Tatoeba sentences — language code: epo
Danke al la usona prezidanto, la vorto „feklando” riskas iĝi la vorto de la jaro.
Dum nur unu nokto, ne pli ol tio, prenu por vi la trajtojn de l' knabo, kiun vi konas kaj, estante ankaŭ vi knabo, vi facile scios imiti, kaj kiam Didono, meze de la luksega festeno kaj de l' verŝoferoj faritaj al Bacĥo, vin brakumos kaj kovros per dolĉaj kisoj, vi kaŝe la pasion sur ŝin elspiru kaj en ŝian sangon engutu vian venenon.
Varmigu la lakton.
Boligu la lakton.
Infanoj ne rajtas veturi en la antaŭa sidloko.
Ĉu vi volas pli da lakto?
Provu tiun ĉi lakton.
Vi bezonas specialan rimenon por la bebo.
Tiu aŭto estas rajtigita por kvin personoj.
Kiu vendis al vi tiel malbelan aŭton?
Ĉu vi scias kiel plenblovi la pneŭon?
Vi bezonas aldoni pli da premo al tiu rado.
En mia multcela aŭto povas eniri ĝis sep personoj.
Ĉu vi ne havis katon?
Elbonujo estas landaĉo.
Obeante la instrukciojn de l' kara patrino, Amoro demetas siajn flugilojn kaj sin amuzas per la provo imiti la paŝadon de Askanjo.
Kial Tomaso forestas?
Kiel nomiĝas via san-asekura kompanio?
Vi estas miaj infanoj.
Elbonio estas feklando.
Sur la korpon de Iulo, Venuso verŝas mildan dormon kaj, alpremante lin al la dia sino, lin kondukas al la altaĵoj de l' arbaroj Idaliaj, kie por li ŝi teksas liton ĉe l' ombro de l' dolĉe odorantaj floroj majoranaj.
Hodiaŭ mi perdis mian kajeron.
Hodiaŭ mi perdis mian tekkomputilon.
Ĉu Tomo diris ĝin al Manjo?
Tio kostis multe pli ol mi antaŭvidis.
Mi ne povas friti tiujn ĉi ovojn. Ili putras.
Libera tempo, ne laboro estas la celo de homo.
Kaj jam gaje ekiras la obeema Kupido, akompanata de Akateso kaj portanta luksajn donacojn por la fenicoj, kiel estis ordoninta Eneo.
Alveninte, li rimarkas, ke la reĝino jam okupas la plej centran lokon, en ora lito kovrita per belegaj brodteksaĵoj.
Nun la patro Eneo kaj la Trojana sekvantaro estas akceptitaj, kaj ĉiuj sidiĝas sur litoj, per purpuro ornamitaj.
Servantoj alportas, por iliaj manoj, akvojn kaj linŝtofajn viŝtukojn, kaj en korboj proponas panon.
Mi ŝatas kuiri, sed mi ne ŝatas ĉion purigi poste.
Tio ne estus adekvata.
Ĝis kiu aĝo vi konsentus edziĝi?
La junularo eksentas nekredeblan plezuron, kiam oni komencas fidi al ĝi.
Ĝi estas la sola kravato, kiun mi havas.
Estas du zombioj ene de mia domo.
Li sidiĝos ĉi tie.
Ĝi estas bela kaj saĝa.
Kie vi forprenis ilin?
Mi restos en la proksimeco.
Ĝi batis vin per kio?
Demokratio bezonas esti respondeca, kaj respondeco bezonas esti malkaŝa.
Tiu laboro estas tiel simpla, ke eĉ infano kapablas ĝin plenumi.
Vi devas konfesi tion.
Tomo komencis suprengrimpi.
Oni kutimiĝas al siaj propraj kriplaĵoj, estas pli malfacile kutimigi la aliulojn al ili.
Daŭrigu, Tomo.
Kion vi pleje bedaŭras?
Tomo povis ĉion fari mem.
Mi pensis, ke ili malpravas.
Tomo demandis Manjon, ĉu ŝi konas la edzinon de Johano.
Kvindek servistinoj en la kuirejo prenas sur sin la taskon prepari la pladojn de l' bankedo – senfinajn seriojn da frandaĵoj – kaj incensi antaŭ la altaroj al la penatoj; kaj multaj aliaj kaj egalnombro da sklavoj same belaj kaj junaj metos surtable bongustajn manĝaĵojn kaj bonegajn trinkaĵojn.
Fari ĉi tion estas malfacile.
Ĉi tio estas malfacile farebla.