TabassumMehattar/sawit_en_ta_dataset huggingface dataset:
My election to Rajya Sabha took place on 4th July and the first session I attended began on July 22nd, 1969.

எனது தேர்தல் ஜூலை 4இல் நடைபெற்றது. நான் கலந்து கொண்ட முதல் அமர்வு ஜூலை 22, 1969இல் தொடங்கியது.
Honble Members, since then, for 37 years I served as a Member of Lok Sabha and Rajya Sabha.

அன்று தொடங்கி, 37 ஆண்டுகள் மக்களவை மற்றும் மாநிலங்களவையின் உறுப்பினராக நான் பணிபுரிந்துள்ளேன்.
Of these, I served five terms as a Member of the Rajya Sabha, elected for four terms from West Bengal and one term from Gujarat, and two terms in the Lok Sabha.

இதில் 5 முறை மாநிலங்களவையின் உறுப்பினராக, நான்குமுறை மேற்கு வங்கத்தில் இருந்தும் ஒருமுறை குஜராத்தில் இருந்தும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டேன். இரண்டு முறை மக்களவைக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டேன்.
My long career has been instructive and educative.

எனது நீண்ட பணிக்காலம், பயனுள்ள தகவல் சேகரிப்பது மற்றும் கற்பதுமாகவே இருந்தது.
I entered Parliament at a time when the Rajya Sabha was full of experienced Parliamentarians and leaders of the freedom movement, many of whom were brilliant speakers: M.C. Chagla, Ajit Prasad Jain, Jairamdas Daulatram, Bhupesh Gupta, Joachim Alva, Mahavir Tyagi, Raj Narain, Bhai Mahavir, Loknath Misra, Chitta Basu and many more.

நான் நாடாளுமன்றத்தில் மாநிலங்களவை உறுப்பினராக இருந்தபோது, அனுபவமிக்க நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் விடுதலைப் போராட்டத்தில் பங்கு பெற்ற தலைவர்களால் அது நிரம்பியிருந்தது; அவர்களில் பெரும்பாலோர் அற்புதமான பேச்சாளர்கள்: எம்.சி.சக்லா, அஜித் பிரசாத் ஜெயின், ஜெய்ராம்தாஸ் தவுலத்ராம், பூபேஷ் குப்தா, ஜோச்சிம் ஆல்வா, மகாவீர் தியாகி, ராஜ் நாராயண், பாய் மகாவீர், லோக்நாத் மிஸ்ரா, சிட்ட பாசு போன்ற பலர்.
In fact, Bhupesh Gupta was truly a legend in the Rajya Sabha.

உண்மையில் பூபேஷ் குப்தா மாநிலங்களவையின் ஜாம்பவானாக இருந்தார்.
Dahyabhai Patel and Maniben Patel, Sardar Vallabhbhai Patels son and daughter, represented Swatantra Party in the Parliament.

சர்தார் வல்லபாய் பட்டேலின் மகனும் மகளுமான தயாபாய் படேலும், மணிபென் படேலும் நாடாளுமன்றத்தில் சுதந்திரா கட்சியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினர்.
My years in Parliament were further enriched by the wisdom of P.V. Narasimha Rao, oration of Atal Bihari Vajpayee, cryptic one-liners of Madhu Limaye and Dr.

பி.வி.நரசிம்மராவின் விவேகத்தால், திரு. அடல்பிகாரி வாஜ்பாயின் பேச்சால், மது லிமாயி மற்றும் டாக்டர் நாத் பாயின் பூடகமான ஒரு வரி விமர்சனங்களால், பிலு மோடியின் சமத்காரமான நகைச்சுவையால், ஹிரேன் முகர்ஜியின் கவிதைப் பேச்சால், திரு.
Nath Pai, wit and humour of Piloo Modi, poetic discourses of Hiren Mukherjee, razor sharp repartee of Indrajit Gupta, calming presence of Dr.

இந்திரஜித் குப்தாவின் கத்தி போன்ற கூர்மையான பதில்களால், டாக்டர் மன்மோகன் சிங்கின் அமைதியான இருப்பால், திரு.
Manmohan Singh, mature advice of L.K. Advani and passionate support of Sonia Gandhi on social legislations.

