TabassumMehattar/sawit_en_ta_dataset huggingface dataset:
It was the result of years and decades and centuries of sacrifice and valour on the part of our ancestors and our revered freedom fighters.

நமது சுதந்திரப்போராட்ட வீரர்களும் நமது மூதாதையர்களும் துணிவுடன் பல பத்தாண்டுகள் ஈடுபட்ட போராட்டங்கள் பல நூற்றாண்டுகள் செய்த தியாகம் ஆகியவற்றின் பலனாக கிடைத்ததே இந்த சுதந்திரம்.
These were men and women of rare courage and foresight.

இந்த போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட ஆண்களும், பெண்களும் பிரத்யேக துணிவும், தொலைநோக்கு பார்வையும் கொண்டிருந்தார்கள்.
They came from all regions of the country, all sections of society, all communities and all social and economic groups.

நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகள், பிரிவுகள், சமுதாயங்கள், சமூக பொருளாதார குழுக்கள் என்று அனைத்து தரப்பிலிருந்தும் வந்தவர்கள் அவர்கள்.
They could easily have compromised and settled for some personal benefit, but they did not.

தங்கள் சுயநலனுக்காக சமரசம் செய்துகொண்டு தங்கள் வாழ்வின் வசதியை அவர்கள் மேம்படுத்திக்கொண்டிருக்க முடியும். ஆனால், அவர்கள் அதை செய்யவில்லை.
Their commitment to India  to a free, sovereign, plural and egalitarian India  was absolute.

சுதந்திரமான இறையாண்மை மிக்க பன்முகத்தன்மை கொண்ட, சமத்துவ இந்தியாவை உருவாக்குவது என்று உறுதி எடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.
It was my privilege to honour these freedom fighters on the anniversary of uit India Day on 9th August in Rashtrapati Bhavan.

ஆகஸ்ட் 9 ம் தேதி குடியரசுத்தலைவர் மாளிகையில் வெள்ளையனே வெளியேறு வருடாந்திர நிகழ்ச்சியின்போது அந்த சுதந்திரப்போராட்ட வீரர்களை கவுரவிக்கும் பெருமை எனக்கு கிட்டியது.
We are fortunate that we have inherited the legacy of such remarkable patriots.

அத்தகைய உயர்ந்த தேச பக்தர்கள் விட்டுச்சென்ற கொடையை நாம் பெற்றுள்ளோம். நமக்கு அவர்கள் சுதந்திரத்தை மட்டும் விட்டுச்செல்லவில்லை.
They left us with a free India, but they also left us with unfinished tasks for the development of our society, for the empowerment of the proverbial last person, fortheirliberation from poverty, and social and economic inequality.

நமது சமுதாயத்தை மேம்படுத்தவும் கடைக்கோடி இந்தியருக்கும் அதிகாரம் வழங்குவதற்கும் வறுமை, சமூக பொருளதார ஏற்றத்தாழ்விலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்கும் நிறைவேற்றவேண்டிய கடமைகளையும் அவர்கள் விட்டுச்சென்றுள்ளார்கள்.
Every breath in our collective life as a nation is a tribute to our freedom fighters  and a commitment to accomplish whatever is still unaccomplished.

நாம் விடும் ஒவ்வொரு மூச்சும் அந்த மாவீரர்களுக்கு நமது மரியாதையையும் இன்னும் நிறைவேற்றாமல் விடப்பட்டுள்ள கடமைகளையும் நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன.
If we define freedom in narrow, political terms, then August 15, 1947, marks a closure. It was the day the political struggle against an imperial power culminated in success and in our Independence Day.

நமது சுதந்திரத்தை அரசியல்ரீதியாக பார்த்தால் 1947 ஆகஸ்ட் 15 ஒரு அத்தியாயத்தின் நிறைவு என்று கூறலாம், அன்னிய ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்து நடத்திய அரசியல் போராட்டத்தின் உச்சக்கட்டம்தான் நாம் பெற்ற சுதந்திரம்.
Freedom is a constant and relentless endeavour.

சுதந்திரம் என்பது ஒரு குறுகிய எல்லைக்குள் நிற்பதல்ல.
Even decades after 1947, each one of us can contribute in the manner of a freedom fighter.

