Tatoeba sentences — language code: epo
Li havas blankan katinon.
Ili tre ĝojis, kiam ni alvenis.
Ne agu tiel sovaĝe, Jack.
Ili ne ŝatas katojn.
Mi estis preskaŭ surveturita de ŝarĝaŭto.
Jes, tio tre plaĉas al mi.
Vi preskaŭ surveturitis de kamiono.
Li preskaŭ surveturitis de kamiono.
Ŝi preskaŭ surveturitis de kamiono.
Manjo preskaŭ surveturitis de kamiono.
Ni preskaŭ surveturitis de kamiono.
Ili preskaŭ surveturitis de kamiono.
Vi utiligis tiun tablon.
Ŝi utiligis tiun tablon.
Manjo utiligis tiun tablon.
Ni utiligis tiun tablon.
Ili utiligis tiun tablon.
Ŝi ne havis la tempon fini sian raporton.
Manjo ne havis la tempon por finredakti sian raporton.
Ni ne havis la tempon fini nian raporton.
Ĉu mi restu hejme hodiaŭ?
Ĉu vi restu hejme hodiaŭ?
Ĉu li restu hejme hodiaŭ?
Ĉu ŝi restu hejme hodiaŭ?
Ĉu Manjo restu hejme hodiaŭ?
Ĉu ni restu hejme hodiaŭ?
Unulingvismo estas kvazaŭ malsano, ĉar ĝi kondukas al etnocentrismo kaj kultura izoleco. Sed ĉi tiu malsano estas kuracebla.
Ĉu ili restu hejme hodiaŭ?
La amo estas kiel mensa malsano, tre simila al psikozo kaj same danĝera, la esploristoj diras.
Kutime mi ne bruligas incenson hejme.
Mi ne bone laboras sub premo.
Mi nun ne volas paroli pri ĝi.
Mi kriis laŭeble plej laŭte.
Mi kutime ne manĝas en lokoj, kia estas ĉi tiu.
Mi kutime ne manĝas en lokoj, kia estas tiu ĉi.
Mi ne komprenas virinojn.
Li kriis laŭeble plej laŭte.
Mi ne komprenas, kial vi foriras.
Mi ne komprenas tiun demandon.
La naskiĝo estas la startopunkto de la aventuro de la vivo.
Vi kriis laŭeble plej laŭte.
Mi opinias, ke ĝi ne necesos.
Mi ne tiom pripensas tion.
Mi volis vin nur konfuzi.
Ili kriis tiel laŭte, kiel eblas.
Mi ne akceptas ordonojn de vi.
Mi ne razas miajn krurojn.
Mi ne memoras, ke vi petis min fari tion.
Mi ne memoras, ke tio okazis.
Ĵus mi funkciigis mian aŭdohelpilon. Mi ne komprenis vin en la komenco.
Surprizo kaj miro estas la komenco de konsciiĝo kaj kompreno.
Liaj ampleksaj konoj min surprizas.
Ŝi estis vestita per blua mantelo.
Mi pretigis min tre bone kaj mi venkos; tion mi scias jam nun.
Kaj kion ni faru?
Kiel mi povas skribi pli rapide?
La scipovo de dua lingvo donas al la infano plibuntigitan paletron da ŝancoj. Ĝi ebligas pli ampleksan komunikadon, venigas la infanon en kontakton kun aliaj kulturoj, favoras ĝian mensan malfermon kaj ĝian toleremon, stimulas ĝian kreemon, plibonigas ĝian memestimon kaj plibonigas ĝiajn sociajn kapablojn. La uzo de dua lingvo en la familio riĉigas la ĉirkaŭaĵon de la infano per stimuloj kiuj favoras ĝian mensan evoluon.
La travivo de vera amo neniam iris glate.
Mi ne venos morgaŭ.
Ni estas tute konsciaj pri la precedenco, kiun ni kreas.
Ne timu. Mi ne dolorigos vin.
Ni ĉiuj mortos!
Tomo pensis, ke ne estas bona ideo lasi Manjon hejme sen bebogardanto.
La lernado de lingvo estas multe pli ol intelekta aŭ kogna defio. Ĝi estas rimedo por kreski kaj maturiĝi pere de la sperto de aliaj kulturoj. Ĝi pligrandigas nian horizonton kaj pliprofundigas nian personecon, permesas al ni alian alproksimiĝon al la problemoj, ĉar ni spertis malsamajn mondojn, ebligas al ni, kiel Proust diras, vidi per novaj okuloj.
Kiel ŝafaro forvipita, miloj da hebreoj malfeliĉaj ekloĝis en Polujo ĉiujare.