கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி

கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி (Workers' Party of Korea)  என்பது கொரிய சனநாயக மக்கள் குடியரசின் ஒரே ஆளும் கட்சியாகும், இந்நாடு பொதுவாக வட கொரியா என்று அழைக்கப்படுகிறது. வட கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி, தென் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான இணைப்பிலிருந்து 1949 இல் இக்கட்சி நிறுவப்பட்டது, கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி கொரியாவில் செயல்படும் பழமையான கட்சியாகும். இது கொரிய மக்கள் இராணுவம், வட கொரிய ஆயுதப் படைகளையும் கட்டுப்படுத்துகிறது. கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியானது உச்ச மக்கள் பேரவையில் அதிக பிரதிநிதித்துவம் உள்ள மிகப் பெரிய கட்சியாக உள்ளது, கொரியத் தொழிலாளர் கட்சிக்கு முற்றிலும் அடிபணிந்த மற்ற இரண்டு சட்டக் கட்சிகளுடன் இணைந்து பேரவையில் செயல்படுகிறது  கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியின் "முன்னணி பங்கை" அவர்களது இருப்புக்கான நிபந்தனையாக ஏற்க வேண்டும்.

கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியானது கொரியக் குடியரசில் (தென் கொரியா) தேசிய பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. இத்தடை ஐக்கிய நாடுகள் அவை, ஐரோப்பிய ஒன்றியம், ஆத்திரேலியா, அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளால் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. 

அதிகாரப்பூர்வமாக, கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி என்பது கிம் இல் சுங், கிம் ஜொங் இல் ஆகியோரின் கருத்துக்களின் தொகுப்பான கிமில்சுங்கிசம்-கிம்ஜோங்கிலிசத்தால் வழிநடத்தப்படும் ஒரு பொதுவுடைமைக் கட்சியாகும். கிம் இல் சுங்கின் சித்தாந்தமான சூசேக்கு கட்சி உறுதிபூண்டுள்ளது, இது பிரபலமான முயற்சிகள் மூலம் தேசிய சுதந்திரத்தையும் வளர்ச்சியையும் ஊக்குவிக்கிறது. சூசே முதலில் மார்க்சியம்-லெனினிசத்தின் கொரிய விளக்கமாக வழங்கப்பட்டாலும், கட்சி இப்போது இதை ஒரு சுதந்திரமான தத்துவமாக முன்வைக்கிறது. கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி இதன் அரசியல் சிந்தனையின் இறுதி ஆதாரமாக ஆளும் கிம் குடும்பத்தை அங்கீகரிக்கிறது. 2012 இல் நடைபெற்ற நான்காவது கட்சி மாநாட்டில், கட்சி விதிகளில் திருத்தம் கொண்டு வரப்பட்டது, இது "கிமில்சுங்கிசம்-கிம்ஜோங்கிலிசம் தான் கட்சியின் ஒரே வழிகாட்டும் யோசனை" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.  தேசிய பாதுகாப்பு ஆணையத்தின் தலைவராக ஆட்சி செய்த கிம் ஜொங் இல் கீழ், சோங்குன் அல்லது 'முதலில் இராணுவம்' என்ற இராணுவவாத அரசியலுக்கு ஆதரவாக சில பொதுவுடமைக் கோட்பாடுகள் கட்சி ஆவணங்களில் இருந்தும், நாட்டு ஆவணங்களில் இருந்தும் சீராக நீக்கப்பட்டது. தொழிலாள வர்க்கத்தை விட இராணுவமே அரசியல் அதிகாரத்தின் தளமாக நாட்டிலும் கட்சியிலும் நிறுவப்பட்டது. இருப்பினும், இவரது வாரிசான கிம் ஜொங்-உன் 2021 இல் இந்த நிலையை மாற்றினார், கட்சியின் அரசியல் வழிமுறையாக சோங்குனுக்குப் பதிலாக "முதலில் மக்கள் அரசியல்" கோட்பாட்டை கையில் எடுத்து பொதுவுடமை சித்தாந்தத்திற்கான கட்சியின் உறுதிப்பாட்டை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தினார்.

