Tatoeba sentences — language code: grc
ἐπεὶ δὲ τῇ ἡλικίᾳ ἔπρεπε, καὶ φιλοθηρότατος ἦν καὶ πρὸς τὰ θηρία μέντοι φιλοκινδυνότατος.
ὁμοίως αἰσχρὸν εἶναι νόμιζε τῶν ἐχθρῶν νικᾶσθαι ταῖς κακοποιίαις καὶ τῶν φίλων ἡττᾶσθαι ταῖς εὐεργεσίαις.
ἐνταῦθα δὴ Κύρου ἀποτέμνεται ἡ κεφαλὴ καὶ ἡ χεὶρ ἡ δεξιά.
ἱκανόν ἐστιν.
ἀλγῶ τὴν κεφαλήν.
ἀλγῶ τὸν δάκτυλον.
τί μένομεν;
ἀγαπήσετε τὸν προσήλυτον· προσήλυτοι γὰρ ἦτε ἐν γῇ Αἰγύπτῳ.
ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς.
ἀγωνίζεσθε εἰσελθεῖν διὰ τῆς στενῆς πύλης.
καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους.
ἔγειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει.
λεγεὼν ὄνομά μοι, ὅτι πολλοί ἐσμεν.
οὐδὲ Ἡρακλῆς πρὸς δύο.
οὐ μοιχεύσεις.
οὐ κλέψεις.
οὐ φονεύσεις.
πέμψω ἄγγελον.
ἐν τῷ νόμῳ τί γέγραπται;
ἀληθῆ πάντα εἶπεν ὁ Φιλητᾶς.
πῶς ἄν τις αὐτὸ λάβοι;
σμικρόν ἐστι καὶ φεύξεται.
πῶς ἄν τις αὐτὸ φύγοι;
πτερὰ ἔχει καὶ καταλήψεται.
ἐγὼ νέμω τὰς αἶγας καλῶς.
ἐνταῦθα περιμενῶ κείμενος ἢ θάνατον ἢ πόλεμον δεύτερον.
ἆρα καὶ σύ, Χλόη, τοιαῦτα πάσχεις;
σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων;
λύκος με ἐδίωκε.
οἴνου δέομαι.
ἄρτους αἰτησόμενος ἧκον.
θηράσων ἀφικόμην τοὺς ὄρνιθας.
Χλόην θεάσασθαι βούλομαι.
γνωρίζεις με;
χαῖρε, ὦ παῖ.
Διὰ σὲ ἦλθον, Χλόη.
Μέμνησό μου.
θερμός ἐστιν ὁ ἥλιος.
ὁ Πάρις ἦν τοῦ Πριάμου τοῦ τῆς Τροίας βασιλέως υἱός.
ὁ μὲν γὰρ ἐνήχετο ἐν τοῖς ποταμοῖς, ἡ δὲ ἐν ταῖς πηγαῖς ἐλούετο.
ἐν τῷ θέρει τῷδε καὶ μνηστήρων πλῆθος ἦν περὶ τὴν Χλόην.
οἱ μέν τι δῶρον ἔφερον, οἱ δὲ ἐπηγγέλλοντο μεγάλα.
οὐκ ἦν Θωμᾶς πλούσιος.
πένητες ἐσμέν, ὦ παῖ.
πένητες ἐσμέν.
ἐγώ συρίττειν οἶδα καλῶς.
ἐμοὶ δὸς Χλόην γυναῖκα.
νέος εἰμί.
τότε ἔσονται ἀνὴρ καὶ γυνή.
γυμνοὶ πάντες ἦσαν οἱ κλάδοι.
πῶς δείξω νῦν τὸν παράδεισον τῷ δεσπότῃ;
κατερρήξατο τὸν χιτωνίσκον.
ἰδοὺ ἐγώ εἰμι.
ἀπόστειλόν με.
ὦ τάλας ἐγώ.
βουκόλος ἦν Ἀγχίσης.
ποιμὴν ἦν Γανυμήδης.
ἥκει καιρὸς ἐκκαλύπτειν τὰ κρυπτά.
οὐκ εἰμὶ Δάφνιδος πατήρ.
ἀδελφός εἰμί σου.
ἐξελάθετό μου Δάφνις.
τοῦτο τὸ παιδίον ἐξέθηκας.
ἀμεταμέλητοι ἦτε ἐπὶ πάσῃ ἀγαθοποιΐᾳ, ἕτοιμοι εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν.
ἵνα τί περίλυπος ἐγένου, καὶ ἵνα τί συνέπεσε τὸ πρόσωπόν σου;
διέλθωμεν εἰς τὸ πεδίον.
τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ᾿ ἡμῶν;
ζῆλος καὶ ἔρις πόλεις μεγάλας κατέστρεψεν καὶ ἔθνη μεγάλα ἐξερίζωσεν.
τίς ἡμῶν κύριος ἐστιν;
ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ, καὶ ποίησον ἀγαθόν.
Ὁ διδάσκαλος ἐρωτᾷ νῦν τὸν Κότταλον
Χαλεπὴ ἡ Ἑλληνικὴ φωνὴ ὥστε τὸ μανθάνειν χαλεπὸν εἶναι.
Μανθάνω τὴν Ἑλληνικὴν φωνήν.
Ὅδε ὁ παῖς φοιτᾷ τὸ διδασκαλεῖον.
Εὖ λέγεις.
Τὸ δεύτερον γράμμα βῆτά ἐστιν.
Τί δὴ νομίζεις τοῦτο εἶναι;
τί ἐποίησας;
τίνες ὑμεῖς ἄρα ἐστέ, ὦ ξένοι;
Αὐτὸς ἔφη.
Οἱ αἴλουροι ἐννέα βίους ἔχουσιν.