Tatoeba sentences — language code: epo
Li mortis, kiel li vivis.
Mi ŝatas mallongajn, koncizajn frazojn.
Nefleksebleco de la pensado ne favoras, nek favoris la sanon.
Neniu kredas al mi, ke mi ne estas mensogulo.
Mi havas tre gravan demandon al vi, demandon ne solveblan telefone. Ĉu ne eblas, ke ni kunvenos?
Afable demetu viajn ŝuojn.
Ili trafis min en embarasa situacio.
La feliĉo estas por ni atingebla.
La feliĉo estas ene de nia atingo.
La feliĉo rezultas el la trankviliga konscio pri la scio, ke ni bone uzas la resursojn, kiuj estas je nia dispono.
Mi ne havas antaŭjuĝojn.
La transveturo estis certe komforta.
Ĉu vi bezonas simplan kaj bonan pladon, kies preparo daŭras ne pli ol dek minutojn?
En la hotelo en Romo, tie la manĝaĵo estis vere bona. - "Do vi tie manĝis bone, ĉu?"
Mi ne vidas alian eblon.
En la hotelo en Berlino, tie la lito estis vere bona. - "Do vi bone dormis tie?"
Ĉe la plaĝo de Santiago, tie la akvo estis kristale klara kaj agrable varma. — "Do vi povis bone bani tie, ĉu ne?"
Sur la kresto de la montaro, tie la neĝo estis vere ideala. — "Do vi povis skii tie, ĉu ne?"
La botelo estis pli zorge elektita ol la enhavo.
Mi bedaŭras, sed ne eblas ricevi dormkupeon.
Ĉu Bulgario deklaris al Turkio militon?
Li estas fama detektivo kaj mia amiko.
Tio enordiĝos.
Antaŭ mia domo estis alta arbo.
Kontraŭ mia domo kreskis alta arbo.
La Orienta Ekspreso foriros je la sesa horo de la kajo du.
La historio havas emon al ripeto.
Ĉu estas danĝere uzi metroon sola?
Ĉu vi perdis ion?
Ĉi amuleto protektas min kontraŭ ĉio malica.
Ĉi amuleto alportas al mi fortunon.
Rakontu al mi pri via plano!
Mi perdis valoran medalon.
Ni establis la instituton cele al faciligo de la esplorado.
Mia amiko devas vojaĝi al Oslo.
Mi promesis al li, ke li ricevos portreton de mi.
Sinjoro Wang kutime siestas en la kunvenejo.
En ĉi tiu urbo estas kelkaj belaj parkoj, kaj ankaŭ laŭlonge de la rivero estas invitantaj promenovojoj. — "Do vi povis multe promeni, ĉu ne?"
Tio estas bela urbo, en kiu estas kaj turodomoj kaj parkoj kaj multaj historiaj vidindaĵoj.
En tiu urbo ekzistas kaj teatroj kaj muzeoj kaj bibliotekoj kaj parkoj.
La barokan episkopejon ornamas pompa portalo, kiu estas majstroverko de la konstrua kaj skulpta artoj.
Al la ruino de la fortikaĵo kondukas komforta promenovojo.
Post la tagmeza paŭzo mi permesis al mi siesti dum unu horo. — "Do vi nun sentas vin refresigita, ĉu ne?"
Tio certe estas miskompreno.
Eĉ etaĵoj kelkan fojon al Aleĉjo kaŭzas ĝojon.
Mi konservos la menuon kiel memoraĵon.
Ĉi tie ni manĝas multe pli bone ol en la hotelo, ĉu ne?
Ni bezonas ses trinkujojn.
Sendu telegramon!
Vi aspektas laca. — "Mi dormis malbone."
Ne zorgu. Mi faros tion.
Ĉu ni havas pliajn neresponditajn leterojn?
Feliĉe ni ne plu estas junaj.
Mi estas riĉa viro.
Viroj en mia pozicio ofte havas malamikojn.
Kion damne vi volas diri per tio?
Oni minacas mian vivon.
Oni minacas min.
Ĉu mi povas ricevi kelkajn purajn mantukojn?
Kiuj estas miaj novaj najbaroj?
Diru al li, ke mi volas vidi la telegramon, kiun li sendis.
Ili minacas mian vivon.
Ili vivis en la kuklando.
Dum preskaŭ semajno, ĉiutage, fine de la posttagmezo, forta sed mallonga fulmotondro diskrakis.