Suchinthana/ta-wikipedia huggingface dataset:
பொம்மை நாயகி

பொம்மை நாயகி (Pommai Nāyaki) என்பது 2023 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்தியத் தமிழ் மொழி சமூக நாடகத் திரைப்படம் . இப்படம் சான் இயக்கத்திலும் சுந்தரமூர்த்தி கே எஸ் இசையமைப்பிலும் அதிசயராஜ் ஆர் ஒளிப்பதிவிலும் செல்வா ஆர்கே படத்தொகுப்பிலும் வெளியிடப்பட்டது.

கதை 
தேநீர்க்கடையில் வேலை செய்யும் வேலு, பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளான தனது ஒன்பது அகவை மகளுக்கு நீதி கேட்டுப் போராடுவதே இத்திரைப்படத்தின் கதை.

நடிகர்கள் 
யோகி பாபு வேலு
ஹரி கிருட்டிணன் அண்ணாதுரை ஜீவாவாக
சுபத்திரா கயல்விழியாக, பொம்மை நாயகியின் தாய்
சிறீமதி பொம்மை நாயகி
ஜி.எம் குமார் வேலுவின் தந்தையா
அருள்தாசு செந்தில்
லிசி ஆண்டனி
எஸ்.எஸ்.ஸ்டேன்லி
செயச்சந்திரன்
ராக்ஸ்டர் ரமணி அம்மாள்
சுமையா
இஸ்மத் பானு
தாமு
இந்திரஜித்
செயவேல்

பட உருவாக்கம் 
இப்படத்தின் முன்னோட்ட சுவரொட்டி 2022 சூலை 22 அன்று வெளியிடப்பட்டது  இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு 2021 நவம்பர் 24 அன்று நிறைவடைந்தது  யோகி பாபு தனது நடிப்புப் பகுதிகளுக்கு 2022 பெப்ரவரி 1 அன்று பின்னணிக் குரல் கொடுக்கத் தொடங்கினார்.

ஒலிப்பதிவு 

பாடல்களுக்கு சுந்தரமூர்த்தி கே.எஸ் இசையமைத்துள்ளார், ஆடியோ உரிமைகளை திங்க் மியூசிக் வாங்கியுள்ளது. "அடியே ராசாத்தி" என்ற தலைப்பில் முதல் பாடல் 2023 சனவரி 6 அன்று வெளியிடப்பட்டது. அப்பாடல் மெல்லிசைப் பாடல் கபிலன் எழுதி, சுந்தரமூர்த்தி கே.எஸ் இசையமைத்து, சத்யபிரகாஷ் பாடிய பாடல்.

வெளியீடு 
படம் 2023 பெப்ரவரி 3 அன்று திரையரங்குகளில் வெளியிடப்பட்டது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 நீலம் புரொடக்ஷன்ஸ்
 

Articles with hAudio microformats
Album infoboxes lacking a cover
Album articles lacking alt text for covers
2023 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
இந்திய நாடகத் திரைப்படங்கள்
தேசிய ஒருமைப்பாட்டுக்கான இந்திரா காந்தி விருது

தேசிய ஒருங்கிணைப்புக்கான இந்திரா காந்தி விருது  (Indira Gandhi Award for National Integration)   இந்தியாவின் முன்னாள் பிரதமர் இந்திரா காந்திக்குப் பிறகு இந்திய தேசிய காங்கிரசால் வழங்கப்படும் மதிப்புமிக்க விருது ஆகும். 1985 ஆம் ஆண்டு முதல் ஆண்டுதோறும் இந்த விருது வழங்கப்படுகிறது. இந்தியாவின் மதக் குழுக்கள், சமூகங்கள், இனக்குழுக்கள், கலாச்சாரங்கள், மொழிகள் மற்றும் பாரம்பரியங்கள், தேசத்தின் சிந்தனையையும் செயல்பாட்டினையும்  வலுப்படுத்துதல், தேசிய ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் புரிதல்,   கூட்டுறவு ஆகியவற்றை ஊக்குவிப்பதற்காக இவ்விருது வழங்கப்படுகிறது. ஒற்றுமை உணர்வு. கலை, அறிவியல், கலாச்சாரம், கல்வி, இலக்கியம், மதம், சமூகப் பணி, பத்திரிகை, சட்டம் மற்றும் பொது வாழ்க்கையைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சிறந்த நபர்களின் ஆலோசனைக் குழுவால் விருது பெற்றவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார். விருது 5 இலட்சம் ரூபாய் ரொக்கம் மற்றும் பாராட்டுப் பத்திரம் கொண்டது. இந்த விருது தியாகிகள் தினத்தன்று வழங்கப்படுகிறது. விருது தொடர்புடைய ஆண்டு மற்றும் அதற்கு முந்தைய இரண்டு வருடங்களில் அங்கீகாரத்திற்கு தகுதியான சேவைகளுக்காக விருது வழங்கப்படுகிறது.

பெற்றவர்கள் 
தேசிய ஒருங்கிணைப்புக்கான இந்திரா காந்தி விருது இதுவரை சுவாமி ரங்கநாதனந்தா (1987), அருணா ஆசப் அலி, பாரத சாரண சாரணிய இயக்கம் (1987), ரபீக் ஆலம் (1988) பி. என். அக்சர், எம்.எசு.சுப்புலட்சுமி (1990), இராசீவ் காந்தி (மரணத்திற்குப் பின்), பரமதம் ஆசிரமம் (வார்தா, மகாராட்டிரா), ஆச்சார்யா துளசி (1993), பிசம்பர் நாத் பாண்டே (1996), பியாந்த் சிங் (மரணத்திற்குப் பின்) மற்றும் நட்வர் தக்கர் (கூட்டு), காந்தி பொது விவகார நிறுவனம் ( கர்நாடகா ), இந்திரா காந்தி தேசிய ஒருங்கிணைப்புக்கான மையம் (சாந்தி நிகேதன்), அப்துல் கலாம், சங்கர் தயாள் சர்மா  (மரணத்திற்குப் பின்), சதீசு தவான், எச்.ஒய் சாரதா பிரசாத், ராம்-ரகீம் நகர் குடிசைவாசிகள் சங்கம் (அகமதாபாத்து), ஆமன் பதிக் அமைதி தன்னார்வக் குழு (அகமதாபாத்), இராம் சின் சோலங்கி மற்றும் சுனில் தமைச்சே (கூட்டு), 2015 -16 ஆம் ஆண்டுக்கான விருது டி.எம்.கிருட்டிணாவுக்கு வழங்கப்பட்டது.

 2002: ஆச்சார்யா மகாபிரச்சுனா
 2003: சியாம் பெனகல்
 2004: மகாசுவேதா தேவி
 2005: இயாவேத் அக்தர்
 2006: டாக்டர். இயே.எசு.பண்டுக்வாலா மற்றும் ராம் புனியானி (கூட்டு) 
 2009: பால்ராச்சு பூரி 
 2010: ஏஆர் ரகுமான் மற்றும் ராமகிருட்டிணா அமைப்பு  ஆசிரமம் (கூட்டு) 
 2011: மோகன் தாரியா 
 2012: குல்சார் 
 2013: எம்.எசு.சுவாமிநாதன் 
 2014: இராசகோபால் பிவி 
 2015: டி.எம்.கிருட்டிணா
 2016: டி.எம்.கிருட்டிணா
 2017: சண்டி பிரசாத் பட்டு 
 2018: சண்டி பிரசாத் பட்டு 
 2019:சண்டி பிரசாத் பட்டு

மேற்கோள்கள் 

இந்திய விருதுகள்
அமைதிப் பரிசுகள்
ஒற்றையுறுப்பு கணம்

கணிதத்தில், ஒற்றையுறுப்பு கணம்  அல்லது ஓருறுப்பு கணம் (singleton) என்பது ஒரேயொரு உறுப்பை மட்டுமே கொண்டுள்ள ஒரு கணமாகும். இது அலகு கணம் (unit set) எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக,  என்ற ஒரேயொரு உறுப்பை மட்டும் கொண்டுள்ள  கணமானது ஒற்றையுறுப்பு கணமாகும்.

A = {a} என்பது ஒரு ஒற்றையுறுப்பு கணம். இதில் A என்பது கணத்தையும், a ஆனது கணத்திலுள்ள ஒற்றை உறுப்பையும் குறிக்கின்றன.
ஒற்றையுறுப்புக் கணத்தின் எண்ணளவை (உறுப்புகளின் எண்ணிக்கை) "1" ஆகும்.
ஒற்றையுறுப்புக் கணத்தின் உட்கணங்களின் எண்ணிக்கை "2" ஆகும். மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள A கணத்திற்கு { }, {a} என இரு உட்கணங்கள் உள்ளன. 

தரப்பட்ட ஒரு கணத்தின் ஒற்றையுறுப்பு உட்கணங்களின் எண்ணிக்கை அக்கணத்திலுள்ள உறுப்புகளின் எண்ணிக்கைக்குச் சமமாக இருக்கும். எடுத்துக்காட்டாக,
A = {a, e, i , o, u}. இக்கணத்தில் 5 உறுப்புகள் உள்ளன.
A இன் ஒற்றையுறுப்பு உட்கணங்கள்: {a}, {e}, {i}, {o}, {u}

பண்புகள் 
கணக் கோட்பாட்டின்படி, எந்தவொரு கணமும் தனக்குத்தானே ஒரு உறுப்பாக இருக்காது. எனவே கண்டிப்பாக ஒற்றையுறுப்பு கணமானது அதனுள் உள்ள ஒரேயொரு உறுப்பிலிருந்து வேறுபட்டது. எடுத்துக்காட்டாக,
1, {1} - இவையிரண்டும் வெவ்வேறானவை;
வெற்றுக்கணமும் வெற்றுக்கணத்தை மட்டுமே ஒரேயொரு உறுப்பாகக் கொண்ட கணமும் வெவ்வேறானவை. 
ஒற்றையுறுப்புக் கணத்தின் ஒரேயொரு உறுப்பும் ஒரு கணமாக இருக்கலாம். எடுத்துக்காட்டாக,
 என்ற ஒற்றையுறுப்பு கணத்தின் உறுப்பு  என்ற கணமாக (இது ஒற்றையுறுப்புக் கணமல்ல) இருப்பதைக் காணலாம்.
 ஒரு கணத்தின் எண்ணளவை  என "இருந்தால், இருந்தால்தான்" அது ஒற்றையுறுப்பு கணமாக இருக்க முடியும்.
ஒற்றையுறுப்பு கணத்திலிருந்து ஏதாவதொரு கணத்திற்கு வரையறுக்கப்படும் சார்பு, உள்ளிடுகோப்பாக இருக்கும். இப்பண்பைக் கொண்டுள்ள ஒரேயொரு ஒற்றையுறுப்பற்ற கணம்  வெற்றுக் கணமாகும்.
பெல் எண் முழுவெண் தொடர்முறையானது ஒரு கணத்தின் பிரிவினைகளின் எண்ணுதலை () எனவும், ஒற்றையுறுப்புக் கணங்கள் நீங்கலான எண்ணிக்கை () எனவும் தருகிறது..

