Tatoeba sentences — language code: lat
Putasne eam tamen velle me videre?
Arma virumque cano, Trojæ qui primus ab oris / Italiam, fato profugus, Lavinjaque venit / litora.
Multum ille et terris jactatus et alto / vi superum sævæ memorem Junonis ob iram.
Multa quoque et bello passus, dum conderet urbem / inferretque deos Latio, genus unde Latinum / Albanique patres atque altæ moenia Romæ.
Musa, mihi causas memora, quo numine læso, / quidve dolens regina deum tot volvere casus / insignem pietate virum, tot adire labores / impulerit. Tantæne animis cœlestibus iræ?
Urbs antiqua fuit – Tyrii tenuere coloni –, / Carthago, Italiam contra Tiberinaque longe / ostia, dives opum studiisque asperrima belli, / quam Juno fertur terris magis omnibus unam / posthabita coluisse Samo.
Hic illius arma, / hic currus fuit; hoc regnum dea gentibus esse, / si qua fata sinant, jam tum tenditque fovetque.
Progeniem sed enim Trojano a sanguine duci / audierat, Tyrias olim quæ verteret arces; / hinc populum late regem belloque superbum / venturum excidio Libyæ: sic volvere Parcas.
Id metuens veterisque memor Saturnia belli, / prima quod ad Trojam pro caris gesserat Argis – / necdum etiam causæ irarum sævique dolores / exciderant animo.
Manet alta mente repostum / judicium Paridis spretæque injuria formæ, / et genus invisum, et rapti Ganymedis honores.
His accensa super, jactatos æquore toto / Troas, reliquias Danaum atque immitis Achilli, / arcebat longe Latio; multosque per annos / errabant acti fatis maria omnia circum.
Vix e conspectu Siculæ telluris in altum / vela dabant læti et spumas salis ære ruebant, / cum Juno, æternum servans sub pectore vulnus, / hæc secum: "Mene incepto desistere victam, / nec posse Italia Teucrorum avertere regem! / Quippe vetor fatis."
Pallasne exurere classem / Argivum atque ipsos potuit submergere ponto / unius ob noxam et furias Ajacis Oilei?
Ipsa, Jovis rapidum jaculata e nubibus ignem, / disjecitque rates evertitque æquora ventis; / illum exspirantem transfixo pectore flammas / turbine corripuit, scopuloque infixit acuto.
Relinquite navem!
Hoc computatrum nimis antiquum est.
Ast ego, quæ divum incedo regina, Jovisque / et soror et conjux, una cum gente tot annos / bella gero! Et quisquam numen Junonis adorat / præterea, aut supplex aris imponet honorem?
Talia flammato secum dea corde volutans, / nimborum in patriam, loca feta furentibus Austris, / Aeoliam venit.
Hic vasto rex Aeolus antro / luctantes ventos tempestatesque sonoras / imperio premit, ac vinclis et carcere frenat.
Illi indignantes, magno cum murmure montis, / circum claustra fremunt; celsa sedet Aeolus arce, / sceptra tenens, mollitque animos et temperat iras: / ni faciat, maria ac terras cœlumque profundum / quippe ferant rapidi secum verrantque per auras.
Sed pater omnipotens speluncis abdidit atris, / hoc metuens, molemque et montes insuper altos / imposuit, regemque dedit, qui fœdere certo / et premere et laxas sciret dare jussus habenas.