Tatoeba sentences — language code: epo
Mi havas egan dentdoloron.
Maria rapidis al la hospitalo.
Li laboris dum la tuta tago.
La leporo sangas ĉe orelo.
Mi estas serĉinta vin.
Kate bakis pomkukon.
La dekan de la venonta monato, ili estos geedziĝintaj ekde dudek jaroj.
Kaptu min, se vi povas.
Mi realvokos post dudek minutoj.
Malfruas, do rapidigu!
Mayuko desegnis siajn proprajn vestaĵojn.
Jack interesiĝas pri pentrado.
Ĉiuj ŝatas ĝin.
Almenaŭ dudek domoj brulis.
Ŝi ĵus iris eksteren.
En la urbocentro ekzistas parko.
Estas la sesa kaj dudek.
Tiun foton mi faris en la lasta semajno.
Mi ne plu havas monon.
Mi scias, kio estas tio.
Ekologia manĝaĵo kutime kostas pli multe.
Bonvolu doni al mi salon.
Miaj notoj estas pli altaj ol la averaĝo.
Evidente vi estis kontenta pri la rezulto.
Ho, Dio mia!
Mi atendos aliajn kvin minutojn.
Mi memoras renkonti vin antaŭe.
Li ĉiam metas sin unua.
La vespermanĝo atendu.
Vi estas tiel bela!
La vespermanĝo prokrastiĝu.
Mariino konis nek lian nomon nek lian telefonnumeron.
La botelo rompiĝis je mil fragmentoj.
Ni renkontiĝu refoje ĉi tie morgaŭ.
Lia plano estas konstrui ponton trans tiu rivero.
Mi loĝas en ĉi tiu najbarejo.
Miaj gepatroj ne parolas la anglan.
Ne riproĉu lin pro tio.
Baldaŭ estos la sesa.
En arbaro ni perdis la ĝustan vojon.
Ni mendu dudek kebabojn.
Mi sopiras vidi vin.
Kial vi mensogis?
Ĉu dek mil enoj sufiĉas?
Mi pruntedonos al vi ĉi tiun vortaron.
Mi devas pardonpeti al Ana.
Mi laboras en Tokio nun.
Mi maltrafis la lastan trajnon.
Pere de tiu robo vi altiros multajn rigardojn.
Frumatene mi promenis.
Gravegas, ne rompi leĝojn.
Kiom longe?
Mi memoras la tagon, kiam okazis la akcidento.
La nova instruisto estas en la klasĉambro.
Okaze de la akcidento mi vundis mian gambon.
Ne forgesu purigi viajn ŝuojn antaŭ ol eliri.
Dudek personoj pereis en la brulo.
Hodiaŭ matene varmegas.
Nancy aspektas kiel mia fratino.
Kiel mia filo fartas?
Eble li ne famiĝos.
Neniu ŝatas esti priridata.
La decido restas kun vi.
Mi lasis la pordon malfermita.
Fraŭlino Tomaso instruas historion al ni.
Maria aspektas kiel ŝia patrino.
Ni ĉesu labori por hodiaŭ.
Mia avĉjo vivis ĝis respektinde naŭdeksepjara aĝo.
Li apogas siajn fingrojn sur la tablo.
Labortagfino!
Retumilan ludon mi ludas.
Ili provizis la soldatojn per sufiĉe da manĝaĵoj kaj akvo.
Sed ĝenerale la aferoj marŝis bone.
Dek mil plus kvin mil kvincent egalas dek kvin mil kvincent.
Ŝi tre multe similas sian patrinon.
Ĉar mi malsanas, mi ne iros kun vi.
Ĉu vi vidis mian fotilon?
Nul, dek, cent, mil, miliono, miliardo.
La knabo staras en la salono.
En multaj landoj, aĉeti aŭ fumi kanabon leĝe malpermesitas.
Ni ludas sur tiu strando.
Ĉu vi ĉiuloke sentas vin kiel hejme?
Ĉu iu solvis tiun misteron?
Mi bone fartas, dankon. Kaj vi ĉu?
Ni ofte iras ekskursi, kiam la vetero bonas.
Kial vi havas tiel grandajn orelojn?
Alice glitis de la longa deklivo.
Dankon, mi bonvole reprenus iom da kuko, diris la timema junulo.
Tre bone, dankon.
Ĉi-momente mi ne lacas.
Hontigas min diri, ke ĝi veras.
Kiel okazis tio?
Mi restis hejme anstataŭ eliri.
Ŝi haltigis nian disputon.
Kion bezonas vi?
Ĉu vi ne scias, ke li mortis antaŭ du jaroj?
La bela vetero malaltigis la prezon de la legomoj.