153 van Mallabaar onder dato 27„e Ianu : A„o 1720 : In de Logie van Calicoilan den 31„e Iulij sulx gehoord hebbende, diende dat sijn E: seggen soude, wat den vorst doen moest, teweten sijn regt handhavenen, en daerom was het wereldlijk swaerd, hem inhanden gegeven, en niet aen de bedien„ dens van de pagood, of vrijeplaats, wiens pligt ’t was, den tem„ peldienst waer tenemen, en haer geensints te bemoeijen, met het tijdelijk regiment; en also sijn ho=t weder excipieerde, op de previlegie, haer van outs toegestaen, repliceerde zijn E het wel te geloven was, zij dat rest, op de heijdenen hadden, maer op de christenen, had sulx geen betrecking aangesien de suriaanse d=os, onderdanen waervan den vorst, onder wiens Iurisdictie zij waren woonende den ragia beloofd heb„ bende, alles in die soek te doen, wat redelijk was, om sijn E te vergenoegen, ging men over tot andere affaires zijn E: op sig had genomen, zijn ho=t uijt de naem van de prins re„ gent van teckencoer, te groeten, leijde zijn E: nu dien last af, den calicoilander zijn E: voor de moeijte en beleefth=t be„ dankt hebbende, seijde geensints te willen twijffelen of dien prins, soude sijn E: verhaaldhebben, hoedanig zij malkander laatst invrundsz: ontmoet en gesprooken hadden; zijn E g’antwoord hebbende, van sulx, met veel genoegen te hebben gehoord, ging voort den vorst te betuijgen, zijn E: intentie niet anders was dan alle de mallabaerse voorsien, ge„ samentlijk vereenigd tesien, 't gunt zijn ho=t betuijgde te wesen een