Tatoeba sentences — language code: epo
Mi laboras ĉi tie jam dum kelkaj monatoj.
La papo partoprenis sian unuan 'selfie'.
Mi laboras ĉi tie jam dum kelkaj semajnoj.
La papo partoprenis sian unuan memfoton.
Mi laboras ĉi tie jam dum pluraj semajnoj.
Mi laboras ĉi tie jam dum multaj semajnoj.
Mi laboras ĉi tie jam dum multaj tagoj.
Mi laboras ĉi tie jam dum pluraj tagoj.
Mi laboras ĉi tie jam dum kelkaj tagoj.
Mi laboras ĉi tie jam dum kelkaj horoj.
Mi laboras ĉi tie jam dum pluraj horoj.
Mi laboras ĉi tie jam dum multaj horoj.
Mi laboras ĉi tie jam dum multaj minutojn.
Mi laboras ĉi tie jam dum pluraj minutoj.
Mi laboras ĉi tie jam dum kelkaj minutoj.
La lampo lumas jam dum kelkaj tagoj.
La lampo lumas jam dum pluraj tagoj.
La lampo lumas jam dum multaj tagoj.
La lampo lumas jam dum multaj horoj.
La lampo lumas jam dum pluraj horoj.
La lampo lumas jam dum kelkaj horoj.
La lampeto lumas jam dum kelkaj minutoj.
La lampeto lumas jam dum pluraj minutoj.
La lampeto lumas jam dum multaj minutoj.
La lampeto lumas jam dum multaj sekundoj.
La lampeto lumas jam dum pluraj sekundoj.
La lampeto lumas jam dum kelkaj sekundoj.
Li estas tute neeltenebla.
Ŝi diras, ke ŝi ĉiumatene ellitiĝas je la sesa.
Mi laboras ĉi tie dum pluraj jaroj.
Taŭga dozo de skeptikeco estas esenca, kiam oni aŭskultas politikiston.
La revuo kostas malpli ol la libro.
Ĉu ni pretas?
Mi malvarmiĝis.
Mi iris fiŝi en la rivero.
Mi deziras al vi ĉion plej bonan.
Mia patro ĉiutage skribas en sia taglibro.
Mi ne sciis, ke vi hodiaŭ estos ĉi tie.
Ĉu ankoraŭ iu volas manĝi?
La knabeto perdiĝis en la arbaro.
Mia patro donis al mi la antaŭnomon de sia onklino.
Mi repagos al vi ĉion kun rentumo.
Oni ne povas pli malbone investi sian monon ol en sendisciplinaj infanoj.
Mi diris nenion, kio povus vundi liajn sentojn.
Kiam mi eldormiĝis kaj malfermis miajn okulojn, ĉirkaŭe regis absoluta senlumeco.
Finfine mi decidis ne iri en la kinejon.
La elspezoj por mia vivoteno plialtiĝas de jaro al jaro.
Kelkajn sekundojn mi kuŝis senmove, penante kompreni, kie mi estas.
La ĵurnalo raportis pri la doloro de la patrino pro la morto de ŝia filo.
Ĉirkaŭe regis profunda silento.
Mi sendos al vi registraĵon de mia voĉo.
Mi sendos al vi sonbendon de mia voĉo.
Kiam ĝi aŭdis mian voĉon, mia hundo rektigis siajn orelojn.
Mi ne aŭdis la tiktakon de mia poŝhorloĝo. Tio mirigis min, ĉar mi ĉiam metas ĝin sur la noktan tablon.
Mi etendis brakon por trovi la alumetojn, sed mia mano frapis tuj kontraŭ muro.
Tio ĉi ege mirigis min.
Mi restis ankoraŭ kelkajn minutojn kuŝanta senmove.
Mi provis diveni, kie mi estas.
Mi kuŝis sur io malmola kaj malglata. Tio certe ne estis mia lito.
Ankaŭ ĉe la maldekstra ŝultro mi sentis ion malmolan.
Tom kondukis nin tra la arbaro.
Manjo estis tiom riĉa, ke ŝi povis donaci al Tomo kastelon en Anglio okaze de lia naskiĝtago.
Dum la nokto Tom dormis sur benko en la parko, kovrante sin per gazeto.
En la noktoj Manjo povis vidi la stelojn tra la fenestro apud sia lito.
En la noktoj videblis al Manjo la steloj tra la fenestro apud ŝia lito.
Ĉu riĉa aŭ malriĉa, la sorto trovas ĉiujn loketojn kie oni estas tiklosenta.
La mondo plejparte konsistas el nenio.