TabassumMehattar/sawit_en_ta_dataset huggingface dataset:
That year the subject of this forum was "Building a Networked Society".

அந்த ஆண்டில் “இணைக்கப்பட்ட சமூகத்தை உருவாக்குவது” என்பதே இந்த அரங்கின் விவாதப் பொருளாக அமைந்திருந்தது.
Today, 21 years later, the subject has become outdated considering the achievements in the field of technology in this digital age.

இன்று, 21 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இன்றைய கணினி மயப்பட்ட காலத்தில் தொழில்நுட்பத் துறையில் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ள சாதனைகளைக் கணக்கில் எடுக்கும்போது அந்த விவாதப் பொருள் காலம் கடந்த ஒன்றாக மாறிவிட்டது.
Today we are not only a networked society, but also living in the age of big data, artificial intelligence and Cobots.

இன்று நாம் இணைக்கப்பட்ட ஒரு சமூகமாக மாறி இருக்கிறோம் என்பது மட்டுமல்ல; மிகப் பெரும் புள்ளிவிவரங்கள், செயற்கை நுண்ணறிவு, கொபோட்ஸ் என்ற மனிதர்களுடன் கலந்து ஆலோசித்து செயல்படும் ரோபோட் ஆகியவற்றின் காலத்தில் வசிக்கிறோம்.
In 1997, the EURO currency was not in vogue the Asian financial crisis was not known at all, neither was BREIT expected.

1997-ம் ஆண்டில் யூரோ என்ற நாணயம் நடைமுறையில் இருக்கவில்லை. ஆசிய நிதி நெருக்கடி என்பது கேள்விப்படாத ஒன்றாக இருந்தது.
In 1997, very few people had heard of Osama bin Laden and the name of Harry Potter was also unknown.

1997-ம் ஆண்டில் ஒசாமா பின் லேடன் என்ற பெயரை மிகச் சிலர் மட்டுமே கேள்விப்பட்டிருந்தனர். ஹாரி பாட்டர் என்ற பெயரும் அறியப்படாத ஒன்றாகத்தான் இருந்தது.
At that time the chess players did not have any big fear of losing to a computer while Google was not there in cyber space and Amazon of that time meant only dense forests and river.

அந்த நேரத்தில் கணினியிடம் தோற்றுவிடுவோம் என்ற பெரிய அச்சம் எதுவும் செஸ் விளையாட்டு வீரர்களிடம் இருக்கவில்லை. இணைய வெளியில் கூகுள் இருக்கவில்லை; அந்த நேரத்தில் அமேசான் என்றால் அடர்த்தியான காடுகளும், நீண்ட நதியுமே நினைவுக்கு வரும்.
Tweeting that time was the task of the birds, not humans.

ட்வீட்டிங் என்பது அந்த நாட்களில் மனிதர்கள் அல்ல; பறவைகள் செய்யும் செயலாகத்தான் இருந்தது.
That was the previous century.

இப்படித்தான் கடந்த நூற்றாண்டு இருந்தது.
Today, after two decades, our world and our society are in a complex network.

இன்று, இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, நமது உலகமும் சமூகமும் மிகவும் சிக்கலான வலைப்பின்னலில் சிக்கியிருக்கிறது.
In that era, Davos was ahead of its time, and this World Economic Forum was a symbol of a futuristic entity.

அந்த நாட்களில், டாவோஸ் அதன் காலத்திற்கு வெகு முன்பாகத்தான் இருந்து வந்தது.
Even today Davos is ahead of its time.

இன்றும் கூட டாவோஸ் அதன் காலத்திலிருந்து வெகு முன்னதாகத்தான் இருக்கிறது.
This year's theme is "Creating a Shared Future in a Fractured World".

இந்த ஆண்டின் விவாதத்திற்கான தலைப்பு “பிளவுபட்ட உலகில் பங்கீடுள்ள எதிர்காலத்தை உருவாக்குவது” என்பதாகும்.
That is, building a shared future in a world full of rifts.

அதாவது பிளவுகள் நிறைந்ததொரு உலகத்தில் பங்கீடுள்ள ஓர் எதிர்காலத்தை உருவாக்குவது என்பதாகும்.
With newer changes, the balance of economic power and political power is changing.

புதிய மாற்றங்களுடன் பொருளாதார பலம், அரசியல் பலம் ஆகியவற்றின் சமநிலையும் மாறிக் கொண்டேயிருக்கிறது.
This shows the image of far-reaching changes in the world arena.

