TrustHLT/LaCour huggingface dataset:
TP1 (ThirdParty): The notion that the right to truth should be seen as collective, though it was culled in the context of societies making the transition from totalitarianism to democracy, trying to come to terms collectively with their past, is by no means confined to those circumstances.
TP1 (ThirdParty): The need for accountability in that broader sense has continuing implications in this context, where we are dealing with a global conspiracy, something which was affected with 49 states involved.
TP1 (ThirdParty): Involving well-established democracies, then a proper recognition of the right to truth has implications going well beyond the espace juridique of this convention.
TP1 (ThirdParty): From the perspective of my mandate, it remains vitally important to place this question in its political and security context, and to recall the relationships between the conditions that are conducive to the spread of terrorism, that is, the recruitment of terrorist ideology and violent extremism, and the measures that can be effectively used to counter that threat.
TP1 (ThirdParty): That's an approach that is embodied expressly in pillars 1 and 4 of the UN Global Strategy on Counterterrorism, which most recently was readopted in June 2012, to address not just the manifestations of terrorism, but its underlying causes.
TP1 (ThirdParty): But the success of the international community's initiatives countering the appeal of violent extremism depends on persuading civil societies in some of the most vulnerable and unstable regions of the world that the world's democratic governments and organizations are genuinely committed to upholding the rule of law and respecting human rights.
TP1 (ThirdParty): And two vital components, essential components, of the framework that carries that message to the place where it is needed most for international peace and stability are the collective right to truth and the duty of accountability which imposes, even under this convention, on all states a duty to conduct investigations exproprio motu without the need for a victim to initiate.
TP1 (ThirdParty): It is self-evident that the international community's expressed commitment to ending impunity is antithetical to the maintenance of a laissez-faire doctrine of de facto immunity through inaction for public officials who engaged in acts of torture, rendition, secret detention, and those with whom they collaborated.
TP1 (ThirdParty): Or putting it another way, if Italy can do it, why can't it do it for us?
TP1 (ThirdParty): If Germany can do it, why can't other states?
TP1 (ThirdParty): The continuing failure to address past crimes inevitably generates the misperception in other parts of the world that the perpetrators of those crimes remain as beneficiaries of official toleration or collusion.
TP1 (ThirdParty): However inaccurate some of those perceptions may be, they will endure until decisive action is taken.
TP1 (ThirdParty): It is impossible to build bridges, to win hearts and minds, and to draw a line under this terrible period of our history when some of the darkest crimes were committed under the color of authority of state, whilst democratic states, including some member states of this Council of Europe, continue to demonstrate resolute indifference to the involvement of their predecessor administrations in those crimes.
TP1 (ThirdParty): Can I then just turn briefly to how and why we say that idea fits within the Convention's structure, and I'll do so in short order.
TP1 (ThirdParty): The question here is how best to locate a right with collective aspects within the framework of the Convention's articles.
TP1 (ThirdParty): And we can see from El Masri itself that there are legitimate and serious differences of view, even among the judges of this court, whether the right is to be recognized as part of the adjectival obligation attaching to Article 3, as part of the right to receive information attaching to Article 10, or as part of the right to reparation under Article 13, effective domestic remedy.
TP1 (ThirdParty): All three views are reflected in different parts of the opinions in El Masri.
TP1 (ThirdParty): The UN human rights mechanisms adopt a holistic approach to this, one which promotes the objective of ending impunity.
TP1 (ThirdParty): We say that the court was right in El Masri to locate the right to truth in the adjectival obligation owed under Article 3, but that it was wrong not to make a separate finding in relation to Article 10.
TP1 (ThirdParty): And that is because the collective dimension of the right can only be fully reflected through the rubric of the right to receive information under Article 10.
TP1 (ThirdParty): And as I said earlier, I have submitted this morning and yesterday a number of additional recent documents, including the recent report of the Special Rapporteur on the right to freedom of expression, that explains in great detail why it is that the right to receive information and the right to truth about gross and systematic human rights violations are inextricably intertwined.
