Tatoeba sentences — language code: epo
La homoj ŝatas Tomon, ĉar li estas afabla.
Homoj ŝatas Tomon, ĉar li afablas.
La kioma horo estis, kiam ni eniris la konstruaĵon?
Ĉu vi trovis la ŝlosilon sub la mato antaŭ la dompordo? — "Tie ne estis ŝlosilo." — "Verŝajne iu do ŝtelis ĝin!"
La hundoj vostosvingante ĉirkaŭflaris unu la alian.
Li neniam fariĝos utila.
Ŝi neniam fariĝos utila.
Tio estas sinmortigo.
Kio estas en via mano?
Intelekto, kiu havas siajn piedojn en sako de antaŭjuĝoj, ne povas kuri ĝis la celo.
Antaŭe Manjo ne volis lerni la francan; nuntempe ŝi parolas france de la mateno ĝis la vespero.
Manjo scipovas la anglan, sed ne la francan; la polan, sed ne la rusan; la danan, sed ne la germanan.
Tion vi ja bone scipovas, miris Tomo, rigardante, kiel Hanako kun majstra perfekteco preparis suŝion. "Tion mi ja jam kelkfoje faris, Tomo", ŝi respondis, iom ruĝiĝante. "Iam oni ja sukcesas."
Kian sukon vi ŝatus?
Ĉu la dompordo estas fermita?
Mi lavas la litotukojn.
Je la kioma horo venos la gasto?
Ĉu vi volas vegetaran menuon?
Saluton, Tomo! Tre ĝojigas min vidi vin. Sed vi aspektas malbonfarta.
Saluton, Tomo! Tre ĝojigas min vidi vin. Vi aspektas bonfartega!
Se vi malfacile sukcesas engluti la pilolojn, mi dispecigas ilin por vi.
Ĉu vi sentas doloron ĉi tie?
Se vi bezonas helpon, premu ĉi tiun butonon.
Kion vi preferas, ĉu malmolan aŭ molan fromaĝon?
Tiu ponto iĝis renkontejo por gejunuloj.
Kial vi aĉetis florojn? — "Kial vi demandas tion? Simple pro tio, ke mi volis tion!"
Al tiu, kiu ĉiam faras por si belan marton, la printempo ridas la tutan jaron.
Ĉi tie ja denove aspektas, kvazaŭ bombo falis, Tomo! Enordigu ĉion senprokraste!
Infanoj ja tiel rapide grandiĝas!
Tomo ŝatas benjetojn.
Ŝi ŝatas benjetojn.
Venu iam ajn!
Ni respektu maljunulojn.
Lastsomere ni surgrimpis Fuĵi-monton.
Ĉu vi eble svenas?
Kiam estas laborfino?
Tie nenio fareblis.
Li helpas sin mem. Li ne ŝatas ĝeni aliulojn.
Ekde kiam oni ĉi tie suriras la straton, oni estas ĉirkaŭata de trafika bruo.
La infanoj havis premsonĝojn pro la filmo.
Hodiaŭ la vetero malbonas.
Mi decidis tuj malŝalti la lumon kaj dormi.
Tomo kaj Manjo ekloĝis kune.
Mi aŭdas iom fremdan parolmanieron. Ĉu vi ne devenas de ĉi tie? — "Ne", ridetante respondis Marie-Emmanuelle. "Mi estas francino."
Mi aŭdas iom fremdan parolmanieron. Ĉu vi estas francino? scivolis Tomo. "Belgino", respondis Marie-Emmanuelle.
Mi lertiĝas pri tio ĉi.
Mi kutimiĝas al tio ĉi.
Pluvis. Bonŝance ĉe la bushaltejo estis atendbudo, en kiu oni povis ŝirmi sin.
Tomo staris ĉe la bushaltejo antaŭ la lernejo. Manjo preterbiciklis kaj al li adiaŭe mansignis. "Ĝis morgaŭ!" ŝi vokis al li. "Ĝis morgaŭ!" respondis li.
Tomo devis kontentigi sin per akvo, ĉar li hejme ne havis bieron.
Mi persone preferas bieron al viskio.
Mi ja ŝatus bieron.
Mi estas iom elektema, kiam temas pri muziko. Mi aŭskultas nur klasikan muzikon.
Kion vi tenas en via mano?
„Kiu instruas al vi la anglan?” – „Sinjorino Yamada.”
Tomo ŝatas berlinanojn.
Ferivojaĝo en tiujn landojn estas malkonsilenda.
Por plendi oni turnu sin al nia klientservo.
Ĉu vi vokis min?
Mi prenas vian vortaron.
La infano de la virino ploras.
Nia firmao ekhavos novan egaligan funkciulon.