Tatoeba sentences — language code: nds
Tom deed den Ammel bet na ’n Rand vullmaken.
De Müllammel deed stinken.
Ik heff en Froo in swart sehn.
De Maschen warrt dör Dieken schuult.
De Halligen sünd lütte, nich indiekte Eilannen in de noordfreesche Waddensee an de Noordseeküst von Sleswig-Holsteen.
Woveel köst de Holtstohl?
Büst du trech mit diene Huusopgaven?
Du schusst di duuschen.
Du büst sweterig.
Disse Poggenstohl is nich to eten.
Ik bruuk em nich mehr.
Ik bruuk dat nich mehr.
In ’t Café kriggt een Kaffe.
Een mutt de Döör apen laten hebben.
Wi harrn geern en Buddel Rosé.
Tom is op ’t linke Ohr doov.
Ik lööv, se kennt de Wohrheid.
He löövt, dat gifft en Spijoon mank uns.
Ik heff en Hamer un bün dor nich bang vör, em to bruken!
Selig sünd de Minschen, de as beddelarme Lüd vör God sin Dör kamt.
Se is man een Generation na dat Enn von de Slaveree boren; en Tied as dat noch keen Autos op de Straten un keen Flegers in de Luft geven hett; as een as ehr ut twee Grünn nich wählen dröff — vonwegen dat se en Froo weer un vonwegen ehr Huudfarv.
Se hett mi lang töven laten.
Ik heff dit Book för mi sülvs köfft, nich för mien Froo.
De Bookladen is apen.
Dien o’s seht ut as a’s.
Vör een, de bloot en Hamer in sien Warktüügkist hett, sütt elk Probleem ut as en Nagel.
Vör een, de bloot en Hamer in sien Warktüügkist hett, sütt elk Probleem ut as en Spieker.
He kann swemmen.
Dat franzöösche Woord „amour“ keem mit de Troubadours ut dat Okzitaansche, ans deed dat „ameur“ heten.
Mien Auto is kaputt.
He sprüng ut dat Bedd.
In Singapur musst du en Bröök betahlen, wenn du Affall op de Straat smittst.
Ik heff en Hartanfall hatt.
Mary un John kunnen all beid nich swemmen.
Se is grötter as ehr Süster.
Kann ik mien Dokter spreken?
Wo lang mööt wi dat in ’n Aven laten?
He sprüng nich hoog noog, üm en Pries to winnen.
Dor föhrt keen Bus na dat Dörp.
Du musst dien Kopp ünnersöken laten.
Se is binah sösstig.
Wo staht de Bookstaven WHO vör?
Ik heff mi mit en Mest in mien Finger sneden.
Ik heff dat Book leest.
Tom hett noch veel to lehren.
Ik kaam ut Saitama.
Miene Öllern verstaht mi nich.
Woneem is de School?
Nee, ik bün nich gahn.
Wi hebbt toveel Lexen.
Woneem sünd de Appels?
Düsse Mann is duune.
He geiht faken mit ehr na ’t Kino.
Ik verstah de Musik nich.
Allens, wat du doon musst, is schrieven.
Oh, wo wi lacht hebbt!
Dat sünd de blausten Bickbeern, de ik mien Leevdag sehn heff. Jemehr Blau sütt meist künstlich ut.
De Tiedschrift kummt een Kehr in ’e Week rut.
Ik bruuk Beschatennööt.
Ik heff dat Recht, de Wohrheid to weten.
Ik harr geern en Bruus.
Ik do ’t nich wedder.
Wannehr dröff een legen?
Hest du keen Aptiet?
He hett sik en Stoot verpuust.
Wat meenst du, wo groot miene Dochter in dree Johr wesen schall?
Ik heff morgen keen Tied.
Jümmer hest du wat to quarken.
Uns hebbt se nich op de Party inlaadt.
Wat heff ik di seggt?
He striddt sik jümmer mit siene Froo.
Dat is Steno.
Se hebbt smuddelige Fööt.
He weet von Elektronik rein gornix af.
Ik mutt na Huus.
Dat stöfft.
Japan importeert Appelsienen ut Kalifornien.
De ne’e Tunnel is dubbelt so lang as de ole.
Is se al dor?
Du schusst di bi em bedanken.
Tom mutt vondaag nich na School.
Mien Sünnbrand deit weh.