Tatoeba sentences — language code: epo
La franca lingvo estas parolata en certa parto de Kanado.
Mi konas usonan knabinon, kiu tre bone parolas la japanan.
Li ĉiam legas komiksojn.
Mi volus, ke vi venu kun ni.
Bonvolu enveni kaj sentu vin hejme.
Fore mi aŭdas la bruadon de la tro agema, hastanta mondo.
En mia vivo mi tro multe vidis, sentis, amis.
De nun nur la forgeso estos mia feliĉo.
Grimpante en la prizonan kelon, la urba bruado malfortiĝas, simile al murmuro, kiun dampas distanco.
Ŝia unua respondo estis laŭdinda.
Spiro de vento portis ĝemon en mian orelon.
Proksima al sveno, ŝi vidis lian vizaĝon kvazaŭ tra nebulo.
Koncerne tion, li jam evoluigis ian rutinon.
Kial vi ne diris tion al mi pli frue?
Rekomendinda sinsekvo en malfacilaj situacioj: 1. Cerbon enŝalti. 2. Pripensi. 3. Trovi solvon. 4. Agi. Ne malofte la unua paŝo estas forgesita.
Ĉu vi pensas, ke mi ricevos la biciklon?
Se vi tiam demandus min pri geedziĝo, mi dirus jes.
Mi intencas pasigi kelkajn tagojn en via semajnofina dometo, kaj supozas, ke vi ne kontraŭas.
Mi planas pasigi kelke da tagoj en via feria dometo, kaj supozas, ke vi ne obĵetas.
Tio estis hasta traduko.
Ĉi bela pejzaĝo ĉirkaŭa al mi helpos forgesi la kruelaĵojn de la homoj.
Ripozas mi en alta, verda greso, cikadoj ĉirkaŭzumas min sen ĉeso.
Mia pli juna fratino estas fama.
Jen supre ŝvebas blankaj nuboj, ĉirkaŭas ilin lumo kaj ĉiela bluo.
Kaj belaj blankaj nuboj migras plu, kvazaŭ kvietaj belaj sonĝoj, tra ĉi intensa blu'.
Tre lante ŝvebante la nuboj migras plu, ĉirkaŭas ilin lumo kaj ĉiela blu'.
Mi televidas nur vendrede.
Se ĉiuj parolas samtempe, mi plu komprenas nenion!
Kion do la hom' pretendu? Ĉu li en trankvil' sin tenu, kaj sur io kroĉe pendu? Ĉu li pelu sin kaj penu? Ĉu masoni do loĝlokon? Vivi nur sub tendo ŝirma? Ĉu konfidi sin sur rokon? Tremas ja eĉ rok' plej firma. Unu tion, dua malon. Ĉiu serĉu kion fari, ĉiu serĉu kie stari, kaj starant' — evitu falon.
Mi ne plu povas aŭdi la altajn tonojn.
Vi povas kredi min!
Mi ne devas honti pri tio!
Tion oni devis foje diri!
Demandu foje al Tom, li konas tiajn aferojn.
Fartu bone, vivu ĝue, tamen furzu ne tro brue!
Hodiaŭ estis bona tago por Italio; la puĉoprovo de Berlusconi mizere malsukcesis.
La ĉasisto ekstaris, skuis la pulvoran neĝon de sur sia pelto kaj skiis plu.
La tagoj de la aŭtuna velkado komencas ŝpari lumon kaj longon.
Ĉe la montodeklivo ni ŝanĝis la ŝuojn.
Kiam sur la kontraŭa montodeklivo la unuaj sunradioj videbliĝis, ni kaptis niajn dorsosakojn kaj iris plu.
Mi volis scii, kio okazis.
Miaj amikoj perfidis min.
Ili ne montris kunsentemon.
Nur la naturo fidelas al mi; ĝi min invitas en sian regnon, mildigas mian doloron kaj min konsolas.
Ni forgesis ŝlosi la pordon.
Lumo kaj ombroj vin banas, vi arboj kaj arbustoj de la hejma valo.
Tomo diris al la infanoj, ke Manjon englutis urso, sed ŝi nur estis en la ĝardeno kaj dum horoj staris kun Janjo ĉe la barilo paroladante.
Li rabadis de la riĉuloj kaj donacadis al la malriĉuloj.
Tom estis majstra ŝtelisto. Li ŝtelis de la riĉuloj — kaj ĉion konservis en sia posedo.
Mi obeos al mia konscienco.
Mi obeos al mia konscienco kaj akceptos ĉiujn sekvojn, kiuj el tio rezultos por mia persono.