567 . Sumatra's West Cust den 30:en Aug: 1728 . werden toegewenst alles wat heijlsaam kan werden geagt; en maeken den gouvenneur gener:l en raden bij die gelegentheijt bekend datse wel hebben ontfangen den vrundlijken brieff en’t geschenk, dat desen Jare is afgesonden van Badang alwaar ontrent dien tijt debekende voorjarige getroffe „ne Vreede met de bergvolkeren, nog al bleeff Continueeren na het genoteerde bijgev:e schrijvens het welke bij den Gouverneur generael en raden is aangesien voor Een ge wenschte Zaek, en ook verhoopt word dat deselve vrede bestendig mag werden bevonden, ter meeste bevordenin „ge van het welvaren der negorij Padang, en die van andere goede saeken, Langs Sumatra; dog dat de volkeren van Pawoh werden van Pisang en andoe riang na meerm:s schrijvens waren uijtgeweke na hunne aloude schuijl haeken, op oud pawoh is den gouverneur generael en raden seer aanstotelijk tevoren gekomen, nadien sulx na demeermaels gedane klagten alweer sijn oorspronk schijnt tehebben uijt detraverse dien de Pawohse volkeren, genoegsaam bij continuatie ondergaan door dat haar in de gem: aangewese plaatsen tot pisang, en andoeriang nu door den Eenen en dan door den anderen werd onthouden, levendige possessie, en besit der landerijen die haar tot haar onderhoud zijn toegewesen, waar door S dan niet konn kunnende bestaan, daar door, en door nog