Tatoeba sentences — language code: lat
Cui mater media sese tulit obvia silva, / virginis os habitumque gerens et virginis arma / Spartanæ, vel qualis equos Threissa fatigat / Harpalyce volucremque fuga prævertitur Hebrum.
Namque humeris de more habilem suspenderat arcum / venatrix dederatque comam diffundere ventis, / nuda genu nodoque sinus collecta fluentes.
Ac prior, "Heus", inquit, "juvenes, monstrate mearum / vidistis si quam hic errantem forte sororum, / succintam pharetra et maculosæ tegmine lyncis, / aut spumantis apri cursum clamore prementem".
Sic Venus, et Veneris contra sic filius orsus: / "Nulla tuarum audita mihi neque visa sororum, / o – quam te memorem, virgo? namque haud tibi vultus / mortalis, nec vox hominem sonat. O dea certe, / an Phœbi soror? an Nympharum sanguinis una?"
Sis felix, nostrumque leves, quæcumque, laborem, / et, quo sub cœlo tandem, quibus orbis in oris / jactemur, doceas.
Ignari hominumque locorumque / erramus, vento huc vastis et fluctibus acti. / Multa tibi ante aras nostra cadet hostia dextra.
Tum Venus: "Haud equidem tali me dignor honore; / virginibus Tyriis mos est gestare pharetram / purpureoque alte suras vincire cothurno".
Punica regna vides, Tyrios et Agenoris urbem; / sed fines Libyci, genus intractabile bello.
Imperium Dido Tyria regit urbe profecta, / germanum fugiens. Longa est injuria, longæ / ambages; sed summa sequar fastigia rerum.
Huic conjux Sychæus erat, ditissimus agri / Phœnicum et magno miseræ dilectus amore, / cui pater intactam dederat primisque jugarat / ominibus.
Sed regna Tyri germanus habebat / Pygmalion, scelere ante alios immanior omnes.
Quos inter medius venit furor: ille Sychæum / impius ante aras atque auri cæcus amore / clam ferro incautum superat, securus amorum / germanæ, factumque diu celavit et ægram, / multa malus simulans, vana spe lusit amantem.
Ipsa sed in somnis inhumati venit imago / conjugis, ora modis attollens pallida miris, / crudeles aras trajectaque pectora ferro / nudavit, cæcumque domus scelus omne retexit.
Tum celerare fugam patriaque excedere suadet / auxiliumque viæ veteres tellure recludit / thesauros, ignotum argenti pondus et auri.
His commota fugam Dido sociosque parabat: / conveniunt quibus aut odium crudele tyranni / aut metus acer erat; naves, quæ forte paratæ, / corripiunt onerantque auro; portantur avari / Pygmalionis opes pelago; dux fœmina facti.
Devenere locos ubi nunc ingentia cernis / mœnia surgentemque novæ Carthaginis arcem, / mercatique solum, facti de nomine Byrsam, / taurino quantum possent circumdare tergo.
Sed vos qui tandem, quibus aut venistis ab oris, / quove tenetis iter? Quærenti talibus ille / suspirans imoque trahens a pectore vocem: / "O dea, si prima repetens ab origine pergam / et vacet annales nostrorum audire laborum, / ante diem clauso componet Vesper Olympo".
Nos Troja antiqua, si vestras forte per aures / Trojæ nomen iit, diversa per æquora vectos / forte sua Libycis tempestas appulit oris.
Sum pius Aeneas, raptos qui ex hoste Penates / classe veho mecum, fama super æthera notus; / Italiam quæro patriam et genus ab Jove summo.