Tatoeba sentences — language code: epo
Unu el la nun malpermesitaj ludiloj estis la katapulto.
En iuj arboj ni kelkfoje trovis disbranĉiĝon kun taŭga formo.
Per branĉtondilo ni detranĉis ĝin kaj forigis la ŝelon.
Forta kaŭĉuka strio estis forte ligata je ambaŭ ekstremaĵoj.
En la mezo ni faldis kaj fiksis peceton da ledo.
Ni faris bulon per peco da papero, metis ĝin sur la ledaĵon, malantaŭen tiris la tuton kaj delasis post celado.
La elastaĵo malstreĉiĝis kaj pelis la paperbulon rekte antaŭen.
Ni ree desegnis celon kaj ni povis komenci la konkurson.
Tiaj ludiloj ankaŭ estis farataj enpoŝigeblaj kaj uzataj en la klaso por kaŝe pafi paperbuletojn al la tabulo.
Inter la ŝatataj aĵoj, kiujn la saĝa sankta Nikolao alportis, kompreneble estis la kolorlibroj kun kolorkrajonoj.
Sankta Nikolao apenaŭ foririntis, kiam ni jam komencis la koloradon.
Ni ankoraŭ ne tre atentis la liniojn tiutempe.
Nur poste, kiam ni sidis ĉe fratino Imelda, ni atentis la kolorlimojn.
Komence ĉio iris glate, sed la krajonpintoj facile derompiĝis.
La metalaj akrigiloj bone funkciis kaj kune kun maldika lignorabotaĵo aperis nova akra pinto.
Post kelkaj semajnoj niaj longaj kolorkrajonoj ŝrumpis en mallongajn stumpojn.
Longa petado necesis por fine ricevi novajn.
Ankaŭ estis aliaj libretoj kun streketlinioj, kiujn ni devis sekvi, sed tiuj ne estis tiel amuzaj kaj la ciferojn ni komence ankoraŭ ne scipovis legi.
La desegnolibroj kun streketlinioj restis en la kesto.
La puzlolibroj taŭgis dum nur kelkaj tagoj kaj poste translokiĝis al angulo de la ŝranko en la granda kuirejo.
Bloketskatoloj por konstrui dometojn ja iom logis nian atenton, ĝis ni malkovris pli interesajn aĵojn: desegnaĵo gluita sur tavolligna plateto.
En la sama pakaĵo estis segileto. Paĉjo oferis tagon el sia tempo por iom instrui al ni la lertaĵojn.
Dum horoj ni elsegadis figurojn.
Komence ni rompis multajn klingetojn, sed post iom da ekzercado ni iĝis pli lertaj kaj je la posta festo de sankta Nikolao liaj kelkaj novaj planetoj estis bonvenaj, sed li ja devis aldoni sufiĉe da klingetoj.
Tamen ankaŭ tio perdis sian allogecon, kiam aperis ĉe ni la unua mekanikaĵo.
Ekestis vera laborejo ĉe ni kun multaj ŝraŭbetoj kaj ŝraŭbingetoj.
Ĉagrenis nin, ke la truetoj ne ĉiam troviĝis tie, kie ni deziris ilin.
Tio estis ja vere taŭga ludo por knaboj!
Ne ĉiam necesis la veno de sankta Nikolao por inspiri nin.
En la lerneja periodo ni kompreneble ankaŭ hejme ludis la lernejajn ludetojn.
Sur la kahelita korteto antaŭ la kuirejo ni krete desegnis la ludliniojn kaj ofte dum semajnoj daŭris la saltado kun aŭ sen ligna bloketo.
Sed kiam pluvis kaj ne plu eblis iri eksteren, ni faldis aviadiletojn en la kuirejo.
Ekzistis diversaj modeloj, sed la plej simplaj evidentiĝis la plej bonaj.
Ili povis flugi ekde la malgranda al la granda kuirejo.
Kompreneble la defio estis flugigi ilin kiel eble plej malproksimen.
La paperaj boatetoj taŭgis por ludi ekstere dum somero, kiam la vetero estis varma kaj panjo metis kuvon da akvo en la korto.
La paperaj boatoj tamen iom tro rapide subakviĝis.
Ni do transiris al lignaj boatetoj kaj ĉio, kio proksimume similis boaton, taŭgis.
Ni eĉ faris ŝipeton kun masto kaj papera velo.