Suchinthana/ta-wikipedia huggingface dataset:
எலிபாசு

எலிபாசு (Elephas) என்பது யானைகளின் எலிபன்டிடே, குடும்பத்தில் எஞ்சியிருக்கும் இரண்டு பேரினங்களில் ஒன்றாகும்.  இதில் உயிருடன் உள்ள ஒரே சிற்றினம் ஆசிய யானை, எலிபாசு மாக்சிமசு என்பதாகும் 

பல அழிந்துபோன சிற்றினங்கள் பிளியோசீன் சகாப்தம் வரை நீண்டு, பேரினத்தைச் சேர்ந்தவை என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. முன்பு எலிபாசு பேரினத்தின் கீழ் வகைப்படுத்தப்பட்ட எலிபாசு ரெக்கி, நேரான தந்தம் கொண்ட யானை எலிபாசு ஆண்டிக்குசு, பழங்கால யானை மற்றும் குள்ள யானைகள் எலிபாசு பால்கோனேரி மற்றும் எலிபாசு சைப்ரியோட்சு இப்போது தனி பேரினமான பேலியோலோக்சோடானில் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த பேரினம் மாமூத் பேரினத்துடன் மிக நெருங்கிய தொடர்புடையது.

வகைப்பாட்டியல் 
எலிபாசு என்ற பேரினப் பெயர் கரோலஸ் லின்னேயஸ் என்பவரால் 1758-ல் முன்மொழியப்பட்டது. இவர் இந்தப் பேரினத்தையும் இலங்கையிலிருந்து வந்த யானையையும் விவரித்தார். எலிபான்டிடே என்ற புரோபோசிடியன் குடும்பத்தின் கீழ் இந்த பேரினம் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மேலும் இது ஒரு உயிருடன் உள்ள மற்றும் அழிந்துபோன ஏழு சிற்றினங்களை கொண்டது.

 எலிபாசு மாக்சிமசு – ஆசிய யானை 
 எலிபாசு மாக்சிமசு இண்டிகசு- இந்திய யானை
 எலிபாசு மாக்சிமசு மாக்சிமசு - இலங்கை யானை
 எலிபாசு மாக்சிமசு சுமத்திரன்னசு - சுமாத்திரா யானை
 எலிபாசு மாக்சிமசு போர்னென்சிசு - போர்னியோ யானை, முன்மொழியப்பட்டது ஆனால் இன்னும் செல்லுபடியாகவில்லை

பின்வரும் ஆசிய யானைகள் அழிந்துபோன துணையினங்களாக முன்மொழியப்பட்டன. ஆனால் இப்போது இவை இந்திய யானைக்கு ஒத்ததாகக் கருதப்படுகின்றன:

 எலிபாசு மாக்சிமசு சோண்டைகசு சாவகம் யானை†
 எலிபாசு மாக்சிமசு ரூப்ரிடன்சு - சீன யானை†
 எலிபாசு மாக்சிமசு அசுரசு - சிரிய யானை†

பின்வரும் எலிபாசு இனங்கள் அழிந்துவிட்டன:
 எலிபாசு பேயேரி - 1911-ல் லூசோன், பிலிப்பீன்சில் வான் கொனிக்சுவால்டு என்பவரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட புதைபடிவ எச்சங்களிலிருந்து விவரிக்கப்பட்டது.
 எலிபாசு செலிபென்சிசு - சுலவேசி குள்ள யானை, 1949-ல் ஹூய்ஜரால் தெற்கு சுலவேசியிலிருந்து விவரிக்கப்பட்டது; இசுடெகோலோக்சோடான் செலிபென்சிசு என்றும் அழைக்கப்படுகிறது
 எலிபாசு எகோரென்சிசு - குபி அல்கிபார்மேசன், துர்கானா, கென்யாவிலிருந்து விவரிக்கப்பட்டது
 எலிபாசு கைசுட்ரிகசு - பால்கோனர் மற்றும் காட்லி, 1845-ல் சிவாலிக் மலைகளில் காணப்படும் புதைபடிவ எச்சங்களிலிருந்து விவரிக்கப்பட்டது
 எலிபாசு கைசுட்ரிண்டிகசு - சாவகம் பிலிசுடோசின் புதைபடிவ யானை மற்றும் எலிபாசு மாக்சிமசு சோன்டைகசிலிருந்து வேறுபட்டது
 எலிபாசு அயோலென்சிசு
 எலிபாசு பிளாட்டிசெபாலசு

மேற்கோள்கள் 

யானைகள்
ரேவா

ரேவா (Rewa), இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் வடகிழக்கில், தென்கிழக்கு உத்தரப் பிரதேசத்தின் எல்லையை ஒட்டி அமைந்த ரேவா மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். பகேல்கண்ட் பிரதேசத்தில் அமைந்த ரேவா நகரம், மாநிலத் தலைநகரான போபால் நகரத்திலிருந்து 420 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும், ஜபல்பூரிலிருந்து  230 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது. விந்திய மலைத்தொடர் ரேவா மாவட்டத்தின் நடுவில் உள்ளது. வெள்ளைப் புலிகள் ரேவா மாவட்ட காட்டில் உள்ளன.

வரலாறு

பகேல்கண்ட் பிரதேசத்தில் அமைந்த ரேவா நகரம், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியில் ரேவா சமஸ்தானத்தின் தலைநகராக விளங்கியது. 1948 முதல் 1956 முடிய விந்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் தலைநகரான ரேவா நகரம் விளங்கியது. மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டம், 1956ன் படி, விந்தியப் பிரதேசம், மற்றும் மத்திய பாரதம் மாநிலங்கள் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.

மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, 45 வார்டுகளும்,  45,275 வீடுகளும் கொண்ட ரேவா மாநகரத்தின் மக்கள் தொகை 2,35,654  ஆகும். அதில் ஆண்கள் 1,24,012  மற்றும் பெண்கள் 111,642 ஆக உள்ளனர். பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு  900 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். இதன் மக்கள் தொகையில் 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள்  25356 (11%) ஆகவுள்ளனர். இதன் சராசரி  எழுத்தறிவு  86.3% ஆகவுள்ளது. இதன் மக்கள் தொகையில் பட்டியல் சமூகத்தினரும், பட்டியல் பழங்குடியினரும் முறையே 23,331 மற்றும் 8,914 ஆகவுள்ளனர்.

இதன் மக்கள் தொகையில் இந்துக்கள் 87.43%, இசுலாமியர் 11.65% சமணர்கள் 0.22%,  சீக்கியர்கள் 0.23%, கிறித்தவர்கள் 0.23% மற்றும் பிறர் 0.27% ஆகவுள்ளனர்.

போக்குவரத்து

இருப்புப் பாதை
அலகாபாத்-ஜபல்பூர் இருப்புப் பாதை, ரேவா சந்திப்பு தொடருந்து நிலையம் மற்றும் சத்னா தொடருந்து நிலையங்களுடன் இணைக்கிறது.

சாலைகள்
தேசிய நெடுஞ்சாலைச் சாலை எண்கள் 7, 27 மற்றும் 75 ரேவா நகரம் வழியாகச் செல்கிறது. ரேவா வானூர்தி நிலையம் 130 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
Official Government Website of Rewa
Website of Rewa Tourism

மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
ரேவா மாவட்டம்
சூகீசு

சூகீசு (ZooKeys) என்பது விலங்கியல் வகைப்பாட்டியல், தொகுதி வரலாறு, உயிர்ப்புவியியல் ஆகிய ஆய்வுகளை முதன்மையாக உள்ளடக்கிய சக மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட திறந்த அணுகல் கொண்ட ஆய்விதழ் ஆகும். இது 2008ஆம் ஆண்டிலிருந்து வெளிவருகிறது. இதன் தலைமை தொகுப்பாசிரியர் டெர்ரி எர்வின் (சிமித்சோனிய நிறுவனம்). இது பென்சாப்ட் வெளியீட்டாளர்களால் வெளியிடப்பட்டது.

சூகீசு அனைத்து புதிய உயிரலகுகளையும் உள்ளடக்கிய உயிரி கலைக்களச்சியமாக ஆய்வுக் கட்டுரை வெளியிடப்படும் நாளில் இணைய அணுகலை வழங்குகின்றது.

மேலும் பார்க்கவும் 
 சூடாக்சா

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 
 
 
ஆங்கில இதழ்கள்
விலங்கியல் ஆய்விதழ்கள்
தமோ

தமோ (Damoh), மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் மத்திய கிழக்கில் உள்ள தமோ மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். போபால் நகரத்திற்கு வடகிழக்கில் 250 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் தமோ நகரம் உள்ளது. இந்நகரம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 595 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது.

மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு படி 44  வார்டுகளும்,28,274   வீடுகளும் கொண்ட தமோ நகரத்தின் மக்கள் தொகை 1,39,561 ஆகும். அதில் ஆண்கள் 72,869 மற்றும் பெண்கள் 66,692 ஆக உள்ளனர். பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு  915 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். இதன் மக்கள் தொகையில் 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள் 16972 (12%)  ஆகவுள்ளனர். இதன் சராசரி  எழுத்தறிவு 85.9%  ஆகவுள்ளது. இதன் மக்கள் தொகையில் பட்டியல் சமூகத்தினரும், பட்டியல் பழங்குடியினரும் முறையே 27,610 மற்றும் 2,886 ஆகவுள்ளனர். 

இதன் மக்கள் தொகையில் இந்துக்கள் 78.84, இசுலாமியர் 14.79%,  பௌத்தர்கள் , சமணர்கள் 4.83%,  சீக்கியர்கள் 0.63%, கிறித்தவர்கள் 0.82% மற்றும் பிறர் 0.08% ஆகவுள்ளனர்.

இரயில் நிலையம்
தமோ இரயில் நிலையம் போபால், வீணா நகரங்களுடன் இணைக்கிறது.

தட்ப வெப்பம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 
 Damoh website
 Damoh News website 

மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
தமோ மாவட்டம்
ததியா

ததியா (Datia), மத்திய இந்தியாவில் உள்ள மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் வடக்கில், புந்தேல்கண்ட் பிரதேசத்தில் உள்ள ததியா மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். இது குவாலியருக்கு 78 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும்; போபால் நகரத்திற்கு வடக்கே 344 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும்; ஜான்சியிலிருந்து 31 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும்; ஓர்ச்சாவிலிருந்து 52 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது. ததியா நகரம் உத்திரப் பிரதேசம் மாநில எல்லையை ஓட்டி உள்ளது. இந்நகரத்தில் ராஜ்கர் கோட்டை உள்ளது.

பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியில் 1947 வரை, புந்தேல் இராசபுத்திரர்கள் ஆண்ட ததியா இராச்சியத்தின் தலைநகராக ததியா நகரம் விளங்கியது. ததியா உணவு தானியங்கள் மற்றும் பருத்தி உற்பத்தி மற்றும் சந்தை மையம் ஆகும். இந்நகரம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 302 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது.

