Tatoeba sentences — language code: epo
La glacio sur la lago estas tro maldika por pluteni vian pezon.
Pro kiu faro oni tiel punas nin?
Hodiaŭ mi iras kuri dek kvin kilometrojn!
Liaj fabeloj faris el Hans Christian Andersen, la plej konata el ĉiuj danoj de la mondo, ikonon de la monda literaturo.
Li estas tre malica al mi.
Li estas tre kruela al mi.
Li donacis sian tutan posedaĵon al sia filo.
Mi trairis teruran elprovon.
Mi estas feliĉa kiam vi estas tie.
Mia fratino okupiĝas en sociaj verkoj.
Mi eraris pri la domo.
Kiam Marc alvenis, mi dormis.
La ĉambro resonigas lian voĉon.
Mi pesis min sur la pesilo en la banĉambro.
Mi dormis, kiam Marc alvenis.
Kiam Marko alvenis, mi estis en dormo.
Kiam Marko alvenis, mi estis dormanta.
Tuj post mia alveno al Svislando surprizegis min la prezoj.
Ĵus mi alvenis al Svislando, kiam mi estis ege surprizita de la prezoj.
Ekde de sia tiea alveno, li senĉese nervozigis la kuraciston, demandante, kiam li povos reveni hejmen.
Post ĉies alveno la kunveno povis eki.
Kaj kio okazos post ol ni pagos?
Mi eraris pri la domonumero.
Post mia alveno al la stacidomo mi telefonis al amiko.
Tuj post lia alveno oni petis lin foriri.
Apenaŭ li alvenis, oni petis lin foriri.
Tuj post ol li alvenis, oni petis lin foriri.
Ankoraŭ ne alvenis la varoj, respondantaj al lastamonata mendo el Anglio.
La trajno jam forveturis, antaŭ ol ni alvenis al la stacidomo.
Ĉu mi povas havi bileton? - "Jes, vi povas. Tio estas eĉ rekomendinda." - "Sed, ĉu mi povas aĉeti bileton?" - "Surprizas min, ke vi demandas tion ĝuste al mi. Mi ne scias, ĉu vi povas aĉeti bileton. Tio dependas de la enhavo de via monujo." - "Nu sciu: mi deziras aĉeti bileton." - "Kaj mi povas vendi bileton." - " Kia koincido! Do mi petas: donu al mi bileton!" - "Jen ĝi." -"Ho..., finfine!"
Tiu pomo ne estas ruĝa.
Mi memoras pri tio!
La aferoj plej sensignifaj deprimas min.
Lia silento malorientis lin eĉ pli.
Tio havas neniun rilaton kun li.
Do, kie ni devas komenci?
Ni helpis lin finance.
La cervo kuris por sin savi.
La kukumoj estas parencaj kun la melonoj.
Liaj fabeloj faris el Hans Christian Andersen, la plej fama dano en la mondo, ikonon de la monda literaturo.
Ne helpas vere traduki litere.
Mi ekaŭdis voĉon, sonantan el la interno de la marmora kolono.
Mi iris en la bibliotekon, kie mi hazarde renkontis Ann.
Aŭskultu atente, kion mi diros!
La respondoj aperas je la fino de nia vojo.
Riĉa estas, kiu scias, ke li havas sufiĉe.
Kiu konas sian celon ankaŭ trovas la vojon.
Kiu rezignas, tiu gajnas.
Mi vidis, ke la putoro havas blankajn makulojn sub la oreloj.
Kiu gvidas ne baru la vojon de la gvidatoj.
Tempesto ne daŭras tutan tagon.
Ankaŭ milmejla vojaĝo ekas per la unua paŝo.
Gvidanto postsekvu la gvidatojn.
Mia amiko, via vivasekuro ne certigas dumvivan sekuron. Eĉ malgraŭ ĝi vi certe mortos iam. - "Nu, sed nur post la vivo."
Pro la tempesto ni estis sen provizo de elektra energio.
La drinkejo estis tro malgranda por la alfluanta homamaso. Eble ne estis bona ideo antaŭe varbi per "biero sen pago".
La magazenon oni fermas je la sepa horo.
Ne necesas multe da tempo, por lerni klarigi ion al studentoj. Necesas multe pli da tempo por kompreni, kiam oni tion ne faru.