Trelis/gawiki huggingface dataset:
An Satharn. Is é an Satharn an lá sa tseachtain idir an Aoine agus an Domhnach.
Sa traidisiún Giúdach, is é an Satharn an lá deireaneach sa tseachtain. Is é an coinbhinsiúin sin an caighdeán i Stáit Aontaithe Mheiriceá, ach san Eoraip nua-aimseartha, ceaptar gurb é Satharn an séú lá sa tseachtain, agus Dé Domhnaigh an deireadh lá. Is é an coinbinsiúin Eorpach an ceann a úsáideann an ISO 8601. Ar an dtaobh eile, in a lán tíortha Ioslamaigh, is é Dé Sathairn an chéad lá sa tseachtain agus is lá saoire é Dé hAoine.
I seanthraidisiún Giúdach, is é Dé Sathairn an tsabóid. In a lán teangacha, níl focla difríochta ar 'Satharn' agus 'sabóid'. Scarann oireaglasa ceartchreidmheacha idir Dé Sathairn agus lá na sabóide. Cuireann Caitlicheachaí chomh mionbhéim ar an scar seo gur glaonn a lán acu an t'sabóid' ar Dé Sathairn - nós Protastúnach. 
I dtíortha Críocha Lochlainne, glaonn 'Lördag' nó 'Löverdag' ar Sathairn. Is é sin 'lá an folcadáin'. Freisin, i Maori, is é Rahoroi an ainm nua-aimseartha ar, is é sin 'lá nígheadh'
Ina lán tíortha a bhfuil lá saoire é Dé Sathairn, is lá bogaidh é Dé Sathairn. Tá a lán buamaí á bunadh Dé Sathairn, toisc go bhfuil sé roimh Dé Domhnaigh - lá soise eile. Is coitianta é chun teach tábhairne, bialann agus clubaí a bheith oscailte níos déanaí Dé Sathairn.
Is lá gnáthúil toghcáin é Dé Sathairn san Astráil agus is é an lá amháin a bhfuil toghcáin ar siúl sa Nua-Shéalainn.
An Domhnach. Is é An Domhnach an chéad lá den tseachtain de réir an traidisiúin Chríostaí, ach mar gur lá saoire é is é an dara lá den deireadh seachtaine é go coitianta. Rinneadh lá saoire de ionas go mbeadh Críostaithe in ann freastal ar an Aifreann (Caitliceach) agus comaoineach a ghlacadh.
De réir na féilire Greagóraí, ní thosaíonn aois nua ar an Domhnach. De réir na féilire Eabhraí, ní thosaíonn aon bhliain ar an Domhnach. Bíonn Aoine 13 le fáil in aon mhí a thosaíonn ar an Domhnach.
De réir seantraidisiúin Ghiúdaigh is é an Satharn an tSabóid. Ina lán teangacha is ionann na focail atá ar 'Shatharn' agus ar ‘Shabóid,' cé go ndéanann eaglaisí ceartchreidmheacha idirdhealú idir an Satharn agus lá na Sabóide. Is annamh a thugann Caitlicigh an tSabóid ar an lá, ach is nós le go leor Protastúnach 'an tSabóid' a thabhairt ar an Domhnach.
Sa chuid is mó den Eoraip agus i Meiriceá Theas (seachas sa Bhrasaíl) is é an Domhnach an lá deireanach den tseachtain. I dtíortha eile, dála SAM, is é an chéad lá é, barúil thraidisiúnta a tháinig anuas ó na Seanghiúdaigh, ó na Seanéigiptigh agus ón Impireacht Naofa Rómhánach. De réir an ISO 8601, is é an Luan an chéad lá agus is é an Domhnach an seachtú lá.
Dar le haicmí áirithe Críostaí a bhfuil dearcadh ceartchreidmheach nó piúratánach acu, ní dhéantar obair ar bith Dé Domhnach, cé is moite de chúrsaí adhartha nó de ghníomh práinne.
Is lá mór spóirt é an Domhnach. I SAM imrítear an pheil Dé Domhnaigh, agus Dé Sathairn agus Dé Luain freisin. (Imrítear peil choláisteach ar an Sathairn agus peil mheánscoile ar an Aoine.) Imrítear formhór na gcluichí Gaelacha (peil, iománaíocht agus camógaíocht) ar an Domhnach, agus is minic a athraítear am freastail sna séipéil nuair a bhíonn cluiche tábhachtach á imirt. 
Sa chuid den domhan a tháinig faoi anáil na Críostaíochta, is gnách le hoifigí stáit, le rialtais áitiúil, le cúirteanna agus eile dúnadh Dé Domhnaigh. Ní fada ó bhí sé ina raic sa Bhreatain nuair a chinn an rialtas go mbeadh cead trádála ag gnólachtaí áirithe Dé Domhnaigh, agus is annamh tráchtáil ar siúl Dé Domhnaigh i dtíortha a bhfuil traidisiún Caitliceach iontu. I SAM agus san Eoraip bíonn uaireanta oscailte na siopaí níos giorra de ghnáth ar an Domhnach. 
I dtíortha Béarla craolaíonn a lán stáisiún teilifíse a gcuid clár polaitiúil Dé Domhnaigh. Bhíonn eagrán níos toirtiúla de na nuachtáin ar fáil ar an Domhnach, agus iris lándaite agus forlíonta spóirt agus cultúir leo go minic .
Laethanta na seachtaine. Is iad seo a leanas laethanta na seachtaine:
Is iad an Satharn agus an Domhnach an deireadh seachtaine in Éirinn agus a lán tíortha Iarthanacha. I dtíortha Moslamacha agus Giúdacha is iad an Aoine agus an Satharn an deireadh seachtaine.
An Áise. Is í an Áise an ilchríoch is mó ar domhan, cuid den mór-roinn Eoráise. Go geolaíoch agus go tíriúil, ní mór-roinn nó fo-mhór-roinn í an Áise. Tá thart ar 60 faoin gcéad de dhaonra an domhain ina gcónaí san Áise. Tá timpeall 30% de thalamh an domhain inti.
Teorainneacha.
Tá sé deacair sainmhíniú cinnte a thabhairt ar na teorainneacha beachta, go háirithe idir an Áise agus an Eoraip. Idir an Áise agus an Afraic, is í an caol talún Suez an teorainn. Idir an Áise agus an Eoraip, ritheann an teorainn cois na Dardenelle, na mara Marmara, an Bhosphorus, na mara Duibhe, na droime an Caucasus (de réir daoine eile, tríd an ísliú Kuma-Manych), na mara Chaispí, na mara Ural (de réir daoine eile, na mara Emba) agus na sléibhte Ural go dtí Novaya Zemlya. 
Tíortha.
Tá timpeall 60% de mhuintir an domhain ina gcónaí san Áise. Is iad an tSín agus an India an dá thír is mó daonra ar domhan. Tá níos mó ná billiún duine ina gcónaí i ngach ceann acu. 
An Meánoirthear a thugtar ar an gcuid sin den Áise atá taobh leis an Eoraip agus an Afraic araon. 
Is í an Rúis an tír is mó ar domhan. San Áise atá 75% den Rúis. Tá an chuid eile di san Eoraip.
Amhrán náisiúnta. Is é is amhrán náisiúnta ann ná amhrán nó saothar ceoil eile a bhfuil ábhar tírghráúil aige, agus rialtas is údaráis oifigiúla an stáit ag baint úsáide as mar shuaitheantas don tír ag ócáidí oifigiúla. Ina lán tíortha, reachtaíodh dlíthe faoi cheartúsáid an amhráin náisiúnta, ach níl a leithéid riachtanach le go nglacfaí le hamhrán ar leith mar shiombaile náisiúnta den chineál sin. Mar shampla, is é an traidisiún an t-aon bhunús amháin le stádas an amhráin úd "God Save the Queen" sa Ríocht Aontaithe.
Is é amhrán na hÍsiltíre, "Het Wilhelmus" nó Amhrán Uilliam ó Nassau, an t-amhrán náisiúnta is sine sa domhan. Scríobhadh timpeall na bliana 1570 é, nuair a bhí an Cogadh Ochtó Bliain á chur ag an Ísiltír ar na Spáinnigh. 
Níor éirigh an t-amhrán náisiúnta, mar nuáil chultúrtha, coitianta roimh an naoú haois déag. Is aireagán Eorpach é, go praiticiúil. Bíonn blas an cheoil chlasaicigh Eorpaigh ar amhráin náisiúnta na dtíortha neamh-Eorpacha féin, amach ó chúpla eisceacht a théann i dtuilleamaí cheol traidisiúnta na tíre (an tSín agus an tSeapáin, ach go háirithe). 
