Tatoeba sentences — language code: epo
De kiu vi eskapas?
Mi ankoraŭ ne volas iri.
La tempo venis por lasi Tomon foriri.
Do, mi devas komenci.
Eble vi devu simple iri.
Kompreneble, mi sentas min kulpa.
Kion vi surhavos?
Mi sciis, ke Tomo ne estis feliĉa.
Eble mi razos mian kapon.
Pluvas sufiĉe multe.
Eble mi povus helpi.
Tio, kion mi bezonas, estas via helpo.
Ili povus ankoraŭ esti ĉi tie.
Mi povas flari ĝin de ĉi tie.
Mi vidis Tomon eniri en aŭton.
Tio certe estis falsaĵo.
Tomo parolas al si mem.
Ambaŭ estas hejme.
Eble vi devas iri hejmen.
Ili estas almenaŭ honestaj.
Tomo venis per buso.
Kelkafoje mi havas hejmsopirojn.
Tio postulis de mi nur unu horon.
La bildo estas terura.
Tomo, ni alvenis!
Kiu estis via inspiro?
Vi ne permesu ke Tomo eniros.
Ili diras, ke tio neeblas.
Mi estis en laborintervjuo.
Tio ja estas tre bona.
Tio al mi ne racias.
Tio prenos de vi tro longa tempo.
Vi ŝajne ŝercas!
Aŭskultu, mi devas foriri rapide.
Kio estas nia alia elekto?
Kial Tomo atakus min?
Nu, mi ne estas surprizita.
Kiel mi povus servi vin?
Mi pensas, ke ili apartenas al Tomo.
Ĉu vi vere volas tion?
Ĉu vi kapablas fari tion?
Ĉu Tomo iom pli sanas hodiaŭ?
Ĉu vi povas atendi minuton?
Kian doloron!
Tomo volas laboron.
Mi sentis min tre embarasita.
Ne ĉiuj samopinias, kiel vi.
Tio des pli taŭgis al ili.
Mi ne sciis, ke Tomo estas el Bostono.
Ĉu io dolorigas al Tomo la korpon?
Mi aĉetis ĝin al ŝtelvendisto.
Dan legas librojn nur en la hungara.
Kial Tomo estis maldungita?
Nu, forgesu tion!
Jarojn poste oni retrovis iliajn skeletojn interplektitajn.
Li sukcesos senviolente.
Tomo ne povis iri kun ni.
Tomo ne povis iri kune.
Ne diru tion al mi, se vi ne volas.
Mi scias, ke Tomo estas ĝenita.
Mi scias, ke Tomo estas ĉagrenita.
Kio estas nia alventempo?
Li ne ŝatas la muzikon, kiun mi aŭskultas.
Tomo ĉiam estis tie.
Vi faris Tomon malfeliĉa.
Lasu al mi la tempon pripensi tion.
Al kiu Tomo flustras?
Ĉu vi scias pri la planoj de Tomo?
Kie estas via loĝejo?
Ĉu Tomo ne aliĝos al ni?
Kiu faris krimon estas mi.
Ĉiu agas kiel eble plej bone.
Oni ne kredus, ke tomo kaj Manjo tiom ofte interparolas.
Johano estas du jarojn malpli aĝa ol mi.
Tom, konscie ke li baldaŭ devus entrajniĝi al Boston, estis pasie alkroĉiĝanta al Mary sur la fervoja kajo.
Tomo lacigis sin.
Eĉ se ŝi estas bela, ŝi estas senmona.
Ĉu plaĉus al vi golfludi ĉi-posttagmeze?
Kie mi pagu?
Mi paŝos.
Mi marŝos.
Ĉu vi obĵetas?
Mi estas nuda!
Mi estas melankolia.
Mi estas mantuano.
Mi estas balbutulo.
Mi estas rakitulo.
Kia trunko!
Ne blasfemu!
Mi estas malsaneta.
Mi estas duonmalsana.
Mi estas malsanema.
Mi estas misfarta.
Li kultivis rozojn.
Tom havas multajn amikojn en Bostono.
Ĉu li helpas?
Ĉu ŝi helpas?
Mi atestos.
Mi revokos.
Tio povus daŭri horojn.
Ĉu ĝi gravas?
Mi tradukos.
Mi rigardos.
Mi vespermanĝos.
Li hezitas.
Ŝi hezitas.
Ŝi prokrastas.
Korektita!
Ŝi tagmanĝas.
Identigu vin.
Povrulo!
Kiu plej rapide venos tien?
Ripetu!
Legu.
Baf!
Uf!
Mi tusas.
Sakre!
Vi mankos.
Ĉu ni reforiras?
Ĉu ni reforveturas?
Ne, ili trovos lin ĉi tie.
Mi ne scias, kio estas en la kesto.
La loĝantaro de tiu insulo vivtenas sin per fiŝkaptado.
Pardonu min, mi pensis pri io alia.
Mi, pli vere, ĝin faris por min trankviligi.