Tatoeba sentences — language code: grc
Ἀγαθοῦ μὲν οὐδενὸς μετέσχεν ἄλλων δὲ πολλῶν.
Mεγάλων ψῡχῶν ῑ̔εὶς οὐκ ἂν ἁμάρτοις.
τί γὰρ ἄλλʼ ἂν ἀπολαύσαιμι τοῦ μαθήματος;
Μιμνήσκεις κακῶν.
Φρονήσεως καὶ ἀληθείᾱς καὶ τῆς ψῡχῆς οὐκ ἐπιμελεῖ οὐδὲ φροντίζεις.
ἐμοὶ δʼ ἔλασσον Zηνὸς ἢ μηδὲν μέλει.
τῶν πόνων πωλοῦσιν ἡμῖν πάντα τᾱ̓γάθʼ οἱ θεοί.
πείσομαι μᾶλλον τῷ θεῷ ἤ ῡ̔μῖν.
πόνος πόνῳ πόνον φέρει.
θάνατον πᾶσι κοινὸν [ἐστὶ] καὶ ἀναγκαῖον ἀνθρώποις
πυρὸς βροτοῖς δοτῆρʼ ὁρᾷς.
οὐ σύ μοι τῶνδʼ αἰτίᾱ;
σφῷν μὲν ἐντολὴ Διὸς ἔχει τέλος.
οὕτως ἀταλαίπωρος τοῖς πολλοῖς ἡ ζήτησις τῆς ἀληθείᾱς.
σοφοῖς ὁμῑλῶν καὺτὸς ἐκβήσῃ σοφός.
ἰσχὺν περιεποιήσαντο χρημάτων τε προσόδῳ καὶ ἄλλων ἀρχῇ.
φιλίᾱͅ μὲν καὶ εὐνοίᾱͅ ἑπομένους οὐδέποτε εἶχεν.
πάντες μιᾷ ὁρμῃ προσεκύνησαν τὸν θεόν.
κάκιστα δὴ μακρῷ κάτειμι.
τέχνη δʼ ἀνάγκης ἀσθενεστέρᾱ μακρῷ.
Tεθνᾶσι τῷ δέει τοὺς τοιούτους ἀποστόλους.
Ἥξεις Ὑβριστὴν ποταμὸν οὐ ψευδώνυμον.
σὲ τόδʼ ἐλήλυθε πᾶν κράτος.
τίς ποτε ἀγλαᾱ̀ς ἔβᾱς Θήβᾱς;
τοὺς ἰχθῦς οἱ Σύροι θεοὺς ἐνόμιζον.
ἀναμνήσω ῡ̔μᾶς καὶ τοὺς τῶν προγόνων κινδῡ́νους.
Tί ἀδικηθεὶς ὑπʼ ἐμοῦ νῦν ἐπιβουλεύεις μοι;
βέλτῑόν ἐστι σῶμά γʼ ἢ ψῡχὴν νοσεῖν.
Ἔτλη θυτὴρ γενέσθαι θυγατρός, πολέμων ἀρωγᾱ́ν.
τῶνδʼ ἔλεγχον τοῦτο μὲν Πῡθώδʼ ἰών πεύθου τὰ χρησθέντα.
Κακούργου ἐστὶ κριθέντʼ ἀποθανεῖν, στρατηγοῦ δὲ μαχόμενον τοῖς πολεμίοις.
Διδακτόν ἐστιν ἡ ἀρετή.
ἦ βαρυδαίμονα μήτηρ μʼ ἔτεκεν.
Αὐτὸς ξυνειδώς φησιν;
ἥξει γὰρ αὐτά.
Oὗτος, τί ποιεῖς;
οἵδε παῖδες στείχουσι.
οὐχ ὥρᾱ καθεύδειν οὐδʼ ἀμελεῖν ἡμῶν αὐτῶν.
οὔτοι συνέχθειν ἀλλὰ συμφιλεῖν ἐφῦν.
Oὐδὲν εἶχε φράσαι.
