Tatoeba sentences — language code: epo
Manjo volis trinki nenion malvarman.
Kien ili sendas nin?
Dan diras, ke lia denaska lingvo estas la hungara.
Vi devas parkerigi tiun frazon.
Vi devas parkerigi tiun sentencon.
Tomaso nun resaniĝas post la vundiĝoj.
Vi devas enkapigi tiun frazon.
Li estas dotita per forta kapablo.
Hodiaŭ mem, Ken edziĝas.
Vi eraras. Tio ne estas malbonaj aferoj.
Ili malhavas nutraĵon.
Li solas.
For de mia lito!
Vi devas sincere respondi.
Ni konsideru la aferon laŭ propra perspektivo.
Tuj post la tagmanĝo ŝi komencis plenumi siajn hejmtaskojn.
Vi vizitos min morgaŭ, ĉu ne?
Tion mi promesas al vi, mi pafos al vi.
Mia koramikino vere mankas al mi.
Eblas titoligi ĉiun ĉapitron.
Prezentu vin, kvazaŭ vi estus mi.
Mi bukis mian sekurzonon.
La komercistoj, kiuj ne plenumas siajn sindevigojn, estas nekredeble tedaj.
L' Esperanto faras la homaron sin kompreni kaj vivi en paco.
Sperto kaj studado lin estigis baldaŭ rimarkinda specialisto.
Tiel li vivis ĝis la morto, tre modeste, tre malriĉe, for el ĉia lukso.
Iam, en amerika urbego, post parolado pri verko de Zamenhof al junaj laboristoj, hebrea knabo el Varsovio min demandis: “Ĉu estas tiu sama Zamenhof, la bonkora okulisto de la strato Dzika?”
Per penado ĉiutaga la premantaj zorgoj malaperis. Sed ankaŭ maloftiĝis tempo libera por pli alta celo.
Ne asertu evidentaĵojn!
La lakton oni vendis en vitraj boteloj.
Tomo brakumis sian hundon.
Mi havas amikon, kiu atendas min en la halo.
Lakto estis vendita en vitraj boteloj.
Mi devis surprovi ĉiujn artiklojn en la butiko, sed nenio sidas al mi.
Manjo ĉiam lasas sian biciklon malpura.
Primitiva homo estis terurita, vidante sovaĝan beston.
Ni pli rapidu, alie ni maltrafos la trajnon.
Mi estas dankema al vi pro via disponeblo.
Tamen lin konsolis tiu sento, ke la ofero lia portas tujan helpon al homfratoj. Vespere li sidiĝis kaj reprenis la plumon.
Verkado, tradukado, korespondado formanĝis grandan parton de la noktoj.
La movado esperantista disvastiĝis tra la mondo malrapide, sed progrese. Kun amo li sekvis la klopodojn de la novaj batalantoj.
... Vi en la urbo, vi en urbeto, en la malgranda vilaĝo... Tre malproksime ĉiuj ni staras la unuj de la aliaj. Kie vi estas, kion vi faras, ho, karaj fratoj vi miaj?
Post du jaroj rekuros la centjara datreveno de la morto de Zamenhof (1917-2017).
Cezaro, kuraĝiginte la militistojn, komisiis ilin militi.
La batalo okazis apud rivero.
Per tiu poemo Al la fratoj, kvazaŭ tra kristalo travidebla, ni povas rigardi ĝis fundo de lia koro, kiel ĝi batis en la vespera silento pensante al la alia “rondo familia”.
Kiu estas tiu, kiu redaktis tiun infanecan artikolon?
Kaj koncerne tiun laboron, ĉu ĝi plaĉas al vi?
Akagi tordis al si la maleolon dum la trejnado; tial antaŭ la matĉo li bandaĝis ĝin, por rigidigi ĝin.
Ĉu plaĉus al vi restadi plu?
Tio estas multe pli malfacila ol ĝi ŝajnas!
Estas saĝe ŝpari monon cele al malfacilaj tempoj.
Tio mirigas min.
Povas esti, ke ili foriros morgaŭ.
Ili rajtas foriri morgaŭ.
Kion vi faris el tiu libro?
Mi scias, ke la surmerkatigo de nova produkto estus granda defio.
Ili firme tenis sin al siaj principoj.