Tatoeba sentences — language code: tgl
Basta may imahinasyon tayo! ang motto dapat natin. Lakad ako. Sa umagang medyo maaraw na, nasa kapihang Istarbak ako. Mamaya sa huli nang umaga, nasa pizzeriang Yami ako. Sa bahay, may bisita ang Mama: ang Tito Bert at kanyang mga kamag-anak. Pagbalik ko sa bahay, tinanong kung saan ako pumunta. "Sa pizzeria," sabi ko. Sabi ni Tito Bert, "Ayaw ko nang pizza..." Sabi niyang mas gusta niya ang "kape at tost" lamang. Alam kong parang inhinyero ang isip niya, dahil alam niya ang pagkakarpintero at mga ganoon. "Sori at maingay kami nang nagsasalita dahil niya," sabi ng lola roon. Sabi ko nang may ngiti, "Para kayong Italyana!" May ensalada ng prutas. Nagtanghalian ako. May manok, kanin, at pansit. Bumalik akong lakad sa kapihang Istarbak. Nagkapeng itim na may yelo ako. Mamaya pa'y may represyer na prutas ng dragon o pitahayang may limonada at ekstrang espesya. Naroon ang mga baristang si Tanyang Inglesa, si Sarang Inglesa, si Ross na Pilipinong manedyer, si Mariang Pilipina, si Jam na Pilipino, si Chris na mestisong Hapones-Ingles, at si Francis na mestisong Amerindiyong Cree at puti. "Makulit" daw ako ang sabi nang ibang Pilipino. Ngayon ang ika-6 ng Mayo ng 2024.
Bago pa mag-alas-tres nang gabing umaga, kumakain ako sa silid-kainan ng bahay ng kanelang iskon, yaong dala kahapon nina Tito Bert at kanyang kamag-anak. May tsaang manggustin-mansanas-malunggay na may yelo ako. Sa itaas ay umiilaw ang aranya sa silid. May pangarap nga ang iba'y mag-ingles na lamang ang Pilipinas, Europa, Tsina, Hapon, at iba pang parang maging Irlanda o Eskosya. Sa iba nama'y parang "fad" lamang ang Ingles. May mga Hapones ngang iniisip na ang Ingles ay para lamang noong Shōwa Jidai o Era nang ika-25 ng Disyembre ng 1926 hanggang ika-07 ng Enero ng 1989, dahil simula nang una ng Mayo ng 2019 ay Reiwa Jidai na. Ang Heisei Jidai ang pagitan. Ngayon ay ang ika-7 ng Mayo ng 2024.
Maaraw sa hapon. Lakad ako. Mamaya, nasa Pizzeriang Yami na ako. Kumakain ako ng isang pirasong pizzang may karne, kabute, at pepperoni. May kolang pangdiyeta ako. Naroon ang mga Indiyanong tinderong si Sachet at si Navjot. Tuloy ako sa kapihang Istarbak para magkapeng itim na may yelo. May croissant na tsokolate ako sa platito. Si Ross na Pilipinong manedyer ang tindero ko. Dumating din ang mga Pilipinang baristang si Denise at si Mary. Iniisip ko'y sana'y mas parang Indonesia ang Pilipinas. Sa Indonesia, maraming libro sa Indones na Siyensiya at Arte. Hindi parang Pilipinas na masyadong dependiyente sa Ingles. Ngayon ay ang ika-7 ng Mayo ng 2024, sa Isla Lulu rito.
Ang lakas ng Tagalog ay hindi ngayon sa mga sulat, kundi sa taynga at bibig. May mga radyo, teatro, pelikula, telebisyon, bidyo, at Internet sa Tagalog. Sa Indonesia, maraming literaturang Siyensiya at Arte ay sa lengguwaheng Indones. Hindi parang Pilipinas na masyadong dependiyente sa sulat nang Ingles. Ngayon, sa Web, marami ang translasyong gawa nang makina. Sa kinabukasan, magsusulat na ang Artipisyal na Intelihensiya ng mga Tagalog na libro, at hindi lamang mga isinalin mula sa ibang wika.
Mas gusto ko raw kausapin si Dodong.
Para kang si Geb... sabi ni Chen noong ika-10 ng Mayo ng 2024.