Suchinthana/ta-wikipedia huggingface dataset:
இபான் மக்கள்

இபான் மக்கள் அல்லது கடல் டயாக்குகள் (மலாய்: Orang Iban; ஆங்கிலம்: Iban People; சீனம்: 伊班族) என்பவர்கள் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் போர்னியோ தீவில் உள்ள டயாக் மக்களின் ஒரு பிரிவு மக்களாகும். இபான் வம்சாவழியைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் கடல் டயாக்குகள் (Sea Dayaks) என்று அறியப் படுகிறார்கள்.

டயாக் எனும் சொல் மேற்கத்தியர்களால் வழங்கப்பட்ட சொல். தலை வேட்டையாடுதல் (headhunting) எனும் காட்டுவாசிப் பழக்கத்திற்கு இபான்கள் புகழ் பெற்றவர்கள். மேலும் துணிச்சலுடன் எதிர்த்துப் போரிடும் குணம் கொண்ட பழங்குடியினராகக் கருதப் படுகிறார்கள்.

பொது

ஐரோப்பியர்களின் வருகை; மற்றும் அடுத்தடுத்த காலனித்துவ ஆட்சிகள்; போன்றவற்றினால் கடல் டயாக்குகளின் தலையை வேட்டையாடும் பழக்கம் படிப்படியாக மறைந்து விட்டது. இருப்பினும் இன்றும் பல பாரம்பரியப் பழங்குடி பழக்க வழக்கங்கள் இருக்கவே செய்கின்றன.

மலேசியாவில் சரவாக் மாநிலம்; புரூணை; மற்றும் இந்தோனேசியாவின் மேற்கு கலிமந்தான் மாநிலம் போன்ற நிலப் பகுதிகளில் இபான் மக்கள் வாழ்கின்றனர். மேற்கு கலிமந்தானில் ரூமா பாஞ்சாங் எனப்படும் நீண்ட வீடுகளில் வாழ்கின்றனர்.

ரூமா பேத்தாங் நீள வீடுகள்

இந்த நீள வீட்டை, இந்தோனேசிய மொழியில் 'ரூமா பேத்தாங்' (rumah betang) என்றும்; மலாய் மொழியில் 'ரூமா பாஞ்சாங்' (rumah panjang) என்றும் அழைக்கிறார்கள். 

அவர்களைப் பற்றிய தொன்ம ஆய்வுகள்; பழைய புராணங்களின் படி, இபான் மக்கள் வரலாற்று ரீதியாக போர்னியோவில் உள்ள கபுவாஸ் ஆற்றுப் பகுதியில் (Kapuas river) இருந்து வந்தவர்கள் என்று அறியப் படுகிறது. ஆனாலும் அவர்கள் இந்தோனேசியாவைப் பூர்வீகமாகக் கொன்டவர்கள்.

ஸ்ரீ அமான் நதிப்படுகை

காலப் போக்கில் இவர்கள் மெதுவாகச் சரவாக் நகர்களுக்குள் வந்து சேர்ந்தனர். இந்தப் பழங்குடியினரில் சிலர் ஸ்ரீ அமான் நதிப் படுகையில் குடியேறினார்கள். ஜேம்சு புரூக் ஆட்சியின் போது, ​​இபான் பழங்குடியினர் சரவாக் உள்நாட்டிற்குள் மேலும் ஊடுருவினர். அங்கு ஏற்கனவே இருந்த பல உள்ளூர் பழங்குடியினருடன் மோதலில் ஈடுபட்டனர்.

காலப் போக்கில் உள்ளூர் மக்களுடன் அடிக்கடி மோதலில் ஈடுபட்டு வந்தனர். ஜேம்சு புரூக் காலத்தில் அவர்களின் மனிதத் தலை வேட்டையாடும் பழக்கத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப் பட்டது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

மலேசிய இனக்குழுக்கள்
மலேசிய மக்கள்‎
மலேசியப் பழங்குடிகள்
மொகைதீன் அப்துல் காதர் அரசு மேல்நிலைப் பள்ளி, காரையூர்

காரையூர் மொகைதீன் அப்துல் காதர் அரசு மேல்நிலைப்பள்ளி என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் புதுக்கோட்டை மாவட்டம் காரையூர் ஊராட்சியில் இயங்கி வரும் அரசுப் பள்ளியாகும்.  இப்பள்ளியில் ஆறு முதல் பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு வரை பாடம் கற்பிக்கப்படுகிறது.

நிா்வாகம் 
அரசு மேல்நிலைப்பள்ளி காரையூர் தமிழக அரசின் பள்ளிக்கல்வி துறையின் கீழ் இயங்குகிறது.

மேற்கோள்கள்

புதுக்கோட்டை மாவட்டத்திலுள்ள அரசுப் பள்ளிகள்
சிறீ விசாலாட்சி கலாசாலை மேல்நிலைப் பள்ளி, ஆ. தெக்கூர்

சிறீ விசாலாட்சி கலாசாலை மேல்நிலைப்பள்ளி, ஆ. தெக்கூர் என்பது தமிழ்நாட்டின் சிவகங்கை மாவட்டத்தில் ஆத்திக்காடு தெக்கூரில் அமைந்துள்ள பள்ளி ஆகும்.

தொடக்கம்
இப்பள்ளி 10 சூலை, 1947 வியாழக் கிழமை அன்று தொடங்கப்பட்டது. புதிய பள்ளிக் கட்டடமானது 15 ஏப்ரல், 1959 அன்று முதல் இந்தியப் பிரதமர் ஜவகர்லால் நேருவால் திறந்து வைக்கப்பட்டது.

பொன்விழா
இப்பள்ளி 16 பெப்ரவரி 1997 அன்று இதன் பொன்விழா ஆண்டைக் கொண்டாடியது.

மேற்கோள்கள்

சிவகங்கை மாவட்டத்திலுள்ள அரசு உதவி பெறும் பள்ளிகள்
சுவாதின் குமார் சர்க்கார்

சுவாதின் குமார் சர்க்கார் (Swadhin Kumar Sarkar) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதியும் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் உறுப்பினரும் ஆவார். இவர் 2016 முதல் 2021 வரை பைஷ்னாப்நகர்-54 தொகுதியின் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்துள்ளார். 2021ஆம் ஆண்டு மேற்கு வங்காள சட்டமன்றத்திற்கு நடைபெற்ற தேர்தலில் இவர் தோல்வியடைந்தார்.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
சர்க்கார் துவிஜிந்தர் நாத் சர்க்காருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். இவர் மேற்கு வங்க மாநிலம் மால்டா மாவட்டத்தில் உள்ள சர்கார்டோலா கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர். 1981-ல் பங்கபாசி கல்லூரியில் உயிரியலில் இளம் அறிவியல் பட்டம் பெற்றார்

அரசியல் வாழ்க்கை 
2016 மேற்கு வங்க சட்டமன்றத் தேர்தலில், சர்க்கார் தனது நெருங்கிய போட்டியாளரான இந்தியத் தேசிய காங்கிரசின் அஜிசுல் ஹக்கை 4,497 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோற்கடித்தார். இதன் மூலம் மேற்கு வங்க சட்டமன்றத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பாரதிய ஜனதா கட்சியின் மூன்று சட்டமன்ற உறுப்பினர்களில் ஒருவராக இருந்தார்.

மேற்கோள்கள் 

வாழும் நபர்கள்
மேற்கு வங்காளத்தைச் சேர்ந்த பாரதிய ஜனதா கட்சி அரசியல்வாதிகள்
மிசேல் ஆனந்தராஜா

மிசேல் ஆனந்தராஜா (Michelle Ananda-Rajah) ஆத்திரேலிய மருத்துவரும், அரசியல்வாதியும் ஆவார். இலங்கைத் தமிழ்ப் பின்னணியைக் கொண்ட இவர் 2022 ஆத்திரேலிய நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் தொழிற்கட்சி சார்பாகப் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்று நாடாளுமன்ற உறுப்பினரானார். அரசியலில் நுழைவதற்கு முன்பு, இவர் ஒரு மருத்துவ-அறிவியலாளரும், தொற்று நோய் மருத்துவராகவும் பணியாற்றினார். ஆத்திரேலிய நாடாளுமன்றத்திற்குத் தெரிவான இலங்கைத் தமிழ்ப் பின்னணியைக் கொண்ட முதலாமவர் இவராவார்.

வாழ்க்கைக் குறிப்பு
இங்கிலாந்தில் பிறந்த மிசேல், இலங்கைத் தமிழ்ப் பின்னணியைக் கொண்டவர். இவரது பதினோராவது அகவை வரை சாம்பியாவில் பெற்றோருடன் வாழ்ந்து வந்தார். தந்தை ஒரு பட்டயக் கணக்காளர். தாயார் ஐநாவின் நமீபியா நிறுவனத்தில் பல்வேறு நிர்வாகப் பொறுப்புகளில் பணியாற்றியவர். அங்கிருந்து குடிவரவாளர்களாக பெற்றோருடன் ஆத்திரேலியாவிற்குக் குடி பெயர்ந்தார். சிட்னி பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்து 1997 இல் மருத்துவப்  பட்டம் பெற்றார். பின்னர் 2004 இல் மெல்பேர்ண் பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்டத்தையும் பெற்றார். 25 ஆண்டுகளாக நாட்டின் பெரிய பொது மருத்துவமனைகளில் மருத்துவராகப் பணியாற்றிய அனுபவம் கொண்ட இவர், 2020-21 கோவிடு பெருந்தொற்றுக் காலத்தில் சுகாதாரப் பணியாளர்களுக்குச் சிறந்த உடல்நலம் மற்றும் பாதுகாப்புத் தரங்களுக்கான நியமங்கள் குறித்து வாதிட்ட ஒரு செயற்பாட்டாளராகவும் இருந்திருக்கிறார்.

இவர் இரண்டு குழந்தைகளுக்குத் தாய் ஆவார்.

