Tatoeba sentences — language code: tat
Ашын ашаган, яшен яшәгән.
Пычак тотып, маймыч аулый.
Туптан чыпчыкка ата.
Ә ул моны ничек эшли алыр иде?
Ә ул моны ничек эшли ала соң?
Ә ул быны нисек эшләй ала һуң?
Ә ул моны ничек эшли алды соң?
Ә ул моны ничек эшли алган булыр иде?
Ә ул моны ничек эшли алачак соң?
Теләсә кем алынмаслык эш бу.
Моңа юл куярга ярамый!
Бу мөмкин түгел ич!
Ишекләрен дә ябып тормый.
Ул аларда еш була.
Коймада киң капка ясагыз.
Юньле кеше мондый булмый.
Бу яхшы эшмени?
Юньләп йокламадым да.
Юньлегә килмәгәндер ул.
Көннән көн начаррак.
Кеше сораганга күрә генә әйтте.
Яткан килеш ятасым килә.
Торасым да килми урыннан.
Юньле эш эшләмәдем дә әле.
Юньле хезмәткәр түгел ул.
Үгетләүче таралып беткәнне дә бергә туплый.
Шкафтагы китапларны кем бутап бетерде?
Мал-туарны таратма.
Дога белән кеше салны да кузгата.
Салы урыныннан кузгала алмый.
Ашыкмый әле.
Һаман мыштырдый.
Әкрен кыймылдый.
Уңайлы өй сал, сүнмәс учак кабыз.
Яхшылап ышкысаң, тимердән дә май чыга.
Ул Томны күрә алмый.
Томны җене сөйми аның.
Урамда халык җыелган.
Аралашып яшибез.
Барысын да уртага салып яшибез.
Елкы агачка ышкына.
Пычагын үткенли.
Бау ышкылып беткән.
Аһ-ваһ килә ул.
Күктә йолдыз санаган кебек бу.
Аны яхшы хезмәткәр дип саныйлар.
Игътибар биреп тыңладылар.
Колларны бары тик куркыныч кына берләштерә ала. Әйтик, хуҗасыз калу куркынычы.
Арпа, бодай аш икән, алтын, көмеш таш икән.
Дөя күтәрмәгәнне тел күтәрә.
Тел буынсыз, уй төпсез.
Тел таш яра, таш ярмаса, баш яра.
Тел ачы да була, татлы да, каты да була, йомшак та.
Тел җир астында ятканны да чыгара.
Күз күргәнче үк, тел сөйләп тә куя.
Елан агуы тешендә, адәм агуы телендә.
Көтүдән калган бәти бүрегә тап була.
Алма агачыннан ерак төшми.
Кәнәфидә йоклаячакмын.
Соңгы тапкыр үптер инде!
Бу бик сәер тоела түгелме соң?
Бостонда булсам иде дип хыялландым.
Сынап карыйсы гына кала.
Том хастаханәдә түгел.
Бу бик борынгы китап.
Йөз ишетүдән бер күрү яхшырак.
Йөз тапкыр ишеткәнче, бер күрүең яхшырак.
Өметләр баглама, монда керүче.
Өметләр баглама, монда керүче!
Өмет багламасын монда керүче.
Оста булып тумыйлар.
Осталар күктән иңми.
Эш остадан курка.
Осталыкка - күнегүләр аша.
Өрсәң - чыга, суырсаң - керә.
Ул ихтыярсыз кеше.
Нигә өрәсең?
Эт үрдәкләрне өркетте.
Үләм.
Көлеп үләм!
Арыганлыктан кулсыз-аяксыз калдым.
Сигез сеңерем каймыкты.
Ярылган мылтык түтәсе җиз белән беркетелгән.
Балалар әниләрен сырып алдылар.
Ул тирән уйга чумды.
Ул байтак белгеч әзерләде.
Без тайгада шәһәр төзедек.
Яшеллек шәһәрне бизи.
Эт пошины куып китте.
Ачудан күзләре шар булды.
Аның ачуы кабарды.
Кыз әнисенә бик охшаган.
Өстәлнең аяклары кыегайган.
Нинди гүзәл ил, ә!
Син моны эшли алмыйсыңмыни?
Әй, шундый юк-бардан да курыкканмын бит!
Балакаем, туңып беткән бит!
Шаяртамы, чынлап сөйлиме — белеп булмый.
Ут белән уйнама.
Ут белән уйнама!
Адәм актыгы икәнсең.
Бугаз ертып кычкырды.
Көчкә алып килә алдым.
И, кавалер кисәге!
Бирсәләр бик теләп алыр идем.
Барсагыз — барам.
Төзәткәннән соң күпер ныгайган.
Аның дәрәҗәсе арта төшкән.
Җиңәчәгебезгә ышанам.
Артык кайгырма, сабыр ит.
Кулларым өшеде.
Өй чүпкә баткан.
Картлач бөкрәеп беткән.
Бөтен мал-туар күләгәгә җыелган.
Мәйданга кеше килеп тыгылган.
Төнлә кар яуган.
Төнлә күргән төш хәтеремнән чыкмый.