Tatoeba sentences — language code: epo
Kia homo eĉ barbara ne tremetos pro teruro vidante en la historio, kiom da turmentoj estis elpensitaj kaj trankvilanime uzitaj de monstroj, kiuj nomis sin saĝuloj? Kia sceno! Eĉ la malplej kompatema animo kortuŝiĝus pro ĝi.
Ĝi havas kelkajn malavantaĝojn.
Ŝi estas mia edzino.
Okonatta estas la taŭga vorto.
Mi kredas, ke Betty povus fianĉiniĝi kun elstara junulo.
Betty jam kondamniĝis pro ŝtelo.
Mi ŝatas tiun kalikon.
La mapo estas sur la muro.
Jen estas knabo.
La knabo havas ĵurnalon.
Mi volas baniĝon.
Ni loĝas en Puistokatu.
Soleco estas por la spirito, kia dieto estas por la korpo: mortiga, kiam ĝi estas tro longa, kvankam necesa.
Grandiozaj pensoj venas el la koro.
Por plenumi grandajn aĵojn oni vivu, kvazaŭ oni neniam devus morti.
Jen Minna, mia edzino.
Fabelo sen amo similas sangokolbason sen mustardo.
Homoj, kiuj plej dediĉis sin al la feliĉo de la popoloj, tre malfeliĉigis siajn proksimulojn.
Oni riproĉas al homoj paroli pri si mem. Tio tamen estas la temo, kiun ili plej bone pritraktas.
Multaj arboj mortis dum la longa sekeco.
Ŝi diplomitas de la universitato de Kobe.
La knabo je la unua fojo surĉevaliĝis.
Tiu fasono ne plaĉas al mi.
Vivostilo plejparte dependas de mono.
Por mi historio estas interesega temo.
Ni amis unu la alian.
Ŝi amis min, kaj mi amis ŝin.
Honesto ne ĉiam rekompenciĝas.
Ŝi plibeliĝis maljuniĝante.
Ilia celo estas helpi malriĉulojn, kie ajn ili estas.
Tom scipovas paroli la francan preskaŭ same bone kiel Mary.
Laŭdire oni trovis eksterteran artefakton sur la Luno.
Ilia celo estas helpi al malriĉaj homoj, kie ajn ili loĝas.
Nun mi pensas, ke oni povas elturniĝi.
En via traduko vi laŭ propra maniero dividis la Montan Predikon je ĉapitroj, supozeble laŭ la enhavo.
Je Kristnasko mia onklino donacis al mi libron.
Mi kredas, ke ekde nun ni povos daŭrigi memstare.
Ŝi ĝisfunde lernis la francan.
La bildo de Tero vidita el la luno estas unu el la simbolbildoj de la dudeka jarcento.
Li mankas al ni.
Ni sentas la mankon de li.
Kien ajn atingas mia rememoro, mi ĉiam havis pensojn kaj ideojn, kiuj siatempe ŝajnis fari min unika.
Fakte miaj plej fruaj memoraĵoj estas teorioj, kiujn mi havis pri la mondo ĉirkaŭ mi.
Miaj plej unuaj pensoj temis pri fonetiko.
Plej unue mi pensis pri fonetiko.
Sen vere scii, kion signifas "fonetiko", kaj supozinde eĉ sen kono de la alfabeto, mi kapablis klarigi al mi, ke "p" estas pli malmola variaĵo de "b" same kiel rilatas "t" al "d", "k" al "g" kaj "s" al "z".
Ĉio ĉi funkciis en mia kapo sufiĉe bone sed ja tiutempe, kiam mi havis nur kvar jarojn, do en aĝo en kiu mi plej verŝajne eĉ ne parolis, krom por esprimi bazajn bezonojn.
Tamen mi ne konsciis, ke mi ne povis paroli. Mi simple supozis, ke mi povas.
Arto interesas pli malpli ĉiun el ni.
Esenca en la ideo de demokratia reĝimo estas ĉefe la laŭleĝeco: reĝimo, en kiu estas leĝoj kaj kie la povo ne estas arbitra kaj senlima. Mi kredas, ke la demokratiaj reĝimoj estas tiuj, kiuj havas minimumon da respekto por la personoj kaj ne konsideras individuojn kiel nur produktilojn aŭ propagandilojn.
Mi iru al la haristo hodiaŭ.
Mi hodiaŭ iru tondigi miajn harojn.
Mi iru al la frizisto hodiaŭ.
Eblas, ke ŝi venos.