அரசியலில்
மிசேல் ஆனந்தராஜா 2022 ஆத்திரேலிய நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் விக்டோரியா மாநிலத்தின் மெல்பேர்ணின் தென்கிழக்குப் புறநகர்ப் பகுதியான இகின்சு (Higgins) தொகுதியில் ஆத்திரேலியத் தொழில் கட்சியின் சார்பில் போட்டியிட்டார். 1949 இல் உருவாக்கப்பட்டதில் இருந்து லிபரல் கட்சி வசம் இருந்த இத்தொகுதியில் முதல் தடவையாக தொழிற்கட்சி வெற்றி பெற்றது. முன்னாள் பிரதமர்கள் ஹரல்ட் ஹோல்ட், சேர் ஜோன் கோர்ட்டன், முன்னாள் கருவூலக் காப்பாளர் பீட்டர் கொஸ்டெல்லோ ஆகியோர் இத்தொகுதியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய முக்கிய லிபரல் கட்சி அரசியல்வாதிகள் ஆவர். 2022 தேர்தலில் மிசேலுக்கு 53.03% வாக்குகளும், லிபரல் கட்சி வேட்பாளரான கேட்டி அலனுக்கு 46.97% வாக்குகளும் பதிவாயின.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

ஆனந்தராசாவுடன் குலசேகரம் சஞ்சயன் நடத்திய உரையாடல், சிறப்பு ஒலிபரப்புச் சேவை, 03 சூன் 2022

வாழும் நபர்கள்
ஆத்திரேலிய இலங்கைத் தமிழ் வம்சாவளி மக்கள்
ஆத்திரேலிய அரசியல்வாதிகள்
ஆத்திரேலிய மருத்துவர்கள்
தமிழ்ப் பெண் மருத்துவர்கள்
கிரிதர் மெட்ராசு

கிரிதர் மெட்ராசு (Giridhar Madras)  ஓர் இந்திய இரசாயனப் பொறியாளர் ஆவார். இவர் இந்திய அறிவியல் கழகத்தில் பேராசிரியராக இருந்தார். சுவர்ண செயந்தி உறுப்பினர், ஜே.சி.போசு தேசிய உறுப்பினர்,   சாந்தி சுவரூப் பட்நாகர் பரிசு ஆகியவற்றைப் பெற்றுள்ளார். 550 எண்ணிக்கைக்கும் மேற்பட்ட பத்திரிகை கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளார். 20,000 மேற்கோள்கள் இவருடைய கட்டுரைகளிலிருந்து எடுத்தாளப்பட்டுள்ளன.  இந்த எண்ணிக்கை இந்தியாவில் பொறியியல் துறையில் பணிபுரியும் கிரிதரை மிகவும் அதிகமாக  மேற்கோள் காட்டப்பட்ட விஞ்ஞானிகளில் ஒருவராக ஆக்குகிறது.  50 முனைவர் பட்ட  மாணவர்கள் உட்பட 100 எண்ணிக்கைக்கும் மேற்பட்ட மாணவர்களுக்கு பட்டம் பெறுவதற்கு காரணமாக இருந்துள்ளார். இந்திய அறிவியல் கழக வாழ்க்கையைப் பற்றி  ஒரு வலைப்பதிவையும் கிரிதர் எழுதுகிறார்.

ஒரு முனைவர் பட்டதாரி மாணவர் அளித்த பாலியல் துன்புறுத்தல் புகார் மற்றும் கழகத்தின் உள் புகார்க் குழுவின் விசாரணையின் பின்னர், குற்றச்சாட்டு உண்மை என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. அறிவியல் கழகத்தின் நிர்வாகக் குழு கிரிதரை அக்டோபர் 2018 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் "கட்டாய ஓய்வு" பெறச் சொன்னது. முதலில், கர்நாடக உயர் நீதிமன்றத்தின் மாண்புமிகு நீதிபதி தேவதாசு, பேராசிரியரின் கட்டாய ஓய்வுக்கு தடை விதித்தார். கிரிதர் மெட்ராசு 7 ஜனவரி 2019 அன்று, விசாரணை செயல்பாட்டில் பல சட்ட மீறல்கள் நிகழ்ந்தன என்று சுட்டிக்காட்டினார். ஓய்வு பெறுவதற்கு முன் அறிவியல் கழகம் இவருக்கு காரணம் கேட்புக் குறிப்பாணை எதுவும் வழங்கவில்லை என்று தெளிவுபடுத்தினார்.  பேராசிரியர் கூறிய காரணங்களை நீதிமன்றம் ஒத்துக்கொண்டது. அந்தப் பெண்ணும் தனது முதல் புகாருக்கு பேராசிரியரின் பதிலில் திருப்தி அடைந்தார் என்பதால் வழக்கு இறுதியில் முடிக்கப்பட்டது. அதன்பிறகு, 6 ஆகத்து மாதம் 2019 அன்று, கர்நாடக உயர் நீதிமன்றத்தின் மாண்புமிகு நீதிபதி பி.பி.பசந்திரி, மேற்கூறிய வழக்கில் பேராசிரியர் கிரிதர் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை என்று கூறி கிரிதர் மெட்ராசை விடுவித்தார். பாலியல் துன்புறுத்தல் மற்றும் விசாரணை நடவடிக்கைகள் பற்றிய புகார் எழுப்பிய  அறிவியல் கழக இயக்குநர் மற்றும் தொடர்புடைய நபர்கள் மீது  மீது நடவடிக்கை எடுக்கவும் நீதிபதி உத்தரவிட்டார். "

பணியாற்றும் ஆசிரியர் மற்றும் இயக்குநர் மீது நடவடிக்கை எடுக்க விரும்பாத அறிவியல் கழக நிறுவனம், மேற்கண்ட முடிவை எதிர்த்து மேல்முறையீடு செய்தது. பேராசிரியர் கிரிதர் மெட்ராசு மற்றும் நிர்வாகம்  இடையே ஏற்பட்ட தீர்வைத் தொடர்ந்து மேல்முறையீடு தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது.  இந்த தீர்வின் விதிமுறைகள் ரகசியமானவை. கிரிதர் மெட்ராசு டிசம்பர் 7 அன்று தன்னார்வ ஓய்வு பெற்று நிறுவனத்தை விட்டு வெளியேறினார் ( வழக்கு WA 3681/2019 ).

மேற்கோள்கள் 

1967 பிறப்புகள்
வாழும் நபர்கள்
இந்திய அறிவியலாளர்கள்
சரிக்கே பிரிவு

சரிக்கே பிரிவு (மலாய் மொழி: Bahagian Sarikei; ஆங்கிலம்: Sarikei Division) என்பது மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் உள்ள 12 நிர்வாகப் பிரிவுகளில் ஒரு பிரிவாகும். சரிக்கேயின் தொடக்க கால வரலாறு 19-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இருந்து தொடங்குகிறது. பல வரலாற்று நிகழ்வுகள் உள்ளன.

1845-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 30-ஆம் தேதி, இந்த சரிக்கே பகுதியைத்தான், ராஜா ஜேம்சு புரூக் முதன்முதலில் பார்வையிட்டார். ஜேம்சு புரூக்கின் நிர்வாகத்திற்கு உள்ளூர் மக்களின் முதல் எதிர்ப்பு இங்குதான் தொடங்கியது.

பொது

சரிக்கே பிரிவு மாவட்டங்கள்
சரிக்கே பிரிவில் உள்ள மாவட்டங்கள்:

 சரிக்கே மாவட்டம் (Sarikei District) 
 மெராடோங் மாவட்டம் (Meradong District) 
 சூலாவ் மாவட்டம் (Julau District) 
 பாக்கான் மாவட்டம் (Pakan District)

பொருளாதாரம்

சரிக்கே பிரிவின் பொருளாதாரம் பெரும்பாலும் விவசாயம் சார்ந்ததாகும். சரவாக்கில் உள்ள மற்ற பிரிவுகளை விட சரிக்கே பிரிவு அதிக அளவில் மிளகு உற்பத்தி செய்கிறது.

அன்னாசி பழங்களுக்கும், ஆரஞ்சு பழங்களுக்கும் இந்தப் பிரிவு பிரபலமானது. சரவாக்கில் உள்ள மற்ற இடங்களைப் போலவே மரத் தொழிலும் உள்ளூர் பொருளாதாரத்தின் முக்கிய அங்கமாகும்.

மக்கள் தொகை
சரிக்கே பிரிவின் மொத்த மக்கள் தொகை 116,290. மக்கள் தொகையில் பாதி பேர் இபான் இன மக்கள். அதைத் தொடர்ந்து மெலனாவ், மலாய்க்காரர்கள், பிடாயூ மக்கள்; மற்றும் சீனர் மக்களின் ஆதிக்கம் சரிக்கே நகரில் பெரும்பான்மையாக உள்ளது.

நிர்வாகம்

பொது போக்குவரத்து

இவற்றையும் பார்க்க 
 மலேசியாவின் மாநிலப் பிரிவுகள்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

சரவாக்
மலேசியாவின் மாநிலப் பிரிவுகள்
சரிக்கே

சரிக்கே (மலாய் மொழி: Sarikei; ஆங்கிலம்: Sarikei) என்பது மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் சரிக்கே பிரிவு, சரிக்கே மாவட்டத்தின் தலைநகரமாகும். தென்சீனக் கடலில் ராஜாங் ஆறு கலக்கும் இடத்தில் இருந்து 48 கி.மீ. உட்பாகத்தில் சரிக்கே அமைந்துள்ளது.

இந்த நகரத்தின் மையத்தில் உள்ள 3.6 மீட்டர் உயரமான அன்னாசிச் சிலை, தனித்துவமாக விளங்குகிறது. தவிர சரிக்கே மாவட்டத்தில் மிக உயரமான கட்டிடமான விஸ்மா ஜூப்லி முத்தியாரா (Wisma Jubli Mutiara) இந்த நகரில்தான் உள்ளது.

வரலாறு

1840-ஆம் ஆண்டுகளில், ராஜாங் ஆற்றின் வர்த்தகம் சரிக்கேயில் இருந்த மலாய்க்காரர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. அவர்களில் டத்தோ பாதிங்கி அப்துல் ரகுமான் என்பவர் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவராக இருந்தார்.

அப்போது சரிக்கேயில் பிரபலமான வணிகப் பொருட்கள்; அரிசி, தேன் மெழுகு, காட்டுப் பொருட்கள், ஆடைகள் மற்றும் உலர்ந்த மீன்கள் போன்றவையாகும்.

1845 ஏப்ரல் 30-ஆம் தேதி, ராஜா ஜேம்சு புரூக் முதன்முதலில் சரிக்கேயில் கால் பதித்தார். அவர் அங்கு வந்த போது கடற்கொள்ளைகள் அதிகமாக இருந்தன. இபான் மக்களின் கடற்கொள்ளையைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்று டத்தோ பாதிங்கி அப்துல் ரகுமானைக் கேட்டுக் கொண்டார். ஆனால் அப்துல் ரகுமான் இபான் மக்களைக் கட்டுப்படுத்த தவறிவிட்டார்.

1853-இல், புரூணை சுல்தானகத்திடம் இருந்து ராஜாங் நதி மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள நிலப்பகுதிகளை ராஜா ஜேம்சு புரூக் பெற்றுக் கொண்டார்.

டத்தோ பாதிங்கி அப்துல் ரகுமான்

இந்தக் கட்டத்தில் இபான் மக்களின் தலைவர்களில் ஒருவராக இருந்த சரிப் மசோர் (Syarif Masahor) என்பவர் இபான் மக்கள் உதவியுடன் டத்தோ பாதிங்கி அப்துல் ரகுமானைத் தாக்கினார். தாக்குதலில் வெற்றி அடைந்தார். அத்துடன் 1849 தொடங்கி 1861 வரை சரிக்கே பகுதியைத் தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்து இருந்தார்.

1856-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 4-ஆம் தேதி, ஜூலாவைச் (Julau) சேர்ந்த டயாக் மக்களால் (Dayaks) சரிக்கே நகரம் எரிக்கப்பட்டது. அதே மாதத்தில், இபான் மக்களின் கடற்கொள்ளைகளை அடக்குவதற்கு, சரிக்கேயில் ஜேம்ஸ் புரூக் ஒரு கோட்டையைக் கட்டினார். பின்னர் சரிக்கே நகரம் ஜேம்ஸ் புரூக்கின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்தது.

