Tatoeba sentences — language code: epo
La vivoĉambro estas ĉe la fino de la koridoro.
La muzikistoj ŝanĝiĝas, sed la muziko ĉiam samas.
Mi iras por alporti akvon.
Ŝi sidis ĉe la verŝotablo manĝante arakidojn.
Ŝi sidis ĉe la bufedo manĝante arakidojn.
El la pomkuko restas nenio.
Oni manĝis la tutan pomtorton.
Li komencis longe plori.
Fine li ekploris.
Mi ekstaris por saluti ilin.
Kion diris Sami precize?
Sami aŭdis pafon de armilo.
Fadil perdis siajn laboron kaj domon.
Jen rulo da kuirejaj paperoj.
Jen rulo da kuirejaj tukoj.
Preferindas manpleno da abeloj al korbo plena de muŝoj.
Multaj kokoj mortis pro ĥolero.
Li estis pikita de la abeloj, kiam li proksimiĝis al ilia ujo.
Ŝarĝaŭto baris la ponton.
Samio amas hororajn rakontojn.
Samio ŝategas hororajn rakontojn.
Kamiono blokis la ponton.
Ni eĉ ne estis en Aŭstralio en tiu tempo.
Kia estas Aŭstralio?
Ni ne havas monon.
Mi pensas, ke Tomo pravas.
Aŭtoj fabrikataj nun diferencas de tiuj fabrikataj en la sepdekaj jaroj.
Aŭto blokis la pordegejon.
Anĥizo ordonas, ke la ŝipoj tuj ekveturu, dum la ventoj estas favoraj. Respektoplena, lin alparolas la interpretisto de Apolono: "Ho vi, kiu estis konsiderita inda je la sublima kuniĝo kun Venuso; ho mortemulo kara al la dioj, kiu dufoje estis savita de l' detruo de Pergamo; jen Italio estas via finloĝejo; liberigu al vento viajn velojn, kaj iru serĉi ĝin. Estos necese tamen navigi trans la proksima marbordo, ĉar la parto de Italio, kiun al vi destinas Apolono, situas aliflanke. Forveturu, ho bonŝanca patro, kiu kunportas la amon kaj devotecon de nobla filo. Tio estas ĉio. Mi ne malrapidigu vin per longa parolado, kiam la sudventoj jam favore blovas."
Ni sidas en la ĝardeno.
Mi estas la respondeculo.
Tio estas mia respondeco, ne via.
Tio ne estas via problemo.
Kanguruoj estas indiĝenaj en Aŭstralio, ne en Aŭstrio.
Cisjordanio estas milite okupata de Israelo.
La israela registaro kaj ĝia milita okupado estas teruraj.
Prenu ĝin facile.
Bela estas io alia.
Mi scias, ke Tomo neniel rilatis al tio.
Ŝvaboj ne faras paŭzojn – ni nur zorge malstreĉas niajn maŝinojn.
Ho jes, tio veras.
Tomo ne maltrankviliĝis.
Ni devis parkerigi al ni la poemon.
Neniun ridigis la ŝercoj de Tomo pri la ekzisto de kanguruoj en Aŭstrio, anstataŭ Aŭstralio.
Samio bezonas min.
Tomo bezonas min.
Manjo bezonas min.
Tomo maltrafe celis esti ridiga kiam li skribis, ke la lando de kanguruoj estas Aŭstrio.
Kelkajn amikojn de Tomo ridigis la ŝercoj, kiujn li faris, pri aŭstraj (ne aŭstraliaj) kanguruoj.
Ĉu vi ridis kiam Tomo diris, ke kanguruoj devenas de Aŭstrio?
Egale malĝoja en la lasta momento de tiu adiaŭo, Andromaĥa, ne malpli malavara ol Heleno, donacas al Askanjo belajn vestojn ornamitajn per oro, frigan mantelon kaj abundan provizon da multekostaj ŝtofoj, kaj al li tiel alparolas: "Akceptu, filo, ĉi tiujn donacojn, fruktojn de mia laboro, kiel rememorigon kaj ateston de l' porĉiamdaŭra zorgemo de l' vidvino de via onklo, Hektoro; ricevu la lastajn karesaĵojn de viaj parencoj, ho vi, kiu estas la vivanta bildo de mia karmemora Astianazo: ĉi vizaĝon, ĉi okulojn, ĉi manojn li havis, kaj hodiaŭ li estus viasamaĝe, eniranta kiel vi la adoleskantecon."