Tatoeba sentences — language code: epo
Reprenu tion tuj!
Bonvolu bolkuiri la ovon por mi.
Mi devas multe rakonti al vi.
Tiun brakhorloĝon mi aĉetis hieraŭ.
Por mi senkremigitan lakton.
Mi demandis lin, kie li loĝas.
Vi studu plenforte.
Vi pli sportumu.
Vi devintus pli frue rehejmiĝi.
Al kiu universitato vi intencas iri?
Vi estas tiel gracia.
Ŝajnas, ke la pluva sezono finfine finiĝas.
Li riproĉis min pro neglekto de mia tasko.
Vi jam devas enlitiĝi.
Mi nenie povas trovi ĝin.
Lastatempe la virinoj eksciis, ke virinoj estas bonaj; jen afero, kiun ni, viroj, scias jam mil jarojn.
Mi diras ne al la trinkaĵo, sed ĝi min ne aŭdas!
Mi kalkulis mian korpomasan indicon kaj konstatis, ke mia alto estas dudek centimetrojn sub la ideala!
Mi nur volas teni ŝian manon.
La drogdependulo devis subiĝi al drogmaldependiga terapio.
Vi ne plu bezonas min. Ĉio, kio necesas al vi, estas iom da bonŝanco.
Ne estas elektebleco.
Ĉu vi planas aĉeti tiun aŭton?
Mi pensas, ke mi sukcesas traduki ĝin en la anglan.
Tom ne volis, ke iu el siaj amikoj sciu, ke li estas drogokomercanto.
Salutu vian fratinon de mi.
Kion ŝi faris al vi?
Li lukras trioble pli multon ol mi.
Oni devas fermi ĝin per glubendo.
La fiŝoj estas manĝeblaj sen danĝero.
Lia alta aĝo komencas influi lian vidkapablon.
Silentu momenton.
Virinoj trovas, ke viroj ofte estas tre kompleksaj.
Afriko estas kontinento de migrado.
Mi ĉiam havas vortaron ĉemane.
Ĉu vi povas liveri tion?
La koncerto finiĝis je la deka.
Li faris ĝin kaj, pli surprize, li faris ĝin senhelpe.
Li montris sin afabla, donante al mi konsilon.
La hundo rigardas sian dometon.
La hundo estas en sia dometo.
En varmega tago mi ŝatas promeni en arbaro.
Doktoro Zamenhof mortis en Varsovio la 14an de aprilo 1917.
He! Kion vi portas en tiu sako?
Se vi aprobas Esperanton, kial ne lerni kaj uzi ĝin?
Mi ne dubas, ke li venos.
Kie estas la necesejo, mi petas?
Kie troviĝas la necesejo, mi petas?
Vi parolas en la hispana tre bone.
Ni ne vidis en la arbaro multe da сervoj.
Ni ankoraŭ ne ricevis leteron de ŝi.
John estas bona lernanto.
Lucinjo ŝiras la harojn pro la domaĝo.
Vivi estas la arto reekstari post ĉiu falo.
Ĉiuj homoj estas unikaj.
Donacu elkore, ne elpoŝe.
La Tero estas nia Hejmo. Ni bone konservu ĝin!
Morgaŭ mi ne iros al la kinejo.
Por iuj ĝi povas esti la ĝusta laboro, sed ne por vi.
Mi volas doni al vi ion raran.
Mi ŝatus morti pace, dorminte, same kiel mia avo mortis. Ne kiel tiuj en la buso, kiun li stiris.
Ne rigardu vin kiel malbelan homon. Rigardu vin kiel belan ogron!
Se por vi mono ne portas feliĉon, donu vian monon al mi kaj estu feliĉa!
La bona afero en la teama laboro estas ke, se io okazos fuŝe oni ĉiam povas kulpigi iun alian!
Vivu ĉiun tagon kvazaŭ ĝi estus la lasta. Iam vi trafos.
Tia estas la vivo, iam ni perdas ion, kaj iam oni prenas ion de ni!
La kapacito de elektraj aŭtoj perfektiĝis.
Mi ne tagmanĝis, ĉar mi estis pensanta pri vi, mi ne vespermanĝis, ĉar ankaŭ tiam mi estis pensanta pri vi. Nun, mi ne povas dormi, ĉar mi estas malsata.
Gastantaj parencoj estas kiel fiŝo: post tri tagoj ili ekmalbonodoras.
Kiam malriĉulo metas manon en sian poŝon, li elprenas nur la kvin fingrojn!