1947 ம் ஆண்டு சுதந்திரம் பெற்று பல பத்தாண்டுகளை கடந்த பின்னரும் நமது சுதந்திரப்போராட்ட வீரர்களின் கனவை நாம் ஒவ்வொருவரும் நிறைவேற்ற முடியும்.
We can do so if we expand the frontiers of freedom and of opportunity for our fellow Indians and our beloved India.

நமது சுதந்திரத்தின் வரம்பையும் வாய்ப்பின் எல்லைகளையும் விரிவாக்குவதன் மூலம் சக இந்தியர்களுக்கும் நாம் நேசிக்கும் தாய்நாட்டிற்கும் பங்களிப்பை செலுத்த முடியும்.
Our farmers grow food for tens of thousands of fellow citizens whom they have not individually met and will never meet.

நமது விவசாயிகள் பல கோடி சக குடிமக்களுக்காக உணவு உற்பத்தியில் ஈடுபட்டுள்ளார்கள். அவர்களின் முகம் கூட விவசாயிகளுக்கு தெரியாது.
They are upholding our freedom by ensuring food security and nutrition for our children.

என்றாலும் நமது உணவு பாதுகாப்பையும் நமது குழந்தைகளுக்கு சத்தான உணவையும் வழங்குவதன் மூலம் நமது சுதந்திரத்தின் மாண்பை அவர்கள் உயர்த்தி பிடிக்கிறார்கள்.
As we assist our farmers by providing access to technology and other facilities for enhanced productivity and enhanced incomes, we live up to the principles of our freedom struggle.

அந்த விவசாயிகளுக்கு தொழில்நுட்ப உதவியையும் உற்பத்தி உயர்வுக்கான கருவிகளையும் வருவாய் உயர்வுக்கான வழிகளையும் வழங்குவதன் மூலம் நமது சுதந்திரப்போராட்டத்தின் கோட்பாடுகளை நாம் உறுதி செய்கிறோம்.
Our Armed Forces stand guard valiantly on our borders, up in the cruel climate of the mountains or under the blazing sun, or in the skies or at sea.

நமது ராணுவ வீரர்கள், வெயில்-மழை, கடும் குளிர் போன்ற பருவநிலைகளிலும் மலை உச்சியிலும் வான்வெளியிலும் கடலிலும் நமது எல்லையை துணிவுடன் பாதுகாக்கிறார்கள்.
They are upholding our freedom by ensuring security from external threats.

வெளிநாட்டு அபாயத்திலிருந்து நமது நாட்டை பாதுகாத்து நமது சுதந்திரத்தை அவர்கள் உயர்த்தி பிடிக்கிறார்கள்.
As we give them better weapons and equipment, build supply chains for such equipment in India itself, or ensure welfare benefits for our soldiers, we live up to the principles of our freedom struggle.

அந்த மாவீரர்களுக்கு சிறந்த ஆயுதங்களையும் தளவாடங்களையும் தங்குதடையின்றி வழங்குவதின் மூலம் அவர்களின் நலனை பாதுகாப்பதன் மூலம் நமது சுநத்திரப் போராட்டத்தின் கோட்பாடுகளை நாம் உறுதி செய்கிறோம்.
Our police and paramilitary forces take on a variety of challenges. In battling terrorism, in fighting crime and law and order disturbances, or even in helping ordinary citizens by holding their hands while they cross a flooded street.

நமது காவல்துறையும் துணை ராணுவப்படைகளும் பயங்கரவாத சவாலை துணிவுடன் எதிர்கொள்வதுடன், சட்டம் ஒழுங்கை நிலைநாட்டுவது, வெள்ளம் சூழ்ந்த சமயத்தில் சாதாரண மக்களை கைகோர்த்து பத்திரமாக அழைத்து செல்வது என்ற பணிகளில் ஈடுபடுகிறார்கள். அதன்மூலம், நமது மக்களின் சுதந்திரம் பாதுகாக்கப்படுகிறது.
As we improve their professional and personal conditions, we live up to the principles of our freedom struggle.

அந்த வீரர்களின் பணி மேம்பாட்டுக்கும் தனிப்பட்ட தேவைகளுக்கும் உதவுவதன் மூலம், நமது சுதந்திரப்போராட்டத்தின் கோட்பாடுகளை நாம் உறுதி செய்கிறோம்.
Women have a special role in our society.

நமது சமுதாயத்தில் மகளிருக்கு பிரத்யேக இடம் உள்ளது.
The expansion of freedom in our country in many senses amounts to the expansion of freedom for women in our country.