அத்வானியின் முதிர்ச்சியான ஆலோசனைகளால், திருமதி சோனியா காந்தியின் உணர்வு மிக்க ஆதரவால் அந்தக் காலக்கட்டம் செழித்தது எனலாம்.
My career as a Parliamentarian was no doubt mentored by Shrimati Indira Gandhi.

நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக, நிச்சயமாக, நான் மறைந்த திருமதி இந்திரா காந்தியால்தான் வழிநடத்தப்பட்டேன்.
Her steely determination, clarity of thought and decisive actions made her a towering personality.

இரும்பையொத்த அவரது உறுதிப்பாடும் சிந்தனைத் தெளிவும், உறுதியான செயல்பாடுகளும் அவரது உயரிய ஆளுமையை உருவாக்கின.
She never hesitated to call a spade a spade.

மனதில் பட்டதை வெளிப்படையாகச் சொல்ல அவர் என்றும் தயங்கியதில்லை.
I remember after the defeat of Congress in the post-Emergency election, we had gone to London in November, 1978.

நெருக்கடி நிலைக்குப் பின்னர் நடந்த தேர்தல் தோல்விக்குப் பிறகு நாங்கள் இலண்டனுக்கு நவம்பர் 1978இல் சென்றது என் நினைவில் இருக்கிறது.
A large number of media persons in a fairly aggressive mood were waiting to ask Shrimati Gandhi questions.

ஆக்ரோஷமான மனநிலையில் அதிக எண்ணிக்கையிலான ஊடகவியலாளர்கள் திருமதி இந்திரா காந்தியிடம் கேட்க ஏராளமான கேள்விகளுடன் காத்திருந்தனர்.
The first question that was flung at her was, What have been your gains from the Emergency Looking at the journalist squarely in the eye, in a level voice, Indira Gandhi replied, In those 21 months, we comprehensively managed to alienate all sections of Indian people. Big silence followed by loud laughter

அவரிடம் கேட்கப்பட்ட முதல் கேள்வி, “இந்த நெருக்கடி நிலையால் நீங்கள் அடைந்த இலாபம் என்ன?” அந்தப் பத்திரிக்கையாளரை நேருக்கு நேர் பார்த்து, சாதாரணமான குரலில், இந்திரா காந்தி பதிலளித்தார், “அந்த இருபத்தியோரு மாதங்களும் அனைத்துத் தரப்பு இந்திய மக்களையும் முழுமையான அளவிற்கு தனிமைப்படுத்தி வைத்திருந்தோம்.” பெரும் அமைதியைத் தொடர்ந்து பலத்த சிரிப்பொலி!
Not one question was asked after that and the media persons just melted away.

அதன்பிறகு ஒரு கேள்வியும் கேட்கப்படவில்லை. பத்திரிக்கையாளர்கள் கலைந்து போயினர்.
And I also learnt an early lesson of acknowledging my mistakes and rectifying them.

தவறுகளை ஒப்புக் கொள்ளுதல் மற்றும் அவற்றைச் சரிசெய்தல் என்ற எனது தொடக்கப் பாடத்தையும் அன்று நான் கற்றுக்கொண்டேன்.
Self-correction in such situations is always a better option than self-justification.

அத்தகையச் சூழல்களில் சுய-நியாயத்தைப் பேசுவதைவிட சுய-திருத்தம் என்பது சரியான தெரிவாக எப்போதும் இருக்கும்.
Honble Members, in those days, both the Houses of the Parliament used to reverberate with animated discussions and illuminative and exhaustive debates on social and financial legislations.

அந்த நாட்களில் நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளும் உயிர்ப்புள்ள விவாதங்களால், சமூகம் மற்றும் நிதி சார்ந்த சட்டங்கள் குறித்த பளிச்சிடும் ஆழமான விவாதங்களால் எதிரொலிக்கும்.
Listening to the stalwarts for hours and days in Parliament sitting in the Treasury or Opposition Benches, I felt one with the soul of this living institution.

நாடாளுமன்றத்தின் ட்ரஷரி பெஞ்சிலும் எதிர்கட்சிகளின் வரிசையிலும் அமர்ந்து மணிக்கணக்கிலும் நாள் கணக்கிலும் பெரும் ஆளுமைகளின் உரையைக் கேட்டு, வாழும் இந்த நிறுவனத்தின் ஆன்மாவோடு கலந்து விட்டது போல் உணர்ந்திருக்கிறேன்.
I understood the real value of debate, discussion and dissent. I realized how disruption hurts the opposition more than the government as it denies them the opportunity to raise the concerns of the people.

