செஞ்சி நாகணாவாய்

செஞ்சி நாகணவாய் (Bank Myna) என்பது தெற்காசியா வடக்குப் பகுதிகளில் காணப்படும் ஒரு மைனா ஆகும். இது சிறியது, ஆனால் பொதுவான மைனா போன்ற நிறத்தில் உள்ளது, இது மஞ்சள் நிறத்திற்கு பதிலாக கண்களுக்குப் பின்னால் செங்கல்-சிவப்பு நிர்வாண தோலைக் கொண்டிருப்பதில் மட்டுமே வேறுபடுகிறது. இது அடிப்பகுதியில் சாம்பல் நிறத்தில் உள்ளது மற்றும் இதில் மற்றும் இறகுகளின் லேசான முனை முன்னிலையில் காட்டில் மைனாவுடன் சில ஒற்றுமையைக் கொண்டுள்ளது. இவை பெரும்பாலும் நகரங்கள் மற்றும் நகரங்களுக்குள், வடக்கு மற்றும் மத்திய இந்தியாவின் சமவெளிகளில் உள்ள மந்தைகளில் காணப்படுகின்றன. இவற்றின் பரப்பு தெற்கு நோக்கி இந்தியா வரை பரவியிருப்பதாகத் தெரிகிறது. ஆறுகளின் மண் கரைகளில் கிட்டத்தட்ட பிரத்தியேகமாக கூடு கட்டும் அவர்களின் பழக்கத்திலிருந்து இந்த பெயர் பெறப்பட்டது, அங்கு அவர்கள் பெரிய காலனிகளில் தோண்டியெடுக்கிறார்கள் மற்றும் இனப்பெருக்கம் செய்கிறார்கள்.

விளக்கம் 

தலை முடி மற்றும் பக்கங்களில் கருப்பு நிறமாகவும், மேல் இறகுகள் சறுக்கிய சாம்பல் நிறமாகவும், அடிப்பகுதி வெளிர் இளஞ்சிவப்பு இறகுகளுடன் வயிற்றின் மையத்தை நோக்கி வெளிர் சாம்பல் நிறத்திலும் இருக்கும். இறக்கைகள் கருப்பு நிறத்தில் உள்ளன, ஆனால் முதன்மை இறக்கைகளின் அடிப்பகுதியில் ஒரு இறக்கைப் பகுதி உள்ளது மற்றும் வெளிப்புற வால் இறகுகளின் நுனிகள் வெளிர் இளஞ்சிவப்பு நிறத்தில் உள்ளன. கண்ணின் பின்புறத்தில் உள்ள வெற்றுத் தோல் செங்கற்கள் சிவப்பு நிறமாகவும், கால்கள் மஞ்சள் நிறமாகவும், கருவிழியில் ஆழமான சிவப்பு நிறமாகவும் இருக்கும். புலத்தில் பாலினங்கள் பிரித்தறிய முடியாதவை . இளம் பறவைகள் பழுப்பு நிற தலை மற்றும் கழுத்தைக் கொண்டுள்ளன.

இந்த இனம் பரிணாம ரீதியாக பொதுவான மைனா மிக அருகில் உள்ளது .

வாழ்விடம் மற்றும் பரவல் 
செஞ்சி மைனாவின் பூர்வீக வரம்பு கிட்டத்தட்ட இந்திய துணைக் கண்டத்தில் மேற்கில் சிந்து பள்ளத்தாக்கு முதல் இமயமலையின் கீழ் அடிவாரத்தின் கிழக்கு மற்றும் தெற்கில் கங்கை டெல்டா வரை மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது, அரிதாகவே பாதுகாக்கப்பட்ட பள்ளத்தாக்குகளில் மட்டுமே காணப்படுகிறது.  முக்கியமாக திறந்தவெளிக்கு அருகிலேயே காணப்படுகின்றன, அவற்றின் வழக்கமான வாழ்விடம் விவசாய நிலங்கள் மற்றும் திறந்த நிலங்களில் பயிரிடப்படுகிறது, ஆனால் மந்தைகள் பெரும்பாலும் நகரங்களுக்குள், சந்தைகள் மற்றும் ரயில் நிலையங்களில் வாழும். நிலையங்களில் கேட்டரிங் வாகனங்கள் முதல் நிற்கும் விமானங்கள் வரை கூட மனிதர்களால் அகற்றப்பட்ட உணவு ஸ்கிராப்புகளை அவர்கள் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

இந்த பரவலானது முன்பு பம்பாய்க்கும் ஒரிசாவின் பாலசூருக்கும் இடையிலான ஒரு கோட்டின் வடக்கே, தோராயமாக, கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாக குறிப்பிடப்பட்டது, ஆனால் இனங்கள் அதன் வரம்பை விரிவுபடுத்தியிருக்கலாம். இவை பாகிஸ்தானில் சிந்து மற்றும் பஞ்சாப் மாவட்டங்களிலும் காணப்படுகின்றன.    இருந்து ஒரு மாதிரி முன்பு ஒரு நாடோடி பற்றிய மேற்கத்திய பதிவாக கருதப்பட்டது, ஆனால் பறவைகள் பின்னர் இப்பகுதியில் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொண்டன. குடியிருப்பாளர்களாக இருந்தாலும், அவை உணவு மற்றும் வானிலைக்கு பதிலளிக்கும் வகையில் இயக்கங்களைச் செய்கின்றன. 1782  ஆண்டில் லீ பெடிட் மார்ட்டின் டி ஜிங்கி விவரித்த பியர் சோனெராட்  தென்னிந்தியாவில் பாண்டிச்சேரிக்கு அருகிலுள்ள செஞ்சியைக் குறிப்பிட்டு லதாம் வழங்கிய பெயரின் அடிப்படையில் இந்த பறவையின் செஞ்சி பெயர் அமைந்துள்ளது.தாமஸ் சி. ஜெர்டன் 1863 ஆம் ஆண்டில் இந்த இனங்கள் தென்னிந்தியாவில் ஏற்படவில்லை என்று குறிப்பிட்டார், இருப்பினும் இந்த இனங்கள் 1914 ஆம் ஆண்டில் சென்னைக்கு அருகிலுள்ள வண்டலூரில் பதிவு செய்யப்பட்டன. இருப்பினும், இந்தியாவில் மேலும் தெற்கில் இருந்து பதிவுகள் 2000 முதல் அதிகரித்து வருகின்றன. அஸ்ஸாமில் இனப்பெருக்கக் காலனிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.

