Tatoeba sentences — language code: epo
Maria revenis al la bivakejo, ĵetis kelkajn branĉojn en la fajron kaj rigardis en la kupran kaldronon.
Maria prenis grandan lignan kuleron, kirlis la kokaĵan supon, ĉerpis iom da ĝi per la kulero, atendis iom da tempo kaj, etendinte la lipojn antaŭen, gustumis tiun provaĵon de sia kuira arto.
Maria sentis, ke iu rigardas ŝin.
Oni altigis la prezon de la busbileto.
Maria estingis la fajron, verŝante sur ĝin sitelon da akvo, kaj, preninte ŝovelilon, ŝutis sablon kaj teron sur la restantan ardaĵon.
Longe kaj penetreme rigardis min la tristaj okuloj de Maria.
Fidu al neniu.
Mi volis esti libera.
Ĉiuj antaŭjuĝoj venas de la intestoj.
Plibonigi la stilon, tio estas, plibonigi la pensmanieron.
Ĉu vi preferas televidaĵojn kun subtekstoj aŭ tiujn dublitajn?
Ŝiajn buŝangulojn ĉirkaŭnaĝis rideto.
Ĉirkaŭ liaj buŝanguloj aperis aŭguro de rideto.
Ĉirkaŭ liaj buŝanguloj videbliĝis antaŭsignoj de rideto.
En tiu tempo Maria rigardis lin sen ia ajn intereso, samtempe sen suspekto kaj sen simpatio.
Dum kelkaj sekundoj ili rigardis unu en la okulojn de la alia.
Dum ono de sekundo ili rigardis unu en la okulojn de la alia.
La malĝojo, fluanta el ŝiaj okuloj, penetris mian koron.
Al Maria la tuta mondo ŝajnis griza, trista kaj simple priploreginda.
Ĉio ĉi jam okazis antaŭe, okazis jam multajn fojojn kaj certe ankoraŭ okazos multajn fojojn.
Ne antaŭvideblas savo el tiu mizero.
Maria turnis sin al la pordo.
Vidante sian edzinon portantan pezajn aĵojn, li salte ekstaris kaj kuris renkonte al ŝi.
Laŭpaŝante la bufedajn tablojn, Tom elektis kelkajn specialajn frandaĵon kaj portis ilin en la hotelan ĉambron, kie Maria ankoraŭ dormetis.
Tom forlasis tiun hororan lokon, klopodante ne rerigardi al la homrestaĵoj, kuŝantaj ankoraŭ apud la ĝardena muro.
Se mi nun estus en mia kuirejo, mi povus sali kaj pipri la fungojn.
Tiu plado estos vera festo por la palato.
Ekstere antaŭ la pordo staris, kun larĝe dismetitaj piedoj, fortika viro, ridetanta cinike kaj provoke.
La gaje rigardantaj bluaj okuletoj de la malgranda knabino ĉarmis ĉiujn.
Se iu dirus al li ion pri tiuj aferoj, li ne kredus ĝin.
La fremdulo respondis per longa nekomprenebla frazo.
Preskaŭ ne ekzistas informoj pri la lasta triono de lia vivo.
La aŭskultantaro ĝuis lian prelegon, ĉar en ĝi abundis humuro.
Ne ĉion mi kredas al mia onklo, sed tion ĉi mi kredas al li.
Ĉu mi ne pravis?
Mi komprenis, ke ŝi ankoraŭ estas ofendita pro mia hieraŭa komento.
Mi komprenis, ke ŝi ankoraŭ estis ofendita pro mia antaŭtaga komento.
Mi scivolas, kial neniu diras la veron.
Donu picopecon ankaŭ al mi!
Konservu por mi etetan kukopecon!
La idealigo de la ĉasteco naskis multon belan en la angla literaturo.
Ŝi mendis tason da kafo kaj poste rigardis skeptike la brunan fluaĵon, metitan antaŭ ŝin.
Mi donis al li la sukerujon.
Ĉu vi memoras la virinon en blua robo, kun kiu vi dancis antaŭ unu jaro en Sanfrancisko?
Ŝi surhavis arĝentan robon.
La masonisto rapideme mendis kafon, kradorostitan kolbason kaj sandviĉon, poste englutis ĉion avide, supozeble pelate de pensoj pri atendantaj laboraj taskoj.
Niaj okuloj ridetante reciprokis komprenoplenan rigardon.