Tatoeba sentences — language code: epo
Ĉio estas doloro, kaj ĉiu doloro devenas de la deziro ne senti doloron.
Malpli da bruo, bonvolu.
Venu, se eblas.
Lasu min helpi vin, se necesas.
Oni finfine eksciis la veron.
Mi ne havas tempon por fari ĉiujn aferojn, kiujn mi volas fari.
Mi havas multajn hejmtaskojn por fari.
Mi devas perdi pezon, do mi dietas.
Kiel vi aŭdacas diri tion ?
Bonaj studentoj diligente studas.
Al mi ne eblas bone dormi.
Mi ofte renkontas lin.
Ni eliros el la taksio.
Viaj pensoj estas senenhavaj ideoj.
Liaj pensoj malplenas je ideoj.
La fremdulo parolas la japanan lingvon kvazaŭ ĝi estus lia denaska lingvo.
La scienculoj diskutadas pri la teorio de la dinosaŭra malapero.
Tiu bildo estas kapo-malsupre pendigita.
La voĉo de la preleganto estas bone aŭdebla en la tuta ĉambrego.
Mi pensas ke ni jam interkonatiĝis.
Provu legeble skribi.
Eble baldaŭ foriros la malvarmego.
Provu ĉiun eblan elirejon.
Pluvis tiel, ke ni decidis viziti lin alitempe.
Ĉu vi kapablas helpi min?
Ĉi tiu teksto estas facile komprenebla.
Liberecon kaj amon, ilin ĉi ambaŭ volas mi.
Gardu la klarecon de la moralo.
La muziko ne prezentas ion objektivan, difineblan; ĝiaj tonoj, akordoj, melodioj estas tute senmateriaj kaj lasas al la fantazio vastan ludejon.
Ne kriegu!
Ne estas tempo por perdi.
Leono apartenas al la kategorio de kategoj.
Kien vi kuregas?
En nia lando ne estas montegoj, nur montetoj.
La knabineto ludas per pupeto.
Tial E.T.A. Hoffmann asertas: "La muziko estas la plej romantika el ĉiuj artoj, ĉar ĝia objekto estas la senfinaĵo. Ĝi estas la mistera, per tonoj parolata sanskrito de la naturo, kiu plenigas la animon de la homo per senfina sopiro; kaj nur ĝi igas nin kompreni la kantojn de la arboj, de la floroj, de la bestoj, de la ŝtonoj kaj de la akvo."
La sablo konsistas el grajnetoj.
Mia patro amas picon.
La preĝejo estas domo, kie oni preĝas.
Kial vi insistas? Mi jam diris ne!
Mia palpebro estas varma.
Infanoj devas dum jaroj viziti lernejon.
Toĉjo ĉiam estas okupita.
Ĉi tiu knabo estas tre interbatiĝema.
La muziko estis la ĉiama akompananto de Hoffmann ekde la momento, en kiu li estis naskita.
Via knabeto estas petolema.
Hodiaŭ mi estas dormema. Ĉu mi ne malsaniĝos?
Venu ĉi tien en mia hejmo.
Vi estas ema forgesi vian devon.
Ĉi tiu letero estas tuj forsendenda.
Kiam la patrino kuŝis en naskaj doloroj, la patro venigis liutiston, por ke tiu per muziko mildigu ŝiajn dolorojn, kaj por ke la infano spertu dekomence la agrablan flankon de la vivo.
Ĉu pluvis en Londono?
Oni ne povas ende preskribi, kiu estu la unua fremda lingvo.
La leciono estas plurfoje relegenda.
Post kiam la patro forlasis la familion, pri la eduko de la infano zorgis precipe lia onklino, kiu havis tre belan voĉon, kaj lia onklo, kiu estis eksterkutime muzikema.
Ĉiam la plej malforta ĉenero rompiĝas.
Ili kvazaŭ nutris lin per muziko.
Ĉu la atomo estas la plej malgranda ereto?
La infano ricevis piano- kaj kantolecionojn.
Baldaŭ ankaŭ la muzikteorio jam estis konata scienco por li.
Kie povas oni aĉeti maŝinerojn?
Sciante tion, ni povas facile kompreni, kial en liaj literaturaj verkoj la muziko ludas gravan rolon.
La vilaĝestro vizitis la konstruatan lernejon.