TabassumMehattar/sawit_en_ta_dataset huggingface dataset:
Steps for enhancing digital transactions In order to strengthen the digital payment eco-system and move towards less-cash economy, Honble FM in her budget speech of 2019-20 had, inter alia, announced that business establishments with annual turnover of more than Rs.

டிஜிட்டல் முறையில் பணம் செலுத்துவதையும், குறைந்த அளவில் ரொக்கம் உள்ள பொருளாதாரத்தை நோக்கி செல்வதையும், வலுப்படுத்த ஆண்டுக்கு ரூ.50 கோடிக்கும் அதிகமாக வரவு செலவு செய்யும் வணிக நிறுவனங்கள், குறைந்த செலவு பிடிக்கும் டிஜிட்டல் முறையில் பணம் செலுத்தும் வசதிகளை வாடிக்கையாளர்களுக்குத் தரவேண்டும் என்று நிதி அமைச்சர் திருமதி நிர்மலா சீதாராமன், 2019-20 ஆம் ஆண்டு பட்ஜெட் உரையில் தெரிவித்தார்.
to their customers, and no charge or Merchant discount rates (MDR) shall be imposed on customers as well as merchants.

மேலும், வணிகர்கள் மற்றும் வாடிக்கையாளர்களிடம் வணிகக் கட்டணம் வசூலிக்கப்பட மாட்டாது என்றும் அவர் அறிவித்தார். இந்த அறிவிப்பை செயல்படுத்துவதற்காக இன்றைய கீழ்க்காணும் கூட்டத்தில் முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டன.
To facilitate implementation of this announcement, it was decided as under:  Department of Revenue (DoR) will notify RuPay and UPI as the prescribed mode of payment for undertaking digital transactions without any MDR.

கட்டணம் ஏதுமின்றி டிஜிட்டல் பரிவர்த்தனைகளை செயல்படுத்த ரூபே, யுபிஐ ஆகியவை குறித்த அறிவிப்பை வருவாய்த்துறை வெளியிடும்.
50 crore or more shall be mandated by DoR to provide the facility of payment through RuPay Debit card and UPI R code to their customers.

ஆண்டுக்கு ரூ.50 கோடியும், அதற்குக் கூடுதலாகவும் வரவு செலவு செய்யும் அனைத்து நிறுவனங்களும், ரூபே அட்டை அல்லது யுபிஐ க்யூஆர் கோட் முறையில் வாடிக்கையாளர்கள் பணம் செலுத்துவதை கட்டாயமாக்கும் வகையில் வருவாய்த்துறை வசதி செய்து தரவேண்டும்.
All banks will also start a campaign to popularise RuPay Debit card and UPI.

ரூபே அட்டை, யுபிஐ ஆகியவற்றைப் பிரபலப்படுத்த அனைத்து வங்கிகளும், பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கும்.
8.96 lakh crore in March 2018 to Rs. 7.27 lakh crore in September 2019, their provision coverage ratio rising to their highest level in seven years, and banks returning to profitability, with as many as 13 banks reporting profits in H1FY20.

வங்கிகளை வலுவுள்ளதாக்க அரசு மேற்கொண்ட விரிவான சீர்திருத்தங்கள் காரணமாக 2018 மார்ச் மாதத்தில் ரூ.8.96 லட்சம் கோடியாக இருந்த வாராக்கடன், 2019 செப்டெம்பரில் ரூ.7.27 கோடியாகக் குறைந்துள்ளது.
With the Essar resolution decision, banks have recovered Rs.

மேலும், வங்கிகள் லாபம் ஈட்டத் தொடங்கியுள்ளன.
4.53 lakh crore recovered in the last 412 years.

2019-20 நிதியாண்டின் முதல் அரையாண்டில் 13 வங்கிகள் லாபம் ஈட்டியுள்ளன.
4.53 lakh crore recovered in the last 412 years. PSBs have attached assets worth over Rs.

கடந்த 3 நிதி ஆண்டுகளில் பொதுத்துறை வங்கிகள் கடனுக்கு ஈடாக ரூ.2.3 லட்சம் கோடி மதிப்புள்ள சொத்துக்களை இணைத்துக் கொண்டுள்ளன.
The platform is equipped with property search features and navigational links to all PSB e-auction sites, provides single-window access to information on properties up for e-auction as well as facility for comparison of similar properties, and also contains photographs and videos of uploaded properties.

