TabassumMehattar/sawit_en_ta_dataset huggingface dataset:
And I....to Uma Ji and Ramesh Ji and their entire team, and no one can imagine it from outside with what kind of dedication this work has been done even if government servants have some particular image outside.

அரசு ஊழியர்களைப் பற்றி வெளியே குறிப்பிட்ட ஒரு தோற்றம் இருந்தாலும் கூட, எத்தகைய அர்ப்பணிப்புடன் இந்த வேலை செய்யப்பட்டுள்ளது என்பதை வெளியில் இருந்து எவராலும் கற்பனை செய்து கூட பார்க்க முடியாது.
With regard to this thing, I can say that there is no bureaucracy, there is only one thing that is to follow the principles of Gandhi Ji and cleanliness.

இந்த விஷயத்தைப் பொறுத்தவரையில் இங்கே எந்தவித அதிகார வர்க்கப் போக்கும் இல்லை. காந்திஜியின் குறிக்கோள்களை, தூய்மையை பின்பற்றுவது என்பது மட்டும்தான் ஒரே விஷயமாக இருந்தது என்று என்னால் கூற முடியும்.
And when I observe it thoroughly because of my emotional attachment only then I realise that how many people have been working on itso hard, how much effort they have been putting in, they are completely dedicated to it.

இது குறித்த எனது உணர்வு பூர்வமான நெருக்கத்தின் காரணமாக, இதை நான் உன்னிப்பாக கவனிக்கும்போதுதான் எவ்வளவு பேர் மிகவும் கடினமாக வேலை செய்து வருகின்றனர்; எவ்வளவு முயற்சிகளை அவர்கள் மேற்கொள்கின்றனர்; அவர்கள் எவ்வளவு முழுமையாக அதற்கு தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொண்டுள்ளனர் என்பதை எல்லாம் என்னால் உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது. இன்று நான் தீர்க்கமான உறுதியெடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய தருணம் இது.
Today, it is an occasion for me to make a solemn pledge and it is also an occasion to take satisfaction because my countrymen have taken it forward as a tribute, as a homage which is expressed in form of this work to honor the venerable Bapu in true sense of word.

திருப்தி அடையும் தருணமும் ஆகும். எனது நாட்டவர்கள் அதன் உண்மையான பொருளில் நமது பெருமதிப்பிற்குரிய பாபுவிற்குச் செலுத்தும் ஓர் அஞ்சலியாக, போற்றுதலாக, பெருமைப்படுத்தலாகவே இந்த வேலையை கருதியுள்ளனர்.
Secretary General himself took time out to be with us on the occasion of birth anniversary of respected Bapu.

நமது பெருமதிப்பிற்குரிய பாபுவின் பிறந்த தின நாளன்று நம்மோடு இருக்கும் வகையில் ஐ.நா.
And a day before that, today, this occasion in the district of Raigarh in itself is a happy co-incidence.

அதற்கு ஒரு நாள் முன்பாக ராய்கட் மாவட்டத்தில் இந்த நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்பது மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறது.
Today, I got the opportunity of two programmes  first as our shipping sector, port sector and waterways have got a new spirit under the leadership of our Nitin Gadkari Ji and today under thatthe fourth terminal of JNPT in Mumbai is being dedicated to public.

இன்று இரண்டு நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்கும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது. முதலில் நமது நிதின் கட்காரி ஜியின் தலைமையின் கீழ் புதியதொரு செயலூக்கத்தைப் பெற்றுள்ள நமது கப்பல் போக்குவரத்துத் துறை, துறைமுகப் பிரிவு மற்றும் நீர்வழிப் போக்குவரத்து ஆகியவற்றின் கீழ் அமைந்த மும்பையின் ஜவகர்லால் நேரு துறைமுக அறக்கட்டளையின் நான்காவது முனையம் இன்று பொதுமக்களின் பயன்பாட்டிற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.
We have been hearing this term globalisation, world trade from several years.

கடந்த பல வருடங்களாகவே உலகமயமாக்கல், உலகளாவிய வர்த்தகம் ஆகிய சொற்களை நாம் கேட்டுக் கொண்டு வருகிறோம்.
However, we could not provide any benefit to the country just by sitting at home and discussing regarding the potential of the world trade.

