Tatoeba sentences — language code: lat
Attenderunt populi et commoti sunt, dolores obtinuerunt habitatores Philisthææ.
Tunc conturbati sunt principes Edom, potentes Moab obtinuit tremor, obriguerunt omnes habitatores Chanaan.
Irruit super eos formido et pavor; in magnitudine brachii tui fiunt immobiles quasi lapis, donec pertranseat populus tuus, Domine, donec pertranseat populus tuus iste, quem possedisti.
Scio Thomam valde fortem esse.
Introduces eos et plantabis in monte hereditatis tuæ, firmissimo habitaculo tuo, quod operatus es, Domine, sanctuario, Domine, quod firmaverunt manus tuæ.
Dominus regnabit in æternum et ultra!
Ingressi sunt enim equi pharaonis cum curribus et equitibus eius in mare, et reduxit super eos Dominus aquas maris; filii autem Israel ambulaverunt per siccum in medio eius.
Sumpsit ergo Maria prophetissa soror Aaron tympanum in manu sua; egressæque sunt omnes mulieres post eam cum tympanis et choris.
Quibus præcinebat dicens: Cantemus Domino, gloriose enim magnificatus est: equum et ascensorem eius deiecit in mare!
Tulit autem Moyses Israel de mari Rubro, et egressi sunt in desertum Sur; ambulaveruntque tribus diebus per solitudinem et non inveniebant aquam.
Et venerunt in Mara nec poterant bibere aquas de Mara, eo quod essent amaræ; unde vocatum est nomen eius Mara (id est Amaritudo).
Et murmuravit populus contra Moysen dicens: Quid bibemus?
At ille clamavit ad Dominum, qui ostendit ei lignum; quod cum misisset in aquas, in dulcedinem versæ sunt.
Ibi constituit ei præcepta atque iudicia et ibi tentavit eum dicens: Si audieris vocem Domini Dei tui et, quod rectum est coram eo, feceris et obœdieris mandatis eius custodierisque omnia præcepta illius, cunctum languorem, quem posui in Aegypto, non inducam super te: Ego enim Dominus sanator tuus.
Venerunt autem in Elim, ubi erant duodecim fontes aquarum et septuaginta palmæ; et castrametati sunt iuxta aquas.
Profectique sunt de Elim, et venit omnis congregatio filiorum Israel in desertum Sin, quod est inter Elim et Sinai, quinto decimo die mensis secundi postquam egressi sunt de terra Aegypti.
Et murmuravit omnis congregatio filiorum Israel contra Moysen et Aaron in solitudine.
Dixeruntque filii Israel ad eos: Utinam mortui essemus per manum Domini in terra Aegypti, quando sedebamus super ollas carnium et comedebamus panem in saturitate. Cur eduxistis nos in desertum istud, ut occideretis omnem cœtum fame?
Dixit autem Dominus ad Moysen: Ecce ego pluam vobis panes de cælo; egrediatur populus et colligat, quæ sufficiunt per singulos dies, ut tentem eum, utrum ambulet in lege mea an non.
Die autem sexta parabunt quod intulerint, et duplum erit quam colligere solebant per singulos dies.
Dixeruntque Moyses et Aaron ad omnes filios Israel: Vespere scietis quod Dominus eduxerit vos de terra Aegypti; et mane videbitis gloriam Domini.
Audivit enim murmur vestrum contra Dominum. Nos vero quid sumus, quia mussitatis contra nos?
Et ait Moyses: Dabit Dominus vobis vespere carnes edere et mane panes in saturitate, eo quod audierit murmurationes vestras, quibus murmurati estis contra eum. Nos enim quid sumus? Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum.