Tatoeba sentences — language code: grc
ἡ σοφία ἄρα πανταχοῦ τοὺς ἀνθρώπους εὐτυχεῖν.
τὸν δὲ φθόνον παντάπασιν ἀφαιροῦσι, τὰ μὲν ἑαυτῶν ἀγαθὰ τοῖς φίλοις οἰκεῖα παρέχοντες, τὰ δὲ τῶν φίλων ἑαυτῶν νομίζοντες.
ὅστις γὰρ ὡς τύραννον ἐμπορεύεται κείνου ‘στι δοῦλος, κἂν ἐλεύθερος μόλῃ.
ἀλλὰ πρᾶγμα βραχὺ πολλάκις καὶ ῥῆμα καὶ παιδιά τις ἔμφασιν ἤθους ἐποίησε μᾶλλον ἢ μάχαι μυριόνεκροι καὶ παρατάξεις αἱ μέγισται καὶ πολιορκίαι πόλεων.
πολλῶν τὰ χρήματ᾿ αἴτι᾿ ἀνθρώποις κακῶν.
πόλλ' ἠπίστατο ἔργα, κακῶς δ' ἠπίστατο πάντα.
βραδεῖς δὲ μῦθοι πλεῖστον ἀνύτουσιν σοφοῖς.
τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι κάκιον.
πολυμαθίη νόον ἔχειν οὐ διδάσκει.
οὐ μὲν γάρ τοι ἔτ' ἄλλος ἐλεύσεται ἐνθάδ』 ᾿Οδυσσεύς.
χαλεπὸν γὰρ τὸ μετρίως εἰπεῖν ἐν ᾧ μόλις καὶ ἡ δόκησις τῆς ἀληθείας βεβαιοῦται.
ὦ παῖ φάναι, "ζήτει σεαυτῷ βασιλείαν ἴσην‧ Μακεδονία γάρ σ' οὐ χωρεῖ."
κακὸν φέρουσι καρπον οἱ κακοὶ φιλοι.
πολλὸς γὰρ ἥμιν ἐστι τεθνάναι χρονος, ζῶμεν δ᾿ ἀριθμῷ παῦρα κακῶς ἔτεα.
ἀλλ᾿ οὐ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν.
τίκτει γὰρ κόρος ὕβριν, ὅταν πολὺς ὄλβος ἕπηται ἀνθρώποις ὁπ̣όσοις μὴ νόος ἄρτιος ἦι.
τό τοι νομισθὲν τῆς ἀληθείας κρατεῖ.
τὸ μὴ φρονεῖν γὰρ κάρτ᾽ ἀνώδυνον κακόν.
οὐδὲ δίκαιον προκρίνειν ῥώμην τῆς ἀγαθῆς σοφίης.
ποῦ δ᾽ αἰνεῖν, ὅταν τὰ θεῖ᾽ ἐπαινῶν τοὺς θεοὺς εὕρω κακούς;
κρύπτειν ἀμαθίην κρέσσον ἢ ἐς τὸ μέσον φέρειν.
τί δέ τις; τί δ' οὔ τις; σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος.
ἀγεωμέτρητος μηδεὶς εἰσίτω.
ἀεὶ Λιβύη φέρει τι κακόν καινόν.
ἀεὶ κολοιὸς παρὰ κολοιῷ ἱζάνει.
ἀεὶ ὁ θεὸς γεωμετρεῖ.
ἀετοῦ γῆρας, κορυδοῦ νεότης.
αἰὲν ἀριστεύειν.
ἀνάγκᾳ δ' οὐδὲ θεοὶ μάχονται.
ἀνδρῶν γὰρ ἐπιφανῶν πᾶσα γῆ τάφος.
ἀνερρίφθω κύβος.
ἀπὸ τοῦ ἡλίου μετάστηθι.
γηράσκω δ' αἰεὶ πολλὰ διδασκόμενος.
γνῶθι σεαυτόν.
δέσποτα, μέμνεο τῶν Ἀθηναίων.
διπλοῦν ὁρῶσιν οἱ μαθόντες γράμματα.
δῶς μοι πᾶ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινάσω.
εἷς οἰωνὸς ἄριστος, ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης.
Ἑλλήνων προμαχοῦντες Ἀθηναῖοι Μαραθῶνι χρυσοφόρων Μήδων ἐστόρεσαν δύναμιν.
εὕρηκα!
ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς.
ἡ φύσις οὐδὲν ποιεῖ ἅλματα.
θάλασσα καὶ πῦρ καὶ γυνή, κακὰ τρία.
θάνατος οὐδὲν διαφέρει τοῦ ζῆν.
ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν.
ἰσχύς μου ἡ ἀγάπη τοῦ λαοῦ.
ἰχθὺς ἐκ τῆς κεφαλῆς ὄζειν ἄρχεται.
Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται.
λάθε βιώσας.
λέγειν τὰ λεγόμενα.
μὴ μοῦ τοὺς κύκλους τάραττε.
μηδὲν ἄγαν.
μὴ χεῖρον βέλτιστον.
μηκέτι ὑδροπότει, αλλ' οἴνῳ ὀλίγῳ χρῶ διὰ τὸν στόμαχόν σου καὶ τὰς πυκνάς σου ασθενείας.
μολὼν λαβέ!
ξένος ὢν ἀκολούθει τοῖς ἐπιχωρίοις νόμοις.
οὐ φροντὶς Ἱπποκλείδῃ.
Οὖτις ἐμοί γ' ὄνομα.
παπαί, Μαρδόνιε, κοίους ἐπ' ἄνδρας ἤγαγες μαχησομένους ἡμέας, οἳ οὐ περὶ χρημάτων τὸν ἀγῶνα ποιεῦνται ἀλλὰ περὶ ἀρετῆς.
πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι.
Σπεῦδε βραδέως.
τὰ μὲν ἀπλανέα τῶν ἅστρων και τὸν ἅλιον μένειν ἀκίνητον, τὰν δὲ γᾶν περιφέρεσθαι περὶ τὸν ἅλιον.
τὰ πάντα ῥεῖ καὶ οὐδὲν μένει.
τί ἐστιν ὃ μίαν ἔχον φωνὴν τετράπουν καὶ δίπουν καὶ τρίπουν γίνεται;
τὸ γὰρ ἡδύ, ἐὰν πολύ, οὐ τί γε ἡδύ.
τὸ δὶς ἐξαμαρτεῖν οὐκ ἀνδρὸς σοφοῦ.
φρονεῖν γὰρ οἱ ταχεῖς οὐκ ἀσφαλεῖς.
οἵη περ φύλλων γενεὴ τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν. φύλλα τὰ μέν τ' ἄνεμος χαμάδις χέει, ἄλλα δέ θ' ὕλη τηλεθόωσα φύει, ἔαρος δ΄ ἐπιγίγνεται ὥρη· ὣς ἀνδρῶν γενεὴ ἣ μὲν φύει ἣ δ' ἀπολήγει.
Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν.
Διαίρει καὶ βασίλευε.
Καὶ σὺ τέκνον.
Εἰ μὴ πάρεστιν ὁ δεσπότης, ὁ δοῦλος οὐ πονεῖ.