ஆப்பிரிக்க-இலத்தீன் அமெரிக்கர்கள்

ஆப்பிரிக்க-இலத்தீன் அமெரிக்கர்கள் அல்லது கருப்பு-இலத்தீன் அமெரிக்கர்கள் (Afro–Latin American)  (இவர்கள் ஆப்பிரிக்க-இலத்தீனியர்கள் என்றும் அழைக்கப்பட்டனர்.ஆப்பிரிக்காவின் மேற்கு சகாராவின் கருப்பின மக்களின் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த இலத்தீன் அமெரிக்கர்கள் ஆவார்.

வரலாறு
15 மற்றும் 16ஆம் நூற்றாண்டுகளில், வேளாண்மை மற்றும் பிற வேலைகளுக்கு, மேற்கு ஆப்பிரிக்க கருப்பின மக்களை ஸ்பெயின் மற்றும் போர்த்துகல் நாட்டு அதிகாரிகளால் தென் அமெரிக்கா மற்றும் வட அமெரிக்கா மற்றும் நடு அமெரிக்காவிற்கு அடிமைகளாகக் கொண்டு வரப்பட்டனர். மேற்கு ஆபிரிக்காவிலிருந்து நேரடியாக வந்த கருப்பின மக்கள் பெரும்பாலும் இலத்தீன் அமெரிக்காவிற்கு அடிமை வர்த்தகத்தின் ஒரு பகுதியாகவும், விவசாயம், வீட்டு வேலை மற்றும் சிறு கூலித் தொழிலாளர்களாகவும், சுரங்கத் தொழிலாளர்களாகவும் கொண்டு வரப்பட்டனர்.  இவ்வாறு கொண்டு வரப்பட்ட 95% ஆப்பிரிகக கருப்பின மக்கள்கரீபியன் தீவுகள் மற்றும் தென் அமெரிக்காவில் வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்டனர்.

இன்று குறிப்பிடத்தக்க கருப்பின ஆப்பிரிக்க வம்சாவளி மக்களில் பிரேசில் (54 மில்லியன்), ஹைத்தி (8.7 மில்லியன்)  டொமினிக்கன் குடியரசு (8.5 மில்லியன்), கியூபா (7 மில்லியன்), கொலம்பியா (5 மில்லியன்) ஆகியவை அடங்கும். மில்லியன்), வெனிசுலா (4 மில்லியன்), புவேர்ட்டோ ரிக்கோ (1.8 மில்லியன்) மற்றும் ஈக்வடார் (1.1 மில்லியன்) நாடுகளில் உள்ளனர்.

இலத்தீன் அமெரிக்காவில் உள்ள ஆப்பிரிக்க-லத்தீன் கருப்பினத்தவர்கள் எசுப்பானியம், போர்த்துகீசியம், பிரஞ்சு மற்றும் பூர்வீக பண்பாட்டுகளின் கலவையாக வாழ்கின்றனர்.  2015 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, மெக்சிகோ மற்றும் சிலி ஆகிய இரண்டு இலத்தீன் அமெரிக்க நாடுகள் மட்டுமே இன்னும் தங்கள் ஆப்ரோ-லத்தீன் அமெரிக்க மக்களை தங்கள் அரசியலமைப்பில் முறையாக அங்கீகரிக்கவில்லை. இது பிரேசில் மற்றும் கொலம்பியா போன்ற நாடுகளின் ஆபிரிக்க-சந்ததியினரின் அரசியலமைப்பு உரிமைகளுக்கு முரணானது.

மே 2022இல், பிரின்ஸ்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் லத்தீன் அமெரிக்காவில் இனம் பற்றிய திட்டத்தின்படி (PERLA) இலத்தீன் அமெரிக்காவில் சுமார் 130 மில்லியன் மக்கள் ஆப்பிரிக்க வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று மதிப்பிட்டுள்ளது.

இன வேறுபாடுகள்
இலத்தீன் அமெரிக்காவில் ஆப்பிரிக்க பாரம்பரியத்தைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் சொற்களில் முலாடோ (ஆப்பிரிக்க - வெள்ளை கலவை), ஜாம்போ/சினோ (சுதேசி - ஆப்பிரிக்க கலவை) மற்றும் பார்டோ (ஆப்பிரிக்கப் பூர்வீகம் - வெள்ளை கலவை) மற்றும் மெஸ்டிசோ ஆகியவை அடங்கும். இது உள்நாட்டு மற்றும் ஆப்பிரிக்க - ஐரோப்பிய கலவையைக் குறிக்கிறது.  இலத்தீன் அமெரிக்காவில் இது அனைத்து இனக்குழுக்களுக்கு, பொதுவாக ஐரோப்பிய ஆண்கள் மற்றும் உள்ளூர் பழங்குடியினர் மற்றும் ஆப்பிரிக்கர்களை உள்ளடக்கியது.

