieve candidiasis, 72 patiënten met invasieve aspergillose, 285 patiënten met gelokaliseerde Candida infecties en 394 personen namen deel aan de fase-1-studies.
In het onderzoek naar empirische therapie hadden de patiënten wegens een maligniteit chemotherapie gekregen of ze hadden een transplantatie met hematopoëtische stamcellen ondergaan (waaronder 39 allogene transplantaties)..
In de studies met patiënten met vaststaande Candida-infecties had de meerderheid van de patiënten met invasieve Candida-infecties ernstige onderliggende aandoeningen (bijvoorbeeld hematologische of andere maligniteit, recente ingrijpende chirurgie, HIV) waarvoor meerdere geneesmiddelen tegelijkertijd nodig waren.
De patiënten in de niet- vergelijkende Aspergillus-studie hadden vaak ernstige predisponerende aandoeningen (bijvoorbeeld beenmerg- of perifere stamceltransplantaties, hematologische maligniteiten, vaste tumoren of orgaantransplantaties) waarvoor meerdere geneesmiddelen gelijktijdig nodig waren.
Flebitis was in alle patiëntpopulaties een vaak gemelde lokale bijwerking op de injectieplaats.
Andere locale reacties waren erytheem, pijn/ gevoeligheid, jeuk, afscheiding, en een brandend gevoel.
De gemelde klinische en laboratoriumafwijkingen bij alle met CANCIDAS behandelde volwassen patiënten (totaal 989) waren over het algemeen licht en maakten zelden stopzetting noodzakelijk.
De volgende bijwerkingen zijn gemeld:
[Zeer vaak (≥ 1/ 10), Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10)}
Bloed- en lymfestelselaandoeningen:
Vaak: anemie
Zenuwstelselaandoeningen:
Vaak: hoofdpijn
Hartaandoeningen:
Vaak: tachycardie
Bloedvataandoeningen:
Vaak:
Flebitis/ thromboflebitis, roodheid
Aandoeningen van het ademhalingsstelsel, de borstkas en het mediastinum:
Vaak: dyspnoe
Maagdarmstelselaandoeningen:
Vaak: buikpijn, misselijkheid, diarree, braken
Huid- en onderhuidaandoeningen:
Vaak: uitslag, pruritus, transpiratie
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen:
Zeer vaak: koorts Vaak: pijn, rillingen, complicaties aan het infusievat
21 Onderzoeken:
Vaak: verhoogde leverwaarden (AST, ALT, alkalische fosfatase, direct en totaal bilirubine), verhoogd serum creatinine, verlaagd hemoglobine, verlaagd hematocriet, verlaagd kalium in bloed, hypomagnesiëmie, laag albuminegehalte, verminderd aantal leukocyten, vergroot aantal eosinofielen, verminderd aantal bloedplaatjes, verminderd aantal neutrofielen, vergroot aantal erytrocyten in de urine, verlengde partiële tromboplastinetijd, verlaagd totaal serumeiwit, toegenomen eiwitten in de urine, verlengde protrombinetijd, verlaagd natrium in bloed, vergroot aantal leukocyten in de urine en laag calciumgehalte.
Een verhoogd calciumgehalte is soms (≥ 1/ 1000, < 1/ 100) gemeld.
Mogelijk door histamine gemedieerde symptomen zijn gemeld, waaronder meldingen van uitslag, zwelling van het gelaat, pruritus, warmtegewaarwording of bronchospasmen.
Bij de toediening van CANCIDAS is melding gedaan van anafylaxie.
Bij patiënten met invasieve aspergillose werd ook melding gedaan van pulmonair oedeem, adult respiratory distress syndrome (ARDS) en radiografische infiltraten.
Kinderen In klinisch onderzoek kregen 171 kinderen éénmalige of meervoudige doses CANCIDAS:
104 febriele, neutropene patiënten, 56 patiënten met invasieve candidiasis, 1 patiënt met oesofageale candidiasis; en 10 patiënten met invasieve aspergillose.
Het algehele veiligheidsprofiel van CANCIDAS bij kinderen is over het algemeen vergelijkbaar met dat bij volwassenen.
De volgende bijwerkingen zijn gemeld:
[Zeer vaak (≥ 1/ 10), Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10)}
Zenuwstelselaandoeningen:
Vaak: hoofdpijn
Hartaandoeningen:
Vaak: tachycardie
Bloedvataandoeningen:
Vaak: flushing, hypotensie
Lever- en galaandoeningen:
Vaak: verhoogde leverenzymen (AST, ALT)
Huid- en onderhuidaandoeningen:
Vaak: uitslag, pruritus
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen:
Zeer vaak: koorts Vaak: rillingen, pijn op de injectieplaats
Onderzoeken:
Vaak: verlaagd kalium, hypomagnesiëmie, verhoogd glucose, verlaagd fosfor, verhoogd fosfor en verhoogde eosinofielen.
Net als bij volwassenen zijn bij kinderen ook soortgelijke, door histamine gemedieerde symptomen gemeld.
Post-marketingervaring:
Sinds de introductie van het product zijn de volgende bijwerkingen gemeld:
Aandoeningen van de lever of gal: leverfunctiestoornis
22 Algemene aandoeningen en stoornissen op de plaats van toediening: zwelling en perifeer oedeem
Onderzoeken: hypercalciëmie
4.9 Overdosering
Onbedoelde toediening van tot 140 mg caspofungine op één dag is gemeld.
Deze leidde niet tot klinisch belangrijke bijwerkingen.
Caspofungine is niet dialyseerbaar.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische groep: antimycotica voor systemisch gebruik, ATC-code:
J 02 AX 04
Caspofungineacetaat is een semisynthetisch lipopeptide (echinocandine) dat gesynthetiseerd wordt uit een fermentatieproduct van Glarea lozoyensis.
Caspofungineacetaat remt de synthese van bèta-(1,3)-D-glucan, een essentieel bestanddeel van de celwand van vele filamenteuze schimmels en gisten.
Bèta-(1,3)-D-glucan komt niet in zoogdiercellen voor.
Met caspofungine is een fungicide werking tegen Candida-gisten aangetoond.
In onderzoek in vitro en in vivo is aangetoond dat blootstelling van Aspergillus aan caspofungine leidt tot lysis en dood van de uiteinden van de schimmeldraden en de aftakpunten waar celgroei en -deling plaatsvindt.
In vitro is caspofungine actief tegen Aspergillus-species (Aspergillus fumigatus [N = 75], Aspergillus flavus [N = 111], Aspergillus niger [N = 31], Aspergillus nidulans [N = 8],Aspergillus terreus [N = 52], en Aspergillus candidus [N = 3]).
Caspofungine is in vitro ook werkzaam tegen Candida-species (Candida albicans [N = 1032], Candida dubliniensis [N = 100], Candida glabrata [N = 151], Candida guilliermondii [N = 67], Candida kefyr [N = 62], Candida krusei [N = 147], Candida lipolytica [N = 20], Candida lusitaniae [N = 80], Candida parapsilosis [N = 215], Candida rugosa [N = 1] en Candida tropicalis [N = 258]), waaronder isolaten met “multiple resistance” transportmutaties en die met verworven of intrinsieke resistentie tegen fluconazol, amfotericine B en 5-flucytosine.
Gevoeligheidsonderzoek werd verricht volgens aangepaste versies van zowel de Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI, voorheen bekend als National Committee for Clinical Laboratory Standards [NCCLS]) methode M38-P (voor Aspergillus-species) en methode M27-A (voor Candida-species).
Er zijn echter geen gestandaardiseerde technieken voor gevoeligheidsonderzoek bij schimmeldodende middelen waaronder bèta (1,3)-D-glucansyntheseremmers, en de resultaten van gevoeligheidsonderzoek stroken niet noodzakelijkerwijs met de klinische uitkomsten.
Bij sommige patiënten zijn tijdens de behandeling mutanten van Candida met verminderde gevoeligheid voor caspofungine geïdentificeerd.
Er zijn echter geen gestandaardiseerde technieken voor gevoeligheidsbepalingen voor antifungale middelen, waaronder bèta-(1,3)-D- glucansyntheseremmers.
MIC-waarden voor caspofungine moeten niet worden gebruikt om de klinische uitkomst te voorspellen, omdat een verband tussen MIC-waarden en klinische uitkomst niet is vastgesteld.
Het optreden van resistentie in vitro tegen caspofungine bij Aspergillus-species is niet onderzocht.
In de beperkte klinische ervaring is er geen resistentie tegen caspofungine bij patiënten met invasieve aspergillose waargenomen.
De incidentie van resistentie tegen caspofungine van diverse klinische isolaten van Candida en Aspergillus is onbekend.
Invasieve candidiasis bij volwassen patiënten:
239 patiënten werden gerekruteerd in een studie voor de vergelijking van caspofungine en amfotericine B bij de behandeling van invasieve candidiasis.
Vierentwintig patiënten hadden neutropenie.
De meest voorkomende diagnoses waren infecties in het bloed (candidemie) (77%, n=186) en Candida-peritonitis (8%, n=19); patiënten met Candida endocarditis, osteomyelitis of meningitis worden uitgesloten van deze studie.
Caspofungine 50 mg eenmaal daags werd toegediend na een oplaaddosis van 70 mg, terwijl amfotericine B werd toegediend in een dosering van 0,6 tot 0,7 mg/ kg/ dag aan
23 niet-neutropenische patiënten of 0,7 tot 1,0 mg/ kg/ dag aan neutropenische patiënten.
De gemiddelde duur van de intraveneuze therapie was 11,9 dagen, met een range van 1 tot 28 dagen.
Een gunstige respons hield zowel een symptomatische verdwijning als een microbiologische klaring van de Candida-infectie in.
Aan het einde van de intraveneuze studietherapie namen 224 patiënten deel aan de primaire werkzaamheidsanalyse (MITT analyse) van de respons; caspofungine en amfotericine B vertoonden een vergelijkbaar gunstig respons percentage voor de behandeling van invasieve candidiasis (73% [80/ 109]) respectievelijk 62% (71/ 115) [% verschil 12,7 (95,6% CI – 0,7; 26,0)].
Bij de patiënten met candidemie waren gunstige respons percentages aan het einde van intraveneuze studietherapie bij de primaire werkzaamheidsanalyse (MITT analyse) vergelijkbaar voor caspofungine (72% [66/ 92]) en amfotericine B (63% [59/ 94]) [% verschil 10,0 (95,0% CI – 4,5; 24,5)].
De gegevens over patiënten met infecties elders dan in het bloed waren beperkter.
Het gunstige respons percentage bij neutropenische patiënten was 7/ 14 (50%) in de groep met caspofungine en 4/ 10 (40%) in de groep met amfotericine B.
Deze beperkte gegevens worden ondersteund door de uitkomsten van het onderzoek naar empirische therapie.
Invasieve aspergillose bij volwassen patiënten:
Negenenzestig volwassen patiënten (leeftijd 18-80) met invasieve aspergillose werden opgenomen in een open-label-, niet-vergelijkende studie van de veiligheid, verdraagbaarheid en werkzaamheid van caspofungine.
Patiënten moesten hetzij niet reageren op (dat wil zeggen dat er ziekteprogressie was of geen verbetering met andere schimmeldodende therapieën die minstens 7 dagen waren toegediend)(84% van de geïncludeerde patiënten) andere standaard schimmeldodende therapieën of konden deze niet verdragen (16% van de geïncludeerde patiënten).
De meeste patiënten hadden onderliggende aandoeningen (hematologische maligniteit [N = 24], allogene botmergtransplantatie of stamceltransplantatie [N = 18], orgaantransplantatie [N = 8], vaste tumor [N = 3], of andere aandoeningen [N = 10]).