நமது நாட்டின் சுதந்திரம் என்பது பெண்களின் சுதந்திரத்தை மேலும் விரிவாக்குவதையும் உள்ளடக்கியதாகும்.
This is true whether we see them as mothers, sisters, daughters or simply as women who are entitled to a life of their choosing  and deserving of the opportunity and the security to fulfil their potential.

பெண்களை தாயாக, சகோதரியாக மகளாக அல்லது தனிப்பட்ட பெண்ணாக பார்த்தாலும், அவர்கள் தங்களுக்கேற்ற வாழ்க்கையை தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்ளவும் தங்களின் வாய்ப்புகளை பாதுகாத்துக்கொள்ளவும் உரிமை உண்டு. நமது குடும்ப வாழ்விலும் உயர்கல்வி நிறுவனங்களிலும் பணியாற்றும் இடங்களிலும் அவர்கள் நம்பிக்கைக்குரிய செயல்பாட்டாளர்களாக விளங்க முடியும்.
The choice is theirs as a nation and as a society we must ensure that they have the right and the ability to exercise that choice.

இதில், எதை தேர்வு செய்வது என்பது அவர்களின் உரிமை. நாடு என்ற முறையிலும் சமுதாயம் என்ற முறையிலும் அவர்கள் அந்த உரிமையை தேர்வு செய்வதற்கான அதிகாரத்தை நாம் உறுதி செய்யவேண்டும்.
As we take this process further, by facilitating credit for women-run enterprises and start-ups or by easier availability of LPG in millions of kitchens and millions of homes, we live up to the principles of our freedom struggle.

மகளிர் நடத்தும் நிறுவனங்கள், அவர்கள் தொடங்கியுள்ள தொழில்களுக்கு உரிய கடனுதவியை செய்து கொடுப்பதன் மூலமாகவும் லட்சக்கணக்கான வீடுகளில் சமையல் அறைக்கு எரிவாயு வழங்குவதன் மூலமாகவும் நமது சுதந்திரப்போராட்ட கோட்பாடுகளை உயர்த்தி பிடிக்க முடியும்.
Our young people, both boys and girls, represent the hope and optimism of India.

நமது இளைஞர்களும் இளம் பெண்களும் இந்தியாவின் எதிர்காலம் பற்றி நல்வாய்ப்புக்கு பிரதிநிதிகளாக திகழ்கிறார்கள்.
Our freedom struggle saw the active participation of the young and the old, but its energy was provided by the young.

நமது சுதந்திரப்போராட்டத்தில் இளைஞர்களும் முதியோரும் இணைந்து ஈடுபட்ட போதிலும் போராட்டத்தின் சக்தியாக திகழ்ந்தவர்கள் இளைஞர்கள்தான்.
They chose different modes or activism in their quest for liberty  but their resolve and their idealism, their passion for a free India, for a better India, for a more equal India, was nonnegotiable.

சுதந்திரத்தை பெறுவதற்கு அவர்கள் பல வழிகளை தேர்வு செய்தார்கள். அவர்களின் உறுதியும் லட்சிய தாகமும் சுதந்திர இந்தியாவை, சிறந்த இந்தியாவை சமத்துவ இந்தியாவை படைப்பது என்பதில் எந்த சமரசத்திற்கும் இடமில்லை என்று உறுதி கொண்டிருக்கிறார்கள்.
Today, as we ignite the fire within our youth, by building capacities for skilling and scholarship for technology, engineering and entrepreneurship for creativity and crafts for playing music and producing mobile apps, for excelling in sports, we are harnessing the unlimited human capital of our youth.

அந்த இளம்தலைமுறையின் திறமைகளை மேலும் மேம்படுத்தும் சுடரை நாம் ஏற்றியிருக்கிறோம். திறன் வளர்ப்புக்கான உதவித்தொகை, தொழில்நுட்பம், பொறியியல், தொழில் முனைவு, படைப்பாற்றல், அதற்கான சாதனங்கள் இசை பயிற்சி, மொபைல் செயலி உருவாக்கல், விளையாட்டுகளில் சாதனை படைத்தல் என்று நமது இளைஞர்களின் எல்லையற்ற மனிதவள ஆற்றலை நாம் மேம்படுத்தி வருகிறோம்.
In doing so, we live up to the principles of our freedom struggle.

