Tatoeba sentences — language code: epo
La butiko estas fermata je la dekunua horo.
Ŝi opinias, ke eŭropaj aŭtoj plibonas kompare kun usonaj.
Ŝi opinias eŭropajn aŭtojn pli bonaj ol usonaj.
Ŝi opinias, ke eŭropaj aŭtoj estas pli bonaj ol usonaj.
Ni iros tien kune.
Ne lasu la ŝtelinton eskapi!
Tiu reciproka konsento ŝajnas al mi la centra leĝo.
Tiu interkonsento ŝajnas al mi la centra leĝo.
Ĉi tiu estas senkompare la plej bona el ambaŭ.
Tomo diris, ke Manjo diris al li, ke ŝi pretas fari tion.
Ni ludu domenon!
Mi ne esperis esti pagata.
Mi proponas, ke vi faru ĝin rapide.
Tomo ĉiam parolas pri Bostono.
Tomo kovris la tablon.
Ĉu la busaj ŝoforoj strikos?
Tiu instruisto estas vere teda.
Kiom ofte pluvas en Bostono?
Tomo diris, ke li ne plu scias sian propran telefonnumeron.
Tomo pretigas la tablon.
Ĉu via patrino ne mankas al vi?
Feliĉaj estas tiuj, kiuj havas nenion por diri kaj tamen tenas sian buŝon fermita.
Ĉiujare la doloro pliiĝadis.
Nu, jen ni estas en Bostono.
Maria eniris en sian aŭton kaj forveturis.
Mi timis malfrui al la buso.
Ni ne havas bremsojn!
Tomo diris, ke li havas kapdoloron.
Mi ne estas direktita, mi direktas.
Vi ne tiel traktus alian, do ne faru tion al vi mem.
Kio okazis al la templo?
Islamo floris en Hindio.
Mi simple volis ekaŭdi vian voĉon.
Kristanismo estas bela.
La plej popularaj religioj en Hindio estas hinduismo, islamo kaj kristanismo.
Tomaso estis tre religiema.
Sekvafoje, telefonu antaŭ ol veni.
Ĉu Tomaso estis kontentigita?
Se mi scius tion, mi rakontus tion al vi.
Tomaso atendis, ke iu faros tion por li.
Kion vi havas por diri nun?
Via filo pereis ne vane. Li pereis, militante por la patrio.
Mi ankoraŭ ne scias, ĉu mi vere devas fari tion.
Vi ja povus fari tion eĉ mem.
Sinjorino Braŭn ŝajnas aktorino.
Tio tute ne estas ĉipa.
Jen iom da akvo.
Mi vidas nenian utilon.
Mi vidas nenian profiton.
Kiel virino povas defendi sin?
Mi rimarkis, ke hieraŭ Tomaso forestis.
Tomaso neniam laboris por mi.
Ni ambaŭ vidis Tomason.
Se vi interesiĝas pri mia opinio, mi respondu, ke bone sciante, ke Esperanto estas lingvo tre potenca, esprimiva kaj agordebla laŭ eĉ tre neordinaraj personaj preferoj, mi emas ne trouzadi tiujn eblojn, por ke mia lingvaĵo estu tuj komprenebla por ĉiu pli-malpi sperta esperantisto. Se io povas esti esprimita simple - ĝi estu esprimita simple.
Ĉu oni ankoraŭ faras tion?
Ĉu oni ankoraŭ faradas tion?
Ĉu ĝuste tie laboras via patrino?
Ŝajnis, ke Tomaso ne scias, al kiu doni la koverton.
Vi komprenos tion, kiam vi atingos mian aĝon.
Viaj antaŭdiroj neniam realiĝas.
Kial do vi subite enamiĝis al mi?
Ĝin trikis por mi mia avino.
Ordinare mi manĝas en la lernejo.
Ĝuste tion ni volas.
Mi opiniis vin prudenta.
Kion ŝi serĉas?
Mi ne volus esti instruisto.
Kio okazis al la sinagogo?
Mi iris en la arbaron.
Kial Tomo tiom malfruis?
Rigardu tiun idioton.
Mi parolis kun la instruistoj de Tomo.
Kie Tomo povas vivi?
Kial vi ne faros ĉi tion kun ni?
Mi parolos kun la fratino de Tomo.
Demandu al Tomo, kiom li aĝas.
Ĝi estas verbo.
Ĉi tiu estas mia tre bona amiko Tomo.
Divenu, kie mi estas nun.
Ĉi tio estas donaco de Tomo.
La patrino de Tomo faras sandviĉon por li ĉiu matene.
Mi ankoraŭ volas, ke Tomo venu.