Tatoeba sentences — language code: epo
Kiu lando estas la plej vasta en Suda Ameriko? - La plej vasta lando en Suda Ameriko estas Brazilo.
Ĉu Francujo estas pli granda, ol Rusujo? - Ne, Francujo ne estas pli granda, ol Rusujo.
Kiu estas la plej granda el la brazilaj urboj? - La plej granda el la brazilaj urboj estas San-Paŭlo.
La laborestro de nia bieno, nomata Ernesto, estis homo tre laborema kaj ordinare plej afabla.
Li estis ekkolerema, precipe kontraŭ siaj helpantoj.
Li mem prizorgis la aferojn pli delikatajn, postulantajn pli grandan sperton.
Li sidigis kovi la kokinojn en la plej taŭgaj lokoj kaj preskaŭ neniam perdis eĉ unu kokideton.
La bovidoj kaj la ĉevalidoj estis por li kvazaŭ filoj.
Li rebonigis la plugilon kaj ĉiajn laborilojn.
Li kontrolis la trogojn kaj la akvujojn.
Li ĉion plenumis plej perfekte kaj volonte.
Ni bedaŭris lian naturon, kiu faris lin pli malamata, ol estimata de la laboristoj.
Kaj tial mia patro unu tagon venigis lin al si kaj diris.
Ernesto, vi laboras en ĉi tiu bieno jam dek jarojn; ni faris vin estro plej juste; pli granda sindonemo, ol la via ne estus por ni trovebla; tamen via temperamento povus esti pli bona.
Ĉu mi iam ofendis vin, S-ro Aleksandro? - demandis miregante la honesta servanto.
Min persone vi ne ofendis, sed viajn servantojn...
Se via tranĉilo estas malakra, vi ĝin reakrigas.
Se iu bovo forkuras, vi revenigas ĝin.
Kiam la tero estas tro seka, vi ĝin disfosas, sterkas kaj akvumas.
Ĉu la tranĉilo, la bovo, la tero meritas pli, ol la homoj?
La homoj estas kapricemaj - rediris Ernesto, penante sin pravigi.
La volo de la homoj ankaŭ malakriĝas, forkuras aŭ sekiĝas.
Ni devas ĝin kompreni kaj gvidi, komencante per la nia.
Ni rebonigu nin mem, kaj ĉio iros rekte ĝis la piedoj de Dio.
Brazilo estas tre riĉa; ĝia riĉeco estas grandega; kaj estas unu el giaj plej grandaj riĉaĵoj.
Tiu ruzaĵo donis nenion: ruzeco ne ĉiam helpas.
Drinkante kaj ludante, tiu viro perdis sian tutan havaĵon.
Nin ne ĉagrenu la homaj maljustaĵoj, ĉar granda estas nur la justeco de Dio.
Mi manĝis tre bongustan dolĉaĵon.
La loĝantoj de unu regno estas samregnanoj.
La heroeco de Petro estas laŭdita de ĉiuj; savinte dronantan infanon, li faris veran heroaĵon.
Sur tiuj herboriĉaj kamparoj paŝtas sin bellanaj ŝafoj.
Usonanoj estas progresemaj homoj.
Mi estas informita, ke la krimulo estas baldaŭ ekzekutota.
Tiu junulo faras nur sensencaĵojn; li estas ventkapulo, sed ne mensogema.
La vera kristano havas purecon en sia koro.
Pano estas la plej bona manĝaĵo.
En la urboj loĝas riĉuloj kaj malriĉuloj.
Ĉi tiu pentraĵo estas perfektaĵo de beleco.
Kion manĝis hodiaŭ via edzo? - demandis kuracisto la edzinon de malsana kamparano.
Li manĝis bovaĵon -, respondis la virino.
La kuracisto demandis ankoraŭ: Ĉu kun apetito?
Kaj la kamparanino, ne komprenante la signifon de tiu vorto, diris: Ne, sinjoro doktoro; ni ne povas aĉeti tian manĝaĵon, ĉar ni estas malriĉaj.
Pastro diris en prediko, ke Dio ĉion faris bone.
Post la prediko demandis la pastron iu ĝibulo: Sinjoro pastro, rigardu min: ĉu ankaŭ min Dio faris bone?
Kaj la pastro respondis: Certe, amiko, por esti ĝibulo, vi estas bone farita.
Lupo estis baldaŭ mortonta kaj pensis pri sia pasinta vivo.