கோயில்கள்

சக்தி பீடங்களில் ஒன்றான ததியா நகரத்திலிருந்து 9 மைல் தொலைவில் சோனகிரி மலையில் பகளாமுகி மற்றும் தூமாவதி பெண் தெய்வங்களுக்கு கோயில்கள் உள்ளது.

மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு படி 36 வார்டுகளும், 19,254 வீடுகளும் கொண்ட  ததியா நகரத்தின் மக்கள் தொகை 1,00,284 ஆகும். அதில் ஆண்கள் 52,772 மற்றும் பெண்கள் 47,512 ஆக உள்ளனர். பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு 900  பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். இதன் மக்கள் தொகையில் 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள்  12381  (12.35%) ஆகவுள்ளனர். இதன் சராசரி  எழுத்தறிவு 80.56%  ஆகவுள்ளது. இதன் மக்கள் தொகையில் இந்துக்கள் 87.13%, இசுலாமியர் 11.62%,  பௌத்தர்கள் 0.60% கிறித்தவர்கள் 0.29% மற்றும் பிறர் 0.35% ஆகவுள்ளனர்.

தட்ப வெப்பம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

'Shri Rawatpura Sarkar Shanti International Public School, Datia 
Government website on Datia district
Genealogy of the ruling chiefs of Datia

மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
ததியா மாவட்டம்
ஹோசங்காபாத்

ஹோசங்காபாத் (Hoshangabad), அலுவல் பூர்வமான நர்மதாபுரம் (Narmadapuram) என்று அழைப்பர். , மத்திய இந்தியாவில் அமைந்த மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் மத்திய தெற்குப் பகுதியில் உள்ள ஹோசங்காபாத் மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரமும், மாநகராட்சியும் ஆகும். இது நர்மதை ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ளது. போபால் நகரத்திலிருந்து 77 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் ஹோசங்காபாத் நகரம் அமைந்துள்ளது. இது கடல் மட்டத்திலிருந்து 278 மீட்டர் (912 அடி) உயரத்தில் உள்ளது.

வரலாறு
இந்நகரம் நர்மதை ஆற்றின் கரையில் இருந்ததால் இதற்கு  நர்மதாபுரம் எனப்பெயர் பெற்றது. மால்வா இராச்சியத்தின் முதல் சுல்தான் ஹோசங் ஷா பெயரால் பின்னர் இந்நகத்திற்கு ஹோசங்காபாத் எனப்பெயர் மாற்றப்பட்டது.  பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியில் ஹோசங்காபாத், மத்திய மாகாணத்தில் இருந்தது.பின்னர் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் இந்நகரம் மத்திய பாரதம் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. மொழிவாரி மாகாணச் சட்டத்தின் கீழ் நிறுவப்பட்ட மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தில் ஹோசங்காபாத் மாவட்டம் இணைக்கப்பட்டது.

மார்ச், 2021-ஆம் ஆண்டில் ஹோசங்காபாத்  நகரத்தின் பெயர் நர்மதாபுரம் எனப்பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.

பொருளாதாரம்
நர்மதாபுரத்தில் சோயா அவரை பெருமளவில் பயிரிடப்படுகிறது. பெரிய அளவில் முத்திரைத் தாள்கள் உற்பத்தி செய்யும் காகித ஆலைகள், அச்சுக் கூடங்கள் உள்ளது.

சுற்றுலாத் தலங்கள்
 பச்மரி 
 பச்மரி உயிர்க்கோளக் காப்பகம்
 சாத்புரா தேசியப் பூங்கா

இரயில் நிலையம்
புது தில்லி-சென்னை இருப்புப் பாதையில் ஹோசங்காபாத் இரயில் நிலையம் அமைந்துள்ளது.

தட்ப வெப்பம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 About Narmadapuram Division
 Hoshanhabad Science Teaching Program (HSTP) 
Official Website of Hoshangabad (Narmadapuram) District
Official Website of Jila Panchayat Hoshangabad

மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
ஹோசங்காபாத் மாவட்டம்
பிருந்தா சிவக்குமார்

பிருந்தா சிவக்குமார் (பிறப்பு: 1980) திரையுலகில் பாடகியாகவும் பின்னணிக் குரல் கொடுப்பவராகவும் உள்ளார். இவர் நடிகர் சிவக்குமாரின் மகளும், சூரியா கார்த்திக்கின் தங்கையும் ஆவார். 2005ஆம் ஆண்டு கருங்கல் தொழிலபதிரான சிவக்குமார் என்பவரை மணமுடித்தார். இவர் பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் போது கார்த்திக் ராசா பாட அழைத்த போது முழு ஆண்டுத்தேர்வு விரைவில் நடைபெற உள்ளதென்று அவ்வாய்ப்பை மறுத்துவிட்டார்.   இவர் சூர்யாவின் அகரம் பவுண்டேசனில் இறை வணக்க பாடலை பாடியதை கேட்ட இவர்களின் குடும்ப நண்பரும் படத்தயாரிப்பாளருமான  தனஞ்செயன் தன் படத்தில் பாடுமாறு அழைத்தார்.  முதல் முதலாக   மிசுடர். சந்திரமௌலி என்ற படத்தில் பாடகியாக அறிமுகமானார்.  இவர் ராட்சசி என்ற படத்தில் அடுத்து பாடினார். டைம்சு ஆப் இந்தியா இவர் பாடிய 'நீ என் நண்பனே' என்ற பாடல் கேட்பதற்கு இதமாக இருந்தது என்று பாராட்டி இருந்தது. அடுத்து சாக்பாட் என்ற படத்திலும் பின்பு பொன்மகள் வந்தாள் என்ற படத்திலும் பின்பு ஓ2 என்ற படத்திலும் பாடியிருந்தார் 

2022ஆம் ஆண்டு வெளியான பிரம்மாச்சுத்திரா என்ற படத்தின் தமிழ் பதிப்பில் அலியா பட்டுக்கு குரல் கொடுத்திருந்தார்.

மேற்கோள்கள்

பின்னணிப் பாடகர்கள்
பிரித்தானிய-சயாமிய உடன்படிக்கை (1909)

பிரித்தானிய-சயாமிய உடன்படிக்கை (1909) அல்லது பாங்காக் ஒப்பந்தம் (1909); (Anglo-Siamese Treaty of 1909 அல்லது Bangkok Treaty of 1909) என்பது ஐக்கிய இராச்சியத்திற்கும் சயாம் இராச்சியத்திற்கும் இடையே 1909 மார்ச் 10-ஆம் தேதி பாங்காக்கில் கையெழுத்திடப்பட்ட ஓர் ஒப்பந்தமாகும்.

1909 சூலை 9-ஆம் தேதி லண்டனில் ஒப்புதல்கள் பரிமாறப்பட்டன. இந்த ஒப்பந்தத்தின் மூலமாகப் புதிய மலேசியா-தாய்லாந்து எல்லை நிறுவப்பட்டது. இப்போதைய பட்டாணி, நாரதிவாட், சோங்கலா, சத்துன், யாலா, ஆகிய பகுதிகள் தாய்லாந்து கட்டுப்பாட்டிற்குள் நிலை நிறுத்தப் படுத்தப்பட்டன.

பொது

இந்த ஒப்பந்தத்தின் மூலமாக கெடா மாநிலம், பெர்லிஸ் மாநிலம், கிளாந்தான் மாநிலம், திராங்கானு மாநிலம் எனும் மலாய் மாநிலங்களைத் தாய்லாந்து அரசாங்கம் பிரித்தானிய மலாயா அரசாங்கத்திடம் ஒப்படைத்தது.

இரகசிய இராணுவ ஒப்பந்தம்

இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, மலாயா மற்றும் தென்கிழக்காசியா நாடுகளைக் கைப்பற்றும் நோக்கத்தில், ஜப்பானியப் பேரரசு, தனது இராணுவப் படைகளைத் தாய்லாந்தின் வழியாக அனுப்புவதற்காக தாய்லாந்து கடற்கரைகளில் 1941 டிசம்பர் 8-ஆம் தேதி முற்றுகையிட்டது. 

தாய்லாந்து இராணுவத்தினருக்கும் ஜப்பானிய இராணுவத்தினருக்கும் இடையே ஆறு முதல் எட்டு மணி நேரம் சண்டை நடந்தது. அதை அடுத்து தாய்லாந்து சமரசத்திற்கு வந்தது.

அமெரிக்கா மீது போர்ப் பிரகடனம்
தாய்லாந்து வழியாகச் செல்வதற்கு ஜப்பானுக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டது. 1941 டிசம்பர் 21-ஆம் தேதி, ஜப்பானுடன் இரகசியமாக ஓர் இராணுவ ஒப்பந்தத்தை தாய்லாந்து செய்து கொண்டது. இதன் மூலம் பிரித்தானியா, பிரான்சு நாடுகளிடம் தாய்லாந்து இழந்த பகுதிகளை மீட்டுத் தரவும் ஜப்பான் உடன்பட்டது. இதனை அடுத்து தாய்லாந்து அரசாங்கம் அமெரிக்கா; ஐக்கிய இராச்சியம் ஆகிய நாடுகள் மீதும் 1942 சனவரி 25-ஆம் தேதி போர்ப் பிரகடனத்தை அறிவித்தது.

மேற்கோள்கள்

மேலும் காண்க
 சிபுரி
 கெடா மீது சயாமியர் படையெடுப்பு
 மலாயாவில் ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பு

மலேசியாவின் ஒப்பந்தங்கள்
மலேசியாவில் நிகழ்வுகள்
தாய்லாந்தின் ஒப்பந்தங்கள்
1909 நிகழ்வுகள்
லி கியோமிங்

ஜெனரல் லி கியோமிங் (Li Qiaoming) (; பிறப்பு:ஏப்ரல் 1961) மக்கள் விடுதலை இராணுவத்தின் வடக்கு கட்டளைப் பிரிவின் தரைப்படை தலைமை அதிகாரியாக, செப்டம்பர் 2017 முதல் செப்டம்பர் 2022 வரை பணியாற்றினார். அக்டோபர் 2017ல் ஜெனரல் லீ கியோமிங், சீனப் பொதுவுடமைக் கட்சியின் மத்திய குழு உறுப்பினராக தேர்வு செய்யப்பட்டார்.