இதன்மூலம் நமது சுதந்திரப்போராட்ட கோட்பாடுகளை உயர்த்தி பிடிக்கிறோம்.
I have given only a few examples there could be many more.

மேலும் பல சான்றுகள் இருக்கக்கூடும் என்றாலும் ஒருசிலவற்றையே நான் இங்கு கூறியுள்ளேன்.
They are providing the fruits and goods and services of freedom to fellow citizens.

அதன்மூலம் சுதந்திரத்தின் பலனையும் சேவையையும் சக இந்தியர்களுக்கு அவர்கள் வழங்குகிறார்கள்.
Every citizen of India who does his or her dutysincerely, fulfils a personal and professional obligation and keeps to a given word is, at a fundamental level, upholding the principles of our freedom struggle.

தங்கள் கடமையை இதயசுத்தியுடன் நிறைவேற்றும் ஒவ்வொரு இந்தியரும் தனிப்பட்ட முறையிலும் பணி ரீதியிலும் சுதந்திரப்போராட்டத்தின் கோட்பாடுகளை உயர்த்தி பிடிக்கிறார்கள்.
I would argue that every Indian who does not jump the queue and respects the civic space and rights of those ahead in the line also lives up to the principles of our freedom struggle.

மற்றொருவர் வாழ்வில் குறுக்கிடாமலும் அடுத்தவர் இடத்தை ஆக்கிரமிக்காமலும் வாழ்பவர்களும் சுதந்திரப்போராட்ட கோட்பாடுகளை உயர்த்திப் பிடிக்கிறார்கள் என்று என்னால் துணிந்து கூற முடியும்.
Its a very small gesture.

அது மிகச்சிறிய பணிதான் என்றாலும் நாம் அதனை பின்பற்றுவோம்.
Dear Fellow Citizens You may wonder if what I have said so far would not have held true in the years gone by, maybe 10 or 20 years ago or even earlier.

எனது அருமை சக குடிமக்களே: நான் இங்கே எடுத்துரைத்த கருத்துகள் கடந்த பத்து அல்லது இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பொருத்தமற்றவையாக இருந்திருக்கக்கூடும்.
To some extent, it certainly would.

அது உண்மையும்கூட.
Even so, we are at a juncture in our history that is very different from any period we have so far experienced.

இதுவரை நாம் சந்திக்காத மாறுபட்ட அனுபவத்தை சந்திக்கும் காலம் இது.
We are at the cusp of achieving many of our long-awaited goals.

நீண்டநாட்கள் காத்திருந்த லட்சியத்தை நிறைவேற்றும் தருணத்தில் நாம் நிற்கிறோம்.
Universal access to electricity, the elimination of open defecation, the elimination of homelessness, the very elimination of extreme poverty is achievable and attainable.

அனைவருக்கும் மின்வசதி, திறந்தவெளி கழிப்பிட முறைக்கு முடிவுகட்டல், வீடற்ற நிலைக்கு முற்றுப்புள்ளி, வறுமை ஒழிப்பு ஆகியவை நாம் சாதிக்கக் கூடிய லட்சியங்கள்தான்.
We are at a pivotalmoment.

அந்த லட்சியத்தை நிறைவேற்றும் முக்கிய தருணத்தில் நாம் நிற்கிறோம்.
Let contentious issues and extraneous debates not distract us.

இதர தேவையற்ற பிரச்சினைகள் மீதான விவாதம் நம்மை திசைதிருப்ப அனுமதிக்க கூடாது.
Afterfour years, we will be marking the 75thanniversary of Independence.

அடுத்த நான்காண்டுகளில் நமது சுதந்திரத்தின் 75 வது வருடாந்திர நிறைவை கொண்டாடவிருக்கிறோம்.
In less than 30 years, our people will celebrate the 100th anniversary of India as a free nation.

இன்னும் முப்பது ஆண்டுகளுக்குள் இந்திய சுதந்திரத்தின் நூற்றாண்டு விழாவை நமது மக்கள் கொண்டாடவுள்ளார்கள்.
The decisions we take today, the foundations we lay today, the projects we undertake today, the social and economic investments we make today  whether for the immediate future or for the medium term  will determinewhere we stand.

