Tatoeba sentences — language code: epo
Ni observis la sorton de ok sinsekvaj homaj specioj dum miliardo da jaroj, la unua duono de tiu flagrado, kiu estas la daŭro de la homo. Dek pliaj specioj nun sukcedas unu la alian, aŭ estas nuntempaj, sur la ebenaĵoj de Neptuno. Ni, la Lastaj Homoj, estas la Dekokaj Homoj. El la ok antaŭneptuniaj specioj, iuj, kiel ni vidis, restis ĉiam primitivaj; multaj atingis almenaŭ konfuzitan kaj paseman civilizacion, kaj unu, la brila Kvina, jam vekiĝis en la veran homaron, kiam la malfeliĉo dispremis ĝin. La dek neptunaj specioj montras eĉ pli grandan diversecon. Ili intervalas de la instinkta besto ĝis manieroj de konscio neniam antaŭe atingitaj. La sendube subhomaj degeneritaj tipoj estas limigitaj plejparte al la unuaj sescent milionoj da jaroj de la restado de homoj sur Neptuno.
Kiel ununura ĉelo kreas vivanton, kiu fine akiros sian specifan formon?
Estas blankaj kaj verdaj skatoloj en la dua etaĝo.
Estas blankaj kaj oraj skatoloj en la dua etaĝo.
Estas oraj kaj verdaj skatoloj en la dua etaĝo.
Estas blankaj kaj nigraj skatoloj en la dua etaĝo.
Estas nigraj kaj verdaj skatoloj en la dua etaĝo.
Estas purpuraj kaj verdaj skatoloj en la dua etaĝo.
Estas blankaj kaj purpuraj skatoloj en la dua etaĝo.
Estas violaj kaj verdaj skatoloj en la dua etaĝo.
Estas blankaj kaj violaj skatoloj en la dua etaĝo.
Estas blankaj kaj flavaj skatoloj en la dua etaĝo.
Estas flavaj kaj verdaj skatoloj en la dua etaĝo.
Estas brunaj kaj verdaj skatoloj en la dua etaĝo.
Bvalltu parte respondecis pri mia longa restado sur la Alia Tero. Li ne aŭdos pri mia foriro antaŭ ol ni ĉiu atingos realan komprenon pri la mondo de la alia. Mi konstante stimulis lian imagon por bildigi kiel eble plej klare la vivon sur mia propra planedo, kaj li malkovris sur ĝi preskaŭ la saman miksaĵon de la grandioza kaj ironia, kiel mi malkovris sur la lia. Fakte li estis malproksime de konsenti kun mi, ke lia mondo estas entute des pli groteska.
Estas brunaj kaj blankaj skatoloj en la dua etaĝo.
En la malproksimo, Tomo vidis ĉevalaron pace pastiĝantan.
Instrui estas lerni du fojojn.
La nova plano funkciis bonege.
Mi petas, promesu, ke vi ne forgesos min!
Promesu, ke vi ne forgesos min!
Tomaso trinkis tason da lakto.
Reiru al viaj ĉambroj.
Li havas tre belan voĉon.
Kiom enuan vivon vi havas!
Tio estas por vi!
Juminjo donis donacon al Taro. „Tio estas por vi!” ŝi diris.
Ni ne povas vivi unu sen la alia.
Antaŭ multaj jaroj ĉi tie estis kastelo.
La konkludoj malĝojigas.
Ni venis al malĝojigaj konkludoj.
Ne indas konkludi tro haste.
Ĉu vi estas mizogino?
Ĉu vi estas virinevitulo?
Li per mano faris geston.
Li mangestis.
Ŝi mangestis.
Ŝi per mano faris geston.
Ŝi sufokiĝis.
Kiel enua estas via vivo!
Maria estas vidvino.
Lavu la manĝilaron.
En la 5-a klaso, mia unua klaso en Nordameriko, ĉar mi venis el Filipinoj, mia samklasano Stanley iĝis proksima amiko. Li havis ruĝan makulon sur ĉiu el siaj vangoj. Li adoris spekulativan fikcion, kiel mi. Lia familio estis de Xiānggǎng, se mi ĝuste memoras.