Tatoeba sentences — language code: epo
Estas la 14-a de oktobro de 2012. Estas proksimume 04:20, matene. Dum mi aŭskultas denaskan paragvajan muzikon en Radio Kultura el Bonaero, Argentino, mi rememorigas, ke por multaj latinamerikanoj kaj okcidentaj eŭropanoj, la prefero estas la fantasta ĝenro kaj malpli de sciencfikcio. Legi sciencfikcion postulas multe da scienca edukado, kiun nur minoritato ĉie en la mondo havas. Estas vere, ke mi ne povas forlasi sciencfikcion, ĉar ĝi fariĝis parto, de kiu mi estas dum la epokoj. Sciencfikcio kaj fantasto estas fratoj, kaj ambaŭ ŝirmas en la ombrelo nomata "spekulativa fikcio". Por mi, la efiko de esti elmontrita al religiaj ideoj similas al eksponiĝo al fantastoĝenra literaturo aŭ aliaj fantastoĝenraj amaskomunikiloj. Religio kaj fantasto havas la saman efikon.
Kelkfoje, en la tagaloga, pruntvortoj estas miksitaj el la hispana kaj la angla. Ekzistas vortoj kiel "haydroponiko", kiu estas duonangla, duonhispana. Ĉi tiuj specoj de novaj vortoj ofte povas esti aŭditaj aŭ viditaj en televido, en la novaĵoj, ktp.
La 22-an de marto de 2022, mi iris dufoje al la picejo, matene kaj posttagmeze. Mi iris al la kafejo por trinki fragan kokosan trinkaĵon dum la plenplena posttagmezo. Sidante ĉe malsamaj, sed proksimaj tabloj, estis Don, blankulo kun okulvitroj, kaj Ĉen, fortika ĉino. Ili paroladis. Don estis proksimume la sama aĝoklaso kiel mia pli juna frato Paŭlo; ambaŭ iris al Rideau-bazlernejo, dum mi iris al Errington-bazlernejo. Mi memoris, ke la lerneja kampo Rideau estis nur amasoj da grundo kun improvizita montbicikla cirkulanta vojo. Estis ruĝaj papavoj kreskantaj. Mi imagis, kaŝatendantaj en la tumuloj, la ĵaŭoj de Stelaj Militoj. Estis la malfruaj 1970aj jaroj.
Kiel vi, ŝi pensas pri lingvoj en antropomorfa kaj antropocentra maniero.
La enormaj metamodernismaj temploj estas oraj kaj arĝentaj.
Mi pensas, ke vi estas tiel fremda.
Homaj agoj kaj preterlasoj estas en la centro de ĉiu sekureca konsidero.
Vivaj atingoj estas taksitaj de la fino.
Esence, mi faris tiom da premo sur min, ke oni ne povas superi ĝin de ekstere.
Sed kun kiu mi parolu? Ĉu kun amikoj? Kompreneble, mi plej ŝatus paroli kun ili. Mi povus diri nur duonvorton al ili, por ke ili komprenu min.
La intelekto malmulte utilas al vi en amo.
Nia urbo estas post ĉi tiu ponto.
Mi plenigis la kruĉon ĝisrande.
Sidu sur seĝo!
Estu viro!
Tom, donu al mi panon.
Fermu la fenestron, mi petas.
Bonvolu fermi tiun ĉi fenestron!
Prenu tiun ĉi seĝon.
Prenu ĉi tiun seĝon.
Mi estas scivola, surprizu min!
Ĉesu paroli tiel rapide, mi ne komprenas vin.
Ne diru al mi, kion mi devas fari.
Mi deziras vojaĝi al Slovakujo.
Estu libera.
Ne sidu tro longe.
Vojaĝu libere.
Ne svenu!
Vestu vin simple, mi petas.
Venu rapidege, mi petas.
Montru ĝin al mi, mi petas.
Premu la klavon.
Montru al mi la ĉambron.
Atendu min ekstere.
Respondu mian demandon.
La ses unuaj tagoj estis tre malfacilaj.
Tio okazis en la okdekaj jaroj.