எனினும் வீட்டில் இருந்து கொண்டு உலக வர்த்தகத்தின் திறனைப் பற்றி விவாதிப்பதனாலேயே நாட்டிற்கு எந்தவொரு பயனையும் நம்மால் பெற்றுத் தரவியலாது.
World trade will be beneficial only when you have the world class infrastructure to join the global trade.

உலகளாவிய வர்த்தகத்தில் இணையும் வகையில் உலகத் தரம் வாய்ந்த கட்டமைப்பு நம்மிடம் இருந்தால் மட்டுமே உலகளாவிய வர்த்தகம் நமக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும்.
And India has been a very fortunate country that the first royal personality, the first national personality to recognise the sea power was Chhatrapati Shivaji Maharaj.

இந்த வகையில் கடல் வழி வர்த்தகத்திற்கு மிகுந்த முக்கியத்துவம் உள்ளது. கடலின் சக்தியை உணர்ந்த முதல் தேசிய தலைவராக, முதல் அரசராக விளங்குபவர் சத்ரபதி சிவாஜி மகராஜ் தான்.
And that is why, today there have been so many forts constructed which have been linked to the sea and because of that a feeling of sea prowess is there.

அந்த வகையில் இந்தியா மிகவும் நற்பெயர் பெற்றதொரு நாடாகும். எனவேதான் கடலோடு இணைக்கப்பட்ட பல கோட்டைகளும் கட்டப்பட்டுள்ளதை நாம் இன்று காண்கிறோம்.
Today, after so many years when we remember Chhatrapati Shivaji Maharaj and when we publicly dedicate this fourth terminal of JNPT then we can imagine that what kind of foresight our great ancestors had and with what kind of foresighted vision they used to think.

பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் கூட இன்று நாம் சத்ரபதி சிவாஜி மகராஜ்-ஐ நாம் நினைவுகூர்கிறோம். ஜவகர்லால் நேரு துறைமுக அறக்கட்டளையின் நான்காவது முனையத்தை பொதுமக்களுக்கு அர்ப்பணிக்கும்போது நமது முன்னோர்கள் எத்தகைய தீர்க்க தரிசனம் மிக்கவர்களாக இருந்தனர் எனப்தையும் அவர்கள் எவ்வளவு தொலைதூரப் பார்வையுடன் இருந்தார்கள் என்பதையும் நம்மால் கற்பனை செய்ய முடியும்.
If India wants to carve out a place for itself in the sea trade then India must increase her sea prowess manyfolds.

கடல் வர்த்தகத்தில் இந்தியா தனக்கென ஓர் இடத்தை உருவாக்கிக் கொள்ள விரும்பினால், தன் கடல் வலிமையை இந்தியா பல மடங்கு பெருக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.
The more we develop our ports, the more they become modern and the turnaround time should be minimized and the number of ships sailing at a fast speed should be increased and millions of tons of our goods should reach the world market.

அதிவேகத்தில் செல்லும் கப்பல்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கப்பட வேண்டும். மில்லியன் டன்கள் கணக்கில் நமது பொருட்கள் உலகச் சந்தையை சென்றடைய வேண்டும்.
And sometimes there is a competition to supply the goods in time.

சரியான நேரத்தில் பொருட்களை வழங்குவதிலும் கூட சில நேரங்களில் போட்டி நிலவக் கூடும்.
Once an order has been finalized, once an economic agreement has been firmed up then if the goods are supplied in less time than the purchaser makes the profit.

பொருட்களை சப்ளை செய்வதற்கான ஒரு ஒப்பந்தம் இறுதிப்படுத்தப் பட்டு, அது குறித்த பொருளாதார ஒப்பந்தம் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட உடன் குறைவான காலத்திற்குள் பொருட்கள் சப்ளை செய்யப்படுமானால் அதை வாங்குபவர் லாபம் சம்பாதிக்க முடியும்.
And if the supply is delayed then he incurs the loss.

அவ்வாறின்றி சப்ளை செய்வது தாமதமானால் அவருக்கு நஷ்டம் ஏற்படும்.
But it can be supplied only when our port sector has that kind of facility.