வரலாறு

நிறுவல் மற்றும் ஆரம்ப ஆண்டுகள் (1945-1953) 
13 அக்டோபர் 1945 அன்று கொரியப் பொதுவுடமைக் கட்சியின் வட கொரிய பணியகம் நிறுவப்பட்டது,  கிம் யோங்-போம் அதன் முதல் தலைவராக இருந்தார்.  இருப்பினும், கொரியப் பொதுவுடமைக் கட்சியின் வட கொரிய பணியகம், சௌலில் தலைமையகத்திற்கும் பாக் ஹொன்-யோங் தலைமையிலான கொரியப் பொதுவுடமைக் கட்சியின் மத்திய குழுவிற்கு கீழ்ப்படிந்திருந்தது.  இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு,  வட கொரிய பணியகத்தின் 3வது உள்ளழுத்தம் மிகைநிலையில், கிம் யோங்-போம் பதிலாக கிம் இல் சுங் மாற்றப்பட்டார், இது சோவியத் ஒன்றியத்தால் திட்டமிடப்பட்டதாக இருக்கலாம்.  வட கொரிய பணியகம் 1946 ஆம் ஆண்டு வசந்த காலத்தில் வட கொரியப் பொதுவுடமைக்  கட்சியாக மாறியது, இதன் தலைவராக கிம் இல் சுங் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  22 சூலை 1946 இல், வட கொரியாவில் சோவியத் அதிகாரிகள் ஐக்கிய சனநாயக தேசிய முன்னணியை நிறுவினர், இது வட கொரியப் பொதுவுடமைக் கட்சியின் தலைமையில் இருந்த பிரபலமான முன்னணியாகும்.  வட கொரியப் பொதுவுடமைக் கட்சி விரைவில் கொரியப் புதிய மக்கள் கட்சியுடன் இணைந்தது, இது முதன்மையாக சீனாவில் இருந்து பொதுவுடமைவாதிகளைக் கொண்ட கட்சியாகும்.  இரு கட்சிகளின் சிறப்பு ஆணையம் 28 சூலை 1946 அன்று இணைப்புக்கு ஒப்புதல் அளித்தது, அடுத்த நாள் அது அதிகாரப்பூர்வமானது.  ஒரு மாதம் கழித்து (28-30 ஆகத்து 1946), கட்சி அதன் நிறுவு மாநாட்டை நடத்தியது, வட கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியை நிறுவியது.  கொரியப் புதிய மக்கள் கட்சியின் முன்னாள் தலைவர் கிம் து-பாங்கை முதல் வட கொரியத் தொழிலாளர் கட்சித் தலைவராக கூட்டம் தேர்ந்தெடுத்தது, கிம் இல் சுங் அதன் துணைத் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார்.  இருப்பினும், கட்சியின் படிநிலையில் கிம் இல் சுங்கின் பதவி தரமிறக்கி இருந்தபோதிலும், கிம் இல் சுங் தலைவராக செயல்பட்டார். 

கூட்டத்திற்குப் பிறகு நாடு முழுவதும் கட்சியின் கட்டுப்பாடு அதிகரித்தது.  27 முதல் 30 மார்ச் 1948 வரை, வட கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி அதன் 2வது கூட்டத்தை நடத்தியது.  கிம் து-பாங் இன்னும் கட்சியின் முறையான தலைவராக இருந்தபோது, கிம் இல் சுங் முக்கிய அறிக்கையை கூட்டத்துக்கு வழங்கினார்.  அதில் கிம் இல் சுங் சர்வாதிகாரத்தை நம்பும் தென் கொரியாவிற்கு மாறாக, வட கொரியா "மக்களாட்சியின் அடித்தளம்" என்று கூறினார்.  28 ஏப்ரல் 1948 அன்று உச்ச மக்கள் பேரவையின் சிறப்பு அமர்வு வட கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி பணியாளர்களால் முன்மொழியப்பட்டு எழுதப்பட்ட அரசியலமைப்பிற்கு ஒப்புதல் அளித்தது, இது சுதந்திர வட கொரியாவை அதிகாரப்பூர்வமாக நிறுவ வழிவகுத்தது.  இது சுதந்திர வட கொரியாவை நிறுவ அழைப்பு விடுக்கவில்லை, மாறாக பொதுவுடைமை அரசாங்கத்தின் கீழ் ஒருங்கிணைந்த கொரியாவை உருவாக்க வேண்டும் என்று இருந்தது; அதாவது கொரிய சனநாயக மக்கள் குடியரசின் தலைநகர் கொரிய சனநாயக மக்கள் குடியரசின் தலைநகர் சௌல் இருக்க வேண்டும், பியோங்யாங் இல்லை.  கிம் இல் சுங் புதிய மாநில அரசாங்கத்தின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார், கிம் து-பாங் சட்டமன்றக் கிளைக்கு தலைமை தாங்கினார்.  ஒரு வருடம் கழித்து 24 சூன் 1949 அன்று,  வட கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி, தென் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி ஆகியவை இணைக்கப்பட்டு கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி உருவாக்கப்பட்டது. 

