Eduard Buchner. Ceimiceoir agus símeolaí Gearmánach ab ea Eduard Alois Buchner (20 Bealtaine 1860 - 13 Lúnasa 1917), ar bronnadh Duais Nobel sa Cheimic air sa bhliain 1907, as a chuid oibre ar choipeadh. 
Beathaisnéis.
Luathbhlianta.
Rugadh Buchner i München do lia agus Dochtúir Urghnách an Leighis Fhóiréinseach. Ba é Hans Ernst August Buchner a dheartháir níos sine. Sa bhliain 1884, thosaigh sé ag staidéar na ceimice le Adolf von Baeyer agus na luibheolaíochta le Carl Nägeli, in Institiúid na Lus i München. Tar éis tréimhse ag obair le Otto Fischer (col ceathrar le Emil Fischer) in Ollscoil Erlangen, bronnadh dochtúireacht ó Ollscoil München ar Bhuchner sa bhliain 1888 faoi Theodor Curtius. 
Gairmréim acadúil.
Ceapadh Buchner ina léachtóir cúnta i saotharlann orgánach Adolf von Bäyer sa bhliain 1889 in Ollscoil München. Sa bhliain 1891, tugadh ardú céime dó ina léachtóir san ollscoil chéanna.
I bhfómhar na bliana 1893, bhog Buchner go hOllscoil Kiel (de: "Die Christian-Albrechts-Universität zu Kiel (CAU)" ) agus ceapadh ina ollamh é sa bhliain 1895. Sa chéad bhliain eile, ceapadh é ina Ollamh Urghnách don Cheimic Anailíseach agus Chógaisíochta i saotharlann ceimiceach H. von Pechmann in Ollscoil Tübingen.
I mí Dheireadh Fómhair, 1898, ceapadh é ina Chathaoirleach ar Cheimic Ghinearálta in Ollscoil Talmhaíochta Bheirlín (de:"Die Landwirtschaftliche Hochschule Berlin"), agus chuir sé oiliúint iomlán ar a chúntóirí leis féin, agus fuair sé a cháilíocht léachta iardhochtúireachta (de:"Habilitation") i 1900.
Sa bhliain 1909, aistríodh go hOllscoil Breslau é (atheagraíodh é le bheith ina Ollscoil Wrocław sa bhliain 1945)), and in 1911, he moved to University of Würzburg.
, agus sa bhliain 1911, d'aistrigh sé go hOllscoil Würzburg.
Fuair sé bás i gCath Mhărășești agus tá sé curtha i reilig shaighdiúirí na Gearmáine ó Fhocșani, an Rómáin.
Tagairtí.
Taighde.
Is éard a bhí i gceist sa turgnamh ar bhuaigh Buchner an Duais Nobel dó ná úsc giostach saor ó chealla a tháirgeadh agus a thaispeáint go bhféadfadh an “t-úscbhrúite” seo siúcra a choipeadh. Bhuail seo buille eile don bheathúlachas trína thaispeáint nach raibh gá le cealla giosta beo le haghaidh coipeadh. Táirgeadh an t-úsc saor ó chealla trí chealla giosta tirim, grianchloch agus cré dhiatómúil a chomhcheangal agus ansin na cealla giosta a bhrú le moirtéar agus tuairgnín. D’éireodh an meascán seo tais ansin de réir mar a thiocfadh ábhar na gcealla giosta as na cealla. Nuair a bheadh an chéim seo déanta, chuirfí an meascán tais trí phreas agus cuireadh glúcós, fruchtós, nó maltós leis an “t-úscbhrúite” agus chonacthas go dtiocfadh dé-ocsaíd charbóin chun cinn, uaireanta ar feadh laethanta. Níor léirigh imscrúdú micreascópach aon chealla giosta beo san úsc. Rinne Buchner hipitéis go 
dtálann cealla giosta próitéiní ina dtimpeallacht d’fhonn siúcraí a choipeadh, ach fuarthas amach ina dhiaidh sin go dtarlaíonn coipeadh laistigh de na cealla giosta. Mhaígh Maria Manasseina gur aimsigh sí coipeadh saor ó chealla glúin níos luaithe ná Buchner.
Cé go gcreideann cuid go n-ainmnítear an fleascán Büchner agus an tonnadóir Büchner dó, ainmnítear iad i ndáiríre don cheimiceoir tionsclaíoch Ernst Büchner. 
Bronnadh Duais Nobel sa Cheimic sa bhliain 1907 ar Bhüchner. 
Saol pearsanta.
Phós Buchner Lotte Stahl i 1900. Ag tús an Chéad Chogaidh Dhomhanda liostáil sé san arm agus d’éirigh sé aníos go céim Maor i gceannas ar aonad iompair muinisin ar an Fronta Thiar agus Thoir. I Márta 1916 d’fhill sé ar Ollscoil Wurzburg. In Aibreán 1917 liostáil sé arís. An 11 Lúnasa 1917, agus é lonnaithe i Focșani, an Rómáin, bhuail blog sliogáin é agus fuair sé bás dhá lá ina dhiaidh sin..