மேற்கோள்கள்

1961 பிறப்புகள்
சீனப் படைத்துறையினர்
சீன அரசியல்வாதிகள்
வக்ஃபு

வக்ஃபு (waqf) என்பதன் பொருள் (அறக்கொடையை) நிலைநாட்டுதல் ஆகும். ஒரு சொத்தை வக்ஃபு செய்வதன் மூலம் அந்தச் சொத்தின் உரிமையை இறைவனுக்கு அர்ப்பணித்து, அதன் வருமானத்தையும், பலனையும் மக்களின் நலனுக்காக செலவிடுவதே நோக்கமாகும். வக்ஃப் அளிப்பவரை வாகிஃப் என்பர். இசுலாமிய சமயம் தொடர்பாக பள்ளிவாசல், கல்வி நிலையம் அல்லது தொண்டு நிறுவனம் அமைக்கும் நோக்கத்திற்காக ஒரு முஸ்லீம் இறைவன் பெயரால் வழங்கிய அறக்கொடை ஆகும்.  ஒருவர் தன்னுடைய சொத்துக்களை வக்ஃபு என்ற அறம் செய்து விட்ட பிறகு அவரோ, அவருடைய வழித்தோன்றல்களோ அந்தச் சொத்துக்களின் நிர்வாகிகளாக இருக்க முடியுமே தவிர, உரிமையாளர்களாக இருக்க முடியாது.

வக்ஃபின் வகைகள்
பொதுவாக வக்ஃபு சொத்துக்கள் பொது வக்ஃபு தனி வக்ஃபு, பாதி பொது, தனி வக்ஃபு என மூவகைப்படும். பாலம், கிணறு, சாலை போன்ற அறக்கொடைகள் பொது வக்ஃப் என்பர். வக்ஃபு அளிப்பவரின் குடும்ப நலனுக்கும், உறவினருக்கும் மட்டுமே நன்மை அளிப்பது தனி வக்ஃபு ஆகும். குடும்ப நலனுக்காகப் பாதியும், பொது நலனுக்காகப் பாதியும் அர்ப்பணிக்கப்படும் போது பாதி பொது வக்ஃப், பாதி தனி வக்ஃபு ஆகும்.

இந்தியாவில் வக்ஃப் சட்டம்
பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சிக்காலத்தில் முதன்முதலாக வக்பு சொத்துக்கள் தொடர்பாக 1923-ஆம் ஆண்டில் சட்டம் இயற்றப்பட்டது.
1954-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய அரசு இயற்றிய 1923-ஆம் ஆண்டின் வக்ஃபு சட்டத்தை நீக்கி விட்டு, 1954-ஆம் ஆண்டி புதிய வக்பு சட்டம் இயற்றப்பட்டது. இச்சட்டத்தின் கீழ் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் வக்ஃபு சொத்துக்களை நிர்வகிக்க தமிழ்நாடு வக்பு வாரியம் போன்று வக்பு வாரியங்கள் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் 1995-ஆம் ஆண்டில் புதிய  வக்பு  சட்டம் இயற்றப்பட்டு, 1954-ஆம் ஆண்டு வக்பு சட்டம் நீக்கப்பட்டது.

வக்ஃபு சொத்துக்களின் நிர்வாகம் 

வக்ஃபு சொத்துக்களை நிர்வகிப்பவர்களை முத்தவல்லி என்பர். வக்ஃபு சொத்துகளான பள்ளிவாசல்கள், தர்காக்கள், சமயக் கல்வி நிலையங்களான (மதராசாகள்), பொதுக் கல்வி நிறுவனங்களான பள்ளிக்கூடங்கள் மற்றும் கல்லூரிகள் போன்றவைகளை நிர்வகிப்பதற்கு, அவைகளை கொடையாக கொடுத்தவர்களையே அல்லது அவரது வழித்தோன்றல்களை முத்தவல்லிகளாக வக்ஃபு வாரியம் நியமனம் செய்யும்.  கொடையாளர்களின் வாரிசுகள் இல்லாது போனால், வக்ஃபு வாரியம் பொறுப்பானவர்களை முத்தவல்லியாக நியமிக்கலாம். முத்தவல்லி நியமனத்தில் சர்ச்சைகள் ஏற்பட்டால் மாவட்ட உரிமையியல் நீதிமன்றம் முடிவு எடுக்கும்.

இதனையும் காண்க
 முத்தவல்லி
 தமிழ்நாடு வக்பு வாரியம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 முத்தவல்லி

தானங்கள்
அறக்கொடைகள்
வக்ஃபு வாரியம்
இசுலாமிய அமைப்புகள்
முத்தவல்லி

முத்தவல்லி, வக்ஃபாக (தானமாக)  வழங்கப்பட்ட சொத்துக்களை வழங்கியவரோ அல்லது அவரது வழித்தோன்றல்களோ பரம்பரையாக நிர்வகிப்பவர்களை குறிக்கும். ஒருவர் தன்னுடைய சொத்துக்களை வக்ஃபு  (தானம்) செய்துவிட்ட பிறகு அவரோ, அவருடைய வழித்தோன்றல்களோ அந்தச் சொத்துக்களின் நிர்வாகிகளாக இருக்க முடியுமே தவிர, உரிமையாளர்களாக இருக்க முடியாது.

வக்ஃபு சொத்துக்களின் நிர்வாகம் 
வக்ஃபு சொத்துக்களை நிர்வகிப்பவர்களை முத்தவல்லி என்பர்.வக்ஃபு சொத்துகளான பள்ளிவாசல்கள், தர்காக்கள், சமயக் கல்வி நிலையங்களான (மதராசாகள்), பொதுக் கல்வி நிறுவனங்களான பள்ளிக்கூடங்கள் மற்றும் கல்லூரிகள் போன்றவைகளை நிர்வகிப்பதற்கு, அவைகளை கொடையாக கொடுத்தவர்களையே அல்லது அவரது வழித்தோன்றல்களை முத்தவல்லிகளாக வக்ஃபு வாரியம் நியமனம் செய்யும்.  கொடையாளர்களின் வாரிசுகள் இல்லாது போனால், வக்ஃபு வாரியம் பொறுப்பானவர்களை முத்தவல்லியாக நியமிக்கலாம். முத்தவல்லி நியமனத்தில் சர்ச்சைகள் ஏற்பட்டால் மாவட்ட உரிமையியல் நீதிமன்றம் முடிவு எடுக்கும்.

இதனையும் காண்க
 வக்ஃபு
 தமிழ்நாடு வக்பு வாரியம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

இசுலாமிய அமைப்புகள்
தாய்லாந்து மாநிலங்கள்

தாய்லாந்து மாநிலங்கள் (ஆங்கிலம்: Provinces of Thailand; தாய்: จังหวัดของประเทศไทย); என்பது தாய்லாந்து நாட்டில் உள்ள அரசாங்க நிர்வாக நிலப்பகுதிகள் ஆகும். அந்த அமைப்பில் தாய்லாந்தில் உள்ள 76 மாநிலங்களும் (தாய்: จังหวัด; ஆங்கிலம்: Changwat); புரோவின்சுகள் (Provinces) எனப் பிரிக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப் படுகின்றன.

மற்றும் ஒரு சிறப்பு நிர்வாகப் பகுதி (ஆங்கிலம்: Bangkok Special Administrative Area; தாய்: เขตปกครองส่วนท้องถิ่นรงถิ่นรูปแบษ), தாய்லாந்து தலைநகர் பாங்காக் (Bangkok) மாநகரைக் குறிக்கும் நிர்வாகப் பகுதியாகும். அனைத்து மாநிலங்களும் தாய்லாந்து நாட்டின் முதன்மையான உள்ளாட்சி அரசுகள்.

பொது

தாய்லாந்து நாட்டின் மாநிலங்கள் (Provinces); முதல் நிலையில் ஆம்போ (Amphoe) எனும் மாவட்டங்களாக (Districts) பிரிக்கப் படுகின்றன. இரண்டாம் நிலையில் தம்போன் (Tambon) எனும் துணை மாவட்டங்களாக (Sub Districts) பிரிக்கப் படுகின்றன. பின்னர் இந்தத் துணை மாவட்டங்கள் உள்ளாட்சி அரசுகளாக இயங்குகின்றன.

ஒவ்வொரு மாநிலமும் ஓர் ஆளுநரால் (ஆங்கிலம்: Phu Wa Ratchakan Changwat; தாய்: ผู้ว่าราชการจังหวัด) நிர்வாகம் செய்யப்படுகிறது. மாநில ஆளுநர்கள் மத்திய அரசாங்கத்தால் நியமிக்கப் படுகிறார்கள்.

தாய்லாந்து இராச்சியம்
தாய்லாந்து (ஆங்கிலம்: Thailand அல்லது Kingdom of Thailand; தாய்: ประเทศไทย), அதிகாரப்பூர்வமாக தாய்லாந்து இராச்சியம் (Kingdom of Thailand), முன்னர் சயாம் (ஆங்கிலம்: Siam, தாய்: สยาม) என்பது தென்கிழக்கு ஆசியாவில் உள்ள ஒரு நாடு ஆகும்.

இந்த நாட்டின் வடக்கில் மியான்மர், லாவோஸ்; கிழக்கில் லாவோஸ், கம்போடியா; தெற்கில் தாய்லாந்து வளைகுடா, மலேசியா; மேற்கில் அந்தமான் கடல் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளன. தாய்லாந்தின் கடல் எல்லைகளாக தென்கிழக்கே தாய்லாந்து வளைகுடா; வியட்நாம், தென்மேற்கே அந்தமான் கடலில் இந்தோனேசியா, இந்தியா ஆகிய நாடுகளும் உள்ளன.

சயாம்
1939 சூன் 23 வரை தாய்லாந்தின் அதிகாரபூர்வப் பெயர் சயாம் ஆகும். பின்னர் இது தாய்லாந்து என மாற்றம் கண்டது. மீண்டும் 1945 முதல் 1949 மே 11 வரை சயாம் என அழைக்கப்பட்டது. மீண்டும் 1949 மே 12-ஆம் தேதி தாய்லாந்து என மாற்றம் கண்டது.

தாய்லாந்து மன்னர் அந்த நாட்டின் அரசுத் தலைவர்; இராணுவப் படைகளின் தலைவர்; பௌத்த மதத்தை உயர்நிலைப் படுத்துபவர்; அனைத்து நம்பிக்கைகளுக்கும் பாதுகாவலரும் ஆவார்.

தாய்லாந்து மாநிலங்கள் 

 31 டிசம்பர் 2019-இல் தாய்லாந்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 66,558,935 ஆகும்.
 தாய்லாந்தின் மொத்த நிலப்பரப்பு 517,646 km2 (2013-இல்)

மேற்கோள்கள்

தாய்லாந்து மாகாணங்கள்
சா. இராம. முத்தையா செட்டியார்

சாத்தப்பன் இராமநாதன் முத்தையா செட்டியார் (Sathappan Ramananathan Muthiah Chettiar), பிரித்தானிய இந்தியாவின் தன வணிகர், வங்கியாளர் மற்றும் கொடையாளர் ஆவார். இவர் தமிழ்நாடு, இலங்கை, மலேசியா மற்றும் பர்மாவில் வணிகம் செய்தவர். இவரது மகன்களில் வங்கியாளர் சா. இராம. மு. சிதம்பரம் செட்டியார் ஒருவர் ஆவார்.

