Tatoeba sentences — language code: epo
Samtempe falis kun granda impeto sur la maron, kaj tute ĝin skuis ekde la profundaĵoj, la suda-, sudokcidenta- kaj sudorienta-ventoj, kun tuta ilia uragan-korteganaro, ĵetante ondegojn al la plaĝoj. De l' maristoj leviĝas plendokriado. La ŝnuraro krakas.
Subite, la ĉielon nuboj kovras, ŝtelante la lumon al la okuloj de l' Trojanoj, kvazaŭ nokta mallumo jam falas super la maron. La polusoj tondras; kun oftaj fulmoj trembrilas la tuta spaco, kaj tiuj viroj sin sentas minacataj de l' naturo per tuja morto.
Baldaŭ Eneon tremigas pro teruro tremfrosto. Priplorante sian malfeliĉon, li levas al la steloj ambaŭ manojn kaj laŭte diras ĉi vortojn: "Ho milfoje feliĉaj estas ĉiuj vi, kiuj havis la bonŝancon trovi la morton, ĉe l' vido de viaj gepatroj, antaŭ la muroj de l' fiera Trojo!"
Ĉiuj homoj estas saĝaj – kelkaj antaŭe, aliaj poste.
Ne timu. Doloroj estas dumtempaj.
Grupo de korektaj politikistoj estus grupo de politikaj revoluciuloj.
Ne ekzistas feliĉa administranto. Feliĉo okazas aliloke, en mondo, kie povumo, sukceso kaj profito ne ludas rolon.
Tiu, kiu estis portita al la celo, ne devas kredi, ke li sukcese atingis ĝin.
Ĉu vi alvokis la estrinon?
Vi ĉiam estis bona kuiristino.
Li promesas, ke li amuziĝos.
Li alvokis min, por diri al mi, ke tio povas okazi pli frue.
Mi esperas, ke la vino plaĉos al vi.
Vi povas elteni tion.
Vi kapablas toleri tion.
Tio estas io nova.
Tomo sciis, ke Manjo provas fari ĝin.
Tiu pluvombrelo apartenas al Tomo.
Kiom da fojoj mi diris tion al vi?
Vi ne bezonas veni en la kunvenon.
Kie estas la municipa kaso?
Mi ankoraŭ faras ĝin.
Estus pli bone, se mi dirus al vi la veron.
Mi ĝojas, ke tio estas finita.
Mi venis tra alia vojo.
Ni ĉiuj iras tien.
Cent jaroj da hejtado estas nuligitaj de ŝtormego, kiu faligas arbaron.
Saltu naĝejen.
Saltu en la naĝejon.
Tomo estis kaptita, dum li vendis drogon al knaboj.
Bonvolu diri al mi, per kiom da mono vi pagis tion.
Levu la okulojn al la ĉielo!
Mi havas mian fierecon.
Ĉu vi jam estas vekiĝinta?
Mi solvis la problemon.
Mia filino estis frunaskita.
Tomo ne estis suspektito.
Rigardu tiujn nubojn.
Tomo bezonas ripozon.
Tio estas tiom malgrandega!
Mi ne maltrankvilas pri ŝi.
Mi ne ĉiam estis tiom dika.
Al kio utilas filozofio?
Kiuj estas la kurdoj, kaj kial ili ankoraŭ ne havas ŝtaton?
Tomo demandis min, ĉu io okazas.
Vi ne povas savi min.
Samuelo kaj Lajla vivas en apartaj mondoj.
Kiam la filo de Lajla naskiĝis, mi donis al li mian nomon.
Nokte Sami iĝis tute malsama homo.
Serĉado estas senutila. En ĉi mallumo neeblas ĝin trovi.
Mi ne hontas diri, ke mi ploris.
Mi estas ukrainino.
Mi estas ukraino.
Dum kortuŝita li tiel parolis, la siblanta blovo de Akvilono forte trafis al lia ŝipo la velon, kaj ŝvelondojn levis al la ĉieloj.
Rompiĝas la remiloj; tuj la ŝipantaŭo deturniĝas kaj elmetas la barkoflankon al la efiko de l' ondoj; ŝvelas terura akvamaso, kvazaŭ apika rokego.
Apenaŭ ekvilibrante sur ondegoj, al ĝiaj krestoj jen la velŝipoj suprenglitas, jen ili sinkas laŭ interakvaj fendoj, kiuj montras ĉe l' marfundaĵo la sablon konfuzmiksitan de kolera malstromo.