கிம் இல் சுங் கொரிய இராணுவ ஒருங்கிணைப்புக்கு மிகத் தீவிர ஆதரவாளர் அல்லர்; அந்த பாத்திரத்தை பாக் ஹான்-யோங் தலைமையிலான தென் கொரியப் பொதுவுடமைவாதிகள் ஆற்றினர்.  கிம் இல் சுங்கும் சோவியத் தலைவர் ஜோசப் இசுடாலின் இடையே பல சந்திப்புகளுக்குப் பிறகு, வட கொரியா 25 சூன் 1950 அன்று தென் கொரியா மீது படையெடுத்தது, இதனால் கொரியப் போர் தொடங்கியது.  போரில் அமெரிக்கா தலையீட்டால் கொரிய சனநாயக மக்கள் குடியரசு (வட கொரியா) கிட்டத்தட்ட சரிந்தது, ஆனால் மோதலில் சீன தலையீட்டால் காப்பாற்றப்பட்டது.  இந்தப் போர் கிம் இல் சுங் மற்றும் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி மீதான சோவியத் செல்வாக்கை பலவீனப்படுத்தியது.  இந்த நேரத்தில், ஆரம்பகால கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி அரசியலில் முக்கிய தவறு கோடுகள் உருவாக்கப்பட்டன. நான்கு பிரிவுகள் உருவாக்கப்பட்டன: உள்நாட்டுப் பிரிவு (ஜப்பானிய ஆட்சியின் போது கொரியாவில் தங்கியிருந்த கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி  பணியாளர்கள்), சோவியத் பிரிவு (சோவியத் ஒன்றியத்தில் இருந்து கொரியர்கள்), யான் பிரிவு (சீனாவிலிருந்து கொரியர்கள்) மற்றும் கெரில்லா பிரிவு (கிம் இல் சுங்கின் தனிப்பட்ட பிரிவு).  இருப்பினும், போர் முடியும் வரை கிம் இல் சுங் தனது நிலையை மேலும் வலுப்படுத்த முடியாது.

கிம் இல் சுங்கின் அதிகார ஒருங்கிணைப்பு (1953–1980) 
இசுடாலின் இறந்த பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த நிகிதா குருசேவ், இசுடாலின் கொள்கைகளுக்கு எதிரான கொள்கைகளை கொள்கையை பின்பற்றத் தொடங்கியபோது, கொரியத் தொழிலாளர் கட்சிக்கும் சோவியத் ஒன்றியப் பொதுவுடைமைக் கட்சிக்கும் இடையே உறவுகள் மோசமடைந்தன.  சீன-சோவியத் மோதலின் போது, சோவியத் ஒன்றியப் பொதுவுடைமைக் கட்சிக்கும் சீன பொதுவுடமைக் கட்சிக்கும் இடையில் ஒரு கருத்தியல் மோதலில், கிம் இல் சுங் இரண்டு சோசலிச வல்லரசுகளுக்கு இடையே சூழ்ச்சி செய்தார்; இதன் மூலம், அவர் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி மீதான அவர்களின் செல்வாக்கை பலவீனப்படுத்தினார்.  1962 வாக்கில், கிம் இல் சுங் மற்றும் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி கருத்தியல் போராட்டத்தில் சோவியத் ஒன்றியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியை விட சீனப் பொதுவுடமைக் கட்சிக்கு ஆதரவளித்தனர், சில ஆண்டுகளாக வட கொரியா அனைத்து முக்கியமான பிரச்சினைகளிலும் சீன நிலைப்பாட்டை கிட்டத்தட்ட நிபந்தனையின்றி ஆதரித்தது.  இந்த காலகட்டத்தில் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சிக்கும் சோவியத் ஒன்றியப் பொதுவுடைமைக் கட்சிக்கும் இடையில் இருந்த முதன்மையான முரண்பாடு என்னவென்றால், கிம் இல் சுங் இசுராலினிசத்தை கண்டனம் செய்வதையும், ஒரு கூட்டுத் தலைமையை உருவாக்குவதையும், முதலாளித்துவ சோசலிச உலகங்களுக்கு இடையே அமைதியான சகவாழ்வு கோட்பாட்டையும் ஆதரிக்கவில்லை.  கிம் இல் சுங் அமைதியான சகவாழ்வை சரணடைவதும் ஒன்று என்று நம்பினார், வட கொரியாவில் இசுடாலினுக்கு எதிரான கொள்கைகள் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி மீதான தனது வரம்பற்ற அதிகாரத்தை திறம்பட முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் என்பதை அறிந்திருந்தார்.  சோவியத் ஒன்றியப் பொதுவுடைமைக் கட்சி மற்றும் சீனப் பொதுவுடமைக் கட்சிக்கு இடையேயான உறவுகள் வலுவிழந்ததன் விளைவாக, சோவியத் ஒன்றியம் வட கொரியாவுக்கான உதவிகளை நிறுத்தியது.  இதற்கிடையில் சீனா தனது உதவியை அதிகரிக்க விரும்பவில்லை, இதன் விளைவாக, வட கொரியாவில் பல தொழில்கள் பேரழிவின் விளிம்பில் இருந்தன.  மாவோ சேதுங் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு பண்பாட்டுப் புரட்சியைத் தொடங்கினார், இது "இடதுசாரி சந்தர்ப்பவாதம்" என்றும் "லியோன் திரொட்சுகி கோட்பாட்டின் ஒரு நிரந்தரப் புரட்சி" என்று வெளிப்பாடாக கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியால் விமர்சிக்கப்பட்டது.  1960களில் சோவியத் ஒன்றியப் பொதுவுடைமைக் கட்சி மற்றும் சீனப் பொதுவுடமைக் கட்சி இடையேயான உறவுகள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டன, கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி சீன-சோவியத் மோதலில் நடுநிலையாக இருக்கும் என்று தெளிவுபடுத்தியது,  இதன் விளைவாக 1966 இல் தேசிய சுயநிர்ணயத்தை இலக்காகக் கொண்ட சூச்சே திட்டம் தொடங்கப்பட்டது. இது, கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியில் கிம் இல் சுங்கின் நிலையை பலப்படுத்தியது. 

