Tatoeba sentences — language code: tgl
Ang isang katangian ng tradisyonal na haiku ay ang "kireji," ang pagputol para magkaroon ng dalawang imahen. Sa Hapon, ang mga salitang katulad ng "ya" at "kana" ay halimbawa ng kireji. Kung ang kireji ay gamit sa huli ng haiku, magkakaroon ng marangal na konklusyon. Ang isa pang katangian ng tradisyonal na haiku ay ang "kigo," ang salita para ipahiwatig ang panahon sa taon. Sa pamosong tula ni Matsuo Bashō, ang kigo ay "kawazu"—palaka—para sa tagsibol nang Pebrero hanggang Abril. Ang modernong haiku ay iba sa tradisyonal, dahil hindi lamang ang kalikasan ang tema. Kung minsan, tao ang tema at siniko at madilim na nakakatawa; ang tulang ganito ay "senryū" (川柳) ang talagang tawag. Walang kireji o kigo ang senryū. Mas seryoso, pero mas maliwanag, ang haiku kaysa sa senryū.
Ang "misogi" (禊) sa Shinto ay ritwal ng puripikasyon sa tubig, sa pagbababad, sa paghuhugas, o sa pagdudutsa. May mga peregrinasyon sa mga sagradong talon, lawa, at ilog, sa Hapon o sa labas man.
Ang "ichirei shikon" (一霊四魂) ang isang tema ng Shinto. Sa isang tao ay "isang espiritu at apat na kaluluwa." Bawat isa ng mga limang ito ay may sariling pungksiyon sa tao.
Ang "kotodama" (言霊) ay sentral na tema sa Shinto. Itong bagay ay ang espiritwal na kapangyarihan ng mga salita at pangalan. May epekto ang tunog sa mga obheto.
Ayon sa Shinto, sa kamatayan ng tao, may ilang posibleng destinasyon: sa malayong kabila ng karagatang may buhay-bata, sa di kitang mundong astral, sa mundo-ilalim, o kaya sa kabundukan para magguwardiya ng buhay pang pamilya. Sa Shinto, ang paniwala ay may posibilidad na ang tao ay maging "kami." Marami ang kami at kung tawagin minsan ay "kamigami." Kung minsan, ang tawag ng mga Hapones sa Diyos ay "Kami-sama." Malimit din ang kami ay espiritu o anito, di lamang diyos, ang ibig sabihin.
Ang paggawa ng daigdig ay puwedeng prosesong taas-baba o baba-taas. Sa taas-baba, nagsisimula ang tagagawa sa mga heneral na katangian ng daigdig, bilang ang sangkatauhan, nibel ng teknolohiya, medyor na heograpiya, klima, at kasaysayan. Tapos, pababa ang mga detalye. Sa baba-taas, nagsisimula ang tagagawa sa isang pook na importante sa kuwento, bilang ang mga indibidwal sa pook, kultura sa pook, lipunan sa pook, gobyerno, politika, komersiyo, at iba pa. Tapos, pataas ang detalye.
Ang Galach ay ang opisyal na lengguwahe ng Imperyo ng Galaksiya sa siyensiyang piksiyong sansinukob ng prangkisang Dune ni Frank Herbert. Hinango siya sa Ingles at mga wikang Eslabiko at mga iba pang wika ng Tiyera. Ang Galach ay wikang guni-guni. Ang eksena'y mga libu-libong taon sa kinabukasan.
Ang wikang Fremen ay wika ng katauhang Fremen sa disyertong planetang Arrakis sa siyensiyang piksiyong prangkisang Dune ni Frank Herbert. Hinango ang wikang guniguning Fremen sa wikang antigong Arabe ng Tiyera. Ang eksena'y libu-libong taon sa kinabukasan.
Isip mo'y mas primitibo ang wika mo.
May narangha ang prut salad ko.
Kalimitang may mansanas ang prut salad ko.
Palagi kong nais na pumunta sa Lambak ng mga Moomin.
Hindi pa ako nakakita ng isang Trol na Moomin sa totoong buhay.
Pupunta ako sa Lambak ng mga Moomin.
Pupunta tayo sa Lambak ng mga Moomin.