Tatoeba sentences — language code: lat
Iam dudum factum est cum postremum Francogallice locutus sum.
Iam dudum factum est cum postremum eum vidi.
Iam dudum factum est cum ultimum eum vidi.
Ut vales? Nonne iam dudum factum est cum ultimum in unum convenimus?
In hoc aedificio hortenses fructus publico venduntur.
Thomas opus facere coepit.
Puto translationem non iam iocum esse.
Ne iterum conetur.
Nolebat, sed consensit.
Sunt multae linguae tales.
Cogitationes meditationem perturbant.
Fac aliquid utile.
Loquebantur inter se sicut veteres amici.
In Tatoeba multae sunt utiles et pulchrae sententiae quae adhibendae sunt.
Quibusdam quaestionibus respondere possetis mihi?
Num hic lacus profundus est?
Ego apud te manebo dum me vis.
Sami osculatus est nates Leilae.
Magnas nobis res disserere oportet.
Homini servo suos domitos habere oportet oculos.
Pater Thomae non es.
Cur etiamnunc hic es, Thoma?
Cur etiamnunc ades, Thoma?
Calvus est.
Puero opus est cibum.
Sol surrexit.
Non cecini.
Fures digitabula gerebant.
Mater eius soror patris mei est. Cognati sumus.
Referendarius in illo luso non modo incompetens sed etiam injustus fuit.
Bruma nives illinit agris.
Estne Thomas calvus?
Meae sunt partes.
Acūs mihi non placent.
Fides utrinque constitit.
Tuum gaudeo gaudium.
Latine verbum plerumque in fine sententiae est.
Audimus!
Id quod es non vides, id quod vides tua est umbra.
Arbores, ut aspiratio terrae, stant in gradu ad caelum pervidendum.
Sciebasne Thoman filium Mariae esse?
Scimus Thoman non semper id facere.
Mihi est mentula magna.
Deus elephas est.
Dies Martis cras est.
Cum Poenis ter, o Romani, pugnavistis.
Desperavit.
Thomas desperavit.
Desperavi.
Nemo spem desperavit.
Numquam desperavi.
In te omnem spem pono.
Scio hoc Thomae faciendum fore.
Thomas Bostoniae moratus est.
Thomas Bostoniae moratur.
Bostoniae morari debuisti.
Incipere multe est, quam impetrare facilius.
Meum consilium probavit.
Parentes amicum meum non probant.
Hoc tibi attuli! Spero tibi placere!
Accipe hoc.
Accipe hanc pecuniam atque abito.
Hoc mihi satis est.
Cubiculum meum parvum est, sed mihi satis est.
Vehementer mihi irata est.
Thomas vehementer mihi iratus est.
Thomas vehementer mihi iratus erat.
Pater mihi vehementer iratus est.
Intellego me erravisse.
Quid igitur ais?
Quid de meo consilio putas?
Meministine quid esset primo magistro tuo nomen?
Quid taces?
Quid mehercle agis?
Quid vos duo agitis?
Iam iube eos introire.
Aufer hanc capsam.
Impudens es.
Nonne pudet te tui?
Pudetne te tui?
Te amo plurimum.
Te amo plurimum omnium hominum quos novi.
Non pudet te?
Thomas gemuit.
Thomas suspiravit.
Thomas dormiens dentibus frendit.
Thomas mihi inclementer dixit.
Mihi inclementer dixisti.
Mihi inclementer dixit.
Thomas contumeliam mihi dixit.
Mihi contumeliam dixisti.
Mihi contumeliam dixit.
Mihi aperte inclementer dixit.
Mihi aperte contumeliam dixit.
Auctumno folia sunt rubra.
Modos dispares habemus cogitandi.
Pontem facimus.
Viginti annos Poeni cum Romanis bellabant.
Per viginti annos cum Romanis Poeni bellabant.
Non haec te pudent?
Pudet non te tui?
Non pudet obsidione teneri?
Arborum nomina semper in lingua latina feminina sunt.
Poeni miseri erant ubi hoc spectabant.
Da mihi claves.