Suchinthana/ta-wikipedia huggingface dataset:
லீலா சர்க்கார்

லீலா சர்க்கார் (Leela Sarkar) என்பவர் தென்னிந்தியாவின் கேரளாவைச் சேர்ந்த சிங்கப்பூர் - இந்திய மலையாள மொழி எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் 1993-ல் சாகித்திய அகாதமி மொழிபெயர்ப்பு விருதினையும், 2000-ல் மொழிபெயர்ப்புக்கான கேரள சாகித்திய அகாதமி விருதையும் வென்றார்.

வாழ்க்கை வரலாறு 
லீலா சிங்கப்பூரில் 1934 மே அன்று பிறந்தார். இவரது தந்தை, மருத்துவர் கே.கே. மேனன், கேரளா மாநிலம் திருச்சூர் மாவட்டம், கொடகராவைச் சேர்ந்தவர். இவரது தாயார் கேரளாவின் இரிஞ்ஞாலக்குடா, தொட்டிப்பல் பகுதியைச் சேர்ந்தவர். இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, லீலாவின் குடும்பம் சிங்கப்பூரிலிருந்து இந்தியா திரும்பியது. ஆரம்பக் கல்வியை முடித்த பிறகு, திருச்சூரில் உள்ள தூய மேரிக் கல்லூரி மற்றும் எர்ணாகுளம் மகாராஜாவின் கல்லூரியிலும் பட்டம் பெற்றார். லீலா வங்காளத்தைச் சேர்ந்த திபேசு சர்க்காரை மணந்தார். இவர் இப்போது மும்பையில் வசித்து வருகிறார். லீலா, தாதரின் வங்க பாஷா பிரச்சார சமிதி நடத்திய பாடத்தில் பெங்காலி மொழியைக் கற்றுக்கொண்டார். இவர் 2004-ல் பெங்காலி-மலையாள அகராதியை வெளியிட்டார்.

பெங்காலி எழுத்தாளர்கள் எழுதிய பல புத்தகங்களை லீலா மலையாளத்தில் மொழிபெயர்த்தார். இவர் ஜஹாங்கீர் கலைக்கூடத்தில் ஒன்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பணியாற்றினார். பின்னர், லீலா சி. ஆர். ஒய். சேவைச் சமூகத்தின் மும்பை அலுவலகத்தில் நிர்வாகியாக பணியாற்றினார்.

நூல் பட்டியல் 

 அபயம்
 அபிமன்யு
 அசமயம்
 அம்மா
 தூரதர்ஷினி
 மகாமோஹம்
 இச்சாமதி
 ஆரண்யகம்
 என்டே பெண்குட்டிக்கலாம்
 ஜரன்
 வம்சவ்ருக்ஷம்
 ஃபெரா
 சத்யம், அசத்தியம்
 கைவர்தகண்டம்
 ராமபாதசௌதரி
 பாரதிய சுவர்ண கதைகள் - முன்ஷி பிரேம்சந்த்
 ஆரண்யத்தின் அதிகாரம்
 மானஸா வசுதா
 நிலாபர்வதம்

விருதுகள் 

 2014-ல் பாரத் பவனின் விவர்க ரத்னம் விருது
 ஆரண்யத்தின் அதிகாரத்திற்காக 1993-ல் சாகித்திய அகாதமி மொழிபெயர்ப்புப் பரிசு
 மானசா வசுதாவிற்கு 2000ஆம் ஆண்டு கேரள சாகித்திய அகாதமி விருது

மேற்கோள்கள் 

மலையாள எழுத்தாளர்கள்
வாழும் நபர்கள்
1934 பிறப்புகள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
நந்திதா கே. எஸ்.

கே. எஸ். நந்திதா (Nanditha K. S.) என்பவர் இந்தியாவின் மலையாளம் மற்றும் ஆங்கிலத்தில் கவிதைகள் எழுதும் கேரளாவைச் சேர்ந்த கவிஞர்  ஆவார். இவரது மரணத்திற்குப் பிறகு இவரது நாட்குறிப்பிலிருந்த இவரது கவிதைகள் தொகுப்பாக வெளியிடப்பட்டன.

வாழ்க்கை வரலாறு 
நந்திதா மே 21, 1969 அன்று வயநாடு மாவட்டம் மடக்கிமலையில் சிறீதரன் மேனன் மற்றும் பிரபாவதி மேனனுக்கு மகளாகப் பிறந்தார். சலப்புரத்தில் உள்ள அரசு கணபதி மாதிரி பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளியில் பள்ளிப் படிப்பிற்குப் பிறகு, ஜாமோரின் குருவாயூரப்பன் கல்லூரி, பாரூக் கல்லூரி, கோழிகோடு பல்கலைக்கழக ஆங்கிலத் துறை மற்றும் கொடைக்கானல், அன்னை தெரசா மகளிர் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றில் உயர் கல்வியை முடித்தார். இவர் வயநாடு முட்டில் முஸ்லிம் அனாதை இல்ல கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரியில் ஆங்கில கவுரவ விரிவுரையாளராக பணியாற்றினார். முனைவர் பட்ட ஆய்வினை "தனிப்பட்ட சுதந்திரம் - ஒரு தடுமாற்றம்: கெயில் காட்வின் நாவல்களைக் குறிப்பிடுவதன் மூலம் பெண்மையின் இலட்சியங்களுக்கு அணுகுமுறை" என்ற தலைப்பில் ஆய்வு மேற்கொண்டார்.

கவிதைகள் 
1999 சனவரி 17 அன்று நந்திதா உயிரை மாய்த்துக் கொண்டார். இவர் இறந்த பிறகு, இவர் யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ளாத இவரது கவிதைகள் இவரது நாட்குறிப்பிலிருந்து இவருடைய பெற்றோர் கண்டுபிடித்தனர். மலையாள இலக்கிய விமர்சகர் எம். எம். பஷீரின் முயற்சியின் கீழ், 1985 முதல் 1993 வரையிலான காலகட்டத்தில் எழுதப்பட்ட இவரது கவிதைகளின் தொகுப்பு நந்திதாயுடே கவிதைகள் என்ற புத்தக வடிவில் வெளியிடப்பட்டது. புத்தகத்தின் முதல் பதிப்பு 2002-ல் வெளியிடப்பட்டது மற்றும் எட்டாவது பதிப்பு 2018-ல் வெளியிடப்பட்டது.

நந்திதாவின் கவிதைகளில் மரணமும் காதலும் பொதுவான கருப்பொருளாக இருந்தன. இவரது பெரும்பாலான கவிதைகள் மலையாளத்திலிருந்தாலும் ஆங்கிலத்திலும் எழுதினார். 2017-ல் வெளியான நந்திதா திரைப்படம் இவரது வாழ்வின் அடிப்படையிலானது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 மலையாளத்தில் நந்திதா பற்றிய ஆவணப்படம்
1999 இறப்புகள்
மலையாள எழுத்தாளர்கள்
கேரள எழுத்தாளர்கள்
இந்தியக் கவிஞர்கள்
இந்தியப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
இந்திய எழுத்தாளர்கள்
மலையாள இலக்கியம்
கேரள நபர்கள்
கவிஞர்கள்
தற்கொலை செய்து கொண்டோர்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
ரேகா ராஜ்

ரேகா ராஜ் (Rekha Raj; ; பிறப்பு: 5 மே 1978) என்பவர் தலித் மற்றும் பெண்ணிய சிந்தனையாளர், சமூக ஆர்வலர் மற்றும் எழுத்தாளர் ஆவார். சாதி மற்றும் பாலினப் பிரச்சனைகள் குறித்து எழுதிய ஆரம்பக்கால தலித் பெண்ணியவாதிகளில் இவரும் ஒருவர்.

இளமை 
ரேகா, கேரளாவின் மத்திய மாவட்டமான கோட்டயத்தில் 5 மே 1978-ல் கே. பி. நளினாக்ஷி மற்றும் எஸ். ராஜப்பனுக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவர் தனது கணவர் எம். ஆர். ரேணுகுமார் மற்றும் மகனுடன் வசித்து வருகிறார். "பாலினம் மற்றும் தலித் அடையாளத்தின் அரசியல்: கேரளாவில் சமகால தலித் சொற்பொழிவுகளில் தலித் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம்" என்ற தலைப்பில் முனைவர் பட்டம் பெற்ற இவர், மகாத்மா காந்தி பல்கலைக்கழகத்தில் காந்திய சிந்தனை மற்றும் மேம்பாட்டு ஆய்வுகள் பள்ளியில் உதவிப் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தார். இந்த நியமனத்தில் முறைகேடுகள் நடந்ததாகக் கூறி, கேரள உயர் நீதிமன்றம் இவரது நியமனத்தை ரத்து செய்தது.

பணி 
ராஜ் 2015-ல் தலித் பெண் இடைபடல்கள் என்ற புத்தகத்தை எழுதியுள்ளார். இது 2017-ல் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. இவர் 2013-ல் தலித் பெண்கள் பற்றிய சிறப்பிதழான சங்கதிதா இதழின் பதிப்பாசிரியராக இருந்தார். எகனாமிக் அண்ட் பொலிட்டிகல் வீக்லி , மாத்ருபூமி, சமகாலிக்க மலையாள வாரிகா , மத்யமம் வீக்லி மற்றும் இந்தியாவில் உள்ள தற்போதைய பத்திரிகைகள் உட்படக் கல்வி மற்றும் பிற இதழ்களில் பல கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார்.  இவரது ஆர்வம் பாலினம், மேம்பாடு, இனம், கலாச்சாரம், தலித் மற்றும் கீழ்நிலைப்பணியாளர் ஆய்வுகள் குறித்ததாகும்.

விருதுகளும் கௌரவங்களும் 
 2012: மோச்சித ஸ்த்ரீ பதன கேந்திரம், ஆலப்புழாவில் இருந்து ரஹ்னா விருது.
 ராஜ் அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் பன்னாட்டு பார்வையாளர்கள் தலைமைத்துவ திட்டத்தின் முன்னாள் மாணவர் ஆவார்.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 பிரபல தலித்- பெண் சிந்தனை ரேக் ராஜ் இனி எம்ஜி பல்கலைக்கழகத்தில் உதவி பேராசிரியர்
 
 CAA க்கு எதிராக ஆயிரக்கணக்கானோர் நீண்ட பேரணிக்கு வருகிறார்கள்

இந்தியப் பெண்ணிய எழுத்தாளர்கள்
தலித் சிந்தனையாளர்கள்
கேரள எழுத்தாளர்கள்
இந்தியப் பெண் செயற்பாட்டாளர்கள்
தலித் எழுத்தாளர்கள்
தலித் பெண் எழுத்தாளர்கள்
1978 பிறப்புகள்
வாழும் நபர்கள்
இந்தியப் பெண்ணியவாதிகள்
மலையாள நபர்கள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
மீனாட்சி ரெட்டி மாதவன்

மீனாட்சி ரெட்டி மாதவன் (Meenakshi Reddy Madhavan) என்பவர் இந்திய வலைப்பதிவர் மற்றும் எழுத்தாளர் ஆவார். அவர் தி நிர்ப்பந்தமான ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தில் eM என்ற புனைபெயரில் எழுதுகிறார். இவரது முதல் புத்தகம், ஒரு பகுதி சுயசரிதை புத்தகமான யூ ஆர் ஹியர், பெங்குயின் பதிப்பகத்தினால் வெளியிடப்பட்டது.

