Tatoeba sentences — language code: epo
Mi ne ŝatas bruon. Miaj oreloj estas sentemaj.
Provu ne ekdormi.
Ŝi restis malfrue el la lito por finkudri vian robon.
Mi atente pripensis la problemon.
Miaopinie vi diris tion inverse.
Tomo, atentu la malantaŭon!
Kial vi lavas miajn lavotaĵojn?
Ni atentu la testrezultojn.
Ĉu estas bankuvo en la ĉambro?
Frenezo estas ripetado de la samaj eraroj, atendante malsamajn rezultojn.
Li aĝas dek ok monatojn.
Tomo ne ŝatas vojaĝi sola.
Tomo diras, ke Manjo eraras.
Mi ne estis pagita.
Joĉjo ĝisoste enamiĝis al tiu knabino.
Kiom da sanktaj Nikolaoj fakte ekzistas?
Tomo diras, ke Manjo kontentas.
Tomo neniom sciis, kial Manjo ne kontentis.
Mi aĉetis novan fotilon.
Ĉiuj katoj belas.
Tomon mordis vesperto.
La solaj pintoparoloj, kiuj vere havas sencon, estas tiuj de la alpistoj.
Sen fido en ĝia daŭro, amo estus nenio, sed kontinueco faras ĝin bonega.
La Dekalogo estas tial mallonga kaj komprenebla, ĉar ĝi estis kreita sen la kunlaboro de komisiono de spertuloj.
La kapablo, lerni pli rapide ol la konkurenco, estas eble la sola vera konkura avantaĝo.
La ĉagreno esti malriĉa estas, ke ĝi ŝtelas al vi vian tutan tempon.
Ankaŭ la neplenumo estas decido.
Ekzistas materialo, kiun ni havas tro multe, sed ne bezonas. Kaj ekzistas materialo, kiun ni bezonas, sed ni ne havas ĝin.
Mi dubas, ke ekzistas homa rajto al plena travidebleco.
Paroli pri siaj sentoj ne estas agrable por Tomo.
Kiel nomiĝas ĉi tiu maro?
Ĉiuj policistoj estas aĉuloj.
Tio ne estas vero, ĉu?
Vi estas juna kaj bela. Tio estas tre grava avantaĝo.
Oni diras, ke ŝi estis riĉa.
Tiu, kiu veturis per via aŭto, donis al mi tion ĉi.
La reĝo proklamis, ke kiu ajn mortigos la teruran giganton, tiu havu lian filinon kiel edzinon, sed lia filino, la princino, ne volis, ke oni tiel simple prezentu ŝin kiel gajnon sen rajtigi ŝin kune decidi, kaj do, sekvante impulson, ekiris por venki la monstron per si mem.
Mi ankoraŭ ne estas malsata.
Kiu estas via malamiko?
Ĉu via hundo konsentas esti karesata?
Ĉu vi sekigis viajn harojn?
Lastajn tempojn mi ne parolis kun iu.
Mi jam vidis vin ie.
Li estas mortigita.
La plialtigita temperaturo de la oceanoj pligravigas la povumon de la uraganoj.
Mi donis ĝin al panjo.
Kiu kredas tion, beatiĝos!
Kafo nur tiam damaĝas, kiam tuta sako da ĝi falas sur vian kapon el la kvina etaĝo.
La spektaklo, komprenita kiel tuto, estas samtempe la rezulto kaj la projekto de la nuna produktada reĝimo. Ĝi ne estas nura aldono al la reala mondo, ĝia surmetita ornamento. Ĝi estas la koro de la nerealeco de la reala socio. En ĉiuj ĝiaj specialaj formoj, informo aŭ propagando, reklamado aŭ rekta konsumado de amuzaĵoj, la spektaklo konsistigas la socie regantan modelon de la hodiaŭa vivo. Ĝi estas la ĉieesta jesado al la elektoj jam faritaj en la sfero de produktado kaj ĝia korolario, konsumado. La formo kaj enhavo de la spektaklo estas idente la tuta pravigo de la kondiĉoj kaj la celoj de la ekzistanta sistemo. La spektaklo estas ankaŭ la permanenta ĉeesto de tiu pravigo tial, ke ĝi okupas la ĉefan parton de la tempo pasigata ekster la moderna produktado.
Tomo ne diris, kial mi ne faru tion.
Li preĝis, ke liaj infanoj pardonos lin.