மக்கள் தொகை

சரிக்கே காட்சியகம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 

சரவாக்
மலேசிய நகரங்கள்‎
சரவாக் நகரங்கள்
செரியான் பிரிவு

செரியான் பிரிவு (மலாய் மொழி: Bahagian Serian; ஆங்கிலம்: Serian Division) என்பது மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் உள்ள 12 நிர்வாகப் பிரிவுகளில் ஒரு பிரிவாகும். 2015 ஏப்ரல் 11-ஆம் தேதி சரவாக், சமரகான் பிரிவில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டது. இப்போது தனி பிரிவாகச் செயல்படுகிறது.

கூச்சிங் மாநகரில் இருந்து சுமார் 40 மைல் (64 கி.மீ.) தொலைவில் அமைந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 65% பிடாயூ பழங்குடி பூர்வீக மக்கள். மற்ற முக்கிய இனக்குழுக்கள் இபான், சீனர் மற்றும் மலாய்க்காரர்கள்.

பொது

செரியான் பிரிவு மாவட்டங்கள்
செரியான் பிரிவில் உள்ள மாவட்டங்கள்:
 
 செரியான் மாவட்டம் (Serian District)  
 சிபுரான் மாவட்டம் (Siburan District) 
 தெபெடு மாவட்டம்

செரியான் பிரிவு அதன் டுரியான் பழங்களுக்கு பெயர் பெற்றது. செரியான் பகுதியில் கிடைக்கும் டுரியான் பழங்கள், சரவாக் மாநிலத்தில் சிறந்தவை என்று பிரபலமாக நம்பப் படுகிறது.

"பழங்களின் ராஜா" (King of Fruits) என்று அழைக்கப்படும் அந்த டுரியான் பழங்களின் நினைவாக, செரியான் நகரச் சந்தை சதுக்கத்தின் நடுவில் ஒரு மாபெரும் நினைவுச் சின்னத்தை செரியான் மாவட்ட மன்றம் அமைத்துள்ளது.

கலிமந்தான் காட்டுப் பொருட்கள்

இருப்பினும், புலிச் சிலைகள் மற்றும் எருமை சிலைகள் போன்ற பிற நினைவுச்சின்னங்கள்; செரியான் பிரிவில் புலிகளும் எருமைகளும் குறைந்து போனதால் அவற்றின் சிறப்புத் தன்மைகளை இழந்து விட்டன.

செரியான் நகரம் அதன் வளமான நிலப் பகுதியுடன்; சாலை மற்றும் நீர் போக்குவரத்துகள் மூலம் நன்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே காடுகளில் கிடைக்கும் அனைத்து வகையான காட்டுப் பொருட்களையும் இங்கு காணலாம்.

அண்மைய காலமாக, இந்த விளைபொருட்களில் பெரும்பாலானவை இந்தோனேசியாவின் கலிமந்தான் காடுகளில் இருந்து கொண்டு வரப் படுகின்றன. விலையும் குறைவாக உள்ளது.

நிர்வாக மாவட்டங்கள்

செரியான் பிரிவில் உள்ள இரண்டு நிர்வாக மாவட்டங்கள்:

 சிபுரான் மாவட்டம் - Siburan District
 செரியான் மாவட்டம் - Serian District

காலநிலை
செரியான் வெப்பமண்டல மழைக்காடு காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது. ஆண்டு முழுவதும் கனமான மழை பெய்யும்.

இவற்றையும் பார்க்க 
 மலேசியாவின் மாநிலப் பிரிவுகள்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

 Official web page of Serian District Council 
 

சரவாக்
மலேசியாவின் மாநிலப் பிரிவுகள்
செரியான்

செரியான் அல்லது செரியான் நகரம் (மலாய் மொழி: Serian; ஆங்கிலம்: Serian) என்பது மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் செரியான் பிரிவு; செரியான் மாவட்டத்தில் உள்ள நகரமாகும். அண்மைய காலங்களில் சரவாக் மாநிலத்தில் வளர்ச்சி பெற்று வரும் கிராமப்புற நகரங்களில் செரியான் நகரமும் ஒன்றாகும்.

கூச்சிங் மாநகரில் இருந்து சுமார் 40 மைல் (64 கி.மீ.) தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரில் பிடாயூ பழங்குடி பூர்வீக மக்கள் 65%. மற்ற முக்கிய இனக்குழுக்களில் இபான், சீனர் மற்றும் மலாய்க்காரர்கள் அடுத்த நிலை வகிக்கிறார்கள்.

செரியான் நகரம் மிகவும் பரபரப்பான நகரங்களில் ஒன்றாகும். கவாய் மற்றும் கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகை காலங்களில்; தீபகற்ப மலேசியா, வெளிநாடுகள் அல்லது முக்கிய நகரங்களில் இருந்து வீடு திரும்பும் பிடாயூ மக்கள், செரியான் நகரத்தில் நிரம்பி இருப்பார்கள்.

பொது

செரியான் நகரம் அதன் டுரியான் பழங்களுக்கு பெயர் பெற்றது. செரியான் பகுதியில் கிடைக்கும் டுரியான் பழங்கள், சரவாக் மாநிலத்தில் சிறந்தவை என்று பிரபலமாக நம்பப் படுகிறது.

"பழங்களின் ராஜா" (King of Fruits) என்று அழைக்கப்படும் அந்த டுரியான் பழங்களின் நினைவாக, செரியான் நகரச் சந்தை சதுக்கத்தின் நடுவில் ஒரு மாபெரும் நினைவுச் சின்னத்தைச் செரியான் மாவட்ட மன்றம் அமைத்துள்ளது.

புலிச் சிலைகள்

ஏற்கனவே இந்த நகரத்தின் சில இடங்களில் புலிச் சிலைகள் மற்றும் எருமை சிலைகள் போன்ற பிற நினைவுச் சின்னங்கள் இருந்தன. இருப்பினும் செரியான் காடுகளில் புலிகளும் எருமைகளும் குறைந்து போனதால், அவை அவற்றின் சிறப்புத் தன்மைகளை இழந்து விட்டன.

செரியான் நகரம் வளமான நிலப் பகுதியைக் கொண்டது. அதன் சாலை மற்றும் நீர் போக்குவரத்துகள் நன்கு இணைக்கப்பட்டு உள்ளன. காடுகளில் கிடைக்கும் அனைத்து வகையான காட்டுப் பொருட்களும் செரியான் நகரத்தில் கிடைக்கின்றன.

அண்மைய காலமாக, பெரும்பாலான விளைபொருட்கள் இந்தோனேசியா, கலிமந்தான் காடுகளில் இருந்து கொண்டு வரப் படுகின்றன. கலிமந்தான் காட்டுப் பொருட்களின் விலையும் குறைவு.

காலநிலை

செரியான் நகரம் வெப்பமண்டல மழைக்காட்டு காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது. ஆண்டு முழுவதும் கனமான மழை பெய்யும்.

இவற்றையும் பார்க்க 
 மலேசியாவின் மாநிலப் பிரிவுகள்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

 Official web page of Serian District Council 
 

சரவாக்
சரவாக் நகரங்கள்
மலேசிய நகரங்கள்‎
அமரகங்கேயன்

அமரகங்கேயன் (Amaragangeya) (ஆட்சி சுமார் 1164-1165 பொ.ச.), அபரகங்கேயன் என்றும் அழைக்கப்படும் இவர்,  சாகம்பரியின் சௌகான் வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஒரு இந்திய மன்னராவார். வடமேற்கு இந்தியாவில் இன்றைய இராஜஸ்தானின் சில பகுதிகளை உள்ளடக்கிய சபடலக்ச நாட்டை ஆட்சி செய்தார்.

சகமான அரசன் நான்காம் விக்ரகராசனின் மகனான இவர் தனது சிறு வயதிலேயே அரியணை ஏறியதாகவும், மிகக் குறுகிய காலமே ஆட்சி செய்ததாகவும் தெரிகிறது.  இவருக்குப் பிறகு இவரது தந்தைவழி உறவினரும் விக்ரகராசனின் சகோதரர் ஜகத்தேவனின் மகனுமான இரண்டாம் பிருத்விராஜன் அரியணைக்கு வந்தார். தோட் ருத்தி ராணி கோவிலில் கிடைத்த கல்வெட்டின் படி, பிருத்விராஜன் சாகம்பரி மன்னனை தோற்கடித்ததாகத் தெரிகிறது. இது பிருத்விராஜன் அமரகங்கேயனை அரியணையில் இருந்து அகற்றி, சகமான மன்னரானார் என்பதைக் குறிக்கிறது.  15 ஆம் நூற்றாண்டின் காஷ்மீரி வரலாற்றாசிரியர் ஜோனராஜாவின் கூற்றுப்படி, அமரகங்கேயன் திருமணமாகாமலேயே இறந்ததாகத் தெரிகிறது.

சான்றுகள்

உசாத்துணை 
 
 

இந்திய அரசர்கள்
பத்தினிப் பெண்

பத்தினிப்பெண் (Pathini Penn) 1993 ஆம் ஆண்டு  ஆர். சி. சக்தி இயக்கத்தில் வெளிவந்த தமிழ் நாடகத் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தில் ரூபினி, லிவிங்ஸ்டன் முக்கிய வேடங்களிலும் நிழல்கள் ரவி, வி. கோபாலகிருஷ்ணன் துணை வேடங்களிலும் நடித்திருந்தனர்.  இத்திரைப்படத்திற்கு எம். எஸ். விஸ்வநாதன் இசையமைத்திருந்தார். இந்தியக் காவல் பணி அதிகாரி ஜி. திலகவதி எழுதிய இதே பெயரிலுள்ள புதினத்தின் தழுவலான இப்படம் 1993 சூன் மாதம் வெளியிடப்பட்டது.

நடிகர்கள் 
 ரூபினி 
 ஜனகராஜ் 
 லிவிங்ஸ்டன் 
 வி. கோபாலகிருஷ்ணன் 
 நிழல்கள் ரவி 
 சித்ரா

பாடல்கள் 
கவிஞர் புலமைப்பித்தன் வரிகளுக்கு எம். எஸ். விஸ்வநாதன் இசையமைத்திருந்தார்.
 "பாண்டிய நாட்டுச் சீமை" - எஸ். பி. பாலசுப்பிரமணியம் , வாணி ஜெயராம் 
 "உலகம் நம்ம வீடு" - வாணி ஜெயராம்
 "தொட்டில் ஒன்னு இல்லைனு"- எஸ்.பி.பாலசுப்பிரமணியம்
 "என்னம்மா வருத்தம்"- எஸ்.பி.பாலசுப்பிரமணியம்

விருதுகள் 
இப்படம்  திரைப்படத்திற்கான தமிழக அரசின் திரைப்பட விருதை (இரண்டாம் பரிசு) வென்றது. ஆர். சி. சக்தி சிறந்த வசன எழுத்தாளருக்கான தமிழக அரசின் திரைப்பட விருதை வென்றார். ரூபினி சிறந்த நடிகைக்கான தமிழக அரசின் சிறப்பு திரைப்பட விருதை வென்றார். புலமைப்பித்தன் சிறந்த பாடலாசிரியருக்கான தமிழக அரசின் திரைப்பட விருதை வென்றார்.

