Tatoeba sentences — language code: epo
Rakontoj kaj libroj estas valoraj ne nur por krei lingvaĵon kaj vortostokon, sed ankaŭ por krei la imagaron de la infanoj, por krei bildon de la mondo, de aliuloj kaj de si mem. Sed facilas diri „Rakontu al ili historion!” Por rakonti historion vi devas travivi ĝin kaj peri ĝin, kaj tio ne estas en ĉies povo.
Ne necesas diri, ke li malfruis por la lernejo, kiel kutime.
Neniu laŭdas mian landon.
Mi tre seniluziiĝis pri vi.
Tiuj ruinoj iam estis belega palaco.
Lia rakonto vekis mian suspekton.
Vi divenas kaj komprenas, ke li denove, kiel kutime, malfruis laborloke.
Li laboregis, por ke lia familio povu vivi komforte.
Li revenis hejmen pli malfrue ol kutime.
La ofteco de la temoj en la frazoj de la kontribuantoj malkaŝas multon pri ties kutimoj kaj antaŭjuĝoj.
Ĉu vi havas koramikon?
Ĉi tiu ringo estas multekosta. Montru al mi iujn malmultekostajn.
Okazis mortokazo en ŝia familio.
Mi ne ŝatas ludi en teamo.
La nova biciklo kostis al mi pli ol 50 000 enojn.
Preferinde ne fidu tiun viron.
Kiu scias? Tio montriĝos eble utila.
Ŝi enŝlosis sin en la banĉambro.
Ni estis retenitaj duonhore en la trafiko kaj tial ni alvenis malfrue.
Tom estis subite premegita de timo.
Ni havas kompletan aron de la registraĵoj de la simfonioj de Beethoven.
Tom sentas sin precize same kiel Mary.
Pardonon, sed mi ne mendis tion.
Li instruas la anglan gramatikon en la mezlernejo.
La raporto ankoraŭ konfirmendas.
En 1873 miaj gepatroj transloĝiĝis Varsovion, kie mia patro ricevis la oficon de instruisto de la germana lingvo en realgimnazio.
Mi restis kvin monatojn hejme por lerni la lingvojn latinan kaj grekan.
Poste mi eniris en la Varsovian Duan Filologian Gimnazion, kiun mi finis en la jaro 1879.
Tiam mi forveturis Moskvon kaj eniris tie en la medicinan fakultaton de la tiea universitato.
Miaj moskvaj kolegoj estis reprezentantoj de tre multaj kaj plej diversaj rasoj, kaj tio ĉi fortikigis en mi la celadon al unuigita homa familio.
Baldaŭ la financa stato de miaj gepatroj iĝis tre malbona; ili ne povis jam tenadi min en Moskvo. Tial mi en 1881 revenis Varsovion kaj eniris tie en la universitaton, kiun mi finis en la komenco de januaro 1885.
Mi forveturis tiam en la vilaĝon Vejseje, por komenci kuracistan praktikon.
Mi praktikis tie en la daŭro de kvar monatoj.
Ĉu mi oivis tiamaniere resti ĝis morgaŭ brakumanta vin?
Tiu sperto konvinkis min, ke mi tute ne taŭgas por la ĝenerala medicina praktiko, ĉar mi estas tro sentema kaj la suferoj de la malsanuloj — precipe tiuj de la mortantoj — tro multe min turmentas.
Tiam mi revenis Varsovion kaj decidis elekti por mi specialaĵon pli trankvilan, nome la malsanojn de okuloj.
Mi laboris en la daŭro de ses monatoj en la okulista apartaĵo de varsovia malsanulejo, poste mi lernis kelkan tempon en la klinikoj de Vieno kaj je la fino de 1886 mi komencis okulistan praktikadon en Varsovio.
Tiam mi konatiĝis kun mia nuna edzino.
Mia nuna edzino tiam gastis ĉe sia fratino, loĝanta en Varsovio.
La naŭan de aŭgusto 1887 mi edziĝis.
Al mia fianĉino mi klarigis la tutan esencon de mia ideo kaj la planon de mia estonta agado.
Mi demandis ŝin, ĉu ŝi volas ligi kun mi sian sorton.