கிருஷன் சந்தர்

கிருஷன் சந்தர் (Krishan Chander) ( நவம்பர் 23, 1914 - மார்ச் 8,  1977) ஒரு இந்திய உருது மற்றும் இந்தி சிறுகதைகள் மற்றும் புதினங்களை எழுதிய சிறந்த எழுத்தாளர் ஆவார்.  அவர், ஆங்கில மொழியிலும் எழுதியுள்ளார். அவர் ஒரு எழுத்தாளராக,  20 க்கும் மேற்பட்ட புதினங்கள், 30 சிறுகதைத் தொகுப்புகள் மற்றும் உருது மொழிகளில் ஏராளமான வானொலி நாடகங்களை எழுதினார். பின்னர், இந்திய பிரிப்பிற்குப் பின்னர், இந்தி மொழியிலும் எழுதத் தொடங்கினார்.  நையாண்டி கதைகளின் ஆசிரியராக தனது சொற்ப வருமானத்தை ஈடுசெய்ய பாலிவுட் திரைப்படங்களுக்கு 
திரைக்கதைகளையும் எழுதினார். கிருஷன் சந்தரின் புதினங்கள், குறிப்பாக, ஏக் காதே கி சர்குஷாஷ்  எனப்படும்  ஒரு கழுதையின் சுயசரிதை புதினமானது, 16 க்கும் மேற்பட்ட இந்திய மொழிகளிலும், ஆங்கிலம் உட்பட சில வெளிநாட்டு மொழிகளிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

அவரது சிறுகதை "அன்னதாதா" (ஆங்கில மொழியில்: தி கிவர் ஆஃப் கிரெய்ன் - இந்திய விவசாயிகள் நிலப்பிரபுத்துவ நில உரிமையாளர்களுக்காகப் பயன்படுத்திய ஒரு முறையீடு), குவாஜா அஹ்மத் அப்பாஸ் திரைக்கதை எழுதி தார்தி கே லால் (1946) என்கிற திரைப்படமாக உருவாக்கப்பட்டது. இது அவருக்கு  பாலிவுட்டின் திரைக்கதை எழுத்தாளராக வழிவகுத்தது.  "மம்தா (1966) மற்றும் ஷராபத் (1970) போன்ற பிரபலமான திரைப்படங்களுக்கு திரைக்கதை எழுதியுள்ளார்.  அவர் தனது திரைப்பட திரைக்கதைகளை உருது மொழியில் எழுதினார்.

 ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி 
சந்தர் ராஜஸ்தானின் பரத்பூரில் பிறந்தார். அங்கு அவரது தந்தை மருத்துவராக பணிபுரிந்தார். இந்த குடும்பம் முதலில் பிரித்தானியாவின் இந்தியாவின் பிரிக்கப்படாத பஞ்சாபின் வஜிராபாத் மாவட்ட குஜ்ரான்வாலாவைச் சேர்ந்தது. சந்தர் தனது குழந்தைப் பருவத்தை ஜம்மு-காஷ்மீர் மாநிலத்தில் உள்ள பூஞ்சில் கழித்தார்.  அங்கு அவரது தந்தை மகாராஜா பூஞ்சின் மருத்துவராக பணிபுரிந்தார். அவரது புதினமான, ஷகாஸ்ட் (தோல்வி) காஷ்மீரின் பகிர்வு தொடர்பானது.  மிட்டி கே சனம் அவரது மிகவும் பிரபலமான புதினங்களில் ஒன்று ஆகும். அதன் கதை காஷ்மீரில் தனது பெற்றோருடன் வாழ்ந்த ஒரு சிறுவனின் குழந்தைப்பருவ நினைவுகளைப் பற்றியதாகும். அவரது மற்றொரு மறக்கமுடியாத புதினம்,  "கடார்" ஆகும். இது 1947 இல் இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தானைப் பிரித்ததைப் பற்றியது. இந்த புதினத்தில், அவர் ஒரு கடார் எனப்படும் (காட்டிக்கொடுப்பவர்) ஒரு சுயநல இளைஞனின் உணர்வுகள் மூலம் அந்த நேரத்தில் மக்களின் துன்பங்களை அற்புதமாக சித்தரித்துள்ளார். அவரது சிறுகதைகள் காஷ்மீர் கிராமங்களின் கதைகள், இடம்பெயர்ந்த வெளிநாட்டவர்கள் மற்றும் வேரற்ற நகர்ப்புற மனிதர்களின் கதைகள் போன்றவற்றை உள்ளடக்கியதாக இருந்தது.  உருது மொழியில் எழுதும் போது பஹாரி (பூஞ்சில் வாழும் மக்களின் பேச்சுவழக்கு) சொற்களைப் பயன்படுத்தினார்.