1960களில் தொடங்கி, கிம் இல் சுங்கின் ஆளுமை வழிபாடுகள் புதிய உயரங்களை எட்டியது.  1972 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 15 ஆம் தேதி அவரது பிறந்தநாள் நாட்டின் முக்கிய பொது விடுமுறையாக மாறியது, அவரது சிலைகள் நாடு முழுவதும் கட்டப்பட்டது.  கிம் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி மற்றும் நாட்டு வெளியீடுகளில் "பெருந்தலைவர்", "தேசத்தின் சூரியன்", "அனைத்தும் வெற்றி கொண்ட இரும்பு நாயகம்" மற்றும் "எல்லாம் வல்ல குடியரசின் மானவர்" என்று அறியப்பட்டார்; உத்தியோகபூர்வ பிரச்சாரம் "தலைவரின் மீது எரியும் விசுவாசம்" எந்த கொரியரிடமும் இருக்க வேண்டிய முக்கிய பண்புகளில் ஒன்றாகும் என்று கூறியது. 

கிம் இல் சுங் மற்றும் அவரது கரந்தடிப் பிரிவு 1950-60களில் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியின் மற்ற பிரிவுகளை அகற்ற துவங்கியது, சோவியத் ஒன்றியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியையும் சீனப் பொதுவுடமைக் கட்சியையும் திகைக்க வைத்தது.  1953-55 இல் உள்நாட்டுப் பிரிவு முதலில் சென்றது, அதைத் தொடர்ந்து 1957-58 இல் யானான் பிரிவு மற்றும் சோவியத் கொரியர்கள் (கொரியத் தொழிலாளர் கட்சித் தலைமைக்கு துரோகமாகக் கருதப்பட்ட வேறு எவரும்) 1957-62 இல் தூய்மைப்படுத்தல்.  உருசிய வரலாற்றாசிரியர் ஆண்ட்ரே லாங்கோவின் கூற்றுப்படி, "கிம் இல் சுங் வட கொரியாவின் உச்சநிலை மட்டுமல்ல, சர்வவல்லமையுள்ள ஆட்சியாளராகவும் ஆனார், 1940களின் பிற்பகுதியில் இருந்ததைப் போல, சமமானவர்களில் முதன்மையானவராக இல்லை.  இவரது கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியில் இருந்த எதிர்ப்பை சுத்தப்படுத்திய பிறகு, கிம் இல் சுங் தனது அதிகார தளத்தை கிம் குடும்பம் மற்றும் கொரில்லா பிரிவினரிடையே வாரிசு அரசியல் மூலம் பலப்படுத்தினார்.  1980களின் பிற்பகுதியில் தொடங்கி, வடகொரிய உயர் அதிகாரிகளின் மகன்கள் அதிகமான அதிகார உயர் பதவிகளை வகித்தனர்.  1960களில் இருந்து, கிம் இல் சுங் குடும்ப உறுப்பினர்களை அதிகாரப் பதவிகளில் நியமித்தார்.  1990களின் முற்பகுதியில், அவரது குடும்பத்தில் உள்ளவர்களால் பல முன்னணித் தேசிய அலுவலகங்கள் நடத்தப்பட்டன  இந்நபர்கள் கிம் குடும்பத்துடனான அவர்களின் உறவுகளின் காரணமாக மட்டுமே நியமிக்கப்பட்டனர், கிம் குடும்பம் கட்சியையும் நாட்டையும் அவர்களும் அவர்களின் வாரிசுகளும் பதவிகளைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளலாம். 

