Tatoeba sentences — language code: tgl
Ang Pilipinas ay parang pinaghalong Hawaii at Mehiko. Nakalulungkot na pinalitan ng Ingles ang Espanyol bilang pantulong na wikang kapuluan pagkatapos ng mapagpasyang Digmaang Espanyol-Amerikano noong 1898. Kung minsan ay binansagan ko ang Pilipinas bilang "Bughaw na Hawaii." Sa anumang kaso, tila lumalakas ang Tagalog sa mga isla, dahil mas gusto ng karaniwang taong manood ng telebisyon sa Tagalog kaysa Ingles. Noong ako ay nanirahan doon noong dekadang 1970, ang mga banyagang palabas ay nasa Ingles, ngunit ang mga lokal na palabas sa Tagalog. Sa kamakailang panahon, ang mga palabas mula sa Amerika, Hapong anime, Koreanong drama, atbp. ay itinunog sa Tagalog. Gamit ang katutubong wika, ang Pilipinas ay isang talagang tainga-bibig na kultura, na nagbibigay-diin sa telebisyon, pelikula, video, radyo, tsismis, atbp. bilang kapalit ng maraming panitikan.
Pagkatapos ng klase, madalas kaming dumaan ng kapatid ko sa bahay ng Tita Mila ko sa Kalyeng Kamias sa Lungsod ng Quezon para makipaglaro sa mga pinsan ko. Isa itong sinaunang mansyon na dating embahada ng ibang bansa. Inilipat daw ito ng mga manggagawa mula sa labas na lalawigan patungo sa lungsod. Ang Tita Mila ay isang taong naaayon sa katutubong kultura ng Pilipinas. Nagustuhan niya ang lahat ng gawang-kamay na gawa sa kahoy at kabibi na ito. Sa kabilang banda, ang kanyang asawa, ang aking Tito Joe, ay napaka-makaamerikano at itinuro ang kanilang mga anak sa wikang Ingles nang maaga dahil nilayon nilang lumipat sa Estados Unidos. Naisip ko na kakaiba na ang mga magpinsan na ito ay nagsasalita ng Ingles sa bahay na para silang artista sa telebisyon. Pero nag-Tagalog sila sa amin. Ang Tito Joe ay mula sa isang lalawigan, Pangasinan, kung saan ang Tagalog ay pangalawang wika; doon, ang mga tao ay nagsasalita ng wikang Pangasinan sa kanilang mga sarili. Nagsalita rin siya ng wikang panrehiyon, ang Ilokano.
Ang aking "Tito" Rey at "Tita" Lettie ay dating tumataya sa mga karera ng kabayo sa PNE, Pasipikong Nasyonal na Eksibisyon, sa Vancouver.
Tinulungan ng aking "Tito" Bert ang aking Papa Frank na itayo ang aming mga silid at banyo sa lapag.
Ang pinturang iyon ay isang magandang rendisyon ng isang Byetnames na nayong katabi ng ilog.
Ipinantasya ko ang pagpunta sa kapuluan ng Haida Gwaii. Alam kong mahal.
Ang mabatong baybayin ng BC ay kadalasang may maraming bituing-dagat, maraming kulay-ube.
Naalala ko noong bata ako noong dekadang 1970 sa Pilipinas, maraming komiks sa Tagalog, iba't-ibang klase. Nagpapatuloy ang kababalaghang iyon. Ngayon, partikular na natutuwa ako sa ganap na isinaling librong pantasyang The Explorers ni Kirsten Nimwey sa Tagalog. Sa pagbuti ng makinang pagsasalin, marahil ay magkakaroon ng maraming buong aklat na isinalin sa pamamagitan ng makina, na maaaring may ilang pag-edit at pag-iikot ng tao, sa mga darating na dekada. Ang makinang pagsasalin ay higit na mas mahusay ngayon kaysa sampung taon lamang ang nakalipas. Makakaapekto ito sa panitikan ng maraming wika.
Ang pamilyang Mehikano ay patuloy na kumakain ng bukong may kasamang pagkaing-dagat pagkatapos ng pista sa dalampasigan.