வரவேற்பு 
பத்தினி பென் 1993 சூன்  25 அன்று வெளியிடப்பட்டது.  தி இந்தியன் எக்சுபிரசின்  மாலினி மன்னத், "சக்தி உணர்ச்சிகரமான விடயத்தைக் கையாண்டது, கவனமாக பதிவுசெய்யப்பட்ட காட்சிகள், அவரது கடினமான உரையாடல்கள், நடிகர்களிடமிருந்து சிறந்த நடிப்பை பெற்றது ஆகியவற்றை மேற்கோள் காட்டி திரைப்படத்தைப் பாராட்டினார்.

மேற்கோள்கள் 

1993 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
எம். எஸ். விஸ்வநாதன் இசையமைத்த திரைப்படங்கள்
ஜனகராஜ் நடித்த திரைப்படங்கள்
லிவிங்ஸ்டன் நடித்த திரைப்படங்கள்
நிழல்கள் ரவி நடித்த திரைப்படங்கள்
கைகாட்டி புதர்த் தவளை

{{Taxobox
| color = yellow
| name = கைகாட்டி புதர்த் தவளை
| status = CR
| status_system     = IUCN3.1
| status_ref        = 
| image             = Raorchestes kaikatti.jpg
| domain = மெய்க்கருவுயிரி
| regnum = விலங்கு
| divisio = முதுகுநாணி
| classis = நீர்நில வாழ்வன
| ordo = வாலற்றன
| familia = ராகோபோரிடே
| genus = 'ரார்செசுடெசு| genus_authority = 
| species = ரா. கைகாட்டி | binomial = ரா. கைகாட்டி | binomial_authority = பிஜூ & போசுயுத், 2009
| subdivision_ranks = 
| synonyms =* பில்லாடசு கைகாட்டி| synonyms_ref = 
}}'ரார்செசுடெசு கைகாட்டி (Raorchestes kaikatti), என்பது சில சமயங்களில் கைகாட்டி புதர்த் தவளை அல்லது கைகாட்டின் புதர் தவளை' என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் கேரளாவின் மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளுள் உள்ள நெல்லியம்பதி மலைகளில் மட்டுமே காணப்படும் மிக அருகிய தவளை சிற்றினம் ஆகும்.ரார்செசுடெசு கைகாட்டி சிறிய வகைத் தவளையாகும். (ஆனால் ரார்செசுடெசு'' பேரினத் தவளைகளில் நடுத்தர அளவு), ஒப்பீட்டளவில் வலுவான-உடல்கொண்ட தவளைகள். ஆண் தவளையின் நீளம் .முதுகுபுறம் அடர் சாம்பல் கலந்த பழுப்பு நிறத்தில் ஒழுங்கற்ற வெளிர் சாம்பல் மற்றும் அடர் பழுப்பு நிறப் புள்ளிகளுடன் காணப்படும். கண்களுக்கு இடையில் ஒரு அடர் கிடைமட்ட சாம்பல் பட்டை உள்ளது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 Data related to Raorchestes kaikatti at Wikispecies
பிருந்தாவனம் காதல் கோயில்

காதல் கோயில் அல்லது பிரேம் மந்திர் (Prem Mandir) இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் மதுரா மாவட்டத்தில் உள்ள பிருந்தாவனம் எனும் ஊரில் ராதை, கிருஷ்ணர், சீதை மற்றும் இராமருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோயில் ஆகும். இதனை ஜெகத் குரு கிருபாளு மகராஜ் நடத்தும்  தொண்டு நிறுவனத்தால் 17 பிப்ரவரி 2012 அன்று நிறுவப்பட்டது. இக்கோயில் மூலவர்கள் இராதா கிருஷ்ணன் மற்றும் சீதா-இராமர் ஆவார்.

இக்கோயில் வளாகம் பிருந்தாவனத்தின் புறநகரில் 55 ஏக்கர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. இரண்டு தளங்கள் கொண்ட இக்கோயிலின் முதல் தளத்தில் இராதா கிருஷ்ணன் கோயிலும், இரண்டாம் தளத்தில் சீதை மற்றும் இராமருக்கான கோயிலும் உள்ளது. 

இக்கோயில் மண்டபம் 73,000 சதுர அடி பரப்பளவில் தூண்கள் இன்றி, குவிமாடம் அமைப்பில் கட்டப்பட்டுள்ளது. இம்மண்டபத்தில் ஒரே நேரத்தில் 25,000 பக்தர்கள் அமர்ந்து வழிபட முடியும். இக்கோயிலை சுற்றிலும் அழகிய தோட்டங்கள், நீர் ஊற்றுகள், ராதை மற்றும் கோபியர்களுடன் கிருஷ்ணரின்  ராசலீலைகள், கோவர்தன மலையைத் தூக்கும் காட்சி, காளிங்க நர்த்தனம் காட்சிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. 

இக்கோயிலின் துணைக் கோயிலான கீர்த்தி கோயில் பர்சானா எனும் ஊரில் 2019-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது.மற்றொரு துணைக் கோயிலான பக்தி கோயில் 2015-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது.

திருவிழாக்கள்
கிருஷ்ண ஜெயந்தி

இதனையும் காண்க

மதுரா கிருஷ்ணன் கோயில்
 பங்கே பிகாரி கோயில்
 இராதா ராணி கோயில்
 பர்சானா

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
Prem Mandir
Prem Mandir Vrindavan Complete Info
Prem Mandir Vrindavan - thedivineindia.com

மதுரா மாவட்டம்
கிருஷ்ணர் கோயில்கள்
உத்தரப் பிரதேச இந்துக் கோயில்கள்
வி. எம். கிரிஜா

வி. எம். கிரிஜா (V. M. Girija பிறப்பு: ஜூலை 27, 1961)  மலையாள மொழியில் எழுதும் ஓர் இந்தியக் கவிஞர் மற்றும் கட்டுரையாளர் ஆவார்.  பிரேம் - ஏக் ஆல்பம், இந்தியில் இருந்து மொழிபெயர்த்த கவிதைத் தொகுப்பான பிரணயம் ஓரல்பம் உள்ளிட்ட பல நூல்களை வெளியிட்டுள்ளார். கேரள சாகித்ய அகாதமி இவருக்கு 2018 ஆம் ஆண்டுக்கான சிறந்த கவிஞர் விருதை வழங்கியது மேலும் 'இலக்கியத்துக்கான சங்கம்புழா விருது' மற்றும் 'பஷீர் அம்மா மலையாள புரசுகாரம்' ஆகியவற்றைப் பெற்றுள்ளார்.

சுயசரிதை 
வி. எம். கிரிஜா ஜூலை 27, 1961 இல் வடக்கேப்பட்டு வாசுதேவன் பட்டத்திரிப்பாட் மற்றும் கௌரி தம்பதியினருக்கு, கேரளா, பாலக்காடு மாவட்டத்தில் ஷொர்னூருக்கு அருகிலுள்ள பருத்திப்ரா என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். பட்டாம்பியில் உள்ள சமஸ்கிருதக் கல்லூரியில் மலையாளத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார்.இவர் சிறுவயதிலேயே கவிதைகள் எழுதத் தொடங்கினார். இவரது கவிதைகள் மாத்ருபூமியின் பாலபங்க்தியில் வெளிவந்தன. 1983 ஆம் ஆண்டு அனைத்திந்திய வானொலியில் அறிவிப்பாளராகச் சேர்ந்ததன் மூலம் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கிய இவர், 1989 ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட கொச்சி பண்பலையில் சேர்ந்தார். 38 வருட சேவைக்குப் பிறகு 2021 இல் கொச்சி பண்பலையில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார்.

கிரிஜா பிரபல சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலரான சி. ஆர்.  நீலகண்டனை மணந்தார். இந்த தம்பதியருக்கு ஆர்த்ரா மற்றும் அர்ச்சா என்ற இரண்டு மகள்கள் உள்ளனர். கொச்சியில் உள்ள காக்கநாடு பகுதியில் வசிக்கின்றனர்.

விருதுகளும் கௌரவங்களும் 
கிரிஜா 2018 ஆம் ஆண்டில் புத்த பூர்ணிமா எனும் கவிதைத் தொகுப்பிற்காக கேரள சாகித்ய அகாதமி விருதைப் பெற்ற்றார். மேலும் 'இலக்கியத்துக்கான சங்ம்புழா விருது' மற்றும் 'பஷீர் அம்மா மலையாள புரசுகாரம்' ஆகியவற்றைப் பெற்றுள்ளார்.

சான்றுகள்

புற இணைப்புகள் 
 
 
 

21 ஆம் நூற்றாண்டு இந்தியப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
வாழும் நபர்கள்
1961 பிறப்புகள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
காமா (பயில்வான்)

குலாம் முகமது பக்ச் பட்  (Ghulam Mohammad Baksh Butt) (22 மே 1878 - 23 மே 1960), பொதுவாக ருஸ்தம்-இ-ஹிந்த்  என்றும், தி கிரேட் காமா என்றும் தொழில்முறை மல்யுத்தப் பெயரால் அறியப்படும் இவர், ஒரு தொழில்முறை மல்யுத்த வீரர் ஆவார். இவர், பிரித்தானிய இந்தியாவில் “வலிமையானவர்” எனப் பெயர் பெற்றார். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், இவர் உலகின் தோற்கடிக்கப்படாத மல்யுத்த வீரராக இருந்தார். 

1878 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானிய இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் உள்ள அமிர்தசரஸ் மாவட்டத்திலுள்ள ஜபோவால் என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். இவருக்கு 15 அக்டோபர் 1910 அன்று உலக மல்யுத்த வீரர்களின் பட்டியலில் இடம் பெற்றார். 52 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான தனது தொழில் வாழ்க்கையில் தோல்வியடையாத இவர், எல்லா காலத்திலும் சிறந்த மல்யுத்த வீரர்களில் ஒருவராக கருதப்படுகிறார். ஆகஸ்ட் 1947 இல் இந்தியப் பிரிப்புக்குப் பிறகு, காமா பாக்கித்தானுக்கு குடிபெயர்ந்தார். அங்கு இவர் மே 23, 1960 அன்று லாகூர் நகரில் இறந்தார்.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
The Lion of the Punjab – Gama in England, 1910 by Graham Noble
Subaltern Bodies and Nationalist Physiques: Gama the Great and the Heroics of Indian Wrestling by Joseph Alter, Department of Anthropology at the University of Pittsburgh, Pennsylvania

இந்திய உடல்கட்டுநர்கள்
பஞ்சாப் நபர்கள்
1960 இறப்புகள்
1878 பிறப்புகள்
முக்கா

முக்கா (மலாய் மொழி: Mukah அல்லது Muka; ஆங்கிலம்: Mukah; சீனம்: 沐胶) என்பது மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் முக்கா பிரிவு; முக்கா மாவட்டத்தில் அமைந்து உள்ள நகரமாகும். இது முக்கா மாவட்டத்தின் தலைநகரமும் ஆகும்.

முக்கா நகரம், முக்கா ஆற்றின் முகப்பில், முக்கா கரி நிலத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரம் இன்னும் கரி சதுப்பு நிலக் காடுகளால் சூழப்பட்டுள்ளது.

வரலாறு
மெலனாவ் மக்கள்தான் முக்காவில் முதன்முதலில் வாழ்ந்த பழங்குடியினக் குழுவாகும். முக்காவின் தொடக்கக்கால ஆவணங்கள் மயாபாகித் பேரரசின் வரலாற்றில் காணப்படுகின்றன. "மெலனோ" என்று அழைக்கப்படும் ஓர் இடம் மயாபாகித் பேரரசுக்குத் திறை செலுத்தியாகவும் அறியப் படுகிறது. 

