Tatoeba sentences — language code: epo
Ni ankoraŭ esperas, ke Tomo malstreĉiĝos.
Ni devintus ne fari tion.
Ni devintus mem zorgi pri tio.
Ni devintus mem iri tien.
Ni devintus mem fari tion.
Ni devus lasi iom da kuko por Tomo.
Ni ja devus iri hejmen.
Ni devus daŭre moviĝi.
Ni devintus ne diri al Tomo tion, kion ni diris.
Ne denuncu nin, Maria. Ni ja promesas estonte ĉiam obei!
Mi volas por la festo elprovi novan recepton. Ĝi tiel novas, ke eĉ ne ekzistas nomo por ĝi!
Pri tio, ke vi malobeis, mi ĉi-foje esceptokaze ĝojas!
Ni devintus ne resti ekster la lito dum la tuta nokto.
Ni devintus ne resti tutan nokton maldormaj.
Ni devintus ne transpasi la ruĝan trafiklumon.
Ni devintus ne lasi Tomon iri.
Estas bedaŭrinde, ke ni lasis Tomon foriri.
Estis eraro, ke ni preterveturis la ruĝan lumon.
Estis eraro, ke ni vigilis dum la tuta nokto.
Mi jam vidis lin.
Kiam vi lernas?
Hieraŭ mi aĉetis tion.
Ni devintus ne iri tien.
Kiam mi estis infano, ni ĉiusemajnfine vizitis miajn geavojn.
Kiam mi estis infano, ni ofte faris longajn aŭtomobilajn vojaĝojn.
Tom estas eksterlande.
Venontan merkredon mi estos eksterlande.
Ni iris al la sama lernejo.
Ni estis samlernejanoj.
Kiam mi estis infano, ni ofte iris tendumi.
Ni provis savi Tomon.
Ni provis entrepreni ion kontraŭ tio.
Mi kontraŭas, ke mia filo studas eksterlande.
Mi kontraŭas, ke mia filo studos eksterlande.
Tomo ne instrueblas. Li ĉiam malakceptas konsilojn.
Ĉar la virinoj ne plu volas esti fidelaj, oni tute ne plu bezonas antaŭe edzinigi ilin.
Insultoj havas longan vivon.
Mi kredas, ke ja estas tute kontentige havi nin, viroj: alian odoron, alian korpon, alian voĉon, la iluzion havi protektanton.
Li havis bonan ideon.
Ŝi havis bonan ideon.
Subite li havis bonan ideon.
Subite ŝi havis bonan ideon.
Tiu naĝejo aspektas vere alloga.
Ilia lernejo aspektas tre malbona.
Neniam plu tiel malfruu!
Hieraŭ estis tre malvarme, do mi restis hejme.
Mi havas eĉ ne unu malamikon.
Bonvolu rediri tion.
Mi devintus sciigi la policon pri tio, sed mi ne faris ĝin.
Sen via helpo li malsukcesintus.
Mi legis la poemon por mia infano.
Kial mi ankoraŭ vivas?
Li jam delonge ne plu leteris al ili.
Nenio tiel kontentigas nin, ol mem krei ion.
Li iom manie ŝatas golfludi.
Tom hieraŭ renkontis Manjon.
Tom hieraŭ havis rendevuon kun Manjo.
Knabo ĵetas ŝtonon.
La prezoj plu kreskos.
La grandiozaj agoj homaj ne estas tiuj, kiuj bruas. La gandiozo okazas tiel modeste, kiel la plaŭdado de akvo, la fluo de aero, la kreskado de greno.
Aŭtoritato kiel konfido per nenio ŝanceliĝas pli, ol per la sento esti maljuste traktata.
Li ne scias tion.
Li drinkas por forgesi.
La tempon! Mi estos malfrue por lernejo, adiaŭ! "Ĝis revido, atente."
La apriora valoro estas nul.
Mi ne volas vidi Tomon denove.
Ŝi fariĝis tre sperta knabino.
Ŝi fariĝis tre ruza knabino.
La viro faras longdistancan telefonadon.
La viro faras interurban telefonadon.
Mi emas eliri.
Mi eliremas.
Mi komprenas nenion pri muziko. En mia fako tio ne estas necesa.
Mi ne volas, ke vi rakontu tion al ŝi.
Domo sen libroj estas malriĉa, eĉ se belaj tapiŝoj kovras la plankon kaj valoraj tapiŝoj kaj bildoj la murojn.
Oni skulptu sian vivon el la ligno, pri kiu oni disponas.