Task: Translation
Input (English): Text reads, "Not the last victim..." alluding to rumors that North Caucasians operate a sex slave ring in downtown Astrakhan.
Output (Persian):  اشاره به این شایعه که قفقازی‌های شمال یک حلقه جرایم جنسی در اطراف ناحیه قدیمی شهر آستراخان ایجاد کرده‌اند.
Galia Borisenko disappeared in mid-July last year on her way to a doctor’s visit.	گالیا بوریسنکو، در اواسط ماه ژوئیه در مسیرش برای مراجعه به مطب پزشک ناپدید شد.
She was three-months-pregnant, 23-years-old, and it was the day after her wedding.	او ۲۳ سال داشت و سه ماهه باردار بود، و روز بعد از ازدواجش ناپدید شد.
No one would see Borisenko again until January 1, 2014, when she suddenly turned up at her grandmother’s apartment, gaunt, childless, and disoriented, and claiming to have survived almost six months as a sex slave, chained to a radiator in someone’s basement.	تا اول ماه ژوئیه ۲۰۱۴ هیچ‌کس دیگر او را ندید تا وقتی‌ که ناگهان، نحیف، بدون بچه و مغشوش در خانه مادر بزرگش ظاهر شد. او مدعی بر این بود که جان سالم از ۶ ماه بردگی جنسی‌ بودن به در برده، و در طول این مدت در زیر زمین یک نفر به رادیاتور زنجیر شده بوده است.
Borisenko said the men who kidnapped her were from the Russian North Caucasus, and some reports identify a nameless “50-year-old Dagestani man” as the owner of the home in which she says she was imprisoned.	بوریسنکو می‌گفت که افرادی که او را دزدیدند، از قفقاز شمالی‌ روسیه بودند، و بعضی از گزارش‌ها یک «مرد ۵۰ ساله داغستانی» گمنام را به عنوان مالک این خانه‌ای که این زن می‌گوید در آن‌ زندانی بوده، شناسایی می‌کنند.
Police told the newspaper Komsomolskaia Pravda that narcotics use had impaired Borisenko’s mental state.	پلیس به روزنامه کمسملسکیا پرودا (Komsomolskaia Pravda) گفت که به دلیل استفاده از مواد مخدر این زن از نظر روانی‌ ضعیف شده بود.
(Indeed, she was unable to lead them to the basement where she was held, though investigators did accompany her to several different suspected locations.)	در واقع او از هدایت کردن پلیس به خانه‌ای که در زیرزمین آن زندانی شده بود، ناتوان بود.
According to Borisenko, her captors forced her to inject drugs to keep her incapacitated.	(البته مامورین پلیس همراه با او به چند خانه‌ای که مورد سؤ ظن قرار داشتند روانه شدند.
In what proved to be a dreadful mistake, Borisenko’s relatives decided not to admit her to a hospital, following her return.	) به گفته بوریسنکو کسانی‌ که او را زندانی کرده بودند، او را مجبور به تزریق مواد می‌کردند که او را ناتوان نگاه دارند.
Subsequently, in the middle of the night on January 5, Galia Borisenko leapt to her death from the fifth story of her apartment building.	خانوادهٔ این زن بعد از برگشت او به خانه تصمیم گرفتند که او را در بیمارستان بستری نکنند، و متاسفانه ثابت شد که این تصمیم یک اشتباه بزرگ بود.
It remains unclear whether she had a psychotic episode or consciously decided to kill herself.	در نیمه شب پنجم ماه ژوئیه گالیا بوریسنکو از طبقهٔ پنجم ساختمان آپارتمانی که با مادربزرگ خود در آن زندگی‌ می‌کرد به پائین پرتاب شد.
She did not leave a note. Borisenko’s disappearance and now suicide have become the center of a tense debate about kidnappings in Astrakhan, which many locals blame on North Caucasian immigrants.	معلوم نیست که آیا او از عمد خود را پرتاب کرده، یا اینکه در یک حالت روان‌پریشی این اتفاق افتاده است.
