Tatoeba sentences — language code: epo
Ĉu riĉuloj loĝas en domaĉoj? - Ne, riĉuloj ne loĝas en domaĉoj.
Ĉu surduloj estas kompatindaj? - Jes, surduloj estas kompatindaj.
Ĉu ili ofte miskomprenas la parolojn diritajn? - Jes, ili ofte miskomprenas la parolojn diritajn.
Ĉu oni povas skribi per plumo sen plumingo? - Ne, oni ne povas skribi per plumo sen plumingo.
Per kio la barbiro razas? - La barbiro razas per razilo.
Formu la estintan tempon de la verboj en jenaj frazoj.
Jozeĉjo vidas neston sur alta arbo.
Jozeĉjo vidis neston sur alta arbo.
Li volas preni tiun neston.
Li volis preni tiun neston.
Li grimpas sur la arbon.
Li grimpis sur la arbon.
Li estas jam proksime de la nesto.
Li estis jam proksime de la nesto.
Subite rompiĝas la branĉo, sur kiu li staras, kaj li falas teren.
Subite rompiĝis la branĉo, sur kiu li staris, kaj li falis teren.
Nia plej juna frateto, Aleĉjo, estis el la knaboj plej petolemaj, kiujn mi iam konis, kaj miregige kuraĝa.
Kiom da zorgoj pro li niaj gepatroj travivis, kiam, elŝteliĝinte el la domo, li iris promeni inter la brutoj!
Unu tagon li eĉ ekprenis virbovon je la kornoj, kredeble por vidi, kiu el ili estas la pli forta...
Bubaĉo! - ekkriis Ernesto iom malproksime de tie.
Delasu Diamanton, aŭ ĝi mortigos cin!
Sed okazis io neatendita.
Baldaŭ la virbovo kuŝis kaj Aleĉjo, rajdante sur la besto, ekkriis plena de prava fiero: Venko! Mi venkis la bestaĉon!
Nesondeblajn aferojn havas la Naturo!
La Naturo havas nesondeblajn aferojn!
Mia patro eksplodis de ridado, mia patrino krevis de kolero kaj afliktiĝo, kaj ĉiuj estis konfuzitaj.
Nur Aleĉjo, tute trankvila, rigardadis nin, ne komprenante, kial tia bruegado, kaj fine li demandis.
Nu, ĉu mi ne estas la pli forta?
Jes - respondis mia patro -, vi estas forta, ĉar vi havas kuraĝon.
Ĉiam laŭdinda estas la forteco de la animo: tamen, ne miskomprenu la forton, sed uzu ĝin en ĉia okazo por la bono.
Ĉu vi prenis iun libron el la biblioteko?
Ŝajnis al li, ke iu delikata mano tuŝetis lian kapon.
Iu plej senhonta fripono vin trompis.
Ŝi promenadis nur en akompano de iu hundo.
Sendube iu bona spirito vin inspiris.
Volu difini iun tagon de la plej proksima semajno por nia intervidiĝo.
La ĝusta uzado de iuj vortoj estas en iuj okazoj malfacila.
La regado de iuj popoloj super aliaj estas restaĵo el tempoj barbaraj.
Mi memoras iun Klaŭdinon, vian koleginon.
En Egiptujo ekzistis iu greko, vera duulo de la princo Ramseso.
Estus pli bone, se ni elektos iun alian tagon.
Mi petas, ni aŭskultu alian personon.
Iuj dormis, aliaj staris garde.
La kondamnitoj havis piedojn en katenoj, por ke iu ne forkuru.
Iu el ni eraras.
En iu el la venontaj numeroj de nia revuo ni respondos vian demandon.
Mi restigos ĉe vi iujn el miaj libroj.
Mi sentas ian premon sur la brusto.
En la urbo la kamparano sentas sin ia fremdulo.
Mi rigardis lin kun ia ironio.
Ĉu mi povas havi ian esperon?
Ŝi estas ia aventuristino!
Ts! Mi aŭdas ian brueton.
Ĝi estis ia antaŭsento, certe ia inspiro el la ĉielo.
Mi devis serĉi mian panon en ia alia loko.
Mi naskiĝis en ia negrava urbeto de la internlando.
Via famo paligus la stelon de ia Napoleono!
Ĉu povas esti inter ni iaj kalkuloj?