An chuid is mó de na hamhráin náisiúnta, cantar i dteanga iad atá coitianta mar ghnáthurlabhra phobail sa tír. Mar sin féin, tá cúpla eisceacht ann. Nó cé gurb í an Urdúis teanga oifigiúil na Pacastáine, is í an Pheirsis teanga an amhráin náisiúnta. Teanga thábhachtach chultúrtha í an Pheirsis do mhuintir na Pacastáine, ach is ar éigean a labhraíonn aon duine ó dhúchas í sa tír sin.
M1 (Éire). Mótarbhealach in Éirinn is ea an bóthar M1, idir Baile Átha Cliath agus Corr an Charnáin ar an teorainn idir Contae Lú agus Contae Ard Mhacha. Is páirt den N1 é.
Rinne an rialtas an chéad mhótarbhealach in Éirinn ar dtús leis an M1, idir Domhnach Cearna agus Aerfort Bhaile Átha Cliath. Ní raibh sé ach timpeall 6 ciliméadar i bhfad roimhe sin. Tar éis sin, d’oscoil seachbhóthar Dhún Léire, agus ansin, seachbhóthar Bhaile Brigín.
Ansin, d’oscail an mótarbhealach idir Dún Léire agus Dún Dealgan. Tar éis sin, d’oscail sé idir Baile Brigím agus Dún Léir ar an seachbhóthar Dhroichead Átha, agus faoi dheireadh idir Aerfort Bhaile Átha Cliath agus Baile Brigín, ar an seachbhóthar Sord.
Agus, tá an mótarbhealach ag éirí níos mó fós. Faoi Láthair, tá an Tollán Phort Bhaile Átha Cliath á dhéanamh, agus tá pleananna ag an Riatlas na hÉireann agus na Breataine do mótarbhealach úr idir Dún Dealgan agus Iúr Chinn Trá i gContae an Dúin, ag trasna an teorainn.
Tá 17 ceangail ar an M1;
Ollscoil na hÉireann, Má Nuad. Is ollscoil í Ollscoil na hÉireann, Má Nuad agus í suite i Maigh Nuad. Ceann de na ceithre chomh-ollscoil í ar comhchodanna iad de chóras cónaidhmeach Ollscoil na hÉireann.
Cuireadh tús leis an ollscoil seo sa bhliain 1795, mar Choláiste Phádraig, Má Nuad, nuair a reachtaigh Parlaimint Ghrattan dlí le hinstitiúid acadúil a bhunú a chinnteodh feabhas oideachais do na Caitlicigh. Go dtí sin, b'éigean do mhic léinn Chaitliceacha ó Éirinn freastal ar ollscoileanna na Mór-roinne Eorpaí. B'í Maigh Nuad a tháinig an institiúid sin ar an bhfód. Ní raibh ann ar dtús ach coláiste traenála sagart, agus tráth, bhí sí ar an gcoláiste ba mhó sa domhan den chineál sin. Sa bhliain 1896, fuair an coláiste stádas na hOllscoile Pointifiúla, buíochas le feabhas a chuid cúrsaí sa diagacht, san fhealsúnacht agus i ndlí canónda na hEaglaise. Nuair a bunaíodh Ollscoil Náisiúnta na hÉireann mar chóras cónaidhmeach sa bhliain 1910, glacadh le coláiste Mhá Nuad mar chuid den struchtúr sin. Sa bhliain 1966, d'fháiltigh an coláiste roimh na chéad mhic léinn nárbh ábhair shagairt iad. Sa bhliain 1997, tháinig Roinn Ealaíon, Roinn Eolaíochta, Roinn Léinn Cheiltigh agus Roinn Fealsúnachta an choláiste seo le chéile in Ollscoil nua ar glacadh léi mar cheann de chomh-ollscoileanna na hOllscoile Náisiúnta.
Inniu, tá níos mó ná sé mhíle mac léinn ag freastal ar chúrsaí Ollscoil Mhá Nuad.
Wolf 359. Is é réalta atá suite breis ar 7.8 solasbhliain nó 2.4 parsoic ó ghrianchóras an Domhain Wolf 359. Is ceann de na réaltaí is gaire don Domhan é. Is abhac dearg é agus is bladhmréalta é. Níl tú ábalta é a feiceáil leis an tsúil. Is cuid den réaltbhuíon an Leon é. 
