Tatoeba sentences — language code: epo
Tomo ekscitiĝis pro miro kaj ne povis kredi, ke Manjo estas ne talenta voĉleganto, sed neinstruito, kiu ĝis la lasta vorto parkere scias ĉiujn librojn, inkluzive de la kompletaj verkoj de Goethe kaj Schiller. Li disetendis la manojn al la ĉielo kaj ekkriis: "Sinjoro, kiel io tia povas ekzisti?"
Iuj homoj mortigas sin.
Iuj personoj komencis ridi.
Iuj homoj neniam lernas.
Iuj personoj neniam aŭskultas.
Kelkaj personoj pensas tiel.
Iuj personoj estas seniluziigitaj.
Mi volas pli da vino!
Mi tre ŝatas vinon.
Iuj personoj lin sekvis.
Kelkaj homoj strebas nur al plezuro.
Somero estas la plej varma sezono de la jaro, inter printempo kaj aŭtuno.
Kio estas via plej malnova memoro de infanaĝo?
La plejparto de la konsonantoj estas prononcataj kiel tiuj en la angla.
Li ne sufiĉe maturas por vivi sola.
Iuj malŝatas kvereli.
Kion vi faras, prudente vi faru, la finon rigardu!
Du ne malpacas, se unu tion ne volas.
Kiu mian filon kisas, mian buŝon dolĉigas!
Kiu demandas, volas sciiĝi.
Tatuo ne forgesas sian malnovan kavon.
En fermitan buŝon ne eniras muŝo.
Kiu ne ploras, tiu ne mamas.
Iuj personoj ne havas paciencon.
Tuj revenu.
Iuj personoj estas nur strangaj.
Iuj homoj neniam komprenos.
Tom ŝultrumis.
Mi bedaŭras, ke mi menciis ĝin.
Karulo, kie vi estas?
Kiu pli bone taŭgas por tiu tasko ol Tomo?
Malnova, malfortika piedira ponto estas la sola maniero por atingi la alian flankon de la gorĝo.
Mi rigardas belajn kokinojn.
Mi rigardas miajn belajn kokinojn.
Mi rigardas viajn belajn kokinojn.
Vi rigardas belajn kokinojn.
Vi rigardas miajn belajn kokinojn.
Vi rigardas viajn belajn kokinojn.
Li rigardas belajn kokinojn.
Li rigardas miajn belajn kokinojn.
Li rigardas viajn belajn kokinojn.
Ŝi rigardas belajn kokinojn.
Ŝi rigardas miajn belajn kokinojn.
Ŝi rigardas viajn belajn kokinojn.
Ni rigardas belajn kokinojn.
Ni rigardas viajn belajn kokinojn.
Ili rigardas belajn kokinojn.
Ili rigardas miajn belajn kokinojn.
Ili rigardas viajn belajn kokinojn.
Parenteze, venontsemajne okazos la diplomiga festo de nia universitato.
La maro estis spegule ebena.
Tio, kion li diris, estis malfacile komprenebla al mi.
Se vi ne tuj faras tion, kion mi diras, kriis Tomo, "vi ekkonos min, kaj aparte mian malagrablan flankon."
Johano apenaŭ enkondukis sian reagon per "Sed...", kaj Tomo jam prenis lin ĉe la kolo kaj premis lin kontraŭ la muron.
Tom estas malmolulo. Prefere ne aliĝu al li.
Mi ne scias la kialon, sed tio estas tia.
Iuj personoj ankoraŭ timas.
Kelkaj homoj kredos ion ajn.
Iuj personoj komencis ĵeti ŝtonojn.
Mi bezonas pli da homoj.
Ĉar al li ne enkapiĝis frapfortaj vortoj, Tomo argumentis per sia sabropinto, kiun li metis grumblante kaj dentogrincante sur la bruston de Johano.
Vi ne povas fari ion por Tomo.
Ĉu vi iam lernis lingvon ene de unu semajno?
Kelkaj homoj povus pensi tiel.
Ŝi superos ilin.
Mi ne havas malplenan tason.
Mi ne povas kompreni, kiel lia patro povis travidi tiun viron.
Antaŭ la urbodomo estas granda parkumejo.
Ne diru al mi, ke vi ne scipovas konduki aŭton.
Ĉu ni ne povos diskuti tion poste?
Kiujn drogojn ili do donas al vi?
La naskiĝloko de mia patrino troviĝas en la oriento de nia lando.