Tatoeba sentences — language code: epo
Kompreneble ili ŝatis sidi en loko, de kie ili povis vidi siajn bestojn, apud la baskulo, precize en la pasejo.
Ili ne sciis, ke tie estis la observejo de onjo Zoe.
Onjo Zoe estis iom severa, kaj, kiam iu faligis ion sur la plankon, ŝi devigis lin forpreni tion... dirante, ke ŝi ne estis ilia servistino por forigi ilian defalaĵon, kaj ŝi ruĝiĝinta pro ĉagreno malaperis en la kuirejon.
Onjo Linjo devis reglatigi la rilatojn.
La bestoj, kiujn la kamparanoj estis aĉetintaj, estis ligataj ekstere je ringo kaj devis tie atendi.
Kelkfoje la atendantaj bestoj ricevis sitelon da akvo.
Onjo Linjo sur siaj ĉiamaj lignoŝuoj ĉiam paŝetadis.
Kaj kiam okazis, ke la bestoj postlasis ion, tio estis ŝovelata en malpuran sitelon, kiu estis tuj malplenigata en la sterkejon.
Poste necesis kelkaj siteloj da pumpakvo, por ke ĉio denove aspektu deca.
Por tiu laboro ŝi ja surmetis aliajn lignoŝuojn, kiuj ĉiam pretis apud la malantaŭa pordo.
Tra granda duobla pordo oni eniris la "kunvenejon".
Tie la tuton regis granda disŝovebla elipsa tablo, ĉirkaŭita unuflanke de seĝo kun brakapogiloj kaj ruĝa kuseno kaj nombro da ordinaraj seĝoj.
Je la flanko staris plia seĝaro.
Nuksligna ŝranko servis por enmeti dokumentojn kaj paperaĵojn.
Je la muroj pendis la reglamentoj de diversaj societoj.
Apud la kafejo estis vico da malgrandaj ludomoj kaj je la angulo trans la kafejo estis stalo kun manĝujoj kaj supre kelkaj dormoĉambretoj.
Kiam la bestkomercistoj kaj bovistoj volis iri al la vendejo, ili alportis siajn bovojn aŭ aliajn bestojn tien por tranokti.
En la fojnejo ja ĉiam estis iom da fojno kaj pajlo por la bestoj.
Kaj akvo troveblis malantaŭe en akvoputo.
Ĉiam ja troveblis kialo por irigi la infanojn al la onklinoj.
En la periodo, kiam la pomoj maturis, ni ankoraŭ pli multe ŝatis iri tien.
Malsuprenirinte la malantaŭan flankon de la monteto laŭ la kapela vojeto, preterpasinte la krucon ĉe la angulo, ni unue rigardis super la heĝo por vidi, ĉu ne estis moviĝo en la ĝardeno.
Tiam ni kurbiĝantaj kuris laŭ la mallarĝa vojeto ĉe la fino de ilia ĝardeno al la fruktarbejo.
Tie ni serĉis en la heĝo la unuan truon, kiu estis sufiĉe granda por trairi. Ni rapidis tra ĝi tuj al la bona pomarbo, forte skuis ĝin, kaj jen denove defalis kelkaj freŝaj pomoj.
La malfreŝaj estis plejofte jam morditaj de la ŝafoj.
Rapide preni iun kaj ree malaperi tra la heĝotruo estis la devizo.
Ni frotbriligis la pomon per la maniko de nia brustovesto kaj ekmanĝis ĝin.
Kompreneble ni zorge formanĝis nian pomon, antaŭ ol eniri ĉe la onklinoj.
Ni rapidis al la kuirejo kaj eksidis sur segon apud la kudromaŝino.
Nia mesaĝo estis rapide transmetita.
Se ĝi troviĝis sur papereto, la mesaĝo estis tuj transdonita.
Dum onjo Zoe jam per duona vorto estis sufiĉe kompreninta, onjo Linjo diris: "Ĉu vi ne deziras pomon?". "Nu, jes".
Onjo Linjo iris antaŭ ni al la vitrodomo, kie sur tabakmatoj troviĝis amaso da defalintaj pomoj.
Filemono devis forpreni ilin, por ke la ŝafoj ne manĝu tro da ili. Tio povus okazigi diareon.
Kiam la vinberoj maturiĝis, ni ne rajtis eniri la vitrodomon; la pordeto estis ŝlosita, laŭdire por eviti, ke ebriaj klientoj enirus.