Tatoeba sentences — language code: epo
Sen komento li prenis min per siaj manoj ĉirkaŭ mia talio, rapidege levis min kaj kuris - min tenante for de si - al sia motorbiciklego, kiu staris antaŭ la pordego.
Li sidigis min sur la benzinujon antaŭ li.
La bruna saŭco senĉese fluadis laŭlonge de miaj kruroj sur miajn ŝtrumpojn kaj ŝuojn.
Mi ne plu scias, kiel li portis min hejmen, sed ja, ke jam pretis pelveto kun varma akvo, en kiun li enmetis min tute vestitan.
En neniu momento de mia tuta vivo mi estis tiel feliĉa pro la vido de mia panjo.
Mi kredas, ke ŝi lavis min almenaŭ du fojojn.
Sed mi konvinkiĝas, ke ŝi estis metinta pinĉilon sur sian nazon.
En freŝa ĉemizo kaj pura dormorobo mi poste kuntiriĝinta ekdormis en ŝia sino.
Feliĉe, ke paĉjo malhavis flarsenson. Sed li certe ne prononcis piaĵojn dum la purigado de sia "Douglas"-motorbiciklego.
Tiu historio estas la sola, kiun mi memoras el mia lernejana vivo en Hunehem.
Nun mi dankas la ĉielon, ke tiam jam ekzistis telefono, kaj ke ni disponis tian aparaton, ĉar kiel la monaĥinoj de Huneghem alie estus povintaj atingi mian patron? Ili ja estis enfermitaj monaĥinoj.
La ununura telefonaparato de la priorinejo troviĝis en la oficejo de la priorino, kiu persone kaj laŭ sia konscienco decidis, ĉu la afero ja estis sufiĉe grava por uzi ĝin.
Sed en ĉi tiu kazo, tio sukcesis, ĉar mia patrino havis sufiĉe bonajn rilatojn kun Hunehem.
Ŝi tie estintis lernantino ĝis deksesjara aĝo kaj finis tie la preparan mezgradan gimnazion por poste kompletigi la mezgradan studadon en Eeklo ĉe "Notre Dame du Sacré Coeur".
Tiutempe en flandrujaj gimnazioj la lernantoj estis devigataj paroli la francan.
Eĉ dum la ludopaŭzoj la uzo de la gepatra lingvo, la flandra aŭ sudnederlanda, estis severe malpermesita kaj severege punata.
Nia panjo poste ankoraŭ regule, kun siaj idoj ĉemane, iris viziti siajn samtempulinojn, fratinon Elizabeta kaj fratinon Edviĝe.
Ni esceptokaze rajtis iri en la ĝardenon, dum panjo plu babilis kun la religiulinoj en la franca pri la vivo ekster la priorinejo.
En Hunehem estis benediktaninoj - enfermitaj monaĥinoj laŭ la reguloj de sankta Benedikto - kiuj neniam rajtis forlasi la priorinejon, escepte por la devigita voĉdonado ekde 1921.
Tiun okazon ili profitis por fari ekskurson tra la plej gravaj stratoj de la urbo.
Tiaj monaĥinejaj reguloj poste iĝis multe malpli severaj.
Jam tiam la lernejo por etuloj estis sekse miksa, sed la knabetoj sidis je unu flanko kaj la knabinetoj je la alia flanko de la klasĉambro.
Poste ekde la baza lernejo ĉio pri la instruado estis disigita en apartajn lernejojn.
Tiel por knaboj ni konis "Kolegion" kaj "Karmelejon", kiu origine estis abatejo de Karmelanoj, poste fakte de Jozefanoj, en la katolika instruado kaj "Ecole moyenne" - "mezgrada lernejo" en la franca - por aliaj.
Por la knabinoj ekzistis lernejo "Fratinejo" en la Monaĥineja Strato kaj la jam menciita Hunehem por la katolika instruado.
Krom "Ecole moyenne" (ŝtata lernejo) en la urbo ankaŭ estis lernejoj ĉe Kajo, en Forkega strato kaj en Buzemontstrato.
Buzemonto estas nomo, kiu laŭ iuj historiistoj atestas pri iama ĉeesto de romianoj sur la monteto de la urbo.