Tatoeba sentences — language code: epo
Lumaj fajreroj disflugis. Per martelo li frapis sur kelkajn lokojn de la fero kaj prove almetis ĝin sur la hufon de la besto.
Blua nubo kaj terura odoraĉo de brulanta kornaĵo eliĝis kaj malvidebligis ĉion.
La ĉevalo timige blekis, per ektirego rompis la rimenon kaj frapis la timigitan forĝiston per la liberigita malantaŭa piedo rekte sur ties brusto. Ni aŭdis ion kraki.
Kiu aŭdacus fari ion tian?
Kiam la fumo ekmalaperis, ni vidis la forĝiston kuntirite sidi kun sia kapo kontraŭ la muro anheligante pro aermanko.
Ĉu vi vidas malavantaĝon en la fakto, ke mi malŝaltos la elektron?
La estrino verŝajne aŭdis ion kaj veninte rigardi tuj rapidis al sia kuirejo alarme vokante "Rapide, telefonu al doktoro".
La plej proksima telefonaparato troviĝis iom pli fore en la strato, kaj tie necesis kelkaj pliaj klarigoj, antaŭ ol oni fine povis atingi la kuraciston.
Bonŝance, doktoro Van der Schueren ankoraŭ laboris hejme.
Li lasis siajn pacientojn tie, kie ili sidis, surmetis sian ledan jakon kaj rapidis per sia motorciklo laŭ Longa ŝoseo al Murbek.
La paroĥestro, kiu loĝis nur kelkajn domojn de tie, rapide ĉeestis kaj rigardis tre zorge.
Duo da viroj kuŝigis la malfeliĉulon sur tablon en la kafejo.
Se vi pardonpetos, vi devus fari tion nun.
La arda fero feliĉe ne estis falinta sur lin.
Jen ĉio, kion ni povis vidi.
La ĉevalo, kiu pro la tumulto estis tre nervoziĝinta, estis karesata de sia mastro, ĝis ĝi iom trankviliĝis.
Tiam ĝia mastro malligis ĝin kaj kun larmoj en la okuloj kun ĝi reiris hejmen murmurante, ke ĝi estas tiel saĝa besto, kial io tia devis okazi precize al li.
Tiu vojo sekvas la marbordon laŭ la tridek venontaj kilometroj.
La ĉevalo neniam plu havis feron sur siaj hufoj.
Kun multaj klarigoj kaj gestoj la tuta najbararo ĉeestis, multaj ploris kaj estis multaj eldiroj, kiaj "Li povintus fari tion ... aŭ ĉi tion...".
Ĉarlo dum ankoraŭ tri tagoj anhelis pro spirmanko kaj tiam mortis.
Ekde tiam mi ektimas ĉiujn ĉevalojn, eĉ se temas pri bonanimuloj.
Kiam novnaskito ne ricevis sufiĉe da patrina lakto, oni iom rapide ŝanĝis al bovina lakto, dum la unuaj semajnoj maldensigita per mineralakvo de Vichy kaj boligita.
Tio postulis iom gravan adaptiĝon de la bebo.
Multe pli taŭga por la infano estis vera patrina lakto de nutristino.
Kia eksterordinara koincido, Tomo havas fingromarkojn similajn al la miaj!
Tio okazis por nia tiutempe plej juna Arturĉjo.
Ĉiutage tra ĉia vetero oni irprenis la veran patrinan lakton ĉe nutristino.
En litrobotelo kun ŝraŭboŝtopilo la nutristino estis kolektinta sian valorplenan tromulton.
La nutristino kontentis pro la helpo, kiun ŝi povis liveri kaj prave fieris pri sia agado.
Komence estis granda kvanto, sed post kelkaj semajnoj tiu malpliiĝis.
Post kunveno de la du patrinoj tio finiĝis.
De tiam la suĉinfano povis ŝanĝi al la kutima lakto, kaj jam povis ekdigesti ion alian.
Panjo vere malĝojis pri tio kaj eĉ hontis, sed necesis.
Patrino Lo, kiel ni nomis ŝin, loĝis en ŝoseo Malgranda kaj havis infanon proksimume samaĝan.
Ŝi havis mamegojn, per kiu ŝi nutris sian etulon, sed ankoraŭ havis tro da lakto.
Tiel la du virinoj reciproke kompletiĝis.