Tatoeba sentences — language code: epo
La 10-an de marto de 2015, estas marŝtago al kuracista rendevuo. Matene mi vizitas la lokan romkatolikan diservejon. Ĝi estas bruna mez-20-ajarcenta konstruaĵo. Mi rigardas meksikan pentraĵon de Sankta Maria en la fojero. Estas vortoj per la hispana. La standardoj en la altplafona ĉefĉambro estas purpuraj, signifante subtenon por Loĵbano kaj aferojn loĵbanajn, eble. Je la tagmanĝo, mi estas ĉe la Riĉmonda Publika Bazaro. Mi supreniras je la ŝtuparo. Unue, mi trinkas plastan glason plenan de acidpruna bobela glacia verdteo el la bobelteo-vendisto nomata Arakidoj. Due, el la manĝvendisto Kapitano Wa ĉe angulo, mi manĝas nudelojn kun citrona kokidaĵo, tofuo, lotusaj radikaj tranĉaĵoj, kaj ankaŭ senpagan varman teon. Trie, mi denove trinkas stelfruktan bobelan glacian verdteon el Arakidoj. Kvare, malsuprenirinte je la rulŝtuparo, mi aĉetas strangan sinograman vortaron de stranga azia tona lingvo. Kvine, suprenirinte je la rulŝtuparo, mi trinkas mentan glaciteon el la bobelteo-vendisto nomata Bobelteo kaj Kafo QQ. (La Q eble estas subteno por mia Xoqolat.) La malvarma mentotrinkaĵo rememorigas min pri mia trinkado de mento ĉe kafejo en Versajlo en Francio, antaŭ jaroj. La Riĉmonda Publika Bazaro estas kiel granda ĝardenatrio, kvazaŭ en la mezo de tropika ĝangalo. Ĝi estas plena de kanĝipopolanoj.
La 14-an de aprilo de 2015, mi piediras al la Publika Bazaro de Riĉmondo, mi unue grimpas la ŝtuparon ekstere. Interne, la larĝa atriosimila konstruaĵo estas kiel ĝardeno en ĝangalo ĉirkaŭanta, mi imagas. Jam sufiĉe malsata, mi trotas al Kapitano Wa, la manĝvendejo, por akiri nudelojn kun kalmaro, fiŝo kaj tofuo, kaj ankaŭ varman teon. Dum mi manĝas, bela homo de la Unuaj Nacioj en purpura T-ĉemizo preteriras. Poste preterpasas bela, fortika judo. Kelkajn minutojn poste, mi komencas soifi, do mi akiras malvarman mentan bobelan verdteon ĉe la vendejo Bobelteo kaj Kafo QQ. Mi sidas apud la ŝtuparo por trinki. Triopa familio sidas manĝante proksime, la viro estante nigra, la virino estante orienta, kaj la infano estante hibrido. Dependigita de bobelteo, mi akiras alian, ĉi-foje ĉe la kiosko Arakidoj. Ĝi estas malvarma verdpoma bobela verdteo. Ĝi estas bongusta. Mi malsupreniras je la rulŝtuparo. Survoje al la lavĉambro, mi rimarkas grandan akvarion plenan de verŝajne gigantaj ruĝaj alaskaj reĝkraboj kun balanoj sur la kruroj. Ili rememorigas min pri eksterteranoj, iel. En la librovendejo mi aĉetas tre ilustritan verdan botanikan libron per sinogramoj. Mi lasis ĝin sur skatolo antaŭ monato kaj ĝi ankoraŭ estas tie. Ĝi kostas je $14. Mi supreniras je la rulŝtuparo. Dependigita de bobelteo, mi elspezas miajn ceterajn monerojn por malvarma liĉia bobela verdteo. Ĝi estas bongusta kun eĉ pecoj de blankaj liĉiaj karnoj.
Ŝi faris satenan jupon kaj tolan bluzon.
Ŝi pardonis ĉion al ŝi.
Ĉu vi pensas, ke mi ne komprenas?
Mi vekas lin.
Mi vekas ŝin.
Mi movas ĝin.
Ĝi moviĝas.
Li komencas la rakonton.
La rakonto komenciĝas.
La infanoj desegnis sur la trotuaro per kreto.