விவாதம், கலந்துரையாடல் மற்றும் அதிருப்தியைப் பதிவு செய்வதின் உண்மையான மதிப்பை நான் புரிந்துகொண்டேன்; அவை நடவடிக்கைகளில் ஏற்படும் இடையூறு, அரசாங்கத்தை விட எதிர்க்கட்சியை எந்த அளவிற்கு வருத்தப்படுத்தும் என்பதையும் நான் அறிந்திருக்கிறேன்; ஏனெனில் மக்களின் பிரச்சனைகளை அவர்கள் எழுப்புவதற்கான வாய்ப்பை இது மறுக்கிறது.
I internalized the essence of what Pandit Jawaharlal Nehru had said (and I quote): There has always to be balancing of change and continuity.

பண்டிட் ஜவஹர்லால் நேரு கூறியதின் சாரத்தை நான் உள்வாங்கிக் கொண்டேன். “மாற்றம் மற்றும் தொடர்ச்சிக்கு இடையே எப்போதும் ஒரு சமநிலை இருக்க வேண்டும்.
The system of parliamentary democracy embodies these principles of change and continuity.

நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம், மாற்றம் மற்றும் தொடர்ச்சி என்ற இந்தக் கொள்கைகளை உள்வாங்கியிருக்கிறது.
And it is up to those who function in this system, members of the House and the numerous others who are part of this system, to increase the pace of change, to make it as fast as they like, subject to the principle of continuity.

தொடர்ச்சி என்ற கொள்கைக்கு உட்பட்டு, அவர்கள் விரும்பும் விரைவிற்கு ஏற்றவாறு மாற்றத்தின் வேகத்தை அதிகப்படுத்துவது என்பது இந்த அமைப்பில் இயங்கும், இந்த அவையின் உறுப்பினர்கள் மற்றும் இந்த அமைப்பின் அங்கமாக இருக்கும் ஏராளமான மற்றவர்களைப் பொறுத்தது.
If continuity is broken, we become rootless and the system of parliamentary democracy breaks down (unquote).

தொடர்ச்சி என்பது உடைந்துபோனால், நாம் வேரற்றவர்களாவோம். நாடாளுமன்ற ஜனநாயக அமைப்பும் உடைந்து போகும்”.
I experienced the joy of the enactment of pro-poor and pro-farmer legislations.

ஏழைகளுக்குச் சாதகமான, விவசாயிகளுக்குச் சாதகமான சட்டங்கள் இயற்றப்படும்போது நான் மகிழ்ச்சி அடைந்திருக்கிறேன்.
The recent passage of Goods and Services Tax and its launch on 1st July is a shining example of co-operative federalism and speaks volumes for the maturity of Indian Parliament.

சமீபத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கும் சரக்கு மற்றும் சேவைவரியும், ஜூலை ஒன்று முதல் அது நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டிருப்பதும் கூட்டாட்சி முறைக்கான பளிச்சிடும் எடுத்துக்காட்டாகும். இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் அனுபவ முதிர்ச்சியை மிகப்பெருமளவில் இது வெளிப்படுத்துகிறது.
To be a part of this system is a unique experience and I am grateful to the people of this great country for giving me that opportunity. 8.

இந்த அமைப்பின் அங்கமாக இருப்பது ஒரு தனி அனுபவம். இந்த வாய்ப்பைத் தந்த மாபெரும் தேசத்தின் மக்களுக்கு நான் பெரிதும் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.
I had the privilege of being a witness and a participant in the unfolding scenario of emergence of a great India.

மாபெரும் இந்தியாவின் எழுச்சியை காணவும், சாட்சியாக இருக்கவும், அதில் பங்கேற்கவும் எனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது.
An India where 130 crore people belonging to three major ethnic groups  Aryans, Dravidians and Mongoloids  practicing 7 major religions and speaking 122 languages in daily lives live under one Constitution, one flag and one administrative system.

