กฎกระทรวงกำหนดประโยชน์ของนักโทษเด็ดขาด และเงื่อนไขที่นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกหรือการพักการลงโทษและได้รับการปล่อยตัวต้องปฏิบัติ พ.ศ. ๒๕๖๒
วันที่ประกาศ: 2020-01-14

content: กฎกระทรวง กำหนดประโยชน์ของนักโทษเด็ดขาด และเงื่อนไขที่นักโทษเด็ดขาด ซึ่งได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกหรือการพักการลงโทษและได้รับการปล่อยตัวต้องปฏิบัติ พ.ศ. ๒๕๖๒
content: อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง มาตรา ๕๒ วรรคสอง และมาตรา ๕๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. ๒๕๖๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการราชทัณฑ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
sectionNo: 1
content: หมวด ๑ บททั่วไป
sectionNo: 1
content: ข้อ ๑ นักโทษเด็ดขาดซึ่งแสดงให้เห็นว่ามีความประพฤติดี มีความอุตสาหะ มีความก้าวหน้าในการศึกษา และทำการงานเกิดผลดี หรือทำความชอบแก่ทางราชการเป็นพิเศษ อาจได้รับการพิจารณาเลื่อนชั้น การแต่งตั้งให้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำ การลดวันต้องโทษจำคุก
sectionNo: 1
content: การลดวันต้องโทษจำคุกลงอีกไม่เกินจำนวนวันที่ทำงานสาธารณะ หรือทำงานอื่นใดเพื่อประโยชน์ของทางราชการนอกเรือนจำ การพักการลงโทษ การฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการนอกเรือนจำ หรือการรับการศึกษาอบรมนอกเรือนจำ โดยให้นำพฤติการณ์การกระทำความผิด ลักษณะความผิด ความรุนแรงของคดี และการกระทำความผิดที่ได้กระทำมาก่อนแล้ว
sectionNo: 1
content: มาประกอบการพิจารณาให้ประโยชน์ในแต่ละกรณีด้วย
sectionNo: 2
content: ข้อ ๒ การแบ่งชั้นนักโทษเด็ดขาดมีดังต่อไปนี้ (๑) ชั้นเยี่ยม (๒) ชั้นดีมาก (๓) ชั้นดี (๔) ชั้นกลาง (๕) ชั้นต้องปรับปรุง (๖) ชั้นต้องปรับปรุงมาก
sectionNo: 3
content: ข้อ ๓ นักโทษเด็ดขาดเข้าใหม่ ให้จัดอยู่ในชั้นกลาง เว้นแต่กรณีดังต่อไปนี้ (๑) นักโทษเด็ดขาดสัญชาติไทยซึ่งถูกคุมขังนอกราชอาณาจักรมาแล้วไม่เกินสามปี เมื่อรับโอนตัวมาคุมขังในราชอาณาจักร ให้จัดอยู่ในชั้นกลาง หากถูกคุมขังมาแล้วมากกว่าสามปี ให้จัดอยู่ในชั้นดี
sectionNo: 3
content: โดยให้จัดชั้นนักโทษเด็ดขาดตั้งแต่วันที่รับตัวเข้ามาคุมขังในเรือนจำ (๒) ศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุดให้เพิ่มโทษฐานกระทำความผิดซ้ำตามมาตรา ๙๒ หรือมาตรา ๙๓ แห่งประมวลกฎหมายอาญา หรือตามกฎหมายอื่น ให้จัดอยู่ในชั้นต้องปรับปรุง (๓) กรณีปรากฏข้อเท็จจริงว่านักโทษเด็ดขาดซึ่งเคยต้องโทษจำคุกและพ้นโทษแล้ว
sectionNo: 3
content: กลับมากระทำความผิดอีกภายในห้าปีนับแต่วันที่พ้นโทษจำคุกคราวก่อน โดยความผิดทั้งสองคราวนั้นไม่ใช่ความผิดที่กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ ให้จัดอยู่ในชั้นต้องปรับปรุง (๔) กรณีปรากฏข้อเท็จจริงว่านักโทษเด็ดขาดซึ่งเคยต้องโทษจำคุกและพ้นโทษแล้ว
sectionNo: 3
content: กลับมากระทำความผิดและต้องโทษจำคุกในคราวนี้อีกเป็นครั้งที่สามหรือมากกว่า โดยความผิดนั้นไม่ใช่ความผิดที่กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ ให้จัดอยู่ในชั้นต้องปรับปรุงมาก (๕) นักโทษเด็ดขาดซึ่งกระทำความผิดในคดีอุกฉกรรจ์ คดีสะเทือนขวัญ หรือคดีที่เป็นที่สนใจของประชาชน ตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด
sectionNo: 3
content: ให้จัดอยู่ในชั้นต้องปรับปรุงมาก
sectionNo: 4
content: ข้อ ๔ นักโทษเด็ดขาดซึ่งกระทำความผิดหลายคดี ให้จัดชั้นดังต่อไปนี้ (๑) เมื่อคดีใดคดีหนึ่งมีคำพิพากษาถึงที่สุด ให้ผู้บัญชาการเรือนจำพิจารณาจัดชั้นตามข้อ ๓ และอาจได้รับการพิจารณาเลื่อนชั้น แม้คดีอื่นยังไม่ถึงที่สุด (๒) คดีที่นักโทษเด็ดขาดได้รับการพิจารณาจัดชั้นและอาจได้รับการพิจารณาเลื่อนชั้นตาม (๑)
sectionNo: 4
content: แม้จะครบกำหนดโทษแล้ว แต่ถ้านักโทษเด็ดขาดผู้นั้นยังถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำในคดีอื่นที่ยังไม่ถึงที่สุด ให้คงชั้นนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นไว้จนกว่าคดีอื่นถึงที่สุด และให้จัดชั้นตามชั้นเดิมที่คงไว้
sectionNo: 5
content: ข้อ ๕ คดีตามข้อ ๔ เมื่อศาลได้มีคำพิพากษาถึงที่สุดในภายหลังและเป็นกรณีที่จะต้องมีการจัดชั้นตามข้อ ๓ (๒) หรือ (๕) ให้ดำเนินการจัดชั้นนักโทษเด็ดขาดผู้นั้น โดยถือเสมือนเป็นนักโทษเด็ดขาดเข้าใหม่ตามข้อ ๓ (๒) หรือ (๕) แล้วแต่กรณี เว้นแต่เป็นนักโทษเด็ดขาดซึ่งอยู่ในชั้นต้องปรับปรุงมาก
sectionNo: 5
content: ให้คงชั้นต้องปรับปรุงมากไว้ตามเดิม
sectionNo: 2
content: หมวด ๒ การเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาด
sectionNo: 1
content: ส่วนที่ ๑ การเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดกรณีปกติ
sectionNo: 6
content: ข้อ ๖ การเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดกรณีปกติ ให้เลื่อนตามลำดับชั้น ครั้งละหนึ่งชั้น
sectionNo: 7
content: ข้อ ๗ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำดำเนินการเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดกรณีปกติตามกำหนดเวลาและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้ (๑) นักโทษเด็ดขาดซึ่งมีกำหนดโทษจำคุกไม่เกินสามปีและต้องโทษจำคุกเพียงคดีเดียวให้เลื่อนชั้นได้ปีละสามครั้ง คือ ในวันสิ้นเดือนเมษายนครั้งหนึ่ง
sectionNo: 7
content: ในวันสิ้นเดือนสิงหาคมครั้งหนึ่งและในวันสิ้นเดือนธันวาคมอีกครั้งหนึ่ง (๒) นักโทษเด็ดขาดซึ่งมีกำหนดโทษจำคุกเกินกว่าสามปีหรือต้องโทษจำคุกหลายคดีให้เลื่อนชั้นได้ปีละสองครั้ง คือ ในวันสิ้นเดือนมิถุนายนครั้งหนึ่งและในวันสิ้นเดือนธันวาคมอีกครั้งหนึ่ง
sectionNo: 8
content: ข้อ ๘ การพิจารณาเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดตามข้อ ๗ (๑) ให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้ (๑) นักโทษเด็ดขาดเข้าใหม่ซึ่งถูกจัดอยู่ในชั้น ดังต่อไปนี้ (ก) ชั้นกลาง จะเลื่อนชั้นได้ต้องเป็นนักโทษเด็ดขาดซึ่งถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่าสี่เดือนนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด
sectionNo: 8
