Tatoeba sentences — language code: lat
Parce metu, Cytherea: manent immota tuorum / fata tibi; cernes urbem et promissa Lavini / mœnia, sublimemque feres ad sidera cœli / magnanimum Aenean, neque me sententia vertit.
Hic – tibi fabor enim, quando hæc te cura remordet, / longius et volvens fatorum arcana movebo – / bellum ingens geret Italia, populosque feroces / contundet, moresque viris et mœnia ponet, / tertia dum Latio regnantem viderit æstas, / ternaque transierint Rutulis hiberna subactis.
At puer Ascanius, cui cognomen Iulo / additur (Ilus erat, dum res stetit Ilia regno), / triginta magnos volvendis mensibus orbes / imperio explebit, regnumque ab sede Lavini / transferet, et Longam multa vi muniet Albam.
Hic jam ter centum totos regnabitur annos / gente sub Hectorea, donec regina sacerdos / Marte gravis geminam partu dabit Ilia prolem.
Inde lupæ fulvo nutricis tegmine lætus / Romulus excipiet gentem et Mavortia condet / mœnia, Romanosque suo de nomine dicet. / His ego nec metas rerum nem tempora pono: / imperium sine fine dedi.
Quin aspera Juno, / quæ mare nunc terrasque metu cœlumque fatigat, / consilia in melius referet, mecumque fovebit / Romanos, rerum dominos gentemque togatam: / sic placitum.
Veniet lustris labentibus ætas, / cum domus Assaraci Phthiam clarasque Mycenas / servitio premet ac victis dominabitur Argis.
Nascetur pulchra Trojanus origine Cæsar, / imperium oceano, famam qui terminet astris, / Julius, a magno demissum nomen Iulo.
Hunc tu olim cœlo, spoliis Orientis onustum, / accipies secura; vocabitur hic quoque votis.
Aspera tum positis mitescent sæcula bellis; / cana Fides, et Vesta, Remo cum fratre Quirinus, / jura dabunt; diræ ferro et compagibus artis / claudentur Belli portæ; Furor impius intus, / sæva sedens super arma, et centum vinctus aënis / post tergum nodis, fremet horridus ore cruento.
Comes novus tibi sum.
Liberate Palaestinam!
Lingua Anglica est plena verborum romanicorum.
Erat hebdomas terribilis.
Ubi sunt impedimenta tua?
Dic mihi, quaeso, de tua magistra.
Hæc ait et Maia genitum demittit ab alto, / ut terræ utque novæ pateant Carthaginis arces / hospitio Teucris, ne fati nescia Dido / finibus arceret.
Si vis, id cras faciemus.
Fabulam iucundam audivimus.
Fabula iucundissima est.
Pater filio fabulam narravit.
Mater, narra mihi fabulam.
Haec fabula clara est.
Haec fabula clarissima est.
Populi antiqui multos deos deasque colebant.
Volat ille per aëra magnum / remigio alarum ac Libyæ citus adstitit oris.
Et jam jussa facit, ponuntque ferocia Pœni / corda volente deo; in primis regina quietum / accipit in Teucros animum mentemque benignam.
At pius Aeneas, per noctem plurima volvens, / ut primum lux alma data est, exire locosque / explorare novos, quas vento accesserit oras, / qui teneant, nam inculta videt, hominesne feræne, / quærere constituit, sociisque exacta referre.
Classem in convexo nemorum sub rupe cavata / arboribus clausam circum atque horrentibus umbris / occulit; ipse uno graditur comitatus Achate, / bina manu lato crispans hastilia ferro.