Tatoeba sentences — language code: epo
Pri ĉio ĉi ni raportu al la papo kaj atendu lian decidon.
Aŭskultinte mian raporton pri la vastiĝanta skandalo, li estis tre kolera.
Mi atendas la revenon de la sendito.
Ŝvebas granda danĝero super niaj kapoj.
Animo pura, tiel vi pereigos vin kaj nin.
Pri tio kulpas mi. Mi tion scias.
Tomo trovis ion, kio estis kaŝita malantaŭ la komodon.
Mi ja diris al vi, ke vi neniam iru sola tien!
Mi ja diris al vi, ke mi ne scias, kiel oni faras tion.
Mi opiniis, ke vi ne kredas je fantomoj.
Male al nia espero, la stato iĝis pli danĝera.
Ni atendu tute trankvile la revenon de la sendito.
En japanaj karikaturoj politikistoj estas pli ofte prezentataj kiel ridindaj ol kiel ŝatindaj personoj.
La firmaj vortoj de la amiko provizis min per nova forto.
Sub la ŝarĝo de la propraj pensoj solulo senfortiĝe sinkas teren.
Nun mi komprenas ĝin.
Mi sopire atendas vian alvenon.
Vian vizaĝon malheligas la ombro de malĝojo.
La voĉo de la koro ne konsentas silenti.
Ne troigu fieron kaj severon!
Mi tion ne esploras, mi nur sentas.
Vi vin konservis juna.
La vivo min instruis juĝi min kaj aliajn malpli severe. Ankaŭ vi tion lernos.
Ĉiuj aĵoj kaj procezoj de la mondo estas interligitaj kaj interplektitaj.
La homo ne estas kapabla senpartie juĝi sin mem.
Iradi kaj atenti sian vojon – jen la unua devo de la homo.
Malofte homo ĝuste taksas la mem faritajn farojn, preskaŭ neniam la faratajn.
Vi sukcesis konvinki min, ke viaj vortoj estas veraj.
Kun granda anima trankvilo mi asertas, ke mi pravas.
Eĉ minacata de la morto ŝi ne pretas diri vorteton malveran.
La taskon ni plenumu sendispute!
Maria nutras en si la esperon, ke ŝi iĝos filmstelulo.
Ĉu ĉi malbeno daŭru do eterne?
Ĉio pasas.
Jam preskaŭ forgesita kanto en nia rondo nun denove sonas.
Maria vidis la ombron de la morto super Tom kaj sentis en sia koro la pikon de profundegaj malĝojo kaj malespero.
Ni staris vidalvide kun la morto.
Tom koleriĝis pro la aŭdacaj vortoj de Johano kaj vokis lin al duelo.
Onidire li mortis ĉi tie.
Tom havas la informon, kiun bezonas Mary.
Maria vidis la ombron de la morto super Tom kaj senesperiĝis. La hororo de la proksimiĝanta malfeliĉo, kiu — egala al minace nigraj nuboj — malheligis la horizonton, estingis — kiel malvarma vento, nuliganta delikatan fajron — la tutan ĝojon pri la sunlumo, kiu nun ankoraŭ karesis ŝiajn vangojn, kaj doloro, kvazaŭ pro ponardo ramita en la mezon de ŝia koro, disvastiĝis en ŝia brusto.
Tomo havas la informon, kiun Maria bezonas.
Li amas neniun krom ŝin.
Ankaŭ mi, kiel vi, ne dormis en tiuj malfacilaj tagoj.
Tomo sidis fumante sur la benko.
Tenere tuŝate de la bela Maria, kiu lin milde ĉirkaŭŝvebis kiel silfino, la bruska Tomo iĝis obeema kiel infano.
La kostumo ne faras la monaĥon.
Ho, gento de homoj, vi timu la diojn, ĉar ili regadon eterne posedas kaj povas ĝin uzi laŭ sia bontrovo.
La kapuĉo ne faras la monaĥon.
Mi devas konfuzite konfesi min sen scio, kien sendu mi suspekton.
Kreskadas ĉi famo: La ŝipo, alportinta tiujn du, ankoraŭ kuŝas kaŝe ie ajn en golfo.
Mia patrino aŭdis strangan demandon.
Mia patrino estis tre surprizita.
Al mi ŝin ligi mi vane esperis.
Viaj revoj realiĝu hodiaŭ!