பின்னர் மெலனோ எனும் அந்த இடம் 13-ஆம் நூற்றாண்டில் புரூணை பேரரசின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. 1860-இல் சரவாக் வெள்ளை இராஜாக்களுக்கு விற்கப்பட்டது.

பொது
முக்கா நகரில் ரிங்கிட் 48 மில்லியன் செலவில் ஒரு கடற்கரை சாலை அண்மையில் உருவாக்கப்பட்டது. 

கோலா பலிங்கியான் (Kuala Balingian); பாலிங்கியான்; முக்கா; தலாத்; ஓயா; இகான்; மாத்து; தாரோ ஆகிய நகரங்களை இணைக்கும் ஒரு கடற்கரை சாலை. 

2005-ஆம் ஆண்டில் முக்கா ஆற்றின் மீது 170 மீட்டர் இரட்டை வளைவு தொங்கு பாலம் பொதுமக்களுக்கு திறக்கப்பட்டது.

முக்கிய வேளாண்மை பொருட்கள் செம்பனை, சவ்வரிசி, நெல், அன்னாசி மற்றும் மீன் வளர்ப்பு.

மக்கள்தொகை 

2010-ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, முக்கா பிரிவில் மெலனாவ் மக்களே மிகப்பெரிய இனக்குழுவாகும். மக்கள் தொகையில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவர்கள் தங்களை மெலனாவ் என்று அடையாளப் படுத்திக் கொள்கின்றனர்.[10] இபான் மக்கள் 18.6%. இரண்டாவது பெரிய இனக்குழு.

காலநிலை
முக்கா நகரம் வெப்பமண்டல மழைக்காட்டு காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது. ஆண்டு முழுவதும் கனமான மழை பெய்கிறது.

முக்கா வானூர்தி நிலையக் காட்சியகம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

சரவாக் நகரங்கள்
உச்ச நீதிமன்ற அருங்காட்சியகம்

உச்ச நீதிமன்ற அருங்காட்சியகம் (Supreme Court Museum)  என்பது கூட்டாண்மை நீதிமன்றம் மற்றும் உச்ச நீதிமன்றம் ஆகியவற்றுடன் இந்தியாவில் நீதித்துறையின் பயணத்திற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஓர் அருங்காட்சியகம் ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகத்தில் அரப்பன் முத்திரைகள், அசோகர் கல்வெட்டுகள், நாளந்தா செப்புத் தகடு போன்ற பொருட்களும் பிரித்தானிய ஆட்சியின் போது இருந்த இந்திய சட்ட அமைப்பு பற்றிய ஆவணங்கள் ஆகியவை இங்கு உள்ளன. முக்கிய தீர்ப்புடன் தொடர்புடைய பல நினைவுப் பொருட்களும் கோப்புகளும் அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.  இந்தியாவின் முன்னாள் தலைமை நீதிபதி எம் என் வெங்கடாசலையாவின் ஆலோசனையின் படி அருங்காட்சியகம் அமைக்கப்பட்டது. 1994 ஆம் ஆண்டில் ஆலோசனை வழங்கப்பட்டாலும் 10 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகுதான் நிறைவேற்றப்பட்டது.  2020 ஆம் ஆண்டில் அருங்காட்சியகத்தில் சுமார் 1500 பொருட்கள் இருந்ததாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அருங்காட்சியகம் இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் பிரிவு இந்தியாவில் நீதித்துறையின் பரிணாமங்கள் மற்றும் வளர்ச்சியைக் கையாள்கிறது. இரண்டாவது பிரிவு கூட்டாண்மை நீதிமன்றம் மற்றும் உச்ச நீதிமன்றத்தைப் பற்றியதாகும்.

பிரகதி மைதான் மெட்ரோ வாயில் எண் 1 வழியாக வெளியேறி டெல்லி மெட்ரோ இரயில் வழியாக இந்த அருங்காட்சியகத்தை அடையலாம். செவ்வாய் முதல் ஞாயிறு வரை தினமும் 10 மணி முதல் 5 மணி வரை அருங்காட்சியகம் திறக்கப்படுகிறது. திங்கள் கிழமையும் இதர அரசு விடுமுறை நாட்களும் அருங்காட்சியகத்திற்கு விடுமுறை நாட்களாகும். நுழைவுக் கட்டணம் இல்லை. புகைப்படம் எடுத்தல் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.

சில குறிப்பிடத்தக்க ஆவணங்கள்

 மகாத்மா காந்தி கொலை வழக்கு
 இந்திரா காந்தி படுகொலை வழக்கு
 சா பானோ வழக்கு

மேற்கோள்கள் 

தில்லி அருங்காட்சியகங்கள்
இந்திய உச்ச நீதிமன்றம்
2022 தெற்கு பெரு நிலநடுக்கம்

2022 தெற்கு பெரு நிலநடுக்கம் (2022 Southern Peru earthquake) பெரு நாட்டின் தெற்கு பகுதியில் பயங்கர நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டது. மே மாதம் 26 ஆம் தேதியன்று அதிகாலை 5.52 மணிக்கு ஏற்பட்ட இந்த நிலநடுக்கம் ரிக்டர் அளவுகோளில் 7.2 புள்ளிகளாக பதிவானது. வடமேற்கு கடலோர நகரமான பாராங்காவில் இருந்து 42 கி.மீ தொலைவில் சுமார் 112 கிமீ ஆழத்தை மையமாக கொண்டு இந்த நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டுள்ளது. பல இடங்களில் வீடுகள், கட்டிடங்களில் விரிசல் ஏற்பட்டது. நான்கு நூற்றாண்டுகளை கடந்த தேவாலயத்தில் இருந்த 14 மீட்டர் கோபுரம் நிலநடுக்கத்தால்  இடிந்து தரைமட்டமானது. இதேபோல் தெற்கு ஈக்வடோரில் உள்ள தேவாலயமும் நிலநடுக்கத்தில் சேதமடைந்தது. கொலம்பியாவிலும் இந்த நிலநடுக்கம் உணரப்பட்டது.

மேற்கோள்கள் 

2022 நிகழ்வுகள்
பெருவில் நிலநடுக்கங்கள்
அசா செயா

அசா செயா (மலாய் மொழி: Asajaya; ஆங்கிலம்: Asajaya; சீனம்:  雅沙再也) என்பது மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் சமரகான் பிரிவு; அசா செயா மாவட்டத்தில் அமைந்து உள்ள நகரமாகும்.

அசா செயா முன்பு நோனோ (Nono) என்று அழைக்கப்பட்டது. 1970-ஆம் ஆண்டு முதல் கூச்சிங் பிரிவின் கீழ் ஒரு துணை மாவட்டமாக உள்ளது.

1993-ஆம் ஆண்டு முதல், புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட சமரகான் பிரிவுக்கு மாற்றப்பட்டது. பின்னர் அசா செயா என மறுபெயரிடப்பட்டது. 1999 டிசம்பர் 31-ஆம் தேதி அசா செயா ஒரு மாவட்டமாக தரம் உயர்த்தப்பட்டது.

சமரகான் பிரிவு

சமரகான் பிரிவு சரவாக் மாநிலத்தில் உள்ள 12 நிர்வாகப் பிரிவுகளில் ஒரு பிரிவாகும். இந்தப் பிரிவு 1986 சூலை 24-ஆம் தேதி நிறுவப்பட்டது. இதன் மொத்த பரப்பளவு 4,967.4 சதுர கி.மீ.

சமரகான் பிரிவின் நான்கு நிர்வாக மாவட்டங்கள்:

 1. சமரகான் 
 2. அசா செயா 
 3. செரியான் 
 4. சிமுஞ்சான்

மக்கள் தொகை

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

சரவாக்
சரவாக் நகரங்கள்
மலேசிய நகரங்கள்‎
நில்ளு எலி

நில்ளு எலி (Nillu rat) அல்லது இலங்கை மலை எலி (ரேட்டசு மாண்டனுசு ) என்பது முரிடே குடும்பத்தில் உள்ள கொறிக்கும் சிற்றினமாகும். இது இலங்கையில் மட்டுமே காணப்படும் அகணிய உயிரி. இது சிங்களத்தில் நெலூ மியா (Nelu Meeya) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பரம்பல் 
நில்ளு எலி இலங்கையின் மத்திய மற்றும் ஊவா மாகாணங்களின் மத்திய மலைநாட்டில் உள்ள நக்கிள்ஸ், ஓட்டன் சமவெளி, நுவரெலியா மற்றும் ஒய்ய ஆகிய இடங்களில் காணப்படுகிறது.

விளக்கம் 
தலை மற்றும் உடல் நீளம் 16-17 செ.மீ. ஆகும். வாலின் நீளமானது 20-22 செ.மீ. ஆகும். முதுகு சிவப்பு நிறத்துடன் சாம்பல் கலந்த பழுப்புடன், கருமையானது. கீழ்ப் பகுதிகள் சாம்பல் நிறத்திலிருந்து வெண்மையாகத் தரப்படுத்தப்படுகின்றன. கன்னம் மற்றும் மேல் தொண்டை வெள்ளை நிறமுடையது. வால் கருப்பு கலந்த பழுப்பு நிறத்தில் நன்றாகக் கருமையான முடிகளுடன் உடையது. நீண்ட, பளபளப்பான கருப்பு மீசையுடையது. உரோமம் மென்மை நிறத்தில் நீளமானது. பின்புறம் 45 மிமீ நீளம் வரை இருக்கும். பாதங்கள் குறுகிய முடிகளால் மூடப்பட்டிருக்கும்.

மேற்கோள்கள் 

பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தின் செம்பட்டியல் - அருகிய இனம்
எலிகள்
பிடாயூ மக்கள்

பிடாயூ மக்கள் (மலாய்: Orang Bidayuh; ஆங்கிலம்: Bidayuh People;) மக்கள்; மலேசியா, சரவாக் மாநிலம்; இந்தோனேசியா, மேற்கு கலிமந்தான் பகுதிகளைச் சேர்ந்த பூர்வீகக் குழுவினராகும். சரவாக் மாநிலத்தில் தொடக்கக் காலங்களில் குடியேறிய பூர்வீகக் குழுவினர்களில் இந்தக் குழுவினரும் ஒரு குழுவினர். 

மலேசிய மாநிலமான சரவாக்கில் உள்ள கூச்சிங், செரியான் நகரங்கள் மற்றும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் அதிகமாய் வாழ்கின்றனர். அதே சமயத்தில் இந்தோனேசியாவின் மேற்கு கலிமந்தான் மாநிலத்தின் வடக்கு சங்காவ் துணை மாநிலத்திலும் (Sanggau Regency) மிகுதியாய் வாழ்கின்றனர்.

பொது

சரவாக்கைப் பொருத்த வரையில், கூச்சிங் பெருநகர்ப் பகுதியிலிருந்து (Greater Kuching) 40 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள செரியான் பிரிவிற்குள் பெரும்பாலான பிடாயூ மக்கள் வசிக்கின்றனர்.

இபான் பூர்வீக மக்களுக்கு அடுத்த நிலையில், சரவாக் மாநிலத்தில் இரண்டாவது பெரிய டயாக் இனக் குழுவினர் பிடாயூ மக்கள் ஆகும்.

