திகார் (திருவிழா)

திகார் (Tihar (festival))(தீபாவளி மற்றும் யமபஞ்சக் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) என்பது நேபாள நாட்டினர்களும் சிக்கிம் மாநிலத்தவரும் கூர்க்கா சமூகத்தினரும் (குறிப்பாக டார்ஜீலிங் மற்றும் காளிம்பொங்கில் வசிக்கும் இந்திய கூர்காக்கள்) கொண்டாடும் ஐந்து நாள் ஆன்மீக மற்றும் கலாச்சார இந்து பண்டிகையாகும்.

தீபாவளியை காத்மாண்டு பள்ளத்தாக்கில் நேவார் நேபாளி யமபஞ்சக் திகார் என்றும், மதேசி நேபாளி மாதேசு மாகாணத்தில் தீபாவளி திகார் என்றும் குறிப்பிடுகின்றனர். நேபாளத்தின் பிற பகுதிகளிலும், இந்திய மாநிலமான சிக்கிம் மற்றும் கூர்க்காக்கள் வசிக்கும் பகுதியிலும், நேபாளிகள் மற்றும் இந்திய கோர்காக்கள் இருவரும் தீபாவளியை திகார் பர்வா என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். இது வீட்டிற்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் தீபம் ஏற்றுவதன் மூலம் குறிக்கப்படுகிறது, ஆனால் இந்தியாவின் பிற பகுதிகளில் தீபாவளியைப் போலல்லாமல், திகாரின் ஐந்து நாட்களில் மரணத்தின் கடவுளான யமனுடன் தொடர்புடைய நான்கு உயிரினங்களின் கொண்டாட்டம் மற்றும் வழிபாடு ஆகியவை அடங்கும், இறுதி நாள் மக்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. விக்ரம் சம்வாத் நாட்காட்டியின்படி, திருவிழா ஒவ்வொரு ஆண்டும் கார்த்திகை கிருஷ்ண பக்ஷத்தின் திரயோதசி திதி (சந்திரன் குறைந்து வரும் 13வது நாள்) காகத்துடன் (காகம் திகார்) தொடங்கி கார்த்திகை சுக்லா பக்ஷ தித்தி திதியில் பாய் டிக்காவுடன் முடிவடைகிறது. கிரிகோரியன் நாட்காட்டி, ஒவ்வொரு ஆண்டும் அக்டோபர் முதல் நவம்பர் வரை இந்தத் திருவிழா வருகிறது.

கொண்டாட்டம் 
நேபாளத்தின் பல்வேறு சமூகங்கள் திகாரை வெவ்வேறு முறைகளில் கொண்டாடுகின்றனர். இந்த திருவிழா நேவார் மக்களிடையே சுவாந்தி என்றும், மாதேசி மக்களிடையே தீபாவளி என்றும் பிரபலமாக அறியப்படுகிறது. நேபாளிகள் வாழும் வீடுகள் அல்லது முற்றங்களின் தரையில் வண்ண அரிசி, உலர்ந்த மாவு, வண்ண மணல் அல்லது பூவிதழ்கள் போன்ற பொருட்களைப் பயன்படுத்தி ரங்கோலி என்று அழைக்கப்படும் கோலத்தினை இடுகிறார்கள். இது தெய்வங்கள் மற்றும் தெய்வங்களுக்கு, குறிப்பாக இலக்குமியை வரவேற்கும் புனிதமான செயலாகக் கருதப்படுகிறது. ஐந்து நாட்களுக்கு, மக்கள் தங்கள் வீடுகளை அலங்கரித்து, மாலை நேரங்களில் வீட்டைச் சுற்றி வண்ண விளக்குகள், மெழுகுவர்த்திகள், மின்சார சரம் விளக்குகள் ஆகியவற்றை ஏற்றி வைக்கின்றனர். சந்திர மாதத்தின் இருண்ட இரவான அமாவாசை இரவில் இலக்குமி பூசை வருவதால், மக்கள் வண்ண விளக்கு, மெழுகுவர்த்தி ஏற்றி வைக்கின்றனர். இருளை அகற்ற, இலக்குமி தேவியை (செல்வத்தின் தெய்வம்) வரவேற்க வீட்டிற்கு ஒளியைக் கொண்டு வர இவ்வாறு செய்கின்றனர். 

திருவிழாவின் போது பட்டாசுகள் வெடிக்கப்படுகின்றன. இருப்பினும் சமீபத்திய ஆண்டுகளில் அதிகரித்து வரும் விபத்து மற்றும் காற்று/ஒலி மாசினை மேற்கோள் காட்டி நேபாள அரசு பட்டாசுகளைப் பயன்படுத்தத் தடை விதித்துள்ளது.