இது உலக அரங்கில் எதிர்பாராத மாற்றங்கள் குறித்த பிம்பங்களை எடுத்துக் காட்டுகிறது.
There are new and serious challenges to peace, stability and security in front of the world.

உலகத்திற்கு முன்பாக அமைதி, நிலைத்தன்மை, பாதுகாப்பு ஆகியவை குறித்த புதிய, மிக மோசமான சவால்களும் உள்ளன.
Technology driven transformation is deeply impacting our lifestyle, work-style, dealing with issues, conversation and even international groupings, politics and economy.

தொழில்நுட்பத்தின் விளைவாக ஏற்படும் மாற்றமானது நமது வாழ்க்கை முறை, வேலை செய்யும் முறை, பிரச்சனைகளை கையாளும் முறை, கருத்துப் பரிமாற்றம், ஏன் சர்வதேச அளவிலான குழுக்கள் உருவாதல், அரசியல், பொருளாதாரம் ஆகியவற்றிலும் மிகவும் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
One of the greatest examples of the three dimensions of a Technology viz.

ஒரு தொழில்நுட்பத்தின் முப்பரிமாணத்திற்கான, அதாவது தொடர்புபடுத்தல், வளைத்தல், உடைத்தல் ஆகியவற்றிற்கு மகத்தான உதாரணங்களை சமூக ஊடகத்தின் பயன்பாட்டில் நம்மால் காண முடியும்.
Today Data is the greatest asset.

இன்று புள்ளிவிவரம் என்பது மிகப்பெரும் சொத்தாக மாறியுள்ளது.
Both opportunities as well as the biggest challenges are being created by the global flow of data.

உலகம் முழுவதிலும் பரவும் புள்ளிவிவரங்களின் மூலம் வாய்ப்புகளும் மிகப்பெரும் சவால்களும் உருவாக்கப்படுகின்றன.
Mountains of data are being created.

ஏராளமான புள்ளிவிவரங்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன.
There is a race to control them because it is believed that the controller of data will dominate the future.

அவற்றை கட்டுப்படுத்துவதற்கான போட்டியும் நிலவுகிறது. ஏனெனில் இந்தப் புள்ளிவிவரங்களை தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்திருப்பவரே எதிர்காலத்தை மேலாதிக்கம் செலுத்த முடியும் என்ற நம்பிக்கை நிலவுகிறது.
Similarly, the rapidly changing technology and expansion of destructive forces in the areas of cyber security and nuclear security have become even more serious.

அதைப்போன்றே, மிக வேகமாக மாறிவரும் தொழில்நுட்பம், இணையப் பாதுகாப்பு, அணுசக்திப் பாதுகாப்பு ஆகிய துறைகளில் அழிவுசக்திகளின் விரிவாக்கம் ஆகியவை மேலும் மோசமாகியுள்ளது.
On the one hand, the new branches of science, technology and economic progress, have the ability of showing new ways of prosperity to the humanity.

ஒரு புறத்தில் அறிவியல், தொழில்நுட்பம், பொருளாதார முன்னேற்றம் ஆகியவற்றின் புதிய பிரிவுகள் செழிப்பிற்கான புதிய வழிகளை மனித குலத்திற்கு எடுத்துக் காட்டி வருகிறது.
On the other hand, these changes have also created fault-lines that can possibly be harmful.

மறுபுறத்தில், இந்த மாற்றங்கள் பிளவுகளையும் உருவாக்கியுள்ளது. இது ஊறுவிளைவிப்பதாகவும் இருக்கக் கூடும்.
Many changes are creating such walls which have made the path of peace and prosperity inaccessible and difficult for the entire humanity.

பல மாற்றங்களும் இத்தகைய தடுப்புச் சுவர்களை உருவாக்கி வருகின்றன. இவை அமைதி, செழிப்பு ஆகியவற்றிற்கான பாதையை எட்டமுடியாததாக ஆக்குவதோடு, மனித குலம் முழுவதற்குமே சிக்கலானதாகவும் மாறியுள்ளன.
These fractures, these divides and these barriers are the manifestations of lack of development, of poverty, unemployment, lack of opportunities, and monopoly on natural and technical resources.

