Tatoeba sentences — language code: grc
Τί ἂν φανερὸς γενόμενος ὑφʼ ῡ̔μῶν ἔπασχον;
πρὸς ποῖον ἂν ἔπλει;
τότε ὀψὲ ἦν καὶ τᾱ̀ς χεῖρας οὐκ ἂν καθεώρων.
Τότε δʼ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἂν ἐκρῑ́νετο ἐφʼ αὑτοῦ.
κλύειν ἂν οὐδʼ ἅπαξ ἐβουλόμην.
Ἐβουλόμην ἂν αὐτοὺς ἀληθῆ λέγειν· μετῆν γὰρ ἂν καὶ ἐμοὶ τούτου τᾱ̓γαθοῦ μέρος.
Ἐνταῦθʼ ἔμεινεν.
τῇ στρατιᾷ ἀπέδωκε μισθόν.
ἦλθον, εἶδον, ἐνῑ́κησα.
Καὶ στρατηγὸν δὲ αὐτὸν ἀπέδειξε.
πολλάκις ἐθαύμασα.
οὐκ ἔσχε τὴν γνώμην.
τότε δὲ προδεδωκέναι πάντας ἂν ἔσχεν αἰτίᾱν.
Ἱππίᾱς ἔσχε τὴν ἀρχήν.
Tύχη τέχνην ὤρθωσεν, οὐ τέχνη τύχην.
Ἐκλεγόμενος τὸν ἐπιτήδειον ἔπαισεν ἄν.
Ὁ θεᾱσάμενος πᾶς ἄν τις ἀνὴρ ἡράσθη δᾱ́ϊος εἶναι.
πῶς ἂν ὁ μὴ παρὼν ἐγώ τι σʼ ἡδίκησα;
ἐπερρώσθη δʼ ἄν τις ἐκεῖνο ἰδών.
τούτου τίς ἄν σοι τᾱ̓νδρὸς δρᾶν ἀμείνων ηὑρέθη;
Ἐποίησαν μὲν οὐδὲν ἂν κακόν, μὴ παθεῖν δʼ ἐφυλάξαντʼ ἂν ἴσως.
πρὶν γενέσθαι ἠπίστησεν ἄν τις ἀκούσᾱς.
Ἐν τούτῳ τῷ τρόπῳ ἦσθα ἄν με τετῑμωρούμενος.
Εἰ γὰρ τοσαύτην δύναμιν εἶχον.
εἴθʼ ἦν Ὀρέστης πλησίον.
εἴθε σοι τότε συνεγενόμην.
εἴθε σε μήποτʼ εἰδόμᾱν.
Ἀλλʼ ὤφελε Κῦρος ζῆν.
μήποτʼ ὤφελον λιπεῖν τὴν Σκῦρον.
Τί πάθω;
ἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;
τί φῶμεν πρὸς ταῦτα; ἄλλο τι ἢ ὁμολογῶμεν;
τί δᾱ́ρσω; δεύτερον ληφθῶ κακός;
πῶς λιπόναυς γένωμαι;
μὴ ἀποκρῑ́νωμαι, ἀλλʼ ἕτερον εἴπω;
ἀλλὰ δὴ φυγῆς τῑμήσωμαι;
Ποῖ τις οὖν φύγῃ; ποῖ μολὼν μενῶ;
εἶτα ταῦτʼ οὗτοι πεισθῶσιν ὑπὲρ αὑτῶν σε ποιεῖν;
Ὦ παῖδες, ἱστώμεσθα.
δεῦρο ἐξαναστῶμεν εἰς τὴν αὐλὴν καὶ περιιόντες αὐτοῦ διατρῑ́ψωμεν, εἶτα ἴωμεν.
φέρʼ ἐπʼ αὐτὴν ἴω.
φέρε δὴ καὶ τᾱ̀ς μαρτυρίᾱς ἀναγνῶ.
Μή ἀναμένωμεν ἄλλους.
μὴ δῆτʼ ἀδικηθῶ.
Μή λίπῃς μʼ οὕτως μόνον.
Μηδεὶς εἴπῃ.
μηδενὶ τοῦτο παραστῇ.
Μὴ σοὺς διαφθείρῃ γάμους.
