Tatoeba sentences — language code: lat
Jura dabat legesque viris, operumque laborem / partibus aequabat justis, aut sorte trahebat: / cum subito Aeneas concursu accedere magno / Anthea Sergestumque videt fortemque Cloanthum / Teucrorumque alios, ater quos aequore turbo / dispulerat penitusque alias avexerat oras.
Obstipuit simul ipse simul percussus Achates / laetitiaque metuque; avidi conjungere dextras / ardebant, sed res animos incognita turbat.
Dissimulant et nube cava speculantur amicti, / quae fortuna viris, classem quo litore linquant, / quid veniant; cunctis nam lecti navibus ibant, / orantes veniam et templum clamore petebant.
Thomas filium habet.
Egisti quid agendum erat.
Quomodo Thomas hoc facit?
Placetne Thomas tibi?
Hic, frater meus.
Postquam introgressi et coram data copia fandi, / maximus Ilioneus placido sic pectore coepit: / "O regina, novam cui condere Jupiter urbem / justitiaque dedit gentes frenare superbas, / Troes te miseri, ventis maria omnia vecti, / oramus: prohibe infandos a navibus ignes, / parce pio generi et propius res adspice nostras!"
Non nos aut ferro Lybicos populare Penates / venimus, aut raptas ad litora vertere praedas: / non ea vis animo, nec tanta superbia victis.
Est locus, Hesperiam Graii cognomine dicunt, / terra antiqua, potens armis atque ubere glebae; / Oenotri coluere viri; nunc fama minores / Italiam dixisse ducis de nomine gentem.
Hic cursus fuit; / cum subito assurgens fluctu nimbosus Orion / in vada caeca tulit, penitusque procacibus Austris / perque undas, superante salo, perque invia saxa / dispulit; huc pauci vestris adnavimus oris.
Quod genus hoc hominum? quaeve hunc tam barbara morem / permittit patria? Hospitio prohibemur arenae; / bella cient, primaque vetant consistere terra!
Si genus humanum et mortalia temnitis arma, / at sperate deos memores fandi atque nefandi.
Rex erat Aeneas nobis, quo justior alter / nec pietate fuit nec bello major et armis.
Quem si fata virum servant, si vescitur aura / aetheria neque adhuc crudelibus occubat umbris, / non metus, officio nec te certasse priorem / poeniteat.
Sunt et Siculis regionibus urbes / arvaque, Trojanoque a sanguine clarus Acestes.
Quassatam ventis liceat subducere classem / et silvis aptare trabes et stringere remos: / si datur Italiam, sociis et rege recepto, / tendere, ut Italiam laeti Latiumque petamos.
Sin absumpta salus, et te, pater optime Teucrum, / pontus habet Libyae, nec spes jam restat Iuli, / at freta Sicaniae saltem sedesque paratas, / unde huc advecti, regemque petamus Acesten.
Talibus Ilioneus; cuncti simul ore fremebant / Dardanidae.
Medio nocte reveniam.
Tum breviter Dido, vultum demissa, profatur: / "Solvite corde metum, Teucri, secludite curas. / Res dura et regni novitas me talia cogunt / moliri, et late fines custode tueri".
Quis genus Aeneadum, quis Trojae nesciat urbem / virtutesque virosque aut tanti incendia belli? / Non obtusa adeo gestamus pectora Poeni, / nec tam aversus equos Tyria Sol jungit ab urbe.
Seu vos Hesperiam magnam Saturniaque arva, / sive Erycis fines regemque optatis Acesten, / auxilio tutos dimittam opibusque juvabo.