Tatoeba sentences — language code: vep
Minä tulen tagaze päiväiči.
Sinnä pidab mända mecröunaiči.
Mö mänem mecha kaidad tehutme.
Uden vodenke!
Ken naku om?
Tervhen!
Kut sinun azjad oma?
Anda minei vet!
Minä sön murgint.
Minä pagižen vepsän kelel.
Tulgat tervhin Vikipedijaha.
Üks’, kaks’, koume, nell’, viž, kuz’, seičeme, kahesa, ühesa, kümne.
Necil oiktudel ei voi olda väged, konz küzünd om todeks ei politižes pahas tegos vai Ühthižrahvazkundan pätegendoid i principoid vastkaroičijas tegos.
Minä murginoičen.
Mö longitam.
Minä longitan.
Hö longitaba.
Hö longitadas.
Tom longitab.
Hän longitab.
Ken sigä om?
Kut teiden azjad oma?
Mindai kuctas Tomaks.
Naku om minun kaži.
Naku om minun honuz.
Heraštoitim kellotab.
Tämbei om praznik.
Tämbei om meiden praznik.
Om-ik tämbei mitte-se praznik?
Tämbei küläs om praznik.
Tämbei sinun poigal om praznik.
Mikš? Sikš miše minä muga sanuin.
Tom eläb naku.
Jä jogel om völ hoik i räbed.
Nece om üks’žiruine pert’.
Nece om kaks’žiruine pert’.
Nece om kaks’žiruine avtobus.
Veič om tül’c.
Nece veič om tül’c.
Veič om ani tül’c.
Minai ei ole aigad.
Meil ei ole aigad.
Sinai ei ole aigad.
Teil ei ole aigad.
Lainhed löiba randha.
Hänel hibused oma lainhil.
Minä olen nor’ i terveh.
Paraz mända.
Se aig om mända magadamha.
Paraz longitada.
Se aig om murginoita.
Paraz söda.
Se aig om mända.
Se aig om lähtta.
Se aig om nousta.
Päiväine nouzeb.
Irdal om pakaine.
Naku paksus vihmub.
Kezakus paksus vihmub.
Kezal naku paksus vihmub.
Kezakus i heinkus meil paksus vihmub.
Kevädel naku paksus vihmub.
Vihmub-ik paksus neciš lidnas?
Redukus naku paksus vihmub.
Kitän!
Lujas kitän!
Ei, kitän.
Kitän sindai.
Kitän teid.
Kaik om hüvä.
Om-ik kaik hüvä?
Minai om kaik hüvä.
Hänel kaik om hüvä.
Om-ik teil kaik hüvä?
Om-ik sinai kaik hüvä?
Om-ik teil lapsid?
Tom om lekar’.
Toman veik om lekar’.
Tom om lekar’ i kirjutai.
Tom ei ole lekar’.
Toman vanhembad oliba lekarid.
Om-ik Tom lekar’?
Om-ik sinai vauged paid?
Paid om redukaz.
Kus om keitai?
Mö olem keitajad.
Tom om hüvä keitai.
Minä olen keitai.
Tom om teiden däd’.
Tom kirjutab dädäle.
Hö ei elägoi ühtes.
Tom om Bostonas.
Hö oma Bostonas.
Tom eläb Bostonas.
Minä elän Bostonas.
Minun kanz om Bostonas.
Tom radab Bostonas.
Tom om jo Bostonas.
Bostonas om äi puištoid.
Puištos om äi lapsid.
Minä vändan puištos.
Tat käveleb puištos.
Mö olim puištos.
Minä en voi uinota.
Minä mänen kuna pä kandab.
Tom magadab hondoin.
Nece om lujas vägev unizell’.
Midä sinä tahtoid?
Kut sindai kuctas?
Minä tedan, kut sindai kuctas.
Kut sinä putuid tänna?
Kuna tö mänet?
Sanugat minei, kuna tö mänet.
«Kuna tö mänet?» – «Kinoho».
Minä säraidan viluspäi.
Hänes oli elo, i elo oli mehiden lämoi.
Ezmäi oli Sana. Sana oli Jumalanno, i Sana oli Jumal.
Kebnemb om verbl’udale mända neglankorvaižes läbi, mi elokahale putta Jumalan valdkundaha.
Tehkat hüväd teiden vihanikoile.
Rahanhimo om kaikenlaižen pahan jur’. Rahan ectes erased segoiba uskondan tespäi i saiba ičeleze sen tagut äi mokid.
Armastuses ei ole varaidust, täuz’ armastuz kükseb varaidusen. Varaiduz iče-ki om jo mok, i ken varaidab, hänes armastuz völ ei ole tehnus täudeks.