Tatoeba sentences — language code: epo
Estas interese, ke proksime de mia ekshejmo, sur Commercial-strato en Vankuvero, BK, estis du kafejoj kun similaj nomoj: en la sudo estis Café Deux Soleils; en la nordo estis Café du Soleil.
Proksime de mia ekshejmo, sur Commercial-strato en Vankuvero, BK, estis Dolĉaj Keruboj, vendejo kaj restoracio kun sud-azia "hipia" manĝaĵo.
Mi sendu mesaĝon al vi.
Proksime de mia ekshejmo, Commercial-strato en Vankuvero, BK, estas loko por metamodernismaj "hipioj".
Mi dividis mian antikvan eksdomon konstruitan en 1927 aŭ 1928 kun la familio de mia frato, kaj ni ŝerce nomis ĝin Nobelbieno de Lakewood. Ĝi estis sur Lakewood-strato en Vankuvero, BK, loko kun multaj antikvaj hejmoj tiam.
Stalino estis monstro.
Ankoraŭ provante simpligi mian tagon posttagmeze de la 26-a de februaro de 2022, mi iris al la picejo, kaj survoje estis miaj grekkipraj najbaroj Nikki la patrino kaj Georgo la filo, kiu ĵus komencis fumi. Mi diris, ke li povus preni aliajn "kutimojn". Poste la konversacio ŝanĝiĝis al la temo de meksika kuirarto kaj ĝia kaŝata vario. Mi havis picon kaj dietan nigran eferveskaĵon ĉe la picejo, kie estis kelkaj sud-azianoj, kiel klientoj kaj vendisto, kaj ankaŭ Koknej-akĉentata blankulo. Hejmenirante, mi vidis Miĥaelon, kiu estis el franclingva Nov-Brunsviko, dum li fumadis kaj promenadis sur la trotuaro. Li riverencis al mi, kiam mi alproksimiĝis. Mi poste montris al li la tajan riverencan saluton per premitaj manplatoj kaj diris taje: "Sawatdee khrap!" Miĥaelo ripetis ĝin. Li poste diris: "Estas ĉiaj kulturoj en la planedo, ĉu?" Ĵus pasis du sikoj, unu en nigra turbano, la alia en rozkolora.
La 1-an de oktobro de 2019, en la kafejo T&T Lansdowne, mi havis fazeolkazeon kaj fungojn, vaporitan fiŝon kaj brokolojn, kaj citronan glacian teon.
La 18-an de septembro de 2019, en la kafejo T&T Lansdowne, mi manĝis diversajn dimsamojn kaj trinkis pruntrinkaĵon.
Dum la malfruaj 1980-aj jaroj kaj la 1990-aj jaroj, kelkaj miaj plej ŝatataj kantistoj estis Enya kaj Tracy Chapman. Per aŭdiloj kaj disko-ludilo, mi aŭskultis ilian muzikon ĉe mia programara laborejo, malnova brikkonstruaĵo, la fenestroj montrantaj la havenon kaj fervojajn trakojn, kiuj iris apud la kurioza Gastown-distrikto de la grandurbo de Vankuvero, BK. Mi tiam portis pezan malhelbluan vintran jakon kun ŝultrorimenoj; ĝi aspektigis min kiel studenta soldato el la 19-a jarcento.
En la malfruaj 1990-aj jaroj, mi heredis multekostan nigran aŭstralian Aŭtbak-jakon de iomete korpulenta hejmrestanta japana studento Hirotada, kiu restis en mia hejmo sur Lulu-insulo dum kvin jaroj. Li iris al kolegio por lerni la anglan. Estas vere malfacile por plej multaj japanoj lerni la anglan, ĉar la strukturo kaj uzado estas tiel malsamaj. Ili malofte interfratiĝas kun denaskaj anglaparolantoj, pro tute malsama kulturo.
Usonanoj aĉetas multe da japanaj aŭtoj.
Pluvegas!
Tomo volis, ke mi instruu al li la francan.
Ĝi aspektas multe pli malbona ol ĝi fakte estas.
Nu, ne ĉiam.
Kia estas la vetero en Japanujo?
Kia estas la vetero en Japanio?
Ĉu hodiaŭ vi intencas danci?
Mi esperas resti hejme.
Kiu estas la viro?
Kiuj estas la viroj?
Hundoj estas bestoj.
Li estas pli alta ol vi.