Tatoeba sentences — language code: epo
Kuracistoj informas onin pri onia sanstato.
Tiu konstruaĵo estas sepetaĝa.
Ili mokis min pro miaj vestoj.
Ne estas komplike ami la tutan homaron, sed estas komplike ami ĉiun unuopan homon.
Mi intencas enlitiĝi.
Mi pasigis agrablegan vesperon.
Ŝajnas, ke mi iel trovis plaĉon en la okuloj de la reĝo.
Min multe kontentigas mia laboro.
Ĉu li estas niĝeriano aŭ niĝerano?
Ĉu ŝi estas la knabino, pri kiu vi parolis?
Tom multe pli bone parolas la francan ol la anglan lingvon.
Ĝi estas freŝnova.
Ĝi estas nov-nova.
Estas al mi kvazaŭ mi sonĝus.
Mi aŭdis, ke vi revenis.
Mi aŭdis, ke vi estis ĉi tie.
Mi esperas, ke vi estas asekurata.
Mi imagas, ke tio veras.
Mi ne ŝatas vian ĉapelon.
Mi ne volas fari tion.
Mi volas aĉeti ĉemizon.
Mi nur esperas, ke mi estas preta.
Mi nur volas akordiĝi.
Mi sciis, ke vi dirus tion.
Provu amuziĝi.
Tomo estus rezigninta.
Vi estas perdinta mian tempon.
Vi devas reiri.
Vi faris vian plej bonan.
Vi ne surmetas uniformon.
Vi tretas sur mia posedaĵo.
Vi ne estas tre komika.
Vi ne estas mia frato.
Vi estas mia stila knabino.
Vi estas bona kun infanoj.
Vi sangas denove.
Vi estas iomete tro frua.
Mi renkontos Tomon ĉi-vespere.
Vi estas kompatinda ulo.
Ne Tomo kulpas.
Tio estas superflua.
Vi ne estos maldungitaj.
Mi estas tiu, kiu vundiĝis je la piedo.
Mi ŝategas tiun ĉemizon.
La hundo marŝis tra la strato.
Mi ne kredas, ke mi sukcesos en tio sen via helpo.
Li proponis al mi eliri kun li.
Vi trafis min surprize.
Mi ne mortis pro tio.
Ili flustre parolis
Mi intencas lukti ĝis la fino.
Li estas aŭtenta islamano.
Mi malŝparis tempon.
Mi admonegos lin!
Vi vere estas talenta, estas domaĝe, ke vi ne studis pli longe.
Ili ŝtelis mian aŭton, kaj mi trovis neniun alian rimedon ol marŝi.
Ĉu vi jam aŭdis tiun historion?
Ĉu vi iam purigis vian ĉambron?
Denove malkreskis la procentaĵo de la voĉdonintoj.
Ili interŝanĝis salutojn.
Vi estas bonega kisanto.
Vi estas bona partnero.
Kiam la trankvilanima advokato metis la preneton da tabako en la nazon, videble kun granda gusto kaj tute profundigita en la ĝuado, la vizaĝo de la kliento iom post iom glatiĝis...
Ne forgesu vian pasporton.
Vi ĝuas, laborante ĉi tie, ĉu ne?
Mi loĝas en eŭropa lando.
Oni pripafis min.
Mi estis pafita.
La batalantoj poste diradis, ke ili pro la multa fumo, de kiu ili estis ĉirkaŭataj, nur kun granda malfacilo povis reciproke sin rekoni kaj malfacile povis vidi, kion ili efektive faras.
Siajn interparolojn ili havadis en posta ĉambro sur la unua etaĝo, kun malalta malluma plafono, kvazaŭ la ĉambro mem kuntiradus la brovojn en serioza meditado super komplikitaj punktoj de leĝoj.
Vi troviĝos sola.
Vi elektis malbonan tempon.
La meblaro de la ĉambro konsistis el kelka nombro da ledaj seĝoj kun altaj apogiloj, kun grandaj rondaj najloj el flava kupro, el kiuj kelkaj elfalis aŭ eble estis eltiritaj de la senkonscia fingro de konfuzitaj klientoj.
Vi havas cerbskuon.
Kie estas la kuketoj?
Ni esploras tion.
Ni nun esploras tion.
Tomo skribis tiun ĉi leteron.
Tomo skribis ĝin tute.