இந்தப் பிளவுகள், தடுப்புகள், வளர்ச்சியற்ற நிலை, வறுமை, வேலையின்மை, வாய்ப்புகளற்ற நிலை, இயற்கை மற்றும் தொழில்நுட்ப ஆதார வளங்களின் மீதான ஏகபோகம் ஆகியவற்றின் எடுத்துக் காட்டுகளாக விளங்குகின்றன.
In this environment we have several important questions that demand proper answers for the future of humanity and the heritage of future generations.

இத்தகைய சூழ்நிலையில் மனித இனத்தின் எதிர்காலம், எதிர்காலத் தலைமுறைகளின் பாரம்பரியம் ஆகியவற்றுக்கான முறையான பதில்களைக் கோரும் பல முக்கியமான கேள்விகள் நம்மிடையே எழுகின்றன.
Is our world system promoting these fault-lines and distances

இந்தப் பிளவுகளையும் தூரங்களையும் நமது உலக அமைப்புதான் வளர்த்தெடுக்கின்றதா?
Which are those forces that promote separation over unity and promote struggle or conflicts over cooperation

எத்தகைய சக்திகள் ஒற்றுமைக்கு மாறாக பிரிவையும், ஒத்துழைப்பிற்கு மாறாக போராட்டத்தை அல்லது மோதல்களை வளர்த்தெடுக்கின்றன?
And what are the tools we have

எத்தகைய கருவிகள் நம்மிடம் உள்ளன?
What are the paths through which we can erase these cracks and distances and fulfill the dream of a happy and a shared future

இந்தப் பிளவுகளையும் தூரங்களையும் அழித்தொழிக்கவும், மகிழ்ச்சியான, பங்கீடு மிக்க எதிர்காலம் குறித்த கனவை நனவாக்க மேற்கொள்ள வேண்டிய பாதைகள் எவை?
Friends, As a representative of India, Indianism and Indian heritage, the topic of this forum for me is the contemporary yet time-transcending.

நண்பர்களே, இந்தியாவின், இந்தியத் தன்மையின், இந்திய பாரம்பரியத்தின் பிரதிநிதி என்ற வகையில் இந்த அரங்கின் விவாதத் தலைப்பானது இன்றைய காலத்திற்கு உரியதாகவும் அதே நேரத்தில் காலங்களை கடந்ததாகவும் எனக்குத் தோன்றுகிறது.
It is eternal because in India we have always believed in uniting human beings from time immemorial, not in breaking relations or dividing them.

இது நீடித்து நிலைக்கத் தக்கது. ஏனென்றால் இந்தியாவில் நாங்கள் எப்போதுமே நினைவிற்கு எட்டிய நாளில் இருந்தே மனிதர்களை ஒன்று சேர்ப்பதில் விருப்பம் காட்டியுள்ளோமே தவிர உறவுகளை உடைப்பது, அவர்களை பிளவுபடுத்துவது என்பதில் அல்ல.
Thousands of years ago, the Indian thinkers said in Sanskrit texts: "Vasudhaiva kutumbakam", meaning that the whole world is a family.

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே இந்திய சிந்தனையாளர்கள் வடமொழி நூல்களில் தெரிவித்திருந்தனர்: “வசுதைவ குடும்பகம்” அதாவது உலகம் முழுவதுமே ஒரு குடும்பம் என்பதாகும்.
All of us are bound together as a family our destinies connect us with a common thread.

நாம் அனைவருமே ஒரு குடும்பமாக பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். நமது எதிர்காலம் பொதுவான ஒரு சரட்டில் நம்மை இணைத்திருக்கிறது.
This perception of Kutumbakam is definitely more meaningful to narrow the distances today.

இந்த குடும்பகம் என்ற கருத்தாக்கமானது இன்றைய தொலைவுகளை நிச்சயமாகக் குறுக்கிவிடும்படியான கருத்துள்ளது ஆகும்.
But one of the serious challenges of this era is the lack of consensus between us to deal with these challenges.

இந்த காலத்தின் மிகவும் மோசமான சவால்களில் ஒன்றாக இருப்பது இந்தச் சவால்களை எப்படி சமாளிப்பது என்பது குறித்த விஷயத்தில் நமக்கிடையே ஒத்த கருத்து இல்லாததே ஆகும்.
In a family, even if there are some differences and quarrels, there is a sense of harmony and cooperation the sense of inspiration comes from the family whenever there are challenges.

