Tatoeba sentences — language code: epo
Vintre mi surmetas dikajn kalsonŝtrumpojn.
Tomo atendis Manjon en sia aŭto.
Ne eblis fari erarojn.
Ĝuu vian junaĝon, dum ĝi daŭras.
Tomo rekonis min.
Vi diru al Tomo, ke li faru tion tuj.
Ĝi fakte ne estis tiel malbona.
Kiel mi povas igi mian vivon malpli teda?
Kanjo ne koleras kontraŭ mi.
Mi loĝis en Mongolujo.
La universitata instruisto ĉiam uzis tre multan tempon por korekti la ekzamenajn paperojn.
Samio iris al samseksemula drinkejo.
Ĝi ne estas krimo.
Moskito flugis kontraŭ la fenestron.
Ŝi ĵus maltrafis la buson.
Ŝi tre maldikiĝis.
Provu ion.
Simple faru, kion mi diras al vi.
Li ne havis kunkulpulojn.
Mi malŝatas la strandon.
Mi ne kredas, ke tiu filmo iam ne plu plaĉos al mi.
Menado ĉiam havas tiajn humorŝanĝiĝojn.
Kiu diris al vi, ke Tomo faru tion?
Mi devis mensogi al ĉiu.
Tomo volis malaperi.
Bovo ne kornobatas, ĉar ĝi havas kornojn, sed ĉar ĝi volas bati, ĝi havas kornojn.
Lia kalsono tro malgrandas.
Ŝia tibio doloras.
Kiu spektas ĝin?
Tio ja povus esti la okazo.
Vi devos elekti.
Tiu juvelisto estas talentulo.
Mi skribis multajn frazojn pri la vorto "spegulo".
Multmaniere oni povas diri ion en Tokipono.
Tomo sciis, ke estas nur unu elirejo.
Tomo kaj Manjo havas laktobrutan entreprenon.
Tomo kondukis nin hejmen.
Kial vi volis tion?
Tio funkciu pli bone.
Li klaĉas.
Kio okazas? - "La ŝlosilo malaperis." - "Kiu ŝlosilo?" - "La bicikla ŝlosilo."
Min ĝojigas, ke Tomo foriris.
La virino faris, kion ŝi faru.
Ŝi parolas vulgare.
Venuso kaj Merkuro estas internaj planedoj.
Tio preskaŭ sufiĉas.
Li ŝajne sufokis pro malĝojo.
Patro ne manĝas deserton.
Mi neniam transirus tiun limon.
Ŝi estis senenergigita.
Mi fidu ilin.
Mi scias, kiel diligente vi laboras.
Pluraj kandeloj brulis.
Hodiaŭ estas tre agrabla tago.
Ĉu vi povas rekomendi al mi amromanon?
Mi kredis, ke vi ŝatos iom da agado.
Infanoj plej ofte frue ellitiĝas je Kristnasko.
Ve, ŝajnas, ke mi iĝas dio.
Se vi vidos ion, ne enmiksiĝu.
Tomo estas la knabo parolanta kun Manjo.
Tomo estas la knabo, kiu parolas kun Manjo.
Bonvolu prunte doni al mi monon.
Trinku vian kafon, dum ĝi estas varmega.
Sur la piedon de Finjo hieraŭ falis la feno, kaj ĝi de tiam doloras ŝin.
Kiu estas la tokipona tago?
Romo fariĝis la plej bela afero en la mondo.
Nokto sekvas tagon.
Estas luna eklipso.
Mi ne volas paroli al vi.
Kelkfoje oni gajnas pli multe, se oni ne batalas.
Iuj amikecoj neniam finiĝas, aliaj neniam komenciĝas.
Iuj venkoj ne valoras la vetmonon.
Mil pensoj estas en mia kapo kaj neniu estas pensita ĝis la fino.
Ni scias, kio estas ĝusta, kaj tamen faras la malĝustan.
Kelkfoje oni devas aŭskulti tion, kion homoj ne diras.
Kompato estas tio, kio faras nin homaj! Ĝi ne estas malforteco. Tiamaniere ni donas al malfortaj estaĵoj duan ŝancon kaj al ni mem la ŝancon, lerni de iliaj malfortoj.
La vivo estas bela sufero. Ĝi montras al ni ĉiujn belajn flankojn, nur por forpreni ilin de ni.
La vivo faras la demandojn kaj vi devas serĉi la respondojn.
La amo igas du korojn danci kiel unu.
Ĉio, kio alprenas gigantajn formojn, povas impresi – ankaŭ la stulteco.
Vi ne atentas.
Vi ne aŭskultas!
Ĉu vi povus iri iom pli malrapide, mi petas?
Amo estas tia neregebla sento.