Tatoeba sentences — language code: khm
ថម ត្រូវការពេលគេងបន្តិច ។
គាត់ ប្រហែលកំពុងដេក ។
នាង កំពុងគេងហើយ ។
ខ្ញុំប្រាកដថា អ្នករវល់ណាស់ ។
មានកោះជាច្រើន នៅក្នុងសមុទ្រ ។
ខ្ញុំ អត់ដឹង ។
ខ្ញុំ មិនដឹងអីទេ ។
ខ្ញុំ អត់ដឹងអីសោះ ។
តើលោកត្រូវការទៅណា ?
តើឯងទៅណាហ្នឹង ?
តើអ្នកទៅកន្លែងណា ?
តើលោកត្រូវទៅណា ?
ខ្ញុំមានឆ្មាពីរ ។
តើអ្នករស់នៅឯណា ?
តើលោករស់នៅឯណា ?
តើអ្នករស់កន្លែងណា ?
ខ្ញុំមិនមែនជា គ្រូពេទ្យទេ ។
សូមស្វាគមន៏ ។
ខ្ញុំ នឹងមកវិញលឿន ។
ខ្ញុំ នឹងមកវិញឆាប់ៗនេះ ។
ខ្ញុំ នឹងត្រលប់មកឆាប់ៗនេះ ។
តើអ្នកចង់បានអ្វី ?
តើចង់បានអីហ្នឹង ?
តើឯងចង់បានអី ?
ចង់បានអី ?
កុំបារម្ភអី ។
កុំព្រួយណា៎ ។
កុំភ័យអី ។
ទៅឱ្យឆ្ងាយ ។
ចាកចេញឆ្ងាយ ។
ឃ្លាតឆ្ងាយហើយ ។
ទៅបាត់ហើយ ។
ចេញឆ្ងាយហើយ ។
តើអ្នកមានអាយុប៉ុន្មាន ?
តើមានអាយុប៉ុន្មាន ?
តើអាយុប៉ុន្មានទៅ ?
ខ្ញុំ មិនយល់ទេ ។
អត់យល់ ។
ខ្ញុំ អត់យល់សោះ ។
ចេញទៅ !
ទៅក្រៅទៅ !
ទៅទៅ !
ទៅឱ្យឆ្ងាយ !
តើអ្នកប្រាកដហេ៎ ?
តើប្រាកដ ?
តើអ្នកច្បាស់ហេ៎ ?
សួស្តី ឆ្នាំថ្មី !
រីករាយ ឆ្នាំថ្មី !
អបអរសាទរ ចូលឆ្នាំថ្មី !
តើអ្នករៀបការហើយ ?
តើលោករៀបការហើយឬនៅ ?
ឯងរៀបការហើយ ?
ខ្ញុំសុំទោស ។
សុំទោសណា ។
តើហេតុអី្វអ្នកយំ ?
តើហេតុអីអូនយំ ?
តើមូលហេតុអីជាអ្នកយំ ?
ហេតុអីបានជាអូនយំ ?
ហេតុអីបានយំ ?
តើអ្នកនៅកន្លែងណា ?
តើនៅកន្លែងណា ?
តើឯងនៅណា ?
តើនៅណាហ្នឹង ?
នៅណាហ្នឹង ?
ខ្ញុំឈឺក្បាល ។
ប្រញាប់ឡើង ។
លឿនឡើង ។
ឱ្យលឿន ។
តើអ្នកឃ្លានទេ ?
ឃ្លានអត់ ?
ចង់ញ៉ាំអីអត់ ?
តើអ្នកហត់ឬទេ ?
តើអ្នកអស់កម្លាំង ?
ហត់អត់ ?
ហត់នឿយអត់ ?
ចូលធ្វើអំពើល្អទៅអ្នកទាំងនោះដែលស្អប់អ្នក ។
តើអ្នកកំពុងនិយាយអំពីអ្វី ?
និយាយរឿងអី ?
តើនិយាយអីហ្នឹង ?
តើលោកកំពុងនិយាយអី ?
ខ្ញុំស្រេកទឺក ។
ខ្ញុំឃ្លានទឹក ។
តើខ្ញុំអាចជួយអ្នកបានអត់ ?
តើខ្ញុំអាចជួយអីបានទេ ?
ខ្ញុំជួយអីបានអត់ ?
សៀវភៅ គឺនៅលើតុ ។
សៀវភៅនៅលើតុ ។
សៀវភៅទុកលើតុ ។
តើអ្នកស្រលាញ់ខ្ញុំទេ ?
តើអូនស្រលាញ់បងហេ៎ ?
តើបងស្រលាញ់អូនអត់ ?
