Tatoeba sentences — language code: epo
La festo finiĝis je la deka horo.
Kiom ofte vi trinkas teon?
Kaj la parlamento kaj la senato de Italujo ĵaŭde vespere konsentis pri la dokumento, en kiu la registaro deklaras sian volon prunte preni pli da mono por vigligi la industrion.
Via notlibro plenas.
Ĉi-matene malvarmis.
Ni kune ĝuadis.
Ĉu vi volas ludi ĉasadon?
Tomo venis konduki Manjon.
Ŝi estas blonda kaj maldika.
Ŝi blondas kaj maldikas.
Ni antaŭĝuas la ludon.
Ĉu ĝi estas purpura?
Lisa estas germano. La germana lingvo estas ŝia gepatra.
Ni ludis bonege.
Tomaso ne povis resti en Aŭstralio tiom longe, kiom li volis.
Mi ne bezonas vian permeson esti tiu, kiu mi estas.
Tomaso estas simila al ili.
Ĉi tiu mondo estas malsana.
Mi iam estis multe pli amikema.
La lampo forbrulis.
La ampolo forbrulis.
Ni ne havas kafmaŝinon en la oficejo sed ni volas.
Tio ne ĉiam sukcesas.
La muroj spiras. - "Jes, tiaj estas magiaj fungoj."
La Okcidenta Muro estas inter la malmultaj restaĵoj de la Templo en Jerusalemo.
La aldonaĵo, akirita el kiu ajn fonto, ne ŝajnas al mi eĉ iomete trafa, do mi opinias ĝin apokrifa.
Li glitfalis laŭ la monteto.
Ĉu vi sentas vin malbone se vi ne finis eĉ unu taskon antaŭ la tagofino?
La pralingvo de la afrikazia lingvaro ne estas bone komprenata. Ne estas klare, eĉ kiom konebla ĝi estas.
Ĝuste pri tio mi volis paroli kun vi.
Finfine Majuko atingis la celon.
Ni estis sufiĉe bonŝancaj.
Mi ne scias, kiun alparoli.
Por mensogadi, necesas havi bonan memorkapablon.
Enlasu Tomason.
Bonvolu respondi aŭ "jes", aŭ "ne".
Eble, tio estis ne li.
Fikinte mian plej bonan amikon, li aŭdacis aperi!
Vi iras en la malbona direkto.
En la restoracio, mi havis bongustan mango-deserton.
„Dankon!” – „Ne dankinde!”
Ĉu mi devas doni donacon kiam mi estas invitita al vespermanĝo?
Sur Lulu-insulo, mi estis kutima kliento ĉe la usonstila manĝejo Amikecaj Standardoj ekde 2017, sed post ĝi fermiĝis, mi fariĝis kutima kliento ĉe la proksima kafejo Starbukso ekde 2018. En 2021, mi fariĝis kutima kliento ĉe ankaŭ Jami-tranĉaĵo de Pico, sur la insulo.
Lulu-insulo ne estas vere kiel en Azio, kie oni povus akiri diversajn matenmanĝajn bulkojn, bakitajn aŭ vaporitajn, aŭ diversajn matenmanĝajn kaĉojn. En Japanio, oni bezonas nur "onigiri"-ojn aŭ plenigitajn rizbulojn, kiel sanan malmultekostan matenmanĝon aŭ manĝeton.
Mi pensas, ke multaj homoj malsatas en la Okcidento.
Dizajnistoj de nutraĵoj devus fari manĝaĵon substanca.
Ni ne povas fari ion ajn 1000 procentojn pli bone. Sed ni faras 1000 aferojn unu procenton pli bone.
Ni ĉiuj devus zorgi pri nia estonteco ĉar ni pasigos la reston de niaj vivoj en ĝi.
La granda danĝero por la homaro kuŝas en la senĉese kreskanta perfekteco kun konstanta homa neadekvateco.
Homoj estas tre malfermaj al novaj aferoj - kondiĉe ke ili estas ekzakte kiel la malnovaj.
En kvinono de sekundo vi povas sendi mesaĝon tra la mondo. Sed povas daŭri jarojn por ĝi enpenetri el la ekstero de homa kranio.
Bonŝanco estas nur kolektiva nomo por kapablo, saĝeco, diligento kaj persistemo.
Kie estas malfermitaj mensoj kaj pretaj manoj, ĉiam estos neesplorita teritorio.
La vintro ne estas sezono, sed tasko.
Mi irus tien piede, se mi estus vi.