Tatoeba sentences — language code: epo
Ĉu vi volas aĉeti kompleton? demandis la butikistino al Dima, kiu alportis la odorojn de la antaŭa nokto kun si, kiam li paŝis tra la pordotruo.
Mi ricevis libron per poŝto hodiaŭ.
Mia patrino havas du jarojn malpli ol mia patro.
Mi disŝiris la leteron, ne leginte ĝin.
Li foriris, ne vidite.
Vekigu min.
Escepte Udo, ĉiuj estis en la lernejo.
Je la duono de la deka estas matenmanĝo.
Je la naŭa kaj duono estas matenmanĝo.
Je la naŭa kaj tridek estas matenmanĝo.
Je tridek post la naŭa estas matenmanĝo.
Je tridek antaŭ la deka estas matenmanĝo.
Lasu la pordon malfermita.
Mia patrino jam ne legas.
Mi ne havas plu tempon.
Estas malfacile vekiĝi dum malvarmaj matenoj.
Mediaj ŝanĝoj naskas novajn speciojn.
La fakto ke estas pli da junaj stultuloj ne pruvas ke ne estas maljunaj stultuloj, male ...
Konano ne kultas je dioj, krom je Kromo.
Feliĉa ĉokolado, kiu trairinte la mondon post rido de la virinoj, finiĝas per kiso bongusta kaj fanda en ilia buŝo.
En ĉi tiu mondo nenio povas esti konsiderata certa, escepte de la morto kaj la impostoj.
Pli bonas riĉe vivi ol riĉe morti.
La alia teamo subtaksis nin.
Ne havu iujn ajn zorgojn pri tio; ĝi estas nur malbona memoro, kiu dissolviĝos en la unuaj sunradioj.
Mi estos ĉe via flanko en kazo de bezono.
Oni nuntempe malpli vippunas ol antaŭe en niaj bonaj lernejoj, sed sekve oni malpli lernas tie; rezulte, kion la lernejanoj ricevas unuflanke, ili perdas aliflanke.
Homo devus legi laŭ sia propra gusto; ĉar tio, kion li legas devigite, neniel taŭgos por li.
La metodo por vidi per la fido estas fermi la okulon de rezono: la matenlumo aperas pli klara, kiam oni estingas sian kandelon.
Multo okazas inter la taso kaj la lipoj.
La timo pri iuj superaj kaj diaj povoj tenas homojn obeemaj.
Se vi povas utiligi la graviton, faru ĝin.
Aŭ vi aŭ mi iros.
Ŝi multe interesiĝas pri politiko.
La kuracisto ekzamenas la pacienton.
Ho jes! Morgaŭ mi havos ion farendan.
Ĉu ni prenos aperitivon?
Ĉu vi kredas ke la situacio povas pliboniĝi?
Li tiel afablis indiki al ni la poŝtoficejon.
Milito ne decidas, kiu pravas, nur kiu postvivas.
Ĉiuj volus esti Dio, se tio eblus; iuj trovas malfacile, agnoski la neeblon.
Dum mia plenkreskiĝo mi malŝatis la vivon, kaj mi daŭre vivis rande de memmortigo, sed de ĝi detenis min la deziro pli ekscii pri matematiko.
Nia provizo de nutraĵo estas elĉerpita.
La sola ago, kiu savos la homaron, estos kunlaborado.
Bona vivo estas vivo inspirata de amo kaj gvidata de scio.
Neniu nacio estis tiel virta, kiel ĝi mem kredis sin, kaj neniu estis tiel malvirta, kiel kredas la aliaj.
La prezo de tiuj ŝuoj malpliiĝis.
Kiam mi laboris en publika lernejo, mi havis dek ĝis dek kvin lernantojn en ĉiu klaso.
Ĉu ni ĉiuj ne trompas nin mem, nevole, kiam ni aldonas ĉi tie nur frazojn konstruitajn pro ilia tradukebleco kaj, fakte, kiuj fidele reprezentas nek respektivajn lingvouzojn, nek tradukajn problemojn?
Mi ne komprenas, kion diras la instruisto.
En la stacidomo, mi havis la plej grandajn malfacilaĵojn trovi mian bileton.
Lupon oni ne povas malsovaĝigi.