மீனாட்சி மலையாள எழுத்தாளரும் முன்னாள் இந்திய ஆட்சிப் பணி அதிகாரியுமான என். எஸ். மாதவனின் மகள் ஆவார். இவரது தாயார் ஷீலா ரெட்டி ஒரு பத்திரிகையாளர். இந்தியப் பத்திரிகையான அவுட்லுக்கின் முன்னாள் ஆசிரியர் இவர் திரு மற்றும் திருமதி. ஜின்னா: திருமணம் தொகுப்பின் ஆசிரியர்.

நூல் பட்டியல் 

 தி ஒன் ஹூ ஸ்வாம் வித் தி பிஷ்ஸ் (The One Who Swam with the Fishes-2017)
 முன், பின் (Before, And Then After-2015)
 பிளவு (Split -2015)
 குளிர் அடி (Cold Feet-2012)
 தி லைஃப் & டைம்ஸ் ஆஃப் லைலா தி ஆர்டினரி (The Life & Times of Layla The Ordinary-2010)
 நீங்கள் இங்கே இருக்கிறீர்கள் (You are Here-2008)

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 நிர்ப்பந்தமான வாக்குமூலம்
 பெங்குயின் இந்தியாவில் மீனாட்சி ரெட்டி மாதவன்

வாழும் நபர்கள்
பெண் எழுத்தாளர்கள்
கேரள எழுத்தாளர்கள்
வலைப்பதிவாளர்கள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
அனுஜா அகதூட்டு

அனுஜா அகதூட்டு (Anuja Akathoottu) என்பவர் கேரளாவைச் சேர்ந்த மலையாள மொழிக் கவிஞர் மற்றும் சிறுகதை எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் 2019ஆம் ஆண்டில், அம்மா உறங்குன்னில்லா கவிதைத் தொகுப்பிற்காகச் சாகித்திய அகாதமி யுவ புரஸ்கார் விருது பெற்றார்.

வாழ்க்கை வரலாறு 
அனுஜா அகத்தூட்டு என்று பிரபலமாக அறியப்படும் அனுஜா ஏ. ஆர், 1987ஆம் ஆண்டு எர்ணாகுளம் மாவட்டத்தில் உள்ள மூவாட்டுபுழா அருகே உள்ள பைப்ராவில் பைப்ரா ராதாகிருஷ்ணன் மற்றும் நளினி பேக்கல் தம்பதியருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவர் துயா இருதய பள்ளி, திருச்சூர், சிறு மலர் பள்ளி, மூவாட்டுப்புழா மற்றும் புனித அகத்தியன் மேல்நிலைப் பள்ளி, மூவாட்டுப்புழா ஆகியவற்றில் கல்வி பயின்றார். இவர் கேரளா வேளாண் பல்கலைக்கழகத்தில் பல்கலைக்கழக வேளாண்மையில் இளம் அறிவியல் பட்டம் பெற்றார். அனுஜா இந்திய வேளாண்மை ஆராய்ச்சி நிறுவனம், புதுதில்லியில் முதுநிலை அறிவியல் மற்றும் முனைவர் பட்டத்தினை முடித்தார். முதுநிலை படிப்பில் தங்கப் பதக்கத்தம் பெற்றார். 2009-ல், சாகித்திய அகாதமி நடத்திய இளம் எழுத்தாளர்களுக்கான தேசிய முகாமில் பங்கேற்றார். அனுஜா, கொச்சியில் உள்ள மத்திய கடல் மீன்வள ஆராய்ச்சி நிலையத்தில் அறிவியலாளராக பணிபுரிகிறார். மேலும் இவரது சிறப்புத் துறையாக விவசாயம்/மீன்பிடி பொருளாதாரம் உள்ளது. இவரது கணவர் மருத்துவர் முகம்மது அசுலம் கேரள கால்நடை மற்றும் விலங்கு அறிவியல் பல்கலைக்கழகத்தில் உதவிப் பேராசிரியராக பணியாற்றி வருகிறார்.

வெளியீடுகள் 
 அம்மா உறங்குன்னில்லா (கவிதை தொகுப்பு), டிசி புத்தகம், கோட்டயம்
 அரோமயுடெ வஸ்திரங்கள் (சிறுகதைத் தொகுப்பு), கரண்ட் புத்தகம், திருச்சூர்
 பொதுவாக்கிய சம்மேளனம் (சிறுகதைத் தொகுப்பு), கரண்ட் புத்தகம், திருச்சூர்
 கூட்டு

கௌரவங்களும் விருதுகளும் 
 2019 சாகித்திய அகாதமி யுவ புரஸ்கார்
 ஓ.என்.வி. இளைஞர் இலக்கிய விருது
 அபுதாபி சக்தி விருது
 வெண்மணி விருது
 திரூர் துஞ்சன் நினைவு விருது
 வி.டி.குமரன் ஆசிரியர் விருது
 பினோய் சதுர்த்தி விருது
 வைலோப்பில்லி விருது
 ஐயப்ப பணிக்கர் நினைவு கவிதை விருது
 கமலா சுரய்யா விருது
 அட்லசு-கைரளி கவிதை விருது
 அங்கனம் இலக்கிய விருது
 கேரள பள்ளி இளைஞர் விழா மாநில அளவிலான பரிசு

மேற்கோள்கள் 

மலையாள நபர்கள்
மலையாள எழுத்தாளர்கள்
21 ஆம் நூற்றாண்டு இந்தியப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
எர்ணாகுளம் மாவட்ட நபர்கள்
வாழும் நபர்கள்
1987 பிறப்புகள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
போ. சுஜாதா தேவி

போ. சுஜாதா தேவி (B. Sujatha Devi)(1946 - 23 சூன் 2018) என்பவர் கேரளாவைச் சேர்ந்த இந்திய எழுத்தாளர், கல்வியாளர் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர் ஆவார். இவர் எர்ணாகுளம் மகாராஜா கல்லூரியிலும், திருவனந்தபுரம் மகளிர் கல்லூரியிலும் ஆங்கில பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார். 1999ஆம் ஆண்டில், கடுகலுடே தாளம் தேடி என்ற பயணக்கட்டுரைக்காக சிறந்த பயணக்கட்டுரைக்கான கேரள சாகித்திய அகாதமி விருதை வென்றார்.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை 
சுஜாதா தேவி கவிஞரும் சுதந்திரப் போராட்ட வீரருமான போதேஸ்வரன் மற்றும் வி. கே. கார்த்யாயனி தம்பதியரின் மகள் ஆவார். கவிஞர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்களான இருதய குமாரி மற்றும் சுகதகுமாரி ஆகியோரின் தங்கையும் ஆவார்.

பணி 
சுஜாதா தேவி திருவனந்தபுரம் மகளிர் கல்லூரியில் தனது ஆசிரிய வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். பின்னர் பட்டாம்பி அரசு கல்லூரி, எர்ணாகுளம் மகாராஜா கல்லூரி மற்றும் சாலக்குடி கல்லூரியில் பேராசிரியராகவும் ஆங்கில விரிவுரையாளராகவும் பணியாற்றினார். பெரும்பாலும் பயணக் கட்டுரைக்காக அறியப்பட்ட சுஜாதா தேவி ஒரு கவிஞரும் ஆவார்.

மேற்கோள்கள் 

கேரள எழுத்தாளர்கள்
மலையாள எழுத்தாளர்கள்
21 ஆம் நூற்றாண்டு இந்தியப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
2018 இறப்புகள்
1946 பிறப்புகள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
2023 இந்தியன் பிரீமியர் லீக்

2023 இந்தியன் பிரீமியர் லீக் என்பது 2007ஆம் ஆண்டு இந்தியத் துடுப்பாட்டக் கட்டுப்பாடு வாரியத்தினால் தொடங்கப்பட்ட இந்தியன் பிரீமியர் லீக் என்ற தொழில்முறை இருபது20 துடுப்பாட்டப் போட்டித் தொடரின் பதினாறாவது போட்டித்தொடர் ஆகும். இது ஐபிஎல் 16 அல்லது ஐபிஎல் 2023 என்றும் விளம்பர ஆதரவு காரணமாக டாட்டா ஐபிஎல் 2023 என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

நிகழிடங்கள்

புள்ளிப்பட்டியல்

குழுநிலைச் சுற்று 

குழுநிலைச் சுற்றுக்கான போட்டி அட்டவணை 2023 பெப்ரவரி 17இல் வெளியிடப்பட்டது.

மேற்கோள்கள் 

இந்தியன் பிரீமியர் லீக்
2023இல் துடுப்பாட்டம்
ஆர்யா கோபி

ஆர்யா கோபி (Arya Gopi) என்பவர் இந்தியாவைச் சேர்ந்த மலையாள மொழிக் கவிஞர் ஆவார். இவர் மலையாளத்தில் ஐந்து புத்தகங்களையும் ஆங்கிலத்தில் ஒரு புத்தகத்தையும் எழுதியுள்ளார்.

வாழ்க்கை 
பிரபல மலையாளக் கவிஞர் பி. கே. கோபி மற்றும் கோமளம் ஆகியோருக்கு மகளாக மார்ச் 28 அன்று பிறந்த ஆர்யா கோபி, இரண்டு மொழிகளில் ஐந்து புத்தகங்களை வெளியிட்டுள்ளார். இவை: மலகா மத்ஸ்யம் (கதைகள், 2003), ஜீவந்தே வாக்குகள் (கவிதைகள், 2006), ஓசெழுத்து (2020). கேரளாவில் இலக்கிய நிகழ்வுகளில் வழக்கமான முகம், கேந்திர/கேரள சாகித்திய அகாதமி, மாத்ருபூமி, மனோரமா, டி.சீ. புத்தகம் மற்றும் இந்து நாளிதழ்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு இணையம் மற்றும் காட்சி ஊடகம் நிகழ்ச்சிகளில் கவிதைகளை வாசித்துள்ளார். 

முதுகலை ஆங்கில மொழி மற்றும் இலக்கியத்தில் முதல் தரத்தினை கோழிக்கோடு பல்கலைக்கழகத்தில் பெற்ற ஆர்யா இப்போது கோழிக்கோடு ஜாமோரின் குருவாயூரப்பன் கல்லூரியில் ஆங்கிலத்தில் உதவிப் பேராசிரியராக பணியாற்றுகிறார். இவர் தனது முனைவர் பட்டத்தை  இந்தியா - மார்க் டுல்லியின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்புகளின் சமூக இலக்கிய பகுப்பாய்வு எனும் தலைப்பில் மேற்கொண்டு முடித்துள்ளார்.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்புகள் 

 ஓசெழுத்துகள், பேரக்கா புத்தகம், மலப்புறம், 2020
 ஜீவந்தே வாக்குகள் (கவிதைகள்) டிசி புத்தகம், கோட்டயம், 2006
 மாலாகா மத்ஸ்யம் (கதைகள்) பூர்ணா வெளியீடு, கோழிக்கூடு, 2003

விருதுகள் மற்றும் சாதனைகள் 
ஆர்யா கேரள சாகித்திய அகாதமி கனகஸ்ரீ விருது, கேரள அரசின் இளைஞர் விருது, கேரள மாநில இளைஞர் நல வாரியம் சுவாமி விவேகானந்தா இளைஞர் பிரதிபா விருது, வைலோப்பிள்ளி விருது, ஓ.என்.வி. பன்னாடு இளைஞர் விருது, கக்கட் விருது, வி.டி.குமரன் ஆசிரியர் விருது உள்ளிட்ட பல விருதுகளையும் கௌரவங்களையும் பெற்றுள்ளார்.