TP1 (ThirdParty): Putting it another way, if you locate the right to truth solely in Article 3, that presupposes that at the international level, it can only be invoked by the victim of the underlying violation.
TP1 (ThirdParty): But once it's recognized that it is a freestanding principle of international law, then the category of person who is entitled to invoke that right will include those who have a legitimate interest, representative interest groups, and as well as the media, who have a duty to seek the truth and to inform the public.
TP1 (ThirdParty): So under the architecture of the convention, we say the appropriate place to locate the collective dimension of the right is under the right to receive information protected by Article 10.
TP1 (ThirdParty): Finally, this.
TP1 (ThirdParty): In the first concurring opinion to the decision in El Masri, there is discussion about the role of Article 13.
TP1 (ThirdParty): And of course, it's true that this right has its reflection in Article 3, has its reflection in Article 10, and has its reflection at a domestic level also in Article 13.
TP1 (ThirdParty): And it's well established that from the perspective of an individual victim, that right, the right to an effective remedy, includes a right to the truth.
TP1 (ThirdParty): You'll find that in the Law Commission's articles, but it really is a self-evident proposition.
TP1 (ThirdParty): But we would respectfully invite the court to pause and caution against an approach which would situate the right to truth in Article 13 alone.
TP1 (ThirdParty): That may be an appropriate means to vindicate the aspect of the right which is individual, but since Article 13 is parasitic on the underlying substantive violation, it would leave the collective aspect of the right unprotected and unreflected in the convention's articles.
TP1 (ThirdParty): Moreover, even as regards the individual right, there are some states that have chosen not to incorporate Article 13 into their own domestic law.
TP1 (ThirdParty): The United Kingdom is a case in point, taking the view that their domestic implementing legislation is sufficient to prescribe the scope and limit of domestic remedies available.
TP1 (ThirdParty): And so if the right were to be located solely in Article 13, there would be protection gaps at both level, inconsistent with the principle of subsidiarity, as well as with the guiding philosophy of the Brighton Conference, which is to devolve responsibility for human rights protection to national institutions as far as possible.
TP1 (ThirdParty): Madam President, those are our submissions.
Ineta Ziemele (JudgeP): Thank you, Mr. Emmerson.
Ineta Ziemele (JudgeP): I now turn to judges if there are any questions to the parties.
Ineta Ziemele (JudgeP): Judge Hirvelä.
Päivi Hirvelä (Judge): I have a question to the government.
Päivi Hirvelä (Judge): The government has referred to the principle of subsidiarity and the advanced investigations carried out by the prosecutor in Poland and we can really read from the documents that there have been, for example, 62 persons who have been interrogated and 21 volumes of main files with documentary evidence that has been collected.
Päivi Hirvelä (Judge): However, the investigation of the allegations has been ongoing since 2008 and lasted already five years and 10 years since the alleged events.
Päivi Hirvelä (Judge): Since this case has been brought before this court today, I have to ask, what has come up in the investigation so far?
Päivi Hirvelä (Judge): Meaning, does the government challenge the allegations of the applicants or not?
Päivi Hirvelä (Judge): And my second question, which is linked to the first one, is the applicants have been granted victim status in the domestic investigation and does this indicate that there has appeared evidence that the applicants have been transferred via Poland or, or, and that they have been detained in Poland?
Ineta Ziemele (JudgeP): Thank you, Judge Hirvelä.
Ineta Ziemele (JudgeP): Judge Wojtyczek, please.
Krzysztof Wojtyczek (Judge): Thank you, Madam President.
Krzysztof Wojtyczek (Judge): I have a question to the government, but maybe the applicants, the counsels of the applicants may wish to comment on this question.
Krzysztof Wojtyczek (Judge): The parties refer to a criminal investigation carried out under the Polish Code of Criminal Procedure.
Krzysztof Wojtyczek (Judge): Has there been in Poland any other kind of investigation carried out by other public authorities?