மேற்கோள்கள் 

கணக் கோட்பாட்டு அடிப்படை கருத்துருக்கள்
துவிதா

துவிதா  (Duvidha) என்பது 1973 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவில் மணி கவுல் இயக்கிய ஒரு பேய்த் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படம் விசயதன் தேத்தாவின்  இதே பெயரிலான  இராசத்தான் மாநிலத்தில் வழக்கிலிருந்த கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இப்படத்தில் ரவி மேனன் மற்றும் ரைசா பதம்சி ஆகியோர் முக்கிய வேடங்களில் நடித்துள்ளனர்.  திரைப்படம் விமர்சன ரீதியாக பாராட்டப்பட்டது.  சிறந்த இயக்கத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருதும்  1974 ஆம் ஆண்டுக்கான பிலிம்பேர் விருதுகளில் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான விமர்சகர்கள் விருதும் இப்படத்திற்கு கிடைத்தன. சாருக்கான் மற்றும் இராணி முகர்ச்சி முக்கிய வேடங்களில் நடிக்க இந்தப் படம் 2005 ஆம் ஆண்டு  பகேலி என்ற பெயரில் மறு ஆக்கம் செய்யப்பட்டது.

கதை 
இத்திரைப்படம் இராசத்தானின் கிராமப்புற பின்னணியில் உருவாகியது. திரைப்படத்தின் கதை விசயதன் தேத்தாவின் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகும்.  ஒரு வணிகரின் மகனான கிரிசன்லால் (ரவி மேனன்) பற்றி இராசத்தானில் இருந்த பிரபலமான நாட்டுப்புறக் கதையுடன் இத்திரைப்படத்தின் கதை தொடர்பு கொண்டிருந்தது.

நடிகர்கள் 

 இலச்சியாக ரைசா பதம்சீ
 கிருட்டிணலால், வியாபாரியின் மகனாக ரவி மேனன்
 அர்டன்
 சம்புதன்
 மனோகர் லாலாசு
 கானா ராம்
 போலா ராம்

தயாரிப்பு 
சோத்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பிலாரா தாலுக்காவின்  போருண்டா கிராமத்தில், எழுத்தாளர் விசய்தான் தேத்தா' பிச்சியின் கிராமத்தில் படம் விரிவாகப் படமாக்கப்பட்டது.

இசை 
படத்தின் இசையை இராசத்தானின் நாட்டுப்புற இசைக்கலைஞர்களான ரம்சான் அம்மு, லத்தீப் மற்றும் சாகி கான் ஆகியோர் வழங்கினர்.

மறு ஆக்கம் 
2005 ஆம் ஆண்டு வெளியான அமோல் பலேகர் திரைப்படமான பகேலியும் இதே கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகும். .

மேற்கோள்கள்

புற இணைப்புகள் 

 
 

1973 இந்தித் திரைப்படங்கள்
இந்திய இந்தித் திரைப்படங்கள்
மீனாட்சி சர்கோகி

மீனாட்சி சர்கோகி ஒரு இந்திய தொழிலதிபர் மற்றும் முன்னாள் நிர்வாக இயக்குநர் ஆவார். இவர் பல்ராம்பூர் சீனி ஆலையின் இயக்குநராக இருந்தார். நஷ்டத்தில் இயங்கி வந்த சர்க்கரை வணிகத்தை லாபம் ஈட்டும் பல்நோக்கு தொழில்துறை நிறுவனமாக மாற்றி மறுமலர்ச்சி செய்த பெருமை இவருக்கு உண்டு. 1992 ஆம் ஆண்டு இந்திய சர்க்கரைத் தொழிலுக்கு இவர் ஆற்றிய பங்களிப்பிற்காக இந்திய அரசிடமிருந்து நான்காவது உயரிய விருதான பத்மசிறீ விருதைப் பெற்றார்.

சுயசரிதை 
1944 ஆம் ஆண்டு, அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட இந்திய மாநிலமான உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள கான்பூரில் பிறந்த இவர், நைனிடாலில் உள்ள செயின்ட் மேரிஸ் கான்வென்ட் உயர்நிலைப் பள்ளியில் தனது ஆரம்பப் பள்ளிப் படிப்பை முடித்துவிட்டு, கான்பூருக்குத் திரும்பினார், அங்கு தனது பட்டப்படிப்பை முடித்தார்.  இவர் வணிகத்தின் அடிப்படைகளைக் கற்றுக்கொண்டார், மூத்த நிர்வாகத்தை அகற்றிவிட்டு, வணிகத்தின் முதல் முழு வருடத்தில்  4.4 மில்லியன் லாபம் ஈட்டுவதற்காக நிறுவனத்தை திறம்பட நடத்தினார்.

மீனாட்சி தனது கணவருடன் ஜூன் 2015 வரை 22 ஆண்டுகளாக நிறுவனத்தின் நிர்வாக இயக்குநரின் பொறுப்புகளைப் பகிர்ந்து கொண்டார், அப்போது இவர் ஒரு செயல் அல்லாத இயக்குநர் பதவியைத் தக்க வைத்துக் கொண்டார். இந்த காலகட்டத்தில், பல்ராம்பூர் சர்க்கரை ஆலைகள் ஒரு யூனிட் வணிகத்திலிருந்து பல தொழிற்சாலைத் தொழிலாக வளர்ந்தது, அதை இவர் 1990 இல் பப்னன் சர்க்கரை ஆலைகள், 1998 இல் துளசிபூர் சர்க்கரை ஆலைகள், இல் தாம்பூர் சர்க்கரை ஆலைகளின் ரௌசகான் தொழிற்சாலை, மேலும், 2007 இல்  இந்தோ கல்ஃப் சர்க்கரை ஆலைகள் ஆகியவற்றை வாங்குவதன் மூலம் சாதித்தார்.  பிறகு, இவரது நிர்வாகம், எத்தனால் மற்றும் மின்சாரம்  போன்ற பிற பகுதிகளுக்கு வணிகத்தை பன்முகப்படுத்தியது.

சான்றுகள் 

21 ஆம் நூற்றாண்டு இந்தியப் பெண் தொழிலதிபர்கள்
20 ஆம் நூற்றாண்டு இந்தியப் பெண் தொழிலதிபர்கள்
20 ஆம் நூற்றாண்டு இந்தியத் தொழிலதிபர்கள்
வாழும் நபர்கள்
1944 பிறப்புகள்
வணிகம் மற்றும் தொழிற்துறையில் பத்மசிறீ விருது பெற்றவர்கள்
புனேரி பகாதி

புனேரி பகாதி  (Puneri Pagadi)  என்பது ஒரு தனித்துவமான  வகை தலைப்பாகையாகும். புனே நகரத்தில் பெருமை மற்றும் கௌரவத்தின் அடையாளமாக இது கருதப்படுகிறது. புனேயில் இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு இத்தலைப்பாகை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. கவுரவ சின்னமாக இருந்தாலும், பல ஆண்டுகளாக தலைப்பாகையின் பயன்பாடு மாறி, தற்போது கல்லூரிகளில் பாரம்பரிய நாட்களில் மட்டும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. தலைப்பாகையின் அடையாளத்தைப் பாதுகாக்க, இதற்கு புவியியல் குறியீடு தகுதி வழங்க உள்ளூர் மக்களிடமிருந்து கோரிக்கைகள் வைக்கப்பட்டன. அவர்களின் கோரிக்கை பின்னர் நிறைவேற்றப்பட்டது. புனேரி பகாதி  2009 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 4 ஆம் தேதியன்று  அறிவுசார் சொத்து ஆனது.

வரலாறு 

புனேரி பாணியில் தலைப்பாகை 19 ஆம் நூற்றாண்டில் சமூக சீர்திருத்தவாதியான மகாதேவ் கோவிந்த் ரானடே என்பவரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. பின்னர், லோகமான்ய திலக், இயே.எசு.கரண்டிகர், டி.டி. சத்யே, டாக்டர் விட்டல்ராவ் காடே, தத்யாசாகேப் கேல்கர் மற்றும் டத்தோ வாமன் போட்தார் போன்ற பல தலைவர்கள் அணிந்தனர். புனேரி பகாதி 1973 ஆம் ஆண்டில் மராத்தி நாடகமான காசிராம் கோட்வாலுக்குப் பிறகு மிகவும் பிரபலமானது.

பயன்பாடு 
பள்ளி மற்றும் கல்லூரிகளில் திருமண விழாக்கள் மற்றும் பாரம்பரிய நாட்கள் போன்ற சிறப்பு நிகழ்வுகளில் இத்தலைப்பாகை பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கோந்தல் கலையை நிகழ்த்தும் போது இளைஞர்கள் இதை அணிவார்கள். தலைப்பாகை மரியாதைக்குரிய சின்னமாக இருப்பதால், நினைவுப் பொருளாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. வரலாற்று நாடகங்கள் மற்றும் திரைப்படங்களில் புனேரி பகாதி  பயன்படுத்தப்படுகிறது.

அறிவுசார் சொத்துரிமை 
10 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட சிறீ புனேரி பகாதி சங்கம், இத்தலைப்பாகைக்கான புவிசார் குறியீடு (ஜிஐ) பெற , புவியியல் அடையாளப் பதிவேட்டில் விண்ணப்பித்திருந்தது. அறிவுசார் சொத்துரிமைகளை ஊக்குவிக்கும் சீரியப் பணி ஆலோசனைக் குழு  சார்பாக விண்ணப்பத்தை தாக்கல் செய்யப்பட்டது. புனேரி பகாதியை அடையாளம் காணக்கூடியதாக மாற்றுவதும், அதன் அடையாளத்தையும் புனேரி கலாச்சாரத்தையும் பாதுகாப்பதும் இதன் நோக்கமாக இருந்தது. இதன் விளைவாக, 4 செப்டம்பர் 2009 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 4 ஆம் தேதியன்று தலைப்பாகைக்கு  புவியியல் அடையாளத் தகுதி  வழங்கப்பட்டது. தலைப்பாகை புனேவின் அதிகாரப்பூர்வ கலாச்சார அடையாளமாக மாறியது. இதனால் புனேரி பகாதிக்கு அறிவுசார் சொத்துரிமை கிடைத்தது. புனேரி பகாதி என்ற பெயரில் புனேவுக்கு வெளியே தயாரிக்கப்பட்ட எந்த தலைப்பாகையும் விற்பனை செய்வது சட்டவிரோதமானது. புனேரி பகாதியுடன், டார்ச்சிலிங்கு தேநீர், பனாரசி புடவைகள், திருப்பதி லட்டூ போன்ற இந்திய தயாரிப்புகளுக்கு இந்த தகுதி வழங்கப்பட்டது.

மேலும் பார்க்கவும் 
 புனே கலாச்சாரம்
 இல்கல் சேலை
 நவல்குண்ட் துரிஸ்

மேற்கோள்கள் 

இந்திய உடைகள்
மகாராட்டிரப் பண்பாடு
இந்திய புவிசார் குறியீடுகள்
முக்தார் பேகம்

முக்தார் பேகம் (Mukhtar Begum) ஒரு பாக்கித்தானிய பாரம்பரிய பாடகியும், கசல் பாடகியும், நடிகையும் ஆவார்.  திரைப்படங்களிலும் வானொலிகளிலும் பாடல்களைப் பாடியதற்காக இவர் "இசையின் ராணி" என்று அழைக்கப்பட்டார். இந்தி, பஞ்சாபி மற்றும் உருது படங்களில் பணிபுரிந்தார். ஹதிலி துல்ஹான், அலி பாபா 40 சோர், நள தமயந்தி, தில் கி பியாஸ், அன்க் கா நாஷா, முஃப்லிஸ் ஆஷிக் மற்றும் சத்ரா பகாவலி ஆகிய படங்களில் நடித்ததற்காக அறியப்பட்டார்.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
முக்தார் பேகம், 1901 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அமிர்தசரசில் பிறந்தார். பாக்கித்தனின் பிரபல பாடகி பரிதா கானும் உட்பட இவருக்கு ஒரு சகோதரியும் மூன்று சகோதரர்களும் இருந்தனர் .

