Tatoeba sentences — language code: nds
Spinoza weer en Pantheist.
Ik heff all söss Finstern dichtmaakt.
Het hett dat opschreven, dat he dat nich vergitt.
Ik heff dat för teihn Dollar köfft.
Kanada is riek an Holt.
’Keen hett den gröttsten Bregen, en Elefant oder en Minsch?
Oost west, tohuus best.
De Stroom, de dör Paris flütt, is de Seine.
Ik stah alltied ünner Druck.
Een von de Antwoorden is richtig.
Laat den Hund nich binnenkamen.
De Müür is twee Meter dick.
De Generaal keem sünner sien Adjudant.
Mi sprüng opmaal en Hund an.
Solang du jung büst, schusst du veel lesen.
Wo oold sünd de Alpen?
De Froo wüsch sik dat Gesicht.
De Froo proovt dat Brood.
Ik heff keen Lust, dit ole Brood to eten.
Disse Böker höört uns to.
Woveel Milligramm nimmst du opstunns?
Ik heff em faken sehn.
Dat Baguette ut dat Paket nehmen un in ’n vörbött Backaven bi 200 °C so 8 bet 10 Minuten, je nadem wo bruun dat warrn schall, op de middelste Plaat trechbacken.
Ik bün keen Töverer.
Spraken lehren fallt mi swoor.
Dat weet bi uns elk Kind.
Översett un swieg!
Se hebbt en Deel von de Wand dalreten.
Se hett ook en behöllern Kopp.
Se weer temlich bruun na ehr Feern.
Du seggst, Nessie is man en inbillit Wesen, man ik segg, dat ehr dat gifft.
Se deed en swarten Hoot dregen.
Se swemmt in Geld.
Se is bleek, wieldes ehr Broder temlich düüster utsütt.
Se hett jüstso veel Böker as ik.
Se verköfft bi Kunzerten Drogen.
„Se mag Musik.“ „Ik ook.“
Se will dor nich över snacken.
Se kunn nich löven, wat se sehn deed.
Se seed, dat se in Osaka leevt.
Se is man en Kind.
Ik heff di höört.
Ik kenn en Keerl, de Smith heet.
Wannehr is de Apokalyps?
’Keen hett dat Telefoon utfunnen?
Wat hest du vergangen Nacht maakt?
Ik wull ik weer noch wedder jung.
Ik maak toveel Fehlers.
He deed argerlich de Döör dichtmaken.
Ewan arbeidt nu in ’n Supermarkt.
Robert is Brasilianer. Sien Vader weer Kanadier.
Mien Geboortsdag is in ’n Juli.
Unafhängigkeitsdag is an ’n 7. September.
Thomas studeert in Manaus.
Vör twee Stünnen weren dor twee rode Hööd op dissen Disch.
De Katt is in ehr Korv.
Bill weer in sien Slaapkamer.
De Utblick is so schöön!
Ik heff en Telefoon op mien Kamer.
Holl dien Ogen apen.
Anner Lüüd ehr Fehlers sünd gode Lehrmeesters.
Ik bün nich plietscher as se.
Mexiko hett halv so veel Minschen as Japan.
Disse School hett veel Schölers.
Egentlich hebbt de Minschen man twee Wünsch: oold warrn un dor jung bi blieven.
De mehrsten Lüüd bruukt jemehr Jöögd, üm jemehr Öller to rungeneren.
Dat Öller hett twee grote Vördelen: de Tähn kellt nich mehr un een höört nich mehr all dat Dummtüüg, dat ümto vertellt warrt.
Dat Smöken verbeed ik di!
Ik heff dull Koppwehdaag.
Is dat nich so, dat wi all naakt in ins Kledaasch steekt?
Schenken maakt faken mehr Freid as schunken kriegen.
Ik lööv nich, dat een bi ’t Swemmen afnimmt, ik heff noch nienich en slank Nielpeerd sehn!
Ik heff dat Daagbladd dalsmeten.
Lehr von anner Lüüd jemehr Fehlers.
De April maakt wat he will.
Wat he bruukt, is keen Geld, man Leevd.
„Woneem wahnst du?“ „Ik wahn in Tokyo.“
Dit Book is ganz nee.
Ik kunn jüstso good dat Geld to ’t Finster rutsmieten, as em dat to geven.
Se bleev still.
Jack stünn froh op.
De amerikaansche Film weer en groten Spood.