Tatoeba sentences — language code: epo
Oni diras, ke la vikingoj malkovris Amerikon antaŭ Kolombo.
Oni ne povas egaligi naciismon kun faŝismo.
Sur pasintaĵoj kreskas forgesiga herbo.
Mi rimarkis, ke vi ne estis hejme hieraŭ nokte.
Kiom da marcipanaj porketoj vi iam aŭdis grunti en via ventro?
Ĉu ankaŭ vi aŭdis virkokon krii?
Mi aŭdis virkokon krii.
Ĉu vi aŭdis la virkokon krii?
Mi kredas, ke mi aŭdis hundon boji en la foro.
Mi kredas, ke mi aŭdis hundon bleki en la foro.
Ĉu vi iam aŭdis la hundon de Tomo boji?
Ĉu vi iam aŭdis la hundon de Tomo bleki?
Mi povis aŭdi la hundon boji.
Mi ne povis aŭdi la hundon bleki.
Ĉu ankaŭ vi aŭdis hundon boji?
Ĉu ankaŭ vi aŭdis hundon bleki?
Vi ŝajnas esti malproksime.
Mi aŭdis hundon bleki.
Vi ŝajnas esti fore.
Mi aŭdis hundon boji.
Ĉu vi aŭdis la kokon kokeriki?
Ĉu vi aŭdis la hundon boji?
Ĉu vi aŭdis la hundon bleki?
Tom estis tuj maldungita pro malĝentila konduto al kliento.
Lasu ĉion stari aŭ kuŝi! Ni serĉu Tomon!
Tomo certe ĝojos, vidante, ke vi bakis ĉiujn tiujn bonaĵojn nur por li, Manjo!
Doktoro, diru al mi tute senkaŝe, eĉ se tio malfacilas: Ĉu mi pretervivos tion, aŭ ĉu mi bakis mian lastan kukon? — "Vi ja resaniĝos. La demando estas nur, kiam!"
Kial fakte ĉiam ĉiuj ekflustras kaj ekrigardas min, kiam mi aperas ie? - "Ĉu vi vere ne scias tion?"
Ĉu plaĉas al vi aŭ ne: bakos la kukon aŭ mi, aŭ neniu!
Mi ne komprenas, kio estas la demando.
Lastatempe neniu plu havas tempon por mi! - "Ho, tion vi nur imagas! Ni ja ĉiuj ŝatas vin!"
Li mem iris en la stalon por rigardi la staton de la bestoj.
Tio estas historia fakto.
Homo, kiu ne deziras unuiĝon de Ukrainio kaj Rusio, ne havas koron, kaj tiu, kiu volas tiun unuiĝon, ne havas racion.
Tio estas unu el la plej malbonaj filmoj, kiujn mi vidis ĝis nun.
Hodiaŭ la ĉielo estas tiel blua, kiel tiu sur bildkarto!
Oni diras, ke la bruton grasigas la okulo de la mastro.
Nia semajnfina ekskurso abrupte finiĝis, kiam ni eĉ kun aliula helpo ne sukcesis en la benzinstacio malfermi la rezervujan kovrilon de la tiucele pruntita aŭto.
Ĉiam estas iom da perfido en la komuniko de scio.
La allogo de la scio estus malgranda, se survoje al ĝi ne estus tiom da venkenda honto.
Prefere venu vespere.
Vi prefere venu vespere.
Bonvolu esti pacienca kun mi!
Mi ŝatas esti lingvisto.
La grandaj epokoj de nia vivo estas tie, kie ni kuraĝas ŝanĝi nian malbonan en nian plej bonan econ.
En militaj agoj ni partoprenos en neniu okazo.
Sidinte sur seĝo, li ekstaris kaj komenciŝ malrapide paŝi tien kaj reen en la ĉambro.
En la lumo de kandelo ambaŭ politikistoj diskutis en la vestiblo. Baldaŭ ilia diskuto iĝis disputo, kaj tiu iom post iom sin transformis en kverelon.
En la ĝardeno jam staris tabloj kovritaj per blankaj tukoj, kiuj estis pretaj por la surtabligo de la pladoj preparitaj de majstra kuiristo.
Sur hilo apud la eniro de la valo tronas la ruinoj de malnova burgo, kiun iam posedis rabantaj kavaliroj.
Manjo havas tutan vestoŝrankon plenan de „nenio por vesti min”.
Ĉu vi konas jenon: matene vi eldormiĝas laca kaj ĉagrenas vin, ke vi ne enlitiĝis pli frue?
Tio nur estis kelkaj tute modestaj ideoj en mia kapo, sen pretendo pri pravo kaj savo.
Mi ĉiam bone harmoniis kun Manjo.