Tatoeba sentences — language code: epo
Tomo piedpinte trairis la ĉambron por ne veki la bebon.
Mia patro neniam estis apude, kiam mi plenkreskiĝis.
Mi preskaŭ mortigis min.
Tomo estas en amikaj rilatoj kun Manjo.
Tomo neniam devintus esti promociita.
Mi devigis min fari tion.
Mi ŝatas knabinojn, kiaj vi.
Mi ne povas memori, kiam ni laste havis blankan Kristnaskon.
La sekurecanoj lukte surgrundigis Tomon.
Mi miras, ke vi ne sciis tion.
Tomo provis doni iom da mono al Manjo, sed ŝi ne volis preni ĝin.
Tomo ne sukcesis komprenigi al Manjo, kion li celis.
Mi ne pensas, ke daŭros longe, ĝis ni revidos Tomon.
Tomo demandis Manjon, ĉu vere ŝi celis, kion ŝi diris.
Li estis samtempulo de Goeto.
Ŝi estis abatino.
Li estas ladisto.
Mia avo estis ladisto.
Ili estas ladistoj.
La kasedilo apartenas al mi.
La kasedilo ne apartenas al ili.
La kasedilo estas verda.
Knelo bongustas.
Tomo estas ventroparolisto.
Mi apenaŭ finfaris la demandojn, li singultante respondis: "Trojo vivas sian lastan tagon, la neeviteblan finon. Iliono ne estas plu, Trojanoj ni jam ne plu estas; malaperas la gloro de la Dardana raso. Neindulgema Jupitero favordonis la plej kompletan venkon al la grekoj, kiuj nun mastras sur flamigita Trojo."
Tomo luktis en la universitato.
Tomo luktis kun siaj seksaj demonoj.
Ankaŭ Tomo apartenas al la lukto-teamo.
Tomo ne anas en la lukto-teamo.
Tomo kaj Johano luktis en la malantaŭa ĝardeno.
Tomo estis ano de la lukto-teamo.
Se paroli sincere, mi diru, ke mi timas la morton.
Luktado estis la plej populara organizita sporto en Antikva Grekujo.
Tomo rakontis al Manjo, ke li estas la estro de la lukto-teamo.
Mi promesas, ke neniu ekscios pri tio.
Stephen Hawking iam donis festeton por tempovojaĝantoj, sed neniu aperis.
Vi ne rajtas fumi ĉi-ene.
La ĉerizburĝonoj certe baldaŭ ekfloros.
Li ne povis eliri pro forta ŝtormo.
Por pliboniĝi ni bezonas spegulon.
D-ro Klein konsilis vin al mi.
La birdoj, kiuj saltetas tien kaj reen sur niaj branĉoj kaj kantas en nia foliaro, apartenas al ni, ili parolas al ni ekde la juneco, kaj ni lernas kompreni ilian lingvon.
Espero ekaperis, sed nur mallonge.
Iam estis knabino, kiu paŝis sur panbulon por ne malpurigi siajn ŝuojn, kaj la misfortuno, kiu sekve okazis al ŝi, estas ja konata.
La instruisto diris: „Bonvolu ripeti por la venonta testo ĉapitrojn tri ĝis dek unu.”
Post kiam Tomo iom manĝis, liaj fortoj revenis.
Oni ankoraŭ dum kelkaj jaroj memoris Tomon; poste oni forgesis lin.
Multaj, kun fikse kaj rekte antaŭen tenataj lancoj, blokas la stratojn kaj mallarĝajn trairejojn: kvazaŭ ŝtala barilo brila, preta mortvundi. Nur la plej antaŭenirigitaj gardantoj, senespere kaj vane rezistantaj, ankoraŭ serĉas tion, kiel defendi la pordegojn.
Vi pli bone ne enlitiĝu tro malfrue.
Vi pli bone ne restu maldorma tro longe.
Vi pli bone ne restu maldorma ĝis tro malfrua horo.
Staranta ĉe l' kerno de l' citadelo, la ligna ĉevalmonstro senĉese elŝutas eksteren armitajn virojn, kaj ĉie Sinono, mokanta venkinto, estigas incendiojn. Multmiloj eniras tra la plenmalfermitaj pordoj (neniam tiomaj militistoj alvenis el la granda Mikeno).
Mi bezonas varman akvon.
Li ne volas aŭskulti min.