Tatoeba sentences — language code: epo
Mi memoras, ke mi skribis al li.
Mi memoras, ke mi skribis al ŝi.
Rakontu al via patrino pri la vojaĝo.
Vi bone aŭdis.
Vino estas la intelekta parto de manĝo. Viandoj kaj legomoj estas ties materia parto.
Mi kapablis prilabori problemon dum jaroj, sed atendi sen ion fari dum dudek kvar horoj estis tute alia afero.
Mi estos ĉe la antaŭa pordo.
Mi reverkis ĝin.
Mi reskribis ĝin.
Mi skribis ĝin denove.
Mi verkis ĝin denove.
Mi redaktis ĝin denove.
Ŝi cedis al niaj postuloj.
Ni amas nin.
Al Dan tre plaĉas Tatoeba.
Miaj palpebroj estas pezaj.
Li fariĝis makisano.
Ni ne respondis.
Tia televidilo ne okupos multan lokon.
Mi preferas la ruĝan vinon al la blanka.
Al mi pli plaĉas la ruĝa vino ol la blanka.
Mi veturas trajne.
Mi fariĝos riĉa.
Mi malligas mian frazon disde la via.
Ĉu vi estas la persono, kiu petis mian venon ĉi tien.
Lia kuraĝo estas senegala.
Li diris al mi, ke ŝi estis malsana.
Senegalo estas senegala rivero.
Min forportu la diablo!
Ni estis okupataj en la preparado de la vespermanĝo.
Ili anstataŭigis la dungitojn de tiu fabriko per robotaj brakoj.
Mi havas nur du ĉevalojn.
Tomo, je dek vortoj retro, ne bone vidis tiun ĉi vorton. Manjo, kiu estis pli proksime, priskribis ĝin al li.
Eĉ se vi malsukcesos, ne rezignu.
Li elektis min kiel prezidanto.
Li sukcesis veki Harry.
Li elektis min kiel prezidanton.
Ni ĉiuj spertis malfacilajn tagojn.
Li estas la perfekta ulo.
Kia estas la ĉevalo?
Prudento de duopo superas tiun de unuopulo.
Kiel iras la ĉevalo?
La ĉevalo iras rapide.
Atentu! Bergsono ne parolas pri raŭpo dura, sed pri daŭro pura.
Ĉu vi vizitis la kuraciston?
Mi pensis ke ili ĉiuj estas kanadanoj.
Ĉu mi sekvu vin?
Mi devus esti feliĉa.
Ŝi estas virino riĉa.
Vi malpravas, ne tion mi diris.
Fridujoj malhelpas la proviantojn putri.
Pli malpli frue ni mortu.
Ŝajnas, ke Tomo sin preparas por la morgaŭaj kursoj.
Tomaso iam havis grandan domon sur Park-Strato.
Malmultnombra sed bruema minoritato ĝenis la kunvenon.
Ĉu plaĉus al vi deserto?
Ne konfuzu super kun supre.
Li staras supre sur la monto.
Mi ŝatus, ke vi estu kun mi ĉi-momente.
Plaĉus al mi, se vi estus kun mi ĉi-momente.
Li staras sur la supro de la monto.
Li staras ĉe la plej alta parto de la monto.
Verdire ĉio, kion oni ame konsideras, estas bela.
Vi difektos al vi la okulojn.
Telefonu hejmen!
Mardon vespere mi eldomigas la rubujojn.
Ĉu ne ĝenos vin, se mi dormos ĉi tie?
Vi kaŝis vin malantaŭ arbo.
La sentiva estaĵaro enkalkulas homojn kaj bestojn.
Koncerne sportojn la skipa harmonio garantias sukceson.
Dankegon! "Ne dankeginde."
La ĉambro plenplenis je fumo.
Kiam eksterordinaraj eventoj, angoroj kaj katastrofoj subite alvenas meze de feliĉa kaj delice monotona vivo, tiuj neatenditaj emocioj, tiuj sortobatoj bruske interrompas la dormon de la animo, kiu ripozis en prospera monotoneco. Tamen la malfeliĉo, kiu tiamaniere alvenas, ne aspektas kiel vekiĝo, sed nur kiel sonĝo. Por tiu, kiu ĉiam vivis feliĉa, malespero komenciĝas per stuporo.
Li perlaboras almenaŭ mil dolarojn semajne.
Ŝi pardonas min.
Ĝi estas mortiga veneno.
Mi trovis la nutraĵon tro grasa.
Mi spektis elsendojn en la bretono ĉe franca televidkanalo.