Tatoeba sentences — language code: ota
Milyonlarca odalı bir mahbes demek olan şu hayvânların mevcûdiyetine irtibatdan kendimi kurtarmağa çalışıyor, bir dürlü muvaffak olamıyordum.
Milyonlarla sene devam eden bu firâr hevesi netîcesinde bana mahbes hizmetini edâ eden odalarda, hayvâncıklarda garîb tahavvülât peydâ oluyordu.
Beni asıl sıkan şey bu hayvânları muhît ve onlardan hâric olmak itibâriyle değil onlarda mahbusiyetim itibâriyle idi.
Zirâ akıl ve idrâk şöyle dursun her dürlü hisden bile berî gibi idim.
Mahbesim olan hayvâncıklar bin dürlü eşkâl almağa başladılar.
Artık benim için bir gün hükmüne girmiş olan binlerce asır mürûrunda her şekil başka bir tekemmül gösteriyordu.
Lâkin su içinde mahbus kaldığımdan gözlerimin garîb görüşünden sıkılıyor kulağımın sağırlığından bîzâr kalıyordum.
Ne kadar vakit geçdi? Ne oldu? Nasıl oldu? Bilmem.
Bu defâ kendimi yalnız denizde değil karada dahi birçok hayvâncıkların vücûdunda gördüm.
Havâ-yı safîinin ciğerlerime nüfûzunu hissetdikce tahassül eden keyif ve zevkden vecde gelerek milyonlarca ecsâdda koşuyor oynuyor idim.
Mübhem fakat hakîkî bir hiss-i muhabbet tekmîl ecsâdımı istîlâ eylemiş idi.
Her ne kadar gördüğüm şeyleri bir muhakeme-i mahsûsa ile fehîm ve idrâk edemiyorsam da bunların mevcûdiyetini hissediyor bana zararı olmayanlarını seviyordum.
Her an milyonlarca ecsâdım muattal kalıyor tebdîl-i şekil eyliyor ma'âdine irticâ ediyor, yerine milyonlarcası peydâ oluyordu.
Lâkin bu edvârdaki peydâînin eskisi gibi birer mübhem sâiksı olmayıb ecsâdın birbiriyle tevhîd-i ma'nâ etmesinden bir ân-ı meveddetde iki cesedin zevk-i acîbde müstağrak kalmasından ileri geliyordu.
Her ne kadar henüz yalnız ne erkek ne yalnız dişi bir cesedim yoksa da her cesedim hem dişi hem erkek sıfatını hâiz olmakla her biri gâh baba gâh ana hem baba hem ana idi.
Bana mahsûs eyyâmın teakub ve temâdisi neticesinde mahbeslerim olan ecsâd o kadar çoğalmış o kadar tenevvü etmiş idi ki bunlardan bazısı diğerlerine zâhiren kat'iyen benzemez bir şekle girmiş idi.
Bazısı gözle görülmez derecede küçük ve hâl-i ibtidâide, bazısı havada uçar bazısı yerlerde sürünür bazısı cesîm mehîb ve bir takımı latîf ve lebîb idi.
Bu ecsâdın bir kısmı diğerini yemeğe meyyâl bir kısmı kavî bir kısmı bî-mecâl idi.
Âlem bir rezmgâh olmuş ecsâd arasında istirkâb ve istifâde bir kâide hâlini almış idi.
Ne kadar zaman geçdi? Neler oldu? Bir gün bir cesedde mahbûsiyetimi hissediyor gibi bir hiss-i elîm ile nâlân iken güyâ tekmîl kâinâtın her zerresine vedia-yı muvakkate olan esrâr birer birer o cesedde ictimâ' ediyordu.
Bir nefha-yı mâ'na bî-levn bî-câ cesedimi istivâ ve istilâ eyledi.
Şarka dönmüş yüzümü infilâka başlayan ufk-u zerrine çevirmiş idim.
Her zerre güyâ beni selâmlıyor her tarafdan meşâmıma bûy-u anberîn geliyor, tekmîl hüviyetim bir mâ'na-yı vedâd tesîri altında titriyordu.
Kendimi biliyor etrâfımı hem görüyor hem de gördüğümü fark ediyor her şeyi biliyormuş gibi davranıyordum.
Bir hâl-i mestî, bir gaşy-i hestî beni istilâ etdi.
Lisân-ı mâ'na ile elhamdülillah dedim.
Bir sâda-yı hâtifî tekmîl kâinâta ilân ediyordu.