χρόνῳ ποτʼ ἐξέπρᾱξαν ὡς δοῦναι δίκην.
Μηχαναὶ πολλαί εἰσιν ὥστε διαφεύγειν θάνατον.
δείνʼ ἐπηπείλει, ὥστʼ οὔτε νυκτὸς ὕπνον οὔτʼ ἐξ ἡμέρᾱς ἐμὲ στεγάζειν.
ἀφῑ́εμέν σε, ἐπὶ τούτῳ μέντοι, ἐφʼ ᾧτε μηκέτι φιλοσοφεῖν.
κάτειμι πρίν μοι μοῖραν ἐξήκειν βίου.
Πιθεῖν Τιτᾶνας οὐκ ἠδυνήθην.
μέλλω παθεῖν.
Δίκαιον εὖ πρᾱ́ττοντα μεμνῆσθαι θεοῦ.
τὸν ἄνδρʼ ἀπαυδῶ μήτʼ ἐνδἐχεσθαι μήτε προσφωνεῖν τινα.
καταρνεῖ μή δεδρᾱκέναι τάδε;
τί δῆτα μέλλεις μὴ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;
φόβος ἀνθʼ ὕπνου παραστατεῖ, τὸ μὴ βλέφαρα συμβαλεῖν.
Γράμματα μαθεῖν δεῖ καὶ μαθόντα νοῦν ἔχειν.
Nέοις τὸ σῑγᾶν κρεῖττόν ἐστι τοῦ λαλεῖν.
Μίνως τὸ λῃστικὸν καθῇρει τοῦ τᾱ̀ς προσόδους μᾶλλον ἰέναι αὐτῷ.
ἀντιλέγειν φῇς τοῖς βουλομένοις ἡμᾶς ἀπολέσαι.
ἆρα προσδοκᾶν αὐτοὺς τοιαῦτα πείθεσθαι οἴεσθε;
Mωρίᾱ τηλικαύτην ἡγεῖσθαι πόλιν οἰκεῖν τὸ μέγεθος ὥστε μὴ δεινὸν πείσεσθαι.
ταῦτα γὰρ καλῶς ἐγὼ εἰδὼς διώλεσα.
οὔ τι χαίρων δίς γε πημονᾱ̀ς ἐρεῖς.
βουλοίμην ἂν λαθεῖν αὐτὸν ἀπελθών.
διετέλουν χρώμενοι τοῖς τῶν πολεμίων τοξεύμασι.
οὐ φθονῶν τοῖς φανερῶς πλουτοῦσιν ἐφαίνετο.
Oὔποτε ἐπαυόμην ἡμᾶς οἰκτῑ́ρων.
Εἰς τὸ πρόσθεν οἱχονται διώκοντες.
ἀδικεῖ τοὺς νέους διαφθείρων.
ἤδη δέ τινων ᾐσθόμην καὶ διὰ ταῦτα ἀχθομένων μοι.
χαίρουσιν ἐξεταζομένοις τοῖς οἰομένοις μὲν εἶναι σοφοῖς οὖσι δʼ οὔ.
ἡμεῖς ἀδύνατοι ὁρῶμεν ὄντες περιγενέσθαι.
ᾔσθετʼ ἠδικημένη.
οὐδὲν τῶν δεόντων ποιούντων ῡ̔μῶν κακῶς τὰ πρᾱ́γματα ἔχει.
Ἐξόν εἰρήνην ἔχειν αἱρεῖται πολεμεῖν.
Σωκράτης ηὔχετο πρὸς τοὺς θεοὺς ἁπλῶς τᾱ̓γαθὰ διδόναι, ὡς τοὺς θεοὺς κάλλιστα εἰδότας.
Ἐπὶ πολὺ ἦν τὰ ὑποζύγια, ἅτε διὰ στενῆς τῆς ὁδοῦ πορευόμενα.
ἦλθον ἐπί τινα τῶν δοκούντων σοφῶν εἶναι, ὡς ἐνταῦθα ἐλέγξων τὸ μαντεῖον.