மேற்கோள்கள் 

 மலையாள மனோரமா மார்ச் 9, 2017 தேதியிட்டது, "யுவபிரதிபா புரஸ்கரம் ஆறு பெர்க்", மலையாள மனோரமா, 09-03-2017

வெளி இணைப்புகள் 

 கொச்சி சர்வதேச புத்தக விழாவில் கவிதை ஓதுதல் (2015 வீடியோ)
 http://onvfoundation.org/Harithamaanasam.html
 http://timesofindia.indiatimes.com/city/thvenue/sugathakumari-bags-first-onv-literary-award/articleshow/58484998.cms
 http://www.thehindu.com/news/national/kerala/onv-literary-award-for-sugathakumari/article18360280.ece

21 ஆம் நூற்றாண்டு இந்தியப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
மலையாள எழுத்தாளர்கள்
வாழும் நபர்கள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
லோபமுத்ரா ஆர்.

லோபமுத்ரா ஆர். (Lopamudra R.;பிறப்பு 26 ஏப்ரல் 1978) என்பவர் இந்தியக் கவிஞர் மற்றும் மலையாள மொழியில் லோபா என்ற புனைபெயருடன் எழுதும் மொழிபெயர்ப்பாளர் ஆவார். இவரது படைப்புகளில் பரஸ்பரம், வைக்கோல் பவ ஆகியவை இலக்கிய விருதுகளை வென்றுள்ளன. இவர் 15 வயதில் கவிதைகள் எழுதத் தொடங்கினார். மேலும் 20 வயதில் இலக்கிய வட்டங்களில் நன்கு அறியப்பட்டார்.

வாழ்க்கை 
லோபமுத்ரா 1978ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 26ஆம் தேதி ஆலப்புழையின் ஹரிபாடில் உள்ள ஆயபரம்பு ஊராட்சியில் முரளிதரன் மற்றும் ரேணுகா தம்பதியரின் மகளாகப் பிறந்தார். ஹரிகதா கலைஞரும் ஆசிரியருமான தனது தாத்தா ஆர். கே. கொட்டாரத்திடமிருந்து இவர் இலக்கியத் தொடர்பைப் பெற்றார். லோபா தனது 3 வயதில் தந்தையை இழந்தார்.

ஆங்கில இலக்கியத்தில் முதுகலை மற்றும் இளங்கலை கல்வியியல் படிப்பினை முடித்த பிறகு, லோபா தனது இலக்கியப் படைப்புகளில் அதிக கவனம் செலுத்தினார். இவர் மலையாளத்தில் பல கவிதைகளை எழுதியுள்ளார். பல கவிதைகளை ஆங்கிலத்திலிருந்து மலையாளத்திற்கு மொழிபெயர்த்துள்ளார். தற்போது திருச்சூரில் உள்ள அழகப்பா நகர் அரசு மேல்நிலைப் பள்ளியில் ஆங்கில ஆசிரியராக பணியாற்றுகிறார்.

கௌரவங்களும் விருதுகளும் 

 2017 - ஓ. வெ. விஜயன் நினைவு விருது, வைக்கோல் பாவா (கவிதைத் தொகுப்பு)

குறிப்பிடத்தக்க படைப்புகள் 

 2011 - பரஸ்பரம் - கவிதைத் தொகுப்பு 
 2015 - வைக்கோல் பாவ - கவிதைத் தொகுப்பு

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 சிறந்த நடப்பு நிகழ்வுகள்
 மனோரமா ஆன்லைன்
 கேரள சாகித்ய அகாடமிக் விருது (PDF) பெற்றவர்
 மலையாளத்தில் இருந்து ஞானபீடம் விருது பெற்றவர்
இந்திய மொழிபெயர்ப்பாளர்கள்
21 ஆம் நூற்றாண்டு இந்தியப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
வாழும் நபர்கள்
1978 பிறப்புகள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
இந்து மேனன்

இந்து மேனன் (Indu Menon)(பி. 13 சூன் 1980) என்பவர் இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தினைச் சேர்ந்த மலையாள நாவலாசிரியர் மற்றும் சிறுகதை எழுத்தாளர் ஆவார். 2014 ஆம் ஆண்டில் இளம் எழுத்தாளர்களுக்கான மத்திய சாகித்ய விருது இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.  2015 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் வளர்ந்துவரும் எழுத்தாளர்களில் ஒருவராக இந்தியா டுடே அங்கீகரித்தது.

குடும்ப வாழ்க்கை 
இந்து மேனன், மலையாளத் திரைப்பட இயக்குநரும் கவிஞருமான உரூபேசு பால் என்பவரை மணந்தார். இந்த இணையருக்கு கவுரி மரியா என்ற மகளும் ஆதித்யா என்ற மகனும் உள்ளனர்.

விருதுகளும் கௌரவங்களும் 

 2003: ஜனப்ரியா புரசுகாரம் - லெஸ்பியன் கவ் (The Lesbian Cow)
 2004: ஈபி சுஷாமா அறக்கட்டளை விருது- யோசிதயுரக்கங்கள்

நூல் பட்டியல்

நாவல்கள் 

 கப்பலினெக்குறிச்சோறு விசித்திர புத்தகம் (2015)
 ஜானஃப்ரெஸ் ஒரு கொடிய காமுகன் (2021)

சிறுகதைகளின் தொகுப்புகள் 

 த லெஸ்பியன் கவ் (2002)
 சங்க பரிவார் (2005)
 இந்துசாயயுல்லா முஸ்லிம் புருஷன் (2007)
 சும்பனாசப்த தாராவளி (2013)
 இந்துமேனந்தே கதைகள் (2013)
 பழரசத்தோட்டம் (2017)
 ஏகா வெஸ்ட்லேண்டின் ஆங்கிலத்தில் லெஸ்பியன் கவ் அண்ட் அதர் ஸ்டோரிஸ் (2021). கே.நடகுமார் மொழிபெயர்த்துள்ளார்

நினைவுகள் 

 என்னே சும்பிக்கன் படிப்பிச்சா ஸ்திரீயே (2014)
 என்டே தேனே என்டே ஆனந்தமே (2014)

மொழிபெயர்ப்புகள் 

 த லெஸ்பியன் கவ் (2002)
 அவர் சாயம் தேக்காத சாவிட்டு படிக்கலிருன்னு சோழம் தின்னும்போது (2003)
 அனுராகத்தின் புஸ்தகம் (2007)
 நம்முதே ரக்தம் (2021) (பழங்குடியினர் கவிதை)

தொகுப்பு வெளியீடு 

 பூமியிலே பெண்குட்டிகள்க்கு (2005)
 தனத் பக்ஷணவும் ஜீவனோபதியும் (2019)
 எழுதப்படாத வரலாறுகள் மற்றும் பழங்குடியின சுதந்திரப் போராளிகள் (2020)

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 பிளாகர் சுயவிவரம்
 டிசி புத்தகத்தில் மேனனுடன் நேர்காணல் ( மலையாளத்தில் )

21 ஆம் நூற்றாண்டு இந்தியப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
வாழும் நபர்கள்
1980 பிறப்புகள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
சிறீதேவி காக்காடு

சிறீதேவி காக்காடு (Sreedevi Kakkad) என்பவர் இந்தியாவில் கேரள மாநிலத்தினைச் சேர்ந்த மலையாள மொழி எழுத்தாளர்.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
சிறீதேவி காக்காடு இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தில் பாலக்காட்டில் உள்ள கரல்மன்னாவில் பிறந்தார். இவரது பெற்றோர் கீழ நரிப்பட்ட சங்கர நாராயணன் நம்பூதிரி மற்றும் நீலி அந்தர்ஜனம் ஆவர். சிறீதேவி கார்ல்மன்னா மற்றும் செர்புளச்சேரியில் உள்ள பள்ளிகளில் படித்தார். இவர் இடைநிலை கல்வியினை பாலக்காட்டில் உள்ள விக்டோரியா கல்லூரியில் பயின்றார்.

சிறீதேவி காக்காடு 26 ஏப்ரல் 1955-ல் மலையாள எழுத்தாளரான என். என். காக்காட்டினை மணந்தார். கோழிக்கோட்டில் வசித்து வந்தனர்.

தொழில் 
சிறீதேவி காக்காடு தேசாபிமானி, மாத்ருபூமி போன்ற மலையாள நாளிதழ்களில் அச்சுப் பார்வைப்படி திருத்துபவராகப் பணியாற்றினார். 1995-ல் மாத்ருபூமியிலிருந்து இருந்து ஓய்வு பெற்றார். இதன் பின்னர் சிறீதேவி காக்காடு பத்திரிகைகளில் கட்டுரைகள் எழுதினார். அனைத்திந்திய வானொலியிலும் கவிதைகள், நாடகங்கள் போன்றவற்றை வழங்கினார்.

கோழிக்கோடு தேசபோஷினி நூலகத்தின் தலைவரா சிறீதேவி காக்காடு பணியாற்றினார். இவர் நூலகத்தில் செயலில் உறுப்பினராகவும் உள்ளார். தேசபோஷினி மகளிர் சமாஜத்தின் தலைவராகவும் செயலாளராகவும் பணியாற்றினார்.

முக்கிய படைப்புகள் 
சிறீதேவி காக்காடு தனது கணவர் என். என். காக்காடு பற்றிய ஆர்த்ரமீ தனுமாசரவில், வாமபக்ஷத்து வாய்மொழி, உறவினரான வாமனன் நம்பூதிரியின் வாழ்க்கை வரலாறு உள்ளிட்ட புத்தகங்களையும் எழுதினார்.

மேற்கோள்கள் 

21 ஆம் நூற்றாண்டு இந்தியப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
மலையாள எழுத்தாளர்கள்
வாழும் நபர்கள்
1935 பிறப்புகள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
ஆந்திராவின் இசை

ஆந்திராவின் இசை (Music of Andhrapradesh) குறித்துப் பேசும் போது பல்வேறு இசைக்கலைஞர்களைப் பற்றி குறிப்பிட வேண்டும். ஆந்திராவில்  "மிருதங்க கேசரி" முல்லப்புடி லட்சுமண ராவ் மற்றும் அவரது மகன் முல்லப்புடி சிறீ ராம மூர்த்தி போன்ற புகழ்பெற்ற மிருதங்கக் கலைஞர்கள் இருந்தனர். மேலும், அவரது சீடர் "மிருதங்க சிரோமணி" தர்மலா ராம மூர்த்தி மற்றும் அவரது மகன் தர்மலா வெங்கடேசுவர ராவ். எம்.எல்.லட்சுமிநாராயண ராஜு, கமலாகர ராவ் போன்ற பிற இசைத்துறை மேதைகளும் இருந்தனர்.

