Tatoeba sentences — language code: epo
La inkaoj estis religia popolo.
Ŝi plendis ke la ĉambro tro varmis.
Vi povas la prepozicion ellasi en tiu frazo.
Krome al la pluvo ankaŭ estis forta vento.
La muzeo estas vidinda.
Mi vidis ŝin ludi pianon.
Atendu ĝis la semaforo montras la verdan.
Li estas granda kiel mi.
Li estas alta kiel mi.
La tempolimo alvenis. Bonvolu fordoni vian laboraĵon.
Metu buŝtukon sur vian femuron.
Vojaĝo al Ameriko ĉisomere ne diskuteblas.
Mi hazarde renkontis malnovan amikon en Tokio.
Ŝi mansvingis ridetante.
Laŭ vi.
Mi konsentas.
Mi tute ne lacas.
Li feliĉigis ŝin.
Ŝi zorgas pro siaj ekzamenoj.
La lernejo estis fondita en 1650.
Tiu privatpensiono kostas 7000 enojn, sen nutrado estas 2000 enojn malpli koste.
La sekretario metis la leteron en koverton.
Liaj okuloj videbligis lian timon.
Demetrius kalumnias min!
Ken havas gitaron.
Mi eksciis ion novan pri David Cameron.
Prudentus ne naĝi post la manĝado.
Kiu organizis tiun kunsidon?
Ĉiam.
Li estas ne nur kuraĝa sed ankaŭ saĝa.
Ni tamen komenciĝu.
Mi ankoraŭ devas severe trakti ion kun la najbara junulo. Tiu fiulo enpafadas papersagojn tra la tegmenta fenestro.
Ni estis tiel ekscititaj, ke ni ne sukcesis trankvile sidi.
Ŝi komprenos lian sarkasmon.
Li forlasis sian hejmlokon je malvarma mateno.
La ĉambro estis ŝlosita.
Mi serĉas Andy. Ĉu vi scias kie li estas?
Mi bedaŭras sed tio simple ne eblas.
Ili manĝas per tranĉilo kaj forko.
Kio estas pri li?
Kiel tio povis okazi?
Tio ja apenaŭ kredeblas.
Bonvolu ŝalti la radioaparaton.
La pilko saltis kaj flugis trans la muron.
Skribite en hasto lia letero estis malfacile legebla.
Brulvundita infano evitas fajron.
La konkuro de malpeza atletiko pro forta pluvo estis malanoncita.
Mi kompensis la rompitajn tetasojn.
La infano enuis.
Ĉu vi havos tempon postmorgaŭ?
Li posedas tre valoran bracelethorloĝon.
Mi ne estas familiara kun la knabo.
La trajnoj funkcias pli ofte ol la busoj.
Ĉu mi venu en vian oficejon?
Li trinkis botelon da vino.
Mi ne scias kion fari poste.
Morgaŭ estos mia naskiĝdatreveno kaj mi fariĝos 17.
Mi ĝojas renkontinte vin.
Ĉiuj deziras sidi apud ŝi.
Mi helpos al vi laŭeble bone.
Estas tro varmege.
Kiam Mary atingis la haltejon la buso jam estis for.
Ni kunigas Egiption kun Nilo.
Lasu tion!
Ĉu vi deziras ankoraŭ glason da fruktpunĉo?
Tiu ĉapelo kostas proksimume 50 dolarojn.
Mi ne kapablas samtempe tondi la ungojn kaj gladi!
La konkuro ankaŭ okazos dumpluve.
Mi atendas de post preskaŭ duona horo.
Estas tro sunece por resti interne.
Tia li estas.
Hodiaŭ mi rapide plenumis miajn hejmtaskojn.
Ni maltrafis nian forflugon pro la obstrukco.
Cidron, mi petas.
Ambicio kreas suferon.
Mia patrino dietumas.
Li estas tiel honesta ke ĉiuj fidas al li.
Mi volas vivi en trankvila urbo kie la aero puras.
Mi donis al li nutraĵon.
Notoj estas gravaj sed ili ne estas ĉio.
„Kroniko de anoncita morto” estas romano de la kolombia aŭtoro Gabriel García Márquez.
Li levis ruĝan ŝtonon.
Ni estas kontraŭ milito.
La brando revigligis lin rapide.
Vi estas mia tipo.
La rajto je libera opinio estas limigita en kelkaj landoj.
Ĉu vi trovis viajn kontaktlensojn?
Mi ne rimarkis, ke li elirintis.
Mi ĵuras ke mi neniam farus ion tian.