Tatoeba sentences — language code: epo
Tom iras malrapide.
Ni ambaŭ volas tion fari.
La kuko odoras bonguste.
Multaj estis surprizitaj pri la fakto, ke Tomo monaĥiĝis.
La aktoro de la serio „Tomo kaj Manjo” diras la veron.
Mi decidis esti feliĉa hodiaŭ.
Tio ĉi ne okazos, ĉu?
Ĉu vi ne ricevis miajn leterojn?
Fremdulo estas nenio alia ol amiko, kiun vi ankoraŭ ne renkontis.
Kia idioto Tomo estas laŭ vi?
Mi estas malnovmora.
Ĉu vi volas ion de mi?
Kial vi tiel mallertas?
Naŭdek naŭ kopekojn, Dima fiere deklaris. "Mi bezonas naŭdek naŭ kopekojn."
Ĉu vi ne vidas en mi rebrilojn de via estaĵo?
La poezio naskiĝas el la doloro. La ĝojo estas fino en si mem.
Poezio estas eĥo de la melodio de la universo en koroj de homoj.
Tomo telefonis al la amikinoj de Manjo, ĉar li pensis, ke eble ili scias, kie estas ŝi.
Kvankam Tomo sciis, ke Manjo malsatas, li ne oferis al ŝi manĝaĵon.
Neniu povas peti de mi fari interrilatojn, tiel longe, ke ili estas eviteblaj.
La vojo estas ĉiam pli ol la celo.
Tutaĵoj estas ĉiam tiel simplaj kiel la vero mem. Nur la duonaĵaj estas komplikaj.
En la vivo estos al ni metita fremda ĉapelo sur kapon, kiun ni eĉ ankoraŭ ne havas.
La esenca kaj plej malfacila tasko de nia spirita ekzisto ne estas solvi la vivoenigmojn, sed nelaciĝi de ili.
La altecon de vivo oni ne atingas, por ke oni sidiĝu sur ĝi, sed por ke oni daŭrigu en pli bona aero.
Kelkfoje oni devas foriri de homo, por trovi ĝin.
Libereco kaj paco estas la ŝlosilvortoj, kiujn ĉiuj meritas.
Dubo estas demando de inteligenteco.
La sola afero, kiu vere gravas al ni el la pasinteco, estas la ekkono, en kiom da eraroj oni povas esti implikata kiel samtempulo.
Se oni uzas dek jarojn de sia vivo por libro kaj poste skribas 250 paĝojn, oni povas demandi: ĉu ĝi valoris? – Se ĝi estas bona libro, valoris ĝi.
Hodiaŭ la politikistoj similas al remantoj, kies remiloj ne atingas la akvon; Ili simple sidas tie kaj ŝvitas kaj plenumas la kutimajn movadojn.
Mi volas la samon.
Tomo avertis Manjon, ke ŝi ne manĝu la fungojn, kiujn ŝi trovis en la arbaro.
Mi avidege kaj rapide legas unu detektivan historion post la alia.
Tomo estas en sia ĉambro.
En diktatoreco oni devas plaĉi al unuopulo, en sia medio ofte al pluraj.
Se oni toleras tiom multe ĝis oni perdis sin mem, oni fariĝos aŭ pli inteligenta aŭ fanatikulo.
Oni spertas feliĉon nur en fazoj, eble eĉ nur en kelkaj momentoj de vivo.
Kiam mi trafas la altan C aŭ vere belan tonon, tio estas la plenumo. Tio ĉi estas kiel aso por Boris Becker.
Kio alta C estas, tion mi destinas.
Mi komprenas la ŝtaton ne kiel aŭtomaton por trinkaĵoj, el kiu ĉiu povas eltiri ion, kiu estas nun soifanta.
Oni povas fordonaci venkon, malvenkon oni ĉiam devas mem akcepti.
Mi voras unu krimromanon post la alia.
Por Tomo ĉiuj tagoj estas festotagoj.
Por Tomo ĉiu tago estas festotago.
Li ankoraŭ loĝas ĉe siaj gepatroj.
Tomaso diris, ke mi devus ridi pli ofte.
Estas ĉiam interese en Bostono.
Ni suferis sufiĉe.
Via edzino devas esti tre feliĉa.
Ne nur de abstraktaj aludoj vivas la Poezio.
Ne nur la Orientanoj amas metaforojn kaj analogiojn.
Ne ĉio okazas nur sur ĉi tiu mondo.
Min tremigas la penso pri tio, kio povus okazi.