Tatoeba sentences — language code: epo
Mi opiniis, ke vi estas amikoj.
Vi faris grandiozan laboron.
Kiam la suno jam duone subakviĝis, ŝi nur tiam rimarkis la malgrandan rokon sub si. Ĝi aspektis ne pli granda ol foko, kiu levis la kapon el la akvo.
La internan flankon oni turnis eksteren, ĝi aspektis ruĝa kaj verda.
Ŝi aspektis kolera kaj levis sian brakon supren.
En la palaca ĝardeno de la granda duko, sub la ŝirmo de pinioj, kie eĉ en vintro floras miloj da rozoj; sidis jam dum tuta tago unu malgranda ĉifonvestita knabo, tia knabo, kiu povus prezenti per si bildon de Italujo, tiel bela, tiel ridetanta kaj tamen tiel suferanta li aspektis.
La internoj de la domoj kaj la ekspoziciaj fenestroj de la magazenoj aspektis tre bele.
La nigra vesto de Marta, pura, sed bruniĝinta de uzado, aspektis bonorda, sed malnova.
Kial vi ĉiam kverelas?
Kial vi ĉiam interbatalas?
Ĉi tiu ĉambreto aspektis nun ankoraŭ pli malgaje ol tiam, kiam la juna virino la unuan fojon transpaŝis ĝian sojlon.
Ĉe la blanka lumo de la vintra mateno Janjo aspektis pale kaj suferante.
Ŝi tusis malpli ofte, aspektis sane kaj preskaŭ freŝe.
Ĉiuj laboristinoj, eĉ tiuj, kiuj ordinare aspektis plej sensente kaj senmove, sidis nun kun levitaj kapoj kaj kun okuloj direktitaj al ŝi.
En la sekvanta tago la posedanto de la ludiloj, malgranda knabo, venis kaj kolorigis la turbon sur la supraĵo ruĝe kaj orkolore kaj enbatis en la mezon latunan najlon. Tio aspektis tre bele, precipe kiam la turbo turniĝis.
Tiuj arboj faladis sur la teron, iliaj branĉoj estis dehakataj, ili aspektis nun tute nudaj, longaj kaj mallarĝaj, oni apenaŭ povus rekoni ilin.
Priskribu vian tagon.
Mi iam legadis po tri aŭ kvar librojn dum semajno.
Mi estos en Aŭstralio dum ankoraŭ tri tagoj.
Ĉu ni ne vizitu ŝin en la malsanulejo?
Mi nenion rakontis al li.
Mi preferis nenion rakonti al li.
Tomaso estas tre lerta ludanto.
Mi scias, ke Tomaso estas bona instruisto.
Vi aspektas sufiĉe juna.
Sen via helpo, li malsukcesus.
Mi ege bezonas vian helpon.
Ni povus promeni.
Dum la pasinta vintro estis multe da neĝo ĉi tie.
Mi tamen eĉ emas parte konsenti kun ŝi.
Ĉu mi preteratentas ion?
Vi estis en Bostono la pasintan jaron, ĉu ne?
Mi provos helpi lin.
Mi provos helpi ŝin.
Mi provos helpi ilin.
Mi scias, ke vi komprenas ĉion.
Mi komprenas ĉion.
Ni komprenas ĉion.
Li komprenas ĉion.
Ŝi komprenas ĉion.
Ili komprenas ĉion.
Li komprenas.
Ŝi komprenas.
Ili komprenas.
Ŝiaj okuloj estis tute nigraj, ili aspektis preskaŭ malgaje.
Ni ĉion komprenis.
Tio estas ilia decido.
Ni nenion komprenis.
Li nenion komprenis.
Ŝi nenion komprenis.
Ili nenion komprenis.
Li nenion komprenas.
Ŝi nenion komprenas.
Ili nenion komprenas.
Ni nenion komprenas.
Estis iam malgranda knabino, tre delikata kaj beleta, sed en somero ŝi devis ĉiam iri nudapiede, ĉar ŝi estis malriĉa, kaj en vintro kun grandaj lignaj ŝuoj, tiel ke la piedartiko de ŝia malgranda piedeto fariĝadis tute ruĝa, kio aspektis tre mizere.
La sonoriloj sonoradis, kaj la homoj en siaj plej bonaj vestoj iris en la preĝejon kaj aspektis tre ĝojaj.
Samio kunetenis sian familion.
Samio kuntenis sian familion.
Duŝi sin duope estas ankaŭ plezuro.