Tatoeba sentences — language code: epo
Homo ne kapablas scii ĉion, sed ĉiu havu ion, kion li sufiĉe komprenas.
Mi jam scias tion.
La publika opinio ekŝanĝiĝis.
Enordigu tion unufoje por ĉiam.
Li ĵetis insulton kontraŭ ŝi.
Tio ŝajnas riska.
Tiu infano, kiu ludas antaŭ mi, estas intelekta amaso da ĉeloj — plie, estas horloĝista arto de subatomaj movadoj, stranga konglomeraĵo elektra de milionoj da sunaj sistemoj en miniaturo minimuma.
Tomo ne timas vin.
Tomo tre bedaŭras esti sola infano.
La infano faris sian unuan paŝon.
Tio estis ŝtone malmola.
Tio ŝtone malmolis.
Tio ne estas kion mi volas.
Mi tre fieras pri vi.
Tomo invitis min al sia familiara domfesto.
Ramudu venis en la lernejon.
Multaj veraj nobeloj ne havis nobelpartikulon en sia nomo.
Tio ja estas interesaspekta salŝutilo!
Ĉi tiu vortigo sonas iomete strange en miaj oreloj.
Ĉar la pluvo ĉesis, la ludo rekomenciĝis.
Tomo scias, kie estas Manjo.
Nun prezentu vin, uzante tiujn ĉi frazojn!
Estu sincera kun mi.
Estu sinceraj kun mi.
Tomo, kion vi volas esti, kiam vi estos plenkreskulo?
Vi estis la unua knabino, kiun mi iam ajn kisis.
Kiel oni povas vivi sen porkaĵo?
La pordegoj estis fermitaj.
La pordego estas nun malfermita.
Ili iris al la pordego.
Sed ĉu estas vero, ke morgaŭ vi fariĝos pli aĝa?
Tom neniam permesas al siaj infanoj spekti telvidon post la deka vespere.
Mi mensogis al mia edzo.
Lia ŝatokupo estas la pentrado de floroj.
Ili ne pli similas unu la alian ol bovino similas kanarion.
Mi neniam revintus renkonti ŝin tie.
La inaŭgura vojaĝo de Titanic ne okazis tiom glate.
Neniu petis de vi la opinion.
Tio povus esti eĉ pli malbona!
Ne necesas, ke vi skribu longan leteron.
Ŝi foriris, sed mi plu amas ŝin.
Vi protektu vian familion.
Mi volas, ke vi petegu pardonon.
Mi vivas ĉiam en la estanteco. La estonteco, mi scias nenion pri ĝi. La pasintecon mi jam ne havas. Mi taksas la unuan kiel eblon de ĉio; la alian — kiel realon de nenio.
Tomo kaj Maria pensas, ke mi ne scias, kio okazis.
Necesas, ke ni iru al la banko por ŝanĝi monon.
Via peto estas rifuzita.
Tomo aspektis zorgigita.
Kial mia patro estas en la kuirejo?
Mi kreis en mi diversajn personecojn. Mi kreas personecojn senĉese. Ĉiu sonĝo mia, tuj kiam ĝi aperas sonĝita, estas senpere enkorpigita en alian personon, kiu plusonĝas ĝin, anstataŭ mi.
Por eltrovi la veron, oni devas rigardi aferon de ĉiuj flankoj.
Mi provos dormi iomete.
Kiu mi estas por mi? Nur sento mia.
Demokratio estas du lupoj kaj unu ŝafido, decidantaj, kion oni tagmanĝu hodiaŭ.
Kiu amas tro multe, tiel same li malamas.
Li edziĝis al ŝi pro ŝia mono.
La hundo lekis liajn piedojn, salutis lin per la vosto, bojis, montris sian repertuaron de saltoj, kaj tiam venis kuŝi antaŭ li.
Ni festu bone mian lastan ekzamenon!
La fina punkto mankas.
Kiom da homoj estos bezonataj por ke la laboro estu finita ĝis morgaŭ?
Mi volas scii ĉiujn detalojn.
Duplikatoj de tiu ĉi frazo estis forviŝitaj.
Rapidu! La trajno tuj forveturos.
Tomo aspektis surprizita pro tio.
Bonvolu ne diri al li ion ajn!
Bonvolu diri al li nenion!
Ne estos alternativo.
Ekde nun ne plu estos lecionoj.
Ĉu vi povas informi al mi, kion li diris?
Mi montros tion al vi nur unu fojon.