Tatoeba sentences — language code: epo
La raketo ekflugas vertikale al la spaco.
Metu vian manon sur mian ŝultron.
Ni estis konsentaj.
Ĉu vi ŝatus pli da kuko?
Kiom da libroj vi legis en la lasta jaro?
La prezidento faris paroladon al la nacio.
Mary konsentis.
Iliaj gepatroj amegis min.
Legado estas plezuro, kiun ne ĉiuj permesas al si.
Tiu peco ne taŭgas.
Dio benas tiujn, kiuj sian langon bridas.
Ĉi tiu libro ne multe plaĉis al mi.
Kiom da libroj vi legis en la pasinta jaro?
Generalo estas militista oficiro altranga.
Ŝi estis turmentita.
Li submetiĝis al sia torturisto.
Adam estis la unua feliĉulo, ĉar li ne havis bopatrinon.
Estas facile labori en ĝinza vesto.
Vivu la gerontokratio!
Por ĉiuj ni manĝaĵo ne sufiĉas.
Mi ne moviĝis.
Tomo sciis nenion pri la pasinteco de Manjo.
Lasu Danon paroli al mi. Ne interrompu.
Sidiĝu sur mia dorso, kaj tiam mi vin kunprenos kun mi.
Mi ne plu memoras la sonon de lia voĉo.
Mi ne plu memoras la sonon de ŝia voĉo.
Plumbo estas komuna poluaĵo de la medio.
Kiu ne havas infanojn, tiu edukas ilin bone.
Se prezentiĝas io ajn, kion vi ne komprenas, vi povas demandi al mi, kiam vi volas.
Ĉu estas bone?
Tomo estas en embarasa situacio.
Tomo bezonos vian helpon.
Spite liajn provojn mia opinio ne ŝanĝiĝis.
Maljuniĝante, homo vidas pli malbone, sed pli multe.
Li proponis sian asistadon.
La laboro estas efektive plenumita.
Mi volas scii, kial vi faris tion.
Infanojn oni ne tro dorlotu.
Ĝi estas danĝera misio.
Mi ŝatas, ke la vento tiel petolas kun viaj haroj.
Silenti bone estas pli malfacile, ol paroli bone.
Gepatroj instruas infanojn paroli, infanoj instruas gepatrojn silenti.
Ĉi tiu estas la listo de la libroj plej multe venditaj pasintmonate.
Rakontu al mi tiun historion ekde la komenco sen preterlasi iun detalon.
Estas esence favori la legokutimon ekde la infana aĝo.
Li perdiĝis en la nebulo de la memoroj.
Nun pluvetas kaj la nokto estas tute kvieta, silenta.
Ĉiam estas loko por vi en miaj pensoj.
La blato povas kanti bele kaj danci, sed la kokino malhelpas al ili, montri siajn artaĵojn ankaŭ dumtage.
Ĉiu promeso estas ŝuldo.
Ĉu la viando ŝajnas ne finkuirita?
Ili akceptis la sorton kun rezigno, pacienco kaj oferpreto.
Atentu, ĉar mi tenas la okulojn sur vi.
La renkontiĝo donas al li konsolon inter sortobatoj.
Tom malsurtegmentiĝis.
La skribotablo staris en la ĉestrata ĉambro.
En la ĉambreto de la aĝulo estis nur kaduka meblaro.
Li ne povis deŝiri la rigardon de la malsekaj lipoj spasme moviĝantaj.
Mi devis alporti mian ĉapon.
Dum la fremdulo monotone rakontis, mi devis multe oscedi.
Mi konfesas, mi komprenis eĉ ne vorton.
La malpli juna knabino helpis primeti la tablon.
En la dekstra mano la viro tenis libron kun ruĝa tranĉparto.
La maljuna servisto faris senvorte riverencojn.
El la najbara ĉambro aŭdiĝis rumoro de la konversacioj.
En la pasinta jaro mi legis pli ol kvindek librojn.
Kie vi vidas librojn?
Mi esperas ekvidi lin denove.
Mi ne havas kvin dolarojn.
Vi ŝuldas al mi pliajn tridek dolarojn.
Verdire, mi neniam parolis portugale.
Ĉu ankoraŭ ekzistas viroj, kiuj ne drinkas?
Kvankam ne longa, tiu frazo estas ambigua.
La divorcantaj gepatroj longe batalis pri la gardorajto al filo.