Tatoeba sentences — language code: lat
Atque hic successu exsultans animisque Corœbus / "O socii, qua prima" inquit "fortuna salutis / monstrat iter, quaque ostendit se dextra, sequamur."
Mutemus clipeos, Danaumque insignia nobis / aptemus. Dolus, an virtus, quis in hoste requirat? / Arma dabunt ipsi.
Frater meus adhuc dormit.
Thoman vocavi ut ei gratias agerem.
Tune paratus es incipere?
Sic fatus, deinde comantem / Androgei galeam clipeique insigne decorum / induitur, laterique Argivum accommodat ensem.
Hoc Rhipeus, hoc ipse Dymas omnisque juventus / læta facit: spoliis se quisque recentibus armat.
Puto me non posse prohibere Thoman id facere.
Visne plus lactis?
Thomas dixit se infirmum sentire.
Cur Thomas non dormit?
Vadimus immixti Danais haud numine nostro, / multaque per cæcam congressi prœlia noctem / conserimus, multos Danaum demittimus Orco.
Jam uxor Thomasae non sum.
Diffugiunt alii ad naves, et litora cursu / fida petunt; pars ingentem formidine turpi / scandunt rursus equum, et nota conduntur in alvo.
Heu nihil invitis fas quemquam fidere divis!
Ecce trahebatur passis Priameia virgo / crinibus a templo Cassandra adytisque Minervæ, / ad cœlum tendens ardentia lumina frustra, / lumina, nam teneras arcebant vincula palmas.
Non tulit hanc speciem furiata mente Corœbus, / et sese medium injecit periturus in agmen.
Maritus sum, et duos liberos habeo.
Uxor sum, et duos liberos habeo.
Consequimur cuncti et densis incurrimus armis.
Hic primum ex alto delubri culmine telis / nostrorum obruimur, oriturque miserrima cædes / armorum facie et Graiarum errore jubarum.
Tum Danai gemitu atque ereptæ virginis ira / undique collecti invadunt, acerrimus Ajax / et gemini Atridæ, Dolopumque exercitus omnis.
Adversi rupto ceu quondam turbine venti / confligunt Zephyrusque Notusque et lætus Eois / Eurus equis, stridunt silvæ, sævitque tridenti / spumeus atque imo Nereus ciet æquora fundo.
Illa est domus in qua habitat.
Ea me rogavit num legere aut scribere possem.
Non vile est.
Da aquam mihi.
Illi etiam, si quos obscura nocte per umbram / fudimus insidiis totaque agitavimus urbe, / apparent, primi clipeos mentitaque tela / agnoscunt, atque ora sono discordia signant.
Noli id facere.
Putavi te me occisurum esse.
Putavi eum me occisurum esse.
Putavi eam me occisuram esse.
Ecce canis tuus. Ubi meus?
Noli loqui, ore pleno.
Feles in arborem ascendit.
Ilicet obruimur numero; primusque Corœbus / Penelei dextra divæ armipotentis ad aram / procumbit.
Cadit et Rhipeus, justissimus unus / qui fuit in Teucris et servantissimus æqui: / dis aliter visum.
Pereunt Hypanisque Dymasque, / confixi a sociis, nec te tua plurima, Panthu, / labentem pietas nec Apollinis infula texit.
Certe. Cognoscisne locum bonum?
Iliaci cineres et flamma extrema meorum, / testor, in occasu vestro nec tela nec ullas / vitavisse vices Danaum, et, si fata fuissent, / ut caderem, meruisse manu.
Divellimur inde: / Iphitus et Pelias mecum, quorum Iphitus ævo / jam gravior, Pelias et vulnere tardus Ulixi.
Mendax non sum.
Thomas erat solus qui sedebat.
Ecce adsunt tibi epistulae.
De hoc cogitare volo.
Duces boni sunt rari.
Sic tibi dixi.
Infantem exspectamus.