நமது துறைமுகத் துறை அத்தகைய வசதியைக் கொண்டிருந்தால் மட்டுமே இவ்வாறு உரிய நேரத்தில் பொருட்களை சப்ளை செய்ய முடியும்.
Its not like that we only want to develop ports under the Sagarmala project.

சாகர்மாலா திட்டத்தின் கீழ் துறைமுகங்களை மட்டுமே நாம் மேம்படுத்த விரும்புகிறோம் என்று இதற்குப் பொருளல்ல.
We place emphasis on the port led development so that we can take our facilities to a new height of development because its a challenge for us that how we can take advantage of this opportunity aswe have got a huge shoreline of seven and a half thousand kilometers and we have got a geographic location that has a potential of becoming a world power in the field of ocean sector.

ஏழாயிரத்து ஐந்நூறு கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள இந்தியாவின் மாபெரும் கடற்கரைப் பகுதி நம்மிடம் உள்ளது. இந்த வாய்ப்பை நாம் எப்படிப் பயன்படுத்திக் கொள்ளப் போகிறோம். இதுதான் நம் முன்னேயுள்ள சவால்.
The government of India has taken up this task upon itself.

இந்தக் கடமையைத்தான் இந்திய அரசு மேற்கொண்டிருக்கிறது.
The world talks about environment and one of the important sectors to solve the problem related to environment is transportation and in the transportation sector there are waterways.

சுற்றுச் சூழலைப் பற்றி உலகம் பேசிக் கொண்டிருக்கிறது. சுற்றுச் சூழல் தொடர்பான பிரச்சனையை தீர்ப்பதற்கான முக்கிய துறைகளில் ஒன்று போக்குவரத்து ஆகும். இந்த போக்குவரத்துத் துறையில்தான் நீர்வழிப் போக்குவரத்தும் அடங்கியிருக்கிறது.
And we feel that if we use waterways, if we use our rivers and sea shores for the transportation of goods in the entire country then we can supply goods at a fraction of cost.

நாடு முழுவதிலும் சரக்குப் போக்குவரத்திற்கு இந்த நீர்வழிகளையும், நமது ஆறுகளையும் கடற்கரைகளையும் பயன்படுத்திக் கொண்டோமானால் ஒரு சிறு பகுதி செலவிலேயே சரக்குகளை நம்மால் சப்ளை செய்துவிட முடியும்.
And we can also make our positive contribution by causing the minimum damage to the environment and we can also make our positive contribution in the ongoing fight against global warming.

இதன்மூலம் சுற்றுச் சூழலுக்கு குறைந்தபட்ச சேதத்தை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் தற்போது உலகம் முழுவதிலும் நடைபெற்று வரும் உலகளாவிய வெப்பமயமாதலுக்கு எதிரான போராட்டத்தில் சாதகமான பங்களிப்பையும் நம்மால் செய்ய முடியும்.
Today, a green field airport in Navy Mumbai, and this is first large project of green field airport of this size in the aviation sector since independence.

நாடு விடுதலை பெற்றதற்குப் பிறகு விமானத் துறையில் மேற்கொள்ளப்படும் இந்த அளவிற்கு மிகப்பெரிய பசுமைவழி விமான நிலையத் திட்டம் இதுவே முதலாவதாகும்.
Now you can imagine that you have heard of it since last twenty years.

இதைப் பற்றி கடந்த 20 ஆண்டுகளாக கேள்விப்பட்டு வருகிறீர்கள் என்பதையும் சற்றே கற்பனை செய்து பாருங்கள்.
The promises about it would have been made in several elections.

பல்வேறு தேர்தல்களிலும் இது குறித்து உறுதிமொழிகள் வழங்கப்பட்டு வந்தன.
Several MLAs would have been elected several people would have become MPs on the basis of this promise.

பல சட்டமன்ற உறுப்பினர்களும் கூட தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருப்பார்கள். பலரும் இந்த உறுதிமொழியின் அடிப்படையில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களாகவும் கூட ஆகியிருப்பார்கள்.
Several governments would have been formed but the airport was not built.

பல்வேறு மாநில அரசுகளும் கூட உருவாக்கப்பட்டிருக்கும்.
And what is the reason behind that

இதற்குப் பின்னே இருந்த காரணம் என்ன?
The biggest hurdle behind this was the work culture of the previous government.

