Tatoeba sentences — language code: epo
Ni ne havas pruvon, ke Tomo faris tion.
La pokalo estas sur la tablo.
Ŝi faras tre bonajn skeĉojn.
Ĉu vi estas riĉaj?
Tio estas vaneso.
Tio estas papilio vaneso.
Miaj pensoj apartenas al vi.
Ĉiuj miaj pensoj apartenas al vi.
Komenciĝis naskodoloroj.
Ĉiuj miaj pensoj estas kun vi.
La surfaco de la lago estis glata.
La surfaco de la lago estis spegule glata.
La oceana akvo ne estas trinkebla.
Kiun ludon vi elektis?
Kaj nun kion ni faros?
Kaj nun, kion ni faru?
Li estas persista kaj saĝa.
Tomo estas persista kaj saĝa.
Lasu ilin tie.
Lasu lin tie.
Lasu ŝin tie.
Lasu lin ĉi tie.
Lasu ŝin ĉi tie.
Danke al via helpo mi sukcesis.
Mi ŝatas paroli pri amo.
Mi koleras nun.
Vi estas eltenema.
Ni ne bezonas esti tie ĉi.
Ni estas eltenemaj.
Ĉu vi povas veni kaj ripari tion?
Ĉu vi povas veni kaj ripari ĝin?
Ĉu iu vidis vin eniri?
Vi devos iri sola.
Vi devos iri solaj.
Mi redonis al ŝi ŝian libron.
Mi parolis al vi pri tio.
Lia frato estas tre alta.
Ŝia frato estas tre alta.
Ĉiu en mia familio estas alta.
Ni renkontiĝu en kafejo!
Mi ne konsentas kun via vidpunkto.
Ŝi atendis lin ĉiutage.
Ŝi atendis ŝin ĉiutage.
Ni ne havas tempon por studi.
Ĉu vi mem eliros, aŭ ĉu oni devos vin foririgi?
Ĉu vi mem foriros, aŭ ĉu oni devos vin foririgi?
Ĉu vi povus por mi transdoni mesaĝon al Tomo?
Tomo manĝis siajn legomojn.
Ĉu vi sciis, ke Tomo kaj Manjo havas domon ĉe Parkstrato?
Mi ne kredas, ke Tomo estas honesta.
Mi ne kredas, ke Tomo honestas.
Li jam ne plu ŝatis bicikli.
Ĉu vi volas, ke mi parolu la finnan aŭ la anglan?
Vi ne konis Tomon, ĉu?
Ŝi forigis la videon de sia telefono.
Ne maltenu!
Ni estas tro multe fieraj.
Tamen mi provis.
Oni diras, ke Tomo mortigis iun.
Onidire Tomo mortigis iun.
Ĉio, kion Alberto faras, estas precize planita.
Tom banas Marian en moko.
Li ne povas eviti bani iun en moko.
Tomo volas ĉesi.
Tomo volas rezigni.
Tomo volas demisii.
Tomo hieraŭ riparis la tegmenton de sia domo.
Ĉu tio estas hunda aŭ kata nomo?
Ni renkontis neniun en la muzeo.
Gesinjoroj. Ni baldaŭ surteriĝos en Londono. Hodiaŭ estas dek du gradoj. Bonan tagon.
La hundo dormas ĉe kruroj de Tomo.
La hundo dormas ĉe piedoj de Tomo.
La domopordo estis duonmalfermita.
Eble Tomo estas hejme la tutan tagon.
Mi pensis, ke mi aŭdas ŝin eniri.
Evitu fari tro hastajn konkludojn.
Kial tiu estu nepre mi?
Montru al mi, kiel tio funkcias.
Tomo kreskis je ok centrimetroj dum la pasinta jaro.
Ni konsideras evidenta veraĵo la fakton, ke ĉiuj homoj estas kreitaj egalaj.
Mi ne rajtas diri ĝin al iu ajn.
Ŝi havas belajn koksojn.
Mi ne povas ludi tiun ludon. Mi ne ŝatas ĝin.
Sed ilia sento de kontentiĝo verŝajne estus pli forta ol ilia surpriziĝo.
Kial ni ne diskutas tion kun Tomo?
Ĉu aŭti de San-Paŭlo al Bonaero? Tio estas pli ol du mil kilometroj!
Tomo agordis la tempomaŝino kun eta diferenco je la spaca kaj tempa koordinatoj de sia unua renkonto kun Manjo.
Mia malsupra dorso tre doloras min.
Mi loĝas en la sama najbaraĵo, kie loĝas Tomo kaj Manjo.
Tomo volas lerni tabulgliti sur neĝo.
Kio estas la koloro de la aŭto de Tomo?
Tomo diris, ke Manjo verŝajne ankoraŭ koleras.
Kaj Tomo kaj Manjo tagmanĝis kun ni.
Mallevu la livan randon, mi petas.