Tatoeba sentences — language code: kmr
Bi vî awayî xwe ji sermayê diparêzin.
Ji ber ku aliyê din sermaya wê kêm e.
Gêrîk berê kuna xwe her tim didin başûr.
Morî berê kuna xwe her tim didin başûr.
Aliyên bingehîn çi ne?
Em çawa dikarin bi rêya rokê, aliyan nas bikin?
Mala te li kîjan aliyê dibistanê ye?
Ji gera cîhanê ya li derdora xwe re, rojek tê gotin.
Di rojekê de bîst û çar saet hene.
Ev jî li ser roj û şevê tê parvekirin.
Lê ev parvekirin ne wek hev e; hin caran roj dirêj in.
Mirov li gorî van saetan xwe amade dike.
Roj, hefte, meh, demsal û sal ji bo hêsankirina jiyanê ne.
Em li gorî van em bernameya xwe ya jiyanê amade dikin.
Rojek bîst û çar saet e.
Demên me yên rojekê bi awayê hevpar hatine dabeşkirin.
Li gorî vê dabeşkirinê, her rojek bûye bîst û çar saet.
Her saetek ji şêst xulekan pêk tê.
Her xulekek ji şêst çirkeyan pêk tê.
Di rojekê de sê danên bingehîn û hin danên navber hene.
Di salekê de dozdeh meh hene.
Hin meh sî roj, hin jî sî û yek roj in.
Meha sibatê bîs û heşt roj e.
Sibat, her çar salan carekê dibe bîst û neh roj.
Her salek jî sê sed û şêst roj û şeş seat e.
Dinya li derdora royê digere.
Di vê gerê de hin caran ji royê dûr dikeve.
Ev tevgera Erdê, bi xwe re demsalan tîne.
Ji gera Erdê ya derdora royê re, sal tê gotin.
Erd gera xwe li derdora rokê di salekê de temam dike.
Avdar, Cotan û Gulan mehên buharê ne.
Di demsala buharê de hemû dar û şînatî pel didin.
Her der bi şînatiyan pir xweşik dibe.
Bêhin û rengên şinatiyan, xwezayê dixemlînin.
Buhar dema cotkirin û çandiniya baxçeyan e.
Di demsala buharê de, lawir ji xewa zivistanê şiyar dibin.
Xweza jî xwe nû dike.
Di buharê de şînatiyên weke pîvaz, beqdûnis û xas derdikevin.
Di vê demsalê de çêja fêkiyan xweş e.
Di buharê de em kincên xwe yên zivistanê nema li xwe dikin.
Di buharê de hin caran ro, hin caran jî baran e.
Dema em derkevin derve, pêwîst e sîwan bi me re hebe.
Da ku me ji baranê biparêze.
Pûşber, Tîrmeh û Gelawêj mehên havînê ne.
Havîn demsala herî germ û zuha ye.
Rojên wê dirêj in û şevên wê kin in.
Ji ber germê, sebze û mêwe digihêjin.
Ev demsal, dema çinîna genim, ceh û nîskan e.
Ji ber ku havîn germ e, em kincên tenik li xwe dikin.
Gerek e em gelekî li ber royê nemînin.
Ji bo ku em xwe ji bandora royê biparêzin.
Divê kumekî rengvekirî deynin li ser serê xwe.
Demsala havînê piranî bi bêhinvedanê derbas dibe.
Kesên ku derfetên wan hebin, diçin gund û seyranan.
Rezber, Cotmeh û Mijdar mehên payîzê ne.
Di payîzê de, pelên daran hêdî hêdî diweşin.
Tirî, hirmî, hinar û mêweyên din digihêjin.
Zeytûn jî di vê demsalê de tên komkirin.
Gîzer, tivir û hin sebzeyên din jî di wê demê de çêdibin.
Payîz her ku diçe hênik dibe.
Em kincên xwe yên havînê nema li xwe dikin.
Di vê demsalê de baran dest pê dike.
Em hin kincên stûr li xwe dikin.
Di vê demê de dema ku em derkevin derve, sîwan hewce ye.
Divê tiştên ku me ji baranê biparêzin bi xwe re bibin.
Şevên wê kin in.
Bi zêdebûna sermayê re, baran dibe berf.
Hemû pelên daran diweşin.
Her ku diçe serma zêde dibe.
Berfanbar, Rêbendan û Reşemeh mehên zivistanê ne.
Li şûna baranê de berf dibare, carinan jî dibe lehî.
Pirteqal, lîmon, grîfon û mêweyên vê demsalê ne.
Lehane, qernebît û yên din sebzeyên wê ne.