Tatoeba sentences — language code: epo
Dum la sunbrila posttagmezo de la 21-a de januaro de 2022, mi manĝis du picojn en la picejo, kaj en la kafejo, mi trinkis pistakan kaflaktaĵon per avena lakto. Tie, envenis karesa viro, portanta nigran basbalan ĉapon, grizan kapuĉan jakon, kaj flavgrizan pantaloneton.
En la 19-a jarcento Andersen verkis la profunde malĝojan, sed ankaŭ infuzitan de la ideoj de la kristanismo fabelon pri la eta marvirino, kiu enamiĝis al la princo kaj deziris esti homo kaj, en la fino, iĝis ŝaŭmo sur la maro, ĉar, malsame ol la homoj, ŝi ne havis animon. Hodiaŭ ja la malon multaj homoj imagas kiel fabelon: eskapi la tristan homan ekziston kaj iĝi marviroj kaj marvirinoj kaj, por konservi tiun paradizon, batali kontraŭ la poluado de la maroj.
Mi ŝatas viziti Japanujon.
Mi ŝatas decembron.
Kie estis tiu kalendaro?
La dato estas la dek-kvina de decembro.
Ekzistis videoluda arkado en la kelo de la malnova Studentsindikata Konstruaĵo de la universitato.
En 1984, dum mia unua semajno de la universitata sesio, volontuloj disdonis kondomojn.
Anjo forgesis, kion signifas esti feliĉa.
Miaj najbaroj ĉiam puŝas sian modan okcidentan religion.
Kiel vorlono en la franĉizo Babilono 5, mi havas "renkontan kostumon", sed ĝi estas homa korpo.
La vido de la montaro estas sensacia de mia universitato, UBC.
La universitato, SFU, sidas sur monto. Ĝia sensacia arkitekturo komplimentas la montopintan pejzaĝon.
Mia Esperanto-klubo kelkfoje okazigis kunvenojn en la kafejo de la montopinta universitato, SFU.
Kion vi volas, vere? Ĉu vi scias?
Dum Esperanto-renkontiĝo en la kafejo de la montopinta universitato, SFU, la knaba infano de unu el la esperantistoj ludadis kun bovlo da verda Ĵelo, svingante ĝin per sia kulero.
Iuj enmigrintoj ĉi tie ne ĝuas paroli la anglan. Ili ne ĝenas paroli en ĝi, se ili povas eviti ĝin.
Mi pensas, ke vi ne havas harojn sur viaj kruroj.
Mi pasigis kvin jarojn en universitato, kio ŝajnis 500 infaneskaj jaroj.
Dum la 1980-aj jaroj, kiel adoleskanto, mi kolektis sovetiajn revuojn, ĉiuj per la cirila, el la USSR-ekspoziciaĵo ĉe la Pacifika Nacia Ekspozicio en Vankuvero, BK. Jarojn poste, bedaŭrinde, mia kara kolekto akvumiĝis.
Iun someron, kiel adoleskanto, mi laboris ĉe la Pacifika Nacia Ekspozicio en Vankuvero, BK. Por tagmanĝo, mi ĝuis grandajn vaflojn kun fragoj kaj vipkremo aŭ vjetnaman pladon. Por transportado, mi devis prunti la aŭtovagonon de mia patro, kiun li siavice prunteprenis de amiko. Mia patro ankoraŭ serĉis dungadon, kaj kelkfoje li iris por longa veturo suden al Kalifornio.
Iun someron, dum longa veturado kun mia familio de BK, malsupren al Vaŝingtonio, al Oregono, poste al Kalifornio, mi povis vidi la vegetaĵaron vere ŝanĝiĝi.
Vi scias, ke Esperanto estas kiel japaneska latineska lingvo.
Kelkfoje registara proparolanto estas devigita, fermi la buŝon de aliaj homoj.
Ni devas uzi tempon kiel ilon, ne kiel kanapon.
La promenejoj en la universitato estis arboborditaj.
La plej granda malamiko de la vero ne estas la mensogo - intenca, artefarita, malhonesta, sed la mito - persista, tenta kaj nereala.
La promenejoj en la universitato estas arboborditaj.