இவற்றை வெளிப்படைத் தன்மையோடு, இணையதளம் மூலம் ஏலம் விடுவதற்கான முறையை நிதி அமைச்சர் திருமதி நிர்மலா சீதாராமன் இன்று தொடங்கி வைத்தார். சொத்துக்கள் பற்றிய புகைப்படங்கள், வீடியோ படங்கள் ஆகியவற்றை இந்த இணையதளம் கொண்டிருப்பதோடு இதே போன்ற சொத்துக்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் வசதியையும், அனைத்து பொதுத்துறை வங்கிகளும் ஒற்றைச் சாளர முறையில் தகவல்களைப் பெறும் வசதியையும் கொண்டுள்ளது.
As on 27.12.2019, a total of 35,000 properties had been uploaded on the platform by PSBs.

27.12.2019 நிலவரப்படி இந்த இணையதளத்தில் பொதுத்துறை வங்கிகளால் 35,000 சொத்துக்கள் பற்றிய விவரங்கள், பதிவேற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளன.
To strengthen banks, in addition to the recent infusion of Rs. 60,314 crore, additional infusion of Rs.

வங்கிகளை வலுப்படுத்த அண்மையில் மத்திய அரசால் ரூ.60,314 கோடி வழங்கப்பட்டது.
Prime Minister's Office English rendering of PMs address in the 7th Episode of Mann Ki Baat 2.0 on 29.12.2019 My dear countrymen, Namaskar.

பிரதமர் அலுவலகம் மனதின் குரல் 7ஆவது பகுதி ஒலிபரப்பு நாள் : 29.12.2019 எனதருமை நாட்டுமக்களே, வணக்கம். 2019ஆம் ஆண்டின் இறுதிக் கணங்கள் நம்முன்னே இருக்கின்றன.
In a matter of just 3 days, not only will 2019 wave good bye to us we shall usher our selves into a new year and a new decade the third decade of the 21st century

இன்னும் மூன்று நாட்களில் 2019ற்கு நாம் பிரியாவிடை அளித்து விடுவோம், பின்னர் நாம் 2020ஆம் ஆண்டிற்குள் அடியெடுத்து வைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், புதிய ஆண்டில் கால் பதிப்போம், இன்னுமொரு புதிய பத்தாண்டில் தடம் பதிப்போம், 21ஆம் நூற்றாண்டின் மூன்றாவது பத்தாண்டில் நாம் நுழைவோம்.
And that is, it will witness the active contribution of those who were born in the 21st century, in the countrys progress these are people who are growing up, understanding the significant issues pertaining to this century.

இந்தப் பத்தாண்டு பற்றி ஒரு விஷயம் உறுதியாகச் சொல்ல முடியும்; நாட்டின் முன்னேற்றத்துக்கு வேகம் கொடுக்க 21ஆம் நூற்றாண்டில் பிறந்தவர்கள் ஆக்கப்பூர்வமான பங்களிப்பை அளிப்பார்கள். அவர்கள் இந்த நூற்றாண்டின் அனைத்து விஷயங்களையும் புரிந்து கொண்டு வளர்ந்து வருகிறார்கள்.
The young people such as these, are known by myriad terms.

அப்படிப்பட்ட இளைய சமுதாயம் பல பெயர்களால் இன்று அறியப்படுகிறது.
For some they are millennials others call them generation  or Gen ee too and broadly speaking, one thing that has captured the collective psyche is that this is the Social Media Generation.

சிலர் அவர்களை Millennials என்கிறார்கள், சிலரோ அவர்களை, Generation Z அல்லது Gen Z என்று அழைக்கிறார்கள். எது எப்படியோ, மக்கள் மனதில் ஒரு விஷயம் பரவலாகப் பதிந்து விட்டிருக்கிறது – அதாவது இவர்கள் சமூக ஊடகத் தலைமுறையினர் என்பது.
It thrives on the dream to do something new, something different.

புதியனவற்றைச் செய்வது, வித்தியாசமாகச் செய்வது தான் இவர்கள் கனவாக இருக்கிறது.
It has its own set of opinions. And the best part is especially in the case of India according to me, they appreciate the system.

அதாவது இப்போதெல்லாம் இளைஞர்களின் செயல்பாடுகளைப் பார்க்கும் வேளையில், அவர்கள் ஒழுங்கினை விரும்புகிறார்கள், அமைப்புமுறையை விரும்புகிறார்கள் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது.
Not just that, they prefer to follow the system.

