Tatoeba sentences — language code: epo
Ĉiujn dimanĉojn mi ne estas hejme.
Vi konas ŝin.
En la arbaro eblas vidi sovaĝan kuniklon.
Kial vi ne volas fariĝi flegistino?
Mi nenion promesis.
Mi faris neniun promeson.
Ne estas pli granda feliĉo ol savi homan vivon.
Ŝi formetis la manĝilaron post la vespermanĝo.
Ĉu vi deziras interparoli kun advokato?
Mi kapablas distingi bonon disde malbono.
Ĉu estas io en la kartonoj?
Li trolacigos la gestudentojn.
Mi esperas, ke ili ŝatas lin.
Mi supozas, ke ĉiuj kredas min tro postulema.
La konoj de Tomo pri la antikva greka kaj latina lingvoj estis kaj restis ege etaj.
Se vi faros tion, ĉiuj malamegos vin.
Mi ĝojis pro li.
Mi estas dankema pro tio, kion vi provas fari.
Estas ja vi la mastro.
Ni vendis fridujojn.
Mi kroĉas al la muro foton de mia avino.
Akvo bolas je temperaturo 100-Celsiograda.
Ŝi kriis je la ekfulmo.
Ĉu vi estas studento aŭ laboristo?
Ni lamis.
Mi ludas per konzolo.
Li estas tre elturniĝema.
Vi ne sentos vertiĝojn.
Mi volas danki vin.
Tiuj dokumentoj estis presitaj sur recikligita papero.
Li streĉe laboras, por helpi al sia maljuna patrino.
Je kioma horo vi komencos?
Mi ne ekkonsciis, ke vi estis vekita.
Neniu troviĝas en la banĉambro.
Iu afero turmentas min.
Ili trinkigis al sia ĉevalo.
Mi konas neniun el tiuj tri uloj.
Li malsanas, tial li ne iras al la lernejo.
Ĉu vi povas memori, kiam ni renkontiĝis la unuan fojon?
Aero estas por la homoj, kio akvo estas por la fiŝoj.
Ĉu Dio farus min delikata burĝono pomarba, flirtanta kaj falanta de torda branĉeto, ĝis sterniĝi kaj vanui en silka sino via, en silka sino via, kiel ĝi faras nun.
La kolbasetoj bedaŭrinde krevis, kiam mi boligis ilin en varmega akvo. – "Tio ne gravas, Tomo. Ili tamen gustas bone!"
Tiu monto estas kvinoble pli alta ol tiu ĉi.
Tomo petis al Manjo, ke ŝi vestu sin kiel servistino.
Ĉu vi certas, ke temas pri homa osto? replikis Tomo, resurmetante siajn ŝuojn.
Ĉi vendredon okazos dancado.
Ili bezonis mantelojn.
Ni disspezis nian monon.
Obeu vian deziron.
Plenumu vian deziron.
Ĉi tien!
Kiel vi konservas viajn valoraĵojn?
Mi ne povis dormi. Mi estis multe tro ekscitita.
Por kelkaj homoj la legado de harstariga libro estas granda plezuro.
Fojfoje mi deziras praktiki alian profesion.
Lastatempe mia edzino kaj mi povis nur malmulte dormi.
Mi devas ekiri. Vokas min la laboro. En la vespero ni parolos pri ĉio.
Post tri tasoj da kafo mi sentis min pli vigla kaj povis daŭrigi la laboron.
Mia oficejo estas en mia loĝejo.
Mi ne plu povas pensi pri tio. Mi devas labori. Min urĝas tempolimo kaj mi devas rapidi.
Tio estas tenta ideo.
Regas varmego ĉi ene. Mi apenaŭ povas spiri.
Mi ne scias, kio okazas ĉi tie, sed baldaŭ mi scios tion.
Fojfoje la vento sonis kiel infano ploranta.
Fojfoje la vento sonis kiel la plorado de infano.
Fojfoje nenio igas onin timotremi pli penetre ol la sonoj de la nokto.
La nevideblulo revenis.
La legosalonon de la Brita Muzeo vizitis la revoluciulo Lenino.
Tiu mizera vagabondaĉo neniam revenu!
Elvenu, se vi havas kuraĝon! Vin montru, vi timulo!
Mi ne povas priskribi personon, ĉar mi ne vidis iu ajn.
Vi silentu! Vi ja eĉ ne scias, pri kio vi parolas.
Multaj homoj sentas sin altirataj de okultaĵoj.