கிம் இல் சுங் தனது சகோதரர் கிம் யோங்-ஜூவைத் தனக்குப் பின் வரவழைக்க திட்டமிட்டுள்ளார் என்று முதலில் பொதுவாக வெளிநாட்டு பார்வையாளர்களால் நம்பப்பட்டது.  கிம் யோங்-ஜூ அதிகாரம் படிப்படியாக அதிகரித்தது, அவர் வடக்கு-தெற்கு ஒருங்கிணைப்புக் குழுவின் இணைத் தலைவராகவும் ஆனார்.  1972 இன் பிற்பகுதியிலிருந்து 6வது கட்சிக் கூட்டம் வரை, கிம் யோங்-ஜு ஆட்சியில் அதிகமான நேரங்களில் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டார். 6வது கூட்டத்தில், கிம் யோங்-ஜூ தனது உச்ச ஆட்சிக்குழு மற்றும் மத்திய குழு இடங்களை இழந்தார்,  கிம் இல் சுங் 1966 இல் கிம் ஜொங்-இல்லை சீர்படுத்தத் தொடங்கினார் என்ற வதந்திகள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டன.  1974 முதல் 6வது கூட்டம் வரை, கிம் ஜொங் இல் வட கொரியாவின் இரண்டாவது சக்திவாய்ந்த மனிதராக இருந்தார், இவர் வட கொரிய ஊடகங்களால் "கட்சியின் மைய நபர்" என்று அழைக்கப்பட்டார்.  அவரது தேர்வு விமர்சிக்கப்பட்டது, அவரது தந்தை ஒரு வம்சத்தை உருவாக்குகிறார் அல்லது வட கொரியாவை நிலப்பிரபுத்துவ நாடாக மாற்றுகிறார் என்று குற்றம் சாட்டினர்.

கிம் ஜொங் இல்லின் ஆட்சி (1980–2011) 
6வது கூட்டத்தில் கிம் ஜொங் இல் அதிகாரப்பூர்வ வாரிசாக நியமிக்கப்பட்டதால், அதிகாரம் கிம் குடும்பத்தில் அதிக அளவில் மையப்படுத்தப்பட்டது.  கட்சி அதிகாரிகள் அவரது வாரிசுகளைப் பற்றி வெளிப்படையாகப் பேசத் தொடங்கினர், 1981 இல் தொடங்கி சுற்றுப்பயணங்களில் பங்கேற்கத் தொடங்கினார்.  1982 ஆம் ஆண்டில், அவர் கொரிய சனநாயக மக்கள் குடியரசின் வீரன் என்ற பட்டத்தை பெற்றார், ஆன் தி சூச்சே ஐடியா என்ற நூலை எழுதினார்.  கிம் ஜொங் இல்லின் நியமனம் இளைய தலைமுறையினரின் பங்கேற்பை அதிகரிக்கும் என்று வெளிநாட்டு பார்வையாளர்கள் நம்பினாலும், தனது தலைமை புதிய தலைமுறையின் தலைவர்களின் தொடக்கத்தைக் குறிக்காது என்று அவரது நூலில் தெளிவுபடுத்தினார்.  உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலும் கிம் இல் சுங்கும் கிம் ஜொங் இல்லும் தலைமை எதிர்கொள்ளும் நெருக்கடியை கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியால் எதிர்கொள்ளவில்லை. 

25 பிப்ரவரி 1995 இல் ஓ ஜின்-யு இறந்த பிறகு, கிம் ஜொங் இல் செயற்குழுவில் மீதமுள்ள ஒரே உறுப்பினரானார்.  1993 முதல் 2010 வரை கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி மத்திய இராணுவ ஆணையத்தின் (இது இராணுவ விவகாரங்களுக்கான மிக உயர்ந்த கட்சி உறுப்பு) உறுப்பினர் பட்டியல் வெளியிடப்படாது இருந்தாலும், 1995 ஆம் ஆண்டில் இராணுவப் படிநிலைகளில் நகர்வுகளுக்கான தெளிவான அறிகுறிகள் காணப்பட்டன.  கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியின்  50வது ஆண்டு நிறைவையொட்டி, பழைய காவலர்களையும் இளைய அதிகாரிகளையும் சமாதானப்படுத்துவதற்காக கிம் ஜொங் இல் மத்திய இராணுவ ஆணையத்தில் (மற்றும் பொதுவாக இராணுவத் தலைமையில்) மறுசீரமைப்பைத் தொடங்கினார்.  மத்திய குழுவையோ அல்லது அரசாங்கத்தையோ மாற்றியமைக்கவில்லை, அவர் 1990களில் உறுப்பினர்களில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் பெரும்பாலும் அதன் உறுப்பினர்களின் இயற்கை மரணத்தால் ஏற்பட்டது. 