content: หรือเป็นนักโทษเด็ดขาดมาแล้วน้อยกว่าสี่เดือนนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด แต่ถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่าแปดเดือน (ข) ชั้นต่ำกว่าชั้นกลาง จะเลื่อนชั้นได้ต้องเป็นนักโทษเด็ดขาดซึ่งถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่าแปดเดือนนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด
sectionNo: 8
content: หรือเป็นนักโทษเด็ดขาดมาแล้วน้อยกว่าแปดเดือนนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด แต่ถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปีสี่เดือน (๒) นักโทษเด็ดขาดกรณีอื่นนอกจาก (๑) ซึ่งถูกจัดอยู่ในชั้น ดังต่อไปนี้ (ก) ชั้นกลางขึ้นไป จะเลื่อนชั้นได้ต้องเป็นนักโทษเด็ดขาดในชั้นเดิมมาแล้วไม่น้อยกว่าสี่เดือน (ข)
sectionNo: 8
content: ชั้นต่ำกว่าชั้นกลาง จะเลื่อนชั้นได้ต้องเป็นนักโทษเด็ดขาดในชั้นเดิมมาแล้วไม่น้อยกว่าแปดเดือน
sectionNo: 9
content: ข้อ ๙ การพิจารณาเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดตามข้อ ๗ (๒) ให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้ (๑) นักโทษเด็ดขาดเข้าใหม่ซึ่งถูกจัดอยู่ในชั้น ดังต่อไปนี้ (ก) ชั้นกลาง จะเลื่อนชั้นได้ต้องเป็นนักโทษเด็ดขาดซึ่งถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่าหกเดือนนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด
sectionNo: 9
content: หรือเป็นนักโทษเด็ดขาดน้อยกว่าหกเดือนนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด แต่ถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี (ข) ชั้นต้องปรับปรุง จะเลื่อนชั้นได้ต้องเป็นนักโทษเด็ดขาดซึ่งถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปีนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด
sectionNo: 9
content: หรือเป็นนักโทษเด็ดขาดน้อยกว่าหนึ่งปีนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด แต่ถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่าสองปี (ค) ชั้นต้องปรับปรุงมากตามข้อ ๓ (๔) จะเลื่อนชั้นได้ต้องเป็นนักโทษเด็ดขาดซึ่งถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่าสองปีนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด
sectionNo: 9
content: หรือเป็นนักโทษเด็ดขาดน้อยกว่าสองปีนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด แต่ถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่าสามปี (ง) ชั้นต้องปรับปรุงมากตามข้อ ๓ (๕) จะเลื่อนชั้นได้ต้องเป็นนักโทษเด็ดขาดซึ่งถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่าสามปีนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด
sectionNo: 9
content: หรือเป็นนักโทษเด็ดขาดน้อยกว่าสามปีนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด แต่ถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำมาแล้วไม่น้อยกว่าสี่ปี (๒) นักโทษเด็ดขาดกรณีอื่นนอกจำก (๑) ซึ่งถูกจัดอยู่ในชั้น ดังต่อไปนี้ (ก) ชั้นกลางขึ้นไป จะเลื่อนชั้นได้ต้องเป็นนักโทษเด็ดขาดในชั้นเดิมมาแล้วไม่น้อยกว่าหกเดือน (ข) ชั้นต้องปรับปรุง
sectionNo: 9
content: จะเลื่อนชั้นได้ต้องเป็นนักโทษเด็ดขาดในชั้นเดิมมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี (ค) ชั้นต้องปรับปรุงมาก จะเลื่อนชั้นได้ต้องเป็นนักโทษเด็ดขาดในชั้นเดิมมาแล้วไม่น้อยกว่าสองปี
sectionNo: 10
content: ข้อ ๑๐ การพิจารณาเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาด ให้คำนึงถึงผลดีต่อการปกครองบังคับบัญชาและการรักษาวินัยของเรือนจำ ประโยชน์ต่อการพัฒนาพฤตินิสัยของนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นให้กลับตนเป็นคนดี การเสียสละทำงานเพื่อส่วนรวม มีความวิริยะอุตสาหะ มีความขยันหมั่นเพียร มีความมานะ อดทน
sectionNo: 10
content: หรือทำการงานให้เกิดผลดีแก่ทางราชการและส่วนรวม ในการพิจารณาเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดนอกจากจะคำนึงถึงเหตุตามวรรคหนึ่งแล้วต้องพิจารณาปัจจัยดังต่อไปนี้ด้วย (๑) ผ่านการจำแนกลักษณะของผู้ต้องขังตามที่กรมราชทัณฑ์กำหนด (๒) ผ่านการประเมินพฤติกรรม การพัฒนาพฤตินิสัย หรือหลักสูตรการศึกษาอบรมและการฝึกวิชาชีพ
sectionNo: 10
content: การฝึกทักษะการทำงาน การทำงานสาธารณะ หรือการทำงานอื่นใดตามที่ได้รับมอบหมาย ทั้งนี้ ตามเกณฑ์การประเมินที่อธิบดีกำหนด (๓) ไม่อยู่ในระหว่างถูกดำเนินการทางวินัยหรือถูกลงโทษทางวินัยในระหว่างการพิจารณาเลื่อนชั้น
sectionNo: 11
content: ข้อ ๑๑ นักโทษเด็ดขาดซึ่งเจ็บป่วยหรือพิการ หรือโดยสภาพแห่งร่างกายไม่สามารถเข้ารับการศึกษาอบรม การฝึกวิชาชีพ หรือการฝึกทักษะการทำงาน หรือได้รับการพัฒนาพฤตินิสัย อาจได้รับการพิจารณาเลื่อนชั้นกรณีปกติได้ โดยให้เสนอใบรับรองแพทย์ของทางราชการ
sectionNo: 11
content: เพื่อประกอบการพิจารณาของคณะทำงานเพื่อตรวจสอบการเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดประจำเรือนจำ
sectionNo: 12
content: ข้อ ๑๒ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำแต่งตั้งคณะทำงานเพื่อตรวจสอบการเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดประจำเรือนจำ ประกอบด้วยผู้บัญชาการเรือนจำเป็นประธาน และเจ้าพนักงานเรือนจำจำนวนไม่น้อยกว่าห้าคนเป็นคณะทำงาน และให้เจ้าพนักงานเรือนจำคนหนึ่งเป็นเลขานุการ การแต่งตั้งคณะทำงานตามวรรคหนึ่ง
sectionNo: 12
content: อาจมีผู้แทนจำกหน่วยงานหรือบุคคลภายนอกร่วมเป็นคณะทำงานด้วยก็ได้
sectionNo: 13
content: ข้อ ๑๓ ให้คณะทำงานตามข้อ ๑๒ ดำเนินการตรวจสอบบัญชีรายชื่อนักโทษเด็ดขาดซึ่งสมควรได้รับการเลื่อนชั้นและเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้อง แล้วเสนอความเห็นต่อผู้บัญชาการเรือนจำ
sectionNo: 14
content: ข้อ ๑๔ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำเสนอบัญชีการเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาด พร้อมทั้งเอกสาร หลักฐานที่เกี่ยวข้อง และรายงานขอความเห็นชอบต่ออธิบดีตามกำหนดเวลา ดังต่อไปนี้ (๑) การเลื่อนชั้นในวันสิ้นเดือนเมษายน ให้รายงานขอความเห็นชอบภายในเดือนพฤษภาคม (๒) การเลื่อนชั้นในวันสิ้นเดือนมิถุนายน
sectionNo: 14
content: ให้รายงานขอความเห็นชอบภายในเดือนกรกฎาคม (๓) การเลื่อนชั้นในวันสิ้นเดือนสิงหาคม ให้รายงานขอความเห็นชอบภายในเดือนกันยายน (๔) การเลื่อนชั้นในวันสิ้นเดือนธันวาคม ให้รายงานขอความเห็นชอบภายในเดือนมกราคมของปีถัดไป
sectionNo: 15
content: ข้อ ๑๕ เมื่ออธิบดีให้ความเห็นชอบในการเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดแล้ว ให้ผู้บัญชาการเรือนจำออกคำสั่งและแจ้งให้นักโทษเด็ดขาดทราบผลการเลื่อนชั้น และปิดประกาศรายชื่อนักโทษเด็ดขาด ซึ่งได้รับการเลื่อนชั้นในที่เปิดเผยตามที่ผู้บัญชาการเรือนจำเห็นสมควร ในกรณีที่นักโทษเด็ดขาดไม่ได้รับการเลื่อนชั้น
sectionNo: 15
content: ให้ผู้บัญชาการเรือนจำแจ้งให้นักโทษเด็ดขาดผู้นั้นทราบ พร้อมทั้งเหตุผลที่ไม่ได้รับการเลื่อนชั้น ผลของคำสั่งเห็นชอบตามวรรคหนึ่ง ให้ถือว่านักโทษเด็ดขาดผู้นั้นได้รับการเลื่อนชั้น ดังต่อไปนี้ (๑) ตั้งแต่วันที่ ๑ พฤษภาคม สำหรับการเลื่อนชั้นในวันสิ้นเดือนเมษายน (๒) ตั้งแต่วันที่ ๑ กรกฎาคม
sectionNo: 15
content: สำหรับการเลื่อนชั้นในวันสิ้นเดือนมิถุนายน (๓) ตั้งแต่วันที่ ๑ กันยายน สำหรับการเลื่อนชั้นในวันสิ้นเดือนสิงหาคม (๔) ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคมของปีถัดไป สำหรับการเลื่อนชั้นในวันสิ้นเดือนธันวาคม
sectionNo: 16
content: ข้อ ๑๖ การนับระยะเวลาการเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดกรณีศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้วแต่ยังไม่ได้ตัวมาคุมขังในเรือนจำ ให้เริ่มนับแต่วันที่รับตัวนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นเข้ามาคุมขังในเรือนจำ
sectionNo: 2
content: ส่วนที่ ๒ การเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดกรณีมีเหตุพิเศษ
sectionNo: 17
content: ข้อ ๑๗ การพิจารณาเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดกรณีมีเหตุพิเศษนอกจากจะเป็นผู้มีความประพฤติดี มีความอุตสาหะ มีความก้าวหน้าในการศึกษา และทำการงานเกิดผลดี หรือทำความชอบแก่ทางราชการเป็นพิเศษแล้ว จะต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่านักโทษเด็ดขาดผู้นั้นมีความเสียสละอุทิศตนช่วยเหลือทางราชการ โดยการเข้าต่อสู้ ขัดขวาง
sectionNo: 17
content: หรือป้องกันการหลบหนีของผู้ต้องขังจากเรือนจำ ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำหรือผู้อื่นในขณะที่ตกอยู่ในภาวะอันตราย หรือเสี่ยงอันตราย เข้าทำการป้องกันจับกุมผู้ต้องขังที่ก่อการจลาจลหรือก่อเหตุร้ายขึ้นภายในเรือนจำ หรือทำการดับเพลิงในกรณีที่เกิดเพลิงไหม้อาคารสถานที่ของเรือนจำ นอกจากข้อเท็จจริงตามวรรคหนึ่ง
sectionNo: 17
content: ปลัดกระทรวงยุติธรรมอาจพิจารณาอนุมัติให้นักโทษเด็ดขาดเลื่อนชั้นเป็นกรณีพิเศษ เพื่อประโยชน์ด้านความมั่นคงปลอดภัยของรัฐหรือความสัมพันธ์อันดีระหว่างประเทศก็ได้
sectionNo: 18
content: ข้อ ๑๘ การเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดกรณีมีเหตุพิเศษ อาจเลื่อนชั้นก่อนเวลาหรือเลื่อนข้ามชั้นก็ได้ การพิจารณาเลื่อนชั้นตามวรรคหนึ่ง ให้คณะทำงานตามข้อ ๑๒ ดำเนินการตามข้อ ๑๓ และให้เลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาดเมื่อได้รับอนุมัติจากปลัดกระทรวงยุติธรรม ผลการเลื่อนชั้นตามวรรคหนึ่ง
sectionNo: 18
content: ให้ถือว่านักโทษเด็ดขาดผู้นั้นได้รับการเลื่อนชั้น นับแต่วันที่ปลัดกระทรวงยุติธรรมอนุมัติ และให้นำความในข้อ ๑๕ วรรคหนึ่ง มาใช้บังคับกับการแจ้งผลการเลื่อนชั้นโดยอนุโลม
sectionNo: 3
content: หมวด ๓ การแต่งตั้งนักโทษเด็ดขาดให้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำ
sectionNo: 19
content: ข้อ ๑๙ กรณีมีความจำเป็นต้องแต่งตั้งนักโทษเด็ดขาดให้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำในกิจการเรือนจำ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำแต่งตั้งคณะทำงานเพื่อคัดเลือกนักโทษเด็ดขาดให้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำประจำเรือนจำประกอบด้วย ผู้บัญชาการเรือนจำเป็นประธาน
sectionNo: 19
content: และเจ้าพนักงานเรือนจำจำนวนไม่น้อยกว่าห้ำคนเป็นคณะทำงาน และให้เจ้าพนักงานเรือนจำคนหนึ่งเป็นเลขานุการ
sectionNo: 20
content: ข้อ ๒๐ การคัดเลือกนักโทษเด็ดขาดซึ่งจะได้รับการแต่งตั้งให้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำ ต้องดำเนินการตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้ (๑) อัตราส่วนของนักโทษเด็ดขาดซึ่งผู้บัญชาการเรือนจำจะแต่งตั้งให้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำต้องไม่เกินร้อยละสามของจำนวนผู้ต้องขังในเรือนจำ
sectionNo: 20
content: (๒) มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้าม ดังต่อไปนี้ (ก) เป็นนักโทษเด็ดขาดชั้นเยี่ยม เว้นแต่มีนักโทษเด็ดขาดชั้นเยี่ยมไม่เพียงพอ ให้แต่งตั้งจากนักโทษเด็ดขาดชั้นดีมากหรือชั้นดีตามลำดับ (ข) เป็นผู้ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ผู้ช่วยงานเจ้าพนักงานเรือนจำเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งปี ทั้งนี้
sectionNo: 20
content: ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่อธิบดีกำหนด (ค) ไม่อยู่ในระหว่างถูกดำเนินการทำงวินัยหรือมีประวัติถูกลงโทษทางวินัย หรือเคยถูกถอดถอนจากตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำหรือผู้ช่วยงานเจ้าพนักงานเรือนจำ (ง) ไม่เป็นนักโทษเด็ดขาดซึ่งกระทำความผิดในคดีอุกฉกรรจ์ หรือเป็นอาชญากรโดยอาชีพ
sectionNo: 20
content: หรือเป็นผู้กระทำความผิดในคดียาเสพติดให้โทษที่เข้าข่ายรายสำคัญและมีอิทธิพลตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
sectionNo: 21
content: ข้อ ๒๑ ให้คณะทำงานตามข้อ ๑๙ ดำเนินการคัดเลือกนักโทษเด็ดขาดซึ่งมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามข้อ ๒๐ และจัดทำแบบรายงานการแต่งตั้งนักโทษเด็ดขาดให้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำ และเสนอขออนุมัติต่ออธิบดี
sectionNo: 22
content: ข้อ ๒๒ เมื่ออธิบดีอนุมัติแล้ว ให้ผู้บัญชาการเรือนจำออกคำสั่งแต่งตั้งนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นให้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำ และให้คำสั่งดังกล่าวมีผลนับแต่วันที่อธิบดีอนุมัติ
sectionNo: 23
content: ข้อ ๒๓ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำจัดฝึกอบรมนักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำก่อนทำหน้าที่ โดยให้ความรู้ความเข้าใจในหน้าที่และความรับผิดชอบระเบียบวินัย และข้อบังคับของเรือนจำ
sectionNo: 24
content: ข้อ ๒๔ นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำ ผู้ใดประพฤติตนเสียหายหรือมีพฤติการณ์ไม่เหมาะสม ให้ผู้บัญชาการเรือนจำสั่งระงับการปฏิบัติหน้าที่แล้วสอบสวนและรายงานไปยังอธิบดีเพื่อพิจารณาอนุมัติถอดถอนโดยทันที เมื่ออธิบดีอนุมัติแล้ว
sectionNo: 24
content: ให้ผู้บัญชาการเรือนจำออกคำสั่งถอดถอน และให้คำสั่งดังกล่าวมีผลนับแต่วันที่ผู้บัญชาการเรือนจำสั่งระงับการปฏิบัติหน้าที่
sectionNo: 25
content: ข้อ ๒๕ เครื่องแต่งกายผู้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำ ให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด
sectionNo: 4
content: หมวด ๔ การลดวันต้องโทษจำคุกและการปล่อยตัว
sectionNo: 26
content: ข้อ ๒๖ นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดมาแล้วไม่น้อยกว่าหกเดือนหรือหนึ่งในสามของกำหนดโทษตามหมายศาลในขณะนั้นแล้วแต่อย่างใดจะมากกว่า หรือไม่น้อยกว่าสิบปีในกรณีที่ต้องโทษจำคุกตลอดชีวิตที่มีการเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุกมีกำหนดเวลา
sectionNo: 26
content: อาจได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกตามชั้นและตามจำนวนวัน ดังต่อไปนี้ (๑) ชั้นเยี่ยม เดือนละห้าวัน (๒) ชั้นดีมาก เดือนละสี่วัน (๓) ชั้นดี เดือนละสามวัน นักโทษเด็ดขาดซึ่งกระทำผิดวินัยจะไม่ได้รับประโยชน์จากการสะสมวันลดวันต้องโทษจำคุกตามชั้นเฉพาะเดือนที่กระทำผิดวินัย
sectionNo: 27
content: ข้อ ๒๗ นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกตามข้อ ๒๖ จะได้รับการพิจารณาปล่อยตัว ต้องมีคุณสมบัติ ดังต่อไปนี้ (๑) เป็นนักโทษเด็ดขาดตั้งแต่ชั้นดีขึ้นไป (๒) เหลือโทษจำคุกเท่ากับจำนวนวันที่ได้รับการสะสมลดวันต้องโทษจำคุกตามข้อ ๒๖ และหากมีวันลดวันต้องโทษจำคุกตามมาตรา ๕๒ (๖) ให้นำมารวมด้วย (๓)
sectionNo: 27
content: ได้รับการแก้ไข บำบัด ฟื้นฟู และพัฒนาพฤตินิสัยตามที่อธิบดีกำหนด (๔) มีผู้อุปการะ (๕) ผ่านการคัดเลือกจากคณะทำงานเพื่อพิจารณาวินิจฉัยลดวันต้องโทษจำคุกประจำเรือนจำ
sectionNo: 28
content: ข้อ ๒๘ การพิจารณาปล่อยตัวนักโทษเด็ดขาดจากการลดวันต้องโทษจำคุก ให้นำเหตุปัจจัยดังต่อไปนี้มาพิจารณาด้วย (๑) ระยะเวลาการคุมประพฤติ (๒) ความน่าเชื่อถือและความเหมาะสมของผู้อุปการะในการควบคุมดูแลนักโทษเด็ดขาดให้ปฏิบัติตามเงื่อนไขจนกว่าจะพ้นโทษ (๓) ผลกระทบด้านความปลอดภัยของสังคม (๔)
sectionNo: 28
content: มีพฤติการณ์ในระหว่างถูกคุมขังจนน่าเชื่อว่าได้กลับตนเป็นคนดี
sectionNo: 29
content: ข้อ ๒๙ ให้มีคณะทำงานเพื่อพิจารณาวินิจฉัยลดวันต้องโทษจำคุกประจำเรือนจำประกอบด้วยผู้บัญชาการเรือนจำเป็นประธาน ผู้แทนกรมการปกครอง ผู้แทนกรมคุมประพฤติ ผู้แทนสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด ผู้แทนสำนักงานตำรวจแห่งชาติ และเจ้าพนักงานเรือนจำซึ่งผู้บัญชาการเรือนจำแต่งตั้งจำนวนสองคน
sectionNo: 29
content: เป็นคณะทำงาน และให้เจ้าพนักงานเรือนจำคนหนึ่งเป็นเลขานุการ
sectionNo: 30
content: ข้อ ๓๐ การประชุมของคณะทำงานตามข้อ ๒๙ ต้องมีคณะทำงานมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนคณะทำงานทั้งหมด จึงจะเป็นองค์ประชุม ในการประชุมของคณะทำงานตามวรรคหนึ่ง ห้ามมิให้ผู้บัญชาการเรือนจำมอบหมายให้ผู้อื่นทำหน้าที่เป็นประธานแทน หากผู้บัญชาการเรือนจำไม่สามารถทำหน้าที่เป็นประธานได้
sectionNo: 30
content: ให้เลื่อนการประชุมคราวนั้นออกไป โดยให้คำนึงถึงประโยชน์ของนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นเป็นสำคัญ การวินิจฉัยชี้ขาดของที่ประชุมให้ถือเสียงข้างมาก คณะทำงานคนหนึ่งให้มีเสียงหนึ่งในการลงคะแนน ถ้าคะแนนเสียงเท่ากัน ให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด
sectionNo: 31
content: ข้อ ๓๑ ให้คณะทำงานตามข้อ ๒๙ ดำเนินการตรวจสอบบัญชีรายชื่อนักโทษเด็ดขาดซึ่งสมควรได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกตามมาตรา ๕๒ (๕) และเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้องแล้วเสนอความเห็นต่ออธิบดี
sectionNo: 32
content: ข้อ ๓๒ เมื่ออธิบดีได้รับความเห็นของคณะทำงานแล้ว ให้เสนอคณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยลดวันต้องโทษจำคุกพิจารณาอนุมัติให้ปล่อยตัว อธิบดีอาจตั้งคณะทำงานเพื่อพิจารณากลั่นกรองก่อนเสนอความเห็นตามวรรคหนึ่งก็ได้ การพิจารณาของคณะอนุกรรมการตามวรรคหนึ่ง ให้นำเหตุปัจจัยตามข้อ ๒๘ มาพิจารณาด้วย
sectionNo: 32
content: ความเห็นของคณะอนุกรรมการตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นที่สุด
sectionNo: 33
content: ข้อ ๓๓ เมื่อคณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยลดวันต้องโทษจำคุกอนุมัติให้ปล่อยตัวนักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกแล้ว ให้อธิบดีแจ้งผลการอนุมัติให้ผู้บัญชาการเรือนจำทราบ ในการนี้
sectionNo: 33
content: ให้ผู้บัญชาการเรือนจำออกหนังสือสำคัญให้แก่นักโทษเด็ดขาดผู้นั้นและมีหนังสือแจ้งพนักงานคุมประพฤติในท้องที่ที่นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการปล่อยตัวเข้าไปพักอาศัยทราบภายในเวลาอันสมควร โดยนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นต้องไปรายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติในท้องที่ที่ไปพักอาศัยภายในสามวันนับแต่วันที่ได้รับการปล่อยตัว
sectionNo: 33
content: หนังสือสำคัญตามวรรคหนึ่ง ต้องระบุเงื่อนไขตามหมวด ๙ เงื่อนไขที่นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการปล่อยตัวก่อนครบกำหนดโทษต้องปฏิบัติ ในกรณีที่หนังสือสำคัญสูญหาย ให้รีบแจ้งต่อพนักงานคุมประพฤติและขอรับใบแทนหนังสือสำคัญ
sectionNo: 33
content: เมื่อเจ้าพนักงานเรือนจำหรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจเรียกให้นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการปล่อยตัวแสดงหนังสือสำคัญ ให้นักโทษเด็ดขาดผู้นั้นแสดงหนังสือสำคัญต่อบุคคลดังกล่าว ถ้าไม่แสดงหนังสือสำคัญ พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะจับนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นส่งเรือนจำก็ได้
sectionNo: 34
content: ข้อ ๓๔ กรณีที่นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกและปล่อยตัวไป ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดในหมวด ๙ เงื่อนไขที่นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการปล่อยตัวก่อนครบกำหนดโทษต้องปฏิบัติ ให้พนักงานคุมประพฤติรายงานให้อธิบดีทราบโดยเร็ว
sectionNo: 34
content: เพื่อให้คณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยลดวันต้องโทษจำคุกพิจารณาสั่งเพิกถอนการลดวันต้องโทษจำคุก
sectionNo: 5
content: หมวด ๕ การลดวันต้องโทษจำคุกลงอีกไม่เกินจำนวนวันที่ทำงานสาธารณะหรือทำงานอื่นใด เพื่อประโยชน์ของทางราชการนอกเรือนจำ
sectionNo: 35
content: ข้อ ๓๕ นักโทษเด็ดขาดซึ่งถูกส่งออกไปทำงานสาธารณะหรือทำงานอื่นใดเพื่อประโยชน์ของทางราชการนอกเรือนจำ ให้ได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกลงเท่าจำนวนวันที่ทำงานนั้น วันทำงานตามวรรคหนึ่ง ต้องไม่น้อยกว่าแปดชั่วโมง โดยให้นับรวมเวลาเดินทางทั้งไปและกลับด้วย
sectionNo: 36
content: ข้อ ๓๖ งานสาธารณะตามหมวดนี้ ได้แก่ (๑) งานที่ต้องใช้งบประมาณแผ่นดิน เงินของราชการบริหารส่วนท้องถิ่น เงินของรัฐวิสาหกิจหรือเงินของหน่วยงานอื่นของรัฐ (๒) งานนอกเหนือจาก (๑) ซึ่งมีลักษณะเป็นการก่อให้เกิดประโยชน์แก่ประชาชนทั่วไป การจัดทำบริการสาธารณะ การช่วยเหลือบรรเทาสาธารณภัย
sectionNo: 36
content: หรือการอื่นใดที่มีลักษณะเป็นการบริการสังคม ทั้งนี้ ไม่ว่างานนั้นจะมีผลประโยชน์ตอบแทนหรือไม่ งานสาธารณะที่จะจัดให้นักโทษเด็ดขาดออกไปทำนอกเรือนจำตามวรรคหนึ่ง ต้องเสนอให้อธิบดีพิจารณาให้ความเห็นชอบก่อน
sectionNo: 37
content: ข้อ ๓๗ งานอื่นใดเพื่อประโยชน์ของทางราชการตามหมวดนี้ ได้แก่ (๑) งานรักษาความสะอาด งานสุขาภิบาล หรืองานบำรุงรักษาสถานที่หรือหน่วยงานของราชการนอกเรือนจำ (๒) งานอื่นใดตามที่กำหนดในระเบียบกรมราชทัณฑ์
sectionNo: 38
content: ข้อ ๓๘ นักโทษเด็ดขาดผู้ใดมีวันลดวันต้องโทษจำคุกสะสมจากการออกไปทำงานสาธารณะหรือทำงานอื่นใดเพื่อประโยชน์ของทางราชการนอกเรือนจำเท่ากับโทษจำคุกที่เหลืออยู่ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำเสนออธิบดีเพื่อพิจารณาสั่งปล่อยตัวจำกการลดวันต้องโทษจำคุกสะสมนั้น ให้นำความในข้อ ๓๓ ข้อ ๓๔ ข้อ ๗๒ ข้อ ๗๓ และข้อ ๗๔
sectionNo: 38
content: มาใช้บังคับโดยอนุโลม
sectionNo: 39
content: ข้อ ๓๙ การส่งนักโทษเด็ดขาดผู้ใดออกไปทำงานสาธารณะหรือทำงานอื่นใดเพื่อประโยชน์ของทางราชการนอกเรือนจำ คณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาคัดเลือกนักโทษเด็ดขาดที่จะสั่งให้ออกไปทำงานสาธารณะหรือทำงานอื่นใดเพื่อประโยชน์ของทางราชการนอกเรือนจำ
sectionNo: 39
content: อาจกำหนดให้ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หรืออุปกรณ์อื่นใดเพื่อสนับสนุนการควบคุมตัวนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นก็ได้
sectionNo: 6
content: หมวด ๖ การพักการลงโทษ
sectionNo: 40
content: ข้อ ๔๐ นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดมาแล้วไม่น้อยกว่าหกเดือนหรือหนึ่งในสามของกำหนดโทษตามหมายศาลในขณะนั้นแล้วแต่อย่างใดจะมากกว่า หรือไม่น้อยกว่าสิบปี ในกรณีที่ต้องโทษจำคุกตลอดชีวิตที่มีการเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุกมีกำหนดเวลาอาจได้รับการพักการลงโทษ
sectionNo: 41
content: ข้อ ๔๑ นักโทษเด็ดขาดซึ่งจะได้รับพิจารณาการพักการลงโทษกรณีปกติ จะต้องเป็นนักโทษเด็ดขาดซึ่งต้องโทษจำคุกเป็นครั้งแรก เว้นแต่โทษจำคุกในครั้งก่อนนั้นเป็นความผิดที่กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการล้างมลทินตามกฎหมายล้างมลทิน ไม่ถือเป็นการต้องโทษจำคุกครั้งแรก
sectionNo: 42
content: ข้อ ๔๒ ในกรณีปกติ นักโทษเด็ดขาดอาจได้รับการพักการลงโทษ ดังต่อไปนี้ (๑) ชั้นเยี่ยม ไม่เกินหนึ่งในสามของกำหนดโทษที่ระบุไว้ในหมายแจ้งโทษเด็ดขาด (๒) ชั้นดีมาก ไม่เกินหนึ่งในสี่ของกำหนดโทษที่ระบุไว้ในหมายแจ้งโทษเด็ดขาด (๓) ชั้นดี ไม่เกินหนึ่งในห้าของกำหนดโทษที่ระบุไว้ในหมายแจ้งโทษเด็ดขาด กรณีตาม (๑) (๒)
sectionNo: 42
content: หรือ (๓) หากมีการพระราชทานอภัยโทษ ให้ถือกำหนดโทษตามหมายแจ้งโทษเด็ดขาดฉบับหลังสุด ในกรณีที่นักโทษเด็ดขาดมีวันลดวันต้องโทษจำคุกตามมาตรา ๕๒ (๖) ให้นำมารวมกับระยะเวลาพักการลงโทษตามวรรคหนึ่งด้วย
sectionNo: 43
content: ข้อ ๔๓ ในกรณีที่อธิบดีพิจารณาแล้วเห็นว่ามีเหตุพิเศษที่จะพักการลงโทษนักโทษเด็ดขาดมากกว่าที่กำหนดในข้อ ๔๒ ให้เสนอคณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยการพักการลงโทษพิจารณาให้ความเห็นชอบและเสนอรัฐมนตรีพิจารณาอนุมัติ
sectionNo: 44
content: ข้อ ๔๔ การพิจารณาการพักการลงโทษให้กับนักโทษเด็ดขาด ให้นำเหตุปัจจัยดังต่อไปนี้มาพิจารณาด้วย (๑) พฤติการณ์แห่งคดีที่ได้กระทำและการกระทำความผิดที่ได้กระทำมาก่อนแล้ว (๒) ระยะเวลาการคุมประพฤติ (๓) ความน่าเชื่อถือและความเหมาะสมของผู้อุปการะในการควบคุมดูแลนักโทษเด็ดขาด ให้ปฏิบัติตามเงื่อนไขจนกว่าจะพ้นโทษ
sectionNo: 44
content: (๔) ผลกระทบด้านความปลอดภัยของสังคม (๕) มีพฤติการณ์ในระหว่างถูกคุมขังจนน่าเชื่อว่าได้กลับตนเป็นคนดี (๖) ผ่านการแก้ไข บำบัด ฟื้นฟู และพัฒนาพฤตินิสัย
sectionNo: 45
content: ข้อ ๔๕ ให้มีคณะทำงานเพื่อพิจารณาวินิจฉัยการพักการลงโทษประจำเรือนจำ ประกอบด้วย ผู้บัญชาการเรือนจำเป็นประธาน ผู้แทนกรมการปกครอง ผู้แทนกรมคุมประพฤติ ผู้แทนสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด ผู้แทนสำนักงานตำรวจแห่งชาติ และเจ้าพนักงานเรือนจำซึ่งผู้บัญชาการเรือนจำแต่งตั้งจำนวนสองคน เป็นคณะทำงาน
sectionNo: 45
content: และให้เจ้าพนักงานเรือนจำคนหนึ่งเป็นเลขานุการ ให้นำความในข้อ ๓๐ มาใช้บังคับกับการประชุมของคณะทำงานตามวรรคหนึ่ง โดยอนุโลม
sectionNo: 46
content: ข้อ ๔๖ ให้คณะทำงานตามข้อ ๔๕ ดำเนินการตรวจสอบบัญชีรายชื่อนักโทษเด็ดขาด ซึ่งสมควรได้รับการพักการลงโทษและเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้อง แล้วเสนอความเห็นต่อผู้บัญชาการเรือนจำ
sectionNo: 47
content: ข้อ ๔๗ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำเสนอรายชื่อนักโทษเด็ดขาดซึ่งสมควรได้รับการพักการลงโทษ พร้อมความเห็นต่ออธิบดีเพื่อพิจารณาให้ความเห็นชอบ อธิบดีอาจตั้งคณะทำงานเพื่อพิจารณากลั่นกรองก่อนเสนอความเห็นตามวรรคหนึ่งก็ได้ ในกรณีที่อธิบดีไม่เห็นด้วยกับความเห็นของคณะทำงานตามข้อ ๔๕ ให้ทำความเห็นแย้งแล้ว
sectionNo: 47
content: ส่งเรื่องกลับไปให้คณะทำงานพิจารณาให้แล้วเสร็จภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ผู้บัญชาการเรือนจำได้รับเรื่อง หากไม่สามารถดำเนินการภายในกำหนดเวลาดังกล่าวได้ ให้ขยายระยะเวลาได้อีกไม่เกินสิบห้าวัน เมื่อคณะทำงานตามข้อ ๔๕ พิจารณาเสร็จแล้ว ให้ทำความเห็นแจ้งอธิบดีทราบ
sectionNo: 47
content: เพื่อเสนอความเห็นต่อคณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยการพักการลงโทษพิจารณา
sectionNo: 48
content: ข้อ ๔๘ ให้อธิบดีกำกับดูแลการคัดเลือกนักโทษเด็ดขาดซึ่งจะได้รับการพักการลงโทษ ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงนี้ โดยนักโทษเด็ดขาดซึ่งจะได้รับการพักการลงโทษ จะต้องเป็นผู้ที่สามารถปรับเปลี่ยนทัศนคติและพฤติกรรมไปในทางที่ดีขึ้นได้
sectionNo: 49
content: ข้อ ๔๙ เมื่ออธิบดีพิจารณาความเห็นของคณะทำงานตามข้อ ๔๕ และเห็นชอบด้วยให้เสนอความเห็นต่อคณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยการพักการลงโทษพิจารณาอนุมัติพักการลงโทษ การพิจารณาของคณะอนุกรรมการตามวรรคหนึ่ง ให้นำเหตุปัจจัยตามข้อ ๔๔ มาพิจารณาด้วยความเห็นของคณะอนุกรรมการตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นที่สุด
sectionNo: 50
content: ข้อ ๕๐ เมื่อคณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยการพักการลงโทษหรือรัฐมนตรีอนุมัติพักการลงโทษและให้ปล่อยตัวนักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการพักการลงโทษแล้ว ให้อธิบดีแจ้งผลการอนุมัติให้ผู้บัญชาการเรือนจำทราบ ในการนี้
sectionNo: 50
content: ให้ผู้บัญชาการเรือนจำออกหนังสือสำคัญให้แก่นักโทษเด็ดขาดผู้นั้นและมีหนังสือแจ้งพนักงานคุมประพฤติและพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจในท้องที่ที่นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการปล่อยตัวเข้าไปพักอาศัยทราบภายในเวลาอันสมควร
sectionNo: 50
content: โดยนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นต้องไปรายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติในท้องที่ที่ไปพักอาศัยภายในสามวันนับแต่วันที่ได้รับการปล่อยตัว ถ้านักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการพักการลงโทษและปล่อยตัวตามวรรคหนึ่ง ย้ายที่อยู่หรือเข้าไปทำงานในท้องที่อื่นที่มิใช่สถานที่หรือท้องที่ตามข้อ ๗๓ (๒) หรือ (๕)
sectionNo: 50
content: ให้พนักงานคุมประพฤติแห่งท้องที่ที่มีการย้ายเข้าไปมีหนังสือแจ้งพนักงานฝ่ายปกครอง หรือตำรวจในท้องที่ที่นักโทษเด็ดขาดผู้นั้นได้ย้ายที่อยู่หรือเข้าไปทำงานในท้องที่นั้นทราบภายในเวลาอันสมควร
sectionNo: 51
content: ข้อ ๕๑ หนังสือสำคัญตามข้อ ๕๐ ต้องระบุเงื่อนไขตามหมวด ๙ เงื่อนไขที่นักโทษเด็ดขาด ซึ่งได้รับการปล่อยตัวก่อนครบกำหนดโทษต้องปฏิบัติ ในกรณีที่หนังสือสำคัญสูญหาย ให้รีบแจ้งต่อพนักงานคุมประพฤติและขอรับใบแทนหนังสือสำคัญ
sectionNo: 51
content: เมื่อเจ้าพนักงานเรือนจำหรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจเรียกให้นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการปล่อยตัวแสดงหนังสือสำคัญ ให้นักโทษเด็ดขาดผู้นั้นแสดงหนังสือสำคัญต่อบุคคลดังกล่าว ถ้าไม่แสดงหนังสือสำคัญ พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะจับนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นส่งเรือนจำก็ได้
sectionNo: 52
content: ข้อ ๕๒ กรณีที่นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการพักการลงโทษและปล่อยตัวไปฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดในหมวด ๙ เงื่อนไขที่นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการปล่อยตัวก่อนครบกำหนดโทษต้องปฏิบัติ ให้พนักงานคุมประพฤติรายงานให้อธิบดีทราบโดยเร็ว
sectionNo: 52
content: เพื่อให้คณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยการพักการลงโทษพิจารณาสั่งเพิกถอนการพักการลงโทษ
sectionNo: 7
content: หมวด ๗ การฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการนอกเรือนจำ
sectionNo: 53
content: ข้อ ๕๓ นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งในสามของกำหนดโทษตามหมายจำคุกเมื่อคดีถึงที่สุดในขณะนั้น และเหลือโทษจำคุกไม่เกินสามปี หกเดือน อาจได้รับอนุญาตให้ออกไปฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการนอกเรือนจำ คำว่า “สถานประกอบการ” ให้หมายความรวมถึงสถานที่ของทางราชการ
sectionNo: 53
content: รัฐวิสาหกิจ วิสาหกิจชุมชน หรือหน่วยงานอื่นของรัฐด้วย
sectionNo: 54
content: ข้อ ๕๔ นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับอนุญาตให้ออกไปฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการนอกเรือนจำ ต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้าม ดังต่อไปนี้ (๑) เป็นนักโทษเด็ดขาดตั้งแต่ชั้นดีขึ้นไป (๒) ได้รับการฝึกอบรมและผ่านการทดสอบความรู้จากผู้ให้การฝึกอบรมแล้ว (๓)
sectionNo: 54
content: ไม่อยู่ในระหว่างถูกดำเนินการทางวินัยหรือถูกลงโทษทางวินัยในรอบหกเดือนก่อนออกไปฝึกวิชาชีพ (๔) ไม่อยู่ในระหว่างถูกดำเนินคดีอาญาในคดีอื่นหรือถูกอายัดตัวเพื่อดำเนินคดีอาญาอื่น (๕) ไม่มีพฤติการณ์ที่แสดงให้เห็นว่าเมื่อได้รับอนุญาตให้ออกไปแล้วอาจจะหลบหนีหรือก่อให้เกิดความเสียหายแก่ทางราชการ
sectionNo: 55
content: ข้อ ๕๕ นักโทษเด็ดขาดซึ่งกระทำความผิดดังต่อไปนี้ไม่ได้รับการพิจารณาคัดเลือกให้ออกไปฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการนอกเรือนจำ (๑) ความผิดเกี่ยวกับความมั่นคงแห่งราชอาณาจักรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๐๗ ถึงมาตรา ๑๓๕ (๒) ความผิดเกี่ยวกับการก่อการร้ายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๓๕/๑ ถึงมาตรา ๑๓๕/๔ (๓)
sectionNo: 55
content: ความผิดเกี่ยวกับเพศตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๖ วรรคสาม มาตรา ๒๗๗ มาตรา ๒๗๗ ทวิ มาตรา ๒๗๗ ตรี มาตรา ๒๘๐ มาตรา ๒๘๒ หรือมาตรา ๒๘๓ (๔) ความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ มาตรา ๒๙๗ หรือมาตรา ๒๙๘
sectionNo: 56
