Tatoeba sentences — language code: epo
Tom volas havi unuciklon.
Maro, fajro, kaj virino estas la tri plej grandaj malbonoj.
Nenio estis tiel, kiel mi imagis ĝin.
Tom deĉifris la kodon.
Mi estas nun ĉi tie.
La feliĉo estis tute miaparte.
La feliĉo estis tute miaflanke.
Tom tiris la persienon por ne esti vidata de la strato.
Tom volas scii vian nomon.
Antaŭ du jaroj mi iris al Ĉinujo.
Ĉu Tom ankoraŭ bezonas helpon?
Ĉu mi povas uzi vian komputilon?
Ĉu mi rajtas uzi vian komputilon dummomente?
Amo estas provo de la naturo forigi la bonan sencon.
Mi ne koleriĝas!
Mi ne estas malbona!
Kaj se mi scius, ke morgaŭ la mondo pereos, mi plantus tamen hodiaŭ mian pomarbeton.
La homo restas malsaĝa ĝis la kvardeka vivojaro. Kiam li tiam ekkomprenas sian malsaĝecon, la vivo jam foriĝis.
Ĉar oni ne devas demandi la literojn en la latina lingvo, kiel paroli la germanan, sed oni devas demandi la patrinon en la domo, la infanojn sur la stratoj, la komunan viron en la foiro kaj ĉiujn rigardi je la buŝo dum ili parolas, kaj tiamaniere interpreti; tiel ili komprenas ĝin kaj konstatas, ke oni parolas germane kun ili.
Tomo preparas sin jam de semajnoj.
Manjo de mi petaĉis pri cent eŭroj.
Kio estas la celo de la pedaloj de piano?
Tomo ludas la trumpeton.
La ses venas antaŭ la sep.
La sep sekvas post la ses.
Tiu junulino estas flegistino.
Tio estas propono.
Mi ŝlosos la pordon.
Mi volas nek fiŝon nek viandon.
Li eligis sonon similan al rido.
Donu al mi iomete.
Ĉu vi volas sperti ion interesan?
Malfermita pordo allogas sanktulon.
Kaj estis diluvo dum kvardek tagoj sur la tero; kaj multiĝis la akvo kaj levis la arkeon, kaj ĝi estis alte super la tero.
Kiu rompas kredon kaj fidon, perdas kredon kaj fidon, kion ajn li faras kaj kiu ajn li estas: la amaraj fruktoj, kiujn ĉi tiu perdo kunportas, ne mankos.
Kaj la akvo fortiĝis sur la tero, kaj la arkeo naĝis sur la supraĵo de la akvo.
La enamiĝo de Tomo pliiĝis ĝis manio.
La granda arbo en la lerneja ĝardeno aĝas pli ol ducent jarojn.
Imagu, ke la tuta mondo estus biblioteko.
Ĉe la adiaŭo la korinklino al la nun ŝatataj aferoj iĝas ĉiam pli varma.
Ni eltenu la vivon, kiu ne estas granda afero. Ni ne timu la morton, ĝi estas eĉ pli malgranda.
Mi bedaŭras, sed mi ne negocas telefone.
Vi bruegas, malsuprenirante laŭ la ŝtuparo.
La kupono, donita al la klientoj, valoris dek eŭrojn.
La rado, kiu plej laŭte knaras, ricevas plej multe da graso.
Obstino ruinigas la karakteron — proksimume kiel temperamento la amon.
Sen viroj nenio funkcias.
Kaj la akvo treege fortiĝis kaj tre multiĝis sur la tero; kaj kovriĝis ĉiuj altaj montoj, kiuj estas sub la ĉielo.
Kiucele vi ŝlosis vin?
Mi petos Tomason sendi al vi kopion.
Mi esperas dungi iun scipovantan paroli france.
Mi scivolas, kial virinoj vivas pli longe ol viroj.
Dek kvin ulnojn pli alte leviĝis la akvo kaj kovris la montojn.
Kaj pereis ĉiu karno, kiu moviĝas sur la tero, la birdoj kaj la brutoj kaj la bestoj, kaj ĉiuj rampaĵoj, kiuj rampas sur la tero, kaj ĉiuj homoj. Ĉio, kio havis en si spiriton de vivo, el ĉio, kio estis sur la seka tero, mortis.
Tom alkutimiĝos al tio.
Tom probable ne ripetos tiun eraron.
Mi ne pensas, ke mi komprenas kial Tom provas fari tion.