1930 களில் அவர் ஃபோர்மன் கிறிஸ்டியன் கல்லூரியில் பயின்றார் மற்றும் கல்லூரி இல்ல இதழின் ஆங்கிலப் பகுதியைத் திருத்தியுள்ளார்.  அந்த நேரத்தில் ஆங்கில எழுத்துக்களில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். 1932 ஆம் ஆண்டில், பத்திரிகையின் உருது பிரிவின் அப்போதைய ஆசிரியராக, மெஹ்ர் லால் சோனி ஜியா ஃபதேஹாபாடி, சந்தரின் முதல் உருது சிறுகதையான "சாது" வெளியிடப்பட்டதில் அவரது தொழில் வாழ்க்கைக்கு முக்கிய பங்கு வகித்தார்.

 தொழில் 
வங்காள பஞ்சம் மற்றும் 1947 இல் இந்தியா பிரிக்கப்பட்ட நேரத்தில் நிகழ்ந்த காட்டுமிராண்டித்தனம் மற்றும் காட்டுமிராண்டித்தனம் பற்றிய அவரது  தலைசிறந்த இலக்கிய படைப்புகள் நவீன உருது இலக்கியத்தின் மிகச்சிறந்த மாதிரிகளாக உள்ளது.  ஆனால் மற்ற சமயங்களில் அவர் அதிகார துஷ்பிரயோகத்தை விமர்சிக்க இடைவிடாமல் எழுதினார்.  வறுமை மற்றும் பூமியில் வாழும் மோசமானவர்களின் துன்பம் போன்றவற்றைப் பற்றி எழுதினார்.  ஆனால் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவர் சாதி, வெறி, இனவாத வன்முறை மற்றும் பயங்கரவாதத்தை எதிர்ப்பதை ஒருபோதும் நிறுத்தவில்லை.  அவர் ஒரு மனிதநேயவாதி மற்றும் ஒரு பிரபஞ்சவாதியாக இருந்தார்.

 கிருஷன் சந்தர் எழுதிய புத்தகங்கள் 
அவர்,  புதினங்கள், சிறுகதைகள், நாடகங்கள், கற்பனைகள், நையாண்டிகள், கேலிக்கூத்துகள், அறிக்கைகள், திரைப்பட வசனங்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான புத்தகங்கள் உட்பட 100 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார்.

 மரணம் மற்றும் மரபு 
சந்தர் சல்மா சித்திகியை மணந்தார். அவர் மார்ச் 8, 1977 அன்று மும்பையில் உள்ள தனது வீட்டு மேசையில் எழுதிக்கொண்டு இருந்தபோது இறந்துவிட்டார். இறக்கும்போது, அவர் அதாப் பராய்-இ-படாக் (ஒரு வாத்துக்கான இலக்கியம்) என்ற தலைப்பில் ஒரு நையாண்டி கட்டுரை எழுதத் தொடங்கியிருந்தார்.  மேலும் நூராணி கோ பச்ச்பன் ஹை சே பால்தூ ஜான்வரோன் கா ஷௌக் தா என்ற ஒரு வரியை மட்டுமே எழுதினார்.  கபூட்டர், பந்தர், ரங் பரங்கி சிரியன்… ( சிறுவயதில் இருந்தே நூரானி புறாக்கள், குரங்குகள், பல வண்ண பறவைகள் போன்ற செல்லப்பிராணிகளை விரும்பினார்… ) ஆனால் அவர் அந்த சொற்றொடரை  நிறைவு செய்வதற்கு முன்பு, அவருக்கு பெரிய மாரடைப்பு ஏற்பட்டதால் இறந்தார்.

இந்தியாவிலுள்ள, ஜம்மு & காஷ்மீர் நகரத்தின் பூஞ்ச் நகரில் உள்ள ஒரு நீரூற்று பூங்கா அவரது நினைவாக கிருஷன் சந்தர் பூங்கா, பூஞ்ச்'' என மறுபெயரிடப்பட்டது. அவரது சிலையும் தோட்டத்தின் நடுவே அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

கிருஷன் சந்தர் சோப்ரா இரண்டு முறை திருமணம் செய்து கொண்டார். இவரது முதல் மனைவி வித்யாவதி சோப்ரா. அவர்களுக்கு திருமணத்திலிருந்து மொத்தம் மூன்று குழந்தைகள் இருந்தனர். அவர்களில், இரண்டு பேர் மகள்கள் மற்றும் ஒரு மகன் ஆவர்.

குறிப்புகள்

வெளி இணைப்புகள் 
 
 Indiaclub  
 Krishn Chander Books online

பஞ்சாப் நபர்கள்
இந்தி எழுத்தாளர்கள்
1977 இறப்புகள்
1914 பிறப்புகள்