இவர் பாட்டியாலா கரானாவின் (இசை பாணி) பாரம்பரிய இசைப் பள்ளியில் பயின்றார். அங்குள்ள உஸ்தாத் மியான் மெஹர்பான் கான் இவரது ஏழு வயதிலிருந்தே இந்துஸ்தானிய இசையில் பயிற்சி அளித்தார்.

தொழில் 
1930 களில், இவர் கொல்கத்தாவிற்கு குடிபெயர்ந்தார். மேலும் பிரபல உருது நாடக ஆசிரியரும் கவிஞரும், தனது பிற்கால கணவருமான ஆகா ஹஷர் காஷ்மீரி எழுதிய மேடை நாடகங்களில் இவர் நடிக்க ஆரம்பித்தார். பின்னர் மும்பைகுச் சென்று அங்கேயும் நாடகத்துறையில் பணியாற்றினார். பிறகு, ஊமைத் திரைப்படங்களில் பணியாற்றத் தொடங்கினார். 1931 இல் அறிமுகமான இவர் நள தமயந்தி, தில் கி பியாஸ், அன்க் கா நாஷா மற்றும் முஃப்லிஸ் ஆஷிக் உள்ளிட்ட இந்தி, பஞ்சாபி மற்றும் உருது ஆகிய இரு மொழிகளிலும் தோன்றினார். முக்தார் பேகம் பிரேம் கி ஆக் மற்றும் பேஷம் உள்ளிட்ட இரண்டு படங்களுக்கும் பாடல்களையும் இயற்றியுள்ளார்.

கொல்கத்தாவில், இவர் நூர்ஜஹானின் குடும்பத்தினரைச் சந்தித்து, அவரது சகோதரிகளையும் திரைப்படம் மற்றும் நாடகங்களில் சேர ஊக்குவித்தார். மேலும் சில தயாரிப்பாளர்களிடமும் தனது கணவர் ஆகா ஹஷர் காஷ்மீரியிடமும் அவர்களை அறிமுகப்படுத்தினார்.

இந்தியப் பிரிவினைக்குப் பிறகு தனது குடும்பத்துடன் பாக்கித்தானுக்குச் சென்று இலாகூரில் குடியேறினார். அங்கு தொடர்ந்து வானொலி மற்றும் தொலைக்காட்சிக்காக கசல்களைப் பாடினார். இலாகூரில், வானொலி பாக்கித்தானிலும் பல பாடல்களைப் பாடினார்.

இவர் ஒரு இசை ஆசிரியராகவும் பணிபுரிந்தார், மேலும் பாடகி நசீம் பேகம் மற்றும் தனது சொந்த தங்கை பரிதா கானும் ஆகியோருக்கு பாரம்பரிய இசை பாடல்களிலும், கசல்களிலும் பயிற்சி அளித்தார்.

திருமணம் 
முக்தார் உருது கவிஞரும், நாடக ஆசிரியரும், நாடக நடிகருமான ஆகா ஹஷர் காஷ்மீரியை மணந்தார். இவரது தங்கை பரிதா கானும் ஒரு பிரபலமான கசல் பாடகி ஆவார்.

இறப்பு 
நீண்டகாலமாக பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்ட முக்தார் பேகம் பிப்ரவரி 25, 1982 அன்று தனது 80 வயதில் கராச்சியில் இறந்தார்.

சான்றுகள்

வெளி இணைப்புகள் 
 

பஞ்சாப் நபர்கள்
1982 இறப்புகள்
20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள்
இந்தித் திரைப்பட நடிகைகள்
1901 பிறப்புகள்
மிதா வசிஷ்ட்

மிதா வசிஷ்ட் (Mita Vashisht) (பிறப்பு 2 நவம்பர் 1967) ஓர் இந்திய நடிகையாவார். திரை, மேடை மற்றும் தொலைக்காட்சியில் தனது பணிக்காக அறியப்பட்ட இவர், பரந்த அளவிலான பாத்திரங்களில் நடித்துள்ளார். இவரது மிக முக்கியமான தோற்றங்களில் அறிவியல் புனைகதை தொலைக்காட்சித் தொடரான ஸ்பேஸ் சிட்டி சிக்மா (1989-1991), பச்பன் காம்பே லால் தீவாரின், ஸ்வாபிமான், ஆலன் (கிர்தார்) கஹானி கர் கர் கி (திரிஷ்னா) மற்றும் காலா தீகா (ஜெதி மா) போன்ற பாத்திரங்களைக் கொண்ட திரைப்படங்கள் அடங்கும்.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
மிதா 1967 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 2 ஆம் தேதி இந்தியாவின் மகாராட்டிராவில் உள்ள புனேவில் இந்திய இராணுவத்தில் இருந்து கர்னலாக ஓய்வு பெற்ற கேப்டன் ராஜேஷ்வர் தத் வசிஷ்ட் மற்றும் ஒரு ஆசிரியரும் பாடகியுமான மீனாட்சி மேத்தா (நீ) வசிஷ்ட் ஆகியோரின் மகளாகப்  பிறந்தார்.

சண்டிகரின் பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகத்தில் இலக்கியத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற பின்னர், 1987 இல் தில்லியின் தேசிய நாடகப் பள்ளியில் பட்டம் பெற்றார்.  பல ஆண்டுகளாக (1990-2010) சில முதன்மை வடிவமைப்புகளுக்கு கற்பிக்கும் நிறுவங்களில் வருகைதரும் ஆசிரியராக இருந்தார்.  இந்தியாவின் திரைப்பட மற்றும் நாடக நிறுவனங்கள் - தேசிய உடையலங்கார தொழில்நுட்பக் கல்லூரி (தில்லி), FTII (புனே), NSD (டெல்லி) மற்றும் NID (அகமதாபாத்).  ஐக்கிய ராச்சியத்தின் இலண்டன், பர்மிங்காம், லீசெஸ்டர்,  சிரியாவின் டமாஸ்கஸில் போன்ற நகரங்களில் நாடகப் பட்டறைகளையும் நடத்தியுள்ளார். மாணவர்களுக்கு ஆடை அலங்கார வடிவமைப்பு, திரைப்பட இயக்கம் மற்றும் நடிப்பு, நாடக நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி கற்பிக்கிறார். இவர் திரைப்பட தயாரிப்பாளர் அனுப் சிங்கை மணந்தார்.

திரையரங்கம் 
காஷ்மீரின் ஆன்மீகவாதியும் பெண் மாயவாதியும் கவிஞருமான இலல்லேசுவரியின் வாழ்க்கை மற்றும் கவிதைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட லால் டெட் என்ற 75 நிமிட தனி நாடக நிகழ்ச்சியில் நடித்துள்ளார். லால் டெட் நிகழ்ச்சிகள் இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் பின்வரும் தேசிய/சர்வதேச நாடக விழாக்களிலும் நிகழ்த்தப்பட்டுள்ளன.

சான்றுகள்

வெளி இணைப்புகள் 
 Official website
 
 A non-conforming artiste – The Tribune, 2002

வங்காளத் திரைப்பட நடிகைகள்
இந்தி தொலைக்காட்சி நடிகைகள்
இந்தித் திரைப்பட நடிகைகள்
வாழும் நபர்கள்
1967 பிறப்புகள்
இந்திய தொலைக்காட்சி நடிகைகள்
20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள்
இங்சுகேப்பு

இங்சுகேப்பு (Inkscape) என்பது ஒரு கட்டற்ற மற்றும் திறமூல திசையன் வரைகலை மென்பொருள் ஆகும். கருத்தோவியங்கள், ஆயத்தப் படம், இலச்சினைகள், அச்சுக்கலைகள், வரைபடங்கள், செயல்வழிப் படங்கள் போன்ற கலை மற்றும் தொழில்நுட்ப விளக்கப்படங்களை உருவாக்கப் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. வரம்பற்ற தெளிவுத்திறனில் கூர்மையான அச்சுப்பாடுகள், தொகுத்துரைகளை செய்ய இந்த திசையன் வரைகலைப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இங்சுகேப்பு தரப்படுத்தப்பட்ட விரித்திசையன் வரைகலை (SVG) கோப்பு வடிவத்தை இதன் முக்கிய வடிவமாகப் பயன்படுத்துகிறது, இது இணைய உலாவிகள் உட்பட பல பயன்பாடுகளால் ஆதரிக்கப்படுகிறது. SVG, AI, EPS, பி.டி.எவ், PS மற்றும் PNG உள்ளிட்ட பல்வேறு கோப்பு வடிவங்களில் இங்சுகேப்பில் இறக்குமதியும் ஏற்றுமதியும் செய்யலாம். இந்த மென்பொருள் லினக்சு , விண்டோசு மற்றும் மாக் இயங்குதலங்களில் பதிவிறக்கம் செய்து பயன்படுத்தலாம்.

வரலாறு 
இங்சுகேப்பு 2003 இல் சோடிப்பொடி திசையன் வரைகலை மென்பொருளின் அடிப்படையில் தொடங்கியது. 1999 முதல் உருவாக்கப்பட்ட சோடிப்பொடி, இராப் லெவியனின் குநோம் வரைகலை மென்பொருள் அடிப்படையிலானது. இங்சுகேப்புத் திட்டத்தின் முக்கிய முன்னுரிமைகளில் ஒன்று குநோம் மனித இடைமுக வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் பயன்பாட்டில் இடைமுக நிலைத்தன்மைக் கொண்டு வர வேண்டும் என்பதாகும்.

நான்கு முன்னாள் சோடிப்பொடி நிரலாளர்கள் (டெட் கோல்ட், பிரைசு ஆரிங்டன், நாதன் அர்ச்ட், மென்டல்குய் ஆகியோர்) திட்ட நோக்கங்களில் உள்ள வேறுபாடுகள், மூன்றாம் தரப்பு பங்களிப்புகளுக்கான திறந்த தன்மை மற்றும் தொழில்நுட்ப கருத்து வேறுபாடுகளை மேற்கோள் காட்டி ஃபோர்க்கை வழிநடத்தினர். முழுமையான SVG தரநிலையை செயல்படுத்துவதில் இங்சுகேப்பு மேம்பாடு கவனம் செலுத்தும் என்று அவர்கள் கூறினர், அதேசமயம் சோடிப்பொடி மேம்பாடு ஒரு பொது நோக்க திசையன் வரைகலை மென்பொருளை உருவாக்குவதை வலியுறுத்தியது.

ஃபோர்க்கைத் தொடர்ந்து, இங்சுகேப்பு நிரலாளர்கள் நிரலாக்க மொழியை சி இலிருந்து சி++க்கு மாற்றினர்; ஜிடிகே+ (முன்னர் கிம்ப் கருவித்தொகுதி) கருவித்தொகுப்பை C++ கட்டமைப்பு (gtkmm) ஏற்றுக்கொண்டது; இதன் பயனர் இடைமுகத்தை மறுவடிவமைப்பு செய்து, பல புதிய அம்சங்களைச் சேர்த்தனர். இங்சுகேப்பு SVG தரநிலையை செயல்படுத்துவது முழுமையடையாமல் இருந்தாலும், படிப்படியான முன்னேற்றத்தைக் காட்டியது.

2005 ஆம் ஆண்டு முதல், இங்சுகேப்பு கூகுள் சம்மர் ஆப் கோட் திட்டத்தில் பங்கேற்று வருகிறது.

நவம்பர் 2007 இறுதி வரை, இன்க்ஸ்கேப்பின் மூலக் களஞ்சியம் சோர்சுஃபோர்ச்சில் நடத்தப்பட்டது. அதன் பிறகு இலாஞ்ச்பேடிற்கு மாற்றப்பட்டது. சூன் 2017 இல், இது கிட்லாப்புக்கு மாற்றப்பட்டது.