பாரம்பரிய இசை 
அன்னமாச்சார்யா, தியாகராஜர், பத்ராசல இராமதாசு, க்ஷேத்ரய்யா, பூலோக சப சுத்தி (பூமியை விரித்தவர்) பொப்பிலி கேசவய்யா, கார்வேதிநகரம் இசையமைப்பாளர்கள் கோவிந்தசாமியா, சாரங்கபாணி போன்ற முக்கிய இசையமைப்பாளர்கள் கர்நாடக சங்கீதத் துறையில் முன்னோடிகளாக இருந்தனர். கருவி இசைத் துறையில், துவாரம் வெங்கடசுவாமி நாயுடு (வயலின்), இமானி சங்கர சாஸ்திரி ( வீணை ), சேக் சின்ன மௌலானா ( நாதசுவரம் ), மற்றும் சிட்டி பாபு (வீணை) போன்ற ஜாம்பவான்கள் பிரபலமானவர்கள் ஆவர். வோலேட்டி வெங்கடேஸ்வருலு, மங்களம்பள்ளி பாலமுரளிகிருஷ்ணா, நேதுநூரி கிருஷ்ணமூர்த்தி, துவாரம் பாவநாராயண ராவ், ஸ்ரீரங்கம் கோபாலரத்னம், ஸ்ரீபாத பினாகபாணி, நூகல சின்ன சத்யநாராயணா, லலிதா & ஹரிப்ரியா, டி. ராகவதாரா லட்சுமி, டாக்டர். சி, மற்றும் டாக்டர் துவாரம் தியாகராஜ். மேலும் யெல்லா வெங்கடேசரா ராவ், பத்ரி சதீஷ் குமார் ( மிருதங்கம் ), பந்துல ராமா, யு. ஸ்ரீனிவாஸ் ( மாண்டலின் ), டி. ஸ்ரீனிவாஸ் ( வீணை ), திருப்பதி ஸ்ரீவாணி யல்லா ( வீணை ), மாரெல்லா கேசவ ராவ், இவடூரி விஜயேஸ்வர ராவ், அகெல்லா மல்லிகார்ஜுன சர்மா, மற்றும் அவசரலா கன்னியாகுமரி ( வயலின் ) ஆந்திரப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த புகழ்பெற்ற வாத்தியக் கலைஞர்கள் ஆவர்.

திரைப்பட இசை 
சுசர்லா தட்சிணாமூர்த்தி, பாருபள்ளி ராமகிருஷ்ணய்யா பந்துலு, ஒகிரலா ராமச்சந்திர ராவ், பித்தாபுரம் நாகேஸ்வர ராவ், டங்குதூரி சூர்யகுமாரி மற்றும் மங்களம்பள்ளி பாலமுரளிகிருஷ்ணா ஆகியோர் தென்னிந்திய சினிமாவின் செல்வாக்கு மிக்க இசையமைப்பாளர்களில் ஒருவராக இருந்தனர். பெண்டியாலா நாகேஸ்வர ராவ், ஆர். சுதர்சனம் மற்றும் ஆர். கோவர்தனம் போன்ற இசையமைப்பாளர்கள் நாட்டுப்புறக் கதைகள் மற்றும் புராணப் படங்களுக்குப் பங்களிப்பை வழங்கினர். மாதவப்பெட்டி சத்யம், பி.ஆதிநாராயண ராவ், கலி பென்சல நரசிம்மராவ், சத்யம், பிபி ஸ்ரீனிவாஸ், எஸ்பி கோதண்டபாணி, ஜிகே வெங்கடேஷ், எஸ். ஹனுமந்த ராவ் ஆகியோர் சமூகப் பொருத்தம் கொண்ட படங்களுக்குத் தங்கள் பணியை அதிகளவில் வழங்கியுள்ளனர்.  கன்டாசாலா, எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம், பி. சுசீலா, எஸ். ஜானகி, எம்.எம். கீரவாணி, ரமேஷ் நாயுடு போன்றவர்கள், ஆந்திரப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த சில இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் பின்னணிப் பாடகர்கள் தேசிய அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுள்ளனர். ஆர்.பி.பட்நாயக் ஆந்திர பிரதேச திரைப்பட இசைத்துறை சங்கத்தின்  தற்போதைய தலைவராக உள்ளார்.

கே. சக்ரவர்த்தி, ராஜ்-கோடி, மணி ஷர்மா, தேவி ஸ்ரீ பிரசாத், மிக்கி ஜே மேயர், ரமண கோகுலா, ஆர்.பி.பட்நாயக், சக்ரி (இசையமைப்பாளர்), கல்யாணி மாலிக் , எஸ். தமன், போன்ற முக்கிய தெலுங்குத் திரைப்பட இசையமைப்பாளர்களும் மற்றும் தற்போதைய இசையமைப்பாளர்கள் . எஸ்.வி.கிருஷ்ணா ரெட்டி, வந்தேமாதரம் ஸ்ரீநிவாஸ், மற்றும் ஸ்ரீ கொம்மினேனி ஆகியோரும் ஆந்திராவைச் சார்ந்த இசைக்கலைஞர்கள் ஆவர்.

மேற்கோள்கள் 

இந்திய சமூகம்
இந்தியப் பண்பாடு
இந்தியாவில் கலைகள்
ஆந்திரப் பண்பாடு
சபீனா ரபி

சபீனா ரபி (Sabeena Rafi)(6 அக்டோபர் 1918 - 22 சூன் 1990) என்பவர் இந்தியக் கட்டுரையாளரும் மலையாள இலக்கிய வரலாற்றாசிரியரும் ஆவார். இவரது படைப்புகள் தத்துவப் படைப்புகள், சுயசரிதை மற்றும் நாடகங்களாகும். இவரது சவிட்டு நாடகம் - ஒரு சரித்திர பாடனம், சவிட்டு நாடகத்தின் முதல் வரலாற்றுத் தொகுப்பு ஆகும். இந்த நாடகம் நடன வடிவத்திலானது. இவரது கணவர் பொஞ்சிக்கார ரபியுடன் இணைந்து எழுதிய கலியுகம் இவரது எழுதிய புத்தகம் ஆகும். இந்த புத்தகம் மூலம் 1972-ல் இதர படைப்புகளுக்கான கேரள சாகித்திய அகாதமி விருது இவருக்குக் கிடைத்தது.

வாழ்க்கை 
சபீனா 1918ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 6ஆம் தேதி தென்னிந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தின் இன்றைய எர்ணாகுளம் மாவட்டத்தின் சுற்றுவட்டாரத்தில் உள்ள கோதுருத் என்ற சிறிய கிராமத்தில் ஜோசப் மற்றும் மரியம்மாளாக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவர் வரலாறு மற்றும் பொருளாதாரத்தில் இரண்டு முதுகலைப் பட்டங்களைப் பெற்றார். மேலும் ஆசிரியராகக் கல்விப் பணியில் சபீனா சேர்ந்தார். இவர் 1963-ல் காதலன் பொஞ்சிக்கார ரபியை மணந்தார். இந்த தம்பதியருக்குக் குழந்தை இல்லை. சபீனா 22 சூன் 1990 அன்று தனது 65 வயதில் இறந்தார். இவரது கணவர் ரபி இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 6 செப்டம்பர் 1992-ல் இறந்தார்.

வெளியீடுகளும் விருதுகளும் 
சபீனா ரபியின் படைப்புகளில் ஐந்து புனைகதை அல்லாத படைப்புகள் மற்றும் இவரது சுயசரிதையான கிருதுமாஸ் சம்மனம் ஆகியவை அடங்கும். சவிட்டு நாடகம் - ஒரு சரித்திர பாடனம், 1964ஆம் ஆண்டு எர்ணாகுளத்தில் தோன்றிய சவிட்டு நாடகத்தின் வரலாறு குறித்த இவரது வெளியீடு. இது நாடகம் குறித்த முதல் விரிவான புத்தகமாகக் கருதப்படுகிறது. மார்க்சியம், ஒரு திரிஞ்சுனோட்டம், இவரது கணவருடன் இணைந்து எழுதப்பட்ட புத்தகம் ஆகும். இது மார்க்சியக் கோட்பாடு மற்றும் பண்புகளைப் பற்றிய விரிவான ஆய்வு நூல். இந்தப் புத்தகத்தில் மாக்சிம் கார்க்கியின் தாய் பற்றிய விமர்சனமும் உள்ளது. கலியுகம், மீண்டும் பொஞ்சிக்கார ரபி இணைந்து எழுதப்பட்ட படைப்பாகும். இது ஆரம்பக் காலத்திலிருந்தே மனித நடத்தைகளைத் தத்துவ கண்ணோட்டத்துடன் ஆய்வு செய்கிறது. இப்புத்தகம் 1972-ல் இதர படைப்புகளுக்கான கேரள சாகித்திய அகாதமி விருதைப் பெற்றது.

நூல் பட்டியல்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 
 
மலையாள எழுத்தாளர்கள்
எர்ணாகுளம் மாவட்ட நபர்கள்
கேரள எழுத்தாளர்கள்
1990 இறப்புகள்
1924 பிறப்புகள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
ஆசான் நினைவு கவிதை விருது

ஆசான் நினைவு கவிதை விருது (Asan Smaraka Kavitha Puraskaram) அல்லது ஆசான் சுமாரக கவிதா புரஸ்காரம் என்பது மலையாள கவிஞர் குமரன் ஆசானின் நினைவாகச் சென்னையைத் தளமாகக் கொண்ட ஆசான் நினைவுச் சங்கம் சார்பில் 1985-ல் நிறுவப்பட்ட இலக்கிய விருது ஆகும். மலையாள மொழியின் சிறந்த கவிஞர்களைக் கவுரவிப்பதற்காக ஆண்டுதோறும் இந்த விருது வழங்கப்படுகிறது. ஆசான் நினைவு கவிதை விருது பெறுபவர் 50000 ரூபாய், சிற்பம் மற்றும் சான்றிதழ் ஆகியவற்றைப் பெறுவார். இந்த விருது ஆரம்ப ஆண்டுகளில் தமிழ் எழுத்தாளர்களுக்கும் வழங்கப்பட்டது.

விருது பெற்றவர்கள் 

 1985: சி. மணி
 1986: என். என். காக்காடு
 1987: சுந்தர ராமசுவாமி
 1988: இயூசூப் அலி கேச்சேரி
 1989: சௌந்தரா கைலாசம்
 1990: சுகதகுமாரி
 1992: பு. பாஸ்கரன்
 1993: ஓ. என். வி. குறுப்
 1994: அக்கித்தம் அச்சுதன் நம்பூதிரி
 1995: கடம்மனிட்டா இராமகிருட்டிணன்
 1996: விஷ்ணுநாராயணன் நம்பூதிரி
 1997: ஆற்றூர் ரவிவர்மா
 1998: ஒளப்பமன்னா
 1999: அய்யப்ப பணிக்கர்
 2000: கே. சச்சிதானந்தம்
 2001: பாலா நாராயணன் நாயர்
 2002: எம். பி. அப்பன்
 2003: வி. மதுசூதனன் நாயர்
 2004: கே. ஜி. சங்கர பிள்ளை
 2005: கிளிமானூர் ராமகாந்தன்
 2006: தி. வினயச்சந்திரன்
 2007: மாதவன் அய்யப்பத்து
 2008: புதுச்சேரி ராமச்சந்திரன்
 2009: எம். என். பாலூர்
 2010: ஏ. அய்யப்பன்
 2011: ச. ரமேசன் நாயர்
 2012: சிறீகுமாரன் தம்பி
 2013: என். கே. தேசம்
 2014: பிரபா வர்மா
 2015: செம்மனம் சாக்கோ
 2016: ஈழச்சேரி ராமச்சந்திரன்
 2018: தேசமங்கலம் ராமகிருஷ்ணன்
 2019: எஸ். ரமேசன்
 2020: புதுச்சேரி ராமச்சந்திரன்
 2021: கே. ஜெயக்குமார்

மேலும் பார்க்கவும் 

 மலையாள இலக்கிய விருதுகளின் பட்டியல்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 ஆசான் நினைவு சங்கம் 

மலையாள இலக்கிய விருதுகள்
இந்திய இலக்கிய விருதுகள்
இராணி குமுதினி தேவி

இராணி குமுதினி தேவி (Rani Kumudini Devi)(23 சனவரி 1911 - 6 ஆகத்து 2009) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதியும் சமூக சேவகரும் ஆவார். இவர் 1963 முதல் 1964 வரை ஐதராபாத் பெருநகர மாநகரத் தந்தையாகப் பணியாற்றினார். தேவி இந்தியத் தேசிய காங்கிரசின் உறுப்பினர் ஆவார். இவர் ஐதராபாத்து மாநகரின் முதல் பெண் மாநகரத் தந்தை ஆவார்.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
இராணி குமுதினி தேவி 1911ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 23ஆம் தேதி இன்றைய தெலங்காணாவில் வாரங்கல் மாவட்டத்தில் உள்ள வாடேபல்லியில் பிறந்தார். இவரது தந்தை, பிங்கிள் வெனக்டரமண ரெட்டி, ஒரு பிரபு. இவர் ஐதராபாத்து மாநிலத்தின் துணைப் பிரதமராக ஆனார்.

