Tatoeba sentences — language code: epo
Nia vivo estas tiom pli malfacila ol tiu de niaj antaŭuloj, ĉar ni havigas al ni aĵojn, kiuj nian vivon faciligas.
Kiom oni maljuniĝis oni vidas laŭ la vizaĝoj de tiuj, kiujn oni konis junaj.
La kato ne multe amligiĝas al la mastro; ĝi amas resti libera.
Li nur ŝajnigas sinjoron.
Al du sinjoroj oni ne povas servi samtempe.
Hundo gardanta du pordojn restos malsata.
Vojo rekta estas plej mallonga.
Tio estas por ni la sola vojo.
Jen al vi vojo, ĉu dekstren, ĉu maldekstren.
La humideco rustigis la feran kradpordon.
La vojo estas libera.
Mi havas vojon urĝe irendan.
Tio estas ridinda!
Ĉinio serĉas novajn energifontojn.
La anoncita modernigo de la lando malfruiĝas.
La anoncita ekologia katastrofo probable venos pli frue ol ni ĉiuj atendas.
Ĉinio produktas ankoraŭ tro da forcejefikaj gasoj.
Ĉinio kaj Usono endanĝerigas la klimaton de la tuta planedo.
Ekde kiam Ĉinio transpaŝis la sojlon de la 21-a jarcento plioftiĝas sociaj dramoj, kien ajn oni rigardas.
La registaro kalkulas je la modernigo kaj diversigo de la energifontoj.
Ĉu vi tion kredas, aŭ ne; tro da naturaj riĉaĵoj povas esti kaptilo por la ekonomio de lando.
Inter Pekino kaj Taiyuan veturas rapida trajno kun rapideco de pli ol cent dudek kilometroj en unu horo.
La interurbaj ŝoseoj estas troŝarĝitaj de kamionoj.
La stratoj estas plenplenaj, la trafiko kaosa.
La nordĉina provinco Shanxi estis dum longa tempo la ĉefa karboelminiga regiono de la lando.
Intertempe Interna Mongolio transprenis de la nordĉina regiono Shanxi la rangon de la ĉefa karboliveranto de Ĉinio.
La vizaĝoj similas unu la alian, ili estas grizaj kaj malĝojaj.
Ĉio, verdire ĉio, portas spuron de karbo: la pejzaĝoj, la loĝejoj, la naturo kaj eĉ la homoj.
La korpoj kaj vizaĝoj de la laboristoj estas nigrigitaj de la mineja laboro.
Ankaŭ la koloro de akvo estas ĉi tie preskaŭ nigra.
Se vi revenos, bonvolu al mi ne diri, kiam!
Jen aĵoj, kiujn mi scii ne volas, ĉar mi ilin scias.
Vi ne zorgu fari promesojn, ilin mi ne postulos.
Vivi signifas pripensi ne kialojn, sed idealojn.
Verŝajne nur post muto, kalkulenda ne per minutoj, sed per monatoj, li ekparolos denove.
Venu en la sekva semajno, en la sekva monato, post unu jaro aŭ ĉi-vespere!
Ni kondukis varmakoran kaj ridoplenan interparolon.
Mia samtablano estis tre simpatia viro kun neforgeseble belaj okuloj.
Dum vi diras al mi flatajn vortojn, mi sentas min banante marplaĝe kaj subsune.
La morto longe kaŝludis inter ni kaj poste subite elektis la pli bonan.
Hodiaŭ nek pluvas, nek neĝas, sed grajlas.
Nek pluvegas, nek pluvas ekstere, nur pluvetas.
Zorgigas min la ekzamenrezultoj.
Aŭtune la luno belas.
Sed je la fino validas nur, kion ni faris kaj travivis - ne al kio ni sopiris.
Kiam la aliaj kredas, vi estas je la fino, tiam pleje endas ekimpeti plenaforte.
Kiu kredas esti io, ĉesis iĝi io.
Konsistas la arto vivi je naŭdek procentoj el la kapablo, prospere rilati kun homoj, kiujn oni ne ŝatas.
Ŝi estis terure emociigita.
La homoj ne ĉiam estas, kion ili ŝajnas, sed malofte io pli bona.
La senfina diskutado de Tom kolerigis kelkajn el liaj kamaradoj. Tamen la plimulto de la klaso jam lernis ignori ĝin.
Ne miskomprenu miajn vortojn.