Tatoeba sentences — language code: epo
Kapodoloro estas averta signalo de tro ŝarĝita organismo.
Ĉirkaŭ la laguno arboj abundas.
Mi fieras de vi.
Ĉirkaŭ la lago turas pentrindaj rokoj, kovritaj de musko.
Ĉirkaŭ la lago turas majestaj granitaj rokoj.
Ĉirkaŭ la lageto abundas arboj.
Ŝi prezentis al ni belan ĉapelon.
Ŝi montris al mi la donacon, kiun ŝi ricevis de sia koramiko.
Laŭ la vido de la biologio la homo estas taga besto.
Ŝi montris al ni belegan ĉapelon.
Mi opinias, ke ludi en la lageto estas danĝere por la infanoj.
Mi opinias, ke ludi en la lageto estas danĝere por infanoj.
Mi volas mian bifstekon rostita, ne trarostita.
Kiam oni min invitis tien, mi komprenis, pri kio temos.
Mi komprenis, ke tio estas granda respondeco.
Mi senpacience atendis tiun kunvenon.
Mi povas tion permesi al mi, ĉar mi perlaboris sufiĉe da mono.
Ni havis tre bonan lernejon.
Ĉio aliiĝis kalejdoskope rapide.
Mi atingis iom da komerca sukceso.
La veran riĉecon oni ne mezuras per mono.
Kial vi eniris la kampon de la politiko?
Kial vi eniris la politikon?
Tie la situacio estis malsimpla.
Mi staris ĉe la rando de la abismo kaj bezonis psikologian apogon.
Mi estas en tute stulta situacio — tion mi diras al vi senkaŝe.
La direktoro de la lernejo pravas.
Kredu al mi, tio estas tre malfacila tasko.
Ni estas malsamaj homoj: homoj en malsamaj aĝoj kaj kun komplete malsamaj sortoj.
Post la sekva demando ni transiros al varbado.
Tie multaj homoj estas multe pli maljunaj ol vi.
Eble kelkaj el ili atendis, ke oni petos ilin okupi tiun pozicion, kiun vi okupis.
Ĉu vi sentis reziston?
Ĉu vi sentis kontraŭstaron?
La tuta vivo estas batalo.
Li nenion atingos per siaj planoj.
Mi devos lerni multon.
Kie regas kredo, tie regas arbitro.
Mi devos lerni multon pli.
Bizaraj rokofiguroj formas la murojn de la ravino.
La senlumeco al la homo malebligas distingi unu objekton de alia.
La nokto estas destinita por dormo kaj la dormo por rekrei la energion de la organismo.
Trans la strato situas hotelo.
Baldaŭ ni devis veturi tra arbareto, en kiu la vojo estis tiel kruda kaj roka, ke neniu povis resti en la ĉaro.
En la distanco de kvarona mejlo ni vidis montomuron, multajn milojn da paŝojn longan, kiu ĉe siaj randoj milde unuiĝas kun la ebenaĵo. Ĝia dorso ne montras nudajn rokojn, sole de la ebenaĵo ĝis ĉirkaŭ la duona alto kaj laŭ la tuta longo de la muro turas nenombreblaj kolonoj el grizeca rokaĵo en pluraj etaĝoj.
Revenu sur Teron!, ŝi flustris en lian orelon.
Por mi tio estis agrabla neatendaĵo.
Post kelkaj minutoj ni atingis la rokojn. Ili konsistas el dikagrajna sabloŝtono, kiun ĉe la surfaco oni povas malkomponi en sablon uzante nur manon.
La rokoj staras unuope, en distanco de jen unu, jen du, jen pluraj futoj, kaj preskaŭ ĉiuj vertikale.
La flankaj surfacoj de ĉi tiuj rokoj estas grandaparte vertikalaj ebenoj, kvazaŭ kreitaj de artista mano. Nur malmultaj reprezentas tute neregulajn formojn.
Mia familio estas pli riĉa ol mi.
Lando, kiu ignoras sian pasintecon, kiu nenion scias kaj ne volas scii pri ĝi, ne povas havi estontecon.
Li prenis ŝian manon kaj eksidis apud ŝi.
Ĉu vi certas, ke estis mi?
Ĉu vi certas, ke tiu estis Tomo?
Ŝi diras, ke vi mensogas.
Ni atendu nian vicon.