குடியேற்றப் பகுதிகள்

இவர்கள் வாழும் பகுதி முக்கியமாக சரவாக் ஆற்றின் படுகையில் உள்ளது. இருப்பினும் மலைப்பாங்கான காடுகளிலும் இவர்களின் குடியேற்றங்கள் உள்ளன.

இன்றைய நிலையில், கிட்டத்தட்ட அனைத்துப் பிடாயூ மக்களின் பாரம்பரிய நீளவீடுகளும் (longhouses) தனிப்பட்ட வீடுகளாக மாற்றப்பட்டு விட்டன. பிடாயூ மக்களும் நவீன மாற்றங்களுக்குத் தங்களின் பாரம்பரியத்தைச் சன்னம் சன்னமாய் விட்டுக் கொடுத்து வருகின்றனர்.

மொழிகள்

பிடாயூ மக்களால் ஏறக்குறைய 25 கிளைமொழிகள் பேசப் படுகின்றன. கிளைமொழிகளின் பேச்சுவழக்குகள் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புகள் இல்லாதவை. தவிர ஆங்கிலம் அல்லது மலாய் மொழிகள் பெரும்பாலும் பொதுவான மொழிகளாகப் பயன்படுத்தப் படுகின்றன.

சமய நம்பிக்கைகள்

பிடாயூ மக்கள் பாரம்பரியமாகவே ஆன்மிகவாதிகள். 1848-ஆம் தொடங்கி சரவாக்கில் வெள்ளை இராஜா வம்சாவழியினரின் ஆளுமை. இவர்களின் காலத்தில் கிறிஸ்தவ பரப்புரையாளர்களின் வருகை. அதன் விளைவாக பிடாயூ மக்களிடம் கல்வியறிவு புகட்டப்பட்டது. இவர்களின் வாழ்வியலிலில் நவீன மருத்துவமும் பற்றிக் கொண்டது.

இவர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் இப்போது கிறிஸ்தவ ரோமன் கத்தோலிக்கர்கள். கிட்டத்தட்ட 70% பிடாயூ மக்கள் கிறிஸ்தவத்திற்கு மாறி விட்டனர். தங்களின் பாரம்பரிய பெயர்களை ஆங்கிலப் பெயர்களாக மாற்றிக் கொண்டனர்.

தனித்துவமான பாரம்பரியம்

அண்மைய காலங்களில் பெரும்பாலான பிடாயூ இளைஞர்கள் தங்களின் பழங்குடி பாரம்பரிய சடங்குகளைக் கடைப்பிடிப்பதைத் தவர்த்து வருகின்றனர். பிடாயூ பழங்குடி மக்கள், மற்ற ஒரு பழங்குடி இனத்தவரான மெலனாவ் மக்களின் நெருங்கிய உறவினர்களும் ஆகும்.

பிடாயூ மக்கள் இறந்தவர்களின் உடலைத் மரங்களில் தொங்கவிட்டு அழுக விட்டுவிடும் ஒரு தனித்துவமான பாரம்பரியத்தைக் கொண்டிருந்தனர்.  இறந்தவர்களின் நினைவுக்காக அவர்களின் எலும்புக்கூடுகள் மரங்களில் வைக்கப்படும். இந்தப் பாரம்பரியம் இப்போது அரிதாகவே நடைமுறையில் உள்ளது.

பிடாயூ மக்கள் காட்சியகம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 Ethnologue language tree
 The Bidayuh Language: Yesterday, Today and Tomorrow Book on the Bidayuh language available for purchase from SIL, or freely downloadable from SIL: free access
 Atur Simayang Mass: The Holy Eucharist in Bukar Anglican eucharistic liturgy digitised by Richard Mammana

மலேசியப் பழங்குடிகள்
மலேசிய மக்கள்‎
இந்தோனேசிய மக்கள்
சரவாக்‎
மலேசிய இனக்குழுக்கள்
இந்தியச் சிறிய வயல் எலி

இந்தியச் சிறிய வயல் எலி (Little Indian field mouse)(மசு போடுகா) என்பது முரிடே குடும்பத்தில் உள்ள கொறிணி சிற்றினமாகும். இது வங்காளதேசம், இந்தியா, மியான்மர், நேபாளம் மற்றும் இலங்கை ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகிறது .

விளக்கம் 
தலை மற்றும் உடல் நீளம் 7 செ.மீ. ஆகும். இதன் வால் 6 செ.மீ. நீளமுடையது. உடலின் மேல் மேற்பரப்பில் சாம்பல் கலந்த வெள்ளை அல்லது வெள்ளை நிறத்திலும் வயிற்றுப்பகுதி பளபளப்பான வெளிர் பழுப்பு நிறமாகவும் இருக்கும். பெரும்பாலும் மார்பின் குறுக்கே வெளிர் பழுப்பு நிற பட்டை அல்லது பிளவு இருக்கும். பெரிய வட்டமான காதுகள் உள்ளன. முகவாய் மாறாக குறுகி காணப்படும். வால் மேலே கருமையாகவும் கீழே வெளிர் நிறமாகவும் இருக்கும். மேல் வெட்டுப்பற்கள் பின்னோக்கி வளைந்திருக்கும்.

கலாச்சாரத்தில் 
இந்த விலங்கு சிங்கள மக்களால் சரியான சுட்டி எனப் பொருள் படும் வகையில் வெல் ஹீன் மியா ( වෙල් හීන් මීයා) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள் 

Articles with 'species' microformats
இராதா மதன் மோகன் கோயில்

இராதா மதன் மோகன் கோயில் (Radha Madan Mohan Temple,), இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் மதுரா மாவட்டத்தின் தலைமையிடமான மதுரா நகரத்தில் உள்ள பிருந்தாவனத்தில்  இராதை மற்றும் கிருஷ்ணருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட  இந்துக் கோயில் ஆகும். இது பிருந்தாவனத்தின் பழமையான, மிகவும் மதிக்கப்படும் கோவில்களில் ஒன்றாகும்.இக்கோயில் மூலவர்  மதன் மோகன் எனும் கிருஷ்ணர், இராதை மற்றும் கோபியர்களுடன் காட்சி அளிக்கிறார்.

யமுனை ஆற்றின் கரையில் அமைந்த இராதா மதன் மோகன் கோயில், நாகரா கட்டிடக்கலை நயத்தில் கட்டப்பட்டுள்ளது. காளியன் படித்துறையில் அமைந்த இக்கோயிலின் உயரம் 50 அடி ஆகும்.

வரலாறு 
தொன்மக் கதைகளின் படி இக்கோயிலை கிருட்டிணனின் கொள்ளும்பேரன் வஜ்ரநாபனாக் இக்கோயில் கட்டப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது. காலப்போக்கில் கோயில் அழிந்துவிட்டது. பின்னர், அத்வைத ஆச்சாரியர் பிருந்தாவனத்திற்குச் சென்றபோது, ஒரு பழைய ஆலமரத்தின் அடிவாரத்தில் மதன் மோகனின் தெய்த்தைக் கண்டுபிடித்தார். மதன மோகனின் வழிபாட்டை அவர் தனது சீடரான புருசோத்தம சௌபேயிடம் ஒப்படைத்தார். பின்னர் அவர் சனாதன கோஸ்வாமியிடம் தெய்வத்தை வழங்கினார். 

வரலாற்று ஆதாரங்களின் படி 1580-ஆம் ஆண்டில் இல் முல்தான் வணிகர் கபூர் ராம் தாஸ் என்பவரால் சிறீ சனாதன கோஸ்வாமியின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் இந்த கோயில் மீண்டும் கட்டப்பட்டது. கி.பி. 1670 இல் முகலாய பேரரசர் ஔரங்கசீப்பின் படையெடுப்பால் இந்தக் கோயிலுக்கு பாதிப்பு ஏற்படலாம் என்பதால், மூலவர் சிலை ஜெய்சிங்கால் ஒரே இரவில் ஜெய்ப்பூருக்கு இரகசியமாக கொண்டு செல்லப்பட்டது. பின்னர், மன்னர் கோபால் சிங்கால் மூலவர் சிலைகள் கரௌலிக்கு எடுத்துச் செல்லபட்டன. இராதா மதன் மோகன் கோயிலின் பழைய மூலவர் தற்போது இராசத்தானின் கரௌலியில் உள்ள மதன் மோகன் கோவிலில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. 

மதன் மோகனின் மூலவர் சிலை இடுப்பிலிருந்து கீழே கிருஷ்ணரைப் போலவே இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. ஒரு கட்டத்தில் மைலவர் சிலையை திருப்பிக் கேட்டபோது மறுக்கபட்டது. இதனால் கி.பி 1748 இல் மதன் மோகன் கோவிலில் புதியதாக உருவாக்கபட்ட மூலவர் சிலை நிறுவப்பட்டது. கருவறையில் மதன் மோகன், இராதை, இலலிதா எனப்படும் கோபி ஆகிய மூவர் உள்ளனர். சிவப்புக் கல்லில் 20 மீட்டர் உயரத்தில் இக்கோயில் கட்டபட்டுள்ளது.

படக்காட்சிகள்

அருகமைந்த இடங்கள் 
 பங்கே பிகாரி கோயில்
 மதுரா கிருஷ்ணன் கோயில்

இதனையும் காண்க 
 இராதா கிருஷ்ணன்

மேற்கோள்கள்

மதுரா மாவட்டம்
கிருஷ்ணர் கோயில்கள்
உத்தரப் பிரதேச இந்துக் கோயில்கள்
பாடியந்தல் பாறை ஓவியங்கள்

பாடியந்தல் பாறை ஓவியங்கள்  என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலம், கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டம், திருக்கோயிலூர் வட்டத்தில் உள்ள பாடியந்தல் கிராமத்தின்  அருகே அமைந்துள்ள குகையில் தீட்டப்பட்டுள்ள பாறை ஓவியங்களைக் குறிக்கும். பாடியந்தல் பாறை ஓவிய குகைத்தளம், சோழவாண்டிபுரம் ஆண்டிமலை சமணர் குகைத்தளத்தின் பின்னே அமைந்துள்ளது. உள்ளூர் மக்கள் இக்குகையினை "இருளன் கல்" என்று அழைக்கிறார்கள்.

அமைவிடம் 
பாடியந்தல் இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலம், கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டம், திருக்கோயிலூர் வட்டத்தில் உள்ள ஒரு கிராமமாகும். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2164 ஆகும். இவ்வூரின் அஞ்சல் குறியீட்டு எண்: 605751 ஆகும். இவ்வூர் திருக்கோயிலூரிலிருந்து 14.7 கி.மீ. தொலைவிலும், ஆலம்பாடியிலிருந்து 29.4 கி.மீ. தொலைவிலும், கீழ்வாளையிலிருந்து 35.6 கி.மீ. தொலைவிலும், விழுப்புரத்திலிருந்து மேற்கு நோக்கி 40 கி.மீ. தொலைவிலும், செத்தவரையிலிருந்து 40.7 கி.மீ. தொலைவிலும்,  திருவண்ணாமலையிலிருந்து  44.7 கி.மீ. தொலைவிலும், செஞ்சியிலிருந்து 66.4 கி.மீ. தொலைவிலும்,  அமைந்துள்ளது.