ஒரு குடும்பத்திற்குள் கருத்து வேறுபாடுகளும் சண்டைகளும் இருந்தாலும் கூட, நல்லிணக்கம், ஒத்துழைப்பு உணர்வு அங்கிருக்கும். சவால்கள் வெளிப்படும்போதெல்லாம் குடும்பத்திலிருந்து உத்வேக உணர்வு வெளிப்படும்.
All the members come together and face the challenges and together they share achievements and pleasures.

அனைத்து (குடும்ப) உறுப்பினர்கள் ஒன்று சேர்ந்து சவால்களை எதிர்கொள்வார்கள். சாதனைகளையும் சந்தோஷங்களையும் தங்களுக்குள் அவர்கள் பங்கிட்டுக் கொள்வார்கள்.
But one matter of concern today is that our differences have made the struggles of the mankind against these challenges even more difficult.

எனினும் இன்று கவலைக்குரிய ஒரு விஷயமாக இருப்பது என்னவெனில் நமது கருத்து வேறுபாடுகள் இந்தச் சவால்களுக்கு எதிராக மனித குலத்தின் போராட்டத்தை மேலும் சிக்கலானதாக மாற்றியுள்ளன.
Friends, The number of challenges I am pointing to is also very high and widespread.

நண்பர்களே, நான் சுட்டிக் காட்டுகின்ற சவால்கள் மிக உயரமானதாகவும் விரிந்து பரந்ததாகவும் உள்ளன.
Here I will mention only three major challenges which are creating the biggest threat to human civilization.

மனித நாகரீகத்திற்கு மிகப்பெரும் அச்சுறுத்தலை உருவாக்கும் மூன்று முக்கிய சவால்களை மட்டுமே நான் இங்கு சுட்டிக் காட்ட விரும்புகிறேன்.
The first danger is Climate Change.

இதில் முதல் சவால் பருவநிலை மாற்றம்.
Glaciers are retreating.

பனிமலைகள் தேய்ந்து கொண்டே வருகின்றன.
Arctic ice is melting.

துருவப் பகுதியில் உள்ள பனி உருகிக் கொண்டே வருகிறது.
Many islands have submerged or are in that process.

இதன் விளைவாக பல தீவுகள் நீரில் மூழ்கி மறைந்து விட்டன; அல்லது அத்தகைய ஒரு நிலையை நோக்கிச் செல்கின்றன.
The impact of extreme weather conditions is increasing day by day - extreme heat and extreme cold conditions heavy rainfall and floods on one hand and droughts on the other.

அதீதமான வெப்பம் அல்லது அதீதமான குளிர்; மிக அதிகமான மழைப்பொழிவு அல்லது வறட்சி நிலை என மிக மோசமான பருவநிலையின் தாக்கம் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறது.
Under these circumstances we should have come out of our limited narrow divisions to get united.

இத்தகைய சூழலில் ஒன்று திரள்வதற்கு நமது வேறுபாடுகளை எல்லாம் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு வந்திருக்க வேண்டும்.
But did that happen

அது நடந்ததா?
And what should we do to improve these conditions

இந்த நிலைமைகளை மேம்படுத்த நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?
Everyone says that carbon emission should be reduced but how many countries or people want to help out in providing the necessary resources and appropriate technology to the developing countries and communities

கரியமில வாயு வெளியேற்றத்தை நாம் குறைக்க வேண்டும் என்று ஒவ்வொருவருமே சொல்கிறோம். ஆனால் இதற்கு அவசியமான ஆதாரங்களை, பொருத்தமான தொழில்நுட்பத்தை வளரும் நாடுகளுக்கும் மனித குழுக்களுக்கும் வழங்கி உதவி செய்ய எத்தனை நாடுகள் அல்லது மக்கள் முன்வந்துள்ளனர்?
You would have heard many times about deep synergy with nature in the Indian tradition.

இந்தியப் பாரம்பரியத்தில் இயற்கையுடன் ஆழமான ஒருங்கிணைவு நிலவுவது பற்றி நீங்கள் பல முறை கேள்விப்பட்டிருக்கலாம்.
Thousands of years ago, in our scriptures, the mankind was told  "Bhoomi Maata, Putro aham Prithvyaha " i.e., we the humans are children of the Mother Earth.

