Tatoeba sentences — language code: epo
Mia plej granda eraro estas foje kredi, ke mi havas neniun.
Oni verŝajne ne havas tempon. Sed oni devas agi tiel penseme, kvazaŭ oni tamen havus ĝin.
Ĉiu, kiu provas konservi ion, kio valoras hodiaŭ, devas esti preskaŭ revoluciulo.
La libereco silenti estas parto de la parola libereco.
Tomo diris, ke vi estas bela.
Tomo diris, ke vi estas belega.
Tomo foriros unu tagon pli frue ol li planis.
Tomo iros al la naskiĝtaga festeto de Manjo morgaŭ, ĉu ne?
Mi simple pensas, ke mi ne kapablos.
Kion vi intencas fari ĉi-prie?
Kion vi intencas fari pri tio?
La popolo ekribelis kontraŭ siaj regantoj.
La fenicoj, aliflanke, alvenas je grandaj grupoj en la festajn ĉambrojn, kie oni ilin invitas okupi litojn kovritajn per brokaĵoj.
En la ĝardeno estas multe da ruĝaj floroj.
Ni devas respekti unu la alian.
La lupo ululas.
Ĉiuj tre admiras la donacojn fare de Eneo, krome la belecon de l' knabo – la radiantan rigardon, la rozkolorajn vangojn, kvazaŭ de dio, kaj la dolĉecon de lia voĉo (je imitaĵo); ili tre laŭdas la delikatan mantelon kaj la vualon broditan laŭ ĝia tuta rando per artaj desegnoj pri ora akanto.
Pli ol ĉiuj tamen la kompatinda Didono, jam kondamnita esti konsumota je la fajro de l' estonta pasio, ĉion glutas per la okuloj, profunde impresata kaj de la luksaj donacoj kaj de l' ĉarma knabo.
Post tio, ke li sin alkroĉis al la kolo de Eneo, kaj longe brakumis tiun viron, kiu tiom sopiradis sian filon, la falsa Askanjo sin turniĝis al la reĝino.
Kaj Didono, kaj per la rigardo kaj per sia tuta koro, sin lasas preni de tiu fascinanta estaĵo, eĉ foje lin alpremas al sia sino, apenaŭ sciante, la malfeliĉa, tion, kia danĝera dio ĉe ŝia brusto nestas.
Mi produktis mem dentopaston: ĝi estas bona, efika kaj ekologia.
Ĉu vi aŭskultas muzikon, dum vi veturigas?
Mi trovis al Tomo laboron.
Mi trovis laboron al Tomo.
Mi trovis Tomon al vi.
Mi trovis al vi Tomon.
Maria diris, ke ŝi ne povas helpi nin hodiaŭ.
Tiam la filo de Venuso komencas malrapide forviŝi la memoron pri Sikeo, kaj, serĉante en tiu animo eksciti sentojn jam de longe moderigitajn, li tuj provas ĝin okupi per nova kaj vigla amo.
Finiĝinta la unua parto de l' bankedo, malplenigitaj la manĝotabloj, oni alportas la dikventrajn kraterojn, kiujn oni plenigas per vino preskaŭ ĝisrande.
Parolado estas arĝento, aŭskultado estas oro.
Prokrastita investo ne ĉiam estas profito.
La vojo de memkono kondukas tra soleco kaj silento.
„Ĉu hundoj povas paroli?“ demandis Tomo. – „Nature ne!“ respondis la katino de la familio.
Mi ne povas fari ĝin hodiaŭ. Vi venu morgaŭ!
Li ne dorlotis siajn infanojn.
Kiel oni atingas tiajn frazojn?
Tomo faras aĵojn kiujn mi ne farus.
Mi povus esti punata se mi farus tion.
Tiu ĉi supo estas mirinda.
Kiel oni pripensas tiajn frazojn?
En la ĝardeno estas multaj ruĝaj floroj.
Ni renkontos Tomon ĉi-vespere.
Ni renkontos Tomon ĉi-nokte.
Kiujn kvalitojn vi plej admiras pri Tomo?
Tomo aĉetis kelkajn florojn por Manjo.
Antaŭ nelonge mi vidis ilin tie ĉi.
Je la kioma horo estos via aviadilo?