Tatoeba sentences — language code: ota
Lâkin üçüncü günü güneş vakti kemâle gelmiş idi ki Muhabbet şîrâne bir darbe ile Nifâk'ı zemîn-i helâke serdi.
Hürmüzîlerin sadâ-yı meserreti küngüre-i âsumâna çıkdı.
Ehrimenîlerin hiddeti âlemi titretdi.
Nihâyet o gün akşama kadar Muhabbet pehlivan daha otuz kişi tepeledi, yedi gün meydân-ı vegâda gâlib kaldı.
Yedinci günü gecesi ayyarlarımızdan ertesi günü Ehrimen tarafından pek meşhur bir pehlivan çıkarılacağını haber aldık.
Hakîkaten tulû-yu şemsle beraber sol tarafdan gulguleler kopdu.
Bu defâ meydâna çıkan Ehrimenî, boyu pek uzun, kendisi pek mehîb bir dev idi.
Sarı bir deveye rakîb olmuş ve elinde adam başı büyüklüğünde bir gürz vardı. Meydânı dolaşdı.
Ey yârân-ı Hürmüz bana hanginiz karşı gelecek? Bana Gazab pehlivan derler. Şimdiye kadar karşımda diri kalan pek az olmuşdur dedi.
O gün karşısına çıkan Muhabbet pehlivan ile dîvâne çarpışdı.
Üçüncü günü asr vaktinde bir gürz darbesiyle muhabbeti yıkdı ve henüz ölmemiş iken bu güzel pehlivana acımadan dişleriyle vücûdunu parça parça etdi.
Kalbini koparıp Ehrimen'in huzuruna atdı.
En büyük düşmanlarımızdan muhabbetin yüreği ayaklarınızın altında sürünsün. dedi.
Bu dehşetli manzara, bu feci kıtal bizi dil-hûn etdiği halde Ehrimenîleri garîk-i umman-ı sürûr eyledi.
İyd-i temâşâ denilen bu iyd-i garib başlayalı tamam otuz sekiz gün olmuşdu.
Gazab'ı bizim tarafdan henüz mağlub eden olmamış ve Hürmüz ile Ehrimen'in arasındaki civân-ı mechûlün elindeki kürenin taraf-ı yeminini de zulmet istilâ etmeğe başlamış idi.
Ehrimen tarafı gâlib gelmek üzere idi.
Hürmüz'ün veziri Sâlah yanımıza geldi.
Gazab'ı ancak Hikmet pehlivanın öldürebileceğinden bahisle ertesi günü meydâna çıkarılması Hürmüz tarafından emredildiğini söyledi ve ancak iydden iki gün kaldığından Hikmet'in galebesi için o gece hepimize dualar emredildi.
Çadırımıza avdet eylediğimiz vakit rehberim gâyet ciddi bir tavırla "Bu Hikmet pehlivan kimdir bilir misin?" dedi. "Hayır" dedim.
Hikmet pehlivan sensin, bu gece uyku vakti değildir. Yarın Ehrimen'in ikinci pehlivanı Gazab ile çarpışacaksın. Gecenin bakiyesini ibâdet ve tâallüm-ü idâre-i seyf geçireceğiz dedi.
Hayretimden dondum. Bana bu kadar mühim bir vazife verileceğini hatırımdan bile geçirmemişdim.
Bâhusus ismimin Hikmet pehlivan olduğu bence mechûl idi.
Ancak böyle mukaddes bir da'vâ uğrunda Gazab kadar mühim bir düşmana karşı gönderileceğim için kendimde büyük bir azim bir kuvvet hissetmeğe başladım.
Beni ve maksad-ı mukaddesi mağlub etmemesi için sabaha kadar pek samîmî dualar etdim.
Ara sıra da rehberim bana garib garib usûl-ü darb ve muhâcemeler tâlim ediyordu.
Sabah namazı vakti zırhlarımı giydim.
Rehberim belime örme zırhdan kemerimi takdı.
Alnımdan öperek ve ağlayarak dualar etdi.
Tulû'-i şemsle berâber atıma binerek hazır oldum.
Gazab meydâna çıkdı. Mukâbelesine gitdim.
İsmimi sordu. "Hikmet pehlivan" dedim.
Behey bîçâre senin gibi mazlum ve kendi hâlinde bir abdal benim gibi bir şîr-i jiyan ile mübâreze edebilir mi? Haydi defol git! Sen zararsız bir bunaksın senin kanını dökmek bana ayıpdır dedi.
Bu sözler urûk-u hamiyetime dokundu.