Tatoeba sentences — language code: epo
“Bone, ĉar vi estas tiel servema, mi faras al vi donacon, ke ĉe ĉiu vorto, kiun vi parolos, eliros el via buŝo aŭ serpento aŭ rano.”
Apenaŭ ŝia patrino ŝin rimarkis, ŝi kriis al ŝi: “Nu, mia filino?”
“Jes, patrino”, respondis al ŝi la malĝentilulino, elĵetante unu serpenton kaj unu ranon.
“Ho, ĉielo!” ekkriis la patrino, “kion mi vidas?”
“Ŝia fratino en ĉio estas kulpa; mi pagos al ŝi por tio ĉi!”
La filo de la reĝo, kiu revenis de ĉaso, renkontis ŝin.
Kaj, vidante, ke ŝi estas tiel bela, li demandis ŝin, kion ŝi faras tie ĉi tute sola kaj pro kio ŝi ploras.
“Ho ve, sinjoro, mia patrino forpelis min el la domo”.
Sed pri ŝia fratino ni povas diri, ke ŝi fariĝis tiel malaminda, ke ŝia propra patrino ŝin forpelis de si.
Kaj la malfeliĉa knabino, multe kurinte kaj trovinte neniun, kiu volus ŝin akcepti, baldaŭ mortis en angulo de arbaro.
Se vi krudulon iom karesos, li al si ĉion permesos.
Por Paŭlo sperto - por Petro averto.
Kontraŭ volo de Dio helpas nenio.
Restu tajloro en via laboro.
Ankaŭ al nia nesto venos iom da festo.
Se ne estus “se” kaj “tamen”, mi al ĉio dirus amen.
Ricevis bandito laŭ sia merito.
Ĝi ne estas tiel facila kiel laboro argila.
La sama afero, sed kun kapo al tero.
Formeti ĝis la grekaj kalendoj.
Kastel’ en aero - malsato sur tero.
Virina ploro sen valoro.
Vi min manĝigos, mi vin trinkigos.
Se muso nur unu truon disponas, ĝi baldaŭ la vivon fordonas.
Senkonscie vi agis, konscie vi pagos.
Post dorma trankvilo venas konsilo.
Ridas blindulo pri lamulo.
Se vi krudulon salutos, li vin tutan englutos.
Li havis viandon, mi havis nur oston - li havis la ĝuon, mi pagis la koston.
Se birdo tro bekas, la katon ĝi vekas.
Sub tero sklavo kaj sinjoro ne diferencas per valoro.
Konkordo malgrandaĵon kreskigas, malkondordo grandaĵon ruinigas.
Pri gustoj oni diskuti ne devas.
Morto ne distingas, ĉiujn egale atingas.
Ĉie estas varme, sed hejme pli ĉarme.
Sciencon oni ne mendas, klerecon oni ne vendas.
Kiun veston ornamas, tiun la homoj ekamas.
En dom’ de pendigito pri ŝnuro ne parolu.
Kiu ĉe l’ vojo konstruas, tiun ĉiu instruas.
Multaj vokitoj sed ne multaj elektitoj.
Kion ajn oni penas, per forto plaĉo ne venas.
Kion mem mi faras, tion mi ĉie flaras.
Apud plena manĝotablo ĉiu estas afabla.
Rusto manĝas la feron, kaj zorgo la homon.
Fidanta al vorto atendas ĝis la morto.
Por malsanulo forto, por kokido morto.
Riĉeco sen gvido kiel ĉevalo sen brido.
Sola vojo libera al la fundo mizera.
Groŝon ŝtelis - ho, ŝtelisto! milojn ŝtelis - financisto.
Fordoni anseron, por ricevi paseron.
Najbaro ne ĝemas, kiam boto min premas.
Senpaga estas nur la morto, sed ĝi kostas la vivon.
Du militas - tria profitas.
Se vi pri ĉio informiĝos, vi baldaŭ maljuniĝos.
Saĝo abunda, sed ne profunda.
Se mi scius, kion mi ne scias, ĉiuj saĝuloj min envius.
For de la okuloj, for de la koro.
Venas profito, venas merito.
Unu fojon ŝtelis pomon kaj perdis por ĉiam honestan nomon.
Kiu serĉas marcipanon, perdas ofte sian panon.
Se kalumnio ne brulas, ĝi almenaŭ makulas.
Sklavo kun forta mano estas plej granda tirano.
Pli bona estas malgranda “jen prenu”, ol granda “morgaŭ venu”.