Tatoeba sentences — language code: epo
Vi scias, ke vi ne rajtas esti ĉi tie. Foriru!
Kiam mi pensas pri tio, kion mi faris, mi sentas min sufiĉe stulta.
Ĉu vi jam finis paki?
Ĉu vi jam finis pakadi?
Ĉu vi jam faris vian pakaĵon?
Ĉu vi jam pakis viajn kofrojn?
Ĉu vi jam preparis vian valizon?
Manjo invitis kelkajn amikinojn tagmanĝi, kaj ili pasigis plejmulton de la tempo plendante pri siaj edzoj.
Forprenu la alumetojn de tiu knabo; li ŝatas estigi incendiojn!
Mi maltrankviliĝas. De post la akcidento de sia fratino Tomo al neniu parolis.
La knabo, kiu tie naĝas kun Manjo, estas mia pli juna frato.
La unuan aŭguron mi tie vidas: kvar neĝblankaj stalonoj paŝtiĝas dissemitaj tra la herbejo.
Tomo laboras ĉi tie jam de la 20-a tago de Oktobro 2013.
„Kiom longe via patrino jam estas malsana?“ – „Ĉirkaŭ de antaŭ du semajnoj.“
Tiu knabo, kiu tie naĝas kun Manjo, estas mia pli juna frato.
Ŝvaboj rajtas fari tion!
Nur apenaŭ oni ekfaras ĝin ĝuste kaj jam ĝi funkcias!
Azeno estas iu, kiu kredas, ke la bovino povas esti tirita el la glacio per atendado.
Manjo ankoraŭ ne faris tion, pri kio ni petis ŝin.
Manjo scipovas la francan lingvon preskaŭ same bone kiel la anglan.
Mi ne volas, ke Tomo transloĝiĝu al Aŭstralio.
Manjo iris en la kuirejon por helpi al sia patrino, kiu preparis la vespermanĝon.
Nur mi povas montri al vi, kiel fari tion.
Hieraŭ vespere mi revenis hejmen ĉirkaŭ je duona horo post la dua.
Manjo diris, ke ŝi ankoraŭ ne decidis, kion fari.
Tomo diris, ke li, tre laca, volas enlitiĝi.
Vi perdis la laboron, ĉu ne?
Kiel vi eksciis, ke Tomo ne bezonas fari tion?
Ĉi-jare mi ankoraŭ trifoje devas ree iri al Aŭstralio.
En la pasinta semajno Manjo provis mortigi sin.
Mi ĉiutage faras tion minimume unufoje.
Mi deziras resti ĉi tie, ĝis Tomo kaj Manjo revenos.
Tomo kaj Manjo timas, ke tio okazos denove.
Manjo foriros nur post kiam ŝi parolos kun Tomo.
Jen patro Anĥizo, vidante ilin, ekkrias: "Militon! Estas tio, kion vi anoncas, ho tero, nin ricevante, ĉar ĉevaloj estas dresataj por milito; ĉi tiuj do estas minaco je milito. Sed estas certe tamen, ke ne malofte ĉi samaj bestoj, ligitaj al ĉaro, facile akceptas esti regataj subjuge; tiel ankaŭ je paco mi povas konsideri la auguron."
Manjo demandis, ĉu ŝi vere devas fari tion.
Mi prunte donis al Manjo monon, por ke ŝi povu pagi la ĉi-monatan luprezon.
Kial Manjo faru tion, ne devante?
Mi havas amikon, kiu vivas en Bostono.
Mi parolis kun viaj gepatroj pri via konduto.
Mi havas amikon, kiu loĝas en Bostono.
Ni tiam alvokis la dian protekton de Minervo, kun ŝiaj resonantaj armiloj, ĉar estis ŝi la unua kiu nin akceptis je tiel ĝojiga horo.
Kaptu lin!
Mi vidis ŝin mallonge.
Ŝi mortigis sin.
Per friga vualo antaŭ l'altaroj ni kovris nian kapon, kaj sekvante la tiom emfazitajn instrukciojn de Heleno, ni laŭrite bruloferis al Junono el Argo la preskribitajn donacojn.
Manjo sciis, ke oni observas ŝin.
Vi devas telefoni al Manjo kaj diri tion al ŝi.
Mi ne estas certa, ke Tomo kaj Manjo pravas.
Mi ne scias, kie Tomo kaj Manjo laboras.
Manjo ne volas diri al mi, kien ŝi metis la ŝlosilojn de mia aŭto.
Vi estas iomete pli malalta ol Tomo.
Ŝi suicidis.