Tatoeba sentences — language code: lat
Diaeta Thomae parva est.
Omnia in cubiculo eius parva sunt.
Hoc instrumentum photographicum parvum est, sed optimum.
Canis tuus magnus, meus parvus est.
Ruthenia magna est.
Thomas magnus est.
Algerium magnum est.
Macellum magnum est.
Lacus magnus est.
Caelum magnum est.
Oppidum magnum est.
Cubiculum tuum magnum est.
Illud malum magnum est.
Canis meus magnus est.
Thomas saepe ridet.
Saepe cano.
Saepe canto.
Thomas saepe vincit.
Saepe ambulat.
Saepe vincit.
Saepe ridet.
Hae plantae multa semina edit.
Magnum praedium habet.
Hoc saxum ferre non possum.
Sol occidit.
Opus longum est.
Natura pulchra est.
America pulchra est.
Bostonia pulchra est.
Germania pulchra est.
Hic fluvius pulcher est.
Hoc flumen pulchrum est.
Mater mea pulchra est.
Telephonum meum pulchrum est.
Dies pulcher est.
Hic locus pulcher est.
Rus pulchrum est.
Domus tua pulchra est.
Equus tuus pulcher est.
Hic flos pulcher est.
Haec pictura pulchra est.
Aqua pulchra est.
Locus pulcher est.
Luna pulchra est.
Haec avis pulchra est.
Stola tua pulchra est.
Oppidum tuum pulchrum est.
Hortus tuus pulcher est.
Caupona pulchra est.
Nomen tuum pulchrum est.
Sol pulcher est.
Domus eorum pulchra est.
Domus earum pulchra est.
Uxor eius pulchra est.
Hoc deversorium pulchrum est.
Illud aedificium pulchrum est.
Puellula pulchra est.
Luna plena pulchra est.
Mariam pulchram esse puto.
Si veneris, laetabor.
Cum ea ambulo.
Male computas.
Prave scripsisti.
Male computavisti.
Pater meus optimus viator est.
Thomas Romam negotia acturus profectus est.
Duos viatores in via inveni.
Itinere defessus deversorium petivi.
Ita fessus sum, ut studere non possim.
Ita fessi sunt, ut studere non possint.
Ita fessa sum, ut studere non possim.
Ita fessae sunt, ut studere non possint.
Thomas ita fessus erat, ut ambulare non posset.
Ita fessus sum, ut pergere non possim.
Ita fessa sum, ut pergere non possim.
Ita fessus eram, ut statim cubitum irem.
Ita fessa eram, ut statim cubitum irem.
Simul ac se in lectum iecit, stertere coepit.
Romanum imperium, quo neque ab exordio ullum fere minus, neque incrementis toto orbe amplius humana potest memoria recordari, a Romulo exordium habet, qui Vestalis virginis filius et, quantum putatus est, Martis, cum Remo fratre uno partu editus est.
Is, cum inter pastores latrocinaretur, octodecim annos natus, urbem exiguam in Palatino monte constituit, XI Kal. Maii, Olympiadis sextae anno tertio, post Troiae excidium, ut qui plurimum minimumque tradunt, trecentesimo nonagesimo quarto.
Condita civitate, quam ex nomine suo Romam vocavit, haec fere egit.
Multitudinem finitimorum in civitatem recepit, centum ex senioribus elegit, quorum consilio omnia ageret, quos Senatores nominavit propter senectutem.
Tunc, cum uxores ipse et populus non haberent, invitavit ad spectaculum ludorum vicinas Urbis nationes, atque earum virgines rapuit.
Commotis bellis propter raptarum iniuriam, Caeninenses vicit, Antemnates, Crustuminos, Sabinos, Fidenates, Veientes (haec omnia oppida Urbem cingunt).
Et, cum orta subito tempestate non comparuisset, anno regni trigesimo septimo, ad deos transisse creditus, consecratus est.