Tatoeba sentences — language code: epo
Vera admiro ne temas pri mempromocio, ĝi estas la rekompenco por sindonemaj bonfaroj.
Mensogoj estas kiel koloroj en la mallumo ĝis iun tagon la suno denove brilas.
Kiu falpuŝiĝas, ne demandu al si, kiu metis la ŝtonon en lian vojon, sed kiel ĵus li povis preteratenti la ŝtonon.
La vereco neniam estas tiel kruela kiel la necerteco.
La ŝlosilo al sukceso estas scii, kiu kaj kiel ni vere estas, por ke ni povu labori kreive kun nia propra akcepto.
Veraj herooj faras bonon kaj restas nerekonitaj ĉar ili restas pere de memkomprenebla ne ekkonitaj.
Komencu la tagon ridante kaj la tago estas via amiko. Finu la tagon per rido kaj la nokto fariĝos via amiko.
Mi ĉesis paroli kun vi en la franca.
Mi estas la lasta sur la listo.
Mi diris al Tomo ke mi gajnos.
Mi reagis instinkte.
Kio estas persona, tio estas politika.
Hieraŭ estis suno.
Estas multaj floroj en ĉi tiu ĝardeno.
En Tokipono, malmultajn frazojn mi sukcesis skribi sen eraroj. Ĝis hodiaŭ mia instruisto korektas miajn maltrafojn.
En la oriento de la urbo, estas granda vendejo.
Mi ŝatas aŭtunon sed mi ne ŝatas pluvon.
Mi ne ŝatas la urbon vintre.
Tomo estas peza.
La anaso bekas ananason.
Mi scias, ke la suno estas varmega.
Mia frazo estis malĝusta, sed la instruisto ĝin korektis.
Estis varme kaj kviete en la parko.
Mi neniam ridas.
Mi neniam ridegas.
Estas la 1-a de junio de 2013. Mi atingis mezan nivelon en Loĵbano. Mi scias multajn vortojn en memoro. Mi povas verki ajnan prozon aŭ poezion, kiun mi deziras, helpe de oportuna vortaro por la vortoj, kiuj eskapas al mi. Mi konas ĉirkaŭ 90% de la gramatiko. Mi supozas, ke mi estu kontenta. Kromnomo, kiun mi donas al Loĵbano, estas "zirbau", la Purpura Lingvo. Kelkaj homoj ankoraŭ kredas je la Oranĝa Revo de iu Vling-simila orienta dezajnlingvo. Por mi, ĝi estas ankoraŭ unu piedo en realeco kaj unu piedo en fantazio. Loĵbano ne estas nur fantazio, ĉar ĝi estas realigita revo.
Estas la 29-a de majo de 2013, sur Lulu-insulo. Miaj hispanumaj najbaroj el la angulo opinias, ke homoj en la estonteco fariĝos malpli kaj malpli amikaj unu al la alia. Malamikeco venas kun modernigo kaj urbanizado. Amikeco estas kampara aŭ rustika. Ili sugestas ke, efektive, Loĵbano estas la plej bona elekto por mi.
Estas la 27-a de majo de 2013. Ŝajnas, ke estas nur tri dezajnlingvoj vere parolindaj en ĉi tiuj tagoj, kaj ili estas Loĵbano, Esperanto, kaj Interlingvao. Tiuj tri elstaras en la dezajnlingva historio. Por esti ŝikaj, ili estas purpura, verda, kaj blua.
Estas la 9-a de junio de 2013. Mi opinias, ke Esperanto longe, longe vivos. Ĝi estas bona lingvo por paroli kun iu el eksterlando. Mi opinias, ke Loĵbano estas verŝajne pli bona en la skriba formo. Mi preferas legi kaj skribi ĝin ol paroli kaj aŭskulti. Ĉiukaze, loĵbanaj vortoj estas amuzaj elparoli. Kaj Loĵbano kaj Esperanto havas preĝajn sonojn. Mi devas malkaŝi sekreton pri mia nuna deziro, ke se mi estus unulingvulo, mi preferus esti Loĵbana unulingvano. Tiel mi sentas min hodiaŭ. Sed fakte, mi estas vere tre multlingva. Mi nun scias ĉielarkon da diversaj lingvoj.