1995 இல் தொடங்கி, கிம் ஜொங் இல் தனது கட்சியையும் நாட்டையும் விட இராணுவத்தை விரும்பினார்.  ஒரு பொருளாதார நெருக்கடியாக பிரச்சனைகள் பெருகத் தொடங்கின, உணவு தட்டுப்பாடு அதிகரித்து பஞ்சம் வந்து அரை மில்லியன் மக்கள் இறந்தனர், இது நாட்டின் மீதான அவரது கட்டுப்பாட்டை பலவீனப்படுத்தியது.  கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தங்களைப் பரிந்துரைப்பதற்குப் பதிலாக, பொருளாதாரத்தில் கட்சி கட்டுப்பாடு இல்லாதிருப்பதை கிம் விமர்சிக்கத் தொடங்கினார், உள்ளூர் மற்றும் மாகாண துறைகள் மத்திய-நிலை அறிவுறுத்தல்களைச் செயல்படுத்த செயல்படுத்தாத இருந்ததால் இந்நிலை ஏற்பட்டதாகக் குறைகூறினார்.  "மக்கள் மத்தியக் குழுவின் அறிவுறுத்தல்களுக்கு விசுவாசமாக இருப்பதற்குக் காரணம் கட்சி அமைப்புகளோ தொழிலாளிகளோ அல்ல, எனது அதிகாரம் தான்." என்று கிம் இல் சுங் பல்கலைக்கழகத்தின் 50வது ஆண்டு விழாவைக் கொண்டாடும் உரையில் கிம் ஜொங் இல் கூறினார்.  பின்பு, தனது தந்தை பொருளாதாரத்தைக் கையாளுவதைத் தவிர்க்கச் சொன்னார், அதை பொருளாதார நிபுணர்களிடம் விட்டுவிடுவது நல்லது என்று கூறினார். இந்த உரைக்குப் பிறகு, பொருளாதாரத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியின் பொறுப்பு நிர்வாகக் மன்றத்துக்கு (மத்திய அரசுக்கு) வழங்கப்பட்டது.  1996 இன் பிற்பகுதியில், கிம் ஜொங் இல் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி அல்லது மத்திய அரசாங்கத்தால் நாட்டை நடத்த முடியாது என்று முடிவு செய்தார், கட்டுப்பாட்டை இராணுவத்திற்கு மாற்றத் தொடங்கினார்.  1998 இல் வட கொரியாவின் உச்ச அரச அதிகாரத்தை கொரியத் தொழிலாளர் கட்சிக்கு பதிலாக இராணுவத்தின் தலைமைக்கு மாறும் வகையில் ஒரு அரசியலமைப்பு திருத்தம் செய்யப்பட்டது. 

8 சூலை 1997 அன்று, கிம் இல் சுங்கின் மூன்று ஆண்டு துக்கம் முடிவடைந்தது.  இந்த ஆண்டின் பிற்பகுதியில், அக்டோபர் 8 அன்று, கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியின் பொதுச் செயலாளராக புதிதாக நிறுவப்பட்ட அலுவலகத்திற்கு கிம் ஜொங் இல் நியமிக்கப்பட்டார்.  கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியின் மத்திய குழுவின் பொதுச் செயலாளராக அவரது தந்தைக்குப் பதிலாக, கட்சியின் பொதுச் செயலாளராக கிம் ஜொங் இல் ஏன் நியமிக்கப்பட்டார் என்பது குறித்து வெளிநாட்டு நிபுணர்களால் கணிசமான விவாதம் நடைபெற்றது.  கட்சியின் விதிகளின் தெளிவான மீறலில், கிம் ஜொங் இல் கட்சியின் பொதுச் செயலாளராக 6வது மத்திய குழு, மத்திய இராணுவ ஆணையம் ஆகியவற்றின் கூட்டு அறிவிப்பில் நியமிக்கப்பட்டார்.  கிம் ஜொங் இல் தனது நியமனத்திற்குப் பிறகு (புதிய கொரியத் தொழிலாளர் கட்சித் தலைமையைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு) விரைவில் ஒரு கூட்டத்துக்கு அழைப்பார் என்று நம்பப்பட்டாலும், அவர் அவ்வாறு செய்யவில்லை.  2010 இல் 3வது மாநாடு வரை கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி நிறுவன ரீதியாக புத்துயிர் பெறாது இருந்தது  அதுவரை, கிம் ஜொங் இல் ஒரு சர்வாதிகாரி ஆட்சி செய்தார்;  கொரியத் தொழிலாளர் கட்சித் துறைகளில் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுபவையில் மட்டும் புதிய உறுப்பினர்களை அதிகாரிகள் இறந்த பிறகு அந்த அதிகாரிகளின் இடத்தைப் பிடிக்க நியமிக்கப்பட்டனர்.  5 செப்டம்பர் 1998 அன்று கூடிய 10வது உச்ச மக்கள் பேரவையில் வட கொரிய அரசியலமைப்பை திருத்தியது. இது தேசிய பாதுகாப்பு ஆணையத்தை, முன்னர் இராணுவத்தை மேற்பார்வையிடும் பொறுப்பை, மிக உயர்ந்த அரச அமைப்பாக மாற்றியது.  புதிய அரசியலமைப்பு அமைச்சரவை, தேசிய பாதுகாப்பு ஆணையத்துக்கு கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி அதிகாரிகளிடமிருந்து அதிக சுதந்திரத்தை வழங்கிய போதிலும், அது கட்சியை பலவீனப்படுத்தவில்லை.  கிம் ஜொங் இல் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி பொதுச் செயலாளராக இருந்தார், அமைப்பு மற்றும் வழிகாட்டுதல் துறை மற்றும் பிற துறைகளை கட்டுப்படுத்தினார்.  மத்திய கொரியத் தொழிலாளர் கட்சித் தலைமை அமைப்பு 2010 ஆம் ஆண்டு வரை ஒரே அடியில் புதுப்பிக்கப்படவில்லை என்றாலும், கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி ஒரு பெரும் அமைப்பாக அதன் முக்கிய பங்கைத் தக்க வைத்துக் கொண்டது. 

