Tatoeba sentences — language code: epo
Mi penis per la tuta forto, sed denove malsukcesis.
Neniu el la infanoj sidas.
Li parolas senĝene, kiel birdo kantanta laŭ sia beko.
Li ĵetis la pilkon kontraŭ la muro.
Nun neniu estas en la oficejo.
Tie ĉi estas sufiĉe da nutraĵo por ni.
Dormo ne estas malpli necesa por sano, ol manĝo.
Ĉu vi trovis vian ŝlosilon?
Li diris du aŭ tri vortojn, kaj foriris.
Kie estas flughaveno?
Oni diras, ke ĝi naskiĝis en Germanio.
Tie kaj ĉi tie estis truoj.
Lia malsukceso estas senduba.
Vi devas demandi nur pri tio.
Tio malsukcesos.
Endas ripari la magnetofonon.
Ŝi ordonis al li ordigi lian ĉambron.
Ŝi komisiis al li ordigi lian ĉambron.
Ĉu la ruĝan? Ĝi malpli kostas.
Eble li mensogas.
Mi pensas, ke li foriris hejmen.
Mi estas indiferenta pri filmoj.
Ni konas ŝin jam dum multaj jaroj.
Ĉu vi iam estis en Japanujo?
Li flue parolas france.
Ni serĉis ŝin.
Okazigitis adiaŭa festo honore de la pensiiĝanta direktoro.
Morgaŭ mi dekkvarjariĝos.
Por atingi la muzeon, uzu la buson.
Por atingi la muzeon, prenu la buson.
Morgaŭ mi 14-jariĝos.
Por atingi la muzeon, veturu per la buso.
Mi ne havas tempon por legado.
La fajrego daŭris dum kelka tempo antaŭ ol esti regata.
Ili kuras nudpiede.
Ŝi ne estas knabino tia, kia vi imagas ŝin.
Dum sia restado en Londono, li iros viziti sian kuzon.
Ŝi estas forironta.
Ju malpli pravigeblas tradicia kutimo, des pli malfacila ĝi forigeblas.
Ni ne sciis, en kiu trajno ili estas.
Tio kostas tri eŭrojn.
Ĉu ankaŭ viroj vizitu beligajn salonojn?
El teoria vidpunkto la aserto de Peterson rekte rilatas al nia diskuto.
Akvo forvaporiĝas, kiam ĝi varmigatas.
Ĵus Tom telefonis kun sia beligistino kaj Maria sentis, kiel ĵaluzo ardigis ŝiajn vangojn.
Ŝi akiris novan japanan rekordon en la 100-metra kuro.
La telefonoj ne funkcias.
Malkaŝe kaj sincere paroli pri la internaj problemoj de la propra kompleksa kaj komplikita mio, ne estas facila afero.
Li estas nur hazarda konato.
Ĉu vi bezonas bileton?
Nenio estas pli bela ol estante juna ami; kaj nenio estas pli doloriga.
Oni estas iom soleca en la dezerto.
Kelkan fojon oni perceptas meze de homamasoj senton de soleco, senton de forlasiteco.
Ĉu vi iam sentas frustran malkontenton pro la maleblo realigi viajn ideojn?
Nuntempe la vivo ne donacas multe da ĝojo al ŝi.
Kabukoteatron mi ja konas.
La origino de Kabuko estis religifesta amuzodanco, kiu estis populara en la deksesa jarcento.
Kiam dancogrupo akceptis ankaŭ virojn, la kabukodanco ricevis la karakteron de teatra prezentado.
En tiu teatreca danco oni prezentis tedomajn kelnerinojn, kiuj flirtis kun "kabukaj" viroj. Tio estis viroj kun "neregula" karaktero. Tiu kabukodanco estis sufiĉe koketa kaj sensoĝua spektaklo.
En la jaro mil sescent dudek naŭ oni malpermesis la partoprenon de virinoj en kabukoprezentoj.
La kabuka teatro absorbis multajn artajn elementojn: dancon, muzikon, vesto-, pentro- kaj skulpto-arton kaj pliajn. Tiuj elementoj kuniĝis senorde kvazaŭ en miksopoto. La rezulto estis unika teatroformo.
La aktoroj de la kabuka teatro ne nur surmetas perukon, sed ankaŭ ŝminkas la vizaĝon per tavolo el blanka pudro kaj dikaj linioj el diversaj koloroj.
Rigardu la neĝokovritajn montojn!