Tatoeba sentences — language code: bel
Вялікі дзякуй за ўсё, што ты для мяне зрабіла.
Вялікі дзякуй за ўсё, што ты для мяне зрабіў.
Мы чакаем зменаў.
Я не ведаю, хто мая маці.
Я не люблю каву.
Мы з ім браты.
Ён добры спартсмен.
Я надзвычайна прыгожы, таму якая розніца, што ў мяне шкарпэткі рознага колеру?
У арыгінале Гары выкарыстоўвае жаночы займеннік «атасі», але ў перакладзе гэты момант поўнасцю згублены.
Чалавек на карціне «Забыты партрэт» здаваўся дзяўчынцы на кагосьці падобным, але яна ніяк не магла згадаць, на каго.
Ружа ў свеце Гуэтэрны — увасабленне духу чалавека, і таму калі яна губляе пялёсткі, чалавек адразу гэта адчувае.
Сваё рашэнне закрыць доступ да тэкстаў кніг праваўладальнікі паяснілі павагай да сапраўдных паклоннікаў творчасці Стругацкіх.
Трэба паважаць інтэлектуальную працу спадкаемцаў пісьменнікаў!
Хтосьці запытаўся: «Калі за крыўду адплачваць дабрачыннасцю, гэта як?» Канфуцый адказаў: «А чым тады адплачваць за дабрачыннасць? За крыўду плаці справядлівасцю, а за дабрачыннасць — дабрачыннасцю».
Ілгаць я не хацу, але і праўду гаварыць не хачу таксама.
Ён не можа быць ахвярай сэксуальнай агрэсіі супраць сябе самога… пакуль што.
Яна не можа быць ахвярай сэксуальнай агрэсіі супраць сябе самой… пакуль што.
Па ўсёй кране ідзе падрыхтоўка да святкавання 69-й гадавіны перамогі над фашызмам.
Можаш мне прынесці гэты слоўнік?
Можаце прынесці мне гэты слоўнік?
Прынясі мне, калі ласка, гэты слоўнік.
Прынясіце мне, калі ласка, гэты слоўнік.
Калі ласка, падпішыце дагавор.
Пачакай яшчэ хвіліначку, добра?
Так прыгожа.
Пераклад — заўсёды здрада, і, як адзначаў адзін з пісьменнікаў часоў дынастыі Мін, можа быць хіба што зваротным бокам парчы: усе ніткі на месцы, але няма вытанчанасці колеру і ўзору.
Гэтыя запазычаныя словы потым пераўтварыліся ў так званыя кніжныя чытанні іерогліфаў, а ў некаторых выпадках і поўнасцю выцеснілі першапачатковыя мінскія варыянты.
Звонкія сярэднекітайскія зычныя набылі прыдыхальны характар.
Шанхайская зберагае супрацьпастаўленне па звонкасці—глухасці, што ў большасці іншых кітайскіх моў знікла.
Ганенне на «каляровае» насельніцтва і яго жудасная дыскрымінацыя патрэбныя амерыканскім імперыялістам для таго, каб пасіліць эксплуатацыю усяго амерыканскага народу.
Ці можна па-ранейшаму сцвярджаць, што Расія і Украіна з’яўляюцца братэрскімі краінамі?
Вада ў студні была ледзяная.
Кажуць, калісьці на Крыжовай гары стаяла каплічка, ды цяпер ад яе нічога не засталося.
У добрае надвор’е адтуль бачны Ходараў.
Сёлета ў Далінянскай школе не будзе першага класу: у вёсцы ўжо няма каго вучыць.
Доўгі час на картах пісалі менавіта польскую назву вёскі — не Паманята, а Помоненты.
«Мне кубачак гарбаты з цытрынай, калі ласка». — «Што-што?!»
Ластаўкі звілі гняздо ў нас пад страхой, і мы маглі назіраць за тым, як дарослыя ластаўкі носяць у гняздо ежу, як растуць і вучацца лётаць ластавяняты.
Адна ластаўка кажа іншай: «Штосьці людзі зачаста на нас глядзяць — пэўна, дождж будзе».
Да таго выпадку я лічыла ўсе гэтыя гісторыі проста байкамі.
Яна паясняла ўсё незвычайнае вельмі проста: «Ноч мае свае правы».
Я маю доказы, што ўсё гэта — змова нашага урада з іншапланецянамі!
Мы можам пайсці туды, не паведамляючы ім.