Tatoeba sentences — language code: epo
Vi ne iru seninvite en ies hejmon.
Kelkaj aferoj ne klarigeblas.
Tio min tuŝas preskaŭ ĝislarme.
La milito estas la patro de ĉiuj aferoj.
Mi nomiĝas Neniu.
Ŝi faris tion kontraŭ sia volo.
Neniam estas tro malfrue por turniĝi.
Kiam oni rimarkas, ke la vojo, kiun oni sekvas, estas malĝusta, tiam estas saĝe turniĝi.
Al mi necesas sole vi.
Sole vi al mi necesas.
Iri pro la trapasita distanco antaŭen sur vojo, pri kiu oni scias, ke ĝi malĝustas, tio estas malsaĝa.
Estos pli bone, se vi hodiaŭ ne renkontos ŝin.
Ni provu ion iomete pli facilan!
Mi devis igi Tomon reskribi la raporton.
Manjo preskaŭ mortbatis Tomon.
Plu estas homoj, kiuj ne povas legi.
Mi laboros sola.
Tio estis la volo de Dio.
Mi scias nenion pri vi.
Ĉu vi volas naĝi kun mi?
Manjo tiam ne edziniĝu al Tomo.
Ŝi tiam ne edziniĝu al Tomo.
Kial vi tion faras, Tomo?
Balbutulo komprenas balbutanton.
Dio kontraŭstaras al la fieruloj.
La muelejoj de Dio muelas malrapide, sed muelas admirinde fajne.
Li havas brilan estontecon.
Komandanto ordonu al siaj subuloj.
Ni evitis Tomon.
Mi ne vidis lin jam de tre longa tempo.
Mi elŝiros de vi la okulojn!
Ili ĵus foriris al la magazeno tie.
Mi deziras havi la eblecon kompensi la perditan tempon.
Tion priploros tiu, kiu nun priridas ĝin.
Krom ĉio, pluvis.
Mi koleris.
Viaj argumentoj estas stultaj.
Mi kredis, ke vi estas pli prudenta.
Mi opiniis vin pli saĝa.
Tom neniam aŭskultas min.
Laŭ mi KGB estis implikita.
Ĉu vi venos kun mi en la kinejon?
Ŝi glitis.
Tio ne estas agrabla tempopasigo.
Sen via stulta sinteno ni neniam trafintus en ĉiujn ĉi tedaĵojn.
La ludantoj tre ekscitiĝis je la ekpenso gajni la premion.
Mi divenis, ke ŝi estas 40-jaraĝa.
Vino estas poezio metita en botelon.
Ĉu vi deziras plian pecon da torto?
Muiriel nun 20-jariĝis.
Estas iom da akvo en la sitelo.
La disputo lasis al mi malagrablan postsenton.
Mi kaŝiĝis.
Lia ŝatokupo estas korpokulturado.
Li vivis en la centro de Londono.
Oni pensis, ke ŝi estas mortinta.
Li respondis mian telegramon tuj.
Tio, kio estas, estas ero el eblaro.
La franca lingvo cetere estas klara akvo, kiun la afektemaj verkistoj neniam sukcesis kaj neniam sukcesos malklarigi. Ĉiu jarcento ĵetis en tiun travideblan fluon siajn modojn, siajn pompajn arkaismojn kaj siajn preciozaĵojn, kaj postrestis nenio el tiuj vanaj provoj, tiuj senpovaj klopodoj. La esenco de tiu lingvo konsistas el klareco, logiko kaj vigleco. Ĝi rifuzas malfortiĝi, mallumiĝi kaj koruptiĝi.
Li tuj respondis al mia telegramo.
Tiu, kiu pravas, komence solas.
Ŝia ŝatokupo estas korpokulturado.
La stacidomo estas tre proksima.
Mi ne bezonas advokaton.
Ne necesas al mi advokato.
Ni manĝas, tial ni povas vivi.
Vi vivis en Alĝero dum pli ol unu jaro.
Johanino neniam renkontis Manjon.
Mi provos paroli mallonge.
Tiuj substancoj ne estas venenaj en si mem.
Via ĉapelo bone akordas kun via robo.
Ŝparu viajn vortojn!
Tiu sceno gravuriĝis en mia memoro.
Vi venos preni Tomon post la kurso.
Lia fratino tro alte konsideras la modon.
Ŝia fratino tro alte konsideras la modon.
Ĉu vi certas, ke vi intencis foriri sen adiaŭi?
Tomo kaj Manjo iris praktiki speleologion.
Manjo ne kapablas ludi tenison.
Manjo ne scipovas tenisi.