Tatoeba sentences — language code: epo
Mi malkonsentas kun vi, Tomaso.
Mi vidis Tomon pasintan semajnfinon en Boston.
Multajn belecojn vort' en si enhavas! / Kia mirakla mirindaĵ' estas paroli! / De l' tuta ter' homo fariĝis mastro / per la potenco de l' parol' – ondoj de l' vento.
Birdoj pepadas ĉe la sunleviĝo... / Ĉiu estaĵ' vivanta havas lingvon / – vegetaĵo, simi', baleno, najtingalo –, / sed senfinas la homa avantaĝo.
La voĉparol' scipovas komuniki / la sonorilan sonon, la marvoĉon – / senlimas ĝia kamp'. Ĝi estas senegala / de l' humana estaĵo kapableco.
La parol' estas dia fenomeno. / Mister' sublima, ĝi permesas al animo / homa en iun sonon enkorpiĝi.
Poste, velveturante al mezmaro, por sin protekti kontraŭ la rifoj de Scilo kaj Ĥaribdo, li alvenas al Sicilia haveno proksime de Monto Etno.
Tie li ricevas sur sia ŝipo malfeliĉan grekon el la akompanantaro de Uliso, nomata Aĥemenido, kiu, forlasite de siaj kunuloj, restadis sola sur tiu marbordo.
Hej, kien iris Tom?
Bonvolu iri enen.
Mi havas T-ĉemizon saman kiel la via.
Ni povas komenci, se vi pretas.
Ni povas komenci, se vi estas preta.
Ni povas komenci, se vi estas pretaj.
Tom havas varman koron.
Ili helpas sin reciproke.
Ili helpas unu la alian.
Mi scias, kio helpis ŝin.
Mi pensis, ke vi amas Tomon.
Mi finis manĝi.
Mi finis manĝadon.
Manjo diris, ke ŝi ŝatas danci kun Tomo.
Tomo volis esti frua.
Tomo scias, ke Manjo kriis.
Mi diris al ili, kion mi scias.
Ni ambaŭ iris al la koncerto.
Tom ne taŭgas por la laboro.
Tom ne taŭgas por tiu laboro.
Oldulino tie vivas.
Maljuna virino tie vivas.
Dankon por rakonti al mi la veron.
Mi donos tion al ili.
Mi donos ĝin al ili.
Tom pretas, ĉu?
Tom pretas, ĉu ne?
Prenu de la kuko!
Prenu ion de la kuko!
Prenu pecon de kuko!
Kiu portas la sunvitrojn?
Kial vi estas elegante vestitaj?
Kial vi ĉiuj estas elegante vestitaj?
Li ne havas rivalon.
Tomaso estas en Bostono ĉe la gepatroj.
Tomaso estas en Bostono kun la gepatroj.
Ĉu mi estas tro maljuna laŭ via opinio?
Via patrino estas tre juna kompare kun via patro.
Tuj kiam la lasta, kiu memoras vin, mortas, tiam estas kvazaŭ vi neniam ekzistis.
Mi estis en Hamburgo.
Mi ne ŝatas vintron.
Paroli kun Eliana estas kvazaŭ palavro kun kadavro.
Divenu vi, kie mi estis?
Se vi havas esperon, ĉio povos iĝi vera.
Hodiaŭ estos pluva vetero en Vieno.
Kaj foje mi fermas miajn okulojn, por ke mi povu vidi vin.
Ŝi estis tre timema ĝis sia diplomitiĝo.
Ĉu Pollando havas pli da loĝantoj ol Rumanujo?
Hodiaŭ estas pluva vetero en Vieno.
Ŝajnas al mi, ke jam estas la tempo, ke mi translokiĝu al la ĉirkaŭurbaro.
Mi alkutimiĝas.
Mi petas vin veni.
Mi ne estas inicata.
Tiu verko konsistas el sep volumoj.
Tomo kaj Maria estas timindaj.
Nuntempe multaj ŝuoj estas el plasto.
Tri tagojn antaŭ lia foriro al Afriko li venis viziti min.
Mi nomiĝas Nobunaga Takatomi. Nobunaga estas mia familinomo, kaj Takatomi estas mia persona nomo.
Mi renkontis unu el miaj malnovaj amikoj dum la tiama festo.
Kun la bondeziro, ke morgaŭ iĝos tre bela tago, mi diras: "Bonan nokton".
Manjo finis la ludon je la plej alta malfacileco.
Manjo ridis kaj brakumis Kanjon.
Finfine oni alkutimiĝas al siaj amikoj.
Mi tiel bedaŭras tion, kio okazis!