Tatoeba sentences — language code: epo
Pli ol iam antaŭe Paŝao aspektis kvazaŭ ia reĝo, promenanta en siaj bienoj.
La plej malbona fariĝis tiam, kiam venis D-ro Paŭlo kun Cerbero: justa honorado.
Kiel estis antaŭvideble, la majesta sinteno de tiu suvereno tute aliiĝis: la haroj hirtiĝis, la vosto rektiĝis, la okuloj fulmadis.
Cerbero tamen sin tenis tute trankvile kaj eĉ ŝajnis preta karese ĉirkaŭbraki tiun, kiu ĝin tiel malbone akceptis.
Antaŭ tiu amuza sceno mia patro parolis.
Nenio estas pli ridinda, ol fiero.
Kiel ajn nekredebla tio ŝajnas, eĉ inter la bestoj ekzistas diversaj klasoj.
Al la paveca Paŝao la ceteraj ne gravas.
Sed tiajn neniu konsideras atentindaj, kaj ili mortas malproksime de ĉiuj tiel, kiel ili vivis; oni ja povus diri, ke ili neniam vivis.
Kie estas amo, tie troviĝas la vivo: ni do amu nin reciproke kiel fratoj.
Ja por tio mi venis!
Ja pro tio mi venis!
Mia patrino kaj la patrino de Klara estis fratinoj, sed iliaj sortoj ne estis egalaj.
Kiam ŝi revenis, ŝi alportis kun ŝi tri librojn.
Se mi povos, mi iros.
Kiam mi venos, mi pli bone parolos al vi pri ĉi tio.
Kiel vi decidos, tiel mi agos.
Se mi eraras, mi konfesos mian eraron.
Se mi eraras, korektu min.
Se Peĉjo ne semas, Petro ne rikoltos.
Mi iros tien post monato.
Ho, se vi estus al mi kiel frato!
Se ĉi tio plaĉus al la Ĉielo!
Se la Ĉielo ĉi tion volus!
Restas al mi nenio, kio povus min ĝojigi.
Kiu estas tia homo, kiu malkonfesus la valoron de la amikeco?
Ne estis domo, kie ne estus mortinto.
Se mi scius, mi dirus.
Mi povis peti ĉion, kion ajn mi volis: li ĝin donadis.
Kiom ajn mi klopodus, mi nenion atingus.
Kiom ajn mi klopodis, mi nenion atingis.
Dormu vi!
Mi dormu!
Ni dormu!
Li dormu!
Ili dormu!
Mi jam havas mian ĉapelon; nun serĉu vi la vian.
Vi mem iru.
Vian filon vi ne malbenu.
Ne malbenu vian filon.
Mi mortu, se mi mensogas!
Ke mi mortu, se mi mensogas!
Diabloj vin prenu!
Iu venu!
Mi deziras, ke li venu.
Mi petas, ke li venu.
Mi ordonas, ke li venu.
Mi sugestas, ke li venu.
Mi permesas, ke li venu.
Mi malpermesas, ke li venu.
Estas necese, ke li venu.
Mi timas, ke li venos.
Mi miras, ke li venos.
Mi supozas, ke li venos.
Plaĉas al mi, ke li venos.
Estas eble, ke li venos.
Eble ni havos bonan veteron.
Mi dubas, ĉu li venkos, kvankam li ĉion faras por tio.
Tio faris, ke mi perdis tre karan horon.
Ĉar estis jam malfrue, mi iris dormi.
Unu fajrero estus sufiĉa por tio, ke ekbrulu tuta arbaro.
Tiu fajrero estis sufiĉa por tio, ke ekbrulis tiu arbaro.
Kiun lokon vi volas, ke mi legu al vi?
Kiun lokon mi legu al vi?
Ĉu do mi semu kaj alia manĝu?
Kial ni nun perdu vortojn pri tio!
Kian vojon mi iru, mi ne scias.
Kiun vojon mi iru, mi ne scias.
Kian vojon vi iru, mi ne scias.
Kiun vojon vi iru, mi ne scias.
De ok jaroj konstante venadas ĉi tien virinoj de diversaj aĝoj, klasoj kaj kapabloj.
Kial vi kuradas hodiaŭ kiel venenita muso?
Ŝiaj fingroj perdis la ekzercitecon kaj konfuziĝadis sur la klavoj.
Ŝi eraradis en la pasaĵoj de la muzikaĵo.
Ŝi premadis senbezone la pedalon.
Ŝi forlasadis tutajn taktojn.
Ŝi haltadis kaj serĉadis sur la klavaro la vojon, kiun ŝi perdis.
Mi kudrados po dek horoj ĉiutage.
Anstataŭ matene, mi nun hejtados la fornon tagmeze.