TrustHLT/LaCour huggingface dataset:
GR1 (Government): And the preventive detention is indeed a measure of correction and prevention in the German dual track system.
GR1 (Government): It's not a penalty.
GR1 (Government): And it's not a measure of a third category.
GR1 (Government): It is a measure of correction and prevention.
GR1 (Government): You're also asking, what does approximate to a psychiatric hospital mean?
GR1 (Government): This refers to the relative closeness of treatment in a psychiatric hospital or in a detention center like the Straubing Detention Center of people like the applicant.
GR1 (Government): In cases of people interned in that Straubing Preventive Detention Center, there is a requirement by law that a decision has to be made whether they be transferred to a psychiatric hospital.
GR1 (Government): If treatment in a psychiatric hospital would improve their situation.
GR1 (Government): So if the medical experts say, well, treatment could better be given in a psychiatric hospital, those people will be transferred and have to be transferred.
GR1 (Government): And actually, in the case of the applicant, the court thought about transferring him to a psychiatric hospital and was asking whether that would improve the possibilities of treatment.
GR1 (Government): But the applicant refused being transferred to a psychiatric hospital.
GR1 (Government): And the court said, if he doesn't want to be treated in a psychiatric hospital, it's no need to transfer him to the psychiatry because if he refuses therapy there, it wouldn't help.
GR1 (Government): Concerning the staffing of this Straubing Preventive Detention Center, we added a table to our written submission.
GR1 (Government): And if you have a look at that, you will see.
GR1 (Government): I just give you one example that in a usual psychiatric hospital in the state of Bavaria, you will have one psychologist for 33 patients, while in Straubing you have one psychologist for 12 patients.
GR1 (Government): And that shows you that we do have expert staffing there.
GR1 (Government): We do, of course, have personnel that is responsible for the security.
GR1 (Government): But we do have a lot of experts, seven psychologists, one psychiatrist, a lot of nurses.
GR1 (Government): So there is adequate staffing for the approximate 50 inmates currently detained in Straubing.
GR1 (Government): Concerning the question posed by Judge Jeddebloh, would it be possible to detain a person like the applicant under the civil detention laws in Germany?
GR1 (Government): It would actually not be possible to detain someone like him for an extended and unlimited period of time, because the civil detention statutes only permit the detention for a limited period of time for an acute crisis, a couple of weeks, perhaps a couple of months.
GR1 (Government): But the federal constitutional court said you cannot put someone in detention for an unlimited period of time on the basis of such a civil detention statute, unless a crime had been committed.
GR1 (Government): And then you would need to place him in preventive detention.
GR1 (Government): Or if it's a psychiatric pathology, and then he could be placed in a psychiatric hospital.
GR1 (Government): Concerning the question posed by Judge Dadoff, the treatment given to the applicant complies with the international standards.
GR1 (Government): He is given the treatment required on the basis of a medical examination in his particular situation.
GR1 (Government): He was not given anti-psychotics, because there was no indication that anti-psychotics would be of any help to him.
GR1 (Government): The same applies to the examinations undertaken with the applicant.
GR1 (Government): We must also keep in mind that the applicant refused most examinations.
GR1 (Government): And this means that the examinations possible were usually interviews.
GR1 (Government): And there was actually always a decision on what kind of examination was possible and was necessary to determine his state of mind.
GR1 (Government): And everything that was necessary and was not refused by the applicant was undertaken.
GR1 (Government): But he wasn't really force-fed or given anti-psychotics forcibly or anything like this, because that was not indicated in any way.
GR1 (Government): Concerning the question of whether psychiatric examination is needed if a crime like the one committed by the applicant is committed, yes, indeed, a psychiatric examination is always necessary, because it is always necessary to determine whether the criminal acted with full or only limited or with no criminal responsibility.
GR1 (Government): And this is why such an examination was undertaken with the applicant in the year of, I think it was 1999.
GR1 (Government): That was a requirement before he could be convicted for murder.
GR1 (Government): And the statute under which he was convicted allowed only the detention, the imprisonment for a duration of 10 years, because he was treated as a juvenile offender.
GR1 (Government): And it was not possible at that time to impose life imprisonment on him.
GR1 (Government): And this is why the necessity of a preventive detention later turned up.
GR1 (Government): If he had been convicted as an adult, he would have been given life imprisonment, and we wouldn't have the question arising of whether he needed to be placed in preventive detention.
