Tatoeba sentences — language code: bre
Ped anezhi, va mabig, ped Gwerc'hez Remungol. M'he fedez a wir galon, ned i jamez da goll.
He fedet am eus bepred, ha bremañ 'raok mervel.
Me 'gano he meuleudioù d'am breudeur Breizh-Izel.
Pa gimiadis diouzh va zud 'vit mont pell diouzh ar gêr.
Evit mont war ar studi da skolaj Landreger.
Ne oan ket 'met pemzek vloaz, me a ouele dourek.
Rak evidon ne oa ken, siwazh, a eürusted.
O tostaat ouzh Landreger, me 'gavas ur plac'hig.
Koant evel un ael Doue, hec'h anv oa Metig.
D'ar gouent e ya ivez, 'vel ma 'c'h an d'ar studi.
He c'halon a oa mantret kement ha va hini.
Salud deoc'h, plac'hig yaouank, a lavaris dezhi.
Eveldon oc'h ankeniet o kuitaat tud ho ti.
Ho tornig flour em dornig lakit gant karantez.
Evit ma vimp eürusoc'h o ouelañ asambles.
Ar plac'hig a lavaras : "O kloareg Gwenole, pedomp Doue alies an eil 'vit egile"
Er joa koulz en anken, dalc'hit soñj a Vetig.
Eus a-vremañ da viken ez eo ho mestrezig.
Erru e kêr Landreger, erru e penn hon hent.
Me 'voe kaset d'ar skolaj ha Metig d'ar gouent.
An disparti 'oa kalet, c'hwerv hag ankenius.
An eürusted er bed-mañ n'eo ket un dra badus.
Dre ma chomis er skolaj, skeudenn dous Metig kaezh.
E-pad an noz dirazon a zeue alies.
Neuze e peden Doue ha sent kozh Breizh-Izel.
'Vit ma vijemp 'n hor buhez laouen, eürus, santel.
Me anavez ur c’hastell.
'Zo kuzhet en e dourell, ar c’haerañ teñzorioù.
Prennet e chom an nor.
An alc’houez aour kollet.
Taolet eo bet er mor, gant tud diskiantet…
Gant un alc’houez estren, klasket digeriñ an nor.
Bepred eo chomet prenn, ret kaout an alc’houez aour…
Teñzor, ijin ar Ouenn, barzhaz ha lennegezh, ’chomo kuzh da viken p’eo kollet an alc’houez…
Kelted dispont ha taer, o deus splujet er mor Kavet an alc’houez kaer : digor dor an teñzor.
Hag holl deñzorioù Breizh 'zo dispak er c’hastell gant alc’houez aour ar yezh digor eo an dourell…
Deuit da glevet, da glevet, gwitibunan.
Deuit da glevet, da glevet ar c'han.
Paotred Breizh-Izel o deus graet ur c'havell koant hag hen treset.
Ur c'havell kaer karn olifant, warnañ tachoù aour hag arc'hant.
Tachoù aour hag arc'hant warnañ, a luskellont gant nec'h bremañ.
Ha bremañ, oc'h e luskellat, daeloù ver eus o daoulagad.
Daeloù a ver, daeloù c'hwerv : neb a zo ennañ 'zo marv.
'Zo marv, 'zo marv pell 'zo, hag he luskell, o kanañ atav,
Hag he luskell, luskell atav, kollet ar skiant-vat ganto.
Ar skiant-vat o deus kollet.
Kollet o deus joaioù ar bed.
Ar skiant-vat o deus kollet, kollet o deus joaioù ar bed.
N'eus er bed evit ar Breton nemet nec'h ha poanioù kalon.
Nemet nec'h ha poanioù spered pa soñj d'an amzer dremenet.
En amzer gozh, na welec'h ket, o vale dre-mañ laboused.
Kozh-laboused c'hlas ar gwirioù sonn o fenn ha bras o c'henoù.
Ne oa er vro gwirioù nikun, na war holenn, na war vutun.
Butun hag hoalen a goust ker, na gouste, gwechall, an hanter.
Gwechall na welec'h d'an dachenn o redek ar valtouterien .
O redek, evel ar c'helien, ouzh c'hwezh ar chistr d'ar varrikenn.
Gwir a zo war bep barrikenn, met war hini ar sonerien.
Na gasec'h ket, amzer gwechall, hon tud yaouank d'ar broioù all.
D'ar broioù all, ho ! da vervel, pell, siwazh ! eus a Vreizh-Izel !