Tatoeba sentences — language code: bel
Свята Цісі часта згадваецца ў маньхуа, таму я і разумею яго значэнне.
Свята Цісі — гэта кітайскі дзень закаханых.
Людзі, што ідуць у касцёл, — гэта людзі, якія вераць у існаванне Бога.
Мы не зачынілі дзверы.
Ён радуецца, бы ван.
Калі ласка, павярніце направа на наступным скрыжаванні.
Я аднойчы сустрэў яго ў клубе.
Я прынясла табе кавы.
Я з Рыма.
Я раней не ведала, што доўфу такі смачны.
Што здарылася, любая?
Мы сустрэліся ў царкве.
Мы сустрэліся ў касцёле.
Гэтая коўдра яшчэ мокрая.
«Ты дзе?» — «Я ў сяброўкі».
Прабачце, ці не ведаеце Вы, дзе знаходзіцца бібліятэка эканамічнага факультэта?
Да таго, як бацька прыйшоў дахаты, я ўжо заснула.
Я карэянка.
Я паўднёвакарэянка.
Дзякуючы табе я яшчэ жывая.
Я галодная да смерці!
Стамілася да смерці.
Я стамілася да смерці.
Я да смерці хачу піць.
Ён ужо дзесяць год як памёр.
Забі мяне словамі!
Налі мне кілішак віна.
Налі крыху віна мне ў чарку.
Рэшата Эратасфена — алгарытм знаходжання простых лікаў са спіса лікаў непасрэдна да n.
Чжан ведаў, што гэта надпрыродная істота, сабраў дровы і спаліў яе.
Было шмат гасцей, большасць з іх былі аднакласнікі і сябры нашай настаўніцы.
Колькасць людзей, што наведвалі Сінгапур, расла з года ў год.
Яго дурнічны торт вельмі смачны.
Торт з дурніцамі, які ён спёк, вельмі смачны.
Том меў прычыны заставацца ў Бостане.
Калі ласка, уключы радыё.
Дзе ты яго пабачыла?
Бядняк і Таро пайшлі есці сушы.
Усе напіліся, акрамя мяне.
Здаецца пойдзе дождж.
Я ведаю, за што ваюю.
Цалкам немагчыма.
Кава з вяршкамі — не вельмі дарагое задавальненне.
Адзенне таннее.
Я маю толькі адну хвіліну.
Кажуць, што ў той старой капліцы ёсць здані.
Я хачу выпіць кубак чорнай гарбаты.
Я забыла.
Я забылася.
Вера добра ведае белахмонгскую.
Яна хоча быць гераіняй.
Гераіня рамана скончыла жыццё самагубствам.
Яна сыграла гераіню лепей, ніж я.
Ізноў дождж!
Дачакайся мяне.
Калі пачаўся дождж?
Кажуць, хтосьці прыдумаў штосьці накшталт Хэскела для квантумных камп’ютэраў. Ну добра, дайце мне квантумны камп’ютэр, і я яго вывучу.
Рускія могуць называць братамі тых самых людзей, краіну якіх яны спусташаюць і якіх саміх яны па-зверску забіваюць.
Калісьці ты пашкадуеш пра гэта.
Пра гэта ты пашкадуеш.
Я не трымаю на цябе зла.
Мне падаравалі электронную кнігу на Каляды.
Мы абмяркоўвалі гэту кнігу з бабуляй.
Навошта мы ім дапамагаем?
Мая сястра купіла на пасхальным кірмашы вышыванку.
Адрамантуй мне камп’ютэр, ты ж праграмістка.
Яны патрабуюць павышэння зарплаты.
Ніхто не ведае, што там дакладна здарылася.
Ці можна насіць шкарпэткі з сандалямі?
Так, я наўмысля гэта зрабіў.
Паўсюль былі кветкі.
Жудасны холад, праўда?
У нас іншы лёс.
Філасофскі пункт гледжання Іны некалькі разоў пужаў яе калег па цэху.
Што, калі яна насамрэч не мала іншага выбару?
Але цалкам відавочна, што ваенныя аванцюры не абяцаюць імерыялістам нічога іншага, як катастрофу.
Іншыя сказы на Татоэбе яўна застаўляюць задумацца, што ж адбываецца ў галовах іх стваральнікаў.
Мы жывём не ў краінах, а ў нашых мовах. Вось наш дом, і не маем іншага.
Ідэалізм заўсёды ў той ці іншай форме звязаны з рэлігіей, што прыкрывае покрывам «святасці» бруд і язвы эксплуататарскага строю.