26 சூன் 2010 அன்று, உச்ச ஆட்சிக்குழு, 3வது மாநாட்டிற்கு பிரதிநிதிகளை வரவழைப்பதாக அறிவித்தது,  இது கட்சியின் புரட்சிகர வளர்ச்சியின் கோரிக்கைகளை பிரதிபலிக்கிறது, இது வலுவான வளமான அரசையும் சூச்சே வளர்ச்சியையும் கொண்டுவருவதில் முக்கியமான மாற்றங்களை எதிர்கொள்கிறது.  மாநாடு செப்டம்பர் 28 அன்று கூடியது, கட்சியின் சில விதிகளை திருத்தியது. மத்திய குழு, செயலகம், உச்ச ஆட்சிக்குழு, செயற்குழு மற்றும் பிற அமைப்புகளின் உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தது (பதவி நீக்கமும் செய்யப்பட்டது).  கிம் ஜொங் உன் வாரிசாக உறுதி செய்யப்பட்டார்;  துணை மானவராக ரி யோங்-ஹோ, நாயகமாக கிம் கியோங்-ஹுய் (கிம் ஜொங் இல்லின் சகோதரி) ஆகியோர் கொரிய மக்கள் இராணுவம் மற்றும் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியில் அவருக்கு அதிகாரத்தை உறுதிப்படுத்த உதவுவதற்காக முன்னணி பதவிகளில் நியமிக்கப்பட்டனர்.  அடுத்த ஆண்டு, திசம்பர் 17, 2011 அன்று, கிம் ஜொங் இல் இறந்தார்.

கிம் ஜொங் உன்னின் ஆட்சி (2011–தற்போது) 

கிம் ஜொங் இல்லின் மரணத்திற்குப் பிறகு, வட கொரிய உயரடுக்கு கிம் ஜொங் உன்னின் நிலையை உறுதிப்படுத்தியது; 19 திசம்பர் அன்று தனது தந்தையின் மரணம் பற்றிய அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கை வெளியிடப்பட்டபோது அவர் நாட்டின் பொறுப்பாளராக அறிவிக்கப்பட்டார்.  26 திசம்பர் 2011 அன்று, அதிகாரப்பூர்வ செய்தித்தாள் ரோடாங் சின்முன் அவரை கட்சிக்கும் நாட்டிற்கும் உச்ச தலைவர் என்று பாராட்டியது.  30 திசம்பர்  அன்று உச்ச ஆட்சிக்குழுவின் கூட்டம் கொரிய மக்கள் இராணுவத்தின் உச்ச தளபதியாக அதிகாரப்பூர்வமாக நியமித்தது, அக்டோபர் 2011இல் கிம் ஜொங் இல் பொதுச் செயலாளராக ஆன ஆண்டுவிழாவில் கிம் ஜொங் இல்லால் பதவிக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டார்.  கிம் ஜொங் உன் ஒரு உச்ச ஆட்சிக்குழு உறுப்பினராக இல்லாவிட்டாலும், கொரியத் தொழிலாளர் கட்சியின் உச்ச தலைவரின் அதிகாரப்பூர்வமற்ற பதவிக்கு கிம் ஜொங் உன் பெயரிடப்பட்டது. 

