Tatoeba sentences — language code: epo
Hej Tomo, mi volas paroli kun vi.
Ni havas freŝajn legomojn.
Kial ni ne povas labori kune?
Mi ne povas rezisti ĉokoladon.
Li trovis unu.
Mi ridigis lin.
Ĝi estas bela robo.
Se ni nun foriros de ĉi tie, ili ne trovos nin.
Ĝi estis la plano de Tomo kaj mi.
Li havis malhelbrunan hararon.
La avo de nia kolego forpasis.
Eble, Tomaso nur foriros.
Mi ne sciis, ke vi militis.
Mi pensis, ke ni parolas pri Tomaso.
Tomaso koleris kontraŭ vi.
Tomaso estis okupita samkiel mi.
Ĉu vi ne vidas birdojn?
Ni aŭdis Tomason plori.
Mi iafoje skribadas al Tomaso.
Zebroj staris sub la arboj en la savano.
Zebroj staris sub la arboj apud la kota lageto.
Zebroj staras sub la arboj apud la kota lageto.
Zebroj staros sub la arboj apud la kota lageto.
Zebroj staros sub la arboj en la savano.
Zebroj staras sub la arboj en la savano.
Zebroj ofte staras sub la arboj en la vasta savano.
Verŝajne, Tomaso kaj Maria finfine geedziĝos.
Mi estas pli saĝa ol vi.
Tomaso estis tre bona samĉambrano.
Mi ekzakte rakontos al vi, kio okazis.
Tomaso ne intencis rakonti al Maria pri tio.
Ĉu ĉiam tiel malvarmas?
Mi sciis, ke vi kaj Tomaso venkos.
Citronoj kaj rozkoloraj grapfruktoj putras en la korbo.
Amu kvazaŭ vi neniam estis dolorita.
Multaj kameloj iris tra la vasta dezerto.
Multaj kameloj iros tra la vasta dezerto.
Multaj kameloj iras tra la vasta dezerto.
Multaj kameloj ofte iris tra la vasta dezerto.
Multaj kameloj ofte iros tra la vasta dezerto.
Amu, kvazaŭ vi neniam suferus.
Multaj kameloj ofte iras tra la vasta dezerto.
Ĉu tio vere estas tiel utila?
Ĉu ajlo vere estas tiel utila?
Mi proponas, ke vi faru ĝin.
Ĉio poiomete degeneras.
Ĉi tie ĉio delonge degeneris.
Mi streĉis miajn krurojn.
Oni akuzis Tomason pri murdo de Maria.
Mi sciis, ke tio estis vi, Tomaso!
Tomaso ne vokos min.
Mi rekonis Tomason, tuj kiam li ekparolis.
Ne trinku tro da kafo. Tio povas esti malutila por vi!
Montru al ni plu.
Ni ĝuas ferion.
Ni ferias.
Anstataŭ solvi la problemon, la denuncanto estis maldungita.
Voku taksion por ni.
Mi estas okdek sep.
Ĉu unu plian?
Ĉu denove laktuko?
Ĉu denove salato?
Ĉu ankoraŭ iom da laktuko?
Ĉu ankoraŭ iom da salato?
Ĉu vi diris sepdek aŭ dek sep?
La komunaj interesoj de la multaj superpezu la individuan intereson de la malmultaj.
Ĉu vi ne vidas la birdojn?
Ĉu vi diris dek tri aŭ tridek?
Ĉu vi diris dek kvar aŭ kvardek?
Ankoraŭ ne necesas, ke Tomaso venu.
Tomaso ne havas sociajn scipovojn.
Ĉu vi diris kvindek aŭ dek kvin?
Ĉu vi diris dek ses aŭ sesdek?
Ĉu vi diris dek ok aŭ okdek?
Ĉu vi diris naŭdek aŭ dek naŭ?
„Festeno dum pesto” estas la titolo de mallonga tragedio de Aleksandr Puŝkin.
Memoraĵoj pri Kristoforo Kolumbo, kiu ne nur malkovris Amerikon, sed malrekte kaŭzis la preskaŭ kompletan neniigon de indiĝenoj, estis malpurigitaj.
Ne nur rasa diskriminacio troveblas, sed ankaŭ seksa, religia, politika, kaj ĉio tio malgraŭ artikolo 2 de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj, kiu jam ekzistas de 1948.
Ĝi estas la ĉevalo de Tomo kaj mi.
Vi estas dudek naŭ. Ne naŭdek du.
Tomo devos iri al Aŭstralio en la venonta semajno.
La sekreta polico de Trump nun efektive malaperigas manifestaciantojn.
Montru al mi, kio estas en via mano.