இன்று நாம் எடுக்கும் முடிவு அமைக்கும் அடித்தளம் நிறைவேற்றும் திட்டங்கள்- சமூக பொருளாதார முதலீடுகள்-உடனடி பலன் அளிப்பதாக இருந்தாலும் எதிர்காலத்தை குறிக்கோளாக கொண்டிருந்தாலும் நாம் எங்கே நிற்கிறோம் என்பதை அது தீர்மானிக்கும்.
The pace of changeanddevelopment in our country is rapid and appreciable.

நமது நாட்டில் தற்போது நிகழும் மாற்றங்களின் வேகம் போற்றத்தக்கது.
Its focus, again in keeping with the essence of Indian thought, is on a better life for the less fortunate.

நமது பாரம்பரியப்படி, மக்களும் அரசும் இணைந்து செயல்படுவதன் மூலம் அந்த சாதனையை நிகழ்த்துகிறோம்.நலிவுற்றவர்களுக்கு மேம்பட்ட வாழ்வை அளிப்பதே அதன் குறிக்கோளாகும்.
I will give you just one example.

ஒரு எடுத்துக்காட்டை கூற விரும்புகிறேன்.
The Gram Swaraj Abhiyan is taking seven flagship programmes to the very doorstep of the poorest and the most deprived among our fellow citizens.

கிராம சுயராஜ்ஜிய அபியான் என்ற கிராம தன்னிறைவு திட்டம் ஏழு முன்னோடி திட்டங்களை உள்ளடக்கியது. நமது மக்களில் ஏழை-எளிய நலிவுற்றவர்களை கைதூக்கி விடும் திட்டம் அது.
These services include access to electricity, access to the formal banking system, access to welfare and insurance programmes,and access to immunisation in hitherto hard-to-reach areas.

இதுவரை அந்த மக்களுக்கு கிட்டாத மின் இணைப்பு வழங்குதல். வங்கி கணக்கு தொடங்குதல், நல்வாழ்வு மற்றும் காப்பீடு திட்டங்களில் பங்கேற்பு, நோய் தடுப்பு மருத்துவம் முதலியவை அவர்களுக்கு கிடைக்க செய்வது.
The Gram Swaraj Abhiyan has been extended to 117 Aspirational Districts where, seven decades after Independence, we still have stark gaps in the development narrative.

சுதந்திரம் பெற்று 70 ஆண்டுகளுக்கு பிறகும், இந்த வாய்ப்புகள் கிட்டாத 117 மாவட்டங்களுக்கு இந்த கிராம தன்னிறைவு திட்டம் விரிவாக்கப்பட்டுள்ளது.
Not surprisingly there is a significant overlap between the populations of these districts and historically weaker communities, such as Scheduled Castes and Scheduled Tribes.

இந்த மாவட்டங்களில் வாழும் மக்களுக்கு குறிப்பாக, வரலாற்று ரீதியாக நலிவுற்ற ஷெட்யூல்டு மற்றும் பழங்குடியினருக்கு இந்த பலன்கள் உரிய வகையில் கிட்டவில்லை.
As such, we have an opportunity to raise the quality of life for those of our fellow citizens who have unfortunately remained at the bottom of the pyramid.

சமுதாய அமைப்பில் அடித்தளத்தில் உள்ள அந்த துரதிருஷ்டசாலிகளின் வாழ்க்கைத்தரத்தை மேம்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பு இப்போது கிட்டியுள்ளது.
The Gram Swaraj Abhiyan is not being carried out by government alone. It is a collaboration of public agencies and community groups, with selfless citizens who are keen to share, to empathise and to give back.

இந்த கிராம தன்னிறைவு திட்டம் என்பது அரசினால் மட்டுமே செயல்படுத்தப்படுவதல்ல, மக்கள் அமைப்புகள், சமுதாய குழுக்கள், தன்னலமற்ற குடிமக்கள் ஆகியோர் இணைந்து நிறைவேற்றும் திட்டம் இது.
Dear Fellow Citizens Independence Day is always special, but this year there is anunusual significance attached to it.

எனது அருமை சக குடிமக்களே: சுதந்திரம் தினம் என்பது எப்போதுமே சிறப்பானது, இந்த ஆண்டு சுதந்திர தினத்திற்கு தனிச்சிறப்பு உண்டு.
In a few weeks, on 2nd October, we will begin the commemoration of the 150th birthday of Mahatma Gandhi. Gandhiji did not just lead our freedom struggle.

