Tatoeba sentences — language code: epo
Mi ne scias, ĉu morgaŭ estos bela vetero. Sed se estos bela vetero, ni iros al pikniko.
Kion vi du faras tie?
Kion vi ambaŭ faras tie?
Li aperis unu horon pli malfrue.
Beboj havas delikatan haŭton.
Mi devas ekzameni vin.
Mi volas havi ventumilon.
Espereble la metroo ne estas ĉiumatene tiel plena.
Bonvolu atenti ankoraŭ momenton.
Bonvolu atenti iomete.
La vintra ĥaoso frenezigas min, sed baldaŭ ja alvenos la ferioj.
Mi iros al Parizo kiam mi havos sufiĉe da mono.
Li ne estus povinta diri tion.
Ŝi insistis, ke mi iru tien.
Kolektu paperojn kaj portu ilin ĉi tien.
Kolektu la gazetojn kaj portu ilin ĉi tien.
Ne tuŝu la glason!
Li rifuzas lakton de formulo por beboj.
Neniu alia konkursanto ekhavis tian rimarkindan atingaĵon.
Mi iros por kuraĝigi lin.
Kiel vi festis vian naskiĝdatrevenon?
Mi neniam prelegas sen esti nervoza.
Mi ne povis malhelpi mian subridaĉon.
Multaj aferoj ĝenis min pri tiu kontrakto.
Mi pensas ke vi malĝustas pri la numero.
Li pensis, ke li mortigos sin.
Mi ne pensis, ke mi renkontos vin ĉi tie.
Li montris sin kiel ŝia patro.
La ŝtelisto rompis al li la kapon.
La ŝtelistino forkuris, kiam ŝi vidis la policiston.
Koran dankon pro via helpo.
Li renkontis sian koramikinon ĉiusabate.
La spektaklo komenciĝas.
Al mi plaĉas teo.
Kial vi ne respondas al mi, kiam mi vin demandas?
Mi primiras la saĝecon kaj la honestecon de tiu ĉi homo.
La leĝeco de lia faro ne estas por mi malcerta, ĉar ĉio, kion li faras, estas tute leĝa.
Vivu la frateco de la popoloj.
Virino, kiu sin okupas je kudrado, estas nomata kudristino.
Ŝi ne estas doktorino, sed nur doktoredzino.
Je la deka horo vespere la kortisto fermas la pordegon de la domo.
Mi ne povis ne ekplori, kian mi vidis, kiel la malriĉegulo petegis la mastron de la belega palaco pri peco da pano.
La legendoj rakontas pri grandeguloj, kiuj volis batali kun la dioj.
La vetero estis malbona, kaj mi malvarmumis; la kuracisto konsilis al mi iri en ŝvitbanejon.
Nia fidela servanto mortis en la malsanulejo.
Kun la libroj en la mano la infano iris en la lernejon.
Aŭdinte tion ĉi, li ekploris.
Li promenadis, akompanata de siaj lernantoj.
Mi estas la zorganto de tiu ĉi infano, kaj ĝi estas mia zorgato.
Via kuracato estas mia konato.
Ŝi ofte sonĝas mortintojn.
Akuzito, kion vi povas diri por pravigi vin?
Ŝi estas en la kvara monato de naskonteco.
La juĝejo estis jam plena, kaj oni enkondukis la juĝoton.
La parenco de mia edzo aŭ la edzo de mia parenco, estas mia boparenco.
Mi estas la bofrato de Heleno, ĉar ŝi estas la edzino de mia frato; ŝi estas mia bofratino.
Petro kaj Mario estas jam sufiĉe maljunaj, tamen oni ankoraŭ vokas ilin Peĉjo kaj Manjo.
Aŭguĉjo kaj Aŭgunjo estas bonaj infanoj.
Disiru, sinjoroj, ĉar amase stari sur la strato estas malpermesite.
Li disŝutis la alumetojn sur la tuta planko.
Via parolo estas por mi tute ne komprenebla.
Li rakontas aferon tute ne kredeblan.
Vi skribas tre nelegeble.
Vitro estas travidebla.
Mi ŝovis miajn manojn en miajn poŝojn.
Plezurege!
Tre plezure!
Jam mateniĝas, kio ne estas malmulto!
Tial mia kanzono sonas malgaja.
Religia edukado ne estas permesata en publikaj lernejoj.
Li ja ne manĝis kaviaron.
Ĉu vi jam iris al opero?