தேவி குழந்தையாக இருக்கும்போது, தனது குடும்பத்துடன் ஐதராபாத்து சென்றார். தூய ஜோர்ஜ் இலக்கணப் பள்ளியில் தனது ஆரம்பக் கல்வியை முடித்தார்.  சைக்கிள் மற்றும் குதிரைகளில் சவாரி செய்தல் மற்றும் விளையாட்டு போன்ற பொதுவான சிறுவர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் செயல்களில் பங்கேற்கத் தேவியை அவரது பெற்றோர் ஊக்கப்படுத்தினர்.

சேவை 
தேவி 1958-ல் தொழுநோயாளிகளுக்கான சிகிச்சை மையமான சிவானந்தா மறுவாழ்வு இல்லத்தை நிறுவினார்.

ஐதராபாத்து மாநகரத் தந்தை 
தேவி 1962-ல் ஐதராபாத்து மாநகரத் தந்தையாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இதே ஆண்டு, முசி ஆறு நிரம்பி வழிந்ததால் ஐதராபாத்தில் வெள்ளம் ஏற்பட்டது. மேலும் தேவி குடிமைப் பதிவின் பொறுப்பாளராக இருந்தார். பிரதமர் ஜவகர்லால் நேருவிடம் நிதி கேட்டு, பெற்ற ₹20,000க்கு வரவிருக்கும் ஆண்டுகளில் வெள்ளத் தடுப்புத் திட்டத்தையும் தயாரித்தார்.

சட்டமன்ற உறுப்பினராக 
தேவி 1962 முதல் 1972 வரை வனபர்த்தி சட்டமன்றத் தொகுதியின் ஆந்திரப் பிரதேச சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். 1967ல், வனபர்த்தி சட்டமன்ற உறுப்பினராக மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டபோது, வங்காளதேச விடுதலைப் போரின் போது, நாகார்ஜுனா சாகரைச் சுற்றி முகாமிட்டிருந்த வங்க அகதிகளின் குடியேற்றத்தில் இவர் உதவினார்.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை 
தேவி 1928-ல் வனபர்த்தியைச் சேர்ந்த ஜே. ராஜாராம்தேவ் ராவுடன் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர்களுக்கு நான்கு குழந்தைகள் பிறந்தனர். தேவி துருசெக்வர் சுல்தானுடன் நட்பு கொண்டிருந்தார். இருவரும் பெண்களும் குதிரைகளில் சவாரி செய்து டென்னிஸ் விளையாடுவர்.

சிவானந்தா மறுவாழ்வு இல்லத்திற்கு நிதி திரட்டி 1990களில் சுறுசுறுப்பாக இருந்தார். 2002ஆம் ஆண்டில், இவர் தனது கணவரின் பெயரில் 80 படுக்கைகள் கொண்ட பொது மருத்துவமனையான ராம்தேவ் ராவ் மருத்துவமனையை நிறுவினார்.

இறப்பு 
தேவி ஆகத்து 6, 2009 அன்று தனது 98 அகவையில் காலமானார்.

மேற்கோள்கள் 

1911 பிறப்புகள்
2009 இறப்புகள்
இருபதாம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள்
ஆந்திரப் பிரதேச அரசியல்வாதிகள்
இந்தியப் பெண் அரசியல்வாதிகள்
ஆந்திரப் பிரதேச சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
தெலங்காணா அரசியல்வாதிகள்
ஆல் தட் பிரீத்ஸ்

ஆல் தட் பிரீத்ஸ் (All That Breathes) என்பது  சௌனக் சென் இயக்கி 2022 ஆண்டு வெளியான ஒரு ஆவணப்படமாகும். இது ரைஸ் பிலிம்ஸ் பதாகையின் கீழ் சௌனக் சென், அமன் மான், டெடி லீஃபர் ஆகியோரால் தயாரிக்கப்பட்டது. இந்தியாவின் புதுதில்லியில் காயமுற்ற பறவைகளை மீட்டு சிகிச்சை அளிக்கும் உடன்பிறப்புகளான முகமது சவுத், நதீம் ஷேஜாத் ஆகியோரை இந்த ஆவணப்படம் பின்தொடர்கிறது.

இத்திரைப்படம்  2022 சனவரி 22, 2022 அன்று சன்டான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டது. அங்கு உலக திரைப்பட ஆவணப் படப் போட்டியில் கிராண்ட் ஜூரி பரிசை வென்றது.   இது சிறப்புத் திரையிடல் பிரிவில் கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டது.  அங்கு இது கோல்டன் ஐ விருதை வென்றது. இது பின்னர் சிறந்த ஆவணப்படத்திற்கான அகாடமி விருதுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டது.

சுருக்கம் 
சௌத், நதீம் ஆகிய இரு முசுலீம் சகோதரர்கள் புது தில்லியில் வாழ்பவர்கள். அவர்கள் ஒரு கரும்பருந்தை நேசிக்கின்றனர்.  கரும்பருந்தின் நேசம் மற்ற பறவைகளின் மீதான ஒன்றாகவும் மாறுகிறது. தில்லியில் காற்று மாசால் பகலிலேயே வானம் இருளடைந்து அதனால் பறவைகள் கீழே விழுவது தொடர் கதையாக உள்ளது. காயமடைந்த அந்த பறவைகளை மீட்டெடுத்து அவற்றை பராமரிப்பதை இந்த இருவரும் தங்கள் வாழ்க்கையின் கடமையாக ஏற்றுக்கொண்டு செயல்பட்டு வருகின்றனர்.

தயாரிப்பு 
தில்லியின் வஜிராபாத்தில் பறவைகளுக்கான தற்காலிக  மருத்துவமனை நடத்திவருகின்றனர் நதீம் ஷெஹ்சாத், முகமது சவுத் என்ற இரு சகோதரர்கள். இவர்கள் கடந்த 20 ஆண்டுகளில் 20,000 பறவைகளை மீட்டு குணப்படுத்தியுள்ளனர். இவர்களின் கதைதான் இந்த ஆவணப்படம். இவர்களின் நோக்கம், அர்ப்பணிப்பு ஆகியவற்றால் ஈர்க்கப்பட்ட ஷௌனக் சென் இவர்களின் கதையை படமாக்க முடிவு செய்தார்.

வெளியீடு 
இந்தத் திரைப்படம் 22, சனவரி, 2022 அன்று 2022 சன்டான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் முதலில் திரையிடப்பட்டது. இது 2022 கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் 'சிறப்புத் திரையிடல்கள்' பிரிவில் திரையிடலுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு மே 23 அன்று திரையிடப்பட்டது.

இப்படம் 46வது ஹாங்காங் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் ஆவணப் போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது, அங்கு 24 ஆகத்து 2022 அன்று திரையிடப்பட்டு ஃபயர்பேர்ட் விருதை வென்றது.   2022 செப்டம்பர் 22 முதல் அக்டோபர் 2 வரை நடைபெற்ற 18வது சூரிச் திரைப்பட விழாவிற்கு கலந்துகொண்டு, அங்கு அது ஆவணப் போட்டிப் பிரிவில் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. அதே மாதத்தில், செப்டம்பர் 30 முதல் அக்டோபர் 16, 2022 வரை நடைபெற்ற 2022 நியூயார்க் திரைப்பட விழாவின் முக்கிய ஸ்லேட்டிலும் இது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. இது 27வது பூசன் சர்வதேச திரைப்பட விழாவின் 'வைட் ஆங்கிள் - டாக்குமெண்டரி ஷோகேஸ்' பிரிவில் இடம் பெற்று 9 அக்டோபர் 2022 அன்று திரையிடப்பட்டது. அடுத்து 2022 அக்டோபர் 5 முதல் 16 அக்டோபர் வரை நடைபெற்ற பிஎப்ஐ லண்டன் திரைப்பட விழாவில் இது கலந்துகொண்டது. அங்கு ஆவணப் போட்டியில் தி கிரியர்சன் விருதை வென்றது.

வீட்டு ஊடகம் 
இத்திரைப்படத்திற்கான உலகளாவிய தொலைக்காட்சி உரிமையை எச்பிஓ டாக்குமெண்டரி பிலிம்ஸ்  கையப்படுத்தியது. பின்னர் அமெரிக்காவில் திரையரங்குகளில் திரையிடப்பட்டதைத் தொடர்ந்து 7, பிப்ரவரி, 2023 அன்று எச்.பி.ஓ மற்றும் தேலதிக ஊடக சேவையான எச்பிஓ மேக்ஸில் ஒளிபரப்பு துவங்கியது.

பாராட்டுகள்

குறிப்புகள் 

இந்தியப் பறவைகள்
பருந்துகள்
அமெரிக்க ஆவணப்படங்கள்
2022 திரைப்படங்கள்
ரபாபி

ரபாபி (Rababi) என்பது ரபாப் கருவியை வாசிப்பவரைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் சொல் ஆகும்.

சீக்கிய வழிபாட்டு பாரம்பரியத்தில், மூன்று வகையான இசைக்கலைஞர்கள் உள்ளனர். அவர்கள் முறையே, ராபிஸ், ராகிஸ் மற்றும் தாதிஸ் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர்.  இவை அனைத்தும் சீக்கிய குருக்களின் காலத்தில் செழித்து வளர்ந்தன. இவர்களின் சந்ததியினர் அனைத்து 10 குருக்களுக்கும் ரபாபிகளாக இருந்தனர், இவர்கள் ரபாப் இசையை உயிர்ப்புடன் வைத்தனர்.

வரலாறு 
கி.பி முதல் நூற்றாண்டின் இந்திய கோயில் கலை, காந்தார வீணையை சித்தரித்தது, இருப்பினும் இந்தியாவில் ரபாபின் மூதாதையர் அதே பெயரில் ஒரு வீணையை உருவாக்கினர். அது, பாரசீக கருவியாக இருக்கலாம் என்று சொல்லப்படுகிறது. அதன்பிறகு, ரபாப், அதன் பல்வேறு வடிவங்களில், மேற்கு, மத்திய, தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் பெருகியது.  வட இந்தியாவின் ஹிந்துஸ்தானி பாரம்பரிய இசையில் ரபாப்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. 
குருநானக் சீக்கிய ரபாபி பாரம்பரியத்தை பாய் மர்தானாவை தனது துணையாக ஈடுபடுத்திக் கொண்டார். முஸ்லீம் பாடகர்கள் முன்பு மிராசி என்று அழைக்கப்பட்டனர், அவர்கள் ரபாபில் இசைத்ததால் 'நானக் ரபாபி' என்று பெயர் சூட்டப்பட்டனர். ரபாபிகளின் வரிசையில் கடைசியாக இருந்தவர் பாய் சந்த் ஆவார். கிபி 20 ஆம் நூற்றாண்டின் போது சீக்கிய கீர்த்தனையில் கருவியின் பயன்பாடு ஹார்மோனியத்தால் மறைந்துவிட்டது, ஆனால் அது புத்துயிர் பெற்றது. சீக்கிய ரபாபிகள் 1947 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் பிரிவினைக்கு முன் அமிர்தசரஸில் தொடர்ந்து கீர்த்தனைகளை வாசித்தனர், அதன் பிறகு ரபாபிகளில் பலர் பாகிஸ்தானாக மாறிய இடத்திற்கு குடிபெயர்ந்தனர். சீக்கிய ரபாப் பாரம்பரியமாக 'ஃபிராண்டியா' ரபாப்  என்று அழைக்கப்படும் உள்ளூர் பஞ்சாபி வகையைச் சேர்ந்தது. இருப்பினும் ஒரு சீக்கிய இசை பாரம்பர்யத்தில் வல்லுனரான பல்தீப் சிங் இந்த கதைக்கு  சவால் விடுகிறார்.

