Tatoeba sentences — language code: epo
Mi laŭlitere perdis la kapablon paroli kaj, ĉar ankaŭ li ne parolis, ni pasigis la tutan tagon silente promenante en la arbaro.
La areo de la arbaro estis dividita en tri sektorojn.
De la altaĵo, sur kies dorso ni staris, ni havis bonan superrigardon super tiu ĉi vasta arbaro.
La sektoroj estis dek du kilometrojn longaj kaj mezuris tri kilometrojn je la loko plej larĝa.
Ili atendis sian gaston dum ege longa tempo, kaj fine alvenis iu strangulo, kiun ili entute ne atendis.
Videoludoj plaĉas al mi.
Mi ŝatas videoludojn.
Konsiderante, ke ĉion ĉi kreis la menso kaj la manoj de tiu viro, oni komprenas, ke homoj povas agi same efike kiel dio.
Li sekvis sian ideon, kaj ĉie tion atestis fagoj, kiuj atingis miajn ŝultrojn.
La kverkoj kreskis densaj kaj jam atingis aĝon, en kiu ronĝuloj ne plu estis danĝero por ili.
Por detrui tiun novan arbaron, necesus minimume uraganoj.
Li montris al mi impresajn betularojn kvinjarajn.
Konservemulo estas homo, kiu kredas, ke nenion oni faru la unuan fojon.
Mildigi la suferon de proksimulo, helpas forgesi la propran.
Kvarcent milionoj da homoj parolas la anglan kiel sian unuan lingvon.
Kio estas la saĝo de libro kompare kun la saĝo de anĝelo?
Vi vere estas anĝelo!
Inter homoj afabla, en la hejmo diabla.
Mi estis anĝela aktorino.
Ne estas troigo, diri, ke ŝi estas anĝelo.
Ŝi estas anĝela knabino.
'Nun ankaŭ mi estas alta gravulo,' la fiŝo pensis, post kiam mi tiris la reton sur la ferdekon de la ŝipo.
Sendu anĝelon al mi!
Kiom da okuloj havis la ciklopoj?
Kiun dombeston ŝi havas?
Tio estas de mia patro.
Ŝi havas hundon kaj ses katojn.
Mi ne kredas ke ŝi komprenus ĝin.
Mi kredas ke li neniam plu revenos.
Mi ne kredas ke vi povas venki min.
Nia profesoro iros al Usono venontan monaton.
Mia patrino havas stirpermesilon, sed ne stiras.
Li priskribis la scenon plendetale.
Li estas tre egoisma persono.
La infano preskaŭ dronis.
Ni pristudas ian venenan ranon kiu multe similas al ŝtono.
Neniam mi vidis tian malicon en unu koro.
En simila situacio mi agus same.
Ne malŝparu vian spiron.
Li plantis betulojn en la valoj, kie humido estadas proksime al la tersurfaco, kiel li prave supozis.
Li ne zorgumis; li obstine plenumis sian taskon, tute simple.
Kiam mi reiris malsupren al la vilaĝo, mi vidis akvon en rojoj, kiuj, de tempoj home memoreblaj, estis ĉiam sekaj.
Tio estis la plej impona ĉenreago, kiun mi vidis iam ajn.
Tiuj sekaj rojoj iam fluigis akvon, antaŭ longega tempo.
La vento disŝutis semojn. Kiam reaperis akvo, reaperis ankaŭ salikoj, vimenoj, herbejoj, ĝardenoj kaj floroj.
Sed la transformiĝo okazis tiel malrapide, ke ĝi iĝis kutima sen kaŭzi miron.
En fina sekvo kosmaj veturoj utilos al la tuta homaro.
Kun pafopreta pafilo la ĉasisto embuskas malantaŭ la heĝo.
Li ĉiam tute viglas.
Matene li ne ĉiam estas en sia oficejo.
Li ĉiam parolas, kvazaŭ li estus en publika kunsido.
Li ĉiam estas kun mi.
Li ĉiam faras cinikajn rimarkojn al mi.
Li ĉiam intermiksas min kaj mian fratinon.
Li ĉiam persistas en siaj eraroj.
Li ĉiam plendas pri la nutraĵo.
Li ĉiam afablas al bestoj.
Ankaŭ mi ne konis lin.
Li amas ŝin. Ŝi ankaŭ amas lin.
Se eraras vi, tiam ankaŭ mi.
Li ŝategas dormeti.