Tatoeba sentences — language code: bel
Я ніколі не ўжываўся з ёю.
Чыя гэта гара хламу?
У вёсцы, з якой мая маці, ходзіць чутка, быццам бы ў нас японскія продкі. Нават не ведаю, як да гэтага ставіцца.
Я знаю, што заўсёды магу на цябе разлічваць.
Рынак заваліла імпартам.
Гугл — манюка.
Я перасцялю пасцель.
Праз гэту прамову Том страціў у выбарах.
Ты заўсёды прыходзіш на працу так рана?
Мае бацькі знаёмыя з маёй дзяўчынай.
Дзе іншая палова грошай?
Ці мала што можа здарыцца, будзь асцярожная.
Я прадаў машыну на тым тыдні.
Ніколі табе не дарую.
У вас запланаваная сустрэча?
Гэта была цудоўная раніца.
Дай божа ўсё ўмець, ды не ўсё рабіць.
Што зашмат, тое нядобра.
Каб цябе свінні з'елі!
Каб цябе трасца ўзяла!
Каб ты пасля смерці на тым свеце яшчэ дваццаць гадоў зайцоў пасвіў!
Ён пераблытаў яблачны спас і мядовы.
Гэта Зінаіда Міхайлаўна Гузік з Маладзечна.
Хто я? Дзед-Барадзед. Абыйшоў цэлы свет, а цяпер у ціхі час завітаў да вас.
Нашае цела складаецца з чатырох рэчываў: зямлі, агню, вады і паветра.
Я ўжо стары і не магу займацца ўсімі справамі.
Людзі сутныя ў гэтым свеце не каб стаць багатымі, а каб стаць шчаслівымі.
Калі табе няма чаго сказаць, то нічога і не кажы.
На тваім месцы я б не паліў улетку ў лесе вогнішча.
Божа дапамажы табе, браце, як ты нам так дапамог.
Рымляне цалкам зруйнавалі Карфаген падчас Трэцяе Пунічнае вайны.
У мяне ёсць два сабакі. Адзін белы, а другі — чорны.
Я — чалавек і я не пазбаўлены нічога чалавечага.
Я вярнуўся ў Кіеў, калі ўжо паспеў выпасці першы снег.
Калі Пятро ўстаў, Іван ужо пайшоў з хаты.
Іван і Марыя знаёмыя з 1976 году.
Ліст ад Людзіслава да Хацена. Прышлі мне вавёрчыну шкуру. Нават калі Свеня не пусціш, вавёрку пашлі.
Ойча наш, які ясі на нябёсах, няхай свяціцца імя Тваё; няхай прыйдзе валадарства Тваё; няхай будзе воля Твая як на небе, так на зямлі; хлеб наш надзённы дай нам сёння; і даруй нам правіны нашыя, як і мы даруем вінаватым перад намі; і не дапусці нас да спакусы, але ратуй нас ад ліхога.
Францыск Скарына з Полацку — усходнеславянскі першадрукар, ён прынёс продкам беларусаў, украінцаў і рускіх тэхналогію кнігі ў 1517 годзе.
Гэта найсушэйшы чэрвень за апошнія трыццаць гадоў.
Калі мы пачыналі справу, мелі шэсць наймітаў.
Мой муж заўсёды чытае ў ложку.
У яго няма дома, у якім бы ён мог жыць.
У гэтай веры хачу жыць і памерці.
Мы ішлі пешшу амаль шэсць вёрст.
Адгадай, каго я зараз сустрэў!
Калі я кажу па-нямецку, мяне не разумеюць.
Учора я атрымаў ад яе ліст.
Добра было б даведацца яе імя.
Я зараз адчуваю сябе горай, чым учора.
Паглядзі на дым. Відаць, дом гарыць.
Калі ласка, запішыце, што я скажу.
Між намі няма нічога агульнага.
Наш сын загінуў на вайне.
Рэйн цячэ паміж Францыяй і Германіяй.
Да новага славацкага фільма-казкі «Янінкіна таямніца» песню з назвай «На белага каня» праспявяла спявачка Крысціна Пэ́лакава.
Аб тэксце песні паклапаціўся Каміл Пэтэрай, музыку склаў Марцін Кавуліч.
У відэакліпе з'яўляюцца кадры з фільма-казкі.
Быў сабе хлопчык па мянушцы Янка, на выгляд сціплы, нібы баранчык.
Добра. Працягнем!
Ён п'яны.
Калі ты скончыў?
Я яе доўга чакаў.
Ці ты стаміўся?
Яна не магла прыйсці, бо ляжыць хворая.
Мне не падабаецца лета.
Яна пахавала свайго адзінага сына.