Tatoeba sentences — language code: lat
Nunc ergo, fili mi, audi vocem meam in eo, quod præcipio tibi. Pergens ad gregem affer mihi duos hædos optimos, ut faciam ex eis escas patri tuo, quibus libenter vescitur. Quas cum intuleris patri tuo, et comederit, benedicat tibi, priusquam moriatur.
Cui ille respondit: Nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit, et ego lenis. Si attrectaverit me pater meus et senserit, timeo, ne putet me sibi voluisse illudere; et inducam super me maledictionem pro benedictione.
Ad quem mater: In me sit, ait, ista maledictio, fili mi; tantum audi vocem meam et perge afferque, quæ dixi.
Abiit et attulit deditque matri. Paravit illa cibos, sicut noverat velle patrem illius.
Et vestibus Esau valde bonis, quas apud se habebat domi, induit eum pelliculasque hædorum circumdedit manibus et colli nuda protexit.
Dedit pulmentum optimum et panes, quos coxerat, in manus filii sui Iacob.
Qui ingressus ad patrem suum dixit: “Pater mi”. At ille respondit: “Audio. Quis es tu, fili mi?”
Dixitque Iacob ad patrem suum: Ego sum Esau primogenitus tuus. Feci sicut præcepisti mihi; surge, sede et comede de venatione mea, ut benedicat mihi anima tua.
Rursum Isaac ad filium suum: "Quomodo, inquit, tam cito invenire potuisti, fili mi?" Qui respondit: “Voluntas Domini Dei tui fuit, ut occurreret mihi”.
Dixitque Isaac ad Iacob: Accede huc, ut tangam te, fili mi, et probem, utrum tu sis filius meus Esau an non.
Accessit ille ad patrem, et, palpato eo, dixit Isaac: Vox quidem, vox Iacob est, sed manus, manus sunt Esau.
Et non cognovit eum, quia pilosæ manus similitudinem maioris expresserant. Benedixit ergo illi.
Ait: “Tu es filius meus Esau?” Respondit: “Ego sum”.
At ille: “Affer, inquit, mihi, et comedam de venatione tua, fili mi, ut benedicat tibi anima mea”. Quos cum oblatos comedisset, obtulit ei etiam vinum. Quo hausto, dixit ad eum Isaac pater eius: “Accede ad me et da mihi osculum, fili mi”.
Accessit et osculatus est eum. Statimque, ut sensit vestimentorum illius fragrantiam, benedicens illi ait: Ecce odor filii mei sicut odor agri pleni, cui benedixit Dominus.
Det tibi Deus de rore cæli et de pinguedine terræ et abundantiam frumenti et vini.
Et serviant tibi populi, et adorent te nationes; esto dominus fratrum tuorum, et incurventur ante te filii matris tuæ. Qui maledixerit tibi, sit maledictus; et, qui benedixerit tibi, sit benedictus!
Vix Isaac benedictionem Iacob finierat, et Iacob egressus erat a patre suo Isaac, venit Esau frater eius coctosque de venatione cibos intulit patri dicens: Surge, pater mi, et comede de venatione filii tui, ut benedicat mihi anima tua.
Dixitque illi Isaac pater eius: “Quis enim es tu?” Qui respondit: “Ego sum filius tuus primogenitus Esau”.
Expavit Isaac stupore vehementi ultra modum et ait: Quis igitur ille est, qui dudum captam venationem attulit mihi, et comedi ex omnibus, priusquam tu venires? Benedixique ei, et erit benedictus!
Vespere ventus quiescebat.
Auditis Esau sermonibus patris, irrugiit clamore magno et amaro ultra modum et ait patri suo: Benedic etiam mihi, pater mi!
Qui ait: Venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam.