Fine (bitheolaíocht). San aicmiú bitheolaíoch, tá an fhine (Laidin: "familia-ae") ar cheann de na hocht ranganna tacsanomaíochta móra; agus tá sí rangaithe idir ord agus géineas. Is féidir an fhine a roinnt i bhfo-fhinte, céimeanna idirmheánacha os cionn chéim na ghéinis. I dteanga an phobailn, féadfar fine a ainmniú i ndiaidh ceann dá chomhaltaí coitianta; mar shampla, baineann na gallchnónna agus na crainn hicearaí leis an bhfine Juglandaceae, mar is fearr aithne orthu fine na ngallchnónna.
Cad a dhéanann nó nach mbaineann le fine-nó cé acu ba cheart nó nár cheart fine a bhfuil cur síos uirthihe a aithint ar chor ar bith - bíonn ar tacsanomaithe atá ag cleachtadh a ngairme tabhairt faon ghnó seo. Níl aon rialacha crua ann le haghaidh fine a thuairisciú nó a aithint, nó aon tacsóin. Is glacann tacsanomaithe dearcthaí difriúla go minic faoi tacsón a thuairisciú agus a aithing, agus d'fhéadfadh nach mbeadh aon chomhdhearcadh leathan ar fud an phobail eolaíochta ar feadh tamall. Glactar le roinnt tacsón a bhfuil cuntas orthu go forleathan agus go tapa, ach cuid eile go hannamhis annamh nó fiú in aon chor; is minic go gcuireann foilsitheoireacht sonra nua agus tuairim nua ar chumas oiriúnuithe agus comhaontú le himeacht ama.
Ainmníocht.
Tá ainmniú na bhfinte á gcódú ag cóid idirnáisiúnta éagsúla.
In ainmníocht fhungasach, algach agus luibheolaíoch, críochnaíonn ainmneacha na bhfinte de chuid na bplandaí, na bhfungas agus na n-algaí leis an iarmhír "-aceae", cé is moite de líon beag ainmneacha stairiúla ach a úsáidtear go forleathan lena n-áirítear Compositae agus Gramineae.
In ainmníocht zó-eolaíochta, críochnaíonn ainmneacha na bhfinte leis an iarmhír "-idae".
Stair.
Baineadh úsáid as an téarma tacsanomaíoch "familia" de chéaduair ag an luibheoir Francach Pierre Magnol sa bhliain 1689 san fhoilseachán "Prodromus historiae generalis plantarum, in quo familiae plantarum per tabulas disponuntur." [Réamhtheachtaí ar stair ghinearálta plandaí, ina socraítear finte na bplandaí i dtáblaí], nuair a thug sé "familiae" (finte) ar na seachtó ghrúpa plandaí a d'aithin sé sna táblaí. Ní raibh an coincheap 'rang' socraíodh ag an am sin go fóill, agus sa réamhrá leis an Prodromus dúirt Magnol, go raibh sé i gceist aige ná na finte a aontú ina "genera" (géinis) níos mó, rud atá neamhchosúil leis an gcaoi a úsáidtear an téarma inniu.
An córas rangaithe a úsáideann bitheolaithe an lae inniu, ba é an bitheolaí Suallanach, Carolus Linnaeus (1707-78), a bhunaigh é. D'úsáid Linnaeus an focal "familia" ina "Philosophia botanica" (1751), chun príomhghrúpaí na bplandaí a chuir in iúl: crainn, luibheanna, raithní, pailmeacha, agus mar sin de. Bhain sé úsáid as an téarma seo ach amháin i roinn mhoirfeolaíoch an leabhair, ag plé orgán fásúil agus giniúnach plandaí.
Ina dhiaidh sin, i bhfoilseacháin luibheolaíocha na Fraince, ó "Familles naturelles des plantes" (1763) le Michel Adanson go dtí deireadh an 19ú haois, baineadh úsáid as an focal "famille" mar chomhionann na Fraincise do "ordo" na Laidine (nó "ordo naturalis"). I saothair na naoú haois déag, mar shampla "Prodromus" de chuid Augustin Pyramus de Candolle agus "Genera Plantarum" de chuid George Bentham agus Joseph Dalton Hooker, baineadh úsáid as an bhfocal "ordo"don tearma "familia" (fine) mar a thugtar uirthi sa lá atá inniu ann.
San zó-eolaíocht, thug Pierre André Latreille "familia" (fine) mar 'rang' idirmheánach idir 'ord' agus 'géineas' ina "Précis des caractères génériques des insectes, disposés dans un ordre naturel" (1796). chuid précis des caractères génériques des insectes, disposes dans un ordre naturel (1796). Bhain sé úsáid as "familiae" nó "finte" (níor ainmníodh cuid acu) i roinnt ach ní i gcomhair na n-ord "feithidí" go léir (a chuimsigh, ansin, na hartrapóid go léir).
Úsáidí.
Is féidir leas a bhaint as an fhine le haghaidh staidéir éabhlóidigh, phailé-ointeolaigh agus ghéinitigh a dhéanamh, toisc go bhfuil siad níos cobhsaí ná na leibhéil tacanomaíochta níos ísle, mar shampla géinis agus speicis.