Groups like the Nationalist Socialist Initiative and the Movement Against Illegal Immigration have picked up the story, citing Borisenko’s demise as the latest example of race crimes against white Russians and the authorities’ refusal to respond.	گروهایی مانند گروه ابتکار سوسیالیستی ملی‌ Nationalist Socialist Initiative و جنبش ضد مهاجرت غیر قانونی Movement Against Illegal Immigration این داستان را علم کرده و عاقبت بورنسیکو را آخرین نمونه‌ای از جنایت‌های نژادی بر ضد روس‌های سفید و امتناع دولت از برخورد کردن با این موضوع می‌خوانند.
(Borisenko was half-Tatar, half-Ukrainian, by blood.)	(البته بورسینکو از نژاد نیمه تاتار و نیمه اوکراینی بود.
Astrakhan investigators seem to have only aggravated ethnic tensions with a January 6 press release refuting Borisenko’s claim that she’d been abducted.	بازجوهای استراخانی در ۶ ماه ژوئیه یک اعلامیه مطبوعاتی منتشر کردند و ادعای بوریسنکو مبنب بر ربوده شدند را رد کردند، و بنظر می‌رسد که نیروی انتظامی با این کار خود موجب بدتر شدن تنشهای قومی شدند.
Investigators now say they have witnesses and security camera footage verifying that she walked Astrakhan’s city streets freely during her supposed imprisonment.	بازجویان در حال حاضر می‌گویند که دارای اظهارات شاهدان و فیلم‌هایی از دوربین‌های امنیتی هستند که نشان می‌دهند که در این مدتی‌ که بوریسنکو ادعا کرده که زندانی بوده او به آزادی در خیابان‌های استراخان قدم می‌زده است.
Without going into any detail, the press release explains that Borisenko’s long disappearance from home was the result of “the circumstances of her personal life,” implying presumably that she fled her family either out of fear or in search of drugs.	این اعلامیه مطبوعاتی بدون اینکه وارد جزئیات شود توضیح می‌دهد که بوریسنکو به دلیل «موقعیت‌های شخصی‌» از خانه ناپدید شده است، که ارجاع به فرار احتمالی‌ او از خانواده، بخاطر وحشت یا برای جستجوی مواد دارد.
Astrakhan bloggers have received the Investigative Committee’s version of events with great skepticism.	وبلاگنویسان استراخان با شک و تردید زیاد با این بیانیه نیروی انتظامی برخورد کردند.
According to local activist Alexandr Alymov, certain city officials contacted him within hours after he first blogged about Borisenko’s suicide and kidnapping, asking him to remove the story from his LiveJournal.	به گفته الکساندر الیماو در طول چند ساعت بعد از انتشار داستان ربوده شدن و خودکشی‌ بوریسنکو مامورین دولت با او تماس گرفته و از او درخواست حذف این داستان را از روی لایو ژورنال (LiveJournal) می‌کنند.
Other bloggers have mocked Astrakhan’s Governor, Aleksandr Zhilkin, for calling on citizens to avoid fomenting ethnic hatred.	بعد از درخواست فرماندار استراخان (آقای الکساندر ژیلیکین) از شهروندان برای خودداری از تحریک شدن به تنفرات قومی، او از طرف وبلاگنویسان به تمسخر گرفته شد.
“Let’s continue to practice tolerance, fellow citizens,” LiveJournal user Andrei Egorov wrote facetiously on January 6, before offering a link to investigators’ press release and adding, “Here’s the Investigative Committee’s tolerant version .	اندری اگورو یک کاربر دیگر لایو ژورنال به شوخی‌ روز ۶ ماه ژوئیه نوشت «شهروندان بیایید به نشان دادن تحمل از خود ادامه بدهیم»، و سپس لینک به اعلامیه مطبوعاتی نیروی انتظامی در صفحه خود اضافه کرده و ادامه داد اینهم بردباری نشان دادن ماموران.