கொடைகள் 
சிதம்பரம் நடராஜர் கோயிலை பல இலட்சம் ரூபாய் செலவில் சீரமைத்தார். மேலும் சிதம்பரத்தில் சத்திரம் ஒன்றை நிர்மானித்தார். மேலும் காசி நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார் சத்திரத்தை நிறுவ நன்கொடை அளித்தார்.

குடும்பம்
முத்தையா செட்டியாரின் குடும்பம்: 
 சா. இராம. மு. சிதம்பரம் செட்டியார் (மகன்)
 சா. இராம. மு. இராமசாமி செட்டியார் (மகன்)
 சா. இராம. மு. அண்ணாமலை செட்டியார் (மகன்)
 மு. அ. முத்தையா செட்டியார் (அண்ணாமலை செட்டியாரின் மகன்)

மேற்கோள்கள் 
 

1840 பிறப்புகள்
1900 இறப்புகள்
இந்திய வங்கியாளர்கள்
நாட்டுக்கோட்டைச் செட்டியார்கள்
இந்தியப் புரவலர்கள்
ஜனநாயக முற்போக்கு ஆசாத் கட்சி

ஜனநாயக முற்போக்கு ஆசாத் கட்சி (டிஏஏபி) என்பது குலாம் நபி ஆசாத்தால் 26 செப்டம்பர் 2022 அன்று ஜம்முவில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு இந்திய அரசியல் கட்சியாகும்.   இக்கட்சி ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீரை அடிப்படையாக கொண்டு செயல்ப்படும் ஒரு மாநிலக் கட்சி ஆகும். இக் கட்சியின் முக்கிய மூன்று செயல் திட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது. அவை ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீருக்கு முன்பு இருந்த முழு மாநில அந்தஸ்து, நிலத்தின் மீதான உரிமை, பூர்வீக குடிகளுக்கான வேலைவாய்ப்பு போன்றவற்றை மீட்டெடுப்பதாகும்.  கட்சியின் சித்தாந்தம் மகாத்மா காந்தியின் கொள்கைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

மேற்கோள்கள்

இந்திய அரசியல் கட்சிகள்
சம்மு காசுமீர் அரசியல் கட்சிகள்
மர அரணை

தாசியா ஜான்சிங்கி (Dasia johnsinghi) என்பது மர அரணை எனப்படும் அரணைச் சிற்றின அகணிய உயிரி ஆகும். இது இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டின் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் தென்பகுதியில் அறியப்படுகிறது. இவை மரங்களில் வாழும் வகையில் தகவமைப்பினைப் பெற்றுள்ளன.

மேற்கோள்கள் 

இந்திய ஊர்வன
அரணை
பட்டாணி ஆறு

பட்டாணி ஆறு (ஆங்கிலம்: Pattani River; தாய்: แม่น้ำปัตตานี); தா. பொ. எ.; Maenam Pattan); என்பது தென் தாய்லாந்து, பட்டாணி மாநிலம், பட்டாணி நகரத்தில் உள்ள ஆறு.  

இந்த ஆறு மலேசியா, கெடா பெத்தோங் மாவட்டம்; மற்றும் தாய்லாந்து யாலா மாநிலம்; ஆகிய பகுதிகளில் உற்பத்தி ஆகிறது. இந்த ஆற்றுப் படுகையின் மத்திய மற்றும் தெற்குப் பகுதிகளில் பல மலைத்தொடர்கள் உள்ளன. வடக்குப் பகுதியில் பட்டாணி ஆற்றுச் சமவெளியை இந்த ஆறு ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது.

பொது

பட்டாணி மாநிலம்; யாலா மாநிலம் ஆகிய மாநிலங்களின் வழியாகப் பாயும் இந்த ஆறு, பின்னர் பட்டாணி நகரத்தைக் கடந்து தாய்லாந்து வளைகுடாவில் கலக்கிறது. 

தீபகற்ப மலேசியாவில் உற்பத்தியாகும் தாய்லாந்து ஆறுகளில் பட்டாணி ஆறுதான் மிக நீளமானது. 214 கிலோமீட்டர் நீளம் கொண்டது. யாகா ஆறு (Yaha River); மற்றும் நோங் சிக் ஆறு (Nong Chik River); ஆகிய இரு ஆறுகளைத் துணை ஆறுகளாகக் கொண்டுள்ளது.

யாலா மாநிலத்தில் பட்டாணி ஆற்றைத் தேக்கி ஓர் அணையைக் கட்டி ஒரு நீர்த்தேக்கத்தை உருவாக்கி இருக்கிறார்கள். அதன் பெயர் பாங் லாங் நீர்த்தேக்கம் (Bang Lang Reservoir). பாங் லாங் நீர்த்தேக்கத்தில் இருந்து மற்றொரு நீர்த்தேக்கமான பட்டாணி நீர்த்தேக்கத்தையும் (Pattani Dam) உருவாக்கி இருக்கிறார்கள்.

சான் காலா கிரி மலை

இந்த ஆற்றின் வழித்தடத்தில் சான் காலா கிரி மலை (San Kala Khiri); மற்றும் பைலோ மலை (Pilo Mountain); என இரண்டு பெரிய மலைகள் உள்ளன. அவை தாய்லாந்து மற்றும் மலேசியா நாடுகளுக்கு இடையே இயற்கையான எல்லைகளாகவும் உள்ளன.

பெரும்பான்மையான மக்கள், ஏறத்தாழ 715,000 மக்கள், பட்டாணி ஆற்றுப் படுகையில் (Pattani River Basin) வாழ்கின்றனர். விவசாயமும் கால்நடை வளர்ப்புமே இவர்களின் தொழில்கள்.

மேற்கோள்கள்

மேலும் காண்க

தாய்லாந்தின் ஆறுகள்
யானைக்கல், மதுரை

யானைக்கல் (Yanaikkal) என்ற புறநகர்ப்பகுதி இந்தியா தீபகற்பத்தில், தமிழ்நாடு மாநிலத்தின், மதுரை மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.

விபரங்கள் 
மதுரையின் வடக்கு வெளி வீதியில், நான்கு சாலைகள் சந்திக்கும் இடத்தில் நிறுவப்பட்ட யானைக்கல் சிலையைச் சுற்றி அமைந்த மக்கள் அடர்த்தி மிகுந்த பகுதியே யானைக்கல் என்ற புறநகர்ப் பகுதி. மதுரையின் நான்கு வெளிவீதிகளிலும் (கீழ வெளி வீதி, மேல வெளி வீதி, வடக்கு வெளி வீதி மற்றும் தெற்கு வெளி வீதி) பழங்காலத்தில் கட்டப்பட்டிருந்த பிரம்மாண்டமான கோட்டைச் சுவர்கள் மற்றும் நுழைவு வாயில்களில், மேல வெளி வீதி கோட்டை வாசலைத் தவிர மீதி மூன்று கோட்டைச் சுவர்களும், நுழைவு வாயில்களும், பிற்காலத்தில் வெள்ளைக்கார கலெக்டரான 'மாரட்'  (Marret) என்பவரது உத்தரவால் அகற்றப்பட்டன. வடக்கு வாசல் அகற்றப்பட்ட இடத்தில் அடையாளச் சின்னமாக, மகாலிலிருந்து எடுத்து வரப்பட்ட ஒரு யானைக்கல் சிலை நிறுவப்பட்டது. அதுவே, இன்றும் காட்சி தருகிறது. அந்த இடமே யானைக்கல் என்று இன்றும் அழைக்கப்படுகிறது. சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர், கிழக்கு திசை நோக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த இந்த யானைக்கல் சிலை, சில காலம் வேறு திசையைப் பார்க்கும் வண்ணம் திருப்பி வைக்கப்பட்டது. அப்போது முதல் மழை இல்லாது மதுரை வறட்சியாகக் காணப்பட்டதாகவும், பின்னர் பழையபடி கிழக்குத் திசை நோக்கியே திருப்பி வைக்கப்பட்டதும், மீண்டும் மழையால் செழிப்படைந்ததாகவும் செவி வழிக் கதை ஒன்று உண்டு. இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, தற்போது காந்தியடிகள் சிலை, சிறிய பூங்கா மற்றும் நீரூற்றும் ஏற்படுத்தப்பட்டு, மதுரை மாநகராட்சியால் பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது. மேலும், யானைக்கல்லும் புதுப்பிக்கப்பட்டு ஜொலிக்கிறது.

அமைவிடம் 
கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 158 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள யானைக்கல் பகுதியின் புவியியல் ஆள்கூறுகள்: 9°55'24.9"N, 78°07'24.7"E (அதாவது, 9.923585°N, 78.123529°E) ஆகும்.

போக்குவரத்து

யானைக்கல் தரைப்பாலம் 
வைகை ஆற்றின் இரு கரைகளையும் இணைக்கும் வண்ணம் தாழ்வான பாலம் ஒன்று உண்டு. இதற்கு யானைக்கல் பாலம் என்று பெயர். இலகுரக வாகனப் போக்குவரத்துக்குப் பயன்படுத்தப்படும் இந்தப் பழைய பாலம், ஒவ்வோர் ஆண்டும் கனமழை பெய்யும் போதும் வைகை ஆற்றில் மூழ்கிய நிலையில் காட்சி தரும். இந்த 2022ஆம் ஆண்டும், கனமழையால் வைகை அணையிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட நீரால், வைகை ஆற்றில் வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்பட்டு, கரைபுரண்டு ஓடிய நீரால், யானைக்கல் தரைப்பாலம் மற்றும் இணைப்புச் சாலைகள் தண்ணீரில் மூழ்கின. பாதுகாப்பு கருதி, சில நாட்கள் அந்தத் தரைப்பாலம் வழியாகப் போக்குவரத்து தடை செய்யப்பட்டது.

வைகை ஆறு 
மதுரையில் பாய்ந்தோடும் ஆறான 'வைகை ஆறு' யானைக்கல் பகுதிக்கு அருகில் செல்கிறது. இந்த 2022ஆம் ஆண்டு கனமழை காரணமாக, வைகை அணைக்கு நீர்வரத்து அதிகரித்து, வைகை அணை நீர்மட்டம் உயர்ந்து, அதன் காரணத்தால் அதிக அளவு நீர், அணையிலிருந்து திறக்கப்பட்டு, வைகை ஆற்றில் வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்பட்டது. அதனால், வைகை ஆற்றின் இரு கரைகளையும் தொட்டபடி நீர் ஆர்ப்பரித்து சென்றது. இதனால் யானைக்கல் தரைப்பாலத்தை மூழ்கடித்து தண்ணீர் சென்றது. இதனால் சிம்மக்கல் பகுதி, கோரிப்பாளையம், தல்லாகுளம் சாலை, பனகல் சாலை, செல்லூர் சாலை, யானைக்கல் பாலம் ஸ்டேசன் சாலைகளில் போக்குவரத்தில் நெரிசல் ஏற்பட்டது. மேலும், மதுரை மாநகராட்சி கழிவுநீர் யானைக்கல் பகுதியில் வைகை ஆற்றில் கலக்கும் இடத்தில் முளைக்கும் ஆகாயத் தாமரைகளால் தண்ணீர் போக்குவரத்து தடை ஏற்படுவதும் உண்டு.