மேற்கோள்கள்

கட்டற்ற மற்றும் திறமூல வரைகலை மென்பொருட்கள்
பல்லியக்குதள கட்டற்ற மென்பொருட்கள்
ஹேம் நாக் பாபுஜி

ஹேம் நாக் பாபுஜி (Hem Nag Babuji, மறைவு: 6, பெப்ரவரி, 2023) என்பவர் தமிழ்த் திரைப்பட தயாரிப்பாளர், விநியோகஸ்தர், நடிகர் ஆவார். இவர் தென்னிந்திய திரைப்படம் மற்றும் தொலைக்காட்சித் தயாரிப்பாளர் சங்கத்தின் தலைவராகவும் இருந்துள்ளார். 

ஹேம் நாக் புரொடக்சன்ஸ் என தன் பெயரிலேயே தயாரிப்பு நிறுவனத்தைத் தொடங்கி பட படங்களை தயாரித்துள்ளார், சில படங்களில் நடித்தும் இருக்கிறார். இவர் தனது திரைப்ப நிறுவனத்தில் காளி, கர்ஜனை, சுயம்வரம் உள்ளிட்ட திரைப்படங்களை தயாரித்துள்ளார். பல படங்களுக்கு நிதியாளராகவும், விநியோகஸ்தராகவும் இருந்துள்ளார்.

இறப்பு 
ஹேம் நாக் பாபுஜி மூப்பின் காரணமாக 6, பெப்ரவரி, 2023 அன்று சென்னையில் இறந்தார்.

தயாரித்த திரைப்படங்கள் 
 காளி (1980)
 கர்ஜனை (1981)
 முரட்டு கரங்கள் (1986)

மேற்கோள்கள் 

தமிழ்த் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள்
2023 இறப்புகள்
காந்தா

காந்தா (Kantha) என்ற பூத்தையல் கைவினைக் கலை வங்காளதேசம் மற்றும் இந்தியாவின் கிழக்குப் பகுதிகளில், குறிப்பாக இந்திய மாநிலங்களான மேற்கு வங்காளம், திரிபுரா மற்றும் ஒடிசா போன்ற பகுதிகளில் காணப்படுகிறது. காண்டா மற்றும் குவாண்டா என்ற பெயர்களாலும் இது அழைக்கப்படுகிறது. ஒடிசாவில், பழைய புடவைகளை ஒன்றன் மீது ஒன்றாக அடுக்கி, கையால் தைத்து மெல்லிய மெத்தை  துண்டை உருவாக்குகிறார்கள். இது பொதுவாக படுக்கை மெத்தைகளுக்கு மேலே அல்லது மெத்தைகளுக்குப் பதிலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  "காந்தா புடவைகள் பாரம்பரியமாக வங்காள பிராந்தியத்தின் பெண்களால் அணியப்படுகின்றன.  இந்த நாட்களில், புடவை, குர்தா (அல்லது பஞ்சாபி) மற்றும் சுரிதார் மற்றும் பல ஆடைகளில் பூத்தையல் தைக்கப்பட்டு அது காந்தாத் தையல்  என்று பிரபலமாக அறியப்படுகிறது. இவற்றின் அழகியல் மதிப்பு மற்றும் கையால் செய்யப்பட்ட பண்புகள் காரணமாக இவை பிரபலமடைந்து வருகின்றன. 

காந்தா தையல் என்ற பூப்பின்னல் கலை எளிய மெத்தைகளை உருவாக்கவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இவ்வகை பொதுவாக நாக்சி காந்தா என்று அழைக்கப்படுகிறது. வங்காளத்தில் உள்ள பெண்கள் பொதுவாக பழைய புடவைகள் மற்றும் துணிகளைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். அவற்றை காந்தா தையல் மூலம் அடுக்கி, இலேசான போர்வை, படுக்கை விரிப்பு, குறிப்பாக குழந்தைகளுக்கான விரிப்புகள் முதலியனவற்றை தயாரிக்கிறார்கள். இந்திய துணைக் கண்டத்தின் வங்காளப் பகுதிக்கு வரும் சுற்றுலாப் பயணிகளிடையே காந்தா மிகவும் பிரபலமானதாக உள்ளது.

நெசவு 

காந்தா என்பது கிராமப்புற பெண்களால் அடிக்கடி செய்யப்படும் பூத்தையல்  வடிவமாகும். காந்தா பூத்தையலின்  பாரம்பரிய வடிவம் மென்மையான வேட்டிகள் மற்றும் புடவைகளின்  விளிம்புகளில் எளிமையான ஓடும் தையல் மூலம் செய்யப்படுகிறது. முடிக்கப்பட்ட தயாரிப்பின் பயன்பாட்டைப் பொறுத்து அவை லெப்கந்தா அல்லது சுசினி காந்தா என அழைக்கப்பட்டன.

சால்வைகள், கண்ணாடிகளுக்கான உறைகள், பெட்டிகள் மற்றும் தலையணைகள் உட்பட பல பயன்பாடுகள் பூத்தையல் செய்யப்பட்ட துணிகளுக்கு உள்ளன. சில சந்தர்ப்பங்களில், முழுத் துணியும் ஓடும் தையல்களால் மூடப்பட்டிருக்கும்.  பூக்கள், விலங்குகள், பறவைகள், வடிவியல் வடிவங்கள் மற்றும் அன்றாட நடவடிக்கைகளின் கற்பனை  அழகான உருவங்கள் பூத்தையல் செய்யப்பட்ட துணியில் நெய்யப்படுகின்றன.  துணி மீது நெய்யப்படும் சிறிய தையல் சுருக்கம், அலை அலையான விளைவை கொடுக்கிறது. தற்கால காந்தா என்பது புடவைகள், துப்பட்டா, ஆண்கள் மற்றும் பெண்களுக்கான சட்டைகள், படுக்கை மற்றும் பிற அலங்காரத் துணிகள், பெரும்பாலும் பருத்தி மற்றும் பட்டு போன்ற ஆடைகளுக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நவீன காந்தா-தையல் கைவினைத் தொழில் மிகவும் சிக்கலான பல-நிலை உற்பத்தி மாதிரியை உள்ளடக்கியதாகும் .

மேற்கோள்கள்

மேலும் படிக்க 
 நியாசு சமான் எழுதிய காந்தா எம்பிராய்டரி கலை . யுனிவர்சிட்டி பிரசு, 1993.ஐஎஸ்பிஎன் 984-05-1228-5 .
 81-7017-450-3 
 காந்தா: வங்காளத்தின் எம்ப்ராய்டரி செய்யப்பட்ட குயில்கள், டேரியல் மேசன், பிகா கோசு, கேத்ரின் எக்கர், அன்னே பெரான்டோ. யேல் யுனிவர்சிட்டி பிரசு, 2010.ஐஎஸ்பிஎன் 0300154429 .
 காந்தா, ஜான் கில்லோ, பிரதாபதித்யா பால், கோர்ட்டனே மெக்கோவன் மற்றும் ராப் சிட்னர் ஆகியோரால். மிங்கே இன்டர்நேசனல் மியூசியம் மற்றும் ரேடியசு புக்சு, 2017.ஐஎஸ்பிஎன் 9781942185192 .
 காந்தா வொர்க், சூபி அலேயாசு கோல். சாராவின் கை எம்பிராய்டரி பயிற்சிகள், 2021.

வங்காளதேசத்தில் கலைகள்
மேற்கு வங்கத்தின் பண்பாடு
வங்காளப் பண்பாடு
இந்தியப் பூப்பின்னல்
இந்திய உடைகள்
வான்சுவா திருவிழா

வான்சுவா (Wanshuwa) என்பது இந்தியாவின் அசாம்மாநிலத்தின் கர்பி ஆங்கலாங்கு மாவட்டத்திலுள்ள ஆம்கா மற்றும் மர்ஜோங் கிராமங்களில் வாழும் திவா மக்களின் ஒரு முக்கியமான மத விழாவாகும்.  இது ஐந்து அல்லது ஆறு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை கொண்டாடப்படுகிறது. பொதுவாக, இந்தத் திருவிழா ஜூன் மற்றும் ஆகஸ்ட் மாதங்களில் நடைபெறும். விழா பொதுவாக செவ்வாய் கிழமை தொடங்கி வியாழன் அன்று முடிவடையும். "சாம்" என்ற மரத்தாலான வீட்டில் வசிக்கும் கிராமத்தின் தலைவரான சாங்தோலோயின் இல்லத்தில் புதன்கிழமை முக்கிய விழா நடைபெறுகிறது. இந்த தங்குமிடங்கள் ஓரளவு நிலத்தடியில் புதைக்கப்பட்டு வட்ட வடிவில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.  சாமாடி என்பவர் பாங்சி மற்றும் துராங் இசைக் கருவிகளை இசைப்பார்.  கிராம் என்ற முரசின் தாளத்திற்கு நடனமாடிக்கொண்டு, உறுப்பினர்கள் ஈரமான அரிசியை மாவாக மாறும் வரை  "லோம்போர்" (மர பூச்சி) கொண்டு அரைக்கிறார்கள். நடனத்திற்குப் பிறகு, அரைத்த அரிசி மாவை தண்ணீரில் சிறிது கலந்து, விழாவில் கலந்து கொண்டவர்கள் மீது தெளிக்கப் பயன்படுகிறது. மீதமுள்ள மாவை வேகவைத்து வான்ருசா என்ற உணவைத் தயாரிப்பதற்காக கிராம மக்களிடையே விநியோகிக்கப்படுகிறது. மறுநாள் காலை அவர்கள் வான்ருசாவை தாயரித்து சாங்தோலோயின் வீட்டிற்கு கொண்டு வந்து சோடோங்க ராஜா மற்றும் மால்தேவா ராஜா ஆகியோருக்கு வழங்குகிறார்கள். வியாழன் மாலை வான்சுவா திருவிழா முடிவடைகிறது. ஆம்கா மற்றும் மார்ஜோங் குழுவின் திவா வான்குரி அல்லது வான்சுவா பண்டிகையின் நாளில் அரைத்த மாவை புனித அரிசியாக கருதுகின்றனர். 

வான்சுவா விழாவுடன் தொடர்புடைய ஒரு புராணத்தின் படி,

சான்றுகள்

வெளி இணைப்புகள் 
Wanshuwa Festival
All about Tiwa Tribe and Wanshuwa Festival 

அசாமிய விழாக்கள்
கஸ்தர் திருவிழா

கஸ்தர் திருவிழா  (Gustor Festival ) என்பது இந்திய ஒன்றிய நிர்வாகப் பகுதியான லடாக்கின் வெவ்வேறு மடங்களில் கொண்டாடப்படுகிறது. இது திக்சே, இசுபிடுக், கோர்சோக் மற்றும் கர்ஷா போன்ற பல்வேறு மடங்களால் கொண்டாடப்படுகிறது. 

கஸ்தர் ( གུ་གཏོར / གུ་སྟོར ) என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் திபெத்திய மொழியில் '29 வது நாள் தியாகம்' என்பதாகும்.  இவ்விழா பல்வேறு வகையான சமயச் சடங்குகள், இசை மற்றும் சாம் நடனத்துடன் இரண்டு நாட்கள் கொண்டாடப்படுகிறது.

திக்சே கஸ்தர் திருவிழா 
திக்சே மடாலயத்தில் திக்சே கஸ்தர் திருவிழா (அக்டோபர்-நவம்பர்) திபெத்திய நாட்காட்டியின் ஒன்பதாவது மாதத்தின் 17 முதல் 19 ஆம் நாள் வரை நடைபெறும்.