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக, எங்களது சாத்திரங்கள் மனிதர்களிடம் சொன்ன விஷயம் இதுதான்: “ மனிதர்களாகிய நாம் அனைவரும் பூமித்தாயின் குழந்தைகள்”.
If we are the children of Mother Earth, then why is there a war between man and nature today

நாம் அனைவரும் பூமித்தாயின் குழந்தைகள் எனில் ஏன் இன்று மனிதனுக்கும் இயற்கைக்கும் இடையே யுத்தம் நடக்கிறது?
In the beginning of the most prominent Upanishad 'Ishopanishad', written in India thousands of years ago, the author, 'Tatvadrasta Guru' had told his disciples about the changing world:   ,  That is, by perceiving Divine presence everywhere, renounce the unreal and enjoy the Real.

இந்தியாவில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக எழுத்தப்பட்ட உபநிஷத்களில் மிகவும் புகழ்பெற்றதான ‘ஈசோபனிஷத்’தின் தொடக்கத்தில் அதன் ஆசிரியரான ‘தத்வத்ரஸ்த குரு’ மாறி வரும் உலகத்தைப் பற்றி தன் சீடர்களிடம் கீழ்க்கண்டவாறு கூறியிருந்தார்: “பரம்பொருள் எங்கணும் பரவியிருக்கின்றது என்பதை உணர்ந்த வகையில் உண்மையற்றவற்றை கைவிட்டுவிட்டு, உண்மையானதை மட்டுமே அனுபவியுங்கள்.
Do not covet the wealth of any man.

வேறு எந்தவொரு மனிதனின் செல்வத்தின் மீது ஆசைப்படாதீர்கள்’.
Buddha gave a prominent place to the virtue of Aparigraha which means use according to the needs (non-greediness), in his principles.

அபரிக்ரஹா என்ற குணத்திற்கு புத்தர் தன் குறிக்கோள்களில் மிகுந்த முக்கியத்துவம் அளித்திருந்தார். அதன் பொருள் (பேராசைப்படாத வகையில்) ஒருவரின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப பொருட்களை பயன்படுத்திக் கொள்வது என்பதே அதன் பொருளாகும்.
The principle of trusteeship of Mahatma Gandhi, the Father of the Nation, was also the same- consumption as per requirement.

இந்தியாவின் தேசத் தந்தையான மகாத்மா காந்தியின் அறங்காவலர் குறிக்கோள் என்பதும் கூட “தேவைக்கேற்ற நுகர்வு” என்பதையே அடிப்படையாகக் கொண்டதாகும்.
He had opposed the exploitation due to greed.

பேராசையின் காரணமாக சுரண்டுவதை அவர் எதிர்த்தார்.
One should ponder over the fact that how man has reached at a point where he has started the exploitation of the nature for satiating his greed from a point where he used to sacrifice and consume only as per his needs.

தனது தேவைகளுக்காக மட்டுமே நுகர்ந்து, தியாகம் செய்து வந்த நிலையில் இருந்து மனித இனம் தனது பேராசையை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காக இயற்கையை சுரண்டுவதை எப்போது தொடங்கியது என்ற விஷயத்தையும் ஒருவர் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.
Is this our development or collapse

இது நமது வளர்ச்சியா?
Such a poor state of mind

எவ்வளவு மோசமானதொரு மனநிலை!
A horrific peek inside our self-interest

நமது சுயநலத்தின் உள்ளே ஊடுருவிப் பார்த்தாலே பயங்கரம்தான்!
Why dont we introspect

நாம் ஏன் சுயபரிசோதனை செய்து கொள்வதில்லை?
There is an absolute remedy against the fierce mismanagement of the environment today - the reconciliation between ancient Indian philosophy of human and nature.

சுற்றுச் சூழலை இன்று மிக மோசமாக நிர்வகித்து வருவதற்கு எதிரான மிக நிச்சயமான தீர்வும் உள்ளது. அதுதான் மனிதர்களுக்கான பண்டைய இந்திய தத்துவத்திற்கும் இயற்கைக்கும் இடையிலான சமரசம் ஆகும்.
Moreover, the overall understanding of Indian traditions such as Yoga and Ayurveda, born from this philosophy, can not only heal the environment and fracture between us, but also provide physical, mental and spiritual health and balance.