D'fhionn an Gearmánach Max Wolf é
Ae. Is orgán i veirteabraigh agus roinnt ainmhithe eile é an t-ae. Díthocsainíonn sé meitibilítí éagsúla, déanann sé próitéiní a shintéisiú agus táirgeann sé bithcheimiceáin atá riachtanach le haghaidh díleáite agus fáis Is é an t-ae an t-orgán faireogach is mó sa chorp. Tá sé suite faoin scairt sa cheathrú uachtarach ar dheis.
Whedefit Gesgeshi Woude Henate Ethiopia. Is é "Whedefit Gesgeshi Woude Henate Ethiopia" ("Mairseáil ar aghaidh, A Mháthair Aetóip Chóir") an amhrán náisiúnta Aetóipe. Chum Dereje Melaku Mengesha na focla agus Solomon Lulu Mitiku an port. D'uchtadh i 1992.
Sououd-e-Melli. Is é "Sououd-e-Melli" amhrán náisiúnta na hAfganastáine. D'uchtadh i 2002 tar éis titeadh an Talaban.
Liricí.
دا وطن افغانستان دى
دا عزت د هر افغان دى
كور د سولې، كور د تورې
هر بچى يې قهرمان دى
دا وطن د ټولو كور دى
د بلوڅو، د ازبكو
د پــښــتون او هزارەوو
د تركمنو، د تاجكو
ور سره عرب، ګوجر دي
پاميريان، نورستانيان
براهوي دي، قزلباش دي
هم ايماق، هم پشەييان
دا هيواد به تل ځلېږي
لكه لمر پر شنه آسمان
په سينې كې د آسيا به
لكه زړه وي جاويدان
نوم د حق مو دى رهبر
وايو الله اكبر
وايو الله اكبر
وايو الله اكبر
Traslitriú.
Dā watan Afγānistān dai,
dā izat də har Afγān dai
Kor də sule, kor də ture,
har bačai ye qahramān dai
Dā watan də ttolo kor dai,
də Balocho, də Uzbəko
də Paxton aw Hazāra wo,
də Turkməno, də Tāǰəko
Wər sara Arəb, Guǰər di,
Pāmiryān, Nuristānyān
Brāhuwi di, Qizilbāsh di,
ham Aimāq, ham Pašāyān
Dā hiwād ba təl dzaleγ̌i,
ləka lmar pər šnə āsmān
Pə sine ke də Āsyā ba,
ləka zrrə wi ǰāwidān
Num də haq mo dai rahbar,
Wāyu Allāhu Akbar,
Wāyu Allāhu Akbar,
Wāyu Allāhu Akbar
Hymni i Flamurit. Is é Hymni i Flamurit amhrán náisiúnta na hAlbáine. Chum an file Albánach Aleksander Stavre Drenova na focla. Foilsíodh den chéad uair é i "Liria e Shqipërisë" (as Gaeilge: "Saoirse na hAlbáine"), nuachtán Albánach i Sóifia na Bulgáire i 1912. Clóbhuaileadh é níos déanaí i mbailiúchán dánta le Drenova dar teideal "Ëndra e lotë" (i nGaeilge: "Aisling na ndeor"), a foilsíodh i mBúcairist.
Chum Ciprian Porumbescu, cumadóir Rómánach, an ceol.
Ainmneacha.
Ba é an bunteideal a úsáideadh in 1912 "Betimi mi flamur" (Geall dár mbratach). Sa bhunreacht Albánach, is "Rreth Flamurit të Përbashkuar" (Aontaithe timpeall na brataí) an ainm don amhrán anois. Sin freisin an chéad líne den amhrán. Uaireanta, úsáidtear an t-ainm "Hymni Kombëtar" ("Amhrán Náisiúnta")
Liricí.
I rith na ré cumannaí, nuair a cuireadh in aghaidh cúrsaí reiligiúin san Albáin, ní raibh an deireadh véarsa ag an amhrán.
Buntéacs an dáin.
Rreth flamurit te përbashkuar
me një dëshire dhe një qëllim
Të gjith atje duk' ju betuar
Të lidhim besën për shpëtim
Prej lufte vec ay largohet
Që është lindur tradhëtor
Kush është burrë nuk frikohet
po vdes, po vdes si një dëshmor
Në dorë armët t'i mbajmë
Të mbrojmë atdhenë në çdo kënt,
Të drejtat tona ne s'i ndajmë;
Këtu armikët s'kanë vënt
Se zoti vetë e tha me gojë
Që kombet shuhen përmi dhé
Po Shqipëria do të rojë:
për të, për të luftojmë ne!
