Tatoeba sentences — language code: lat
Dixit ergo ad Ioseph: Quia ostendit tibi Deus omnia, quæ locutus es, numquid sapientiorem et consimilem tui invenire potero?
Tu eris super domum meam, et ad tui oris imperium cunctus populus meus obœdiet; uno tantum regni solio te præcedam.
Dixitque rursus pharao ad Ioseph: Ecce, constitui te super universam terram Aegypti.
Tulitque anulum de manu sua et dedit eum in manu eius; vestivitque eum stola byssina et collo torquem auream circumposuit.
Fecitque eum ascendere super currum suum secundum, clamante præcone: “Abrech!”, ut omnes coram eo genuflecterent et præpositum esse scirent universæ terræ Aegypti.
Dixit quoque rex ad Ioseph: Ego sum pharao; absque tuo imperio non movebit quisquam manum aut pedem in omni terra Aegypti.
Vertitque nomen eius et vocavit eum lingua Aegyptiaca Saphaneth Phanec (quod interpretatur Salvator mundi) deditque illi uxorem Aseneth filiam Putiphare sacerdotis Heliopoleos.
Egressus est itaque Ioseph ad terram Aegypti triginta autem annorum erat quando stetit in conspectu regis pharaonis ­ et circuivit omnes regiones Aegypti.
Venitque fertilitas septem annorum, et segetes congregavit in horrea Aegypti condens in singulis urbibus frumentum camporum in circuitu.
Tantaque fuit abundantia tritici, ut arenæ maris coæquaretur, et copia mensuram excederet.
Nati sunt autem Ioseph filii duo, antequam veniret fames, quos ei peperit Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos.
Vocavitque nomen primogeniti Manasses dicens: Oblivisci me fecit Deus omnium laborum meorum et domus patris mei.
Nomen quoque secundi appellavit Ephraim dicens: Crescere me fecit Deus in terra paupertatis meæ.
Igitur, transactis septem annis ubertatis, qui fuerant in Aegypto, cœperunt venire septem anni inopiæ, quos prædixerat Ioseph, et in universo orbe fames prævaluit; in cuncta autem terra Aegypti erat panis.
Qua esuriente, clamavit populus ad pharaonem alimenta petens. Quibus ille respondit: Ite ad Ioseph et, quidquid vobis dixerit, facite.
Et invaluit fames in omni terra Aegypti; aperuitque Ioseph universa horrea et vendebat Aegyptiis; nam et illos oppresserat fames.
Omnesque provinciæ veniebant in Aegyptum, ut emerent escas apud Ioseph, quia inopia invaluerat in universa terra.
Audiens autem Iacob quod alimenta venderentur in Aegypto, dixit filiis suis: Quare aspicitis vos invicem? Audivi quod triticum venumdetur in Aegypto; descendite et emite nobis necessaria, ut possimus vivere et non consumamur inopia.
Descenderunt igitur fratres Ioseph decem, ut emerent frumenta in Aegypto, Beniamin fratre Ioseph domi retento a Iacob, qui dixerat fratribus eius: Ne forte in itinere quidquam patiatur mali.
Et ingressi sunt filii Israel terram Aegypti cum aliis, qui pergebant ad emendum. Erat autem fames in terra Chanaan.
Et Ioseph erat princeps in terra Aegypti, atque ad eius nutum frumenta populis vendebantur.
Cumque venissent et adorassent eum fratres sui proni in terram, et agnovisset eos, quasi ad alienos durius loquebatur interrogans eos: “Unde venistis?” Qui responderunt: “De terra Chanaan, ut emamus victui necessaria”.
Et tamen fratres ipse cognoscens non est cognitus ab eis.