கட்டாயப் பால்வினைத் தொழில்

கட்டாயப் பால்வினைத் தொழில்(Forced prostitution) ; இது கட்டாய விபச்சாரம் அல்லது விருப்பமில்லாத விபச்சாரம் அல்லது கட்டாயப் பரத்தமை என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது பால்வினைத் தொழில் அல்லது பாலியல் அடிமைத்தனம் ஆகும், இது ஒரு நபரின் விருப்பமின்றி மூன்றாம் தரப்பினரின் வற்புறுத்தலின் விளைவாக நடைபெறுகிறது. "கட்டாய விபச்சாரம்" அல்லது "கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட விபச்சாரம்" என்ற சொற்கள் சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்தின் ரோம் சட்டம்  போன்ற பன்னாட்டு மற்றும் மனிதாபிமான மரபுநெறிகளில் காணப்படுகின்றன, ஆனால் அவை போதுமான அளவில் புரிந்து கொள்ளப்படவில்லை. மேலும்  சீரற்ற முறையில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. "கட்டாய விபச்சாரம்" என்பது ஒருவரை பாலியல் செயலில் ஈடுபட மற்றொரு நபரால் கட்டாயப்படுத்தப்படும் ஒரு நபரின் மீதான கட்டுப்பாட்டு நிலைமைகளைக் குறிக்கிறது.

கட்டாய விபச்சாரம் என்பது மானிடத்துக்கு எதிரான குற்றமாகும், ஏனெனில்  அவர்களை இதற்கு கட்டாயப்படுத்துவன் காரணமாக பாதிக்கப்பட்டவரின் உரிமைகள் மீறப்படுகின்றன. மேலும் இந்த வணிகம் மூலம் அவர்கள் சுரண்டப்படுகின்றார்கள்.

சட்ட நிலைமை 
அனைத்து நாடுகளிலும் முறைமைச் சட்டத்தின் கீழ் கட்டாய விபச்சாரம் சட்டவிரோதமானது. இது தன்னார்வ விபச்சாரத்திலிருந்து வேறுபட்டது. இது வெவ்வேறு நாடுகளில் வேறுபட்ட சட்ட நிலைகளைக் கொண்டிருக்கக்கூடும், அவை முற்றிலும் சட்டவிரோதமானவையும்  மரண தண்டனைக்கு உரியவையுமாகும். இது சட்டபூர்வமானதாகவும்  ஒரு தொழிலாகவும்   கட்டுப்படுத்தப்பட்டு அனுமதிக்கப்படுகின்றன.

வயதுவந்தோருக்கான சட்டபூர்வமான பாலியல் தொழில்  நீதிமன்ற அதிகார வரம்புகளுக்கு இடையில் வேறுபட்டாலும், குழந்தைகளின் விபச்சாரம் உலகில் கிட்டத்தட்ட எல்லா இடங்களிலும் சட்டவிரோதமானது

1949 ஆம் ஆண்டில், ஐ.நா பொதுச் சபை தனிநபர்களின் வர்த்தகத்தை ஒடுக்குவதற்கும் பாலியல் தொழிலாளிகளைச் சுரண்டும் நடவடிக்கைகளை அடக்குவதற்கும் மரபுகளை  ஏற்றுக்கொண்டது. கட்டாய விபச்சாரத்தின் சில அம்சங்களை உள்ளடக்கிய பல முந்தைய மரபுகளை இந்த தீர்மானம் முறியடித்தது. மேலும்  விபச்சாரத்தின் பிற அம்சங்களையும் இது கட்டுப்படுத்தியது.

விபச்சாரம் செய்வதற்கும், விபச்சார விடுதிகளை பராமரிப்பதற்கும் இது அபராதம் விதிக்கிறது. டிசம்பர் 2013 நிலவரப்படி, இந்த மரபுகள் 82 நாடுகளால் மட்டுமே அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது பல நாடுகளால் அங்கீகரிக்கப்படாத ஒரு முக்கிய காரணம், ஏனெனில் இது சட்டரீதியான பாலியல் தொழில் கொண்ட நாடுகளில் பரவலாக இது  'தன்னார்வத் தொழில்' என்று வரையறுக்கப்படுகிறது.  எடுத்துக்காட்டாக, ஜெர்மனி,  நெதர்லாந்து,  நியூசிலாந்து,  கிரீஸ்  மற்றும் துருக்கி  மற்றும் பிற நாடுகளில் சில வகையான விபச்சாரம் மற்றும் விபச்சாரத்திற்கான ஏற்பாடுகள் செய்தல் ஆகியவை சட்டபூர்வமானவை. மேலும் இது தொழில்முறைத் தொழில்களாகக் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றது.

குழந்தை விபச்சாரம் 
குழந்தைகள் விபச்சாரம் இயல்பாகவே ஏற்றுக்கொள்ளப் படாததாகவும் சுரண்டலாகவும் கருதப்படுகிறது, ஏனெனில் குழந்தைகள், அவர்களின் வயது காரணமாக, சட்டப்பூர்வமாக இதற்கு ஒத்துக்கொண்டிருக்க முடியாது. பெரும்பாலான நாடுகளில், குழந்தையானது குறைந்தபட்ச சட்டபூர்வமான பாலுறவுச் சம்மத வயதை எட்டியிருந்தாலும், குழந்தை விபச்சாரம் சட்டவிரோதமானது.

குழந்தைகள் விற்பனை, குழந்தை விபச்சாரம் மற்றும் சிறுவர் ஆபாசப் படங்கள் குறித்த விருப்ப நெறிமுறையின் மாநிலக் கட்சிகள் குழந்தை விபச்சாரத்தைத் தடை செய்ய வேண்டும். "ஒரு நாட்டின் சட்டத்தால் முந்தைய வயது பெரும்பான்மை அங்கீகரிக்கப்படாவிட்டால்". 18 வயதிற்கு உட்பட்ட எந்தவொரு  மனிதனையும்  சட்ட நெறிமுறை அவரை குழந்தை என்றே வரையறுக்கிறது,  இந்தச் சட்ட நெறிமுறை 18 ஜனவரி 2002 அன்று நடைமுறைக்கு வந்தது,  டிசம்பர் 2013 நிலவரப்படி, 166 மாநிலங்கள் இந்த ச்ட்ட நெறிமுறையினை கடைபிடிக்கின்றன. மேலும் 10 மாநிலங்கள் இதில்  கையெழுத்திட்டன, ஆனால் இன்னும் அதை அங்கீகரிக்கவில்லை.

மேற்கோள்கள்

பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை
பால்வினைத் தொழில்
பெண்களின் உரிமைகள்