GR1 (Government): Concerning the question of Judge Karakas, yes, of course, the therapeutic treatment offered to the applicant in the Straubach Preventive Detention Center did improve considerably.
GR1 (Government): He is now given individualized, comprehensive treatment for his specific mental disorder in the form of an offer which needs his cooperation.
GR1 (Government): And since he hasn't yet fully cooperated, not so much treatment was possible with him.
GR1 (Government): But it is offered, and there is an individualized treatment plan of what could be and should be done with him if he cooperates.
GR1 (Government): And ultimately concerning the question by Judge Ravarani, no civil court was involved in the question of whether the applicant should be detained or not.
GR1 (Government): And the government doesn't see any specific advantages for the applicant if the decision would have to be made by a civil court, because the legal standards and the medical expertise on which these standards would have to be rested would be the same.
GR1 (Government): And so ultimately, the criminal court and the civil court would be compelled to make the same decision.
GR1 (Government): If they find that he is a sexual sadist, which is extremely dangerous, a civil court couldn't say, well, we just let him go, because we are a civil court.
GR1 (Government): So they would have used the same standards and would probably have come to the same conclusion.
GR1 (Government): But no civil court was involved.
Guido Raimondi (JudgeP): Thank you very much, Professor Giegerich.
Guido Raimondi (JudgeP): I thank the parties who assisted the Court with their submissions and answers to the Court's questions.
Ineta Ziemele (JudgeP): Please be seated.
Ineta Ziemele (JudgeP): I declare open the public hearing on the admissibility and merits in the cases of Al Nashiri and Husayn Abu Zubaydah against Poland.
Ineta Ziemele (JudgeP): The first application was lodged with the court on 6 May 2011, under Article 34 of the Convention by Saudi Arabian National Mr. Abd Al Rahim Hussayn Muhammad Al Nashiri.
Ineta Ziemele (JudgeP): The second application was lodged with the court on 28 January 2013, under Article 34 of the Convention by stateless Palestinian Mr. Zayn Al-Abidin Muhammad Husayn,
Ineta Ziemele (JudgeP): also known as Abu Zubaydah.
Ineta Ziemele (JudgeP): The applications were allocated to the fourth section of the court, pursuant to Rule 52, Paragraph 1 of the Rules of Court.
Ineta Ziemele (JudgeP): The cases were assigned to a chamber of the fourth section of the court, following the Rule 52, Paragraph 1.
Ineta Ziemele (JudgeP): The application of Mr. Al Nashiri was communicated to the government
Ineta Ziemele (JudgeP): on 10 July 2012.
Ineta Ziemele (JudgeP): On 13 September 2012, the President of the Chamber granted leave to the Helsinki Foundation for Human Rights, Amnesty International and the International Commission of Jurists to submit written comments as third parties by virtue of Rule 44, Paragraph 3 of the Rules of Court.
Ineta Ziemele (JudgeP): On 8 October 2012, the court granted leave to Mr. Ben Emmerson,
Ineta Ziemele (JudgeP): the United Nations Special Rapporteur on the Promotion and Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms while Countering Terrorism, to submit written comments as third party.
Ineta Ziemele (JudgeP): The application of Mr. Abu Zubaydah
Ineta Ziemele (JudgeP): was communicated to government on 9 July 2013.
Ineta Ziemele (JudgeP): On the same date, the court decided that the cases be examined simultaneously in accordance with Rule 42, Paragraph 2.
Ineta Ziemele (JudgeP): On 2 October 2013, the President of the Chamber granted leave to Amnesty International and the International Commission of Jurists to submit written comments as a third party by virtue of Rule 44, Paragraph 3.
Ineta Ziemele (JudgeP): It also invited the United Nations Special Rapporteur to take part in the public hearing held in both cases.
Ineta Ziemele (JudgeP): On 2 December 2013, the court held a fact-finding hearing under Rule A1, Paragraphs 1 and 5 of the Annex to the Rules of Court and heard evidence from experts and witnesses.
Ineta Ziemele (JudgeP): On the same day, it also held a hearing in camera under Rule 63, Paragraph 2.
