Tatoeba sentences — language code: lat
Pauci sunt homines qui dicunt usum Latine loquendi non necessarium esse.
Beati monoculi in terra caecorum.
Bene imperat qui bene paruit aliquando.
Caeca est in propriis rabulae sententia causis.
Caecus caecum ducet in foveam.
Caecus non iudicet de colore.
Caelos non penetrat oratio, quam canis orat.
Ex verbis fatuum, ex sonitu cognoscimus ollas.
A bonis bona disce.
A puro fonte defluit aqua pura.
Ab alio exspectes, alteri quod feceris.
Ab inope nunquam spectes.
Absens heres non erit,
Absente domino res male geritur.
Accepta candela, candelabrum quaeris.
Acerba sunt bella fratrum.
Ad consilium ne accesseris, antequam voceris.
Ad fontes redeunt longo post tempore lymphae.
Ad mala facta malus socius socium trahit.
Affinem nullum dives avarus habet.
Aetate rectius sapimus.
Aes formae speculum est, vinum mentis.
Adhaerens potenti adversitatem non timet.
Adulator propriis commodis tantum studet.
Aedificia et lites pauperiem faciunt.
Ubi est cadaver ibi congregantur aquilae.
Ut finitur haec fabula?
Vicini mei culpa est.
Caelum, non animum, mutat qui trans mare currit.
Aequalis aequalem delectat.
Aeque pars ligni curvi ac recti valet igni.
Ille saepe domum tarde venit.
In plataea conspiciuntur mulieres, vestimentis recentissimis indutae.
Alia aetas alios mores postulat.
Alii sementem faciunt, alii metent.
Aliud est facere, aliud est dicere.
Altare spoliat, ut aliud operiat.
Alteri ne facias, quod tibi fieri non vis.
Alterius non sit, qui suus esse potest.
Magni minores saepe fures puniunt.
Dat veniam corvis, vexat censura columbas.
Quem vides in plataea?
Quod est tibi nomen?
Quod est tibi praenomen?
Habesne fratres?
Quo munere fungeris nunc?
Amantium ira amoris integratio est.
Amare et sapere vix deo conceditur.
Sic ait et cuncti dicto paremus ovantes. / Hanc quoque deserimus sedem, paucisque relictis / vela damus, vastumque cava trabe currimus æquor.
Nos omnes Francogallice loquimur.
Recte dixisti, Thoma.
Mene amat?
Postquam altum tenuere rates, nec jam amplius ullæ / apparent terræ, cœlum undique et undique pontus, / tum mihi cæruleus supra caput adstitit imber / noctem hiememque ferens, et inhorruit unda tenebris.
Continuo venti volvunt mare magnaque surgunt / æquora: dispersi jactamur gurgite vasto. / Involvere diem nimbi, et nox humida cœlum / abstulit; ingeminant abruptis nubibus ignes. / Excutimur cursu, et cæcis erramus in undis. / Ipse diem noctemque negat discernere cœlo, / nec meminisse viæ media Palinurus in unda.
Tres adeo incertos cæca caligine soles / erramus pelago, totidem sine sidere noctes.
Ea canem sepelivit.
Absens non dicitur reversurus.
Absurdum est illum commoda hereditatis habere, alium onera portare.
Abundans cautella non nocet.
Acceptans actum, cum omnibus suis qualitatibus acceptare videtur.
Confessio est regina probationum.
Confessio est probatio omnibus melior.
Confessio facta in judicio non potest retractari.
Calumniare est falsa crimina intendere.
Bona fides non patitur ut bis idem exigatur.
Aliud est celare, aliud tacere.
Affirmanti incumbit probatio.
Quarto terra die primum se attollere tandem / visa, aperire procul montes ac volvere fumum.