Tatoeba sentences — language code: epo
Mi supozas, ke vi bezonos helpon.
Mi konjektas, ke vi bezonos helpon.
Mi iru tien, eĉ se pluvos.
Mi scias, ke ŝi okupiĝas.
Mi decidis iri tien.
Mi rimarkis, ke li haltas.
Mi promesas al vi, ke mi venos frue.
Mi metis lakton en mian kafon.
Mi vidis domon kun ruĝa tegmento.
Mi feriis eksterurbe.
Mi igos vin vidi la urbon.
Mi montros al vi, ke mi pravas.
Mi kontentas pri ĉio.
Pardonon, mi nun estas okupata.
Mi alkutimiĝis labori la tutan nokton.
Mi neniam aŭdis paroli pri tiu urbo.
Mi neniam aŭdis pri tiu urbo.
Li fariĝis multjaraĝa.
Alportu tion al via patrino!
Mi vidis kiel la knabo saltis trans la barilon kaj forkuris.
Se iu en firmao estas nemalhavebla, tiuokaze la firmao estas malĝuste organizita.
Ŝi ne kapablis kompreni, kion li diris.
Kiu estas via plej ŝatata rolulo en tiu libro?
Ĉiuokaze komputiloj grave rolas en nia vivo; ne gravas, ĉu tio plaĉas al ni aŭ ĉu ne.
Hodiaŭ vespere mi havas tre multe da farendaj aferoj.
Tio valoregas.
Ĝi havas grandan valoron.
Tom ne devas labori lunde.
Tom preparas bongustan kafon.
Ĝi ne tiel bonas, kiel ĝi aspektas.
Pluvas pli ol antaŭe.
Malvarmis, ni do faris fajron.
Estas preskaŭ la tempo enlitiĝi.
Sciigu min pri viaj intencoj.
Mia patro aĉetis biciklon por mi.
Mia universitato havas dormejon.
Neniu sukcesis solvi la enigmon.
Neniu sukcesis solvi la kaprompilon.
Nia lernejo kvindekjaras.
Oni ne plu diras tion.
Bonvolu referenci la dekan paragrafon.
Ŝi ne pli fortas ol mi.
Li ne pli fortas ol mi.
Vi estas en danĝero.
Ni ne plu havas kremon.
Mi trovis interesan filmon.
Ĝenerale homaj estaĵoj volas esti bonaj, sed ne tro bonaj, nek tute bonaj dum la tuta tempo.
Vi faros plej bone, se vi iom dormos.
Ne demandu kion ajn.
La scienco pri belo estas ŝerco elpensita de filozofoj por pligajigi artistojn.
La vero estas marŝanta, kaj nenio haltigos ĝin.
Por li, ŝi estis perdita por ĉiam.
Kiel vi vidas, mi faras la kontraŭon.
Mi neniel estas dormema.
Vero kaj justo estas ĉefaj, ĉar nur ili povas certigi la grandiozon de la nacioj.
Ne ŝajnigu vin - via vizaĝo perfidis vin.
Vi troigas.
Ĉu ĝi ne dependas de mi?
Ne malestimu min.
Mia idealo estus labori trankvile, manĝi ĉiam panon, havi iom puran truon por dormi, do liton, tablon kaj du seĝojn, ne pli...
Mi nenion volas de vi.
Ofte la teruro kaptas min.
Ĉiam, kiam la scienco iom progresas, estas ĉar stultulo senintence puŝis ĝin.
Ĉio estas nur sonĝo.
La tagoj iĝas ĉiam pli longaj.
Mi ne povas esti via amato.
Kun gracio de kolibro ŝi lokis sin sur angulo de la skribotablo.
Ni liberigis vin de granda angoro.
Mi povus eĉ rigardi la ludon.
La striko tuŝis la nacian ekonomion.
Estu singarda, la viro havas pafilon.
Jen la ludo.
Ĉu vi memoras tiun tempon?
Venku la sporto!
Kiam la ludo finiĝas?
En la lingvo de la leĝoj oni nomas infanojn "afero."
Mi ne havis alian eblon ol foriri.
Ne eblas eniri dufoje en la saman riveron.
Ni deziras subtekstojn.
Mi ne estas speciale riĉa.
Li ne rimarkis, ke en la apuda ĉambro dormas malsanulo.
Ŝi donas al sia filo tro da mono.
Ne pli frue la homo estas feliĉa, ol kiam ĝia nepreca strebado difinas limon por si mem.
Nobla viro atingas multon, dum gvidas lin bonvolaj inaj vortoj.