Tatoeba sentences — language code: epo
Via parolo estas tute nekomprenebla kaj viaj leteroj estas ĉiam skribitaj tute nelegeble.
Rakontu al mi vian malfeliĉon, ĉar eble mi povos helpi al vi.
Li rakontis al mi historion tute nekredeblan.
Ĉu vi amas vian patron?
Kia demando! Kompreneble, ke mi lin amas.
Mi kredeble ne povos veni al vi hodiaŭ, ĉar mi pensas, ke mi mem havos hodiaŭ gastojn.
Li estas homo ne kredinda.
Via ago estas tre laŭdinda.
Tiu ĉi grava tago restos por mi ĉiam memorinda.
Lia edzino estas tre laborema kaj ŝparema, sed ŝi estas ankaŭ tre babilema kaj kriema.
Li estas tre ekkolerema kaj ekscitiĝas ofte ĉe la plej malgranda bagatelo; tamen li estas tre pardonema, li ne portas longe la koleron kaj li tute ne estas venĝema.
Li estas tre kredema: eĉ la plej nekredeblajn aferojn, kiujn rakontas al li la plej nekredindaj homoj, li tuj kredas.
Centimo, pfenigo kaj kopeko estas moneroj.
Sablero enfalis en mian okulon.
Li estas tre purema, kaj eĉ unu polveron vi ne trovos sur lia vesto.
Unu fajrero estas sufiĉa, por eksplodigi pulvon.
Kelkaj opinias, ke la prezidanto tro multe vojaĝas.
Mi ne volas scii kio venos post la vivo.
La akrido saltegis malproksimen.
Ni devas pri io interparoli.
Tom jam trifoje estis en Bostono.
Mi havas parencojn en Losanĝeleso.
La malvarma milito ankaŭ influis la Proksiman Orienton.
La profesoro prelegis pri la Proksima Oriento.
Mi mutigis mian poŝtelefonon.
Mi scias bonan italan restoracion.
Li havas nigran ĉemizon.
Ni ĉiuj kunvenis, por priparoli tre gravan aferon; sed ni ne povis atingi ian rezultaton, kaj ni disiris.
Malfeliĉo ofte kunigas la homojn, kaj feliĉo ofte disigas ilin.
Mi disŝiris la leteron kaj disĵetis ĝiajn pecetojn en ĉiujn angulojn de la ĉambro.
Li donis al mi monon, sed mi ĝin tuj redonis al li.
Mi foriras, sed atendu min, ĉar mi baldaŭ revenos.
La suno rebrilas en la klara akvo de la rivero.
Mi diris al la reĝo: via reĝa moŝto, pardonu min!
El la tri leteroj unu estis adresita: al Lia Episkopa Moŝto, Sinjoro N.; la dua: al Lia Grafa Moŝto, Sinjoro P.; la tria: al Lia Moŝto, Sinjoro D.
La sufikso «um» ne havas difinitan signifon, kaj tial la (tre malmultajn) vortojn kun «um» oni devas lerni, kiel simplajn vortojn. Ekzemple: plenumi, kolumo, manumo.
Mi volonte plenumis lian deziron.
En malbona vetero oni povas facile malvarmumi.
Manĝo sen vino estas kiel tago sen suno.
Paĉjo etendis siajn krurojn sur la sofo.
Paĉjo ne manĝas multajn fruktojn.
Paĉjo eksidis fine de la tablo kaj ekdiris dankpreĝon.
Mia patro permesis al mi iri al la koncerto.
Mia patro estas kuracisto, kaj ankaŭ mi iĝos tio.
Mia patro riparis rompitan fotelon.
Elirante mia patro kutime surhavas ĉapelon.
Mia patro nun estas en la malsanulejo.
Mia patro forestas nun.
Patro antaŭ nelonge revenis en Japanujon.
Ĉu mi baras vian vojon?
De la tuta disko, tiu estas mia plej ŝatata.
Momente mi trinkas bieron.
La muziko estas ŝia pasio.
Vi ne vidis ion.
Kaj via fratino?
La vetero estas aĉa hodiaŭ.
Ĉu vi povas iri kun ni?
Jen vokas Aya, jen vokas Aya, do al vi!
Jen estas Aya, jen estas Aya, ĉu iu ajn?
Kamilo triumfe revenis urben.
Foje nur perdinte tiujn, kiujn oni amas, oni sentas, kiom oni amis ilin.