O flamur, flamur shënj' e shënjtë
Te ty betohemi këtu,
Për Shqipërin' atdhen' e shtrenjtë
Për nder edhe lavdimn' e tu.
Trim burrë quhet dhe nderohet
Atdheut kush iu bë therror
Për jet ay do të kujtohet
Mi dhet, mi dhet si një shenjtor
The Flower of Scotland. Is é The Flower of Scotland (Flùir na h-Alba as Gàidhlig) amhrán náisiúnta neamhoifigiúil na hAlban. Ba é Roy Williamson, as an ngrúpa cheol tíre úd The Corries, a scríobh é. Baintear úsáid neamhoifigiúil as "Scotland The Brave" mar an amhrán náisiúnta freisin.
Le lucht leanúna na foirne rugbaí in Albain is mó a shamhlaítear "The Flower of Scotland" inniu. Ghlac siad leis mar amhrán catha an chéad uair sa bhliain 1974, nuair a bhí na Leoin (British and Irish Lions) ar turas san Afraic Theas. Is gnách fíochmhaireacht ar leith a chur sa dá líne dheireanacha i ngach ceathrú, go háirithe roimh chluichí in aghaidh Shasana. Ghlac Cumann Sacair na hAlban leis mar amhrán oifigiúil sa bhliain 1997, ag leanúint réamhshampla Aontas Rugbaí na hAlban.
Tagraíonn téacs an amhráin don bhua a rug na hAlbanaigh, a raibh Roibeard de Brús i gceannas orthu, ar na Sasanaigh, agus iad faoi chomandracht an Rí Éamann a Dó, i gCath Allt a' Bhonnaich sa bhliain 1314
La Renaissance. Is é La Renaissance an t-amhrán náisiúnta Phoblacht na hAfraice Láir. Chum Barthélémy Boganda, an chéad phríomhaire tar éis neamhspleáchais, na liricí. Chum Herbert Pepper an ceol, an duine céanna a chum amhrán náisiúnta na Seineagáile, "Pincez Tous vos Koras, Frappez les Balafons". D'uchtadh "La Renaissance" ar ócáid an neamhspleáchais i 1960.
Kassaman. Is é Kassaman nó Qassaman ("An geall") amhrán náisiúnta na hAilgéire, a uchtaíodh tamall tar éis don Ailgéir neamhspleáchas a bhaint amach ón Fhrainc. Chum Mufdi Zakariah na liricí. Scríobh sé é nuair a bhí sé faoi ghlas ag na Francaigh. Chum Mohamed Fawzi, cumadóir Éigipteach, an ceol.
Bunleagan Araibise.
&lt;br style="clear:left;"&gt;
Aistriúchán Gaeilge.
Geallaimid in aice an tintrí a scriosann, 
In aice na sruthaí flaithiúla a caitheadh,
In aice na brataigh geal a croitheadh,
Ag eitilt go bródúil ar na sléibhte móra,
Gur éiríomar suas, agus dá mairfimis nó dá n-éagaimis,
Táimid dian go mairfidh an Ailgéir -
Mar sin, bígí ár bhfinné, bígí ár bhfinné bígí ar bhfinné!
Is fianna muid ag éirí amach don fhírinne 
Agus throideamar dár neamhspleáchas.
Nuair a labhair muid, níor éist éinne dúinn,
Mar sin, ghlacaimid fuaim an phúdair ghunna mar ár rithim
Agus fuaim na ngunnaí meaisín mar ár bport,
Táimid dian go mairfidh an Ailgéir -
Mar sin, bígí ár bhfinné, bígí ár bhfinné bígí ar bhfinné!
Ón ár laochraí, déanfaimid airm,
Ón ár marbha, déanfaimid ollás,
Éireoidh ár ndéithe go neamhbhásmharachas
Agus ar ár nglúine, ardóimid an bhratach.
Don Éadan Saoradh, gheallamar mionn,
Táimid dian go mairfidh an Ailgéir -
Mar sin, bígí ár bhfinné, bígí ár bhfinné bígí ar bhfinné!
Fuaimníonn glao na hathairtíre óna páirceanna cogaidh.
