Tatoeba sentences — language code: epo
Li foriris sen adiaŭi min.
Tomo ĉiam manĝas matenmanĝajn flokojn sen sukero.
Fuminte sian cigaredon, Udo iris for.
Li ĵetis multajn leterojn en la paperujon.
Tomo ofte preterlasas lecionojn.
Tomo detale klarigis, kiel fari tion.
Kiel tio aspektas al vi?
Mi ŝatas Ĉinujon.
Vi fojfoje kondutas tiel infanece.
Kial mi faris tion al li?
Kiu plu estas tie ene?
Ŝi trovis lin staranta apud la enirejo.
Kiel paco estas de ĉia boneco, tiel milito estas emblemo, hieroglifo, de ĉiuj suferoj.
De kiu kajo ekiras la trajno al Higashikagawa?
Deponu tiun ĉekon en mian kurantan konton.
Morto venas egale al ni ĉiuj, kaj faras nin ĉiujn egalaj kiam ĝi venas.
Avo Frosto gladas sian mantelegon.
Pluvas ekstere. Ne forgesu fermi la fenestrojn, kiam vi revenos hejmen.
Kion li aĉetas en la superbazaro?
La akraj reflektoroj blindigis nin dum momento.
Ĉu vi multe uzis ĝin?
De nun mi diros nenion al vi.
Kiam oni stariĝas, tiam oni sentas sin maljuna.
Malgraŭ sia aĝo via patrino daŭre estas mense vigla.
Tiu knabino estas vere seksloga.
Rusio estas la hejmlando de la elefantoj.
Tiu besto estas dikega!
Mi bezonos, ke vi estu ĉi tie.
Ni estu por ĉiam la plej bonaj amikinoj.
Ĉu vi aŭdis la novaĵojn?
Mi atendis dum unu horo, sed li ne aperis.
Mi bedaŭras, ke vi ne venis kun ni.
Mi kuris, kuradis, sed mi maltrafis la trajnon.
Faru nur unu aferon en respektiva tempo.
Kial vi estis parolanta al li?
Promesinte ion, vi plenumu ĝin.
Fine de labortago ĉiu urĝas sin hejmen.
Mi restu en la lito la tutan tagon.
Li estis tute elĉerpita, ĉar li laboris en la bieno la tutan tagon.
Kial vi estis parolanta kun ŝi?
Ĉu vi jam gluis afiŝon sur muro?
Tom havas monon. Tamen li ne estas feliĉa.
Ili ankoraŭ estas infaninoj.
Ili ankoraŭ estas infanoj.
Mi opinias, ke ŝi kaŝas ion.
Ŝia koramiko vere koleris kontraŭ ŝi.
Ĉu vi volas veni al la balo kun mi?
Vi simple petu de li helpon.
Lia brako rompiĝis dum li ludis.
La plejparto de la luantoj de ĉi konstruaĵo estas artistoj.
Li fariĝis surda kaŭze de akcidento.
Li demandis ŝin kaj ŝi diris jes.
Mi povas fari ĉi tion, ĉu ne?
Mi povas fari tion, ĉu ne?
Ĉu vi memoras, en kiuj cirkonstancoj ni renkontiĝis?
Estas pli kaj pli malvarme.
Miaj infanoj ŝatas kanti en la aŭto.
Li vizitas mian filon de tempo al tempo.
Li kisis min je la frunto.
Ĉi tie estas iu, kiu vizitas vin.
Li reiris ĉe siajn gepatrojn.
Ĉu vi bonvolas doni al mi la kalkulon?
Vi estis okupata, ĉu ne?
Maria iris malproksimen.
Mi telefonas al ŝi relative ofte.
Ŝi tuŝis la ekimozon je lia brako.
Okaze de mia venonta vizito mi kunportos florojn.
Kiam Maria vidis, ke pluvas, ŝi kunprenis sian pluvombrelon.
Tio postulas de mi multe da tempo.
Kio okazis al viaj haroj?
Kio okazis al ŝiaj haroj?
Kion do li diris?
Jam dum semajnoj ni manĝas la samon! Mi ne plu eltenas!
Tuj nin trafos nova katastrofo.
Ni ne povos alvoki vin.
Ni iros en la apudan ĉambron.
Ni interkonsentos.
Ĉu ĝi ankoraŭ estas for?
Ĉu tio ankoraŭ foras?
Ili ofte ŝerce trompas nin.
Li mankos al ni.
Tiu malsanulejo estas estrata de la urbo.
Verki libron bezonas sian tempon. Ĉiuj rapide verkitaj libroj post kelkaj semajnoj vekas en mi ian antaŭjuĝon kontraŭ la aŭtoro.