அடுத்த சில வாரங்களில் அக்டோபர் இரண்டாம் தேதி நாம் மகாத்மா காந்தியின் 150 வது பிறந்த தினத்தை கொண்டாடவிருக்கிறோம், மகாத்மாகாந்தி நமது சுதந்திரப்போராட்டத்திற்கு மட்டுமே தலைமை வகித்தவர் அல்ல.
He was and still is our moral compass.

இன்றைக்கும் நமது ஒழுக்க நெறிகளுக்கு திசைகாட்டியாக திகழ்கிறார்.
In my capacity as the President of India, I have been fortunate to have travelled around the world, particularly toa fewcountries of Africa.

குடியரசுத்தலைவர் என்ற முறையில் நான் உலகின் பல நாடுகளுக்கும் குறிப்பாக, ஆப்பிரிக்க நாடுகளுக்கு செல்லும் வாய்ப்பை பெற்றுள்ளேன்.
Everywhere, across continents, Gandhiji is mentioned, cherished and remembered as an icon for all humanity. He is the embodiment of India.

எந்த கண்டத்திற்கு சென்றாலும் அங்கு மகாத்மாகாந்தியின் பெயரை உச்சரித்த மட்டிலேயே மனிதகுலத்தின் மகானாக அவர் போற்றப்படுவதை கண்டிருக்கிறேன், இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த உருவாக அவர் திகழ்கிறார்.
It is not always simple to understand Gandhiji.

மகாத்மாகாந்தியை புரிந்துகொள்வது எப்போதும் எளிதானதல்ல.
When Gandhiji and his wife Kasturba, travelled to Champaran in Bihar for the indigo farmers agitation, they devoted a considerable part of their time to educating local people, particularly women and children, as well as teaching them about hygiene and health.

அரசியல் வளையத்திற்குள்ளும், சுதந்திர போராட்டத்திற்குள்ளேயும் அவர் தன்னை சுருக்கிக்கொண்டவர் அல்ல. காந்திஜியும், அவரது துணைவியார் கஸ்தூரிபாவும் பீஹாரில் சம்பாரன் பகுதிக்கு சென்றபோது, போராடிக்கொண்டிருந்த விவசாயிகளுக்கு ஆதரவு தெரிவித்ததுடன் நின்றுவிடவில்லை. அந்த மக்கள் குறிப்பாக பெண்களும் குழந்தைகளும் எப்படி தூய்மையை பேண வேண்டும் என்பதை எடுத்துரைப்பதில் தங்களின் கணிசமான நேரத்தை செலவிட்டனர்.
Here, and on other occasions, Gandhiji personally led the drive for swachhta or cleanliness.

இங்கு மட்டுமின்றி, இதர இடங்களிலும் காந்திஜி தூய்மை பற்றிய போதனையை எடுத்துரைத்துக்கொண்டேயிருந்தார்.
He linked the removal of dirt to an act of self-discipline and of promoting physical and mental health.

அசுத்தத்தை அப்புறப்படுத்துவது சுய கட்டுப்பாட்டிற்கும் உடல் மற்றும் மன வளர்ச்சிக்கும் வழிவகுக்கும் என்று அவர் கூறியிருந்தார்.
Many were puzzled at that time.

அப்போது பலருக்கும் ஆச்சரியம்.
For Gandhiji, they were the centre-piece of the quest for freedom.

இதற்கும் சுதந்திரத்திற்கும் என்ன தொடர்பு என்று வியந்தார்கள். சுதந்திரத்தின் மையக்கருத்து தூய்மை என்பது காந்திஜியின் எண்ணம்.
This was a struggle, according to him, not just for political power but for empowering the poorest of the poor, educating the uneducated, ensuring the right to a dignified life and a feasible livelihood for every village, for every neighbourhood, for every family  and for every individual.

நாம் நடத்திய போராட்டம் வெறும் அரசியல் சுதந்திரத்திற்காக மட்டுமல்ல, ஏழை எளியோருக்கு அதிகாரமளிப்பது, கல்வியறிவற்றவர்களுக்கு கல்வி போதிப்பதும் ஒவ்வொரு கிராமம், அண்டை அயலார் குடும்பம், தனிநபர்- இப்படி அனைவருக்கும் கண்ணியமான வாழ்வை பெற்றுக்கொடுப்பதும் சுதந்திரப்போராட்டத்தின் குறிக்கோள் என்பது அவரது கருத்து.
Gandhiji spoke of swadeshi with an uncommon zeal.

