Tatoeba sentences — language code: epo
Ja superulo devas ordoni, sed subalternulo - obei, ĉar la unua responsas pri sia ordono, sed la dua - pri ties plenumo.
Senrangulo, dum sia vaĉo malsupreniĝinta sub la ferdekon por dormi, estu skurĝita ĉe masto, aŭ pli severe punita, laŭ decido de la ŝipestro.
Kaporaloj, lanspasadoj kaj ĉefsoldatoj devas tuj veni laŭ voko de gardostaranto, kaj senprokraste raporti al vaĉoficiro pri la okazo sur la posteno, sed se iu neglektos fari tion, do ili estu mallevitaj de sur velstango, se la okazo ne estis grava, sed se io grava okazis, do ili estu ekzekutitaj, aŭ alie severe punitaj, depende de sia kulpeco.
Se gardostaranto, sur la pobferdeko aŭ aliloke, pro sia neglekto ne sciigos oficirojn pri boato, proksimiĝanta al la ŝipo, aŭ disde ĝi deiranta, do li estu skurĝita de ĉiuj ŝipanoj, trapelite unufoje laŭlonge de la ŝipo.
Se iu malingos spadon kontraŭ vaĉano, gardostaranto aŭ patrolano, aŭ ilin atakos, aŭ faros ian malutilon aŭ malhelpon kontraŭ ili, do tiu ulo estu senindulge pafekzekutita, krom tio, oni ne akuzu la gardostaranton, vaĉanon aŭ patrolanon, kiu mortigis aŭ vundis la atakanton, se tiu evidentiĝis tiom forta, ke estis neeble lin kapti alie.
Vaĉanoj kaj patrolanoj, siavice, kondutu modere, kaj ne aŭdacu kaŭzi malordon, aŭ provoki preterirantojn al kverelo per siaj maldecaj aŭ ofendaj agoj, sed se iu faros kontraŭe, do tiu ulo estu senigita je rango aŭ skurĝita, depende de sia rango kaj stato de la afero.
Se ia laboro estos komisiita al senranguloj, aldone al ilia ordinara laboro surŝipe, do ili senproteste ĝin plenumu, je puno de morto, aŭ je alia severa puno, depende de graveco de la afero.
Oficiroj ne aŭdacu forpreni laŭleĝajn trofeojn de siaj subalternaj senranguloj, je severa puno.
Oni ne aŭdacu proprigi, difekti aŭ kaŝi flagojn aŭ kojnoflagojn de trofeaj ŝipoj, je porĉiama galerpuno.
Ĉiun prenitan en kaptitecon, ĉu en batalo, ĉu en ia alia cirkonstancaro, oni devas senprokraste prezenti kaj transdoni al la ĉefkomandanto, do neniu aŭdacu, je ajna preteksto, reteni militkaptiton ĉe si, krom laŭ speciala ordono.
Sed se iu malobeos tion, do tiu ulo, se li estas oficiro, estu senigita je rango, sed senrangulo estu kruele vergita.
Ja ofte necesas, ke generalo aŭ alia komandanto kiel eble plej baldaŭ pridemandu militkaptitojn, por sciiĝi pri stato kaj intencoj de malamikoj.
Ĉar eĉ eta prokrasto iafoje povas kaŭzi gravan damaĝon al la ŝtato.
Oni ne aŭdacu murdi militkaptiton, al kiu indulgon jam estas promesita, nek liberigu lin, sen permeso kaj scio de la ĉefkomandanto, je puno de morto kun malhonorigo.
Oni ne aŭdacu forpreni aliulan militkaptiton, nek perforte, nek iel ajn alie, je severa puno kaj je redono de la forprenita persono.
Se iu perfide komunikos al malamikoj pasvorton, lozungon aŭ ion ajn alian, pere de pafado, kantado, kriado, fajro aŭ ajna alia signalo, do tiu ulo, ĉu li estas oficiro, ĉu senrangulo, estu ekzekutita, kiel perfidulo.
Same estu punita ankaŭ tiu, kiu disvastigas malveran kaj perfidan onidiron, kapablan timigi la ŝipanojn, ĉu li mem faras tion, ĉu pere de aliuloj.