Tatoeba sentences — language code: epo
Kial vi elmetu vian langon?
Malrapide suprengrimpu, Tomo!
Ĝis revido, avo!
Ĝis... avĉjo!
Tiu ĉi libro estas tiom malmilda, mi ne povas legi ĝin.
Virino naŭdekokjara estis forpelita de sia loĝejo.
Ĉu ni ekiru?
Jes, tion ni promesas.
Mi ne vidas, kiamaniere.
Ĉu vi konsentas purigi la fenestrojn kaj ene kaj ekstere?
Ĝi ne moviĝas!
Mi la tutan tagon zorgis pri ili.
Renkontinte Tomon ĉe la stacidomo Manjo demandis lin, ĉu li bone pasigis la feriojn.
Piedpilkado estas la sola sporto, kiu interligas homojn.
Vin, mi ne tradukas vin!
Ĉu vi amas vian edzon?
Li prenis la unuan trajnon al Parizo.
Vi estas mia unua amo.
Ni havis etan problemon.
Vi estas mia sola amo.
Kiam Manjo gravedis, Tomo malaperis kvazaŭ la tero lin ensuĉus.
Lasu min prezenti vin al tiu, kiun mi plej amas.
Mi ŝatas kunesti kun miaj infanoj.
Estas muŝo, kiu flugas antaŭ la fiŝvendejo.
Tomo estis ebria.
Kiun vi tre amas?
Tiam vi havis bonŝancon, ĉu ne?
Ĉu vi havas ion antaŭviditan morgaŭ vespere?
Vi nun verŝajne tre fieras pri vi mem.
Mi eksidos en la aŭton.
Izolita velŝipo veturas kontraŭvente.
Vi ne plu estas studento, ĉu?
Mi ne havis tempo por tio.
Tiu bendo estas senvalora.
Mi tiom ĝojas, ke mi finfine estas rehejmiĝinta.
Ĉu vi jam interŝanĝis la bendon?
Ne. Mi jam havas ion en mia buŝo.
Ŝi estis la patrino de miaj infanoj.
Kiel kutime, post kiam mi rehejmiĝis, mi metis mian sakon sur la skribotablon, kaj fallasis min sur la banketon por ripozi
Mia edzo mortis.
Mia edzino mortis.
Mi tre ĝojas pro vi.
Mi ne kapablas labori.
Mi kredas, ke ni vidis sufiĉe da tio.
Ĉu mi rajtas paroli kun ili?
La trajno estis supozata alveni je la sesa.
Ĉu homoj loĝas ĉi tie?
Ĉi ĉio estas tombejo.
Ĝis la venonta sabato.
Tomo manĝas en tiu restoracio, de kiam li estas adoleskanto.
Ŝi estas obsedita de la libroj.
Kelkfoje mi enspezas preskaŭ ducent eŭrojn tage.
Kio kromas?
Mi skribas ĉiufoje, kiam mi havas la okazon por tio.
La morto de Tomo estis oficiale konsiderata ne akcidenta.
Li donis al ŝi la aŭton.
Li donis al li la aŭton.
En tiu vilaĝeto forgesita de dio, kie la diablo perdis siajn botojn, la virinoj interŝanĝas semojn, receptojn, kaj dividas ĝojojn kaj malĝojoj, esperojn kaj malesperojn.
Ĉu la palestinanoj rajtas reveni en la landon de siaj prauloj?
Montru al mi ion iel neordinaran.
Ĉu vi volas supreniri por rigardi miajn akvofortojn?
Ĉiuj vilaĝanoj diras, ke la nova pastro estas lupo ŝajniganta esti ŝafo.
Eĉ la rubaĵoj, amasiĝante, formas montojn.
Vi ne komprenas mian perfektan italan?
Ili stariĝis kaj antaŭeniris al la fenestro.
Tomo diris, ke li ne elektis la francan en la liceo.
Li sentis nenian alvokiĝon al la pastreco.
Tomo daŭrigis fari la saman eraron.
La komputilo, kiun mi volas, estas tre freŝdata.
La maljunulino, kun la kapo kovrita per nigra vualo, flamigis kandelon antaŭ la statuo de la Virgulino Maria.
Ŝi tuj rekonis min.
La homo estas neniam perfekta, nek kontenta.
Mi estas ege ĉagrenita.
La virino fikse rigardis nin.
Li estis grave dependa de drogoj.
Jen protekta "okulo kontraŭ malbono".
Jen elektronika ĵetkubo.
Iuj el miaj pragepatroj venis el Pollando.
Jen nederlanda flago.
Jen turka flago.
Jen kanada flago.