Tatoeba sentences — language code: epo
Mia pli aĝa fratino estas instruistino pri la angla.
Vi jam sciis, ke Tom estas senkulpa, ĉu ne?
Vi ne povas akcepti, ke vi faris eraron, ĉu ne?
Se vi faras tion, eĉ mi ne povas savi vin.
Mi aŭdis, ke vi tre malbonfaris, ĉu tio ne ĝustas?
Neniu homo estas sen mankoj.
Kial vi ruinigas mian vivon?
Kion Mary faris, tio ne plaĉis al mi.
Kiu serĉas amikon senmankan, restas sen amiko.
Do diru, kial mi fidu vin?
Ĉu vi scias, ke mi ne alte estimas homon kaŝantan sian nomon?
Mi dormis apenaŭ du aŭ tri horojn.
Mi aŭdis, ke ŝajne vi bone perlaboras.
La decidojn mi faras.
Sendu kelkajn homojn al tiu urbo.
En iu tago vi komprenos, ke mi ne perfidis vin.
Vi ne rajtas perfidi min.
Vi skribas, mi legas.
Vi tre similas al iu, kiun mi konas, kara.
Li foriru kaj ne plu reaperu ĉi tie.
Kiel vi fartas, Chuck?
Li lernis sian lecionon.
Li ne refoje faros tiun eraron.
Tom neniam en sia tuta vivo ŝtelis monon.
Kial vi kaŝiĝis eĉ de mi, kara?
Ni rigardas ĝin pasi ne multe super nian tegmenton, kaj ege klare plonĝi en la arbaron de l' monto Idao, kvazaŭ ĝi volus signi la vojon por nia eskapado; malantaŭ si ĝi lasas longan lumspuron, kaj el la loko, kien ĝi falas, disvastiĝante leviĝas varma vaporo, sulfurodora.
Katojn, hundojn, infanojn kaj bebojn mi tute malŝatas, mi estas ŝtonkorulo.
Ni legas libron.
Ĉu mi tagmanĝos?
Mi ne iros aĉeti.
Ĉu vi ne estas hejme?
Ĉu vi transloĝiĝas?
Kiel mi povas iri al la plej proksima stacio?
Mia avo forpasis nur 28-jaraĝa pro kora insuficienco.
Ankaŭ mi instruis la francan.
Ĉu vi ne estas bona en matematiko?
Mi volas fari tion kune kun vi.
Feliĉe, amo tenas june. Do valoras esti ankoraŭ pli enamiĝita ĝis alta maljuneco.
Obstrukco ne ĝenas min – dum ĝi estas sur la kontraŭa veturvojo.
Morgaŭ mi jam dormos hejme.
Venos la tago, kiam vi nur povos ridi pri ĝi!
Mankas al mi la tempo.
Tomo promesis al mi, pagi siajn ŝuldojn.
Ni emas denove vidi vin.
Ĉu vi aĉetas aŭ ĉu vi vendas?
Tomo provas vendi sian malnovan aŭton.
Mi forgesis aĉeti.
Du junaĵinoj klakadis sur pikkalkanumaj ŝuoj preter nia pordo.
Ĉu vi povas prezenti al mi vian amikon?
La kuracistoj diris al Tomaso, ke Maria neniam resaniĝos.
Mia avo forpasis, aĝante nur dudek ok jarojn, pro kora nesufiĉeco.
Ni intencas resti dum kelkaj semajnoj, kune.
Unu el la profesoroj flustris.
Eble, mi povas ripari ĝin.
Ili baldaŭ foriros.
Kiu speco de sapo plej plaĉas al vi?
Emilia skribis leteron.
Antaŭ ĉio ĉi, mi devas interparoli kun Tomaso.
Mi ne bedaŭras Tomason.
Mi ĉiam memoros vian bonkorecon.
Mi ne povas aĉeti aŭton, eĉ malpli domon.
Tiam mia patro ĉesas rezisti kaj, staranta, riverencas la sanktan meteorsignon, kaj tiel al la dioj alparolas:
Patraj diaĵoj, finfine mi akceptas la indikon de via aŭguro; nenio plu min haltigas, mi pretas tuj foriri. Protektu mian familion, mian nepeton. Trojo kalkulas je via potenco dieca. Nun, ho filo mia, mi ne plu volas ne sekvi vin; mi do volonte estos via vojaĝkunulo.
Jam pli klare oni aŭdas la krakadon de l' flamoj, kiuj konsumas la urbon, kaj el pli proksime venas ondoj de l' incendia varmego.
Ĉu vi scias, kiu intencas helpi al ni?
Mi petas vin resti.
Mi rigardis la ĉielon.