ஆரியர், திராவிடர், மங்கோலியர் என்ற மூன்று தொன்மையான இனங்களைச் சார்ந்த 130 கோடி மக்கள் வாழும் இந்தியா; ஏழு மதங்களை அவர்கள் பின்பற்றுகிறார்கள், தினசரி வாழ்வில் 122 மொழிகளைப்பேசும் அவர்கள், ஒரு அரசியலமைப்பின் கீழ், ஒரு கொடியின் கீழ், ஒரு நிர்வாக அமைப்பின் கீழ் வாழ்கிறார்கள்.
Honble Members, not a single part of this vast territory of 3.3 million square kilometers of landmass and islands is unrepresented in the Parliament.

மதிப்பிற்குரிய உறுப்பினர்களே, மாபெரும் நிலப்பரப்பு மற்றும் தீவுகளால் ஆன 3.3 மில்லியன் சதுர கி.மீ பரந்த நிலப்பரப்பைக் கொண்ட இந்த தேசத்தின் எந்த ஒற்றைப் பகுதியும் நாடாளுமன்றத்தில் பிரதிநிதித்துவம் பெறாமல் இல்லை.
543 persons from the 543 territorial constituencies of this country representing the people in Lok Sabha and 245 persons elected by 29 States and 7 Union Territories make laws, scrutinize orders of the executive and enforce accountability to protect the interests of the people.

நாட்டின் 543 தொகுதிகளில் இருந்து 543 உறுப்பினர்கள் லோக்சபாவில் மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள். 29 மாநிலங்கள் மற்றும் 7 யூனியன் பிரதேசங்களில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்படும் 245 உறுப்பினர்கள் சட்டங்களை உருவாக்குகிறார்கள்; அதிகாரிகளின் உத்தரவுகளை சீராய்ந்து பார்க்கிறார்கள்; மக்களின் நலனைப் பாதுகாக்கும் விஷயங்களில் பொறுப்புடன் இருப்பதை கட்டாயமாக்குகிறார்கள்.
Each of these 788 voices is important.

இந்த 788 குரல்கள் ஒவ்வொன்றும் முக்கியமானது.
It is unfortunate that the parliamentary time devoted to legislation has been declining.

சட்டமியற்றுதல் குறித்த விவாதங்களுக்கு ஒதுக்கப்படும் நாடாளுமன்ற நேரம் குறைந்துகொண்டே வருவது துரதிருஷ்டவசமானது.
With the heightened complexity of administration, legislation must be preceded by scrutiny and adequate discussion.

நிர்வாகம் அதிக அளவிற்கு சிக்கலானதாக மாறிவரும் சூழலில், சட்டமியற்றுதலுக்குமுன் ஆய்வும் போதுமான விவாதங்களும் நடைபெற வேண்டும்.
Scrutiny in committees is no substitute to open discussion on the floor of the House.

கமிட்டிகளுக்குள் நடக்கும் ஆய்வுகள், அவையில் நடக்கும் வெளிப்படையான விவாதத்திற்கு என்றைக்கும் மாற்றாக முடியாது.
When the Parliament fails to discharge its law-making role or enacts laws without discussion, I feel it breaches the trust reposed in it by the people of this great country.

தனது சட்டமியற்றும் பங்கிலிருந்து நாடாளுமன்றம் தவறினாலோ அல்லது விவாதமின்றி சட்டத்தை இயற்றினாலோ, அதன்மீது இந்த மாபெரும் தேசத்தின் மக்கள் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையை உடைக்கும் செயலாகும் அது.
Through the instrument of Ordinances, the Executive has been vested with extraordinary powers to make laws to meet exigencies during a time when Parliament is not in session.

நாடாளுமன்றம் அமர்வில் இல்லாத நேரங்களில் எதிர்பாரா நிகழ்வுகளை எதிர்கொள்ளத் தேவையான சட்டங்களை உருவாக்க, அதிகாரிகளுக்கு அவசரச் சட்டத்தின் மூலம் அசாதாரண அதிகாரங்கள் அளிக்கப்பட்டுள்ளன.
However, such Ordinances have to be approved by Parliament within six weeks of the next session of the Parliament. 11.

