Tatoeba sentences — language code: lat
Fit sonitus, spumante salo; jamque arva tenebant; / ardentesque oculos suffecti sanguine et igni, / sibila lambebant linguis vibrantibus ora.
Diffugimus visu exsangues. Illi agmine certo / Laocoonta petunt; et primum parva duorum / corpora natorum serpens amplexus uterque / implicat, et miseros morsu depascitur artus.
Ubi licet mihi raedam ponere?
Post, ipsum, auxilio subeuntem ac tela ferentem, / corripiunt, spirisque ligant ingentibus, et jam / bis medium amplexi, bis collo squamea circum / terga dati, superant capite et cervicibus altis.
Tali modo me ultus esses.
Ille simul manibus tendit divellere nodos, / perfusus sanie vittas atroque veneno; / clamores simul horrendos ad sidera tollit.
Quales mugitus, fugit cum saucius aram / taurus et incertam excussit cervice securim.
At gemini lapsu delubra ad summa dracones / effugiunt sævæque petunt Tritonidis arcem, / sub pedibusque deæ clipeique sub orbe teguntur.
Videt. Aqua est. Ridet. Urinatur.
Ea ebest nam aegrotat.
Tum vero tremefacta novus per pectora cunctis / insinuat pavor ; et scelus expendisse merentem / Laocoonta ferunt, sacrum qui cuspide robur / læserit et tergo sceleratam intorserit hastam.
Nihil omnino videre possum.
Ducendum ad sedes simulacrum, orandaque divæ / numina conclamant.
Dividimus muros et mœnia pandimus urbis. / Accingunt omnes operi, pedibusque rotarum / subjiciunt lapsus, et stuppea vincula collo / intendunt. Scandit fatalis machina muros, / feta armis; pueri circum innuptæque puellas / sacra canunt, funemque manu contingere gaudent.
Illa subit, mediæque minans illabitur urbi.
O patria, o divum domus Ilium, et inclyta bello / mœnia Dardanidum!, quater ipso in limine portæ / substitit, atque utero sonitum quater arma dedere.
Dixit nobis omnia Didymus.
Instamus tamen immemores cæcique furore, / et monstrum infelix sacrata sistimus arce.
Tunc etiam fatis aperit Cassandra futuris / ora, dei jussu non umquam credita Teucris.
Nos delubra deum miseri, quibus ultimus esset / ille dies, festa velamus fronde per urbem.
Vertitur interea cœlum, et ruit oceano nox, / involvens umbra magna terramque polumque / Myrmidonumque dolos; fusi per mœnia Teucri / conticuere: sopor fessos complectitur artus.
Et jam Argiva phalanx instructis navibus ibat / a Tenedo, tacitæ per amica silentia lunæ / litora nota petens, flammas cum regia puppis / extulerat, fatisque deum defensus iniquis / inclusos utero Danaos et pinea furtim / laxat claustra Sinon.
Illos patefactus ad auras / redit equus, lætique cavo se robore promunt / Thessandrus Sthenelusque duces, et dirus Ulixes, / demissum lapsi per funem, Acamasque, Thoasque, / Pelidesque Neoptolemus, primusque Machaon, / et Menelaus, et ipse doli fabricator Epeos.
Thomas vult esse fortis.
Didymus malum mihi dedit
Pauperibus tempus est Deus.
Bestia per agrum cucurrere.
Quod meditantur?
Liberi a parentibus amantur.
Piger tamen non sum.
Monstra mihi, quaeso, aliud exemplum.
Cistam claudere conamur.
Dedit Didymus hoc tibi?
Volo te loqui cum eis.
Volo vos loqui cum eis.
Didymus canem non habet.
Thomas matri flores misit.
Noscisne urbem in qua habitat?
Intelleget.
Heus, permitte mihi aliquid de te petere.