327 Van mallabaer den 19 maij 1716– Zijne hoogheijd desselfs begeerte opgevolgd, alleenlijk, om door dat middel ons volk alhier te houden, dat geen gevolg konde neemen, zijn hoogheijd te gelijk vragende, wat zij hier soude doen, want om aan den vijand te geraaken, 'twelck het eenigste oogwit was, daar zag zijne geen kans toe, wijl sijn EE sig tot tweemalen toe bedrogen gevonden had, also zijn hoogheijds– gissen, in plaats van onse detachementen, naar poettembare te brengen, deselve naar Tritanij, en caricollangare gevoerd hadden, en dat door wildernisse en andere omwegen; hier omtrent, sogt zijn hoogheijd sig te verexcuseeren, dat het sijn schult niet was, en dat hij daar toe de nodige ordre verschaft hadden, presenteerde de wegwijser te straffen &, dog daar quam, niet anders van, dan dat hij zijne, als voren weder Lastig viel ons volk aldaar te Laaten, en om zijne dat smake„ lijk temaaken, beloofde hij haare voor betalingh rijst hoenders &„a te fourneeren, zijne ter Contrarie om hem, het blijven van ons volck afkeerig te doen zijn, seijde dat zijne wel wist, wat van die rijst, en hoenders komen zoude, eijndelijk en ten laasten, versogt zijn hoogheijd aan den Eheer commandeur ten minsten voor 30 a 40 dagen, op mualij coedij 4 a 500 man tewillen Laten, hij soude aan haar Laten inruijmen, de sterkse cariewelangare, of onse gewese pagger Coetto alckel, en zijne siende de talmerijen van den koning zeijde tegens zijn hoh=t dat zijne hem niet wilde misleijde, en daarom verclaarde zijne regt uijt dat ons manschap, daar so Lang niet wagten kon, dog zijne om zijn hoogheijd eenigsints te vergenoegen beloofde alle de soldaten, zodanig als zij daar in waren, te Laaten, nog eenige tijd, waar mede den koning te vrede gesteld zijnde, nam zijn hoogheijd afscheyd, van zijne onder toewensing, van een behoude reijs, en vertrock onder gelijke Ceremonie, weder naar de pagood Maendagh Den 6' April a 1716, smorgens omtrent