Tatoeba sentences — language code: kmr
Rovî birçî dimîne, diçe nêçîrê.
Seriyek sîr biavêje nava tirşikê.
Bêhna sîrê kirêt e.
Tiriyên re hatine bazarê.
Şêrê şêr ji roviyekî natirse.
Tayê xalîçeyan rengrengî ye.
Şeva çûyî hewa sar bû.
Şeva çûyî hewa germ bû.
Werîsê riziyayî zû diqete.
Ev xort diçe dibistanê.
Ew xort diçe dibistanê.
Ew xort diçin dibistanê.
Vî xortî kincên hêşîn li xwe kirine.
Xaniyê me yekqatî ye.
Hebû û tunebû, rojek ji rojan kêçek hebûye.
Hebû û tunebû, rojek ji rojan lawek hebûye.
Beriya vebûna dibistanê ez bi dê û bavê xwe re çûm bazarê.
Wan ji min re çente, kincên dibistanê û amûrên pêwîst kirîn.
Min dest û rûyên xwe şuştin, porê xwe şeh kir.
Piştre min bi malbata xwe re taştê xwar.
Cîrana me Zîlan jî xwe amade kiribû û derketibû ser rê.
Dema min hevalên xwe di baxçeyê dibistanê de dîtin.
Em pêşwazî kirin û serkeftin ji me re xwestin.
Piştî birêveberiyê, wî jî axaftina xwe bi dawî kir.
Dema ku em kar dikin, hem laşê me, hem jî mejiyê me diweste.
Ji bo vê, pêwîst e em dema xwe li gorî kar birêkûpêk bikin.
Heger em birêkûpêk nekin, dê pirsgirêk bi me re derkevin.
Ew ê di dibistanê de xewa me were.
Em ê nikaribin waneyên xwe baş guhdar bikin.
Wê demê em ê bibin xwendekarine xemsar.
Malbat, koma herî biçûk e.
Bi rêya xwînê bi hev ve girêdayî ne.
Malbata ku dayîk, bav, xwişk û bira tê de bi hev re dijîn çi xweş e.
Malbata herî biçûk e, û jê re malbata tovik tê gotin.
Dema xizmên me jî tevlî malbatê dibin, dibe malbata mezin.
Di malbata mezin de dapîr, babîr, ap, xal, xaltîk, met û hene.
Malbata baş, ew e ya ku li ser hevjiyana azad hatiye avakirin.
Ev yek jî bi hezkirin, keddayîn û jihevtêgihaştinê pêk tê.
Di nava malbatê de, her kes xwediyê mafê xwendinê ye.
Malbat çi ye û ji kê pêk tê?
Malbata we çend kes in?
Dema xizmên we têne mala we, tu çi dikî?
Ji bo ku em nexweş nekevin û bi tendurist mezin bibin.
Pêwîstî bi jiyaneke birêkûpêk heye.
Di nava rojê de em pir tiştan dikin.
Laş û mejiyê me diwestin.
Pêwistiya laş û mejiyê me bi bêhinvedanê heye.
Dema em radizên laş û mejiyê me vedihesin.
Ji ber vê yekê, pêwîst e em têr razên.
Ji bo jiyaneke bi tendurist, razan tenê ne bes e.
Hewce ye em li xwarin û vexwarina xwe jî baldar bin.
Her xwarinek sûdeke wê ji laşê me re heye.
Ji bo vê yekê, hilbijartina xwarinê tiştekî ne baş e.
Lê xwarinên ku em bixwin pêwîst e baş û pak bin.
Tiştên ku vekirî tên firotin divê em nekirin û nexwin.
Ava ku em vedixwin jî pêwîst e paqij be.
Ava qirêj venexwin.
Li paqijiya laşê xwe baldar bin û xwe gemar nekin.
Dema kincên me, yan jî laşê me qirêj bibe, divê em xwe bişon.
Dema neynûkên me dirêj bibin, qirêj dikeve ber wan.
Neynûkên xwe jî bi neynûkbirê bibirin.
Tiliyên xwe nexin devê xwe û neynûkên xwe nexwin.
Li gel razan, xwarin û paqijiyê, werzîş jî pêwîst e.
Werzîş laşê me xurt dike û rê li pêşiya nexweşiyan digire.
Bi amûrên ku ziyanê li me bikin, nelîzin.
Hevalên xwe dehf nedin û ti carî li hev nedin.
Ji ber ku pirsgirêka herî mezin, bi ziman û aqil tê çareserkirin.
Xwe ji cihên bilind neavêjin.
Dema em sebze û mêweyan bixwin, divê em wan baş bişon.
Divê em gore û kincên paqij li xwe bikin.
Dema ku laşê me xwêdan bigire, em ava cemidî venexwin.