Tatoeba sentences — language code: epo
Mi ne sciis, ĉu mi devus ridi aŭ koleri.
Mi nur estis hejme je tridek minutoj post la dua horo.
Mi neniam estus pensanta, ke mi vivus tiom longe.
Subite mi havis la solvon.
Tomo kaj Manjo estas edziĝintaj, sed ne unu kun la alia.
Mi ne sciis, ĉu mi koleru, ĉu ridu.
Kion pri la sesa?
Tomo ne scias, kiel startigi gazontondilon.
Mi estis hejme nur je tridek post la dua.
Mi estis hejme nur duonon post la dua.
Nenio privata, ĉio komuna: biero, nadloj, korpoj. Nur horso ne. Feliĉe ke, malkiel multaj horsuloj, Teresa ne havis tempon konsumiĝi.
Tio ne estis tiel malfacila, ĉu?
Onidire, se la dektria de la monato estas vendredo, ĝi estas tago de malbonŝanco.
Mi bedaŭras, ke mi ne pli multe klopodis fini la raporton ĝustatempe.
Diru al la knabo, ke nun estas tempo por enlitiĝi.
Tomo havas benignan tumoron en la maldekstra pulmo.
Malfortigitaj de l' milito, repelitaj de l' sorto en iliaj atakoj kontraŭ la urbo dum tiom multe da jaroj, la grekaj estroj, inspiritaj de l' dia Palasa, konstruis ĉevalon (el ligno la tuta strukturo kaj la partoj kiuj ĝin kovras) tiel altan kiel monton, kaj kiu, laŭ la famo, kiun ili disvastigis, estas al la dioj oferon celantan ties protektadon por ilia revenvojaĝo al Grekio.
Tomo havas nemortigan tumoron en la maldekstra pulmo.
Mi havas bonan kaj malbonan novaĵojn.
Kion vi volas unue, la bonan novaĵon aŭ la malbonan?
Ĉu la novaĵo estas bona aŭ malbona?
Tomo eĉ ne scios, kion vi faris, antaŭ ol ĉio pasis.
Ĉu Tomo havas infanojn? - Mi ne scias. Mi ne demandis lin, kaj li mem ne parolis pri tio.
Vi mankos ankaŭ al ni.
Elito de viroj, lotitaj inter la plej kuraĝaj kaj fortikaj, kaŝete eniras en la koloson, kaj ĉiuj malhelaj kavoj de tiu grandega ventro sin plenigas je militistoj armataj de la verto ĝis la fingroj de la piedoj.
Onidire, vendredo la 13a estas tago de malbonŝanco.
El Trojo oni povis vidi la insulon Tenedoso, kiu prosperis kaj iĝis fama sub la Priama sceptro (hodiaŭ ĝi estas ne pli ol nesekura rodo); la grekoj translokiĝis tien kaj sin kaŝis ĉe l' dezerta marbordo.
Neniu retkrozilo estas sekura.
Ni ne plu havas necesejpaperon.
Mi ŝatas arabeskmuzikon.
Kiun tipon de muziko vi ŝatas?
La aŭtobuso prokrastiĝis.
Tiel estas!
Kial li diris tion? Vi pensu!
Mi deziras al ĉiuj bonan vesperon.
Hieraŭ vespere mi estis prirabita sur la hejmvojo.
Tomo verŝajne faros tion nur, se Manjo petos lin.
La vintro revenos.
Ni pensis, ke ili velveturas returne al Miceno – bonan vojaĝon!
La afero pliboniĝis!
Tiamaniere, la tuta Troado sin malembarasas je la jugo, sub kiu ĝi kurbiĝis dum tiom multe da jaroj. Oni malfermas la pordegojn: kiel plezurigas povi eliri, rigardi de proksime tiujn lokojn, kiujn la grekoj estis militprenintaj, nun sen malamikoj, same kiel la strandon!
Ni nomos lin Tom.
Mi ŝatas laŭtan muzikon.
Laŭta muziko plaĉas al mi.
La aferoj pliboniĝis!
Esti sola estas bela, kiam oni volas esti sola, sed ne, kiam oni devas.
Kiu ĉiam volas fari ĉion ĝuste, tiu tamen faras erarojn.
La buso estis prokrastita.
Manjo volis fariĝi verkistino.
Tomo manĝis fromaĝajn makaroniojn.
Tomo ne atingis la akcepton de la teamo.
Tomo estis ĝenulo.
Tomo faris venko-dancon.