Tatoeba sentences — language code: yid
אונזערע עלטערן וואוינען קעגן דעם גאס פון אונס.
נאך אז ער האט דעם ארבעט געענדיקט, ער איז צום בעט געגאנגען.
בחיי איך וועל דאס נישט טאהן.
הער גאמעז האט מיר נישט געמוחלט פאר מיין טעות.
דער בילד איז נישט אין פאקוס.
איך געדענק נישט אז דו האסט עפיס געזאגט וועגן טומע טאם קומט.
יענער פיש איז נישט עסנליך.
פארוואס קוקט ער אויף מיר?
דאס דארפט צו טוישן.
אין זייער רייד נאך נאכטמאל, זיי האבן גערעדט וועגן פאליטיק.
זי האט געהאט אסאך ליב פאר אירע מאמע.
איך מיין אז די מוזיי איז פארמאכט יעדער מאנטיג.
איך בין נישט פארשעמט, און דו זאלסט נישט זיין אזוי אויכעט.
דער קליינער מעשה איז צו פשוט צו מסביר זיין אלצדינג.
איך האב געמיינט אז דו וועלסט טוישן דיין מיח.
פארוואס האב איך נישט מיין פון גענומען?
זי ווילט איינער.
טאם פארברענגט אסאך צייט אויף זיין פון.
איך האף אז טאם ווייסט וואס ער טוט.
א מענטש ווילט מיר שיקן א ידיעה.
קיין שום מענטש ארבעט אין מיין לאנד.
דזארדז וועל אוודאי קומען.
לאז עס אין מיין הענט.
איך האב ספקות געהאט.
מיר זענען רייכע.
דער וועלט איז א בית-משוגעים.
ביי נאכט, עלטערן לייגן זייער קינדער אין בעט.
איך האב געמאכט פרישטאג.
מיר קענען דיר נישט הילפן מיט דאס.
קענסט דו זינגען דעם ליד?
און דו?
איך וויל נישט זיין באנוצט.
טאם האט געוואלט אז דו מיינסט, אז ער איז אוועקגעגאנגן פון שטאט.
ער רעדט אַראַביש.
‫נישטיקײט פֿון נישטיקײטן‪ ,‬זאָגט קהלת‪ ,‬נישטיקײט פֿון ‫נישטיקײטן‪ ,‬אַלץ איז נישטיקײט‪.‬‬
װאָס פֿאַר אַ נוץ האָט דער מענטש פֿון זײַן גאַנצער מיװאָס ער מיט זיך אונטער דער זון?
אַ דָור פֿאַרגײט, און אַ דָור קומט, און די ערד באַשטײט אײביק.
און די זון גײט אױף, און די זון גײט אונטער, און יאָגט צו איר אָרט אַװוּ זי גײט אױף.
דער װינט גײט קײן דָרום, און פֿאַרדרײט זיך קײן צפֿון, רונד אַרום, רונד אַרום גײט ער, און צו זײַנע געדרײען קערט זיך אום דער װינט.
אַלע טײַכן גײען צום ים, און דער ים װערט ניט פֿול; צו דעם אָרט װוּהין די טײַכן גײען, אַהין גײען זײ װידער.
אַלע װערטער װערן מיד, קײן מענטש קען עס ניט אַרױסרעדן; דאָס אױג קען זיך ניט אָנקוקן זאַט, און דאָס אױער קען זיך ניט אָנהערן פֿול.
װאָס איז געװען דאָס װעט זײַן, און װאָס איז געשען דאָס װעט געשען, און ניטאָ קײן נײַס אונטער דער זון.
פֿאַראַן אַ זאַך וואָס מע זאָגט דערויף: זע, דאָס איז אַ נײַס; איז עס שוין געווען אין אַלטע צײַטן וואָס זײַנען געווען פֿאַר אונדז.
איך קהלת בין געװען אַ מלך איבער ישׂראל אין ירושלים.
און איך האָב אָפּגעגעבן מײַן האַרץ צו זוכן און צו פֿאָרשן מיט חכמה װעגן אַלץ װאָס געשעט אונטער די הימלען. דאָס איז אַ שלעכטער ענין װאָס גאָט האָט געגעבן די מענטשנקינדער, זיך צו פֿאַרנעמען דערמיט.
איך האָב געזען אַלע טוענישן װאָס װערן געטאָן אונטער דער זון, ערשט אַלץ איז נישטיקײט און װינטיאָגעניש.
אַ קרומקאייט וואָס מע קען ניט אויסגלײַכן, און אַ פֿעלער וואָס קען ניט גוט געמאַכט ווערן.
איך האָב געטענהט מיט מײַן האַרצן אַזױ צו זאָגן: אָט האָב איך געהאַט חכמה גרעסער און מער אײדער אַלע װאָס זײַנען געװען פֿאַר מיר אין ירושלים, און מײַן האַרץ האָט געזען פֿיל חכמה און קענטשאַפֿט.
און איך האָב אָפּגעגעבן מײַן האַרץ צו פֿאַרשטײן חכמה, אױך פֿאַרשטײן משוגעת און נאַרישקײט – בין איך געװאָר געװאָרן אַז דאָס אױך איז װינטיאָגעניש.
וואָרום אין פֿיל חכמה איז פֿיל פֿאַרדראָס, און מערט מען קענטשאַפֿט, מערט מען ווייטאָג.
פֿרוכפּערט אײַך און מערט אײַך.
אַ שפּראַך איז אַ דיאַלעקט מיט אַן אַרמיי און פֿלאָט.
הער צו ישראל. גאט ער איז אונזער גאט. און גאט איז איין איינציגער גאט.