Tatoeba sentences — language code: epo
Kion ni celas nomante demandon grava? Kiam ni supozas, ke ĝi interesas la filozofojn? Ĝenerale dirite: Se temas pri principa demando, pri demando, kiu koncernas bazan trajton de la mondo, ne nur unuopan detalon. Se la demando koncernas la strukturon de la mondo, validan leĝon, sed ne unuopan unufojan fakton. Tiun distingon eblas kompreni kiel la diferencon inter la vera naturo de la universo kaj la hazarda formo, en kiu aperas tiu naturo.
Marconi inventis la radion.
Mia filo, havanta kvar jarojn kaj duonan, senĉese petas rakontojn, petas preskaŭ pli da rakontoj ol da bombonoj.
Feliĉe oni inventis la picon.
La nova stadiono distancas multajn kilometrojn de la urbocentro.
Ni inventis aliajn, sed ilin mi ne memoras.
La mono ne mankas al mi, sed mi ja ne volas malŝpari ĝin.
De malproksime, mi erarprenis vin por via frato.
Se vi ne ekzistus, mi devus inventi vin.
Pri kio vi akuzas min?
Se prokrastado ne ekzistus, oni devus inventi ĝin.
La defenda advokato kapablis trovi bonajn argumentojn favore al la akuzito.
Kio estas hodiau la demando de la tago? — "Kion vi deziras inventi?"
En la antikveco, la terakotaj vazoj utilis ankaŭ kiel ujoj por la tritiko kaj la hordeo.
Ni loĝis en viena hotelo, dum la tuta tago ni promenis tra la urbo, rigardis vidindaĵojn, vizitis ekspoziciojn kaj muzeojn.
Ĉu vi aĉetis la nutraĵon por la katoj?
Se vi faras ion, vi faru ĉion eblan.
La akcidento okazis je malmultaj metroj de mia domo.
Vi petis, ke mi donu al vi detalojn pri mi kaj mia vivo. Tre volonte mi tion ĉi faros.
Mia patro, kiu ankoraŭ vivas, kaj mia avo estis lingvoinstruistoj.
La homa lingvo estis por mi ĉiam la plej kara objekto de la mondo.
Mary tre enamiĝis al Charles.
Plej multe mi amis tiun lingvon, en kiu mi estis edukata, tio estas la lingvon rusan. Mi lernadis ĝin kun plej granda plezuro; mi revis iam iĝi granda rusa poeto.
En la infanaĝo mi skribis plurajn versaĵojn kaj en la deka jaro de mia vivo mi skribis kvinaktan tragedion.
Mi kun plezuro lernadis ankaŭ plurajn aliajn lingvojn, sed ili interesis min ĉiam pli teorie ol praktike.
Ĉar aliajn lingvojn mi ĉiam legis nur per la okuloj, sed ne per la buŝo, tial mi libere parolas nur en tri lingvoj; ruse, pole kaj germane.
La lingvon francan mi legas libere, sed parolas ĝin tre malmulte kaj senlerte.
Krom tio mi en diversaj tempoj lernis iom ankoraŭ ĉirkaŭ ok aliajn lingvojn, kiujn mi regas tamen nur tre nesufiĉe kaj nur teorie.
En mia infaneco mi amis tre pasie la lingvon rusan kaj la tutan rusan regnon.
Baldaŭ mi iĝis konvinkita, ke mian amon oni pagas per malamo, ke ekskluzivaj mastroj de tiu lingvo kaj lando nomas sin homoj, kiuj vidas en mi nur senrajtan fremdulon.
Malgraŭ ke mi kaj miaj avoj kaj praavoj naskiĝis kaj laboris en tiu ĉi lando, ĉiuj malamas, malestimas kaj premegas miajn fratojn; mi vidis, ke ankaŭ ĉiuj aliaj rasoj loĝantaj en mia urbo sin reciproke ĉiuj malamas kaj persekutas. Mi multe suferis pro tio ĉi, kaj mi komencis revadi pri tia feliĉa tempo, kiam malaperos ĉiuj naciaj malamoj, kiam ekzistos lingvo kaj lando apartenantaj plenrajte al ĉiuj siaj uzantoj kaj loĝantoj, kiam la homoj ekkomprenos kaj ekamos unuj la aliajn.