Tatoeba sentences — language code: epo
“Mia profunda kredo je la homaro min ne trompis”, li skribis en la antaŭparolo, “la bona genio de l’ homaro vekiĝis: de ĉiuj flankoj al laboro ĉiuhoma venas junaj kaj maljunaj... viroj kaj virinoj rapidas porti iliajn ŝtonojn por la granda, grava kaj utilega konstruo.”
Estas vere, ke Jan diris tion.
Jaroj pasintaj — for de l' memoro; tagoj fluantaj — nin ne katenas; tempojn venontajn — ni ne divenas: jen nia vivo, horo post horo.
Manjo bonfartis post dozo de butikumada terapio.
Eron komunan partigas ili.
Kiel opiniŝanĝo atingeblas?
Vi postvivis ĉion, kio okazis al vi ĝis hodiaŭ.
Ne nur kun Zamenhof korespondis la novaj adeptoj, sed ankaŭ inter si. Antono Grabowski tradukis jam verkojn el Goethe kaj Puŝkin.
Mi ne havas sufiĉe da mono por pagi la ĉi-monatan luprezon.
Mi certe gajnos la stipendion kun ĉiuj naŭoj en la lerneja atesto.
Mi antaŭĝuas aŭdi vian voĉon, Tomo.
Kiam la Suno iam mortos, kia malĝojo en la universo! Kie nun estas la vivo, kiu ekzistis? Neniu lampo brilas...
Al ni eblas nur kompromisi.
Mi esperas, ke vi konsentos.
Ĉu vi ne mezurus vian temperaturon?
Ĉiam io lerneblas.
Ŝi nur freŝdate ŝanĝis sian opinion.
Bonegas, ke vi povis veni.
Kial vi hieraŭ ne venis al mi?
Ŝi senage rigardis tra la fenestro.
Li neniam nuligos mian ŝuldon.
En oktobro 1889 aperis la unua adresaro, kun mil nomoj diverslandaj.
Laŭ uzado ĝenerala, la “lingvo de Esperanto” baldaŭ nomiĝis “Esperanto” tute simple. Al ĝi konvertiĝis en Nurnbergo Leopold Einstein kaj la tuta klubo mondlingvista.
Ili fondis, la saman jaron, gazeton monatan La Esperantisto. Ĝi anoncis grupojn en Sofio kaj Moskvo. Kreiĝis internacia movado.
Samtempe la maldolĉo de la eksteraj cirkonstancoj returmentis la doktoron. Klientaro ne plenigis lian akceptejon.
De la bopatro li ricevis monon por presigi la broŝurojn. Sed por la hejmo li ne volis akcepti lian helpon. Li deziris nepre perlabori vivrimedon.
Miaj piedoj estas ĉiam malvarmaj.
Jam naskiĝis la gefiletoj Adamo kaj Sofio. La edzino reveturis Kovnon en loĝejon de la gepatroj.
Dume la juna okulisto denove serĉis praktikadon en alia loko. En Ĥerson, apud Nigra Maro, li klopodis sensukcese. En marto 1890 ambaŭ retroviĝis en la ĉefurbo pola.
Ĉu vi ne bonvolas konsenti al mi etan rabaton?
Mi ne povas konsenti kun via projekto.
Mi ne povas aprobi vian projekton.
Mi ne sentos naŭzon.
Mi ne sentas naŭzon.
Jen pluvis, jen ne pluvis, dum la tuta nokto.
Kion, laŭ vi, mi pensas pri mia lando?
Li manĝigis la ĉevalon.
La infano konservis ĉiun sian monon en ŝparporketo.
La infano konservis ĉiujn siajn monerojn en ŝparporketo.
Kiaj vermoj ekzistas?
Vi havas frakturon, alinome ostorompiĝon.
Vi havas frakturon, alivorte ostorompiĝon.
Vi havas frakturon, t.e. ostorompiĝon.
Tomaso estas pli altkreska ol vi.
Ĉerizuj' en floroj! Kiu pentristo havas tiel buntan paletron?
Tie Zamenhof ekprenis sur sin la eldonon de La Esperantisto, laŭ deziro de la samideanoj.
Preskaŭ ĉiuj estis malriĉuloj, kaj nur cento pagis la abonprezon.
Post kelka tempo li forspezis ĉiujn fortojn kaj rimedojn siajn.
Inteligenteco estas kapablo rapide trovi taŭgan solvon en granda programa spaco.
Miaj kutimoj devas ŝajni fremdaj al vi.