Er werden stringente definities naar het model van de Mycoses Study Group Criteria gebruikt voor de diagnose invasieve aspergillose en voor respons op therapie (voor een gunstige respons moesten zowel röntgenfoto’ s als de objectieve en subjectieve symptomen een significante verbetering te zien geven).
De gemiddelde duur van de therapie was 33,7 dagen, met een bereik van 1 tot 162 dagen.
Een onafhankelijk deskundig panel bepaalde dat 41% (26/ 63) van de patiënten die minstens één dosis caspofungine hadden gekregen een gunstige respons vertoonde.
Van de patiënten die meer dan 7 dagen met caspofungine waren behandeld vertoonde 50% (26/ 52) een gunstige respons.
De frequentie van een gunstige respons bij patiënten die niet reageerden op eerdere therapieën of deze niet verdroegen was 36% (19/ 53) respectievelijk 70% (7/ 10).
Hoewel de doses van eerdere antischimmel therapieën bij 5 patiënten die als niet-reagerend werden geïncludeerd lager was dan die welke vaak voor invasieve aspergillosis wordt toegediend, was het gunstige respons perc entage tijdens behandeling met caspofungine in deze patiënten gelijk aan die in de resterende niet- reagerende patiënten (2/5 versus 17/48, respectievelijk).
Het respons percentage bij patiënten met een pulmonaire of extrapulmonaire aandoening was 47% (21/ 45) respectievelijk 28% (5/ 18).
Bij de patiënten met een extrapulmonaire aandoening vertoonden 2 van de 8 patiënten bij wie het CZS beslist, waarschijnlijk of mogelijk was aangetast een gunstige respons.
Empirische therapie bij volwassen patiënten met koorts en neutropenie:
In totaal namen 1111 patiënten met aanhoudende koorts en neutropenie aan een klinisch onderzoek deel en die werden behandeld hetzij met 50 mg caspofungine eenmaal daags na een oplaaddosis van 70 mg, hetzij met 3,0 mg/ kg/ dag liposomaal amfotericine B.
De in aanmerking komende patiënten hadden wegens een maligniteit chemotherapie gekregen of hadden een transplantatie met hematopoëtische stamcellen ondergaan en vertoonden neutropenie (< 500 cellen/mm3 gedurende 96 uur) en koorts (> 38,0 °C) die niet op ≥ 96 uur parenterale antibacteriële therapie reageerden.
De patiënten zouden worden behandeld tot 72 uur nadat de neutropenie was verdwenen, met een maximumduur van 28 dagen.
De patiënten die een vaststaande schimmelinfectie bleken te hebben, konden echter langer worden behandeld.
Indien het middel goed werd verdragen maar de koorts bij de patiënt aanhield en de klinische toestand achteruitging na vijf dagen behandeling, kon de dosering van het studiegeneesmiddel worden verhoogd tot 70 mg caspofungine daags (13,3% van de behandelde patiënten) of tot 5,0 mg/ kg/ dag liposomaal amfotericine B (14,3% van de behandelde patiënten).
De analyse van de algeheel gunstige respons volgens het principe van de Modified Intention-To-Treat (MITT) omvatte 1095 patiënten; caspofungine (33,9%) was even effectief als liposomaal amfotericine B (33,7%) [procentueel verschil 0,2 (95,2% BI – 5,6, 6,0)]. Van een algeheel gunstige respons was sprake als aan elk van deze vijf criteria werd voldaan:
(1) een geslaagde behandeling van iedere initiële schimmelinfectie (caspofungine 51,9% [14/ 27]), liposomaal amfotericine B 25,9% [7/ 27]), (2) geen doorbraak van schimmelinfecties tijdens toediening van het studiegeneesmiddel of binnen zeven dagen na voltooiing van de behandeling (caspofungine 94,8% [527/ 556], liposomaal amfotericine B 95,5% [515/ 539]), (3) een overlevingsduur van zeven dagen na voltooiing van de
24 studietherapie (caspofungine 92,6% [515/ 556], liposomaal amfotericine B 89,2% [481/ 539]), (4) geen staken van het studiegeneesmiddel wegens met het middel verband houdende toxiciteit of gebrek aan werkzaamheid (caspofungine 89,7% [499/ 556], liposomaal amfotericine B 85,5% [461/ 539]) en (5) verdwijning van de koorts tijdens de periode van neutropenie (caspofungine 41,2% [229/ 556], liposomaal amfotericine B 41,4% [223/ 539]).
De respons percentages op caspofungine en liposomaal amfotericine B na initiële infecties ten gevolge van Aspergillus-soorten bedroegen respectievelijk 41,7% (5/12) en 8,3% (1/12) en ten gevolge van Candida-soorten 66,7% (8/12) en 41,7% (5/12).
Patiënten in de caspofunginegroep kregen doorbraakinfecties vanwege de volgende, niet vaak voorkomende gisten en schimmels:
Trichosporon-species (1); Fusarium-species (1), Mucor-species (1) en Rhizopus-species (1).
Kinderen De veiligheid en effectiviteit van CANCIDAS zijn in twee prospectieve, klinische multicenters onderzocht bij kinderen van 3 maanden tot 17 jaar oud.
De onderzoeksopzet, diagnostische criteria, en criteria voor beoordeling van de effectiviteit waren vergelijkbaar met de overeenkomstige studies bij volwassen patiënten (zie rubriek 5.1).
Het eerste onderzoek, waaraan 82 patiënten tussen 2 en 17 jaar oud deelnamen, was een gerandomiseerd, dubbelblind onderzoek waarin CANCIDAS (50 mg/ m2 IV 1 dd na een oplaaddosis van 70 mg/ m2 op Dag 1 (niet hoger dan 70 mg daags)) werd vergeleken met liposomaal amfotericine B (3 mg/ kg IV daags) in een verhouding van 2:1 (56 op caspofungine, 26 op liposomaal amfotericine B) als empirische therapie bij kinderen met aanhoudende koorts en neutropenie.
De algehele successcores in de MITT-analyseresultaten, aangepast per risicostratum, waren als volgt:
46,6% (26/ 56) voor CANCIDAS en 32,2% (8/ 25) voor liposomaal amfotericine B.
Het tweede onderzoek was een prospectief, open-label, niet-vergelijkend onderzoek waarin een schatting werd gemaakt van de veiligheid en effectiviteit van caspofungine bij kinderen (leeftijd 6 maanden tot 17 jaar) met invasieve candidiasis, oesofageale candidiasis, en invasieve aspergillose (als rescue-therapie).
49 patiënten namen deel en kregen CANCIDAS als 50 mg/ m2 IV 1 dd na een oplaaddosis van 70 mg/ m2 op Dag 1 (niet hoger dan 70 mg daags), waarvan er 48 in de MITT-analyse werden opgenomen.
Daarvan hadden er 37 invasieve candidiasis, 10 hadden invasieve aspergillose, en 1 patiënt had oesofageale candidiasis.
De geschatte respons na behandeling met caspofungine was in de MITT-analyse als volgt:
81% (30/ 37) bij invasieve candidiasis, 50% (5/ 10) bij invasieve aspergillose, en 100% (1/ 1) bij oesofageale candidiasis.
5.2 Farmacokinetische gegevens
Distributie Caspofungine wordt in hoge mate gebonden aan albumine.
De ongebonden fractie van caspofungine in het plasma varieert van 3,5% bij gezonde vrijwilligers tot 7,6% bij patiënten met invasieve candidiasis.
Distributie speelt een belangrijke rol bij de plasmafarmacokinetiek van caspofungine en is de snelheidsbepalende stap in zowel de alfa- als bèta-dispositiefases.
De distributie naar de weefsels bereikte 1,5 tot 2 dagen na toediening een piek toen 92% van de dosis naar de weefsels was verdeeld.
Waarschijnlijk keert slechts een klein deel van de in de weefsels opgenomen caspofungine later naar het plasma terug als moedercomponent.
Daarom treedt in de afwezigheid van een distributie-evenwicht eliminatie op; het is momenteel niet mogelijk een nauwkeurige schatting te maken van het distributievolume van caspofungine.
Metabolisme Caspofungine ondergaat spontane afbraak naar een openringverbinding.
Bij voortgaand metabolisme treedt peptidehydrolyse en N-acetylering op.
Twee tussenproducten, die ontstaan bij de afbraak van caspofungine naar deze openringverbinding, vormen covalente adducten aan plasma-eiwitten die in geringe mate tot een irreversibele binding aan plasma-eiwitten leiden.
Uit onderzoek in vitro blijkt dat caspofungine geen remmer is van cytochroom P450- enzymen 1A2, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6 of 3A4.
In klinisch onderzoek gaf caspofungine geen inductie of remming van het CYP3A4- metabolisme van andere geneesmiddelen.
Caspofungine is geen substraat voor P-glycoproteïne en is een slecht substraat voor cytochroom P450-enzymen.
25 Eliminatie en uitscheiding De eliminatie van caspofungine uit het plasma is langzaam met een klaring van 10-12 ml/ min.
Na een eenmalige intraveneuze infusie van een uur neemt de plasmaconcentratie van caspofungine polyfasisch af.
Onmiddellijk na de infusie treedt een korte alfafase in, gevolgd door een bètafase met een halfwaardetijd van 9 tot 11 uur.
Dan volgt een gammafase met een halfwaardetijd van 45 uur.
De plasmaklaring wordt vooral beïnvloed door de distributie en niet zozeer door de uitscheiding of de biotransformatie.
Ongeveer 75% van een radioactieve dosis werd teruggevonden gedurende 27 dagen:
41% in de urine en 34% in de feces.
In de eerste 30 uur na toediening is er weinig uitscheiding of biotransformatie van caspofungine.
De uitscheiding is langzaam en de terminale halfwaardetijd van de radioactiviteit was 12 tot 15 dagen.
Een geringe hoeveelheid caspofungine wordt onveranderd in de urine uitgescheiden (ongeveer 1,4% van de dosis).
Caspofungine vertoont een matige niet-lineaire farmacokinetiek waarbij met hogere doses de accumulatie toeneemt, en vertoont bij meervoudige doses dosisafhankelijkheid gedurende de tijd die nodig is om de steady state te bereiken.
Bijzondere populaties Een verhoogde blootstelling aan caspofungine werd gezien bij volwassen patiënten met nierstoornis en lichte leverstoornis, bij vrouwen, en bij ouderen.
Over het algemeen was deze verhoging beperkt en niet groot genoeg om een dosisaanpassing te rechtvaardigen.
Bij volwassen patiënten met matige leverstoornis of bij patiënten met een hoger gewicht kan een dosisaanpassing noodzakelijk zijn (zie hieronder).
Gewicht:
Bij de farmacokinetische analyse in de populatie met volwassen candidiasispatiënten bleek gewicht van invloed te zijn op de farmacokinetiek van caspofungine.
Met toenemend gewicht neemt de plasmaconcentratie af.
De gemiddelde blootsteling bij een volwassen patiënt die 80 kg weegt zal naar verwachting ongeveer 23% lager zijn dan bij een volwassen patiënt die 60 kg weegt (zie rubriek 4.2).
Leverfunctiestoornis:
Bij volwassen patiënten met een lichte of matige leverfunctiestoornis is de AUC met ongeveer 20 respectievelijk 75% verhoogd.
Er is geen klinische ervaring bij volwassen patiënten met ernstige leverinsufficiëntie en bij kinderen bij een mate van leverinsuffiëntie.
In een onderzoek met meervoudige doses bleek een dosisvermindering van de dagelijkse dosis naar 35 mg bij volwassen patiënten met een matige leverfunctiestoornis een AUC op te leveren die overeenkwam met die bij volwassen personen met een normale leverfunctie die de standaardbehandeling kregen (zie rubriek 4.2).