Ineta Ziemele (JudgeP): At the present hearing, the defending government are represented by their agent, Mr. Artur Nowak-Far,
Ineta Ziemele (JudgeP): Undersecretary of State in the Ministry of Foreign Affairs, assisted by Mr. Janusz Śliwa,
Ineta Ziemele (JudgeP): Deputy Krakow Prosecutor of Appeal, Ms. Justyna Chrzanowska,
Ineta Ziemele (JudgeP): Agent of the Government before the European Court of Human Rights, Ms. Aleksandra Męźykowska,
Ineta Ziemele (JudgeP): Co-Agent of the Government before the European Court of Human Rights, and Ms. Katarzyna Górska-Łazarz,
Ineta Ziemele (JudgeP): Advisor of the Ministry of Foreign Affairs.
Ineta Ziemele (JudgeP): Mr. Al Nashiri is represented by his counsels,
Ineta Ziemele (JudgeP): Ms. Amrit Singh,
Ineta Ziemele (JudgeP): Mr. Mikolaj Pietrzak,
Ineta Ziemele (JudgeP): Mr. Rupert Skilbeck,
Ineta Ziemele (JudgeP): and Ms. Nancy Hollander.
Ineta Ziemele (JudgeP): Mr. Abu Zubaydah is represented by his counsels,
Ineta Ziemele (JudgeP): Mr. Padraig Hughes,
Ineta Ziemele (JudgeP): Mr. Bartłomiej Jankowski,
Ineta Ziemele (JudgeP): Ms. Helen Duffy,
Ineta Ziemele (JudgeP): and Mr. Joseph Margulies,
Ineta Ziemele (JudgeP): and also by Mr. Crofton Black, Advisor.
Ineta Ziemele (JudgeP): The third party, Mr. Ben Emmerson,
Ineta Ziemele (JudgeP): the United Nations Special Rapporteur on the Promotion and Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms while Countering Terrorism, is present and is assisted by Ms. Anna Katulu, Advisor.
Ineta Ziemele (JudgeP): I welcome the representatives in the name of the Court.
Ineta Ziemele (JudgeP): Having consulted the agents of the government, the representatives of the applicant, and the third party, I have determined the order of addresses as follows.
Ineta Ziemele (JudgeP): Mr. Nowak-Far for the government will speak first,
Ineta Ziemele (JudgeP): and then Ms. Singh for the first applicant,
Ineta Ziemele (JudgeP): Mr. Hughes for the second applicant,
Ineta Ziemele (JudgeP): and finally Mr. Ben Emmerson, the United Nations Special Rapporteur.
Ineta Ziemele (JudgeP): I would explain that the representatives of the government will proceed with their submissions in Polish.
Ineta Ziemele (JudgeP): Therefore, in addition to interpreting in the two official languages of the Court, English and French, interpreting from Polish into English and French, and from English and French into Polish has been authorized.
Ineta Ziemele (JudgeP): Thank you.
GR1 (Government): Dziękuję bardzo. Wysoki Sądzie, szanowna Pani Przewodnicząca.
GR1 (Government): Postępowanie Trybunału zmierzają do ustalenia faktów, okoliczności faktycznych, na które powołują się skarżący.
GR1 (Government): Sprawdzenie tych faktów przez Trybunał jest zdaniem rządu w sprzeczności z zasadą subsydiarności formułowaną przez sam Trybunał.
GR1 (Government): Zgodnie z tą zasadą najwłaściwiej jest, aby okoliczności sprawy były badane przez organy państwa i by państwo naprawiło ewentualną szkodę.
GR1 (Government): Jest to zgodne z orzeczeniem w sprawie Warnawa.
GR1 (Government): W tej sprawie konkretnej nie ma przesłanek do zastępowania organów krajowych przez Trybunał.
GR1 (Government): Okoliczności sprawy są bowiem badane i mają na celu ustalenie, czy działania, o które jest toczone całe to postępowanie, miało miejsce, a jeżeli tak, to kto jest za nie odpowiedzialny.
GR1 (Government): Polska jest obecnie jednym z niewielu państw, które podjęło się szczegółowego zbadania sprawy i ma w tym zakresie zaawansowane śledztwo, o czym świadczy naszym zdaniem nagromadzony materiał dowodowy.
GR1 (Government): Rząd Polski w związku z tym nie podejmuje się potwierdzenia albo zaprzeczenia przed Trybunałem okoliczności, które podnoszą skarżący.
