Tatoeba sentences — language code: epo
Hodiaŭ mi renkontu mian novan profesoron pri filozofio.
Ĝi estas nova vorto por vi.
Lia vizaĝesprimo estis pli acida ol citrono.
Li estos magistriĝonta pri Biologio.
Li distriĝas ludante videoludojn.
Sur la tablo estis telero kun ovaĵo el tri ovoj.
Nur la ĉielo povas fari la devotulojn, la princoj faras la hipokritulojn.
Tio kuŝis sur la listo.
Li pendigis sian jakon sur najlo ĉe la muro.
Liberiĝu el tiuj funebraj vestoj.
Liberiĝu el tiuj trudherboj.
Tio estas vere favora okazo fari bonan negocon.
Mi ne komprenas, kiel iuj personoj kapablas drinki ĝis ne plu memori je la morgaŭa tago, kion ili faris la antaŭan vesperon.
Tomaso havas grandan nazon.
Kiom mi pagas al vi?
Ankaŭ mi estas plenkreskulo nun.
Tio estis frenezaĵo tiam.
Ni estis devigataj subskribi la dokumenton.
Mi kredas, ke mi havas teorion pri tiu temo.
Mi kredas, ke mi havas teorion koncerne tion.
Mi ŝatus havi la tradukon de tiu ĉi kanzono.
Mi estas profunde dankema al vi pro via afableco.
Ĉu ne temas pri tio, kion vi venis diri al ni ĉi tie?
Kian veteron ni havas hodiaŭ?
Mi ne havis multe da tempo por vidi Japanion.
Ili bone elturniĝas en la kamparo.
Primetu la tablon!
Mi volas, ke ni venku.
Tomo malfermis la kranon.
Paroli estas bone, silenti pli bone.
Ĉesu fari tion tuj.
La vojo estas senpaga.
La surloka skipo venkis.
Tio estas pli komplika ol mi imagis en la komenco.
La parkejo fronte al la banko estis plenplena.
Ŝi helpis la maljunulon transiri la straton.
Kiom da tempo vi loĝis ĉi tie?
Rigardu la helan ĉielon.
Mi povus ĉion aŭdi.
Ni estas teamo.
Mi estas amata de vi.
Helpon, helpon, ŝi kriis.
Ĉu ili aĉetis sukon?
La aŭtolasejoj fronte al la banko estis plenplenaj.
Mi sonigis la sonorilon.
Elektu karton, ajnan karton.
Mi ne sukcesas identigi ĝin.
La sproto estas malgranda marfiŝo, kiu vivas en grandaj benkoj.
Esti dorminta sur tiu lito kontentigis min.
Li estos maldungota.
Ĉu vi tute frenezas?
Profesoro inventis pilolon, kiu forigas la postebrion.
Dum tri jaroj Zamenhof do povis pace laboradi; sed novaj malfeliĉoj lin ekfrapis.
En aŭgusto 1892 jam mortis la patrino tiel kara. Kiu vartis lin bubeto, kiu glatis lian kapon de knabeto, kiu faris lin sentema kaj homama, tiu ĉi nun estis for.
La bato lasis ĉe li vundon neflegeblan.
Vi faris, kion vi kapablis, Tomo.
Tomo certigis, ke neniu povas eniĝi.
Al kiu strando vi ŝatas iri?
Oni pagos al vi fiksan bazan salajron plus komisipagon.
Normale Tomo estas pli okupata ol mi.
Mi ŝatus pasigi tagon sen aŭdi, ke mi aspektas, kiel mia frato.
Tiu preĝejo konstruitas en la dek-dua jarcento.
Kredi aŭ ne dependas de vi.
Mi tro ekscititis por rigardi ŝin en la okulojn.
En 1894 la demando materia refariĝis premanta. Kun sia familieto la doktoro devis transloĝi al Grodno.
Dum la tuta juneco li fervore legis la novajn verkojn de Tolstoj. Nun la famo de la granda Ruso disvastiĝis tra la mondo.
Kontraŭ ĵaluzo kaj perforto li admonis la homaron. Lia nobla voĉo sonis, vokante ĉiujn homojn al amo kaj fratiĝo.
Kaj vi jam dispremis la ĝardenon.
La kantisto plaĉas al li.
Kiom da aliaj homoj estas ankoraŭ tie?