Tatoeba sentences — language code: epo
Matene de la 3-a de marto de 2022, en la kafejo, mi havis kradrostgustajn fritojn, cinaman kafkukon, kaj glacian nigran teon. Mi vidis eks-kafofaristinon, la meksikaninon Lizbeta, kiu nun instruas dancadon. Mi pensis, ke ŝi translokiĝis el Lulu-insulo, ĉar mi delonge ne vidis ŝin. Maks, ĉina kafofaristino, en verda, sidis ĉe mia tablo, dum ŝi faris sian psikologian hejmtaskon per sia tekkomputilo, antaŭ ol ŝia deĵoro komenciĝis. Poste matene post la dekunua, mi revenis al la butikcentro, al la picejo, por pestofromaĝa pictranĉaĵo kaj glacia teo.
La biblioteko havas librojn.
Mi kutime dormas en lito.
Ĉiuj ŝatis tion.
La necesejoj estas malpuraj.
La mustelo provas kapti la musojn.
Hundoj kutime dormas sur la planko.
Kastoroj konstruas digojn.
Ĉu la vesto estas en la ŝranko?
Mia edzo devis resti en Ukrainio.
Mia koro batas pli rapide.
Oni donas 100 eŭrojn por infano kaj 2500 por malnova aŭtomobilo.Tio montras, kiom estontece kaj socie oni pripensas en nia lando.
Nenio estas pli mirinda ol la simpla vero, nenio estas pli ekzotika ol nia medio, nenio estas pli fantazia ol objektiveco. Kaj estas nenio pli sensacia en la mondo ol la tempoj, en kiuj oni vivas.
Estas la sorto de la geniulo resti miskomprenata, sed ne ĉiu, kiu estas miskomprenita, estas geniulo!
Mi serĉas mian patrinon.
Mi serĉas mian patron.
Mi ne scias, kie estas miaj gepatroj.
Tomo iomete komprenas la francan.
Bonvolu gustumi la pastaĵojn.
Ĉu ni kantu en Esperanto?
Kiom ofte neĝas ĉi tie?
Homlupoj aperas je la plenluno.
Kiam vi perdis vian kajeron?
Ho! Mi forgesis… Mia nomo estas Tomo.
La dioj mortigas siajn malamikojn.
Plezure, jes.
Nun ni povas iomete babili.
Ni devas rapidi, ĉar jam ne pluvas, sed pluvegas.
Verdire, mi ne scias.
Vi ĵus parolis.
Mi aludis pri io alia.
Kiel Jupitero ĵetas fulmotondron?
Mi aludas pri io alia.
Ĉu vi, Maria?
Ĉu Tomo?
Jen surprizo!
Ĉu per la voĉo vi min rekonis?
Mi ankoraŭ memoras pri mia vojaĝo tra Eŭropo.
Ĉu de Romo vi telefonas?
Mi esperas, ke vi restos kelke da tagoj.
Temas nur pri dusemajna afervojaĝo.
Vi tamen haltos en mia urbo, ĉu ne?
Ne demandu!
Ĉu vi ne estas soifaj?
Plejparte, la registaro ŝajnas sin okupi pri sia plano pri komunikado, konservante la kontrolitan, festan, stultan rakonton, ke entute, iliaj hazardaj, epizodaj intervenoj sumiĝos al pli granda pagebleco por la civitanoj.
Ni respektas Tomon.
Tiu infanĉareto estas nia.
Kie ni povas sidiĝi?
Kie ni povas eksidi?
La trajnoj estis tro plenplenaj por ke ni eniru.
Kiom da tempo ni bezonus por marŝi tien?
Ni volas iri al Pollando, Hungario, Moldavio, Slovakio, Rumanio aŭ Ĉeĥio.
Kiom malproksime estas la landlimo?
Kiel mi povas veni al la landlimo?
Ni volas peti specialan vizon por resti ĉi tie.
Kio estas la lastatempaj novaĵoj el Ukrainio?
Mia bebo daŭre tusas kaj ternas.
Mi apartiĝis de la resto de mia familio.
Nepre direktu la okulojn al viaj infanoj.
Mi havas leŭkemion.
Ĉu mi bonvolu havi maskon?
Jen mia onklo.
Jen mia onklino.
Jen mia nevo.
Jen mia nevino.
Jen mia duonfilo.
Jen mia duonpatro.
Jen mia duonfilino.
Jen mia duonpatrino.
Mi volas kontakti miajn parencojn hejme.
Oni rabis min.
La ŝtelistoj avidas vian ringon.