Tatoeba sentences — language code: tgl
Umaambon sa hapong makulimlim ang langit. Lakad muli akong nakapayong. Sa tabi ng prituhan ng manok at Byetnamitang restawran ni Layla, binati ako ni Miles na Ingles na nakanaranghang suot ng trabahador. Land-iskeyp na mantinimyento raw siya sa mga apartment. Tuloy ako sa kapihang Istarbak. Sa loob, kumaway ako kay Hans na Olandes na nakasilyang de-gulong. May bagong baristang si Maria, yaong Pilipina. Bumili ako sa kanya ng kapeng itim na may yelo. Mamaya pa, may croissant na tsokolate ako. Kinausap ko si Don, yaong puting kostumer, tungkol sa mga eskuwela namin dito sa Isla Lulung elementarya at hayskul. Naroon ang mga baristang si Jam na Pilipino, si Chris na mestisong Hapones-Ingles, si Joannang Inglesa, si Denise na Pilipina, at si Jessicang Byetnamita. Ngayon ay ika-24 ng Abril ng 2024.
Warui sora da ne... bulong sa Hapones ng Pilipinong manedyer na si Ross sa kapihan na Istarbak: "Masamang langit, di ba?" Malamig at umuulan nga sa umaga. Payong na naman. Sa mesa, may kape akong itim na may yelo. May baon akong hopyang ube ng markang Maynila's Choice. Paborito ko ang kulay-lila at ang wikang Lojban. Sa ibang mesa ay si Peter na puting doktor. Papuntang Italya raw siya ngayon. Sabi ko'y paborito kong narating ko na ang antigong Lungsod ng Venezia. Sa iba pang mesa ay yaong parang Amerikanong Italyanong nag-oordenador. Nagwawalis ang baristang Byetnamitang si Jessica. Pinag-usapan namin ang biyahe at bakasyon. Naroon din ang baristang si Sohanang Indiyana. May pumasok na mga Pilipino. Sabi ng isang lalaking si Romyo'y Taga-Tanauan sa probinsiyang Batangas daw siya. Alam niyang kilala ko si Glen at si Perlita ng Batangas. Taga-Ibaan sa Batangas ang pamilya ko ang 'ika ko. Sa Lungsod ng Quezon sa Kalakhang Maynila dati ang tahanan namin naman. Ngayon ay ang ika-25 ng Abril ng 2024, sa Isla Lulu rito.
Nakapayong na naman ako sa huli nang umaga. Para nang nasa maulang Ferenginar na planeta sa Istartrek. Nasa Yaming pizzeria ako para kumain ng pepperoning pizza at uminom ng kolang pangdiyeta. Naroon ang tinderang si Nimrit, yaong eleganteng payat na mukhang Ehipsiya, pero talagang Indiyana siya. Noong 25 anyos na gulang ako, nagbakasyon ako sa mahikang Ehipto. Sa pizzeria, tunog ang Radyong Sonik, yaong alternatibong rok. Ang palabas sa telebisyong walang tunog ay Balitang KOMO 4, mula sa estadong Washington. Dati ang apartment ko ay katabi ng Lawa ng Sammammish sa Redmond doon, hindi malayo sa Seattle. Ang mga salitang "Sammammish" at "Seattle" ay lumad na Amerindiyo roon. Naglalakad sa labas ng pizzeria ang dalawang trabahador na Pilipinong nakapantalong kargong makisig. Sa loob, binabasa ko ang Kastilang librong Crónicas de Majipur ni Robert Silverberg. Ngayon ay ang ika-25 ng Abril ng 2024, sa Isla Lulu rito.