Tatoeba sentences — language code: epo
Pro la daŭra pluvado ĉiuj stratoj inundiĝis.
Ŝi diras, ke ŝi tre ŝatas florojn.
Mi manĝas tofuon.
Ĉu vi ŝatas manĝi tofuon?
Mi estis en biblioteko.
Ni volas tion.
Ĉirkaŭе ekfloras nia ĝardeno, briloplena tera edeno.
Neniel antaŭsentite en tiu bela kaj sunoplena tago okazis neimagebla katastrofo.
Mi scias, ke ŝia foresto daŭros eterne, kaj mi ne atendas, ke ŝi revenos.
Kiel mi eltenu tiun neelteneblan perdon?
Morto ĉiam estas kruela.
Antaŭ la fenestro kantis birdoj kaj brilis la suno.
Ĉu vi povas imagi, kion ŝia morto signifas por mi?
Ĉu li sciis, ke li mortos baldaŭ?
Ĉu doloroj ŝin turmentis?
Ĝis raŭko ŝi petegis helpon.
Marko telefonis al la presejo kaj demandis, ĉu la recenzo estas formita.
Ĉu vi provis krii?
Ŝi iris en la supran etaĝon de sia domo, demetis la vestaĵojn kaj enlitiĝis.
Tiuj ĉi faktoj estas konataj al mi.
Ĉu vi konas la staton de la aferoj?
Ŝi supozeble ankoraŭ manĝis ion.
Glaso da vitamina trinkaĵo staris sur ŝranketo ĉelita.
Tiu parolomaniero lin karakterizas.
Via skribado estas tre facile legebla.
Ŝi surhavis nur subvestaĵojn kaj ŝtrumpojn.
Ofte ŝi poste dormis.
Ŝi dormis eksterkutime longe.
Ĉiam denove mi provis imagi la momenton, en kiu li komprenis, kio okazis.
Neeblas malĝuste legi vian skribadon.
Estas nenio por ŝanĝi tie.
Dum tri jaroj ni vivis kune.
Kiam mi havis dek ok jarojn, mi forlasis la gepatran hejmon.
Tio eĉ pli intensigis la rilaton inter ni.
Ni kunvenis kutime dufoje en unu semajno.
Ĉio ĉi verŝajne estis io tre kutima, kio ne enmemoriĝis.
Post paso de preskaŭ sesdek jaroj mi ankoraŭ memoras kelkajn gravajn momentojn de nia kunvivado.
Se ŝi ankoraŭ vivus, ŝi nun povus helpi al mi.
Mi pretas helpi al vi en viaj klopodoj.
Ŝajnas, ke mia memoro konservis nur banalaĵojn.
Granda parto de liaj notoj ne estis komprenebla por mi.
Mi ne kapablis malĉifri liajn notojn.
Ŝia letero estis apenaŭ legebla.
Tio estas absurda situacio.
Post ŝia morto alvenis multaj kondolencleteroj.
Sinceraj vortoj de homoj kunsentantaj tre gravas en malfacila tempo.
Nia poŝtokesto estas plena de protestaj leteroj.
Jam longe ne plu alvenas poŝtaĵoj.
Necesas rekomenci la ĉiutagan vivon.
Mi ne plu kontinue pensas pri ŝi.
Prefere ne kontinue pensu pri ŝi!
Fojfoje mi sentas la fortan deziron interparoli kun ŝi.
Ĉu vi ankoraŭ ne venis al Ipanemo?
Vi tre preskaŭ divenis.
Divenu, kiu skribis al mi.
Estas preskaŭ ses horoj.
Mi aĉetis ĉi libron por preskaŭ nenio.
La granda redaktejo estis malluma. Neniu estis tie je tiu momento.
Adriano apartenas al tradicia familio en la lando.
Ĉi tio estas tradicie profesio por viroj.
Ĝi tradicie okazas en septembro.
Estas longa tradicio asociata kun ĝi.
Li estas tre honesta, tial ni povas fidi lin.
Nanako estas vere ĉarma, ĉu ne?
Mi aŭdis strangan bruon.
Mi kredas je tio, kion li diras.
Machida estas interesa urbo kun aferoj malnovaj kaj novaj.
Kion ili faris al vi?
Ekde nun ne plu estas kialo maltrankviliĝi.
Laŭŝajne ĉiuj francoj estas avarulaĉoj.
Ne ĉe ĉiu apero de problemo vi kondamnu la tutan teran globon!
Malmultaj homoj, se tiaj ekzistas, postvivus nuklean militon.
Mi ne vere povas memori tion.
La tera globo sin turnas ĉirkaŭ sia akso, kvazaŭ nenio okazis.