சான்றுகள் 

இந்துஸ்தானி இசைக் கலைஞர்கள்
சீக்கியப் பண்பாடு
சாகர் வீணை

சாகர் வீணை (Sagar veena) என்பது பஞ்சாபில் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு பறிக்கப்பட்ட சரம் இசைக்கருவியாகும். இதை 1970 இல் பாகிஸ்தானின் பிரபல வழக்கறிஞர் ராசா காசிம் உருவாக்கினார். இது விசித்ர வீணையைப் போன்ற அமைப்பையும்  ஒலியையும் பெற்றுள்ளது. கர்நாடக கோட்டுவாத்தியம் (சித்ர வீணை) மற்றும் விசித்ரா வீணையைப் போன்றே, இது வீரக்தி (ஃபிரட்ஸ்) இல்லாததாக உள்ளது. மேலும், இது  ஸ்லைடுடன் இசைக்கப்படுகிறது.

இன்று வரை, ராசா காசிமின் மகள் நூர் ஜெஹ்ரா தான் சாகர் வீணையை தொடக்கத்தில் இருந்து பயன்படுத்திய ஒரே பெண்மணியாவார். இதுவரை, பதினேழுக்கும் மேற்பட்ட சாகர் வீணைகள்  தொடக்கத்திலிருந்து உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.  ஒவ்வொரு பிந்தைய பதிப்பும் மாறுபாடு மற்றும் முன்னேற்றத்தில் வேறுபட்டதாக உள்ளது. சாகர் வீணை லாகூரில் உள்ள சஞ்சன் நகர் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் பிலாசபி அண்ட் ஆர்ட்ஸில் உருவாக்கப்பட்டு, ஆய்வு செய்யப்பட்டு, ஆராய்ச்சி செய்யப்பட்டு வருகிறது.

நூர் ஜெஹ்ரா 
1971 ஆம் ஆண்டில், இங்கிலாந்தின் லண்டனில் இதே போன்ற கருவியைக் கற்பிப்பதை ஸ்கூல் ஆஃப் ஓரியண்டல் அண்ட் ஆப்ரிக்கன் ஸ்டடீஸில் இந்தியத் துறையின் தலைவர் ராஜேஸ்வரி தத்தா கற்றுக்கொண்டபோது, ஜெஹ்ரா, சாகர் வீணையில் தனது முறையான பயிற்சியைத் தொடங்கினார். நூர் ஜெஹ்ரா காசிம், பின்னர் அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியாவின் பெர்க்லிக்குச் சென்று அலி அக்பர் இசைக் கல்லூரியில் படித்தார். பாகிஸ்தானில் இவர் உஸ்தாத் ஷரீப் கான் பூஞ்ச்வாலாவின் கீழ் சில ஆண்டுகள் கற்று, பாகிஸ்தானில் சாகர் வீணை வாசிக்கும் ஒரே வீணை வாசிப்பாளராக தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டார்.

நூர் ஜெஹ்ரா பல பார்வையாளர்களுக்காக சாகர் வீணை வாசித்துள்ளார்.  மேலும் நிகழ்ச்சிகளுக்காக ஜப்பான் மற்றும் நார்வேக்கு கூட பயணம் செய்துள்ளார். தற்போது, இவர் இன்னும் தனது இசை பயணத்தை மேற்கொண்டு வருகிறார், அதில் இவர் இறுதியில் "சஞ்சன் சங்கீத்" ஐ கண்டுபிடித்து உருவாக்க முற்படுகிறார். இவர் சஞ்சன் நகர் சங்கீத சம்மேளனில் தொடர்ந்து நிகழ்ச்சிகளை நடத்துகிறார். மற்றும் பல்வேறு இசை மாநாடுகள், திருவிழாக்கள் மற்றும் பாரம்பரிய நிகழ்வுகளில் இவரின் இசை நிகழ்ச்சி நிகழ்த்தப்பட்டது.  மியூசிக் ரியாலிட்டி தொலைக்காட்சி தொடரான கோக் ஸ்டுடியோவின் சீசன் 3 இல் அவர் தோன்றினார், அங்கு இவர் தனது மகனுடன் இசைக்கலைஞர் ரோஹைல் ஹயாட்டுடன் வீணை வாசிப்பவராக நடித்தார். 2016 இல், இவர் கோக் ஸ்டுடியோவின் சீசன் 9 க்கு திரும்பினார், நூரி மற்றும் ஸ்டிரிங்ஸ் (பேண்ட்) ஆகியோரின் குழு மேற்பார்வையின் கீழ் "பார் சன்னா தே" பாடலுக்கான சாகர் வீணை வாசிப்பாளராக இருந்தார்.

சான்றுகள் 

வீணை
அருந்ததி தேவி

அருந்ததி தேவி (Arundhati Devi) ( குஹா தகுராதா அல்லது அருந்ததி முகர்ஜி அல்லது முகோபாத்யாய் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்) (1924 - 1990) ஒரு மேற்கு வங்காள நடிகையும், இயக்குநரும், எழுத்தாளரும், பாடகியுமாவார்.

அருந்ததி தேவி விஸ்வபாரதி பல்கலைக்கழகத்தின் மாணவி ஆவார், அங்கு இவர் சைலஜரஞ்சன் மஜும்தாரிடம் ரவீந்திர சங்கீதத்தில் பயிற்சி பெற்றார். 1940 இல் அனைத்திந்திய வானொலியில் ரவீந்திர சங்கீத பாடகியாக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். ஒரு நடிகையாக, அருந்ததி தேவி கார்த்திக் சட்டோபாத்யாயின் பெங்காலி திரைப்படமான மஹாபிரஸ்தானர் பாதே (1952) திரைப்படத்தில் அறிமுகமானார். இது யாத்ரிக் என்ற தலைப்பில் இந்தி பதிப்பையும் கொண்டிருந்தது. மேலும் தேவகி குமார் போஸ் போன்ற இயக்குநர்களுடன் நபஜன்மாவில் (1956) இணைந்து பணியாற்றினார். சலாச்சலில் அசித் சென் (1956), பஞ்சதபா (1957), மாவில் பிரபாத் முகோபாத்யாய் (1956), மம்தா (1957), பிசாரக் (1959) மற்றும் ஆகாஷ்பதால் (1960), மற்றும் தபன் சின்ஹா கலாமதி (1958), ஜிந்தர் போண்டி (1961) , ஜதுகிரிஹா (1964) ஆகிய படங்களிலும் நடித்தார். 1963 ஆம் ஆண்டில், பிஜோய் போஸ் இயக்கிய தேசிய விருது பெற்ற வங்காளத் திரைப்படமான பாகினி நிவேதிதா (1962) இல் நடித்ததற்காக சிறந்த நடிகைக்கான வங்காளத் திரைப்பட பத்திரிக்கையாளர் சங்க விருது இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. 1967 ஆம் ஆண்டில், 14 வது தேசிய திரைப்பட விருதுகளில் இவரது அறிமுக இயக்கத்தில் உருவான சுட்டி  என்ற திரைப்படத்திற்காக உயர் இலக்கியப் படைப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருது இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை 
அருந்ததி பிரித்தானிய இந்தியாவில் (இப்போது வங்காளதேசம்) வங்காள மாகாணத்திலுள்ள பரிசாலில் பிறந்தார். 1955 இல் அவர் இயக்குநர் பிரபாத் முகர்ஜியுடன் திருமணம் செய்து கொண்டு குறுகிய காலம் அவருடன் வாழ்ந்தார். இருப்பினும், 1957 இல் பெர்லின் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் திரைப்பட இயக்குநர் தபன் சின்ஹாவை சந்தித்தார். இறுதியில் இவர்கள் திருமணம் செய்து கொண்டனர். இவர்களது மகன் அனிந்தியா சின்ஹா விஞ்ஞானியாக உள்ளார்.

இறப்பு 
அருந்ததி ஜனவரி , 1990 அன்று இறந்தார்.

சான்றுகள்

வெளி இணைப்புகள் 
 

வங்காளத் திரைப்பட இசையமைப்பாளர்கள்
வங்காளத் திரைப்பட நடிகைகள்
20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள்
1990 இறப்புகள்
1924 பிறப்புகள்
அஜிதா சுசித்ரா வீரா

அஜிதா சுசித்ரா வீரா ( Ajita Suchitra Veera ) ஒரு இந்தியத் திரைப்பட இயக்குநரும், எழுத்தாளரும், பத்திரிக்கைகளுக்கு படங்களை வரைபவரும், புகைப்படக் கலைஞரும், திரைப்பட தயாரிப்பாளரும் ஆவார். அஜிதா மிகவும் காட்சி, பிரமாண்டம், காவியம், திரைப்பட பாணி, வழக்கத்திற்கு மாறான கதை அமைப்புகளை உடைத்து, யதார்த்தம் மற்றும் கற்பனை, கற்பனை, கனவுகள், அறிவியல், தத்துவம், மனோதத்துவ மற்றும் மனிதநேயக் கருத்துக்களுடன் மிகவும் பிரபலமானவர். இவரது  "பாலாட் ஆஃப் ருஸ்டம்" திரைப்படம் 2014 ஆம் ஆண்டின் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான அகாதமி விருது போட்டியில் இருந்தது  இவரது முந்தைய குறும்படமான "நோட்ஸ் ஆன் ஹெர்" 2003 ஆம் ஆண்டு அகாதமி விருதுக்கு அதிகாரப்பூர்வமாக நுழைந்தது   "பாலாட் ஆஃப் ருஸ்டம்", என்ற இவரது முதல் திரைப்படத்தில் படத்தொகுப்பு, ஒலி வடிவமைப்பு மற்றும் இசையுடன் இணைந்து எழுதி, இயக்கி, தயாரித்து, தயாரிப்பு வடிவமைப்பையும் மேற்கொண்டிருந்தார். இப்படம் ஜெர்மனியின் ஹைடெல்பெர்க்கில் நடந்த, 61வது சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் "சக்திவாய்ந்த ஒளிப்பதிவு கவிதை, காவியம்" ஆகியவற்றிக்காக பாராட்டப்பட்டது.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
அஜிதா சுசித்ரா வீரா தென்னிந்தியாவில் ஐதராபாத்தில் பிறந்தார். அவரது தந்தை அஞ்சன் பாபு ஒரு கேலிச்சித்திரம் வரைபவராகவும், பத்திரிக்கைக்கு படங்களை வரைபவராக இருந்தார். இவரது தாயார் உஷா ராணி, வங்கியாளராக மாறிய பத்திரிகையாளர். மூன்று வயதில் ஒரு ஓவியராக இருந்த தன் தந்தையிடம் ஓவியம் வரையக் கற்றுக் கொள்ளத் தொடங்கினார். மேலும் தனது தந்தையின் சிறிய தனியார் புகைப்பட அரங்கத்தில் ஓவியம் வரைதல், படிப்பது, திரைப்படங்கள் பார்ப்பது மற்றும் புகைப்படங்களை அச்சிடுவது ஆகியவற்றில் கழித்தார். வீராவின் தந்தை  பலவிதமான புகைப்படக் கருவிகளை அறிமுகப்படுத்தினார். மேலும் அவர் ஊசித்துளை காமராக்கள் மற்றும் பிற அறிவியல் சாதனங்களை தயாரிப்பதில் ஈடுபட்டார். இது குழந்தையான இவரைக் கவர்ந்தது. இவர் அறிவியலில் (செயின்ட் ஆன்ஸ் கல்லூரி, ஐதராபாத்) பட்டம் பெற்றார். ஆனாலும், இவர் திரைப்படம் மீதான தனது ஆர்வத்தைத் தொடர்ந்தார். ஒருசில நாடகங்களில் நடித்த பிறகு, இந்தியாவின் புகழ்பெற்ற தேசிய திரைப்பட நிறுவனமான புனேவில் உள்ள இந்திய திரைப்பட மற்றும் தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தில் சேர்ந்தார்.  அங்கு திரைப்பட இயக்கத்தில் பட்டம் பெற்றார்.

