Tatoeba sentences — language code: lat
Quæ festina deposuit hydriam de umero et dixit mihi: "Et tu bibe, et camelis tuis potum tribuam". Bibi, et adaquavit camelos.
Interrogavique eam et dixi: Cuius es filia? Quæ respondit: "Filia Bathuelis sum filii Nachor, quem peperit illi Melcha". Suspendi itaque anulum in naribus eius et armillas posui in manibus eius.
Semel in septimana nato.
Semel in hebdomade commentarii periodici eduntur.
Pronusque adoravi Dominum benedicens Domino, Deo domini mei Abraham, qui perduxit me recto itinere, ut sumerem filiam fratris domini mei filio eius.
Quam ob rem, si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo, indicate mihi; sin autem aliud placet, et hoc dicite mihi, ut vadam ad dexteram sive ad sinistram.
Responderunt Laban et Bathuel: A Domino egressus est sermo; non possumus extra placitum eius quidquam aliud loqui tecum.
En Rebecca coram te est; tolle eam et proficiscere, et sit uxor filii domini tui, sicut locutus est Dominus.
Quod cum audisset puer Abraham, procidens adoravit in terram Dominum.
Prolatisque vasis argenteis et aureis ac vestibus, dedit ea Rebeccæ; res pretiosas dedit fratri eius et matri.
Tunc comederunt et biberunt ipse et viri, qui erant cum eo, et pernoctaverunt ibi. Surgens autem mane locutus est puer: Dimittite me, ut vadam ad dominum meum.
Responderuntque frater eius et mater: Maneat puella saltem decem dies apud nos et postea proficiscetur.
Nolite, ait, me retinere, quia Dominus direxit viam meam; dimittite me, ut pergam ad dominum meum.
Dixerunt: Vocemus puellam et quæramus ipsius voluntatem.
Cumque vocata venisset, sciscitati sunt: “Vis ire cum homine isto?” Quæ ait: "Vadam".
Dimiserunt ergo Rebeccam sororem eorum et nutricem illius servumque Abraham et comites eius, imprecantes prospera sorori suæ atque dicentes: Soror nostra es, crescas in mille milia, et possideat semen tuum portas inimicorum suorum!
Igitur surrexit Rebecca et puellæ illius et, ascensis camelis, secutæ sunt virum; sumpsitque servus Rebeccam et abiit.
Isaac autem venerat a regione putei Lahairoi et habitabat in terra Nageb.
Et egressus est Isaac ad lamentandum in agro, inclinata iam die. Cumque levasset oculos, vidit camelos venientes.
Rebecca quoque levavit oculos et vidit Isaac; descenditque de camelo et ait ad puerum: “Quis est ille homo, qui venit per agrum in occursum nobis?” Dixitque ei: “Ipse est dominus meus”. At illa tollens cito velum operuit se.
Servus autem cuncta, quæ gesserat, narravit Isaac; qui introduxit eam in tabernaculum Saræ matris suæ et accepit Rebeccam uxorem; et dilexit eam et consolatus est a morte matris suæ.
Fuerunt autem dies vitæ Abrahæ centum septuaginta quinque anni.
Et deficiens mortuus est Abraham in senectute bona provectæque ætatis et plenus dierum congregatusque est ad populum suum.
Et sepelierunt eum Isaac et Ismael filii sui in spelunca Machpela, quæ sita est in agro Ephron filii Seor Hetthæi e regione Mambre, quem emerat a filiis Heth. Ibi sepultus est ipse et Sara uxor eius.
Et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio eius, qui habitabat iuxta puteum Lahairoi.