Tatoeba sentences — language code: epo
Kelkfoje oni ankaŭ eligis la risortujojn por forigi la lanflokojn kaj la polvon el ilia interno.
Ni tiam devis dormi sur la planko en la mansardo.
Fakte tio estis amuza travivaĵo, inaŭgurata per kapkusena batalo.
Post kolera vokado de malsupre ĉio baldaŭ trankviliĝis.
La postan tagon la litoj estis denove muntataj kaj aspektis tute novaj.
La vestoŝrankoj estis malplenigataj kaj la enhavo estis kontrolata.
La kostumoj estis aerumataj kaj la kontraŭtineaj buletoj estis renovigataj.
Tio, kio iĝis tro malgranda aŭ estis eluzita, estis metata en apartan sakon.
La vintraj litkovriloj estis aparte lavataj kaj estis dum pluraj tagoj sekigataj en la vitrodomo.
Bone falditaj, la vintraj litkovriloj estis aspergataj per lavendakvo.
En angulon de la ŝranko oni metis freŝan cidonion pro ties delikata parfumo.
En la malofte uzataj salono kaj bela manĝoĉambro ĉi-foje estis multa moviĝo.
La lustro estis purigata kaj ĉiu aparta vitra sonorileto estis dekroĉata kaj lavata en lesiveto.
La rompiĝema tableto sur siaj sveltaj piedetoj brilis pro la ĵusa vaksfrotado ... kiel je la antaŭa jaro.
Pere de longega bastono oni serĉis araneaĵojn ĉe la alta plafono.
La felteca tapeto estis frotata per mola broso.
La lignaj paneloj ricevis sian porcion da enkaŭstiko, kiu devis sufiĉi por plia jaro.
En la verando, kie paĉjo tiutempe ankoraŭ verkis, nur la fenestroj estis lavataj kaj la planko ricevis rapidan traktadon.
Sekve estis purigata la ŝtuparo malsupren kaj fine la kelo.
Ĉiuj ĵeleujoj kaj marmeladujoj estis relokataj kaj sur la murbreto venis freŝaj gazetoj.
La ĉiam grizbluan plankon oni ne rajtis forgesi, sed neniel eblis briligi ĝin.
Sekve oni purigis la kuirejojn.
Ĉiuj potoj kaj patoj estis dekroĉitaj kaj lavataj.
Intertempe ni rajtis kontroli la enhavon: de florsemoj ĝis sendanĝeraj pingloj kaj malnova difektita rozario, ĉe kiu jam de jaroj mankis kvinono, kaj funebraj kartoj apud bildokartoj el misiejoj, ĝis ni akaparis la ŝatatan bluan supujon.
En ĝi troviĝis eble ja mil - taksite de niaj infanaj okuloj - malnovaj poŝtkartoj de niaj patroflankaj geonkloj.
Ĉiam stariĝis demandoj pri la poŝtkartoj, kaj ĉiufoje venis la sama respondo "mi nun ne havas tempon, sed poste". Tiu posto ankoraŭ devas veni.
La kupraĵoj estis traktataj per Sidol kaj tiel brilfrotataj, ke oni povis speguli sin per ili.
La multaj stanaj teleroj estis frotataj per blanka sablo por reflekti la malmultan tiean lumon.
La globlanterno brilis sur la ŝranko apud la delikataj eburaĵetoj.
La tirkestoj estis malplenigataj.
La nazotukoj, escepte de kelkaj, estis metataj en la lavotaĵujo.
En la alia tirkesto troviĝis la paperaĵoj de paĉjo, kiujn neniu rajtis tuŝi.
La bela servico ankaŭ estis elprenata, peco post peco estis lavata en pelveto sur la tablo kaj tuj remetata en sian lokon.
Ĉi tie ni ne rajtis helpi; ni povis rigardi de la alia flanko de la tablo.
La belan damaskan tablotukon oni lasis netuŝita, ĝi estis tro delikata.
Nur la malnova cidonio estis anstataŭigata.
Ankaŭ la medikamentŝranko estis kontrolata kaj listeto estis redaktata pri ĉio aĉetenda ĉe la apotekisto.
La malnova vakstolo de la tablo estis anstataŭigata per nova kolora vakstolo.