Tatoeba sentences — language code: epo
Ni laŭdegu biciklon ĉi tie.
Nenio teruras min.
Mi ĝojas, ke vi estas ĉi tie.
John ĵus farbis la pordon.
Ne troigu la faktojn!
Kien iros ĉiuj konoj de la mortinto?
La teroristoj ĵuris venĝi al la lando.
Li kantadis.
Plurajn leĝoproponojn oni entirkestigis.
Plurajn leĝoprojektojn oni formetis por ĉiam.
Mi sentas nenian deziron kompreni, kio okazas ene de via kapo.
Mi tion al vi dirus pli frue, sed mi ne kredis, ke vi komprenos.
Mi estas tre scivola.
Mi estas tre scivolema.
Mi deziras esti pli bona homo.
Malfermu la kartonon gardeme, sen rompi la pakumon.
Malfermu la kartonskatolon atente, sen disŝiri la pakumon.
En la 1750-aj jaroj ĉiuj triboj de la Grandaj Ebenaĵoj havis ĉevalojn.
Kiam mi lin demandis, ĉu li scias, kie ŝi estas, li nur levis la ŝultrojn.
Kiu materialo estas tio?
Kiam ŝi vidis tion, ŝi ruĝiĝis.
Ĉiu ilo estas nur imaga, antaŭ ol oni je la unua fojo produktas ĝin.
Ĉiu aparato ekzistas nur en imago, antaŭ ol oni ĝin produktas unuafoje.
La plej grava celo de mia vizito, estas ekkoni la kulturon de la loĝantoj de ĉi tiu insularo.
Tomo mortis juna.
Franklin Roosevelt iĝis prezidanto en 1933.
La adeptoj de la romantikismo parolis pri ĝi preskaŭ nur per alegorioj.
Kio estas nepalpebla, eĉ ne eldirebla, tio iĝis la objekto de la revadoj de la romantikistoj.
La plej senmateria arto povas plej bone esprimi la spiriton de la romantikismo; la arto, pri kiu mi parolas, estas la muziko.
Tion Jean Paul celas per la klarigo, ke la klasika idealo de la helena-romia antikvo estis plastika, kaj la romantika idealo estas poezia, pentra kaj muzika.
Neniu subtenis, kion mi diris.
La tutan spiriton de la romantikismo esprimas la sama poeto per jenaj vortoj: "En la homo estas granda deziro, kiu neniam spertis plenumon: ĝi ne havas nomon; ĝi serĉas sian objekton; sed ĉio, kion vi nomas, kaj ĉiuj ĝojoj ne estas tiu ĉi objekto. Sed ĝi revenas, kiam en somera nokto vi rigardas norden aŭ al foraj montaroj, aŭ kiam lunlumo estas sur la tero aŭ la ĉielo plena de steloj, aŭ kiam vi estas tre feliĉa."
Nia instruisto ne nur parolas la anglan sed ankaŭ la francan.
Ŝi televidante sidis sur seĝo.
Li rakontis al mi sian vivohistorion.
Vi devus ne diri ion tian, kiam la infanoj estas en la ĉirkaŭaĵo.
Rimarko: Kiam oni tradukas el iu lingvo en alian oni ne traduku la vortojn, sed la ideojn.
Sian klarigon de la romantika spirito daŭrigas Jean Paul jene: "Tiu forta, grandega deziro supren levas nian spiriton, sed kun doloroj kuŝante - ho ve! - ni ĵetas nin alten kiel epilepsiuloj. Sed tiun deziron, kiu neniel estas eldirebla - niaj kordoj kaj tonoj nomas ĝin al la homa animo. Tiam la sopiranta animo ploras pli forte kaj en plendanta ĝojego enkrias inter la tonojn: Jes, ĉio, kion vi eldiras, tio mankas al mi."
Li estas tiel agrabla viro.
Ĉu ŝi estas tiel stulta, kiel oni diras?
Se Francujo favoras la projekton, la aliaj landoj vigle kontraŭas ĝin.
Ŝi tamen bonas!
Ŝi iris en la akvon kiel en sian banujon!
Tempoj ŝanĝiĝas, kaj ni ŝanĝiĝas kun ili.
Ĉu feliĉo vere konsidereblas kiel pure kaŭza funkcio?
Li surmetis siajn okulvitrojn kaj eklegis.
Donu al mi ŝancon!
Mia hundo havas la malbonan kutimon pisi kontraŭ seĝoj.