Tatoeba sentences — language code: ota
Emmâre'nin sol tarafına geçdim.
Darbeye müsâit bir vaziyet aldırmağa çalışmağa başladım.
Emmâre işi anladı: "Ya! Beni behemehâl telef etmek istiyorsun ha! Dur öyle ise" dedi.
Ve tam kılıncı böğrüne sokacağım bir sırada yüzündeki perdeyi kaldırdı.
Hayâlin fevkinde bir güzellik gözlerimi kamaşdırdı.
Kılınç elimden düşdü. Emmâre kemerimden tutub beni filin üzerine aldı.
Ehrimen'in huzûruna götürdü. "Ya Ehrimen! Hikmet'i öldürmedim, esir etdim, matbahımızda soğan soyar, tam kendisine münâsib bir hizmetdir" dedi.
Bu latîfeye Ehrimen kahkahalarla güldü.
Hürmüz'ün gözlerinden yaş dökülüyordu.
İzid'in elindeki küreden yavaş yavaş nûr mürtefi' olmakda ve zulümât her tarafı kaplamakdaydı.
Ehrimen tarafı gâlib gelmiş idi.
Sol taraf: "Zulümât! Zulümât! Asıl zulümâtdır. Gâlib geldik" diye bağırıyordu.
Bizim taraf ise: "Sipâs sana! Sipâs sana ya nûrun-nûr! Nûrunu kaldırma" diye yalvarıyordu.
Hürmüz peri-yi nûrun önünde secde etdi. "İzid-i bî-çûn meded, meded senden, meded. Senin başın için, senin hakkın için" dedi.
Hürmüz başını secdeden kaldırmıyordu.
Ehrimen ise başını göğe doğru dikmiş idi.
Sol tarafın zulümatı küreyi öyle bir sûretle istilâ etmiş idi ki ancak kenarında görünür görünmez bir nûranî lekecik kalmış idi.
İşte o sırada idi ki uzakdan bir ses işidilmeğe başladı.
Bu ses merdâne olduğu kadar latîf, latîf olduğu kadar merdâne idi. Tegannî ediyordu.
Nihâyet zulümât içinde vechi nûrundan etrafı ziyâdâr ve bu sebeble şahsı tamamıyla fark edilen bir süvârî göründü.
Dört ayaklı ve alnı boynuzlu ve kanadlı neftî yeşil renkde bir ejderhâya binmiş olan bu pehlivan timsâl-i cemâl yâhud menba'-ı hüsn denecek kadar güzel idi.
Kıvırcık ve kestâne rengine yakın, daha doğrusu bâzen siyah bâzen kırmızımtırak görülen kıvırcık saçları omuzlarına dökülmüş idi.
Başında cevherli müzeyyen bir tac sırtında yeşil renkli bir ipek libas var idi. Teganni ediyordu.
Biz de râşe-dâr, râşe-dâr o sedâ-yı lâhutîyi dinliyorduk.
Ben oyum ki satvetimden kâinat lerzândır. / Ben oyum ki zûr-û bâzum hâkim-i her cândır. / Ben oyum ki her kim olsa ser-fürû eyler bana. / Hâk-i pâyım secde-gâh-ı zümre-i insandır. / Ben oyum ki sîret-i merdîde yokdur benzerim. / Hâdimîn-i bârigâhım zümre-i merdândır. / Ben oyum mizan-ı adlimde müsâvi cümle halk. / Şehinşahlarla gedâlar bence heb yeksândır. / Hâsılı şimşir-i izz ü kudretiyim İzid'in. / Aşk'ım ben, satvetimden kâinat lerzândır.
Bu zemzeme-i halâvet, bu elhân-ı letâfet her iki tarafı gaşyetmiş idi.
Garibdir ki Ehrimen tarafı da bizim taraf kadar mütelezziz idi.
İsmi Aşk olan bu pehlivan bize takarrüb etdikce peri-i nûrun elindeki küre revnak kesb etmekde ve nûr zulümâtı def' eylemekdeydi.
Bir hâldeki meydânın ortasına muvâsalat eylediği vakit küre tamamen ziyâdâr ve âlemden zulümât merfu' oldu.
Meydânda fil-süvâr Nefs-i Emmâre ile esir olan ben bulunuyorduk.
Aşk ejderhasını bize doğru imâle etdi.
Gâyet latîf ve lâubâlî bir tavırla: "Ey Emmâre! Bana da karşı duracak mısın?" dedi.
Emmâre kemâl-i huzu' ile filden yere indi.
Aşk'ın önünde diz çökdü: "Sen herkesin olduğu gibi benimde efendim velinimetimsin, aczimi ilânen, işte sana secde ediyorum" dedi.
Aşk beni âzâd etdi.