Nierfunctiestoornis:
In een klinische studie met eenmalige doses van 70 mg was de farmacokinetiek van caspofungine bij volwassen vrijwilligers met lichte nierinsufficiëntie (creatinineklaring 50 tot 80 ml/ min) ongeveer gelijk aan die in de controlegroep.
Matige (creatinineklaring 31-49 ml/ min), gevorderde (creatinineklaring 5 – 30 ml/ min) en eindstadium (creatinineklaring < 10 ml/ min en dialyse-afhankelijk) nierinsufficiëntie gaf na toediening van één dosis een matige verhoging van de plasmaconcentratie van caspofungine (bereik:
30-49% voor AUC).
Maar bij volwassen patiënten met invasieve candidiasis, oesofageale candidiasis of invasieve aspergillose die meervoudige dagelijkse doses CANCIDAS 50 mg kregen, was er geen significant effect van lichte tot gevorderde nierfunctiestoornis te zien op de dalconcentratie van caspofungine.
Voor patiënten met nierinsufficiëntie hoeft de dosering niet te worden aangepast.
Caspofungine is niet dialyseerbaar, dus na hemodialyse hoeven geen extra doses te worden toegediend.
Geslacht:
De plasmaconcentratie van caspofungine was bij vrouwen gemiddeld 17-38% hoger dan bij mannen.
Ouderen:
Bij oudere mannelijke deelnemers werd er in vergelijking met jonge mannelijke deelnemers een bescheiden verhoging van de AUC (28%) en C24h (32%) waargenomen.
Bij patiënten die empirisch werden behandeld of die invasieve candidiasis hadden werd een vergelijkbaar bescheiden leeftijdseffect gezien in oudere patiënten vergeleken met jongere patiënten.
Ras:
Farmacokinetische gegevens van patiënten wees uit dat er tussen blanken, negroïden, Latijns-Amerikanen en Mesties geen klinisch significante verschillen in de farmacokinetiek van caspofungine waren.
26 Kinderen:
Bij adolescenten (leeftijd 12-17 jaar) die caspofungine kregen als 50 mg/ m2 daags (maximum 70 mg daags) was de plasma-AUC0-24h van caspofungine over het algemeen vergelijkbaar met die welke werd gezien bij volwassenen die caspofungine 50 mg/ dag kregen.
Alle adolescenten kregen doses > 50 mg/ dag en in feite kregen 6 van de 8 de maximale dosis van 70 mg/ dag.
De plasmaconcentraties caspofungine bij deze adolescenten waren lager dan bij volwassenen die 70 mg/ dag kregen, de meest aan adolescenten toegediende dosis.
Bij kinderen (leeftijd 2-11 jaar) die caspofungine kregen als 50 mg/ m2 daags (maximum 70 mg daags) was de plasma-AUC0-24h van caspofungine na meervoudige doses vergelijkbaar met die bij volwassenen die caspofungine 50 mg/ dag kregen.
Bij jonge kinderen en peuters (leeftijd 3-23 maanden) die caspofungine als 50 mg/ m2 daags (maximum 70 mg daags) kregen was de plasma-AUC0-24h van caspofungine na meervoudige doses vergelijkbaar met die bij volwassenen die caspofungine als 50 mg/ dag kregen en met die bij oudere kinderen (2 tot 11 jaar oud) die de 50 mg/ m2 dosis kregen.
In zijn algemeenheid zijn de beschikbare gegevens over farmacokinetiek, effectiviteit en veiligheid bij patiënten van 3-10 maanden beperkt.
Op grond van farmacokinetische gegevens bij een 10 maanden oud kind dat 50 mg/ m2 daags kreeg, viel de AUC0-24h binnen hetzelfde bereik als is gezien bij oudere kinderen en volwassenen die de dosis 50 mg/ m2 resp.
50 mg kregen, terwijl bij een 6 maanden oud kind dat de dosis 50 mg/ m2 kreeg de AUC0-24h iets hoger was.
Bij pasgeborenen en zuigelingen (< 3 maanden) die caspofungine als 25 mg/ m2 daags kregen (corresponderende gemiddelde dagelijkse dosis van 2,1 mg/ kg) waren de piekconcentratie (C1h) en dalconcentratie (C24h) van caspofungine na meervoudige doses vergelijkbaar met die welke werden gezien bij volwassenen die caspofungine als 50 mg/ dag kregen.
Op Dag 1 was de C1h vergelijkbaar en C24h bij deze pasgeborenen en zuigelingen matig verhoogd (36%) ten opzichte van volwassenen.
Maar er was wel sprake van variabiliteit voor zowel de C1h (geometrisch gemiddelde op Dag 4:
11,73 µg/ ml, bereik 2,63 tot 22,05 µg/ ml) en C24h (geometische gemiddelde Dag 4:
3,55 µg/ ml, bereik 0,13 tot 7,17 µg/ ml).
Meting van de AUC0-24h werd in dit onderzoek niet gedaan vanwege de beperkte monstername van plasma.
Merk op dat de effectiviteit en veiligheid van CANCIDAS niet afdoende zijn onderzocht in prospectief klinisch onderzoek bij pasgeborenen en zuigelingen die jonger zijn dan 3 maanden.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Bij herhaald toxiciteitsonderzoek bij ratten en apen met intraveneuze doses tot 7-8 mg/ kg werden bij ratten en apen reacties op de injectieplaats waargenomen, bij ratten tekenen van histamine-afgifte, en bij apen aanwijzingen voor levergerelateerde bijwerkingen.
Bij onderzoek naar toxische effecten op de ontwikkeling bij ratten bleek dat caspofungine bij doses van 5 mg/ kg een verlaging gaf van het foetale lichaamsgewicht en verhoging van de incidentie van onvolledige ossificatie van wervels, sternebra en schedelbot die samenhingen met ongunstige effecten bij het moederdier zoals tekenen van histamine-afgifte bij drachtige ratten.
Ook werd een verhoogde incidentie van halsribben opgemerkt.
Bij in-vitro testen was caspofungine negatief voor wat betreft potentiële genotoxiciteit; datzelfde gold voor de chromosoomtest op muisbotmerg in vivo.
Er is geen langdurig dieronderzoek verricht naar het carcinogeen potentieel.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Sucrose Mannitol IJsazijn Natriumhydroxide (om de pH bij te stellen)
27 6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet mengen met oplosmiddelen die glucose bevatten, want in oplosmiddelen met glucose is CANCIDAS niet stabiel.
Meng of infundeer CANCIDAS niet samen met andere geneesmiddelen, omdat er geen gegevens zijn over de verenigbaarheid van CANCIDAS met andere intraveneuze stoffen, toevoegingsmiddelen of geneesmiddelen.
6.3 Houdbaarheid
2 jaar
Gereconstitueerd concentraat: moet onmiddellijk worden gebruikt.
Houdbaarheidsonderzoek wijst uit dat het concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie tot 24 uur kan worden bewaard als de injectieflacon wordt bewaard bij 25°C of minder en wordt gereconstitueerd met water voor injectie.
Verdunde, aan de patiënt toe te dienen infusieoplossing: moet onmiddellijk worden gebruikt.
Houdbaarheidsonderzoek wijst uit dat het product binnen 24 uur kan worden gebruikt als het wordt bewaard bij 25°C of minder, of binnen 48 uur als de intraveneuze infusiezak (fles) gekoeld wordt bewaard (2-8°C) en wordt verdund met een oplossing van natriumchloride 9 mg/ ml (0,9%), 4,5 mg/ ml (0,45%), of 2,25 mg/ ml (0,225%) voor infusie, of lactaatbevattende Ringer-oplossing.
CANCIDAS bevat geen conserveermiddelen. Uit microbiologisch oogpunt moet het product onmiddellijk worden gebruikt.
Als het product niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartijden en omstandigheden voor het gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker; deze zijn normaliter niet langer dan 24 uur bij 2-8 ºC, tenzij reconstitutie en verdunning hebben plaatsgevonden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Ongeopende injectieflacons: bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Voor de bewaarcondities van het gereconstitueerde en verdunde geneesmiddel, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Glazen injectieflacons 10 ml Type I met grijze butyl stop en een plastic dop met een geel/ oranje aluminiumbandje, voor eenmalig gebruik.
Beschikbaar in verpakking met 1 injectieflacon.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Geen bijzondere vereisten.
Reconstitutie van CANCIDAS GEBRUIK GEEN OPLOSMIDDELEN DIE GLUCOSE BEVATTEN, omdat CANCIDAS in oplosmiddelen met glucose niet stabiel is.
CANCIDAS MAG NIET MET ANDERE GENEESMIDDELEN WORDEN GEMENGD OF GELIJKTIJDIG WORDEN GEÏNFUNDEERD, omdat er geen gegevens beschikbaar zijn over de verenigbaarheid van CANCIDAS met andere intraveneuze stoffen, toevoegingsmiddelen of geneesmiddelen.
Controleer de infusieoplossing visueel op deeltjes of verkleuring.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK BIJ VOLWASSEN PATIËNTEN
Stap 1 Reconstitutie van conventionele injectieflacons Om het poeder te reconstitueren, moet de injectieflacon eerst op kamertemperatuur worden gebracht, waarna aseptisch 10,5 ml water voor injectie wordt toegevoegd.
De concentraties van de gereconstitueerde injectieflacons wordt dan 7,2 mg/ ml.
28 Het witte tot gebroken witte, compacte, gevriesdroogde poeder zal geheel oplossen.
Rustig vermengen totdat een heldere oplossing wordt verkregen.
De gereconstitueerde oplossing moet visueel worden gecontroleerd op deeltjes of verkleuring.
Deze gereconstitueerde oplossing mag tot 24 uur lang bij of onder 25°C worden bewaard.
Stap 2 Toevoeging van gereconstitueerde CANCIDAS aan infusieoplossing voor de patiënt Verdunningsmiddelen voor de uiteindelijke oplossing voor intraveneuze infusie zijn: natriumchlorideoplossing voor injectie, of lactaatbevattende Ringer-oplossing.
De oplossing voor intraveneuze infusie wordt bereid door aseptisch de benodigde hoeveelheid gereconstitueerd concentraat (zoals aangegeven in de onderstaande tabel) toe te voegen aan een infusiezak of -fles van 250 ml.
Indien medisch aangewezen kan voor de dagelijkse doses 50 mg of 35 mg een lager volume van 100 ml geïnfundeerd worden.
Gebruik de oplossing niet als deze troebel is of bezinksel bevat.
Deze infusieoplossing moet binnen 24 uur worden gebruikt als het bij of onder 25°C wordt bewaard of binnen 48 uur als het bij 2 8°C gekoeld wordt bewaard.
Chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik van de verdunde oplossing in een steriele lactaatbevattende Ringer-oplossing en natriumchloride- oplossing 9 mg/ ml (0,9%), 4,5 mg/ ml (0,45%), en 2,25 mg/ ml (0,225%) voor intraveneuse infusie is aangetoond bij 25 ºC gedurende 24 uur en bij 2-8 ºC gedurende 48 uur.
Uit microbiologisch oogpunt moet de oplossing onmiddellijk worden gebruikt.
Als het product niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartijden en omstandigheden voor het gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker; deze zijn normaliter niet langer dan 24 uur bij 2-8 ºC, tenzij reconstitutie en verdunning heeft plaatsgevonden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.