Krzysztof Wojtyczek (Judge): And if so, what are the results of those investigations?
Ineta Ziemele (JudgeP): Thank you, Judge Wojtyczek, Judge De Gaetano.
Vincent A. De Gaetano (Judge): My first question to government is in connection with what was stated at the beginning of the government's submissions on rules of procedure.
Vincent A. De Gaetano (Judge): Am I correct, or would this court be correct in understanding that it is the government's view that procedural rules of this court should give way to national rules of procedure, particularly whenever confidentiality or secrecy is involved?
Vincent A. De Gaetano (Judge): In other words, is it government's contention that if a respondent government pleads confidentiality or secrecy, then the proceedings before this court stop? That is my first question.
Vincent A. De Gaetano (Judge): The second question refers to the plea of prematurity of the applications. I believe
Vincent A. De Gaetano (Judge): it was raised in respect of both applicants.
Vincent A. De Gaetano (Judge): The government is asking this court to consider that the applications are premature.
Vincent A. De Gaetano (Judge): Can the government comment at least on why the investigations in Poland, which began either in May or March, I don't remember exactly, of 2008, can the government comment at least on why the investigation was only started in 2008 and not before?
Vincent A. De Gaetano (Judge): Was it an ex officio investigation or was it on the complaint of an injured party or on a report by a public official?
Vincent A. De Gaetano (Judge): My third question is this. Can the government comment, if at all, on the statement made
Vincent A. De Gaetano (Judge): by counsel for one of the applicants that there is no remedy at domestic law, no remedy of judicial review to challenge the classification of documents in criminal investigations?
Vincent A. De Gaetano (Judge): My last question is, is the respondent government in a position to comment, if at all, on the change of prosecutors in this case? We've heard of at least the investigation having
Vincent A. De Gaetano (Judge): passed into the hands of three prosecutors. What was the reason, if this reason can be
Vincent A. De Gaetano (Judge): given, if at all, why there was this change of prosecutors?
Ineta Ziemele (JudgeP): Thank you, Judge De Gaetano.
Ineta Ziemele (JudgeP): Judge Kalaydjieva.
Zdravka Kalaydjieva (Judge): Thank you, Madam President.
Zdravka Kalaydjieva (Judge): My question also goes to the respondent government.
Zdravka Kalaydjieva (Judge): As far as I understand your position, you do not contest the fact that various planes landed and took off from different airports on the territory of Poland, including Szymany .
Zdravka Kalaydjieva (Judge): In this regard, having been informed of the applicants' complaints before this court, have the investigation or other authorities of your country been able to check and confirm, so as to confirm or deny, the fact that the applicants have been, for certain periods of time, on the territory of Poland?
Zdravka Kalaydjieva (Judge): That is, do you maintain any border control system capable of checking the number of arriving and departing passengers, as well as their identity?
Zdravka Kalaydjieva (Judge): My question does not go to the result of any such steps.
Zdravka Kalaydjieva (Judge): My question is whether at all such steps have been taken.
Ineta Ziemele (JudgeP): Thank you Judge Kalaydjieva, Judge Bianku.
Ledi Bianku (Judge): Thank you, Madam President.
Ledi Bianku (Judge): My question is somehow related to the second question of Judge Hirvela and probably to the question of Judge Kalaydjieva.
Ledi Bianku (Judge): I will slightly expand it.
Ledi Bianku (Judge): Does it mean that the victim status of Mr. Al Nashiri, recognition at domestic level,
Ledi Bianku (Judge): means that to Mr. Al Nashiri is considered like being under the jurisdiction, not under
Ledi Bianku (Judge): the territory itself, but under the jurisdiction of Polish state, having in mind also the serving jurisprudence?
Ineta Ziemele (JudgeP): Thank you Judge Bianku.
Ineta Ziemele (JudgeP): If there are no further questions, the court will now break for 15 minutes to enable the parties to prepare their answers to the questions of the judges and the short replies to each other.
