Tatoeba sentences — language code: epo
Vilĉjo havas multajn amikojn.
Kia mirinda vidaĵo!
Mi ne povas helpi iun ajn.
Ili lernis nenion.
Ili neniam faris ion ajn.
Mi bezonas alporti vin hejmen.
Donu al mi nenion.
Ne donu al mi ion ajn.
Tomo kaj Maria povis fari nenion.
La aŭtoro de la verko "La evoluo - bildoj el nia juneco", Emile De Cooman, frato mia, estas gravuristo-pentristo.
Li estas la dua el la naŭ filoj, kiujn havis miaj gepatroj.
Mi estas la plej juna el la naŭ filoj de niaj gepatroj.
Antaŭ kelkaj jaroj Emilo ekverkis librojn, kiuj estas kvazaŭ pentraĵoj per vortoj.
Emilo havas eksterordinaran, tiel nomatan fotografian memorkapablon.
Siajn librojn Emilo ilustris per multaj memdesegnitaj bildoj.
La libroj de Emilo ne estas publikigitaj, li donace disdonis ekzemplerojn al siaj gefiloj, genepoj kaj pragenepoj, kaj al siaj fratoj.
Mi Esperantigis lian verkon "La evoluo - bildoj el nia juneco".
Emilo skribis: "Verkante tiujn librojn, mi volas montri al miaj posteuloj, kiel ni vivis estante infanoj."
Tial mi priskribis por ili nian propran infanan ĉiutagan vivon, por ke ili vidu la diferencon kun la nuntempa vivo.
Antaŭ kelkaj tagoj ĉi tie okazis grava elektropaneo, kiu daŭris kvazaŭ eternon, fakte precize 23 minutojn sen elektro, sen lumo, sen televido, sen radio, sen komputilo.
Valoras la penon iom pripensi, kiel la aferoj evoluis ekde nia juneco, kaj memori la tiaman tempon.
Naskita komence de la dudekaj jaroj, mi ŝatas iom esplori la pasintecon.
Jam nun ni rajtas diri, ke ni travivis la plej grandiozan progreson el ĉiuj epokoj.
Kio de nun povos ankoraŭ okazi, estas nur alĝustigoj kaj pli bona disvastigo de la trovitaĵoj.
Eĉ desegnistoj de bildstrioj kaj aŭtoroj de rakontetoj ne plu sukcesas fantazii ion vere novan.
Por ilustri mian rakonton, mi komencos mense retravivi ordinaran tagon el nia juneco ekde la vekiĝo ĝis la enlitiĝo.
Por miaj genepoj kaj pragenepoj tio certe estos malkaŝo, ĉar tiel ili ekkonscios la lukson, en kiu ili nun vivas.
Ne ekkredu, ke ni havis la senton, malhavi ion.
Ni disponis ĉion necesan kaj vivis en - laŭ tiu epoko - relativa bonfarto.
Se ni vivus nun tiel, kiel ni vivis tiutempe, ni certe estus konsiderataj kiel mizeruloj.
Mia rakonto skizas tagon el mia frua infanaĝo.
En kadretoj kaj kursive troviĝas mallongaj priskriboj aŭ klarigoj pri iuj vortoj aŭ esprimoj.
Poste estos pli detale traktataj iuj temoj, kiaj nutraĵoj, vestaĵoj, ludiloj kaj ĉio, kio beligas aŭ agrabligas la vivon.
Kiam mi ne disponis foton, mi kelkfoje provis iom ilustri miajn klarigojn per skizo aŭ desegno.
Fojfoje ja eblas, ke mi rakontas malkohere. Tio povas okazi, kiam oni provas rakonti pri tiom da aferoj samtempe.
Imagu, ke vi iru al la stacidomo aŭ lernejo en 1925. Kiel vi vekiĝos ĝustatempe?
Hodiaŭ simpla natura reago estus tuŝeti la elektran vekilon por silentigi ĝin kaj ektiri la ŝnureton super la lito por baniĝi en lumo.
La noktolampeto konsistis el vitra, kelkfoje laktovitra, petrolrezervujo garnita per prenilo kaj supre kun ŝraŭbrelo.