Tatoeba sentences — language code: nds
Se warrt von Dag to Dag beter.
Ehr Ogen sünd blau.
Ik heff 200 Dollar för disse Tasch betahlt.
Hier is dien Hund. Woneem is mien?
Kann ik en poor Fragen stellen?
Ik heff veel Geld.
Ik heff Tennis speelt.
He is en temlich vörsichtigen Fohrer.
Se hett em en Klock schenkt.
Se is nich opdükert.
Peter is opstunns nich dor.
Töven schaadt doch nix!
Ik bring em di morgen.
Ik bring ehr di morgen.
Ik bring di dat morgen.
He hett grote Angst vör Hunnen.
Ik kann mi nich mehr besinnen, wo ik jüst na söcht heff.
Dissen Film harr ik geern sehn.
Du büst dree Zentimeter grötter as ik.
Ik bün al trech.
Opmaal bleev he stahn un keek sik üm.
Dat geiht mi nix an.
Mien Opa is in de sülve Kamer doodbleven, in de he boren worrn is.
Ik speel geern Basketball.
Ik heff dat Book för tweehunnerd Yen köfft.
Elkeen kann dat lesen.
De Präsident wull op disse Fraag nich antern.
Sogoor en Kind weet, wat dat heet, keen Frünnen to hebben.
Dat maakt mi nix ut, wenn du hier bliffst.
Hett he veel Freetied?
Wullt du vör dat Avendenten en Sluck to drinken?
Egen bün ik nich, aver wenn ik nich op ’n Saal pissen dröff, denn will ik ook nich dansen.
Allens hett sien Wetenschop, seed de Deern un puust dat Licht mit ’n Moors ut.
All Baat helpt, seed de Mügg un pisst in de See.
Allens mit Maten, seed de Snieder, do hau he sien Wiev mit de Eel dood.
Kummt de Armood dör de Döör, flüggt de Leevd dat Finster rut.
Wenn de Katt muust, maut se nich.
Wenn de Daag fangt an to längen, fangt de Winter an to strengen.
Is dat Beer in ’n Mann, is de Verstand in de Kann.
Wenn dat Kind verdrunken is, schall de Pütt dämpt warrn.
Wenn de Narren to Markt kaamt, denn kriegt de Kramers Geld.
Mit grote Heren is nich good Karsbeern eten.
He is krank as en Hohn, mag eten aver nix doon.
Arme Lüüd Pannkoken un rieke Lüüd Krankheiden rüükt wied.
Wenn de Katten pruust, warrt dat good Weder.
Wenn de Heven fallt, so liggt wi dor all ünner.
Beter en halv Ei as en leddig Dopp.
Beter wat as nix.
Beter en Luus in ’n Kohl as gorkeen Fett.
Lütt un kregel is beter as en groten Flegel.
De Appel fallt nich wied von ’n Stamm.
He sett den Buur op ’n Eddelmann.
’Keen de Koh tohöört, faat se bi ’n Steert.
De ’n Hund smieten will, kann woll en Knüppel finnen.
Wer sik nich sadd eten kann, kann sik ook nich sadd licken.
De Koh hett vergeten, dat se en Kalv wesen is.
Godd stüürt de Bööm, dat se nich in ’n Heven wasst.
Dat is so as Delen na Noorwegen schicken.
De von Schullen dröömt, de itt geern Butt.
De Pott verwitt de Ketel, dat he swart is.
Een Düvel heet den annern Glippoog.
Dat Best in ’e Midd, seed de Düvel, dor lööp he twischen twee Papen.
De dat leste ut de Kann hebben will, den sleiht dat Lidd op de Nees.
De sien Nees afsniddt, schännt sien Gesicht.
En duun Minsch mutt man mit ’n Foder Hau ut ’n Weg föhren.
En beten to laat is veel to laat.
Gissen is missen.
Dor is keen Pott so scheev, dor passt en Stulp op.
He betert sik as en jung Wulv.
Ik drink keen Kaffe.
Du dröffst nich rinkamen.
Wannehr büst du na Berlin tagen?
Ik bün krank.
Ik bün trech mit em.
Ik heff vergeten, de Parkschiev intostellen.
Disse twee Teckels nervt mit jemehr Gejiffel.
Ik mutt nu loos.