Tatoeba sentences — language code: epo
Estis festo, en kiu mankis la celebrato.
Per biciklo vi konsumas kaloriojn kaj vi ŝparas monon, per aŭto vi konsumas monon kaj vi akumulas kaloriojn.
Ĉu estas vivo sur Marso? Se ne, ĉu ĝi estis tie antaŭe?
En mia kvartalo, okazas parado la kvaran de julio.
Prenu la libron metitan sur la tablo.
Ŝi verŝis multajn larmojn, kiam ŝia amata hundo mortis pro akcidento.
Ŝŝ, parolu malpli laŭte! En la apuda ĉambro la paciento kuŝas dormonta.
Tio ankaŭ koncernas vin.
Bona afero povas pledi por vi.
Mi ne senkulpigu min pro miaj diroj.
Ĉu vi havas iom da matena manĝaĵo ĉemane? Mi malsatas, mia frato.
Li perdis sian adoratan filon.
Estis, se tiel diri, problemo de vivo aŭ de morto.
Kion vi trinkos, mia delonga amiko?
La studento, kiu finas unuavice sian ekzamentaskon, ne ĉiam ricevas la plej bonan noton.
Ĉu vi do vere kredas, ke mi sukcesis postlasi bonan impreson ĉe ŝi?
La veturilo batis la barilon kaj renversiĝis.
Mi trinkos ĉampanon, nenion kroman; vi tion ja scias tre bone.
La knabino estis konsternita. Ŝi respondis ne tuj.
Konsternite la knabino hezitis pri respondo.
En Esperanto ekzistas tri panoj: Blanka pano, nigra pano kaj ĉampano.
Tre rekomendindas peti la lernantojn respondi per frazoj kompletaj.
Vino por mortintoj, akvo por vivantoj; jen vortoj validaj por fiŝoj.
Vino por mortintoj, akvo por vivantoj; jen regulo por la fiŝoj.
Forigu vian manon de mia ŝultro.
La falon kaŭzis glata glacio.
Ĉio estus pli facila, se ni povus flosi.
La falo estis sekvo de glata glacio.
Baldaŭ estis trolebusoj, kiuj iris tien kaj reen, fronte al la malgranda domo.
Kiam vi finos vian laboron?
Kial ĉiuj parolas tiel mallaŭte?
La interrompo en la intertraktadoj signifos militon.
En tiu lando, estas homoj, kiuj iradas sen ŝuoj.
Ameriko ne estas lando, sed kontinento.
Mi plonĝas preskaŭ ĉiutage.
Li ploras preskaŭ ĉiutage.
Ĉiuj provas kaŝi ion de mi, sed mi eltrovos ĝin.
Ni seksumas preskaŭ ĉiutage.
Je tiu stratokruco preskaŭ ĉiutage okazas akcidento.
Kiam lastfoje vi transiris riveron?
Preskaŭ ĉiutage alvenas centoj da retmesaĝoj.
Memoraĵoj estas venditaj aŭ vendotaj.
Min trompaĉis la vendisto.
Per ĉiu suspiro vi iĝas pli maljuna.
Vi ne povas havi ĉefverkon sen mankoj.
La japana fiska jaro daŭras de la unua de aprilo ĝis la tridek unua de marto de la sekva jaro.
Li estis senpacienca pro ŝia neamika konduto.
Neniu rajtas ekscii, ke mi ĉi tie estas.
Liaj nervoj rompiĝis lastmomente.
Mi estas okupita ĉi-momente.
Do mi surtabligos cent ostrojn, du botelojn da ĉampano … kaj nenion krome? — "Li tuj alportu kvar botelojn; tiel li ne devos dufoje iri en la kelon. Ĉu mi ne pravas, knabo?" — "Ne tute, tamen: estu tiel!"
Ĉu vi ofte negoce vojaĝas?
Morgaŭ mi forĵetos akvomelonon el tegmento de kvinetaĝa konstruaĵo, nur por distriĝi.
Li ekmarŝis kvarpiede kaj komencis serĉi la ringon.
Helpu min por levi tiun pakaĵon.
Tom kaj Maria ambaŭ volas ekiri.
Formulo estas tre oportuna, ĉar ne necesas cerbumi pri ĝi.
Mi ja memoras la tagon tre bone.
Sed antaŭ ol mi forgesos tion; en kiuspeca libro vi legis per tiel atenta maniero, kiam mi venis. Ĉu tio estas libro pri politiko?
Kial ni ne uzos taksion?
Ĉu vi ne estus iel paranojema?