μὴ οὐ πείσῃs σοφούς.
Μὴ ἀγροικότερον ᾖ τὸ ἀληθὲς εἰπεῖν.
ἀλλὰ μὴ οὐ τοῦτʼ ᾖ χαλεπόν.
Εὖ ξυνεῖεν εἰσαεὶ θεοί.
οὕτω νικήσαιμί τʼ ἐγὼ καὶ νομιζοίμην σοφός.
ὅλοιο.
μηδεὶς ταῦτʼ ῡ̔μῶν ἐπινεύσειεν.
Εἴθε μήποτε γνοίης ὅς εἶ.
εἰ γὰρ ἐν τούτῳ εἴη.
Ἐγὼ ὀκνοίην ἄν εἰς τὰ πλοῖα ἐμβαίνειν.
ἔνθα πολλὴν σωφροσύνην καταμάθοι ἄν τις.
πρὸς βίᾱν δʼ οὐκ ἂν λάβοις.
ἐμὲ μὲν γὰρ οὐδὲν ἂν βλάψειεν· οὐδὲ γὰρ ἂν δύναιτο.
Οὐκοῦν πόροις ἂν τήνδε δωρεᾱ̀ν ἐμοί;
Οὐκ ἂν μεθείμην τοῦ θρόνου.
Πῶς ἂν ὀλοίμᾱν;
Ποῦ δῆτʼ ἂν εἶεν οἱ ξένοι;
Οὗτοι δὲ τάχʼ ἂν μείζω τινὰ σοφίᾱν σοφοὶ εἶεν.
Τεᾱ́ν, Zεῦ, δύνασιν τίς ἀνδρῶν ὑπερβασίᾱ κατάσχοι;
Ἀλλά νιν κομίζετʼ εἴσω, δμῶες.
ἰόντων.
μηδεὶς ῡ̔μῶν λεγέτω.
Μἠτʼ ὀκνεῖτε μήτʼ ἀφῆτʼ ἔπος κακόν.
ταῦτά μοι πρᾶξον, τέκνον, καὶ μὴ βράδῡνε μηδʼ ἐπιμνησθῇς ἔτι Tροίᾱς.
παῦε, μὴ λέξῃς πέρᾱ.
ἄλλως ἐχέτω.
Οὔποτε ἐρεῖ οὐδείς.
μὴ φύγητε μηδαμῇ.
Καὶ οὐ γράφει μὲν ταῦτα τοῖς δʼ ἔργοις οὐ ποιεῖ.
Μή τι νεώτερον ἀγγέλλεις;
μὴ αὐτὸν οἴει φροντίσαι θανάτου;
μῶν τί σε ἀδικεῖ;
Ἀλλʼ ἄρα μὴ οὐ τοιαύτην ὑπολαμβάνεις σου τὴν μάθησιν ἔσεσθαι.
Οὔ τι μὴ ληφθῶ δόλῳ.
οὐ μὴ πίθηται.
οὐδεὶς μηκέτι μείνῃ τῶν πολεμίων.
οὐκέτι μὴ δύνηται βασιλεὺς ἡμᾶς καταλαβεῖν.
Οὔ σοι μὴ μεθέψομαί ποτε.
οὐ μὴ λαλήσεις.
δᾱ́ρσαντι παθεῖν.
μάχης δεῖ.
Σπονδαὶ μὲν μένουσιν, ἀπιοῦσι δὲ ἢ προϊοῦσι πόλεμος.
Ἀδελφὼ δύο μόρον κοινὸν κατειργάσαντο.
ἐδόκει μοι ταύτῃ πειρᾶσθαι σωθῆναι.
Αὐδῶμαι δὲ παῖς Ἀχιλλέως, Nεοπτόλεμος.
Nηλεῶς ὧδʼ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέᾱ.
οὐ τῶν νῑκώντων ἐστὶ τὰ ὅπλα παραδιδόναι.
τῆς ἡμετέρᾱς ἀμελείᾱς ἄν τις θείη δικαίως.
ποίᾱς πάτρᾱς ἂν ἢ γένους ῡ̔μᾶς ποτε τύχοιμʼ ἂν εἰπών;