இதற்கு பின்னே மிகப் பெரும் தடையாக இருந்தது இதற்கு முன்பிருந்த அரசின் பணிக் கலாச்சாரம்தான்.
In 1997, when AtalBihariBajpais government was in power then it was dreamed of, then it was conceived and things were taken forward.

1997-ம் ஆண்டில் அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய் அவர்களின் அரசு ஆட்சியில் இருந்தபோது இதுபற்றி கனவு காணப்பட்டது. திட்டம் உருவாக்கப்பட்டு அதற்கான வேலைகளும் சற்றே முன்னேறியது.
So I started a project under the name of PRAGATI.

எனவே பிரகதி என்ற பெயரில் ஒரு திட்டத்தை தொடங்கினேன்.
I myself deliberate over these projects with all the chief ministers of the country, with all the secretaries in government of India by utilizing technology and I myself review their monitoring.

தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு நாட்டின் அனைத்து மாநில முதலமைச்சர்களுடனும் இந்திய அரசின் செயலாளர்களுடனும் இத்தகைய திட்டங்கள் குறித்து நான் விவாதித்தேன். அவற்றின் செயல்பாடுகள் குறித்து நானே கண்காணிக்கத் தொடங்கினேன்.
And in that thing, as Devendra Ji was talking about a while ago, that this project was before me but nothing has happened in this regard.

இத்தகையதொரு தருணத்தில் தான் சில நாட்களுக்கு முன்பு தேவேந்திர ஜி இதுபோன்ற ஒரு திட்டம் பற்றி என்னிடம் பேசினார்; இது விஷயமாக எதுவுமே நடக்கவில்லை என்றும் கூறினார்.
It was on papers, tomorrow someone will come, tomorrow, someone will issue a statement that it was approved in their time.

இது காகிதத்தில் இருக்கிறது. வேறு யாராவது நாளைக்கு வருவார்கள்; யாராவது ஒருவர் தங்கள் காலத்தில்தான் இதற்கு ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டது என்று கூட கூறுவார்கள்.
And,that is why, brother, please solve the problem by involving all the departments through PRAGATI.

எனவேதான் பிரகதியின் மூலம் சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து துறைகளையும் ஈடுபடுத்தி இந்தப் பிரச்சனையை தீர்க்க உதவுங்கள் என்று அவர் என்னைக் கேட்டுக் கொண்டார்.
Why have you made a mistake if the policy was formulated at that time

அந்த நேரத்தில் இந்தக் கொள்கை உருவாக்கப்பட்டிருந்தது என்றால் நீங்கள் ஏன் தவறு செய்தீர்கள்?
And if you have not made a mistake then why today it has not been implemented

நீங்கள் தவறிழைக்கவில்லை என்றால் அந்தத் திட்டம் இன்று வரை ஏன் அமலாக்கப்படவில்லை?
And you will be happy to know that with the help of monitoring through the PRAGATI the projects that were stuck for 20-30 years and it was the culture of the previous governments to procrastinate, to put a spanner in the work and to confuse.

இந்தக் கேள்விகளை எல்லாம் முன்வைத்து விஷயத்தை செல்லத் தொடங்கினோம். கடந்த 20-30 ஆண்டுகளாக தேங்கிப் போயிருந்த திட்டங்கள் பிரகதியின் கண்காணிப்பின் மூலம் உயிர் பெறத் தொடங்கின என்பதை அறியும் போது நீங்கள் மகிழ்ச்சி அடைவீர்கள்.
This thing was happening. You would be surprised to know that there were projects worth Rs. 10 lakh crore which were kept suspended, which were stuck, and which were lost.

10 லட்சம் கோடி மதிப்புடைய திட்டங்கள் நடுவில் நிறுத்தப்பட்டு, காணாமலே போயின என்பதை அறிந்தால் நீங்கள் வியப்படைவீர்கள்.
And we have implemented them.

ஆனால் நாங்கள் அவற்றை அமலாக்கினோம்.
We arranged funds for them and today those projects are going on at a fast pace.

