Tatoeba sentences — language code: lat
Hic erravi fateor, sed hoc consolatur me, quod mercator habetur bonus vir, utpote evangelicæ professionis.
Quasi sint nulli fallaces ejusmodi.
Puto esse plurimos. Sed omittamus haec, et experiamur potius scalpellum.
Experientia docebit nos.
Accipe et tenta, obsecro; nam non probavi nisi levissime, idque inter emendum.
Papæ! quis docuit te eligere tam prudenter? "Rogas? non meministi præceptorem dicere nobis tam sæpe, esse Deum solum, qui docet bona?"
Profecto docuit te optime hic.
Ago illi gratias ex animo; et precor ut doceat me parere suæ voluntati semper.
Ego quoque precor idem; nec solum nobis, sed omnibus piis. "Facis ut decet pium puerum."
Sed estne tempus, ut conferamus nos in auditorium? "Sic est, sume libros, et eamus una."
Commoda mihi Virgilium in duos dies, si potest fieri, nullo incommodo tuo. "Profecto non possum." "Cur non?" "Quia Gerardus, qui accepit commodato nuper a me opposuit pignori."
Ain' tu, pignori? "Sic est ut dico."
Licetne mihi aliam partem sumere?
Quanti oppigneravit? "Tribus assibus, ut ait."
O ingratum hominem! "Tantumne ingratum?"
Imo vero, et ingratum et malum. Sed potuitne oppignerare rem tuam, te inconsulto? "Potuit, ut vides factum." "Tamen non debuit."
Tetigisti rem acu; sed quid facerem? "Rogas? defer eum ad præceptorem."
Malo pati istam injuriam, quam committere ut miser vapulet.
Facis bene, dummodo reddat tuum. "Reddet, spero."
Unde redderet? "Ait, se accepturum pecuniam a patre brevi."
Quid, si fallat te? "Potest fieri, sed tamen exspectabo aliquot dies quid sit futurum ac deinde capiam consilium."
Nihil est tutius recto consilio.
Meministi probe, nam sic præceptor dictavit nobis; sed nunquid vis aliud? "Ut sit bene tibi." "Et optime tibi."
Quis novus deauratus liber est iste, quem ostentas tam magnifice? "Terentius."
Ubi fuit impressus? "Lutetiæ."
Quis dedit eum tibi? "Emi mea pecunia."
Unde nactus es pecuniam? "Quæris istud stulte, quasi ego furatus sim."
Absit a me cogitare istud. Sed rogabam animi causa.
Nec ego reprehendi dictum tuum serio; sed solemus jocari eo modo cum familiaribus.
Nihil prohibet jocari, modo Deus ne offendatur. Sed age, revertamur ad propositum; de quo emisti istum Terentium? "De Clemente."
Illone circumforaneo bibliopola? "Maxime."
Quanti constitit? "Decem assibus."
Nihilne amplius? "Nihil omnino."
Profecto pretium est vile satis, præsertim cum sit auratus, et adeo eleganter compactus; erantne alii codices similes? "Duo vel tres."
Deduc me, quæso, ad illum. "Eamus."
Nonne est hic liber tuus? "Ostende mihi."
Agnosco meum; ubi invenisti? "In schola."
Ago tibi gratias, quod collegeris eum.
Atqui nunc esses notandus, si vellem agere tecum summo jure.
Thomas abest.
Quid ita? "Nescis nostras scholasticas leges?"
Ipsæ leges cupiunt regi jure.
Quo jure nostræ leges reguntur? "Aequitate et præceptoris arbitrio, qui condidit eas nobis privatim. Præterea, non solet esse tam severus in eo, quod peccatum est negligentia, vel oblivione."
Ego expertus sum sæpius sic; sed quoquomodo peccaveris, causa dicenda est coram observatore.
Non timeo dicere causam ubi est nihil periculi. "Taceo."