Tatoeba sentences — language code: epo
Kial mi akceptis skribi tiun leteron?
La demando estas: ĉu li povas tion aŭ ne?
Ĉu vi estas tute idiota?
Mi iros baldaŭ.
Ĉu vi ne pensas, ke estas por vi tempo por foriri?
Tom tute lacigis sin dum la maratono.
Kaptinte la araneon per glaso, Tomo portis ĝin eksteren.
Manjo sciis, ke ie en la kelo sin kaŝis muso, kaj ŝi decidis kapti tiun muson.
Postulis mi ne multon kaj estis mense preta trovi eĉ malpli.
La internaĵo de la mondo ofte ŝajnas de nuboj ĉirkaŭata, fermita, la homa menso duboplena, deprimita.
Kiom da tempo vi bezonis por tiu distanco?
Tiu supo estas tro spicita.
Tomo ne ŝatas peti helpon.
Morgaŭ vi povos vidi lin.
Tomo petis al Manjo ne aldoni sukeron.
Bill tute ne similas sian fraton.
Kaj kion fari, se li ne venos?
Ili konfirmis, ke tio veras.
Mi sentas min flatata.
Ĉu pluvos ĉi-posttagmeze?
Li pugnobatis mian vizaĝon.
Ŝi montris al li diversajn librojn, kiuj troviĝis sur la bretaro.
Tomo estas kolera kaj amara.
Mi diras al vi, ke mi persone kontraŭas abortigon.
Ni manĝas por vivi.
Dirante ion tian, vi tre malĝentilis.
Maria kredas je la forto de la amo.
Mia avo mortis antaŭ tri jaroj.
Ĝeneva Lago estas la plej granda de Svisujo.
Dekkvarjara li ekplantis fragojn.
Jen la domo, kie li loĝas.
Nederlando tiel gajnis la mondan pokalon.
Ŝajne la plej uzata nederlanda monaŭtomato estas en tiu urbo.
La plej multaj nederlandanoj en Nov-Amsterdamo ne foriris.
Saharo preskaŭ tiel grandas, kiel Eŭropo.
Mi volas vidi vin, antaŭ ol mi foriros al Eŭropo.
Por kuraĝigi koncizecon, la profesoro petis kompozicion pri temo libere elektita de ni, kaj notigis al ni, ke li forprenus unu punkton por ĉiu nenecesa vorto.
Kiom da homoj loĝas en Eŭropo?
Tom volas scii kion Mary faris lastan semajnfinon.
En Tajlando oni uzas kokosojn kiel manĝaĵon, trinkaĵon kaj ludilon.
La manĝohoro nun certe pasis, do supozeblas ke li jam manĝis.
Azeno estas griza.
Mi ne malemas uzi altan stilon de parolado, precipe kiam miaj interparolantoj, kiel mi, ankaŭ multe legas.
Ĉu iu diris, ke vi jam manĝu?
Mi dankas al vi pro ĉi demando.
Tio estus tro longa por elektokampanja afiŝo, sed estas ĝuste kion ni volas.
Mi estas unuafoja elektanto.
Miaj gepatroj posedas hotelon.
Mi estas kuiristo en kvinstela hotelo.
Mi bezonas sitelon.
Mi proponas, ke unu post la alia prezentu siajn argumentojn, kaj mi petas vin paroli ne pli longe ol kvin minutojn.
Ne pensu nur pri negativaj travivaĵoj! Memoru ankaŭ la sukcesojn, kiujn vi atingis!
Mi dankas al vi pro via atento.
Mi dankas pro via atento.
Laŭ la muroj suprengrimpis la hedero en la beata ombro de la malnova aleo. Tie ni ofte sidis, priparolis kelkon aŭ silente rigardis unu la alian.
Tom ne scias, ke li ankoraŭ estas amata.
Li estas kvazaŭ fermita homo kun ĉiam sombra mieno. Nenian mi vidis lin gaja, neniam en serena agordo kaj sen streĉo.
Friedrich Hölderlin sentis superfortan amdoloron. Cerbumante li provis kompreni sian sorton. Al li mankis la forto necesa por voli kaj riski novan komencon, novan ekiron. Li iradis la vojon en la malsanon.