Tatoeba sentences — language code: epo
Laŭdire la poemoj de Horacio estas imititaj de la grekaj poetoj.
Alportu korbon da pomoj.
Mi ne estas lerta en kuirado de picoj, sed Tom jes ja.
Ni estis ŝokitaj, eksciante pri lia morto.
Mi ŝatas manĝi ŝafidajn stangetrostaĵojn.
Li elbuŝigis eĉ ne vorton.
Mi ne fetorigas ilin.
Ĉu temas pri ŝtatsekreto aŭ pri kio?
Tomo ne dirus al mi, kie li parkis sian aŭton.
La gudro plimoliĝis pro la varmo.
Mi estis feliĉa.
Mi timas, ke vi ne povos fari tion.
Vi aspektas distriĝemaj hodiaŭ.
Mi agordis mian gitaron.
Ĉu vi ankoraŭ estas enamiĝinta al tiu finnino? Kiel ŝi do nomiĝas... Marika, ĉu ne?
Mi kutimas al tiaĵoj.
Li faras la aferojn laŭ sia intereso.
La letero estos sendita per poŝto morgaŭ.
Mi sentis min respondeca.
Kun unu plia ŝtupo Manjo falintus de la ŝtuparo.
Ni ne scipovas danci.
Ŝi ŝategis la filmon.
Kiom aĝaj estis viaj infanoj, kiam vi translokiĝis al Bostono?
Eĉ se nano staras sur montaro, li tamen ne estos pli granda.
Bonvolu preni kelkajn el ili.
Bonvolu farigi kopiojn!
Ni malfermas al ĉiuj, kiuj frapas.
Kial do vi ridas?
Mi ne vere estas ridema nun.
Dan akceptos vian proponon.
Tio aspektas ridinda.
Se aŭdi lin, li aspektas ege nematura.
Tiu jupo estas longa.
La jupo estas longa.
Ŝi portas longajn jupojn.
Ĉi tiu jupo bone pendas.
Mi ege deziras, ke vi estu ĉi tie!
Vi ĉesigu tion nun.
Mi ŝatas la pluvon, kiam mi estas hejme.
Mi estas ege laca, kaj mi volas frue enlitiĝi.
Por via sano, evitu manĝeti inter la manĝoj.
Necesas multe da akvo al Tomo.
Tomo bezonas multe da akvo.
Feliĉa estas tiu, kiu ligas sanon kun inteligenteco.
Ŝi parolas nur la finnan en la klaso.
Ili formanĝas la duonon de la tutmonda tritiko.
Li paŝadis laŭ la marbordo.
Kiel iras la geedza vivo?
Kiun lokon en Eŭropo Tomo ŝatus viziti?
Verkisto estas privilegiulo, kiun oni rajtigas same transiri la limojn inter la sociaj klasoj, kiel transiri tiujn inter la landoj.
Ni povus vidi malamikajn ŝipojn ĉe la horizonto.
Tomo ŝatas nenian muzikon.
Sinjoro Ministro, mi ne volas marĉandi! Donu al mi ĉion!
Mi ĉiam malamis lin.
Kie mi metis mian mantelon?
Vi saĝe agis, ne malkaŝante la sekreton.
Vi havos plenokupitan tagon morgaŭ.
Ne montru funebran mienon.
La kunlaboraj retejoj ne funkcias kun popoloj kutimantaj kliniĝi sub la jugo de diktatorecoj, kiuj subpremas la liberan esprimon de la penso.
Mi volas vidi vin ambaŭ en mia oficejo. Tuj.
Inter ni dirite, li estis maldungita pro korupto.
Mi ne rekonas tiun nomon.
Tio okazis al mi ĉi-matene.
Ni ne surhavas, sed ni surhavis okulvitrojn.
Jen estas ĉio, kion mi scias ĉi-momente.
Mi ne rediras ilin.
Perdita en miaj pensoj, mi maltrafis mian haltejon.
Mi tre abunde ŝvitas.
Mi malamas, kiam virinoj diras, ke ĉiuj viroj estas samaj.
Mi malamas, kiam mi laboras ĝis malfrue kaj maltrafas epizodon de televidprogramo, kiun mi observas.
La frapfrazo "Arbeit macht frei" ĉe la pordegoj de la naziaj koncentrejoj estis tute cinika. La servutodevuloj, kiuj kredis la trompan promeson, ke laboro liberigu ilin, havis neniun realan ŝancon gajni liberecon, malgraŭ tiom, kiom ili trolaboris. Multaj el ili estis perforte servutigitaj al la morto; multaj aliaj intence ekstermiĝis.