Tatoeba sentences — language code: epo
Samio eĉ ne scias ĝin.
Kial nomiĝas la ĉefurbo de Jordanio?
Kiam mi ne estas en la lando de miaj prapatroj, ĝi mankas al mi; sed kiam mi estas hejme, mi denove pensas pri vojaĝado.
Ĝi estas la kristnaska donaco de Tomo.
Ni helpu tiujn, kiuj ne kapablas helpi sin mem.
Faru, kion vi devas fari, kio ajn okazas.
La aŭto de Tomo havas varmigatajn seĝojn.
Vere malfruas!
Mi interrete ĉeestas lecionojn.
Se mi rompas mian manon, la kaŭzo estas, ke mi tutforte frapas lin.
Ŝi havis ĉion, kion ajn ŝi volis.
La kesto estas ŝlosita per simpla pendseruro.
Ni ne plu parolos pri tio.
Onidire Tomo kaj Manjo geedziĝos.
Tomo kaj Manjo ame edukas siajn tri infanojn.
Vi ankoraŭ estas buĉisto, ĉu ne?
Sur kio vi bazas tiun supozon?
Li estos bona edzo por ŝi.
Iru saĝtelefone al Tatoeba por senpaga lingvofrazaro.
Vi sidas tro proksime de la televidilo.
Ni venis ĉi tien por helpi vin.
Malvarmas en ĉi tiu ĉambro.
Samio estas alta knabo.
Bone lavu viajn mantukojn.
Mi opinias, ke mi nenion forgesis.
Mi koleras kontraŭ vi ambaŭ.
Li estas tre netolerema.
La grundo estas tiel ebena kiel bilardotuko.
Vi sukcesis, kie aliuloj malsukcesis.
Mi havas grandan ĉambron.
Kia fitago!
Demandu foje, ĉu iu volas paroli pri la akcidento.
Vi ne devas porti Tomon.
Ni renkontas strangulojn.
Tomo ne kulpigas nin.
Tomo kaj Manjo aĉetis malnovan terkultivejon.
Mi ne kredas, ke Tomo kapablas trakti ĝin.
Se vi tiel ŝatas glaciaĵon, kial vi ne geedziĝas kun ĝi?
Vi daŭre uzas tiun vorton, sed mi ne kredas, ke ĝi signifas, kion kredas vi.
Mi konis eĉ vian prapraavon.
Necesas manĝi por vivi, sed ne vivi por manĝi.
Mi tre ŝatas strigojn.
Kiel pomarbo inter arboj nefruktaj, tiel estas mia amato inter la junuloj.
La strigo ekflugas.
Nur unu el la respondoj estas ĝusta.
Kial fari komplike, kiam oni povas ĉion simpligi?
Kial kompliki, kiam oni povas ĉion simpligi?
Mi amas rigardi stelan ĉielon.
Ĉerizoj havas kernojn.
Kiun knabinon en la klaso vi ŝatas?
Mi ankoraŭ ne ĉesis esperi.
Li ĉesis esperi.
Li neniam ĉesis esperi.
Li fordrinkis la tutan botelon da vodko.
Li alparolis min surstrate.
Li alportas donacon al ni ĉiufoje, kiam li venas.
Espero forlasis lin.
Espero forlasis ŝin.
Mi konatiĝis kun ŝi kiam mi estis aĝis dek unu jarojn.
Mi konatiĝis kun li kiam mi estis aĝis dek unu jarojn.
Tomo diris al mi, ke li konas Manjon.
Mi kredas, ke vi pli ŝatas tiun.
Ĉu mi rajtas demandi, kial vi ne volas paroli pri tio?
La aŭtoro, kies nomon mi ĉiam forgesas, naskiĝis en Kolonjo.
Tomo svingiĝas.
Samio forestis.
Mi bedaŭras, sed mi ne povas konsenti kun vi.
Mi bedaŭrinde ne povas konsenti kun vi.
Preĝu bone.
Ankaŭ Tomo sentas sin tia.
En familia ŝakludo ŝakpeco faras duoblan atakon kaj kontraŭ la reĝo kaj kontraŭ turo aŭ damo.
Ĉu vi kuretas ĉiutage?
Mi tre amas vian filinon.
Forestante, vi mankas al mi.
Mi ĉiam alvenas iom pli frue.
Jen plia.
Samio ree komencis.
Tomo preparis senglutenan paston.
Tomo surhavis oranĝokoloran ĉapelon. Lia jako estis samkolora.
Mi uzis mian tempon.
Kiel mi promesis en n-ro 12 de «Esperantisto» 1893, mi nun komencas sisteman analizon de nia tuta lingvo.
La muzeo bezonas novan gvidiston.
Ili ĉiuj malaltas.
Mi opinias, ke vi iom ripozu.