கோர்சோக் கஸ்தர் திருவிழா 
கோர்சோக் மடாலயத்தில் கோர்சோக் கஸ்தர் திருவிழா ஜூலை மாதம் நடைபெறுகிறது. பல சாங்-பா, திபெத்திய பீடபூமி நாடோடி மேய்ப்பர்கள் இந்த திருவிழாவில் கலந்துகொள்கிறார்கள். கோர்சோக் கஸ்தர் திருவிழாவில், லாமா நடனக் கலைஞர்கள் தர்மபாலர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் முகமூடிகளை அணிவார்கள். தர்மபாலர்கள் பௌத்த தேவாலயத்தின் காவல் தெய்வங்கள். அவர்கள் திபெத்திய பௌத்தத்தின் துருக்பா பிரிவின் புரவலர் தெய்வங்கள்.

கர்ஷா கஸ்தர் திருவிழா 
கர்ஷா மடாலயத்தில் கர்ஷா கஸ்தர் திருவிழா ஜூலை மாதத்தில் வரும் 6 வது திபெத்திய மாதத்தின் 27 மற்றும் 28 வது நாட்களில் நடைபெறுகிறது. கர்ஷா (ஜன்ஸ்காரில் உள்ள மிகப்பெரிய மடாலயம்). இந்த திருவிழாவில் முகமூடி நடனம், வினோதமான இசை மற்றும் ஆன்மீக மந்திரங்களுடன் இரண்டு நாட்கள் தொடரும்.

இசுடோன்டே கஸ்டர் திருவிழா 
இசுடோண்டே மடாலயத்தில் இசுடோண்டே கஸ்தர் திருவிழா நடைபெறுகிறது. இந்த திருவிழாவின் தேதிகள் திபெத்திய நாட்காட்டியைப் பொறுத்தது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் தேதி மாறுபடும் ஆனால் பெரும்பாலும் ஜூலையில் நடைபெறும்.

அட்டவணை 
லடாக் திபெத்திய சந்திர நாட்காட்டியைப் பின்பற்றுவதால் மற்றும் கஸ்தர் திருவிழா திபெத்திய நாட்காட்டியின்  11 மாதத்தின் 28 மற்றும் 29 வது நாட்களில் வருகிறது, ஒவ்வொரு ஆண்டும் திருவிழா கிரிகொரியன் நாட்காட்டியின் வெவ்வேறு தேதிகளில் வருகிறது.

புகைப்படங்கள்

மேற்கோள்கள் 

பௌத்த பண்டிகைகள்
திபெத்தியப் பண்பாடு
லடாக்கின் பண்பாடு
காரடையான் நோன்பு

காரடையான் நோன்பு (Karadaiyan Nonbu) என்பது தமிழக இந்து சமூகத்தைச் சேர்ந்த பெண்கள் தங்கள் கணவர்கள் மற்றும் மணமாகாத பெண்கள் தங்களின் வருங்கால கணவர்களின் நலனுக்காக நடத்தும் திருவிழாவாகும். எமதருமனிடமிருந்து சாவித்திரி தன் கணவனை எப்படிக் காப்பாற்றினாள் என்பது தொடர்பானது பண்டிகை இது. இது தெற்கு நாட்காட்டியில் பங்குனி முதல் நாளில் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த நோன்பு காமாட்சி நோன்பு, கவுரி நோன்பு, சாவித்திரி விரதம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

கொண்டாட்டம் 
வரலாற்று ரீதியாக, திருமணமான பெண்கள் இந்து தெய்வமான கௌரியிடம் பிரார்த்தனை செய்கின்றனர். இவர்கள் தங்கள் கணவர்களின் நீண்ட ஆயுளுக்காகவும் நல்வாழ்வுக்காகவும் பிரார்த்தனை செய்கின்றனர். மகாபாரத காவியத்தில் கூறப்படும் சாவித்திரி மற்றும் சத்தியவான் கதையில் காணப்படுவது போல், தன் கணவர் சத்தியவான் மீது சாவித்திரி காட்டிய பக்தியையும் அன்பையும் பெண்கள் எதிரொலிக்க முயல்கின்றனர். திருமணமான பெண்கள் இந்த காரடையான் நோன்பு தினத்தன்று விரதம் இருப்பார்கள். மங்களகரமான நேரத்திற்கு முன், பெண்கள் தங்கள் பூசை அறையின் முன் கோலமிட்டு, குளித்து, பூசையுடன் விழாவை நடத்துவார்கள். பொதுவாக, அரிசி பொடி மற்றும் வெல்லத்தால் செய்யப்பட்ட பிரசாதம் தயாரிக்கப்பட்டு அம்மனுக்குப் பிரசாதமாக வழங்கப்படுகிறது. கௌரி தேவியின் மீது சாவித்திரியின் பக்தி, மரணத்தின் அதிபதியான யமனிடமிருந்து தன் கணவனின் வாழ்க்கையை மீட்டெடுக்கும் வலிமையையும் ஞானத்தையும் அளித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இவள் போரில் வெற்றி பெற்றது ஆயுதங்களினாலோ அல்லது வெடிமருந்துகளாலோ அல்ல, ஆனால் அவளுடைய புத்திசாலித்தனமான வாதங்களால். யமன் அவளுக்கு ஒரு விருப்பத்தை அளித்தபோது, அவள் அதை ஆயிரம் மகன்களுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தாள். அவர் சம்மதித்ததையடுத்து, இந்த ஆசையை நிறைவேற்றச் சாவித்திரி தனது இறந்த கணவனின் உயிரைத் திரும்பப் பெற முயன்றார்.

அடை தயாரித்தல் 
போக் என்பது அரிசி மாவு, கருப்பட்டி, வெல்லம் மற்றும் தேங்காய் ஆகியவற்றால் தயாரிக்கப்பட்ட ஒரு சிறப்பு அடையாகும். இது சூடான மற்றும் வெண்ணெய் சேர்த்து உண்ணப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள் 

இந்து சமய விரதங்கள்
தமிழ்நாட்டு விழாக்கள்
இந்து சமய விழாக்கள்
தென்னை
இந்திய உணவுகள்
பாவாடரப்பட்டி

பாவாடரப்பட்டி (சிலர் பாவாடப்பட்டி, Pavadapatti எனவும் அழைக்கின்றனர்) என்பது இந்திய ஒன்றியம்,  தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், கெலமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியத்துக்கு  உட்பட்ட  ஒரு சிற்றூர் ஆகும். இது திம்ஜேப்பள்ளி ஊராட்சிக்கு உட்பட்டது.

அமைவிடம் 
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான கிருஷ்ணகிரியிலிருந்து  45 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும்,  மாநிலத் தலைநகரான சென்னையில் இருந்து 308 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது.

மேற்கோள்

கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
ஆரத்தி பட்டாச்சார்யா

ஆரத்தி பட்டாச்சார்யா(Arati Bhattacharya)  ஓர் இந்திய பெங்காலி நடிகை, எழுத்தாளர் மற்றும் இயக்குநர் ஆவார். பெங்காலி சினிமாவில் இவர் செய்த பணிக்காக அங்கீகரிக்கப்பட்டவர். உத்தம் குமார், சௌமித்ரா சாட்டர்ஜி மற்றும் அனில் சாட்டர்ஜி போன்ற நடிகர்களுடன் இவரது திரை ஜோடி பிரபலமானது. பின்னர் இவர், ஹிந்தி மற்றும் போஜ்புரி திரைப்படத் துறையில் வெற்றிகரமான திரைக்கதை எழுத்தாளராக இடம்பெயர்ந்தார்.

ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி 
ஆரத்தி பட்டாச்சார்யா இந்தியாவின் ஜாம்ஷெட்பூரில் பிறந்தார். டி.எம். மதன் பெண்கள் உயர்நிலைப் பள்ளியில் மெட்ரிகுலேஷன் தேர்ச்சி பெற்ற பிறகு, ஜாம்செட்பூர் மகளிர் கல்லூரியில் சேர்ந்தார், ஆனால் படிப்பை முடிக்க முடியவில்லை.

நாடக கலைஞராக 
ஜாம்செட்பூரில் நடந்த கல்லூரி நாடகத்தில் சத்யா பந்தோபாத்யாயுடனான முதல் தற்செயலான சந்திப்பிற்குப் பிறகு, சத்யா பந்தோபாத்யாய் கொல்கத்தாவில் ஒரு நாடக கலைஞராக வந்து பணியாற்ற அழைத்தார். பின்னர் இவர் தனது தாயுடன் கொல்கத்தாவுக்குச் சென்று, சத்யா பந்தோபாத்யாய் எழுதி இயக்கிய 'கேயா' என்ற முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் ரங்மஹால் தியேட்டரில் "நஹாபத்" நாடகத்தில் நாடகக் கலைஞராக தனது நடிப்பைத் தொடங்கினார். 1972 ஆம் ஆண்டு மிருணாள் சென் இயக்கிய "ஏக் அதுரி கஹானி" திரைப்படத்தில் முன்னணி நடிகையாக நடிப்பதற்கு வாய்ப்பு கிடைத்த பிறகு 1970 களில் மறக்கமுடியாத பல பாத்திரங்களில் நடித்தார்.

தொழில் 
ஆரத்தி பட்டாச்சார்யா, பிரேயசி, ஸ்திரீ, சூர்யத்ரிஷ்னா போன்ற படங்களுக்காக பிரபலமாக அறியப்பட்டவர். 1976இல்,  ஆனந்தமேளா திரைப்படத்தில் பாடகியாகவும் குரல் கொடுத்தார். இவர் சத்யஜித் ராயுடன் ஜன ஆரண்யாவில்  மேலும் மிருணாள் சென்னுடன் ஏக் அதுரி கஹானியில் பணியாற்றினார். 50க்கும் மேற்பட்ட பெங்காலி படங்களில் நடித்துள்ளார். இவரும் ஒரு கதக் நடனக் கலைஞராவார். இவர் சில இந்தி மற்றும் போஜ்புரி படங்களையும் இயக்கியுள்ளார். இப்போது போஜ்புரி திரையுலகில் ஒரு வெற்றிகரமான திரைக்கதை எழுத்தாளராக பணியாற்றி வருகிறார்.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை 
போஜ்புரி நடிகரும் அரசியல்வாதியுமான குணால் சிங்கை மணந்தார். இவர்களது மகன் நடிகர் ஆகாஷ் சிங் .

விருதுகள் 

பெங்கால் திரைப்பட பத்திரிகையாளர்கள் சங்கம் – அமி சே ஓ சகா (1976)  திரைப்படத்திற்காக சிறந்த துணை நடிகைக்கான விருது வழங்கப்பட்டது.

திரைப்படவியல்

ஒரு நடிகராக

ஒரு இயக்குனராக

சான்றுகள்

வெளி இணைப்புகள் 

வாழும் நபர்கள்
20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள்
வங்காளத் திரைப்பட நடிகைகள்
இந்தித் திரைப்பட நடிகைகள்
பால நாகம்மா (தெலுங்கு)

பால நாகம்மா (Bala Nagamma) என்பது 1942ஆம் ஆண்டு வெளியான தெலுங்கு மொழித் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தினை இயக்கியவர் சி. புல்லையா.இதனைத் தயாரித்தவர் சு. சீனிவாசன் எனப்படும் எஸ். எஸ். வாசன். பாலா நாகம்மா கதை மிகவும் பிரபலமான புர்ரகதாக்களில் ஒன்றாகும். தமிழில் மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்ட தெலுங்கில் ஜெமினி ஸ்டுடியோஸ் தயாரித்த வெற்றிகரமான ஆரம்பப் படங்களில் இதுவும் ஒன்று. ஜெமினி ஸ்டுடியோஸ் இப்படத்தை இந்தியில் மதுபாலா நடித்த பஹுத் தின் ஹுவே (1954) என்ற பெயரில் வெளியிட்டது. இந்தப் படம் பின்னர் 1959-ல் வேதாந்தம் ராகவய்யாவின் இயக்கத்தில் அதே பெயரில் மீண்டும் தயாரிக்கப்பட்டது.

