Tatoeba sentences — language code: epo
Ĉu tiuj estas vere spagetoj?
Tiu pico estas naŭza!
Tomo, la ulo kiu kunhavis mian apartamenton, elloĝiĝis pasintmonate.
Blinde fidema je la saĝo kaj justeco de la edzo, ŝi tamen klopodis moligi liajn juĝojn en okazo de puno.
Kiam eliris el patra skriboĉambro malfeliĉa kulpuleto, li preskaŭ ĉiam renkontis survoje, kvazaŭ hazarde, la patrinon preta por lin ankaŭ “severe” admoni, dum ŝi glatis lian kapeton kun larmoj en la okuloj.
“Plej certe ŝia kispuno pli efikis ol la mano de la patro”, skribis unu el la fratoj de Ludoviko multajn jarojn poste.
“Kiam unu el ili restis sen tagmanĝo laŭ ordono patra, nevidebla anĝelo-zorganto sendis al li porcion pere de maljuna kuiristino, dum la posttagmeza dormeto de la familiestro, kaj ĉiam kompreneble nur hodiaŭ por la lasta fojo”.
Sed ne al Ludoviko, nur al liaj petolemaj gefratetoj okazis tiaj aventuroj, ĉar lin respektis lia patro kaj la tuta familio, kvazaŭ plenaĝulon.
Saĝa, modesta, pensema, studema, neniam laŭta, kvankam obstineta, li ĉiam evitis suferigi iun ajn.
Mi ĉeestos la feston, nur se Maria ne venos.
En la klaso li jam aperigis kleron neordinaran kaj talenton por verkado. La instruistoj admiris lin.
Tomo sidis ĉe sia skribtablo kun fermitaj okuloj.
La amikoj nomis lin “barono”, pro lia trankvila teniĝo kaj ĝentilaj manieroj. Tamen tute ne superulo malridema li sin montris en la hejmo kaj lernejo.
Maria estis timanta.
Mi uzas cinaman dentopaston.
Mi estas tiu, kiu faris tion.
Ili akompanos vin al la flughaveno.
Ĉesu kvereli pro nenio!
Vi ĝemadis.
Mi intencas foriri al la montaro.
Via pugo doloras.
Rasismo estas ordinara en ĉiuj socioj.
Ni renkontiĝos dimanĉon je la tria horo.
Iuj personoj opinias, ke la nombro dek tri estas malbonŝanciga.
Post la someraj ferioj la infanoj devas viziti denove la lernejon.
Ĉu vi gajnis la trofeon?
Mi ne vere deziras havi plian infanon.
Ĉu la festo plaĉis al vi?
Ĉu vi ŝatis la feston?
Ni estas kun vi.
Ni subtenas vin.
Mi ne volas esti distrita.
La najbaro promenigas sian hundon.
La najbarino promenigas sian hundinon.
Tio estas maloportuna momento.
Mi nur demandis min, kiujn lingvojn vi scipovas.
Li parolis al sia onklo telefone.
Mi ne ŝatas la dikajn hundojn.
Ne kompliku al vi la vivon!
Hodiaŭ mi ricevis multnombrajn telefonalvokojn.
Betty tre flue parolas Esperanton.
La keksoj kiujn mi aĉetis estas por mia avino.
Mi dankas vin pro la paroloj kiujn vi diris al mi.
Se vi volas mi pruntos al vi la notojn, kiujn mi prenis.
Ŝi ludis la rolon de feino.
Tio povus esti Tomo.
Kion plian oni volas?
Ŝarkoj kapablas sensi sangon.
La homa vivo mallongas.
Mi ne povis elekti alion krom resti.
Jen filozofia demando.
Kaj la knabo kaj la knabino ruzas.
Tomo malofte surhavas ĉapelon.
Mi manĝas du vinberojn kaj lasas la ceterajn por vi.
Surmetu vian insignon, por ke oni vidu, ke vi estas Esperantisto.
Ili rifuzis militservi.
Granduloj ne ĉiam inteligentas.
Tomo estas la plej bona.
Johano ekbruligis alumeton.
Li maltrankvilas pro la sano de siaj gepatroj.
Manjo ne povis kredi, kion ŝi aŭdis.
Miaflanke mi malfidas ĉiajn ĝeneraligojn pri virinoj, favorajn kaj malfavorajn, virajn kaj inajn, malnovajn kaj modernajn.
Ekzistas bonuloj en la mondo.