Tatoeba sentences — language code: tgl
Sa maaraw na hapon nang ika-29 ng Setyembre ng 2023, suot ko ang pulang dyaket ko, kulay-lilang tisyort, maitim na asul na korto, maitim na kulay-abong touque, at berdeng Crocs na harding sapatos. Nakaupo ako sa labas ng pizzeriang umiinom sa isang plastikong bote ng moradong enerhiyang inumin. Naroon sa loob ang may-aring si Tharsan, yaong may lahing Taga-Sri Lanka, pero pinanganak sa Hilagang Amerika. Naroon ang tinderong si Sachet na Taga-Indiya. May mga bago silang mga trabahador na Taga-Indiya rin malamang.
Sa maaraw na umaga nang ika-30 ng Setyembre ng 2023, naroon ako sa Istarbak para uminom ng tsaang itim na may yelo at kumain ng sanwits na salsitsas, cheddar, at itlog. Ang mga barista ngayon ay si Taryn, yaong matangkad na Anglo-Sahona, si Karina, yaong matabang Rusa, at si Francis, yaong payatot na mestisong Amerindiyong Cree at Anglo-Sahon. Nakanaranghang tisyort ngayon si Francis. Ako naman ay nakaberdeng madilaw na tisyort at mapulang dyaket. Pagdating ko, nakaupo sa labas ang mga regular sa Sabado: isang Mediteraneo, isang Kantones, at dalawang Anglo-Sahon. Sa loob, sa isang mesa sa sulok ay si Dennis, yaong mestisong Tsino-Aleman. Sa loob din, may kostumer na malaking lalaking motorsiklistong nakaahit ang ulo. Nakaitim at berdeng madilaw na dyaket siya, at nakaasul na pantalon siya. May maputing bigote. Pag-alis ko, dumating naman si Marlin, yaong Pilipina, si Les, yaong Haponesa, at isang kaibigan nilang Tsina. Umupo sila sa labas, at may araw na, kahit malamig-lamig na. Dala ni Les ang aso niyang nakatali. Dumaan ako sa pruteriya. Iniisip kong bumili ng pakwang dilaw ang laman, pero hindi na lamang.
May tatlong itlog ng butiki sa senisera.
Sa huli nang umaga nang ika-30 ng Setyembre ng 2023, sa ika-2 lakad ko, pumunta ako sa pizzeria rito sa Isla Lulu. Naroon ang tinderong Taga-Indiyang si Simar. Sabi niya habang binabayaran ko ang isang kahon ng katas na mansanas: "Kumusta ang gerlpren mo?" Sagot ko, "Wala naman, e. Ikaw ba?" "Parang wala rin nga, e!" biro niya. "Walang pizza ngayon?" "Hindi na dahil tumataba ako." "Pizza ang kinakain mo?" "Pizza nga at pagkain sa bahay." "Nagluluto ka?" "Ang nanay ko. Ikaw ba nasa mga magulang ka pa?" Binulong niya ang sagot niya, at di ko masyadong naintindihan sa punto niya. "Magaling ang pagkain sa bahay," dagdag niyang positibo. Sa isang mesa sa sulok, nagpipizza si Michael na mestisong Tsino-Ingles. Sa radyo sa likuran, pakinig ko ang kuwento ng mga Amerindiyo. Maaraw sa labas, pero lumalamig na. Sa bahay, gamit ang tablet ko, nagbiyabiyahe akong birtuwal nang Istritbyu sa mga iba-ibang lugar sa mundo, at itong mga araw, nasa Bucharest sa Romania ako.