Tatoeba sentences — language code: epo
Cent semoj perdiĝas, mil semoj perdiĝas, - ni semas kaj semas konstante.
Se longa sekeco aŭ ventoj subitaj velkantajn foliojn deŝiras, ni dankas la venton, kaj, repurigitaj, ni forton pli freŝan akiras.
Ĉu ĉiuj libroj estas bone komprenataj? - Ne, malmultaj libroj estas bone komprenataj.
Ĉu la dometo de la najbaro estis ankoraŭ vendota? - Ne, la dometo de la najbaro estis jam vendita.
El kio estas farita la benko? - La benko estas farita el ligno.
Kiu kuracos la vunditan soldaton? - La kuracisto kuracos la vunditan soldaton.
Kiu estis la kreinto de la lingvo Esperanto? - La kreinto de la lingvo Esperanto estis doktoro Zamenhof.
Ĉu li laboris malmultajn jarojn por la kreado de Esperanto? - Ne, li laboradis longajn jarojn por la kreado de Esperanto.
Kion li opiniis pri la naciaj lingvoj? - Li opiniis, ke nenia nacia lingvo povas taŭgi por ĝenerala uzado.
Kion vi opinias pri Esperanto? - Mi opinias, ke Esperanto estas facila, riĉa kaj belsona lingvo, tre utila al la homaro.
Kial Esperanto estas nomata “helpa” lingvo? - Ĉar ĝi helpas la interkompreniĝon de la homoj.
Ĉu vi scias, kiam la unua gramatiko de Esperanto estis publikigita? - La unua gramatiko de Esperanto estis publikigita en jaro mil okcent okdek sep.
Pri kio ni devas pensi, semante? - Semante, ni devas pensi pri la tempoj estontaj.
Ĉu la tempo estinta revenos? - Ne, la tempo estinta neniam revenos.
Post tiu ne antaŭvidita “ventego” ni iris enlitiĝi kaj dormis ĝis mateniĝo.
Ni trinkis nian lakton kaj pretiĝis, por vidi, kio fariĝis el la kokinoj, vekitaj el siaj sonĝoj...
Antaŭ ni, Cerbero, ne konsciante sian malbelan agon en la antaŭa nokto, kuradis kaj haltadis, flarante ĉion sur la vojo.
Sur la verda kampo, refreŝigita de la roso, muĝis la brutaro kaj trilis la birdetoj, murmuris la rivereto kaj ridetis la floroj.
Ravitaj de tiu sceno riĉa je tiom da vivo, ni preskaŭ forgesis la celon, al kiu ni nin direktis, kaj eĉ nin mem: ĉio tie igis nin forgesi ĉion...
Vere, la mondo estas farita de iu Majstro!
Ho Sinjoro, Via nomo estu eterne benata!
Sed - kion ni estis vidontaj?
Tie estis la kokinoj, duope aŭ triope brave tergratante, kaj ankaŭ la kokoj, kies voĉo estis aŭdata ĝis trans la montaro.
Kaj en la kokinejo?
Ho! Tie dekoj da plumoj parolis klare!
Ni nin turnis al Cerbero: ĝia rigardo estis fiksita en miaj okuloj kaj kvazaŭ diris: Pardonon!
Mi petas de vi pardonon.
Li estas tre riĉa.
Ŝi estis ekstreme aldonita al la reĝino.
Dio estas senfine bona.
Nenio estas tiel valora, kiel la sano.
Tiu vojaĝo estis pli enuiga, ol instrua.
Mi dancis kun la centa virino.
Li estas malpli inteligenta, ol ruza.
Mia frato estas malpli aĝa, ol mi.
La plej belan kaj plej virtan knabinon ili elektis kiel reĝinon.
La pli forta el la manoj.
El inter Maria kaj Katarina, ĉi tiu estas la pli diligenta.
Katarina estas pli diligenta, ol Maria.
La lernantoj pli aĝaj instruadis tiujn malpli aĝajn.
Li loĝas tre proksime de mi.
Neniam pluvegis tiel forte, kiel hodiaŭ.
La francan lingvon mi parolas pli bone, ol la anglan, sed Esperanton mi parolas la plej bone.
Li estis malriĉa, kiel muso preĝeja.
La infano dormadis, kiel anĝelo.
Neniam mi sentis min tiel malbone!