Tatoeba sentences — language code: epo
Ne elvoku la diablon, ĉar li povas aperi!
Kia bela sunleviĝo!
Je mardo vespere paniko kaptis nin ĉiujn.
Kiom da horoj vi laboras en semajno?
Tomo rimarkis, ke Manjo estas laca.
Tomo rimarkis, ke Manjo lacas.
Tomo scias, ke mi estas kanadanino.
Estas kvar viroj kaj tri virinoj en nia domo.
Eta grupo de malsamnaciaj turistoj renkontiĝis ĉe la puto sur la placo por urba ekskurso.
Kiom entute estas tio?
Tio perfekte taŭgas!
Vi estas mia sunbrilo, mia sola sunbrilo!
Ni akceptas vian defion.
Vi estas la sola homo, kiun mi povas fidi.
Mi ne kapablas atenti du aferojn samtempe.
Kiel tio do eblas?
Mi dezirus, ke mi ne aĉetis ĝin.
Ĉu vi ofte vizitas kinejon?
Kion vi dirus, se ne plu estus fiŝoj?
Ĉiam pli da homoj batalas kontraŭ la poluado de la medio.
Tomo ne tre estimas tion.
Daĉjo renkontis Linjon ekstere.
Kio malbonas pri nia ago?
Surtabligu la manĝaĵon sur telero.
Ŝi iris lernejon malgraŭ la doloro en sia dekstra brako.
Tom scias, ke Mary gajnos.
Mia katido tuj estos sesjara. / Ho Dio, kia ben'! Splendan miraklon / mi havas nun antaŭ l' okuloj miaj / emociitaj! Kiom da dolĉeco, / da inteligenteco kaj da amo!
Mi deziras, ke mi ne estis aĉetinta tion.
Kiu povas imagi la feliĉon / kiu la tutan koron mian prenas, / lumigas tenerece, krome ŝanĝas / en apartan favoron la kondiĉon / esti kunul' de tia juna kor' / ĝuste kiam ĝi plene disvolviĝas!
Al tiu, kiu tiel longe vivis, / jen donas Dio la subliman gracon / kontempli l' kreskon, ja, la plenformadon / de sentema, ĉarmanta amestaĵo...
Miaj tagoj senfortaj estas preĝoj / laŭdantaj, plenaj de dankemesprimoj / al l' Supera Estul'. En mia brusto / ekvigliĝas la fajro de l' deziro / pluvivi, kaj samtempe pli maldolĉa / fariĝas l' adiaŭa antaŭvido.
Sinjor', mi scias, ke mi ne meritas, / sed tamen min kompatu! Ja mi fartas / tre bone nun – atendu l' Eterneco!
Ni devas peti permeson de Tomo.
Tiuj, kiuj trovis unu la alian, interkompreniĝas sin ankaŭ sen vortoj.
Post pluvo sekvas sunbrilo. Estu pacienca!
Neniam forgesu rideti! Mi amas vian rideton.
Vi ankoraŭ ne scias la plej malbonan.
Ni lasos niajn valizojn en ŝlosebla ŝranko.
Kio estas la plej malbona tatuaĵo, kiun vi iam vidis?
Mi scias, ke vi povas helpi nin.
Mi eĉ ne uzos tion. Do kial mi faras al mi grandajn klopodojn?
Mi revenos je alia fojo.
Tomo estas kvazaŭ membro de la familio.
Post pluvo sekvas bona vetero. Estu pacienca!
Manjo abomenas Tomon.
Manjo malamegas Tomon.
Mi revenos alian fojon.
Tomaso! Respondu al mi! Mi scias, ke vi estas tie, kaj ke vi aŭdas min.
Ĉi tio estas ŝia to-ĉemizo. Ankaŭ tiu to-ĉemizo estas ŝia.
Tomaso neniam salutas.
Transdonu miajn salutojn hejme!
Kiuj estas miaj gepatroj?
Priskribu al mi precize, kie li loĝas.
Tiel oni parolis en la sesdekaj jaroj.
La karbindustrio mortas.
Kun kiom da virinoj vi parolis ekde via liberiĝo el la prizono?
Ne lasu Tomon fari tion sola!
Vi ne rajtas nomi ĉiujn, kiuj ne samopinias kun vi, idiotoj.
Vi ne rajtas nomi idiotoj ĉiujn nesamopiniantajn kun vi.
Tomo diris, ke li ne volas enlitiĝi.
Jena knabo estas Tomo. — "Ha! Do tiu estas Tomo. Nu, mi ja konvene riproĉos lin!"
Tomo diris, ke li trovis tion en kavo.