அருகிலுள்ள ஊர்கள் 
மதுரை, சிம்மக்கல், கோரிப்பாளையம், செல்லூர், ஆரப்பாளையம், நெல்பேட்டை, கீழவாசல் ஆகியவை யானைக்கல் பகுதிக்கு அருகிலுள்ள முக்கிய ஊர்கள் ஆகும்.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

மதுரை
மதுரை மாநகராட்சிப் பகுதிகள்
தோட்டா சீதாராம இலட்சுமி

தோட்டா சீதாராம இலட்சுமி (Thota Seetharama Lakshmi)(பிறப்பு: செப்டம்பர் 12, 1951 என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் ஆந்திரப் பிரதேசம், மேற்கு கோதாவரி மாவட்டம் உப்பலூரைச் சேர்ந்தவர். இவர் தெலுங்கு தேசம் கட்சியினைச் சேர்ந்த ஒரு அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் ஆந்திரப் பிரதேசத்திலிருந்து நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக (மாநிலங்களவை) உறுப்பினராக 2014 முதல் 2020 வரை பதவியிலிருந்தார்.

நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகப் பதவி வகிக்கும் முன், 2005 முதல் 2010 வரை பீமாவரம் நகராட்சித் தலைவராகப் பணியாற்றினார். 2009 முதல் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் மேற்கு கோதாவரி மாவட்டத்தின் தெலுங்கு தேசம் கட்சியின் மாவட்டத் தலைவராகவும் உள்ளார்.

மேலும் பார்க்கவும் 
ஆந்திரப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த ராஜ்யசபா உறுப்பினர்கள்

மேற்கோள்கள் 

21-ஆம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள்
மேற்கு கோதாவரி மாவட்ட நபர்கள்
1951 பிறப்புகள்
வாழும் நபர்கள்
தெலுங்கு தேசம் கட்சி அரசியல்வாதிகள்
மக்கெடோனின் நான்காம் அமிண்டாஸ்

நான்காம் அமிண்டாஸ் (Amyntas IV of Macedon, கிரேக்கம் : Ἀμύντας Δ΄) என்பவர் கிமு 359 இல் கிரேக்க இராச்சியமான மக்கெடோனியாவின் பட்டத்து அரசர் ஆவார். இவர் அர்கெட் வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர்.

வாழ்க்கைக் குறிப்பு 
அமிண்டாஸ் மாசிடோனின் மன்னர் மூன்றாம் பெர்டிக்காஸின் மகன் ஆவார். இவர் கிமு 365 இல் பிறந்தவர்.

கிமு 359 இல் இவரது தந்தையின் மரணத்திற்குப் பிறகு இவர் அரசரானார். இவர் சிறுவனாக இருந்ததால் பெர்டிக்காசின் உறவினரான மக்கெடோனின் இரண்டாம் பிலிப் இவரது அரசப் பிரதிநிதியாக இருந்து இவர் சார்பாக ஆட்சி செய்தார். அதே ஆண்டில், பிலிப்  இவரது பதவியைப் பறித்துக் கொண்டு தன்னையே மாசிடோனியாவின் அரசனாக அறிவித்துக் கொண்டார்.

அமிண்டாஸ் பிலிப்பிற்கு அச்சுறுத்தலாக இருப்பதாக கருதப்படவில்லை. எனவே அவர் தனது மகளான சைனானை இவருக்கு திருமணம் செய்து வைத்தார். கிமு 336 இல் அலெக்சாந்தர் வாரிசு விசயத்துக்காக  உடனடியாக அமிண்டாசை கொன்றார்.

மக்கெடோனின் இரண்டாம் யூரிடைஸ் அமிண்டாசின் மகளாவார்.

குறிப்புகள் 

கிமு 336 இறப்புகள்
இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தின் தற்போதைய நீதிபதிகள்

இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தின் தற்போதைய நீதிபதிகள் பட்டியல் இது. நாட்டின் உச்ச நீதிமன்றமான இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தில் 33 நீதிபதிகள் (இந்தியாவின் தலைமை நீதிபதி உட்பட) தற்போது உள்ளனர். இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தின் அதிகபட்ச நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கை 36 ஆகும். இந்திய அரசியலமைப்பின் படி, உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் 65 வயதில் ஓய்வு பெறுகின்றனர். .

ஆகத்து 2021-ல், அப்போதைய குடியரசுத் தலைவர் ராம்நாத் கோவிந்த் உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு மூன்று பெண்கள் உட்பட ஒன்பது நீதிபதிகளை நியமனம் செய்வதற்கான உத்தரவில் கையெழுத்திட்டார். எனவே மொத்த நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கை 34ஆக இருந்தது. உச்சநீதிமன்றத்தில் ஒன்பது நீதிபதிகள் ஒரே நேரத்தில் பதவியேற்ற முதல் நிகழ்வு இதுவாகும். 31 நீதிபதிகளில் 9 பேர் தமது பதவிக் காலத்தில் இந்தியாவின் தலைமை நீதிபதிகளாக ஏற்று ஓய்வு பெறுவார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

நீதிபதி சஞ்சீவ் கண்ணா இந்தியாவின் 51வது மற்றும் தற்போதைய தலைமை நீதிபதி ஆவார். இவர் 11 நவம்பர் 2024 அன்று பதவியேற்றார்.

பணி மூப்பு அடிப்படையில் நீதிபதிகள் பட்டியல்

கொலீஜியம் உறுப்பினர்கள் 
தற்போது, கொலீஜியத்தின் உறுப்பினர்கள்:

 சஞ்சீவ் கண்ணா(இந்தியத் தலைமை நீதிபதி)
 பூஷண் இராமகிருஷ்ண கவாய் (நீதிபதி)
 சூர்யகாந்த் (நீதிபதி)
 ஹிருஷிகேஷ் ராய் (நீதிபதி)
 அபை சி. ஓகா (நீதிபதி)

மேலும் பார்க்கவும் 

 இந்தியாவின் தலைமை நீதிபதிகள் பட்டியல்
 தற்போதைய இந்திய தலைமை நீதிபதிகளின் பட்டியல்
 இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தின் பெண் நீதிபதிகளின் பட்டியல்
 இந்திய உயர் நீதிமன்றங்களின் தற்போதைய பணிபுரியும் நீதிபதிகள் பட்டியல்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 இந்திய உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் பட்டியல்

இந்திய உச்ச நீதிமன்றம்
அ. சோ. போபண்ணா

அஜ்ஜிகுட்டிரா சோமையா போபண்ணா (Ajjikuttira Somaiah Bopanna)(பிறப்பு 20 மே 1959) இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தின் நீதிபதி ஆவார். இவர் கவுகாத்தி உயர்நீதிமன்றத்தின் முன்னாள் தலைமை நீதிபதி ஆவார். இவர் கர்நாடக உயர் நீதிமன்றத்தின் முன்னாள் நீதிபதியும் ஆவார்.

மேற்கோள்கள் 

இந்திய உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள்
1959 பிறப்புகள்
வாழும் நபர்கள்
அனில் சவுகான்

தரைப்படை கட்டளையாளர் இளநாயகம் அனில் சவுகான் பிவிஎஸ்எம், யுஒய்எஸ்எம், ஏவிஎஸ்எம், எஸ்எம், விஎஸ்எம் (Anil Chauhan) என்பவர் இந்தியத் தரைப்படையின் ஓய்வு பெற்ற தலைமை அதிகாரி ஆவார். இவர் 28 செப்டம்பர் 2022 அன்று பாதுகாப்புப்படைகளின் தலைமைப் படைத்தலைவராக 30 செப்டம்பர் 2022 அன்று பதவியேற்றார்.

லெப்டினன்ட் ஜெனரல் மனோஜ் முகுந்த் நரவானே இராணுவத் துணைத் தலைவராகப் பதவி உயர்வு பெற்றதைத் தொடர்ந்து இவர் 2019 செப்டம்பரில் கிழக்கு படைத்தளக் கட்டளைத் தளபதியாகப் பணியாற்றினார்.

சவுகான் முன்பு இந்தியத் தரைப்படையின் இராணுவ நடவடிக்கைகளின் தலைமை இயக்குநராக பணியாற்றினார். இவர் முன்னர் இந்திய தரைப்படையின்  III படையின் தளபதியாக இருந்தார். இவர் தரைப்படை கட்டளையாளர் அபய் கிருஷ்ணாவிடமிருந்து இந்தப் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டார்.

ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி 
சவுகான், கொல்கத்தா வில்லியம் கோட்டை கேந்திரிய வித்யாலயாவில் பள்ளிக் கல்வியினை முடித்துள்ளார். பின்னர் கடக்வாஸ்லாவில் உள்ள தேசியப் பாதுகாப்பு அகாதமி மற்றும் தேராதூன், இந்தியப் படைத்துறைக் கல்விக்கூடத்தில் இராணுவ பயிற்சி பெற்றுள்ளார்.

பணி 
சவுகான் 1981 இல் 11 கூர்க்கா துப்பாக்கி படையினர் பணியில் சேர்ந்தார். இவர் தனது பணியின் போது ஆணையிடுபவராகவும், அறிவுறுத்தும் பணியாளராகவும் மற்றும் அறிவுறுத்தல் வழங்குபவராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். சம்மு காசுமீர் மற்றும் வடகிழக்கு இந்தியாவில் கிளர்ச்சி எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளைத் திறம்படக் கையாளுவதில் அனுபவம் பெற்றவர். அங்கோலாவுக்கான ஐக்கிய நாடுகளின் தூதுவராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.

சூலை 2019-ல், மனோஜ் முகுந்த் நரவனேவினைத் தொடர்ந்து கிழக்குக் கட்டளையின் பொது அலுவலராகவும் நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர் இவர் ஆகத்து 31 அன்று இராணுவப் பணியாளர்களின் துணைத் தலைவராக ஆனார்.

சவுகான் 31 மே 2021 அன்று ஓய்வு பெற்றார்.

