Tatoeba sentences — language code: lat
Narras mihi egregios titulos adolescentis. O felicem sororem!
Dixeris felicem sane, haud abs re, siquidem sic agnoscat illud bonum perpetuo, ut meminerit semper profectum esse ex bonitate Dei, atque ob id agat ei immortales gratias.
Cur Thomas me sequitur?
Magister bonus non es.
Thomas verum dicere debet.
Credo facturam illud. "Ita spero quidem, sic enim instituta est a parentibus in Christiana doctrina."
Multa discenda sunt.
Cogitare saepe non adjuvat.
Volesne adiuvare?
Cogitare non adiuvat semper.
Quid facere?
Sic est vita.
Musæ erant novem.
Septem reges habuit populus Romanus.
Cohors erat decima pars legionis.
Melior pars nostri est immortalis.
Canis et lupus animalia eiusdem generis sunt.
Hi pueri semper eadem menda faciunt.
Amicitia tantas opportunitates habet, quantas vix queo dicere.
Aves quædam humanam vocem imitantur.
Amicos meos tuebor.
Scire, ut Plato ait, est reminisci.
Quid accidit magistro nostro?
Miserere, quæsumus, nostri.
Præstat nobis mori quam servire.
Si audisses conscientiam tuam, non errasses.
Cur nostra vitia non videmus?
Videns Brutum Cæsar dixit: Tu quoque, Brute, fili mi!
Amabere ab omnibus, si ipse omnes prior amaris.
Sed jam domestica negotia revocant me alio; igitur vale. "Vale tu quoque, sed memento dicere salutem plurimam tuis amicis, præcipue patri matrique, et ipsi novæ nuptæ, et dicito me gratulari illi faustum hoc conjugium."
Illa hic est.
Faciam, et quidem libentissime.
Huic imagini nihil deest nisi loquela.
Inops potentem dum vult imitari perit.
In prato quondam rana conspexit bovem, et tacta invidia tantæ magnitudinis rugosam inflavit pellem.
Tum natos suos interrogavit an bove esset latior.
Illi negarunt.
Rursus intendit cutem maiore nisu, et simili quæsivit modo quis maior esset.
Illi dixerunt bovem.
Id spem dat.
Novissime indignata dum vult validius inflare sese rupto iacuit corpore.
Jam valde fessus sum.
Ab omnibus mortuum esse putor.
Quot annos natus es? "Tredecim, ut accepi a matre. Quot annos natus es tu?" "Non tot." "Quot igitur?" "Duodecim."
Sed quotum annum agit frater? "Octavum." "Quid ais? loquitur Latine."
Quid miraris? habemus semper domi pædagogum et doctum et diligentem, qui docet nos semper loqui Latine, effert nihil Anglicum, nisi causa declarandi aliquid; quinetiam non audemus alloqui patrem nisi Latine.
Nunquam loquimini igitur Anglice? "Solum cum matre, idque certa quadam hora cum illa jubet nos vocari ad se."
Quid agitis cum familia? "Loquimur raro cum familia, et quidem tantum in transitu, et tamen famuli ipsi alloquuntur nos Latine."
Quid ancillæ? "Si quando usus postulat ut alloquamur eas, utimur sermone Anglicano, ut solemus facere cum matre."
Fame coacta vulpes, alta in vinea uvam appetebat, summis saliens viribus.
Quam tangere ut non potuit, discedens ait: "Nondum matura est; nolo acerbam sumere."
Qui facere quæ non possunt, verbis elevant, adscribere hoc debunt exemplum sibi.
Qui fert malis auxilium, post tempus dolet.
Gelu rigentem quidam colubram sustulit sinuque fovit, contra se ipse misericors; namque, ut refecta est, necuit hominem protinus.
Hanc alia cum rogaret causam facinoris, respondit: "ne quis discat prodesse improbis."