இருப்பினும் அத்தகைய அவசரச் சட்டங்கள், நாடாளுமன்றத்தின் அடுத்த அமர்வின் போது ஆறுவாரங்களுக்குள் அதன் ஒப்புதல் பெறப்பட வேண்டும்.
I am firm in the opinion that the Ordinance route should be used only in compelling circumstances and there should be no recourse to Ordinances on monetary matters.

அவசரச் சட்ட வழிமுறை என்பது கட்டாயமான சூழல்களில் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது என் உறுதியான கருத்து. அதுவும் நிதி சம்பந்தபட்ட விஷயங்களுக்கு அவசரச் சட்டத்தின் உதவியை நாடக்கூடாது.
Ordinance route should not be taken on matters which are being considered or have been introduced in the House or a committee of the House.

அவையால் விவாதிக்கப்படும் அல்லது அவையிலோ அல்லது அவையால் அமைக்கப்பட்ட குழுவிலோ அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட விஷயங்களுக்கு அவசரச் சட்ட வழியை பயன்படுத்தக் கூடாது.
If a matter is deemed urgent, the concerned committee should be made aware of the situation and should be mandated to present its report within the stipulated time.

ஒரு விஷயம் மிகவும் அவசரம் என்று கருதப்பட்டால், அந்தக் குழுவிற்கு சூழ்நிலையை விளக்கவேண்டும். அறிக்கையை சமர்ப்பிக்க அக்குழுவிற்கு அறிவுறுத்த வேண்டும்.
It was in July 2012 that my membership in Lok Sabha came to an end when I was declare elected as the 13th President of the Republic on 22nd of that month.

ஜூலை 22, 2012இல் குடியரசின் பதிமூன்றாவது தலைவராக அறிவிக்கப்பட்டபோது, மக்களவையில் எனது உறுப்பினர் பதவி அந்த மாதத்துடன் முடிவுற்றது.
Even though thirty-seven years of my life in Parliament came to an end on that day but I still continued to have a tenacious link with this institution, in fact I became an integral part of it, as the President of Republic, as per the Constitution.

நாடாளுமன்றத்தில் எனது முப்பதியேழு ஆண்டு வாழ்க்கை முடிவுற்றாலும், அரசியலமைப்பின்படி, இந்தக் குடியரசின் தலைவர் என்ற முறையில், இந்த அமைப்புடன் தொடர்ந்து உறுதியான உறவுடனும் சொல்லப்போனால் அதன் ஒருங்கிணைந்த அங்கமாகவே நான் மாறிவிட்டேன்.
Article 79 of the Indian Constitution says: There shall be a Parliament for the Union which shall consist of the President and two Houses to be known respectively as the Council of States and the House of the People. In these five years, my principal responsibility was to function as the guardian of the Constitution.

இந்திய அரசியலமைப்பின் விதி 79ன் படி, “குடியரசிற்கு ஒரு நாடாளுமன்றம் இருக்கவேண்டும். குடியரசின் தலைவரும் மற்றும் மாநிலங்களவை மற்றும் மக்களவை என்ற இரண்டு அவைகளும் அதில் அடங்கும்.” இந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் அரசியலமைப்பின் பாதுகாவலனாக செயல்படுவதே எனது முக்கியமான பொறுப்பாக இருந்தது.
As I had said on oath, I strived to preserve, protect and defend our Constitution, not just in word but also in spirit.

நான் உறுதிமொழி எடுத்துக் கொண்டபோது கூறியதுபோல, சொற்களால் அன்றி, ஆன்ம சுத்தியுடன் இந்த அரசியலமைப்பைப் பேணவும், பாதுகாக்கவும் தற்காக்கவும் முயன்றேன்.
With passion and energy, he is driving transformational changes in the country.

மோடி, உணர்வுடனும் ஆற்றலுடனும் இந்த தேசத்தில் பெருமாற்றத்தை ஏற்படுத்தி வருகிறார்.
I will carry with me fond memories of our association and his warm and courteous behaviour.

எங்களுக்கு இடையிலான நட்பின், அன்பான, மரியாதை செறிந்த அவரது நடத்தைகளின் பிரியமான நினவுகளை என்னுடன் எடுத்துச் செல்கிறேன்.
As I retire from the Office of the President of the Republic, my association with the Parliament also comes to an end.

