Tatoeba sentences — language code: epo
Suzana kaj Roberto aviadis de Londono ĝis Sidnejo en Aŭstralio.
Koalo estas unika besto en Aŭstralio.
Aŭstralio abundas je naturaj materialoj.
En kiu parto de Aŭstralio vi kreskis?
Li ne senutile vizitis la universitaton.
Pro spirmanko mi eksidis.
Pardonon, ĉu mi rajtas starigi al vi demandon?
Mi ne povas paroli nuntempe.
Kiel laŭ vi mi sentas min?
Tempo estas la plej bona kuracado.
Hieraŭ vespere mi iris en la liton, ne brosinte al mi la dentojn.
Mi devas brosi al mi la dentojn.
Mi brosu al mi la dentojn.
Mi brosu miajn dentojn.
Ni kunigu la familion.
Li ne estas pli bona ol ŝtelisto.
Mia nomo estas Edgar Degas.
De kie do ili venas?
Antaŭlonge tiu urbo estis provizita de la komercistoj.
Faru, kiel mi diris al vi hieraŭ vespere.
Mi preparis min kun granda anticipo.
Li volas eksedziĝi.
Li volas divorci.
Bona laboro!
Vi estas studento.
Vi estas studentino.
Vi aldonis komenton, ne tradukon. Por aldoni tradukon, alklaku la simbolon «あ→а» supre de la frazo.
Kie oni subskribu?
Mia edzo estas mallaborema.
Morgaŭ vi kundividos ĝin lun mi.
Esti plurlingva ne estas problemo, tio estas privilegio.
Mi devis modifi la planon.
Mi havas neniun libron por legi.
Mi havas neniujn librojn por legi.
Ni estas en la plej bona el la imageblaj mondoj.
Ĉio iras glate kaj plu glatos.
Mi interesiĝas pri la orienta ceramiko.
Mi bezonas ĝin por ekzameno.
Ĉio estas normala.
Ĉu vi pasigis agrablan someron?
Li havas malgrandajn piedojn.
Mi estas skulptaĵo.
La birdoj surbranĉiĝis.
Mi estas surprizita vidi vin.
Min surprizas la fakto vin vidi.
Mi miras vidi vin.
Kun miro mi vidas vin.
Mirigita mi estas vidi vin.
Lia malsano estis ĉefe psikosomata.
Ĝi estas kanzono.
Kunikloj ŝatas manĝi karotojn.
Ŝi pasigis sian vivon, serĉante la veron.
Aŭskultu ŝin!
Tomo ŝatas poneojn.
Viaj vortoj igas min feliĉa.
Viaj vortoj feliĉigas min.
Ne premu tiun butonon!
Mi ŝatas tiun koloron.
Mi ne ŝatas la koloron de tiu domo.
Mi lertas en pianludado.
Estas relative facile trovi lian domon.
Estis relative facile trovi ŝian domon.
Fojfoje mi deprimas.
Mi ludas videoludojn.
Mi iris al la parko por ludi tenison.
Mi aĉetas kasedon.
Mi vidis knabeton kuri.
Mi preferas buteron al fromaĝo.
Mi havis du kopiojn de tiu libro.
Mi trovis tiun libron facila.
Mi memoras tiun leteron.
Min preterpasis aŭto.
Mi ne ŝatas lian ĉapelon.
Mi ne ŝatas ŝian ĉapelon.
Mi konas kelkajn lernantojn de tiu lernejo.
Mia avo piediras ĉiumatene.
Ni suprengrimpis laŭ kruta deklivo.
Vi scias nenion prie.
Mi aplikos la rimedojn, kiujn mi konsideras necesaj.
Bonvole ne malfermu tiun pordon.
Enirante en la domon, mi vidis, ke intertempe alvenis gastoj.
Maria staris flanke, afable ĉirkaŭrigardis kaj diris nenion.
La pladoj alvenis, kaj la manĝo ekis.
Oni ĝuis la kamparajn pladojn.
Tom parolis malmulte kaj promesis plenumi ĉiujn komisiojn atente kaj precize.
En la sekva tago, la lasta pasigenda de Tom en tiu domo, okazis nenio nekutima.
En la mateno de la sekva tago oni pakis kelkajn pliajn aĵojn kaj refoje ordis la jam orditajn.
Lasu lin iri, lasu lin iri! la maljuna virino diris. "Certe lian koron premas aflikto."
Ĉio estas farita laŭmezure.