Tatoeba sentences — language code: epo
Mi ne rajtas reveni en mian landon.
Mi ne rajtas reveni en mian vilaĝon.
Mi ne rajtis reveni en mian vilaĝon.
Kiel vi povas vivteni vin vendante gazetojn?
Ili venos al la parko per buso.
Al la parko ili venos buse.
Ĉu vi jam decidis, ĉu vi veturos en la urbon bicikle aŭ buse?
Ĉu vi jam decidis, ĉu vi biciklos aŭ busos en la urbon?
Ĉu vi decidis, ĉu vi veturos en la urbon per biciklo aŭ per buso?
Post interparolo kun mia familia kuracisto mi kolektis kuraĝon kaj konsentis pri la operacio.
Tamen kelkaj tagoj pasis antaŭ ol mi plene resaniĝis.
Damne, kio okazas ĉi tie?
En la subtegmentejo mi trovis en tirkesto plastajn florojn kaj koloritajn plumojn.
Mi tuj pretigos mian liton, ĉar mia patro admonis min fari tion antaŭ lia reveno.
Kiu vokigis min?
Jen la libro, pri kiu mi skribis al vi.
Malrapide li turnis sian kapon al mi kaj atente rigardis min per ekzamenantaj okuloj.
Ŝi estas tre malgranda; kiom da jaroj ŝi havas?
Ĉu vere? li demandis nekredeme; kaj li longe min rigardis per vaste malfermitaj okuloj.
Fine li diris al mi: "Kiu estas via nomo, etulo?"
Ŝi volas, ke mi iru al la hotelo kie ŝi troviĝas, ĉar al ŝi laciĝas iri al la stacidomo. Diable, kia egoistino!
Dirante mian nomon, mi rigardis supren. Li estis tre alta viro, dum mi tiam estis tre malgranda.
Anstataŭ mi respondis per signifoplena kapskuado mia onklino.
Plej bone estos, se ni tute ne parolos pri tio.
Tion mi aŭdas kun granda bedaŭro.
Ĉu vi scias, kien venos malbonaj homoj post la morto?
Ĉu vi preĝas ĉiumatene kaj ĉiuvespere?
Ĉu vi legas regule en la biblio?
Psalmoj ne estas interesaj, diris la knabino.
Tio estas tre prudenta deziro.
Humileco estas forgesita virto.
Ion tian mi vere tre ŝatas.
Mi petas, ke vi liberigu min de respondeco, kiu jam delonge iĝis tro peza por mi.
Ĉu vi povas distingi anason disde ansero?
La estraro konsentis konduki interparolojn kun la laboristoj.
Vespere la vento trankviliĝis.
Kvakeroj kredas, ke mortigi ĉiam estas eraro.
Estante en lito pro malsano, mia patro ne povas renkonti vin.
Kelkaj knaboj venis en la klasĉambron.
Salutu en mia nomo vian edzinon kaj la infanojn!
Ni povis vidi la sunsubiron tra nia fenestro.
Mia fratino havas postenon.
Mia fratino havas laborpostenon.
Li klinis sin super ŝin kaj diris: "Ne! Mi ne mensogas."
Onidire li grave malsanas.
Akvo glaciiĝas je nul celsiaj gradoj, ĉu ne?
Kelkfoje la infanoj ribelis kontraŭ ŝi.
Ĉio, kio ĵus okazis, la tuta maniero, en kiu estis kondukita la interparolado, vundis kaj turmentis ankoraŭ mian infanan animon.
Mi bolis pro kolero.
Mi kolektis mian tutan kuraĝon kaj saltis tra la pordo de la aviadilo eksteren, rekte en mejlprofundan nenion.
Mi ne estas malsincera; se mi estus tia, mi dirus, ke mi vin amas; sed mi diras, ke mi vin ne amas.
Ĉu vi havas ankoraŭ pli multe por diri?
Alte en arbo kantis alaŭdo.
Larmoj eniris en miajn okulojn, kiam mi aŭdis lian konfeson.
Sed mi ne volis plori; mi forviŝis la larmojn.
La plej grandan parton de la mateno ni pasigis ekstere.
Poste mi kondukis lin tra la sovaĝiĝinta ĝardeno malantaŭ la domo.
Fine ni atingis la arbarorandon kaj baldaŭ vastan suninunditan kampon.
Mi tre ŝatas la brilan bluon de postpluva ĉielo.