கதை 
இத்திரைப்படத்தின் கதைப் பாலா நாகம்மா என்ற இளம் இளவரசியைப் பற்றியது. மன்னன் நவபோசராசாவின் இராணி பூலக்ஷ்மி, சந்ததிக்காக சடாங்கி முனியிடம் பிரார்த்தனை செய்து ஏழு குழந்தைகளைப் பெற்றாள். இவர்களில் இளையவரின் பெயர்ப் பாலா நாகம்மா (காஞ்சனமாலா). இவள் காரியவர்தி ராஜுவை (பண்டா) மணந்தாள். இவள் மாயலா மராத்தியால் (கோவிந்தராஜுல சுப்பாராவ்) கடத்தப்படுகிறாள். மாயலா மராத்தி பாலா நாகம்மாவை நாயாக மாற்றி, நகுல்லபுடி காட்டில் உள்ள தனது குகைக்கு அழைத்துச் செல்கிறான். அங்குச் சென்றதும், அவளை தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்த முயல்கிறான். பாலா நாகாமமாவின்  விரதம் (புனித சடங்குகள்) மற்றும் பூசைகளை மேற்கோள் காட்டி அவனை விலக்கி வைக்கிறாள். அவள் பதினான்கு வருடங்கள் குகையில் கைதியாக இருக்கிறாள். அந்த நேரத்தில் பகீரின் எஜமானி சங்கு (புஷ்பவல்லி) பொறாமைப்படுகிறாள். இதற்கிடையில், இவரது மகன் பாலவர்த்தி ராஜு வளர்ந்து, மாயலா பக்கீரின் கைதியாக நாகல்புடி காட்டில் தனது தாயார் இருப்பதைப் பற்றிய உண்மையைக் கண்டுபிடிக்கின்றார். பூ விற்கும் பெண்ணான தம்பாலி பெடி மூலம் தன் பேரனாகக் காட்டிக்கொண்டு பக்கீரைத் தேடுகிறான். பின்னர், அவர் பகீரைத் தோற்கடித்தார்.

நடிகர்கள்

ஆண் நடிகர்கள் 

 மயில மராத்தியாக மருத்துவர் கோவிந்தராஜுல சுப்பா ராவ்
 பண்டா கனக லிங்கேஸ்வர ராவ், காரியவர்த்தி ராஜுவாக
 நவபோஜ ராஜுவாக பலிஜேபள்ளி லட்சுமிகாந்த கவி
 பாலவர்த்தி ராஜுவாக மாஸ்டர் விஸ்வம்
 இராமவர்த்தி ராஜுவாக பொதிலா வெங்கட கிருஷ்ணமூர்த்தி
 கோட்வால் ராம சிங்காக ரேலங்கி வெங்கட்ராமையா
 சாகலி திப்புடாக லங்கா சத்தியம்
 ஜோதிடராக வி. லட்சுமிகாந்தம்
 நாகேந்திருடாக அட்டாலா நாராயண ராவ்
 புலி ராஜுவாக கர்ரா சூர்யநாராயணா

நடிகைகள் 

 பாலநாகம்மாவாக காஞ்சனமாலா
 இராணி சங்குவாக புஷ்பவல்லி
 பூலட்சுமியாக பெல்லாரி லலிதா
 மண்டுல மாணிக்யமாக கமலா தேவி
 துர்காவாக சீதாபாயம்மா
 சீதாலியாக ரத்னமாலா (சாகலி திப்புடுவின் மனைவி)
 தம்பாலி பெடியாக அஞ்சனி பாய்
 இளம் பாலநாகம்மாவாக சரஸ்வதி
 இளம் சூர்யநாகம்மாவாக கமலா
 தாசியாக கமலாகுமாரி

ஒலிப்பதிவு 
இப்படத்தில் மூன்று பாடல்கள் உள்ளன.

 "நா சொகசே கனி மருதே தாசுது கட" – புஷ்பவல்லி
 "நன்னா மேமு டெல்லி போதம்"
 "ஸ்ரீ ஜெய ஜெய கௌரி ரமணா" - பெல்லாரி லலிதா

வரவேற்பு 
திரைப்பட வரலாற்றாசிரியர் ராண்டோர் கையின் கூற்றுப்படி, பாலா நாகம்மா  (லாபம்) பெற்றது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 
 Balanagamma at Cinegoer.com
 Watch BalaNagama At Basthi.com
 Bala Nagamma at The Hindu/Cinema Plus
 List of Copyright violators reported

1942 தெலுங்குத் திரைப்படங்கள்
இந்தியத் தெலுங்குத் திரைப்படங்கள்
சிவ நாராயணமூர்த்தி

சிவ நாராயணமூர்த்தி (Siva Narayanamoorthy, இறப்பு: 7, திசம்பர், 2022) என்பவர் தமிழ்த் திரைப்பட நகைச்சுவை நடிகர் ஆவார். இயக்குநர் விசுவால் வீடுதோறும் வசந்தம் என்ற தொலைக்காட்சித் தொடரில் நடிகராக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டர். பின்னர் மு. களஞ்சியம் இயக்கிய பூந்தோட்டம் படத்தின் வழியாக திரைப்பட்ட நடிகராக அறிமுகமானார். தன் உடலமைப்பு, முக பாவனைகளைக் கொண்டு காவல் அதிகாரி, பண்ணையார் போன்ற படங்களில் பல படங்களில் நடித்துள்ளார். குறிப்பாக விவேக், வடிவேலு ஆகியோருடன் இணைந்து நடித்ததற்காக அறியப்படும் இவர் சுமார் 2018க்கும் மேற்பட்ட படங்களில் நடித்துள்ளார்.

குடும்பம் 
சிவ நாராயணமூர்த்தி தஞ்சாவூர் மாவட்டம், பட்டுக்கோட்டையை அடுத்த பொன்னவராயன்கோட்டையைச் சேர்ந்தவர். இவருக்கு புஷ்பவல்லி என்ற மனைவியும், லோகேஷ், இராம்குமார் என்ற இரு மகன்களும், சிறீதேவி என்ற மகளும் உள்ளனர்.

நடித்த படங்களில் சில 
 பூந்தோட்டம் (1998) 
 படையப்பா (1999)
 சாமி (2003)
 தாமிரபரணி (2007)
 ஈநாடு (2009)
 சந்திரமுகி (2010)
 வேலாயுதம் (2011)
 ஆதித்ய நாராணனா (2012)
 வாக்கப்பட்ட சீமை (2012)
 விந்தை (2015)

குறிப்புகள்

வெளி இணைப்புகள் 
 

தமிழ்த் திரைப்பட நகைச்சுவை நடிகர்கள்
2022 இறப்புகள்
சாம் நடனம்

சாம் நடனம் ( Cham dance) என்பது திபெத்திய பௌத்த மதத்தின் சில பிரிவுகள் மற்றும் புத்த விழாக்களுடன் தொடர்புடைய ஒரு கலகலப்பான முகமூடி மற்றும் ஆடை அணிந்த நடனமாகும்.  பாரம்பரிய திபெத்திய இசைக்கருவிகளைப் பயன்படுத்தி துறவிகள் இசைக்கும் இசையுடன் இந்த நடனம் நடைபெறுகிறது. நடனங்கள் பெரும்பாலும் உணர்வுள்ள உயிரினங்களுக்கு இரக்கம் தொடர்பான தார்மீக அறிவுரைகளை வழங்குகின்றன. மேலும், அவற்றை உணரும் அனைவருக்கும் தகுதியைக் கொண்டுவரும்.

சாம் என்பது தியானத்தின் ஒரு வடிவமாகவும், கடவுள்களுக்கான பிரசாதமாகவும் கருதப்படுகிறது. சாமின் தலைவர் பொதுவாக ஒரு இசைக்கலைஞராகவே இருப்பார், சிம்பல் என்ற ஒரு தாள வாத்தியத்த்தை பயன்படுத்துவார் .

20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இதனை "பிசாசு நடனம்" என்றும் அழைக்க ஆரம்பித்தனர். இது கலைஞர்கள் அணியும் ஆடைகளின் மேற்கத்திய கருத்துகளிலிருந்து பெறப்பட்டது.

உள்ளடக்கம் 

சாம் பெரும்பாலும் பத்மசாம்பவா, 9 ஆம் நூற்றாண்டின் நைங்மாபா பள்ளியின் ஆசிரியர்கள் போன்ற பிற புனிதர்களின் வாழ்க்கைச் சம்பவங்களை சித்தரிக்கிறது.

மோகேயன் மற்றும் கமலசீலா ஆகிய இரு முக்கிய விவாதக்காரர்கள் அல்லது இயங்கியல் வல்லுநர்களுக்கிடையேயான லாசா அமைப்பின் பெரும் விவாதம், கிங்காயில் உள்ள கும்பம் மடாலயத்தில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் ஒரு குறிப்பிட்ட சாம் நடனத்தில் விவரிக்கப்பட்டு சித்தரிக்கப்படுகிறது. 841 ஆம் ஆண்டு  லாங்தர்மா என்ற திபெத்திய கொடுங்கோல் மன்னன் லாக்லுங்பா பெல்கி டோர்ஜே என்ற துறவியால் படுகொலை செய்யப்பட்டதை நினைவுகூரும் வகையில், திபெத்திய புத்தாண்டான லோசரை முன்னிட்டு இந்த நடனத்தின் ஒரு மறு செய்கை நிகழ்த்தப்பட்டது. துறவி, கருப்பு அங்கி மற்றும் கருப்பு தொப்பி அணிந்து, அரண்மனைக்கு வெளியே நடனமாடிக்கொண்டே பேரரசர் முன் நிகழ்ச்சி நடத்த அனுமதிக்கப்பட்டார்.  பின்னர் மன்னரை படுகொலை செய்தார்.  தீமையின் மீது நன்மையின் வெற்றியைக் குறிக்கும் நடனம் இது.

கருப்பு தொப்பி நடனம் ஒரு வஜ்ரகிலயா நடனம் மற்றும் ஓவியங்களில் அடிக்கடி சித்தரிக்கப்படும் நடனமாகும். பௌத்தத் துறவிகளால் நிகழ்த்தப்படும் இந்த நடனம் ஞானம் அடையவும் தீய சக்திகளை அழிக்கவும் இரண்டு நிலைகளில் செயல்படுகிறது. நடனக் கலைஞர்கள் பெரும்பாலும் ஒரு மண்டை ஓடு மற்றும் தாவணியை ஒன்றாகக் கட்டிக் கொள்கிறார்கள்.

இந்தியாவின் கீழ்க்காணும் இடங்களில் கலாச்சார மற்றும் மத விழாக்களில் நடனங்கள் நிகழ்த்தப்படுகின்றன:

 இலாகௌல், ஸ்பீதி மாவட்டம்
 சிக்கிம்
 தரம்சாலா
 காளிம்பொங்
 டார்ஜீலிங் )
 கருநாடகம்
 பைலக்குப்பே தங்கக் கோயில்
 லடாக்

திபெத் 
திபெத்தியர்கள் பொதுவாக மோன்லம் பிரார்த்தனை திருவிழாவின் போது அதிகளவிலான பார்வையாளர்களுக்கு சாம் நடனத்தை நிகழ்த்துகிறார்கள்.

