Tatoeba sentences — language code: epo
La klimatoproblemo ne estas la fino de la mondo.
Tutmonde iras la homoj por la klimatoprotekto sur la straton.
En la tuta mondo iras la homoj por la klimatoprotekto sur la straton.
Kiom kostas unu kilogramo da laktuko?
Ni ĉesigos lin.
Ni ĉesigos ŝin.
Ni ĉesigos ĝin.
Mi preferas legi la Koranon en la araba.
Ramadano pluas.
Mi sentas min kvazaŭ infano, kiu ĵus eksciis, ke la avo de la sankta nokto ne ekzistas.
La morto estas terura.
Ĉu vi konas ĉi tiun senton?
Mi ne praktikis pianoludon dum unu semajno. Oni rimarkas tion tuj.
Oni rimarkas tion tuj.
Mi havas alian informon.
Mi havas du pli junajn fratojn.
Tomo tranoktis en Tokio en kapsula hotelo.
Mi pensis, ke Tomo ne posedas aŭton.
Hieraŭ mi havis ferion.
Mi rekomendas, ke vi kontribuu per frazoj en via propra denaska lingvo, ĉar homoj povos fidi, ke tio, kion vi aldonis, verŝajne bonas kaj nature sonas.
Mi sentas min kiel infano, kiu ĵus eltrovis, ke Paĉjo Kristnasko ne ekzistas.
Mi estas dironta ion gravan al vi.
Mi ne povas veturi hejmen.
Panjo, ĉu ni loĝos ĉi tie?
Ĉu vi jam finis vian arbon ĉe Duolingo?
Mi lernas la hungaran kaj la polan per Duolingo.
Manjo havas 100-tagan serion ĉe Duolingo.
Ĉi tie, mia infano, – per mallaŭta voĉo respondis la virino en la funebra vesto, kaj ŝi turnis sin al la pordisto, kiu staris en la pordego.
Mi petas, sinjoro, la ŝlosilon de la loĝejo, kiun mi luis antaŭ du tagoj.
Ha! en la mansardo, sendube, — respondis la pordisto kaj aldonis: — iru supren, mi tuj malfermos.
El la malgranda kvadrata korto, kiu de du flankoj estis ĉirkaŭita de senfenestra brikokolora muro kaj de la du aliaj — de malnovaj lignaj staloj kaj konservejoj, la virinoj kaj la infano supreniris sur mallarĝan, malluman kaj malpuran ŝtuparon.
La juna knabino prenis la infanon sur sian brakon kaj iris antaŭe, la virino en funebra vesto malrapide marŝis post ŝi.
La ĉambro, kies pordon la pordisto malfermis, estis sufiĉe vasta, sed malalta kaj malluma; unu negranda fenestro, malfermiĝanta super la tegmento de la domo, donis nesufiĉan lumon; la plafono, oblikve iranta de supre malsupren, kvazaŭ premis la murojn, de kiuj blovis malsekeca odoro de kalko, per kiu oni videble freŝe ilin blankigis.
En la angulo apud la forno el simplaj brikoj estis negranda kamero por kuirado: kontraŭe ĉe unu el la muroj staris negranda ŝranketo, poste ankoraŭ lito sen flankapogiloj, kanapeto tegita per disŝirita katuno, tablo nigre kolorigita, kaj kelke da flavaj seĝoj kun pajla reto, parte disŝirita kaj kavigita.
La virino en funebra vesto haltis momenton sur la sojlo, ĵetis malrapidan rigardon en la tutan ĉambron kaj poste, farinte kelke da paŝoj, sidiĝis sur la kanapeto.
Bonvolu ne printi ĉi tiun retmesaĝon, se tio ne estas necesa.
Tomo ne plu amas sian edzinon.
Mi estas ekster la tempo, kiam mi devis nombri mian monon.
Plej multaj homoj alportas sian monon al la banko por savi ĝin de si mem.
La homoj ne komprenas, kia granda fonto de enspezo troviĝas en la ŝparemo.
Mi ne pensas, ke mi konas iun el la samklasanoj de Tomo.
Elpensu ion.
Tio signifas ja ion.
Li legis la Koranon.
Ĉiu moskeo devus esti tiel.
Ĉiu islama preĝejo devus esti tiel.