Tatoeba sentences — language code: epo
La arbaro estis kovrita de neĝo kaj la vesperoj estis serenaj, dum la bestoj dormantaj trairis la frostajn noktojn vintrajn.
Vi ĉiuj, venu ĉi tien!
Estis amaso da pinkonusoj piede de la arbo.
Preskaŭ ĉiunokte mi ekdormis plorante.
Ni neniam ricevas sufiĉe da manĝaĵoj.
Petis pri danco ne mi Tomon, sed Tomo min.
Tomo diris al Manjo mensogon, kie li estis.
Li estas mia trejnisto.
Ĉu mi povas vidi vin en mia oficejo?
Ĉu estas programo?
Ni konsideris la purecon ege grava.
Mi devas fini tion ĝis morgaŭ.
Necesas malproksimiĝi de tiu toksa planto.
Ĉu vi kredas, ke tiu laboro estas facila?
Ĉu vi opinias tiun laboron facila?
Tio ne estas, kiel vi imagas.
Tomo diris, ke li ne volas paroli kun Manjo.
Tomo sciis, kie Manjo kutimas fari aĉetojn.
Tomo solece vivis en malgranda loĝejo.
Tomo matene ofte iras en la parkon.
Tomo kutime biciklas al la lernejo.
Tomo atendis dum duonhoro kaj post tio foriris.
Ni volas por ĉiam resti ĉi tie.
Ni ĉiuj estis iomete lacaj.
Ni parolis pri korbopilkado.
Ni ĉiutage parolas pri tio.
Tomo volas, ke liaj infanoj lernu la francan lingvon.
Mi demandis Tomon, kie li tagomanĝis.
Tomo ne vojaĝas tiom kiom Manjo.
Tomo sciis, al kiu Manjo intencas edziniĝi.
Ni tute ne scias, kion fari.
Tio tute ne estas ebla.
Ĉi tiu domo estas granda.
Ĉiu homo devas iam morti.
Por mi persone, nenio estas sufiĉe bona. Mi volas ĉiam esti perfekta.
Mi devas trovi ion por tranĉi tion ĉi.
Mi ne iris eksteren jam de tre longe.
Se vivo plu iras, kien ajn ĝi iras, kaj ĉu ĝi kunprenas nin?
Esti homa estus dia.
Ĉu vi jam fermis la gason?
Mi ŝatintus, se vi povus veni kun mi.
Ili ne kaptiĝos.
Tio malplaĉas al mi.
Jen farite.
Finfine ili finfaris pentraĵon.
Vi estos la unua, kiu scios.
Ĉu ni povas prokrasti?
La pico estis bongusta.
Ŝi alvenis en la oficejo antaŭ mi.
Li hezitis momenteton.
Necesas agi racie.
Ni eliris por manĝi.
Mi ploris, kiam li malliberigis ŝin.
Mi estas la plej granda donaco por ĉiuj tiuj, kiuj estas ĝenitaj de mi – ĉar tiam ili atingas limon, ties konscia transpaso lasos ilin kreski.
Ĉion, kio disponeblis, mi jam manĝis.
Fari tion estas neeble.
Tomo kovris sin.
Ĉu ni povas nur imagi?
Mi ne sarkas ilin.
Mi luktos ĝis mia lasta spiro.
Lia bopatrino estas kruela.
Ŝia bopatrino estas kruela.
Temas pri fiŝo.
Mi jam trinkis du kafojn hodiaŭ matene.
Ĝis nun, tio, kion vi faras, malhavas ĉiun fundamenton.
Hodiaŭ Ike ne ŝajnas regi la situacion.
Se vi montros al mi vian piĉon, mi montros al vi mian kacon.
Kiu estas la sekva matematika ekzerco?
Mi ne sukcesis savi lin.
Perfekta mapo estus tiom granda, kiom la teritorio, kiun ĝi montras.
Mi volas montri al vi ion.
Mi revenis de Ĉinio.
Ni ĉiuj manĝu.
Ni ĉiuj devas manĝi.
Vi havas mallarĝan menson.
La alarmiloj ekfunkciis.
Ni ne estas ekipitaj por okupiĝi pri tio.
Se vi bonvolas, mi ŝatus diskuti kun vi pri mia filo, kiu havas dek tri jarojn.
Mi diris "Maltenu vian armilon!"
Ĉu ekzistas ŝtatoj rasismaj kaj demokrataj?
Malsuprengrimpu de tiu arbo!
Delfenoj estas inteligentaj, sed tamen senkompataj predantoj.
Mia promocio dependas de lia decido.
Ŝi ricevis la eksterlandajn kanalojn.
Ni ne povis fari tion.
Malfidu la poŝoŝtelistojn.