Tatoeba sentences — language code: epo
Pardonu min, Tomo, sed vidante kiom multe vi seniluziigis min, mi timas, ke mi ne povas kredi je viaj kapabloj.
Ĉu vere ni estas ankoraŭ en Anglujo?
La 25-an de marto de 2022, mi manĝis en la Lulu-insula picejo, dum Roza la filipina vendistino kaj blanka klientino, sidanta ĉe angula tablo, parolis pri hipotekoj kaj ferioj al Filipinoj. Ili kriis trans la ĉambro. Mi iris al la kafejo, kaj survoje, mi salutis mian ukrainan amikinon Ĵoana. Ĉe la kafejo, Karina la rusino faris mian glacian nigran teon, kiun mi trinkis. Hejme, per miaj sociaj amaskomunikiloj, mi spektis la videojn de Patrick Stewart pri sonetlegadoj de Ŝekspiro, kiel mi faris dum kelkaj tagoj. La videoj estis faritaj en Suda Kalifornio.
La tago bezonas la nokton tiom, kiom la strando bezonas la maron, ĉar ambaŭ estus senformaj unu sen la alia.
Pli frue homoj manĝis multajn karbonhidratojn por pluvivi. Hodiaŭ ili manĝas tre malmulte de ĝi, ankaŭ por pluvivi.
La akvo ĉiam fluas en unu direkton kaj al la rivero estas egala.
Perfektismo paralizas vin, kiam vi provas fini aferojn, kiuj ne havas finon.
Gajeco kaj stoiko estas la antaŭsignoj de libereco.
Oni diras pri la plej bona socio: ilia konversacio estas instrua, ilia silento eduka.
Tomo siatempe estis plumbisto.
En la rivero naĝas kelkaj knaboj.
Li ne povas vivi sen ŝi.
Ŝi ne povas vivi sen li.
Ni volas loĝi en Eŭropo.
Ni loĝu en Eŭropo!
Ĉu vi ne scias? Telefonu kaj demandu.
Vi devas telefoni kaj demandi.
Estas tro multe, mi ne povos manĝi ĝin sola.
La koro estas tre grava parto de la korpo.
Lasu min fari alian aferon.
Kio ankoraŭ necesas al vi, por ke vi estu tute feliĉa?
Mi ne ŝatas ĉi tiun filmon.
Mi ne ŝatas tiun ĉi filmon.
Mi ŝatas tiun ĉi filmon.
Ne plu distru min.
Mi ŝatas ĉi tiun filmon.
Bugrito!
Kion vi havas en via buŝo?
Mi delonge ne iris al la apoteko.
Mi delonge ne iras al la apoteko.
Mi ne havas tempon por klarigi nun.
Mi pensis, ke eble Tomo ne devos fari tion.
Ŝi ricevis ion por manĝi kaj por trinki.
Mi bezonas tablon por manĝi.
Estas multaj aferoj kiujn mi kontraŭvole scias. Mi preferus resti en mia feliĉe malklera infanaĝo.
Mi bezonas liton por dormi.
Divenu tiun, kiu estis ĉi tie.
Li bezonas seĝon por sidi.
Simple ŝovu kaj demetu la dosieron sur la labortablon.
Nenio estas prenita el la mondo. La vivo pasas rapide. Vi havas amon por nura sekundo... Kio estas pli vera?
En la pluva mateno de la 26-a de marto de 2022, mi manĝis fromaĝan pictranĉaĵon kaj trinkis glacian dietan kolaon ĉe la picejo. Sur la granda ekrano sen sono estis spektaklo pri gepardoj en savano. En la griza posttagmezo, mi denove troviĝis tie por manĝi buteran kokaĵan tranĉaĵon kaj trinki malvarman dietan kolaon. Sur la granda ekrano estis la reludo de la geparda spektaklo. Hejmenirante, mi vidis mian orientan najbarinon premlavi sian enveturejon.
Tomo mortis la pasintan oktobron.
Estas la 4a de julio de 2019, sur Lulu-insulo. Kaffaristino ĉe la kafejo Starbukso, Patrizia estas kebekianino kun ambaŭ franca kaj itala sangoj. Ŝi estas belega kun nigra haro. Ŝi ŝatas la ideon pri Interlingvao, kiel aliaj francdevenuloj.