Van Malacca den 11e December A„o 1690, om de scheepen de voetboog, belois en Iambij in ’t laest om de scheepen na de custen van jndia op 'tspoedigste te van dese maand, by soo verre wy uEd„le geerde nader ordres depescheren dien aangaande niet konnen erlangen, gelijk wy verhopen van Ia, op de gevoeglijkste en oirbaerste wyse na hare respective plaetsen te laten vertrecken, door dien de vrees voor weynigh vrees is er de francen nu van sulken gevaer niet scheynt als op 'tlaest voor de fransen van onse voorsz : Iongste is gesegt, vermits men heeft nagespeurt dat deselve maleytsen rapporteur wel meer valsche gerugten van dier gelijke nateur heeft gespargeert, en 't bestaet onses als inden text bedunkens in geen waarschijlijken reden, dat de francen bodem onder plo pinang ten anker leggende, en op de rooff loerende, bij tyde van oorlog selfs openbaren soude datter nog 2 syner mackers omtrent tanasserij oedjang salang &:a waren Cruijssende : Wij sustineren, dat ingeval der al eenige fransen bodems in ’t vaarwater mogte wesen, het die scheepen sullen syn, die laast voor bengale geweest, hier en daar verstroijt en genaemt syn Siam lovo, Laverette, St nicolae &„a dewelke alle afgebesigt, van geen besondere Caliber, en in een slegte gestalte met afgemat volk versien, d’onse wel sullen laten passeeren, minder swarigheijt des wegen . waar in wij te minder swarigheijt maken, alsoo den 20:en der