Tatoeba sentences — language code: epo
Metu flanken, kion vi povas.
Kiel vi analizus la situacion?
Ili estis trompitaj.
Ŝi konas nenion pri Istanbulo.
Mi scias, ke estas tre malprobable, ke iu ajn bonvolas helpi min.
Mi deziras akiri bonan vortaron.
Inter la trunkon kaj la ŝelon ne ŝovu la fingron.
Mi ŝatas ŝian pensmanieron.
Mi konsentas kun vi, ke tio estas unu el la strangaĵoj de la franca lingvo, kaj ke mi regule falas en la kaptilon.
Mi ne povas bridi mian senton de malpeziĝo.
Pro kio do vi studas iun sabaton!
Mi ne ricevis novaĵojn de vi. Mi demandis min, ĉu eventuale mia retmesaĝo neniam atingis vin.
Vi montru vian pasporton.
Ekpluvis, ĝis mi alvenis hejme.
Ŝi duŝis sin.
Mi kredas, ke vi estas frenezaj.
Mi vidis, ke vi estas sola ĉi tie, kaj mi supozis, ke eble vi deziras paroli kun iu.
Darvino pensis, ke la evoluo de la specioj estas progresiva.
Ŝi ŝajne ne ĝojis vidi min.
Li pli lertas ol mi en altosaltado.
Pro la akvomanko mi ne povis bani min.
Mi ne scias, kion mi atendis.
Mi akrigis la tranĉilojn.
Ĉu vi tute fajfas pri tio?
Li iris enlitiĝi, ĉar li estis laca.
Se mi havintus pli da mono, mi aĉetintus ĝin.
Mi devas skribi.
Ni malofte sukeras nian kafon.
Nur hieraŭ mi eksciis pri la evento.
Ŝi defendis sin.
Kiam ilia ĉefo mortis, ili metis lian korpon en larĝan tombon.
Mi loĝas en la kamparaĉo, tial se vi volas viziti min, mi esperas, ka vi havas aŭtaĉon.
Ni tagmanĝos je tagmezo.
Ne devigu min premi la pafklikon!
Ŝi ĉiam malfruas por iri al la lernejo.
Mi volas paroli al li pri tio.
Tomo ne kapablus fari ion tian.
Li estas pli izolita ol iam ajn.
Vizitu min, se vi estos libera ĉi-vespere.
Ili apudigis la garaĝon al sia domo.
Mi ne volas, ke vi miskomprenu min, jen ĉio.
Tio okazis tiom rapide!
Vere plezurigas min la fakto, ke vi helpas min.
Kial vi ne diris al mi, ke li estas tie? Nepris, ke mi sciu tion kiel eble plej frue!
Lia onklinaro bone prizorgas lin.
Ni fermis niajn pluvombrelojn, kaj ni ekkuris.
Vi ne estos mortpafitaj.
Ŝi legis la leteron kun la batanta koro.
Mi persone pli plezure komprenas la homojn ol mi juĝas ilin.
Kiel do vi fartas?
Ŝi estis mortinta antaŭ ol mi alvenis.
Li estas tro juna por iri tien sola.
Jen estas la horo manĝi.
Ĉu iu ajn vidis vin tiuloke?
La homaj estaĵoj nature marŝas.
Mi petas pardonon, sed mi urĝe iru necesejen.
Vi aŭskultas min.
Mi diris al ŝi, ke ŝi ĉesu, sed ŝi tamen faris ĝin.
Ili batalis ĝis la fino.
Mi ankoraŭ ne mallevis la kurtenon.
Ili malkuraĝigis la studentojn.
Ĉiuj krevis.
Jam de longe ni ne vidis vin.
Ĉu mi rajtas alporti al vi trinkaĵon?
Venkis ĉiam tiu, kiu povas ami, toleri kaj pardoni, ne tiu, kiu pravemas kaj verdiktas. Ni povas kompreni unu la alian, sed nur ĉiu mem povas interpreti sin.
Fojfoje ŝajnas al mi, ke ĝi funkcias malrapide, sed dum la plej multa tempo ĝi funkcias sufiĉe bone.
Li skribaĉis unu nelegeblan frazon post la alia.
Amu vin tia, kia vi estas.
Multaj knabinoj ne estas certaj pri la allogeco de sia korpo.
Se vi proponos pli bonan vortigon, mi ĝojos.
Se vi volas esti feliĉa, feliĉigu aliulon!
Tiuj homoj estas naivaj kiel infanoj.
Kelkaj virinoj estas naivaj kiel infanoj.
Kelkaj viroj estas naivaj kiel infanoj.
Kiamaniere vi priskribus vin?