Tatoeba sentences — language code: vep
Armastuz om tirpai, armastuz om sula. Armastuz ei kadehti, ei kitte, ei ülendelde, ei vedä ičtaze pahoin, ei eci ičeleze hüväd, ei abittu, ei mušta ičeleze tehtud pahad, ei ihastu värhudehe, a om hüviš meliš, konz vägestab tozi. Se kaiken katab, kaikes uskob, kaiken nadeiše, kaiken tirpab. Armastuz nikonz ei kado. No Jumalan vestiden sanelend lopiše, tundmatomil kelil pagižend hilleneb, i tedo lopiše.
En tege sidä hüväd, midä tahtoin, a tegen sidä pahad, midä en tahtoi.
Se, kudamb tegeb pahad, ei navedi lämoid; hän ei tule lämoinnoks sikš, miše hänen pahad tegod ei pall’astuiži.
Sinä sanud: minä olen bohat, minä bohattuin, minai ei ole mairišt miš-ni! A sinä ed teda, mitte oled ozatoi, rauk, goll’, soged da alastoi.
Voib-ik Nazaretaspäi tulda midä-ni hüväd?
I pästa meile meiden velgad, kut mö-ki pästam meiden velgnikoiden velgad.
Ken veičhe tartub, se veičespäi koleb-ki.
Legion om minun nimi, sikš ku meid om äi.
Sana tegihe meheks i eli meiden keskes.
Hän tuli ičeze rahvahannoks, no hänen rahvaz ei vasttand händast.
Algat sudigoi, siloi teid-ki ei sudiškakoi. Muga kut tö sudit, muga sudiškatas teid-ki, i miččel märal tö märičet, sil teile-ki märitaškatas.
I konz abutad gollile, ala torda torvehe, kut tegeba koiverdelijad suimpertiš i irdal, miše mehed kitäižiba heid. Todeks sanun teile: hö oma sanuded jo ičeze paukan.
Lekar’, tege tervheks ičtaiž!
Ecii löudab.
Ku olen sanunu teile necen mirun azjoiš, a tö et uskkoi, ka kut voit uskta, ku pagižeškanden teile taivhaližiš azjoiš?
Meiden taivhaline Tatam! Olgha pühä sinun nimi. Tulgha sinun valdkund. Tehkahas kaik sinun tahton mödhe täl-ki mal, kut taivhas. Anda meile tämbei meiden jogapäiväine leib. I pästa meile meiden velgad, kut mö-ki pästam meiden velgnikoiden velgad. Ala ve meid manitushe, no päzuta meid pahaspäi.
Tö olet mirun lämoi.
Ozavad oma puhtazsüdäimeližed: hö nägištaba Jumalan.
Pakikat, i teile anttas. Eckat, i tö löudat. Kolkotagat, i teile avaitas. Sikš ku kaikutte pakičii sab, ecii löudab, i kolkotajale avaitas.
Ihastugat nenidenke, kenel om ihastust, voikkat ühtes voikajidenke.
Libu, ota ičeiž magaduzsija i kävele.
Konz Pilat nägišti, miše nimi ei abuta, a zavodiše tora, hän oti vet, pezi ičeze käded rahvahan sil’miš i sanui: «Minä en ole vär necen oiktan mehen veres».
Ku teid miččes-ni pertiš vai lidnas ei vastkoi i teiden sanoid ei kundleškakoi, lähtkat sigäpäi i pudištagat pölü jaugoišpäi.
Tuli mez’, kudamban oli oigendanu Jumal. Hänen nimi oli Joan.
No mikš abidoitta heid? Mäne järvele i taci ong vedhe. Ota ezmäine kala, kudamb putub ongele, i avaida sen su. Sigä om statir-raha. Ota se i maksa sil heile minus dai sinus.
Konz Iisus nägišti, miše Nafanail astub hänennoks, hän sanui: «Naku om todesine izrail’aine! Hän ei ole vällišpä».
Prosti heid, hö ei tekoi, midä tegeba.
Hätken-ik völ jumalatomad linneba hüviš meliš?
Nju Jorkan irdad oma lujas levedad.
Läžujale tarbiž lebu.
Tom tembaiži kirjeižen Merin kädespäi.
Tom ei teda ni üht verast kel’t.
Ni üks’ heišpäi ei teda francian kel’t.
Mitte päiv tämbei om?
Prihaine segoi mecha.
Hän segoi mecha.
Mö segoim mecha.
Lapsed segoiba mecha.
Mikš sinä segoid mecha?
Hätkeks-ik tulid tänna?