Tatoeba sentences — language code: epo
La ĉefplado konsistis el ĉiaj legomoj, inter kiuj la jam menciitaj asparagoj priservataj en granda elipsa plado kun krokedoj kaj viando de membredita ŝafido.
Tiu viando estis mola kvazaŭ ĝi estus butero.
La viando estis bongustega.
Ĉiu plurfoje prenis porcion de ĝi.
Panjo jam timis, ke ne estus sufiĉe da ĝi.
Kompreneble pro tiu mankanta supo ĉiuj ankoraŭ estis pli malsataj, kaj ĉar pro tiuj vesproj jam estis post la kvara horo.
Por la katoj kaj hundo restis nur kelkaj haŭtpecetoj.
La deserto konsistis el la famaj kazetortoj kaj multaj ĵeletortoj el ĉerizoj kaj abrikotoj priservataj sur la belaj teleretoj de la onklinoj.
La kafon oni povis flari jam je granda distanco.
Vere, tiuj kuiristinoj scias specialan manieron fari bonan kafon.
Intertempe la vino fluadis.
La glasoj plej ofte estis malplenaj.
Ankaŭ onjo Maria ĝuis, kaj ŝi jam ekbabilis per duobla lango.
Kiam la lampoj eklumis, oni sukcesis persvadi onĉjon Gastonon demonstri kelkajn magiaĵojn.
Malparoleme, preskaŭ senvorte li mirigis ĉiujn.
Ni rajtis ankoraŭ iom resti rigardantaj, sed je la deka ni devis enlitiĝi.
Ankoraŭ longe daŭris nia komunifesto.
Pol neniel rimarkis, ke mi metis miajn malvarmajn piedojn apud liajn.
Liven havis multan plezuron, li nur ridadis kaj diradis "bonguste, ĉu?", ĝis subite lia stomako reagis.
Feliĉe la noktositelo jam ĉeestis por kapti la bonaĵojn.
Poste li plorante ekdormis.
Paĉjo ĉiam havis bonajn rilatojn kun doktoro Van der Schueren.
Tiu kuracisto, inter la unuaj en la urbo, havis aŭtomobilon.
Iun tagon li diris al paĉjo "Nu, Jan, ĉu vi volas posedi aŭtomobilon? La mia iĝis tro malgranda por mia familio".
Ĉiuj liaj infanoj estis knabinoj.
La aĉeto estis decidata, kaj tiel paĉjo akiris sian unuan aŭtomobilon.
Nia unua aŭtomobilo estis 1924-modela Citroën, kvarcilindra kabrioleto.
Ĝi konsumadis multan benzinon, sed tiutempe tiu ankoraŭ estis malmultekosta.
Mi kredas, ke ĝi jam havis elektran startilon, kaj tio estis granda avantaĝo.
Ĝi ankoraŭ bone funkciis kaj eĉ atingis 70 kilometrojn hore, sed kiam ĝi rulis sur pavimaj stratoj oni devis kovri siajn orelojn pro la bruego.
La unua veturo, kiun ĝi faris, kondukis nin al Zandbergen.
Tio okazis en la periodo, kiam la pomoj maturas.
Tial paĉjo estis kunpreninta kelkajn sakojn.
Li tre bone sciis la vojon, ĉar li ofte sekvis ĝin per sia motorbiciklego.
Sed alveninte en Grimminge li haltis apud la strato kaj paŝis ĉirkaŭ la aŭtomobilon por kontroli, ĉu eble iu radbendo estis difektiĝinta.
Sed ne esti difektiĝo, ĉio evidentiĝis en ordo.
Li do pluveturis. Tiuj pavimoj restis en nia memoro, kiel la plej malbonaj.
Paĉjo multe ĝuis tiun aŭteton.
Li estis konstruinta malgrandan pentrostablon kaj malmuntis la dekstran antaŭan seĝon.
Tiel li povis, sidante sur la malantaŭa seĝo, fari siajn pentraĵojn.
Poste li ankaŭ enmetis malgrandan hejtilon en la aŭton.
Tiel estis pli komforte dum la vintro, ĉar tiutempe ankoraŭ ne estis varmigilo en aŭtomobiloj.
Super benzinforneto li estis konstruinta sistemon por reutiligi ĉiun varmon.
La malpuran aeron paĉjo elirigis per fera tubo tra la tegmento.