GR1 (Government): Uważa bowiem, że powinny te okoliczności być ustalone i ocenione przez Krajowy Wymiar Sprawiedliwości, który działa zgodnie z narodowymi regułami.
GR1 (Government): Wierzymy, że działania tego wymiaru pozwolą na efektywne i rzetelne rozpoznanie sprawy, na tyle, na ile pozwalają również okoliczności międzynarodowe.
GR1 (Government): Trybunał nie jest w tej sprawie konfrontowany z dwiema rozbieżnymi wersjami zdarzeń i w odniesieniu do których Trybunał mógłby wziąć na siebie rolę Sądu Pierwszej Instancji ustalającego fakty.
GR1 (Government): Różnicuje to tę konkretną sprawę od okoliczności, które stały u podstaw orzeczenia Trybunału w sprawie El-Masri.
GR1 (Government): Trybunał, szanując na wczorajszym posiedzeniu in camera potrzebę ochrony informacji posiadanych przez świadków o źródłach potencjalnych dowodów, naszym zdaniem powinien również ze zrozumieniem odnieść się do potrzeby ochrony tajemnicy śledztwa toczącego się w kraju.
GR1 (Government): W przeciwieństwie do sprawy El-Masri, Polska przedstawia Trybunałowi informacje na temat przebiegu krajowego postępowania przygotowawczego, zaoferował również Trybunałowi dostęp do aktego postępowania w pewnym zakresie określonym regułami polskiego prawa, a to dlatego, że materiały odnoszą się do toczącego się śledztwa, które dla jego dobra musi być objęte tajemnicą.
GR1 (Government): W odniesieniu do artykułu 38 rząd oświadcza, że jest świadomy obowiązków współpracy z Trybunałem.
GR1 (Government): Podjął więc działania, które zmierzały do zapoznania Trybunału ze szczegółami prowadzonego w Polsce śledztwa.
GR1 (Government): Rząd Polski zdaje sobie sprawę, że istnieje również zasada subsydiarności i wie, że istnieją również własne reguły dotyczące zachowania istotnych elementów postępowania przygotowawczego w tajemnicy ze względu na dobro śledztwa.
GR1 (Government): Rząd Polski zdaje sobie sprawę, że materiały, o które prosił i prosi Trybunał w kontekście sprawy Al-Nasri, ale już nie Abu Zubayda, mają umożliwić mu ustalenie zakresu i zaawansowania prowadzonego w Polsce postępowania przygotowawczego, choć niekoniecznie samych z wydarzeń, które miały mieć miejsce w Polsce w latach 2003-2004.
GR1 (Government): Procedury Trybunału są w swojej zasadniczej logice, nastawionej na przejrzystość i upublicznienie, w pewnej sprzeczności z regułami krajowymi, które dążą do wykazania w postępowaniu prokuratorskim wszystkich okoliczności sprawy, w tym zebrania takich dowodów, które mogłyby niezbicie udowodnić czyjąkolwiek winę i umożliwić skuteczne postawienie tej osoby przed sądem oraz wymierzenie takiej osobie kary.
GR1 (Government): To powoduje fundamentalną sprzeczność systemów prawnych państw w stronę konwencji z żądaniem Trybunału wtedy, gdy utrzymanie tajemnicy jest konieczne i uzasadnione.
GR1 (Government): Z taką okolicznością w naszym przekonaniu mamy w tej sprawie do czynienia.
GR1 (Government): Polska starała się zapoznać Trybunał z treścią jawną akt, zaproponowała również możliwość zapoznania się z dokumentem przygotowanym specjalnie dla Trybunału przez prokuratora apelacyjnego w Krakowie.
GR1 (Government): Dokument ten szczegółowie informował o toczącym się postępowaniu, zawierał więc informację niejawną, co wymagałoby wskazania osób, które z nią się zapoznały i zabezpieczenia dokumentów także w trakcie postępowania prowadzonego przed Trybunałem in camera.
GR1 (Government): Trybunał jednak z tej oferty nie zechciał skorzystać.
GR1 (Government): Jak wspomniałem, Trybunał nie ma reguł w tym zakresie.
GR1 (Government): Reguła 33 prim regulaminu Trybunału, a w tym zakresie wydaje nam się niewystarczająca.
GR1 (Government): Nie jest to zapis materialnie adekwatny, a poza tym sam Trybunał jest aktem o charakterze wewnętrznym.
