Tatoeba sentences — language code: lat
Ad quem tum Juno supplex his vocibus usa est: / "Aeole – namque tibi divum pater atque hominum rex / et mulcere dedit fluctus et tollere vento –, / gens inimica mihi Tyrrhenum navigat æquor, / Ilium in Italiam portans victosque Penates."
Non est bonum ore pleno loqui.
Elephantus maior est quam alia animalia.
Incute vim ventis submersasque obrue puppes, / aut age diversos et disjice corpora ponto.
Sunt mihi bis septem præstanti corpore Nymphæ, / quarum, quæ forma pulcherrima Deïopea, / connubio jungam stabili propriamque dicabo, / omnes ut tecum meritis pro talibus annos / exigat, et pulchra faciat te prole parentem.
Aeolus hæc contra: "Tuus, o regina, quid optes, / explorare labor, mihi jussa capessere fas est. / Tu mihi, quodcumque hoc regni, tu sceptra Jovemque / concilias, tu das epulis accumbere divum, / nimborumque facis tempestatumque potentem."
Ascendere collem coeperunt.
Pro eis aliquid comparavi.
Homo improbus est.
Thomas non est problema meum.
Hæc ubi dicta, cavum conversa cuspide montem / impulit in latus, ac venti, velut agmine facto, / qua data porta, ruunt et terras turbine perflant.
Valedic.
Incubuere mari, totumque a sedibus imis / una Eurusque Notusque ruunt creberque procellis / Africus, et vastos volvunt ad litora fluctus. / Insequitur clamorque virum stridorque rudentum.
Eripiunt subito nubes cœlumque diemque / Teucrorum ex oculis: ponto nox incubat atra; / intonuere poli, et crebris micat ignibus æther, / præsentemque viris intentant omnia mortem.
Extemplo Aeneæ solvuntur frigore membra; / ingemit et, duplices tendens ad sidera palmas, / talia voce refert: "O terque quaterque beati, / quis ante ora patrum Trojæ sub mœnibus altis / contigit oppetere!"
O Danaum fortissime gentis / Tydide! Mene Iliacis occumbere campis / non potuisse, tuaque animam hanc effundere dextra, / sævus ubi Aeacidæ telo jacet Hector, ubi ingens / Sarpedon, ubi tot Simois correpta sub undis / scuta virum galeasque et fortia corpora volvit!
Talia jactanti stridens Aquilone procella / velum adversa ferit, fluctusque ad sidera tollit.
Franguntur remi; tum prora avertit et undis / dat latus; insequitur cumulo præruptus aquæ mons.
Hi summo in fluctu pendent, his unda dehiscens / terram inter fluctus aperit; furit æstus arenis.
Tres Notus abreptas in saxa latentia torquet – / saxa vocant Itali, mediis quæ in fluctibus, Aras; / dorsum immane mari summo.
Tres Eurus ab alto / in brevia et syrtes urget – miserabile visu –, / illiditque vadis atque aggere cingit arenæ.
Unam, quæ Lycios fidumque vehebat Oronten, / ipsius ante oculos ingens a vertice pontus / in puppim ferit: excutitur pronusque magister / volvitur in caput, ast illam ter fluctus ibidem / torquet agens circum et rapidus vorat æquore vortex.
Jam validam Ilionei navem, jam fortis Achatæ, / et qua vectus Abas, et qua grandævus Aletes, / vicit hiems: laxis laterum compagibus omnes / accipiunt inimicum imbrem rimisque fatiscunt.
Interea magno misceri murmure pontum, / emissamque hiemem sensit Neptunus et imis / stagna refusa vadis, graviter commotus; et alto / prospiciens, summa placidum caput extulit unda.