அவற்றுக்கான நிதியை ஏற்பாடு செய்தோம். இன்று அந்த திட்டங்கள் மிக வேகமாக நடைபெற்று வருகின்றன.
And the Navi Mumbai airport was one among them.

அவற்றில் ஒன்றுதான் இந்த புதிய மும்பை விமான நிலைய திட்டம் ஆகும்.
Our aviation sector has been growing at a rapid pace.

நமது விமான போக்குவரத்து துறை மிகவேகமாக வளர்ந்து வருகிறது.
As our GajapathiRajuJi explained in detail just a while ago thattoday there is more traffic at Mumbai airport alone than what was the total air traffic of the country 20-25 years ago.

சற்று நேரத்திற்கு முன்பு நமது கஜபதி ராஜு ஜி விரிவாக விளக்கியைதப் போல 20-25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இந்தியா முழுவதிலும் உள்ள விமான நிலையங்களில் மொத்தம் எவ்வளவு பயணிகள் பயணம் செய்தார்களோ அதை விட அதிகமான பயணிகள் மும்பை விமான நிலையத்தை இப்போது பயன்படுத்தி வருகின்றனர் என்றும் அவர் தன் உரையில் குறிப்பிட்டார்.
You just imagine that today Mumbai alone has this kind of air traffic which was there in the entire country.

இந்த நிலையை சற்றே கற்பனை செய்து பாருங்கள். நாடு முழுவதற்குமான விமான பயணிகளின் எண்ணிக்கை இன்று மும்பையில் மட்டுமே இருக்கிறது.
Today, the time has changed so much that if you go to an airport then you will find long queues of people waiting to board the aircraft as you see the long queues for boarding a bus.

இன்று காலம் வெகுவாகவே மாறி விட்டது. விமான நிலையத்திற்கு சென்றால் நீண்ட வரிசையில் மக்கள் பேருந்தில் ஏறுவதற்குக் காத்திருப்பதைப் போல விமானத்தில் ஏறுவதற்காக காத்துக் கொண்டிருப்பதை பார்க்கலாம்.
And you can see these things throughout the day at several airports of India.

இந்தியாவின் பல்வேறு விமான நிலையங்களிலும் இத்தகைய விஷயத்தை நாள் முழுவதிலும் உங்களால் பார்க்க முடியும்.
We have been lagging far behind in terms of infrastructure in this sector as per the requirements of a rapidly growing aviation sector.

மிக வேகமாக வளர்ந்து வரும் விமான போக்குவரத்து துறையின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப இந்தத் துறையில் கட்டமைப்பு விஷயத்தில் நாம் மிகவும் பின் தங்கியிருக்கிறோம்.
Our effort is to increase the speed our effort is to meet these requirements. We

நமது முயற்சி என்பது வேகத்தை அதிகரிப்பதாக உள்ளது; இந்த தேவைகளை சமாளிப்பதாகவே நமது முயற்சிகள் உள்ளன.
You must have heard several years ago that the 21st century was approaching you must have heard it since the decade of 80s that 21st century was approaching, it was published in news papers on daily basis.

21- நூற்றாண்டு நெருங்கி வருகிறது என்று சொல்வதை பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கக் கூடும். 1980களிலேயே நாளிதழ்களில் நாள்தோறும் இதைப் பற்றி எழுதி வந்ததை பார்த்திருப்பீர்கள்.
Everyday 21st century was discussed by the then Prime Minister.

அன்றைய பிரதமரும் கூட தினமும் 21-ம் நூற்றாண்டைப் பற்றி பேசி வந்தார்.
But the matter never moved forward beyond the mere word: the 21st century.

என்றாலும் 21-ம் நூற்றாண்டு என்ற வார்த்தையைத் தாண்டி எதுவுமே நகரவில்லை.
Had someone thought about what kind of aviation sector would be required in the 21st century 20-25 years ago then perhaps today we would not be required to work the way we work.

21-ம் நூற்றாண்டில் விமானப் போக்குவரத்து துறையில் எத்தகைய தேவைகள் இருக்கும் என்று 20-25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் யாராவது நினைத்துப் பார்த்திருந்தால் இன்று நாம் செய்யும் இந்த வேலையை செய்ய வேண்டிய தேவையே இருந்திருக்காது.
This is such an important sector and there was no reason for having two views over its importance that its importance was going to increase.