BEREIDING VAN DE OPLOSSING VOOR INTRAVENEUZE INFUSIE BIJ VOLWASSENEN
DOSIS*
Volume gereconstitueerde CANCIDAS voor overheveling in intraveneuze zak of fles
Standaardbereiding (gereconstitueerde CANCIDAS toegevoegd aan 250 ml) uiteindelijke concentratie
Infusie van lager volume (gereconstitueerde CANCIDAS toegevoegd aan 100 ml) uiteindelijke concentratie
70 mg 70 mg (uit twee injectieflacons van 50 mg)**
10 ml 14 ml
0,27 mg/ ml 0,27 mg/ ml
Niet aanbevolen Niet aanbevolen
35 mg bij matige leverinsufficiëntie (uit één injectieflacon van 70 mg)
5 ml
0,14 mg/ ml
0,33 mg/ ml
* Voor alle injectieflacons moet 10,5 ml worden gebruikt voor reconstitutie **Als de injectieflacon van 70 mg niet beschikbaar is, kan de dosis 70 mg worden bereid uit twee injectieflacons van 50 mg
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK BIJ KINDEREN
Berekening van lichaamsoppervlak (Body Surface Area – BSA) voor toediening aan kinderen Bereken vóór de bereiding van de infusie het lichaamsoppervlak (BSA) van de patiënt aan de hand van de volgende formule (Mosteller-formule):
Lengte (cm) × Gewicht (kg) BSA (m 2) = 3600 Bereiding van de infusie 70 mg/ m2 voor kinderen > 3 maanden oud (met een flacon 70 mg) 1.
Bepaal de bij het kind te gebruiken oplaaddosis aan de hand van de BSA van de patiënt (zoals hierboven berekend) en de volgende vergelijking:
BSA (m2) X 70 mg/ m2 = Oplaaddosis De maximale oplaaddosis op Dag 1 mag niet hoger zijn dan 70 mg, ongeacht de voor de patiënt berekende dosis.
29 2.
Laat de gekoelde flacon CANCIDAS op kamertemperatuur komen.
3.
Voeg aseptisch 10,5 ml 0,9% natriumchloride voor injectie, steriel water voor injectie of bacteriostatisch water voor injectie met methylparaben en propylparaben a toe.
Deze gereconstitueerde oplossing kan maximaal een uur lang worden bewaard bij ≤ 25 °C b.
De concentratie caspofungine in de flacon is uiteindelijk 7,2 mg/ ml.
4, Trek de berekende oplaaddosis geneesmiddel uit de flacon op (stap 1).
Breng deze hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS aseptisch over in een IV-zak (of -fles) met 250 ml 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie, of Ringer-lactaat voor injectie.
Ook kan de hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS worden toegevoegd aan een verminderde hoeveelheid 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie of Ringer-lactaat voor injectie, waarbij de uiteindelijke concentratie niet hoger mag zijn dan 0,5 mg/ ml.
Deze oplossing voor infusie moet bij bewaring bij ≤ 25 °C binnen 24 uur worden gebruikt of bij bewaring bij 2-8 °C binnen 48 uur.
Bereiding van de infusie 50 mg/ m2 voor kinderen > 3 maanden oud (met een flacon 70 mg) 1.
Bepaal de bij het kind te gebruiken dagelijkse onderhoudsdosis aan de hand van de BSA van de patiënt (zoals hierboven berekend) en de volgende vergelijking:
BSA (m2) X 50 mg/ m2 = Dagelijkse onderhoudsdosis De dagelijkse onderhoudsdosis mag niet hoger zijn dan 70 mg, ongeacht de voor de patiënt berekende dosis.
2.
Laat de gekoelde flacon CANCIDAS op kamertemperatuur komen.
3.
Voeg aseptisch 10,5 ml 0,9% natriumchloride voor injectie, steriel water voor injectie of bacteriostatisch water voor injectie met methylparaben en propylparaben a toe.
Deze gereconstitueerde oplossing kan maximaal een uur lang worden bewaard bij ≤ 25 °C b.
De concentratie caspofungine in de flacon is uiteindelijk 7,2 mg/ ml.
4, Trek de berekende dagelijks onderhoudsdosis geneesmiddel uit de flacon op (stap 1).
Breng deze hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS aseptisch over in een IV-zak (of -fles) met
250 ml 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie, of Ringer-lactaat voor Ook kan de hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS worden toegevoegd aan een verminderde hoeveelheid 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie, of Ringer-lactaat voor injectie, waarbij de uiteindelijke concentratie niet hoger mag zijn dan 0,5 mg/ ml.
Deze oplossing voor infusie moet bij bewaring bij ≤ 25 °C binnen 24 uur worden gebruikt of bij bewaring bij 2-8 °C binnen 48 uur.
injectie.
Opmerkingen bij bereiding:
a.
De wit-beige cake lost geheel op.
Roer voorzichtig tot een heldere oplossing is verkregen.
b.
Controleer de gereconstitueerde oplossing tijdens reconstitutie en voor infusie visueel op deeltjes of verkleuring.
Gebruik de oplossing niet als deze troebel is of er zich neerslag vormt.
c.
CANCIDAS levert de volledige dosis op het flaconetiket (70 mg) als er 10 ml uit de flacon wordt opgetrokken.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Merck Sharp & Dohme Ltd.
Hertford Road, Hoddesdon Hertfordshire EN11 9BU United Kingdom
30 8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 01/ 196/ 003
9.
DATUM VAN DE EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van de eerste verlening van de vergunning:
24 oktober 2001 Datum van de laatste hernieuwing:
29 september 2006
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
31 BIJLAGE II
A.
HOUDER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
32 A.
HOUDER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR DE VERVAARDIGING VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikant(en) verantwoordelijk voor vrijgifte
Merck Sharp and Dohme B. V., Waarderweg 39, P. O.
Box 581, 2003 PC Haarlem, Nederland
Een vergunning voor de vervaardiging is verleend op 21 maart 2001 door het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, Inspectie voor de gezondheidszorg van het Staatstoezicht op de Volksgezondheid, Postbus 16119, 2500 BC Den Haag, Nederland.
B.
VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
• AAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN GESTELDE VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN TEN AANZIEN VAN DE LEVERING EN HET GEBRUIK
Aan beperkt medisch recept onderworpen geneesmiddel (Zie bijlage I:
Samenvatting van de productkenmerken, rubriek 4.2)
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL
Niet van toepassing.
• ANDERE VOORWAARDEN
PSUR:
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen zal elke twee jaar periodic safety update reports blijven indienen.
33 BIJLAGE III
ETIKETTERING EN BIJSLUITER
34 A.
ETIKETTERING
35 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
BUITENVERPAKKING
1.
BENAMING VAN HET GENEESMIDDEL
CANCIDAS 50 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie Caspofungine (als acetaat)
2.
GEH/ ALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke injectieflacon bevat:
50 mg caspofungine (als acetaat).
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Sucrose, mannitol, ijsazijn en natriumhydroxide.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
1 injectieflacon
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Intraveneus gebruik na reconstitutie en verdunning.
Lees de bijsluiter voor gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Houd het geneesmiddel buiten het bereik en het zicht van kinderen.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET- GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
36 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Merck Sharp & Dohme Ltd Hertford Road, Hoddesdon Hertfordshire EN11 9BU Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 01/ 196/ 001
13.
PARTIJNUMMER
Partij
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
37 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
ETIKET VOOR INJECTIEFLACON
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
CANCIDAS 50 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie Caspofungine (als acetaat) Intraveneus gebruik
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Partij
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
6.
OVERIGE
38 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
BUITENVERPAKKING
1.
BENAMING VAN HET GENEESMIDDEL
CANCIDAS 70 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie Caspofungine (als acetaat)
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke injectieflacon bevat:
70 mg caspofungine (als acetaat).
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
Sucrose, mannitol, ijsazijn en natriumhydroxide.
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
1 injectieflacon
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Intraveneus gebruik na reconstitutie en verdunning.
Lees de bijsluiter voor gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Houd het geneesmiddel buiten het bereik en het zicht van kinderen.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
Bewaren in de koelkast.
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET- GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN (INDIEN VAN TOEPASSING)
39 11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Merck Sharp & Dohme Ltd Hertford Road, Hoddesdon Hertfordshire EN11 9BU Verenigd Koninkrijk
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 01/ 196/ 003
13.
PARTIJNUMMER
Partij
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
Geneesmiddel op medisch voorschrift.
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
40 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP PRIMAIRE KLEINVERPAKKINGEN MOETEN WORDEN VERMELD
ETIKET VOOR INJECTIEFLACON
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL EN DE TOEDIENINGWEG(EN)
CANCIDAS 70 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie Caspofungine (als acetaat) Intraveneus gebruik
2.
WIJZE VAN TOEDIENING
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Partij
5.
INHOUD UITGEDRUKT IN GEWICHT, VOLUME OF EENHEID
6.
OVERIGE
41 B.
BIJSLUITER
42 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
CANCIDAS 50 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie Caspofungine (als acetaat)
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u of uw kind start met het gebruik van dit geneesmiddel. • Bewaar deze bijsluiter.
Misschien heeft u hem nog een keer nodig. • Raadpleeg uw arts of apotheker, als u aanvullende vragen heeft. • Dit geneesmiddel is alleen aan u of uw kind voorgeschreven.
Geef het dus niet door aan iemand anders.
Het kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als ze dezelfde verschijnselen hebben als u. • Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u of uw kind een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is CANCIDAS en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u CANCIDAS gebruikt 3.
Hoe wordt CANCIDAS gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u CANCIDAS 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS CANCIDAS EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
CANCIDAS is een antischimmelmiddel dat de productie verstoort van een bestanddeel (glucaanpolysacharide) van de celwand van de schimmel dat nodig is om de schimmel te laten leven en groeien.
Schimmelcellen die aan CANCIDAS worden blootgesteld, hebben onvolledige of defecte celwanden, waardoor ze kwetsbaar worden en niet kunnen groeien.
CANCIDAS kan zijn voorgeschreven voor de behandeling van een ernstige schimmelinfectie die invasieve candidiasis wordt genoemd.
De infectie wordt veroorzaakt door schimmelcellen die Candida worden genoemd.
Deze schimmelcellen komen onder normale omstandigheden in het spijsverteringskanaal voor en veroorzaken daar geen infectie tenzij ze in de bloedstroom terechtkomen (de infectie wordt dan candidemie genoemd) of andere weefsels of organen, zoals de binnenbekleding van de buik (peritonitis), het hart, de nieren, de lever, botten, spieren, gewrichten, milt of ogen.
Mensen met een hoog risico op invasieve candidiasis zijn onder meer patiënten die een operatie hebben ondergaan en personen van wie het immuunsysteem is aangetast.
De meest voorkomende symptomen van een dergelijke infectie zijn koorts en rillingen die niet op antibiotica reageren.
Het kan ook zijn dat uw arts CANCIDAS heeft voorgeschreven voor de behandeling van een schimmelinfectie in uw neus, neusholtes of longen omdat andere schimmeldodende behandelingen niet zo goed hebben gewerkt als verwacht of omdat de andere schimmeldodende behandelingen bijwerkingen geven.
Deze infectie wordt veroorzaakt door organismen die Aspergillus worden genoemd. Aspergillus schimmelinfecties beginnen in het ademhalingssysteem (in de neus, sinussen of longen) omdat de sporen van de schimmel voorkomen in de lucht die we elke dag inademen.
Deze infectie wordt invasieve aspergillose genoemd.
De schimmel kan zich naar andere weefsels en organen verspreiden.
De meeste gezonde mensen hebben een natuurlijke afweer tegen de sporen waardoor deze worden vernietigd en uit het lichaam worden verwijderd.
Sommige ziektes verlagen de weerstand van het lichaam tegen ziekte.
