Tatoeba sentences — language code: epo
La “b” estas la dua kaj la “z” estas la lasta litero de la alfabeto de Esperanto.
Mi legas; vi skribas.
La patro volas skribi.
La muroj estas altaj.
Maria kantis bele.
Marta, ne kuru!
Ni estu bonaj amikoj.
Kie ni povus dormi?
Mi vendis, kaj vi aĉetis; nun vi pagu.
Certe mi pagos.
Ĉesu kanti, frato: ĉu vi ne estas laca?
Esperanto venkos.
Ne, Esperanto jam venkis.
Hela suno brilas sur la ĉielo.
Baldaŭ aperos la luno kaj la steloj.
Hieraŭ pluvis, sed ne tondris.
Ŝi venu, kaj mi estos ĝoja.
La infano falis kaj ploris.
Ĉu estas iu en la salono?
Ĉu la lingvo Esperanto estas facila? -Jes, ĝi estas facila.
Ĉu Esperanto venkos? - Ne, Esperanto ne venkos; sed Esperanto jam venkis.
Kiu vendis? - Vi vendis.
Kiu aĉetis? - Mi aĉetis.
Ĉu vi pagos? - Jes, mi pagos.
Kio brilas sur la ĉielo? - Hela suno brilas sur la ĉielo.
Kio baldaŭ aperos? - Baldaŭ aperos la luno kaj la steloj.
Ĉu hodiaŭ pluvis? - Ne, hodiaŭ ne pluvis, sed brilis la suno.
Kio okazis al la infano? - La infano falis kaj ploris.
Ĉu vi estas jam laca legi kaj studi? - Ne, mi ankoraŭ ne estas laca legi kaj studi.
Ĉu Marta kuris? - Jes, Marta kuris kaj mi diris: Marta, ne kuru!
Ĉu vi prononcas ĝuste: ESPERANTO? - Jes, mi prononcas ĝuste: ESPERANTO.
Varmaj tagoj ne estas agrablaj.
Nun ĉesu labori: ni promenu.
Dio ne volu, ke morgaŭ pluvu.
Mi parolas, kaj vi ne aŭdas; mi ploras, kaj vi ridas: ĉu vi estas surdaj aŭ el ŝtono?
Ni viglu kaj preĝu.
Hieraŭ ni pekis, hodiaŭ ni pagas.
Dio diris: “Estu lumo!”
Kie ni estus feliĉaj?
En somero mi foriras el la urbo.
Dimanĉo estas ripoz-tago.
Mi alvenis je noktomezo.
S-ro Petro estas kuracisto.
Sinjoro Petro estas kuracisto.
F-ino Maria estas hejme.
Fraŭlino Maria estas hejme.
Doktoro Zamenhof iniciatis Esperanton.
D-ro Zamenhof iniciatis Esperanton.
Sankta Johano vojaĝis hieraŭ.
S-kta Johano vojaĝis hieraŭ.
La genia D-ro Zamenhof naskiĝis en mil okcent kvindek naŭ.
La genia Doktoro Zamenhof lanĉis Esperanton en mil okcent okdek sep.
Nun ili vivas en la amata Brazilo.
La bela kaj utila Esperanto.
La bona Dio kreis la homon, por ke ĉi tiu suferu.
La Rivero Paranao naskiĝas en Brazilo.
Hieraŭ ni faris viziton al la monteto Korkovado.
Ĉu vi neniam aŭdis pri la reĝo Salomono?
Oni faris omaĝon al la kanceliero Adenauer.
Rui Barbozo estis la Cicerono de Brazilo.
Virino estas delikata floro.
Beleco pasas, virto restas.
Venis la frato; li volas paroli kun la avino.
Jen la fratino; ŝi iras promeni.
Jen via nova libro: ĝi estas tre interesa.
La hirundo flugas en la aero; ĝi estas birdo bela.
Kio estas al la infano, ke ĝi ploras?
La homo estas mortema.
Homo ne pentus, se li ne erarus.
Li parolis pri si.
La homoj devus vivi inter si harmonie.
Ŝi batalis kun si.
Johano estas nia najbaro; lia domo estas bela.
Maria estas nia najbarino; ŝia domo estas tre bela.
Esperanto estas lingvo utila; ĝia gramatiko estas regula.
La loĝantoj forkuris, ĉar ilia domo brulis.
Jen belaj floroj: ilia odoro estas agrabla.
Aŭskultu, filo mia!
Mi venas de la avo.
Mia ĉapelo estas malnova, la via estas nova.
Niaj taskoj estas malfacilaj, sed la viaj estas facilaj.
Viaj okuloj estas verdaj, la miaj estas brunaj.
Liaj okuloj estas verdaj, la miaj estas brunaj.