Tatoeba sentences — language code: epo
Ho, ne tio, kara sinjorino! — ekkriis la knabino, — por vi mi en la plej malluma nokto irus al la fino de la mondo... sed... miaj novaj gesinjoroj morgaŭ tre frue matene elveturas el Varsovio, kaj ili ordonis al mi veni antaŭ la vesperiĝo. Mi devas iri ĉar ili hodiaŭ ankoraŭ min bezonos...
La kato estas la plej ŝatata besto de la francoj.
Ĉe la lastaj vortoj la juna servistino kliniĝis kaj, preninte la blankan manon de la virino, volis levi ĝin al sia buŝo. Sed la virino subite leviĝis kaj ĵetis ambaŭ brakojn ĉirkaŭ la kolon de la knabino.
Mi konas neniun krom vi, kiu ŝatas Tomon.
Ni ne plu bezonas parolojn, sed agojn.
Ambaŭ ploris, la infano ankaŭ komencis plori, kaj per ambaŭ manetoj ĝi kaptis la superveston de la servistino.
Ne foriru, Sonjo! — kriis Janjo, — ne foriru! ĉi tie estas tiel terure, tiel malĝoje!
Mi laboras dum la malfermhoroj de la banko.
Faru kion vi povas!
Tomo planas farbi sian aŭton blua.
La knabino kisis al sia estinta sinjorino la brakojn, la manojn, premis al sia koro la plorantan infanon.
Mi opinias, ke vi similas al via patrino.
Mi fidas vian kapablecon gajni.
Mi opinias necesa, ke vi manĝu pli.
Mi tute konsentas kun via analizo.
Estas neniu ĉambro por studi ĉi tie. Nur sufiĉus, ke mi posedu propran ĉambron!
Kiam tempo estas mono, tiam ĉiuj vivas supermezure de siaj rimedoj.
Post la unua miliono oni komencas kalkuli la monerojn.
Mi scias multon pri Aŭstralio.
Tomo ne ŝatas modernan arkitekturon.
Tomo diris ĉion, kion li volis diri.
Kial vi estas ankoraŭ en Aŭstralio?
Mi ne scipovas verki poemojn.
Komputiloj faras kalkulojn.
La limdato pasis.
Ni ne havas financadon.
Mankas loko por studi tie ĉi. Se nur mi havus mian propran ĉambron!
Eŭropaj aŭtoproduktistoj timas „katastrofan“ seninterkonsentan briteliron.
Ĉesu revi kaj helpu min!
La policano plenigis punbileton.
Kiu estas tiu fremdulo?
Al mi la inko elĉerpiĝis.
Multaj homoj foriris.
Tomo estis mia najbaro dum tri jaroj.
Kio ŝanĝiĝos?
Ĉu ĝi valoris?
Tomo estas mia najbaro de tri jaroj.
Ne licas al ni kapti fiŝojn en ĉi tiu rivero.
Necesas, ke mi rapidu.
Kiu manĝas kun la diablo, devas havi longan kuleron.
Kiam la suno malaltiĝas, ankaŭ nanoj ĵetas pli longajn ombrojn.
Mi estas piloto.
Tiel la mondo iras.
Vintre mi dormas, nepre surhavante lanajn ŝtrumpetojn.
Mi ne scias, kiomfoje Tomaso estis en Bostono.
Mi estis bananta min, kiam la telefono sonoris.
Se vi povas tion sonĝi, vi povas ankaŭ ĝin realigi.
Mi bezonas rapidi.
Ĉu ĝi penvaloris?
Ĉu ĝi estis peninda?
Mi opinias, ke vi bezonas manĝi pli multe.
Ni ne rajtas fiŝkapti en ĉi tiu rivero.
Estas malpermesate, fiŝkapti en ĉi tiu rivero.
Oni ne rajtas eniri tien.
Estas malpermesate, eniri tien.
Mi devas, mi devas iri! — ŝi ripetadis plorĝemante, — mi havas malriĉan patrinon kaj malgrandajn fratinojn, mi devas labori por ili...
Ĉar mi estis dormema, mi enlitiĝis.
Ĉar mi estis somnola, mi enlitiĝis.
La virino en funebra vesto levis la palan vizaĝon kaj rektigis sian elastan talion.
Mi provos resti ekster via vojo.
Venu kia vi estas.
Instruisto neniam moku lernanton, kiu faras eraron.
Ĉi tio estas tiel embarasa.
La libro povas ŝanĝi vian vivon.