Tatoeba sentences — language code: epo
La plej kompetenta esperantisto estas Zamenhof mem.
Kiel la mondo rigardas nun Esperanton?
La mondo rigardas nun Esperanton kiel aferon seriozan kaj eksterordinare gravan.
Ĉu la Esperanto-movado staradas aŭ ĉiam kreskas?
La Esperanto-movado kreskas kun ĉiu tago.
Ĉu vi trovas utilaj la kongresojn esperantistajn?
La kongresoj esperantistaj estas tre utilaj.
Kio estas la “morala valoro” de Esperanto?
La “morala valoro” de Esperanto estas tio, ke ĝi alproksimigas inter si la homojn, kaj tiel ili pli bone interkonatiĝas kaj tial fariĝas veraj amikoj.
Kio estas tiu “revo de la homaro”, pri kiu Zamenhof aludas?
Tiu “revo de la homaro” estas la paco, en “granda rondo familia”.
Kvankam enlandido, mia patro estis tamen homo klera.
Oni ne pensu, ke li neniam eliris el la internlando.
Li estis iam en la ĉefurbo, kie li finis la gimnazion, sed tiam lia patro mortis.
Li tial devis reveni en la bienon, kiu bezonis la okulojn de la mastro.
Li tiam enprofundiĝis en la plej modernajn procedojn de la agrikulturo kaj de la brutbredado.
Li dungis prefesiistojn, venigis maŝinojn, konstruis akvujegojn, instalis elektron, kaj krome li abonis revuojn.
Li posedis bibliotekon el bonaj verkoj, kian eble ne posedis multaj en la urbo.
Li havis volon el fero kaj koron el veluro.
Li ne cedis al kapricoj, sed sciis kompreni.
Severa ĉe admonado, sed tamen justa ĉe taksado.
El liaj lipoj ni neniam aŭdis ian blasfemon.
Li estis fortulo, kaj la fortaj regas la destinon.
Tia estis do la hejmo, kiun Dio donis al ni, kaj kie tiu anĝelo-gardanto, la plej bona el la patrinoj, zorgadis pri la paco en kontinua preĝado al la Sinjoro de ĉiuj kreitaĵoj, en la ĝojo vivi efektive kristanan vivon.
Jen ni venis al la fino de nia kurso.
Ŝajnas al mi, ke vi bone komprenis la regulojn de la gramatiko de ĉi tiu utila lingvo, Esperanto.
Ĉion eblan mi faris por tio, kaj mi pensas, ke vi montris la plej grandan intereson por la alpreno ne sole de tiuj reguloj, sed ankaŭ de la “spirito” de tiu ĉi mirinda kreaĵo de la majstro Zamenhof.
Ŝajnas al mi ankaŭ, ke decidinte lerni Esperanton, vi havis klaran komprenon de ĝia celo, nome, la alproksimiĝo de la koroj per la interkompreniĝo de cerboj.
Ne alia sento instigis tiun infanon de Bjalistoko ekpensi pri ia rimedo, kiu faligus la ĉinajn murojn inter la popoloj.
Ni estas nun feliĉaj havi en manoj tian murrompilon kaj ni ĝin uzu, konscie kaj obstine, ĝis la mondo fariĝos “unu granda rondo familia”.
Kion nun restas al vi fari, de ĉi tiu momento, kiam vi fermas vian gramatikon?
Unu solan vojon vi devas iri: legi niajn klasikulojn.
Havigu al vi la verkojn de la majstro kaj legu ilin malrapide, pacience ekzamenante la konstruon de ĉiu frazo.
Tiam vi rimarkos la tutan belecon de Esperanto kaj efektive admiros tiun geniulon, kiu ĝin faris.
La tutan gramatikon de Esperanto vi posedas, kaj via kapitalo da scioj estas jam nun ne malgranda, sed kompreneble ĝi devas kreski.
Daŭrigu do la lernadon de ĉi tiu bela idiomo per atenta legado de fidindaj aŭtoroj, kaj vi ĝin pli kaj pli amos.
Kaj amante Esperanton, vi ĉiam pli komprenados la homan animon.