கிம் ஜொங் இல்லின் 70வது பிறந்தநாள் கொண்டாட்டங்களுக்குப் பிறகு, உச்ச ஆட்சிக்குழு  பிப்ரவரி 18 அன்று 4வது கட்சி மாநாட்டை அறிவித்தது (இது ஏப்ரல் 2012 நடுப்பகுதியில், கிம் இல் சுங்கின் 100வது பிறந்தநாளுக்கு அருகில் திட்டமிடப்பட்டது) "கிம் ஜொங் உன்னுடன் நெருக்கமாக அனைத்து வயதினருக்கும் அணிதிரண்டு கிம் ஜொங் இல்லின் புனித புரட்சிகர வாழ்க்கையையும் சாதனைகளையும் மகிமைப்படுத்தவும், ஜூச்சே நோக்கத்தையும் சோங்குன் புரட்சிகர நோக்கத்தையும், நிறைவேற்றுவோம்" என்று பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டது.  கிம் ஜொங் உன் சூலை 2012 அன்று "குடியரசின் மானவர்" பதவிக்கு உயர்த்தப்பட்டார்  ஏப்ரல் 11 அன்று நடந்த 4வது கட்சி மாநாட்டில், கிம் ஜொங் இல் காலவரம்பிலா பொதுச் செயலாளராக அறிவிக்கப்பட்டார், கிம் ஜொங் உன் கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி மற்றும் செயற்குழு புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட முதல் செயலாளர் பதவிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். "கிமில்சுங்கிசம்-கிம்ஜோங்கிலிசம் மட்டும்தான் கட்சியின் ஒரே வழிகாட்டும் யோசனை" என்று கூறுவதற்கு மாநாட்டில் கட்சி விதிகளை திருத்தியது.   திசம்பர் 2013 இல், தேசிய பாதுகாப்பு ஆணையத்தின் துணைத் தலைவரும் கிம் ஜொங் உன்னின் மாமாவும் ஆன  ஜங் சாங்-தேக்கை பதவியில் இருந்து நீக்கப்பட்டு, துப்பாக்கியால் சுட்டு மரண தண்டனை பெற்றார். 

கிம் ஜொங் உன் ஆட்சியின் கீழ் கட்சி ஓரளவு புத்துயிர் பெற்றது, அடிக்கடி சந்திப்புகள் நடைபெற்றன. 44 வருட இடைவெளிக்குப் பிறகு இரண்டு மாநாடுகளும், 2010-2016க்கு இடையில் ஒரு கூட்டமும் நடந்துள்ளன.  10 அக்டோபர் 2015 அன்று கட்சியின் 70 வது ஆண்டு விழாவைக் கொண்டாடும் வகையில் ஒரு பெரிய இராணுவ அணிவகுப்பை நடத்தப்பட்டது பின்னர், உச்ச ஆட்சிக்குழு அதன் 7வது கூட்டத்தை 36 ஆண்டு இடைவெளிக்குப் பிறகு 6 மே 2016 அன்று நடைபெறும் என்று அறிவித்தது.  உச்ச ஆட்சிக்குழு 1980களில் இருந்து முதல் ஐந்தாண்டு திட்டத்தை அறிவித்தது, கிம் ஜொங் உன்னுக்கு புதியத் தலைவர் பதவியை வழங்கியது, இது முதல் செயலாளரின் முந்தைய அலுவலகத்தை மாற்றியது.  சனவரி 2021 இல், 8வது கொரியத் தொழிலாளர் கட்சிக் கூட்டம் கூட்டப்பட்டது, அங்கு தலைவர் பதவிக்கு பதிலாக கிம் ஜொங் உன்னுக்கு பொதுச் செயலாளர் பதவி வழங்கப்பட்டது.  கூட்டத்திலும் உச்ச ஆட்சிகுழுவிலும் இராணுவ பிரதிநிதிகளின் எண்ணிக்கை குறைத்துக் கொண்டு, இராணுவத்தின் மீது கொரியத் தொழிலாளர் கட்சிக் கட்டுப்பாட்டை ஒருங்கிணைத்து, இராணுவத்தின் அதிகாரம் குறைவதையும் இக்கூட்டம் குறித்தது.  2021 முதல், கிம் ஜொங் உன் கட்சிக்குள் பொதுவுடைமைவாதச் சொற்களை புதுப்பிக்கத் தொடங்கினார், சித்தாந்தம் மீண்டும் கட்சி விதிகளுக்கு எழுதப்பட்டது.   கட்சி விதிகளில் இராணுவம் முதல் அரசியலுக்கு (சோங்குன்) பதிலாக மக்கள் முதல் அரசியலுக்கு அதிகளவில் மாற்றினார்.

மேற்கோள்கள்

குறிப்புகள்

நூல்கள்

இதழ் கட்டுரைகள்

அரசு வெளியீடுகள்

செய்தி மற்றும் இதழ் கட்டுரைகள்

இணையதளங்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 Rodong Sinmun - கொரியத் தொழிலாளர் கட்சி மத்திய குழுவின் அதிகாரப்பூர்வ செய்தித்தாள்
 நேனராவில் கொரியாவின் தொழிலாளர் கட்சி 

1949இல் நிறுவப்பட்ட அரசியல் கட்சிகள்
வட கொரியா
அரசியல்