Tatoeba sentences — language code: epo
Ni promesis, en nia lasta artikolo, ilustri la eksterordinarajn potencojn de la blanka ŝarko per rakonto pri timiga lukto inter ĉi tiu besto kaj homo.
Dio estis tre afabla al la ŝarko.
La angorigataj spektantoj plu gapis, tute ne povante helpi al siaj malfeliĉaj kunuloj, kiuj estis disŝirataj antaŭ iliaj okuloj.
Kion heredis post la patroj vi, por ĝin posedi, ĝin akiru pene.
Ĉu ne bonas havi amikojn?
Prove surmetu tiun novan kostumon por kontroli, ĉu ĝi estas laŭmezura.
Mi havas orelojn kaj okulojn tie, kie neniu alia havas.
Li kredas, ke mi ne scias, kion li diris.
Li kredas, ke mi ne scias, kion li faris.
Nun li kaŝas sin kiel muso.
Li parolas strangmaniere.
Ĉi tiuj frazoj estas strangaj.
Ĝis kiam validas via pasporto?
Li pravis resti silenta.
Li kredas, ke nur li scias, kiel munti kaptilojn.
Ne metu la librojn sur la breton fundalsupre.
Li scias, kiel ludi kun la vivoj de homoj.
Li scias, kiel vortludi.
Mi observas lin dum multaj monatoj.
Mi konas lin, sed li ne konas min.
Rapida piediranto povas trapasi ses kilometrojn en unu horo.
Ni havas katon. Ni ĉiuj ŝatas la katon.
En pluvaj tagoj la metroo estas mia fuĝejo.
Li kapablas ĵongli per vortoj.
Mi petas vin, meti komon inter ambaŭ ĉefajn frazojn.
Permanaj miksiloj havigas taŭgan manieron aldoni aeron en fritpaston.
Vi estas librulo.
Vi estas libroŝarko.
Viaj servoj ne plu necesas.
Ŝi estas libroŝarko.
Ŝi estas librulo.
Ŝi estas libromaniulo.
Islando aliĝis al alianco kun Francio.
Ĉe la unuafoja prezentado aperis la stelulino flankigita de du grandaj korpogardistoj.
Miaopinie, Esperanto tre gravas.
La plej inteligenta pasaĝero de la ŝipo, kaj la plej interesa kaj vortolerta parolanto, estis juna kanadano, kiu ne kapablis malproksimiĝi de viskia botelo.
Tatoeba insultas min!
Mi amas la anekdotojn de mia avo.
La anekdotoj de mia avo plaĉas al mi.
Mi ŝatas la anekdotojn de mia avo.
Oni povas oponi, ke "Esperanto" ja estas nur akcesora rimedo, kiu ne pretendas je tiaspecaj taskoj.
Malriĉigante kaj simpligante ĉion, kion ĝi tuŝas, kion ĝi reflektas per ties malrekta eta spegulo, ĝi ja estas ordinara ĵargono, sinjoroj!
Jes, mi konsentas kun vi. Ĝi ankaŭ estas tio.
Diru, ĉu mi sonĝas.
Diru, ĉu mi povos viziti vin sabate.
Donu spacon al viaj pensoj!
Kio estas la vera defio: ĉu konstrui novan muron ĉirkaŭ fortikaĵo Eŭropo, aŭ akcepti pli multajn entreprenemajn enmigrantojn, kiuj konstruu kun ni komunan estontecon?
Multaj ŝtatoj afrikaj alfrontas grandajn defiojn.
La defio estas granda.
Ni diskutos la defiojn de la dudek-unua jarcento.
Mi plene konsentas, ke kompleta kaj ekzakta priskribo de la verba sistemo de nia lingvo estas defia tasko.
Li decidis akcepti la defion.
Maria nin defias per ŝokaj agoj kaj pensoj.
Liaj ideoj fontas el pragepatra pensmaniero kaj ne taŭgas por majstri la defiojn de al nuna mondo.
Tiu vojo estas defio por ĉiu montobiciklisto.
La lingvaĵo de la romano estas defio por tradukistoj.
Kredo estas certeco sen pruvoj.
Tumulta maro — ĝis Sado transe kuŝas la Lakta Vojo.
Mi ŝatus kanti.
Opinio estas io, per kio mi provas klarigi, kial la tuta mondo pensu kiel mi.
Ho, maro bola! Ĝis Sado sin etendas ponto steltola.