Tatoeba sentences — language code: epo
La unua oficiala brajla voĉdonado en la mondo okazis en Japanio en 1928, kiam la japanaj blinduloj brajle voĉdonis por la 16aj elektoj de la Ĉambro de Deputitoj.
Manjo ne estas mia koramikino. Ŝi estas nura amikino.
Kial Tomo ankoraŭ ne dormas?
En la mezlernejo Tomo estis pli bona trombonludanto ol Manjo.
Tomo ne estas provanta impresi iun.
Tomo kaj Manjo foriris por kajaki.
Ĉu vi povas malŝalti la televidilon dum momenteto?
Hieraŭ nokte oni ŝtelis mian horloĝon.
Hieraŭ mi promenis sur la strando.
Manjo kompreneble estis maltrankvila.
Via premio estos mia.
Haŭlantaj manoj ĝin glitigis ĝis la urbokerno, kie ĝi minace staradis.
Daŭrigu remi.
Manjo forlasis min! Ve! Mi estas mizerulo! Mi estas bedaŭrindulo! Mia vivo ne plu havas sencon!  — "Kolektu ĉiujn viajn fortojn, Tomo!"
Tomaso diris al Maria, ke neniu povas forlasi tiun insulon viva.
Mi ne volis, ke Tomo restu en mia hejmo.
Kial tiu ina figuro en la romano de Tomo ĝuste nomiĝas Manjo? Ĉu vi konsideras tion hazardo? — "Tio certe ne estas hazardo. Ekzistas nur malmultaj hazardoj ĉe Tomo, kiel ni ĉiuj scias."
Liaj manoj pugniĝis.
Liaj manoj pugniĝis, lia vizaĝo ruĝiĝis, li spiregis; tiam li saltis antauen kaj batfaligis Tomon meze de ties fanfarona parolado.
Faru tion, kaj vi vidos la konsekvencojn.
Mi ne ŝatas aventurojn.
Ho kara patrolando mia, kun viaj tutaj temploj kaj dioj! Ho gloraj muroj Ilionaj! Kvar fojojn ĉesojle la ĉevalego haltis, kaj en ĝia ventro interfrapiĝantaj armiloj eksonis.
Ni kuris kilometrojn.
Mi ne certe scias, kion Tomo volis diri per tio.
Anne estas vere bona, simpla kaj praktika nomo. Vi nenial hontu pro ĝi.
Persistante tamen en la senkonscieco, kiu nin tute blindigis, ni metis tiun malfeliĉigan monstron en nian konsekritan citadelon.
Pluralo de singularo!
Rabato por rabito!
Ata-Ita!
Gardilo fandiĝis.
Tio ne estas konkurso
Ni fandis gardilon.
La kurta cirkvito fandis gardilon.
Kiam la gardilo malŝaltiĝis, kaj iĝis gagatnigre, la bebo ektimis kaj ekploris.
Tomo reenŝaltis la aŭtomatan gardilon.
Li estas mortanta pro pulma kancero.
Ĉu vi scias, kial Tomo estas ridanta?
Mi estas kolego de Tomo.
Mi estas kolego de fraŭlino Manjo Fischer.
Ne, mi ne pensas tiel.
Mi nomiĝas Tomo. Fraŭlino Fischer estas mia fratino.
Mi deziras mendi ĉambron kun plena pensionprezo por la semajnfino.
La akcidento ne estis lia kulpo.
Vi devos rakonti al mi ĉion pri la vivo de Manjo.
Ĉu vi estas geokaŝanto?
Kion vi preferas, Coca-Cola aŭ Pepsi?
La akuzitino rekonis sian kulpon.
Lasu min iri, kaj mi rekompencos vin.
Mi salutas vin, ho liutisto, diris li. "De kie vi venas?"
Kial vi nomiĝas tiel, kaj ne alimaniere? — "Ĉar miaj gepatroj baptis min tia. Mi bedaŭrinde ne rajtis interveni."
Kial tio estas tia kaj ne alia? — "Ĉar ĝi ja estas tia, Tomo. Ne eblas iel ŝanĝi tion, kiel ajn oni volus fari tion."
Se Tomo tiel volas forĵeti sian vivon, mi ne baros al li la vojon. — "Sed vi ne povas lin lasi kuri en sian malfeliĉon!"
Tomo neniam forgesas ion.
Tiu domo kaj tiu tereno estas miaj.
Diru al Tomo, ke li ne faru tion.
Vi stultus, fidante ŝin.
Vi estus stulta, fidante ŝin.
Manjo koleris pri si.
Mi elŝlosis min.
Vi elŝlosis vin.