GR1 (Government): Decyzja przewodniczącego Trybunału o ograniczeniu dostępu do dokumentu nie jest trwała i może być zmieniona także bez zgody stron w przyszłości.
GR1 (Government): Przewóz dokumentacji w Trybunale jest dokonywany przez komercyjną firmę kurierską, a nie zastrzeżonym kurierem dyplomatycznym ad hoc.
GR1 (Government): Te zasady są bardzo inne i luźne w stosunku do procedur, które są stosowane w innych Trybunałach, które mają do czynienia ze sprawami o podobnym profilu.
GR1 (Government): Tutaj w szczególności chciałbym wspomnieć o bardzo w tym zakresie rozbudowanych regułach Międzynarodowego Trybunału Karnego.
GR1 (Government): Rząd liczył na podjęcie przez Trybunał prac nad procedurą przekazania dokumentów, ale nie spotkał się z odzewem na przykład takim, z jakim się spotkał wtedy, gdy współdziałał z Trybunałem w procedurze wyroku pilotażowego.
GR1 (Government): Objęcie tajemnicą śledztwa w Polsce jest regułą ogólną stosującą się w każdym postępowaniu karnym w Polsce.
GR1 (Government): Dotychczas Trybunał nie był skonfrontowany z tego rodzaju sytuacją, w której musiał żądać tego rodzaju dokumentów, nie chciał akta toczącego się w Polsce śledztwa.
GR1 (Government): Polska nie nadużywa tajemnicy śledztwa, dlatego że tajemnica śledztwa jest nierozerwalnie związana również z poszanowaniem zasady domniemania niewinności.
GR1 (Government): Dzięki tajemnicy postępowania, a sądowe postępowania prokuratorskie w Polsce nie toczą się w atmosferze publicznej nagonki i nacisku mediów na tego rodzaju postępowania.
GR1 (Government): Tajemnica śledztwa jest również potrzebna po to, by w ogóle nie nastąpiło udaremnienie celów, dla których śledztwo jest zaprojektowane, przeprowadzane, a dla których ma się ono skończyć znalezieniem faktów.
GR1 (Government): Obecna w Polsce praktyka jest taka, że o wynikach toczącego się postępowania opinia publiczna jest informowana dopiero na etapie wniosienia aktu oskarżenia.
GR1 (Government): Tajemnica wynikająca z klauzuli tajne, ściśle tajne jest bardzo ważnym elementem tej sprawy. Zdaniem rządu, ze względu na istotę zarzutów i okoliczności sprawy, śledztwo musiało objąć materię klauzulowaną.
GR1 (Government): Nie ma przesłanek w tym zakresie do rozszerzenia orzeczenia w sprawie Janowiec, w tzw. sprawie katyńskiej, na którą można by się było tu ewentualnie powoływać.
GR1 (Government): Dlatego, że w sprawie Janowiec rząd, do którego odnosiła się ta sprawa, zamknął śledztwo, je zakończył, umorzył postępowanie i ukrył uzasadnienie tej decyzji.
GR1 (Government): Tutaj w odniesieniu do Polski takiej okoliczności nie ma, dlatego, że sprawa się nadal toczy. Reasumując, sądzę, że, jestem przekonany, że Polska nie naruszyła konwencji. Nie naruszyła jej także w zakresie stosowania artykułu 38 konwencji. Dziękuję.
GR2 (Government): Wysoki Trybunale, Pani Prezydent.
GR2 (Government): Część mojego wystąpienia odnosi się przede wszystkim do kontroli skuteczności i rzetelności śledztwa prowadzonego w Polsce.
GR2 (Government): W odniesieniu do zarzutów skarżących dotyczących domniemanych tortur, tajnego pozbawienia wolności, pozbawienia kontaktów z rodzinami w czasie pozbawienia wolności oraz wydania do kraju, którym będą narażeni na ryzyko rażąco niesprawiedliwego traktowania, a także ryzyko wymierzenia im kary śmierci.
GR2 (Government): W tym zakresie strona polska stoi na stanowisku, że nie odbiega to postępowanie od standardów przewidzianych dla postępowania krajowego w zakresie efektywności, sprawności, niezależności, transparentności i zapewnienia odpowiednich uprawnień systemowych dla organów prowadzących postępowanie.
