Tatoeba sentences — language code: lat
Jamne salutavisti? "Salutavi quum descenderit ex equo."
Quid amplius fecisti illi? "Detraxi calcaria et ocreas."
Saepe est ut populus nolit tyrannum tollere, sæpe est ut non possit.
Miror te non mansisse domi propter ejus adventum. "Nec ille permississet, nec ego vellem, præsertim nunc, cum prælectio est audienda."
Primùm delirasse te cùm hæc scriberes planè video, neque mentis neque latinitatis compotem satis fuisse.
Consulis bene tibi, qui habeas rationem temporis. Sed valetne pater? "Recte, Dei beneficio."
Equidem plurimum gaudeo, tua causa et ejus, quod redieret peregre salvus. "Facis ut decet amicum; sed colloquemur cras pluribus verbis."
Vide praeceptorem, qui jam ingreditur scholam. "Eamus auditum prælectionem."
Haec domus non mea est.
Mater Thomae non sum.
Thomas se ipsum vulneravit.
Ubi est tuus frater? "Ivit domum modo." "Quid eo?" "Petitum nobis opsonium."
Quid opus est vobis opsonio nunc? "In merendam."
An non habetis in arca vestra? "Non." "Quid non?" "Quia mater non solet dare nobis opsonium, nisi in præsens tempus."
Nempe, quia novit vos esse gulosos. "Quomodo sumus gulosi?" "Quia fortasse devoratis uno convictu, quod datum fuerat in tres."
Tace, ego dicam præceptori, te vocare nos gulosos. "Tace, ego dicam præceptori, fratrem tuum discurrere perpetuo."
Atqui non solet prodire, nisi cum bona venia præceptoris. "Atqui fallit præceptorem." "Quomodo fallit eum?" "Nam non est mens præceptoris, ut prodiat ter quotidie."
Testudo volat.
Sine illum venire; videbis quid respondeat. "Imo, videat quid respondeat præceptori."
Quando expectas reditum patris?" "Ad octavum diem hinc."
Qui scis diem? "Pater ipse scripsit ad me."
Adventus ejus, ut spero, ditabit te. "Ero ditior Crœso, si venerit bene nummatus."
Reddes mihi mutuum tunc? "Ne dubites, quin si tibi opus erit amplius, non modo reddam mutuum, sed etiam gratiam."
Quomodo? "Dabo mutuam pecuniam vicissim."
Nihil opus erit, ut spero. "At nescis quid possit accidere."
Ago tibi gratias; saluta patrem, ubi redierit, meo nomine. "Faciam ita; vale." "Vale tu quoque."
Cur rides solus? "Quid refert tua?"
Jam paratus sum.
Jam parata sum.
Quia fortasse rides me. "Unde oritur ista suspicio?" "Quia es malus." "Omnes sumus mali quidem, at ego non sum pejor te. Nemo ridet igitur, nisi irrideat aliquem?"
Thomas birota vehi discere vult.
Thomas gubernare discere vult.
Non intelligo sic; sed qui ridet solus, ut audivi sæpe, aut est stultus, aut cogitat aliquid mali.
Nescio cujus sententia ista sit, sed cujuscunque sit, non est perpetuo vera; tamen accipio admonitionem in bonam partem; et moneo te vicissim, ut caveas esse suspiciosus; nam mors est aptissima timidis et suspiciosis, ut est in nostro morali carmine. "Memini; boni consulo tuam admonitionem."
Discite, dum vivo mors inimica venis.
Quantum pecuniæ habes? "Assem cum semisse; quantum habes tu?" "Non tantum." "Quantum igitur?" "Unicum assem."
Vis dare mutuo mihi? "Est mihi opus." "In quem usum?" "Ad emendam chartam."
Reddam tibi hodie. "Addendum fuit, Deo juvante."
Sic præceptor docet ex verbo Dei, sed non possum assuescere. "Fac assuescas."