பாறை ஓவியங்கள் 

குகையின் கூரையில், குதிரை, வில் மற்றும் அம்பு போன்ற பழங்கால ஓவியங்கள் தீட்டப்பட்டுள்ளன. இங்கு மான்தோல் போன்ற வடிவத்தில் ஒரு விரிப்பு சிறப்பாகத் தீட்டப்பட்டுள்ளது. தரை விரிப்பு குறித்து வரையப்பட்ட பாறை ஓவியம் இங்கு மட்டுமே காணக்கிடைக்கிறது.  கூரை மற்றும் பக்கவாட்டுச் சுவர்களில் குறியீட்டு ஓவியங்கள் தீட்டப்பட்டுள்ளன.

மேற்கோள்கள் 

தமிழ்நாட்டுப் பாறை ஓவியங்கள்
பாறை ஓவியங்கள்
தமிழ்நாட்டின் வரலாற்றுச் சிறப்பு இடங்கள்
கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டம்
நீள மூக்கு சிற்றெலி

நீள மூக்கு சிற்றெலி (யூரோசுகேப்டர் லாங்கிரோசுட்ரிசு) என்பது தால்பிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு பாலூட்டி சிற்றினமாகும். இது சீனாவில் பரவலாகக் காணப்படும் அகணிய உயிரி.

ஆர்லோவின் சிற்றெலி (யூ. ஒர்லோவி) மற்றும் குஸ்நெட்சோவின் சிற்றெலி (யூ. குசுனெட்சோவி), தெற்கு சீனாவிலிருந்து வடக்கு வியட்நாம் வரை காணப்படும். இது யூ. லாங்கிரோசுட்ரிசின் இனமாகக் கருதப்பட்டது. ஆனால் 2016-ல் இவை தனித்துவமான சிற்றினங்கள் என்று விவரிக்கப்பட்டது. யாங்சி ஆறானது யூ. லாங்கிரோசுட்ரிசை தெற்கு சிற்றினங்களிலிருந்து பிரிக்கும் தடையாக கருதப்படுகிறது.  யூ. லாங்கிரோசுட்ரிசு யாங்சிக்கு வடக்கே மட்டுமே காணப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள் 

சீனாவின் பாலூட்டிகள்
மால்கம் ஆர்தர் சுமித்

மால்கம் ஆர்தர் சுமித் (Malcolm Arthur Smith)(1875 நியூ மால்டன், சர்ரேயில் - 1958 அசுகாட்டி) மலாய் தீபகற்பத்தில் பணிபுரிந்த ஈரிடவாழ்வி உயிரி அறிஞர் மற்றும் மருத்துவர் ஆவார்.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
சுமித் சிறு வயதிலிருந்தே ஊர்வன மற்றும் நீர்நில் வாழ்வன குறித்து ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். இவர் 1898-ல் இலண்டனில் மருத்துவம் மற்றும் அறுவை சிகிச்சையில் பட்டம் பெற்ற பிறகு, அப்போதைய சியாம் இராச்சியத்திற்கு (இன்று தாய்லாந்து) பாங்காக்கில் உள்ள இங்கிலாந்து தூதரகத்திற்கு மருத்துவராகப் பணிபுரிந்தார். 1921ஆம் ஆண்டில் இவர் பாங்கோரைச் சேர்ந்த எரில் கிளின்னை மணந்தார். இவர் மருத்துவப் பயிற்சி பெற்றவர். தாய்லாந்திலிருந்து கணிசமான பெரணிகளைச் சேகரித்தார். பின்னர் ஆர்.பி.ஜி.யில் பணியாற்றினார். 1930ல்  எரில் கிளின் பாங்காக் அருகே கார் விபத்தில் கொல்லப்பட்டார். இந்த தம்பதியருக்கு சிம்ரிட் "சிம்" சுமித் உட்பட மூன்று குழந்தைகள் இருந்தனர். இவர்களும் சாலை விபத்தில் கொல்லப்பட்டனர். எரில் மலையேறுபவர் மற்றும் தாவர நோயியல் நிபுணர் மேரி டிலிஸ் கிளினின் மூத்த சகோதரி ஆவார்.

பணி 
சுமித், சியாமின் அரசவையில் மருத்துவராகவும், அரச குடும்பத்திற்கு நெருக்கமானவராகவும், மருத்துவராகவும் இருந்தார். ஊர்வன மற்றும் நீர்நில வாழ்வனக் குறித்த தனது அவதானிப்புகளை வெளியிட்டார். இலண்டனில் உள்ள இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகத்தில் பவுலஞ்சருடன் வழக்கமான கடிதப் பரிமாற்றத்திலிருந்தார். இவர் 1925-ல் இலண்டனில் உள்ள அருங்காட்சியகத்தில் தனது படிப்பைத் தொடர வெளியேறினார்.

இவர் லின்னியன் சமூகத்திலிருந்து செயல்படும் பிரித்தானிய ஹெர்பெட்டாலஜிக்கல் சொசைட்டியின் நிறுவனர் மற்றும் தலைவராக இருந்தார்.

பெருமை 
மால்கம் சுமித் ஆறு வகையான ஊர்வனவற்றின் அறிவியல் பெயர்களின் மூலம் நினைவுகூரப்படுகிறார்: கேமிடாக்டைலசு மால்கோம்சுமிதி, திபாமசு சுமிதி, என்ஹைட்ரிசு சுமிதி (என்ஹைட்ரிசு ஜாகோரியின் இணைச்சொல்), பிம்ப்ரியோசு சுமிதி, திரிமெரெசுரசு மால்கோல்மி மற்றும் திப்லோபடு மால்கோல்மி.

வெளியீடுகள் 

 (1926) கடல் பாம்புகள்
 (1947) சியாம் நீதிமன்றத்தில் ஓர் மருத்துவர்
 (1931–1943). சிலோன் மற்றும் பர்மா உட்பட பிரித்தானிய இந்தியாவின் விலங்கினங்கள் . ஊர்வன மற்றும் நீர்நில வாழ்வன பற்றிய 3 தொகுதிகள்.
 (1951) பிரித்தானிய நீர்நில வாழ்வன மற்றும் ஊர்வன .

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 சுயசரிதை

1958 இறப்புகள்
1875 பிறப்புகள்
கூச்சிங் மாவட்டம்

கூச்சிங் மாவட்டம் (மலாய் மொழி: Daerah Kuching; ஆங்கிலம்: Kuching District) என்பது மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில்; கூச்சிங் பிரிவில்; ஒரு மாவட்டமாகும். இந்த மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் கூச்சிங் மாநகரம் ஆகும்.

இந்த மாவட்டம் கூச்சிங் பெருநகரம் (Kuching Proper) என்றும்; படவான் (Padawan) என்றும் இரண்டு துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. 2010-ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி கூச்சிங் மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை 617,887.

கூச்சிங் பெருநகரத் துணை மாவட்டம்

கூச்சிங் பெருநகரத் துணை மாவட்டம் இரண்டு பகுதிகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது:

 நகர்ப்புற பகுதி; பொதுவாக கூச்சிங் நகரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. 

 புறநகர் மற்றும் கிராமப்புற பகுதிகள்; கூட்டாக படவான் நகராட்சி (Padawan Municipality) என்று அழைக்கப் படுகின்றன. முன்பு இந்தத் துணை மாவட்டம், கூச்சிங் கிராமப்புற மாவட்டம் (Kuching Rural District) என்று அழைக்கப்பட்டது. இதன் தலைமையகம் கோத்தா படவான் (Kota Padawan). முன்பு 10-ஆவது மைல் பஜார் (10th Mile Bazaar) என்று அழைக்கப்பட்டது.

படவான் துணை மாவட்டம்

1983 ஆகசுடு 11-ஆம் தேதி படவான் துணை மாவட்டமாக அறிவிக்கப்பட்டது. இதன் தலைமையகம் தெங் புக்காப் (Teng Bukap).

கூச்சிங் வரலாறு

1827-ஆம் ஆண்டில் புரூணை பேரரசின் நிர்வாகத்தின் போது, சரவாக்கின் மூன்றாவது தலைநகராக கூச்சிங் இருந்தது. 1841-ஆம் ஆண்டில், கூச்சிங்கில் ஒரு கிளர்ச்சியை அடக்குவதற்கு உதவிய ஜேம்சு புரூக்கிற்கு கூச்சிங் பகுதியின் ஒரு சிறு பகுதி கொடுக்கப்பட்டது.

அதற்குப் பின்னர் கூச்சிங், சரவாக் இராச்சியத்தின் தலைநகரானது. போர்னியோ காடுகளில் வாழ்ந்த டயாக் மக்களில் பெரும்பாலோர் ஜேம்சு புரூக்கினால் மன்னிக்கப் பட்டார்கள். பின்னர் அவரின் விசுவாசிகளானார்கள். கூச்சிங் நகரம் வளர்ச்சி கண்டது.

சார்லஸ் வைனர் புரூக்

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, கூச்சிங் நகரில் பெரிய மாற்றங்கள் ஏற்படவில்லை. இருப்பினும், 1946-ஆம் ஆண்டில் சரவாக்கின் கடைசி ஆளுநராக இருந்த ராஜா சர் சார்லஸ் வைனர் புரூக் (Sir Charles Vyner Brooke) என்பவர் ஒரு முடிவு எடுத்தார்.

சரவாக் மாநிலத்தை பிரித்தானிய அரசாங்கத்திற்கு ஒரு காலனிப் பகுதியாக (British Crown Colony) விட்டுக்கொடுக்க முடிவு செய்தார். பிரித்தானியக் காலனித்துவக் காலத்திலும் கூச்சிங் தலைநகரமாகவே இருந்தது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

சரவாக்
சரவாக் மாவட்டங்கள்
அசா செயா மாவட்டம்

அசா செயா மாவட்டம் (மலாய் மொழி: Daerah Asajaya; ஆங்கிலம்: Asajaya District) என்பது மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் சமரகான் பிரிவில் ஒரு மாவட்டமாகும். இந்த மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் அசா செயா நகரம்.

அசா ஜெயா முன்பு நோனோ (Nono) என்று அழைக்கப்பட்டது. 1970-ஆம் ஆண்டு முதல் கூச்சிங் பிரிவின் கீழ் ஒரு துணை மாவட்டமாக இருந்தது.

1993-ஆம் ஆண்டு முதல், புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட சமரகான் பிரிவுக்கு மாற்றப்பட்டது. பின்னர் அசா செயா என மறுபெயரிடப்பட்டது. 1999 டிசம்பர் 31-ஆம் தேதி அசா ஜெயா ஒரு மாவட்டமாக தரம் உயர்த்தப்பட்டது.

சமரகான் பிரிவு

சமரகான் பிரிவு சரவாக் மாநிலத்தில் உள்ள 12 நிர்வாகப் பிரிவுகளில் ஒரு பிரிவாகும். இந்தப் பிரிவு 1986 சூலை 24-ஆம் தேதி நிறுவப்பட்டது. இதன் மொத்த பரப்பளவு 4,967.4 சதுர கி.மீ.

சமரகான் பிரிவில் நான்கு நிர்வாக மாவட்டங்கள் உள்ளன. அவற்றில் அசாஜெயா மாவட்டமும் ஒன்றாகும்.