Ook kunnen bepaalde geneesmiddelen die worden voorgeschreven aan patiënten die een orgaan- of beenmergtransplantatie ondergaan de weerstand van het lichaam tegen ziekte verminderen.
Dat zijn de patiënten die de meeste kans hebben op deze infecties.
Aanhoudende koorts door een infectie kan optreden na chemotherapie of in medische situaties waarbij de weerstand van het lichaam tegen ziekte door vermindering van de aantallen van bepaalde witte
43 bloedlichaampjes is afgenomen.
Indien de koorts door behandeling met een antibioticum niet gedaald is, kan uw arts vermoeden dat u een schimmelinfectie hebt en ter behandeling ervan CANCIDAS voorschrijven.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U CANCIDAS GEBRUIKT
Gebruik CANCIDAS niet
- als u overgevoelig (allergisch) bent voor caspofungine of één van de andere bestanddelen van
CANCIDAS.
Pas goed op met CANCIDAS
- indien u problemen met de lever hebt of hebt gehad.
Bij sommige patiënten met leverproblemen kan het
nodig zijn de dosering aan te passen.
- indien u ciclosporine gebruikt, een geneesmiddel dat afstoting van getransplanteerde organen helpt
voorkomen of waarmee bepaalde aandoeningen van het immuunsysteem worden behandeld.
Tijdens uw behandeling kan uw arts nog aanvullend bloedonderzoek laten verrichten.
- indien u allergisch bent.
Informeer uw arts over alle ziektes die u hebt of hebt gehad.
Kinderen en jongvolwassenen
CANCIDAS is goedgekeurd voor het gebruik bij kinderen en jongvolwassenen voor de behandeling van alle infecties die hierboven zijn omschreven.
De dosering die wordt gebruikt bij kinderen kan anders zijn dan de dosering die wordt gebruikt bij volwassen patiënten..
Gebruik met andere geneesmiddelen
Uw arts zal vaststellen of er iets moet worden veranderd aan andere geneesmiddelen die u mogelijk gebruikt.
Als u cyclosporine krijgt, kan uw arts tijdens de behandeling aanvullend bloedonderzoek laten verrichten.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kortgeleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Het is voor uw arts vooral belangrijk om te weten of u bepaalde medicijnen tegen HIV gebruikt (waaronder efavirenz of nevirapine), de medicijnen tegen epilepsie fenytoïne en carbamazepine, het steroïd dexamethason, het antibioticum rifampicine en het middel tegen immuunreacties tacrolimus.
Zwangerschap en borstvoeding
CANCIDAS is niet onderzocht bij zwangere vrouwen.
Tijdens de zwangerschap mag CANCIDAS alleen worden gebruikt als het mogelijke voordeel opweegt tegen de mogelijke risico’ s voor de foetus.
Vrouwen die CANCIDAS krijgen mogen geen borstvoeding geven.
Vraag uw arts om advies voordat u een geneesmiddel gebruikt.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines
Er zijn geen gegevens die doen vermoeden dat CANCIDAS invloed heeft op uw rijvaardigheid of uw vermogen om machines te bedienen.
Belangrijke informatie over enkele van de bestanddelen van CANCIDAS
CANCIDAS bevat sucrose.
Als uw arts u heeft verteld dat u bepaalde suikers niet verdraagt, neem dan contact op met uw arts voordat u dit geneesmiddel gebruikt.
44 3.
HOE WORDT CANCIDAS GEBRUIKT
CANCIDAS wordt altijd bereid en toegediend door een arts of andere zorgverlener.
CANCIDAS moet eenmaal daags door langzame intraveneuze infusie gedurende ongeveer 1 uur worden toegediend.
Uw arts zal bepalen hoe lang u moet worden behandeld en hoeveel CANCIDAS u daags krijgt.
Uw arts zal uw reactie en ziektetoestand controleren.
De dosis hoeft niet te worden aangepast op grond van uw leeftijd of als uw nieren minder goed werken.
Als u meer weegt dan 80 kg, kan het nodig zijn de dosis aan te passen.
Wat u moet doen als u meer CANCIDAS heeft gekregen dan u zou mogen
Uw arts zal uw reactie en ziektetoestand controleren om vast te stellen welke behandeling met CANCIDAS nodig is.
Als u echter bang bent dat u te veel CANCIDAS krijgt, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts of andere zorgverlener.
Wat u moet doen als u een dosis CANCIDAS niet heeft gekregen
Uw arts zal uw reactie en ziektetoestand controleren om vast te stellen welke behandeling met CANCIDAS nodig is.
Als u echter bang bent dat u een dosis CANCIDAS niet heeft gekregen, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts of een andere zorgverlener.
Wanneer de behandeling met CANCIDAS wordt gestopt
Er zijn geen ontwenningsverschijnselen bekend.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen, kan CANCIDAS bijwerkingenveroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
De volgende termen worden gebruikt om aan te geven hoe vaak bijwerkingen gemeld zijn.
Zeer vaak (bij minstens 1 op de 10 behandelde patiënten) Vaak (bij minstens 1 op de 100 en minder dan 1 op de 10 behandelde patiënten) Soms (bij minstens 1 op de 1000 en minder dan 1 op de 100 behandelde patiënten) Zelden (bij minstens 1 op de 10.000 en minder dan 1 op de 1000 behandelde patiënten) Onbekend (kan op grond van de beschikbare gegevens niet worden geschat)
Volwassenen van 18 jaar of ouder:
Zenuwstelselaandoeningen:
Vaak: hoofdpijn
Hartaandoeningen:
Vaak: snelle hartslag Onbekend: zwelling van de handen, enkels of voeten
Bloedvataandoeningen:
Vaak: blozen
45 Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen:
Vaak: kortademigheid
Maagdarmstelselaandoeningen:
Vaak: buikpijn, misselijkheid, braken, diarree
Huid- en onderhuidaandoeningen:
Vaak: uitslag, jeuk, zweten
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen:
Zeer vaak: koorts Vaak: pijn, rillingen, irritatie aan ader op toedieningsplaats (waaronder jeuk, roodheid, afscheiding, zwelling, brandend gevoel, of stolsels)
Lever- en galaandoeningen:
Zelden: gestoorde leverfunctie
Onderzoeken:
Vaak: veranderingen in bepaalde bloedonderzoeken in het laboratorium (waaronder minder rode bloedcellen en hogere waarden van bepaalde lever- en nieronderzoeken).
Soms: verhoogd calcium
Kinderen en jongvolwassenen (12 maanden tot 17 jaar oud):
Zenuwstelselaandoeningen:
Vaak: hoofdpijn
Hartaandoeningen:
Vaak: versnelde hartslag
Bloedvataandoeningen:
Vaak: opvliegers, lage bloeddruk
Huid- en onderhuidaandoeningen:
Vaak: uitslag, jeuk
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen:
Zeer vaak: koorts Vaak: rillingen, pijn op de injectieplaats
Onderzoeken:
Vaak: veranderingen bij bloedonderzoek in het laboratorium (met inbegrip van verhoogde leverwaarden)
Mogelijke door histamine veroorzaakte verschijnselen zijn gemeld waaronder meldingen van uitslag, zwelling van gelaat en/ of lippen, jeuk, gevoel van warmte, of moeilijk ademen.
Levensbedreigende allergische reacties mogelijk met moeilijke, piepende ademhaling of verergering van een bestaande uitslag zijn tevens zelden gemeld tijdens toediening van CANCIDAS.
Ook kunnen zelden andere bijwerkingen optreden.
Net als met alle geneesmiddelen op medisch voorschrift kunnen sommige bijwerkingen ernstig zijn.
Vraag uw arts om meer informatie.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
46 5.
HOE BEWAART U CANCIDAS
Houd dit geneesmiddel buiten het bereik en het zicht van kinderen.
Gebruik CANCIDAS niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de doos en het flesje.
De eerste 2 cijfers verwijzen naar de maand; de volgende 4 cijfers verwijzen naar het jaar.
De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.
Bewaren in de koelkast (2 °C tot 8 °C).
Gereconstitueerd CANCIDAS moet onmiddellijk worden opgebruikt omdat het geen bewaarmiddelen bevat om besmetting met bacteriën te voorkomen.
Alleen een bevoegde zorgverlener die de volledige gebruiksaanwijzing heeft gelezen (zie onder “ Instructies voor het reconstitueren en oplossen van CANCIDAS”) kan dit geneesmiddel op de juiste wijze voor gebruik bereiden.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat CANCIDAS Het werkzame bestanddeel is caspofungine (als acetaat).
De andere bestanddelen zijn: sucrose, mannitol, ijsazijn en natriumhydroxide.
Hoe ziet CANCIDAS er uit en wat is de inhoud van de verpakking CANCIDAS is een steriel, wit tot gebroken wit gevriesdroogd compact poeder.
Elke verpakking bevat 1 flesje met 50 mg caspofungine (als acetaat)
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant
Marketing Authorisation Holder Merck Sharp & Dohme Limited Hertford Road, Hoddesdon Hertfordshire EN11 9BU Verenigd Koninkrijk
Product Manufacturer Merck Sharp & Dohme B.
V.
Waarderweg 39, Postbus 581 2003 PC Haarlem Nederland
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit
geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger
van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen.
België/ Belgique/ Belgien Merck Sharp & Dohme B. V.
Tél/ Tel: +32 (0) 2 373 42 11 MSDBelgium_info@merck. com
Luxembourg/ Luxemburg Merck Sharp & Dohme B. V.
Tél/ Tel: +32 (0) 2 373 42 11 MSDBelgium_info@merck. com
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ ÐÐµÑÐº Ð¨Ð°ÑÐ¿ Ð¸ ÐÐ¾ÑÐ¼ ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ ÐÐÐÐ Ð¢ÐµÐ».: +359 2 819 3740 info-msdbg@merck. com
Magyarország MSD Magyarország Kft.
Tel.: +361 888 53 00 hungary_msd@merck. com
Č eská republika Merck Sharp & Dohme, IDEA, Inc.
Tel.: +420 233 010 111 msd_cr@merck. com
Malta A. M. Mangion Ltd Tel: +356 25 442600 medinfo_mt@merck. com
47 Danmark Merck Sharp & Dohme Tlf: +45 43 28 77 66 dkmail@merck. com
Nederland Merck Sharp & Dohme B. V.
Tel: +31 (0) 23 5153153 msdbvnl@merck. com
Deutschland MSD SHARP & DOHME GmbH Tel: +49 (0) 89 4561 2612 Infocenter@msd. de
Norge MSD (Norge) AS Tlf: +47 32 20 73 00 msdnorge@msd. no
Eesti Österreich Merck Sharp & Dohme OÜ Tel.: +372 613 9750 (Nimi) msdeesti@merck. com
Merck Sharp & Dohme G. m. b. H.
Tel: +43 (0) 1 26 044 msd-medizin@merck. com
Ελλάδα BIANEΞ Α .Ε, Τηλ: +3 0210 80091 11 Mailbox@vianex. gr
Polska MSD Polska Sp. z o. o.
Tel.: +48 22 549 51 00 msdpolska@merck. com
España Merck Sharp & Dohme de España, S. A.
Tel: +34 91 321 06 00 cancidas@msd. es
Portugal Merck Sharp & Dohme, Lda Tel: +351 21 4465700 informacao_doente@merck. com
France Laboratoires Merck Sharp & Dohme – Chibret Tél: +33 (0) 1 47 54 87 00 contact@msd-france. com
România Merck Sharp & Dohme Romania S. R. L.
