Tatoeba sentences — language code: epo
Mi diris al vi, ke Tomaso revenos.
Tomaso kaj Maria provas fari tion per si mem.
Iliaj postuloj estas senbazaj.
Por esti feliĉa, mi ne bezonas vin.
Kion do vi faris dum ĉi tiu tuta tempo?
Ĉiuj pordoj estas malfermitaj antaŭ vi.
Tomaso ne dormis du noktojn.
Fojfoje Maria parolas dormante.
Viroj kaj virinoj faras tion diverse.
Verkinte libron, li tamen ne havas monon por publikigi ĝin.
Tomaso metis la kreton.
Mi ne tre multe scias pri Aŭstralio.
Nun vi povas halti.
Mi diris al Tomaso, ke li devas lerni la lingvon francan.
Zorgu por ne kaŭzi incendion.
Mi atente aŭskultis Tomason.
Kiel eblas alivortigi tiun frazon, por ne ŝanĝi la sencon?
Mi preskaŭ certas, ke Tomaso malfruos.
Vi devas diri al li la veron.
Neniu estas sekurigita kontraŭ tio.
Invitu la atestantojn pri traserĉo.
Ni superrigardos ŝin.
Mi ne volas fari tion sola.
Necesas, ke Tomaso sciu, kie estas Maria.
Nur en politiko oni sukcesos akiri postenon simple ĉeestante.
Per la morto oni perdas sian ekziston, sed ne ĉiam sian ĉeeston.
Faru kion vi volas. Volu tion, kion vi faras.
Oni savas sin el neniu danĝero sen danĝero.
Sami tute ne ploris.
Estas vi, kiu eraris.
Ĉi tiu forko estas el plasto.
Per mi regas reĝoj.
Mi ne intencas plu atendi ilin.
Mi tre bone memoras tiun someron.
Je kioma horo Tomaso matenmanĝas?
Ĉion, kion vi faras, vi faras por vi mem.
Nur niaj propraj pensoj havas veron kaj vivon; ĉar nur niaj propraj pensoj estas plene komprenataj.
Mi estas via nova ĉambrano.
Mi estas la filo de Tomo.
Mi scias, ke Tomaso estas la sola persono, ne volanta fari tion.
Ĉiuj volas plaĉi.
Oni lin maldungos.
Mi manĝas kaj legas samtempe.
Libroj estas papera memoro de la homaro.
Fakte, ĉiu infano estas iel geniulo, kaj ĉiu genio estas iel infano.
Naŭ dekonoj de nia feliĉo dependas de nia sano.
Mi bedaŭras, ke mi edziniĝis al Tomaso.
Tomo fidas vin.
Kiuj japanaj manĝaĵoj ĝojigas vian palaton?
Mi supozas, ke Tomo estas ĵaluza.
Tio estas glaciaĵo.
Ĉu vi povas fari tion por Tomo?
Mi preparis matenmanĝon por ili.
Mi perdos ĉion.
Sed neniu kredis ŝin.
Li punis siajn infanojn.
Johana edziniĝis juna.
Mi ne scias, ĉu Tomaso manĝos kun ni.
Mi ne laboras dum ferioj.
Pri tio oni povas nur revi.
Tio estas eraro de Tomaso.
Ni iros tien, ĉu kun Tomaso, ĉu sen li.
Tomaso scias nenion pri opero.
Certe, mi revenos.
Ne la celo gravas, sed la vojaĝo.
Mi scipovas paroli ankaŭ france.
Ŝi premis la malĝustan butonon.
Ĉu la plej grandaj veroj ne estas ĉiam simplaj? La dek ordonoj, ekzemple, ankaŭ estas simplaj kaj tamen ili ekzistas jam dum jarmiloj.
Mono fuĝas tie, kie oni volas teni ĝin. Do devizo-deviga administradot estas iom kiel provi haltigi Niagaran Akvofalon permane.
La germanoj ne taŭgas por la lertaĵo de mono. Homoj de la romantikuloj, filozofoj kaj muzikistoj estas malromantikaj en monaferoj kaj perdas ĉian inklinon al filozofio kaj precipe al fantazio.
Spekulistoj vivtenas el kvinono de la borso, kurtaĝaj firmaoj el kvar kvinonoj.