 சமரகான் மாவட்டம் - Samarahan District
 அசா செயா மாவட்டம் - Asajaya District 
 செரியான் மாவட்டம் - Serian District 
 சிமுஞ்சான் மாவட்டம் - Simunjan District

கோத்தா சமரகான் நகராண்மைக் கழகம்

சமரகான் மாவட்டம்; அசா ஜெயா (Asajaya) மாவட்டம்; சாடோங் ஜெயா (Sadong Jaya) துணை மாவட்டம்; ஆகியவை கோத்தா சமரகான் நகராண்மைக் கழகத்தின் (Kota Samarahan Municipal Council) அதிகாரத்தின் கீழ் வருகின்றன.

மக்கள் தொகை

மேற்கோள்கள்

இவற்றையும் பார்க்க 
 வெள்ளை இராஜா
 ஜேம்சு புரூக்

வெளி இணைப்புகள்
 Official Website of Asajaya District Office 

சரவாக்
சரவாக் மாவட்டங்கள்
பாவு மாவட்டம்

பாவு மாவட்டம் (மலாய் மொழி: Daerah Bau; ஆங்கிலம்: Bau District) என்பது மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் கூச்சிங் பிரிவில்; உள்ள ஒரு மாவட்டம்.

1840-ஆம் ஆண்டுகளில் பாவு மாவட்டத்தில் தங்கம் இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. பின்னர் போர்னியோ நிறுவனத்தினால் (The Borneo Company) தங்கச் சுரங்கத் தொழில்கள் கையகப் படுத்தப்பட்டன. 1921-இல், சுரங்கத் தொழில்களில் வருமானம் குறைவானது. அதன் தொடர்ச்சியாகச் சுரங்கங்கள் மூடப்பட்டன.

1970-களின் பிற்பகுதியில் உலக தங்கத்தின் விலை உயர்ந்த போது சுரங்கங்கள் மீண்டும் திறக்கப் பட்டன. பின்னர் ஆசிய நிதி நெருக்கடி தொடங்கியபோது 1996-இல், அந்தச் சுரங்கங்கள் மீண்டும் மூடப்பட்டன. 2014-ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, சுரங்க உரிமைகள் நார்த் போர்னியோ கோல்ட் நிறுவனத்திடம் (North Borneo Gold) இருந்தது.

வரலாறு

1837-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 1-ஆம் தேதி, செக்ராங் இபான்கள் (Skrang Ibans); பிரதாக் மலை (Bratak Peak) சிகரத்தின் உச்சியில் இருந்த சகோய் - பிரதாக் பிடாயூ (Jagoi-Bratak Bidayuh) குடியேற்றப் பகுதியில் வாழ்ந்த பிடாயூ மக்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தினார்கள். 2,000 சகோய் - பிரதாக் பிடாயூ  ஆண்களைக் கொன்றார்கள். 1,000 பெண்களைச் சிறைபிடித்தார்கள். 

சகோய் - பிரதாக் பிடாயூ சமூகத்தின் தலைவரான பாங்லிமா குலோவ் மற்றும் அவரின் சீடர்கள் சிலர் படுகொலையில் இருந்து தப்பினர்.

சகோய் - பிரதாக் தினம்

ஒவ்வோர் ஆண்டும் மே 1-ஆம் தேதி, 1837 படுகொலையில் தப்பிப் பிழைத்தவர்களின் சந்ததியினர் தங்கள் முன்னோர்களின் நினைவாக பாவு பகுதியில் உள்ள பிரதாக் சிகரத்தின் உச்சியில் சகோய் - பிரதாக் தினத்தை (Jagoi-Bratak Day) கொண்டாடுகிறார்கள். 

அந்த நாளைக் குறிக்கும் வகையில், 1988 மே 1-ஆம் தேதி ஒரு நினைவுக் கல் அமைக்கப்பட்டது.

1841-ஆம் ஆண்டில் சரவாக்கின் புதிய வெள்ளை ராஜா ஜேம்சு புரூக், சிறைபிடிக்கப்பட்ட பெண்கள் சிலரை மீட்டு எடுத்தார்.

மேற்கோள்கள்

மேலும் காண்க 
 பிடாயூ மக்கள்
 இபான் மக்கள்

சரவாக்
சரவாக் மாவட்டங்கள்
அட்டப்பாடி தாலுகா

அட்டப்பாடி தாலுகா (Attappady)  இந்தியாவின் கேரளா மாநிலத்தின் பாலக்காடு மாவட்டத்தில் உள்ள பழங்குடி மக்களுக்கான தாலுகா ஆகும். அட்டப்பாடி வட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் அகாலி ஊராட்சி ஆகும். மண்ணார்க்காடு வருவாய் வட்டத்திலிருந்து 2021-ஆம் ஆண்டில் பிரித்து, 735 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட அட்டப்பாடி தாலுகா நிறுவப்பட்டது. 

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் உள்ள அட்டப்பாடி தாலுகா, 249 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட பாதுகாக்கப்பட்ட காடுகளால் சூழப்பட்டது.. இவ்வட்டத்தில் அமைதிப் பள்ளத்தாக்கு தேசியப் பூங்கா உள்ளது. அட்டப்பாடி தாலுகாவில் குறும்பர், முதுவர், இருளர் போன்ற மலைவாழ் பழங்குடிகள் அதிகம் வாழ்கின்றனர்.

அட்டப்பாடி தாலுகாவின் கிழக்கில் மலப்புரம் மாவட்டத்தின் நீலாம்பூர் பகுதியில் உள்ள காளியாறு சமவெளியும், மேற்கில் நீலகிரி உயிர்க்கோளக் காப்பகம் அமைந்துள்ளது.

புவியியல்

  

கேரளாவின் பாலக்காடு மாவட்டம், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் பாதுகாக்கப்பட்ட காடுகளால் சூழப்பட்ட் அட்டப்பாடி தாலுகா, கடல் மட்டத்திலிருந்து 750 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது. அட்டப்பாடி தாலுகாவில் அமைதிப்பள்ளத்தாக்கு தேசியப் பூங்கா உள்ளது. மேலும் இங்கு பவானி ஆறு உற்பத்தியாகிறது. அட்டப்பாடி தாலுகாவின் கிழக்கில் கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தின் எல்லையும், வடக்கில் நீலகிரி மாவட்டத்தின் எல்லையும், தெற்கில் பாலக்காடு தாலுகாவும், மேற்கில் மண்ணார்க்காடு தாலுகாவும், ஏறநாடு தாலுகாவும்  அமைந்துள்ளது.

தாலுகா நிர்வாகம்
அட்டப்பாடி பழங்குடிகள் தாலுகாவில் அகாலி, சோலையூர் மற்றும் புதூர் கிராம ஊராட்சிகள் உள்ளது.

மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, 16,865 வீடுகள் கொண்ட அட்டப்பாடி ஊராட்சி ஒன்றியத்தின் மக்கள் தொகை 64,318 ஆகும். அதில் ஆண்கள் 32,035 மற்றும் பெண்கள்  32,283 ஆக உள்ளனர். 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள் 7,009 (10.9%) ஆக உள்ளனர்.  சராசரி எழுத்தறிவு 75%  ஆக உள்ளது. இதன் மக்கள் தொகையில் குறும்பர், முதுவர், இருளர் போன்ற பழங்குடி மக்கள் 27,627 (43%))  உள்ளனர்.மேலும் அட்டப்பாடி தாலுகாவில் தமிழர்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் வசிக்கின்றார்கள்.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

பாலக்காடு மாவட்டம்
நீரிணை குடியேற்றங்கள்

நீரிணைக் குடியேற்றங்கள் அல்லது தொடுவாய்க் குடியேற்றப் பகுதிகள்; ஆங்கிலம்: Straits Settlements; மலாய்: Negeri-Negeri Selat) என்பது 1826-ஆம் ஆண்டில், தென்கிழக்கு ஆசியாவில், மலாக்கா நீரிணையை ஒட்டி உருவாக்கப்பட்ட பிரித்தானியக் குடியேற்றப் பகுதிகள் ஆகும்.

அந்த நீரிணைக் குடியிருப்புகள் பினாங்கு, மலாக்கா, சிங்கப்பூர் மாநிலங்களை உள்ளடக்கியவை. இந்த மாநிலங்கள் அனைத்தும் முன்பு பிரித்தானிய ஆட்சியின் கீழ் இருந்தன.

வரலாறு

1824-ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலோ-டச்சு (Anglo-Dutch Treaty of 1824) ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகு, பினாங்கு மாநிலம், லெப்டினன்ட் கவர்னர் (Lieutenant Governor) என்பவரால் நிர்வகிக்கப் பட்டது. மலாக்கா; மற்றும் சிங்கப்பூர் மாநிலங்கள் ஆளுநர் (Resident) என்பவரால் நிர்வகிக்கப் பட்டன.

1826-ஆம் ஆண்டில், பினாங்கு, மலாக்கா, சிங்கப்பூர் ஆகிய மூன்று மாநிலங்களும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டன. சில ஆண்டுகள் கழித்து பேராக் மாநிலத்தில் இருந்த டிண்டிங் (Dinding) எனும் பகுதியும் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டது.

கொக்கோசு (கீலிங்) தீவுகள்

இந்த நான்கு பகுதிகளும் நீரிணைக் குடியிருப்புகள் (Straits Settlements) எனும் பெயரில் அழைக்கப்பட்டன. இந்த ஒருங்கிணைப்பு, நிர்வாகச் செலவுகளைக் குறைப்பதையும்; நிர்வாகத் தரதை மேம்படுத்துவதையும் முக்கிய நோக்கமாகக் கொண்டது.

1886-ஆம் ஆண்டில் கிறிஸ்மஸ் தீவு (Christmas Island) மற்றும் கொக்கோசு தீவுகள் (Cocos Islands); நீரிணைக் குடியிருப்புகளில் சேர்க்கப்பட்டன.

லபுவான் தீவு

1 சனவரி 1907 முதல் போர்னியோ கடற்கரைக்கு அப்பால் உள்ள லபுவான் தீவும் நீரிணைக் குடியேற்றக் காலனியில் இணைக்கப்பட்டது. இருப்பினும் 1912-ஆம் ஆண்டில் லபுவான் தனி மாநிலமாகப் பிரிக்கப்பட்டது. நீரிணைக் குடியேற்றப் பகுதியில் இருந்த பெரும்பாலான பிரதேசங்கள், தற்சமயம் மலேசியாவின் ஒரு பகுதியாக உள்ளன. 1965-இல் சிங்கப்பூர் மலேசியாவில் இருந்து பிரிந்து சென்றது.

1955-ஆம் ஆண்டில், கொக்கோசு தீவுகள் ஆஸ்திரேலியா நாட்டின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் மாற்றப்பட்டன. அதன் பின்னர் எஞ்சி இருந்த கிறிஸ்மஸ் தீவு 1958-இல், அதே ஆஸ்திரேலியாவின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் மாற்றப்பட்டது.

காட்சியகம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

‎

மலேசியா
மலேசிய வரலாறு
சிங்கப்பூரின் வரலாறு
முன்னாள் குடியேற்றங்கள்
முன்னாள் பிரித்தானியக் குடியேற்றங்கள்
மலேசியாவின் மாநிலங்களும் கூட்டாட்சிப் பகுதிகளும்