Tatoeba sentences — language code: epo
Tion mi hazarde scias tute precize, ĉar mi mem ĉeestis tie.
Donu ĝin al mi, ĝi estas mia poŝtranĉilo!
Li balbute parolas germanlingve.
Mi diras al vi, ke tio estas mirige bela!
Li faras profundan impreson je la homoj, kiuj renkontas lin.
Konfesu, ke vi forgesis ĝin!
Sur la tranĉilo estas viaj fingrospuroj.
Pro nura frustriĝo mi ree manĝas pli, ol kiom bonas por mi.
La fingrospuroj de Tom estis pruvo de lia ĉeesto tie.
La fingrospuroj de Tom pruvis, ke li estis tie.
Pro amo al tiu lingvo, mi ŝatas uzi ĝin en konversacioj kun mi mem.
La fingrospuroj sur la tranĉilo pruvas ŝian kulpon.
Nu, diru nenion, mi estas jam informita!
Afliktas min la fakto, ke mia patro devas labori dimanĉe.
Tio ne eblas! Tio ne povas esti vera.
Ĉu vi kontrolis tion? "Ne tion." "Do, ne disvastigu onidirojn!"
Mi vidas la aferon tute alia.
Ŝia angla lingvouzo estas bonega.
La fingrospuroj postlasitaj sur la armilo kongruas kun tiuj de la suspektito.
Kiel do? Kio do? Kie do? Tio tute ekscitas min!
Tio, kion vi diras, simple ne veras!
Kredu tion de mi, mi scias tion pli bone!
Damne, nun mi elŝlosis min!
Kaj kiel vi volas fari tion sen mono?
Li amas la literaturon, ŝi amas la muzikon.
En la situoj proksimaj al la kresto de Ercmontaro en la nokto estos frosto.
Tom surmetis kaŭĉukajn gantojn, por ke ne postrestu fingrospuroj.
La fingrospuroj sur la armilo kongruas kun tiuj de la suspektito.
Pento estas la firma intenco ne postlasi fingrospurojn je la sekva fojo.
La farita krimo estus perfekta, se la ŝtelisto ne forgesus, forviŝi la fingrospurojn.
Kutimoj estas la fingrospuroj de la karaktero.
Ĉu vi trovis fingrospurojn sur la vinglaso?
Mi volis danki vin pro ĉio, kion vi faris.
Mi povas prijuĝi tion.
Vere mi ne scias.
Via problemo eble estas tio, ke vi parolas tro multe pri la pasinteco kaj pensas tro malmulte pri la estonteco.
Ni bezonas unue interkonsenton pri celoj. Poste ni povos paroli pri tio, kion ĉio kostos kaj kiel ni povos pagi ĝin.
Nuntempe ni estas en situacio de transiro.
Ekzistas aferoj, pri kiuj ni devas diskuti.
Ne denove tuj ekkriu!
Tio estas interpreto flanke de la gazetaro.
En tiu afero ni do rapide atingis klarecon.
Plej multe min ekscitas tiuj, kiuj diras: „Tio jam ĉiam estis tia.“
La respubliko iĝas pli ineca.
Ĉio ĉi estas en la programo de nia partio.
Tio vere interesas min.
Kie estis la eraro?
Ĉu vi konas iun ajn, kiu parolas kvin lingvojn?
Kie estas la eraro?
Ni tion volas kaj tion ricevos.
Ni bezonas monon por stratoj, por pontoj kaj por multo alia.
Italio devas progresi.
Mi ne bezonas, ke vi memorigu al mi ion ajn. Mi jam scias, kion mi devas fari.
Vi ne bezonas memorigi min pri io ajn. Mi scias, kion mi faru.
Ne iru sur la gazono!
Ne iru sur la grestapiŝo!
Kion mi akiris, ĝuas aliaj pli ol mi.
La plej feliĉa — ĉu reĝo, ĉu simplulo — estas homo, kiun ĝojigas lia propra hejmo.
Parolu malpli rapide, mi petas.
Mi portas en la brusto pradeziron, kiu certe ankaŭ por vi estas ne nekonata nek neatendita.
Ne ekzistas kaŭzo por bedaŭro.
Super ni estis la senlima vasto de la ĉielo.
Sed nun kontentigita mi revenas.
Ni komplete detruis la armeon de la malamiko.