GR2 (Government): Tu w nawiązaniu do wczorajszych zeznań świadków pragnąłbym zwrócić uwagę Trybunału na to, że oba postępowania komisji toczyły się nie jako procedury dowodowe w sensie sądowym, ale jako niesformalizowane sprawdzenie faktów.
GR2 (Government): W istocie były to działania przedprocesowe, które zmierzały do potwierdzenia udziału państw europejskich w programie prowadzonym przez agencję amerykańską, nie zajmowały się badaniem konkretnych przypadków.
GR2 (Government): Natomiast według innego schematu prowadzone jest postępowanie krajowe, w którym chodzi o zebranie dowodów na wszystkie ujawnione przestępstwa, ustalenie konkretnych sprawców i sprawdzenie materiału dowodowego pod kątem możliwości obrony oskarżenia w postępowaniu sądowym.
GR2 (Government): W pierwszym rzędzie należy przy tym zaznaczyć, iż zarówno w czasie wniesienia rozpoznawanych skarg przeciwko Polsce, jak i obecnie, wstaje w toku. Wykonywane są stale czynności dowodowe i analityczne zmierzające do umożliwienia oparcia przyszłych ustaleń i rozstrzygnięć na prawdziwych ustaleniach faktycznych.
GR2 (Government): Stanowi to istotną przeszkodę dla szerszego informowania o dotychczasowych ustaleniach śledztwa oraz wynikających z nich dalszych zamierzeniach śledczych.
GR2 (Government): Możliwość w ujawnianiu treści zabezpieczonych dowodów jest w pełni zgodna z obowiązującą w polskim systemie prawa zasadą tajemnicy śledztwa, znajdującą swój normatywny wymiar w treści art. 241 PKK. Mimo oczywistej opozycji wobec zasady jawności i publiczności rozprawy głównej,
GR2 (Government): tajemnica postępowania przygotowawczego pełni ważną rolę, zarówno w odniesieniu do traktowania jej jako parawanu mającego zapewnić skuteczne ściganie sprawców przestępstw, w użyciu jej jako narzędzia ochrony m.in. dóbr osobistych, osób funkcjonujących w różnych rolach procesowych w postępowaniu karnym.
GR2 (Government): Istotny jest także walor wyłączający oddziaływanie przedwcześnie ujawnianych informacji na późniejsze procesowe relacje osób przesłuchiwanych.
GR2 (Government): W nawiązaniu do wczorajszych wystąpień świadków, chciałbym zwrócić uwagę Trybunału, że w odniesieniu do zaprezentowanej metodologii prac Komisji, przed zebraniem kompletnych informacji nie ujawniano opinii publicznej bieżących ustaleń.
GR2 (Government): W tym kontekście wyraźnie widać, że tym bardziej ujawnienie informacji ze śledztwa krajowego mogłoby być kontrproduktywne, tj. wpłynąć negatywnie na osiągnięcie celów tego postępowania w zakresie dotarcia do prawdy.
GR2 (Government): Trzeba pamiętać, iż ustalenia faktyczne będące punktem wyjścia dla ocen karnoprawnych są nadal czynione, co sprawia, że aktualnie nie mogą być uznane za pełne, kompletne i umożliwiające merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu krajowym.
GR2 (Government): Gdyby tak było, zostałaby już bowiem podjęta decyzja o przesunięciu procesu karnego na kolejny etap.
GR2 (Government): Miałoby to wyraz bądź w wydaniu postanowienia o umorzeniu śledztwa, co do którego zapewniona jest kontrola sądowa w drodze zaskarżenia, bądź też skierowano by akt oskarżenia do sądu, inicjując stosowną rozprawę główną.
GR2 (Government): Skoro to nie nastąpiło, trwa dążenie do zrealizowania celów postępowania przygotowawczego, którymi są przede wszystkim wytrwalenie, czy został popełniony czy zabraniony, jak wiele czynów zabranionych zostało popełnionych, czy stanowią one przestępstwo, a także wykrycie, ujęcie sprawcy, zebranie o nim danych, wyjaśnienie okoliczności sprawy, w przypadku przedstawienia zarzutów weryfikacja linii obrony.
GR2 (Government): To wszystko także w zakresie zabezpieczenia i niezbędnym zakresie utrwalenia dowodów potrzebnych dla postępowania sądowego.