Tel: + 4021 529 29 00 msdromania@merck. com
Ireland Merck Sharp and Dohme Ireland (Human Health) Limited Tel: +353 (0)1 2998771 medinfo_ireland@merck. com
Slovenija Merck Sharp & Dohme inovativna zdravila d. o. o., Tel: + 386 1 5204201 msd_slovenia@merck. com
Ísland Merck Sharp & Dohme Ísland ehf.
Sími: +354 520 8600 ISmail@merck. com
Slovenská republika Merck Sharp & Dohme IDEA, Inc.
Tel.: +421 2 58282010 msd_sk@merck. com
Italia Merck Sharp & Dohme (Italia) S. p. A.
Tel: +39 06 361911 doccen@merck. com
Suomi/ Finland Suomen MSD Oy Puh/ Tel: +358 (0) 9 804650 info@msd. fi
Κύπρος Merck Sharp & Dohme (Middle East) Limited.
Τηλ: +357 22866700 info_cyprus@merck. com
Sverige Merck Sharp & Dohme (Sweden) AB Tel: +46 (0) 8 626 1400 medicinskinfo@merck. com
Latvija SIA “ Merck Sharp & Dohme Latvija” Tel: +371 7364 224 msd_lv@merck. com
United Kingdom Merck Sharp and Dohme Limited Tel: +44 (0) 1992 467272 medinfo_uk@merck. com
48 Lietuva UAB “ Merck Sharp & Dohme” Tel.: +370 5 278 02 47 msd_lietuva@merck. com
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in
De volgende informatie is alleen bestemd voor artsen of andere beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg
Instructies voor het reconstitueren en oplossen van CANCIDAS:
Reconstitutie van CANCIDAS GEBRUIK GEEN OPLOSMIDDELEN DIE GLUCOSE BEVATTEN omdat CANCIDAS in oplosmiddelen met glucose niet stabiel is.
CANCIDAS MAG NIET MET ANDERE GENEESMIDDELEN WORDEN GEMENGD OF GELIJKTIJDIG WORDEN GEÏNFUNDEERD, omdat er geen gegevens beschikbaar zijn over de verenigbaarheid van CANCIDAS met andere intraveneuze stoffen, toevoegingsmiddelen of geneesmiddelen.
Controleer de infusieoplossing visueel op deeltjes of verkleuring.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK BIJ VOLWASSEN PATIËNTEN
Stap 1 Reconstitutie van conventionele injectieflacons Om het poeder te reconstitueren, moet de injectieflacon eerst op kamertemperatuur worden gebracht, waarna aseptisch 10,5 ml water voor injectie wordt toegevoegd.
De concentratie van de gereconstitueerde injectieflacon wordt dan 5,2 mg/ ml.
Het witte tot gebroken witte, compacte, gevriesdroogde poeder zal geheel oplossen.
Rustig vermengen totdat een heldere oplossing wordt verkregen.
De gereconstitueerde oplossing moet visueel worden gecontroleerd op deeltjes of verkleuring.
Deze gereconstitueerde oplossing mag tot 24 uur lang bij of onder 25°C worden bewaard.
Stap 2 Toevoeging van gereconstitueerde CANCIDAS aan infusieoplossing voor de patiënt Verdunningsmiddelen voor de uiteindelijke oplossing voor intraveneuze infusie zijn: natriumchlorideoplossing voor injectie, of lactaatbevattende Ringer-oplossing.
De oplossing voor intraveneuze infusie wordt bereid door aseptisch de benodigde hoeveelheid gereconstitueerd concentraat (zoals aangegeven in de onderstaande tabel) toe te voegen aan een infusiezak of -fles van 250 ml.
Een lager infusievolume van 100 ml kan worden gebruikt waar dat medisch noodzakelijk is voor de dagelijkse dosis van 50 mg of 35 mg.
Gebruik de oplossing niet wanneer deze troebel is of bezinksel bevat.
Deze infusieoplossing moet binnen 24 uur worden gebruikt als ze bij of onder 25°C wordt bewaard of binnen 48 uur als ze bij 2-8°C gekoeld wordt bewaard.
Chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik van de verdunde oplossing in een steriele lactaatbevattende Ringer- oplossing en natriumchlorideoplossing 9 mg/ ml (0,9%), 4,5 mg/ ml (0,45%), en 2,25 mg/ ml (0,225%) voor infusie is aangetoond bij 25ºC gedurende 24 uur en bij 2-8ºC gedurende 48 uur.
Uit microbiologisch oogpunt moet de oplossing onmiddellijk worden gebruikt.
Als het product niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartijden en omstandigheden voor het gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker; deze zijn normaliter niet langer dan 24 uur bij 2-8ºC, tenzij reconstitutie en verdunning heeft plaatsgevonden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.
49 BEREIDING VAN DE OPLOSSING VOOR INTRAVENEUZE INFUSIE BIJ VOLWASSENEN
DOSIS*
Volume gereconstitueerde CANCIDAS voor overheveling in intraveneuze zak of fles
Standaard bereiding (gereconstitueerde CANCIDAS toegevoegd aan 250 ml) uiteindelijke concentratie
Infusie van lager volume (gereconstitueerde CANCIDAS toegevoegd aan 100 ml) uiteindelijke concentratie
50 mg 50 mg in lager volume 35 mg voor matige leverinsufficiëntie (uit een injectieflacon van 50 mg)
10 ml 10 ml 7 ml
0,19 mg/ ml - 0,14 mg/ ml
- 0,45 mg/ ml -
35 mg voor matige leverinsufficiëntie (uit een injectieflacon van50 mg) in lager volume
7 ml
-
0,33 mg/ ml
* Voor alle injectieflacons moet 10,5 ml worden gebruikt voor reconstitutie
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK BIJ KINDEREN
Berekening van lichaamsoppervlak (Body Surface Area – BSA) voor toediening aan kinderen Bereken vóór de bereiding van de infusie het lichaamsoppervlak (BSA) van de patiënt aan de hand van de volgende formule (Mosteller 3 -formule):
Lengte (cm) × Gewicht (kg) BSA (m 2) = 3600 Bereiding van de infusie 70 mg/ m2 voor kinderen > 3 maanden oud (met een flacon 50 mg) 1.
Bepaal de bij het kind te gebruiken oplaaddosis aan de hand van de BSA van de patiënt (zoals hierboven berekend) en de volgende vergelijking:
BSA (m2) X 70 mg/ m2 = Oplaaddosis De maximale oplaaddosis op Dag 1 mag niet hoger zijn dan 70 mg, ongeacht de voor de patiënt berekende dosis.
2.
Laat de gekoelde flacon CANCIDAS op kamertemperatuur komen.
3.
Voeg aseptisch 10,5 ml 0,9% natriumchloride voor injectie, steriel water voor injectie of bacteriostatisch water voor injectie met methylparaben en propylparaben a toe.
Deze gereconstitueerde oplossing kan maximaal een uur lang worden bewaard bij ≤ 25 °C b.
De concentratie caspofungine in de flacon is uiteindelijk 5,2 mg/ ml.
4, Trek de berekende oplaaddosis geneesmiddel uit de flacon op (stap 1).
Breng deze hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS aseptisch over in een IV-zak (of -fles) met 250 ml 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie, of Ringer-lactaat voor injectie.
Ook kan de hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS worden toegevoegd aan een verminderde hoeveelheid 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie of Ringer-lactaat voor injectie, waarbij de uiteindelijke concentratie niet hoger mag zijn dan 0,5 mg/ ml.
Deze oplossing voor infusie moet bij bewaring bij ≤ 25 °C binnen 24 uur worden gebruikt of bij bewaring bij 2-8 °C binnen 48 uur.
3 Mosteller RD:
Simplified Calculation of Body Surface Area.
N Engl J Med 1987 Oct 22; 317(17):1098 (letter)
50 Bereiding van de infusie 50 mg/ m2 voor kinderen > 3 maanden oud (met een flacon 50 mg) 1.
Bepaal de bij het kind te gebruiken dagelijkse onderhoudsdosis aan de hand van de BSA van de patiënt (zoals hierboven berekend) en de volgende vergelijking:
BSA (m2) X 50 mg/ m2 = Dagelijkse onderhoudsdosis De dagelijkse onderhoudsdosis mag niet hoger zijn dan 70 mg, ongeacht de voor de patiënt berekende dosis.
2.
Laat de gekoelde flacon CANCIDAS op kamertemperatuur komen.
3.
Voeg aseptisch 10,5 ml 0,9% natriumchloride voor injectie, steriel water voor injectie of bacteriostatisch water voor injectie met methylparaben en propylparaben a toe.
Deze gereconstitueerde oplossing kan maximaal een uur lang worden bewaard bij ≤ 25 °C b.
De concentratie caspofungine in de flacon is uiteindelijk 5,2 mg/ ml.
4, Trek de berekende dagelijkse onderhoudsdosis geneesmiddel uit de flacon op (stap 1).
Breng deze hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS aseptisch over in een IV-zak (of -fles) met
250 ml 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie, of Ringer-lactaat voor Ook kan de hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS worden toegevoegd aan een verminderde hoeveelheid 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie, of Ringer-lactaat voor injectie, waarbij de uiteindelijke concentratie niet hoger mag zijn dan 0,5 mg/ ml.
Deze oplossing voor infusie moet bij bewaring bij ≤ 25 °C binnen 24 uur worden gebruikt of bij bewaring bij 2-8 °C binnen 48 uur.
injectie.
Opmerkingen bij bereiding:
a.
De wit-beige cake lost geheel op.
Roer voorzichtig tot een heldere oplossing is verkregen.
b.
Controleer de gereconstitueerde oplossing tijdens reconstitutie en voor infusie visueel op deeltjes of verkleuring.
Gebruik de oplossing niet als deze troebel is of er zich neerslag vormt.
c.
CANCIDAS levert de volledige dosis op het flaconetiket (50 mg) als er 10 ml uit de flacon wordt opgetrokken.
51 BIJSLUITER:
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
CANCIDAS 70 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie Caspofungine (als acetaat)
Lees de hele bijsluiter zorgvuldig doorvoordat u of uw kind start met het gebruik van dit geneesmiddel. • Bewaar deze bijsluiter.
Misschien heeft u hem nog een keer nodig. • Raadpleeg uw arts of apotheker, als u aanvullende vragen heeft. • Dit geneesmiddel is alleen aan u of uw kind voorgeschreven.
Geef het dus niet door aan iemand anders.
Het kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als ze dezelfde verschijnselen hebben als u. • Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u of uw kind een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
In deze bijsluiter:
1.
Wat is CANCIDAS en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Wat u moet weten voordat u CANCIDAS gebruikt 3.
Hoe wordt CANCIDAS gebruikt 4.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Hoe bewaart u CANCIDAS 6.
Aanvullende informatie
1.
WAT IS CANCIDAS EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
CANCIDAS is een antischimmelmiddel dat de productie verstoort van een bestanddeel (glucaanpolysacharide) van de celwand van de schimmel dat nodig is om de schimmel te laten leven en groeien.
Schimmelcellen die aan CANCIDAS worden blootgesteld, hebben onvolledige of defecte celwanden, waardoor ze kwetsbaar worden en niet kunnen groeien.
CANCIDAS kan zijn voorgeschreven voor de behandeling van een ernstige schimmelinfectie die invasieve candidiasis wordt genoemd.
De infectie wordt veroorzaakt door schimmelcellen die Candida worden genoemd.
Deze schimmelcellen komen onder normale omstandigheden in het spijsverteringskanaal voor en veroorzaken daar geen infectie tenzij ze in de bloedstroom terechtkomen (de infectie wordt dan candidemie genoemd) of andere weefsels of organen, zoals de binnenbekleding van de buik (peritonitis), het hart, de nieren, de lever, botten, spieren, gewrichten, milt of ogen.
