Tatoeba sentences — language code: epo
Paĉjo kaj panjo en siaj noktovestoj malfermis inter ambaŭ dormoĉambroj la pordon, kiu nokte ĉiam restis fermita.
En la duonlumo de la olelampeto, li aŭ ŝi alproksimiĝis al ni kaj per alumeto lumigis la kandelon sur la noktotableto.
La kandelo prilumis la ĉambron.
Tiam niaj gepatroj vekis nin per skueto.
De sub la litkovriloj ja sonis mallaŭta jeso, sed ni turnis nin sur alian flankon, denove kaŝis nin sub la kovriloj kaj plu ronkis.
Post kelkaj minutoj ripetiĝis la sama ceremonio, sed ĉi-foje iom pli konvinka, ĝis ni aperis de sub la litkovriloj kaj malfermis la okulojn.
Intertempe panjo estis jam vestita.
Ni malvole eltiris niajn brakojn de sub la varmaj kovriloj kaj levis ilin.
Kiam panjo estis proksima, ni provis kapti ŝin por kiseto. Tio plej ofte sukcesis.
Ĉe la flanko de Pol, kiu dividis la liton kun mi, okazis la sama ceremonio.
Post ioma streĉiĝo je ĉiuj flankoj ni fine sukcesis eksidi.
Post plia peno la unua piedo eliĝis el la varma loketo.
De kiam niaj piedoj ektuŝis la malvarman plankon, ni subite estis tute vekitaj.
Nudpiede kaj tremetante ni faris niajn unuajn tiutagajn paŝojn al la noktovazo.
Meze sur la fundo de la noktovazo mankis iom da emajlo. Tio estis la celpunkto.
Kune kun Pol, kiu aĝis jaron pli ol mi, ni malsupreniris antaŭ panjo, kiu tenis Liven-on dormantan sur sia brako.
Pol iris antaŭ mi kun la sekure ŝirmita kandelo.
Panjo malaltigis la flameton de la olelampeto kaj estingis ĝin.
Estis longa vico da ŝtupoj. Se mi bone memoras, estis 14 ŝtupoj en la unua ŝtuparo; en la dua, kiu kondukis al la dua etaĝo, estis 20 ŝtupoj.
Poste, kiam nek paĉjo nek panjo vidis tion, ni ja sukcesis malsupreniri pli rapide.
Ni lanĉis la dekstran kruron trans la manrelon kaj malantaŭen glitis malsupren.
Tiu glisado eblis, ĉar la manrelo seninterrompe kontinuis de tute supre ĝis la unua.
Ni ja devis iom bremsi antaŭ la turniĝo.
Ni fine alvenis en la granda kuirejo.
En la lumo de la kandelo panjo tiretis ĉeneton kaj la gaslampo eklumis.
Ni subite troviĝis en plena lumo.
Liven estis metata en sian lulilon kaj panjo komencis siajn taskojn.
Unue necesis ekbruligi la hejtilon por boligi akvon por la kafo, ĉar tio daŭris plej longe.
Intertempe ni estis helpataj ĉe la vestado.
Unue la longa dormorobo estis tirata de super nia kapo kaj rapide anstataŭigata per flanela subĉemizo.
Panjo ordonis "Brakojn supren" kaj per ektiro pasigis la subĉemizon preter mian dikan kapon, kie ĝi tre premis.
Vintre flanela subĉemizo kaj super ĝi memtrikotita brustovesto tenis nin varmaj.
Fermi la butonojn estis fuŝlaboro; poste prembutonoj multe faciligis la aferon.
Kalsonojn ni tiam ankoraŭ ne konis, sed ja varman trikotitan pantalonon kun ronda elastaĵo, plejofte sen krurumoj kaj sen fendo.
Kaze de urĝa neceso, eblis rapide malsuprenigi tiun pantalonon.
Niajn ŝtrumpojn ni mem surmetis, fojfoje kun misturnita kalkanumo, sidante sur la seĝo antaŭ la hejtilo, kvankam tiu ankoraŭ ne elradiis varmon, sed pro tio, ke tiu seĝo ankoraŭ staris tie de la antaŭa vespero.
Nun alvenis la tempo por nin lavi en la lavejo.
Kiam ni ankoraŭ estis tre junaj, panjo aldonis iom da varma akvo en la pelveton da malvarma akvo el la pumpilo.