Tatoeba sentences — language code: epo
Jam dum jarcentoj tiuj grizaj muroj kontraŭstaras al la atakoj de ŝtormoj, akvo kaj frosto.
La kantegmento de la dometo nin ŝirmis tre bone kontraŭ la pluvo, kiu ĉesis nur matene.
La kantegmento de la domo putradas.
Tatoebo kreskas kaj prosperas.
Tatoebo senĉese kresku kaj prosperu.
Fine Maria povis ĝui la ripozon laŭmeritan.
La manifestiĝoj de la Realeco estas finiaj, ŝanĝeblaj, pasemaj. La Realeco, eterna kaj transcenda, estas la Superega Estaĵo, kiu estas infinita kaj senŝanĝa.
Tiujn nutraĵojn oni produktas somere.
Nun ni estas alte super la marnivelo.
Sub ni sin etendas giganta arbaro, en kiu kreskas abioj, pinoj kaj betuloj.
Ni nun estas en ombra arbaro, en kiu kreskas fagoj kaj kverkoj, alnoj kaj fraksenoj.
La vojorandajn rokoblokojn kovras tre mola verda musko.
La odoro de tiu enarbara herbejo enhavas ĉion agrablan kaj mirindan, kion la naturo kapablas donaci al ni.
Perloĉeno ornamas ŝian kolon.
La florkalikoj de tiu planto disfluigas parfumon, kiu superas eĉ tiun de la rozoj.
La trezoro, kiun ni serĉas, sin kaŝas ĝuste en tio, kion ni preteratentas sur la vivovojo.
Ofte ni forĵetas valoraĵon kaj admiras senvaloraĵon.
Kion la mondo bezonas?
Ankaŭ io ŝajne mal­grava havas valoron.
Elpaŝinte el la malhela arbaro, ni vidis antaŭ ni majstre teksitan kolororiĉan tapiŝon, kiu konsistis el la plej belaj floroj de la somero.
Ĉi tiu buso veturas al Minsko.
Jam dum pluraj jaroj neniu uzis la kabanon.
Mi tristiĝas vidante, ke la moderna vivo forpremas la tradician kulturon.
La dometo estas farita el krudaj trunkoj.
Mian lignan domon mi ĉarpentis el la krudaj trunkoj de grandaj arboj.
Vi eble supozas, ke ili estis primitivaj homoj, sed fakte ili estis elstaraj majstroj en multaj metioj.
La konstruinto de la domo staras antaŭ vi.
Hakilo kaj tranĉilo estis miaj laboriloj. Ligno el arbaro estas la materialo, kiun mi uzas. Najlojn kaj aliajn feraĵojn mi ne bezonas.
Tiu simpla kabano bone servis al pluraj generacioj.
Kion ra­kontus al ni la ŝtonoj de tiu malnova domo, se ili povus paroli?
Vi mem divenu tion!
Permesu al la birdoj de via fan­tazio flugi en malproksiman tempon estontan!
Nun la kabano estas kaduka.
Estis memkompreneble por ni, ke li venos kun ni.
Mi supozas, ke pli aŭ malpli frue Tom kaj Mary geedziĝos.
Tom aĉetis aŭton per sia ŝparaĵo.
Bonan vesperon. Mi nomiĝas Alberto, mi estas brazilano kaj tradukisto.
La teo estas tre bongusta.
La ordono venis tro malfrue.
La mendo venis tro malfrue.
Mi estas geniulo!
Ne kredu ĝin, sed mi ankaŭ havas la saman efikon!
Vi vere estas malbona persono.
Vi tute pravas!
La mondo de la pensado estas mozaiko de vizioj esprimitaj per lingvoj.
Lia kantaĉo ja sonas ĉiam same.
Ĉu tio decas al maljuna viro?
Kial vi toleras lian fuŝagadon?
Kial vi ĉion ĉi toleras?
Enamiĝinta kuiristo fuŝas ĉiun kaĉon.
En ŝi ekflamis la ardo de la kolero.
Kion atendu ni de diletanto?
En sia poemo ŝi laŭdas sin mem.
Ĉiuj lingvoj meritas respekton.
Ĉiuj kulturoj meritas respekton.
Ĝui ĉi ludon povas nur infano.
Nur unu aĵo min ĉagrenas.
Traktu min serioze!
Mi traktus vin serioze, se vi kondutus kiel serioza homo.
Ĉu vi estas anarkiisto?