 மைனாக்கள் குவைத் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன, அங்கு அவை காடுகளில் நிறுவப்பட்டுள்ளன. மாலத்தீவு, தைவான் மற்றும் ஜப்பான் நாடுகளிலும் மந்தைகள் காணப்படுகின்றன.

நடத்தை மற்றும் சூழலியல் 

செஞ்சி மைனாக்கள் மந்தைகளில் மேய்ச்சல், காலனித்துவ இனப்பெருக்கம் மற்றும் மரங்களில் ஒன்றாக வசிப்பது. அவர் கால்நடைகளை மேய்த்து, நெருக்கமான அணுகுமுறையை அனுமதிக்கும் நெரிசலான நகரங்களில் வாழ்கின்றனர், பெரும்பாலும் சந்தைகள் மற்றும் குப்பைகளில் குப்பைகளை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.  சத்தமாக உள்ளன, மேலும் கிளக்ஸ், குரோக்ஸ், ஸ்க்ரீச்ஸ், விசில் மற்றும் வார்பிளிங் கூறுகள் உள்ளிட்ட பரந்த அளவிலான அழைப்புகளைப் பயன்படுத்துகின்றன.

செஞ்சி மைனாக்கள் தானியங்கள், பூச்சிகள் மற்றும் பழங்களை உணவாகக் கொள்கின்றன. பொதுவான மைனாவைப் போலவே, அவை சில நேரங்களில் மேய்ச்சல் விலங்குகளைப் பின்தொடர்ந்து தொந்தரவு செய்யப்பட்ட பூச்சிகளை அல்லது விலங்குகளின் மீது உண்ணி கூட எடுக்கின்றன. சோளம், திராட்சை மற்றும் சிறுதானியங்கள் போன்ற பழுத்த பயிர்களை இவை உணவாகக் கொள்கின்றன. அவை பல்வேறு வகையான பூச்சிகளை உணவாகக் கொள்கின்றன, அவற்றில் சில பயிர் பூச்சிகளான அச்சியா ஜனட்டா போன்றவை, அவற்றின் கம்பளிப்பூச்சிகள் ஆமணக்குருவியை உணவாகக் கொண்டுள்ளன.

செஞ்சி மைனாக்கள் ஏப்ரல் முதல் ஜூலை அல்லது ஆகஸ்ட் வரை கூடு கட்டும் பருவத்தைக் கொண்டுள்ளன, பெரும்பாலான பறவைகள் மே மற்றும் ஜூன் மாதங்களில் இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன. கூடு எப்போதும் பூமியின் சுவர்களில், ஆறுகளின் கரைகளில், கரைகளில் அல்லது திறந்த கிணறுகளின் பக்கங்களில் கட்டப்படுகிறது. அவை சில நேரங்களில் செங்கல் சுவர்களில் துளைகளைப் பயன்படுத்தும். கரும்பு தண்டுகளின் அடுக்கப்பட்ட பேல்களுக்கு இடையில் கூடுகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. அவர்கள் கூடு துளை, முட்டை அறையை சில நேரங்களில் நுழைவாயிலிலிருந்து 4 முதல் 7 அடி வரை தோண்டி எடுக்கிறார்கள்.  புல், இறகுகள் மற்றும் சில நேரங்களில் பாம்பு ஸ்லாவ்களால் வரிசையாக உள்ளது.  நீலம் அல்லது பச்சை-நீல நிறத்தில் உள்ள ஐந்து முட்டைகளில் நான்கு முட்டைகள் வழக்கமான கிளட்ச் ஆகும். ஒரே பருவத்தில் இரண்டு குட்டிகள் வளர்க்கப்படலாம். முட்டைகள் 13 முதல் 14 நாட்களுக்குப் பிறகு பொரிக்கின்றன. கூடு கட்டும் குட்டிகள் சுமார் 5 நாட்களுக்குப் பிறகு கண்களைத் திறந்து சுமார் 21 நாட்களில் தவளைகளை உறிஞ்சுகின்றன. ஆய்வில் சுமார் 38% முட்டைகள் இளம் வயதினருக்கு முட்டையிடுகின்றன.

 கோக்கிடியன் ஒட்டுண்ணியின் ஒரு இனமான ஐசோஸ்போரா ஜிஞ்சினியானா மற்றும் பல நெமடோட் இனங்கள் (ஆக்ஸிஸ்பிருரா, சோனோடேனியா, ஹைமெனோலெபிஸ் எஸ்பி.

குறிப்புகள்

பிற ஆதாரங்கள் 

 
 
 
 
 
 
 
 
 இது தொடர்பான தரவுகள்அக்ரிடோதெரஸ் ஜிஞ்சினியஸ்விக்கிப்பீடியாக்களில்

பாக்கித்தானியப் பறவைகள்
இந்தியப் பறவைகள்
மதிப்பாய்வு செய்யப்படாத மொழிபெயர்ப்புகளைக் கொண்ட பக்கங்கள்