Tatoeba sentences — language code: epo
Ili foriris hieraŭ.
La cirko starigis sian tendon.
En arbaro ĉe l' urbenirejo, laŭrande de nova Ksanto, Andromako oferis tiam funerajn donacojn, solenajn delikataĵojn, al la cindroj de sia mortinta edzo, kaj elvokis liajn manesojn ĉe l' malplena tombo el verda herbo kaj la du altaroj konsekritaj al la priplorataj Astianazo kaj Hektoro.
Mi fakte neniam volis iri tien.
Diru al mi ion.
Kiu dancas, havas nur nenian monon por trinki.
Nenio estas tiom malmulte, ke ĝi ne tamen estus bona por io.
Ĉiam, kiam ni donas ion, ni volonte donas ĝin, sed ni nenion donas.
Ŝtatisto deziras al si kuraĝon kaj viziojn. Sed post ses monatoj da sperto, li volas ion antaŭ ĉio: paciencon.
Tomo tre malsamaspektis post sia hartondado.
Ne malgranda tasko – la vojo for de la forĵetuma socio.
Mi demandas min, ĉu ni estas solaj en la universo.
La instruisto kompatis min.
La instruisto ne feliĉis pri tio.
La instruisto de belarto estis severa.
La instruisto de belarto severis.
Sinjorino Bakir estis mia instruisto de belarto.
La instruisto de belarto malamis min.
Min seksatencis mia sesajara instruisto.
Mi seksatenciĝis de mia sesajara instruisto.
Tiu instruisto diable kruelis.
Tiu instruisto kruelis kiel diablo.
Neniu instruisto faru tion.
Mia sesajara instruisto seksatencis min.
Nia instruisto severis.
Nia instruisto estis severa.
Divenu, kiu estis mia instruisto por la sesa jaro.
Mia sesajara instruisto estis S-ino Bakir.
Ŝi havis ŝin kiel instruiston la antaŭan jaron.
Mi petis de la instruisto helpon.
La instruisto frapis mian pugon.
La instruisto aŭskultis min.
La instruisto aŭskultis.
La instruisto vokis min al sia labortablo.
Tiu instruisto estis tedega.
Tiu instruisto estis ege enuiga.
La instruisto ankaŭ estis ino.
Ankaŭ la instruisto estis ino.
Tio, kion mia instruisto faris, estis neprofesia.
La instruisto diskriminaciis min pro mia korpo.
La instruisto efektive hontigis min pro mia korpo.
Ni pli subtenu ilin.
Mi estas postoperacia transseksulino.
Estas preferinde preventi ol resanigi.
Diru ĝin ankoraŭfoje, mi petas.
La mensogo havas mallongajn krurojn.
Kiu volas multon preni, tiu malmulton premas.
Vi konfidis al lupo la gardadon de ŝafoj.
Manjo estas kvazaŭ serpento.
Ankaŭ mi maltrankviliĝas pri li.
Ankaŭ mi maltrankviliĝas pri ŝi.
Tomo estas muelisto.
Mi ŝatas lin, sed mi estas tro timema por paroli al li.
Amikeco pli gravas ol parenceco.
Kiam ŝi vidis min alvenantan, akompanatan de Trojaj militistoj, ŝin trafis tia ektimo, ke ŝi svenis, la sango glaciiĝinte en ŝia tuta korpo; nur post longa tempo ŝi rekuperis siaj sentojn, kaj povis eldiri jenajn vortojn:
Nia patro ne aprobas nian interrilaton.
Ĉu ni nun komencu?
Mi pensis, ke Tomo vivos eterne.
Kial pomo havas ŝelon?
Ĉu estas vere vi, ho filo de Venuso, tiu, kiun mi vidas? Ĉu vivanta vi alportas al mi novaĵojn pri ĉi mondo, aŭ ĉu jam lasis vin la lumo, kiu animas la vivestaĵojn, kaj, ĉiokaze, vi povas sciigi al mi kie troviĝas Hektoro?
Ŝi mensogis pri sia aĝo.
Oni neniam antaŭe kisis ŝin.
Paroli stulte tre facilas.
Kiam oni tradukas de unu lingvo en alian, oni ekzamenu ne nur la vortojn, sed ankaŭ la kuntekston.
La instruisto primokis mian korpon.