Tatoeba sentences — language code: epo
Ili ne stultigas la studentojn.
Printempo redonas al ni esperon je la estonteco.
Se mi obeintus la konsilojn de mia kuracisto, mi eble ne estus en tia sanstato.
Vi kuŝis senmova.
Mi scias la diferencon.
Ĉu mi ĵus diris ion stultan?
Li estas viro ceremoniema.
Kiu estis la titolo de la filmo, kiun ni spektis hieraŭ?
Kio estas tiu fuŝaĵo?
Iru diri al tiuj, kiuj sendas vin, ke ni estas ĉi tie pro la volo de la popolo, kaj ke ni forlasos niajn postenojn nur sub la forto de la bajionetoj.
Ĉu apartenas al Tomo tio?
Mi deziregas refreŝigan trinkaĵon.
Mi ne povas agi sen vi.
Vi deĵoris en via butiko.
Vi estas preventa.
Li lupe malsategis.
La registaroj ne devus okupiĝi pri la leĝigado de la moralo.
Estus preferinde, se vi prepariĝus por la estonteco.
Kiel oni sin preparu por vojaĝi eksterlanden?
Laŭ mi, tian lokon oni devus nomi kelo anstataŭ loĝejo.
Mi ne volas, ke Tomo sciu tion.
Mi ankoraŭ ne vidis iun venki lin en ŝakludado.
Mi opinias, ke mi povas havi pli bonan rezulton.
Mi estos tiom rapida, kiom mi povos.
Mia kuracisto diris al mi, ke mi perdu pezon.
Ĉu vi bonvolas dediĉi al mi vian atenton?
Ne estu tiel sarkasma pri li.
Ne estu tiel sarkasma pri ŝi.
Tiu dudekkilometra kurado vere elĉerpis min.
Neniu scias, kion fari.
Kial vi cedas?
Mi ŝatus, ke vi agu kiel eble plej bone.
Mi divenis.
La kuracisto konsilis al mia patro, ke li ĉesu fumi cigaredojn.
La kuracisto konsilis al mia patro, ke li rezignu la cigaredon.
Tomo provis esti amuza.
Ĉu estas kio ajn alia, kion vi volas, ke mi faru?
Nun li mezuros vian temperaturon.
Ĉu ĝi estas via unua tago en la lernejo?
Tomo multe laboras.
Ĉio plu farenda de ni estas konscience fari nian laboron kaj saĝe obei la ordonojn.
Li ankoraŭ ne kutimiĝis al la urba vivo.
Ŝi suferas klostrofobion.
Mi ne estas kia ŝi!
Ni bezonos monon.
Nu, el la duko aŭ el mi konsentu liberiĝi, el inter la du necesas elekti: edziniĝi kun li, aŭ sekvi min.
Ĉu vi konas la sekreton de longa vivo?
Kien ili transloĝiĝos?
Tomo iris al Japanujo kun feria-labora vizo.
La direktoro premis la manon de ĉiu el la diplomitoj.
La historio pri granda inundo estas tre disvastigita en la monda mitologio.
Kiun vi preferas, ĉu aŭtunon aŭ printempon?
Vi probable nur volas esti sola.
Ni ofte ludmanĝetis en la parko.
Amikino telefonis al mi.
Mi ĝojas pri ŝia bonfarto.
Ŝia tro longa silento turmentis min.
Jen riĉa floso.
Ĝi tute ne sinkos.
Jen bunta ŝipo.
Mi ne havas viajn botojn.
Mi ne havas liajn botojn.
Mi ne havas ŝiajn botojn.
Tomaso voĉdonis por Obama.
Diru al mi, kion alian mi devus scii.
Kaj nur per egaj malfacilaĵoj.
Mi ne plu malamas ilin.
Mi eble ne havos tempon.
Estas kvin fiŝoj en mia akvario.
Ili scipovas paroli la anglan.
Ni rakontu tion al ili.
Tio estas nur la duona historio.
Donacojn oni ne ŝuldas. Ili venis el nenie.
Kreditoroj kaj ŝuldantoj estas kiel du ĉe la kokso kunkreskintaj siamaj ĝemeloj.
La aĝo estas ĉiam ankoraŭ la ununura rimedo, kiu estis malkovrita por povi vivi longe.
La celo de edukado estas, ŝarĝi individuon per la kvanto de neŭrozoj, kiun ĝi povas elteni sen kolapsi.