Tatoeba sentences — language code: lat
Nec prius absistit, quam septem ingentia victor / corpora fundat humi et numerum cum navibus æquet. / Hinc portum petit, et socios partitur in omnes.
Vina bonus quæ deinde cadis onerarat Acestes / litore Trinacrio dederatque abeuntibus heros, / dividit, et dictis mærentia pectora mulcet:
O socii (neque enim ignari sumus ante malorum), / o passi graviora, dabit deus his quoque finem.
Vos et Scyllæam rabiem penitusque sonantes / accestis scopulos, vos et Cyclopia saxa / experti.
Revocate animos, mæstumque timorem / mittite; forsan et hæc olim meminisse juvabit.
Per varios casus, per tot discrimina rerum / tendimus in Latium, sedes ubi fata quietas / ostendunt; illic fas regna resurgere Trojæ. / Durate et vosmet rebus servate secundis.
Talia voce refert curisque ingentibus æger / spem vultu simulat, premit altum corde dolorem.
Illi se prædæ accingunt dapibusque futuris: / tergora deripiunt costis et viscera nudant; / pars in frusta secant veribusque trementia figunt; / litore aëna locant alii flammasque ministrant.
Tempus ad ientaculum Thomae defuit.
Nomen mihi est "Ille Inusitatus."
Tum victu revocant vires, fusique per herbam / implentur veteris Bacchi pinguisque ferinæ.
Postquam exempta fames epulis mensæque remotæ, / amissos longo socios sermone requirunt, / spemque metumque inter dubii, seu vivere credant, / sive extrema pati nec jam exaudire vocatos.
Timebarisne?
Præcipue pius Aeneas nunc acris Oronti, / nunc Amyci casum gemit et crudelia secum / fata Lyci fortemque Gyan fortemque Cloanthum.
Et jam finis erat, cum Jupiter, æthere summo / despiciens mare velivolum terrasque jacentes / litoraque et latos populos, sic vertice cœli / constitit et Libyæ defixit lumina regnis.
Atque illum, tales jactantem pectore curas, / tristior et lacrimis oculos suffusa nitentes / alloquitur Venus:
O qui res hominumque deumque / æternis regis imperiis et fulmine terres, / quid meus Aeneas in te committere tantum, / quid Troes potuere, quibus tot funera passis, / cunctus ob Italiam terrarum clauditur orbis?
Certe hinc Romanos olim, volventibus annis, / hinc fore ductores, revocato a sanguine Teucri, / qui mare, qui terras omni dicione tenerent, / pollicitus, quæ te, genitor, sententia vertit?
Hoc equidem occasum Trojæ tristesque ruinas / solabar, fatis contraria fata rependens; / nunc eadem fortuna viros tot casibus actos / insequitur. Quem das finem, rex magne, laborum?
Antenor potuit, mediis elapsus Achivis, / Illyricos penetrare sinus atque intima tutus / regna Liburnorum et fontem superare Timavi, / unde per ora novem vasto cum murmure montis / it mare proruptum et pelago premit arva sonanti.
Hic tamen ille urbem Patavi sedesque locavit / Teucrorum, et genti nomen dedit armaque fixit / Troja; nunc placida compostus pace quiescit.
Nos, tua progenies, cœli quibus annuis arcem, / navibus (infandum!) amissis, unius ob iram / prodimur atque Italis longe disjungimur oris. / Hic pietatis honos? Sic nos in sceptra reponis?
Vīnum bibō.
Olli subridens hominum sator atque deorum, / vultu, quo cœlum tempestatesque serenat, / oscula libavit natæ, dehinc talia fatur: