Task: Answerability Classification
Input (Persian): عشق یا دل‌دادگی حسی است که به معنای دوست داشتن شدید فرد یا چیزی است که در افسانه ها وجود دارد. هم‌چنین احساسی عمیق، علاقه‌ای لطیف یا جاذبه‌ای شدید است که محدودیتی در موجودات و مفاهیم ندارد اما در فکر و عملکرد محدودیت دارد و حتی می‌تواند در حوزه‌هایی غیرقابل تصور ظهور کند. عشق دربردارنده دو نوع احساس است. عشق با حس شهوانی و عشق با حس معنوی یا با عمق همیشگی، نامحدود که می‌توانند جدا از هم یا با هم به عنوان عشق ظاهر شوند. از عشقه گرفته شده‌است و آن گیاهی بدون ریشه است به نام لبلاب، چون بر درختی پیچد آن را بخشکاند. عشق صوری درخت جسم صاحبش را، خُشک و زردرو می‌کند، اما عشق معنوی بیخ درخت هستی عاشق را خشک سازد و او را از خود بمیراند. عشق را در لغت افراط در دوست داشتن و محبت تام معنی کرده‌اند. هنگامی که فرد عشق خود را بروز می‌دهد، تعدادی عنصر شیمیایی در مغز فرد فعال می‌شوند. این مواد شیمیایی عبارتند از: تستسترون، استروژن، دوپامین، نوراپی نفرین، سروتونین، اکسی‌توسین و وازوپرسین. درهنگام برقراری رابطه جنسی یا احساسات شهوانی میزان تستسترون و استروژن در مغز افزایش پیدا می‌کند. مراحل عاشق شدن: حس جنسی، جذب شدن، حس وابستگی. انواع عشق: عشق طبعی و عشق روحانی،‌ عشق حقیقی و عشق مجازی، عشق عرفانی، اروس، لودوس، فیلو، استورگ، پراگما، مانیا، اگیپ، ساغر. 
 Question: عشق آدم و حوا را توضیح دهید؟
Output (English): False