தென் அமெரிக்கா

அர்ஜென்டினா
2010ஆம் ஆண்டின் அர்ஜென்டினா தேசிய மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த அர்ஜென்டினா மக்கள்தொகை 40,117,096 ஆகும். இதில் 149,493 ஆப்பிரிக்க வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள். பாரம்பரியமாக அர்ஜென்டினாவில் கறுப்பின மக்கள் தொகை 19 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இருந்து குறைந்ததாக வாதிடப்படுகிறது. ஐரோப்பாவின் இனரீதியாக ஒரே மாதிரியான நாடுகளை பிரதிபலிக்கும் வகையில் அர்ஜென்டினாவில் கறுப்பின மக்கள் தொகையைக் குறைப்பதற்கான முறையான முயற்சிகளின் காரணமாக கறுப்பின மக்கள் தொகை குறைந்துள்ளதாக பலர் நம்புகின்றனர். இருப்பினும், 2006 ஆம் ஆண்டில் அர்ஜென்டினாவின் இரண்டு  மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு துணை-சஹாரா ஆப்பிரிக்காவின் மூதாதையர்களின் 5% மக்கள் கறுப்பின ஆபிரிக்க வம்சாவளியைப் பற்றி அறிந்திருப்பதாக சரிபார்க்கப்பட்டது.

பொலிவியா
பொலிவியாவில் உள்ள ஆப்பிரிக்க சந்ததியினர், மக்கள் தொகையில் சுமார் 1% ஆவர். அவர்கள் எசுப்பானியா காலனித்துவ காலங்களில் கொண்டு வரப்பட்டவர்கள். 1544 ஆம் ஆண்டில், செரோ ரிக்கோ மலையடிவாரத்தில் உள்ள பொட்டோசி என்ற நகரத்தில், ஸ்பெயின் காலனியாதிக்கத்தினர் வெள்ளிச் சுரங்கங்களைக் கண்டுபிடித்தனர். சுரங்கங்களில் வேலை செய்பவர்களாக பழங்குடியினரை அடிமைப்படுத்தத் தொடங்கினர். இருப்பினும் சுரங்கங்களில் பணிபுரியும் பூர்வகுடி மக்களின் உடல்நிலை மிகவும் மோசமாகிவிட்டது. எனவே 17ஆம் நூற்றாண்டில் எசுபானியர்கள் மேற்கு ஆப்பிரிக்கர்களை அடிமைகளாகப் பிடித்து, பொலிவியா சுரங்கங்களில் வேலை செய்ய வைத்தனர்.

பிரேசில்
பிரேசில் நாட்டின் 190 மில்லியன் மக்களில் சுமார் 7% பேர் ஆப்பிரிக்க கருப்பின வம்சாவளி மக்கள் என மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. பிரேசில் அடிமைத்தனத்தை ஒழிப்பதற்கான நீண்ட உள்நாட்டுப் போராட்டத்தை அனுபவித்தது மற்றும் அவ்வாறு செய்த கடைசி இலத்தீன் அமெரிக்க நாடாகும். 1850ஆம் ஆண்டில் இரண்டு தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு, மனித போக்குவரத்தை சட்டவிரோதமாக்குவதற்கான முதல் உத்தியோகபூர்வ முயற்சிகளுக்குப் பிறகு, வெளிநாட்டிலிருந்து புதிய அடிமைகளை இறக்குமதி செய்வதைத் தடைசெய்தது. (1855 வரை கறுப்பின ஆப்பிரிக்க அடிமைகளின் சட்டவிரோத வரத்து  இருந்தபோதிலும்). 1864ஆம் ஆண்டில் பிரேசில் கருப்பின அடிமைகளை விடுவித்தது. மேலும் 28 செப்டம்பர் 1871 அன்று பிரேசில் நாடாளுமன்றம் சுதந்திர பிறப்புரிமைக்கான ரியோ பிராங்கோ சட்டத்தை அங்கீகரித்தது. அன்று முதல் பிறந்த அடிமைகளின் குழந்தைகளை நிபந்தனையுடன் விடுவித்தது. பிரேசிலுக்கு கொண்டுவரப்பட்ட ஆப்பிரிக்கர்களில்  யோருபா மக்கள் மற்றும் பாண்டு மக்கள் இரண்டு பெரிய குழுக்களைச் சேர்ந்தவர்கள். பாண்டு மக்கள் பெரும்பாலும் இன்றைய அங்கோலா,  ஜிம்பாப்வே,  மொசாம்பிக் மற்றும் காங்கோவில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்டவர்கள்.

