Tatoeba sentences — language code: epo
Okazis multaj neĝaj ŝtormoj dum la pasinta vintro.
Li saltis tra fenestro en la riveron.
Li saltis trafenestre riveren.
Ni tuŝu la kernon de la temo.
Ha lo?
Kaj se vi vizitus la kinejon kun ni?
Mi devintus demandi.
Mi opinias, ke mi estas nenormala.
Mi devintus peti.
Ĉu vi amas naturon?
Mi vere ĝojas esti trafinta sur vin.
Ni aŭdis vin.
Mi pensas pri vi kiel amikino.
Vi estas optimisto.
Li kovras ŝin per donacoj.
Tio kostas ĉirkaŭ tridek eŭrojn.
Ĉu vi estas certa, ke Tom povas paroli france?
Trovu laboron tiamaniere, ke vi povos vivteni vian edzinon kaj viajn infanojn!
Senesperaj bezonoj kondukas al senesperaj agoj.
La tabulo estas malantaŭ la instruisto.
Mi pensis, ke Tom volas edziĝi kun Mario.
Mi volas veturi al Bostono.
La filo de avarulo estas malŝparema, la filo de malŝparemulo estas avara.
Mi bezonas aĉeti novan komputilon.
Tio efektive similas bonegan projekton.
Kaj do? Tio estas mia rajto!
Ŝi eniris tra la fenestro.
Manjo atingis siajn celojn.
Kial vi farus tion, sen diri ĝin al ni?
Ĉu mi ne ĝenas vin? Ĉu mi rajtas eniri?
Tomo esperas, ke vi faros tion.
Li bonhumorigis min.
Mi ŝatas tiujn ĉi.
Via sekreto estas en sekureco kun ni.
Vi ne povis vidi min.
Li estas donĵuano.
Pardonu min, ĉu vi ne kontraŭas, se mi eksidu ĉi tie?
Mi estos pli ol feliĉa, se mi helpos.
Mi diris al Tom resti ĉi tie.
Ĉu ni estas amikinoj?
La ĝenuloj ne estas akceptitaj.
La teduloj ne estas akceptitaj.
Tom estas karismulo.
Ne nur vi respondecas pri tio, ankaŭ mi.
Tomo ignoris niajn konsilojn.
Donu al mi fosilon.
Mi devas insisti.
Necesas, ke mi insistu.
Komencu kanti.
Tom estas fiulo.
Ĉu vi preferas ĉarmulojn aŭ elegantulojn?
Mia patro tre bone konas vian patrinon.
Ni estas duakursanoj.
Tom estas atestanto.
Vi desegnis.
Tomo sentas sin kiel en nirvano.
Jes, sinjorino.
Estas Tomo, kiu rompis la fenestron hieraŭ.
Tiaj metodoj estas eksmodaj.
Mi alportas ĝin tuj.
La akvo bolas.
Tomo diris, ke mi estas ĉarma.
Kie estas fonto?
Junularo lernas, oldularo spertas.
Tio estas mitoj.
Ĉiuj devas ĉesi ĝemadi.
Ĉiu ĉesu plendadi.
Premu la bremsopedalon por lumigi la malantaŭajn aŭtolampojn.
Mi ŝatas la flavan koloron.
Ĉu ĉio ĉi estas via?
Jen la tablo.
Ĉu ĉio ĉi apartenas al vi?
Tio estas triangulo.
Ili postulas salajraltigon.
Ili estas fratinoj.
Kie estas domo?
Ili postulas plialtigon de la salajroj.
Ni pasigis horojn, serĉante ŝin.
Mi pensas, ke mi faros tion.
Estas tre agrable esti estimata.
Infanoj estas pli facile venenitaj per plumbo.
Vi estas tiom malbonaj.
Ĉu eblas supozi ĉiujn akcidentojn eblaj?
La junulinoj svenis.
Verŝajne, Tom opinias, ke mi estas vegetarano.
Mi devas rakonti tion al ili.
Mia devo estas defendi vin kontraŭ danĝero.
Mi malŝatas ratojn.
Ŝi pensis, ke mi estas idiota.
Mi estas certa, ke ĉio ĉi estas eraro.
Plena je gloro, satigita de tagoj, lulate laŭ la universala murmuro de respektoj kaj funebroj, Viktoro Hugo foriris. Sed lia animo plu brilegas kiel suno plene prilumanta la homaron. Neniu malpura spirblovo, eĉ tiu de morto, sukcesis estingi "la Grandan Flamon". Nokto ne ŝvebas sur tiu tombo, de kiu leviĝas majeste la rejuniĝanta ektagiĝo de senmorteco.
Mia fratino havas bonan pianon.
Mi ne ŝatas tiun komparon.