இதுமட்டுமல்ல, அவர்கள் ஒழுங்குமுறையைப் பின்பற்றவும் விரும்புகிறார்கள்.
And in the event of the system not responding properly, they get restless and even courageously question the system itself I consider this attribute as a virtue.

ஏதோ சில வேளைகளில் என்பது அல்ல; அந்த அமைப்புமுறை சரியாக பதிலளிக்கவில்லை என்றால், பொறுத்துக் கொள்வதில்லை, தைரியமாக ஏன் ஒழுங்கீனமாக இருக்கிறது என்று கேள்விக்கணைகளைத் தொடுக்கிறார்கள். இதை நான் சிறப்பானதாகவே காண்கிறேன்.
One can even say with certitude here, that the countrys youth detests anarchy of any sort.

ஒரு விஷயம் என்னவோ உறுதி – நம் தேசத்து இளைஞர்களைப் பார்க்கும் போது, அவர்களுக்கு அராஜகப் போக்கின் மீது வெறுப்பு இருக்கிறது என்பது தெளிவு.
They despise any element of lack of governance and instability abhorring any shades of nepotism, casteism, favouritism or gender discrimination.

ஒழுங்கீனம், ஸ்திரமற்ற நிலை ஆகியவற்றை அவர்கள் விரும்பவில்லை. குடும்ப அரசியல், சாதி அரசியல், வேண்டியவர்கள் வேண்டாதவர்கள், ஆண் பெண் போன்ற வேறுபாடுகளை அவர்கள் விரும்புவதில்லை.
There are times when we see them at an airport or a cinema theatre if someone tries to break a queue, the first to react vociferously are these young people.

சில வேளைகளில் நாமேகூட பார்க்கலாம், விமான நிலையத்தில் நிற்கும் போதோ, திரையரங்குகளில் இருக்கும் போதோ, வரிசையில் நின்று கொண்டிருக்கும் வேளையில் யாரோ ஒருவர் இடையில் நுழைவதைப் பார்த்தால், முதலில் ஓங்கிக் குரல் கொடுப்பவர்கள் யாரென்றால், இத்தகைய இளைஞர்கள் தாம்.
And we have noticed if such an incident takes place, the youth present around make a video of it on their mobile phones, which goes viral within no time

மேலும் ஒரு விஷயத்தை நாம் பார்த்திருக்கலாம், இப்படி ஏதோ ஒரு சம்பவம் நடக்கும் போது, வேறு ஒரு இளைஞர் உடனடியாகத் தனது மொபைலை எடுத்து அதனைப் படம்பிடிக்கத் தொடங்கி விடுவதோடு மட்டுமல்லாமல், அந்தக் காணொளியை தீயைப் போலப் பரப்பி விடுவார்.
And the culprit instantly realizes the consequence.

தவறு இழைத்தவர் உடனடியாகத் தான் செய்த தவறு பற்றி உணர்வார்.
Thus, our new generation is an embodiment, a reflection of a new system, a new order, a new age, a new thought.

ஆக இது ஒருவகையான ஒழுங்கு, புதியயுகம், புதிய வகையான எண்ணப்பாடு, இதைத் தான் நமது இளைய சமுதாயம் பிரதிபலிக்கிறது.
Today, India eagerly awaits this generation expectantly.

இன்று பாரதத்துக்கு இந்தத் தலைமுறையிடமிருந்து ஏராளமான எதிர்பார்ப்புக்கள் இருக்கின்றன.
These are the very people who have to elevate the country to greater heights.

இந்த இளைஞர்கள் தாம் தேசத்தைப் புதிய சிகரங்களை நோக்கி இட்டுச் செல்ல வேண்டும்.
Swami Vivekanand ji had observed, My faith is in the younger generation, the modern generation out of them will come my workers.

ஸ்வாமி விவேகானந்தர் கூறினார் – My Faith is in the Younger Generation, the Modern Generation, out of them, will come my workers.
Your life  future entirely depends on the way your utilized your youth.

நீங்கள் உங்கள் இளமையை எப்படி பயன்படுத்துகிறீர்கள் என்பது, உங்கள் எதிர்காலம், உங்கள் வாழ்க்கை ஆகியவற்றையே நம்பியிருக்கிறது.
According to Vivekanand ji, young people are the ones full of energy and dynamism, possessing the power to usher in change.