சிலி
சிலிக்கு சுமார் 6,000 ஆபிரிக்கர்கள் கொண்டு வரப்பட்டனர். பெரும்பாலான மக்கள் சாண்டியாகோவைச் சுற்றியுள்ள விவசாய நிலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டனர். இன்று மிகக் குறைவான ஆப்பிரிக்க-சிலியர்கள் உள்ளனர். அதிகபட்சம், 2006 மக்கள்தொகையின் போது 0.001%க்கும் குறைவாகவே மதிப்பிடப்பட்டது.

கொலம்பியா
ஆப்ரோ-கொலம்பியர்கள் மக்கள்தொகையில் 9.34%, கிட்டத்தட்ட 4.7 மில்லியன் ஆப்பிரிக்க-இலத்தீன் அமெரிக்க மக்கள் உள்ளனர். அவர்களில் பெரும்பாலோர் வடமேற்கு கரீபியன் கடற்கரை மற்றும் பசிபிக் கடற்கரையில் சோகோ போன்ற துறைகளில் குவிந்துள்ளனர். இருப்பினும் கணிசமான எண்ணிக்கையில் கார்டேஜினா, பாரன்குவிலா மற்றும் சான் ஆண்ட்ரெஸ் தீவுகளில் உள்ளனர். ஏறத்தாழ 4.4 மில்லியன் ஆப்ரோ-கொலம்பியர்கள் வெள்ளை மற்றும் பூர்வீக கொலம்பியர்களுடனான இனங்களுக்கிடையிலான உறவுகளின் விளைவாக தங்கள் சொந்த கறுப்பின வம்சாவளியை தீவிரமாக அங்கீகரிக்கின்றனர். இவர்கள் உயர்மட்ட அரசாங்க பதவிகளில் இருந்து விலகியிருக்கிறார்கள். பசிபிக் கடற்கரையைச் சுற்றி நீண்டகாலமாக நிறுவப்பட்ட குடியேற்றங்கள் பல வளர்ச்சியடையாமல் உள்ளது. கொலம்பியாவின் தற்போதைய உள் நாட்டுப் போர்களால், ஆப்ரோ-கொலம்பியர்கள் வன்முறை அல்லது இடப்பெயர்ச்சியால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் ஆயுதப் பிரிவுகளில் உறுப்பினர்களாக உள்ளனர்.

கொலம்பியாவில் உள்ள சான் பசிலியோ டி பலென்க்யூ ஒரு கிராமம் பல ஆப்பிரிக்க மரபுகளைப் பராமரிப்பதில் பெயர் பெற்றது. இது 2005ஆம் ஆண்டில் யுனெஸ்கோவால் மனிதகுலத்தின் வாய்வழி மற்றும் அருவமான பாரம்பரியத்தின் தலைசிறந்த படைப்பாக அறிவிக்கப்பட்டது. பாலென்கியூவில் வசிப்பவர்கள் இன்றளவும் எசுப்பானிய/ஆப்பிரிக்க கிரியோல் பாலென்குரோ மொழிகளைப் பேசுகின்றனர்.

ஈக்வடார்
2006இல், ஈக்வடார் 13,547,510 மக்கள் தொகையைக் கொண்டிருந்தது. சி ஐ ஏ வேர்ல்ட் ஃபேக்ட்புக்கின் சமீபத்திய தரவுகளின்படி ஆப்பிரிக்க-இலத்தீன் கருப்பினத்தவர் 1% மட்டுமே.  ஆப்ரோ-ஈக்வடார் பண்பாடு ஈக்வடாரின் வடமேற்கு கடலோரப் பகுதியில் காணப்படுகிறது.

பராகுவே
கறுப்பின பராகுவேயர்கள் 16ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பராகுவேக்கு கொண்டு வரப்பட்ட அடிமைப்படுத்தப்பட்ட மேற்கு ஆப்பிரிக்கர்களின் வம்சாவளியினர். இவர்கள் 1785ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகையில் 11% ஆக இருந்தனர். எசுப்பானியா ஆட்சியின் போது பலர் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை அடைந்தனர். தலைநகர் அசுன்சியோனில், ஃபெர்னாண்டோ டி லா மோரா நகராட்சியில் 300 ஆப்ரோ-பராகுவேயன் குடும்பங்களைக் கொண்ட சமூகம் உள்ளது.

