Tatoeba sentences — language code: epo
Mi eltrovis, ke bona maniero por testi min mem estas enigi la demandojn kaj respondojn en kalkultabelon; mi tajpas la respondojn per blanka teksto sur blanka fono tiel, ke ili fariĝu nevideblaj krom se la ĉelo estas apartigita kaj do mi povas legi la respondon sur la formulfako.
Fojfoje li laboris, fojfoje li ŝajnigis, ke li laboras.
Kiu estas malsana, estas pagata, kvazaŭ ŝi aŭ li laborus.
Neniu povis tion antaŭdiri.
Neniu povis tion antaŭvidi.
La maljuna virino nur ŝajnigis afablecon; fakte ŝi estis malica sorĉistino.
Plej bone estos, se mi ŝajnigos, ke mi estas mia frato.
La maljuna viro, kiu nur ŝajnigis dormon, komencis laŭte krii.
Mi ŝajnigis, ke mi komprenas nenion.
Ĉi tie li prezentas sin kiel simplan homon, kvankam en sia politika ofico li sin pliriĉigas sen ĉeso.
Ĉi tie li prezentas sin kiel simplan homon, kvankam en sia politika ofico li sin pliriĉigas sen ĉeso kaj sen honto.
La tranĉovundo estis preskaŭ dudek centimetrojn longa.
Ĉu vi konas unu el tiuj du personoj?
Ĉu tio estas tiuj homoj, kiuj tiam atakis min?
Ĉu inter ili estis ino?
Ĉu tiam ĉeestis virino?
Tio estas mia problemo, ne via.
Neniu scias, kial li rifuzas mian helpon.
Mi aŭtos al Detrojto.
La babilaĉo ne utilos al vi.
Ni scias nek nomon nek adreson; ni scias tute nenion.
Regis tia varmego, ke mi kredis, ke mi svenos.
Regis tia varmego, ke mi kredis, ke mi perdos la konscion.
Estis tiel varmege, ke mi kredis, ke mi senkonsciiĝos.
Kial vi ne povas rigardi min? Ĉu vi timas miajn nigrajn okulojn?
Diru finfine, kie ŝi estas!
Ni kondukos vin en la kelon, por ke vi povu mediti.
La morto ne estas tiel malproksima de ni, kiel ni kredas.
Tom nur ŝajnigas, ke li estas ebria.
Ĉu vi estas tiu, kiun vi klopodas kaŝi, aŭ tiu, kiu vi pretendas esti?
Li ne plu estas tiel timema, kiel li estis kiel knabo.
Maria ŝajnigis, ke ŝi ne vidas min, deturnis la vizaĝon kaj rigardis en alia direkto.
Se mi manĝus tiom da spinaco, kiom mi volas, tiam mi mortus pro malsato.
Maria ŝajnigis indignon.
Maria ŝajnigis, ke ŝi indignas.
Ne ŝajnigu, ke vi indignas.
La respondecaj politikistoj ŝajnigis konsternon.
La financministro ŝajnigis, ke li estas konsternita.
Tom ĉiam ŝajnigas, ke li estas nekomprenata geniulo.
Mi ŝajnigis, ke mi ne aŭskultas.
Per lerte aranĝitaj vortoj la generalo kreis la ŝajnon, ke la armeo estas tute senkulpa pri ĉio ĉi.
Sekvu viajn sentojn!
Ni ŝajnigu, ke ni tute ne scias, kiu ŝi estas.
Ne ŝajnigu, ke vi ne scias, pri kio temas.
Mia nova koramiko superverŝas min per amomontroj, sed ĉe ĉiu okazo li flirtas kun aliaj inoj.
Li ŝajnigis, ke li ne rimarkas, ke ŝi estas graveda.
Li ŝajnigis ridon.
Li ŝajnigis, ke pro rido li apenaŭ povas tenis sin sur la gamboj.
Mi ŝajnigis, ke mi ektimis.
Mi ne volas ŝajnigi min kompetenta en afero, pri kiu mi havas nek scion nek supozon.
La teroristoj ŝajnigis, ke ili parolas pri la preparo de feria vojaĝo.
Mi neniam asertis, ke mi estas kompetenta pri tiu afero.
Enlitiĝu kaj ŝajnigu vin malsana!
La infano enlitiĝis kaj ŝajnigis sin malsana.
Ŝajnigu vin funebranta kaj montru vin en funebraj vestoj!
Ŝajnas, ke princo Hamleto ŝajnigis sin freneza.
Ne ŝajnigu, ke vi ne scias, pri kio mi parolas.