Tatoeba sentences — language code: epo
Forrifuzante la mondon en monaĥejon, li tamen ne trovis pacon.
Apenaŭ mi eliris, komencis pluveti.
Tiuj parolas pri paco, dum malbono estas en ilia koro.
Atendu min ĉi tie, ĝis mi revenos.
Mi ne kredis, ĝis mi vidis.
Ĉiu homo eraras; nu, mi estas homo, do mi eraras.
Antaŭ ol la ludo komenciĝis, fariĝis silento de minuto.
Revenu hejmen, antaŭ ol vesperiĝos.
Li fariĝis tiel feliĉa, ke li pagis por la vespermanĝo.
La infano jen ploris, jen ridis.
Jen kurante, jen iom haltante, mi fine venis en la urbon.
Mi skribis ne nur al li, sed ankaŭ al ŝi.
Lingvo arta ne sole povas, sed devas esti pli perfekta, ol lingvoj naturaj.
Tio estas ne nur senutila, sed eĉ povas esti malutila.
Ju pli maljuna li fariĝas, des malpli da prudento li havas.
Aj!
Aj, aj!
Bis!
Fi!
Ha!
Aha!
Ha?
He!
Ho!
Oho!
Nu!
Nu, nu!
Ve al mi!
Aŭ!
Ba!
Ba, ba!
Be!
Hop!
Hu!
Oj!
Pa!
Pa, pa!
Pst!
Psst!
Ŝŝ!
Ts!
Amen!
Babilaĵo!
Bele!
Bone!
Brave!
Bravege!
Ĉielo!
Halt’!
Help’!
Jen!
Pelu!
Pesto!
Sal!
Vivu!
Merdo!
Fek’!
Al la diablo!
Al la diabloj!
La ĉielo donu!
Dio volu!
Nu, jes!
Vorton de honoro!
Je mia vorto!
Pro Dio!
Per Dio!
Jen vi havas!
Iru, kaj ne peku plu.
Li ĵus eniris, sed li estas jam elironta.
Estas preferinde sin deteni, ol penti.
Ni estos tre baldaŭ venintaj.
Kiu multe vivis, tiu multe vidis.
Mi vin tre dankas.
Ne parolu tiel malŝate kontraŭ sanktaj aferoj, eĉ ne se vi ŝercas.
Ofte ni pensas, ke aliaj estas pli feliĉaj, ol kiel ili estas.
La aventuro finiĝis tute alie, ol kiel ni atendis.
Mi pagis al li pli ol tiom, kiom mi efektive ŝuldis.
Tiu statueto prezentis belan, kvankam malgrandan artaĵon.
Multaj atakas nian idealon, kvazaŭ krimon.
Ĉu esti aŭ ne esti - jen la demando!
Ni kuraĝe iradis tra la arbaro, ne timante fantomojn, nek lupojn aŭ ŝakalojn.
La pluan sorton de tiu reĝo oni legu en la kronikoj.
Nu, nu, ne ploru plu!
Se la monto ne venas al ni, tiam ni iru al ĝi.
Ĉi tie estas tiel silente!
Ni estis laŭŝajne perditaj, eĉ la plej bravaj jam havis nenian esperon.
Ĉu vi do ne estas ĉi-tieulo, ke vi ne scias tion?
Ŝi ricevis premion kompreneble tial, ĉar ŝi studis, dum vi eĉ libron ne prenis en la manojn.
La tiamaj moroj estis malsamaj, ol la hodiaŭaj.
He, knabo, kion do tio vin interesas, ke vi rigardas en la domon?
Oni povus pli diri, ke tio aspektas kiel sonĝo, ol ke ĝi estas realaĵo.
Antaŭ ol mi povis salti en la boaton, ĝi estis jam unu metron for de la bordo.
Kial vi petas almozojn? - Ĉar mi volas manĝi, mia bona sinjoro.
Kial do vi ne laboras? - Ha, kiam mi laboras, mi ankoraŭ pli volas manĝi.
Onklino parolas kun malgranda nevo, kiu ĵus venis el la lernejo.
Nu, ĉu vi lernis aritmetikon? - Certe!
Kion do vi lernis? - Deprenadon.
Aha! sekve se mi diros al vi, en kiu jaro mi naskiĝis, ĉu vi povos diri, kian aĝon mi havas?
Oho! tiajn grandajn nombrojn ni en la lernejo ankoraŭ ne lernis.
Se donas Di’ al vi favoron, li sendas vin for el la dom’, por montri sian mir-laboron, la belan mondon, al la hom’.
De l’ montoj riveretoj fluas, alaŭdoj kantas super mi, mi ankaŭ gajan kanton bruas al la tutmonda harmoni’.
Al Dio fidas mi kun ĝojo: li zorgas pri la tuta ter’, li ankaŭ min sur mia vojo eterne gardos de danĝer’.