Tatoeba sentences — language code: epo
Tio estas ilia hejmo.
Tom asertis, ke li ne sciis, ke lia marborda domo estas fiuzita por kontraŭleĝaj agoj.
Mi ne havas marbordan hejmon.
La domo kaptiĝis de flamoj.
Vi devas iri hemen.
Mi estas ankoraŭ hejme.
Malantaŭ nia hejmo estas lago.
Bonvolu subskribi ĉi tiun dokumenton.
Mia patrino ĉiam portas kimonon hejme.
Mi deziras, ke vi iru hejmen.
En la mil-sescent-okdek-tria jaro la turkoj je la dua fojo sieĝis Vienon.
Mia problemo estas ne drinkado, sed fumado.
Hodiaŭ vi ambaŭ restu hejme.
Estas vere nervozige.
Por vidi mian patrinon, mi iris al ŝia hejmo.
Mia patro baldaŭ pensiiĝos.
Ĉu tio estas probabla?
Tom estas vere bonŝanca.
Tio estas bonega rozkolora vino.
Vi devintus voki min.
Vi devintus telefoni min.
Mi ree trarigardis la dokumenton.
Ili ŝatus, ke vi estu pli afabla kontraŭ ili.
Ŝi okupas gravan postenon en la registaro.
Ĉu vi certe scias, ke vi povas instigi Tomon helpi?
Kion li esperas?
Tomo preparis sin, sciante, ke li baldaŭ devos batali kontraŭ Johano.
Mi malamas gladi.
Uzante glitmurojn li kreis enireblan vestoŝrankon.
Multaj homoj ne voĉdonas.
Tomo havas nur semajnon por decidi.
Mi ŝatas Tatoeba-n.
Ni bezonas vin!
Tomo povus helpi vin.
Mi neniam aŭdis Tomon plendi.
Tomo kaj Manjo loĝas en la sama domo.
Al la komenco oni rezistu.
Jen mia oficejo.
Tio estis donaco de la ĉielo.
Ni neniam rezignu en la vivo.
Viaj sentoj estas kvazaŭ hieraŭa neĝo, sed viajn piedsignojn mi povas ankoraŭ klare distingi.
Dankon pro via reveno.
Tiuj viroj venis en lian landon en tri ŝipoj.
Vi neniam estis tre parolema.
Demagogio estas la kapablo movi amasojn, kaj la nekapablo poste bremsi ilin.
Vi tro maltrankvilas pri via pezo.
La ligno estu zorgeme traktata.
La nombro de la lernantoj, kiuj alvenas tro malfrue en la lernejo, kreskis lastatempe.
Li stiras grukamionon.
Laŭ mia scio ili ankoraŭ ne geedziĝis.
Dek-naŭ-jara li estis ĉilia ĉampiono pri papilinaĝado.
Eĉ se mi ĵurus, ke mi diras la veron, ili ne kredus min.
Se vi ne povos veni, bonvolu antaŭe sciigi min.
Ĉu per tio vi volas diri, ke mi kulpas?
Kiu volas ĝin?
Ankaŭ por la diablo ekzistas la tondro.
Mi donos al vi kvar pfenigojn por via abocolibro, diris apuda ĉifonkolektisto.
Mi konsideras krabaĵon delikata plado.
Li loĝas supre sur tiu monto.
Li sonigis denove sian kornon, kaj daŭre vojiris tra la marĉoj kaj verdaj herbejoj.
Ĝuste pri tio mi demandas min.
Li ekkaptis la ŝnuron kaj saviĝis.
Tiam Kullervo najlis per la tenilo sian glavon teren, kaj falis sur ĝin, enterigante ĝin profunde en sian bruston.
Gravas ne kiel homo mortas, sed kiel ĝi vivas. Morto ne estas grava, ĝi daŭras tiom mallonge.
Kiam mi mokos malriĉecon, la ĉielo igu min malriĉa.
Scio antaŭeniras paŝe, ne salte.
Historio estas koŝmaro, el kiu mi provas vekiĝi.
... ĉar feliĉo ne estas idealo de la racio, sed de la imago.
Ribelo estas baze la lingvo de la neaŭdatoj.
La morto neniam surprizas saĝulon: li estas ĉiam preta foriri.
La genio faras, kion ĝi devas, la talento, kion ĝi povas.
Kiu ne eraras, tiu ĝenerale nenion faras.
Nia Patro, kiu estas en la ĉielo, estu tie, kaj ni mem restos sur la tero.