ஸ்வாமி விவேகானந்தரின் கூற்றுப்படி, இளமை என்பது ஆற்றல், சுறுசுறுப்பு ஆகியவை நிரம்பியது; அதிலே மாற்றமேற்படுத்தும் பலம் அடங்கியிருக்கிறது.
I am of the firm belief that for India, this decade will be, not only about development  progress of the youth it will also prove to be about the countrys progress, harnessing their collective might.

பாரதநாட்டிலே இந்த பத்தாண்டுக்காலத்தில், இளைஞர்கள் மட்டும் முன்னேறப் போவதில்லை, அவர்களோடு கூடவே, அவர்களின் திறமைகள், நாட்டின் வளர்ச்சி ஆகியவையும் மலரும், பாரதத்தை நவீனமயமாக்குவதில் இந்தத் தலைமுறை மிகப்பெரிய பங்களிப்பை அளிக்கும் என்பதில் எனக்கு அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை இருக்கிறது, இதை நான் தெளிவாக அனுபவிக்கிறேன்.
On the birth anniversary of Vivekanand on the 12th of January, on the occasion of National Youth Day, every young person should give a thought to this responsibility, taking on resolve or the other for this decade.

வரவிருக்கும் ஜனவரி மாதம் 12ஆம் தேதியன்று விவேகானந்தரின் பிறந்த நாளன்று, தேசம் இளைஞர்கள் தினத்தைக் கொண்டாடும் வேளையில் ஒவ்வொரு இளைஞரும், இந்தப் பத்தாண்டிலே, தனது இந்தப் பொறுப்பின் மீது கண்டிப்பாகத் தன் சிந்தையைச் செலுத்துவதோடு, இந்தப் பத்தாண்டின் பொருட்டு, அவசியம் ஒரு மனவுறுதியையும் மேற்கொள்வார்.
My dear countrymen, many of you must be aware of the rock in Kanyakumari where Swami Vivekanand ji had entered into the meditative state, the spiritual Antardhyan.

எனதருமை நாட்டுமக்களே, கன்னியாகுமரியில் ஸ்வாமி விவேகானந்தர் 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக எந்தப் பாறையில் அமர்ந்து தியானத்தில் ஈடுபட்டாரோ, அந்த இடத்தில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் நினைவுப் பாறைக்கு உங்களில் பலர் சென்றிருக்கலாம்.
For the last five decades, it has earned a place of pride for India.

கடந்த 50 ஆண்டுகளாக இந்த இடம் பாரதநாட்டின் கௌரவமாக ஆகியிருக்கிறது.
Kanyakumari exudes a special attraction, nationally as well as for the world.

கன்னியாகுமரி...... தேசத்தையும் உலகையும் ஈர்க்கும் மையம்.
For anyone seeking to experience spiritual consciousness filled with national pride, this has become a centre of pilgrimage, a temple of faith.

தேசபக்தி உணர்வும், ஆன்மீக விழிப்புணர்வும் ஒருசேரப் பெற நினைப்பவர்கள் அனைவரும், இதை ஒரு தீர்த்த யாத்திரைத்தலமாகவே ஆக்கியிருக்கிறார்கள், வழிபாட்டு மையமாக உணர்ந்து வருகிறார்கள்.
Swamijis Memorial has inspiringly instilled a sense of national pride amongst people, irrespective of their sect, age or class.

ஸ்வாமிஜியின் நினைவுச் சின்னம், அனைத்துப் பிரிவினர், அனைத்து வயதினர், அனைத்து வகைப்பட்டவர் ஆகியோருக்கு தேசபக்திக்கான உத்வேகம் அளிப்பதாக அமைந்திருக்கிறது.
It has shown the way to realize  follow the mantra, In service of the poorest of the poor.

‘’பரம ஏழைகளுக்குச் சேவை’’ என்ற இந்த மந்திரத்தின்படி வாழ்ந்து பார்க்கும் பாதையைக் காட்டுகிறது.
Whoever visits the place, naturally experiences a surge of inner energy, a sense of positivity the resolve to contribute something to the country.

அங்கே யார் சென்றாலும், அவர்களுக்குள்ளே ஒரு சக்தி பாய்வதை அவர்களால் உணர முடியும், ஆக்கப்பூர்வமான உணர்வு பெருக்கெடுக்கும், தேசத்துக்காக ஏதோ ஒரு நன்மையைச் செய்ய வேண்டும் என்ற தாகம் பிறக்கும், இவை மிக இயல்பான உணர்வுகள்.
Recently, in connection with the 50 years, our Honourable President paid a visit to the Rock Memorial. And its a matter of joy that our Vice President too visited the Desert Festival held in Rann of Kutch, Gujarat for the inauguration.

