bekent want hij gede: in de selve art=ls dat soo nu en dan de ge„ schencken sijn verdeelt om geen reproches van den EE h=r Direct=r subject te zijn, twelck seijt hij eijs=r strijt met des ged=s schrijven, op welcke allegatie den ged=e dan sal dupliceren in maniere als volcht te weten dat hij verw=r nochmaels staende hout ende rechtmaticht beweert dat de voorseijde oncost reecq en schenckagien geduerende des ged=s aen veel wesen, soodanich (voor soo hem bekent is) ten vol„ hij secht dat len sijn gevallen, wat aengaet dat (wegens het verdeelen der geschencken) reets comt te blijc„ ken, dattet eene met het ander strijdende is twelck den mislach van den eijs=r is alsoo den ged=e secht als dat de schenckagien bij tijt en wijle, van den h=r Direct=r (om reproches tontgaen) bij ons sijn verdeelt ge worden gelijck den ged=e oock in die tusschenco„ mende art=ln secht alsoo dickmaels aen verscheij„ de persoonen ten dienste van d’ E Comp=e twee„ mael geschencken moesten doen die niet en dorsten opbrengen ende volgens dien verdeelt sulx can dan immers niet, volgens t seggen van den eijs=r, voor ontrouwe gereeckent worden, want wat voordeel den ged=e met dit verdeelen van van schenckagien (alsoo de selve ten vollen (voor soo veel hem kundich bekent is) zijn verschoncken) heeft gehadt sult U E E A: evident connen considereren, wat persisteert dan den eijs=r, van ontrouwe hier inne geschiet te zijn wijders wat aengaet d’ seeckere remonstrantie, ende supplicatie bij den eijs=r gequoteert . L=a op den 12 Au„ gusti 1660 uijt ragiemahol, door den adsist=t kelck aen den EE h=r Direct=r gesonden, waer in genoem„ den kelck rondelyck soude seggen dat de reecq=n van oncosten met verscheijde gefingeerde schenc„ kagies zijn vergroot geworden sulx seggen of remon„ streren van kelck aen den E E h=r Direct=r can wel waer