Tatoeba sentences — language code: epo
Kiam paĉjo tiam en la kamparo estis pentranta, kamparanoj kaj infanoj venis rigardi "tiun pentriston de sub Oudenberg kun forneto en lia aŭtomobilo".
Sed la hejtilo ebligis al li pentri multajn belegajn vintrajn pejzaĝojn, sidante en varma, kvankam malvasta laborspaco.
Post la nasko de nia frato Arturĉjo venis paŭzo en la plivastiĝo de nia familio.
La disvolviĝo de la verkoj de paĉjo plenumiĝis, kaj fine ebligis lin iom ekprofiti pro la rezultoj.
Alia aŭtomobilo estis aĉetata, sur kiu estis muntita speciala karoserio plenumanta la postulon servi kiel vojaĝanta ateliero.
Tiam alvenis periodo, kiam ni de tempo al tempo vidis flegistinon aperi hejme.
Kun ĝoja mieno panjo anoncis al ni la estontan naskon de frateto aŭ eble... finfine fratineto.
Estis por ŝi malfacila periodo kaj plurfoje ni rimarkis, ke ŝi estis laca; tio neniam antaŭe okazintis.
Estis laciga periodo pro la plena pezo de la granda familio, kiu premis ŝiajn ŝultrojn.
Ĉirkaŭ la paskaj ferioj estis plena okupiĝo ĉe ni.
La onklinoj ofte vizitis nin kaj kiel eble plej ofte transprenis taskojn el la manoj de sia amata nevino.
Mi ĉiam aŭdis ilin paroli pri "nia Klara", dum la aliajn genevojn ili simple nomis Gastono aŭ Alberto.
La vimena lulilo jam dum semajnoj estis preta en la dormoĉambro. Atendante kiun?
Iun matenon - la 25an de majo 1937 - onjo Linjo staris apud nia lito por veki nin kaj en la fono ni aŭdis la malfortan kriadon de bebo.
Jen denove knabeto ŝi diris iom malgaje.
Pol, kiu jam estis alparolita, estos baptopatro.
Ĉio iris glate, "tro glate" oni povus diri.
Nia patrinflanka avo estis unu el kvar gefratoj.
Unu el liaj du fratinoj estis edziniĝinta kaj havis fileton Arturo.
Post ŝia frua morto, niaj geavoj plu edukis en sia propra familio la neveton, ĉar ties patro reedziĝis.
Nia panjo do estis edukata kune kun sia kuzeto.
Tiu kuzo poste edziĝis kun alireligia nederlandanino, kaj ili ekloĝis en Nederlando.
Pro tio la rilatoj kun lia nutra familio rompiĝis.
Nur nia panjo havis ankoraŭ kelkajn kontaktojn kun li, ĉar ŝi havis proksimume la saman aĝon.
Post tiom da jaroj li fine deziris revidi la familion, precipe nian panjon.
En siaj korespondaĵoj ili jam delonge notis daton por tiu vizito.
Hazarde tiu dato - la 6a de junio 1937 - kongruis kun la periodo, en kiu nia Leo estis naskita.
Panjo jam bone resaniĝis post la nasko, sed ŝi ankoraŭ sentis sin malforta kaj ŝi restis ankoraŭ en sia dormoĉambro.
Kiam ŝi kaj paĉjo atendis la viziton, ŝi volis surmeti pli belan silkan dormoveston.
Ja jam estis majo, kaj laŭkutime en majo ni iris ĉiun vesperon preĝi en la kapelo sur la supro de la monteto.
La vizitantoj alvenis, kaj panjo eble volis fari pli multe ol kiom ŝi povis, kaj restis tro longe ekster sia varma lito.
Kiam kuzo Arturo estis foririnta, panjo eksentis malvarmajn tremojn, kaj ŝi ne sukcesis revarmiĝi.
Vespere venis tuseto, kiu malboniĝis.
Onklo Gastono, tiam jam dum pluraj jaroj kuracisto, estis vokata.
Li ekzamenis ŝin. Malparolema, kia li estis, li koncize diris al paĉjo: "Mi konsultu kolegon".
Doktoro De Bruyne el strato Viteja senprokraste venis.
Ili interkonsiliĝis en la koridoro apud la dormoĉambro.