Ineta Ziemele (JudgeP): The court is in the break.
Ineta Ziemele (JudgeP): The court resumes the hearing.
Ineta Ziemele (JudgeP): I call on Mr. Nowak-Far.
GR1 (Government): Wysoki Sądzie, z uwagi na treść pytań proponuję Wysokiemu Sądowi, żebym ja odpowiedział na jedno z pytań, natomiast co do reszty, z uwagi na to, że one dotyczą aspektu prokuratorskiego, bym prosił o udzielenie głosu Panu Prokuratorowi Śliwie.
GR1 (Government): Ja postaram się odpowiedzieć na pytanie czwarte, to jest pytanie Pana Sędziego Gatano dotyczącego tego, czy oczekujemy, że reguły proceduralne Sądu, Trybunału powinny uwzględniać, czy stosować reguły krajowe w takim zakresie, w jakim jest to potrzebne do zachowania w tajemnicy dokumentów klauzulowanych.
GR1 (Government): Moja odpowiedź brzmi nie. To nie jest nasze oczekiwanie. Raczej widzimy tutaj bardzo poważny gap, brak w regulacji sądu,
GR1 (Government): polegający na tym, że sąd powinien naszym zdaniem przyjąć własne reguły, które by zapewniały prawidłową nić współpracy pomiędzy państwami, które chciałyby udzielić Trybunałowi materiałów, które są objęte tajemnicą państwową, a samym Trybunałem.
GR1 (Government): Celem takich procedur musiałoby być zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa tych dokumentów w zakresie ich przechowywania, udzielania dostępu.
GR1 (Government): A więc mówimy tutaj o fundamentalnych gwarancjach zachowania tajemnicy.
GR1 (Government): To jest ta nasza odpowiedź na pytanie Pana Sędziego. Ja bym teraz za pozwoleniem sądu przechadzał głos Panu Prokuratorowi Śliwie.
GR1 (Government): Dodam tylko, że ten dokument, o którym wspomnieliśmy i który chcieliśmy przekazać sądowi, on zawierał zarówno materiały jawne, czy opierał się na materiałach jawnych, jak i niejawnych postępowania przygodowawczego.
GR1 (Government): Krótko mówiąc, byliśmy przekonani, że postępowanie in camera mogłoby dać sądowi sposobność, że było wręcz stworzeniem sposobności dla rządu do wypracowania tego rodzaju modelu współpracy.
GR1 (Government): To jest tylko taki dodatek. Bardzo dziękuję.
GR2 (Government): Postaram się udzielić według mojej najlepszej wiedzy odpowiedzi na te pytania, które zostały skierowane w odniesieniu do postępowania.
GR2 (Government): Pragnę jednak na wstępie zaznaczyć, iż w swojej wypowiedzi nie mogę się odnosić do ustaleń faktycznych, które zostały poczynione w toku śledztwa.
GR2 (Government): W pierwszym rzędzie chciałbym odnieść się do pytania związanego ze statusem pokrzywdzonego w toku polskiego śledztwa.
GR2 (Government): I pytania, czy oznacza to określony poziom ustaleń faktycznych.
GR2 (Government): Otóż tak jak pozwoliłem sobie w wystąpieniu wskazywać, decyzja procesowa o uznaniu danej osoby za pokrzywdzonego nie zapada w polskiej procedurze.
GR2 (Government): Jest ona związana z przekonaniem organu o tym, że zostały spełnione dwa elementy.
GR2 (Government): Subiektywny, czyli element związany z indywidualnym odczuciem pokrzywdzenia.
GR2 (Government): I dwa, jednak element obiektywizujący, dotyczący uprawdopodobnienia, że na szkodę konkretnej osoby popełnione zostało w Polsce przestępstwo.
GR2 (Government): Tyle mogę powiedzieć, że jest to problem związany z uprawdopodobnieniem popełnienia.