Éist leis agus freagair ar an nglao!
Lig air a bheith scríofa i bhfuil na mairtíreach
Agus go léifear é do na glúin a bheas le teacht.
A Ghlóir, chuireamar amach ár lámh duit,
Táimid dian go mairfidh an Ailgéir -
Mar sin, bígí ár bhfinné, bígí ár bhfinné bígí ar bhfinné!
Tarliteartha.
Qassaman Binnazilat Ilmahiqat 
Waddimaa Izzakiyat Ittahirat
Walbonood Illamiaat Ilkhafiqat
F'Iljibal Ishshamikhat Ishshahiqat
Nahno Thurna Fahayaton Aw ma maaat
Wa Aqadna Alazma An Tahya Aljazair
Fashhadoo! Fashhadoo! Fashhadoo! 
Nahno Jondon Fi Sabil Il hakki Thorna
Wa Ila Isstiqlalina Bilharbi Kumna.
Lam Yakon Yossgha Lana Lamma Natakna
Fattakhathna Rannat Albaroodi Wazna.
Wa Azafna Naghamat Alrashshashi Lahna
Wa Aqadna Alazmat An Tahya Aljazair.
Fashhadoo! Fashhadoo! Fashhadoo!
Nahno min Abtalina Nadfaoo Jonda
Wa Ala Ashlaina Nassnaoo Magda.
Wa Ala Hamatina Narfao Bandaa.
Gabhato' Ltahreeri Aataynaki Ahda
Wa Aqadna Alazma An Tahya Aljazair.
Fashhadoo! Fashhadoo! Fashhadoo!
Sarkhato 'lawtani min Sah Ilfida
Issmaooha Wasstageebo Linnida
Waktobooha Bidimaa Ilshohadaa
Wakraooha Libany Iljeeli ghada.
Kad Madadna Laka Ya Majdo Yada
Wa Aqadna Alazma An Tahya Aljazair.
Fashhadoo! Fashhadoo! Fashhadoo!
Véarsa Bhreis.
Bhí an véarsa seo a leanas san amhrán tráth ach níl sé a thuilleadh:
Ya Faransaa, qad matha waktu l`itab
Wa taweynahu kama yutwa lkitab
Ya Faransa inna tha yawmu lhisab
Fasta`iddee wakhudhee minna ljawab
Inna fee thawratinaa faslal khitab
Wa Aqadna Alazma An Tahya Aljazair.
Fashhadoo! Fashhadoo! Fashhadoo!
A Fhraince, tá an am lochtú thart
Agus chríochnamar é mar críochnaítear leabhar;
A Fhraince, is é sin an lá cuntas
Mar sin, ullmhaigh ár freagra a ghlacahd!
Inár reabhlóid tá an chaint folamh críochnaithe;
Táimid dian go mairfidh an Ailgéir -
Mar sin, bígí ár bhfinné, bígí ár bhfinné bígí ar bhfinné!
The Irish Times. Nuachtán mórbhileoige Éireannach is ea The Irish Times a bunaíodh ar an 29 Márta 1859. Is é Ruadhán Mac Cormaic an t-eagarthóir ó 2022 i leith. Tháinig sé i gcomharbas ar Paul O'Neill (2017–2022) agus Kevin O'Sullivan (2011–2017).
Meastar go ginearálta go bhfuil claonadh liobrálach daonlathach sóisialach ag an nuachtán; mar chomparáid, deirtear go bhfuil an Irish Independent ar an eite dheis ó thaobh na heacnamaíochta agus cosmhuintireachais de. Bhí "The Irish Times" ar son fheachtas Mháire Mhic Róibín chun a bheith Uachtarán na hÉireann, agus ar son athchóirithe dlí in Éirinn maidir le cúrsaí colscartha, frithghiniúna agus ginmhillte.
Stair.
Deirtear gur bunaíodh "The Irish Times" le guth a thabhairt do Phrotastúnaigh agus aontachtaithe a bhí ar son aontas polaitiúil na hÉireann leis an mBreatain Mhór. Le linn an fichiú haois, agus deisceart na hÉireann ag éirí níos neamhspleáiche ón Ríocht Aontaithe agus ón gComhlathas, d'athraigh an nuachtán a dhearcadh agus d'éirigh sé níos radacaí i measc na meán in Éirinn.
