Tatoeba sentences — language code: epo
En antaŭparolo la aŭtoro anticipe defendas sin kontraŭ kritikontoj.
Ŝi havas neligitan langon.
Li nomas la aĵojn per ilia nomo.
Ŝi tuŝis ĉiujn aktualajn temojn.
Ilia konversacio ŝajnas esti kiel diluita supo.
Ĉiuj demetis siajn ŝuojn antaŭ ol eniri.
Ĝi estas malfacila problemo.
Li aplikas lingvaĵon nudan kaj stilon krudan.
Dio scias.
Lia voĉo estas milda kaj varma.
Mi jam trinkis du kafojn.
Fajrego ekflamis ĉi-proksime.
Kiu horo konvenas al vi?
Ŝi ludonas la ĉambron al studento.
Pasis jam preskaŭ dek jaroj, sed vi ankoraŭ estas same bela.
Vi baldaŭ aŭdos paroli pri ni.
Vi baldaŭ havos novaĵojn pri ni.
Emma esprimis la kernon de ĉio.
Por vidi la akvofalon oni devas eniri kavernon situantan malantaŭ ĝi.
Por vidi la akvofalon oni devas eniri kavernon, kiu situas malantaŭ ĝi.
Se vi volas delogi tiun idioton, vi devas komenci vernisi viajn ungojn per ruĝo, anstataŭ ĉirkaŭmordi ilin.
Se vi volas delogi tiun ŝtipokapon, vi devas komenci vernisi viajn ungojn per ruĝo, anstataŭ ilin ronĝi.
Mi opiniis vin inteligenta homo, sed vi estas ja la plej granda ŝtipokapo de la mondo.
Emma trafis la kernon de la afero.
Li temigis problemon.
Ŝi temigis problemon, pri kiu ĝis nun neniu volis paroli publike.
Ĉeno ne estas pli firma ol ĝia plej malfirma ero.
La instruistino estas en la lernejo; ĝuste nun ŝi instruas la lernantojn.
Ni tiam povus, se ni nur volus.
Mi parolas Esperanton.
Tio ne estas ĉi tie.
Ŝi dormis ankoraŭ plu.
Mi ne volas pli legi.
Mi ne parolas pri tio.
Li venas el la hejmo.
En la mateno la paciento estis operaciata.
Mi volas, ke vi diru kion vi pensas.
Tuj kiam mi vekiĝos, ni komencos labori.
La nubskrapulo estas en la centro de la urbo.
Lia tuta prelego estis fakte nur akademieska babilaĵo.
Ŝi absorbiĝis en sia laboro.
Mi ellitiĝas je la sesa kaj duono.
Tio estas nekonvena ŝerco.
Kion vi vendas?
Ĉu mi ŝanĝu la akvon por la floroj?
Mi havas alian opinion.
Post la pluvo brilas la suno.
La hundo dormas post la pordo.
Mi neniam vidis lin.
La manopilkado estas bela, sed peniga sporto.
Ĵus mia edzino liberigis la tablon.
Ŝia vizaĝo iĝis tomate ruĝa.
Malaperis la lumo kaj ni restis je mallumo.
La lumo malaperis de si mem.
Li estis trafita de veturilo kaj tuj mortis.
Princo Hamleto ne estis dramisto.
Tio ĉi plaĉas al mi. Mi prenos ĝin.
Ĉu Hamleto estis enamiĝinta, ĉu li estis mense malsana aŭ ĉu li estis enamiĝinta mensmalsanulo?
Hamleto anoncis, ke li ne estas freneza, sed nur ŝajnigas esti freneza. Ĉu eblas, ke li estis freneza dum la tuta tempo? Aŭ ĉu li eble ne estis freneza en la komenco, sed pli malfrue — dum la aferoj iĝis pli kaj pli komplikitaj — li komencis vere perdi sian sanan menson? Aŭ ĉu eble li entute ne estis freneza?
Tomo estas aroganta.
Tomo estas orgojla.
Mi petas vin: Diru nenion; hodiaŭ mi ne surmetis mian fekrezistan pantalonon.
Tute male; ĉio iĝas pli kaj pli komplikita kaj mistera.
Por mi vi gravas pli ol mi mem povas kredi.
Li ne kontraŭis, sed tuj post kiam li eniris en la banĉambron li iĝas tute silenta kaj tomate ruĝa.
La hodiaŭaj ribeluloj estas la morgaŭaj despotoj.
Tiu, kiu konas viajn erarojn kaj scias kia idioto vi estas, kaj ne forkuras - tiu estas la ĝusta.