நமது மதிப்பிற்குரிய குடியரசுத் தலைவர்கூட கடந்த நாட்களில், இந்த 50 ஆண்டுக்கால பழமையான பாறை நினைவகத்தைப் பார்த்து விட்டு வந்தார்; அதே போல நமது குடியரசுத் துணைத்தலைவரும்கூட, குஜராத்தின் கட்சின் ரண் பகுதியில் நடைபெறும் மிகச் சிறப்பான ரணோத்ஸவத்தைத் தொடக்கி வைத்துவிட்டு வந்திருக்கிறார் என்பது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறது.
When our Honble President  Vice President are visiting such important tourist destinations in India, it is bound to inspire our countrymen.

நமது குடியரசுத் தலைவர், துணைத்தலைவர் ஆகியோர் இந்தியாவின் இத்தகைய மகத்துவம் வாய்ந்த சுற்றுலா இடங்களுக்குச் செல்லும் போது, நாட்டுமக்களான நம்மனைவருக்கும் கருத்தூக்கம் பிறக்கிறது.
At times, such meets turn out to be a special attraction that gets noticed. And it is also important for it to catch the attention of our countrymen.

ஆனால் சில வேளைகளில் இத்தகைய முன்னாள் மாணவர்களின் சந்திப்பு, விசேஷமான ஈர்ப்புக்கான காரணமாக ஆகி விடுகிறது, நாட்டுமக்களின் கவனமும் இதன்பால் ஈர்க்கப்படுவது அவசியமான ஒன்று தான்.
Actually, an alumni meet is an occasion for old friends to come together, refresh memories these are happy moments indeed.

கடந்தகால மாணவர்கள் சந்திப்பு என்பது, அந்த நாளைய நண்பர்களைச் சந்திப்பது, பசுமை நிறைந்த நினைவுகளை அனுபவிப்பது..... இவையெல்லாம் ஒரு தனி ஆனந்தத்தை மனதிலே நிறைப்பதாகும்.
Alongside, if this union comprises a shared purpose, a resolve, an emotional connect, it lends additional hues to the event.

ஆனால் இவற்றோடு கூடவே, பொதுவானதொரு நோக்கம் ஏற்படும் போது, ஒரு தீர்மானம் உருவாகும் போது, ஒரு உணர்வுபூர்வமான ஈடுபாடு இணையும் போது, அப்போது நிறமும் வடிவமும் முற்றிலுமாக மாறிப் போகும்.
You must have seen alumni groups at times, contributing something or the other to their schools.

சில சமயங்களில் சில பழைய மாணவர்கள் குழுக்கள் தங்களின் பள்ளிக்கூடங்களுக்கு ஏதாவது ஒரு பங்களிப்பை அளிப்பதை நீங்கள் பார்த்திருக்கலாம்.
Some arrange for systems for computerization, some organize a better library, others go for revamping drinking water facilities or new rooms. Some have gone to the extent of facilitating sports complexes.

ஒருவர் கணினிமயமாக்க முறைகளை ஏற்படுத்தலாம், சிலர் நூலகத்தின் வளத்தைப் பெருக்கலாம், வேறு சிலர் நல்ல குடிநீர் வசதிகளை ஏற்படுத்தலாம், சிலரோ புதிய அறைகளை உருவாக்கலாம், இன்னும் சிலர் விளையாட்டு அமைப்புக்களை ஏற்படுத்தித் தரலாம். இப்படி ஏதாவது ஒன்றை அமைத்துக் கொடுக்கிறார்கள்.
It gives them inner joy to do something for the place that shaped their life....

எந்த இடத்திலே நாம் படித்தோமோ, எங்கே நமது வாழ்க்கை அமைத்துக் கொடுக்கப்பட்டதோ, அதற்காக வாழ்க்கையில் ஏதாவது ஒன்றைச் செய்வது என்ற ஆசை அனைவரின் மனதில் இருக்கிறது, அப்படி இருக்கவும் வேண்டும்.
But today, I wish to present before you a special occasion.

ஆனால் நான் இன்று ஒரு விசேஷமான சம்பவத்தை உங்கள் முன்னே அளிக்க விரும்புகிறேன்.
Just recently, I came across on the media, a story on the Bhairavganj Health Centre in the West Champaran district of Bihar. It was such a nice feeling that I could not stop myself from sharing it with you.

