Tatoeba sentences — language code: lat
Et respondit eis: “Sic Dominus sit vobiscum, quomodo ego dimittam vos et parvulos vestros. Cui dubium est quod pessime cogitetis? Non fiet ita, sed ite tantum viri et sacrificate Domino; hoc enim et ipsi petistis”. Statimque eiecti sunt de conspectu pharaonis.
Dixit autem Dominus ad Moysen: Extende manum tuam super terram Aegypti, ut veniat locusta et ascendat super eam et devoret omnem herbam, quidquid residuum fuerit grandini.
Non possum reddere illud.
Etiam Cicero non habebat birotam.
Nunc aquam non volo bibere, vinum magis mihi placet.
Et extendit Moyses virgam super terram Aegypti, et Dominus induxit ventum urentem tota die illa et nocte. Et mane facto, ventus urens levavit locustas; quæ ascenderunt super universam terram Aegypti et sederunt in cunctis finibus Aegyptiorum innumerabiles, quales ante illud tempus non fuerant nec postea futuræ sunt.
Operueruntque universam superficiem terræ , et obscurata est terra. Devoraverunt igitur omnem herbam terræ et, quidquid pomorum in arboribus fuit, quæ grando dimiserat; nihilque omnino virens relictum est in lignis et in herbis terræ in cuncta Aegypto.
Quam ob rem festinus pharao vocavit Moysen et Aaron et dixit eis: Peccavi in Dominum Deum vestrum et in vos. Sed nunc dimittite peccatum mihi tantum hac vice et rogate Dominum Deum vestrum, ut auferat a me saltem mortem istam.
Egressusque Moyses de conspectu pharaonis oravit Dominum, qui flare fecit ventum ab occidente vehementissimum et arreptam locustam proiecit in mare Rubrum; non remansit ne una quidem in cunctis finibus Aegypti.
Et induravit Dominus cor pharaonis, nec dimisit filios Israel.
Dixit autem Dominus ad Moysen: Extende manum tuam in cælum, et sint tenebræ super terram Aegypti tam densæ ut palpari queant.
Extenditque Moyses manum in cælum, et factæ sunt tenebræ horribiles in universa terra Aegypti tribus diebus.
Nemo vidit fratrem suum nec movit se de loco, in quo erat. Ubicumque autem habitabant filii Israel, lux erat.
Vocavitque pharao Moysen et Aaron et dixit eis: Ite, sacrificate Domino; oves tantum vestræ et armenta remaneant, parvuli vestri eant vobiscum.
Ait Moyses: Etiamsi tu hostias et holocausta dares nobis, quæ offeramus Domino Deo nostro, tamen et greges nostri pergent nobiscum; non remanebit ex eis ungula, quoniam ex ipsis sumemus, quæ necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri; præsertim cum ignoremus quid debeat immolari, donec ad ipsum locum perveniamus.
Induravit autem Dominus cor pharaonis, et noluit dimittere eos.
Dixitque pharao ad eum: Recede a me. Cave, ne ultra videas faciem meam; quocumque die apparueris mihi, morieris.
Respondit Moyses: Ita fiet, ut locutus es; non videbo ultra faciem tuam.
Et dixit Dominus ad Moysen: Adhuc una plaga tangam pharaonem et Aegyptum, et post hæc dimittet vos utique, immo et exire compellet.
Dices ergo omni plebi, ut postulet vir ab amico suo et mulier a vicina sua vasa argentea et aurea.
Dabit autem Dominus gratiam populo coram Aegyptiis. Fuitque Moyses vir magnus valde in terra Aegypti coram servis pharaonis et omni populo.