Tatoeba sentences — language code: epo
Maria petis, ke Tomo malfermu la vinbotelon, kaj kiam li estis faranta tion, ŝi lin kisis.
Tom ja faris tion.
La laboro en Tatoeba estas bona pro tio, ke vin observas ĉi tie multaj okuloj, kaj eĉ ne unu el viaj eraroj eskapas la atenton de la gardistoj de la leĝa ordo gramatika.
Vi meritis glason da mirinda malvarma biero.
Ŝajnas, ke la hodiaŭa tago iĝos longa.
Tom hodiaŭ lavis multajn tolaĵojn.
Kial ni ne eksidas ĉi tien por paroli?
Tiu vino estas farita el vinberoj.
La viro surhavis ĉifonojn.
Vendrede ili manĝas fiŝaĵon.
Tom sekurigu sin.
Tom laboras en la konstruado dum la jarduonaj ferioj.
Ĉi tie ŝajnas esti celkonvene aldoni duan frazon.
Ĵus mi vidis, ke tiu frazo jam ekzistas.
Mi jam ie vidis vin.
Mi devos tranokti en hotelo proksima al la flughaveno.
Se la gnomoj kaj la elfoj paciĝus kune, la steloj falus el la ĉielo.
Mi taksas, ke nia instruisto aĝas pli ol kvindek jarojn.
Se jam okazis al vi, ke seso da metiistoj senordigas vian hejmon?
Mi taksas, ke nia instruistino aĝas pli ol kvindek jarojn.
La figarbo jam maturigas siajn fruktetojn, la vinbertrunkoj siajn vinberetojn, kiuj jam bonodoras.
Montru al mi vian aspekton, aŭdigu al mi vian voĉon; ĉar via voĉo estas dolĉa, kaj via aspekto estas bela.
Ĉiuj scias, ke Marko estas fanfaronulo, pro tio neniu kredas plu al li.
La filmo ne plaĉis al ili.
La filmo ne plaĉis al la infanoj.
Ĉu vi parolis al li pri nia semajnfina projekto?
Jes, mi renkontis ŝin hieraŭ en la biblioteko.
Ne aĉetu ilin!
Montru al mi la fotojn!
Parolu al li sincere!
Transdonu ĝin!
Rakontu tiun rakonton al Serĝo!
Obeu viajn gepatrojn!
Ne aŭskultu min!
Ne parolu al mi pli laŭte!
Parolu al mi pli laŭte!
Gratulu min!
Ili skribis al ili.
Ne gratulu min!
Demandu al sinjoro Leblanc, ĉu li estos libera morgaŭ.
Ili skribis al siaj korespondantoj.
Tiuj vestoj bone sidas al gejunuloj.
Ne lasu viajn okulvitrojn sur la tablo!
Aŭskultu la instruiston!
Tiu kanzono plaĉas al la lernantoj.
Ŝi ne salutas siajn najbarojn.
Mi respondis al la direktoro.
Ĉu vi manĝos tiujn kukojn?
Ĉu vi petis la permeson al viaj gepatroj?
Tiu viro malfidas ilin.
Ĉu Johan-Paŭlo? Mi ne memoras lin.
Antonio ofte estas kun Koralia; laŭŝajne li multe interesiĝas pri ŝi nuntempe.
Ĉu vi havas la ŝlosilon? "Jes, mi havas ĝin."
Ĉu vi parolis al via amikino? "Jes, ni diris ĉion al ŝi."
Mi scias, ke Paŭlino malamas lin.
Ĉu vi legis lian lastan romanon? "Mi estas leganta ĝin."
Ĉu vi skribos al la direktoro? "Ne, ni telefonos al li."
Tiu vojaĝo tre plaĉis al ili.
Kie estas miaj okulvitroj? "Vi lasis ilin sur la tablo en la kuirejo."
Oni kulpigis lin pri mensogo en tiu afero.
Ŝajnas ke ĉio kion mi ŝatas estas kontraŭleĝa, malmorala aŭ dikiga.
Mia profesia scio de iuj ŝlosilaj punktoj pri feliĉosentigaj substancoj en la cerbo kaj kurado kun kaj sen oksigeno evidentis tiel konata inter kuristoj, ke la aliaj povis ĥore kune elparoli ĝin.
Por impresi homojn, kia Miĥaelo, mi bezonis pli bonajn informojn.
Tro da potenco senpotencigas.
En la postaj tagoj mi perfektigis la karakterizan trajton de pasia kuristo.
Mi venis por kunirigi vin hejmen.
Mi estis laboranta.
Mi longe atendis vin.
Dum la tuta semajno mi provis kontakti Tomon.