Sa bhliain 1895, rinne an nuachtán aistriú óna chéad oifigí i mBaile Átha Cliath ar Sráid na Mainistreach Láir go dtí Sráid D'Olier. (Suas chun deireadh na bliana 2004, bhí an Irish Independent suite ar an tsráid sin freisin). Fógraíodh in Eanáir 2005 go mbeadh an nuachtán ag déanamh athaistriú go dtí Sráid na Teamhrach.
Gaeilge sa nuachtán.
Tá leathanach iomlán Gaeilge, uair sa tseachtain, sa nuachtán ón mbliain 2012 nuair a rinneadh é a athdhearadh. Tá colún Gaeilge ag Alan Titley ann dar ainm "Crobhingne". Is é Pól Ó Muirí an t-eagarthóir Gaeilge.
Freisin cuireann siad póstaeir srl ar fáil le Gaeilge ar thaobh amháin, agus Béarla ar an taobh eile, ach den chuid is mó déantar é seo le tacaíocht ó ranna éagsúla rialtais.
Úsáidtear "Tráthscéal Éireann" mar leagan Gaeilge d'ainm an nuachtáin ar uairibh.
Irish Independent. Nuachtán laethúil Béarla in Éirinn is é an Irish Independent (Gaeilge: "Neamhspleách Éireannach"). Is i mBaile Átha Cliath atá sé bunaithe. Ar dheis on lár atá sé lonnaithe ó thaobh na polaitíochta. Tá gaol aige leis an nuachtán Domhnaigh "The Sunday Independent" agus "The Herald".
Sligeach. Is é Sligeach ("Sligo" i mBéarla) príomhchathair Chontae Shligigh, agus tá sé ar an dara ionad cathrach is mó i gCúige Chonnacht (níl ach Gaillimh níos mó). Tá Institiúid Teicneolaíochta, Sligeach suite i Sligeach.
Thit an daonra ag an daonáireamh seo chaite i 2006 go dtí beagáinín faoi 18,000 daoine. 
Stair.
Fuair an áit an t-ainm 'Sligeach' ón bhflúirse sliogán a bhí le haimsiú ins an abhainn agus ins an inbhear freisin. Bhí an t-ainm 'Sligeach' ar an Abhainn Garbh Óg freisin. Tá sé scríofa i litreacha de chuid na Suirbhéireachta Ordanáis ó 1836 gur 'faightear cairteacha lán le sliogáin faoi thalamh i ngach uile áit laistigh den bhaile mór ina bhfuil foirgnimh ann anois.' Bhí an áit iomlán seo, ón inbhear ag an mbaile mór agus cois fharraige, go dtí bá Baile Éasa Dara saibhir le hacmhainní mhara agus iad á n-úsáid ón méisiliteach.
Bunaíodh an chéad timpeallán sa bhaile mór timpeall tuama ón neoiliteach (darbh ainm 'Ceathrú na Mainistreach Thuaidh' i 'mBailtíní na Garbhóige').
Achadh Ghobhair. Is sráidbhaile é Achadh Ghobhair ("Aughagower" i mBéarla) i gContae Mhaigh Eo, tuairim is 5km slí ó Chathair na Mart.
Pádraig Naofa.
Deirtear gur thug Naomh Pádraig cuairt ar an mbaile sa chúigiú haois. De réir an traidisiúin, chaith sé oíche ina chodladh ar "Leaba Phádraig". Bhí tobar beannaithe ann tráth, ar a dtugtaí "Tobar na nDeachan" (tobar na ndeagánach). Deirtear gur bhaist Pádraig Naofa na chéad Chríostaithe sa cheantar i nDabhach Phádraig, "folcadán" ciorclach a bhfuil balla cloiche timpeall uirthi. Tá "Síle na gcíoch" "Síle na gig" le feiceáíl sa bhalla.
Tóchar Phádraig.
Tá Achadh Ghobhair suite ar Thóchar Phádraig idir mainistir Bhaile an Tobair agus Cruach Phádraig. Is é an bóthar oilithreachta is mó atá fós le fáil in Éirinn é.
Cloigtheach agus séipéal.
