Tatoeba sentences — language code: epo
Mi lasis la frazon al vi por adopti, Ajunjo.
Julia loĝas en sudorienta ŝtato de Brazilo.
La granda Rusujo leviĝas de siaj genuoj.
Viro devas vivi kiel granda flamega flamo kaj brili kiel eble plej forte al li. En la fino li forbrulas. Sed tio estas pli bona ol esti kompatinda flamo.
Erari estas homeca – sed se vi eluzas la skrapgumon antaŭ la krajono, vi troigas.
Nia ekonomio estas nur en la ekvilibro, se ĝi ne produktas kaj konsumas pli rapide ol la naturo povas pritrakti.
Tomo stultegas.
Tomo estas stultega.
Mi ŝatas citi min mem; ĝi spicas mian konversacion.
Tomo ne sciis, ke Manjo estas la onklino de Johano.
Eĉ via patrino ne scias, kiu estas via patro.
Ĉu iu alia foriras?
Sophie metos la florojn sur la tablon de la salono.
Parizo estas granda kultura ĉefurbo.
Ĉu vi konas ĉi tiun francan esprimon?
Li forlasis sian telefonon sur la tablo.
Mi ne tiel certas pri ĝi.
Vi faris ĉion por depreni la ĉampionecon de ni.
Mi ne scias kiel pruvi tiun matematikan egalecon.
Mi naskiĝis en Argentino, sed vizitadis lernejon en Brazilo.
Ĉu vi sentas vin sekura en Aŭstralio?
Li preparas nutran supon.
Ĝi verŝajne falis el mia poŝo.
Tomo havas dentistan rendevuon.
Ni estas la ĉampionoj.
Mi konjektis, ke Tomo estas alergia al arakidoj.
Tiuj oranĝoj baldaŭ maturiĝos.
Ĉu vi ne pasigas Kristnaskon kun Tomo?
Mi eĉ ne volas scii, kion li skribas al vi.
Lia bopatrino donacis al li ŝtalan horloĝon.
Ni esperu, ke morgaŭ la vetero estu bona.
Mi volis telefoni al li.
Ili scias, ke mi pravas.
Mi helpas mian edzinon pri la hejmaj laboroj.
Li estas ĉirkaŭ tridekjara.
Nia tempo elĉerpiĝas.
Mi ne havas tempon por pensi.
Kiam vi havos tempon fari ĉion ĉi?
Mi ne havas tempon por io ajn.
Mi havas tempon por nenio.
Tomo ne povas lerni samrapide kiel la resto de la klaso.
Mi havas tempon manĝi kaj ripozi.
Mi ne havas tempon por manĝi nun.
Ĉu tiuj terpomflokoj estas veganaj?
Ĉi tiu kajero estas flava.
Esti bonŝanca postulas ami kaj aprezi la aferojn, kiujn oni havas.
La problemoj en Rusujo estas bonŝancaj por verkisto.
Estas la plej bona politiko, diri la veron, krom se oni estas nekutime bona mensoganto.
Bonvenon en la familion.
Ekspertoj diras, ke ne ĉiam estas tiel.
Ĉe la strato, kie mi loĝis, kiam mi estis knabo, estis aŭrofilo, maljunulino, kiu kreskigis multajn katojn.
Ni tre ĝojas pri nia restado en Parizo.
Ne timu diri, kion vi pensas.
Homo estas feliĉa kiam tio, kion li faras, kongruas kun tio, kion li pensas kaj diras.
Mi tagmanĝas je la unua.
Tio okazis je la tria horo matene.
Kiel vi sukcesas labori kaj studi?
Tomo naĝas ĉiun duan tagon.
Ŝi legis.
Mi iras al la konservatorio ĉiun duan tagon – lunde, merkrede kaj vendrede.
Mi volus reveni hejmen.
La fabriko ĉiutage ricevas tri ŝarĝaŭtojn da kakaofaboj, tio estas sepdek du tunoj.
Lanjo estis tre ofendita.
Pro la densa nebulo oni ne povis vidi iun ajn.
Al mi plaĉas pufulinoj.
Se iu promenas en arbaro pro sia amo al ĝi duone de ĉiu tago, li riskas, ke oni rigardos lin kiel pigrulon; sed se li pasigas sian tutan tagon kiel spekulisto, forhakante tiun arbaron kaj antaŭtempe kalvigante teron, oni taksas lin laborema kaj interprenema civitano.