content: ข้อ ๕๖ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำแต่งตั้งคณะทำงานเพื่อพิจารณาคัดเลือกนักโทษเด็ดขาด ให้ออกไปฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการนอกเรือนจำ ประกอบด้วยผู้บัญชาการเรือนจำเป็นประธานและเจ้าพนักงานเรือนจำจำนวนไม่น้อยกว่าสามคนเป็นคณะทำงาน และให้เจ้าพนักงานเรือนจำคนหนึ่งเป็นเลขานุการ
sectionNo: 57
content: ข้อ ๕๗ ให้คณะทำงานตามข้อ ๕๖ ดำเนินการคัดเลือกนักโทษเด็ดขาดซึ่งสมควรให้ออกไปฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการนอกเรือนจำ แล้วเสนอผู้บัญชาการเรือนจำให้ความเห็นชอบ
sectionNo: 58
content: ข้อ ๕๘ การฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการนอกเรือนจำตามลักษณะงานดังต่อไปนี้ ต้องได้รับความเห็นชอบจากอธิบดีก่อน โดยให้คำนึงถึงความปลอดภัยของนักโทษเด็ดขาด ประกอบด้วย (๑) งานที่ต้องทำใต้ดิน ใต้น้ำ ในถ้ำ ในอุโมงค์ หรือในที่อับอากาศ (๒) งานที่ทำบนที่สูง (๓) งานเกี่ยวกับกัมมันตภาพรังสี (๔) งานเชื่อมโลหะ (๕)
sectionNo: 58
content: งานขนส่งวัตถุอันตราย (๖) งานผลิตสารเคมีอันตราย (๗) งานที่ต้องทำด้วยเครื่องมือหรือเครื่องจักรซึ่งผู้ทำได้รับความสั่นสะเทือนอันอาจเป็นอันตรายและงานที่มีเสียงดังเกินเกณฑ์ที่จะส่งผลกระทบต่อสุขภาพของผู้ต้องขัง (๘) งานที่ต้องห้ามเกี่ยวกับความร้อนจัดหรือเย็นจัดอันอาจเป็นอันตราย (๙) งานอื่นตามที่อธิบดีกำหนด
sectionNo: 59
content: ข้อ ๕๙ การให้นักโทษเด็ดขาดหญิงออกไปฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการนอกเรือนจำ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำพิจารณาลักษณะงานและสถานประกอบการด้วยความรอบคอบ และเสนออธิบดีพิจารณาให้ความเห็นชอบก่อนอนุญาตให้ออกไปฝึกวิชาชีพ
sectionNo: 60
content: ข้อ ๖๐ ในกรณีที่ปรากฏในภายหลังว่านักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับอนุญาตให้ออกไปฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการนอกเรือนจำขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้าม หรือฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามระเบียบของสถานประกอบการหรือกรมราชทัณฑ์ ตลอดจนข้อตกลงที่กรมราชทัณฑ์ทำกับสถานประกอบการ
sectionNo: 60
content: ให้ผู้บัญชาการเรือนจำเพิกถอนการอนุญาตและนำตัวนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นกลับเข้าเรือนจำ พร้อมทั้งรายงานให้อธิบดีทราบเพื่อดำเนินการต่อไป
sectionNo: 61
content: ข้อ ๖๑ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำรายงานผลการอนุญาตให้นักโทษเด็ดขาดออกไปฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการนอกเรือนจำต่ออธิบดีตามระยะเวลาและรูปแบบที่อธิบดีกำหนด และผู้บัญชาการเรือนจำอาจกำหนดให้ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หรืออุปกรณ์อื่นใดเพื่อสนับสนุนการควบคุมตัวนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นก็ได้
sectionNo: 8
content: หมวด ๘ การรับการศึกษาอบรมนอกเรือนจำ
sectionNo: 62
content: ข้อ ๖๒ นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งในสามของกำหนดโทษตามหมายจำคุกเมื่อคดีถึงที่สุดในขณะนั้น และเหลือโทษจำคุกไม่เกินสามปีหกเดือนอาจได้รับอนุญาตให้ออกไปศึกษาอบรมนอกเรือนจำ
sectionNo: 63
content: ข้อ ๖๓ นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับอนุญาตให้ออกไปศึกษาอบรมนอกเรือนจำในหลักสูตรการศึกษาอบรมที่กรมราชทัณฑ์หรือเรือนจำทำความตกลงกับสถานศึกษา ต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้าม ดังต่อไปนี้ (๑) ต้องโทษจำคุกเป็นครั้งแรก (๒) เป็นนักโทษเด็ดขาดตั้งแต่ชั้นดีขึ้นไป (๓) อยู่ระหว่างการศึกษาอบรมก่อนต้องโทษ
sectionNo: 63
content: และยังสามารถศึกษาอบรมต่อเนื่องเพื่อให้จบหลักสูตรได้ (๔) ได้รับการศึกษาอบรมในเรือนจำและจำเป็นต้องได้รับการศึกษาอบรมต่อเนื่องนอกเรือนจำ (๕) ไม่อยู่ในระหว่างถูกดำเนินการทางวินัยหรือถูกลงโทษทางวินัยในรอบหกเดือนก่อนออกไปศึกษาอบรมนอกเรือนจำ (๖)
sectionNo: 63
content: ไม่อยู่ในระหว่างถูกดำเนินคดีอาญาในคดีอื่นหรือถูกอายัดตัวเพื่อดำเนินคดีอาญาอื่น (๗) ไม่มีพฤติการณ์ที่แสดงให้เห็นว่าเมื่อได้รับอนุญาตให้ออกไปแล้วอาจจะหลบหนีหรือก่อให้เกิดความเสียหายแก่ทางราชการ หลักสูตรการศึกษาอบรมที่อนุญาตให้นักโทษเด็ดขาดออกไปศึกษาอบรมนอกเรือนจำตามวรรคหนึ่ง
sectionNo: 63
content: ให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
sectionNo: 64
content: ข้อ ๖๔ นักโทษเด็ดขาดซึ่งกระทำความผิดดังต่อไปนี้ไม่ได้รับการพิจารณาคัดเลือกให้ออกไปศึกษาอบรมนอกเรือนจำ (๑) ความผิดเกี่ยวกับความมั่นคงแห่งราชอาณาจักรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๐๗ ถึงมาตรา ๑๓๕ (๒) ความผิดเกี่ยวกับการก่อการร้ายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๓๕/๑ ถึงมาตรา ๑๓๕/๔ (๓)
sectionNo: 64
content: ความผิดเกี่ยวกับเพศตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๖ วรรคสาม มาตรา ๒๗๗ มาตรา ๒๗๗ ทวิ มาตรา ๒๗๗ ตรี มาตรา ๒๘๐ มาตรา ๒๘๒ หรือมาตรา ๒๘๓ (๔) ความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ มาตรา ๒๙๗ หรือมาตรา ๒๙๘
sectionNo: 65
content: ข้อ ๖๕ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำแต่งตั้งคณะทำงานเพื่อพิจารณาคัดเลือกนักโทษเด็ดขาด ให้ออกไปรับการศึกษาอบรมนอกเรือนจำ ประกอบด้วยผู้บัญชาการเรือนจำเป็นประธาน และเจ้าพนักงานเรือนจำจำนวนไม่น้อยกว่าสามคนเป็นคณะทำงาน และให้เจ้าพนักงานเรือนจำคนหนึ่งเป็นเลขานุการ
sectionNo: 66
content: ข้อ ๖๖ ให้คณะทำงานตามข้อ ๖๕ ดำเนินการคัดเลือกนักโทษเด็ดขาดซึ่งสมควรให้ออกไปรับการศึกษาอบรมนอกเรือนจำ แล้วเสนอผู้บัญชาการเรือนจำให้ความเห็นชอบก่อนเสนออธิบดีพิจารณาอนุมัติ
sectionNo: 67
content: ข้อ ๖๗ ให้นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับอนุญาตให้ออกไปศึกษาอบรมนอกเรือนจำปฏิบัติ ดังต่อไปนี้ (๑) แต่งกายตามที่สถานศึกษาหรือผู้บัญชาการเรือนจำกำหนด (๒) กลับเข้าเรือนจำไม่เกินเวลา ๑๗.๐๐ นาฬิกาในวันเดียวกัน
sectionNo: 68
content: ข้อ ๖๘ ในกรณีที่นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับอนุญาตให้ออกไปศึกษาอบรมนอกเรือนจำไม่มีผู้ควบคุมในเวลาที่ออกไปศึกษาอบรม ให้นักโทษเด็ดขาดผู้นั้นปฏิบัติตามเงื่อนไขที่สถานศึกษาหรือผู้บัญชาการเรือนจำกำหนด
sectionNo: 69