பாதுகாப்புப் படைத் தலைவர் 
சவுகான் 28 செப்டம்பர், 2022 அன்று பாதுகாப்புப் படைகளின் இரண்டாவது தலைமை அதிகாரியாக நியமிக்கப்பட்டார்.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
சவுகான், கலைஞரான அனுபமாவை மணந்தார். இந்த தம்பதிக்கு பிரக்யா என்ற மகள் உள்ளார்.

மரியாதைகள் மற்றும் அலங்காரங்கள் 
சவுகானுக்கு, பரம் விசிட்ட சேவா பதக்கம், உத்தம் யுத் சேவா பதக்கம், அதி விசிட்ட சேவா பதக்கம், சேனா பதக்கம் மற்றும் விசிட்ட சேவா பதக்கம் ஆகியவை வழங்கப்பட்டுள்ளன.

தரவரிசை தேதிகள்

மேற்கோள்கள் 

உத்தராகண்டு நபர்கள்
வாழும் நபர்கள்
இந்தியப் பாதுகாப்புப்படைகளின் தலைமைப் படைத்தலைவர்கள்
இந்தியப் படைத்துறையினர்
பாராபங்கி

பாராபங்கி (Barabanki), இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் வடகிழக்கில், அவத் பிரதேசத்தில் உள்ள பாராபங்கி மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும்.  மாநிலத் தலைநகரான லக்னோவிற்கு கிழக்கே 30 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் பாராபங்கி நகரம் உள்ளது.  2011-இல்இந்நகரத்தின் மக்கள் தொகை 1,46,831 ஆகும்.

மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு படி பாராபங்கி நகரத்தின் மக்கள் தொகை 1,46,831 ஆகும். அதில் ஆண்கள் 77,766  மற்றும் பெண்கள் 69,065  ஆக உள்ளனர்.  இதன் சராசரி  எழுத்தறிவு  81.85% ஆகவுள்ளது. இந்நகரத்தின் மக்கள் தொகையில் இசுலாமியர்கள் பெரும்பான்மையாக உள்ளனர்.

போக்குவரத்து

நெடுஞ்சாலைகள்
தேசிய நெடுஞ்சாலை 28 பாராபங்கி மாவட்டத்தின் வழியாகச் செல்கிறது. இது அயோத்தி, லக்னோ, கோரக்பூர் போன்ற நகரங்களுடன் இணைக்கிறது.இந்நகரத்தின் வழியாகச் செல்லும் பிற நெடுஞ்சாலைகள்:

தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 27
 தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 727 H (பாராபங்கி-லக்கீம்பூர்
தேசிய நெடுஞ்சாலை எண்  927 (பாராபங்கி-நேபாள்கஞ்ச் 
தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 28 (லக்னோ-அயோத்தி-கோரக்பூர்

விரைவுச் சாலைகள்
லக்னோ முதல் காசீப்பூர் மாவட்டம் வழியாகச் செல்லும் 340 கிலோ மீட்டர் நீளம் கொண்ட 6 வழித்தட பூர்வாஞ்சல் விரைவுச் சாலை பாராபங்கி நகரம் வழியாகச் செல்கிறது.

இருப்புப் பாதைகள்
பாராபங்கி இரயில் சந்திப்பு நிலையம்அயோத்தி, லக்னோ போன்ற நகரங்களுடன் இணைக்கிறது.

வானூர்தி நிலையம்
பாராபங்கி நகரத்திலிருந்து 40 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் சவுத்ரி சரண் சிங் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் உள்ளது.

தட்ப வெப்பம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 

பாராபங்கி மாவட்டம்

உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
மாநிலங்களவைத் தேர்தல்கள் 1955

மாநிலங்களவைத் தேர்தல்கள் 1955 (1955 Rajya Sabha elections) என்பது இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் மேலவையான மாநிலங்களவைக்கு உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காக 1955ஆம் ஆண்டு பல்வேறு நாட்களில் நடைபெற்ற தேர்தல்களாகும்.

தேர்தல்கள் 
பல்வேறு மாநிலங்களைச் சேர்ந்த உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான தேர்தல் நடைபெற்றது.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்கள் 
1955-ல் நடைபெற்ற தேர்தலில் பின்வரும் உறுப்பினர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். இவர்கள் 1955-1961 காலத்திற்கு உறுப்பினர்களாக இருந்தனர். பதவி விலகல் அல்லது பதவிக்காலத்திற்கு முன் மரணம் ஏற்பட்டால் தவிர, 1961 ஆம் ஆண்டில் ஓய்வு பெறுகின்றனர். பட்டியல் முழுமையடையவில்லை.

மாநிலம் - உறுப்பினர் - கட்சி

இடைத்தேர்தல் 
கீழ்க்கண்ட இடைத்தேர்தல் 1955ஆம் ஆண்டு நடைபெற்றது.

மேற்கோள்கள் 

 

மாநிலங்களவைத் தேர்தல்கள்
சம்பல் நகரம்

சம்பல் (Sambhal) , இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் சம்பல் மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். புது தில்லிக்கு கிழக்கே 165 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.மேலும் மாநிலத் தலைநகரான லக்னோவிற்க்கு வடகிழக்கில் சம்பல் நகரம் உள்ளது. இங்கு மன்னர் பாபர் நிறுவிய சாஹி ஜுமா பள்ளிவாசல் உள்ளது.

மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு படி
வார்டுகளும்,  வீடுகளும் கொண்ட
நகரத்தின் மக்கள் தொகை  2,21,334 ஆகும். அதில் ஆண்கள்  116,008  மற்றும் பெண்கள் 105,326  ஆக உள்ளனர். பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு 936 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். இதன் மக்கள் தொகையில் 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள் 34,279 ஆகவுள்ளனர். இதன் சராசரி  எழுத்தறிவு  49.51%  ஆகவுள்ளது. இதன் மக்கள் தொகையில் இந்துக்கள் 22.00%, இசுலாமியர் 77.67% மற்றும் பிறர் 0.23% ஆகவுள்ளனர்.

இருப்புப் பாதை
சம்பல் ஹதிம் சராய் தொடருந்து நிலையம் தில்லி, லக்னோ, கான்பூர், அலகாபாத், அயோத்தி, வாரணாசி போன்ற நகரங்களுடன் இணைக்கிறது.

பொருளாதாரம்
மெந்தால் எண்ணெய் இந்நகரத்தில் அதிக அளவில் உற்பத்தி செய்யப்பட்டு, ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது.

கல்வி
 மகாத்மா காந்தி நினைவு பட்டமேற்படிப்பு கல்லூரி 
 சம்பல் அரசுக் கல்லூரி 
 ஹக்கீம் ரியாஸ் யுனானி மருத்துவக் கல்லூரி மருத்துவமனை 
 இஸ்ரத் குழும கல்வி நிறுவனங்கள், சம்பல்

இதனையும் காண்க
 சம்பல் பிரதேசம்

மேற்கோள்கள்

சம்பல் மாவட்டம்

உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
எஸ். வி. இரமணன்

எஸ். வி. ரமணன், (SV Ramanan) தமிழ்த் திரைப்பட இசையமைப்பாளர், இயக்குநர், தயாரிப்பாளர் ஆவார். இவர் பிரபல தமிழ்த் திரைப்பட இயக்குநரும், தயாரிப்பாளருமான கே. சுப்பிரமணியம்-மீனாட்சி தம்பதியரின்  மகனும், பரத நாட்டியக் கலைஞர் பத்மா சுப்பிரமணியத்தின் உடன் பிறந்தவரும் ஆவார். இவரது சிற்றனை திரைப்பட நாயகி எஸ். டி. சுப்புலட்சுமி ஆவார். இசையமைப்பாளர் அனிருத் இரமணனின் பேரன் ஆவார்.

மேடை நாடகங்களில் நடித்து வந்த எஸ். வி. இரமணன் தூர்தர்ஷன் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பான பல நாடகங்களையும், ஆவணப்படங்களையும் இயக்கியுள்ளார். அனைத்திந்திய வானொலியில் ஒலிபரப்பான விளம்பர படங்களுக்கு பின்னணி குரல் கொடுத்துள்ளார். 1983-ல் ஒய். ஜி. மகேந்திரன், சுஹாசினி நடிப்பில் வெளியான உருவங்கள் மாறலாம் எனும் திரைப்படத்தை இயக்கி, இசை அமைத்துள்ளார். 1966-ல் ஜெயகாந்தன் திரைக்கதை, இயக்கத்தில் வெளியான யாருக்காக அழுதான் திரைப்படத்திற்கு இசையமைத்திருந்தார்.

மறைவு
சென்னை இராஜா அண்ணாமலைபுரத்தில் உள்ள வீட்டில், இரமணன் தமது 87-வது அகவையில் உடல்நலக் குறைவால் மறைந்தார்.

மேற்கோள்கள்

தமிழ்த் திரைப்பட இசையமைப்பாளர்கள்
தமிழ்த் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள்
தமிழ்த் திரைப்பட இயக்குநர்கள்
சென்னை நபர்கள்
2022 இறப்புகள்
ஆத்திரேலியத் துடுப்பாட்ட அணியின் இந்தியச் சுற்றுப்பயணம், 2022-23

ஆஸ்திரேலிய துடுப்பாட்ட அணி செப்டம்பர் 2022 இல் இந்தியாவில் சுற்றுப்பயணம் செய்து மூன்று  பன்னாட்டு இருபது20 (இ20ப) போட்டிகளில் விளையாடியது. அதன் பின் 2023-ல் பிப்ரவரி மற்றும் மார்ச் மாதங்களில் நான்கு தேர்வு  போட்டிகளைக் கொண்ட பார்டர்- கவாஸ்கர் கோப்பைக்கானத் தொடரை  விளையாடியது. தேர்வுப் போட்டிகள் 2021-2023 ஐசிசி உலக தேர்வுதுடுப்பாட்ட உலகக்கிண்ணத்தின்  ஒரு பகுதியாகவும் இருக்கும்.

முதல் இ20ப போட்டியை ஆத்திரேலிய அணி 4  வீழ்த்தல்கள் வித்தியாசத்தில் வென்றது. மைதானம் ஈரமாக இருந்ததால் இரண்டாம் இ20ப போட்டி 8 நிறைவுகள் கொண்ட போட்டியாக மாற்றப்பட்டது. இப்போட்டியில் இந்திய அணி 6 வீழ்த்தல்கள் வித்தியாசத்தில் வென்றது.  மூன்றாம் இ20ப போட்டியை 6 வீழ்த்தல்கள் வித்தியாசத்தில் வென்று இந்திய அணி இ20ப தொடரை வென்றது.