சில நாட்கள் முன்பாக, ஊடகத்தின் வாயிலாக, பிஹார் மாநிலத்தின் மேற்கு சம்பாரண் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த பைரவ்கஞ்ஜ் உடல்நல மையம் பற்றிய செய்தியை நான் கேள்விப்பட்ட போது, என் மனதிலே இனிமையான உணர்வு ஏற்பட்டது, இதனை நான் உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்.
At this Bhairavganj Health Centre, thousands of people from neighbouring villages converged for a free health check up.

இந்த பைரவ்கஞ்ஜ் உடல்நல மையத்திலே இலவசமாக உடல்நல பரிசோதனை செய்து கொள்ள, அக்கம்பக்கத்தின் கிராமங்களிலிருந்து எல்லாம் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கூட்டம் சேர்ந்து விடும்.
A lot about it was new.

அட, இதில் என்ன பெரிய விஷயம் இருக்கிறது என்று கூடப்படலாம்.
This was not a government programme, nor was it a government initiative.

இது அரசு மருத்துவமனை இல்லை, அரசின் முயற்சியால் உருவாக்கப்பட்ட உடல்நல மையமுமல்ல.
This was a step taken as part of an Alumni Meet organized by former students of the local K.R. High School. And they named it Sankalp 95.

இது அங்கே கே.ஆர். உயர்நிலைப்பள்ளியின் முன்னாள் மாணவர்களின் சந்திப்பின் விளைவாக மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சி, இதன் பெயர் ’’சங்கல்ப் தொண்ணூற்று ஐந்து’’.
Sankalp 95 means, the resolve undertaken by the 1995 Batch of that High School.

அதாவது இந்தத் தீர்மானம் தொண்ணூற்று ஐந்து என்பதன் பொருள் என்னவென்றால், இந்த உயர்நிலைப் பள்ளியில் 1995ஆம் ஆண்டு படித்த மாணவர்களின் தீர்மானம்.
Actually, students of this batch held an Alumni Meet and thought of doing something different.

அதாவது இந்தத் தொகுப்பைச் சேர்ந்த மாணவர்கள், முன்னாள் மாணவர்கள் சந்திப்புக்கு ஏற்பாடு செய்தார்கள், வித்தியாசமான ஒன்றைச் செய்ய வேண்டும் என்று யோசித்தார்கள்.
Under this, the former students resolved to do something for society and decided to shoulder responsibility in the area of Public Health Awareness.

இதில் அந்த முன்னாள் மாணவர்கள், சமூகத்துக்காக ஏதாவது ஒரு நல்ல விஷயத்தைச் செய்ய வேண்டும் என்ற வகையில், பொதுமக்களுக்கான உடல்நல விழிப்புணர்வு என்ற கடப்பாட்டை மேற்கொண்டார்கள்.
Under the aegis of 'Sankalp Ninety Five', Government Medical College of Bettiah and many hospitals also joined in this campaign.

’’சங்கல்ப் தொண்ணூற்று ஐந்து’’ என்ற இந்த இயக்கத்தில், பேத்தியாவின் அரசு மருத்துவக் கல்லூரியும், பல மருத்துவமனைகளும் தங்களை இணைத்துக் கொண்டன.
And after that, an entire movement centred on public health got started.

இதன் பின்னர், மக்களின் உடல்நலம் தொடர்பான முழுவீச்சிலான இயக்கம் முடுக்கி விடப்பட்டது.
Be it free medical tests, distribution of free medicines, or, just spreading awareness, 'Sankalp Ninety Five' has become a shining beacon for everyone.

இலவச மருத்துவப் பரிசோதனை, இலவச மருந்துகள் விநியோகம் அல்லது விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தல் போன்றவற்றில் ‘’சங்கல்ப் தொண்ணூற்று ஐந்து’’ அனைவருக்குமே ஒரு எடுத்துக்காட்டாக ஆகிப் போனது.
We often say that when every citizen of the country takes a step ahead, our nation moves 130 crore steps forward

நாட்டின் குடிமகன் ஒவ்வொருவரும் ஒரு அடி முன்னெடுத்து வைத்தால், இந்த நாடு 130 கோடி அடிகள் முன்னெடுத்து வைக்கும் என்று நாம் அடிக்கடி கூறி வருகிறோம் இல்லையா!!
And when such things are witnessed first-hand in the society, then everyone gets elated, derives satisfaction and is infused with motivation to do something in life

இப்படிப்பட்ட விஷயங்களை சமுதாயத்தில் கண்கூடாக நம்மால் பார்க்க முடிகிறது, அனைவருக்கும் ஆனந்தம் மேலிடுகிறது, சந்தோஷம் உண்டாகிறது, வாழ்க்கையில் ஆக்கப்பூர்வமான ஒன்றைச் செய்ய வேண்டும் என்ற கருத்தூக்கம் துளிர்க்கிறது.
On one hand, in Bettiah in Bihar, a group of alumni took up the task of health care delivery, on the other, some women of Phulpur in Uttar Pradesh have inspired the entire region with their tenacity.

