Tatoeba sentences — language code: epo
La cirkonstancaro en Francio, Germanio k.t.p. jam tre konvinke montris al la tuta mondo, ke civitaneco per si mem tute ne egalas al nacieco, do, ekzemple, araboj aŭ negroj ne fariĝas francoj aŭ germanoj, eĉ rezulte de kiel ajn longa loĝado en la respektivaj landoj.
Mi malamas politikistojn.
Tomaso sin direktis orienten.
Tomaso malestimas vin.
La lumo en la ĉambro estis iom malhela.
Ni loĝas proksime al la rivero.
Kial vi ne menciis pri tio en via libro?
Mia filo ĵus iĝis unujara.
Tio tedis al ili.
Tomaso enŝovis la koverton en la poŝon.
Tomaso subŝovis la koverton sub la pordon.
Mi nepre venos!
Ĉu ofte neĝas vintre ĉi tie?
Mi vidis, ke la manoj de Tomaso tremis.
Mi ne komprenis la ŝercon de Tomaso.
Tomaso retroiris, tremante pro timo.
Verdire, vi elektis ne tre konvenan momenton.
Eble, Tomaso nur provis helpi al vi.
Estos tre malfacile fari tion.
Ŝi estas perfekte konvena fraŭlino por li.
La livero estas planita por hodiaŭo.
Tamen kiucele?
Ne endas, ke vi iru tien.
Ni esperas, ke nia teamo venkos.
Mi ne pensas, ke Tomaso faros tion por vi.
Invado kontraŭ Irano evidentiĝus treege multekosta kaj probable fiaskus.
Ĉu vi ne opinias, ke Tomaso proponis bonan ideon?
Tomo estas la spirito de feliĉo, kiu vivas en ni ĉiuj.
Mi ĝojis, ke li sin detenis.
La monato Aŭgusto nomiĝas laŭ la estro.
Estas subsojlaj mesaĝoj, kaŝitaj ĉie en Bostono.
Tiel mi skribus tion, se mi ne tradukus el Esperanto.
Tomo surpriziĝis lerni, ke la plimulto el aŭstralianoj ne parolas la germanan.
Septembro iam estis la sepa monato.
Mi ne opinias Esperanton sekto, ne.
Mia kato ŝatas ĉasi la musmontrilon.
Tomo estis ega aĉulo hieraŭ nokte.
Ĉu ĉiuj berberaj lingvoj estis influitaj de la punika?
Kiel de ĉi tie mi atingos la stacion?
Mi certas, ke Tomo povas venki.
Ni sciis, ke ni estas pli bonaj ol tio.
Vi neniam diris al mi, ke vi estas bestkuracisto.
Tomo estis en la ĉielo.
Tomo ŝajnigis, ke li estas malsana, por ke li ne devu iri al lernejo.
Florenco estas bela urbo.
Se viro ne donas donacojn al sia edzino pro Kristnasko, ŝi ĉagreniĝas. Se li faras tro multajn por ŝi, ŝi fariĝas suspektema.
Rakontu al mi pri via patro.
Ĉu ĉiuj pordoj estas fermitaj?
„Ĉu vi bedaŭras, ke vi tiam ne kuniĝis kun Tomo?” – „Ne, mi ne bedaŭras. Tio ne povis sukcesi.”
Manjo havas la senton, ke ŝia vivo ne havas sencon.
Manjo ne povis ĉesi paroli pri Tomo.
La herbo estas ĉiam pli verda en la ĝardeno de la najbaro.
Tomo, diru al mi la veron!
Ili kune pasigis iom da tempo kaj fine ekamis unu la alian.
Mi ne povis min deteni de tio.
Tomaso detale klarigis, sed mi ankoraŭ ne komprenas.
Vi ne skribis tiun ĉi libron.
Vi ne verkis tiun ĉi libron.
Oni ne povas paroli pri la steloj kun talpo. Ĝi ne povas vidi ilin.
Ĉu ne estas vere, ke ni konstruas muron ĉirkaŭ ni el aĵoj, altan muron, por ke ni ne vidu morton? ... La motoro de la konsuma socio ne estas la ĝojo de vivo, sed la timo antaŭ la morto.
Fakte ni jam vivas en la ĉielo. Kie do, se ne? Sur brila, dancanta stelo.
Kiu alkutimiĝis al la absurdo, bone trovos sian vojon en nia tempo.
La vorto malebligas, ke silento parolu. La vorto sensentigas. Anstataŭ agi, ĝi konsolas nin kiel eble plej bone pri nia senagado.