Tatoeba sentences — language code: lat
Crās in lūdum venīre nōn poterō.
Trīclīnium duās iānuās habet.
Unum tantum os habemus.
Ut vēra dīcam, hanc pelliculam iam aspexī.
Scīsne quārē Thōmās nōn adsit?
Num mundus casu factus est? "Certe non."
Num librum tulisti? "Tuli, crede mihi."
An est hoc?
Num hoc est?
Deos dolet.
Dii dolorem sentiunt.
In Toki Pona pronuntiat particula "li": vocabulum proximum est verbum.
Particula "li" interdum est pro verbo esse, quod in Toki Pona non est.
Labōrāmus ut pecūniam faciāmus.
Opus mihi faciendum est.
Opus nōbīs faciendum est.
Opus tibi faciendum est.
Opus Thōmae faciendum est.
Opus Thōmae faciendum erat.
Opus mihi faciendum erat.
Opus eī faciendum est.
Opus faciendum est.
Labōrāre mālō quam nihil agere.
Labōrāre mālēbat quam nihil agere.
Eī opus mandāvit.
Multum operis faciendum erat.
Dīvitēs fierī volunt.
Thōmās dīves fierī vult.
Dīves fierī volō.
Thōmās dīves fierī volēbat.
Dīves fierī volēbam.
Dīves fierī cōnstituī.
Thōmās dīves clārusque fierī vult.
Dīves clārusque fierī volō.
Homō dīves fierī volō.
Thōmās scīre volēbat quōmodo Marīa tam pecūniōsa facta esset.
Dīvitior est quam ut latrō fīat.
Thōmās in hortō suō labōrat.
Thōmās in hortō labōrat.
Ingeniārius in Galliā opus facit.
Ingeniārius in Galliā labōrat.
Thōmās in caupōnā opus facit.
Thōmās in caupōnā labōrat.
Marīa in hortō suō labōrat.
Marīa in hortō suō opus facit.
Frāter meus in Galliā labōrat.
Frāter meus in Galliā opus facit.
Avia mea in hortō labōrat.
Nōnne Marīa Bostoniae labōrat?
Nōnne Marīa Bostoniae opus facit?
Nōnne Thōmās Bostoniae labōrat?
Nōnne Thōmās Bostoniae opus facit?
Thōmās Bostoniae in caupōnā labōrat.
Thōmās Bostoniae in caupōnā opus facit.
Labōrō ut dīves fīam.
Thōmās labōrat ut dīves fīat.
Ūnum mihi emendum est.
Thōmās id emere volēbat.
Vestīmenta emere amō.
Cibus Thōmae emendus erat.
Aurantia emere volō.
Mūsās emere volō.
Vēnī ut holera emam.
Vēnī ut holera emerem.
Vēnī holera ēmptum.
Vēnī holera ēmptūrus.
Vēnī ad holera emenda.
Librōs emere vīs.
Librōs emere vultis.
Marīa librōs emere vult.
Librōs emere volō.
Calceī mihi emendī sunt.
Id emere volēbam.
Id emere voluī.
Vetus amicus meus insignem memoriam habet. Scenas ab adolescentia narrat quasi heri accidissent.
Tibi sibi hoc faciendum est.
Ne vivam, si scio.
Vultus sensus animi indicant.
Thomas ivit ad cinemateum.
Cur ausus es!
Magnus Carlsen mundi tertium latrunculorum titulum vicit.
Donum habet illa me laetum facere, etiam in difficillimis momentis.
Pleraque liquefacta est nix.
Quemlibet colorem potes eligere.
Somnia verum dicunt.
Quot telephona habet?
Sinae insulas aedificant.
Nullae me fabulae delectant nisi Plauti.
Valvae se ipsae aperuerunt.
Qui naturam sequitur sapiens est.
Quam quisque novit artem, in hac se exerceat.
Relativum omitti potest Anglice, Latine nunquam.
Si quisquam, Cato sapiens fuit.
Thomas rubrum vinum bibit.
Hoc petasum nimis magnum est mihi.
Librum meum nondum scripsi.
Si pretium minuis, emam.
Illum osculata sum. "Quid dixisti?" "Me illum osculatam fuisse."
Tempus est iam incipere.
Thomas praecepta fregit.
Una ex foribus erat aperta.
Fremitus maris amo.
Clarus es. Gratias tibi ago pro bono opere quod agis.
Num quis sine tumultu irasci potest?