குழந்தைகள் பக்கத்து வீடுகளுக்குச் சென்று பாடல்களைப் பாடி பரிசுப் பணம் மற்றும் உணவுப் பொருட்களை அன்பளிப்பாகப் பெற்று மகிழ்ந்து விளையாடுவார்கள்.

சீட்டாட்ட வடிவில் சூதாட்டம், கவுடா (கவுரி ஓடு அல்லது லங்கூர் புர்ஜா விளையாட்டு) இப்பண்டிகையின் போது பிரபலமான பொழுதுபோக்குகளாகும்.

தசைனுக்குப் பிறகு இரண்டாவது பெரிய நேபாளி பண்டிகையாக திகார் உள்ளது. மேலும் வழக்கமாக நேபாள அரசு மூன்று நாள் தேசிய விடுமுறை வழங்குகிறது. இந்தத் திருவிழா புதுமையானதாகக் கருதப்படுகிறது. ஏனெனில் இது கடவுள்களுக்கு மட்டுமல்ல, மனிதர்களுடன் நீண்ட காலம் வாழ்ந்த காகங்கள், பசுக்கள் மற்றும் நாய்கள் போன்ற விலங்குகளுக்கும் மரியாதை செலுத்துகின்றனர்.

காக் திகார் (நாள் 1) 
திகாரின் முதல் நாள் காக் (காகம்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. மரணக் கடவுளான யமனின் தூதுவர்களாக நம்பப்படும் காகங்கள் கூரைகளில் அல்லது தெருக்களில் வைக்கப்படும் தானியங்கள், விதைகள் மற்றும் இனிப்புகள் ஆகியவற்றுடன் வணங்கப்படுகின்றன. காகங்களின் கூச்சல் இந்து மதத்தில் சோகத்துடனும் துக்கத்துடனும் தொடர்புடையது. ஏனெனில் இந்தப் பறவைகள் எமனின் செய்திகளை எடுத்துச் செல்வதாக நம்பப்படுகிறது. காகங்களுக்கு உணவளித்து, பக்தர்கள் அவற்றை அமைதிப்படுத்தி, வரும் ஆண்டிற்கான மரணம் மற்றும் துக்கத்தைத் தடுக்கவும் நம்புகிறார்கள்.

காக் திகார் உடன், தன திரயோதசியும் (தன்வந்தரி ஜெயந்தி) இந்த நாளில் கொண்டாடப்படுகின்றன. இந்துக்களின் மருத்துவக் கடவுளான தன்வந்தரி இந்த நாளில் வணங்கப்படுகிறார். இந்த நாளில் நகைகள், பாத்திரங்கள் மற்றும் வீட்டு உபகரணங்களை வாங்கும் பாரம்பரியமும் உள்ளது. இந்த நாளில் தங்கம் அல்லது வெள்ளி வாங்குவது நல்லதாகக் கருதப்படுகிறது.

குகூர் திகார் (நாள் 2) 

இரண்டாவது நாள் குகூர் (நாய் திகார்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த நாளில் மக்கள் நாய்க்குப் பூஜை செய்கிறார்கள். இந்த நாளில், செல்லப்பிராணிகளாக இருந்தாலும் சரி, தெரு நாய்கள் என்றாலும் சரி, அனைத்து நாய்களுக்கும் விருந்துகள் வழங்கப்படுகின்றன, மேலும் இவற்றின் நெற்றியில் திலகம் இட்டு கழுத்தில் மாலையினையும் அணிவித்து வணங்குகின்றனர். இந்த நாள் மனிதர்களுக்கும் நாய்களுக்கும் இடையிலான சிறப்பு உறவைக் கொண்டாடுகிறது. சொர்க்கத்தின் வாயில்களில், யுதிஷ்டிரன் தன்னை எமன் என்று வெளிப்படுத்திக் கொள்ளும் நாய் இல்லாமல் நுழைய மறுக்கிறான். இவ்வாறு, மனிதனுக்கும் நாய்க்கும் இடையிலான பண்டைய பிணைப்பு மகாபாரதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

மகாபாரதத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, சிவபெருமானின் கடுமையான வெளிப்பாடாக இருந்த பைரவா, ஒரு நாயை ஒரு வாகனமாகக் கொண்டிருந்தார். மரணத்தின் கடவுளான எமனுக்கு இரண்டு பாதுகாப்பு நாய்கள் இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது. ஒவ்வொன்றுக்கும் நான்கு கண்கள் உள்ளன. நரகன் என்ற இந்து கருத்தாக்கமான நரகம். வாயில்களை இந்த நாய்கள் கண்காணிக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. இந்த நம்பிக்கையின் காரணமாக, இந்த நாள் நரக சதுர்த்தசியாகவும் அனுசரிக்கப்படுகிறது.