குடியரசின் தலைவராக நான் ஓய்வு பெறுவதன் காரணமாக, நாடாளுமன்றத்துடனான எனது உறவும் முடிவுற்றது.
I will no longer be a part of the Parliament of India.

இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் அங்கமாக இனி நான் இருக்க முடியாது.
It will be with a tinge of sadness and a rainbow of memories that I will be leaving this magnificent building today.

இன்று இந்த மகத்தான கட்டிடத்தை விட்டுச் சிறு துயரத்துடனும் ஏராளமான வண்ணமயமான நினைவுகளுடனும் செல்கிறேன்.
Dear friends, with a sense of gratitude and a prayer in my heart, I take leave of you.

அன்பான நண்பர்களே! நன்றியுணர்வுடனும், இதயத்தில் பிரார்த்தனைகளுடனும் உங்களிடமிருந்து விடை பெறுகிறேன்.
I leave with a sense of fulfilment and happiness of having served the people of this great country through this institution- as their humble servant.

மக்களின் எளிமையான சேவகனாக, இந்த அமைப்பின் மூலம் இந்த மாபெரும் தேசத்தின் மக்களுக்கு சேவை செய்தேன் என்ற நிறைவுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் விடைபெறுகிறேன்.
President's Secretariat President of India Attends Farewell Function at Central Hall of the Parliament The President of India, Shri Pranab Mukherjee attended the farewell function at Central Hall of the Parliament today (July 23, 2017).

குடியரசுத் தலைவர் செயலகம் பாராளுமன்ற மைய மண்டபத்தில் குடியரசுத் தலைவருக்கு வழியனுப்பு விழா இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் திரு பிரணாப் முகர்ஜி நாடாளுமன்ற மைய மண்டபத்தில் இன்று (ஜூலை 23,2017) நடந்த வழியனுப்பு விழாவில் கலந்து கொண்டார்.
Speaking on the occasion, the President said that for 37 years he served as a Member of Lok Sabha and Rajya Sabha.

அந்த நிகழ்வில் பேசிய குடியரசுத் தலைவர், மக்களவை மற்றும் மாநிலங்களவை உறுப்பினராக 37 ஆண்டுகள் தான் பணிபுரிந்துள்ளதாக கூறினார்.
Listening to the stalwarts for hours and days in Parliament sitting in the Treasury or Opposition Benches, he felt one with the soul of this living institution.

நாடாளுமன்றத்தின் ட்ரசரி பெஞ்சிலும் எதிர்கட்சிகளின் வரிசையிலும் அமர்ந்து மணிக்கணக்கிலும் நாள் கணக்கிலும் பெரும் ஆளுமைகளின் உரையைக் கேட்டு, வாழும் இந்த நிறுவனத்தின் ஆன்மாவோடு கலந்து விட்டது போல் உணர்ந்தேன் என்று அவர் கூறினார்.
He understood the real value of debate, discussion and dissent. He realized how disruption hurts the opposition more than the government as it denies them the opportunity to raise the concerns of the people.

“விவாதம், கலந்துரையாடல் மற்றும் அதிருப்தியைப் பதிவு செய்வதின் உண்மையான மதிப்பை நான் புரிந்துகொண்டேன்; நடவடிக்கைகளில் ஏற்படும் இடையூறு, அரசாங்கத்தை விட எதிர்க்கட்சியை எந்த அளவிற்கு வருத்தப்படுத்தும் என்பதையும் நான் அறிந்திருக்கிறேன்; ஏனெனில் மக்களின் பிரச்சினைகளை அவர்கள் எழுப்புவதற்கான வாய்ப்பை இது மறுக்கிறது.
It was unfortunate that the parliamentary time devoted to legislation has been declining.

சட்டமியற்றுதல் குறித்த விவாதங்களுக்கு ஒதுக்கப்படும் நாடாளுமன்ற நேரம் குறைந்துகொண்டே வருவது துரதிருஷ்டவசமான ஒன்று.
When the Parliament fails to discharge its law-making role or enacts laws without discussion, it breaches the trust reposed in it by the people of this great country.

