Tatoeba sentences — language code: epo
Li provis kovri la buŝon de sia konscienco.
Ĉu vi povas koncize karakterizi lin? – "Kresko mamuta, sed saĝo liliputa."
Krevis la vazo antaŭ la nazo.
Li kriis el la tuta gorĝo.
Kriu eĉ raŭke, sed kanti ne ĉesu.
La ministro konfesis, ke pro la manko de tempo oni multon kudris per fluganta kudrilo.
Kun Dio vi iros ĉien, sen Dio nenien.
Kun edzo plej malmola estas pli bone ol sola.
Ne, mi ne provis diri pretekston; kune kaptite, kune punite.
Kun kiu vi kuniĝas, tia vi fariĝas.
Kun konfido neniam rapidu.
La policanoj kaptis lin kun la peko en mano.
Ŝi foriris el la vilaĝo kun ĉiom el siaj domo kaj havo.
Li forlasis la landon kun sia edzino kaj kun sia tuta posedo kaj heredo.
Kun urso promenu, sed pafilon prete tenu.
Kun vero severa la varo forvelkos.
Kuradi kiel venenita muso.
Li estas kuraĝa homo en sia domo.
Kuraĝa mieno antaŭ propra kameno.
Kuraĝe li staras, kiam muro lin baras.
Kuraĝo ĉion atingas.
Kurba estas la ligno, sed rekte ĝi brulas.
Kurbiĝadi kiel diablo en akvo benita.
Kurbiĝu la hoko laŭ la postuloj de la loko.
Oni ne povas forkuri de sia propra korpo.
Kvalito bona ne bezonas admonon.
Longan tempon ŝi bezonis min kiel amikon kaj konsilanton, sed nun mi estas la kvina rado ĉe veturado.
Kvitiĝas servo per reservo.
La afero estas plenumita.
La afero havas tempon.
La afero malsukcesis.
La afero ne brulas.
La afero ne iras glate.
La afero ne staras sur pinto de ponto.
La afero ne urĝas.
Laboro donas bonstaton, mallaboro malsaton.
Laboro finita, ripozo merita.
Laboro fortigas, ripozo putrigas.
Laboro homon nutras, sen laboro li putras.
Laboro kaj pacienco kondukas al potenco.
Laboro lacigas, sed akiro ĝojigas.
Laboro ne estas leporo, — ĝi haltos, ne forsaltos.
La dorm' estas bona, se mankas la mono.
La enigmo simple solviĝas.
La felo tanadon ne valoras.
La forestanto ĉiam estas malprava.
La haroj disstariĝas.
La konscienco lin ne turmentas.
La lango de virino estas ŝia glavo.
La lipoj ne montru, kion manĝis la buŝo.
La loto estas tirita.
La ludo kandelon ne valoras.
La lumo por vero ofte estas danĝero.
La luno ne aŭskultas, kiam hundo ĝin insultas.
La manĝota fiŝo estas ankoraŭ en la rivero.
La mano lin jukas.
La morto ŝercon ne komprenas: oni ĝin vokas, ĝi venas.
La langa vundo estas la plej profunda.
La lango estas mola kaj laŭvole petola.
Lango miela, sed koro kruela.
Lango nenion atingas, se ĝin saĝo ne svingas.
La parto plej vasta venos la lasta.
La plej danĝera homo — malbona in' en domo.
La "por" kaj la "kontraŭ".
Larmoj pravecon ne pruvas.
Larmoj ŝuldon ne pagas.
La sama afero, sed kun la kapo al tero.
La sigelo ankoraŭ ne estas metita.
La tempo ĉiam malkaŝas la veron.
La tempo venos, ni ĉion komprenos.
La "tuj" de sinjoroj estas multe da horoj.
La tuta ludo ne valoras kandelon.
Li procedis laŭ ĉiuj leĝoj de la arto.
Laŭdu belecon de l' maro, sed ĉe rando de arbaro.
Laŭdu tagon nur vespere.
Laŭ la agoj de homo estas lia renomo.
La vivo staras sur la karto.
Lavu tutan jaron, negro ne blankiĝos.
Lecionoj al profesoro estas vana laboro.
Leĝe kaj rajte.
Leĝo estas bona, se advokato ĝin helpas.
Leĝo estas cedema: kien vi deziras, ĝi iras.
Leĝo malaperas, moro daŭras.