Tatoeba sentences — language code: epo
Li estas la viro, kiun mi renkontas ĉiutage en la trajno.
La kuracisto rompis la hipokratan ĵuron.
Kie estas via patrino?
Kie estas via panjo?
Ili ne konscias prie.
Laŭ mia scio li neniam faris tian eraron.
Vi ne estas devigataj foriri.
Kiu estas via dua demando?
Ĉu io alia okazis?
La vorto alkoholo devenas de la araba lingvo.
La cifereca teknologio koncerne la lernadon de lingvo instaliĝas malrapide, sed firme.
Tomo ne estas tiom alta kiom mi.
Ni ne bezonas tiom multajn detalojn.
Ne lasu la aferojn duone plenumitaj.
Tomo estas la amanto de Manjo.
Mia dekdujara filo ne ŝatas ludi bazopilkadon.
Eĉ tiu stulta Dan kapablus solvi tiun problemon.
Larmoj ŝprucas el ŝiaj okuloj.
Larmoj ŝprucas el liaj okuloj.
Ni restis ekstere la tutan posttagmezon; belveteris.
Ŝi plenumos vian konsilon.
Li plenumos vian konsilon.
Mi plenumos vian konsilon.
Ĝi estis plaĉega parolado.
Vi okupas la lastan vicon en matematiko.
La malreduktita kolesterolo estas riskofaktoro pro infarkto.
Ŝi nur simulis.
Ĉu vi havas vinon?
Ni demandu ilin.
Ĉu vi tralegis la libron?
Tamen iam “la amikino en la rondo” divenis la misteron. Klara Zilbernik, filino de Kovna komercisto, renkontis Zamenhofon ĉe bofrato sia.
Sprita, gaja, energia kaj bonkora, ŝi atente rimarkadis la junulon silenteman kaj timeman. Granda frunto pura kaj pensema; sub la okulvitroj rigardo luma kaj profunda.
Ni devintus enkalkuli, ke Tomo malfruos.
Amo venis inter ili. Unu tagon li konfesis al ŝi siajn du sekretojn. Ŝi komprenis, kaj decidis partopreni lian vivon de sindono.
Mi ludas advokaton de la diablo.
Vi precize scias, pri kio ŝi parolas.
Mi antaŭĝuas, ke mi baldaŭ revidos vin.
Esperantigu vojaĝan literaturon.
La tagoj pli mallongiĝas.
Mi estas la plej alta en nia klaso.
Mi donis al Tomo lakton kaj biskvitojn.
La afero estas finaranĝita.
Ĉu vi bonvolus veni ĉi tien?
La azeno kaj ĝia pelanto ne samopinias.
La azeno kaj ties pelanto ne pensas same.
Tomo neniam mensogis.
Ŝi povis antaŭvidi ekzistadon malfacilan, kaj tial agis tre kuraĝe.
Mi kredas scii, kion vi bezonas.
Se vi bezonas laboron, turnu vin al Tomo.
Kiel vi do nomiĝas?
Tomo mortigos Manjon.
Ricevinte la ĉekon, mi tuj iris al la banko.
Malparolu!
Mi certe scias, ke li estas honestulo.
Vi ne estas elrevigitaj.
La diplomon kuracistan Ludoviko Zamenhof ricevis jam du jarojn antaŭ tio; sed inter 1885 kaj 1887 li vane serĉis tujan vivrimedon.
De loko al loko tre malĝoje li provadis trovi sufiĉan klientaron.
La komenco estis neprospera. Ankaŭ lia modesteco kaj sentemo lin malhelpis. Tre ŝatata de malriĉaj malsanuloj, li ne sciis gajni grandajn sumojn.
En Plock unu vesperon oni lin venigis en domon de riĉuloj. Kuŝis maljuna sinjorino, kaj apude tri doktoroj. Stato malespera. Post du tagoj ŝi mortis. Al la kvar vokitaj kuracistoj la gefiloj sendis altan pagon. Zamenhof rifuzis sian. Kial preni monon, kiam mortis la kliento?
En Vejsieje, urbeto litva, li ĉeestis morton de bubino. Febro ŝin forbruligis. Pro doloro la patrino malfeliĉa preskaŭ freneziĝis. Dum monatoj poste li aŭdadis ŝiajn plorojn kaj ĝemadon. Li decidis lasi la ĝeneralan praktikadon kaj elekti fakon okulistan.
Tio senvortigas min.
Mi tre dubas pri tio.