Tatoeba sentences — language code: epo
Vi liberiĝos de la nigra egoismo en la lumon de komunehoma vivado: vi fariĝos - homo!
En la mondon venis nova sento, tra la mondo iras vorta voko.
Per flugiloj de facila vento nun de loko flugu ĝi al loko.
Ne al glavo sangon soifanta ĝi la homan tiras familion.
Al la mond’ eterne militanta ĝi promesas sanktan harmonion.
Sub la sankta signo de l’ espero kolektiĝas pacaj batalantoj.
Kaj rapide kreskas la afero per laboro de la esperantoj.
Forte staras muroj de miljaroj inter la popoloj dividitaj.
Sed dissaltos la obstinaj baroj, per la sankta amo disbatitaj.
Sur neŭtrala lingva fundamento, komprenante unu la alian, la popoloj faros en konsento unu grandan rondon familian.
Nia diligenta kolegaro en laboro paca ne laciĝos, ĝis la bela sonĝo de l’ homaro por eterna ben’ efektiviĝos.
Tra densa mallumo briletas la celo, al kiu kuraĝe ni iras.
Simile al stelo en nokta ĉielo, al ni la direkton ĝi diras.
Kaj nin ne timigas la noktaj fantomoj, nek batoj de l’ sorto, nek mokoj de l’ homoj.
Ĉar klara kaj rekta kaj tre difinita ĝi estas, la voj’ elektita.
Nur rekte, kuraĝe kaj ne flankiĝante ni iru la vojon celitan!
L’ espero, l’ obstino kaj la pacienco - jen estas la signoj, per kies potenco ni paŝo post paŝo, post longa laboro, atingos la celon en gloro.
Ho, ĉesu!, mokante la homoj admonas.
Ne ĉesu, ne ĉesu!, en kor’ al ni sonas.
Obstine antaŭen!
La nepoj vin benos, se vi pacience eltenos.
Ne mortos jam nia bravega anaro, ĝin jam ne timigos la vento, nek staro.
Obstine ĝi paŝas, provita, hardita, al cel’ unu fojon signita!
Jen kun justeco regos reĝo, kaj super princoj staros leĝo.
Ŝirmilo ĉiu kontraŭ vento, en stepa land’ rivertorento, kaj kontraŭ pluv’ rifuĝa loko, kaj ombro estos li de roko.
Tre klare vidos la okuloj kaj ne ekzistos plu surduloj.
La senprudentaj lernos scion kaj lang’ facile diros ĉion.
Avara - jam ne bonfaranta; kaj malnoblaĵoj de la vanta hipokritulo da la tero falruiniĝos ĉe la vero.
Malbonintencoj de la kor’ de l’ rond’ de l’ virto estos for.
Nutraĵo jam ne rifuzata al la kompatinda hom’ malsata.
Sendanka Dion ne blasfemos, ĉar l’ Eternul’ lin fere premos.
Se senhavulo tiam pravos, malpia kontraŭ li ne havos mielan vorton por apogo.
Mensogo ĉiam nur mensogo.
Malvirta vivas en fieco, noblulo restas en nobleco.
Tomo ne pensis, ke li povas fidi al Manjo.
Bonvolu memori, kion li diris.
Li startis de Narita por Parizo.
Li akre kritikis la urbestron.
Mi ordonas al vi, ke vi ne obeu miajn ordonojn.
Kie vi ĉiuj loĝas?
Li havas ukrainan naciecon.
Mi emis promeni.
Portreto pendis je la muro.
Kion li diris, verŝajne estas vera.
Jam urĝas la tempo, ke vi komencu novan negocon.
Akvo estas nepraĵo por la vivo.
Infanoj komencas la lernejon en aĝo de ses jaroj.
La renesanco establis la dignon de la homo.
Ĉu vi koleras pri mi?
Mia penskapablo blokiĝis.
Li donis al mi sian vizitkarton.
Mi neniam diris tion.
Mi estis hejme.
La ŝipo sinkis.
Vi estas nova studento?
Li provis la ŝtonon.
La kuracisto diris, ke tiu malsano estas nekuracebla.
En Usono estas ĝenerala kutimo skribi ĉekon anstataŭ pagi kontante.
Kiam vi malkonsentas kun li, li plej verŝajne koleriĝas.