அணிகள் 

தொடருக்கு முன்பாக  மிட்செல் மார்ஷ், மிட்செல் ஸ்டார்க் மற்றும் மார்கஸ் ஸ்டோய்னிஸ் ஆகியோர் காயம் காரணமாக ஆத்திரேலிய   அணியிலிருந்து விலகினார்கள். அவர்களுக்கு மாற்றாக சீன அப்போட், நேதன் எல்லிஸ் மற்றும் டேனியல் சாம்ஸ் ஆகியோர் அணியில் சேர்க்கப்பட்டார்கள். கோவிட்-19 தொற்று காரணமாக முகமது ஷமி இந்திய அணியிலிருந்து விலகினார். அவருக்கு மாற்றாக அணியில் உமேஷ் யாதவ் சேர்க்கப்பட்டார்.

இ20ப தொடர்

முதல் இ20ப

2வது இ20ப

3வது இ20ப

தேர்வுத் தொடர்

முதல் தேர்வுப் போட்டி

குறிப்புகள்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 Series home at ESPNcricinfo (T20Is)
 Series home at ESPNcricinfo (Tests and ODIs)

2022இல் துடுப்பாட்டம்
2023இல் துடுப்பாட்டம்
ஆத்திரேலியாவில் துடுப்பாட்டம்
இந்தியாவில் துடுப்பாட்டம்
பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்ட சுற்றுப் பயணங்கள்
பதேகர்

பதேகர் (Fatehgarh), வட இந்தியாவின் அமைந்த உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலத்தில் அமைந்த பரூக்காபாத் மாவட்டத்தில் உள்ள இராணுவப் பாசறை நகரம் ஆகும். இதனருகே பரூக்காபாத் மாநகரம் உள்ளது. பதேகர் கங்கை ஆற்றின் தென்கரையில் உள்ளது. பதேகர் அருகே பௌத்தம் தொடர்பான சங்காசியா மற்றும் சிராவஸ்தி பண்டைய நகரங்கள் உள்ளது.  பதேகர் இராணுவப் பாசறை நகரம், இந்திய இராணுவத்தின் இராஜ்புத் ரெஜிமெண்டு, 114 தரைப்படை பட்டாலியன் மற்றும் சீக்கிய லைட் தரைப்படைகளின் தலைமையகம் உள்ளது. இது பரூகாபாத்திலிருந்து 5 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.

மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு படி
7 வார்டுகளும், 2,486  வீடுகளும் கொண்ட பதேகர் இராணுவப் பாசறை நகரத்தின் மக்கள் தொகை 14,793  ஆகும். அதில் ஆண்கள் 9,135  மற்றும் பெண்கள்5,658  ஆக உள்ளனர். பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு 619 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். இதன் மக்கள் தொகையில் 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள் 1633 (11%)   ஆகவுள்ளனர். இதன் சராசரி  எழுத்தறிவு 87.2%  ஆகவுள்ளது. இதன் மக்கள் தொகையில் பட்டியல் சமூகத்தினரும், பட்டியல் பழங்குடியினரும் முறையே 3,477 மற்றும் 9 ஆகவுள்ளனர். 

இதன் மக்கள் தொகையில் இந்துக்கள் 72.7%, இசுலாமியர் 10.34%, சீக்கியர்கள் 15.93%, கிறித்தவர்கள் 0.77% மற்றும் பிறர் 0.25% ஆகவுள்ளனர்.

மேற்கோள்கள்

உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
வேலாயுதம்பாளையம் குமரப்ப கவுண்டர்

குமரப்ப கவுண்டர் கொங்குநாட்டைச் சேர்ந்த இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வீரர் ஆவார்.

குமரப்ப கவுண்டர் 1908 இல் கரூர் மாவட்டம் வேலாயுதம்பாளையத்தில் கருப்பண்ண கவுண்டருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். 1942-இல் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தில் பங்கேற்று, குளித்தலை மற்றும் வேலூரில் கைது செய்யப்பட்டு 3 மாதங்கள் சிறைத்தண்டனை பெற்றார். வேலூர் சிறையில் இருந்தபோது, முன்னாள் கல்வி அமைச்சர் டி.எஸ். அவினாசிலிங்கமும் மிக நெருங்கிய நண்பர்களாகவும் ஆனார்கள். பின்னர் 1954-1956-இல் வேலாயுதம்பாளையத்தில் உள்ள புஞ்சை புகழூர் கிராமத்தில் அரசுப் பள்ளியைக் கட்டினார். அவர் மாநில அரசிடமிருந்து சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் ஓய்வூதியத்தைப் பெற்றார், 14 ஏப்ரல் 1981 முதல் ஓய்வூதிய ஆணை எண் 9761 ஐப் பெற்றார். அவர் டிசம்பர் 14, 1999 அன்று காலமானார்.

மேற்கோள்கள் 
தமிழ்நாட்டு இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வீரர்கள்
காளியண்ணன் கவுண்டர்

டி.எம். காளியண்ணன் கவுண்டர் (10 ஜனவரி 1921 - 28 மே 2021) ஒரு இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார், அவர் இந்தியாவின் தற்காலிக நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவும், தமிழ்நாட்டின் சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும் (எம்எல்ஏ), சட்ட மேலவை உறுப்பினராகவும் (எம்எல்சி) பணியாற்றினார். அவர் இந்தியாவின் முதல் நாடாளுமன்றத்தின் (தற்காலிக நாடாளுமன்றம் 1950-1952) கடைசியாக எஞ்சியிருந்த உறுப்பினராகவும், தமிழ்நாடு (முன்னாள் மெட்ராஸ்) மாநிலத்தின் முதல் சட்டமன்றத்தில் (MLA 1952 ராசிபுரம், MLA 1957 திருச்செங்கோடு, MLA 1962) எஞ்சியிருக்கும் சில உறுப்பினர்களில் ஒருவராகவும் இருந்தார். திருச்செங்கோடு).

சென்னை லயோலா கல்லூரியில் ஆங்கில இலக்கியத்தில் முதுகலை பட்டமும், பச்சையப்பா கல்லூரியில் வணிகவியல் இளங்கலையும் படித்தார். கொங்கு வேளாளர் சமூகத்தில் குமாரமங்கலம் ஜமீன்தார் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். 1942 ஆம் ஆண்டில், மகாத்மா காந்தியால் தொடங்கப்பட்ட வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தில் பங்கேற்றபோது, TMK க்கு சுதந்திரச் செயல்பாடு மற்றும் பொது வாழ்க்கையின் உண்மையான சுவை கிடைத்தது. இதுவும் காந்தி, சி.ராஜகோபாலாச்சாரி, எஸ்.சத்தியமூர்த்தி போன்ற தேசியவாதத் தலைவர்களுடனான பல சந்திப்புகளும் பொதுச் சேவைக்காகத் தன் வாழ்க்கையை அர்ப்பணிக்க வழி வகுத்தன.

28 ஜனவரி 1950 அன்று, அவர் இந்தியாவின் தற்காலிக நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகப் பதவியேற்றார்.

அங்கீகாரம் 
தமிழ்நாடு அரசு சமீபத்தில் டி.எம்.காளியண்ணன் கவுண்டர் மற்றும் தமிழகத்தின் முதல் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் சிலரைப் பாராட்டியது. இவருக்கு கொங்கு சங்கம் "கொங்கு வேல்" என்ற கவுரவப் பட்டத்தையும் வழங்கியுள்ளது. அவரது 99வது பிறந்தநாளில் (10 ஜன. 2020) திருச்செங்கோடு ரோட்டரி கிளப்பின் கெளரவ உறுப்பினராக சேர்க்கப்பட்டார்.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை 
டி.எம்.காளியண்ணன், ஈரோடு கிளாம்பாடியைச் சேர்ந்த பார்வதி என்பவரை திருமணம் செய்து, ஐந்து குழந்தைகள் உள்ளனர். அவர் மே 2021 இல் தனது  100 வயதில் திருச்செங்கோட்டில் இறந்தார்.

குறிப்புகள் 

நாமக்கல் மாவட்ட நபர்கள்
2021 இறப்புகள்
1921 பிறப்புகள்
2 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
பரூக்காபாத்

பரூகாபாத் (Farrukhabad), வட இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் பரூகாபாத் மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் மற்றும் மாநகராட்சி ஆகும். பரூகாபாத் மாநகராட்சிப் பகுதியில் பதேகர் இராணுவப் பாசறை மன்றமும் உள்ளது. கங்கை ஆற்றின் கரையில் அமைந்த பரூகாபாத் நகரம், மாநிலத் தலைநகரானா லக்னோவிலிருந்து 170 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும்; தில்லியிலிருந்து 338 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது.

மக்கள் தொகை பரம்பல் 
2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு படி பரூகாபாத் மாநகரத்தின் மக்கள் தொகை 2,76,581 ஆகும். அதில் 1,45,641 ஆண்கள்  மற்றும் 1,30,940 பெண்கள்  ஆக உள்ளனர். பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு 899	 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். இதன் மக்கள் தொகையில் 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள்  ஆகவுள்ளனர். இதன் சராசரி  எழுத்தறிவு 73.44%	 ஆகவுள்ளது.  இதன் மக்கள் தொகையில் இந்துக்கள் 74.23%, இசுலாமியர் 24.67%, கிறித்தவர்கள் 0.59% மற்றும் பிறர் 0.51% ஆகவுள்ளனர்.

போக்குவரத்து 
பரூகாபாத் சந்திப்பு இரயில் நிலையம்நாட்டின் முக்கிய நகரங்களுடன் இணைக்கிறது.

மேற்கோள்கள் 

உத்தரப் பிரதேசத்திலுள்ள மாநகரங்கள்
அல்பானி மருத்துவ நிறுவனப் பரிசு

மருத்துவம் மற்றும் உயிரியல் மருத்துவ ஆராய்ச்சிக்கான அல்பானி மருத்துவ நிறுவனப் பரிசு (Albany Medical Center Prize in Medicine and Biomedical Research) என்பது மருத்துவம் மற்றும் உயிரியல் மருத்துவ ஆராய்ச்சியில் அமெரிக்காவின் இரண்டாவது மிக உயர்ந்த மதிப்புள்ள பரிசாகும். இது அல்பானி மருத்துவ நிறுவனத்தால் வழங்கப்படுகிறது. உலகெங்கிலும் உள்ள மருத்துவத்திற்கான பரிசுகளில், அல்பானி மருத்துவ நிறுவனப் பரிசு நான்காவது மிகவும் உயரிய விருதாகும் (உயிர் அறிவியலுக்கான $3 மில்லியன் திருப்புமுனை பரிசு, மருத்துவத்திற்கான $1.2 மில்லியன் நோபல் பரிசு மற்றும் வாழ்க்கை அறிவியல் மற்றும் மருத்துவத்திற்கான $1 மில்லியன் ஷா பரிசுக்குப் பிறகு).