சுதேசி என்ற சொல்லை மகாத்மாகாந்தி பயன்படுத்தியதிலும் ஒரு லட்சிய தாகம் உண்டு.
To him this was a pride in promoting Indian creativity and an Indian sensibility.

இந்தியாவின் படைப்பாற்றலையும் இந்திய மக்களின் உணர்வுகளையும் ‘சுதேசி’ மூலம் வெளிக்கொண்டு வரமுடியும் என்று அவர் கருதினார்.
Nevertheless, he was alive to intellectual currents from the rest of the world.

அதேசமயம், உலகின் இதர பகுதிகளில் வளர்ந்து வந்த அறிவாற்றல் நீரோட்டத்தையும் அவர் கருத்தில் கொண்டிருந்தார்.
He invited these to enrich our learning.

இந்த அறிவாற்றலை நாம் பெற்று நம்மை செழுமைப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று அவர் கூறினார்.
To him, Indian civilisation was defined by open windows and not closed doors.

இந்திய நாகரீகம் என்பது திறந்த சாளரத்தை கொண்டதேயன்றி, மூடப்பட்ட கதவைக்கொண்டதல்ல என்பது மகாத்மா காந்தியின் கருத்து.
This was his concept of swadeshi and it is still relevant to us as we engage with the world  whether for our economy, our health, education and social aspirations, or our policy choices.

சுதேசி என்று அவர் கூறியது இந்த அடிப்படையில்தான். பொருளாதாரமானாலும், ஆரோக்கியமானாலும் கல்வி என்றாலும் சமூக வேட்கை என்றாலும் கொள்கை என்றாலும் உலகத்துடன் நம்மை இணைத்துக்கொள்ளவேண்டும் என்பதுதான் காந்திஜி காட்டிய வழி.
Perhaps Gandhijis most noble mantra was to point out that the power of ahinsa is far greater than the power of hinsa.

அகிம்சையின் சக்தியை சுட்டிக்காட்டுவதே காந்திஜியின் அற்புதமான போதனையாகும். இம்சையை காட்டிலும் அகிம்சை சக்திவாய்ந்தது என்றார் அவர்.
The power to stay your hand is far greater than the power to strike with your hand and hinsa has no place in the society.

தாக்குவதை விட, தாங்கிக் கொள்வதுதான் மிகச்சிறந்த பண்பு என்று குறிப்பிட்ட அவர், சமுதாயத்தில் இம்சைக்கு இடமில்லை என்று அறுதியிட்டு கூறினார்.
The weapon of ahinsa was the most effective weapon Gandhiji gave us.

மகாத்மாகாந்தி நமக்கு வழங்கிய சக்திவாய்ந்த ஆயுதம் அகிம்சைதான்.
Like his other teachings, it was rooted in the ancient wisdom of India and yet has a resonance in the 21st century and in our daily lives.

அவரது மற்ற போதனைகளைப் போலவே அகிம்சையும் இந்தியாவின் வேரூன்றி வளர்ந்த ஞானத்தின் வெளிப்பாடாகும். அதனால்தான் இந்த 21 ம் நூற்றாண்டிலும் நமது அன்றாட வாழ்வில் அது எதிரொலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.
This Independence Day, so close to the 150th anniversary commemoration of Gandhiji, let each of us adapt his ideas and maxims, in whatever manner we can in our everyday work and conduct.

இந்த ஆண்டின் சுதந்திர நாள் மகாத்மாகாந்தி பிறந்த 150 வது வருடாந்திர தின நிகழ்ச்சியை நெருங்கி வருகிறது. அவரது லட்சியங்களையும் கொள்கைகளையும் நாம் அனைவரும் நமது வாழ்வின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் சுவீகரித்துக்கொள்வோம்.
I can think of no better way to celebrate our freedom.

நமது சுதந்திரத்தை கொண்டாடுவதற்கு இதைவிட வேறு சிறந்த வழி எனக்கு தெரியவில்லை.
And this Indianness is not for us alone.

இந்தியத் தன்மை என்பது நமக்கு மட்டுமே உரித்தானதல்ல.
It is part of what our country and our civilisation bring to the global stage.

உலக அரங்கில் நமது நாட்டு கலாச்சாரத்தின் ஒருபகுதி அது.
In the spirit of Gandhiji and the spirit of India, we believe in the age-old ideal of Vasudhaiva Kutumbakam or the World is one Family.