Is iad an cloigtheach agus an séipéal meánaoiseach na foirgnimh is suntasaí sa sráidbhaile. Tá an séipéal le fáil in aice leis an reilig nua-aoiseach. Luaigh Tírechán an séipéal timpeall na bliana 700. Tógadh an cloigtheach uair éigin idir na blianta 973 agus 1013. Tá sé suas le 16m ar airde. Deirtear gur bhuail splanc thintrí an cloigtheach, agus thuirling an chuid uachtair de ar chnoc leathmhíle slí ón bhfoirgneamh féin. Rug bean de mhuintir na háite an liag mhullaigh chun na heaglaise (mar a bhfuil sé le feiceáil ó shin) ina naprún.
Peig Sayers. Seanchaí agus dírbheathaisnéisí Éireannach ab ea Peig Sayers (29 Márta 1873 – 8 Nollaig 1958). Bhí cáil an bhéaloidis ar bhean an Bhlascaoid agus ceansaíodh a cuimhní cinn in go leor leabhar. Ina measc bhí a dírbheathaisnéis 'Peig' – leabhar éigeantach ar churaclam na hArdteistiméireachta ar feadh breis agus 30 bliain.
Saol.
Tháinig Peig Sayers ar an saol i nDún Chaoin, baile beag i gContae Chiarraí, ar 29 Márta 1873. D’aistrigh sí isteach ar an mBlascaod Mór sa bhliain 1892 nuair a phós sí Pádraig (Peatsaí Flint) Ó Gaoithín ón mBlascaod Mór, agus d'aistrigh sí ansin leis. 
Bhí Peig Sayers ina cónaí ar an oileán go dtí an bhliain 1953, nuair a tréigeadh na Blascaodaí ar fad. Bhog sí go hospidéal an Daingin. Fuair sí bás ansin sa bhliain 1958, agus tá sí curtha i reilig Dhún Chaoin.
Seanchaí.
Seanchaí agus scéalaí den scoth ab ea í. Ach ní raibh léamh ná scríobh na Gaeilge aici, cé go raibh sé ar a cumas Béarla a léamh agus a scríobh de réir an daonáirimh. Ba dhual athar di é, nó nuair a bhí sí óg, chluineadh sí na mílte scéalta agus eachtraí á n-insint ag a hathair agus é ag déanamh airneáin le fir an bhaile. 
Scaip a cáil mar scéalaí agus í fós ina bean óg agus thosaigh scoláirí aitheanta ar chuma Carl Marstrander agus Robin Flower ag bailiú scéalta uaithi. 
Dheachtaigh sí a cuid scéalta do Sheosamh Ó Dálaigh (bhí sé ar dhuine den bheagán bailitheoirí lánaimseartha a chuir Coimisiún Béaloideasa Éireann ag obair i dtríochaidí an 20ú haois). 
Pearsantacht.
Ard-chomhluadar ab ea í agus lán de ghreann agus de rógaireacht. Ní raibh sí cúngaigeantach in aon aon chor ach a mhalairt, an-oscailte. "Is léir gur laoch í Peig sa lá atá inniu ann ó thaobh an fheimineachais de, feimineachas a bhfuil brí nua leis sa lá atá inniu ann."
Saothair.
Le cabhair a mic, Mícheál Ó Gaoithín, foilsíodh a leabhar dírbheathaisnéise 'Peig' sa bhliain 1936.
I measc na leabhar eile inar breacadh a cuimhní cinn tá Machnamh Seanamhná agus Beatha Pheig Sayers.
Do bhailigh Coimisiún Bhéaloideas Éireann suas le 375 scéal ó Pheig, breis agus 5,000 leathanach lámhscríofa.
A dírbheathaisnéise, "Peig".
Tá cáil uirthi go háirithe de bharr a dírbheathaisnéise, "Peig". Ba é a mac, Micheál, a bhreac an scéal síos uaithi, agus foilsíodh an leabhar sa bhliain 1936. 
Sa bhliain 1962 a cuireadh 'Peig' ar churaclam na hArdteiste don chéad uair. Rinne na glúinte de dhaltaí meánscoile in Éirinn staidéar ar an leabhar sin agus bhí mórán acu nach raibh buíoch de Pheig bhocht. Bhí seanabhlas ag mórán air toisc deacracht na teangan agus duairceas an chuntais, dar leo.
Rinneadh leabhar roghnach don saothar sa bhliain 1995. Mar sin féin roghnaigh mórán múinteoirí an leabhar do scrúdú Gaeilge na hArdteistiméarachta. Athraíodh an curaclam sa bhliain 1999 agus scriosadh an leabhar 1999.