Tatoeba sentences — language code: tgl
Nang maaraw na ika-11 ng Setyembre ng 2023, nasa Istarbak ako nang umaga, nasa pizzeria nang umaga rin, at nasa pizzeria muli nang hapon. Sa hapon sa pizzeria, natagpo ko si Khathie, yaong Taga-Senegal, nang kasama ang mga mulata niyang anak na si Aïcha at si Amina. Ingles na Kanadyano raw ang asawa niya. Nakabestidong kulay-rosas na narangha si Khathie ngayon. Pinanganak si Khathie sa Senegal, tapos lumipat ang pamilya niya sa Timog Aprika, tapos nasa Isla Lulu na rito. Pinag-usapan namin ang pagkain, katulad ng "fufu," yaong masang kinakain nila nang kasama ang sopas na okra, o "gombo" sa kanila. Marunong si Khathie ng Pranses, Wolof, at Ingles. Sa unibersidad sa Dakar sa Senegal, nag-aral din siya ng iba-ibang lengguwahe tulad ng Kastila, Portuges, Arabe, at iba pa. Muslim ang relihiyon ni Khathie. Nagkombersiyon ang asawa niya sa Islam. "Workaholiko" raw ang asawa niya, at mas matahimik siya tapos naging Muslim siya. Ang kinakain ko sa pizzeria ay mga tsip na inihurnong patatas na may ketsap at salsang Sriracha. May kolang pangdiyeta ako.
Ano ang gusto mong kainin?
Ano pang gusto mong kainin?
Halos sumuko sila raw.
Yari sa salamin yung plorera na ibinigay ni Tom sa akin.
Sa makulimlim pa nang pasado nang alas 6 nang umaga nang ika-12 ng Setyembre ng 2023, lakad kami ni Michael na Danes-Pranses sa daan habang papunta ako sa Istarbak. Pinag-uusapan namin ang mga mahiwagang ilaw-ilaw sa pook na sa kanya ay ebidensiya ng ekstraterestre. Tanong niya, "Anong iniisip mo sa mga ekstraterestre at itong mga nangyayari?" Sagot ko, "Ang ekstraterestre at animismo ay ingklusibo. Animista ako." Maaaring ipaliwanag ng animismo ang mga ekstraterestre. Tapos, pumunta na ako sa Istarbak, at si Michael naman ay pumunta sa gasolinahan para kumuha ng kanyang kape. Maglalaro siya ng krosword pasel nang nakaupo sa bangko sa tabi ng mga puno. Sa Istarbak, habang umiinom ako ng tsaang itim na may yelo, nagbabasa ako ng Kastilang nobelang Crónicas de Majipur ni Robert Silverberg. Iniehersisyo ko rin ang aking katawan habang nakaupo ako. Ang mga barista ngayon ay si Jam, yaong Pilipinong may mahabang ponytail at may bigote, si Sarah, yaong Anglo-Sahona, at si Tanya, yaong Anglo-Sahona rin.
Sa huli nang umaga nang ika-12 ng Setyembre ng 2023, kulay-abo pa ang langit at umambon nang kaunti. Suot ko sa labas ang aking berdeng mukhang militar na espasyong dyaket na may pantakip sa ulong nagmumukha akong monghe. Nakamaitim na kulay-abong korto ako. At suot ko ang asul kong tisyort na may Chewbacca nang nakatindig na may iskeytbord na imahen sa harapan. Lakad ako hanggang pizzeria. Ang musika sa pizzeria ngayon ay Country, hindi yaong madalas na Pop. Sa labas, sana'y Klasikal na musika ang naririnig ko. May kolang pangdiyeta ako. Binabasa ko ang Kastilang nobelang Crónicas de Majipur ni Robert Silverberg sa mesa ko. May dumalaw na lalaking may itsurang mukhang Hispaniko o Arabe. Ang mga bisita namin ngayon sa bahay na si Tita Sony at ang anak niyang si Janette ay lumabas para kumain sa Cactus Club daw. Marami nang tao sa kotse. Taga-Ibaan sa Pilipinas sila.