Tatoeba sentences — language code: epo
Nu, montru al ni, kion vi scipovas fari.
Mi estas certa, ke Tomo povas fari tion.
Mi opinias, ke vi diru al viaj gepatroj, ke ni estas geedzoj.
Tomo demandis, ĉu Manjo estas edzino.
Tomo kaj Manjo ne estis geedzoj.
Ni aŭdas vin, Tomo.
Mi estas jam edziĝinta.
Mi estas jam edziniĝinta.
Kie mi parkis mian aŭton?
Ni vivas kune.
Tomaso lavas vian aŭton.
Jen kvazaŭ kisis teron kviete la ĉiel'.
Hodiaŭ mi vidis la plenan lunon je la ĉielo.
Ĉu vi ne konas min?
Kial vi eliris?
Ĉu la pordo estis malfermita?
Kion vi povis fari?
Ĉu ili estas fratoj?
Tom havas multon da grandaj ideoj.
La malgranda hundo ekprovis eskapi.
Jam estas la dua matene, ĉu? Fek! mi ne vidis la tempon pasi.
Konfesita kulpo jam estas duone pardonita.
Ĉu ili estas fratinoj?
Tomo instinkte reagis.
Ho, jam tiom malfruas? Mi ekiru tuj.
Ĝis la kioma horo vi restis vekitaj hieraŭ? "Proksimume ĝis la dua kaj duono."
Ĝis la kioma horo vi restis vekita hieraŭ? "Proksimume ĝis la dua kaj duono."
Li telefonvokis min.
Tio neniel rilatas kun ŝanco.
Manjo lernis.
Mi ne povas rekomendi ŝin kiel sekretariinon.
Kial vi farus tiaĵon?
Mia familinomo estas Wang.
Mi vidas, ke la apetito revenis al vi.
Vi kaj mi — ni ambaŭ devas zorgi pri la hundo.
Vi kaj mi — ni ambaŭ devas varti la hundon.
Vi kaj mi — ni ambaŭ devas flegi la hundon.
Lasu lakton por unu nokto, kaj poste demetu de sur ĝi la kremon.
Tion eblis antaŭvidi.
Tio estis antaŭvidebla.
Vi estis ĉiam en miaj pensoj.
Ne atendu iun ajn kompaton.
Mi provis sed sensukcese.
Li adaptiĝis al la kondiĉoj.
Unua flanko de la monero nomiĝas averso, la alia — reverso.
Vi nun legas miajn pensojn.
Vi estas leganta miajn pensojn.
Karlo fianĉiĝis kun ĉarma knabino, kaj estas edziĝonta kun ŝi vendrede, kaj lia fratino estas edziniĝonta samtage.
La vendistino atendis min.
Mi bezonas vian respondon ĝis la fino de la tago.
Krom tio, estas aliaj kialoj.
En tiu ĉi vintro estis multe pli da neĝo ol kutime.
Parolante hieraŭ kun la fianĉino de Karlo pri ŝia edziniĝo, la paroĥestro diris, ke li edzigis ŝiajn gepatrojn antaŭ dudek jaroj, kaj ke nenio faros al li pli grandan plezuron, ol edzinigi ŝin.
Ni admiras ŝin pro ŝia kuraĝo.
Vi ne volas scii tion.
Kredu al nenio, kion ili diras!
Ni gardostaris.
Ŝi konfidis sian infanon al la prizorgado de sia onklino.
Ŝi rigardis la pentraĵon.
Kiom kostas tiu brakhorloĝo?
Li ĉantaĝis ŝin.
Ŝi regas abundan provizon da anglaj vortoj.
Mi ne scias, kien ŝi iris.
Tiu dogmo estas pli ĝuste paradokso.
Mi scias, ke la frazo devas komenciĝi per substantivo.
Mi ja bezonas vian helpon.
Mi efektive bezonas vian helpon.
Vi devas havi validan bileton.
Vi devas posedi validan bileton.
En malvarmo kaj mallumo, malriĉa knabineto, kun nuda kapo kaj nudaj piedoj, vagis tra la stratoj.
Kvankam li estas ĉino, li ne parolas la ĉinan.
Tio sonas belege.
Laŭ mia opinio la peto logikas.
La arbo estis tiom malfeliĉa, ke ne povis trovi iun plezuron baski en la suno, vidi la birdojn, aŭ rozajn nubojn, kiuj flosis super ĝi tage kaj nokte.
En la germana oni skribas substantivojn ĉiam majuskle.
La substantivoj en la latina havas kvin deklinaciojn.
Tiu ĉi vorto estas kaj substantivo kaj verbo.