Tatoeba sentences — language code: epo
Elprenu vian glavon.
Li forlasis la domon ne adiaŭante.
Kiam blekante la harpioj flugalproksimiĝas al la golfeto, Miseno, ĉe sia alta gvatloko, per sia kupra klariono sonigas la signalon.
Ni atakas – kia nekutima batalo! – provante per fero vundi tiujn mallogajn marbirdojn.
Mi estas la bebo de la familio.
Sed ili sentas neniun ajn baton; iliaj korpoj sin montras nevundeblaj; en la aeron rapide sin levante ili ekfuĝas forlasante apenaŭ ronĝitajn predajn kaj naŭzajn postsignojn.
Iru en vian ĉambron kaj restu tie, ĝis via patro venos hejmen!
Manjo havas mallarĝajn ŝultrojn kaj larĝajn koksojn.
Subite, la hundo ekbojis.
La hundoj ekbojis.
Liaj hundoj bojas.
Ni bezonas la aŭton por reiri hejmen.
Tiu hundido laŭtege bojas.
Hundo estis bojanta.
Hundo bojis.
Baldaŭ noktiĝos.
Vi havas edzinon, ĉu ne?
Ni bojas kvazaŭ hundoj.
Vi pagigis min tro multe.
Ĉu estos iu ajn ĉe la stacidomo por renkonti vin?
La sola, kiu vere konas vin, estas Dio.
Duŝi duope ŝparas akvon kaj tempon.
Ĉiuj diras, ke tio ne eblas. Iu venis ĉi tien kaj ne sciis tion kaj simple faris ĝin!
Ne ĉio kun du vangoj estas vizaĝo.
Ĉu ekzistas klubo en la vilaĝo?
La maljuna pino estas tiel sana kaj forta kiel kverko.
Mi estas certa, ke mi faros tion morgaŭ.
Ne intermiksu en fremdajn aferojn.
Evidente Tom estis malsana.
Mi volas scii, kiu vi estas.
Nur unu el ili eksidas sur la supro de roko – Celeno, profetino de malfeliĉoj, kiu el la brusto elŝiras jenajn vortojn: "Filoj de Laomedonto, ĉu estas do per milito, ja per milito, ke vi celas nin pagi por la buĉado de niaj bovoj kaj bovidoj? Ĉu vi vere volas la senkulpajn Harpiojn forpeli de ilia patrujo?"
Kion ni aĉetu?
Ĉu Tom vere perdis?
Ĉu Tom vere malgajnis?
Mi ne povis paroli al Tom.
Li havas grandan restoracion apud la maro.
Aŭskultu bone ĉi tiujn vortojn miajn, gravuru sur via koro tion, kion la tutpotenca patro diris al Apolono, kaj Apolono poste sciigis al mi, kaj mi, la estro de l' Furioj, fine malkaŝas al vi.
Kial Tomo ne satigas nian scivolemon?
Ŝi neniam legas.
Tomo diris al mi ke li ne intencas manĝi ekstere hodiaŭ.
Ĉu vi baldaŭ faros tion?
Mi ne planas fari tion sola.
Veladante tra l' maroj, vi celas Italion; favorigante la ventojn, al Italio vi alvenos, al vi estos permesite eniri en ĝiaj havenoj.
La laboro nun estas farata.
Tion dirinte, ŝi ekflugas kaj reiras al la arbaro.
Subita teruro glaciigas al ni la sangon kaj nin ĉiujn senkuraĝigas; pacon ni ne plu serĉu per armiloj – tion sugestas miaj amikoj –, sed per promesoj kaj preĝoj, ĉu tiuj estaĵoj estas potencoj inferaj, ĉu simplaj birdoj tre naŭzaj.
Mi fikos viajn pugon kaj buŝon.
Mi bugros kaj midzigos vin.
Fermu vian fibuŝaĉon.
Jen fuŝo.
Jen frenezegaĵo.
Mia koro ekbatis rapide.
Mia koro ekrapidis.
Ne estu fekuleto.
Ne estu fekulo.
Ne estu fekero.
Kion vi ĵus diris al mi, fekuleto?
Tio verŝajne ĝustas.
Ili verŝajne studas.
Jen oni iras facilanime al trinkejo, kaj jam oni revenas elĉerpite hejmen.
Kelkfoje mia vivo similas ekzamenon, por kiu mi ne lernis.
Pacienco estas io por komencantoj! Mi preferas turni la radon tuj.
Ĉu vi havas celon por via vivo?