Mycobacterium. Is géineas é Mycobacterium de níos mó ná 190 speiceas san fhíleam Actinomycetota, a shanntar a fhine féin, Mycobacteriaceae. Áirítear leis an ngéineas seo pataiginí arb eol dóibh a bheith ina gcúis le galair thromchúiseacha i mamaigh, lena n-áirítear eitinn ("") agus lobhra (M. leprae) i ndaoine. Ciallaíonn an réimír Gréagach "myco-" 'fungas', ag tagairt dá dhromchla atá cosúil le múscán. Ós rud é go bhfuil cillbhallaí ag an ghéineas seo le ciseal seachtrach ar mhórán lipide, ina bhfuil tiúchain arda d'aigéad miocóileach, úsáidtear ruaimniú aigéadobach aigéadobaí chun béim a chur ar a gcuid frithsheasmhachta in aghaidh aigéad, i gcomparáid le cineálacha ceall eile. 
Go ginearálta bíonn speicis míceabaictéarach, éagluaisteach, agus in ann fás le cothaithigh íosta. Roinntear an géineas bunaithe ar tháirgeadh lí agus ráta fáis gach speicis. Cé gur "Mycobacterium" iad formhór na speiceas neamhphataigineach, cuireann cillbhalla sainiúil an ghéinis le himghabháil ó chosaintí an óstaigh. 
Micribhitheolaíocht.
Moirfeolaíocht.
Tá míceabaictéir aeróbach agus slatchruthach, 0.2-0.6 µm ar leithead agus 1.0-10 µm ar fad. Go ginearálta bíonn siad éagluaisteach, ach amháin i gcás an speicis "Mycobacterium marinum", a bhfuil sé léirithe go bhfuil siad gluaisteach laistigh de macrafagaigh. a léiríodh a bheith motile laistigh de mhacrafagaigh . Tá capsúil ag na míceabaictéir agus ní chruthaíonn an chuid is mó acu ionspóir. Tá sé léirithe go bhfuil "M. marinum" agus b'fhéidir "M. bovis" in ann spórú ; áfach, cuireadh i gcoinne an mhaímh seo i tuilleadh taighde. Is é an tréith idirdhealaitheach de gach speiceas Mycobacterium; cillbhalla tiubh, hidreafóbach, ina bhfuil tiúchain arda d'aigéad miocóileach déanta as peiptídigliocán agus arabinogalactan, agus na comhpháirteanna uathúla seo ag tairiscint targaidí do dhrugaí nua eitinn. 
Fiseolaíocht.
Fásann go leor speiceas Mycobacterium go héasca le híoschothaithigh, ag baint úsáide as amóinia agus/nó aimínaigéid mar fhoinsí nítrigine agus gliocról mar fhoinse carbóin i láthair salann mianrach. Athraíonn teochtaí don fhás optamach is féidir idir speicis agus tosca fáis, idir 25 agus 45 °C.
Is féidir an chuid is mó de na speicis "Mycobacterium", lena n-áirítear an chuid is mó de na speicis atá ábhartha go cliniciúil, a shaothrú in agar fola. Mar sin féin, fásann roinnt speiceas go han-mhall mar gheall ar thimthriallta atáirgthe thar a bheith fada, mar shampla "M. leprae" a éilíonn 12 lá in aghaidh an timthrialla deighilte i gcomparáid le 20 nóiméad do roinnt tréithchineálacha E. coli.
Éiceolaíocht.
De bhrí go bhfuil "Mycobacterium tuberculosis" agus "M. leprae" pataigineach, ní bhíonn an chuid is mó de na míceabaictéir ina gcúis le galar mura dtéann siad isteach i loit craicinn díobh siúd a bhfuil mífheidhmiú scamhógach agus/nó imdhíonachta orthu, in ainneoin iad a bheith forleathan ar fud timpeallachtaí uisceacha agus trastíre. Trí fhoirmiú bhithsceo, frithsheasmhacht cillbhallaí in aghaidh clóirín, agus ceangal le haiméibí, is féidir le míceabaictéir teacht slán ó éagsúlacht strustóirí comhshaoil. Ní thacaíonn na meáin agar a úsáidtear don chuid is mó de thástáil uisce le fás míceabaictéar, rud a fhágann nach dtugtar faoi deara é i gcórais bhardasacha agus ospidéil.
Géanómaíocht.
Tá na céadta géanóim "Mycobacterium" curtha in ord (seicheamhú) iomlán.
Réimsíonn méideanna na ngéanóm ó chinn réasúnta beag (.i. "M. leprae") go dtí cinn sách mór, mar "M. vulneris", ag ionchódú 6,653 próitéin, níos mó ná na ~6000 próitéin de ghiosta eocarótach.