Tatoeba sentences — language code: epo
La celo de panjo estis diplomitiĝi, sed la celo de paĉjo estis panjo.
Mi volas promeni.
Ĉiuj studentoj ekridis.
La usonanoj volis altrudi la ideon laŭ kiu libro aŭ filmo devus esti konsiderataj kiel iu ajn komerca objekto. Ĉar komprenis ili, ke flanke de la armeo, de la diplomataro kaj de la komerco, ankaŭ ekzistas kulturmilito. Batalo, ke ili deziras gajni samtempe pro kialoj noblaj – Usono ĉiam opiniis, ke siaj valoroj estas universalaj – kaj malpli noblaj: la formatigo de la spiritoj estas la plej bona rimedo por forvendi la usonajn produktojn. Konsideru, ke la kino prezentas la plej gravan usonan eksportrangon, multe antaŭ ol la armiloj, la aeronaŭtiko aŭ la komputiko! El tio ilia volo altrudi la anglan kiel monda lingvo. Eĉ se oni notas de du jardekoj iom da regreso de ilia influo.
Donu al mi fragan glaciaĵon, mi petas.
Bonvolu doni al mi fragan glaciaĵon.
Cetere tio estas senvariaĵo de la Historio. La gaŭla lingvo malaperis ĉar la gaŭlaj elitoj tuj sendis siajn infanojn al la romana lernejo. Tutsame kiel la provincaj elitoj, poste, instruis al sia idaro la francan lingvon malavantaĝe al la regionaj lingvoj. La dominantaj klasoj ofte estas la unuaj por adopti la lingvaĵon de la invadinto. Ili hodiaŭe samfaras per la angla.
Tiu aŭto ne apartenas al mi.
Vi ne atendis trovi min ĉi tie, ĉu?
Ĝi signifas nenion por mi.
Ĉu vi pensas ke tio valoras ion?
Vivo ne estas demando por esti respondita. Estas mistero por esti vivinta.
Ĉu vi ŝatus vivi por ĉiam la vivon, kiun vi vivas hodiaŭ?
En somero estas ĉiam la ĝusta tempo por bona glaciaĵo.
Glaciaĵo bongustas ĉiam.
Fatraso enen, fatraso elen.
Fuŝdatumoj liveras fuŝrezultojn.
Enmeto fuŝita, elmeto fuŝita.
La angla estas grava lingvo. Sed paroli nur la anglan estas same malavantaĝe kiel ne paroli la anglan.
Ni bezonas ĝisfundan analizon de tio, kio okazis.
Tio ĉiuokaze estas iluzio.
Fine ni finis nian sensukcesan penadon.
Ŝi apogas sin sur bastono.
Kie la aŭto haltis?
Kie la aŭto haltos?
Kie la buso haltas?
La vizaĝo de la maljuna virino havas mi­lojn da sulketoj.
Griza kapotuko ombras ŝian frunton.
Kiam mi malfermis la ĝardenpord­eton, la artisto tre afable salutis nin.
Sur la herbejo sin paŝtas ŝafoj. Nia ĉeesto maltrankviligos ilin.
Niaj gorĝoj sopiras al trinkado.
Ĉu vi vendos iom da lakto al mi?
Maria forviŝas la ŝvitoperlojn de sia frunto.
Ŝi revenas el la kuirejo kun kruĉeto da lakto kaj tri glasoj.
Li trinkas tason post taso da lakto.
Mi estas la fianĉino de Tomo.
La formo havas efemeran ekziston. La vivo ne havas formon kaj estas senmorta.
Pagon ŝi ne deziras.
Mi ŝovas monbileton en ŝian manon.
Ĉu en grandaj urboj la homoj iĝas egoismaj?
Mi promesis sendi al ŝi foton.
Nia celo estas malnova ligna kabano, situanta en la arbaro kvin kilomet­rojn for de la urborando.
Streta pado serpentas inter potencaj arbegoj kaj grandaj rokoblokoj.
La eterneco estas la nuna momento.
La nuna momento estas infinita kaj eterna.
Kelkafoje la pado larĝiĝas tiom, ke du homoj povas paŝi unu apud la alia. Aliafoje ĝia larĝo apenaŭ sufiĉas por nur unu piedo.
Ĉirkaŭe senteblas la soleco de la arbaro.
Tiu muskokovrita kabano certe estas tre malnova.