Tatoeba sentences — language code: epo
Morgaŭ matene je la sepa mi kunprenos al la lernejo.
Li estas viro, kun kiu malfacilas negoci.
Lia filino fariĝis bela virino.
Li havas multajn spertaĵojn en tiu tereno.
Dum ŝiaj unuaj dudek vivojaroj oni ofte kredis ŝin esti knabo.
Hundo estas la plej bona amiko de homo.
La maŝinoj estas en senŝarĝa rapidumo.
Rusoj kopias la francajn morojn, sed ĉiam kvindek jarojn poste.
Se vi havas problemojn skribu al mi.
Li ŝajnigas scii ĉion.
John havas aŭton el Japanio.
Mi pensas ke mi iros dormi.
Kiu sidas tie ĉe la kontraŭa finaĵo de la tablo?
Kaj en multaj landoj, kie bestoj prematas, ĉar iliaj vivejoj detruiĝas per agrokultivado, la situacio povus eĉ pli malboniĝi.
Famulo estas iu kiu estas pro tio konata ke li estas konata.
Ŝi havas bonegajn tempopasigilojn.
Sciado estas unu afero, instruado alia.
Li oferis sian propran vivon por savi ŝin.
Li oferis sian propran vivon por savi ilin.
Ŝi ne estas tia, ke ŝi malŝparus sian tutan monon por vestaĵoj.
Ĉu oni rajtas foti en tiu domo?
Mia patro sugestis iri al kinejo ĉi-posttagmeze.
Mi aĉetas la arĝenton de viro, kiu posedas minejon.
Tiu libro tre utilos al ni.
Preskaŭ la duono de la viroj en Britio donacas al sia partnerino ĝenerale ĉokoladon, precipe okaze de ŝia naskiĝdatreveno.
Kiel tio rilatas al mia estonteco?
Mi partigos min de ŝi dum ioma tempo.
Vi devus ĉesi fumi kaj drinki.
Ŝajnas pluvi. Ni prefere fermu la fenestrojn.
Je kioma horo alvenos flugo 123 de Tokio?
Kiam mi estos plenkreska, mi volos esti kuracisto.
Kial vi venis tro malfrue?
Ĉu vi volas edzigi min?
Ĉu vi volas edzinigi min?
Vi ne devas veni al la laboro sabate.
Oni bone povas vivi kun li en harmonio.
Mia koro estis plena de ĝojo.
El la senso, el la menso.
Patro estas homo kiu severe laboras.
Ĉu vi bonvole fermas la fenestron?
Chokichi vigle sentis, ke homoj, laŭgrade de maljuniĝo, tute forgesas la zorgojn, kiujn nur junuloj povas koni kaj kiujn ili mem spertis en sia junaĝo; kaj ke ili senzorge alprenas tiun facilan sitenon, kie ili severe juĝas la cirkonstancojn de junuloj de la nova generacio. Li sentis, ke estas vere netranspontebla breĉo inter maljunuloj kaj junuloj.
La dua mondmilito daŭris ĝis 1945.
Estis silento.
Li trejnis nin dum ses monatoj.
Ĉu la flugo estas laŭplana?
Nun ili estas en la sudo de Francio.
Mi forlasos Tokion hodiaŭ vespere.
Ŝia biciklo estas blua.
Kiam mi atingis la klasĉambron, ŝi estis foririnta.
Ĉu vi konas tiun viron sur la bildo?
Li preĝas plurfoje en tago.
Ni havas la samajn problemojn kiel vi.
Mie, estu trankvila, diris la patrino.
Mi instruos vin stiri aŭtomobilon.
Mi intencas resti la tutan semajnon ankoraŭ.
Ŝi ne povas labori sub ies kontrolo, ĉar ŝi estas tro memstarema.
Lian fieron neniu povas superi.
Ho ve! Mi perdis la ŝlosilojn de la aŭtomobilo.
Mi ŝatas la skiadon.
Mi vidos vin je la oka ĉe la vojkruciĝo, ĉu bone?
Ni proponis, ke ŝi kompensu la damaĝon.
La trafiklumo iĝis verda.
Norde de la urbodomo vi trovos nian aleon.
Li konfesis siajn pekojn al la pastro.
Hieraŭ ili ne tenisis.
Li malrapide marŝis sur la strato.
Post la placo iru laŭ la rivero kaj trovu nin ĉe la dua ponto!
Deprenante sian ĉapelon li eniris la ĉambron.