தனது சட்டமியற்றும் பாத்திரத்தில் நாடாளுமன்றம் தவறினாலோ அல்லது விவாதமின்றி சட்டத்தை இயற்றினாலோ, அதன்மீது இந்த மாபெரும் தேசம் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையை உடைக்கும் செயலாகும் அது.
He stated that the recent passage of Goods and Services Tax and its launch on 1st July is a shining example of co-operative federalism and speaks volumes for the maturity of Indian Parliament.

சமீபத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கும் சரக்கு மற்றும் சேவைவரியும் மற்றும் ஜூலை ஒன்று முதல் அது நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டிருப்பதும் கூட்டாட்சி முறைக்கான பளிச்சிடும் எடுத்துக்காட்டாகும்” என்று கூறிய அவர், இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் முதிர்ச்சியை மிகப்பெருமளவில் அது வெளிப்படுத்துகிறது என்றார்.
The President said that it was in July 2012 that his membership in Lok Sabha came to an end when he was declared as the 13th President of the Republic.

ஜூலை 2012இல் குடியரசின் பதிமூன்றாவது தலைவராக தான் அறிவிக்கப்பட்டபோது, மக்களவையில் தனது உறுப்பினர் பதவி முடிவுற்றதாக அவர் தெரிவித்தார்.
Even though thirty-seven years of his life in Parliament came to an end on that day but he still continued to have a tenacious link with this institution, in fact he became an integral part of it, as President of Republic, as per the Constitution.

நாடாளுமன்றத்தில் தனது முப்பதியேழு ஆண்டு வாழ்க்கை முடிவுற்றாலும், அரசியலமைப்பின்படி, இந்தக் குடியரசின் தலைவர் என்ற முறையில், இந்த நிறுவனத்துடன் தொடர்ந்து உறுதியான உறவுடனும் சொல்லப்போனால் அதன் ஒருங்கிணைந்த அங்கமாகவே மாறிவிட்டதாகவும் அவர் கூறினார்.
In these five years, his principal responsibility was to function as the guardian of the Constitution.

இந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் அரசியலமைப்பின் பாதுகாவலனாக செயல்படுவதே அவரது முக்கியமான பொறுப்பாக இருந்தது என்றார் அவர்.
As he had said on oath, he strived to preserve, protect and defend our Constitution, not just in word but also in spirit.

உறுதிமொழி எடுத்துக் கொண்டபோது கூறியதுபோல, சொற்களால் அன்றி, ஆன்ம சுத்தியுடன் இந்த அரசியலமைப்பை பேணவும், பாதுகாக்கவும் தற்காக்கவும் அவர் முயன்றார்.
In this task, he greatly benefitted from the advice and co-operation extended by Prime Minister Modi at every step.

மோடியின் ஆலோசனையும் ஒத்துழைப்பும் அவருக்குப் பேருதவியாய் இருந்தது.
With passion and energy, he is driving transformational changes in the country. He would carry with him fond memories of their association and his warm and courteous behaviour.

மோடி அவர்கள், உணர்வுடனும் ஆற்றலுடனும் இந்த தேசத்தில் பெருமாற்றத்தை அவர் ஏற்படுத்தி வருகிறார் என்றும், அவர்களுக்கு இடையிலான நட்பு மற்றும் அவரது அன்பான, மரியாதை செறிந்த நடத்தைகளின் நினவுகளை தான் எடுத்துச் செல்வதாகவும் திரு. பிரணாப் முகர்ஜி கூறினார்.
The President said that as he retired from the Office of the President of the Republic, his association with the Parliament also comes to an end.

குடியரசுத்தலைவரின் அலுவலகத்தில் இருந்து ஓய்வு பெற்றதன் காரணமாக, நாடாளுமன்றத்துடனான அவரது உறவும் முடிவுற்றதாக குடியரசுத் தலைவர் கூறினார்.
He will no longer be a part of the Parliament of India. He stated he was leaving with a sense of fulfilment and happiness of having served the people of this great country through this institution- as their humble servant.

இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் அங்கமாக அவர் இனி இருக்க முடியாது; இந்த நிறுவனத்தின் எளிமையானதொரு சேவகனாக இந்த மாபெரும் தேசத்தின் மக்களுக்கு சேவை செய்தேன் என்ற நிறைவுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் தான் விடைபெறுவதாக திரு.
Ministry of Human Resource Development Scheme for Poor Students The Central Government is sensitive to the needs of students belonging to the economically weaker sections of the society and is committed towards ensuring equity in access to higher education.

