Tatoeba sentences — language code: lat
Da mihi scire et intelleger utrum sit prius invocare te an laudare te
Sed quis te invocat nesciens te?
Fit via vi: rumpunt aditus, primosque trucidant / immissi Danai, et late loca milite complent.
Non sic, aggeribus ruptis cum spumeus amnis / exiit oppositasque evicit gurgite moles, / fertur in arva furens cumulo, camposque per omnes / cum stabulis armenta trahit.
Quis me prohibebit?
Thomas dicit se velle tecum congredi.
Quid sublatum est?
rem tene, verba sequentur.
Vidi ipse furentem / cæde Neoptolemum geminosque in limine Atridas.
Vidi Hecubam centumque nurus, Priamumque per aras / sanguine fœdantem, quos ipse sacraverat, ignes.
Quinquaginta illi thalami, spes tanta nepotum, / barbarico postes auro spoliisque superbi, / procubuere; tenent Danai, qua deficit ignis.
Perpetuo contendere non valeo.
Forsitan et, Priami fuerint quæ fata, requiras.
Urbis uti captæ casum convulsaque vidit / limina tectorum et medium in penetralibus hostem, / arma diu senior desueta trementibus ævo / circumdat nequidquam humeris, et inutile ferrum / cingitur, ac densos fertur moriturus in hostes.
Aedibus in mediis nudoque sub ætheris axe / ingens ara fuit, juxtaque veterrima laurus, / incumbens aræ atque umbra complexa Penates.
Hic Hecuba et natæ nequidquam altaria circum, / præcipites atra ceu tempestate columbæ, / condensæ et divum amplexæ simulacra sedebant.
Ipsum autem sumptis Priamum juvenalibus armis / ut vidit, "Quæ mens tam dira, miserrime conjux, / impulit his cingi telis, aut quo ruis?" inquit.
Non tali auxilio nec defensoribus istis / tempus eget; non, si ipse meus nunc afforet Hector.
Huc tandem concede: hæc ara tuebitur omnes, / aut moriere simul.
Sic ore effata, recepit / ad sese et sacra longævum in sede locavit.
Ecce autem elapsus Pyrrhi de cæde Polites, / unus natorum Priami, per tela, per hostes / porticibus longis fugit, et vacua atria lustrat / saucius.
Illum ardens infesto vulnere Pyrrhus / insequitur, jam jamque manu tenet et premit hasta; / ut tandem ante oculos evasit et ora parentum. / Concidit ac multo vitam cum sanguine fudit.
Hic Priamus, quamquam in media jam morte tenetur, / non tamen abstinuit, nec voci iræque pepercit.
At tibi pro scelere, exclamat, "pro talibus ausis / di, si qua est cœlo pietas, quæ talia curet, / persolvant grates dignas et præmia reddant / debita, qui nati coram me cernere letum / fecisti et patrios fœdasti funere vultus."
Fictio scientifica ei valde placet.
Fuit nox longa.
Certus sum nos Thomae credere posse.
Dic mihi quo Thoman invenire possim.
At non ille, satum quo te mentiris, Achilles / talis in hoste fuit Priamo, sed jura fidemque / supplicis erubuit, corpusque exsangue sepulcro / reddidit Hectorem, meque in mea regna remisit.
Sic fatus senior, telumque imbelle sine ictu / conjecit, rauco quod protinus aere repulsum / et summo clipei nequidquam umbone pependit.
Cui Pyrrhus: "Referes ergo hæc et nuntius ibis / Pelidæ genitori; illi mea tristia facta / degeneremque Neoptolemum narrare memento."