சான்றுகள்

மேலும் படிக்க 
Forman, Werner (photographs) & Rintschen, Bjamba (text) Lamaistische Tanzmasken: der Erlik-Tsam in der Mongolei. Leipzig: Koehler & Amelang, 1967 (text translated into German from Russian)

வெளி இணைப்புகள் 

 Description of Black Hat dance in Bhutan 
 Examples of Cham Dance
 Video of Dance of the Ging 

காணொளிக் கோப்பு உள்ள கட்டுரைகள்
பூட்டானின் பண்பாடு
திபெத்தியப் பண்பாடு
கோவாவின் இசை

கோவாவின் இசை (Music of Goa) என்பது இந்தியாவின் மேற்குக் கடற்கரையில் உள்ள கோவா மாநிலத்தின் இசையைக் குறிக்கிறது. கோவாவில் மேற்கத்திய கலை இசை முதல் இந்திய பாரம்பரிய இசை வரை பல்வேறு வகையான இசை வகைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. கொங்கணி இசையும் இந்த சிறிய மாநிலம் முழுவதும் பிரபலமானது. போர்த்துக்கலின் முன்னாள் பிரதேசமாக இருந்ததால், வயலின், விபுணவி, கித்தார், ஊதுகொம்பு மற்றும் கின்னரப்பெட்டி போன்ற கருவிகளைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் கோவா ஒரு மேலாதிக்க மேற்கத்திய இசைக் காட்சியைக் கொண்டுள்ளது. இது இந்திய இசை உலகிற்கு பல முக்கிய இசைக்கலைஞர்களையும் பாடகர்களையும் உருவாக்கியுள்ளது. போர்த்துகேய பாடோ இசை கோவாவிலும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

பிரபல பாடகர்கள் 
பிரபலமான பாடகியான லோர்னா கார்டிரோ  "கோவாவின் நைட்டிங்கேல்" என்று குறிப்பிடப்படுகிறார். அவர் ஆங்கிலம் மற்றும் கொங்கணி இரண்டிலும் பாடுகிறார். பிஸ்ஸோ, பெப்டோ, ரெட் ரோஸ், துஸோ மோக் மற்றும் நோக்ஸிபக் ரோட்டா ஆகியவை அவரது பிரபலமான பாடல்களாகும்''. ஆண்டனி கோன்சால்வ்ஸ் (வயலின் கலைஞர்), அன்டோனியோ போர்டுனாடோ டி ஃபிகியூரிடோ (நடத்துனர் மற்றும் வயலின் கலைஞர்), கிறிஸ் பெர்ரி (பெரும்பாலும் கோவா இசையின் மன்னன் என்று அழைக்கப்படுவார்கள்), ஹேமா சர்தேசாய் (பின்னணிப் பாடகர்), இயன் டி'சா, (முன்னாள் கிதார் கலைஞர் கனேடிய இசைக்குழு பில்லி டேலண்ட், கோவன் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்), ரெமோ பெர்னாண்டஸ் (இசையமைப்பாளர் மற்றும் பின்னணிப் பாடகர்), கிஷோரி அமோன்கர் (பாரம்பரிய பாடகர்), தீனநாத் மங்கேசுகர் (நாடக கலைஞர் மற்றும் பாரம்பரிய பாடகர்), மற்றும் ஆலிவர் சீன் (பாடகர்/பாடலாசிரியர்). பாடகர் கேசர்பாய் கெர்கர், லதா மங்கேஷ்கர் மற்றும் ஆஷா போஸ்லே போன்ற பல இந்திய பாரம்பரிய இசை கலைஞர்களை கோவா உருவாக்கியுள்ளது.

கோவா உள்ளூர் இசைக்குழுக்கள் மேற்கத்திய இசை பாணிகளைப் பயன்படுத்துவதற்கும் அறியப்படுகின்றன. மேலும் அவை பொது மற்றும் தனியார் கொண்டாட்டங்களில் பிரபலமாக உள்ளன. கோவா மின்னணு இசை, டிரான்ஸ் இசையின் தாயகமாக மாறியுள்ளது. கோவாவில் ஆண்டுதோறும் நடத்தப்படும் மின்னணு இசை விழாக்களில் இது பிரபலமானது, இது 50 க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் இருந்து மக்களை ஈர்க்கிறது. இருப்பினும், நத்தார்-புத்தாண்டு காலத்தில் சுற்றுலாவின் உச்சம் காரணமாக, திருவிழாக்கள் ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளன அல்லது மற்ற தேதிகளில் மாற்றப்பட்டுள்ளன.

உள்நாட்டு பாரம்பரிய இசை

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 

இசை வகைகள்
ஆறாவது உலக பஞ்சாபி மாநாடு

ஆறாவது உலக பஞ்சாபி மாநாடு (6th World Punjabi Conference) பஞ்சாபின் கல்வி, மொழி, இலக்கியம், விவசாயம், பாதுகாப்பு மற்றும் அரசியல் தொடர்பாக குழு விவாத அடிப்படையில் இரண்டு நாட்கள் நடைபெற்ற ஒரு மாநாடு ஆகும். 2018 ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு மாதம் 10,11 ஆகிய  தேதிகளில் சண்டிகர் நகரில் நடைபெற்றது. பஞ்சாபி மொழி மற்றும் சமூகத்தின் வளர்ச்சிக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் வகையில் பஞ்சாப் சட்டசபையின் அவைத் தலைவர் ராணா கன்வர் பால் சிங்கும் கலாச்சார விவகாரங்கள் மற்றும் சுற்றுலா அமைச்சர் நவ்சோதி சிங் சித்துவும் பங்கேற்றனர். பாட்டியாலாவிலுள்ள பஞ்சாபி பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தர் பி.எசு.குமான்,  நாம்தாரி சத்குரு உதய் சிங் மற்றும் உலக பஞ்சாபி மையத்தின் முன்னாள் இயக்குநர் தீபக் மன்மோகன் சிங் ஆகியோர் இம்மாநாட்டில் உரையாற்றினர். அனிதா சிங், இயங் பகதூர் கோயல், சுகி பாத் மற்றும் இக்பால் மகால் ஆகியோர் பஞ்சாபி மொழி மற்றும் கலாச்சாரத்திற்கு அவர்கள் செய்த பங்களிப்பிற்காக கௌரவிக்கப்பட்டனர். மாநாடு ஞாயிற்றுக்கிழமை, பஞ்சாப் கலா பவனுக்கு மாறியது.

பஞ்சாபி பண்பாட்டு  பாராளுமன்றத்தை உருவாக்குதல்,  பஞ்சாபி மொழி கடினமான காலங்களில் செல்ல நேரிட்டாலும் மொழியைக் காப்பாற்றுவது தொடர்பான கருத்துகள் மாநாட்டில் விவாதிக்கப்பட்டன. பஞ்சாபில் உள்ள விளம்பரப் பலகைகளில் பஞ்சாபி மொழி இருக்க வேண்டும் என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறேன் என்றும் இந்த விவகாரத்தை குறித்து முதல்வர் கேப்டன் அமரீந்தர் சிங்கிடம் எடுத்துரைப்பதாகவும் விழாவை தொடங்கி வைத்த அவைத்தலைவர் கூறினார். முக்கிய பஞ்சாபி எழுத்தாளர்களின் பிறந்தநாள் கொண்டாடப்படும் கலாச்சாரம் உருவாக வேண்டும் என்றும் அவர் வாழ்த்தினார்.

மேற்கோள்கள் 

பஞ்சாபி மொழி
ஆஷி சிங்

ஆஷி சிங் (Ashi Singh) ஓர் இந்திய தொலைக்காட்சி நடிகை ஆவார். சோனி என்டர்டெயின்மென்ட் டெலிவிஷனின் நிகழ்ச்சியான,  யே உன் தினோன் கி பாத் ஹையில் நைனா அகர்வாலின் பாத்திரத்தை இவர் சித்தரித்தார். 2020 இல், இவர் சோனி எஸ்.ஏ.பி. இன் அலாடின் - நாம் தோ சுனா ஹோகாவில் இளவரசி யாஸ்மினாக தோன்றினார். 2021 முதல், அவர் ஜீ டிவியின் சந்திப்பில் மீட் ஹூடாவாக தோன்றுகிறார்.

தொழில் 
2015 இல் தொலைக்காட்சியில் வெளியான சீக்ரெட் டைரிஸ்: தி ஹிடன் சாப்டர்ஸ் நிகழ்ச்சியின் மூலம் ஆஷி சிங்  அறிமுகமானார்  இவர் கும்ரா, க்ரைம் ரோந்து மற்றும் சவ்தான் இந்தியா என்ற நிகழ்ச்சிகளிலும் நடித்துள்ளார். இவர் கைதி இசைக்குழுவில் ஜெயிலரின் மகளாக கேமியோவில் தோன்றினார்.

2017 ஆம் ஆண்டில், செட் இந்தியாவின் யே உன் தினோன் கி பாத் ஹையில் ரன்தீப் ராய்க்கு ஜோடியாக நைனா அகர்வால் கதாநாயகியாக நடிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இந்த நிகழ்ச்சி ஆகஸ்ட் 2019 வரை வெற்றிகரமாக ஓடியது 

ஜூலை 2020 இல், அவ்னீத் கவுர் உடல்நலம் காரணமாக நிகழ்ச்சியை விட்டு வெளியேறிய பிறகு, ஆஷி சிங் பின்னர் சோனி எஸ்.ஏ.பி.(SAB) இன் அலாடின் - நாம் தோ சுனா ஹோகாவில் சித்தார்த் நிகாமுக்கு இணையாக யாஸ்மினாக நடித்தார்.

2021 முதல், அவர் ஜீ டிவியின் மீட்: பட்லேகி துனியா கி ரீட்டில் ஷகுன் பாண்டேவுக்கு இணையாக மீட் ஹூடாவாகத் தோன்றுகிறார்.

2019 ஆம் ஆண்டில், ஈஸ்டர்ன் ஐயின் அட்டைப்படத்தில் அதன் 1500வது இதழில், "எதிர்காலம் ஆஷி சிங்கிற்கு சொந்தமானது" என்ற தலைப்பில் இடம்பெற்றார். இவர், சிறந்த தொலைக்காட்சி நடிகைக்கான விருதினையும் பெற்றுள்ளார்.

சான்றுகள் 

வாழும் நபர்கள்
பிரதிமா தேவி (கன்னட நடிகை)

பிரதிமா தேவி (Prathima Devi) (9 ஏப்ரல் 1933 - 6 ஏப்ரல் 2021) கன்னடத் திரைப்படங்களில் பணியாற்றியதற்காக அறியப்பட்ட ஒரு இந்திய நடிகை ஆவார். 1947 ஆம் ஆண்டு கிருஷ்ணலீலா திரைப்படத்தின் மூலம் பிரதிமா தேவி அறிமுகமானார். பாக்ஸ் ஆபிஸில் 100 நாட்களை நிறைவு செய்த முதல் கன்னடத் திரைப்படமான ஜெகன்மோகினி (1951) திரைப்படத்தில் அவர் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். இவர் 60 க்கும் மேற்பட்ட படங்களில் நடித்துள்ளார்.