குக்குர் திகார் இணையத்தில் பரவலான புகழைப் பெற்றுள்ளது. மேலும் 2016ஆம் ஆண்டில், மெக்சிக்கோ நகரத்தில் இதேபோன்ற கொண்டாட்டத்தினை மெக்சிகன் விலங்கு உரிமைக் குழு அங்கீகரித்து ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது.

கை திகார் மற்றும் லட்சுமி பூஜை (நாள் 3) 

மூன்றாம் நாளின் காலைக் காய் (பசு திகார்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்து மதத்தில் பசு ஒரு முக்கியமான விலங்கு. பசு புனிதமானதாகக் கருதப்படுகிறது. பசுவின் ஆசனவாய் அல்லது மலம் கழிக்கும் பொருட்களில் (கோபர் மற்றும் கோமுத்ரா) மகாலட்சுமி இருப்பதாக ஒரு நம்பிக்கை உள்ளது. இந்துக்கள் பசுவைக் குறிப்பாகக் கீழ்ப்படிதல் உள்ள விலங்காக மதிக்கிறார்கள். ப்சு எடுக்கும் அளவுக்கு அதிகமாகக் கொடுக்கிறது. பசும் பால், பாலாடைக்கட்டி, நெய், சிறுநீர் மற்றும் சாணத்தை உற்பத்தி செய்கிறது. முதல் மூன்றைச் சாப்பிடலாம் என்றாலும், சிறுநீர் நன்மை பயக்கும் என்று நம்பப்படுகிறது. சாணம் எரிபொருளாக எரிக்கப்படுகிறது அல்லது உரமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. எனவே, திகாரின் மூன்றாவது நாளில், நேபாளி இந்துக்கள் பசுவுக்கு விருந்துகளை உணவாக அளித்து, திலகமிட்டு மாலை அணிவித்து வணங்குவதன் மூலம் தங்கள் நன்றியைக் காட்டுகிறார்கள்.

மூன்றாவது நாள் திகார் திருவிழாவின் மிக முக்கியமான நாளாகவும் கருதப்படுகிறது. திருவிழாவின் முக்கியத் தெய்வமான இலக்குமியை, வீடுகளைச் சுத்தம் செய்து, வீடுகளுக்கு வரவேற்கின்றனர். மேலும் வீடுகளில் கதவுகள் மற்றும் ஜன்னல்கள் செதில்களால் செய்யப்பட்ட மாலைகளால் அலங்கரிக்கின்றனர். தெய்வம் இருண்ட வீடுகளுக்குச் செல்ல மாட்டார் என்ற நம்பிக்கையில் வீடுகளைச் சுற்றி மின்சார விளக்குகளைப் பொருத்துகின்றனர். வீட்டைச் சுற்றி, குறிப்பாகக் கதவுகள் மற்றும் ஜன்னல்களில் விளக்குகள் ஏற்றப்படுகின்றன. செல்வம், செழிப்பு மற்றும் நல்ல ஆரோக்கியத்தை விரும்பும் வகையில் மாலையில் இலக்குமிக்கு சிறப்புப் பூஜை செய்யப்படுகிறது.

மாலையில், இளம் பெண்கள் சுற்றுப்புறத்தைச் சுற்றி, பைலோ என்ற பாரம்பரியப் பாடலைப் பாடுகிறார்கள்; நடனமாடுகிறார்கள். இவர்களில் இச்செயலுக்காக வெகுமதியாகச் சிறிய அளவிலான பணமும் உணவும் வழங்கப்படுகின்றன. இந்த குறிப்பிட்ட நாளில் பட்டாசு வெடிப்பதும் பொதுவானது.

கோவர்த்தன் பூசையும் மகா பூசையும் (4வது நாள்) 
திகாரின் நான்காவது நாள் கோரூ பூஜை என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்நாளில் எருது வணங்கப்பட்டுக் கொண்டாடப்படுகிறது. எருது இந்து மதத்தில் பசுவுக்கு ஒத்ததாகக் கருதப்படுகிறது. ஏனெனில் எருது கை உழைப்பை வழங்குகிறது. குறிப்பாக நேபாளம் போன்ற விவசாய நாட்டிற்கு முக்கியமானது. வைணவ இந்துக்கள் கோவர்தனன் பூஜை செய்கிறார்கள். இது புனித கோவர்தன் மலையை நோக்கி வழிபடப்படுகிறது. மலையின் பிரதிநிதியாக ஒரு மாட்டுச் சாணக் குவியல் இடப்பட்டு வணங்கப்படுகிறது. 

