Tatoeba sentences — language code: tgl
Sa maaraw na hapon, ngayong ika-21 ng Agosto ng 2022, humigop ang pamilya ko ng Aguamiel Seco ni Haring Arturo mula sa Arkong Chinook na Pabrika ng Aguamiel. Sa loob ng maraming taon, iniisip ko kung ano ang lasa ng aguamiel, dahil alam kong ang apelyido namin sa magiging Esperanto ay nangangahulugang "aguamiel na palaka"—"medo" plus "rano"—"Medrano." Para itong lasing na ampibyo. Ang mga antigong Ehipsiyo ay umiinom ng aguamiel, at binanggit ito ng antigong Beowulf at mga sinulat ni Tolkien.
Nilagyan ko ng tanda si Rod, isang nagbibisikleta sa Isla Lulung kapihan, isang espirituwal na "eklektiko," ngayong umaga nang ika-22 ng Agosto ng 2022. Siya ay isang payat na nakatatandang puti. Kinakausap niya ako, habang kumakain ako ng inasinang sinukaang patatas na tsips na may kasamang mayelong itim na tsaa, sa tabi ng paboritong siyensiyang piksiyong libro sa lengguwaheng Kastila, Crónicas de Majipur, ni Robert Silverberg. Naniniwala si Rod na mayroong "isang Diyos," ngunit sinasabi kong ang Diyos ay maaaring isahan o maramihan, dahil ang bilang ay isang limitasyon sa Diyos. Nagtataka ako kung siya ay isang "panteista" o "pansikista," na naniniwalang mayroong, sa ilang antas, ang banal o ang isip, ayon sa pagkakabanggit, sa lahat ng tao at lahat ng bagay, kahit na isang "unan." Ang terminolohiya ay nasasabik sa kanya. Ipinakita niya sa akin ang isang bidyong naglalarawan sa kumplikadong kalendaryo ng Azteca sa kanyang ismartpon. Ang pagtatanghal ay puno ng mga salitang Azteca, o ibang tawag ay Nahuatl, na napagkakamalan niyang "Maya." Sinasabi ko sa kanyang sa antigong Mehiko, ang mga Azteca ay mas katulad ng mga Hapones, habang ang mga Maya ay mas katulad ng mga Intsik. Binibigkas ko ang ilang mga salitang ipinakita sa Nahuatl. Hindi naman siya masyadong nagulat na marunong akong magbigkas. Pareho kaming bumisita sa Mehiko dati.
Mula noong tinedyer ako, marami na akong nabasang kakaibang siyensiyang piksiyong kuwento sa mga inilimbag na librong maaaring kailanganin pa ng pagdihital para sa Internet na Karagatan. Ang isang kuwento ay nagsasabi tungkol sa isang sibilisasyon sa ibang planeta kung saan ang mga maiikling tao ay mas mainam kaysa sa matatangkad na tao, at ang kanilang nakasulat na wika ay kumbinasyon ng mga ponograma at logograma. Alam kong logosilabiko ang Klasikong Maya at Modernong Hapones.
Nagkaroon ako ng kakaibang ugali sa pamimili noong dekadang beynte ako sa Metro Bangkuber at Kalakhang Tokyo. Naghahanap ako sa mga sekondhand bukstor at antikuwaryo. Hindi lamang ako nag-aalala tungkol sa hinaharap, ngunit ako ay nagpantasya tungkol sa nakaraan. Sa Zen, natuto akong mamuhay sa kasalukuyan.