Tatoeba sentences — language code: epo
Kies aŭto estas tiu?
Ni luis loĝejon.
Ni ne rajtas devigi ilin konfesi.
Ne eblas iri tra ĉi tiu strato.
La tutan vesperon mi damludis kun Tomo.
Tomo rifuzis helpi Manjon.
Finu la laboron!
Tomo sidis en la unua vico.
Ĉu ni povas iel helpi vin?
Ĉi-vespere vi tre belaspektas, Manjo.
Kiam vi eniris?
Kial ne veni kun mi?
Tom verkis artikolon pri tio en la lerneja gazeto.
Kiam vi vojaĝos, vi mankos al ni ĉiuj.
Ni ekiros kiam la pluvo ĉesos.
Kiam glacio degelas, akvo kreiĝas.
Kiam vi ekiros, mi ege sopiros al vi.
Mi protektos Tomon.
Ni ekiros tuj kiam Tom alvenos.
Ŝi estis ekstere kiam mi vokis.
Kiam vi forestis, Peter alvenis.
Reagu kiam vi aŭdos vian nomon.
Kio okazas kiam ni mortas?
Mi ne estis ĉi tie kiam tio okazis.
Kiam mi alvenis, li jam forestis.
Skribu al mi tiam, kiam vi estos tie.
Skribu al mi tuj, kiam vi alvenos tien.
Li aspektis surprizita kiam mi rakontis al li.
Tio iĝas malfacila.
Mi manĝis frititan rizon kaj trinkis iom da biero.
La kato miaŭas.
Inter la diversaj instrumentoj de homo, la plej okulfrapa estas sen dubo la libro. La aliaj estas etendoj de lia korpo. Mikroskopo kaj teleskopo estas etendoj de lia vidado; telefono estas etendo de la voĉo; tiam ni havas plugilon, glavon kaj martelon, etendojn de la brako. Sed libro estas io alia: libro estas etendaĵo de memoro kaj imago.
Ekzistas ĉe la memmortigintoj bonega kutimo, kiu estas tio, ke ili ne lasas la vivon sen diri la motivon kaj cirkonstancoj, kiuj armas ilin kontraŭ ĝi. Tiuj, kiuj, silentaj, foriras estas malofte pro orgojlo; ĉe la plej multaj okazoj aŭ ili ne havas tempon, aŭ ili ne scipovas skribi.
Ili kisis sub la lunlumo.
Estas multaj manieroj por jesigi; estas nur unu maniero por nei ĉion.
Ŝajnas, ke estas du manieroj de talento, tiuj, kiuj havas langon kaj tiuj, kiuj ĝin ne havas. La unuaj efektiviĝas; la duaj reprezentas senĉesan kaj sterilan batalon inter la intima impulso kaj la manko de komunikadmaniero kun la homoj.
La verdiremo estas la unua virto de mortinto. Kiam ni vivas, la rigardo de la publika opinio, la profitemaj kontrastoj, la batalo por ambicio devigas nin silenti pri niaj malnovaj ĉifonoj, kaŝi niajn ŝiraĵojn kaj flikaĵojn, ne riveli al la mondo ĉion, kion ni rivelas al nia konscienco.
La vivo estas nigra tabulo, sur kiu la destino, por ke ĝi skribu novan okazon, devas forviŝi la skribitan okazon.
La gazetaro kolektas kaj disvastigas la postmortajn leteretojn, kaj la mortinto ankoraŭ postvivas pli-malpli du tagojn, jafoje unu semajnon plu.
Eblas havi porkaĵon aŭ nenion!
Ĉiu lingvo havas siajn apartaĵojn.
Ne eblas esti tro atenta, kiam oni stiras veturilon.
Eblas havi aŭ porkaĵon aŭ nenion!
La princino vivas en granda kastelo.
Mi legis vian historion kun granda plezuro.
„Kiu estas tiu knabino?“ – „Kiu knabino?“ – „Tiu, kiu dancas kun Tomo.“
Ĉu mi provu paroli kun ŝi?
Tomaso rompis mian koron.
Tomaso rompis al mi la koron.
Kiu kokonukson havas, havas oleon.
Kiu kulpas, ne mortas pro la konfeso de sia kulpo.
Mi volas malaltan tablon.
Se Tomo iros, ankaŭ mi iros.
Manjo lasis sian fratinon purigi la fenestrojn.
Mi rompis la mondan rekordon.
Kiom da inĝenieroj partoprenis la prelegon?
Ili neniam revenis al sia lando.