Tatoeba sentences — language code: epo
Kun edzino kaj infanoj li troviĝis en premanta malfacilo.
Ĝuste tiam tre malsanis la patrino, kiun li amis el la tuta koro.
Ĉagreno lin sufokis. Ĉio ŝajnis nigre malespera. La sorto minacis senigi lin je patrino adorata kaj ankaŭ je lia vivcelo.
Se li mem malaperus, la lingvo povus tamen prosperi, li opiniis.
Sed, se li haltigos la presadon de la centra organo, baldaŭ disvelkos la tuta progreso.
Tio povas esti nur ŝi.
“Se la trunko ĉesos vivi”, li skribis en la lasta alvoko, “ĉiuj esperoj estos perditaj. La esperantistoj devas zorgi... Mia situacio atingis lastan gradon de neebleco.”
Tiam aperis amiko en la plej nobla senco de la vorto. Termezuristo laborema kaj modesta estis W. H. Trompeter, el Schalk en Vestfalio. Esperantisto de la unua horo, li komprenis la grandecon de Zamenhof kaj de lia celo.
La tuta afero, tiel grava por la homaro, naĝis kiel nukseto sur la vasta maro. Malgranda, malforta, nekonata, se ĝin dronigus ondeto, la mondo eĉ ne scius.
Sed se ĝi vivos, kia mirinda kreskaĵo disflorados iam el nukseto kaj etendos bonfarantan foliaron super la popoloj fratigitaj! Ni savu la nukseton! decidis Trompeter.
Manjo preparis la krimlokon por ŝajnigi la murdon de Tomo kiel akcidenton.
Vi registru lian paroladon.
Bonvolu observi la regulojn de la lernejo.
Mi ĵuras, ke mi ne vidis Tomon.
El sia propra salajro li ĉerpos. Kvankam neriĉa, li proponis anonime certan sumon por daŭrigi la gazeton dum tri jaroj.
Lasu min rigardi mian tagordon.
Mia fratino ĉiutage iras kureti.
Mi estas tatuartistino.
Mi scivolas tion, kio igis lin ŝanĝi sian opinion.
Al la redaktisto li dediĉis centmarkan monatpagon. Ĝis 1894 la vivo estis certigita.
Ĉerizuj' floranta! Kia paletro pentrista tiel bele buntas?
“Sen Trompeter nia afero tute ne ekzistus”, parolis Zamenhof en Bulonjo. “Neniam parolante pri si, postulante por si nenian dankon”, li estis plej fidela kaj sincera konsilanto.
Instinkto brutala — leono voras la idojn de rival' venkita.
Inter tiuj maloftaj viroj li estis, kiuj scias oferi eĉ parton de sia necesaĵo por helpi geniulon.
Ni devas sekvi ilian ekzemplon.
Ne necesas, ke vi estu nervoza.
Gravas, ke ni restu firmaj.
Ne mensogu. Estu honestaj!
Charles de Gaulle estis gravulo kaj ankaŭ grandulo.
Mi ne sukcesas sekvi vin.
Laboru streĉe por sukcesi.
Ĉi tiu tasko estas tro granda por mi.
Tiu tasko superas min.
Tiu tasko estas tro granda por mi.
Ni povus kune eliri, kiel ni faris pasintjare.
Mi iras malsupren.
Mi pensis, ke ŝiaj mamoj estas pli grandaj.
Konfuceo diradis: "Oni konas min nur danke al kroniko «Ĉun Cu». Oni mallaŭdas min ankaŭ nur pro «Ĉun Cu»"!
Forĵetu la armilon!
Mi intencas pasigi la tutan tagon kun Tomaso.
Neĝblankan fokidon mortbatas brutala viro. Ĉu homaro amas?
Tomaso estas agresema.
Mi ŝatas frambojn.
Tomaso estas kruela.
Mi trinkis iom da tekilo.
Mi estas trinkinta iom da tekilo.
Ni volis paroli kun Tomo.
Botelon da roza vino, mi petas!
Mi forgesis aĉeti donacon por vi.
Mi estis forgesinta aĉeti donacon por vi.
Ni ne estas invititaj.
Mi estas elektota klasĉefo.
Mi estis prirabota, sed bonŝance policisto alvenis.
Tomo neniam konfesis.
Ŝi estus preferinta eliri kun mi.