Tatoeba sentences — language code: lat
Nunc morere. Hoc dicens, altaria ad ipsa trementem / traxit et in multo lapsantem sanguine nati, / implicuitque comam læva, dextraque coruscum / extulit ac lateri capulo tenus abdidit ensem.
Hæc finis Priami fatorum; hic exitus illum / sorte tulit, Trojam incensam et prolapsa videntem / Pergama, tot quondam populis terrisque superbum / regnatorem Asiæ. Jacet ingens litore truncus, / avulsumque humeris caput et sine nomine corpus.
Aliquisne illud edet?
Uxor Thomasae sum.
Liber apertus super mensam scriptoriam est.
At me tum primum sævus circumstetit horror.
Obstupui; subiit cari genitoris imago, / ut regem æquævum crudeli vulnere vidi / vitam exhalantem; subiit deserta Creusa / et direpta domus et parvi casus Iuli.
Respicio et, quæ sit me circum copia, lustro. / Desuere omnes defessi, et corpora saltu / ad terram misere aut ignibus ægra dedere.
Jamque adeo super unus eram, cum limina Vestæ / servantem et tacitam secreta in sede latentem / Tyndarida adspicio: dant clara incendia lucem / erranti passimque oculos per cuncta ferenti.
Illa sibi infestos eversa ob Pergama Teucros, / et pœnas Danaum et deserti conjugis iras / præmetuens, Trojæ et patriæ communis Erinys, / abdiderat sese atque aris invisa sedebat.
Exarsere ignes animo, subit ira cadentem / ulcisci patriam et sceleratas sumere pœnas.
Scilicet hæc Spartam incolumis patriasque Mycenas / adspiciet, partoque ibit regina triumpho, / conjugiumque domumque patres natosque videbit, / Iliadum turba et Phrygiis comitata ministris? / Occiderit ferro Priamus, Troja arserit igni, / Dardanium toties sudarit sanguine litus?
Nemo vivit aeterne.
Non ita; namque etsi nullum memorabile nomen / feminea in pœna est, nec habet victoria laudem, / exstinxisse nefas tamen et sumpsisse merentis / laudabor pœnas, animumque explesse juvabit / ultricis flammæ et cineres satiasse meorum.
Talia jactabam et furiata mente ferebar, / cum mi se, non ante oculis tam clara, videndam / obtulit et pura per noctem in luce refulsit / alma parens, confessa deam, qualisque videri / cœlicolis et quanta solet, dextraque prehensum / continuit, roseoque hæc insuper addidit ore:
Sermonem tuam in linguam Latinam vertendi.
Nate, quis indomitas tantus dolor excitat iras? / Quid furis, aut quonam nostri tibi cura recessit?
Non prius adspicies, ubi fessum ætate parentem / liqueris Anchisen, superet conjuxne Creusa / Ascaniusque puer, quos omnes undique Graiæ / circum errant acies, et, ni mea cura resistat, / jam flammæ tulerint inimicus et hauserit ensis.
Vita Thomasae facilis non erat.
Non tibi Tyndaridis facies invisa Lacænæ / culpatusve Paris, divum inclementia, divum, / has evertit opes sternitque a culmine Trojam.
Adspice, namque omnem, quæ nunc obducta tuenti / mortales hebebat visus tibi et humida circum / caligat, nubem eripiam: tu ne qua parentis / jussa time, neu præceptis parere recusa!
Hic ubi disjectas moles avulsaque saxis / saxa vides mistoque undantem pulvere fumum, / Neptunus muros magnoque emota tridenti / fundamenta quatit, totamque a sedibus urbem / eruit.
Hic Juno Scæas sævissima portas / prima tenet, sociumque furens a navibus agmen / ferro accincta vocat.