Tatoeba sentences — language code: epo
Sen stiranto la pramo drivas, la sovaĝa torento mariĝas.
La amiko lin mute brakumas kaj transdonas sin al la tirano; la alia la lokon forlasas.
Garantie ĉe l' reĝo vi restu, ĝis mi venos por solvi la ligon.
Kiamaniere li iras lernejen?
La amikon li informas alvene: "Ordonas la reĝo, ke mi per mia vivo pagu ĉe kruco la kriman strebadon."
Se vi deziras sensoifiĝi, vi devas trinki ion.
Se rozon vi deziras pluki, vi ne timu dornojn!
Tranaĝos ondon mi post ondo, mi venkos spite al la mondo.
Densas la arboj; sub la frondo mi vivas jam en ombromondo.
Indas pripenson tiu saĝa truko: regalu ruĝan vinon sur ruĝa tablotuko.
La odoro de freŝa fojno penetras mian nazon.
Estus bone, se ni nun ekkuŝus kaj provus aŭskulti la herbokreskon, dum ni rigardus la ĉielon.
“Eĉ se vi sentas vin mizera, vi povas ĝui la lukson de la lumo”, diris al mi mia blinda amiko.
En tiu parto de la valo la rojo transkuras plurajn rokoŝtupojn, kie la akvo kun granda forto bruas kaj saltas.
La radioj de la matena suno ekbruligas la fajron de mia animo.
Mi klinas la kapon por vidi alten kaj rigardante la ŝtonkupolon aŭskultas la kanton de anĝelo.
Per farbo miksita el vortoj mi kreas tatuojn sur la haŭto de via animo.
Ĉu la komputilo estas por mi?
Ne necesas, ke vi metu ĝin en mian buŝon!
Mia frato invitos nin, por ke ni povu vidi liajn infanojn.
Mi ne havas multon pli ol tio, kion vi vidas.
Kiun dentopaston vi uzadis lastatempe?
Vi ĉiuj ŝuldas al mi 8 eŭrojn.
Mi ne scias kiom ŝi kutime donas al vi por via datreveno.
Mi ne dankos al ŝi! Ja ne!
Ankaŭ mi havas monerojn ĉi tie!
Unu el la amikoj ankoraŭ ne pagis la trionon de la benzino.
Ĉu tiu ĉi komputilo estas stulta?
Mi alklakas la dosieron, sed ĝi ne malfermiĝas.
Mi jam estas verda anĝelo.
Li kontaktis kun eksterteranoj.
Ili estis tri kun grandaj okuloj kaj manoj.
Ili trafis min en fekada pozicio.
Li ricevis gravan mesaĝon fare de la eksterteranoj.
Li trinkas teon kaj aŭskultas muzikon.
Vi iris tien por peti pruntaĵojn, ĉu ne?
Kion vi faros dum la lastaj horoj antaŭ la mondofino?
Ŝi kriegis: Kion vi volas!? Ĉu ke mi ordigu la ĉambron!?
Vi devas meti la valizon etan en la mezan, kaj la mezan en la grandan.
Mi ploras pro li, ĉar li ĉiam kritikadas min!
Tomo aĉetis novan aŭton.
Plorante ŝi diris: Atendu iomete, mi rigardas ĉi tion!
Kaj antaŭ ol morti mi deziras kanti al vi pri mia plena amo.
Mi konas viron, kiu parolas latine.
Kia kameraaĉo!
Mi ne povas elirigi la fotojn el la fotilo!
Via patro perdas la menson kaj vi ĉi tie agas kiel stultegulo!
Nu, li antaŭ unu semajno prenis viruson.
Li nun diras, ke li vidas eksterteranojn.
Li kultivas tomatojn en la ĝardeno.
La brakon, kvietigu ĝin.
Mi neniam estas libera dimanĉe.
Ni ne elturniĝos mone ĝis la fino de la monato.
Li rapidigos la veturilon ĝis 200 kilometrojn hore.
Ne venu ĉi tien.
Reduktu la rapidecon aŭ ni nin mortigos!
Sinjoro Murata, jen mia amikino Liza.
Li jam ne tiom malbone fartas.
Mi jam ordigas. Ĉu bone?
Ŝi ne ordigas, ŝi kuŝadas sur la lito.
Ĝi okazos, frato! La mondo finiĝos!
Nur vera legendo povas fervorigi tiom!
Ĉu vere vi ne kaŝas al mi ion?
Ĉu ne veras, ke tion ne povas diri al vi la tuta mondo?
Kia premsonĝo!
Kia inkubo!