Tatoeba sentences — language code: epo
Mi timas, ke ŝi malsukcesos.
Ŝi estas necedemulino.
Mi havas ion direndan al vi. Mi estas via frato.
Tiu vorto estas nekonata de mi.
Mi ne ŝatas tiun libron.
Tom konstruis sian propran domon.
Ŝia sango enhavis maltro da fero, ŝi do ne rajtis doni sangon.
Se vi estos obeulino, vi eble ricevos bombonojn.
Plenkreskanta li kapablis transnaĝi la riveron.
Fine, nenio daŭras eterne.
Ŝi relative belas, sed ne aspektas tre sana.
Danĝeras glitkuri sur la lageto.
Ni preĝu ĉiuj kune!
Ĝi veras.
Ĝi ĝustas.
Pli malvarmiĝis laŭ la daŭro de la nokto.
Laŭ tiu revuo mia preferata aktorino edziniĝos kun ĵazmuzikistino en la venonta printempo.
El nia kvinopo li certe estas tiu, kiu parolas la plej multajn lingvojn.
Ŝi estas tre timida kaj sentas embarason en festoj.
Mi vidis la monteton.
Mi ne akceptas lian konduton.
La invento de televido kaŭzis drastan ŝanĝon en nia ĉiutaga vivo.
Ni konsideras nepridubinda la ekziston de televidilo.
Bonvolu alĝustigi la televidilan bildon.
Funkciigu la televidilon.
Nun vi flugas super la Alpoj.
En la sekva tago la reĝa filino sidis kun ĉiuj korteganoj ĉe la tablo kaj manĝis.
Subite ŝi aŭdis, ke sur la marmora ŝtuparo iu suprenrampas, atingas la pordon, frapas je ĝi kaj ekkrias: "Princino plej juna, malfermu al mi!"
Ŝi alkuris por vidi, kiu estas ekstere; ŝi malfermis: jen sidas la rano.
Rapide kaj brue ŝi fermis la pordon kaj denove eksidis ĉe la tablo.
La reĝo bone vidis, ke ŝia koro forte batas.
Infano mia, kion vi timas?
Ĉu malantaŭ la pordo staras giganto, kiu volas forkapti vin?
Ne, ne, respondis la princino, "ne giganto, sed absolute abomeninda rano."
Kion la rano volas de vi?
Kiam mi hieraŭ sidis en la arbaro ĉe la puto kaj ludis, mia ora globo falis en la akvon. Kaj ĉar mi ploris kaj plendis, la rano ĝin portis supren al mi.
Mi promesis, ke la rano estos mia kunulo, ĉar ĝi tre urĝe postulis tion.
Mi tute ne pensis, ke tiu besto venos el la akvo.
Nun la rano estas malantaŭ la pordo kaj volas eniri al mi.
Mi estis fremdulo.
Mi estis malano.
La reĝo diris: "Vian promeson vi devas plenumi. Iru, malfermu la pordon kaj permesu al la rano enveni."
Lia libro inspiris min.
La juna princino obeis al la reĝo kaj malfermis la pordon.
La rano ensaltis en la salonon kaj sekvis ŝiajn paŝojn ĝis ŝia seĝo.
Tie la malgranda besto haltis kaj diris: "Levu min sur vian seĝon!"
Estas kvarono antaŭ la tria.
Vi ne devas bedaŭri tion.
Bonvolu ne fari tiom da bruo, mi volas lerni.
Ni devas sekvi la preskribojn.
Atentu, ke la taso ne falu!
La knabino hezitis, ĝis fine la patro ordonis plenumi la peton de la rano.
Kiam la rano estis sur la seĝo, ĝi volis salti sur la tablon, kaj kiam ĝi sidis tie, ĝi diris: "Nun alŝovu al mi vian oran telereton, ni kune manĝos."
Ŝi faris tion, sed ĉiu povis vidi, ke ŝi tion faris malŝate.
La rano manĝis kun apetito.
La princino manĝis kun naŭzo. Preskaŭ ĉiu mordaĵeto haltis en ŝia gorĝo.
Fine la malbela rano diris al la princino: "Mi satmanĝis kaj estas laca, nun portu min en vian ĉambreton, pretigu vian silkan liteton, tie ni ekkuŝos kaj dormos."