Tatoeba sentences — language code: epo
Mi faligis bombon sur Moskvon.
Donacante cent eŭrojn al tiu asocio, oni povas ĝui impostan rabaton je sesdek ses eŭroj.
Hieraŭ vespere li estis tre nervoza.
Hieraŭ vespere ŝi estis tre nervoza.
Estas amuze.
Ni rezistu al la invado de la angla lingvo.
Ni haltigis la preterpasantojn.
Mia nomo estas Tom. Mi venas de Francio. - "Tom! Instruu al mi la francan iam!"
Vi estis feliĉa, ke Tom apudestis vin.
Ni igos ilin pagi.
Ne damaĝu min!
Li intencas viziti sian onklon.
Ŝi ne plu soifos.
Mi kaŝas al vi nenion.
Ĉu vi deziras trinki teon kun ni ĉi-posttagmeze?
La verda fringo estas semomanĝulo, kiu fojfoje kaŭzas gravajn damaĝojn en la kampoj de kanabo kaj de lino.
Ĉu ĉiuj amuziĝas?
Mi ne scias. Ĉu Tokio estas alinomata?
Li ne estas via vera patro. He! he!
Manjo adoros Dion.
Mi ricevis preciozan lecionon.
Vi ne akceptas la gastojn.
La printempo estas mia plej ŝatata sezono.
Ŝi freneze forkuris, ekvidante la blaton.
Ni ĉiuj scivolis, kial vi tiom malfruas.
El sinsekvaj sendoj de miaj manuskriptoj rezultis, ke magazino finfine publikigis min.
Li estas lia ulo.
Malbonŝance!
Vi estis dorsapogitaj al la muro.
Mi havas la saman problemon, kiun vi havis.
Ni kutimas manĝi ordinaran manĝaĵon.
Timendas ne tiuj, kiuj malsamopinias, sed tiuj, kiuj malsamopinias, sed tro malkuraĝas por diri tion.
Mia edzino laboras en lernejo pri lingvoj, kaj ŝategas tion.
Manjo ne ŝajnigas sin surda.
Tomo aĉetis ĵurnalon.
Mi manĝis freŝan citronon pro la vitamino C.
Manjo akvumis la ĝardenon.
Ne trinku tion!
Sur la tablo estis sonsurbendigilo.
Ĉu mi do nepre devas? Sascha oscede diris, kaj li etendis sin.
La malvenko havas dignon, kiun ne konas la venko.
Tomo kolere iris sur la gruzon; ĉio, kio kuŝis antaŭ liaj piedoj, flugis supren.
Mi neniel koleras kontraŭ vi.
Ĉu povas surprizi, ke uloj, kiuj postulas leĝaron por esti justa, ankaŭ kapablas malrespekti ilin?
Ŝi ŝatas legi mian ĉinan libron.
La problemoj de nia epoko postulas novan pensadon.
La junularo bezonas spacon por krei proprajn simbolojn.
Ĉiu epoko kreas propran estetikon.
Li estas purpurfarbisto.
La arkitektoj devas krei novajn formojn por respondi al la enhavoj de la dudek-unua jarcento.
La pioniroj de la progreso devas superi la reziston de la eternaj hieraŭanoj.
La maljuna paro sciigis la mankon de sia filo.
Mi aĉetas mapon pri Hamburgo.
Ĉu la polico arestis Tomon?
Mi nur venis por pardonpeti.
Jes, mi tre amis ŝin, sed aliaflanke ŝi kaŭzis al mi amason da zorgoj.
Tomo dronas en laboro.
Tiu argumento ne estas efika. Mi opinias, ke ni povus forigi ĝin.
Forpasis la tempo por malgranda politiko. En la sekva jarcento komencos la batalo pri la monda regado.
Kontraŭ tio fareblas nenio.
Mi pardonpetas pri mia malĝentileco.
Mi starigu kelkajn demandojn al vi.
Kial Tomo ne scias tion?
Kvankam li tre maljunas, li ĝuas bonan sanon.
Kvankam li tre maljunas, li sanas.
Ŝi regas lin.
La regado de individuo estas abomeno. La limigita voĉdonado estas maljusto. La universala balotrajto estas stulto.
Lia vizaĝo estas kvazaŭ tiu de lia patrino.
Revolucioj neniam malpezigis la ŝarĝon de tiraneco: ili nur movis ĝin al alia ŝultro.
Ni ne povas ŝanĝi la okazintaĵojn.