Tatoeba sentences — language code: epo
La kokino manĝas papilion.
La aglo manĝas la reptilion.
Ĉu la leono estas mamulo?
Mi surhavas ŝtrumpetojn.
Mi dubas, ke Tomaso estos punita.
Ju pli baldaŭ ni finfaros tion, des pli bone estos.
Tomaso rifuzis kompromisi.
La kuracisto insistis, ke li restu enlite.
Mi bedaŭras, ke mi ne havas aŭton.
Ne, li ne surhavas viajn vestojn.
Ni surhavas niajn lanajn mantelojn kaj niajn ledajn gantojn.
La kokido manĝas papilion.
Ambaŭ malutilas al si: tiu, kiu tro promesas, kaj tiu, kiu tro atendas.
Saĝulo ne aprezas ludon, kie regas nur la hazardo.
La plej malrapida, kiu ne perdas sian celon de vidon, ankoraŭ iras pli rapide ol tiu, kiu vagas sencele.
Kion oni ne timas perdi, oni neniam kredis kaj neniam deziris posedi.
Skribu kiel vi parolas, do vi skribas bele.
La ĉarmo estas beleco en moviĝo.
Kie la koro rajtas paroli, ne necesas preparo.
Faru nur tion.
Mi surmetas ŝtrumpetojn.
Ĉu vi iam aŭdis tiun rakonton?
Ĉu vi vendas multajn tiajn?
Tomĉjo enŝlosis sin en sia ĉambro kaj ploris.
Ne estas eĉ unu tago, kiam mi ne pensas pri ŝi.
Ĉiuj infanoj dormas.
Ĉu la aliaj ŝatas nin, tio ne estas tiom grava; grava estas antaŭ ĉio, ke ni amas unu la aliajn.
Ĉu Tomo pri ni parolas?
Ĉi tiu aŭto estas tro multekosta.
Mi estos libera ĉirkaŭ la sepa horo.
Desegnu bildon.
Se iu telefonos, mi ne estas ĉi tie.
Ekstere malgranda knabino denove kaj denove vokas sian patrinon.
Mi bezonas scii, kio okazis tiun nokton.
Mi diris al ĉiuj, ke ili estu singardaj.
Plej gravas, ke tio plaĉas al vi.
Kial hundoj tiel odoras?
Matene mi tie ĉi ne estis.
Vi devas ilin inviti.
Li riparis mian pluvombrelon.
Bakterioj povas kaŝi sin en kanaloj en tranĉtabuloj.
Neniu intervenos.
Esti eminenta viro implicas trakti malgrandajn aferojn kiel malgrandajn aferojn kaj trakti gravajn aferojn kiel gravajn aferojn.
La plej kompata persono estas la plej bona homo.
La vera virtuozo mokas al si pri tute nekvalifikitan admiron, kaj lin tiklas nur la laŭdo de iu, pri kiu li scias, ke li havas la koron kulpigi.
Ĉu oni ne povas esti tre serioza ridante?
La fina celo de la scienco estas vero. La fina celo de la artoj, aliflanke, estas plezuro.
Bonaj ideoj estas donacoj de feliĉo.
Estas certaj aferoj, kie virino ĉiam vidas pli klare ol cent okuloj de viro.
Bona ideo estas kiel koko matene: tuj aliaj kokoj krias kun vi.
Bedaŭrinde, mi kredis al ĉiuj mensogoj, kiujn diradis Tomaso kaj Maria.
Tomaso legas gazeton.
Ĉie videblas polvo.
Ĉu oni rajtas nur pagi kontante?
Mi ne venas el Azio.
Tomo estas tre bona artisto.
Kiel nomiĝas la haltejo, kie mi devos eliri?
Li ne konas timon.
Mi estas amiko de iuj el ili.
Mi jesus, se mi estus en via situacio.
Mi estas en la misa buso.
Manjo esperas, ke morgaŭ ne tiel malvarmiĝos.
Ĉu iu scias, kio okazigis la problemon?
Tomo havas ankoraŭ la lakton sur la lipoj.
Samio parolis pri tiu temo.
Vi havas ankoraŭ la lakton sur la lipoj!
Tomo rigardis kolere.
Ĉu vi volas iri al la malliberejo?
Estas araneo sur la muro.
Mi bedaŭras, ke mi hieraŭ vespere kondutis tiel infanece.
Mi neniam volis edziĝi.
Tomo honte ridetis.
Tomo honte rikanis.
Li honte rikanis.
Li honte klinis la kapon.
Tomo estis la sola, kiu sciis, kie estas Manjo.