content: ข้อ ๖๙ กรณีที่มีค่าใช้จ่ายอื่นนอกจากที่สถานศึกษาหรือผู้บัญชาการเรือนจำจัดให้ ให้นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับอนุญาตให้ออกไปศึกษาอบรมนอกเรือนจำรับผิดชอบค่าใช้จ่ายดังกล่าว
sectionNo: 70
content: ข้อ ๗๐ ในกรณีที่ปรากฏในภายหลังว่านักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับอนุญาตให้ออกไปศึกษาอบรมนอกเรือนจำขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้าม หรือฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามระเบียบของสถานศึกษาหรือกรมราชทัณฑ์ ตลอดจนข้อตกลงที่กรมราชทัณฑ์ทำกับสถานศึกษา
sectionNo: 70
content: ให้ผู้บัญชาการเรือนจำเพิกถอนการอนุญาตและนำตัวนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นกลับเข้าเรือนจำ พร้อมทั้งรายงานให้อธิบดีทราบเพื่อดำเนินการต่อไป
sectionNo: 71
content: ข้อ ๗๑ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำรายงานผลการอนุญาตให้นักโทษเด็ดขาดออกไปศึกษาอบรมนอกเรือนจำต่ออธิบดีตามระยะเวลาและรูปแบบที่อธิบดีกำหนด และผู้บัญชาการเรือนจำอาจกำหนดให้ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หรืออุปกรณ์อื่นใด เพื่อสนับสนุนการควบคุมตัวนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นก็ได้
sectionNo: 9
content: หมวด ๙ เงื่อนไขที่นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการปล่อยตัวก่อนครบกำหนดโทษต้องปฏิบัติ
sectionNo: 72
content: ข้อ ๗๒ เงื่อนไขที่เป็นข้อห้ามมิให้นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการปล่อยตัวก่อนครบกำหนดโทษกระทำการ มีดังต่อไปนี้ (๑) ห้ามเข้าไปในเขตท้องที่ สถานที่ หรือตามเวลาที่กำหนด (๒) ห้ามคบหาสมาคมกับบุคคลที่อาจนำไปสู่การกระทำความผิดอีก (๓) ห้ามเกี่ยวข้องกับสารระเหย วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท
sectionNo: 72
content: หรือยาเสพติดให้โทษทุกประเภท รวมทั้งอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน หรือวัตถุระเบิดทุกชนิด (๔) ห้ามประพฤติตนในทางเสื่อมเสีย โดยการเสพสุราหรือเล่นการพนันที่อาจนำไปสู่การกระทำผิดกฎหมายอีก (๕) ห้ามเยี่ยมหรือติดต่อกับผู้ต้องขัง ผู้ต้องกักขัง หรือผู้ต้องกักกันอื่นที่ไม่ใช่ญาติ ซึ่งถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำ
sectionNo: 72
content: สถานกักขัง สถานกักกัน หรือสถานคุมขังอื่นใด (๖) ห้ามเดินทางออกนอกเขตท้องที่จังหวัด เว้นแต่มีธุระสำคัญเป็นครั้งคราว ให้ขออนุญาตพนักงานคุมประพฤติ หากจะย้ายที่อยู่หรือเปลี่ยนแปลงผู้อุปการะ ให้ยื่นคำร้องต่อพนักงานคุมประพฤติในท้องที่เดิมและต้องได้รับอนุญาตก่อน (๗)
sectionNo: 72
content: เงื่อนไขอื่นตามที่คณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยลดวันต้องโทษจำคุกหรือคณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยการพักการลงโทษกำหนด
sectionNo: 73
content: ข้อ ๗๓ เงื่อนไขให้นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการปล่อยตัวก่อนครบกำหนดโทษกระทำการ มีดังต่อไปนี้ (๑) รายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติ (๒) พักอาศัยอยู่กับผู้อุปการะตามสถานที่ที่แจ้ง เว้นแต่มีเหตุจำเป็นให้ยื่นคำร้องต่อพนักงานคุมประพฤติในท้องที่เดิมและต้องได้รับอนุญาตก่อน (๓)
sectionNo: 73
content: ปฏิบัติตามคำแนะนำและคำตักเตือนของพนักงานคุมประพฤติและเข้าร่วมกิจกรรมเพื่อการแก้ไขฟื้นฟูตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่อธิบดีกรมคุมประพฤติกำหนด (๔) ปฏิบัติตามกฎหมาย ระเบียบ และข้อบังคับ หากมีการฝ่าฝืนและถูกลงโทษโดยเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่และอำนาจตามกฎหมาย ระเบียบ หรือข้อบังคับนั้น ไม่ว่าจะเป็นโทษสถานใด
sectionNo: 73
content: นักโทษเด็ดขาดหรือผู้อุปการะนักโทษเด็ดขาดผู้นั้นต้องแจ้งให้พนักงานคุมประพฤติทราบทุกครั้ง (๕) ประกอบอาชีพสุจริต หากจะเปลี่ยนสถานที่ทำงานหรือย้ายงานใหม่ ต้องแจ้งให้พนักงานคุมประพฤติทราบทุกครั้ง เว้นแต่มีเหตุจำเป็น ให้แจ้งพนักงานคุมประพฤติทราบภายในกำหนดระยะเวลาการรายงานตัวครั้งต่อไป (๖)
sectionNo: 73
content: เงื่อนไขอื่นตามที่คณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยลดวันต้องโทษจำคุกหรือคณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยการพักการลงโทษกำหนด
sectionNo: 74
content: ข้อ ๗๔ การกำหนดเงื่อนไขตามข้อ ๗๒ หรือข้อ ๗๓ จะกำหนดข้อเดียวหรือหลายข้อก็ได้ แล้วแต่ความเหมาะสมแก่ลักษณะของนักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการปล่อยตัวก่อนครบกำหนดโทษและพฤติการณ์ของนักโทษเด็ดขาดผู้นั้น การดำเนินการตามเงื่อนไขตามวรรคหนึ่ง
sectionNo: 74
content: คณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยลดวันต้องโทษจำคุกหรือคณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาวินิจฉัยการพักการลงโทษอาจกำหนดให้ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หรืออุปกรณ์อื่นใดในการติดตามตัวนักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการปล่อยตัวก่อนครบกำหนดโทษก็ได้
content: ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๒ สมศักดิ์ เทพสุทิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
content: หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๕๒ แห่งพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. ๒๕๖๐ บัญญัติให้การดำเนินการเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาด การแต่งตั้งให้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำ การลดวันต้องโทษจำคุก
content: การลดวันต้องโทษจำคุกลงอีกไม่เกินจำนวนวันที่ทำงานสาธารณะหรือทำงานอื่นใดเพื่อประโยชน์ของทางราชการนอกเรือนจำ การพักการลงโทษ และการฝึกวิชาชีพในสถานประกอบการหรือรับการศึกษาอบรมนอกเรือนจำ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการราชทัณฑ์ และมาตรา ๕๓
content: แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว บัญญัติให้นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกตามมาตรา ๕๒ (๕) หรือ (๖) หรือได้รับการพักการลงโทษตามมาตรา ๕๒ (๗) และได้รับการปล่อยตัวไปก่อนครบกำหนดโทษตามหมายศาลในขณะนั้น ต้องปฏิบัติตนโดยเคร่งครัดตามเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้