இது அவ்வளவு முக்கியமான ஒரு துறை. இந்த முக்கியத்துவம் மேலும் மேலும் அதிகரிக்கத்தான் போகிறது என்பதில் இருவேறு கருத்துக்கு இடமே இல்லை.
However, no government after the independence framed an aviation policy.

இருந்தாலும் கூட நாட்டின் விடுதலைக்குப் பிறகு எந்தவொரு அரசும் விமான போக்குவரத்து குறித்த கொள்கை எதையும் உருவாக்கவே இல்லை.
We framed the aviation policy after assuming power.

ஆட்சிக்கு வந்தபிறகு நாங்கள்தான் விமான போக்குவரத்துக்கான கொள்கை ஒன்றை உருவாக்கினோம்.
We will again commit a mistake as there was a time when the image of a Maharaja used to be there but today this aviation sector belongs to the common man.

அவ்வாறு செய்யாமல் இருந்திருந்தால் நாம் மீண்டும் அதே தவறை செய்தவர்களாக இருப்போம். ஒருகாலத்தில் விமான போக்குவரத்தில் மகாராஜா வின் பிம்பம் இருந்து வந்தது.
During the government of AtalJi we had an aviation minister, at that time I used to work in a corner in the organization.

அடல் ஜியின் ஆட்சிக் காலத்தில் நம்மிடம் விமான போக்குவரத்துக்கு ஒரு அமைச்சரும் இருந்தார். அந்த நேரத்தில் அமைப்பில் ஒரு மூலையில் இருந்து வேலை செய்து வந்தேன்.
I asked him why they have kept the image of a Maharaja on the aircraft.

விமானத்தில் மகாராஜாவின் உருவத்தை ஏன் பொறித்திருக்கிறார்கள் என்று நான் அவரிடம் கேட்டேன்.
During that period only the people of level of a Maharaja used to travel by air.

அந்த நேரத்தில் மகாராஜா அளவிற்கு வசதி படைத்தவர்கள்தான் விமானத்தில் பயணம் செய்வார்கள்.
I told him that he should use the image of a common man which was there in the cartoons made by Lakshman that the common man travels by air.

புகழ்பெற்ற ஓவியரான லக்‌ஷ்மண் வழக்கமாக வரையும் சாதாரண பொது மனிதனின் சித்திரத்தை தான் நீங்கள் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று நான் அவரிடம் சொன்னேன்.
And later it was started during the time of the government of AtalJi.

பின்பு அடல் ஜியின் ஆட்சிக் காலத்தில்தான் இந்த மாற்றம் செய்யப்பட்டது.
We said why not a person who wears a slipper in our country travel by air.

நம் நாட்டில் சாதாரண செருப்பு போட்டிருக்கும் ஒரு நபர் ஏன் விமானத்தில் பயணம் செய்யக் கூடாது என்று நாம் கேட்டோம்.
We brought Udaan scheme.

உதான் திட்டத்தையும் நாம் கொண்டு வந்தோம்.
We have been working in the direction of making 100 airports functional either by constructing new ones or by improving the existing ones.

புதிய விமான நிலையத்தை கட்டியோ அல்லது இப்போதுள்ள விமான நிலையங்களை மேம்படுத்தியோ 100 விமான நிலையங்களை செயலுக்கு கொண்டுவருவது என்ற திசைவழியில் நாங்கள் செயல்பட்டு வருகிறோம்.
The aircrafts should fly to smaller destinations, small aircrafts with the capacity of 20-30 people,as today people need speed.

சிறிய ஊர்களுக்கும் சென்று சேரும் வகையில் விமானங்கள் பறந்து செல்ல வேண்டும். 20-30 பேரை மட்டுமே ஏற்றிச் செல்லும் சிறிய விமானங்களாகவும் அவை இருக்கலாம். இன்றைய மக்களுக்கு வேகம் தேவைப்படுகிறது.
And we framed a scheme, particularly for the North-East, under which the cost is Rs.

எனவே ஒரு திட்டத்தை, குறிப்பாக வடகிழக்கு மாநிலங்களுக்கு என, உருவாக்கினோம். இதன்படி பயணத்திற்கான கட்டணம் ரூ.
And we have been laying emphasis on the North-East because the region is full of a lot of difficulties and connectivity is extremely important there.