மேலும் இந்த தத்துவத்திலிருந்து பிறந்த யோகா, ஆயுர்வேதம் போன்ற இந்திய பாரம்பரியங்களை முற்றிலுமாக உணர்ந்து கொள்வது நமக்கிடையே உள்ள பிளவுகளையும் சுற்றுச்சூழலையும் மட்டுமே குணப்படுத்துவது மட்டுமின்றி உடல்ரீதியாகவும், மன ரீதியாகவும், இறையுணர்வு ரீதியாகவும் நல்ல நிலையினையும் சமநிலையினையும் வழங்குவதாகவும் உள்ளது.
A massive campaign has been initiated by my government to save the environment and to counter climate change.

சுற்றுச் சூழலைப் பாதுகாக்கவும், பருவ நிலை மாற்றத்தை எதிர்த்துப் போராடவும் எனது அரசு மிகப் பிரம்மாண்டமானதொரு பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கியுள்ளது.
By 2022 we have to produce 175 Gigawatt renewable energy in India.

2022ஆம் ஆண்டிற்குள் இந்தியாவில் மறுசுழற்சி முறையில் 175 ஜிகாவாட் அளவிற்கு மின் உற்பத்தியை செய்யவேண்டியுள்ளது.
In the last three years, we have achieved 60GW which is more than one-third of the target.

கடந்த மூன்று ஆண்டுகலில் இந்த இலக்கில் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்கும் மேலாக, அதாவது 60 ஜிகாவாட் மின் உற்பத்தியை நாங்கள் செய்துள்ளோம்.
In 2016, India and France had jointly envisioned a new international treaty based organization.

2016-ம் ஆண்டில் இந்தியாவும் ஃப்ரான்ஸும் சர்வதேச ஒப்பந்தம் ஒன்றின் அடிப்படையிலான அமைப்பு ஒன்றை கூட்டாக அமைக்கத் திட்டமிட்டன.
This revolutionary step has now changed into a successful experiment.

புரட்சிகரமான இந்த முயற்சி இப்போது வெற்றிகரமானதொரு பரிசோதனையாக மாறியுள்ளது.
As an International Solar Alliance, it is now a reality after the necessary Treaty ratification.

இந்த ஒப்பந்தம் ஏற்றுக் கொள்ளப்படுவதற்கான அறிவிப்பிற்குப் பிறகு சூரிய ஒளியின் மூலமான மின் உற்பத்திக்கான கூட்டணி என்பது இப்போது நடைமுறையாகி உள்ளது.
I am happy that in March this year, French President Emmanuel Macron and leaders of the member countries of the Alliance will participate in the first summit of the Alliance on my joint invitation, in New Delhi.

எனது கூட்டான அழைப்பின் பேரில் ஃப்ரெஞ்ச் நாட்டு அதிபர் இம்மானுவேல் மாக்ரோன், இந்தக் கூட்டணியின் இதர உறுப்புநாடுகளின் தலைவர்கள் இந்தக் கூட்டணியின் முதல் உச்சிமாநாட்டில் பங்கேற்க வரும் மார்ச் மாதத்தில் புதுடெல்லி வரவிருக்கிறார்கள் என்பதை தெரிவிப்பதிலும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.
Friends, The second major challenge is terrorism.

நண்பர்களே, இரண்டாவது மிகப்பெரும் சவாலாக பயங்கரவாதம் உள்ளது.
In this regard, you are well aware of the growing and changing nature of this serious threat to India and to the entire humanity in the world.

இந்த விஷயத்தில் இந்தியாவிற்கும் உலகத்தில் உள்ள மனிதகுலம் முழுவதற்கும் மிகவும் மோசமான அச்சுறுத்தலான இது வளர்ந்து கொண்டு வருவதைப் பற்றியும், அதன் மாறிக் கொண்டே வரும் தன்மை குறித்தும் நீங்கள் நன்கு அறிந்திருப்பீர்கள்.
I want to draw your attention to just two dimensions here.

இதில் இரண்டு அம்சங்களைப் பற்றி மட்டும் உங்கள் கவனத்திற்குக் கொண்டு வரலாம் என விரும்புகிறேன்.
First, the artificial distinctions created between good terrorist and bad terrorist is even more dangerous.

முதலாவது, நல்ல பயங்கரவாதி, கெட்ட பயங்கரவாதி என இவர்களுக்கிடையே செயற்கையான வேறுபாடுகளை உருவாக்குவதென்பது மேலும் அபாயகரமானதாகும்.
The second serious aspect on which I want your attention is that today the educated and accomplished youth are radicalized and getting involved in terrorism.

