Tatoeba sentences — language code: lat
Memento moriendum esse.
Nulla vita sine musica.
Nulla vita sine aqua.
Musica artium optima est.
Germania rivis fluminibusque abundat.
Lucullus multa pocula ex auro habebat.
Magister de virtute Romanorum locutus est.
Babylone Alexander mortuus est.
Si tu et Marcus valetis, ego et Paulus valemus.
Scio eum legere.
Sciebam eum legere.
Scio a te epistulam legi.
Sciebam a te epistulam legi.
Paulus mortuus repertus est.
Hodie vesperi domum proficiscemur.
Quando adveniet pater tuus?
Tua consilia semper meminero.
Cras ad te veniam.
Puer est in suo horto et vocem eius audio.
Frater meus nullam pecuniam habet.
Scio eum legisse.
Sciebam eum legisse.
Scio a te epistulam lectam esse.
Sciebam a te epistulam lectam esse.
Nox appetit.
Deus mundum creavit sex diebus.
Amicum ad duos menses videbo.
Nemo consetur ignorare legem.
Oportet leges iustas esse.
Spero te hoc facere posse.
Sperabam te hoc facere posse.
Spero te valere.
Nihil dicens abiit.
Nihil obstat.
Pax hominibus bonae voluntatis.
Obtemperandum est legibus.
Omnibus amanda est patria.
A nobis divitibus invidendum non est.
Cur mentiris?
Estne pater tuus in horto?
Tu certe verum dices.
Ego prius in Italiam veni quam tu.
Audio te loquentem.
Video te legentem.
Ille se gerit, quasi rex sit.
Marcus habet plus pecuniae quam tu.
Patrem tuum vidi.
Cape hunc librum.
Nobis currendum erat.
Patria civibus amanda est.
Marcus et Paulus eundem magistrum habent et eosdem libros legunt.
Tempestas nocet navibus.
Paulus Romam venit ut me salutaret.
Sol est rex caeli, luna est regina siderum.
Cum aegrotus sim, tibi scribere non possum.
Dareus exercitum ex Asia in Europam traiecit.
Tiberis Romam praeterfluit.
Utrum brevis an longa est via?
Dic mihi quis iste iuvenis sit.
Nescio utrum via brevis sit an longa.
Odimus hunc patriae hostem.
Soror mea pulchra est.
Rex libertatem captivis concessit.
Deus sive natura.
Credo in unum Deum, Patrem omnipoténtem, factórem cǽli et terræ, visibílium ómnium et invisibílium.
Confíteor Deo omnipoténti et vobis, fratres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Laboro hic.
Mihi multis libris opus est.
Marcus est tam probus, ut omnes eum laudent.
Ubi desertum faciunt, pacem appellant.
Redeo Romam.
Pompeius eiusque milites fugerunt.
Credo eum lecturum esse.
Credebam eum lecturum esse.
Tecum totus annus aestas est.
Epistulam scripturus sum.
Hoc dico, ut intellegas.
Mater liberos amat.
Liberi a matre amantur.
Spero milites nostros victuros esse.
Credo hanc puellam sinceram esse.
Veronica! Adest Ver! Asparagus meus crescet!
Amo Paulum, tamquam si sit pater meus.
SPQR
Peccavi.
Marcum erroris pudet.
Ex nihilo nihil fit.
Relicturi omnes agros erant.
Homo hominis lupus.
Mundus vult decipi, ergo decipiatur.
Paulus natus est Romae.
Oblitus non sum tuorum verborum.
Cervus a venatoribus interfectus est.
Domi mansi ut quiescerem.
Vivitur parvo bene, cui paternum splendet in mensa tenui salinum nec levis somnos timor aut cupido sordidus aufert.
Tertium non datur.
Te hominem esse memento.
Tempus ipsum affert consilium.
Ceterum censeo Esperantam linguam esse importandam.