Tatoeba sentences — language code: lat
Utrum estis somniculosæ an fessæ?
Quid dixit vir?
Felis panem edit.
Utrum domi fuisti annon?
Dic mihi utrum domi fueris necne.
Utrumne pro ancilla me habes, an pro filia?
An hoc dicere audebis, utrum aratores de te bene extiment, ad rem id non pertinere?
Nonnulli homines boni sunt in mundo adhuc.
Numquam id facere volebam.
Nescis, vetitum esse loqui submisse inter nos?
Quidni scirem, cum præceptor inculcat nobis causas ejus rei tam sæpe?
Cur igitur faciebas contra modo? "Quia Isaacus cœperat alloqui me."
Quid tum? debuisti admonere illum, non imitari. "Debui, sed tunc non venit mihi in mentem."
Vaco culpa.
Multi occisi, capti, reliqui dissipati.
Illud moleste fero.
THOMAS LOQUERE MENTEM SUAM NON TIMET
Mea prædiola tibi nota sunt.
Omnium rerum mors est extremum.
Sed interim es notandus.
Minime vero, nisi vis esse severior ipso præceptore.
Dic mihi causam. "Quia præceptor vetat quempiam notari, qui sponte agnoverit delictum, modo ne sit tale factum, quod interdictum sit verbo Dei."
Dic mihi quis venerit.
Quisnam est tam demens?
Quæsivit num quidnam esset novi.
Nego quemquam dixisse.
Non video quo non possit accedere.
Docebo quo facilius intellegi possit.
Quid fecerat, quod interficere voluisti?
Aeque ac tu doleo.
Tuam doleo vicem.
Domesticus otior.
Donec eris felix, multos numerabis amicos.
Mons erat ascensu dubius.
Cæsar sex legiones ducebat.
In Hispaniam secum duxit filium.
Vectigalia nervos esse rei publicæ semper duximus.
Canadenses sumus.
Ea hodie non veniet.
Meliorare Hispanicam meam volo.
Num certus es te scire quod facias?
Ad deversorium rediit.
Ne me relinquas solum.
Nonne præceptum est a Deo ut obediamus parentibus?
Illud est quintum præceptum decalogi.
Equitatus partem illi atribuit, partem sibi reliquit.
Relinquebatur una via.
Patrias remeabo urbes.
Nego in tota Sicilia ullum vas aureum fuisse.
Vis non facta esse negabitur.
Catilinam nihil metuo.
Sales in dicendo nimium quantum valent.
Suos continere non valuit.
Ea cultro eum occidit.
Nec loqui præ mærore potuit.
Viginti annos Pœni com Romanis bellabant.
Per viginti annos cum Romanis Pœni bellabant.
Et mari et terra Pœnos Romani superaverunt.
Ejus vitia sunt emendata virtutibus.
Omnia præter virtutem caduca sunt.
Rogo respondeas.
Hoc donum maximi æstimo.
Fortibus militibus præmia ingentia Cæsar dabat.
Amantium iræ amoris integratio est.
Pugna jam in manus venerat.
Haec non sunt in nostra manu.
Ad meam manum redii.
Cum Galli legiones Romanas superavissent, urbs Roma erat in magno periculo.
Ad Hispaniam navigavit hostes oppugnatum.
Cum autem Hannibal eam urbem occupaverit, manus dabimus.
Etiam puer hoc scit.
Etiam puer hoc legere potest.
Etiam puer id facere potest.
Non sum inimicus. Amicus sum.
Potesne comprehendere Thoman?
Num gravis es?
Imber in nivem vertebatur.
Quanta autem vis amicitiae sit, ex hoc intellegi maxime potest, quod ex infinita societate generis humani, quam conciliavit ipsa natura, ita contracta res est et adducta in angustum ut omnis caritas aut inter duos aut inter paucos iungeretur.