Tatoeba sentences — language code: epo
Li faris multon por la sukceso de la projekto.
Mi estas tre dankema.
Mi elkore dankas vin.
Tiamaniere oni atingas rezultojn.
Estas grandega plezuro akcepti vin en tiuj lokoj.
Jen estas precize la problemoj, pri kiuj mi ŝatus paroli kun vi.
Mi ne konsentas pri ĉiuj artikoloj de tiu leĝo. Tamen mi balotos favore al ĝi.
Mi simple deziris ekscii vian aĝon.
Pleje mi ŝatas la teon "English Breakfast".
Ni reiru, antaŭ ol ekpluvos.
La homa korpo estas ia maŝino.
Mi enkapigis du mil anglajn vortojn.
Bonvolu rapide fari tion.
Aro de malsataj lupoj vagis tra la arbaro.
Tom forgesis nutri sian hundon dum lasta nokto.
Pro la pluvoj la stratoj reduktiĝis al kotejo.
Post la deka horo la parkado estas malpermesita en tiu ĉi placo.
Marko estas pasiulo pri futbalo.
La vojo, tute trempita de la pluvo, estis ekstreme glitiga.
Liza laboris kiel kuracistino.
Ŝi ne scias, pri kiu ŝi parolas.
Lia nevo loĝas en Ameriko.
Lia nevo loĝas en Usono.
Mi ne povas atendi.
Ĉu ni interparolu svisgermane?
Pollando ankoraŭ ne estas perdita.
Dio kreis Lusacion kaj la diablo enterigis la karbon sub ĝi.
Vi devas manĝi.
Pollando ankoraŭ ne pereis.
Kiam oni aŭdas lin paroli la anglan, oni erare supozus ke li estas anglo.
Ŝia patro pereis dum akcidento.
Bonvolu malŝalti la lumon, por ke mi povu dormi.
Ne estas troigo nomi lin geniulo.
Veras ĉio, kion li diris.
La someraj triumfoj naskiĝas en la vintro.
Jen! La longe dezirataj someraj ferioj estas alvenontaj!
La dua mondmilito komenciĝis en la mil-naŭcent-tridek-naŭa jaro.
Mi intencis iĝi kuracisto.
Je mia surprizo li malsukcesis en la ekzameno.
En Japanujo kvinprocenta aldonvalora imposto estas postulata por preskaŭ ĉiuj varoj kaj servoj.
Mi havas bonan opinion pri ŝi.
Antaŭ proksimume tri horoj la banko malantaŭ ĉi tiu angulo estis atakata.
La instruisto diris, ke la dua mondmilito komenciĝis en mil naŭcent tridek naŭ.
Mi scias, ke la banko estis atakita hodiaŭ, sed mi ne scias pliajn detalojn.
Kaj surgenue mi petegis ŝin.
Mi scias, ke oni rabatakis la bankon hodiaŭ, sed mi ankoraŭ ne havas pliajn detalojn.
Mi esperas, ke via avino baldaŭ fartos pli bone.
Kia estis la vetero, kiam vi venis eksteren ĉi matene?
Imagu, ke li rimarkis, kion ni faris!
Mi ŝatus glason da agavbrando.
Morgaŭ mi vizitos sinjoron Brown.
Kie vi rimarkis, ke via ombrelo mankas?
Li ne apartenas al nia anaro.
Ĉiu naskiĝas kiel duopo: kiel tiu, kiu li estas, kaj kiel tiu, kiu li kredas esti.
Li tre bone violonas.
Oni ridu tiom longe, kiom eblas, oni neniam scias, kiam ne plu eblos.
Kio estas pli bongusta se frostujo-bruligita?
Antaŭ cent dudek kvar jaroj, en la dek-kvina de novembro mil naŭcent okdek naŭ, Brazilo, kiu ĝis tiam estis monarkio, imperio, iĝis federacia respubliko.
Esperoj, planoj kaj iluzioj estas rejunigaj elementoj de la vivo. Ili estas sunleviĝoj, kies brilo ĉiam denove ravas.
Mi bezonas vojaĝi.
Ili altigis la salajrojn de siaj laboristoj.
Enspiru, elspiru.
Koncerne tion, mi estas la kulpulo.
Mi ne vere deziras, ke vi koleru kontraŭ mi.
Mi opinias, ke mi havas problemojn kun la virinoj.
Ĉu vi sekvas?
Precize estas vi, kiun oni riproĉu pro tiu malsukceso.
Li ne sciis, kion diri, tial li restis silenta.