Tatoeba sentences — language code: lat
Invidiam nimio cultu vitare memento, quae si non laedit, tamen hanc sufferre molestum est
Non pudeat quae nescieris te velle doceri; scire aliquid laus est, culpa est nihil discere velle.
Dilige denarium, sed parce dilige formam, quam nemo sanctus nec honestus captat habere.
Quae culpare soles, ea tu ne feceris ipse:, turpe est doctori, cum culpa redarguit ipsum.
Si tibi pro meritis nemo respondet amicus incusare deum noli, sed te ipse coerce.
Ne cures, si quis tacito sermone loquatur; conscius ipse sibi de se putat omnia dici.
Linque metum leti; nam stultum est tempore in omni, dum mortem metuis, amittere gaudia vitae.
Luxuriam fugito, simul et vitare memento crimen avaritiae; nam sunt contraria famae,
Hoc bibe quod possis, si tu vis vivere sanus; morbi causa mali nimia est quaecumque voluptas.
Litis praeteritae noli maledicta referre; post inimicitias iram meminisse malorum est.
Uxoris linguam, si frugi est, ferre memento, namque malum est, non velle pati nec posse tacere.
Cum tibi divitiae superant in fine senectae munificus facito vivas, non parcus amicis.
Officium alterius multis narrare memento, atque aliis cum tu bene feceris ipse, sileto.
Utere quaesitis modice, cum sumptus abundat, labitur exiguo, quod partum est tempore longo.
Virtutem primam esse puto compescere linguam: proximus ille deo est, qui scit ratione tacere.
Verbera cum tuleris discens aliquando magistri, fer patris imperium, cum verbis exit in iram.
Cum dubia et fragilis sit nobis vita tributa, in morte alterius spem tu tibi ponere noli.
Despice divitias, si vis animo esse beatus, quas qui suscipiunt, mendicant semper avari.
Quod donare potes, gratis concede roganti; nam recte fecisse bonis in parte lucrosum est.
Miraris verbis nudis me scribere versus? hoc brevitas fecit, sensus coniungere binos.
Cum recte vivas, ne cures verba malorum; arbitrii non est nostri, quid quisque loquatur.
Alterius dictum aut factum me carpseris unquam, exemplo simili ne te derideat alter.
Morte repentina noli gaudere malorum: felices obeunt quorum sine crimine vita est.
Multum venturi ne cures tempora fati; non metuit mortem, qui scit contemnere vitam.
Damnaris nunquam post longum tempus amicum, mutavit mores, sed pignora prima memento.
Utere quaesitis, sed ne videaris abuti; qui sua consumunt, cum deest, aliena sequuntur.
Dapsilis interdum notis et carus amicis, cum fueris felix, semper tibi proximus esto.
Constans et lenis, ut res expostulat, esto: temporibus mores sapiens sine crimine mutat.
Contra hominem iustum prave contendere noli; semper enim deus iniustas ulciscitur iras.
Quod praestare potes, ne bis promiseris ulli, ne sis ventosus, dum vis bonus esse videri.
Contra verbosos noli contendere verbis: sermo datur cunctis, animi sapientia paucis.
Cum tibi sit coniux, ne res et fama laboret, vitandum ducas inimicum nomen amici.
Litem inferre cave, cum quo tibi gratia iuncta est; ira odium generat, concordia nutrit amorem.
Res age, quae prosunt, rursus vitare memento in quibus error inest, nec spes est certa laboris.
Cum tibi displiceat rerum fortuna tuarum alterius specta, quo sis discrimine peior.