Tatoeba sentences — language code: tgl
Tulad ng nabanggit na, ang Ikatlong Tao ay madaling kapitan ng mga yugto ng pagkaabala sa sinaunang pagnanasa para sa personal na kawalang-kamatayan. Ang kasakimang ito ay madalas na malakas sa mga Unang Tao; at maging ang Pangalawang Tao, sa kabila ng kanilang dakilang kaloob ng detatsment, kung minsan ay pinahihintulutan sila ng kanilang paghanga sa personalidad ng taong hikayatin silang ang mga kaluluwa ay mabubuhay magpakailanman. Ang panandalian at di-teoretikal na Ikatlong Tao, kasama ang kanilang pagkahilig sa lahat ng uri ng buhay, at lahat ng pagkakaiba-iba ng mahahalagang pag-uugali, ay naglihi ng imortalidad sa iba't ibang paraan. Sa kanilang huling kultura, naisip nilang sa kamatayan ang lahat ng nabubuhay na bagay na sinang-ayunan ng Diyos-Buhay ay dumaan sa ibang mundo, na halos kapareho sa kilalang mundo, ngunit mas masaya. Doon sila ay sinasabing nanirahan sa presensya ng diyos, na naglilingkod sa kanya sa walang pigil na mahahalagang pagkamalikhain nang iba't ibang uri.
Para sa Ikaapat na Tao, ang mga Dakilang Utak, walang buhay ang posible kundi ang buhay ng talino; at ang buhay ng talino ay naging walang bunga. Malinaw na isang bagay na higit pa sa isang malaking bahagi ng utak ang kailangan upang malutas ang mas malalim na mga problema sa intelektwal. Samakatuwid, dapat silang lumikha ng bagong kalidad ng utak, o organikong pagbuo ng utak, na may kakayahang makakita o makaunawang imposible sa kasalukuyang estado nito. Kailangan nilang matutunan kung paano gawing muli ang kanilang sariling tisyu sa utak ayon sa isang bagong plano. Sa layuning ito, at bahagyang dahil sa ignoranteng paninibugho sa natural at mas balanseng espesyeng lumikha sa kanila, sinimulan nilang gamitin ang kanilang mga nakuhang espesimen ng espesyeng iyon para sa malaking bagong pagsasagawa ng pananaliksik sa kalikasan ng tisyu ng utak ng tao.
Bahagyang responsable si Bvalltu sa aking mahabang bisita sa Iba Pang Tiyera. Hindi niya maririnig ang aking pag-alis hangga't hindi namin natatamo ang tunay na pagkakaunawaan sa mundo ng isa't isa. Patuloy kong pinasigla ang kanyang imahinasyong ilarawan nang malinaw hangga't maaari ang buhay sa aking sariling planeta, at natuklasan niya rito ang parehong sari-sari ng kahanga-hanga at kabalintunaan gaya ng natuklasan ko sa kanya. Sa katunayan ay malayo siya sa pagsang-ayon sa aking ang kanyang mundo sa kabuuan ay mas grotesko.