பெரு
 
பெரு நாட்டின் மக்கள் தொகையில் (2,850 மில்லியன்) 9% ஆப்ரோ-பெருவிய மக்கள் ஆவர்.அடிமை வணிகம் வர்த்தகத்தின் போது ஏறத்தாழ 95,000 ஆப்பிரிக்க கருப்பின மக்கள் அடிமைகளாக பெருவிற்குள் கொண்டு வரப்பட்டனர். கடைசி குழு 1850இல் வந்தது. இன்று ஆப்பிரிக்க-பெருவியர்களில், பெருவின் மத்திய மற்றும் தெற்கு கடற்கரைகளில் வசிக்கின்றனர். ஆஃப்ரோ-பெருவியர்கள் வடக்கு கடற்கரையிலும் கணிசமான எண்ணிக்கையில் காணப்படுகின்றனர்.

உருகுவே

அமெரிக்கன் ஜர்னல் ஆஃப் ஹ்யூமன் பயாலஜி இதழ், 2009 டிஎன்ஏ ஆய்வு அறிக்கையில் உருகுவே மரபணுக் கலவைக் கொண்ட நாடாக காட்டியது. நாட்டின் மக்கள் தொகையில்  பூர்வகுடி அமெரிக்க வம்சாவளியினர் 1 முதல் 20 சதவீதம் வரை மற்றும்  ஆப்பிரிக்க வம்சாவளியினர் 7 முதல் 15 சதவீதம் வரை உள்ளதாக கூறுகிறது. அடிமைப்படுத்தப்பட்ட ஆப்பிரிக்கர்களும் அவர்களது சந்ததியினரும் உருகுவே நாட்டில் முக்கிய இடத்தைப் பிடித்துள்ளனர்.

18ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், மான்டிவீடியோ துறைமுகம் அடிமைகளின் முக்கிய வருகையாக மாறியது. பெரும்பாலான அடிமை மக்கள ஆப்பிரிக்காவின் போர்த்துகீசிய காலனிகளில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்டு பெரு மற்றும் பொலிவியா காலனிகளின் சுரங்கங்கள் மற்றும் உருகுவேயின் வயல்களில் பணிக்கு அமர்த்தப்பட்டனர். 19ஆம் நூற்றாண்டில், ஸ்பெயினில் இருந்து சுதந்திரத்திற்காக போராடுவதில் உருகுவே மற்ற காலனிகளுடன் இணைந்தபோது, உருகுவேயின் தேசிய நாயகன் ஜோஸ் ஆர்டிகாஸ் காலனித்துவவாதிகளுக்கு எதிராக கறுப்பின துருப்புக்களின் உயரடுக்கு பிரிவை வழிநடத்தினார்.

வெனிசுலா
 
வெனிசுலா நாட்டின் மறைந்த அதிபர் ஊகோ சாவெசு ஆப்பிரிக்க-இலத்தீன் கருப்பின வம்சாவளியினர் ஆவார். 17 முதல் 19ஆம் நூற்றாண்டு வரை வெனிசுலாவிற்கு காபி மற்றும் கொக்கோ வேளாண்மை செய்தவற்கு ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து அடிமைகளாக கொண்டுவரப்பட்டவர்களின் வழித்தோன்றல்கள் ஆவார். பெரும்பாலான கறுப்பின வெனிசுலா மக்கள் வட-மத்திய பகுதியில் வாழ்கின்றனர், இவர்கள் தங்கள் பாரம்பரியங்களையும், கலாச்சாரத்தையும் குறிப்பாக இசை மூலம் உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கிறார்கள்.

வெனிசுலாவில் நேசனல் இன்ஸ்டிட்யூட் எஸ்டாடிஸ்டிகா (INE) நடத்திய கடைசி மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, நாட்டின் மொத்த மக்கள்தொகையில் 2.8% பேர் ஆப்பிரிக்க இனப் பண்புகளைக் கொண்டவர்கள் என மதிப்பிட்டுள்ளது. ஆப்ரோ-வெனிசுலா இன மக்கள் விளையாட்டு வீரர்களாக தனித்து நிற்கின்றனர். அவர்களில்  பேஸ்பால் மற்றும் பிற விளையாட்டுகளில் திறம்பட விளையாடுகிறார்கள்.

இதனையும் காண்க
 கறுப்பின மக்கள்
 ஆபிரிக்க அமெரிக்கர் 
 ஆசிய ஆப்பிரிக்கர்கள்
 எசுப்பானிய அமெரிக்கா
 ஐபீரோ-அமெரிக்கா

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 Oro Negro (Afrodescendants Foundation in Chile)
 Virginia Rioseco, "Oro Negro Foundation: Afro descendants organize themselves," Nuestro.cl (Chilean Cultural Heritage Site).
 Black Latin America 

இலத்தீன் அமெரிக்கா
தென் அமெரிக்கா
ஆப்பிரிக்கர்கள்