சான்றுகள்

வெளி இணைப்புகள் 
 Veera's Official Website
 Imaginem Cinema
 61st Internationales Filmfestival Mannheim-Heidelberg 2012: Directors on stage

வாழும் நபர்கள்
திரைப்பட இயக்குநர்கள்
பத்திரிகையாளர்கள்
புகைப்படக் கலைஞர்கள்
இனோகா சத்தியாங்கனி

இனோகா சத்தியாங்கனி கீர்த்திநந்தா ( Inoka Sathyangani Keerthinanda ) சர்வதேச அளவில் புகழ்பெற்ற இலங்கை திரைப்பட இயக்குநரும், தயாரிப்பாளரும்  மற்றும் இலங்கை ரூபவாகினி கூட்டுத்தாபனத்தின் முன்னாள் தலைவரும் ஆவார். 2002 ஆம் ஆண்டில், கருக்கலைப்பு கருப்பொருளைக் கையாளும் இவரது முதல் முயற்சியான சுலாங் கிரில்லி என்ற திரைப்படத்திற்காக இவர் விமர்சன ரீதியான பாராட்டைப் பெற்றார். இலங்கையின் திரையுலக வரலாற்றில் ஒரு திரைப்படம் வென்ற அதிகபட்ச விருதுகளை இப்படம் வென்றது. இவர் "சிறந்த மற்றும் ஆரோக்கியமான இலங்கைத் திரையுலகை" நோக்கிச் செயல்படும் "கொழும்பு சுதந்திர சினிமா மன்றத்தின்" செயலில் உறுப்பினராக உள்ளார். அதிக தயாரிப்புத் திறன் கொண்ட கன்னி முயற்சிக்குப் பிறகு, இவர் இலங்கையில் வெற்றிகரமான ஒரு சில பெண் இயக்குநர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.

சுயசரிதை 
கீர்த்திநந்தா தனது ஆரம்பக் கல்வியை சுஜாதா வித்தியாலயத்தில் பெற்றிருந்தார். அதற்கு முன் தனது இடைநிலைப் படிப்பிற்காக கொழும்பு விசாகா வித்தியாலயத்திற்குச் சென்றார்.

குறிப்புகள்

வெளி இணைப்புகள் 
Inoka Sathyangani's Biography in Sinhala Cinema Database

National Film Corporation of Sri Lanka – Official Website
Colombo Independents Cinema Forum
Asia Pacific Film Festival, September 2005
Berlin Asia-Pacific Film Festival – 2005
Home truths for Sri Lankan film : BBC News – 18 October, 2004
Sathyangani of "Wind bird's" fame claims wings
"Sulan Kirilli" : Maiden effort by Sathyangani
International Award-winning film director speaks out 

1968 பிறப்புகள்
வாழும் நபர்கள்
இலங்கைத் திரைப்பட இயக்குநர்கள்
சதரூபா சன்யால்

சதரூபா சன்யால் ( Satarupa Sanyal )ஒரு பெங்காலி இந்திய சுதந்திர அல்லது இணைத் திரைப்பட இயக்குநரும், தயாரிப்பாளரும், நடிகையும், கவிஞரும், சமூக ஆர்வலரும் ஆவார். இவர் இந்தியாவின் கொல்கத்தாவைத் தளமாகக் கொண்டு இயங்குகிறார்.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
இவர் பிதான் சந்திர கிரிஷி விஸ்வவித்யாலயாவில் கால்நடை மருத்துவத்தில் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் கால்நடை நோயியல் குறித்த முதுநிலைப் படிப்பில் சேர்ந்தார்.

இவர் இளங்கலை பட்டதாரியாக இருந்தபோது ஒரு கலாச்சார, இலக்கிய சிறிய இதழைத் ("Aw") தொடங்கினார். அது இன்றுவரை தொடர்கிறது. இவரது மகள்கள் சித்ராங்கதா சதரூபா மற்றும் ரிதாபாரி சக்ரவர்த்தி ஆகிய இருவரும் நடிகர்களாக உள்ளனர்.

தொழில் 
இவர் இந்துஸ்தானி இசை மற்றும் ரவீந்திர சங்கீதம் ஆகியவற்றில் பயிற்சி பெற்றவர். மேலும், அனைத்திந்திய வானொலிக்காக நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தினார்.

1985 முதல் படங்களில் நடித்தார். ஆரம்பத்தில் தூர்தர்ஷன் நாடகங்கள் மற்றும் தொலைக்காட்சித் திரைப்படங்களில் முன்னணி பாத்திரங்களில் நடித்தார். சுக், அபரிசிதா, உத்தராதிகர், பிகல்பா, சுகர் ஜோன், பிரசாப் மற்றும் பங்கா அய்னா ஆகிய படங்களில் நடிப்பு இதில் அடங்கும்.

பின்னர், நடிப்பை விட்டுவிட்டு திரைப்படத் தயாரிப்பில் ஈடுபட்டார். இவர் ஏழு ஆண்டுகள் பிரபல இயக்குநர் உத்பலேந்து சக்ரபர்த்தியிடம் உதவி இயக்குநராகவும், வசன எழுத்தாளராகவும் பணியாற்றினார். 1998 ஆம் ஆண்டில் தனது சொந்த நிறுவனமான "SCUD" இன் கீழ் இயக்குனராகவும் தயாரிப்பாளராகவும் திரைப்படமான "அனு" என்ற தனது முதல் திரைப்படத்தை உருவாக்கினார். மேலும், அதாதாயி, தன்யாபி ஃபிர்டி, கலோ சிட்டா, ஒன்ஸ் அபான் எ டைம் இன் கொல்கத்தா, டோபுவோ பசந்தா, ஒன்யோ ஓபலா ஆகியவற்றை இயக்கியுள்ளார்.

சான்றுகள்

வெளி இணைப்புகள் 
 

இந்தியத் திரைப்பட இசையமைப்பாளர்கள்
20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள்
வங்காள எழுத்தாளர்கள்
வாழும் நபர்கள்
1962 பிறப்புகள்
சுமா ஜோசன்

சுமா ஜோசன் ( Suma Josson ) ஒரு இந்திய-அமெரிக்கப் பத்திரிகையாளரும், திரைப்பட தயாரிப்பாளரும் ஆவார். பாக்சைட்டு சுரங்கத்தால் ஏற்படும் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் மனித பாதிப்புகள் பற்றிய இவரது நியமகிரி, யு ஆர் ஸ்டில் அலைவ் என்ற ஆவணத் திரைப்படம்,  2010 இந்திய சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் குறும்படம், சுற்றுச்சூழல் பிரிவில் முதல் பரிசைப் பெற்றது.

வாழ்க்கை 
இந்தியாவின் கேரளாவில் பிறந்த இவர், அமெரிக்காவின் மின்னசோட்டா பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கில இலக்கியத்தில் பட்டம் பெற்றார். பிரஸ் டிரஸ்ட் ஆப் இந்தியாவில் பத்திரிகையாளராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். மேலும் 1992 இல் காட்சி ஊடகத்திற்கு மாறினார்.  பல ஆவணத் திரைப்படங்களைத் தயாரித்துள்ளார். கவிதைகள் மற்றும் நாடகங்கள், ஒளியின் அறுவடை (நாடகங்களின் தொகுப்பு), மற்றும் சுற்றளவுகள் (ஒரு புதினம்) என்ற மூன்று புத்தகங்களையும் வெளியிட்டுள்ளார். . 

இவரது முதல் திரைப்படம் ஜன்மதினம் (1998) மூன்று மாநில விருதுகளை வென்றது. மேலும் 1999 பெர்லின் விழா உட்பட பல்வேறு சர்வதேச திரைப்பட விழாக்களில் திரையிடப்பட்டது. ஜெர்மன் சர்வதேச கூட்டு தயாரிப்பில் 'பெண்கள் இடம்' என்ற தலைப்பில் வர்த்தக படங்கள் என்ற ஆவணப்படத்தை உருவாக்க நியமிக்கப்பட்ட ஐந்து பெண் திரைப்பட தயாரிப்பாளர்களில் இவரும் ஒருவர். சாரீஸ் (1999) இவரது இரண்டாவது திரைப்படமாகும்.

சான்றுகள் 

மலையாளத் திரைப்பட இயக்குநர்கள்
வாழும் நபர்கள்
இந்தியப் பெண் திரைப்பட இயக்குநர்கள்
ஒடந்தபுரி

ஒடந்தபுரி மகாவிகாரை (Odantapuri), இந்தியாவின் பிகார் மாநிலத்தின் நாலந்தா மாவட்டத்தின் தலைமையிடமான பிகார் செரீப் நகரத்தில் இருந்த பெரிய பௌத்த விகாரை மற்றும் கல்வி நிலையம் ஆகும். இந்த விகாரையை பாலப் பேரரசர் முதலாம் கோபாலன் பொ.ஊ. 8 அல்லது 8ஆம் நூற்றாண்டில் நிறுவினார். 

பொ.ஊ. 1100களின் இறுதியில் தில்லி சுல்தானின் படைத்தலைவர் பக்தியார் கில்ஜி பிகார் படையெடுத்த போது, ஒடந்தபுரி கோட்டை, மகாவிகாரை மற்றும் நாளந்தா பல்கலைக்கழகத்தை இடித்து தரைமட்டம் ஆக்கினார்.

மேற்கோள்கள்

ஆதார நூற்பட்டியல்

வெளி இணைப்புகள்
The Six Buddhist Universities

நாளந்தா மாவட்டம்
பௌத்தத் தொல்லியற்களங்கள்
2023 இந்திய தேசிய விளையாட்டுப் போட்டிகள்

2023 இந்திய தேசிய விளையாட்டுப் போட்டிகள் (2023 National Games of India) இந்தியாவில் நடைபெறும் 37 ஆவது தேசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளாகும். கோவா 2023 என்ற பெயரில் இப்போட்டிகள் கோவாவில் நடைபெறுகின்றன. இந்திய தேசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளின் 37 ஆவது பதிப்பாக கோவா மாநிலத்தின் பல்வேறு இடங்களில் இப்போட்டிகள் நடைபெறுகின்றன. 36-ஆவது தேசிய விளையாட்டுப் போட்டிகள்  குசராத்து மாநிலத்தில் 6 நகரங்களில் நடந்தது.

