Tatoeba sentences — language code: epo
Mi ne volas ŝin vundi.
Bonvolu foriri!
Antaŭ du monatoj mi venis al Tokio.
Kiu estas la plej rapida aŭto de la mondo?
Mi lernigas la anglan al la dujara klaso.
Li havas grandajn bluajn okulojn.
Ekde la sepa horo, la trafiko en la urbeto vigliĝas.
Ĉu vi sciintus tion?
Estas memkompreneble, ke fumado difektas la sanon.
Ŝi mallaŭdis lin, ĉar li malfruis.
Unu ovo de struto pezas kiom dudek kvar ovoj de kokino.
Donacu iom da viando al la lupo kaj baldaŭ, ĝi postulos ĉiom.
La kameleonoj povas resti tute senmovaj dum pluraj sinsekvaj horoj.
Kiu venis preni mian libron kiu estis sur la tablo?
Kie vi trovis tiun tranĉilon?
Kiom kostas tiu aŭto?
La vulpo estas pli ruza ol la korvo.
La filo havas malpli da mono ol sia patro.
La plej alta pinto estas tiu de Monto Everest.
Ili trinkis po du botelojn da vino.
Mi mortos morgaŭ, do postmorgaŭ mi ne estos libera.
Li havas grandegan scion pri la mondo.
Antaŭ ol iri viziti lin, vi devus certigi vin, ke li estas hejme.
Mi demandis al mia instruisto, kion mi faru poste.
Mi demandis al mia instruistino, kion mi faru poste.
Thomas estas mania mensogisto.
Thomas estas lerta komunikanto.
Thomas estas agemulo.
Thomas estas jam en la listo.
Se li kompetentas pri la angla, mi dungos lin.
La vetero malbonas, ĉu ne?
Mi estis feliĉa ĝis la momento, kiam vi estis tie ĉi.
Mia edzo kaj mi kutimis kune iri grimpi sur monton.
Ni devas ankoraŭ trairi pli ol duonon de la distanco por atingi la montopinton. Ĉu vi vere jam lacas?
Mi jam ne plu povas elteni tiun varmon.
Mi opinias, ke li estas honestulo.
Hodiaŭ estas balota tago en Pollando.
En montaroj en la dua duono de la tago la risko, ke la vetero malpliboniĝas, estas pli grando ol en la unua.
Ekde junaĝo infanoj lernas ĵeti ostracismon sur tiujn, kiuj ne estas kiel ili.
Mi demandas al mi, kion prepari por la ĉefmanĝo.
Francujo, mi forlasas vin, mi pli ŝatas vin kiel idealon ol kiel patrujon.
Mi devas vidi tion!
Lingvaĵo ŝanĝiĝas same kiel homaj estaĵoj.
Mi ŝatus, ke estas pli da horoj en tago.
Mi ne scias, per kiu miraklo tiu simpla frazo eskapis al mia atento!
Adiaŭ, ĝis morgaŭ!
Ĉi-jare la festo de sankta Valenteno estos dimanĉo.
Pluvguto falis sur ŝian vangon.
Kion volas tiu altkreskinto de mi?
Kion oni volas de mi?
Kion oni volas de li?
Kiu demandas lin?
Kial oni ne avertis min?
La parolanto devis stari, kie ĉiu povas vidi lin.
Por pli bone servi vin, via alvoko povas registriĝi.
Mi sentis same.
Kiel mi povas servi vin?
Preparu vin.
La kronprinco forkaptiĝis.
La reĝido rabiĝis.
Ĉu mi iru al la festo?
Estas lakto en la malvarmujo.
Ĉu mi devas iri al la festo?
Ĉu iu alia vundiĝis?
Ĉu mi vere devas iri al la festo?
Tio restas vidota.
Kiam mi vidas la terurajn bildojn de la Holokaŭsto, de la armena gentomurdo kaj de aliaj amasmurdoj, ofte fotitajn de la torturistoj mem, ofte la solaj atestantoj de la kruelaĵoj, mi ne povas eviti pensi pri la sufero de ĉiuj, kiujn la monstroj mem ne kuraĝis foti.
Kelkfoje mi deziras demandi al Dio, kial Li permesas malriĉecon, malsaton kaj maljustecon en la mondo, dum li ja povas ekagi rilate al tio, sed mi timas, ke eble Li direktos al mi la saman demandon.