சுயசரிதை 
தேவி 9 ஏப்ரல் 1933 அன்று மெட்ராஸ் பிரசிடென்சியின் (தற்போதைய கர்நாடகாவில் ) தென் கனரா பகுதியில் உள்ள கல்லாட்கா என்ற ஊரில் உபேந்திர ஷெனாய் மற்றும் சரஸ்வதிபாய் ஆகியோரின் நான்கு குழந்தைகளில் கடைசியாகப் பிறந்தார். இவரது இயற்பெயர் மோகினி ஆகும்.  தேவி நான்கு அல்லது ஐந்து வயதாக இருக்கும் போது தந்தையை இழந்தார்; குடும்பம் மங்களூருக்கு குடிபெயர்ந்தது, பின்னர் அகமதாபாத்திற்கு குடிபெயர்ந்தது, அங்கு அவரது மைத்துனர் ஜவுளி வியாபாரம் செய்து வந்தார், உடுப்பியில் குடியேறினார். 1941 ஆம் ஆண்டு தமிழ்த் திரைப்படமான சாவித்திரியில் எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி நாரதர் வேடத்தில் நடித்ததன் மூலம், தேவிக்கு திரைப்படங்களைப் பார்ப்பதில் ஆர்வம் ஏற்பட்டது.

கிருஷ்ணலீலா (1947) திரைப்படத்தில் நுழைவதற்கு முன்பு தேவி 11 வயதில் தொழில்முறை நாடகத்தில் சேர்ந்தார். படத்தில், இவர் கெம்பராஜ் அர்ஸுடன் திரையைப் பகிர்ந்து கொண்டார், அதே நேரத்தில் வருங்கால கணவர் டி. ஷங்கர் சிங்கை அதன் செட்டில் சந்தித்தார். இவர் ஜெகன்மோகினியில் (1951) தோன்றினார், இது திரையரங்குகளில் 100 நாள் ஓடி முடித்த முதல் கன்னடத் திரைப்படமாகும். மேக்கப் சுப்பண்ணாவுடன் இவர் நடித்த டல்லாலி (1952) மற்றொரு பெரிய வெற்றியைப் பெற்றது. மஹாத்மா பிலிம்ஸ் பேனரின் கீழ் இவரது கணவர் தயாரித்த படங்களில் இவர் நடித்த பெரும்பாலான படங்கள் அடங்கும்.

தேவிக்கு நான்கு குழந்தைகள் இருந்தனர்: மகன் ராஜேந்திர சிங் பாபு ஒரு திரைப்பட இயக்குநர், சங்ராம் சிங் மற்றும் ஜெய்ராஜ் சிங் மற்றும் மகள் விஜயலட்சுமி சிங், நடிகை மற்றும் தயாரிப்பாளர் ஆவார்.  தேவி  ஏப்ரல் 6,  2021 அன்று மைசூர் சரஸ்வதிபுராவில் உள்ள தனது இல்லத்தில் 88 வயதில் காலமானார்

விருதுகள் 
 2001–02: கர்நாடக அரசின் டாக்டர் ராஜ்குமார் விருது

சான்றுகள் 

20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள்
கன்னடத் திரைப்பட நடிகைகள்
2021 இறப்புகள்
1933 பிறப்புகள்
கோலி நடனம்

கோலி நடனம்  இந்தியாவின் மகாராஷ்டிரா மற்றும் கோவா மாநிலங்களின் பிரபலமான நாட்டுப்புற நடனம் ஆகும். இது மும்பையைச் சேர்ந்த கோலி என்னும் மீனவ இனமக்களால்  உருவாக்கப்பட்டது. அவர்களின் கடலோடு இணைந்த வாழ்க்கை முறையை சித்தரிக்கும் பொருட்டு  கோலி நடனம் கடல் அலைகளின் தாளத்தை பிரதிபலிக்கிறது மற்றும் கோலிகளின் அனைத்து திருவிழாக்களிலும் எப்போதும் கோலி நடனம் இல்லாமல் கொண்டாடப்படுவதேயில்லை   கோலி மீனவப் பெண்களின் இந்த விறுவிறுப்பான நடனம் மும்பைக்கு மற்றுமொரு சிறப்பாக அமைந்துள்ளது

குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வுகள் 

 1961 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் குடியரசு தினத்தன்று, மகாராஷ்டிராவின் கோலி இன மக்கள்  (மகாராஷ்டிரா 1960 இல் புதிதாக உருவாக்கப்பட்டது) குடியரசு தின அணிவகுப்பில்  டெல்லியில் கோலி நடனத்தை நிகழ்த்தினார். பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு தனது தலையில் கோலி இன மக்களைப்போல தொப்பியைக் கூட வைத்துக்கொண்டு அவர்களுடன் இணைந்து நடனமாடினார்  

 நவம்பர் 2010 இல், அமெரிக்க ஜனாதிபதி, பராக் ஒபாமா தனது மனைவி மிச்செல் ஒபாமாவுடன் தீபாவளி பண்டிகையின் போது இந்தியாவிற்கு வருகை தந்த போது மும்பையில் பள்ளி மாணவர்களுடன் கோலி நடனம் ஆடியதுடன் 'மி ஹை கோலி' என்ற பாடலையும் கண்டு ரசித்தார்.

மேலும் பார்க்கவும் 

 கோலி மக்கள் பட்டியல்
 கோலி மாநிலங்கள் மற்றும் குலங்களின் பட்டியல்

மேற்கோள்கள் 

இந்திய நாட்டுப்புற நடனங்கள்
சோகராய் மற்றும் கோவர் ஓவியம்

சோகராய் மற்றும் கோவர் ஓவியம் (Sohrai and Khovar painting) என்பது சார்கண்டின் ஹசாரிபாக் மாவட்டத்தில் பாரம்பரியமாகப் பெண்களால் வரையப்படும் சுவரோவியக் கலையாகும். இந்த ஓவியங்கள் பாரம்பரியமாகக் குடிசைச் சுவர்களை அலங்கரிக்க பயன்படுகிறது. இதனைக் காகிதத்திலும் துணியிலும் கூட வரைவார்கள். காகிதம் மற்றும் துணிகளில் வரையப்படும் ஓவியங்களை புரவலர்களுக்கு விற்று பெண்கள் வரிவாய் ஈட்டுகின்றனர்.

சோகராய் ஓவியம், சோகராய் எனப்படும் அறுவடை திருவிழாக்களின் போது வரையப்படுகிறது. இந்த ஓவியங்கள் வண்ணத்தில் வரையப்படுகிறது. கோவர் ஓவியம் திருமணங்களில், கருப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறத்தில் வரையப்படுகிறது.

வரலாறு 
இந்தக் கலையானது சமஸ்கிருதி அருங்காட்சியகம் மற்றும் கலைக்கூடத்தை நிறுவிய புலு இமாமால் பிரபலப்படுத்தப்பட்டது. 2018ஆம் ஆண்டில், சார்க்கண்டு அரசு தொடருந்து மற்றும் அரசாங்க கட்டிடங்களை சோகராய் ஓவியங்களால் அலங்கரிக்கும் திட்டங்களை அறிவித்தது. இவை 2020-ல் புவியியல் சார்ந்த குறியீட்டினைப் பெற்றது.

செயல்முறை 
சுவர்களில் முதலில் மண் மற்றும் சாணம் கலந்த கலவை பூசி, பின்னர் வர்ணம் தீட்டப்படும்.

மேற்கோள்கள் 

சார்க்கண்டின் பண்பாடு
இந்திய புவிசார் குறியீடுகள்
ராஜஸ்தான் ஓரியண்டல் ஆராய்ச்சி மையம்

ராஜஸ்தான் ஓரியண்டல்  ஆராய்ச்சி மையம் என்பது ராஜஸ்தானியின் கலாச்சாரம் மற்றும் பாரம்பரியத்தை மேம்படுத்துவதற்கும், பழைய ராஜஸ்தானி நாட்டுப்புற கலை படைப்புகள் மற்றும் நாட்டுப்புற இலக்கியங்களை சேகரித்து பராமரிப்பதற்கும் ராஜஸ்தான் அரசால் நிறுவப்பட்ட ஒரு அமைப்பாகும். இந்நிறுவனம் 1954 ஆம் ஆண்டில் புரத்வாச்சாரியார் முனி ஜினவிஜயாஜியின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் ஜெய்ப்பூரை தலைமையிடமாகக் கொண்டு நிறுவப்பட்டது, மேலும் இதன் மூலம் ராஜஸ்தான் மற்றும் அருகாமையிலுள்ள பகுதிகளின் பண்டைய இலக்கியங்களை ஆராய்ந்து, சேகரித்து, பாதுகாத்து, திருத்தி சமஸ்கிருதம், பிராகிருதம், அப்ரம்சா மற்றும் இந்தி-ராஜஸ்தானி மொழிகளில் வெளியிடுவதற்காக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. 

1956 ஆம் ஆண்டில் ராஜஸ்தான் மாநில அரசாங்கம் ஒரு திட்டவட்டமான நிர்வாக அமைப்பைக் கொடுத்து அதன்  நோக்கங்கள் மற்றும் பொருள்களை மறுசீரமைத்தது, அதன்படி [[ஜோத்பூர்|ஜோத்பூ]ருக்கு இந்நிறுவனத்தின் தலைமையகத்தை மாற்ற அரசு முடிவெடுத்ததைத் தொடர்ந்து, இந்த கலாச்சார ஆராய்ச்சி மையத்திற்கு சொந்தக் கட்டிடம் கட்ட முடிவு செய்யப்பட்டு, 1955 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 1 ஆம் தேதி அப்போதைய இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர் ராஜேந்திர பிரசாத் அவர்களால் ஒரு விழாவில் அழகிய முறையில்அடிக்கல் நாட்டப்பட்டது. கட்டிட பணிகள் நிறைவடைந்து 1958 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 14 ஆம் தேதி அப்போதைய ராஜஸ்தான் முதல்வர் ஸ்ரீ மோகன் லால் சுகாடியாவால் திறந்து வைக்கப்பட்டது.  இந்நிறுவனத்தின் தலைமையகம் தற்போது வரையில் ஜோத்பூரில் உள்ளது. 

இந்த நிறுவனம் ராஜஸ்தானின் மினியேச்சர் ஓவியங்களின் பரந்த சேகரிப்புடன் கூடிய ஒரு சிறந்த கலைக்கூடத்தை அமைத்துள்ளது. அங்கே பல அரிய கையெழுத்து படிகள் கொண்ட நூல்கள் மற்றும் சம்புட் பாலக் மற்றும் கண்டிகா போன்ற இதழ்களின் கையெழுத்துப் பிரதிகளும் அடங்கும். இந்த நூலகத்தில் அவை போக பல்வேறு பழைய புத்தகங்கள் மற்றும் இதழ்களின் பரந்த தொகுப்பு உள்ளது.

சேகரிப்புகள்
இந்நிறுவனத்தின் மொத்த சேகரிப்பில் உள்ள கையெழுத்துப் பிரதிகளின் எண்ணிக்கை கிட்டத்தட்ட 1.24 லட்சம் ஆகும்,  இவைகள் இந்நிறுவனத்தின் தலைமையகம் மற்றும் ஏழு கிளைஅலுவலகங்களில் சேகரித்து வைக்கப்பட்டுள்ளன.பல்வேறு வகையான மொழிகள், வடிவங்கள் மற்றும் சிறிய ஓவியங்களைக் குறிக்கும் பல்வேறு பாடங்களின் கையெழுத்துப் பிரதிகளால் நிறைந்துள்ளது.மேலும் அதிக எண்ணிக்கையிலான உள்ளூர் மொழியில் (ராஜஸ்தானி) கையெழுத்துப் பிரதிகள் அந்த பிராந்தியத்தின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. அத்தோடு வேத்-வைதிக், தர்ம சாஸ்திரம், தத்துவம், வரலாறு மற்றும் நாட்டுப்புறம் போன்ற பல்வேறு தலைப்புகளில் இந்த படைப்புகளை பாதுகாத்து வருகிறது.

மேற்கோள்கள்

இந்திய ஆவணக் காப்பகங்கள்
இராசசுத்தானிலுள்ள அருங்காட்சியகங்கள்
ஆய்வு அமைப்புகள்