இரண்டாவது மோசமான அம்சம் என்பது நன்கு கல்வி கற்ற, வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற்ற இளைஞர்களும் கூட இன்று தீவிரமான உணர்வுகளுக்கு ஆளாக்கப்பட்டு, பயங்கர வாதச் செயல்களில் பங்கெடுப்பதாகும்.
I hope that the serious challenges posed by the fault lines of terrorism and violence and the fractures generated by them, and their solutions will be discussed in the forum.

பயங்கரவாதம், வன்முறை ஆகியவற்றின் பிளவுகள் வெளிப்படுத்துகின்ற தீவிரமான சவால்கள், அவை உருவாக்குகின்ற பிளவுகள், அதற்கான தீர்வுகள் ஆகியவை குறித்து இந்த அரங்கில் விவாதிக்கப்படும் என்றும் நான் நம்புகிறேன்.
Friends, The third challenge is that many societies and countries are becoming more and more self-centered.

நண்பர்களே, மூன்றாவது சவாலாக இருப்பது பல்வேறு சமூகங்களும் நாடுகளும் மேலும் மேலும் அதிகமான அளவில் சுயநலமிக்கவையாக மாறி வருவதாகும்.
It creates an impression that globalization is shrinking.

இது உலகமயமாதல் என்ற செயல்பாடு சுருங்கி வருகிறதோ என்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
The consequences of such attitudes and wrong priorities cannot be underestimated by the threat of climate change or terrorism.

இத்தகைய அணுகுமுறைகள், தவறான முன்னுரிமைகள் ஆகியவற்றின் விளைவுகளை பருவநிலை மாற்றம், பயங்கரவாதம் ஆகியவற்றின் அபாயங்களை வைத்துக் கொண்டு குறைத்து மதிப்பிட்டுவிட முடியாது.
Although everyone talks about the interconnected world but the glow of globalization is fading.

ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடைய உலகத்தைப் பற்றி கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொருவருமே பேசிவந்தபோதிலும், உலகமயமாக்கலின் செழிப்பான தோற்றம் இப்போது மங்கி வருகிறது.
The ideals of the United Nations are still valid.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் இலக்குகள் இப்போதும் கூட மதிப்புடையதாகத்தான் இருக்கின்றன.
World Trade Organization is also broad-based.

உலக வர்த்தக அமைப்பும் கூட விரிவான தன்மையுடன் தான் செயல்பட்டு வருகிறது.
But do the structure, system and methodology of the world organizations formed after the Second World War still reflect the aspirations and dreams of today's humanity and today's reality

எனினும் இரண்டாவது உலகப் போருக்குப் பின்பு உருவாக்கப்பட்ட உலக அளவிலான அமைப்புகளின் கட்டமைப்பு, செயல்பாட்டு முறை, அமைப்பு ஆகியவை இன்றைய மனித குலத்தின் எதிர்பார்ப்புகளையும் கனவுகளையும் இன்றைய உலகத்தின் யதார்த்தத்தையும் இப்போதும் கூட பிரதிபலிப்பதாக அமைகின்றனவா என்பதே கேள்வியாகும்.
There is a big gap between the old system of these institutions and the needs of the developing countries especially in the world today.

இந்த அமைப்புகளின் பழைய முறைக்கும் குறிப்பாக இன்றைய உலகத்தின் வளரும் நாடுகளின் தேவைகளுக்கும் இடையே மிகப்பெரும் இடைவெளி நிலவுகிறது.
Contrary to globalization, the forces of protectionism have emerged.

உலகமயமாக்கலுக்கு முற்றிலும் மாறான வகையில் தங்கள் நிலையை மட்டும் பாதுகாத்துக் கொள்ளும் நிலைபாட்டை மேற்கொள்ளும் சக்திகள் தோன்றியுள்ளன.
Their intent is to not only avoid globalization but also to turn the trend of the natural flow of globalization.

அவர்களின் நோக்கம் உலகமயமாக்கலை தவிர்ப்பது என்பது மட்டுமல்ல; உலகமயமாக்கலின் இயற்கையான செயல்படும் போக்கை திசைதிருப்புவதும் ஆகும்.
As a result, new types of tariffs and non-tariff barriers are seen.

இதன் விளைவாக, புது வகையான சுங்கத் தீர்வைகள், சுங்கத் தீர்வைகள் இல்லாத நிலை என்ற புதிய வகைப்பட்ட தடைகளைக் காண முடிகிறது.
Bilateral and multilateral trade agreements and negotiations have been stalled.

