Tatoeba sentences — language code: epo
Mi falis teren.
Venu frue.
Kiu plendis?
Ĝi brulis.
Ĝi forbrulis.
Estu konciza.
Mi malakceptas.
Ni akordis.
Transsaltu.
Saltu trans ĝin.
Ĉiuj akordis.
Ĉiuj samopiniis.
Ĉesu klaĉi.
Io ajn konvenos.
Mi alvokos vin post horo.
Estis Frank, kiu alvokis vin antaŭ horo.
Mil naŭcent okdek estas la jaro, en kiu mi naskiĝis.
La dudek-unua jarcento komenciĝas en du mil unu.
Ĉu ĝi estas tagnokte malfermita?
Dudek-kvin-jara ŝi loĝis en kvin malsamaj landoj.
Kelkfoje pasas monato, ĝis mi ricevas respondon.
Mi kolerigis lin ege.
Mi tre kolerigis lin.
Tomo pasigis sian infanaĝon en Usono.
Estu objektivaj.
Ĉesu esti tiel afablaj!
Dume, Neptuno perceptis, ke kun malakra frakasado la maro maltrankviliĝas: ŝtormo ekfuriozis, ĝenante la kvieton eĉ de l' profundoj de l' oceano, kaj tio lin terure kolerigas. Super la ondojn levante sian bonvolan frunton, li rigardadas la vaston de l' abismo.
Li fotis la familion.
Vi estas tiel rapida kiel la fajrobrigado.
Ŝi respondis kun larmoj en la okuloj.
Li ripozis kaj plifortiĝis.
Tom alvenis ĉi tien antaŭ mi.
Tom alvenis ĉi tien pli frue ol mi.
Tom malaperis por tri jaroj.
Disĵetitan tra l' tuta maro, li vidas la Enean floton: la Trojanojn venkitajn, submetitajn de l' ondoj kaj de l' ĉielo, kiu, ŝanĝiĝinte en pluvon, ŝajnas sur ilin falruiniĝi. Kaj la frato ne povas ne percepti la ruzaĵojn de l' malpardonema Junono.
Tom estis elĵetita el la danc-drinkejo.
Tom estis ebria kaj diris kelkajn aferojn, kiujn li ne devintus diri.
Tio ne estis mi; tio estis iu alia.
Kiam ŝi aŭdis la novaĵon, ŝi ekploregis.
Neniu el vi havis la plej etan ideon pri tio, kio okazos.
Kiam vi vizitos la friziston?
Kion ili faras ĉi tie?
Tri kaj kvin estas ok.
Tomo kaj Manjo estis nur dektrijaraj, kiam ili renkontiĝis la unuan fojon.
Mi sentas doloron, kiam mi urinas.
Zefiron kaj la sudoventon li venigas kaj al ili tiel parolas: "Ĉu vin tiom kuraĝigas via origino, ke vi aŭdacas ĉielojn kaj terojn konfuzi, kaj tiujn grandegajn akvamasojn ŝveligi sen mia permeso, ho frenezaj ventoj?"
Al vi mi donos lernendan lecionon... Sed antaŭ ĉio, mi serenigu la ondojn, kiujn vi ĵus skuadis. Poste al mi vi pagos por tiaj kulpoj per tre malsama monero.
Ili starigis la tendojn sur la plaĝo.
Mi estis fortege tentita.
Por la momento, forrapidu de ĉi tie! Iru diri al via reĝo: ne al li, sed al mi, la sorto donis la regadon de l' maro kaj la temitan tridenton.
Ĉu vi pensas, ke tio estas koincido?
Tomaso ne estus kontraŭ.
Li estas mastro en la gigantaj promontoroj, ene de kiuj vi loĝas, ho Sudvento; Eolo do elmontru sian potencon en tiu palaco, kaj regu tie, kie li subtere malliberigas la ventojn.
Mi ne estas poeto.
Ĉu oni povas ŝanĝi sian okulkoloron?
Ĉiu atendas de la ŝtato ŝparemon ĝenerale kaj malavaron speciale.
Kiel oni povas deklari mondan kapitalismon mortinta en unu spiro, lasu sin de la kadavro helpi kaj tiam diri, ke ĝi ne sufiĉas?
Diplomatio estas la kapablo diri ne tiel taktoplene, ke la tuta mondo kredas, ke vi diris jes.
Mi ne senkuraĝiĝas, ĉar ĉiu eraro estas paŝo pli antaŭen.
Se ni farus ĉion, kion ni povus, ni vere mirus.
Se ekzistas maniero, ion pli bone fari: trovu ĝin.