Tatoeba sentences — language code: tat
Мари халкы - безнең уң кулыбыз.
Картайгач һәркем өчен мәшәкатьле булырга туры килә.
Шәүлегән мәче булып кычкырса, явым-төшем булыр.
Мөгаен, ниндидер күңелсез хәл булгандыр.
Нигә мине аптыратасыз?
Без сезгә начарлык теләмибез.
Авызыңа бал да май.
Тормышым бал да май түгел.
Иснәнеп йөргән эткә үләксә бетмәс.
Җылы кышка тиен оясын агачта аскарак кора, салкын кышка - өскәрәк.
Карт кешегә дә таудан төшү җиңелрәк.
Даже пожилому человеку спускаться с горы легче.
Ул синең белән яшәмәс.
Карлыгачлар түбән очса, яңгыр булыр.
Ак Кирмән карурманы дип аталган тыюлык зубрлары белән дан тота.
Белая Вежа карурманы дип аталган тыюлык зубрлары белән дан тота.
Мин теләсә кем белән дуслашып йөрмим.
Син аны яратасыңмы?
Сүз ясау суффиксы ярдәмендә яңа лексик мәгънәгә ия булган сүз барлыкка килә.
Чәчәк - үсемлекнең үрчү органы.
Гел зыян гына!
Йомырка сатып алу табышлы түгел.
Мине усал дип санасалар да, мин бит беркемгә дә зыян китермим.
Җыен сукбайны эшкә алганнар.
Күкнең иң югары ноктасы зенит дип атала.
Башкаларның да күңеле читтә инде, эштән китү турында гариза язалар.
Без синең белән вакытлы гына дуслар түгел ич.
Олыларны тыңла, кечеләрне санла.
Йөзе матур - вакытлыча, күңеле күркәм - гомерлек.
Балачак - бәхетле чак.
Сандугач булмаган җирдә бака үзе - бер былбыл.
Көндез гөберле бака качып-посып ята, кичкырын гына азык эзләп чыга.
Өйләнмәгән ир - гомерлек кияү.
Бәйрәм үтсә, җыр кала. Мәхәббәт уты яна. Керешербез туйларга, Бергә гомер узарга.
Калганы дөрес.
Үзең әйтмешли, өмет булмаса, яшәү дә юк.
Уй-теләкләрең чынга ашсын.
Кибеттә сату малы атна саен өстәлеп тора.
Шуннан ул ата-анасына өйләнү турында сүз катты.
Бердәнбер улын ул кешечә өйләндерергә уйлаган иде.
Гаҗәпләнәм: нигә соң әле, башлы-күзле булып киткәч кенә, әти-әниемнең янымда булмавын сизә башладым?
Бәлки син дә, яшьтәшләрең кебек, гаилә корып, хуҗалык төзеп җибәрерсең?
Гашыйк булды Сара комиссарга, карынында чуалышты геннар; өч ир бала табып бирде Сара: өчесе дә – комиссионкада сатучылар.
Оялма син, исерекбаш, борыныңнан: Алган бит ул төсен дәүләт байрагыннан!
Әгәр дә ул минем сүземне тыңлаган булса!
Яраткан кызы да аның белән бергә булыр иде.
Балаларын чыгаргач, көз көне кошлар китә.
Хатыным борчыла башлады.
Бүре башын күтәрде дә улап җибәрде - балаларына сигнал бу.
Кош үз балаларын игътибар һәм назлылык белән, яратып карый.
Балам, борчылма, йокла.
Мондый салкын көндә юньле хуҗа этен дә чыгармас урамга.
Гомер үтеп бара: менә инде алтмыштан да уздым.
Мондый көндә нишләп йөрисең?
Ялкауланмасаң, теләсә нинди икс-игрекны да исәпләп чыгарырсың.
Алайса, нигә килдең син монда? Марш!
Ул күршесенең мәсхәрәләвенә түзә алмады.
Сез мине явыз кеше дип уйламагыз.
Язгы көн елны туендыра.
Иң мөһиме - ирек.
Элек ут кабызып потларга табынганнар.
Нишләп монда утырасың?
Кемне көтәсең?
Исемең ничек?
Атың ничек?
Кул гына селтәде.
Без төрле халык балалары.
Ул, кәләшенең ризалыгын алып, әкренләп туйга әзерләнә.
Ул, кәләшеннән ярәшү сөлгесе алып кайтып, әкренләп туйга әзерләнә.
Икенче хатын йөрәге боз кебек салкын.
Без якын дуслар.
Ул утны сүндерергә оныткан.
Шуннан Хуҗа Насретдин әйтте: "Кыйный-кыйный хәлвә ашатмыйлар".
Лыгырдавыгыз күңелне болгандыра.
Һәр минут кадерле.