Labraid Loingsech. I Miotaseolaíocht na nGael, Ard Rí seanscéalach na hÉireann ab ea Labhraid Loingseach (Sean-Ghaeilge Labraid Loingsech) aitheanta chomh maith mar Labhraid Maon agus Labhraid Lorc mac Ailealla Áine mhic Laoghaire Lorc.
Meastar gur sinsear na Laigean é, a bhfuil cúige Laighean ainmnithe astu. Tá dán ríoraíoch ann deir go bhfuil sé "dia i measc déithe", a mholann gur shinseardhia na Laighean ab ea é tráth.
Óige.
De réir na seanscéalta, maraíodh sheanathar "Labraid", "Lóegaire Lorc" go fealltach ag a dheartháirse, "Cobthach Cóel Breg". D'íoc Cobhthach duine éigin chun nimh a thabhairt do Ailill Áine, mac Laoghaire, a raibh riocht na Laighean tógtha aige, agus thug sé ar mac óg Ailella croíthe a athar agus a sheanathar a ithe, agus luch a shlogadh. Ina bhalbhán anois tar éis an tráma, aithníodh an buachaill mar Mhaon-Ollamh (Sean-Ghaeilge "Móen Ollom"). Níos faide anonn, buaileadh é ar a lorga i rith cluiche iománaíochta, agus scairt sé "Táim gortaithe!" As sin amach, glaodh "Labraid" (labhraíonn (sé)) air.
Deoraíocht agus filleadh.
Insítear i "Leabhar Gabhála na hÉireann" gur cuireadh "Labraid" ar deoraíocht thar lear. Sa "Leabhar Laighneach", tá scéal próis ann ina insítear gur fhógair Cobhthach tionól ag Teamhair, agus d'fhiafraigh sé cé an té is féile in Éirinn. D'fhreagair a fhile "Ferchertne", agus a chláirsí, "Craiftine", ar an dtoirt "Labhraid". Dá bharr, chuir Cobhthach an triúr acu ar deoraíocht. Thug "Scoriath", rí Fhir Morca na Mumhan, tearmann dóibh. Bhí iníon ag "Scoriath" darb ainm "Moriath", a thit i ngrá le Labhraid, ach bhíodh a máthair ina codladh agus súil amháin ar oscailt. Chan "Craiftine" fonn codlata ar a chláirseach chun í a mhealladh, agus chaith Labhraid "Moriath"ann oíche le "Moriath". Nuair a dheisigh a máthair, ba léir sí céard a tharla, d'admhaigh Labhraid, agus phós an lánúin. Tríocha bliain níos déanaí, le cabhair airm "Scoriatha" agus cláirseach "Chraiftine", tháinig sé ar ais go hÉirinn, rinne sé suíocháin le Cobthach agus bronnadh Cúige Laighean air..
Insíonn Seathrún Céitinn scéal eile. Tar éis tamaill caite le "Scoriath" i Mumhain, chuaigh Labraid go dtí an mhór-roinn. Bhain sé clú agus cáil amach mar cheannaire cosantóirí Rí na Francach, a raibh gaol aige le seanmháthair Labhraidhe, "Cessair Chrothach" (iníon rí na Francach, de réir an "Leabhar Gabhála"). Nuair a tháinig sí art eolas a mhórbheart, thit "Moriath" iníon "Scoriatha", i ngrá leis i bhfad uaithi. Scríobh sí fonn grá dó, agus chuir sí "Craiftine" chun na Gaille, chun é a chanadh dó. Bhí Labhraid thar a bheith sásta leis an amhrán, agus shocraigh sé filleadh ar ais go hÉirinn agus a thailte a ath-fháil. D'fheistigh rí na Fraince é le cabhlach long agus 2,200 fear.
Cogadh agus síocháin.
Níor mhair an síocháin idir Labhraid agus Cobhthach. Insítear sa "Leabhar Gabhála" gur tharla cogadh eatarthu. Sa leagan sa "Leabhar Laighneach", thug Labraid cuireadh do Cobhthach, i dteannta le tríocha rí na hÉireann, cuairt a thabhairt air. Thóg sé ar feadh bliana teach iarainn ag Dinn Rí chun iad a fháiltiú. Dhiúltaigh Cobhthach dul isteach sa teach, mura rachadh máthair agus crosán Labhraí os a chomhar. Chuaigh siad. Chuir Labraid bia agus leann ar an mbord dá aíonna, ach dhún sé an teach le slabhraí, agus le cead is caoga boilg, dóigh sé an teach chun talaimh. D'éag sa tine Cobhthach agus seacht gcéad dá ghaiscí of his men, i dteannta le máthair agus crosán Labhraidhe. Bhí a mháthair sásta bás a fháil ar son onóir a mhic; agus gealladh don chrosán go shaorfaí a theaghlach.
Cluasa capaill Labhraid.
Insítear scéal, amhail scéal rí na Gréige, Midas, go raibh cluasa capaill ag Labraid, rud gur bhreá leis a choinnigh faoi rún. Toghadh bearbóir ar crannchur uair sa bhliain chun a chuid gruaige a bhearradh, agus cuireadh chun báis é ar an dtoirt. Chuala baintreach tráth go raibh a haonmhac tofa mar bhearbóir, agus d'impigh sí ar an rí gan é a mharú. Thoiligh sé, fad is go gcoinní an bearbóir an rún. Bhí eire an rún chomh trom sin ámh gur éirigh an bearbóir tinn. Thug draoi comhairle dó dul go crosaire, agus a rún a insint don chéad chrann a bhfaca sé; mhaolódh a eire, agus thiocfadh feabhas air. D'inis sé an rún do chrann mór sailí. Ar ball beag ina dhiaidh sin, bhris "Craiftine" a chláirseach, agus rinne sé ceann nua le hadhmad an chrainn úd. Pé uair a sheinneadh sé í, chanadh an chláirseach "Tá cluasa capaill ag Labraid Lorc". D'inis Labraid a rún, agus rinne sé aithrí i ngach bearbóir a chuir sé chun báis.
Achar ama.
Bhí sé í réim ar feadh a deich, naoi déag nó tríocha bliain, ah braith ar fhoinse, agus bhain sé díoltas amach ar pháistí Chobhthaigh, sular mharaigh Meilge Molbthach" mac Chobhthaigh é.
Sanasaíocht.
Bhí aitheanta ar a lucht leanúna mar "Laighin" as na claimhte leathana liathghorma iarainn a bhí acu, darbh ainm "láigen" as Sean-Ghaeilge.
Rinne T. F. O'Rahilly iarracht an mearbhall a bhí ar áit deoraíocht Labhraidhe a mhíniú. Mhol sé gur thruailliú de Armorica i n-iardheisceart na Fraince ab ea an t-ainm "Fir Morca", dream na Mumhan sa "Leabhar Laighneach".