ஏனெனில் அந்தப் பகுதிகள் ஏராளமான பிரச்சனைகள் நிரம்பிய பகுதியாக உள்ளன. அங்கு தொடர்பு என்பது மிகவும் முக்கியமானதாக உள்ளது. சகோதர, சகோதரிகளே, ஒரு விஷயம் உங்களுக்கு வியப்பாக இருக்கும்.
Brothers and sisters, you would be happy to note that in our country the total number of aircrafts which has been purchased or operated, the total number of planes that are in operation is around 450.

நாடு விடுதலை பெற்ற பிறகு இதுவரையில் விலைக்கு வாங்கிய, செயல்பாட்டில் உள்ள விமானங்களின் மொத்த எண்ணிக்கை சுமார் 450 மட்டுமே.
Four hundred and fifty is the total number of planes, private and government all put together, that are operational in our country today.

தனியார்- அரசு ஆகிய இரண்டு துறையிலும் சேர்த்து இன்று செயல்பாட்டில் உள்ள விமானங்களின் எண்ணிக்கை வெறும் 450 மட்டுமே.
We have reached only to 450 planes since independence.

விடுதலைக்கு பிறகு நாம் எட்டியுள்ள எண்ணிக்கை இதுதான்.
You would be happy to note that in this year alone more than 900 new aircrafts have been booked by the people in the aviation sector.

இந்த ஆண்டில் மட்டுமே 900க்கும் மேற்பட்ட விமானங்கள் வாங்குவதற்கான முன்பதிவை விமான போக்குவரத்துத் துறையில் உள்ள நிறுவனங்கள் செய்துள்ளன.
It means while only 450 aircrafts since independence and on the other hand 900 new aircrafts have been booked in just one year.

அதாவது நாடு விடுதலை பெற்ற பிறகு இன்று வரை செயல்பாட்டில் இருந்த் 450 விமானங்களுக்கு மத்தியில் ஒரே ஒரு ஆண்டில் மட்டுமே 900 புதிய விமானங்களுக்கான முன்பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
You can imagine how fast the aviation sector has been growing.

விமான போக்குவரத்து துறை எவ்வளவு வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது என்பதை இதிலிருந்தே நீங்கள் உணர்ந்து கொள்ளலாம்.
And aviation sector brings new potential for employment.

வேலைவாய்ப்பிற்கான புதிய தகுதியையும் விமான போக்குவரத்து துறை கொண்டு வருகிறது.
And as Devendra told you just a while ago that along with it the infrastructure will also be developed.

சற்று நேரத்திற்கு முன்பு தேவேந்திர ஃபட்நாவிஸ் உங்களிடம் சொன்னது போல அதனோடு கூடவே கட்டமைப்பும் கூட வளர்த்தெடுக்கப்படுகிறது.
How much vibrancy the economy receives due to water, due to land, and due to air

தண்ணீரினால், நிலத்தினால், ஆகாயத்தினால் நமது பொருளாதாரம் எவ்வளவு உயிர்த்துடிப்பை பெறுகிறது?
There is a study in the world that if 100 rupees are invested in the aviation sector then around 325 rupees are being generated through it with the time.

விமான போக்குவரத்து துறையில் ரூ. 100-ஐ முதலீடு செய்தால் சிறிது காலத்தில் அதன் மூலமாக சுமார் ரூ.325 உருவாக்கப்படுகிறது.
It has this kind of strength.

அத்தகையதொரு வலிமை இந்தத் துறைக்கு உண்டு.
And it will also promote Indias tourism sector.

அது இந்தியாவின் சுற்றுலா துறையையும் கூட வளர்த்தெடுக்கிறது.
Our country is so full of diversity.

இந்தியா, முற்றிலும் பன்முகத் தன்மை கொண்டதொரு நாடு.
This aviation sector, its strength will provide a new power to the countrys tourism sector.

இந்த விமான போக்குவரத்து துறையும் அதன் வலிமையும் நாட்டின் சுற்றுலாத் துறைக்கு புதிய வலிமையைக் கொடுக்க முடியும்.
And tourism is such a sector where maximum livelihood can be created by minimum investment.

