Tatoeba sentences — language code: mar
त्या आपल्या मैत्रिणी आहेत.
बिल कधीही दुसर्‍या लोकांशी भांडत नाही.
बिल तुझ्यासारखा उंच नाही आहे.
बिल तुमच्यासारखा उंच नाही आहे.
बिल तासंतास रडत राहिला.
ते खरं प्रेम नव्हतं.
लक्ष दे!
लक्ष द्या!
आयकनवर डबल-क्लिक करा.
आयकनला डबल-क्लिक करा.
हा एक चिनी पंखा आहे.
हत्ती पोसवतो पण लेक नाही पोसवत.
हगत्या लाज की बघत्या लाज?
हजीर तो वजीर.
हाताची पाचही बोटे कधीही सारखी नसतात.
हाती नाही आणा, मला कारभारी म्हणा.
ही स्वत:ची सावली विकून खाणारी माणसं आहेत.
चकाकते ते सारेच सोने नसते.
अंथरूण पाहून पाय पसरावे.
केव्हाच नाही त्यापेक्षा उशीर बरा.
उथळ पाण्याला खळखळाट फार.
रिकामी भांडी सर्वात जास्त आवाज करतात.
गरज ही शोधाची जननी आहे.
माझा असा मत आहे की गरज हीच शोधाची जननी आहे.
तो म्हणाला की गरज ही शोधाची जननी आहे.
मध दिसलं, पण मधमाश्या नाही दिसल्या.
आपले गरजे गाढव राजे.
असतो मांजर अंध, उंदीर होतो धुंद.
एकाने गाय मारली म्हणजे दुसर्‍याने वासरू मारू नये.
कुत्र्याच्या शेपटीवर पाय देऊ नका.
मांजराचा खेळ होतो पण उंदराचा जीव जातो.
मांजर आपल्या पोरास खाते ते उंदरास कसे सोडील?
मेले मेंढरू आगीस भीत नाही.
शहरातले व्हावे कुत्रे पण गावड्यातले होऊ नये माणूस.
घोरपडबाई तुझी पाठ कशी तर म्हणे रेशमापेक्षा मऊ.
ज्याच्या हाती ससा तो पारधी.
डोंगर कोरला उंदीर काढला.
मारावा तर हत्ती व लुटावे तर भांडार.
वाघ म्हटले तरी खातो, वाघोबा म्हटले तरी खातो.
वाघाची खोडा काढू नये.
हत्ती गेला आणि शेपटाला कोण रुसतो?
हत्ती चालतो कुत्रे भुंकतात.
हत्तीचे ओझे हत्तीने उचलावे.
हत्तीचे दात माघे नाही जात.
हत्तीच्या आहारामध्ये लाखो मुंग्यांचा आहार चालतो.
कावळा करकरला म्हणून पिंपळ मरत नाही.
माशाचे पोराला पोहायला शिकवायला नको.
सर्प डसलेल्यास दोरीचे भय.
साप मारावा पुरा नाही तर सूड घेईल खरा.
ओठाबाहेर ते कोटाबाहेर.
केस उपटल्याने काय मढे हलके होते?
खर्‍या-खोट्यामध्ये चार बोटांचं अंतर.
दुसर्‍याशी भांडण्यापेक्षा गुडघ्याशी भांडावे.
दात कोरल्याने पोट भरत नाही.
दोन हाती मिळवावे, एक हाती खर्चावे.
निजलेल्या कोण्ही उठवील, जाग्याला कोण उठवील?
मन राजा, मन प्रजा.
मनी वसे ते स्वप्नी दिसे.
एकीने घातली दोरी म्हणून दुसरीने घातली दोरी.
एका कानावर पगडी, घरी रांड उघडी.
तीन कोनी टोपी जिकडे फिरेल तिकडे सारखीच.
फाटके नेसावे पण स्वतंत्र असावे.
हिरा तो हिरा गार तो गार.
असल आपल्या असलपणावर गेला कमसल म्हणतो मला भ्याला.
आपले अपराध स्मर तेणे दुसर्‍याचे विसर.
आशेसारखा रोग नाही.
आळसाने शरीर क्षीण गंजाने लोखंड क्षीण.
इच्छी परा येई घरा.
कलाकौशल्य ज्याचे होती त्याची होते जगी ख्याती.
खुजाला हसू नको खुजा होशील.
गाड्याची वाट आणि गाडल्याची वाट एकच.
चांगले झाले तर सर्वांचे वाईट झाले तर एकाचे.
जावे लाख रहे साख.
तीन शेंडे, साबर बोंडे आणि लाल तोंडे हे वाढल्यावाचून राहणार नाहीत.
नीचाची प्रीत जशी वाळूची भिंत.
मरण हक्क आहे.
राग खाई आपणास संतोष खाई दुसर्‍यास.
विशी विद्या, तिशी धन.
शहाण्याचा व्हावे चाकर पण मूर्खाचा होऊ नये धनी.
श्रिमंताचे जळू नये घर, तरुणाची मरू नये बायको व व्रिद्धाचा मरू नये पुत्र.
सत्तेपुढे शहाणपण चालत नाही.
अन्नमय प्राण, प्राणमय शक्ती आणि शक्तीमय पराक्रम.
आधि देव, मग जेव.
उपासामागे पारणे आणि पारण्यामागे उपास.
कडू कारले तुपात तळले आणि साखरेत घातले तरी कडू ते कडूच.
खाऊ जाणे तो पचवू जाणे.
चाखलं नसेल, पण देखले तर असेल.
लवण तेथे जिवन.
रोगाचे घर निरुद्योग, मृत्यूचे घर रोग.
वैद्याची पोरे गालगुंडाने मेली.
अंगणावरून घराची कळा.
आपले तोंड आपल्यास आरशावाचून दिसत नाही.
आजचा डीजे कोण आहे?
टॉमला त्याची खोली साफ करायची नाहीये.
जिम वकील नाहीये. तो डॉक्टर आहे.
जिम वकील नाहीये. तो वैद्य आहे.
आम्ही फक्त मित्र होतो.