Tatoeba sentences — language code: epo
Datenoj povas esti senditaj de la ĉefa komputilo al via kaj inverse.
Nia domo, niaj reguloj.
En nia firmao validas specifaj reguloj, fiksitaj de ni.
La domo estas brulanta.
Gajni en loterio estas facila maniero gajni monon.
Li plenumis sian celon.
Ho! Heroo estas vorto troiga, se vi deziras ĝin apliki al mi.
La kafumado okazis sur la teraso.
La vendoplacon regas dutura benediktana preĝejo, konstruita en la stilo de la itala baroko.
La vendoplaco estas la centra publika placo de la urbo.
En la malnova urbokerno oni trovas ĉiupaŝe orielojn ĉe domanguloj.
Bone rekoneblas la rektangula, tre sisteme aranĝita stratoreto.
La konstruaĵaro, kiun dispartigas rektangule aranĝitaj stratoj, memorigas pri la kvadratoj de ŝaktabulo.
La tre regula stratoreto ebligis en la Meza Epoko rapide movi militistojn de unu loko al alia.
En kelkaj lokoj la regulecon de la stratoreto neatendite rompas kurbaj kaj tre mallarĝaj stratetoj.
La stratetoj posedas ĉi tie esprimivajn nomojn, ekzemple Sprono, Serpo, Sino kaj Serpento.
Sub domangula orielo ĉe la vendoplaco staras la tiel nomata „fera arbo”. Tio estas arbotrunko, en kiun tramigrantaj metipraktikantoj batis po unu najlon, por memorigi pri sia restado.
En la iama baroka rezidejo de la abato nun hejmas la urba historia muzeo.
Tie sin pretertrenas la maljuna, jam tre kaduka abato.
“La modesto decas lige kun la kuraĝo”, respondis sentence la abato, “kiel ĝi decas pare kun la talento”, li aldonis.
La abato komprenis, ke la junulo deziras paroli kun li sekrete.
Apenaŭ li transiris la flankan pordeton por piedirantoj, kiam hundego ĝoje ekis ĉirkaŭsalti lin. Terurite la abato singardeme alproksimiĝis al muro, altirante al siaj gamboj la faldojn de sia eklezia vesto.
Do, ĉu vi konsentas, sinjorino urbestro?, balbutis la abato, kiu malfacile kaŝis sian ĝojon.
La unuaj tavernistoj en siaj bienoj-bierfarejoj mem produktis bieron por vojaĝantoj, kaj la restaĵoj rezulte de tio servis kiel furaĝo.
La abatoj plenigis sian kason per biervendado.
Ili harmonie vivis unu kun la alia.
La probableco, ke tio iam okazos, estas eta.
Tio estis la plej bona nerespondo, kiun mi iam ajn ricevis de la Komisiono.
Ĝis hodiaŭ neniu povis imagi, ke iam ajn venos tiaj substancoj en la furaĝon.
Antaŭ nelonge politikisto asertis, ke ĝis nun neniu iam ajn renkontis "eŭropan civitanon". Sed eble li forgesis enrigardi Interreton.
Ĉu vi bonvole povas kisi iomete pli malrapide?
Kolumo estas parto de ĉemizo, pulovero, jako aŭ mantelo, kiu sin volbas protekte ĉirkaŭ la kolo de homo.
De la respekta trans la platona kaj la romantika ĝis la kiso pasia – ekzistas granda varieco de kisoj, sed pri ĉiuj eblas diri, ke la perlipa kontakto inter du homoj estas signo de inklino, de emocia ligo, kiun ŝatas la plej multaj el ni.
Ŝajnas, ke li estas tre okupita hodiaŭ.
Li kaptis min je la kolumo, ĉar en la kaso mankis monsumo. "Pardonon", mi petis, "kulpis la lunlumo."
Ĉu ankaŭ vi tien iras?
Mi vidis plurajn virinojn, kiuj en la teretaĝo de la domo laboreme iris tien kaj reen; ankaŭ unu el la belaj knaboj de Ottilie, kiu fideme aliris min rigardante min per larĝe malfermitaj okuloj.
La revoj helpas vivi pli bone.