Maer bij aldien inde zodanige vaertuijgen eenige specerijen quamen te vinden, zoo sal Ul zigh op de sekerste wijse van al het volck en vaertuijgh tragten te versekeren 't zij met lieff off leet, en tragten met alle mogelijkheijt, het selvige ter Eerster en bester versekerde plaetse te brengen, int voorbij scheppen van sepas strandt, moogt aldaer wel koken laten en halten, en bij verscheijn„ „inge van eenige dier Inwoonderen hun bekendt maken dat in korten selffs daer voorbij stae te komen, soo bij aldien deselve eenige vreese ofte becommeringe daer over mochten laten blijken, kundt hun ten vollen versekeren, dat haer int minste geen leet nogh hinder en staet te geschieden soo dat vrij en vrank en sonder schroom int voorbij varen mij wel mogen spreken, moetende u: L: onderwijlen zigh egter altoos omtrent deselve wel op hoede houden, sonder zulcx in ’t minste te laten blijken, et Chialoepje de postbode onderwegen ontmoetend zult den selven aenseggen, naer Amboina maer voort zetten zal, zijnde dit eenlijk het gene u: L: hebben willen belasten, spoedt u:L verders zoo veel mogelijk en vaer wel, onderstondt UE: vrund was getekent Robertus padbrugge, in margine Banda Nassauw den 7:en 9ber, a=o 1682./ aen