Tatoeba sentences — language code: epo
Ni viroj scias preskaŭ nenion pri virinoj.
Kiam regulo estas malbona, ĝi devas esti ŝanĝita.
Kiam regulo malbonas, oni devas ŝanĝi ĝin.
La malsanulo sopiras pri sano, kaj la sanulo pri riĉeco.
Ŝi klarigis la situacion al Mary.
Mi ĝue anticipas vidi vin venontan Aprilon.
La situacio estas tragika.
La situacio estas malfavora.
Ne kredu ĉion, kion vi aŭdas! Ne deziru ĉion, kion vi vidas! Ne diru ĉion, kion vi scias! Ne faru ĉion, kion vi volas!
La borsaj kurzoj tre altiĝas.
Ŝi alkroĉiĝas al la vivo kiel kato al kurtenoj.
Ĉu ni ne estas bonŝancaj?
Li mortis pro stomaka kancero.
Ĉu vi gladis ĉiujn ĉemizojn?
Ŝi kapablas sketi.
Li amuziĝas el tio.
Ni retroiras.
Vi dormis en la etaĝo.
Mi diris al Tomo, kiel iri al nia hejmo.
Mi ne volas vidi tiun ulon.
Ĝi ne estas tio, kion mi mendis.
Mi ŝatus diskuti kun iu pri tio, kion mi vidis.
Kiom da neplenaĝaj palestinanoj estas en la okupaciaj malliberejoj?
Anonima bonfaranto donacis plurcentmilojn da dolaroj al bestorifuĝejo.
Tio devus iri glate por ili.
Mi ne donas al vi tempolimon.
En ŝakludado, la blankoj komencas.
Ili havas al ĉio respondon.
Vi lavas aŭton, ĉu ne?
Ŝajnas ke traduki ne iĝis plaĉa afero.
Panjo povas fari memstare tiun kukon.
Li iritiĝis.
Vi estis surprizitaj de la novaĵo, ĉu ne?
Mi kolektas konkojn sur la strando.
Li ne devas ekscii la veron.
Infanoj desegnas per kreto sur asfalton.
Li ne povas distingi la ĝuston de la malĝusto.
Tomo vojaĝas preskaŭ la tutan jaron. Pri lia domo dum lia foresto zorgas lia fratino Manjo.
La marfruktoj de tiu tuta regiono estas poluitaj kaj ne taŭgas por konsumo.
Kiel infano mi estis unu el la malmultaj knaboj en la strato, kiuj ne interesiĝis pri piedpilkado.
Kiam grava futbala konkurso estis televidigita, estis plezuro piediri tra la stratoj de mia urbo, ĉar tiam ili estis preskaŭ malplenaj.
Preskaŭ neniu en mia familio ŝatas marcipanon.
Ni, viroj, scias preskaŭ neniom pri virinoj.
La maljuna sinjoro kun lipharoj demetis sian ĉapelon sur la brakseĝon apud si.
Se regulo malbonas, ĝi estu ŝanĝata.
La malsanulo sopiras sanon, la sanulo sopiras riĉaĵon.
Postulu kion volas, mi plenumos vian peton, diris Aleksandro Granda al Diogeno. "Mi bezonas nenion," respondis la saĝulo, "sed se vi volas fari al mi plezuron, ne kovru al mi la sunon."
Mi eksciis kun bedaŭro pri la novaĵo, ke hodiaŭ kvar rumanaj militistoj estis vunditaj en Afganio.
Por ni, kiuj estas hejme, ili estas herooj, kiuj riskas sian vivon por konservi la pacon.
Li ne kapablas distingi la bonon de la malbono.
La pli aĝa filino estas la onklino de la etuloj.
La sepdekjarulo petas konsilon de tiu, kiu ĵus finis sian sepdekunuan jaron.
La oficiro submetas sin al la ordono, la soldato al la komando.
Vestitaj la homoj aspektas tute malsamaj; se oni tamen tute malvestus ilin, ĉiuj aspektus iom tute unuformaj.
La gardisto alarmas por mem ŝteli kaj rabi.
Kiom ajn la oro brilas, ĝi tamen igas multajn korojn korve nigraj.
La vivo tro mallongas por manĝi malbonan supon.
Ekrigardu la kuirejon kaj vi konos la vizaĝon de la mastrino, eĉ sen vidi ŝin.
Eĉ misformito, similanta diablon, ankoraŭ kapablas postkuri la knabinojn.
Tomo sukcesas. Li bezonas nur iom da kuraĝigo.