GR2 (Government): I ten stopień uprawdopodobnienia jest na tyle wysoki, że polska prokuratura na podstawie zgłoszeń traktuje skarżących jako pokrzywdzonych.
GR2 (Government): Między innymi ustalenia śledztwa zmierzają do tego, aby potwierdzić w jakim zakresie konkretne osoby zostały przez kogo pokrzywdzone.
GR2 (Government): Jeżeli chodzi o moją aktualną wiedzę, z tego co mi wiadomo, nie toczą się w Polsce inne postępowania karne dotyczące tego samego przedmiotu.
GR2 (Government): Ustaliliśmy, iż toczyło się jedno postępowanie na północy Polski związane z funkcjonowaniem w tym okresie portu lotniczego i rozliczeń.
GR2 (Government): Ono miało charakter karnoskarbowy.
GR2 (Government): Materiały tego postępowania zostały przekazane do prokuratury apelacyjnej w Krakowie.
GR2 (Government): I znajdują się obecnie także w szerokich materiałach prowadzonej sprawy.
GR2 (Government): Także możemy z nich korzystać.
GR2 (Government): Kluczowe dla jedności, zwartości i możliwości dowodowych tego postępowania jest przede wszystkim fakt pozyskania materiałów niejawnych.
GR2 (Government): Wydaje się, że one decydują o tym.
GR2 (Government): Jedyne postępowanie, które może przyczynić się do wyświetlenia faktów badanych w jego toku, toczy się aktualnie właśnie w prokuraturze apelacyjnej w Krakowie.
GR2 (Government): W trakcie pytania dotyczącego zawiadomienia, otóż sprawa rzeczywiście została wszczęta w 2008 roku.
GR2 (Government): Dokładnie 31 stycznia 2008 roku został przesłuchany pierwszy świadek.
GR2 (Government): I miał on charakter osoby zawiadamiającej o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.
GR2 (Government): Był to rzeczywiście funkcjonariusz publiczny.
GR2 (Government): W związku z czym powołał on się na konieczność zwolnienia go z obowiązku zachowania tajemnicy.
GR2 (Government): I mógł być uzupełniająco przesłuchany dopiero po wykonaniu formalnych czynności związanych z uchyleniem tej tajemnicy na potrzeby postępowania.
GR2 (Government): Taka procedura została przeprowadzona i w konsekwencji 11 marca 2008 roku śledztwo zostało wszczęte.
GR2 (Government): I w marcu 2008 roku wystąpiono już o żądanie podstawowych dokumentów do szefa Kancelarii Sejmu RP.
GR2 (Government): Odpowiedzi na system dotyczący monitorowania osób przybywających do Polski.
GR2 (Government): Według mojej wiedzy taki system funkcjonuje.
GR2 (Government): Sprawdzenia w tym zakresie, w toku śledztwa zostały podjęte dużo wcześniej, zostały wywiedzione skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu.
GR2 (Government): Prace związane z zabezpieczeniem materiału dowodowego zostały podjęte w toku śledztwa niezwłocznie po jego wszczęciu w 2008 roku.
GR2 (Government): Jeżeli chodzi o kwestię związaną z możliwością zakwestionowania klasyfikacji określonych materiałów, wydaje się, że istnieje taka możliwość prawna.
GR2 (Government): Na podstawie artykułu 9 obowiązującego w Polsce prawa ustawy o ochronie informacji niejawnych, zgodnie z treścią tego zapisu, odbiorca materiału w przypadku stwierdzenia zawyżenia klauzuli może się zwrócić do osoby, która ją nadała z wnioskiem o dokonanie stosownej zmiany.
GR2 (Government): Jest przewidziany tryb sporu w tym zakresie i jego rozstrzygnięcie przez najwyższe organy państwowe.
GR2 (Government): Wprawdzie przepis ten nie odnosi się bezpośrednio do uprawnień osób reprezentujących w polskim śledztwie pokrzywdzonych, ale niewątpliwie taki wniosek, jeśli formalnie zostałby skierowany do prokuratora prowadzącego postępowanie, będzie rozpoznawany i procedowany.
