Tatoeba sentences — language code: epo
Oni diras, ke Alico prenis LSD kaj poste sentis sin kvazaŭ en Mirlando.
O kej, ni reiru al la laboro.
Mi povas mem defendi min, Tomo.
Vi ne konas Tomon tiel bone kiel mi.
Mi zorgeme faris ĝin.
Kiam vi tagmanĝas?
Estas domaĝe, ke Tomo ne scipovas fari tion.
Ĉu vi provis restartigi vian komputilon?
Komputiloj ekestas pli saĝaj ol ni.
Mi komputilo kraŝis kaj nun ne plu volas starti.
Vi insultas min.
Vi insultis min.
„Min mirigas, ke Tomo nokte ne enlitiĝas kun tiu vortaro. Li ŝajnas vere tre ami ĝin.“ – „Antaŭ nelonge mi vidis ĝin apud lia kuseno.“
Mi kunsendas tri dosierojn.
Tomo kaj Manjo estas sanaj, ĉu ne?
Ne temas pri cimo, ĝi estas ne dokumentita eblo.
Fuksino estas la plej bela koloro en la mondo!
En kiu lito vi volas dormi?
Ĉu iam vi estis en Brazilo?
Tomo diris, ke la fumo ĝenas Manjon.
Tomo verŝajne ne scias, ĉu Manjo planas fari tion aŭ ne.
Se vi volas uzi ĉinajn signojn, nepre konservu viajn dosierojn kun la kodoprezento UTF-8.
Kiel uzi enkursigilon por limigi la rapidecon de la reto?
La cimo estas korektita.
Kio estas la diferenco inter rastruma kaj vektora grafiko?
Oni traduku ne laŭvorte, sed bele.
Gvidante multnombran patrolon, la greko Androgeo al ni aperis la unua, kaj, prenante nin por amikoj, ne tute sekura do pri kiuj ni estas, ekkriis: "Nu, kamaradoj, rapidu! Ĉu eble estas plumbaj viaj kruroj? Kion atendas vi ĉiuj? Multaj jam forrabas kaj bruligas Pergamon, dum vi nur nun elŝipiĝas!"
Manjo informis Tomon, ke ŝi ne scias, kiel fari tion.
Vi ne volas, ke Tomo pensu, ke vi estas stulta, ĉu?
Kaj Tomo kaj Manjo instruas la francan kaj anglan lingvojn.
Manjo diris, ke ŝi ne intencas resti ĉi tie dum la tuta tago.
Ĉu vi opinias, ke mi ne penas laŭeble plej bone?
Li tiel parolis kaj baldaŭ konsciis, pro la manko de l' pasvorto en la respondo, ke li estas inter malamikoj. Ege surprizita, li sin detenas kaj diras nenion plu.
Vi tre mankas ne nur al mi, sed ankaŭ al Tomo.
Fama rusia lingvisto akademiano Andreo Zaliznják certecoplene asertadis, ke akcepti Esperanton kiel rimedon por internacia komunikado estus ideo tute vana kaj naivega, ĉar tuj post kiam Esperanto konsiderinde disvastiĝos, ĝi nepre komencos evolui, ĉiam pli ŝanĝiĝante konforme al neadmoneblaj leĝoj de lingvoscienco, kaj iom post iom ĝi neeviteble fariĝos same malsimpla, mallogika kaj malfacile lernebla, kiel lingvoj naturaj, havanta do nenian avantaĝon kompare kun la lastaj.
Kial vi ne helpis al mi?
Ĉu vi volas bolkuiritan ovon por matenmanĝo?
Tomaso kaj Maria volas fari tion nun.
Tomaso antaŭzorgis ĉion.
Paŭlo estis lerninta legi, kiam li estis kvinjara.
Same kiel homo, kiu, senzorge trairanta veprejon, piedpremas serpenton, kaj, vidante ke la rampulo kolerigita levas la kapon kaj ŝvelas sian venenoplenan kolon, li teruriĝe retropaŝas, tiel Androgeo agas kiam li komprenas tion, kiuj ni estas.
Tomo bezonas kaskon.
Eble Tomo preferas, ke ni ne estu tie.
Ni rigardu supre.
En kiu kontinento fluas la rivero Nilo?
Tomo kaj Manjo ambaŭ soifas.
Mi konfesas, ke mi ne certis.
Mi konsentas, ke mi ne certis.
Viaj ideoj estas strangaj.
Mi trinkas kafon ĉiumatene.
Iam ĉio estis malsama.
Mi ne volas senti min sola.
Tio estis mirinda surprizo.