மனித வள மேம்பாட்டு அமைச்சகம் ஏழை மாணவர்களுக்கான திட்டங்கள் சமூகத்தில் பொருளாதார ரீதியிலான பலவீனமான பிரிவுகளைச் சேர்ந்த மாணவர்களின் தேவைகளை மத்திய அரசு உணர்வுடன் அணுகுகிறது. அவர்களுக்கு உயர் கல்வியை கிடைப்பதில் சமவாய்ப்பை உறுதி செய்வதில் கட்டுப்பாடுடன் இருக்கிறது.
Under the Central Sector Scheme of Scholarship scheme for College and University Students, financial assistance is provided to meritorious students having family income of less than Rs.

மத்திய கல்வி உதவித் தொகைத் திட்டத்தின்படி, திறமையான கல்லூரி மற்றும் பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்கு, அவர்களின் குடும்ப வருமானம் ஆண்டிற்கு ரூபாய் ஆறு இலட்சத்திற்கும் குறைவாக இருந்தால், நிதி உதவி அளிக்கப்படுகிறது.
6 lakh per annum to meet a part of their day-to-day expenses while pursuing higher studies.

அவர்கள் உயர் கல்வி பயிலும் காலத்தில் தினசரி செலவுகளை எதிர் கொள்ள இது பயன்படும்.
Students who are above 80th percentile of successful candidates in the relevant streams from a particular Board of Examination in class II of 102 pattern or equivalent and pursuing regular course and not availing of any other scholarship, are eligible for consideration under this scheme.

10, + 2 கல்வி முறையில் அல்லது இதற்கு இணையான கல்வி முறையில் பன்னிரெண்டாம் வகுப்பில் ஒரு குறிப்பிட்ட போர்டு தேர்வில் ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவில் வெற்றி பெறும் மாணவர்களில் பர்செண்டைல் விகிதத்தில் 80க்கும் மேல் இருந்து வழக்கமான கோர்ஸை தொடரும் வேறு எந்த கல்வி உதவித் தொகையும் பெறாதவர்கள் இந்த திட்டத்தில் உதவிபெற தகுதி உடையவர்கள்.
Further, under the Central Sector Scheme of Interest Subsidy on Education Loan interest subsidy is provided to all students belonging to Economically Weaker Section (EWS), with an annual parental income up to Rs.4.5 lakhs.

கல்விக்கடனுக்கான வட்டி விகித மானியம் வழங்கும் மத்திய அரசுத் திட்டத்தின் கீழ், பொருளாதார ரீதியாக பலவீனமான பிரிவைச் சேர்ந்த மாணவர்களுக்கு கடன் மீதான வட்டி மானியம் வழங்கப்படுகிறது; அவர்களது பெற்றோரின் ஆண்டு வருவாய் ரூ4.5 லட்சத்திற்குள் இருக்கவேண்டும்.
The Scheme provides for full interest subsidy during the period of moratorium (i.e.

கடன் வசூல் நிறுத்திவைக்கப்படும் காலத்தில் (அதாவது அங்கீகரிக்கப்பட்ட கோர்ஸின் காலம்+ஓர் ஆண்டு) இந்தத் திட்டம் அனைத்து மாணவர்களுக்கும் முழு வட்டி மானியம் அளிக்கிறது.
duration of recognised professional course plus 1 year) on educational loans availed of by all students belonging to EWS from Scheduled Banks, including Co-operative  Regional Rural banks, as per the Model Educational Loan Scheme of Indian Banks' Association.

பொருளாதார ரீதியாக பலவீனமான பிரிவைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் கூட்டுறவு மற்றும் பிராந்திய கிராமப்புற வங்கிகள் உட்பட ஷெட்யூல்டு வங்கிகளில் கல்விக் கடன்கள் பெற்றிருந்தால் இந்திய வங்கிகளின் கூட்டமைப்பின் மாதிரி கல்விக்கடன் திட்டத்தின் மூலம் இந்த மானியம் அளிக்கப்படுகிறது. அதுமட்டுமின்றி, தகவல் மற்றும் தொடர்பு தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் கல்விக்கான தேசியத் திட்டம் ஒன்று தொடங்கப்பட்டுள்ளது.