Tatoeba sentences — language code: epo
En nia lando sin ne trovas montoj, sed nur montetoj.
En somero ni trovas malvarmeton en densaj arbaroj.
Mallarĝa vojeto kondukas tra tiu ĉi kampo al nia domo.
Kun bruo oni malfermis la pordegon, kaj la kaleŝo enveturis en la korton.
Tio ĉi estis jam ne simpla pluvo, sed pluvego.
Grandega hundo metis sur min sian antaŭan piedegon, kaj mi de teruro ne sciis, kion fari.
Antaŭ nia militistaro staris granda serio da pafilegoj.
Johanon, Nikolaon, Erneston, Vilhelmon, Marion, Klaron kaj Sofion iliaj gepatroj nomas Johanĉjo (aŭ Joĉjo), Nikolĉjo (aŭ Nikoĉjo aŭ Nikĉjo aŭ Niĉjo), Erneĉjo (aŭ Erĉjo), Vilhelĉjo (aŭ Vilheĉjo aŭ Vilĉjo aŭ Viĉjo), Manjo (aŭ Marinjo), Klanjo kaj Sonjo (aŭ Sofinjo).
Ŝiaj okuloj estis plenaj de malĝojo.
En la kota vetero mia vesto forte malpuriĝis; tial mi prenis broson kaj purigis la veston.
Li paliĝis de timo kaj poste li ruĝiĝis de honto.
Li fianĉiĝis kun fraŭlino Berto; post tri monatoj estos la edziĝo; la edziĝa soleno estos en la nova preĝejo, kaj la edziĝa festo estos en la domo de liaj estontaj bogepatroj.
Tiu ĉi maljunulo tute malsaĝiĝis kaj infaniĝis.
Post infekta malsano oni ofte bruligas la vestojn de la malsanulo.
Forigu vian fraton, ĉar li malhelpas al ni.
Ŝi edziniĝis kun sia kuzo, kvankam ŝiaj gepatroj volis ŝin edzinigi kun alia persono.
En la printempo la glacio kaj la neĝo fluidiĝas.
Li venigis al si el Berlino multajn librojn.
Mia onklo ne mortis per natura morto, sed li tamen ne mortigis sin mem kaj ankaŭ estis mortigita de neniu; unu tagon, promenante apud la reloj de fervojo, li falis sub la radojn de veturanta vagonaro kaj mortiĝis.
La akrido faris saltegon.
Mi ne pendigis mian ĉapon sur tiu ĉi arbeto; sed la vento forblovis de mia kapo la ĉapon, kaj ĝi, flugante, pendiĝis sur la branĉoj de la arbeto.
Sidigu vin, sinjoro!
Sidiĝu, sinjoro!
En la daŭro de kelke da minutoj mi aŭdis du pafojn.
La pafado daŭris tre longe.
Mi eksaltis de surprizo.
Mi saltas tre lerte.
Mi saltadis la tutan tagon de loko al loko.
Lia hieraŭa parolo estis tre bela, sed la tro multa parolado lacigas lin.
Kiam vi ekparolis, ni atendis aŭdi ion novan, sed baldaŭ ni vidis, ke ni trompiĝis.
Li kantas tre belan kanton.
La kantado estas agrabla okupo.
La diamanto havas belan brilon.
Du ekbriloj de fulmo trakuris tra la malluma ĉielo.
La domo, en kiu oni lernas, estas lernejo, kaj la domo, en kiu oni preĝas, estas preĝejo.
La kuiristo sidas en la kuirejo.
La kuracisto konsilis al mi iri en ŝvitbanejon.
Magazeno, en kiu oni vendas cigarojn, aŭ ĉambro, en kiu oni tenas cigarojn, estas cigarejo; skatoleto aŭ alia objekto, en kiu oni tenas cigarojn, estas cigarujo; tubeto, en kiun oni metas cigaron, kiam oni ĝin fumas, estas cigaringo.
Skatolo, en kiu oni tenas plumojn, estas plumujo, kaj bastoneto, sur kiu oni tenas plumon por skribado, estas plumingo.
En la kandelingo sidis brulanta kandelo.
En la poŝo de mia pantalono mi portas monujon, kaj en la poŝo de mia surtuto mi portas paperujon; pli grandan paperujon mi portas sub la brako.
Ŝtalo estas fleksebla, sed fero ne estas fleksebla.
Vitro estas rompebla kaj travidebla.
Ne ĉiu kreskaĵo estas manĝebla.