மகாத்மாகாந்தியின் உணர்வின்படி, இந்தியா என்ற உணர்வு அடிப்படையில் உலகமே ஒரு குடும்பம் என்ற பழம்பெரும் கொள்கையை நாம் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறோம்.
This is why we demonstrate our concern for entire humanity by providing assistance to many African countries, taking initiatives on the issue of climate change, contributing to United Nations Peacekeeping Operations in different parts of the world, helping neighbouring countries affected by natural disasters, rescuing people from other countries along with our own people, trapped in a conflict zone.

ஆப்பிரிக்க நாடுகளுக்கும், மனிதகுலத்திற்கும் பல்வேறு உதவிகளை நாம் செய்வதும், பருவநிலை மாற்ற பிரச்சினையில் நமது பங்களிப்பும் உலகின் பல பகுதிகளிலும் பணியாற்றும் ஐநா மன்றத்தின் அமைதிப்படையில் நமது பங்களிப்பும், இயற்கை சீற்றத்தின்போது, அண்டை நாடுகளுக்கு நாம் அளிக்கும் உதவியும்மீட்பும், மனிதகுலம் மீது நாம் கொண்டுள்ள மாறாத பற்றின் வெளிப்பாடாகும்.
In the spirit of Gandhiji and the spirit of India, we share the practice of yoga for health and well-being, and using technology for development.

காட்டிய உணர்வு அடிப்படையிலும் இந்தியாவின் பாரம்பரிய அடிப்படையிலும் தேக ஆரோக்கியத்திற்கு யோகா பயிற்சியின் சிறப்பையும் வளர்ச்சிக்கான தொழில்நுட்பத்தையும் நாம் பகிர்ந்து கொள்கிறோம்.
We dream for all humanity, even when we walk alone.

தனியாக நடந்து செல்லும்போதும்கூட மனிதகுலம்தான் நமது கனவில் நிற்கிறது.
Dear Fellow Citizens In my engagements with students and university authorities all over India, I have urged students to spend a few days  maybe four or five days in a year  in a village.

எனது அருமை சக குடிமக்களே: நான் கலந்துகொண்ட பல்வேறு மாணவர் மற்றும் பல்கலைக்கழக நிகழ்ச்சிகளில் ஒரு கருத்தை வலியுறுத்தி வருகிறேன். கல்வி பயிலும் மாணவர்கள் ஆண்டில் குறைந்தது நான்கு ஐந்து நாட்களையாவது கிராமத்தில் செலவிடவேண்டும் என்று நான் விழைந்திருக்கிறேன்.
Undertaken as part of what may be termed University Social Responsibility, this will help students understand our country.

பல்கலைக்கழகத்தின் சமூக கடமை என்ற அடிப்படையில் இந்த அனுபவம் நாட்டை புரிந்துகொள்ள உதவும்.
It will allow them to observe and participate in social welfare programmes and see how they are making an impact.

சமூகநல திட்டங்களில் ஈடுபாடுகொண்டு அவற்றின் பலன்களை புரிந்துகொள்ளவும் மாணவர்களுக்கு அது வாய்ப்பளிக்கும்.
It will be of benefit to the individual student and to the village, as well as to the country.

அதன்மூலம் அந்த மாணவர் பலனடைவதோடு, கிராமமும் அதன் மூலம் நாடும் பலன்பெறும்.
It will also invoke the fervour of our freedom struggle, and the identification of every citizen with the national mission.

சுதந்திரப்போராட்டத்தின் உணர்வுகளை அது மீண்டும் நிலைநாட்டி ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் தேசிய இயக்கத்தில் பங்கேற்பை அடையாளம் காட்டும்.
There is a spirit to achieve something for oneself, for ones family, for wider society and for our country.

நமது இளைஞர்களின் சிந்தனை, லட்சிய வேட்கை, எனக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது தனிப்பட்ட முறையிலும் குடும்பத்திற்காகவும் சமுதாயத்திற்காகவும் நாட்டிற்காகவும் ஏதாவது சாதிக்கவேண்டும் என்ற உணர்வு அவர்களிடம் உள்ளது.
This is the most moral education we can wish for.

இதுவே நாம் விரும்பும் உயர்ந்த தார்மீக கல்வியாகும்.