Tatoeba sentences — language code: nds
Quintilius Varus, geev mi mien Legionen trügg!
Düsse Steen weer so swoor, dat ik em nich lüchten kunn.
’Keen sien Dochter is Julia?
Is dat joon oder uns Schuld?
Von mien Frünnen büst man du kamen.
Ik bün ehrgüstern in Narita ankamen.
’Keen höört disse Kuffer hier to?
He sütt den Busch vör luder Bööm nich.
Wat för en Spraak warrt in Ägypten snackt?
De Arbeid is meist trech.
Wat wullt du vondaag geern eten?
Woneem wahnt dien Grootmoder?
Tony hett ’t tweibraken.
Wi hebbt vör ’n Regen ünner en Boom schuult.
Ik wahn glieks dor achtern.
Kannst du disse Taschen in ’n Kuffer packen?
Ik heff di seggt, du schasst de Motoorluuk apenmaken, nich den Kuffer.
Ik kann nich na dat böverste Fack recken.
Du kunnst in dien Dokterarbeid tominnst en poor düütsche Wöör gegen jemehr engelsche Gegenstück’ utwesseln, dat een dat nich to dull markt, dat dat en Plagiaat is.
He slöög en Nagel in ’t Bredd.
Dat gefüll ehr nich, in ’e Stad to leven.
Ik kann nich översetten, ahn to verstahn.
Ik lööv, dien Bregen is jüst nich besünners good mit Suurstoff versorgt.
Stell di vör du harrst en Froo.
De Snee weer kneedeep.
Vonavend gaht wi tibeetsch eten.
Ik heff en Fründ, de in Berlin wahnt un in en tweesprakigen Kinnergoorn arbeidt.
Sundheid is mehr weert as Gold.
Ik heff dat Book för teihn Dollar köfft.
He is dree Johr jünger as ik.
Oh, dat Enn hett mi nich gefullen.
Do man wat Melk in mien Tee.
De Vagels flögen na ’n Süden.
Ik besitt man teihn Böker.
Ik wüss nich woneem ik hengahn schull.
Segg mi nich, wat ik doon schall.
Se hett en Poor Stevel köfft.
Dat weer Tied to gahn.
Ik leev hier.
Ik mag Tee.
Ik bruuk di.
Is dat witt?
Dat is Middagtied.
Villicht sneet dat.
Villicht regent dat.
Ik vertroo di.
Ik bruuk Hülp.
Dat Leven is hart.
Wannehr wullt du dien Weten oosten?
Wi verwacht en gode Oost dit Johr.
Is dat Kleed nich en beten kort?
Ik will vondaag nich na School gahn.
Aptiet kummt mit dat Eten, de Döst geiht mit dat Drinken.
Dit is en Hund.
Ik duusch mi jüst.
Ik bruuk en Duusch.
De Duusch is kaputt.
Hest du di vondaag duuscht?
Wo faken duuschst du?
De Krieg füng 1941 an.
Wat du seggst is wohr.
Ik mutt ganz nödig miegen.
Ken is üm un bi so groot as Bill.
Ik bün jüst hier ankamen.
He mutt Amerikaner wesen.
Roop foorts den Dokter an.
Dat is gornich groot.
Dat is dien Hund.
Laat mi von de Ieskreem wat över.
Uns Ünnerricht fangt Viddel na söven an.
Se hebbt sik funnen.
Se sütt vondaag temlich blied ut.
De Vörhang güng op.
Ik bruuk en Dokter!
He hett mi de Hand schüddt.
Na ’t Avendeten gaht wi all in ’e Stuuv.
He deed ehr vörhollen, dat se em anlagen harr.
Jümmer wenn se tohoop kaamt, striedt se sik.
Se deed in Tranen utbreken, as se de Naricht hören deed.
Vör allen mööt ji enanner helpen.
Se striddt sik jümmer mit ehr Öllern.
Över Smack lett sik nich strieden.
Ken verdeffendeert jümmer sien Moder, wenn sien Öllern sik striedt.
Dat bringt nix, sik mit em to strieden.
Ik heff vör, de hele Week hier to blieven.
Jemehr Stimmen liekt enanner an ’t Telefoon.
Dat Dack von mien Huus is rood.
Disse Hoot passt mi nich.
De See is dree Mielen breed.
Wo gau se löppt!
Ik heff tofällig mien Schoolmeester an ’n Bahnhoff drapen.
Ik bün en goden Kock.