ஒருபுறம், பிஹாரின் பேத்தியாவில் முன்னாள் மாணவர்களின் குழுவானது உடல்நலச் சேவை என்ற சவாலை எதிர்கொண்டது என்றால், உத்திரப் பிரதேசத்தின் ஃபூல்புரைச் சேர்ந்த சில பெண்கள் தங்கள் உயிர்ப்பான செயல்பாடு காரணமாக இந்தப் பகுதிக்கே உத்வேகம் அளிப்பவர்களாக இருக்கின்றார்கள்.
These women have proved that if a resolution is taken with the true spirit of solidarity, nothing can stop conditions changing for the better.

ஒன்றுபட்டு ஒரு மனவுறுதியை மேற்கொண்டால், சூழ்நிலைகளில் மாற்றம் ஏற்படுவதைத் தவிர வேறு வாய்ப்பே இல்லை என்பதை இந்தப் பெண்கள் நிரூபித்துக் காட்டியிருக்கின்றார்கள்.
Till some time ago, these women of Phulpur were hampered by financial constraints and poverty, but, they had the resolve to do something for their families and society.

சில காலம் முன்பு வரை, ஃபூல்புரைச் சேர்ந்த இந்தப் பெண்கள் பொருளாதார ரீதியாக பின் தங்கிப் போனவர்களாக, ஏழ்மையில் வாடுபவர்களாக இருந்தார்கள்; ஆனால் அவர்களுக்குள்ளே தங்கள் குடும்பத்துக்கும் சமூகத்துக்கும் ஏதோ ஒன்றைச் சாதித்துக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற தீராத ஆவல் இருந்தது.
These women aligned withthe women self-help group of Kadipur, joined in learning the skill of making slippers, and thus not only managed to pluck the thorn of helplessness from their feet, but by becoming self-reliant, also became the support of their families.

இவர்கள் அனைவரும், காதீபுரைச் சேர்ந்த சுயவுதவிக் குழுவோடு இணைந்து காலணிகள் தயாரிக்கும் திறனை வளர்த்துக் கொண்டார்கள்; இதன் வாயிலாக இவர்கள் தங்கள் கால்களைத் தைத்த கடினமான முட்களை மற்றும் வீசியெறியவில்லை, சுயசார்புடையவர்களாக ஆகி, தங்கள் குடும்பங்களையும் பராமரிப்பவர்களாக ஆனார்கள்.
With the help of Gramin Ajivika Mission,a slipper manufacturing plant has also been established here, where slippers are being made with the help of modern machines.

கிராமப்புற வாழ்வாதார இயக்கத்தின் துணையோடு, இப்போது அங்கே காலணிகள் தைக்கும் தொழிற்சாலை உருவாக்கப்பட்டு விட்டது, அங்கே நவீன இயந்திரங்கள் வாயிலாக காலணிகள் தயாரிக்கப்பட்டு வருகின்றன.
I especially congratulate the local police and their families, who encouraged these women entrepreneurs by purchasing slippers for themselves and their families made by these women.

நான் சிறப்பான வகையிலே அந்தப் பகுதியின் காவல்துறையினர் மற்றும் அவர்களின் குடும்பத்தாருக்கு என் பாராட்டுக்களைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்; அவர்கள் தங்களுக்காகவும் தங்கள் உறவினர்களுக்காகவும், இந்தப் பெண்கள் தயாரிக்கும் காலணிகளை வாங்கி இவர்களுக்கு ஊக்கமளித்திருக்கிறார்கள்.
Today, due to the resolve of these women, not only the financial condition of their families have been fortified their standard of living has also improved.

இன்று, இந்தப் பெண்களின் உறுதிப்பாட்டினால், அவர்கள் குடும்பங்களின் பொருளாதார நிலை மட்டும் பலப்படவில்லை, இவர்களின் வாழ்க்கைத் தரமுமே கூட உயர்ந்திருக்கிறது.
Whenever I hear about the police personnel of Phulpur or their families, you will also recollect, that I had urged from the ramparts of Red Fort on the 15th of August, requesting the countrymen to buy local produce preferably.

