พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตควบคุมศุลกากร พ.ศ. 2560
วันที่ประกาศ: 2017-12-27

content: พระราชกฤษฎีกา กำหนดเขตควบคุมศุลกากร พ.ศ. ๒๕๖๐
content: สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบัน
content: สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตท้องที่เป็นเขตควบคุมศุลกากร อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๗๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. ๒๕๖๐ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
content: ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
sectionNo: 1
content: มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า “พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตควบคุมศุลกากร พ.ศ. ๒๕๖๐”
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
sectionNo: 3
content: มาตรา ๓ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดเชียงรายดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอเชียงแสน (๒) อำเภอแม่จัน เฉพาะในท้องที่ตำบลแม่คำและตำบลแม่จัน (๓) อำเภอแม่สาย
sectionNo: 4
content: มาตรา ๔ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดเชียงใหม่ดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอเชียงดาว เฉพาะในท้องที่ตำบลทุ่งข้าวพวง ตำบลเมืองงายและตำบลเมืองนะ (๒) อำเภอเวียงแหง
sectionNo: 5
content: มาตรา ๕ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดตรังดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอกันตัง (๒) อำเภอปะเหลียน เฉพาะในท้องที่ตำบลท่าข้ามและตำบลทุ่งยาว (๓) อำเภอสิเกา
sectionNo: 6
content: มาตรา ๖ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดตากดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอท่าสองยาง (๒) อำเภอพบพระ (๓) อำเภอแม่ระมาด (๔) อำเภอแม่สอด เฉพาะในท้องที่ตำบลท่าสายลวด ตำบลพะวอ ตำบลแม่ปะและตำบลแม่สอด
sectionNo: 7
content: มาตรา ๗ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดนราธิวาสดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอตากใบ เฉพาะในท้องที่ตำบลเกาะสะท้อน ตำบลโฆษิต ตำบลเจ๊ะเห ตำบลนานาค และตำบลพร่อน (๒) อำเภอเมืองนราธิวาส เฉพาะในท้องที่ตำบลบางนาค (๓) อำเภอระแงะ เฉพาะในท้องที่ตำบลตันหยงมัส (๔) อำเภอแว้ง เฉพาะในท้องที่ตำบลกายูคละ
sectionNo: 7
content: ตำบลฆอเลาะ ตำบลโละจูดและตำบลแว้ง (๕) อำเภอสุไหงโก-ลก (๖) อำเภอสุไหงปาดี
sectionNo: 8
content: มาตรา ๘ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอทับสะแก (๒) อำเภอบางสะพาน (๓) อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์
sectionNo: 9
content: มาตรา ๙ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดแม่ฮ่องสอนดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอขุนยวม (๒) อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน (๓) อำเภอแม่สะเรียง (๔) อำเภอสบเมย เฉพาะในท้องที่ตำบลสบเมย
sectionNo: 10
content: มาตรา ๑๐ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดยะลาดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอเบตง
sectionNo: 11
content: มาตรา ๑๑ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดสงขลาดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอเมืองสงขลา (๒) อำเภอสะเดา เฉพาะในท้องที่ตำบลทุ่งหมอ ตำบลปาดังเบซาร์ ตำบลสะเดาและตำบลสำนักแต้ว (๓) อำเภอหาดใหญ่
sectionNo: 12
content: มาตรา ๑๒ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดสตูลดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอทุ่งหว้า เฉพาะในท้องที่ตำบลขอนคลานและตำบลทุ่งหว้า (๒) อำเภอเมืองสตูล (๓) อำเภอละงู เฉพาะในท้องที่ตำบลกำแพง ตำบลปากน้ำ ตำบลละงูและตำบลแหลมสน
sectionNo: 13
content: มาตรา ๑๓ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดสระแก้วดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภออรัญประเทศ
sectionNo: 14
content: มาตรา ๑๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้
content: ผู้รับสนองพระราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี
content: หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากท้องที่ในบางจังหวัดมีอาณาเขตติดต่อกับประเทศอื่นทำให้มีการนำของเข้ามาในหรือส่งออกไปนอกราชอาณาจักรเป็นจำนวนมากจึงมีความจำเป็นต้องกำหนดให้ท้องที่ดังกล่าวเป็นเขตควบคุมศุลกากร
content: เพื่อให้พนักงานศุลกากรมีอำนาจบางประการในการป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดที่เกี่ยวกับศุลกากร ประกอบกับมาตรา ๑๗๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. ๒๕๖๐ ได้บัญญัติให้การกำหนดเขตท้องที่ใดเป็นเขตควบคุมศุลกากรให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้