Tatoeba sentences — language code: epo
Tomo ŝatas surfi.
Tio ne plu plaĉas al mi.
Tomo bone konas nin.
Tomo havas malpli da amikoj ol Manjo.
Tomo ĉiam estas tia.
Ili ne estas kuracistoj.
Ĉu Tomo volas iri hejmen?
Ne ĉiuj ili estas malbonaj.
Per mono ĉio atingeblas.
Estas pluraj akvaj kavetoj sur la vojoj.
La knabo piediris tra la flakoj.
Mi ne malfruas, ĉu?
Mi estis studento tiutempe.
Tomo malfermis, kun malmulta sukceso, kuracistkonsultejon. Preskaŭ sen klientoj, li havis multe da libera tempo.
Tomo malkovris mondon de mirindaĵoj, kiun tiam li ne tute povis kompreni.
Post kelke da jaroj, Tomo komencis pli bone kompreni tiun misteran mondon.
Liaj studentoj tre ŝatis lin, kaj ofte, post la lecionoj, ili ĉirkaŭiris Tomon por aŭdi liajn bizarajn teoriojn.
Vi aspektas tre seksalloga.
La profesoro, siavice, ofte petis de la studentoj helpon pri siaj eksperimentoj.
Tomo ne povis fini sian vespermanĝon.
Ĉu iu alia aŭdas tion?
Vi neniel helpas, Tomo.
Ĉu vi parolis kun Tomo hieraŭ?
Vi havas unu horon.
Tomo estis juna viro plena de vivo, tre inteligenta.
Tomo estis tre inteligenta juna viro plena de vivo.
Tomo estas ege armita.
Tomo trinkis tro da vino.
Ne provu nei tion.
Ĉu mi ĉeestu la kunvenon lunde?
Mi ne lasos vin morti.
Tomo plu asertis pri sia senkulpeco.
Kelkajn monatojn antaŭe, Tomo enamiĝis al Maria, la juna filino de Alan, bela, blonda kaj kun grandaj bluaj okuloj.
Tomo interŝanĝis proksimume la duonon de siaj enoj kontraŭ dolaroj kaj la alian duonon li interŝanĝis kontraŭ eŭroj.
Kontraŭleĝe estas aĉeti kokainon.
Tomo malsategas.
Mi ne volas lernejeniri morgaŭ.
Ni pensis, ke ni estas nevenkeblaj.
Tatoeba: Venu al la malhela flanko. Ni havas ĉokoladbiskvitojn.
Tiu fotilo estas tiu, kiun aĉetis Tomo pasintĵaŭde.
Mi dormis hieraŭ dek du horojn.
Mi trovas interese legi mian malnovan taglibron.
Ĉu vi povas helpi min trovi miajn ŝlosilojn?
Ĉu unuafoje vi manĝas japanan nutraĵon?
Donu al Tomo tion, kion li volas.
Mi iros en mian ĉambron.
Li tiel dikiĝis, ke lia kolumo ne plu fermeblis.
Vi ja pravis.
Ĉu estas afero, kiun ni bezonas pridiskuti?
Jen la urbdomo.
Jen la urbodomo.
Mi ne scias tion, kio tiom timigis min.
Mi scias iom de la franca.
Kiam Tomo alvenis?
Tomo ne sciis, kie parkumi sian aŭton.
Mi havas urĝan mesaĝon de Tomo.
Li elspezas tro da mono.
Skribu ion belan sur mian gipson.
Ĉu mi povas iom paroli kun vi?
Mia patrino estas aktiva.
Ekkuŝu iom sur la benkon kaj fermu la okulojn.
Se vi nur povus vidi la frenezajn fantaziojn, kiuj estas en mia cerbo.
Ĉu vi manĝis tro multe?
Tiu tie estas vere ĉarma.
Panjo kuŝas enlite pro malsano ekde la fino de la pasinta monato.
Mi preferas tiun robon al ĉi tiu.
Fragoj estas etaj, ruĝaj ŝajnfruktoj, kiuj kutime manĝatas printempe.
Li kutimis esti lacega... escepte, kiam li ne volis esti tia.
Oni detruas sian propran karakteron, timante altiri la rigardon kaj atenton de la homoj al si, kaj ĵetas sin en la neniecon de la sensignifeco por eviti la danĝeron havi apartajn karakterizaĵojn.
Ĉu la vojaĝo en Japanujo plaĉis al Manjo?
Okuloj esprimas pli ol vortoj.
Tomo jam manĝis tagmeze.
Neniu povis imagi.
Tomo kaj Manjo ludis, ke la planko estas lafo.
Vi ne povas imagi, kiel okupata mi estis.
Ĉu vi estas brava?