GR2 (Government): Kwestia dotycząca zmiany prokuratury prowadzącej postępowanie.
GR2 (Government): Jest to zgodne z polskim systemem prawnym. Uprawnienie, które zostało przypisane prokuratorowi generalnemu,
GR2 (Government): może się nim posługiwać.
GR2 (Government): Trudno mi jest odpowiedzieć za prokuratora generalnego, który nigdy nie ujawniał powodów swojej decyzji.
GR2 (Government): Mogę tylko powiedzieć, że nie jest to sytuacja bez precedensu, a precedens, na który chciałbym się powołać, jest bardzo istotny z punktu widzenia państwa polskiego.
GR2 (Government): Dotyczy bowiem także przeniesienia z Warszawy do prokuratury apelacyjnej w Łodzi śledztwa dotyczącego zabójstwa generała Papały, polskiego komendanta głównego policji.
GR2 (Government): Takie przeniesienie w tej konkretnej sprawie przyczyniło się do nowego spojrzenia na zebrany dotychczas materiał dowodowy.
GR2 (Government): Pozwoliło na zdynamizowanie postępowania, które aktualnie się toczy.
GR2 (Government): W zakresie pytań dotyczących statusu pokrzywdzonego i odpowiedniego poziomu uprawdopodobnienia, że skarżący zostali pokrzywdzeni przestępstwami popełnionymi na terytorium Polski, zdaniem delegacji łączy się to także z kwestią pozostawania w jurysdykcji i z zasadą terytorialności.
GR2 (Government): W tym zakresie uznajemy za uprawdopodobniony fakt.
GR2 (Government): Natomiast końcowe działania śledcze mogą doprowadzić do jego pełnego potwierdzenia w takim zakresie, aby stało się to podstawą decyzji procesowej.
Ineta Ziemele (JudgeP): I now call Ms. Singh.
AP1 (Applicant): With the court's permission, Madam President, I would begin the answer.
AP1 (Applicant): Mr. Dutrych?
Ineta Ziemele (JudgeP): Please, you have the floor.
AP1 (Applicant): Firstly, I would like to address on behalf of Mr. Al-Nashiri
AP1 (Applicant): the question posed by Judge Vojticek.
AP1 (Applicant): Specifically, to our best knowledge, there was another inquiry, but it cannot be said to have been anywhere near an effective inquiry.
AP1 (Applicant): It was referred to by witness number one at today's fact-finding hearing, and it was dismissed by this witness as being highly irregular and ineffective.
AP1 (Applicant): This inquiry is also referred to in the Marti Report from 2006 under Section 252.
AP1 (Applicant): The Marti Report also indicates the complete ineffectiveness of this inquiry.
AP1 (Applicant): This was, in fact, a closed-door hearing of a permanent commission concerning special services of the Polish Parliament.
AP1 (Applicant): Most of the members of this commission were, in fact, expelled from the hearing because they did not have the adequate clearance.
AP1 (Applicant): This hearing was, to our best knowledge, a meeting between select members of this parliamentary commission and top intelligence officials.
AP1 (Applicant): It did nothing in terms of fact-finding.
AP1 (Applicant): It did nothing in terms of transparency of its reasoning and published only the conclusion that it found nothing illegal.
AP1 (Applicant): This can hardly be said to be an effective investigation and should not be treated as such.
AP1 (Applicant): Secondly, I would like to address a point made twice now by the government, which points out that Poland is one of the few countries to actually be conducting an investigation, and it is my understanding the government suggests that it is to be congratulated on this point.
AP1 (Applicant): Well, this is not sufficient.
AP1 (Applicant): This does not mean that the investigation is effective, transparent, prompt, and independent.
AP1 (Applicant): Finally, by way of rebuttal, Madam President, to answer, I would like to refer to one of the questions of the court regarding the system of border control, controlling who comes into the state, who leaves the state.