តើអ្នករស់នៅទីនេះ ?
តើលោករស់នៅនេះ ?
រស់នៅទីនេះមែន ?
ខ្ញុំឃ្លាន !
ខ្ញុំហេវ !
ឃ្លានបាយ !
ហេវបាយ !
តើអ្នកបានស្នាក់នៅរយៈពេលប៉ុន្មាន ?
ពាក្យសម្ងាត់ គឺ « មុយរាល » ។
ពាក្យសំងាត់ គឺ « មុយរាល » ។
លេខសម្ងាត់ គឺ « មុយរាល » ។
លេខសំងាត់ គឺ « មុយរាល » ។
ទុកខ្ញុំនៅម្នាក់ឯងបានហើយ !
ឱ្យខ្ញុំនៅម្នាក់់ឯង !
ទុកខ្ញុំនៅស្ងាត់សិន !
ខ្ញុំត្រូវការនៅម្នាក់ឯង ។
ខ្ញុំចង់នៅម្នាក់ឯង !
ខ្ញុំមិនមានលុយទេ ។
ខ្ញុំអត់លុយទេ ។
ខ្ញុំអត់មានលុយសោះ ។
ខ្ញុំមិនមានលុយច្រើនទេ ។
តោះទៅ !
តោះយើង !
តោះយើងទៅ !
ស្ងាត់ !
ស្ងាត់ភ្លាម !
បិទមាត់ !
ខ្ញុំគិត, អញ្ជឹងខ្ញុំនៅ ។
ខ្ញុំគិត, ដូច្នោះខ្ញុំនៅ ។
តើអ្នកសប្បាយចិត្តទេ ?
តើសប្បាយទេ ?
សប្បាយអត់ ?
គ្មានគំនិតទេ !
ចប់ហើយ !
អត់មានទេ !
គ្មានយោបល់ទេ !
គ្តៀនគំនិត !
កប់យោបល់ !
ខ្ញុំ គឺ ហត់ ។
ខ្ញុំអស់កម្លាំង ។
អស់កម្លាំងណាស់ ។
ហត់ដល់ហើយ ។
ទាមទាសេរីភាពប៉ា​ឡេ​ស្ទី​ន​ !
ឱ្យសេរីភាពប៉ា​ឡេ​ស្ទី​ន​ !
កើតអី ?
ថី ?
សុខសប្បាយអត់ ?
ខ្ញុំសុខសប្បាយ ។
តើឆ្ងាញ់អត់ ?
រសជាតិយ៉ាងម៉េចដែរ ?
តើញ៉ាំឆ្ងាញ់ទេ ?
តើឈ្ងុយអីគេហ្នឹង ?
ថម ចិត្តល្អណាស់ ។
ថម ចិត្តល្អ ។
តើវាម៉ោងប៉ុន្មានហើយ ?
សុខសប្បាយតាមផ្លូវណា៎ !
ស្អែកជួបគ្នា !
ជួបគ្នាឆាប់ៗនេះ !
ពួកយើងវង្វែងផ្លូវហើយ !
ស្បែកខ្ញុំទន់ ។
ខ្ញុំឈឺធ្មេញ ។
មូសខាំខ្ញុំ ។
ខ្ញុំសុំទៅបន្ទប់ទឹកបន្តិចបានទេ ?
ខ្ញុំបត់ជើងតូច ។
ខ្ញុំរាគនោមដាក់ខោ ។
ឆ្កែនោះ ជុះអាចម៍តាមផ្លូវ ។
កង្កែប យំមានច្រើនរបៀប ។
ពួកគេ ឈប់ម៉ូតូតាមផ្លូវ ។
ខ្ញុំចុកពោះណាស់ ។
គាត់និយាយអង់គ្លេសញាប់ ។
គាត់និយាយចិនញាប់ ។
គាត់និយាយបារាំងញាប់ ។
ខ្ញុំអាចនិយាយអេស្ប៉ាញបានញាប់ ។
តាងពីអង្កាល ?
តាងពីពេលណា ?
ជាធម្មតាខ្ញុំក្រោកពីគេងនៅម៉ោង ៨ ។
នៅឆ្នាំ ១៩៧១ ចក្រភពអង់គ្លេសបានផ្លាស់ប្តូររូបិយប័ណ្ណរបស់គេទៅក្នុងប្រព័ន្ធទសភាគ ។
នណានឹងជឿយើងទៅ ?
អ្នកបានឃើញនាង, តើមែនអត់ ?
តើអ្នកអាចគិតថាយ៉ាងម៉េចដែរ ?
ចាំញុំចាត់ការ ។
តើឯងគិតយ៉ាងណា ?