187 Van Mallabaer den 30„e april 1713— neemen, en dat er niemand beter als zijn hoogheyd konde weten wie van beijden, daar toe meest geregtigd is, hier op repli„ ceerden zijn hoogheijd, dat Changara Codda omtrent 70 en Codda„ cherij Caaijmaal door Coennatterij maar bij de 8 jaaren in sijn huijs als adoptelingh te zijn aangenomen, oversulx oordeeld sijn hoogheijd betaamelijk, te wesen, datse beijde van hunne pretensie afstand hebbende gedaan, de wettige erfgenamen, in voorschreve huijs aangenomen, behoorden te werden, edogh wensten, den Caaijmaal van coddacherij dat hij de wettigheijd, van sijn adoptie mag blijven gaudeeren, met seclusie van Changaracoddij van een, en deselve wens, is mede vica versa Changara codda be„ „swangerd niet te min: so dienden middelen bij dehand genomen te werden, om beijde parthije te vreeden te stellen, sonder eenige verwijdering te causeeren, waar op zijne in andwoord voegde dat wanneer sijn hoogheijd bij dat besluijt quam te blijven, als dan van dese saak niet meer geredencavelt stond te werden, sijnde geresolveert te zijn dese questi, aan vier onpartijdige brammees, en vier Caaijmaals op te dragen om daar door wereld kundig te maken, dat dComp: en sijn hoogh=t niet partijdig sijn, en als wanneer, naar het over, en weder debatteeren, van dat verschil men ontwaren sal, wie van beijde regt heeft, en die gevolglijk int selve gemaintineert sal worden, moetende middelerwijl, tussen dese pretendenten alle hostiliteijten cesseeren, zijn hoogheijd zeijde mede te geloven dat wanneer, zulx aanden Caaijmaal, van Coddacherij aange„ diend zoude worden, hij buijten twijffel versoeken souden den ouder man mede te mogen neemen, 'twelck hem afgeslagen dienden