Tatoeba sentences — language code: epo
En kiu tago vi naskiĝis?
Pasis du jaroj, de kiam mi iris al la Universala Kongreso.
Du filojn kaj unu inon.
Sur kioma etaĝo vi loĝas?
Mi loĝas sur la kvina etaĝo.
Ĉu vi estas tajpistino?
Li estas sep-jara knabo.
Ŝi fartas bone, feliĉe.
Ŝi mortis sen posteuloj.
Mi estas kvardekjarulo.
Kie vi loĝas nuntempe?
Vi havas bonan mienon.
Mi ne estas plenaĝulo.
En kiu urbo vi loĝas?
Tiu infano estas orfo.
Ok tagojn antaŭ hodiaŭ.
Vi aspektas pli juna.
Ne, ni estas samaĝaj.
De kiam?
Jam delonge!
Kiel vi estas nomata?
Mi estas nomata Ludoviko.
Vian nomon, bonvolu!
Al kiu vi reedziĝis?
Morgaŭ estos la sepa.
Kiu estas via aĝo?
Mi ne forgesos tion.
Ĉu vi deziras ion?
Naskiĝis filo al iu.
La afero estas pri...
Ne ekzistas pordisto en la domo, mi ne povas ricevi ian sciigon.
Hieraŭ matene mi venis kun mia filo el Berlino, por viziti vin.
Permesu, ke mi prezentu al vi fraŭlinon Klaŭdja.
Li estis kondamnita al dek jaroj da karcero.
Vi estas unu el miaj plej bonaj amikoj.
Vi nutras vian fianĉinon per promesoj.
Mi venis vin sciigi, ke mi vojaĝos morgaŭ.
Mi venas por komuniki al vi, ke mi ne faris, kiel planite.
Li estas tre kontraŭdirema.
Mi havas grandan plezuron vidi vin.
Bonvolu prezenti min al sinjoro Olivejro.
Vi transpasas la limojn, ĉu ne?
Mi faris tion konsultinte neniun.
La edziĝo estos post du monatoj.
Li malsaĝiĝis.
Mi loĝas en eta pensiono.
Mi plezuregas konatiĝi kun vi.
Ili estis surprizitaj en delikto.
Ĉu ĉi tie loĝas sinjorino Marta?
Jes, sed ŝi ĵus foriris.
Jes, ŝi estas hejme.
Vi vivas per okazaj rimedoj.
Hodiaŭ li estas kapklinita.
Mi ricevis ĉagrensuprizon.
Vi faris tion senpripense.
Vi plej zorge faris tion.
Mi tre dankos al vi, se vi fermos vian buŝaĉon!
Ĉiu povas libere decidi.
Tio estas memevidenta!
Ne agacu miajn nervojn.
Li verŝajne estas riĉa.
Ŝi tiklas sian filinon.
Vi povas fari ideoĉenon.
Vi estos ĉiam bonvena.
Vi ne povas imagi!
Ĉio nepre finiĝos.
Irigu lin!
Ĉar estas jam malfrue, tial ni restis en la domo de nia amiko, por pasigi la nokton.
Mi prezentis min kelkajn fojojn ĉe vi, sed mi ne havis la feliĉon trovi vin hejme.
Lasu min pretigi la kafon.
Vi espereble ne rifuzos trinki tason kun mi.
Efektive, kaj mi multe bedaŭras, ke mi ne estis hejme por akcepti vin.
Mi multe bedaŭras, sed mi ne povas resti pli longe en via societo.
Mi ne deziras vidi mian bopatrinon, sed paroli al ŝi.
Mi iris al la domo de mia avino, por paroli al ŝi.
Se mi povus, mi vizitus mian amikon en la venonta dimanĉo.
Vi faros grandan plezuron al mi, mi ŝatas multe vian societon.
Kiom da enuigaj vizitoj oni devas elportadi ĉiutage!
Mi estas tie ĉi de hieraŭ vespere.
Mia unua vizito estas al vi.
Faru al mi plezuron tagmanĝi kun mi.
Pardonu, vi havas vizitanton; mi revenos en alia okazo.
Dum via foresto iom maljuna sinjoro estis ĉi tie.
Neniu estis en via domo kiam mi alvenis tien.
Dezirante paroli al li, mi vizitis lian domon.
Do, je kio mi devas la honoron de via vizito?
Se iu venos, sendu ĝin al mi, kiu ajn li estos.
Fermu la pordon, mi petas, ĉar estas malvarme.
Jes, samideano, mi venis tien ĉi paroli kun vi.
Ĉar mi vidis la pordon malfermita, mi eniris.
Tiu, kiu venas, estas mia amiko antaŭ longe.