2022 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 13 ஆம் தேதியன்று சூரத்தில் நடந்து முடிந்த 2022 இந்திய தேசிய விளையாட்டுகளுக்குப் பிறகு நடைபெற்ற நிறைவு விழாவில் கோவா ஒலிம்பிக் சங்கத்திற்கு இந்த அனுமதியை இந்திய ஒலிம்பிக் சங்கம் வழங்கியது.

முன்னதாக கோவா மாநிலத்திற்கு 36ஆவது இந்திய தேசிய விளையாட்டுப் போட்டிக ளை நடத்தும் அனுமதி வழங்கப்பட்டது. ஆனால் கோவா மாநிலத்தில் கோவிட்-19 அதிகரிப்பு காரணமாக இதுபோன்ற விளையாட்டு நிகழ்வுகளை நடத்த இயலாது என அறிவித்தது.

மேற்கோள்கள்

2023இல் துடுப்பாட்டம்
விளையாட்டுப் போட்டிகள்
மலேசியத் தேர்தல் தொகுதிகள்

மலேசியத் தேர்தல் தொகுதிகள் (மலாய்: Kawasan Pilihan Raya Malaysia; ஆங்கிலம்: Malaysian Electoral Districts) என்பது மலேசியாவின் 222 நாடாளுமன்ற மக்களவை தொகுதிகளையும்; 600 சட்டமன்றத் தொகுதிகளையும் குறிப்பிடுவதாகும். 

மலேசிய அரசியலமைப்பு பிரிவு 46 (Constitution of Malaysia Article 46); மலேசிய நாடாளுமன்றத்தின் மக்களவை தொகுதிகளின் அமைப்புகளைப் பற்றி பரிந்துரைக்கிறது. 

மலேசியாவின் ஒவ்வொரு மக்களவை தொகுதியிலும்  (Federal Constituency) 2 முதல் 6 மாநிலச் சட்டமன்றத் தொகுதிகள் (State Constituencies) உள்ளன. ஆனால், கோலாலம்பூர், புத்ராஜெயா, லபுவான் ஆகிய கூட்டரசுத் தொகுதிகளில் (Federal Territory) மட்டும் சட்டமன்றத் தொகுதிகள் இல்லை.

வரலாறு

1957-ஆம் ஆண்டு மலேசிய விடுதலை நாள் (Merdeka Day) முதல் 1963-ஆண்டு வரை மொத்தத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை மட்டுமே பொதுவாகக் குறிப்பிடப்பட்டது. அதன் பின்னர் 1963-ஆம் ஆண்டு முதல் மலாயா (104 தொகுதிகள்); சபா (16 தொகுதிகள்); சரவாக் (24 தொகுதிகள்); சிங்கப்பூர் (15 தொகுதிகள்); என தனித்தனிப் தொகுதிகளாகத் தொகுக்கப்பட்டன. 

இருப்பினும் 1965-ஆம் ஆண்டு மலேசிய கூட்டமைப்பில் இருந்து சிங்கப்பூர் பிரிந்து சென்றது. அதன் பின்னர் 1973-ஆம் ஆண்டு முதல் மாநிலம் மற்றும் கூட்டரசு தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை அவ்வப்போது நிர்ணயிக்கப்பட்டன; அடுத்தடுத்த அரசியலமைப்புத் திருத்தங்களுடன் (Constitutional Amendments) மாற்றங்களும் செய்யப்பட்டன.

மலேசியத் தேர்தல் ஆணையம்

தேர்தல் தொகுதி எல்லைகள் நிரந்தரமானவை அல்ல. மேலும் மலேசியத் தேர்தல் ஆணையம் 8 ஆண்டுகளுக்கு குறையாத இடைவெளியில் எல்லைகளை மதிப்பாய்வு செய்து மீண்டும் வரையறுக்கலாம். கடைசியாக வரையறுத்தல் நடவடிக்கை 2018-ஆம் ஆண்டில் செய்யப்பட்டது.

2019 சூலை 17-ஆம் தேதி, சபா மாநிலத்தின் தேர்தல் தொகுதிகளை 60-இல் இருந்து 73-ஆக அதிகரிக்க மக்களவை ஒப்புதல் அளித்தது.

மக்களவைத் தொகுதிகள்

பெர்லிஸ்

பினாங்கு

பேராக்

பகாங்

சிலாங்கூர்

கோலாலம்பூர்

புத்ராஜெயா

நெகிரி செம்பிலான்

மலாக்கா

ஜொகூர்

லபுவான்

சபா

(சான்றுகள்:)

சரவாக்

(சான்றுகள்:

மேற்கோள்கள்

மேலும் காண்க 
 மலேசியத் தேர்தல்கள்
 மலேசியாவின் அரசியல்
 மக்களவை (மலேசியா)

வெளி இணைப்புகள் 
 Chin, James. 2002. "Malaysia: The Barisan National Supremacy." In David Newman & John Fuh-sheng Hsieh (eds), How Asia Votes, pp. 210–233. New York: Chatham House, Seven Bridges Press. .
Chow, Kum Hor (8 October 2005). "'Third government' is ratepayers' bugbear". New Straits Times, p. 18.
 Harold Crouch. 1996. Government and Society in Malaysia. Ithaca, NY; London: Cornell University Press. .

மலேசியாவில் அரசியல்
மலேசியாவில் தேர்தல்கள்
மலேசியத் தேர்தல் தொகுதிகள்‎
சிலுவையேற்றம்

சிலுவையேற்றம் அல்லது குறுக்கையேற்றம் (Crucifixion) பண்டைக் கிரேக்கம், பண்டைய உரோமை மற்றும் பண்டைய அண்மை கிழக்குப் பகுதிகளில் கொடிய குற்றம் புரிந்தவர்களுக்கு வழங்கப்படும் மரணதண்டனை முறைகளில் ஒன்றாகும்.இயேசு கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே சிலுவை ஏற்றம் தண்டனை முறை நடைமுறையில் இருந்தது. கொடிய குற்றம் இழைத்தோரை மூவகைகளில் மரண தண்டனை வழங்குவர். எரித்து கொல்வது,  தலையை வெட்டிக் கொல்வது மற்றும் சிலுவை ஏற்றம் ஆகும். இதில் சிலுவை ஏற்றம் என்பது மிகக்கொடிய தண்டனை முறை மட்டுமின்றி, இத்தண்டனை நிறைவேற்றுவதை காணும் மக்கள் மனதில் பயத்தை விளைவிக்கும் செயலாகும். பல தருணங்களில் சிலுவையில் அறையப்பட்டவர்களில் சிலர் பல நாட்களுக்கு பிறகு உயிரிழந்துள்ளனர். இது பண்டைய இந்தியாவின் கழுவேற்றம் தண்டனைக்கு நிகரானதாகும். வரலாற்றில் 19ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் ஜப்பானின் துவக்க மெய்சி காலத்தில்  (1865–1868), 25 வயது பணியாள் கொள்ளை அடித்ததை தடுத்த, தன் முதலாளியின் மகனைக் கொன்ற குற்றத்திற்காக சிலுவையேற்றம் மூலம் மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டது. ஆகும். இருபதாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் சீனாவில் சிலுவைவேற்றம் முறை இறுதியாக 1906ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்றது.

இவ்வகை மரண தண்டனை பெற்றவர்களை பெரிய மரச்சிலுவையில் ஏற்றி, கைகள் மற்றும் கால்களில்  ஆணிகளை அடித்து சாகும் வரை தொங்க விடுவர். இந்த சிலுவையேற்றத் தண்டனை முறை பாரசீகர்கள், கிரேக்கர்கள் மற்றும் உரோமானியர்களால்  நடைமுறைப்படுத்தினர். 
   
சிலுவையேற்றம் எனும் மரணதண்டனை முறை இருபதாம் நூற்றாண்டு வரை சீனா மற்றும் ஜப்பான் உள்ளிட்ட உலகின் சில பகுதிகளில் பயன்படுத்தப்பட்டது.
நாசரேத்தின் இயேசுவின் சிலுவையில் அறையப்படுவது கிறிஸ்தவத்தின் மையக் கருவாகும். கிறிஸ்தவ தேவாலயங்களில் காணப்படும் சிலுவை முக்கிய சமய அடையாளமாகும்.

சொற்பிறப்பியல்
கிறித்தவர்களின் புதிய ஏற்பாட்டில் சிலுவை என்ற ஆங்கிலச் சொல் இலத்தீன் மொழிச் சொல்லான கிராஸ் என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டது. சிலுவை என்பது கொடிய குற்றம் புரிந்தவரை மரணதண்டனை விதிப்பதற்கு பயன்படுத்தப்படும் T வடிவ மரக்கட்டை அமைப்பை குறிக்கிறது.   இந்தச் சொல் பின்னர் குறிப்பாக ஒரு சிலுவையைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டது.[9] சிலுவைக்கு தொடர்புடைய இலத்தீன் மொழிச் சொல் க்ரூசிஃபிக்ஸஸ் அல்லது க்ரூசி ஃபிக்சஸ் ஆகும்.  சிலுவையேற்றம் அல்லது க்ரூசி ஃபிகரே என்பதன் இறந்தகால வினையெச்சம் "சிலுவையில் அறைவது" அல்லது "சிலுவையில் கட்டுவது" என்று பொருளாகும்.

கிறிஸ்துவ பண்பாட்டில்

புனித வெள்ளி அல்லது பெரிய வெள்ளி  
கிறிஸ்தவர்கள் இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையேற்றத்தின் போது அனுபவித்த துன்பங்களையும் சிலுவைச் சாவையும் நினைவுகூர்வதற்கு ஒவ்வொரு ஆண்டும் புனித வெள்ளி விழாவைக் கொண்டாடுகின்றனர்.  கிறித்தவ வழிபாட்டு ஆண்டில் முக்கியமான இந்த நாள் இயேசு உயிர்பெற்றெழுந்த ஞாயிறு கொண்டாட்டத்திற்கு முந்திய வெள்ளிக்கிழமையில் நிகழும். இயேசு கல்வாரி மலையில் சிலுவையில் அறையப்பட்டதை நினைவுகூர்கின்ற இவ்விழாவின்போது கிறித்தவக் கோவில்களில் சிறப்பு வழிபாடுகள் நடைபெறும்.

இதைனையும் காண்க
 கழுவேற்றம்
 சிலுவை
 இயேசுவின் சாவு

வெளி இணைப்புகள்
 சிலுவையில் அறைவது முதன்முதலில் எங்கு எப்போது தோன்றியது?

மேற்கோள்கள்

மரண தண்டனை
இயேசு
சோரெங் மாவட்டம்

சோரெங் மாவட்டம் இந்தியாவின் சிக்கிம் மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு மாவட்டமாகும், இது சோரெங்கில் இருந்து நிர்வகிக்கப்படுகிறது. சோரெங் மாவட்டம் மேற்கு சிக்கிமிலிருந்து (இப்போது கெய்சிங் மாவட்டம்) திசெம்பர் 2021 இல் சிக்கிம் (மாவட்டத்தின் மறு அமைப்பு) சட்டம், 2021 மூலம் அதிகாரப்பூர்வமாக உருவாக்கப்பட்டது, எனவே சிக்கிமின் ஆறாவது மாவட்டமாக மாறியது. அதன் மேற்கில் நேபாளத்துடனும், வடக்கே கெய்சிங் மாவட்டத்துடனும், கிழக்கே நாம்ச்சி மாவட்டத்துடனும், தெற்கே மேற்கு வங்கத்தின் டார்ஜிலிங் மாவட்டத்துடனும் எல்லைகளைக் கொண்டுள்ளது.

மேற்கோள்கள் 

 
சிக்கிம் மாவட்டங்கள்