Tatoeba sentences — language code: epo
Ĉu vi memoras la unuan fojon, kiam vi kisis min?
Ĉu la vetero estas ĉiam tiel varma?
La simio saltas de branĉo al branĉo.
Du aferojn ne eblas kaŝi: ebriecon kaj amon.
Mi perdiĝas en mia hejmo.
Ni finfine forgesas, ke ni estas tio, kion ni faras, kaj ke ni ne estas tio, kion ni faros.
Ĉu la palestinanoj rajtas havi ekonomion?
Akurateco estas la animo de la negocoj.
Vi povas paroli!
Vi rajtas paroli!
Kiomahore vi deziras, ke mi kunprenu vin?
Ŝi preferas lokon apudfenestran.
Ĉu vi ne iom dikiĝis?
Ĉu vi pensas, ke Tomo kapablas trovi lin?
Ne alparolu mian fratinon per tia tono.
Ne timu bojantan hundon, sed timu hundon silentan kaj svingantan la voston.
Ŝi estas maljuna kaj freneza.
Tomo trinkos iom da vino.
Tomo kunpagis la kalkulon kun Manjo.
Ĉu vi certas, ke tio sufiĉos?
Tomo deziras blankan vinon maldolĉan.
Tomo ne povas enŝoviĝi tra la truo de la ĉirkaŭbarilo, ĉar li estas tro dika.
Ĉu mi vane kuiris?
En la kubo estas cilindro, kaj en la cilindro sfero.
Singapuron oni nomas "Xīnjiāpō" en la ĉina.
Vi elektas ludadon.
Ni aliĝis al la ĥoro.
Severaj sekvoj devas atendi iun, kiu kaŝis sian identecon aŭ neniigis siajn paperojn, diris Manjo.
Sendu Tomon ĉi tien.
Profesio estas la apogilo de la vivo.
Vi iĝu tiu, kiu vi estas.
El la militlernejo de la vivo — Kio ne detruas min, igas min pli rezista.
Kiu el sia tago ne havas du trionojn por si mem, estas sklavo.
La pliiĝo de saĝo precize mezureblas laŭ la malpliiĝo de la galo.
La orgenisto ludis Messiaen, kaj ĉiukoloraj kaj ĉiuodoraj notoj malsupreniĝis sur la atentan aŭdantaron en la navo.
Ne zorgu pri la estinteco.
Nia trajno ekiras je la naŭa horo. — "Ne zorgu! Ni trafos ĝin."
La veturado daŭros proksimume kvin horojn.
Pasis kvin jaroj post la morto de mia patro.
Pasis ses jaroj, post kiam mi eklernis la anglan.
Pasis kvardek jaroj, post kiam mi eklernis la japanan.
Pasis dek jaroj post la morto de mia avo.
Pluvis tri fojojn dum la vojaĝo.
Mi proponas meti tiun vorton inter citilojn.
Mi proponas forigi la citilojn.
Tomo konstatis, ke la vivo sur la strato estas ne tiel facila, kiel li imagis ĝin.
Tomo kaj Manjo ĉiutage interŝanĝas pli ol ducent tekstmesaĝojn.
Mi nenion povas fari en tiu ĉi afero; miaj manoj estas ligitaj.
Mi donas min en viajn manojn.
Tiu ĉi naĝejo havas ses naĝajn koridorojn.
Ni iris en urban naĝejon.
Ne estis multaj homoj en la naĝejo.
Hodiaŭ mi estis kun amiko en la naĝejo.
La naĝejo havas tri naĝbasenojn: unu grandan por naĝado, unu malprofundan por la infanoj kaj ankoraŭ alian hidromasaĝejon.
La naĝejo estas tegmentita kaj aere kondiĉita.
Mi estas ankoraŭ ne preta, ĉar mi ne estas frizita.
Via dua duono bezonas vian amon.
Ĉu ni revenante ne vizitu la malsanan Tomon?
Ni tuj eklernis kaj post kelkaj tagoj jam kapablis Esperante babileti.
Ni rekontrolu ĉiujn tradukaĵojn. — "Sed tio estas temporaba entrepreno!" — "Jes, sed ĉi ĉio ne helpas: tio nepras." — "Tiuokaze ni prefere ne perdu tempon!"
500 mejloj ja ne estas 800, sed 804 672 kilometroj!“ — Jes, tion mia poŝkalkulilo ankaŭ indikis, sed tio estas sensenca precizo."