Tatoeba sentences — language code: ota
Akîbinde soğuk su ile de yıkanarak yorgunluğum geçmiş ve vücûdum dirilmiş ayn-ı hayât ve kuvvet kesilmiş olduğum hâlde hamamdan çıkarıldım ve bir mükellef odaya idhâl olundum.
Abanos ağacından mâmûl bir masaya gümüş bir tepsi konuldu. Sofra kuruldu.
Et'ime-i dünyânın hiç biriyle kıyâs kabûl etmeyecek kadar lezîz yemekler getirildi.
Peripeykerânın biri billûr bir sürâhi getirdi. Bir kâse şarab sundu.
Birtakım kızlar ellerinde âlât-ı mûsikîye olduğu hâlde latîf neşîdeler tegannî ediyorlardı.
Bu meclis-i ayş u mestî bir saat kadar devâm etdi.
Neş'em hadd-i kemâli bulmuş nefsim kudurmuş ver fart-ı şehvetle âdetâ bir canavar olmuş idi. O aralık içeri bir kız girdi.
Ellerini göğsüne kavuşdurarak huzûrumda durdu. "Efendim peri-i cemâl müştâk-ı muhabbet ve visâldir. Nice eyyâmdan beri kudûmunuza göz yaşlarıyla intizâr etmekde idi. Buyurunuz." dedi.
Ve koluma girdi. Sarayın ikinci katına çıkardı. Bir odaya idhâl ederek kapısını kapadı.
Çeşm-i iştiyâkıma arz-ı dîdâr eden peri-i cemâli görür görmez bir sadâ-i hayret izhârından kendimi alamadım.
Dünyâda gördüğüm en güzel bir kadının peri-i cemâle nisbeti on paralık bir şem'-i bîferin mihr-i nûrefşâna nisbeti gibi idi.
Gözlerim kamaşdı karardı. Dizlerimin bağı çözüldü.
Gözlerinden çıkan nûr-u şehvet o kadar câzibedâr, dudaklarındaki tebessüm o derece şehvetengiz idi ki şiddet-i heyecânımdan ayağa kalkmağa muktedir olamayarak sürüne sürüne yatağın yanına kadar gitdim.
Müsterhimâne zelilâne sâilâne nemnâk gözlerimi o cemâl-i bîhemtâya atfetdim.
Peri-i visâl erguvâni tüllerle müzeyyen bir firâşda yatıyordu.
Vücûd-u sîmîni yalnız bir ince harîr gömlekle mahfuz-u enzâr daha doğrusu hâle ile mestûr bir kitle-i envâr idi.
Bu hafif sütre bu ince perde o vucûd-u bedianümâyı setretmiyor. O meleksimâyı nazar-ı iştiyâkdan ketm eylemiyordu.
Gözlerindeki nûr-u şehvet izdiyâ etdi. Dudakları arzu ve infiâli îmâ eden bir ihtirâz-ı cânfezâ ile titremeğe başladı, ruhsâr-ı âli âteş-i hırs ve şehvetle bir kat daha kızardı.
Kollarını açdı. Siyah saçları aşk-ı vedâdla titreyen gerden-i sîmînini sardı.
Ancak içtimâ-i tezâd-i tâmmın teşkîl edebileceği bir levhâ-i cemâl husûle geldi.
Kollarını açdı: "Gel... Gel.." dedi. Ben bir sadâ-yı minnet izhâr ederek âgûşuna atıldım.
O vücûd-u nûrâniyi kollarımla sardım.
Ruhsâr-ı tâbnâki o mühtez dudakları öptüm.
Vuslat ne kadar sürdü? Bir an bir an...
Bir sadâ-yı ra'dâsâ semâ ve zemîni inletdi.
Bir zelzele-i velvele-resâ güyâ dünyâyı alt üst etdi.
Sukût eden bir sâika sarayı titretdi.
O cesîm bina bir avuç toprak yığını gibi eridi. Yıkıldı.
Dehşetimden gözlerimi kapadım. Mahbûbeme sarıldım.
Gözlerimi açtığım vakit kendimi bir acûz-i bedlikânın âgûşunda buldum.
O kadar müstekreh o kadar mülevves idi ki bir nidâ-yı hayret ve nefret izhâriyle berâber boynuma sardığı kollarını açarak kendimi kurtarmağa çalışdım.
Baykuş sesini andıran kahkahaları salıverdikce hilâl şeklini almış olan çenesi kartal gagasına benzeyen burnuna bitişiyor, bu iki çengel birbirinden ayrıldıkca çirkâb çukuruna benzeyen ağzı açılıyor, sararmış uzun dişleri görülüyordu.