Tatoeba sentences — language code: epo
Li solvis ĉiujn taskojn ege lerte.
Kie mi faru mian hejmtaskon?
La malfeliĉulo perdis la aŭdadon kaj la vidadon.
Mia edzo lukras po 100.000 eŭroj por jaro.
Pri tiu sanktulo oni rakontas, ke li kelkafoje havis viziojn.
Instruante senperfortecon, Martin Luther King Junior luktis por civitanaj rajtoj por usonanoj de afrika deveno.
Instruante senperfortecon, Martin Luther King Junior luktis por la civitanaj rajtoj de afrikidaj usonanoj.
Forlasu la feston kiam al vi plaĉas plej bone.
Li iris al Portugalio por labori kiel piedopilka trejnisto.
Ĉu mi rajtas peti glason da vino?
Min interesas filmoj malgrandaj kaj frandaj.
Ne elspezu vian tempon por serĉado de baro. Eble ĝi ne ekzistas.
Ne pasigu vian tempon serĉante obstaklon. Eble ĝi ne ekzistas.
La feliĉo estas la harmonio en niaj rilatoj kun la aĵoj ĉirkaŭantaj nin.
Emma havas tre mizeran konstitucion.
Kontraŭ la stulteco eĉ dioj vane luktas.
Tion li diris kaj spiteme rajdis for.
Sed mi kun afliktita koro restis, pripensis, kion diris ĉi fiulo.
Terura plago estas la milito, ĝi batas la gregon kaj ĝian paŝtiston.
Kiom ajn dure vi suferas pro la avaro kaj arogo de la voktoj, elportu ĉion pacience!
Kun ĉi mieno serioza mi ne rekonas vin, amiko.
Ne licas fari demandojn pri personaj aferoj.
La vero estas, ke mi volas verkistiĝi.
Post la somero venteto eksusuras. Mi flaras ŝtormon.
Somero, ĝis! Vi perdis la vizaĝon en sombraj nuboj.
Ne ĝenis lin skrupuloj procedi tiel.
Lin duboj ne detenis de siaj agoj.
La cirkonstancoj devigis nin diri la veron.
La veturiloj saltis freneze kaj iliaj alarmiloj kriis por sukurado.
La rigardo ne transiras la horizonton de la propra utilo.
Ĉiuj domoj tremis kaj ĉie la alarmiloj sonis.
La tero ektremis kaj la alarmo eksonis.
Se la alarmilo eksonas, marŝu, ne kuru!
Mi ne vekiĝos, eĉ se la alarmilo eksonos.
La alarmilo eksonis kaj ĉiuj rapidis eksteren.
La alarmilo eksonis kaj ĉiuj devis evakui.
Tio sonas tro bone por esti vera.
Mi butikumas ĉe la bazaro.
Enpaku ilin en la skatolon.
Streĉu la ŝnurojn, ĉar la vento blovas favore. Venu; ni veturos sur la liberan maron.
Ŝi relegis la leteron multajn fojojn.
Kiu la unuan fojon vidas la maron, haltas sur la vojo kaj rigardas ĝin.
Rigardu, Maria, de tie ĉi ni povas vidi la tutan havenon.
Mi malŝatas tiun ĉi vilaĝon kaj mi antaŭsentas, ke mi baldaŭ malamos ĝin.
Maro disigas, sed ankaŭ kunligas.
La gastoj konsentas.
Mi petas vin veni en la bibliotekan ĉambron.
Jam altabliĝu!
La gastoj restas mutaj.
Tio estas neforgesebla memoraĵo por mi, kaj por tiuj, kiuj povis vidi tion, kion mi vidis.
Jes, karaj geamikoj, nia afero jam havas martirojn kaj ĝi havos eble eĉ pli.
Li premas firme la manon de ĉiu.
La vizito en la hospitalo ne daŭras longe.
La vizito en la malsanulejo pasis rapide.
En lia rigardo kaj sur lia pala vizaĝo jam videblas la antaŭsignoj de la proksima fino.
Ŝi firme premas la manon de la malsanulo kaj rapide forlasas la ĉambron.
Antaŭ la hospitalo du aŭtomobiloj jam atendas la gastojn por veturigi ilin al la urbo.
En la kapitana kajuto la gastojn denove atendas tablo kun japanaj manĝaĵoj kaj trinkaĵoj.
Kapitano Oba prenas skatolon el ŝranketo kaj metas ĝin sur la tablon.