Tatoeba sentences — language code: epo
Ili ne estis bela familio; ili ne estis bone vestita; iliaj ŝuoj tute ne estis akvoimunaj; iliaj vestaĵoj estis apenaŭ sufiĉaj; kaj Petro eble konis, kaj fakte tre verŝajne konis, la internon de lombardejo. Sed ili estis feliĉaj, kaj dankemaj, kaj plaĉigitaj unu de la alia, kaj trankvila pri la tempo; kaj kiam ili iom post iom malaperis, kaj aspektis ankoraŭ pli feliĉe en la brilaj surŝutoj de la torĉo de la spirito je disigo, Skruĝo fikse rigardis ilin, kaj precipe Etan Tiĉjon, ĝis la lasta momento.
Tom lavas la laktukon.
Tom estis maljuste traktita.
Maria plukas florojn.
La kapablo silenti montras forton; la volo silenti montras indulgon; la devo silenti montras la spiriton de la epoko.
Jen kial la frazo estas enigmo al mi.
Tomo kaj Manjo diris al Johano, ke ili kredas, ke Elke ne estas furioza.
Tomo ree rompis ion.
Ĉu vi iris al Havajo aŭ Guam?
Tomo ĉi-foje agis pli bone ol je la antaŭa fojo.
Ŝi fieras pri sia gimnazio.
Tomo metis la ŝlosilon en la seruron kaj paŭzetis; tiam li turnis ĝin.
Tomo metis la ŝlosilon en la seruron kaj paŭzis momenton antaŭ ol turni ĝin.
Kuraĝon, Tomo, nur kuraĝon!, ripetadis Tomo al si mem, dum li grimpis supren.
Tomo ŝajne ne tre amuzis sin.
Mi pensas, ke estas por vi la tempo por iri hejmen.
Mi sugestis al Tomo, ke li helpu min.
Iam oni kredis, ke tomatoj estas venenaj.
En tiu butiko ĉiam estas klientaro.
En la lasta semajno Tomo ne kapablis labori
Pripensu, ke patro ne plu tiel fortas, kiel antaŭe.
Pro la baro ni ne povis turni en la straton.
La malliberuloj eskapis pro tio, ke la gardisto dormis.
Mi liberigos la reĝidinon! ili kriis ambaŭ.
Mi hieraŭ vidis Tomon ĉe tio.
Ĝis la vilaĝo estas nur tri mejloj.
La daŭro de la tempo, kiun la Izraelidoj loĝis en Egiptujo, estis kvarcent tridek jaroj.
La falstelon vi vidas nur, kiam ĝi forpasas.
Ne maltrankvilu, vi bone faris ĝin.
Mi ne memoras, ke mi demandis vian opinion.
Kiam finiĝis kvarcent tridek jaroj, ĝuste en la sama tago, ĉiuj taĉmentoj de la Eternulo eliris el la lando Egipta.
Li provis feliĉigi sian edzinon, sed ne povis.
Ĝi estas nokto dediĉata al la Eternulo, ĉar Li elkondukis ilin el la lando Egipta; ĝi estas tiu nokto, kiu estas dediĉata al la Eternulo de ĉiuj Izraelidoj en iliaj generacioj.
Kaj la Eternulo diris al Moseo kaj Aaron: Ĉi tio estas la leĝo pri la Pasko: neniu fremdulo manĝu ĝin. Sed ĉiu sklavo, kiun iu aĉetis per mono, se vi cirkumcidis lin, tiam li povas manĝi ĝin. Pasloĝanto kaj dungito ne manĝu ĝin.
Vi devas iri labori.
Mi certas, ke Tomaso kaj Maria maldormis.
En unu domo ĝi estu manĝata; ne elportu el la domo iom el la viando eksteren, kaj oston en ĝi ne rompu.
Mi ne povas akuzi vin. Tio estis mia kulpo.
Sur kio baziĝas via supozo?
Ĉu vi havas ĝardenon?
Kion vi volas, ke mi diru al ili?
La tuta komunumo de Izrael faru ĝin.
Mi ne pensas, ke indas al ni trinki tiun ĉi akvon.
Pro manko de io pli bona, mi povas proponi al vi jenon.
Pro manko de mono, mi proponas interŝanĝon.
Laŭ lia akĉento, li verŝajne estas el Osako.
Ni aĉetis nian kristarbon ĉe la loka arbovartejo.