சப்பானிய மக்கள்

சப்பானிய மக்கள் (Japanese) என்பது ஜப்பானிய தீவுக்கூட்டம் மற்றும் நவீன நாடான ஜப்பானுக்கு சொந்தமான ஒரு இனக்குழு ஆகும்,     அங்கு அவர்கள் மொத்த மக்கள் தொகையில் 98.5% உள்ளனர். உலகளவில், சுமார் 129 மில்லியன் மக்கள் சப்பானிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள்; இவர்களில், சுமார் 125 மில்லியன் பேர் சப்பானில் வசிப்பவர்கள். சப்பானுக்கு வெளியே வாழும் சப்பானிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் நிக்கீஜின் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்கள் , சப்பானிய புலம்பெயர்ந்தோர் . சப்பானிய இனம் என்ற சொல் பெரும்பாலும் நிலப்பரப்பு சப்பானிய மக்களை, குறிப்பாக யமத்தோ மக்களைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது. சப்பானிய மக்கள் உலகின் மிகப்பெரிய இனக்குழுக்களில் ஒன்றாகும் .

மொழி 
சப்பானிய மொழி சப்போனிக் மொழியுடன் தொடர்புடையது என்றும் ரியூக்கியூவ மொழிகளில் ஒன்று எனக் கருதப்பட்டது . இந்த மொழியில் சொந்த சப்பானிய சொற்களும் சீன மொழியிலிருந்து பெறப்பட்ட ஏராளமான சொற்களும் அடங்கும். சப்பானில் சப்பானிய மொழியில் வயது வந்தோரின் கல்வியறிவு விகிதம் 99% ஐ விட அதிகமாக உள்ளது. சப்பானின் பிராந்தியங்களில் பன்னிரெண்டுக்கும் மேற்பட்ட சப்பானிய பேச்சு வழக்குகள் பேசப்படுகின்றன.

சப்பானிய மதம் பாரம்பரியமாக இயற்கையாக பௌத்தம் மற்றும் சிந்தோ ( ஷின்புட்சு-ஷாகோ ) ஆகியவற்றின் கூறுகளை இணைக்கிறது. மத நியதி புத்தகம் இல்லாத சிந்தோ என்பது, பல தெய்வ மதமாகும், இது சப்பானின் பூர்வீக மதம். சப்பானிய ஏகாதிபத்திய குடும்பத்தின் சிம்மாசனத்திற்கான உரிமைக்கான பாரம்பரிய காரணங்களில் ஒன்றான சிந்தோ, 1868 ஆம் ஆண்டில் ( மாநில சிந்தோ ) மாநில மதமாக குறியிடப்பட்டது, ஆனால் 1945 இல் அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்பால் அது அகற்றப்பட்டது. மகாயான பௌத்தம் ஆறாம் நூற்றாண்டில்சப்பானுக்கு வந்து பல பிரிவுகளாக பரிணமித்தது. இன்று, சப்பானிய மக்களிடையே பௌத்தத்தின் மிகப்பெரிய வடிவம் சின்ரான் நிறுவிய ஜாடோ ஷின்ஷா பிரிவு ஆகும்.

சப்பானிய மக்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் சிந்தோ மற்றும் பௌத்தம் இரண்டையும் நம்புவதாகக் கூறுகின்றனர். ஜப்பானிய மக்களின் மதம் பெரும்பாலும் ஒருவரின் வாழ்க்கைக்கான தார்மீக வழிகாட்டுதல்களின் ஒற்றை ஆதாரமாக இல்லாமல் புராணங்கள், மரபுகள் மற்றும் அண்டை நடவடிக்கைகளுக்கான அடித்தளமாக செயல்படுகிறது.     
[ மேற்கோள் தேவை ]
சப்பானின் மக்கள்தொகையில் சுமார் ஒரு மில்லியன் அல்லது 1% க்கும் குறைவானவர்கள் கிறிஸ்தவர்கள் . சப்பானிய புலம்பெயர்ந்தோரின் பெரும்பான்மையான உறுப்பினர்கள் கிறிஸ்தவத்தை பின்பற்றுகிறார்கள்; சப்பானிய பிரேசிலியர்களில் 60% மற்றும் சப்பானிய மெக்சிகன் 90% ரோமன் கத்தோலிக்கர்கள், சப்பானிய அமெரிக்கர்களில் 37% கிறிஸ்தவர்கள் (33% புராட்டஸ்டன்ட் மற்றும் 4% கத்தோலிக்கர்கள் ).

இலக்கியம் 

எழுத்தின் சில வகைகள் தோன்றியவை மற்றும் பெரும்பாலும் ஜப்பானிய சமுதாயத்துடன் தொடர்புடையவை. நவீன எழுத்தாளர்கள் பொதுவாக இந்த எழுத்து நடைகளைத் தவிர்க்கிறார்கள் என்றாலும், ஐக்கூ, வகா(பாட்டு) மற்றும் புதினம் ஆகியவை இதில் அடங்கும். வரலாற்று ரீதியாக, பல படைப்புகள் பாரம்பரிய ஜப்பானிய கலாச்சார விழுமியங்களையும் அழகியலையும் கைப்பற்ற அல்லது குறியிட முயன்றன. ஹையான் நீதிமன்ற கலாச்சாரத்தைப் பற்றி முரசாக்கி சிக்கிபுவின் தி டேல் ஆஃப் செஞ்சி (1021) இவற்றில் மிகவும் பிரபலமானவை; மியாமோட்டோ முசாஷியின் தி புக் ஆஃப் ஃபைவ் ரிங்க்ஸ் (1645), இராணுவ மூலோபாயத்தைப் பற்றி; மாட்சுவோ பாஷோவின் ஒகு நோ ஹோசோமிச்சி (1691), ஒரு பயணக் குறிப்பு ; மற்றும் ஜுனிச்சிரா டானிசாக்கியின் கட்டுரை " இன் ப்ரைஸ் ஆஃப் ஷேடோஸ் " (1933), இது கிழக்கு மற்றும் மேற்கத்திய கலாச்சாரங்களுக்கு முரணானது.

கலை 

ஜப்பானில் அலங்காரக் கலைகள் வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலங்களிலிருந்தே உள்ளன. யோமன் மட்பாண்டங்கள் விரிவான அலங்காரத்துடன் எடுத்துக்காட்டுகளை உள்ளடக்கியது. யயோய் காலத்தில், கைவினை கலைஞர்கள் கண்ணாடிகள், ஈட்டிகள் மற்றும் சடங்கு மணிகள் ஆகியவற்றை டொடாகு என்று அழைத்தனர் . .

வரலாறு 

பழைய கற்கால மக்கள்  39,000 மற்றும் 21,000 ஆண்டுகளுக்கு இடையே சப்பானிய தீவுக் கூட்டத்தில் வாழ்ந்ததாக தொல்பொருள் சான்றுகள் குறிப்பிடுகிறது. ஜப்பான் பின்னர் ஆசியாவின் பிரதான நிலப்பகுதியுடன்  இணைக்கப்பட்டது, நாடோடி வேட்டைக்காரர்கள் ஜப்பானுக்குச் சென்றனர். இந்த சகாப்தத்தின் கற்கருவிகள் மற்றும் எலும்பு கருவிகள் ஜப்பானில் தோண்டப்பட்டுள்ளன.

குறிப்புகள்