Tatoeba sentences — language code: lat
Accepi pecuniam a patre hodie, si forte tibi est opus.
Quid si nolit dare tibi?
Haec sententia non mihi placet.
Haec sententia est.
Haec sententia mea est.
Haec sententia bella est.
Haec sententia vera est.
Quis scripsit hanc sententiam?
Hanc sententiam amo.
Haec sententia perfecta est.
Haec non est sententia.
Haec sententia facilis est.
Haec sententia non est facilis.
Haec sententia valde facilis est.
Hae sententiae non simplices sunt.
Esne amicus mihi?
Suntne hæc vera? "Habeo testimonium." "Profer illud." "Ecce!"
Quis scripsit? "Noster famulus, nomine matris."
Agnosco manum ejus, quia attulisti mihi sæpe ab illo.
Licetne igitur redire in meam sedem? "Quidni liceat, cum satisfeceris mihi?" "Ago tibi gratias, præceptor."
Salve, præceptor. "Venis auspicato; quid nuncias?"
Meus pater orat te ut eamus una in nostros hortos suburbanos animi causa. "Serenitas cæli invitat nos ad eam rem, et nunc sumus feriati. Sed quid videbimus illic jucundum aspectu?"
Varias et pulchras arbores cum fructibus suis; item miram varietatem herbarum et florum. "Est nihil hoc tempore jucundius illis rebus."
Ea est beneficentia Dei erga nos. "Quam debemus extollere assiduis laudibus."
Sed vereor ne simus in mora patri. "Expecta paulisper, dum muto togam, ut sim expeditior ad ambulandum. Jam sum paratus, eamus; sed estne pater domi?" "Expectat nos præ foribus."
Bene est, vide ut salutes eum decenter. "Admoniti sumus de hoc a te sæpius."
Tuus frater aut garrit semper in concione, aut ineptit, aut incitat aliquem; ex quo fit, ut sit sæpe notandus, ac deinde vapulet.
Quid vis faciam? "Cur non mones sæpe?" "Nunquam desisto monere."
Perge precor. "Nihil est, quod me preceris: nunquam cessabo donec (Deo volente) correxerit se ex aliqua parte."
Sic usurpabis Catonis præceptum, quando mones aliquem; nosti cætera.
Sed oro te, mi Abrahame, ut, quoties notaveris eum, renuncies id mihi. "Nunquam esset finis; adeo frequens est nomen in meis commentariolis."
Saltem fac me certiorem, quum peccaverit denuo; tum dicam patri, cujus verba timet magis quam verbera. "Istud non est parvum argumentum bonæ indolis."
Ita spero quidem; facies igitur quod rogo? "Ego vero, ac lubens."
Emistine scalpellum, ut volebas nuper? "Non emi."
Quid obstitit? nam dixeras mihi te empturum esse hodie. "Dixeram quidem, sed postea venit mihi in mentem, praestare ut expectem mercatum futurum proxime, in hac ipsa urbe."
Quid lucri facies inde? "Et emam minoris, et melioris notæ, nempe ex officinis Germaniæ."
Quis dedit tibi istud consilium? "Noster Hieronymus."
Fecit bene, nam debemus dare bonum consilium semper amicis. "Tantumne amicis igitur?" "Imo, et inimicis fateor, quia Christus, noster optimus praeceptor, jubet sic."
Utinam conservemus ejus doctrinam bene infixam memoriæ, ac sequamur eam perpetuo.
Ille spiritus bonus faxit, cujus unius instinctu animi nostri accenduntur ad agendum bene. "Precaris bene."
Præceptor, visne dare præmiolum? "Quamobrem?" "Causa victoriæ."
Ubi sunt tui compares? "Hic sunt Hugo et Audax."
Heu nomenclator! suntne hi victores hac hebdomade? "Habent paucissimas notas omnium."