Tatoeba sentences — language code: epo
Ĉe la lumo de kandeloj ni sidis dum la tuta nokto, kaj ŝi rakontis al mi sian tutan malĝojan infanaĝon.
Li vundiĝis falante.
La malsukceso estas la rezulto de lia senzorgeco.
Ĉar ŝi estis jam laca pro la sendorme pasigita nokto kaj streĉata pro la revekitaj emocioj, ŝia voĉo estis eĉ pli mallaŭta ol kutime, kiam ŝi parolis pri tiu malĝoja temo.
Pri ĉio kulpas la pluvo.
Kaj eble tio estus pli bona.
Mi silentas, ĉar mi ne volas, ke miaj vortoj veku eĉ pli da malamo en la koroj de miaj malamikoj.
Post mallonga pripenso mi rapide saltis tra la fenestro, rekte sur la fojnostakon en la korto.
Neniam mi povos forgesi tiun teruran epizodon de mia infanaĝo.
Pensoj pri tiuj travivaĵoj min ĉiam tre ekscitas; ĉar nenio kaj neniu povas mildigi en mia memoro la terurajn tagojn, kiujn mi devis pasigi en la manoj de miaj forkaptintoj.
Post kiam mi finis mian rakonton, mia najbaro rigardis min dum ioma tempo silente kaj atente.
Tio estis seka jaro, kaj multaj bestoj mortis pro malsato.
Menciante Jesuon ŝi opiniis, ke neniu alian homon oni tiom diecigis kaj neniun alian dion oni tiom homecigis.
Ŝia ringo falis en riveron kaj alfundiĝis.
Kelkfoje mi imagas mondon, en kiu ne ekzistas komputilo kaj interreto.
Tio ne estas, kion li diris.
Tio ne estas tio, kion li diris.
Tom ekstaris, prenis ŝian manon kaj palpis ŝian pulson; poste li reiris al sia skribotablo.
Li eksidis ĉe la skribotablo kaj kun mallonga ĝemo denove profundiĝis en sian laboron.
Ankoraŭ kelkajn momentojn ŝi restis sidanta, kvazaŭ droninta en pensoj, poste ŝi ekstaris, rektigis la spinon kaj kun aŭro el fiero paŝis tra la malfermita pordo eksteren en la lumon de la tago.
Kiam la naturo, kiu sin rivelas en ĉiuj siaj generaĵoj enloĝante kaj viva, soris sur nia tero al la plej alta alteco de sia efiko, ĝi inventis la kreaĵon, kies nomo estas homo, en kies strukturo ĝi kundensigis en la plej malgrandan spacon, en la plej efikan vivon, ĉiujn regulojn de la perfekteco, laŭ kiuj ĝi jam laboris en siaj aliaj verkoj, parte kaj dise, per giganta forto kaj nesuperrigardebla riĉeco.
Mi ankoraŭ ne ricevis la leteron, kiun sendis Barbara en la pasinta semajno.
La rostita pano kaj la vaporanta teo disfluigis agrablajn odorojn.
Sed koncerne la internon de la domo mi estis frapita de miro.
Ili parolis pri temoj, pri kiuj mi neniam antaŭe aŭdis.
Ili parolis pri foraj landoj kaj pri tempoj jam longe pasintaj.
Ili parolis kaj pri jam malkovritaj kaj pri ankoraŭ malkovrotaj sekretoj de la naturo.
Ili diskutis pri libroj, ĵurnaloj kaj filmoj.
Ŝi sekvis min per la okuloj ĝis la pordo.
Ŝi ŝtele forviŝis larmon de sia vango.
Jam hieraŭ mi intencis ordigi mian kelon, sed poste tute forgesis tion.
La vido de ŝia silenta rezignacio dolorigis mian koron en nepriskribebla maniero.
Murmurado de konsento trakuris la vicon de la atendantoj.
Mi intense laboris kaj mia sukceso respondis al miaj penoj.
Mian malfortan memoron mi fortigis per taŭgaj ekzercoj.
Miaj piedoj, kiuj estis tiel ŝvelintaj, ke mi preskaŭ ne povis iri, resaniĝis.
La doloro iom post iom iĝis malpli forta.
Multo ordiĝas, dum vi ne tuŝas ĝin.
Mi ĝin farus denove.
Mi havis eksterkorpan sperton.
Hipnoto funkcias.