இருதரப்பு, பல தரப்பு வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள், பேச்சுவார்த்தைகள் போன்றவை தடுத்து நிறுத்தப்படுகின்றன.
Cross-border financial investment has decreased in many countries.

பல நாடுகளிலும் எல்லைகளைக் கடந்து வரும் நிதிசார் முதலீடுகள் குறைந்துள்ளன.
And the growth of global supply chains has also stopped.

உலக அளவில் பொருட்களை வழங்கும் தொடர் நடவடிக்கைகளின் வளர்ச்சியும் கூட நின்றுபோயுள்ளது.
The solution to this worrisome situation against globalization is not to remain in isolation.

உலக மயமாக்கலுக்கு எதிரான இந்த கவலைதரத்தக்க சூழ்நிலைக்கான தீர்வு என்பது தனிமைப்பட்டு இருப்பதல்ல.
Its solution is to understand and accept the change.

இதைப் புரிந்து கொண்டு மாற்றத்தை ஏற்றுக் கொள்வதுதான் அதற்கான தீர்வாகும்.
The Father of the Nation, Mahatma Gandhi had said, "I do not want the walls and windows of my house closed on all the sides.

எமது நாட்டின் தேசப்பிதாவான மகாத்மா காந்தி ஒருமுறை சொன்னார்: “அனைத்து திசைகளிலும் எனது வீட்டின் சுவர்களும் ஜன்னல்களும் மூடப்பட்டிருப்பதை நான் விரும்பவில்லை.
I want the air of the cultures of all the countries to come to my house easily.

அனைத்து நாடுகளின் கலாச்சாரங்களின் காற்றும் எளிதாக என் வீட்டிற்குள் வருவதையே நான் விரும்புகிறேன்.
Today's India is following Mahatma Gandhi's philosophy and ideas with full confidence and fearlessness, and is welcoming lively waves from all over the world.

என்றாலும் அந்தக் காற்று என் கால்களை வாரிவிடுவதை நான் விரும்பவில்லை.” மிகுந்த நம்பிக்கையுடனும் துணிவுடனும் இன்றைய இந்தியா மகாத்மா காந்தியின் தத்துவத்தையும் கருத்துக்களையுமே பின்பற்றி வருகிறது.
Friends, India's democracy is the basis of the country's stability, certainty and sustainable development.

நண்பர்களே, நாட்டின் நிலைத்தன்மைக்கும், உறுதிப்பாட்டிற்கும், நீடித்த வளர்ச்சிக்கும் இந்தியாவின் ஜனநாயகமே அடித்தளமாக விளங்குகிறது.
Democracy is not just a political system but a lifes philosophy, life style, with different religions, culture, language, dressing-style and variety of food.

ஜனநாயகம் என்பது வெறும் அரசியல் முறை மட்டுமல்ல; அது வாழ்க்கையின் தத்துவமும் கூட. பல்வேறு பகுதிகள், கலாச்சாரம், மொழி, உடை உடுத்தும் முறை, பல்வேறு வகையான உணவுகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய வாழ்க்கை முறையும் ஆகும்.
We Indians know the importance of democratic environment and freedom for the maintenance of unity in diversity very well.

வேற்றுமையில் ஒற்றுமையை தொடர்ந்து நிலைநிறுத்த ஜனநாயக ரீதியான சூழல், சுதந்திரம் ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை இந்தியர்களாகிய நாங்கள் நன்றாகவே உணர்ந்திருக்கிறோம்.
Democracy in India does not only sustain our diversity but also provides the necessary environment, road map and template to fulfill the hopes, aspirations, expectations and dreams of more than 125 crore Indians for their proper development.

இந்தியாவில் நிலவும் ஜனநாயகமானது எங்களது பன்முகத்தன்மையை நிலைநிறுத்துவது மட்டுமின்றி, முறையான வளர்ச்சிக்கான 125 கோடிக்கும் மேற்பட்ட இந்தியர்களின் நம்பிக்கைகள், உள்ளார்ந்த விருப்பங்கள், எதிர்பார்ப்புகள், கனவுகள் ஆகியவற்றை நிறைவேற்றுவதற்குத் தேவையான சூழ்நிலை, அந்தப் பயணத்திற்கான பாதை, வடிவம் ஆகியவற்றையும் வழங்குகிறது.