Tatoeba sentences — language code: lat
Quam ob rem in ipsis foribus accedentes ad dispensatorem domus locuti sunt: Oramus, domine, ut audias nos. Iam ante descendimus, ut emeremus escas; quibus emptis, cum venissemus ad deversorium, aperuimus saccos nostros et invenimus pecuniam in ore saccorum; quam nunc eodem pondere reportavimus.
Sed et aliud attulimus argentum, ut emamus, quæ nobis necessaria sunt. Non est in nostra conscientia, quis posuerit argentum in marsupiis nostris.
At ille respondit: Pax vobiscum, nolite timere. Deus vester et Deus patris vestri dedit vobis thesauros in saccis vestris; nam pecuniam, quam dedistis mihi, probatam ego habeo. Eduxitque ad eos Simeon.
Et introductis domum attulit aquam, et laverunt pedes suos; deditque pabulum asinis eorum.
Illi vero parabant munera, donec ingrederetur Ioseph meridie; audierant enim quod ibi comesturi essent panem.
Igitur ingressus est Ioseph domum suam, obtuleruntque ei munera tenentes in manibus suis; et adoraverunt proni in terram.
At ille, clementer resalutatis eis, interrogavit eos dicens: Salvusne est pater vester senex, de quo dixeratis mihi? Adhuc vivit?
Qui responderunt: “Sospes est servus tuus pater noster, adhuc vivit”. Et incurvati adoraverunt eum.
Attollens autem Ioseph oculos vidit Beniamin fratrem suum uterinum et ait: “Iste est frater vester parvulus, de quo dixeratis mihi?” Et rursum: “Deus, inquit, misereatur tui, fili mi”.
Festinavitque, quia commota fuerant viscera eius super fratre suo, et erumpebant lacrimæ; et introiens cubiculum flevit.
Rursumque, lota facie, egressus continuit se et ait: Ponite panes.
Quibus appositis, seorsum Ioseph et seorsum fratribus, Aegyptiis quoque, qui vescebantur simul, seorsum­ illicitum est enim Aegyptiis comedere cum Hebræis, et profanum putant huiuscemodi convivium.
Sederunt coram eo, primogenitus iuxta primogenita sua et minimus iuxta ætatem suam. Et mirabantur nimis, sumptis partibus, quas ab eo acceperant; maiorque pars venit Beniamin, ita ut quinque partibus excederet. Biberuntque et inebriati sunt cum eo.
Præcepit autem Ioseph dispensatori domus suæ dicens: “Imple saccos eorum frumento, quantum possunt capere, et pone pecuniam singulorum in summitate sacci. Scyphum autem meum argenteum et pretium, quod dedit tritici, pone in ore sacci iunioris”. Factumque est ita.
Et, orto mane, dimissi sunt cum asinis suis.
Iamque urbem exierant et processerant paululum, tunc Ioseph, arcessito dispensatore domus: Surge, inquit, et persequere viros; et apprehensis dicito: "Quare reddidistis malum pro bono? Cur furati estis mihi scyphum argenteum? Nonne ipse est, in quo bibit dominus meus et in quo augurari solet? Pessimam rem fecistis!"
Fecit ille, ut iusserat, et apprehensis per ordinem locutus est.
Qui responderunt: Quare sic loquitur dominus noster? Absit a servis tuis, ut tantum flagitii commiserimus.
Pecuniam, quam invenimus in summitate saccorum, reportavimus ad te de terra Chanaan; et quomodo consequens est, ut furati simus de domo domini tui aurum vel argentum?
Apud quemcumque fuerit inventum servorum tuorum, quod quæris, moriatur; et nos erimus servi domini nostri.