Tatoeba sentences — language code: epo
Ni lasu la kamparanojn, diris li, batante per la pugno la dorson de la seĝo, "mi mem bezonas ĉi tiun sumon."
Mi konas ĉi tiun aferon; jam de kelkaj centoj da jaroj niaj inĝenieroj studas la projekton.
Diru al mi, via ekscelenco, demandis subite la faraono, "kian utilon alportas ĉi tiuj trezoroj, ŝlositaj en tiu ĉi malluma loko?"
Vi do konservas ĉi tiujn trezorojn por tempo, en kiu malfeliĉo premos Egiption?
Kion signifas ĉi tiu prokrasto?
Bonvole anoncu al li, ke lia edzino estas ĉi tie.
Antaŭe montru vian piedon, ni volas vidi, ĉu vi estas nia kara patrino.
Rano ja sidas en la akvo kun siaj egaluloj kaj kvakas, sed ĝi ne povas esti kunulo de la homo.
Atendu, atendu, kriis la rano, "kunprenu min, mi ne povas kuri, kiel vi."
Mi tute ne imagis, ke rano povas forlasi la akvon.
Jen bulon mi devas porti hejmen. Ĝi ja estas el oro, sed ĝi premegas mian ŝultron kaj mi ne povas levi la kapon.
Kiu tion supozis?, murmuris Johano, glatigante la harojn sur sia kapo.
Sed mi ne tre ŝatas bovaĵon, ĝi ne estas sufiĉe suka.
Tio estas bonega manĝaĵo.
Mi ja devas riski iom, respondis la junulo, "sed mi ne volas kulpi pri tio, ke vi trafos en malfeliĉon."
Patro, mi rigardas mian blankan kateton, ĝi sidas sur la tegmento kaj volas diri adiaŭ al mi.
Kiu diris "a", devas diri ankaŭ "b"; ĉar kiu cedis la unuan fojon, devas cedi ankaŭ nun.
Mi rigardas al mia kolombeto, kiu sidas sur la tegmento kaj volas diri adiaŭ al mi.
Se la plumo estas tiel multekosta, unu estas por mi nenio; mi volas kaj devas havi la tutan birdon.
Mi diros al vi, kion vi devas fari nun.
Se vi sukcesos, vi rekompence ricevos mian filinon.
La plej bonan parton vi jam havas, sed al la princino el la ora kastelo mankas ankoraŭ la ora ĉevalo.
Vi ne bezonas diri tiom da vortoj. Kompreneble mi liberigos fiŝon, kiu kapablas paroli.
Mi ne volas esti reĝo.
Kolego, ĉu vi ne volas ludi per kartoj?
Mi ne povas timi ion, neniam mi lernos ĉi tie timon.
Nenio savos ŝin; morgaŭ oni devos doni ŝin al la drako.
Ĉion mi kredos, sed ne tion.
Ne ĝoju tro frue; kiu volas havi mian filinon devas alporti al mi el la infero tri orajn harojn de la kapo de la diablo. Se vi alportos ilin, mia filino apartenos al vi.
Kion vi volas? - ŝi demandis, sed ŝia mieno ne estis severa.
Bone, sed mi deziras scii tri pliajn aferojn: Kial puto, el kiu iam fluis vino, tute sekiĝis kaj ne liveras nun eĉ akvon, kial arbo, kiu havis iam orajn pomojn, ne havas nun eĉ foliojn, kaj kial pramisto devas ĉiam veturi kaj reveturi kaj neniam liberiĝas?
Malsaĝulo li estas, respondis la diablo; "li devas doni sian stangon en la manon de la unua trapasanto, tiam li estos libera kaj la alia iĝos eterna pramisto."
Kie vi volas sidi? - ili demandis la knabon. "Metu min sur la randon de via ĉapelo, tie mi povos promeni kaj rigardi la ĉirkaŭaĵon; mi ne falos."
La hometo volas moki pri ni.
Mi ja volas doni al vi ĉion; nur etendu la manojn!
Ĉu vi volas esti mia servisto kaj sekvi min?
Malgraŭ mia respekto, mi devas diri, ke kun via ĉapelo vi similas pajacon.
Fine, li diris, "mi vere movis la piedojn; tion, kion mi faris antaŭe, oni ne povas nomi kurado."
Oni ja povas ligi sakon, eĉ se ĝi ne estas plena.
Oni devas fini.