Mensen met een hoog risico op invasieve candidiasis zijn onder meer patiënten die een operatie hebben ondergaan en personen van wie het immuunsysteem is aangetast.
De meest voorkomende symptomen van een dergelijke infectie zijn koorts en rillingen die niet op antibiotica reageren.
Het kan ook zijn dat uw arts CANCIDAS heeft voorgeschreven voor de behandeling van een schimmelinfectie in uw neus, neusholtes of longen omdat andere schimmeldodende behandelingen niet zo goed hebben gewerkt als verwacht of omdat de andere schimmeldodende behandelingen bijwerkingen geven.
Deze infectie wordt veroorzaakt door organismen die Aspergillus worden genoemd. Aspergillus schimmelinfecties beginnen in het ademhalingssysteem (in de neus, sinussen of longen) omdat de sporen van de schimmel voorkomen in de lucht die we elke dag inademen.
Deze infectie wordt invasieve aspergillose genoemd.
De schimmel kan zich naar andere weefsels en organen verspreiden.
De meeste gezonde mensen hebben een natuurlijke afweer tegen de sporen waardoor deze worden vernietigd en uit het lichaam worden verwijderd.
Sommige ziektes verlagen de weerstand van het lichaam tegen ziekte.
Ook kunnen bepaalde geneesmiddelen die worden voorgeschreven aan patiënten die een orgaan- of beenmergtransplantatie ondergaan de weerstand van het lichaam tegen ziekte verminderen.
Dat zijn de patiënten die de meeste kans hebben op deze infecties.
52 Aanhoudende koorts door een infectie kan optreden na chemotherapie of in medische situaties waarbij de weerstand van het lichaam tegen ziekte door vermindering van de aantallen van bepaalde witte bloedlichaampjes is afgenomen.
Indien de koorts door behandeling met een antibioticum niet gedaald is, kan uw arts vermoeden dat u een schimmelinfectie hebt en ter behandeling ervan CANCIDAS voorschrijven.
2.
WAT U MOET WETEN VOORDAT U CANCIDAS GEBRUIKT
Gebruik CANCIDAS niet
- als u overgevoelig (allergisch) bent voor caspofungine of één van de andere bestanddelen van
CANCIDAS.
Pas goed op met CANCIDAS
- indien u problemen met de lever hebt of hebt gehad.
Bij sommige patiënten met leverproblemen kan het
nodig zijn de dosering aan te passen.
- indien u ciclosporine gebruikt, een geneesmiddel dat afstoting van getransplanteerde organen helpt
voorkomen of waarmee bepaalde aandoeningen van het immuunsysteem worden behandeld.
Tijdens uw behandeling kan uw arts nog aanvullend bloedonderzoek laten verrichten.
- indien u allergisch bent.
Informeer uw arts over alle ziektes die u hebt of hebt gehad.
Kinderen en jongvolwassenen
CANCIDAS is goedgekeurd voor het gebruik bij kinderen en jongvolwassenen voor de behandeling van alle infecties die hierboven zijn omschreven.
De dosering die wordt gebruikt bij kinderen kan anders zijn dan de dosering die wordt gebruikt bij volwassen patiënten.
Gebruik met andere geneesmiddelen
Uw arts zal vaststellen of er iets moet worden veranderd aan andere geneesmiddelen die u mogelijk gebruikt.
Als u cyclosporine krijgt, kan uw arts tijdens de behandeling aanvullend bloedonderzoek laten verrichten.
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt of kortgeleden heeft gebruikt.
Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen.
Het is voor uw arts vooral belangrijk om te weten of u bepaalde medicijnen tegen HIV gebruikt (waaronder efavirenz of nevirapine), de medicijnen tegen epilepsie fenytoïne en carbamazepine, het steroïd dexamethason, het antibioticum rifampicine en het middel tegen immuunreacties tacrolimus.
Zwangerschap en borstvoeding
CANCIDAS is niet onderzocht bij zwangere vrouwen.
Tijdens de zwangerschap mag CANCIDAS alleen worden gebruikt als het mogelijke voordeel opweegt tegen de mogelijke risico’ s voor de foetus.
Vrouwen die CANCIDAS krijgen mogen geen borstvoeding geven.
Vraag uw arts om advies voordat u een geneesmiddel gebruikt.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines
Er zijn geen gegevens die doen vermoeden dat CANCIDAS invloed heeft op uw rijvaardigheid of uw vermogen om machines te bedienen.
53 Belangrijke informatie over enkele van de bestanddelen van CANCIDAS
CANCIDAS bevat sucrose.
Als uw arts u heeft verteld dat u bepaalde suikers niet verdraagt, neem dan contact op met uw arts voordat u dit geneesmiddel gebruikt.
3.
HOE WORDT CANCIDAS GEBRUIKT
CANCIDAS wordt altijd bereid en toegediend door een arts of andere zorgverlener.
CANCIDAS moet eenmaal daags door langzame intraveneuze infusie gedurende ongeveer 1 uur worden toegediend.
Uw arts zal bepalen hoe lang u moet worden behandeld en hoeveel CANCIDAS u daags krijgt.
Uw arts zal uw reactie en ziektetoestand controleren.
De dosis hoeft niet te worden aangepast op grond van uw leeftijd of als uw nieren minder goed werken.
Als u meer weegt dan 80 kg, kan het nodig zijn de dosis aan te passen.
Wat u moet doen als u meer CANCIDAS heeft gekregen dan u zou mogen
Uw arts zal uw reactie en ziektetoestand controleren om vast te stellen welke behandeling met CANCIDAS nodig is.
Als u echter bang bent dat u te veel CANCIDAS krijgt, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts of andere zorgverlener.
Wat u moet doen als u een dosis CANCIDAS niet heeft gekregen
Uw arts zal uw reactie en ziektetoestand controleren om vast te stellen welke behandeling met CANCIDAS nodig is.
Als u echter bang bent dat u een dosis CANCIDAS niet heeft gekregen, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts of een andere zorgverlener.
Wanneer de behandeling met CANCIDAS wordt gestopt
Er zijn geen ontwenningsverschijnselen bekend.
4.
MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Zoals alle geneesmiddelen, kan CANCIDAS bijwerkingenveroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
De volgende termen worden gebruikt om aan te geven hoe vaak bijwerkingen gemeld zijn.
Zeer vaak (bij minstens 1 op de 10 behandelde patiënten) Vaak (bij minstens 1 op de 100 en minder dan 1 op de 10 behandelde patiënten) Soms (bij minstens 1 op de 1000 en minder dan 1 op de 100 behandelde patiënten) Zelden (bij minstens 1 op de 10.000 en minder dan 1 op de 1000 behandelde patiënten) Onbekend (kan op grond van de beschikbare gegevens niet worden geschat)
Volwassenen van 18 jaar of ouder:
Zenuwstelselaandoeningen:
Vaak: hoofdpijn
Hartaandoeningen:
Vaak: snelle hartslag Onbekend: zwelling van de handen, enkels of voeten
54 Bloedvataandoeningen:
Vaak: blozen
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen:
Vaak: kortademigheid
Maagdarmstelselaandoeningen:
Vaak: buikpijn, misselijkheid, braken, diarree
Huid- en onderhuidaandoeningen:
Vaak: uitslag, jeuk, zweten
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen:
Zeer vaak: koorts Vaak: pijn, rillingen, irritatie aan ader op toedieningsplaats (waaronder jeuk, roodheid, afscheiding, zwelling, brandend gevoel, of stolsels).
Lever- en galaandoeningen:
Zelden: gestoorde leverfunctie
Onderzoeken:
Vaak: veranderingen in bepaalde bloedonderzoeken in het laboratorium (waaronder minder rode bloedcellen en hogere waarden van bepaalde lever- en nieronderzoeken).
Soms: verhoogd calcium
Kinderen en jongvolwassenen (12 maanden tot 17 jaar oud):
Zenuwstelselaandoeningen:
Vaak: hoofdpijn
Hartaandoeningen:
Vaak: versnelde hartslag
Bloedvataandoeningen:
Vaak: opvliegers, lage bloeddruk
Huid- en onderhuidaandoeningen:
Vaak: uitslag, jeuk
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen:
Zeer vaak: koorts Vaak: rillingen, pijn op de injectieplaats
Onderzoeken:
Vaak: veranderingen bij bloedonderzoek in het laboratorium (met inbegrip van verhoogde leverwaarden)
Mogelijke door histamine veroorzaakte verschijnselen zijn gemeld waaronder meldingen van uitslag, zwelling van gelaat en/ of lippen, jeuk, gevoel van warmte, of moeilijk ademen.
Levensbedreigende allergische reacties mogelijk met moeilijke, piepende ademhaling of verergering van een bestaande uitslag zijn tevens zelden gemeld tijdens toediening van CANCIDAS.
Ook kunnen zelden andere bijwerkingen optreden.
Net als met alle geneesmiddelen op medisch voorschrift kunnen sommige bijwerkingen ernstig zijn.
Vraag uw arts om meer informatie.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
55 5.
HOE BEWAART U CANCIDAS
Houd dit geneesmiddel buiten het bereik en het zicht van kinderen.
Gebruik CANCIDAS niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de doos en het flesje.
De eerste 2 cijfers verwijzen naar de maand; de volgende 4 cijfers verwijzen naar het jaar.
De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.
Bewaar in de koelkast (2 °C tot 8 °C).
Gereconstitueerd CANCIDAS moet onmiddellijk worden opgebruikt omdat het geen bewaarmiddelen bevat om besmetting met bacteriën te voorkomen.
Alleen een bevoegde zorgverlener die de volledige gebruiksaanwijzing heeft gelezen (zie onder “ Instructies voor het reconstitueren en oplossen van CANCIDAS”) kan dit geneesmiddel op de juiste wijze voor gebruik bereiden.
6.
AANVULLENDE INFORMATIE
Wat bevat CANCIDAS Het werkzame bestanddeel is caspofungine (als acetaat).
De andere bestanddelen zijn: sucrose, mannitol, ijsazijn en natriumhydroxide.
Hoe ziet CANCIDAS er uit en wat is de inhoud van de verpakking CANCIDAS is een steriel, wit tot gebroken wit gevriesdroogd compact poeder.
Elke verpakking bevat 1 flesje met 70 mg caspofungine (als acetaat)
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant
Marketing Authorisation Holder Merck Sharp & Dohme Limited Hertford Road, Hoddesdon Hertfordshire EN11 9BU Verenigd Koninkrijk
Product Manufacturer Merck Sharp & Dohme B.
V.
Waarderweg 39, Postbus 581 2003 PC Haarlem Nederland
Neem voor alle informatie met betrekking tot dit
geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger
van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen.
België/ Belgique/ Belgien Merck Sharp & Dohme B. V.
Tél/ Tel: +32 (0) 2 373 42 11 MSDBelgium_info@merck. com
Luxembourg/ Luxemburg Merck Sharp & Dohme B. V.
Tél/ Tel: +32 (0) 2 373 42 11 MSDBelgium_info@merck. com
ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ ÐÐµÑÐº Ð¨Ð°ÑÐ¿ Ð¸ ÐÐ¾ÑÐ¼ ÐÑÐ»Ð³Ð°ÑÐ¸Ñ ÐÐÐÐ Ð¢ÐµÐ».: +359 2 819 3740 info-msdbg@merck. com
Magyarország MSD Magyarország Kft.
Tel.: +361 888 53 00 hungary_msd@merck. com
Č eská republika Merck Sharp & Dohme, IDEA, Inc.