இப்போது ஃபூல்புரைச் சேர்ந்த காவல்துறையினர் அல்லது அவர்களின் உறவினர்கள் பற்றிக் கேள்விப்படும் போது, ஆகஸ்ட் மாதம் 15ஆம் தேதியன்று தில்லியின் செங்கோட்டையிலிருந்து நான் ஒரு விஷயம் குறித்து வேண்டுகோள் விடுத்திருந்தேனே, உங்களுக்கு நினைவிருக்கலாம்.
Today once again I suggest, can we promote locally made products

அதாவது உள்ளூரில் தயாராகும் பொருட்களை வாங்குங்கள் என்று நாட்டுமக்களிடம் கேட்டுக் கொண்டேன் அல்லவா!!
Can we prioritize them in our shopping

நம்மால் உள்ளூர் தயாரிப்பாளர்களுக்கு முதன்மை அளிக்க முடியாதா சொல்லுங்கள்??
Can we link local products with our status and pride

நாம் உள்ளூர் பொருட்களோடு நம்முடைய கௌரவத்தையும் அந்தஸ்தையும் இணைக்க முடியாதா??
Can we become a medium to bring prosperity to our fellow countrymen with this spirit

இப்படிப்பட்ட உணர்வின் வாயிலாக நமது சக குடிமக்களின் வாழ்வினில் நிறைவை ஏற்படுத்த முடியாதா?
Friends, Mahatma Gandhi viewed this spirit of Swadeshi as a lamp illuminating the lives of millions as well as bringing prosperity in the lives of the poorest of the poor.

நண்பர்களே, காந்தியடிகள், இந்த சுதேஸி உணர்வை, ஒரு இலட்சிய தீபமாகப் பார்த்தார்கள்; இந்த தீபமானது இலட்சக்கணக்கான மக்களின் வாழ்வினில் ஒளியேற்றி வைக்கும் திறன் படைத்தது. பரம ஏழையின் வாழ்வினில் நிறைவை நம்மால் ஏற்படுத்த முடியும்.
A hundred years ago, Gandhiji started a huge public movement to promote Indian products as one of its objectives.

நூறாண்டுகள் முன்னதாக காந்தியடிகள், ஒரு மிகப்பெரிய மக்கள் பேரியக்கத்தைத் தொடக்கி வைத்தார். இதன் நோக்கம் ஒன்று தான், இந்தியத் தயாரிப்புக்களுக்கு ஊக்கமளித்தல்.
This was the path shown by Gandhi ji towards self reliance.

சுயசார்பு நிலையை எட்ட இந்தப் பாதையைத் தான் அண்ணல் நமக்கெல்லாம் காட்டித் தந்திருக்கிறார்.
The India that we breathe freely in was liberated by millions of worthy sons and daughters who underwent numerous tortures and hardships many even sacrificing their lives.

எந்தச் சுதந்திர பாரதத்தில் நாம் சுதந்திரக் காற்றை சுவாசிக்கிறோமோ, அந்த பாரதத்தை விடுவிக்க, இலட்சக்கணக்கான சத்புத்திரர்களும், மைந்தர்களும், ஏகப்பட்ட கொடுமைகளை அனுபவித்தார்கள், பலர் தங்கள் இன்னுயிரை வேள்வியில் ஆகுதியாக அளித்தார்கள்.
We attained freedom owing to sacrifice and penance of innumerable people a freedom that we are fully enjoying.

இப்படிப்பட்ட கர்மவீரர்களின் சீலம், தவம், உயிர்த்தியாகம் ஆகியவற்றின் காரணமாக நமக்குக் கிடைத்த சுதந்திரத்தின் முழுமையான பலனை நாம் அனுபவித்து வருகிறோம்.
My dear countrymen, can we pledge, that by 2022, when we achieve 75 years of independence we insist and remain steadfast at least, for about two-three years on buying local products

எனதருமை நாட்டுமக்களே, 2022ஆம் ஆண்டிலே, நாடு சுதந்திரம் அடைந்து 75 ஆண்டுகள் நிறைவடையும் வேளையிலே, குறைந்தபட்சம், இந்த 2-3 ஆண்டுகள், நாம் நம் வட்டாரங்களில் உற்பத்தியாகும் பொருட்களை வாங்கத் தீர்மானம் மேற்கொள்வோமா?