Tatoeba sentences — language code: epo
Neniu povas malebligi la realigon de tiu plano.
Neniu povas malebligi la plenumon de tiu plano.
Dum kelkaj minutoj regis laŭta bruo antaŭ la domo, ĉar pasis manifestacio.
Sekvis mallonga paŭzo, dum kiu oni aŭdis nur unuopajn flustritajn vortojn.
Mi sentis preskaŭ doloron pro malsato, kaj englutis kelkajn kulerojn de la kaĉo ne atentante ĝian guston.
La antikveca horloĝo de la lernejo batis la naŭan horon.
Mi rigardis jen unu jen la alian, kaj mi devas konfesi, ke neniu el ili plaĉis al mi.
Mi ne sciis, kion pensi pri tio.
Mi ne sciis, kion opinii pri tio.
Subite mi ne plu estis certa pri tio, ĉu mi ŝlosis mian aŭton.
Mi decidis reiri ankoraŭfoje por ekzameni, ĉu mi riglis la pordon.
Absorbite de la interparolo kun miaj amikoj, mi tute forgesis la tempon – kaj, ke mi timis trairi la solecan arbareton en mallumo.
Mi petis Tomon akompani min sur la hejmvojo.
Havante Tomon ĉe mia flanko, mi certe ne devis timi.
Tom konsentis akompani min, do ni adiaŭis la aliajn kaj ekvojis.
Nun en la plena taglumo videblis, ke ŝi havas belan vizaĝon kaj sanan, glatan haŭton.
Krom ŝia alta frunto mian atenton kaptis precipe la longaj okulharoj, kiuj donis al ŝia vizaĝo eksterkutiman, preskaŭ fabelecan aspekton.
Tom ja estas sufiĉe gaja kompano — tion mi volonte konfesas —, sed fakte mi preferus, se min akompanus alia ulo.
Ekstere regis severa malvarmo.
La treme briletanta rubando de la steloj sin etendis klara super la nigra veluro de la sennuba nokta ĉielo, igante min dum momento forgesi la malvarmon kaj revi pri la vastoj de la galaksio.
Tom, jen malpacienco mistempa; ĝentilulo ĉiam restas trankvila kaj neniam urĝas hasti.
Tom, kiu intertempe jam pluiris, memorigis min, ke li ne havas la tutan nokton je dispono, kaj urĝis min finfine veni.
Iom da tempo ni silente sidis kune.
Ioman tempon ni sidis kune kaj silentis.
Plurfoje mi preskaŭ glite falis sur la glata vojo.
Ŝi turnis la vizaĝon al mi — la frunton kaj la tempiojn kadris malhele brunaj, buklete pendantaj haroj.
Ĉe ŝi la kolornuancoj de haŭto kaj hararo formas idealan kontraston; pli belan mi neniam vidis kaj ne povas imagi.
Vi ne havis matenmanĝon hodiaŭ kaj sekve vi estas malsataj. Mi aranĝis, ke ĉiu el vi ricevu bulkon kun fromaĝo.
La instruistinoj rigardis unu la alian kun miro.
Tio okazas je mia respondeco, ŝi klarige aldonis, kaj tuj poste ŝi forlasis la ĉambron.
Estas necese elekti por la plibono.
Se la bedoj estus plenaj de floroj, ili sendube prezentus belan aspekton, sed nun, meze de la vintro, oni bezonas aŭdacan fantazion por imagi tion.
Estas tute kiel vi diras.
Se ni havus flugilojn, ĉu ni povus tiam flugi ĝis la luno?
Li ne devas veni tien ĉi denove.
Ili ankoraŭ ne alvenis.
La flughaveno situas kie?
La infanoj ne rajtis ludi ekstere; la ŝtormo estis tro forta.
Estas viaj infanoj kiuj malfruas.
Hodiaŭ mi ricevis mortominacon.
Ni estas hejme.
Ni vidas per la okuloj, ni aŭdas per la oreloj, ni tuŝas per la haŭto, ni flaras per la nazo, ni gustumas per la lango.
Mi atendas la plej malbonan.
Bonvolu lasi min pace.
Estas tre malfacile liberiĝi de la blatoj en nia domo.
Ni ne scias kio okazis. Ŝi svenis de momento al alia.