Tatoeba sentences — language code: epo
La knabo ŝovis kukon en sian buŝon.
Estas malfacile distingi vin de via frato.
Urso povas grimpi sur arbojn.
La stratoj plenas kun etoso de ekzotikeco.
La homo perdis ĉian esperon.
Mi bedaŭras, ke mi ne aŭdis la paroladon.
Ruinigi ĉion.
Ne estas amo sen ĵaluzo.
Mi ne povas esti feliĉa nun.
Mi ne malŝaltis la lumon.
Ni devas scii. Ni scios.
Mi apenaŭ forkuris sen perdi vivon.
Mi deziras vivon.
Mi aŭdis mian nomon vokata.
Mi aspiras famon.
Mi vizitadis elementan lernejon en Nagojo.
Mi estis tre emociita de lia parolado.
Mi dubas pri la vereco de lia rakonto.
Mi preferas la novan version de lia kuirlibro.
Kiam mi vizitis mian amikon en Nagojo, li regalis min per bongusta fagopiraĵo.
Mi estis fascinita de li.
Mi devis subteni lian teorion.
Mi ne konas la tagon, kiam li venos.
Mi ne povas plenumi lian postulon.
Mi akceptos lian postulon.
Mi observis ringon de fumo elirantan de lia cigaro en la aeron.
Mi ne komplete memoras lian nomon.
Mi ne scias, kiel prononci lian nomon.
Mi planas vojaĝon al Nagojo kun unu tranokto.
Mi havis sonĝon pri li.
Mi akceptis donacon de lia fratino.
Mi lernis multon de liaj libroj.
Mi hezitis forlasi lian tombon.
Mi faras multajn penojn por eduki mian filinon.
La bildo de mia avo estas je la muro.
Mi ekpensis bonan planon.
Mi tute ne scias kiel trakti mian filinon.
Mia edzino ĵus reordigis la manĝotablon.
Mi malfermis konton per la nomo de mia filino.
Mi intencas aĉeti fotilon por mia filino.
Mi deziras, ke mia filino sukcesu.
Ŝi ne redonis al mi mian monon.
Mi estas certa, ke mia filino sukcesos en la ekzameno.
Mi lavas miajn manojn.
Fakte Marie Curie estis polino kaj ne francino.
Mia hejmo estas mia kastelo.
Tiu estas la virino, kiu deziras vidi vin.
Venontan semajnon mi estos okupita.
Ni forflugos de Narita venontan lundon.
Kiam mi prenas ion, mia mano doloras.
Toni parolas la anglan plej bone en nia klaso.
Bob cerbumas pri la afero.
Nun mi legas, vi legas kaj li legas; ni ĉiuj legas.
Vi skribas, kaj la infanoj skribas; ili ĉiuj sidas silente kaj skribas.
Hieraŭ mi renkontis vian filon, kaj li ĝentile salutis min.
Hodiaŭ estas sabato, kaj morgaŭ estos dimanĉo.
Antaŭ tri tagoj mi vizitis vian kuzon kaj mia vizito faris al li plezuron.
Mi ĝin ankoraŭ ne serĉis; kiam mi finos mian laboron, mi serĉos mian horloĝon, sed mi timas, ke mi ĝin jam ne trovos.
Kiam mi venis al li, li dormis; sed mi lin vekis.
Se li scius, ke mi estas tie ĉi, li tuj venus al mi.
Se la lernanto scius bone sian lecionon, la instruanto lin ne punus.
Kial vi ne respondas al mi?
Ĉu vi estas surda aŭ muta?
Infano, ne tuŝu la spegulon!
Karaj infanoj, estu ĉiam honestaj!
Li venu, kaj mi pardonos al li.
Ordonu al li, ke li ne babilu.
Petu ŝin, ke ŝi sendu al mi kandelon.
Ni estu gajaj, ni uzu bone la vivon, ĉar la vivo ne estas longa.
Ŝi volas danci.
La infano ne ĉesas petoli.
Apenaŭ ŝia patrino ŝin rimarkis, ŝi kriis al ŝi: «Nu, mia filino?»
«Jes, patrino», respondis al ŝi la malĝentilulino, elĵetante unu serpenton kaj unu ranon.
Pardonu, ke mi erare malfermis vian leteron.
«Ho, ĉielo!» ekkriis la patrino, «kion mi vidas? Ŝia fratino en ĉio estas kulpa; mi pagos al ŝi por tio ĉi!»
Kaj ŝi tuj kuris bati ŝin.