Tatoeba sentences — language code: epo
Bonvole elŝaltu la lumon antaŭ ol enlitiĝi.
Kvankam pluvis, ni iris al la sportejo.
Mi miras, ke neniu informis min.
Tiu ĉi varo putris.
Jen finfine venis vendredo.
Jen svarmas zumante abeloj.
Zumantaj abeloj pretersvarmas.
La vundita soldato tordiĝis pro doloro.
Kiom da horoj tage ŝi pasigas en la kuirejo?
Abeloj zumadis ĉirkaŭ la malnova gardoturo.
Parto de la abeloj svarme ekflugas kun nova reĝino serĉante novan hejmon.
Helpu, en mia ĝardeno de arbo pendas giganta abelaro!
Ŝi ĵetis al mi la vinberojn kaj mi provis ilin kapti per la buŝo.
La ministro pri terkulturo antaŭdiras renaskiĝon de la abelbredado.
Ŝi malkonektis la telefonon, eĉ ne adiaŭinte.
Zumantaj kaj dancetantaj abeloj apartenas al nia imago pri la printempo.
Kiel ŝi repagos siajn ŝuldojn?
Ĉu vi ŝatus iĝi mia amikino?
Mi ne elĉerpas vin.
Mi estas terurita.
Ĉu vi eble povas doni ekzemplon de konata nederlanda proverbo?
Nova eldono de tiu enciklopedio aperos venontmonate.
Sur la herbejo diligentaj abeloj kolektas flornektaron.
Mi ne plu deziras iĝi flegistino.
Kiam ŝi reiris al sia ĉambro, la diamanta ringo estis malaperinta.
Vi havas grandan imagpovon.
Li neniel estas poeto.
Ne ĉevalon, sed lupon mi vidas.
Bonan vesperon, sinjoro!
Kial vi ne povas iri kun ni?
Mi pensas, ke Paŭlo estas mia amiko.
Hodiaŭ en la infanĝardeno abelisto rakontis pri sia laboro.
La riverego estas longa.
Hieraŭ ni ĉiuj laboris diligente kiel abeloj.
La japanan mi ne parolas.
Ĉu vi scipovas paroli latine?
Ĉu via nomo estas Marko?
Ĉu lia nomo estas Petro?
Ĉu vi tion diris al viaj gepatroj?
Ĉu vi informis viajn gepatrojn?
Ŝiaj pupiloj estis nigraj kaj profundaj kiel abismoj.
La kolera homamaso vin dispremos per la piedoj.
Senfunda abismo vin englutos.
En tiu momento mi sentis min fali en abismon de honto.
Aŭskultinte tion, la imamo ruĝiĝis pro honto.
Ŝi kvazaŭ falis en abismon de malespero.
Ŝi kvazaŭ sinkis en abismecan malesperon.
La homaro alvenis al la rando de senfunda abismo.
Praktikanta psikisto ĉiun tagon rigardas en abismojn de la homa psiko.
Praktike laboranta psikologo ĉiun tagon rigardas en abismojn de la homa psiko.
La artisto desegnis sin sidantan antaŭ abismo.
La artisto desegnis sin sidante antaŭ abismo.
Ili baldaŭ falos en abismon de elreviĝo.
Vi baldaŭ falos en abismon de elreviĝo.
Nun mi estas sola. Tute sola. Ĉirkaŭas min la senfina mallumo de la kosma spaco. Por eviti freneziĝon mi tradukos tiun frazon en ĉiujn lingvojn konatajn al mi.
Lia mono multas kiel fojno, sed malpli longas.
Hieraŭ mi legis sur rubujo en Vieno la frazon: "Danubo ne estas blua."
Malgraŭ vera volo kaj klopodo mi ne povas imagi, ke vi ne komprenas, kion mi volas diri per tiu frazo.
Ne estas ero de vero en liaj vortoj.
Kelka tago ruinigas tion, kion mi kun granda peno sukcesis atingi en la tago antaŭa.
En tiu ŝerco estas ero de vero.
Rajdista manĝo ne malhelpas al piediranto.
Ĝusta kalkulo kreas bonan amikecon.
Ankaŭ ruĝaj pomoj putras.
Sano valoras pli ol riĉo.
Postlabora ripozo estas la salajro de la tago.
La fajrobrigado estis surloke en malpli ol kvin minutoj post ricevo de la alvoko.
Mia laĉo kaptiĝis en la rulŝtuparo.
Mia laĉo kaptiĝis en la ŝtuparlifto.