Tatoeba sentences — language code: epo
Ankaŭ niaj oreletoj estis purigataj; pere de kroĉetilo envolvita en mantuko ĉiuj malpuraĵoj estis eligataj.
Kaj ankaŭ la regiono malantaŭ la oreloj ricevis atenton dum la lavado.
Nia hararo estis kombata kaj la obstine staremaj haroj estis preme kuŝigitaj.
Ni havis tiel nomatan "florpotan" hararanĝon.
Tia hararanĝo estis facile bontenebla.
Panjo mem frizis nin per sia permana tondaparato.
Ĉiuj knaboj de la najbarejo havis ĉapetforman hararanĝon aŭ nudan kapon, kiu estis precipe taŭga kontraŭ puloj kaj pedikoj.
La tiama dentopurigado estis tute alia ol la nuna.
Ĉio estis farata per la sama mantuko.
Oni devis iom froti la malsekan angulon sur pecon da blanka kreto kaj per ĝi froti la dentojn, ĝis aperis inter la lipoj iom da ŝaŭmo, kiun oni elkraĉis.
Tralavo per iom da akvo forigis la malagrablan guston de la kreto.
Panjo kaj paĉjo po havis supre en pelveto sur sia lavotablo veran dentobroson.
Tubo da dentopasto tie estis sur la marmora tableto apud renversita glaso.
Mi ne scias, ĉu niaj gepatroj uzis tiun dentopaston.
Vestitaj ni iris al la fotelo en la malgranda kuirejo.
Intertempe la kaldrono jam eksiblis kaj la muelaĵo unuafoje estis superverŝata.
Panjo jam estis preparinta pantranĉaĵojn kaj metinta ilin en la pladon.
Dume nia frateto Liven pludormis.
Tiam paĉjo aperis tutvestita.
Ankaŭ li devis iri lernejen, en Karmelejon, por instrui pri desegnado.
Ni kune manĝis ĉe la tablo en la malgranda kuirejo.
Matene nia apetito ne estis tre granda.
La pantranĉaĵoj, tra kies truetoj aperis la ĵeleo, estis manĝataj kaj helpataj malsupren per la necesaj glutoj da kafo.
Per malseka lavilo la buŝoj kaj gluecaj manoj estis frotpurigataj.
Ankaŭ en la malgranda kuirejo unue la Lovena hejtilo estis ekbruligata.
Post kelkaj jaroj "kontinua" hejtilo anstataŭis nian Lovenan hejtilon.
Unue tiu el la supra manĝoĉambro estis tie instalata, sed post "komerca foiro", kiun paĉjo ĉiujare vizitis, estis instalata.
Fakte tiu "Harpagono" estis ideala hejtilo kun sistemo, kiu havigis kiel eble plej multan varmon el la karbo.
Ĝi uzis malgrandkalibran (5-10 mm) antraciton, kiu tiutempe ankoraŭ estis tre malmultekosta.
Per relative malgranda ujo kun 7 kg da antracito la tuta malsupra etaĝo estis varmtenata dum tuta tago.
Kaj ekde tiam la kuireja hejtilo estis ĉiam malpli ofte uzata.
Varme vestitaj en surtuto ni iris eksteren.
Paĉjo veturigis nin per sia motorbiciklego al la infanlernejo en Hunehem.
Antaŭtagmeze, dum la edzo kaj infanoj estis en siaj lernejoj, la bebo estis prizorgata.
En pelveto sur tableto antaŭ la nun plenvarmiganta hejtilo, panjo lavis la bebon.
Poste la bebo rajtis plu dormi aŭ ludi en sia rampejo.
Regis kvieto dum kelkaj horoj.
Silento en la rampejo signifis la ekdormon de la etulo.
Panjo tuj profitis la okazon por aranĝi la litojn, malfermi la ŝutrojn kaj fenestrojn por aerumi, skui la kapkusenojn, aranĝi la littukojn kaj kovri ilin per superkovrilo.
Komence estis nur unu lito en la infana dormoĉambro; poste aldoniĝis kvar pliaj.
Kiam ies kraneto estis likinta en la lito, la malsekiĝintaj littukoj estis sternataj sur seĝon antaŭ la fenestro por sekiĝi.