இந்தப் பரிசு ஆண்டுதோறும் வழங்கப்படும். இதன் மதிப்பு  $500,000 டாலர் ஆகும். இந்தப் பரிசு மருத்துவர் அல்லது விஞ்ஞானி அல்லது குழுவிற்கு வழங்கப்படுகிறது. இவர்களின் மேம்பட்ட நோயாளி பராமரிப்பு, மருத்துவ சுகாதார பராமரிப்பு மற்றும் மருத்துவ ஆராய்ச்சியில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்திற்குப் பங்காற்றியவர்களுக்கு இப்பரிசு வழங்கப்படுகிறது.

இந்தப் பரிசு இதன் நிறுவனர், மறைந்த மோரிசு "மார்டி" சில்வர்மேனின் சிறப்பு திட்டமாகும். மார்ச் 2001-ல் அல்பானி, நியூயார்கில் நடந்த தொடக்க விருது வழங்கும் விழாவில், சில்வர்மேன் பாரம்பரியமாக மெழுகுவர்த்தி ஒன்றை ஏற்றித் தொடங்கிவைத்தார். இப்பரிசு காலம் காலமாக நூறு ஆண்டுகளாகத் தொடர வேண்டும் என்பது இவரின் விருப்பம். ஒவ்வொரு வருடமும் மெழுகுவர்த்தியை ஏற்றி விருது பெறுபவரைக் கௌரவிப்பதாக சில்வர்மேனின் வாக்குறுதி இருந்தது.

பரிசு பெற்றவர்கள் 
2021: பத்திரிகை வெளியீடு 

 பார்னி கிரஹாம்
 கடலின் கரிகோ
 ட்ரூ வைஸ்மேன்

2020:

 விருது வழங்கப்படவில்லை

2019: பத்திரிகை வெளியீடு

 பெர்ட் வோகெல்ஸ்டீன்
 இர்விங் வெய்ஸ்மேன்

2018: பத்திரிகை வெளியீடு

 ஜேம்ஸ் பி. அலிசன்
 கார்ல் எச். ஜூன்
 ஸ்டீவன் ஏ. ரோசன்பெர்க்

2017: பத்திரிகை வெளியீடு

 எமானுவேல் சார்பெந்தியே
 ஜெனிபர் தெளதுனா
 லூசியானோ மராஃபினி
 பிரான்சிஸ்கோ ஜுவான் மார்டினெஸ் மோஜிகா
 ஃபெங் ஜாங்

2016: பத்திரிகை வெளியீடு

 எஃப். உல்ரிச் ஹார்ட்ல்
 ஆர்தர் எல். ஹார்விச்
 சூசன் எல். லிண்ட்கிஸ்ட்

2015: பத்திரிகை வெளியீடு

 கார்ல் டீசரோத்
 சியோலியாங் சியே

2014: பத்திரிகை வெளியீடு

 அலெக்சாண்டர் வர்ஷவ்ஸ்கி

2013: பத்திரிகை வெளியீடு

 பிரையன் ஜே. ட்ரூக்கர்
 பீட்டர் சி. நோவெல்
 ஜேனட் டி. ரௌலி

2012: பத்திரிகை வெளியீடு

 ஜேம்சு ஈ. டார்னெல் இளையோர்
 ராபர்ட் ஜி. ரோடர்

2011: பத்திரிகை வெளியீடு

 எலைன் புச்சு
 ஜேம்ஸ் ஏ. தாம்சன்
 சின்யா யாமானாக்கா

2010: பத்திரிகை வெளியீடு

 டேவிட் போட்ஸ்டீன்
 பிரான்சிஸ் எஸ். காலின்ஸ்
 எரிக் எஸ். லேண்டர்

2009: பத்திரிகை வெளியீடு

 புரூஸ் பொய்ட்லர்
 சார்லஸ் ஏ. டினாரெல்லோ
 ரால்ப் ஸ்டைன்மன்

2008: பத்திரிகை வெளியீடு

 ஜோன் ஏ. ஸ்டீட்ஸ்
 எலிசபெத் பிளாக்பர்ன்

2007: பத்திரிகை வெளியீடு

 இராபர்டு இலெவுக்கோவித்ஃசு
 சாலமன் எச். ஸ்னைடர்
 ரொனால்ட் எம். எவன்ஸ்

2006: பத்திரிகை வெளியீடு

 சீமோர் பென்சர்

2005: பத்திரிகை வெளியீடு

 இராபர்ட் எஸ். லாங்கர்

2004:

 ஸ்டான்லி என். கோஹன்
 ஹெர்பர்ட் டபிள்யூ. போயர்

2003:

 மைக்கேல் எஸ். பிரவுன்
 ஜோசப் எல். கோல்ட்ஸ்டைன்

2002:

 அந்தோனி ஃபாசி

2001:

 அர்னால்ட் ஜே. லெவின்

மேலும் பார்க்கவும் 

 மருத்துவ விருதுகளின் பட்டியல்

மேற்கோள்கள் 

 
 

அமெரிக்க விருதுகள்
மருத்துவ விருதுகள்
உயிரியல் விருதுகள்
தேசிய நெடுஞ்சாலை 948

தேசிய நெடுஞ்சாலை 948 (முன்பு NH 209)(National Highway 948) என்பது இந்தியாவில் தமிழ்நாட்டின் வழிச்செல்லும் தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆகும். இது தமிழ்நாட்டில் உள்ள கோயம்புத்தூரையும் பெங்களூரு நகரத்தையும் இணைக்கிறது. இது தேசிய நெடுஞ்சாலை 48ன் ஒரு பிரிவு சாலை. இது சத்தியமங்கலம் வனவிலங்கு சரணாலயம் வழியாக செல்கிறது. வனவிலங்கு சரணாலயத்தின் வழியாக செல்லும் இச்சாலை ஒருவழிப்பாதையாகவும், இருவழிப்பாதையாகவும், பல இடங்களில் குறுகலாகவும் உள்ளது. இந்த வழியில் பயணிக்கும் போது வன விலங்குகளை காணலாம். என்பது இந்தியாவில் தமிழ்நாட்டின் வழிச்செல்லும் தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆகும். இது தமிழ்நாட்டில் உள்ள கோயம்புத்தூரையும் பெங்களூரு நகரத்தையும் இணைக்கிறது. இது தேசிய நெடுஞ்சாலை 48ன் ஒரு பிரிவு சாலை. இது சத்தியமங்கலம் வனவிலங்கு சரணாலயம் வழியாகச் செல்கிறது. வனவிலங்கு சரணாலயத்தின் வழியாகச் செல்லும் இச்சாலை ஒருவழிப்பாதையாகவும், இருவழிப்பாதையாகவும், பல இடங்களில் குறுகலாகவும் உள்ளது. இந்த வழியில் பயணிக்கும் போது வன விலங்குகளைக் காணலாம்.

வழித்தடம்

சந்திப்புகள் 

  பெங்களூரு அருகே முனையம்.<
  கனகபுரா அருகே முனையம் 
  கொல்லேகல் அருகில்l
  சாம்ராஜ்நகர் அருகில்
  கோயம்புத்தூர் அருகில் முனையம்

மேலும் பார்க்கவும் 

 நெடுஞ்சாலை எண் அடிப்படையில் இந்தியாவில் உள்ள தேசிய நெடுஞ்சாலைகளின் பட்டியல்
 மாநில வாரியாக இந்தியாவில் உள்ள தேசிய நெடுஞ்சாலைகளின் பட்டியல்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 ஓபன்ஸ்ட்ரீட்மேப்பில் NH 948

இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலைகள்
தமிழ்நாட்டில் தேசிய நெடுஞ்சாலைகள்
கருநாடகத்தில் தேசிய நெடுஞ்சாலைகள்
தேசிய நெடுஞ்சாலை 381அ (இந்தியா)

தேசிய நெடுஞ்சாலை 381அ (National Highway 381A) என்பது தேநெ 381அ எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. இது தென்னிந்தியாவில் ஈரோடு நகரம் வழியாக சங்ககிரி அருகே தேநெ-544 உடன் வெள்ளக்கோயில் அருகே தேநெ-81ஐ இணைக்கும் ஒரு இடைவழி நெடுஞ்சாலை ஆகும்.

வழித்தடம் 

தேநெ 381அ வெள்ளகோயில், மேட்டுப்பாளையம், அய்யம்பாளையம், குமரண்டிசாவடி, முத்தூர், கந்தசாமிபாளையம், முத்தைன்வலசு, எழுமாத்தூர், மொடக்குறிச்சி, தண்ணீர்பந்தல், சக்தி நகர் (ஈரோட்டில்), பள்ளிபாளையம், வெப்படை, படைவீடு மற்றும் சங்கைவீடு ஆகியவற்றை இணைக்கிறது.

சந்திப்புகள் 

  வெள்ளக்கோயில் அருகே முனையம்
  சங்ககிரி அருகே முனையம்

மேலும் பார்க்கவும் 
 தேசிய நெடுஞ்சாலை மேம்பாட்டுத் திட்டம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 ஓபன்ஸ்ட்ரீட் மேப்பில் NH 381A

இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலைகள்
தேசிய நெடுஞ்சாலை 544ஏ

தேசிய நெடுஞ்சாலை 544ஏ (National Highway 544H), என்பது தே. நெ. 544ஏ எனக் குறிப்பிடப்படுவது தமிழ்நாட்டில் செல்லும் இந்தியாவின் தேசிய நெடுஞ்சாலையாகும். தருமபுரி மாவட்டம் தோப்பூர் அருகே தேசிய நெடுஞ்சாலை 44-ல் தொடங்கி, மேட்டூர், பவானி வழியாகச் சென்று ஈரோட்டில் முடிவடைகிறது. இது ஈரோடு லட்சுமி நகர் அருகே தேசிய நெடுஞ்சாலை 544-ஐ சந்திக்கிறது.

வழித்தடம் 
தோப்பூர், மேச்சேரி, மேட்டூர், நெருஞ்சிப்பேட்டை, அம்மாபேட்டை, சித்தர் பவானி, ஈரோடு சாலை.

சந்திப்புகள் 
  தோப்பூர் அருகில் முனையம்
  லக்‌ஷ்மி நகர் (ஈரோடு) அருகில் முனையம்.

திட்ட வளர்ச்சி 
சூன் 6, 2017 அன்று இந்த தேசிய நெடுஞ்சாலை அறிவிக்கப்பட்டதை அடுத்து, 4 வழிச்சாலை அமைக்கும் பணி மேற்கொள்ளப்பட்டது.

மேலும் பார்க்கவும் 
 இந்தியாவில் உள்ள தேசிய நெடுஞ்சாலைகளின் பட்டியல்
 மாநில வாரியாக இந்தியாவில் உள்ள தேசிய நெடுஞ்சாலைகளின் பட்டியல்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 ஓபன்ஸ்ட்ரீட்மேப்பில் தே. நெ. 544ஏ

இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலைகள்
தமிழ்நாட்டில் தேசிய நெடுஞ்சாலைகள்