Tatoeba sentences — language code: epo
Estis jam la kvara horo matene, kiam ni forlasis la drinkejon.
Febla vento alblovis de la proksima maro salodoron.
Jam nenio plu tenas min ĉi tie.
La buntaj standoj de la bazaro nin hodiaŭ ne logas.
Apetitiga odoro de fritita fiŝo penetris mian nazon.
Maria stiras hodiaŭ speciale malrapide.
Ŝi silente rigardis tra la fenestro.
En Esperanto per komo oni — interalie — apartigas la ĉefan frazon de subordigita frazo.
La meto de komo tiukaze vere estas lingvoligita kutimo — ligita al la lingvo Esperanto kaj ĝia tradicio.
Subite mi sentis, ke iu observas min.
Rapide mi turnis la rigardon al la pordo.
Ĉu vi estas tagmanĝanta?
Nevole mi ruĝiĝis.
Tiu knabino ne kapablas bicikli.
La varman tagon sekvis milda kaj trankvila nokto.
Mi vin atendadas jam de pli ol unu semajno.
Oni diras, ke oni povas ekkoni homon laŭ la dormpozicio.
Deklaro de variabloj estas treege grava en C kaj C++.
Lin ebriigis la penso, ke ŝiaj mamoj egalas al du maturaj persikoj.
En la malgranda hotela ĉambro ŝi sentis sin kiel birdeto en kaĝo.
Bridu vian tro viglan fantazion!, ŝi flustris en mian dekstran orelon.
En la frua mateno vekis min la violinludo de maljuna cigano.
Ĉu la hodiaŭa tago estos la komenco de io nova?
Tra la nefermita fenestro la mara vento enblovis freŝan, salan aeron.
La laco rampis en miajn okulojn.
La sangokolora sunosinko aŭguris friskan matenon.
Tra la nefermita fenestro en ŝian ĉambron flugis neĝe blanka kolombo.
Mi neniam troviĝis en tia beleta festo.
De la apogilo de la seĝo pendis liaj ĉemizo kaj pantalono.
La maro furiozis senkompate.
Li falis teren kiel sako da terpomoj.
La maro sin etendis ĝis la horizonto - simbolo de eterno kaj senlimeco.
Gigantaj ondomontoj kuris al la bordo.
Ni du sidis sur plaĝo de neniam vidita beleco.
Blankegis la ŝaŭmo de la surfo.
Ĉirkaŭ la loko de la akcidento jam baldaŭ ariĝis granda homamaso.
Min obsedis timo kaj scivolo.
Regis varmego kiel en bakforno.
Oni forportis la droninton.
Mi vane provis pensi pri io alia.
Ĉu vi ne volas lerni?
Brazilo limas Paragvajon.
Brazilo havas limon kun Paragvajo.
Sur la malhele blua plafono de la dancejo arĝentis - egalaj al steloj - nenombreblaj lampetoj.
Lia koramikino surhavis ruĝan someran robon.
La plej supra butono de lia ĉemizo estis disligita.
Mi proksimiĝis al ŝi, klinis min kaj kisis ŝian manon.
Mi levis la manon kaj tuj juna kelnerino paŝis al nia tablo.
Subite ŝi sentis sin eta, senvalora kaj mizera.
Jen kompleta frenezaĵo: Preskaŭ ĉiuj japanaj frazoj estas orfoj.
Tiu laboro estas tro peza kaj peniga por unuopa virino. Mi volas funkciigi mian roboton.
Respektu miajn limojn, mi petas.
Ili devigis la suspektaton konfesi.
Laŭ repripenso ŝi eble pravas.
Jam en la gimnazio vi estis vera profesoro.
Hodiaŭ li estas modeste vestita, kiel tute simpla civitano.
La scivolaj rigardoj de la ĉirkaŭstarantoj tre ĝenis ŝin.
La reĝisoro amikece palpebrumis al ŝi.
Min atingis la mesaĝo, ke li mortis.
Preskaŭ la tutan tagon mi pasigis en la golfo.
Ŝi tenere, apenaŭ tuŝante, kisis la randojn de liaj lipoj.
Li apogis sin al la fenestro, ŝi ... al lia ŝultro.
Tiu roko estas rezulto de la ago de altaj temperaturoj kaj grandaj premoj.
Tio ŝajne al neniu gravas.