Tatoeba sentences — language code: epo
Tiam mi ankoraŭ loĝis ĉe miaj gepatroj.
Kion ni lernas? Lingvojn.
Ĉu vi ankoraŭ iomete ŝatas min?
Ne, mi hodiaŭ ne iros al la lernejo.
Religio estas tre persona afero. Preskaŭ ĉiu havas fakte sian propran religion. Komunumo en religio estas artifiko.
Ekzistis nur la senlima oceano kaj mi.
La ŝipo estas plena de rabistoj kaj murdistoj.
Ju pli potenca kaj originala la menso de homo, des pli ĝi klinos al la religio de soleco.
Tie ni trovos grandan abundon da manĝaĵoj kaj trinkaĵoj.
Nia religio sufiĉas por igi nin malami, sed ankoraŭ ne sufiĉas por igi nin ami unu la alian.
Poste mi iris sur la ferdekon de la ŝipo.
La mutilitaj kadavroj estis abomena vidaĵo.
Ni decidis ĵeti ilin en la maron.
La ceteron de la tago ni pasigis, meditante pri nia situacio.
Baldaŭ ekregis min nerezistebla dormemo.
2016 estas la internacia jaro de guŝaj fruktoj.
Ni vidis ĝin.
Vi pli bone foriru tuj.
Ĉu vi vendas mineralan akvon?
Minerala akvo jam estas havebla.
Tomo donis kristnaskan donacon al Manjo.
Tom mendis mineralan akvon.
Ĝenerale minerala akvo estas pli multekosta ol akvodukta akvo.
Tiu vendejo uzas nur recikligitan paperon.
La unua rumana opereto estis ludata en Jaŝo en mil okcent kvardek ok.
Tio estas afero de nevolo.
Ĉu vi preferas blankan aŭ ruĝan viandon?
Morgaŭ sunbrilo kaj nuboj alternos.
Vi estas sufiĉe aĝa por scii pli bone.
Mi ne plu laboras por li.
Mi sendis florojn al la patrino de la bebo.
Mi scias, ke Tom estis laca.
Ĉu li laboris dum la tuta tago?
Mi ne estus farinta ĝin.
Mi demandis lin pri la kaŭzo de lia maltrankvileco.
Ne devigu min fari ĝin.
Kiam li estis for, mi spiris pli libere.
Donu al ni, kion ni volas.
Mi donis al ŝi mian horloĝon kiel signon de danko.
Unufoje ne sufiĉas.
Dirinte tion, la generalo fermis la okulojn kaj mortis.
Kiom feliĉa mi estas!
Ĉio, kion tuŝas mia sorĉa bastono, tuj disfalas en polvon.
Senpacience mi atendis la nokton.
Kion vi postulas de mi?
Mia frato kaj mi venis el malproksima lando.
Ĉiu urbano parolas pri tio.
Ĉiu en ĉi tiu urbo scias pri tio.
En la vespero de tiu terura tago mi estis sola kaj senespera.
En tiu ĉi momento iu malfermis la pordon de mia karcero.
Pro la manko de lumo mi ne rekonis ŝin per la unua rigardo.
La sono de ŝia voĉo revivigis en mi malnovajn memorojn.
Mi ŝin ekkonis en la tempo de mia studado.
Mi kun ili konatiĝis en la tempo de mia studado.
Ni nomas sanktaj skriboj la librojn de nia sankta religio, kiel distingitaj de la malveraj kaj profanaj verkoj sur kiuj ĉiuj aliaj kredoj sin bazas.
Ĉe via veno, Venuso, mi vin bonvenigos per vino.
Se alvenos vi en Vieno, mi vin invitos al vino.
Oni povas eĉ aĉeti tiel nomatan religion, kiu fakte estas nur komuna moraleco sanktigita per floroj kaj muziko. Kio restos de la eklezio se oni forigos ĝiajn akcesoraĵojn?
Mia religio konsistas en humila admiro de la senlime supera spirito, kiu sin malkaŝas en la malgravaj detaloj, kiujn ni kapablas percepti per nia tre malforta menso.
Fermu la okulojn! Koncentriĝu al la movoj de via korpo kaj al via spiro!
Mi komencis kredi, ke vi ne venos.
Estu laŭdata Jesuo Kristo.
Scienco provas identigi la strangan beston.
Kion ni atendu?