Tatoeba sentences — language code: epo
Ventoj sin turnas, homoj foriras.
Kio vere estas prie?
Ne eblas havi ilin ambaŭ.
Iom urĝas al mi.
Kiu ne konas ilin?
Nu, reiru hejmen!
Dio mia, estas tiom embarase!
Ĉu vi memoras ion ajn?
Mi abomenas uzi publikajn transportilojn.
Mi estis dika kiel vi.
Kiel vi faras por vivi en Tokio?
Ĉu vi ŝatus fari ion specialan ĉi-semajnofine?
Mi impresis la spektantaron.
Mi volonte trinkus oranĝosukon.
Mia laborgrupo konsistas el dek personoj.
Germaine naskiĝis en Marsejlo en 1900.
Mi kredas, ke li venos.
Kio tenas vin sendorma tiom malfrue?
Kion plian vi volus havi?
Plaĉus al ni, se vi kantus kelkajn kanzonojn.
Mi estas brava ulo.
Tom sidas en la manĝosalono.
Antaŭeniru plu!
Ĉu vi komprenas ĉion, kion li diras?
Min vere impresas la maniero, laŭ kiu Tom saksofonas.
Vi vivos ne eterne.
La mondo estas miraklo.
Neĝo neniam estis ĉi tie, la blua varma maro lavis milde florantajn bordojn, kovratajn de vitejojn kaj ĝardenoj.
Kaj la princino ekvidis sub si nemezureble grandan urbon, heligitan de milionojn da lumoj. Nevideble por aliaj la tri vojaĝantoj malsuprenis en ĝin.
Ni ne prepariĝas por la morto. Ni disiĝas de la vivo.
La domo estas varma.
Ĉu ekzistas pli grandaj karotoj?
Vi estas hipokritulo!
Hej, venu ĉi tien, mi petas!
Oni ne povas vivi nur de amo.
Kaj al la sledo li jungis la ĉevalon, sian ĉevalon de koloro de sango.
Via mantelo estas tre bela.
Ŝi laboras nokte kaj tage.
Mi konas la originon de la fero, mi kredas, ke mi konas la devenon de la ŝtalo.
Kiel rimedon por preventi alian periodon de inflacio la registaro levis la kvotojn de interezoj.
La maljunulo provis la balzamon per sia lango, kaj trovis ĝin bona.
Mi deziras bonan sanon!
Ili ne pravas.
La graco kaj la helpo bonfara ĉiam venas el la alta ĉielo.
Tom ne estas mensogulo.
He! Kvietiĝu!
Mi esperas, ke Tomo bonhumoras.
Ĝenerale, la eraroj de la religio estas danĝeraj, kaj tiuj de la filozofio nur ridindaj.
Mia patrino loĝas sola en la kamparo.
Tiam mi ne ŝatis bieron.
Li konsideris Tomon idioto.
La propono validas ĝis la tridek-unua tago de la dek-dua monato de la tri-mila jaro kaj haveblas nur tra interreto.
La domo bruldetruiĝis.
Ni ne restas bonaj, se ni ne provas daŭre pliboniĝi.
Neniu aŭskultas.
Tomo bone preparis sin por la ekzameno.
Mi volas kartludi. — "Ankaŭ mi! Ankaŭ mi!"
Antaŭ li etendiĝas la maro; super lia kapo lumas la ĉielo.
Post komenca ruĝiĝo ŝin kuniris al la dancado.
Post momento da ruĝiĝo ŝi komencis paroli pri la temo, kiu plej okupis ŝin.
Mi trovas, ke malfruiĝado karakterizas lin.
Laŭ mi jen refoje tiu malfruiĝemo, kiu lin karakterizas.
Oraj ornamaĵoj emajlas ĝian bruston, arĝentaj ornamaĵoj, ĝian kapon.
Mi donos al vi mian filinon, mian belan filinon, kiel rekompencon pro via laboro.
Li komencis sian laboron ĉe mateniĝo.
La famo de ŝia beleco flugis en la malproksimon.
Eksteruloj inklinas moki Esperanton kiel idealisman tempomalŝparon.
Mi jam antaŭĝojas.
Mi trinkas akvon en la kuirejo.
Tio estas mia kulpo.
Kial ili koleras?
La akcidento okazis pro nesingardo de la stiranto.
La akcidento okazis pro malatento de la stiranto.
Vi estas malkuraĝulo.
Tomo sidis.
Tomo estis sidanta.