திகாரின் நான்காவது நாளும் பொதுவாக நேபாள சம்பத் நாட்காட்டியின் முதல் நாளுடன் ஒத்துப்போகிறது. இதனால், இது நேவார் சமூகத்திற்கான கொண்டாட்டமான மகா பூஜை ஆகும். மகா பூஜை என்பது ஒரு தனித்துவமான பாரம்பரியமாகும் பூசையாகும்.

பாய் திகா (நாள் 5) 
திகாரின் ஐந்தாவது மற்றும் கடைசி நாள் பாய் திகா என்று அழைக்கப்படுகிறது. நாடு முழுவதும் மிகுந்த ஆரவாரத்துடன் கொண்டாடப்படும் இந்த நிறைவு நாளில், சகோதரச் சகோதரிகள் தங்கள் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த ஒருவருக்கொருவர் பரிசுகளை வழங்குவதன் மூலம் தங்கள் சிறப்புப் பிணைப்பைக் குறிக்கின்றனர். 

யமுனை தேவியின் சகோதரர் நோய்வாய்ப்பட்டபோது, மரணத்தின் கடவுளான எமன் அவரது ஆன்மாவை எடுக்க வந்தார் என்று புராணக்கதை கூறுகிறது. தனது சகோதரருக்காகத் தனது இறுதி பூஜையை முடிக்கும் வரை காத்திருக்குமாறு யமுனா மரணக் கடவுளிடம் கெஞ்சினார். பின்னர் அவர் ஒரு நீண்ட விரிவான விழாவைத் தொடங்கினார். யமுனை நதி தனது சகோதரரின் நெற்றியில் உள்ள தீக்குளியை மறைத்து, அவர் மீது தெளித்த எண்ணெய் காய்ந்து, அவரது கழுத்தில் அவர் வைத்த மகமாலி புல்கோ மாலா (கோம்ப்ரினா குளோபொசா) மலர்கள் வாடிவிடும் வரை அவரை அழைத்துச் செல்ல வேண்டாம் என்று யமனிடம் கேட்டுக்கொண்டது.

இவ்வாறு, திகாரின் ஐந்தாவது நாளில், சகோதரிகள் தங்கள் சகோதரர்களைச் சுற்றி புனித நீர் தெளித்து ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட எண்ணெய்யின் பாதுகாப்புத் தடையை உருவாக்கி, அவர்களைப் பல முறை சுற்றி வருகின்றனர். மகாமாலி மலரிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் ஒரு மாலையினை (கோம்ப்ரினா குளோபொசா) சகோதரரின் கழுத்தில் அணிவிக்கின்றனர். ஏனெனில் இந்த மலர் நீண்ட ஆயுளுக்குப் பெயர் பெற்றது. சகோதரரின் நெற்றியில் வைக்கப்படும் திலகமும் தனித்துவமானது. அதில் ஏழு வெவ்வேறு வண்ணங்கள் உள்ளன. சகோதரரால் சகோதரியின் நெற்றியிலும் திலகம் இடப்படுகிறது. 

சகோதரர் சகோதரியை விட மூத்தவரா அல்லது இளையவரா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல் இந்த விழா நடைபெறுகிறது. மேலும் முதல் அல்லது இரண்டாவது உறவினர்களும் விழாவில் கலந்துகொள்வர். இறுதியில், சகோதரர் தங்கள் சகோதரிகளின் பாதங்களை நெற்றியினால் தொட்டு, அன்பு, மரியாதை செலுத்தி தமது பக்தியைப் பறைசாற்றுகின்றனர். செல் ரோட்டி, பழங்கள் மற்றும் சமைத்த உணவுகளை வழங்குகின்றனர். அதே நேரத்தில் சகோதரிகள் பணம் அல்லது ஆடை போன்ற பிற பரிசுகளைப் பெறுகிறார்கள்.

மேலும் காண்க 

 சுவாந்தி, நேபாளத்தின் நேவார் சமூகத்தால் கொண்டாடப்படும் திருவிழா

மேற்கோள்கள் 

நவம்பர் சிறப்பு நாட்கள்
அக்டோபர் சிறப்பு நாட்கள்