Tatoeba sentences — language code: epo
Mi scias, kion Tomo verŝajne faros.
Mi ankoraŭ ne tute atingis decidon.
Tomo ne sciis, ke Manjo estas tie.
Mi scias, ke la homoj opinias min stranga.
Vivinte inter la elfoj de la arbaro dum kelka tempo, Manjo opiniis, ke estas pli nature moviĝi ne irante, sed dancante, paroli kantante, bele rimante.
Manjo diferencis de la aliaj elfoj precipe per tio, ke ŝi estis malica.
Manjo ja ĉiam asertas, ke ŝi estas malica, sed fakte ŝi estas korbonega.
Tomo konsciiĝis, ke li ne estas tiel inteligenta, kiel la aliaj infanoj.
La troloj ludis piedopilkon per la kapoj de la bedaŭrindaj aventuristoj.
Jam kiel kvinjarulo Tomo estis pli saĝa ol sia patro Johano.
Tomo povis paroli tre konvinke, kaj do liaj amikoj jam baldaŭ ĉesigis la ridadon kaj komencis pensi.
Kiom ofte Tomo ludas hokeon?
Kiel vi scias, ke Tomo ne estas denaskulo?
Ŝi pasis apud ni, lasante ŝian delikatan parfumon en la aero.
Petro trovis siajn kolegojn lojalaj, ĉar ili ne koleris kontraŭ li.
Ĉu vi povas al mi montri la vojon al la sportejo?
En Amsterdamo la turistoj estas tuŝataj de la beleco de la malnovaj konstruaĵoj.
Panjo ĉiumerkrede aĉetas grandan tranĉaĵon da porkaĵo ĉe la buĉisto.
Mi devis rigardi la mapon por vidi, kie situas Breda.
Ĉiumerkrede panjo aĉetas tranĉegon da porkaĵo ĉe la buĉisto.
Tomo venke rigardis min kaj diris: "Ŝakmato".
Li faris venkan geston.
Tomo triumfe rigardis min kaj diris: "Ŝakmato".
Li faris triumfan geston.
La bebo rampas.
La bebo ekrampis.
Jen bona tago por esti senhejma.
Ĉu ĵus estis libro sur la skribotablo?
Ŝi vane provis rideti.
Je la naskiĝtago de infano kompreneble estas festo.
La infanoj estas veturigataj proksimume je la oka horo.
Tre malfacilas respondi vian demandon.
Via demando tre malfacile respondeblas.
Vi pretu por tio.
La kuracisto sanigis la malsanulon.
La kuracisto malaperigis la malsanon.
Ni parkumis la aŭton en senpaga parkejo.
Ba! Tion mi vere ne ŝatas!
La karboj ardis en la fajro.
Unu el miaj kuzinoj havas grandegajn mamojn.
Kie eblas aĉeti librojn?
La knabino estas ploranta.
La knabino plorantas.
La knabino ploras.
Ĉu mi povas iel helpi vin?
Ni faru ion por helpi.
Ni sufiĉe longe estis ĉi tie.
Vi naŭzegas min!
Vi vomigas min!
Maltenu la ŝnuron.
Ĉu drinko plaĉus al vi?
Ĉu trinko plaĉus al vi?
Rapidu! Ni malfruos.
Mi ne rajtas diri ion pri tio.
Kaj Pjotr kaj Lech venas el Pollando.
Ŝi bone scias, kiel rilati kun infanoj.
Mi ekmalsatiĝas.
Aliuloj bezonas naŭ aŭ dek horojn da dormo.
Kion vi intencas ekstudi?
Pli bonus, se ŝi pli atentus.
Ĉu vi havas ĉambron kun tatamo por dek personoj?
La poŝta numero ĉi tie estas 14080-000.
Tio doloras min.
La lumo aŭtomate malŝaltiĝis.
Ek, Vilĉjo!
Tion devis diri mi!
Tri tiajn mi petas.
Kiel iu vivas, tiel li ankaŭ mortos.
Ŝia mansako estas ŝtelita.
Kompreneble vi rajtas.
Faru laŭ viaj ebloj, kaj vi sukcesos.
Li verkis aron da streĉaj detektivaj rakontoj.
Tio, kion mi tenas enmane, estas ŝtoniĝinta konko.
Tio, kion mi havas enmane, estas fosiliiĝinta konko.
Sinjoro Ito estas erudiciulo.
Mono feliĉon ne donas.
La unuaj sunradioj reflektiĝas sur la kampoj kovritaj de prujno.
La lastaj sunradioj inundis la ĉambron per milda oranĝkolora lumo.