Tatoeba sentences — language code: ota
Hürmüz oturdu, Ehrimen kıyâm etdi, hutbe-i âtiyeyi okudu: "Ey benî beşer! Gözünüzü açınız, muktezâ-yı tabiatınızı iyice düşününüz, şâirâne ve fakat kâzibâne sözlere uyup da ömrünüzü boşuna geçirmeyiniz, gülünüz, eğleniniz, zevk ediniz, yiyiniz, içiniz. Dünyada yalnız iki matlûb, iki maksûd vardır. Kalanı yalandır. Bunun birisi kibir diğeri şehvetdir. Bu iki matlûba insanı sevk eden enâniyyetdir. Bu iki maksûda nâil olmağa çalışınız. Nefsini her şeye tercih ediniz. Ednâ bir zevkiniz için binlerce insan telef olsa bile hiçbir ehemmiyet vermeyiniz. Muktezâ-yı tab'ınız budur. Muktezâ-yı tabiat da budur. Bir küçük kuş kurtları, daha büyük kuşlar küçük kuşları yiyor, büyük kuşları da bazen nafakasızlık bazen soğuk mahv ü telef ediyor. Bir böcek büzûratı yiyor, o böcek de bir diğer hayvanın tu'me-yi dendânı oluyor. O hayvanı da bir diğeri bel' ediyor. Bir koyun nebatı yiyor siz de koyunu yiyorsunuz. Bu âlem yekdiğerini yemek mahvetmek üzerine müessestir. Her şey birbirinin adüvv-ü tabiîsidir. Birbirinin dendân-ı hırs ve tama'ından kurtulanları da bir gün geliyor ecel denilen ifrit-i sâhir yutuyor. İşte hakîkat budur. Mevzuâta inanmayınız. Benliğinizden başka mevcûd, zevkinizden başka maksud tanımayınız."
Hürmüz hilm ile ayağa kalkdı. "Ey insanlar! Ehrimen denilen ifrit-i şenâati, dev-i redâati dinlemeyiniz. Sözleri yalandır. Ubudiyet-i hakikiye kibir denilen fikr-i kâzibe nisbeten büyük bir zevkdir. Nice ezvâk-ı mâneviye vardır ki şehvet onların yanında şâyân-ı nefret bir şey kalır. Ehrimen'in dediği benlik hayvana mahsûs bir sevk-i tabiîdir. İnsanın benliği muvazene-yi ahlâk ile tanzim edilmelidir. İnsan bağ-ı tabiatda yetişmiş bir latîf çiçek ise de akıl denilen râyihâ-yı rûh-nüvâz ile sâirlerinden mümtâz bir çiçekdir. Zümre-yi behâyimi idâre eden kavâninin ekserisi insana göre muaddel bir kısmı ise âdeta mübeddeldir. Dinlemeyiniz" dedi.
Bu defâ da Ehrimen gazabla söze başladı: "Hürmüz yalan söylüyor. Sizi bir takım kavânin-i mevzuânın, kavâid-i muhayyelenin zebunu acz ü itâatde en âdi hayvanların dûnu etmek istiyor. Sizi üç beş günlük zevkinizden alıkoymak arzu ediyor. Dinlemeyiniz. İzid'in dalkavuğu olan Hürmüz'ü dinlemeyiniz" dedi.
Bundan sonra her ikisi yekdiğerini tekzib ede ede nihâyet birbirine hücûm edecek oldular.
Lâkin onlardan yüksek tahtında oturan elindeki küreyi aralarına uzatdı.
Henüz vakti gelmedi, beyhûde uğraşmayınız, vakti mübâreze tevâbînizdedir dedi.
Bunun üzerine Hürmüz: "Beni seven meydâna çıksın" dedi. Aynı sözü Ehrimen de söyledi.
O aralık ben de rehberimle berâber sağ tarafımdaki mübârizlere iltihâk etdim. O geceyi orada geçirdik.
Mükemmel ikrâm ve riâyet gördük.
Ertesi günü ales-sabah nekkâreler, tabıllar çalındı.
Ehrimen tarafından bir er meydâna çıkdı, er diledi. Bizim tarafda da biri onu karşıladı.
Bu sûretle tarafeynden yirmi kadar mübâriz çıkıb birbiriyle harb etdi.
Gâh Ehrimen tarafı gâh bizim taraf gâlib geliyordu.
Her gün mübâreze devam ediyordu ve tarafeynden bir hayli adam kırılıyordu.
Yedinci günü bizim tarafımızdan çıkan bir pehlivan akşama kadar gâlib geldi.
Ehrimen tarafından gelenlerden elli kişi öldürdü.
Artık bizim tarafın meserreti fevkalâde idi.