குறைந்தபட்ச முதலீட்டில் மிக அதிகமான பேருக்கு வாழ்க்கை வசதிகளை உருவாக்கித் தரக் கூடிய துறையாக சுற்றுலாத் துறை அமைந்துள்ளது.
So in tourism sector everyone will earn  be it a taxi driver or an auto rickshaw driver, be it guest house owner or be it a flower seller or be it someone who offers the services of a priest outside a temple everyone earns.

சுற்றுலா துறையில் சம்பந்தப்பட்ட ஒவ்வொருவருமே, அது டாக்சி டிரைவராக இருந்தாலும் சரி, ஆட்டோ டிரைவராக இருந்தாலும் சரி, தங்கும் விடுதியின் உரிமையாளராக இருந்தாலும் சரி, சாலைஓரத்தில் பூ விற்கும் பெண்ணாக இருந்தாலும் சரி, கோயிலுக்கு வெளியே இருந்து கொண்டு வருவோருக்கு சேவை செய்பவராக இருந்தாலும் சரி, சுற்றுலாப் பயணியோடு தொடர்பு கொள்ளும் ஒவ்வொருவருமே வருமானம் ஈட்டுகிறார்கள்.
And we have directly linked our effort to encourage aviation sector with tourism.

எனவே விமான போக்குவரத்து துறையை சுற்றுலா துறையோடு சேர்த்து ஊக்கப்படுத்துவதாகவே நமது முயற்சி அமைகிறது.
And I believe that thisfoundation of laying Greenfield airport in Navi Mumbai today, and I always continue to ask in every programme that when it will be completed.

புதிய மும்பையில் இன்று நடைபெறும் பசுமைவழி விமான நிலையத்தின் அடிக்கல் நாட்டு விழா அந்த முயற்சியின் ஒரு பகுதியே ஆகும். நான் பங்கெடுக்கும் இத்தகைய தொடக்கவிழாக்களில் எல்லாம் தொடர்ந்து ஒரு கேள்வியை கேட்பது வழக்கம்.
Because you people know what was the experience during the earlier period.

ஏனென்றால் கடந்த காலத்தின் அனுபவம் என்பது உங்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும்.
We are required to work extremely hard to get the country out of that work culture.

அத்தகைய பணிக் கலாச்சாரத்திலிருந்து நம் நாட்டை வெளியே கொண்டுவருவதற்கு நாம் கடுமையாக வேலை செய்ய வேண்டியுள்ளது.
But we will do it.

இருந்தாலும் அதை நாங்கள் செய்தே தீருவோம்.
If you have assigned us the work then we will finish it in any case.

நீங்கள் ஒரு வேலையை எங்களுக்கு தந்தால் அதை நாங்கள் எப்படியாயினும் நிறைவேற்றியே தீருவோம்.
And the kind of project I see these days in Mumbai and Maharashtra then I could have some broad visualize about the period of year 2022 and immediately after the year 2022.

மும்பையும் மகாராஷ்ட்ராவும் இப்போது காண்கின்ற வகைப்பட்ட திட்டங்களை நினைக்கும் போது 2022-ம் ஆண்டையும் அதைத் தொடர்ந்து வரும் ஆண்டுகளையும் நான் நினைத்துப் பார்க்கிறேன். அவை எப்படி இருக்கும் என்று சற்றே கற்பனை செய்து பாருங்கள்.
Perhaps you could not think of it in the last 20-25 years.

கடந்த 20-25 ஆண்டுகளில் அதைப் பற்றி நீங்கள் சிந்தித்தே பார்த்திருக்க மாட்டீர்கள் என்றே நினைக்கிறேன்.
If we think of the year 2022, 2023, 2024, and2025 then you will see that aircrafts will start flying from this airport in Navy Mumbai.

2022, 2023, 2024 மற்றும் 2025 ஆகிய ஆண்டுகளை நீங்கள் நினைத்துப் பார்த்தீர்கள் என்றால் புதிய மும்பை பசுமைவழி விமான நிலையத்திலிருந்து விமானங்கள் பறக்கத் தொடங்குவதை உங்களால் காண முடியும்.