யாகுத் கான்

யாகுத் ஷேக்ஜி (Yakut Shaikhji), யாகூப் கான் (Yakub Khan) மற்றும் சித்தி யாகூப் (Sidi Yaqub) என்றும் அழைக்கப்படும் காசிம் யாகுத் கான் (Qasim Yakut Khan), முதலில் பீஜப்பூர் சுல்தானகத்தின் கீழ் பின்னர் முகலாயப் பேரரசின் கீழ் பணியாற்றிய ஜஞ்சிரா கோட்டையின் கடற்படைத் தளபதியும் நிர்வாகியும் ஆவார்.

குடும்பம் 
இவர் குகரைச் சேர்ந்த பாட்டீல் என்ற இந்து கோலி குடும்பத்தில் பிறந்தார். அவர் இளம் வயதிலேயே கடத்தப்பட்டு பின்னர் சித்திய முஸ்லீம் குடும்பத்தில் வளர்ந்தார். அங்கு, அவர் இஸ்லாம் மதத்திற்கு மாற்றப்பட்டு, காசிம் கான் என்ற புதிய பெயரைப் பெற்றார், முகலாயக் கடற்படையின் தளபதி ஆன பிறகு, முகலாயப் பேரரசர் ஔரங்கசீப்பால் அவருக்கு யாகுத் கான் என்று பெயரிடப்பட்டது.

வாழ்க்கை வரலாறு 
பஹ்மானி சுல்தானக ஆட்சியாளர் யாகுத் கானை தனேதார் அல்லது தண்டா ராஜ்புரி தீவின் தளபதியாக நியமித்தார். தனது சேவைகளுக்காக, யாகுத் கான் சூரத் நகரத்திலிருந்து மூன்றில் ஒரு பங்கு வருவாயைப் பெற்றுள்ளார். யாகுத் கான் ஏராளமான அடிமைகளையும் ஆதரவாளர்களையும் வைத்திருந்ததாகவும், அதே நேரத்தில் சூரத்தின் அரசியலில் முக்கியப் பங்கு வகித்ததாகவும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. சில நேரங்களில் தனது சகோதரர் கரியத் கானுடன் சேர்ந்து, யாகுத் பின்னர் பீஜப்பூர் ஆட்சியாளரின் வீழ்ச்சியைப் பயன்படுத்தி, அசைக்க முடியாத முருத்-ஜஞ்சிரா கோட்டையின் கட்டுப்பாட்டை உறுதிப்படுத்த வழிவகுத்தார்.

ஒரு கட்டத்தில், யாகுத் கான் ஜன்ஜிரா தீவு மாநிலத்தின் நவாபாக நியமிக்கப்பட்டார்.

1600 ஆம் ஆண்டில், முகலாயப் பேரரசுக்கு எதிரான போரின் போது, ஃபரூக்கி வம்சத்திலிருந்து அசிர்கர் கோட்டை யாகுத் கான் ஆக்கிரமித்ததாக பதிவு செய்யப்பட்டது. யாகுத் கானின் மகன், முகலாயத் தளபதியாகவும் செயல்பட்ட முகர்ரப் கான் அப்சி, ஃபரூக்கி வம்சத்திலிருந்து காந்தேஷ் பிராந்தியத்தின் சரணடைதலைத் தீர்ப்பதற்கான தூதர் பணியுடன் சென்றார்.

அக்டோபர் 1672 இல், கான் பம்பாயின் ஏழு தீவுகளுக்குள் நுழைந்து மராத்தியர்களுடன் போரில் ஈடுபட்டிருந்தவர்களைத் தாக்கினார். பென் மற்றும் நாகோத்தனே நகரங்களை அழித்த பின்னர், அடுத்த ஆண்டு அக்டோபர் 10,1673 அன்று கான் திரும்பினார். சித்தி காரியாத் கான் மற்றும் சித்தி சம்பல் ஆகியோருடன் சேர்ந்து சித்தி யாகுத், முன்பு சம்பாஜி சவுலில் விட்டுச் சென்ற மராத்தியர்களிடமிருந்து போர்த்துகீசியர்களைக் காப்பாற்றினார். இதற்கு ஈடாக, பதட்டமான அரசியல் சூழ்நிலையில் அவர்கள் ஒரு நல்ல உறவை அனுபவித்தனர்.

1686 ஆம் ஆண்டில் சூரத் செல்லும் இந்தியக் கப்பல்கள் கைப்பற்றப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, 1689 ஆம் ஆண்டில் முகலாயப் பேரரசர் ஔரங்கசீப் மூன்றாவது முறையாக பம்பாயைத் தாக்குமாறு கானுக்கு உத்தரவிட்டார். ஏப்ரல் 1689-ஆம் ஆண்டில், ஜஞ்சிராவிலிருந்து வலுவான முகலாயக் கடற்படை சித்தி யாகுப் தலைமையில் மாப்பிளா மற்றும் அபிசீனியர்களால் தெற்கே பிரித்தானிய  கோட்டையை முற்றுகையிட்டது. இந்தப் படையெடுப்பு சித்தி யாகுத்தின் கீழ் 20,000 வீரர்களுடன் சேவரி மற்றும் மசகானை அடைந்தது.

ஒரு வருட எதிர்ப்புக்குப் பிறகு, ஆங்கிலேயர்கள் சரணடைந்தனர், 1690 ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய  ஆளுநர் சர் ஜான் சைல்ட் அவுரங்கசீப்பிடம் முறையிட்டார். 1690 பிப்ரவரியில், முகலாயர்கள் 150,000 ரூபாய் (2008 மாற்று விகிதத்தில் ஒரு பில்லியன் அமெரிக்க டாலருக்கும் அதிகமாக) மற்றும் குழந்தையின் இறப்பு ஆகியவற்றிற்கு ஈடாக தாக்குதலை நிறுத்த ஒப்புக்கொண்டனர். இருப்பினும், 1690-ஆம் ஆண்டில் குழந்தை அகால மரணமடைந்ததால், இவர் பணிநீக்கம் செய்யப்பட்ட அவமானத்திலிருந்து தப்பினார்.

இந்த ஒப்பந்தத்தால் கோபமடைந்த இவர், 1690 ஜூன் 8 அன்று மசகான் கோட்டையை இடித்து தனது படைகளை திரும்பப் பெற்றார்.

பின்னர், கஞ்ச்-இ-சவாய் மற்றும் பிற முகலாயக் கப்பல்கள் ஹென்றி எவ்ரி மற்றும் தாமஸ் டெவ் ஆகிய கடற்கொள்ளையர்களால் கைப்பற்றப்பட்டன. மராட்டிய கோட்டைகளில் ஒன்று இவர் காவற்படைக்கு பொது மன்னிப்பு வழங்கிய பின்னர் கைப்பற்றப்பட்டது. கைது செய்யப்பட்டவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். 

கான் 1733-ஆம் ஆண்டில் இறந்தார்.

மேற்கோள்கள் 

முகலாய தளபதிகள்