Tatoeba sentences — language code: epo
Tomo profitis el leĝa manko.
Ni surmariĝis.
Hodiaŭ gravas, ke estu bela tago.
Ŝi amasigis grandan riĉaĵon.
Malbonaĵo povus okazi al li.
Malbonaĵo povus okazi al ŝi.
Tomo agas, kvazaŭ nenio estus okazinta.
Ŝi ŝajnas al mi iom edziniĝinde juna.
Ili komencis suprengrimpi la monteton.
Tomo agis, kvazaŭ nenio estus okazinta.
Mi nur volas iri hejmen, kaj vidi mian edzinon kaj la infanojn.
Ĉu vi scias, kion pensintus viaj gepatroj, se vi promenintus spite ilian malpermeson?
Mi havas vere nenion plian por diri.
Vi ne akceptis la gastojn.
Estas danĝere fumi en la lito.
Mi ĝojegas, ke vi tuŝis tiun temon.
Riĉeco kaŝas multegajn mizerojn.
Riĉeco estas kvazaŭ fasado, malantaŭ kiu svarmegas mizeroj.
Vi ne estis serioza, ĉu?
La projektoj open source estas la estonteco de komputiko.
Ŝi havas obtuzan vidon de la aferoj.
Mi kalkulas pri neniu.
Eksciante la novaĵon, li ekkris :"Fulmotondre!"
Ni navigis grandan parton de la nokto.
Ŝi sugestis, ke mi iru al la magazeno kun li.
Mi sentas min komforte en tiu ĉambro.
Mi ne atendas, ke vi memoros tion.
Mi ne stultigas ilin.
Li laborigis nin.
Laŭ mi estus pli bone, se vi forirus.
Tio estas drasta kuraco.
Lia ironio estas malkonvena.
Ekzameno ne estu tia, ke la studentoj jam ekŝvitas, dum ili legas la unuan taskon.
Mi renkontis amikon en la flughaveno.
La knabino manĝas panon.
Kaze de epidemio, la risko estas malgranda, ke iu infektas vin per ternado aŭ tusado.
Mi volas, ke vi estu mia ĉefo.
Oni akuzis vin malprave.
Ne utilas provi trovi la veran kialon.
Mi ne povas tuj veni.
Tomo riparis la brakhorloĝojn.
Vi simple ne povas peti de ĉiuj, ke ili faru, kion vi volas, ke li faru.
Tiu problemo estas tro kompleksa, tial mi ne povas ĝin solvi sola.
Ĉu neniu rajtas eniri tiun sanktejon?
Ĉu vi havas programon?
Kiu perdas siajn ŝuldojn pliriĉiĝas.
Mi scias, ke vi havas problemojn kun via patrino.
Tion li meritis; li krevu kun la buŝo malfermita.
Vi ne povas imagi, kia estis mia vivo, de kiam vi foriris.
En la tropikaj maroj la blanka ŝarko ofte longas pli ol tridek futojn.
Ne eblas adicii realan nombron kun fikcia nombro.
Mi nun skribas leteron al Tomo.
Bovinoj havas mamojn.
Ĉiuj homoj de tiu ĉi tero estas mortemaj.
Johano alvenis antaŭ unu semajno.
Estas korbo sub la tablo.
La instruisto laŭdis ilin.
Kiam vi laboras?
Rare mi manĝas antaŭ tagmezo.
Ni kisis vin survange.
Urĝas al ni, nun estas tempo forpafiĝi.
Vi aspektas kolerigita.
Vi ne eliru dum kelkaj tagoj.
Mi fajfas pri tio, kion vi opinias.
Ĉu ĉiuj kontentas?
Hodiaŭ estos decidita la prezo de la bileto.
Li ne siestis.
Mi devis suprengrimpi la muron.
Ĉu ĝi estas sentaksa magazeno?
Mi volas varmigi mian pupon, panjo; ĝi ege frostas.
La polico komencis enketi pri la murda afero.
Mi komprenis tion sola.
Ni ĉiam mensogas al vi.
Kion Manjo pensis pri li?
Mi havas la impreson esti tia idiotino.
Mi ne kredis, ke ni bezonas vin.
Ĝis morgaŭ, karaj getatoebanoj, mi nun ekiras hejmen.
Ĉiamaniere Lucia estas forlasonta la domon.
Mi demandas min, ĉu la vetero pliheliĝos morgaŭ.
Mi simple volas, ke vi ne estu ĉagrenita.
La populareco de afero devigas oni demandi: ĉu ĝi entute estas vere saĝa?
Ŝajnas, ke trafis min aĉa malvarmumo.