Tel.: +420 233 010 111 msd_cr@merck. com
Malta A. M. Mangion Ltd Tel: +356 21 442010 medinfo_mt@merck. com
56 Danmark Merck Sharp & Dohme Tlf: +45 43 28 77 66 dkmail@merck. com
Nederland Merck Sharp & Dohme B. V.
Tel: +31 (0) 23 5153153 msdbvnl@merck. com
Deutschland MSD SHARP & DOHME GmbH Tel: +49 (0) 89 4561 2612 Infocenter@msd. de
Norge MSD (Norge) AS Tlf: +47 32 20 73 00 msdnorge@msd. no
Eesti Österreich Merck Sharp & Dohme OÜ Tel.: +372 613 9750 (Nimi) msdeesti@merck. com
Merck Sharp & Dohme G. m. b. H.
Tel: +43 (0) 1 26 044 msd-medizin@merck. com
Ελλάδα BIANEΞ Α .Ε Τηλ: +30 210 80091 11 Mailbox@vianex. gr
Polska MSD Polska Sp. z o. o.
Tel.: +48 22 549 51 00 msdpolska@merck. com
España Merck Sharp & Dohme de España, S. A.
Tel: +34 91 321 06 00 cancidas@msd. es
Portugal Merck Sharp & Dohme, Lda Tel: +351 21 4465700 informacao_doente@merck. com
France Laboratoires Merck Sharp & Dohme – Chibret Tél: +33 (0) 1 47 54 87 00 contact@msd-france. com
România Merck Sharp & Dohme Romania S. R. L.
Tel: + 4021 529 29 00 msdromania@merck. com
Ireland Merck Sharp and Dohme Ireland (Human Health) Limited Tel: +353 (0)1 2998771 medinfo_ireland@merck. com
Slovenija Merck Sharp & Dohme, inovativna zdravila d. o. o.
Tel: + 386 1 5204201 msd_slovenia@merck. com
Ísland Merck Sharp & Dohme Ísland ehf.
Sími: +354 520 8600 ISmail@merck. com
Slovenská republika Merck Sharp & Dohme IDEA, Inc.
Tel.: +421 2 58282010 msd_sk@merck. com
Italia Merck Sharp & Dohme (Italia) S. p. A.
Tel: +39 06 361911 doccen@merck. com
Suomi/ Finland Suomen MSD Oy Puh/ Tel: +358 (0) 9 804650 info@msd. fi
Κύπρος Merck Sharp & Dohme (Middle East) Limited.
Τηλ: +357 22866700 info_cyprus@merck. com
Sverige Merck Sharp & Dohme (Sweden) AB Tel: +46 (0) 8 626 1400 medicinskinfo@merck. com
Latvija SIA “ Merck Sharp & Dohme Latvija” Tel: +371 7364 224 msd_lv@merck. com
United Kingdom Merck Sharp and Dohme Limited Tel: +44 (0) 1992 467272 medinfo_uk@merck. com
57 Lietuva UAB “ Merck Sharp & Dohme” Tel.: +370 5 278 02 47 msd_lietuva@merck. com
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in
De volgende informatie is alleen bestemd voor artsen of andere beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg
Instructies voor het reconstitueren en oplossen van CANCIDAS:
Reconstitutie van CANCIDAS GEBRUIK GEEN OPLOSMIDDELEN DIE GLUCOSE BEVATTEN omdat CANCIDAS in oplosmiddelen met glucose niet stabiel is.
CANCIDAS MAG NIET MET ANDERE GENEESMIDDELEN WORDEN GEMENGD OF GELIJKTIJDIG WORDEN GEÏNFUNDEERD, omdat er geen gegevens beschikbaar zijn over de verenigbaarheid van CANCIDAS met andere intraveneuze stoffen, toevoegingsmiddelen of geneesmiddelen.
Controleer de infusieoplossing visueel op deeltjes of verkleuring.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK BIJ VOLWASSEN PATIËNTEN
Stap 1 Reconstitutie van conventionele injectieflacons Om het poeder te reconstitueren, moet de injectieflacon eerst op kamertemperatuur worden gebracht, waarna aseptisch 10,5 ml water voor injectie wordt toegevoegd.
De concentratie van de gereconstitueerde injectieflacon wordt dan 7,2 mg/ ml.
Het witte tot gebroken witte, compacte, gevriesdroogde poeder zal geheel oplossen.
Rustig vermengen totdat een heldere oplossing wordt verkregen.
De gereconstitueerde oplossing moet visueel worden gecontroleerd op deeltjes of verkleuring.
Deze gereconstitueerde oplossing mag tot 24 uur lang bij of onder 25°C worden bewaard.
Stap 2 Toevoeging van gereconstitueerde CANCIDAS aan infusieoplossing voor de patiënt Verdunningsmiddelen voor de uiteindelijke oplossing voor intraveneuze infusie zijn: natriumchlorideoplossing voor injectie, of lactaatbevattende Ringer-oplossing.
De oplossing voor intraveneuze infusie wordt bereid door aseptisch de benodigde hoeveelheid gereconstitueerd concentraat (zoals aangegeven in de onderstaande tabel) toe te voegen aan een infusiezak of -fles van 250 ml.
Indien medisch aangewezen kan voor de dagelijkse doses 50 mg of 35 mg een lager volume van 100 ml geïnfundeerd worden.
Gebruik de oplossing niet wanneer deze troebel is of bezinksel bevat.
Deze infusieoplossing moet binnen 24 uur worden gebruikt als ze bij of onder 25°°C wordt bewaard of binnen 48 uur als ze bij 2-8°°C gekoeld wordt bewaard.
Chemische en fysische stabiliteit tijdens het gebruik van de verdunde oplossing in een steriele lactaatbevattende Ringer-oplossing en natriumchlorideoplossing 9 mg/ ml (0,9%), 4,5 mg/ ml (0,45%), en 2,25 mg/ ml (0,225%) voor infusie is aangetoond bij 25ºC gedurende 24 uur en bij 2-8°ºC gedurende 48 uur.
Uit microbiologisch oogpunt moet de oplossing onmiddellijk worden gebruikt.
Als het product niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartijden en omstandigheden voor het gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker; deze zijn normaliter niet langer dan 24 uur bij 2-8ºC, tenzij reconstitutie en verdunning heeft plaatsgevonden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.
58 BEREIDING VAN DE OPLOSSING VOOR INTRAVENEUZE INFUSIE BIJ VOLWASSENEN
DOSIS*
Volume gereconstitueerde CANCIDAS voor overheveling in intraveneuze zak of fles
Standaard bereiding (gereconstitueerde CANCIDAS toegevoegd aan 250 ml) uiteindelijke concentratie
Infusie van lager volume (gereconstitueerde CANCIDAS toegevoegd aan 100 ml) uiteindelijke concentratie
70 mg 70 mg (uit twee injectieflacons van 50 mg)**
10 ml 14 ml
0,27 mg/ ml 0,27 mg/ ml
Niet aanbevolen Niet aanbevolen
35 mg bij matige leverinsufficiëntie (uit één injectieflacon van 70 mg)
5 ml
0,14 mg/ ml
0,33 mg/ ml
* Voor alle injectieflacons moet 10,5 ml worden gebruikt voor reconstitutie **Als de injectieflacon van 70 mg niet beschikbaar is, kan de dosis 70 mg worden bereid uit twee injectieflacons van 50 mg
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK BIJ KINDEREN
Berekening van lichaamsoppervlak (Body Surface Area – BSA) voor toediening aan kinderen Bereken vóór de bereiding van de infusie het lichaamsoppervlak (BSA) van de patiënt aan de hand van de volgende formule (Mosteller 4 -formule):
Lengte (cm) × Gewicht (kg) BSA (m 2) = 3600
Bereiding van de infusie 70 mg/ m2 voor kinderen > 3 maanden oud (met een flacon 70 mg) 1.
Bepaal de bij het kind te gebruiken oplaaddosis aan de hand van de BSA van de patiënt (zoals hierboven berekend) en de volgende vergelijking:
BSA (m2) X 70 mg/ m2 = Oplaaddosis De maximale oplaaddosis op Dag 1 mag niet hoger zijn dan 70 mg, ongeacht de voor de patiënt berekende dosis.
2.
Laat de gekoelde flacon CANCIDAS op kamertemperatuur komen.
3.
Voeg aseptisch 10,5 ml 0,9% natriumchloride voor injectie, steriel water voor injectie of bacteriostatisch water voor injectie met methylparaben en propylparaben a toe.
Deze gereconstitueerde oplossing kan maximaal een uur lang worden bewaard bij ≤ 25 °C b.
De concentratie caspofungine in de flacon is uiteindelijk 7,2 mg/ ml.
4, Trek de berekende oplaaddosis geneesmiddel uit de flacon op (stap 1).
Breng deze hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS aseptisch over in een IV-zak (of -fles) met 250 ml 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie, of Ringer-lactaat voor injectie.
Ook kan de hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS worden toegevoegd aan een verminderde hoeveelheid 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie of Ringer-lactaat voor injectie, waarbij de uiteindelijke concentratie niet hoger mag zijn dan 0,5 mg/ ml.
Deze oplossing voor infusie moet bij bewaring bij ≤ 25 °C binnen 24 uur worden gebruikt of bij bewaring bij 2-8 °C binnen 48 uur.
4 Mosteller RD:
Simplified Calculation of Body Surface Area.
N Engl J Med 1987 Oct 22; 317(17):1098 (letter)
59 Bereiding van de infusie 50 mg/ m2 voor kinderen > 3 maanden oud (met een flacon 70 mg) 1.
Bepaal de bij het kind te gebruiken dagelijkse onderhoudsdosis aan de hand van de BSA van de patiënt (zoals hierboven berekend) en de volgende vergelijking:
BSA (m2) X 50 mg/ m2 = Dagelijkse onderhoudsdosis De dagelijkse onderhoudsdosis mag niet hoger zijn dan 70 mg, ongeacht de voor de patiënt berekende dosis.
2.
Laat de gekoelde flacon CANCIDAS op kamertemperatuur komen.
3.
Voeg aseptisch 10,5 ml 0,9% natriumchloride voor injectie, steriel water voor injectie of bacteriostatisch water voor injectie met methylparaben en propylparaben a toe.
Deze gereconstitueerde oplossing kan maximaal een uur lang worden bewaard bij ≤ 25 °C b.
De concentratie caspofungine in de flacon is uiteindelijk 7,2 mg/ ml.
4, Trek de berekende dagelijkse onderhoudsdosis geneesmiddel uit de flacon op (stap 1).
Breng deze hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS aseptisch over in een IV-zak (of -fles) met 250 ml 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie, of Ringer-lactaat voor injectie.
Ook kan de hoeveelheid (ml) c gereconstitueerde CANCIDAS worden toegevoegd aan een verminderde hoeveelheid 0,9%, 0,45% of 0,225% natriumchloride voor injectie, of Ringer-lactaat voor injectie, waarbij de uiteindelijke concentratie niet hoger mag zijn dan 0,5 mg/ ml.
Deze oplossing voor infusie moet bij bewaring bij ≤ 25 °C binnen 24 uur worden gebruikt of bij bewaring bij 2-8 °C binnen 48 uur.
Opmerkingen bij bereiding:
a.
De wit-beige cake lost geheel op.
Roer voorzichtig tot een heldere oplossing is verkregen.
b.
Controleer de gereconstitueerde oplossing tijdens reconstitutie en voor infusie visueel op deeltjes of verkleuring.
Gebruik de oplossing niet als deze troebel is of er zich neerslag vormt.
c.
CANCIDAS levert de volledige dosis op het flaconetiket (70 mg) als er 10 ml uit de flacon wordt opgetrokken.
60