Tatoeba sentences — language code: epo
Ŝi tamen aŭdis, ke iam el la Troja sango eliros generacio, kiu disbatos la Tirajn citadelojn; ke el tiu semo popolo amplekse reganta, kaj glora en milito, marŝos por ruinigi Libion; ke la fadenon de tia sorto la Parcoj jam ŝpinas kaj bobenas.
Scio, kiu ne atingas la estontecon, ne estas scio.
Nia vivstilo en la okcidenta mondo – transdonita al ĉiuj – multe superus la kapablojn de la tero. Por tio ni bezonus almenaŭ kvin novajn terojn.
Se ni reduktas la naturon al tio, kion ni komprenis, ni ne povas pluvivi.
La hundo bezonas akvon.
Jes, Tomo, vi verŝajne pravas.
Tion la filino de Saturno timis, kaj ŝi rememoris la militon, kiun ŝi iam okazigis kontraŭ Trojo favore al siaj amataj Argivoj. Ŝi ankoraŭ ne forgesis la kialojn de sia malamo, de siaj doloraj rankoroj.
Tomo faris kafon.
Mi ne kisos Tomon.
Mia franca estas malbona.
Ankaŭ mi kisis Tomon.
Mi kisis ankaŭ Tomon.
Ankaŭ Tomon mi kisis.
Ĉu vi povas fari grandan favoron por mi?
Ili silentis.
Tomo kredas vin.
Estas malpermesite marŝi sur la gazono.
Li reprogramis la tutan sistemon.
Mi estas certa, ke Tomo ne venkos.
Mi estas certa, ke Tomo ne gajnos.
Mi certas, ke Tomo ne gajnos.
Mi certas, ke Tomo ne venkos.
Mi ankoraŭ ne memoras, ke mi vokis vin.
Ĉe l' fono de la koro estis ankoraŭ gravurita tiu malbona juĝo far Parizo, kiu ŝian belecon ofendis per tioma malestimo; nek la malamindan generacion de Trojanoj ŝi forgesis, nek eĉ la honorojn al la forkaptita Ganimedo.
Ĝi ne funkcias.
Mi pripensis viajn vortojn.
Mi pensis pri tio, kion vi diris.
Dum kiom da tempo laboris Tom ĉi tie?
Inflamigita de tiuj sentoj, ŝi tenis for de Latio, ĵetitajn tra la grandega maro, la malmultajn Trojanojn, kiuj eskapis la ruzaĵojn de l' Aĥajanoj kaj la barbaran Aĥilon. Kaj, kvazaŭ ludiloj de l' sorto, ili vagis de maro al maro dum multaj jaroj.
Tiomajn oferojn postulis la tasko fondi la Romanan rason!
Tomo volas, ke mi koramikiniĝu al li.
Vi ja ne multe parolas.
La sekundo estas tempounuo.
Mi havas ĉion, kion mi volis.
Mi havas ĉion, kion mi volas.
Mi ne estis ĉi tie hieraŭ.
Hieraŭ mi ĉi tie ne estis.
Siciliajn landojn ili apenaŭ perdis el la vidado kaj direkte al la mezo de l' maro gaje veladis – bronzaj ŝipantaŭoj tranĉante ŝaŭmajn ondojn –, kiam Junono, gardante en sia brusto nekuraceblan vundon, al si mem diris: "Ĉu mi rezignu venkita, sen povi el Italio forigi la reĝon de l' Teŭkroj, ĉar tion la destino al mi malpermesas?"
Mi ĵus purigis tion ĉi.
Kial vi ne uzas ĝin?
Via amikino estas tre bonŝanca.
Ĉu mi povas starigi al vi plian demandon?
Se vi volas paroli kun Tomo, vi devos atendi dum proksimume tri horoj.
Tomo ne povis permesi al si aĉeti la biciklon, kiun li volis.
Kion vi do faris hieraŭ vespere? Konfesu!
Tomo reiras al la kolegio.
Mi ankoraŭ ne garantius tion.
Mi ne elektus tiun vivon.
Tomo ricevas la nutrovarojn.
Mi ne nomus ilin idiotoj.
Preferindus esti sekura.
Tomo eliras el la trajno.
Mi volus, ke tio okazu.
Mi certe dirus tion.
Tomo estas tute bonvena ĉi tie.
Mi scivolas, kio sekvos por ni.
Manjo tendis al Tomo sian manon por kisiĝi.
La senakviĝo de Lanjo kaŭzis ĉe ŝi muskolajn konvulsiojn.
La kato nun vivas en la domo de Manjo, kaj esti tie tre plaĉas al li.