Tatoeba sentences — language code: epo
Via nazo ne sangas.
Via nazo ne sangos.
Ŝia nazo ne sangos.
Mi demandos nenion al Tomo.
Mi petos nenion de Tomo.
Simple diru al li, kion vi sentas.
Ŝi akiris konojn pri la angla.
Ĉu mi stiros revenvoje?
Ĉu vi povas eliri el tio sana kaj sekura?
Ĉu vi povas eliri el tio sanaj kaj sekuraj?
Mi legas la italan de mia infanaĝo, sed mi ne parolas ĝin flue.
Temas precize pri la verko, kiun mi ŝatus legi.
Temas ĝuste pri la verko, kiun mi ŝatus legi.
Ĉu tio ŝajnas al vi stranga?
Mi volas, ke li iru al la etaĝo.
Mi volas, ke ŝi iru al la etaĝo.
Bonvolu pravigi vi vian opinion, ĉar alie tiu ne estos kredebla.
Ĉu vi bonvolas diri al ni, kion vi portas?
Estiĝu lumo!
Neniu diras ion.
Ĉu vi opinias, ke tiuj vestoj sidas al ŝi?
Ĉu vi opinias, ke tiuj vestoj sidas al li?
La ĉefurbo de Turkujo estas Ankaro.
Mi aĉetas ŝtupetaron en la ladaĵvendejo.
La pokalo iros rekte en la bilardejon.
Je kioma horo okazos via flugo?
Tio, kion vi faris, estis malbona.
Tio, kion vi faris, estis malkonvena.
Mi eliris tra la fenestro.
Kiel vi scias, ke tiuj uloj ne provos mortigi nin?
Mi alvenos post momenteto.
Ili ofte iras pikniki bicikle.
La ĉielo estis stelplena.
Necesas, ke mi parolu kun vi en mia oficejo.
Mi provas denove.
Tom ĵetis la ĵetkubojn.
Vivi estas danĝere.
De jarcentoj ili jam kutimis gvidi la publikan opinion kontraŭ unu aŭ alia gento, laŭ la celoj politikaj de la momento.
Dum pafilegoj fabrikiĝis, jam laboris gazetistoj, parolistoj, eĉ poetoj ŝovinistaj, por formi senton ĝeneralan.
Ni bezonas vian helpon, Tom.
Ŝi diris eĉ ne unu kuraĝigan vorton.
La balotantoj voĉdonas ĉiun kvaran jaron por elekti la urbestron.
Ĉu vi havas aviadilan revenbileton hejme?
Ĉu vi havas aviadilan revenbileton pro rehejmiĝi?
Agentoj oficialaj disvastigis ĉie rakontojn, suspekton kaj eksciton. Per bildoj kaj presaĵoj ili tuŝis la korojn de la virinoj, vekis la indignon de la popolo, kreis eĉ koleron.
La ofico instruas la viron.
Vilĉjo neniam forgesas sendi naskiĝtagan donacon al sia patrino.
Bonvolu observi la lernejan regularon.
Mi estis maltrankvila pri lia sano.
Mi vidas la fuĝantan personon.
Mi vidas la personon fuĝanta.
Mi neniam sentas kapturnon, kiam mi levas min.
Mi neniam sentas kapturnon, kiam mi ekstaras.
Mi ekstarante neniam sentas kapturnon.
Mi vidas la personon, kiu fuĝas.
En la genia cerbo de la junulo disvolviĝis tiu bildo kun precizo frapa. Rompu, rompu la murojn inter la popoloj! pensis la knabo Zamenhof. Ili estas ja lulilo en la manoj de gvidantoj anonimaj.
Ŝi ŝajnis tre gaja kontraste al la edzo.
Ĉesu la malkompreno pro nekono reciproka! Nur intrigantoj ĝin profitas.
La nacioj devas mem kontroli la eksteran mastrumadon. Ili devas mem rilati kun ceteraj.
Sekvu nin kaj vi ne pentos tion!
Ĉesu la monopolo de kelkaj malpaculoj! Nur de nescio ili tenas la tutpovon.
Falu la muroj, ili falos kune. Nur en mallumo vivas la vampiroj. Brilu la suno, ili malaperos.
Ĉu tiuj vere estas spagetoj?
Mia patrino hieraŭ faris aĉetojn en la centro.
Kun fervoro li lernis la grekan lingvon kaj latinan.