Tatoeba sentences — language code: epo
Por simbole adaŭi la civilizon ni bruligis - envolvitajn en gazeto - niajn kravatojn, kiujn ni kutime portis dum oficeja laboro.
Altiras min elegantaj kaj enigmaj virinoj.
Impresas min via konduto trankvila kaj pripensita.
Reveninte al nia ripozokabano, ni trovis brulintan aŭton.
Mi rekomendas ludi memorludon, en kiu ĉiu partoprenanto aldonas nomon al ĉeno de nomoj de famaj homoj, kaj poste ripetas ĉiujn nomojn laŭ la ĝusta vico.
La nomo, kiun ludanto elektas, verŝajne reflektas ties preferojn aŭ animstaton.
La kantado kaj la akompana muziko de la orkestro kresĉendas.
Je tiu punkto Tom sin retiras, konscie donante venkon al Maria, kiu ŝajne metis sian tutan fidon en tre riskeman pokeradon pri la venko.
La streĉiteco atingas sian pinton, kiam la vilaĝanoj kunvenas por festo.
Ne sciante alian eliron, Tom proponas vetludon pri mono pruntita de siaj amikoj.
Tom promenas kun Maria en la arbaro kaj amoras kun ŝi.
Hodiaŭ Maria rivelis sian plej facile vundeblan punkton.
La tuta grupo decidas pasigi la vesperon babilante ĉe bivakfajro proksime de la ripozokabano.
La patro de Tom atendas antaŭ la pordo de la kabano, sed ne scias, ke Maria estas ene.
Kaptita en la moralaj postuloj de la meza klaso, Tomo estas nekapabla akcepteme kaj optimisme reagi al la aŭdacaj progresoj de Maria.
Poste li reiras sur soleca vilaĝovojo, droninta en siajn pensoj, dum krepusko degelas je mallumo.
Je la mateno la kvar amikoj estas pli saĝaj ol antaŭe kaj ne plu rigardas sian ĝisnunan vivostilon absoluta normo.
La nepriskribeble malgaja rigardo el al okulo de Maria montras obtuzan doloron.
Image li vidis, ke la okuloj de la maljunulo ekbriletas kvazaŭ larme.
Subite larmoj perlis el la okuloj de Maria.
Liaj okuloj rigidis vitrosimilaj kaj pensovakaj.
Maria silentas kaj forviŝas kelkajn larmojn el la okuloj.
Kiam kelkaj larmoj perlas el ŝiaj okuloj, li forkisas ilin.
Ŝajnas verŝajne, mi diris, "ke same astronomoj fiksas sian rigardon je la astroj de la nokta ĉielo."
Konfuzataj de stultaj kvereloj, klaĉoj kaj kalumnioj ni perdas el la okuloj tion, kio pleje gravas.
Oni devas distingi, iome ebriiĝinta rimarkigis Maria, "inter fantomoj kaj spiritoj. Ke ĉi lastaj ekzistas, por tio ekde nun mi havas pruvojn."
Malgraŭ la lumo de la nokta luno oni ne povis distingi la vizaĝajn trajtojn de la vojaĝantoj.
La tombejon ĉirkaŭfermas fera barilo.
Ĉe la rando de la arbaro mi renkontis altakreskan viron en ĉaskostumo.
Tom sentis sin kiel fiŝo en akvo, dum li sidis kun Maria ĉe tablo kun kandeloj kaj briletantaj kristalaj vinglasoj en lukse kaj solene ekipita restoracio.
Fine mi povis distingi du mallaŭte kaj ĝemspire flustritajn vortojn: „Iru morti!“
Li eĉ pretendas koni vian nomon.
La rido distingas la homon de la besto — diris Maria.
Malgraŭ la mallumo li povis distingi la trajtojn de ŝia vizaĝo.
Post momento oni jam povis distingi la torĉoflamojn, kiuj signis la vojon al la enirejo de la dancosalono.
Tion oni ja tute ne povas distingi, diris Tom nekredeme.
Inter la arboj ili dum momento distingis la sunlume brilantan akvon de la arbara lago.
Kiam ni estis junaj ni ne ĉiam klare distingis inter realo kaj idealo.