Tatoeba sentences — language code: tat
Мария курчак уйныймы? - "Юк ла, уйнаудан баш тартты да, хәзер шундый усал итеп карап утыра".
Минемчә, Мария сине ярата. - "Нигә син шулай уйлыйсың?"
Зәгыйфьләр дә берләшкәч көчле булып китә.
Куллар төзегәнне куллар җимерә ала.
Моны күрмәс өчен, яшәмәсәм дә ярар иде!
Көн авыша төнгә, һава салкын, һәм Рейн ага салмак, талгын-талгын. Тау түбәсе балкып җем-җем итә, кояш байый, көн йокыга китә.
Төнгә каршы һава салкын, һәм Рейн ага талгын. Тау түбәсе җем-җем итә, көн йокыга китә.
Белмим, әллә багып алдагыга, күңелем боек бүген; бик борынгы әкият сафландыра минем күңелем күген.
Алман имәненнән ясамыйлар байгуралар асар өчен бер дар.
Китаплар яндырылган җирдә кешеләргә дә ут төртә башлаячаклар.
Нәрсә турында сөйләгәнен аңлый алмадым.
Яшь чакта тәмәке тарта идем.
Моны үз теләгем белән эшләдем.
Бу җырны тыңлаган саен, күзләремә яшь тула.
Бу җырны тыңлаганда һәрвакыт елыйм.
Бу роман шундый гади итеп язылган ки, аны хәтта балалар да укый алыр иде.
Бер генә тамчы шатлык күз яше төшкән җирдә дә мең тамчы өметсезлек күз яшьләре күмелгән була.
Тар урында мәгънә дә тарая, кешене зуррак максатлар үстерә.
Саф күңел булган җирдә мәрхәмәт һәм ярдәм дә була.
Имтихан сорауларының берсенә дә җавап бирә алмадым.
Ул киң күңелле кеше.
Кая гына барсалар да, үзләренә дуслар табалар.
Күкләр әмере бу, аермачык.
Азат яшәп, азат үләр идем, һичкемне таламыйча һәм һичкемнән мирас алмыйча.
Үз-үзеңне танып беләсең килсә, моны башкаларның ничек эшләгәнен күзәт. Башкаларны аңлыйсың килсә, күңел түреңдә ни булуын кара.
Мәхәббәт - Табигать тарафыннан тормышны дәвам иттерү өчен бирелгән бер форсат ул.
Анда кычыткан баскан, озын ыштан киеп керүең хәерлерәк булыр.
Кайда һәм кайчан күрермен инде сине кабат?
Кайда һәм кайчан кабат күрешербез инде?
Теләсәң ни эшлә: үз-үземне җәзалый аламмы соң мин?
Русиядә күпхатынлылыкны кабат торгызыр вакыт җитте, дисәң дә була.
Язлар кабат килсә, барысы да шатлана һәм өметләнә.
Бу шамакайлык миңа артык кыю булып күренә.
Мин куркудан калтыранып төшә торганнардан түгел.
Курку бәхетленең башын әйләндерергә тиеш, чөнки язмыш бизмәне гел авышып тора.
Мин кияүгә чыгарга теләмим.
Бу тәкъдим, миңа калса, дөрес.
Мин өйләнергә теләмим.
Кемнең дә булса безне күреп калуын теләмәс идем.
Кемнең дә булса безне күзәтеп торуын теләмәс идем.
Нидер җитми шикелле.
Үзең шундый.
Язмышың минем кулымда.
Ул карт кыз инде.
Ул карт кыз булып калды.
Әйдәгез, халыкка мөрәҗәгать итик, ул ни әйтер.
Хәзер инде һәркемгә дә аңлашыла: бергәләп без тауны да урыныннан кузгата алыр идек.
Мондый кыланмышларың белән без әллә ни майтара алмабыз.
Ә күзләре ничек кылыйлана башлады, күрдеңме?
Хезмәт барыбызны да бай һәм бәхетле итә.
Берсе чабып, икенчесе әйләндереп, өченчесе этеп тора.
Нинди язмыш сине кире кайтарды монда?
Мөгаен, авыл янында кошлар гына җыр чыгара торгандыр.
Картайдык, димәгез, яшьләрне дә каратырбыз әле.
Русчага әйләндермичә генә әйтеп бирә алмыйсыңмы?
Ул үлгән инде, тәне суынган.
Ул үзенең миһербанлылыгы белән кешеләрнең күңелен яулады.
Вакыт үткәч, теге назлы яшь кыз көтмәгәндә, сихерләгән кебек, сине дә үзенә каратыр әле.
Бергә-бергә тауларны да актарырга мөмкин.
Үч кайтарыр вакыт та җитәр әле.
Аллаһ ярдәм бирсен!