113 . van malacca onder dato 28. augo: 1722 iets heijlsamer besluijten konde als Een spoedige dood te gemoet te treden, siende mij in een oogenblick ten beder afgesleept barbarse moordenaren . Zeege pralen over't bloed onser Ellen dige engenoegsaem meester vandit schoon vaertuijg met desselfs kostelijke Lading, alles welk ik mij waerdiger te behouden was, dan’t leven verviel bij na tot de uijtterste wanhoop onder tussenen wierde niet verre vanons den Jongen gewaer, die sijnde snel intswemmen, hard naderende en alschreijende mij een droevig vertoogdeed roepen de gestadig och godt ons, och mijn lieve stierman roeij dogh niet verder keer wederom de chaloup is over piet de vries en de andere sijn al vermoord, keer wederom of wij moeten alle sterven, hij in de schuijt sijnde ge„ holpen resolveerden ik wanho„ pig de chaloup aen te doen seggende tot ons volck mannen wij moeten aen de wal komende of niet dog sterven, ontvlugten is bij ons onmogelijk, kom aen wij sullen dieman siende nog Een hollander swemmen die geweldig kermden opvissen en klampen de chaloup aenboord godt weet of Ermisschien nog geen kans sien is, waerop sij alle seijden dat dit Een gewisse dood voorons alle was, als sijnde teswack te gen soo Een menigte en selfs de chaloup te vijand hebbende kunnende ook niet voordat groot raeij vaert: aenboordt wesen dat en Jndien ik geen moordenaer van mijn selfs en haer wilde sijn, geen tijd was gem: hollander te vissen, maer het beste de wal tekiesen en ons