Tatoeba sentences — language code: epo
Li ŝaltis la lumon kaj, preninte sian glavon, kuris al la knaboj, sed kiam li alvenis tien, li vidis mirindaĵon, ĉar Heraklo ridas montrante la mortintajn serpentojn.
Tomo estas donacema.
Tomo estas ĉiam ordema.
Tomo estas ĉiam precizema.
La latina lingvo pruvas, ke la morto estas iluzio.
Vi malpravas!
Fajro estas varmega.
Ŝaltu la lumon, aŭ mi ne povos labori.
Vi forgesas ŝin.
Mi aĉetas florojn.
Tio estis neagrabla.
Mi ne forgesos ilin.
Vi forgesas ilin.
Vi forgesas lin.
Ni ne forgesos ilin.
Vi ne forgesos ilin.
Mi sciis, ke vi ne forgesos lin.
Mi sciis, ke vi ne forgesos ŝin.
Ni ne povas forgesi ilin.
Mi ne povas forgesi ilin.
Ne forgesu lin.
Ne forgesu ŝin.
Ni neniam forgesos ilin.
Mi neniam forgesos ilin.
Mi neniam forgesos ŝin.
Neniu iam forgesos vin.
Neniu iam forgesos ilin.
Neniu iam forgesos lin.
Neniu iam forgesos ŝin.
Kial vi laboras por ili?
Kial vi laboras por li?
Ni neniam forgesos ŝin.
Ni neniam forgesos lin.
Ni neniam forgesos vin.
Vi neniam forgesos tion.
Tradukado estas kanalo kiu igas komunikadon pli facila kaj pli efika.
Ni ne povas forgesi tion.
Li ne povas forgesi tion.
Ŝi ne povas forgesi tion.
Ili ne povas forgesi tion.
Li neniam forgesos tion.
Ŝi neniam forgesos tion.
Ili neniam forgesos tion.
Li neniam forgesos vin.
Ŝi neniam forgesos vin.
Ili neniam forgesos vin.
Ŝi neniam forgesos lin.
Ŝi neniam forgesos ŝin.
Ili neniam forgesos lin.
Ili neniam forgesos ŝin.
Ŝi neniam forgesos ilin.
Li neniam forgesos ilin.
Estas multaj manieroj atingi Romon.
Se vi regas la anglan, la latina estos tre facila.
Ĉu vi volas esti mia edzino?
Tomaso ne volas fariĝi vegetarano.
Ne ekzistas ekzakta unu-al-unu kongrueco inter anglaj kaj latinaj vortoj.
Tradukoj estas nenio alia ol interpretoj de la originalo.
La du plej esencaj vortospecoj estas verboj kaj substantivoj.
Dum la nuna loĝantarkresko, estas antaŭvideble, ke ni baldaŭ bezonos du terojn. Tamen ni havas nur unu.
Venos la tempo, kiam vi pensas, ke ĉio estas farita. Tio estas la komenco.
Kiu plej malbone eluzas sian tempon, plej plendas, ke ĝi estas tiel malabunda.
La sento por konversacio konsistas ne tiom en montri grandan kvanton da sprito, ol doni al aliaj la ŝancon por sagecaj paroladoj.
Estas malfeliĉo ne havi sufiĉe da intelekto por fari paroladon kaj ne sufiĉe da memkonscio por silenti.
Estas homoj, kiuj havas la aŭdacon paroli pri iu ajn temo je ajna okazo, sendepende de kiuj ĉeestas. Ĉu mi bezonas aldoni, ke iliaj malspritaj paroloj vekas en ĉiuj hororon kaj abomenon?
Estas aferoj en kiuj meza kapableco estas neeltenebla: en poezio, muziko, pentrado kaj publika parolado.
Homo de fajna vivarto kutimas konduti sin tiel, ke aliaj estas kontentaj pri li kaj pri si mem laŭ liaj vortoj kaj konduto.
Oni povas atingi ion en du manieroj: per propra lerteco aŭ per la stulteco de aliaj.
La plej bona el ĉiuj havaĵoj, se entute ekzistas havaĵoj, estas la trankvilo, la soleco kaj loko, kion oni povas nomi sian propraĵon.
Kiam la monisto maltrafas sian intencon, la korteganoj diras pri li: li estas burĝo, neniulo, bubaĉo; se li sukcesas en siaj intencoj, ili petas de li la manon de lia filino.