அபிதர்மம்

அபிதர்மம் (Abhidharma) என்பது புராதனமான (கிமு மூன்றாம் நூற்றாண்டு மற்றும் அதற்குப் பிந்தைய) பௌத்த நூல்கள் ஆகும். அவை பௌத்த சூத்திரங்களில் தோன்றும் கோட்பாட்டுப் பொருள்களின் விரிவான கல்விசார் விளக்கங்களைக் கொண்டிருக்கின்றன.

வரையறை
பெல்ஜிய இந்தியவியலாளர் எட்டியென் லாமோட் அபிதர்மத்தை "இலக்கிய தலையீடு அல்லது தனிநபர்களின் விளக்கக்காட்சியின்றி, தூய்மையான மற்றும் எளிமையான கோட்பாடு" என்று விவரித்தார். தேரவாதிகள் மற்றும் சர்வஸ்திவாதிகள் பொதுவாக அபிதர்மம் என்பது இறுதி உண்மையின் (பரமத்த சாக்கா) தூய மற்றும் நேரடியான (நிப்பரியாய) விளக்கமாகவும், பூரண ஆன்மீக ஞானத்தின் வெளிப்பாடாகவும் கருதப்பட்டது. போதனைகள், புத்தரால் குறிப்பிட்ட மக்களுக்கு, குறிப்பிட்ட நேரங்களில், குறிப்பிட்ட உலக சூழ்நிலைகளைப் பொறுத்தது. அபிதர்மம் புத்தரால் தனது மிகச் சிறந்த சீடர்களுக்குக் கற்பிக்கப்பட்டது என்றும், எனவே இது அபிதர்ம நூல்களை அவர்களின் வேத நியதியில் சேர்ப்பதை நியாயப்படுத்தியது என்றும் அவர்கள் கருதினர்.

கோலெட் காக்ஸின் கூற்றுப்படி, அபிதம்மா சூத்திரங்களின் போதனைகளின் முறையான விரிவாக்கமாகத் தொடங்கியது, ஆனால் பின்னர் சுயாதீனமான கோட்பாடுகளை உருவாக்கியது.  அபிதர்மத்தின் முக்கிய மேற்கத்திய அறிஞரான எரிச் ஃப்ராவால்னர், இந்த புத்த முறைகள் " இந்திய தத்துவத்தின் பாரம்பரிய காலத்தின் முக்கிய சாதனைகளில் ஒன்றாகும்" என்று கூறினார்.

"அபி-தர்மம்" என்ற வார்த்தையின் இரண்டு விளக்கங்கள் பொதுவானவை. அனலயோவின் கூற்றுப்படி, ஆரம்பகால நூல்களில் அபிதர்மத்தின் ஆரம்ப அர்த்தம் ( மஹாகோசிங்கா-சூத்திரம் மற்றும் அதன் இணைகள் போன்றவை) வெறுமனே தர்மத்தைப் பற்றிய விவாதம் அல்லது தர்மத்தைப் பற்றி பேசுவதாகும். இந்த அர்த்தத்தில், அபி என்பது "பற்றி" அல்லது "சம்பந்தப்பட்ட" என்ற பொருளைக் கொண்டுள்ளது, மேலும் அபிவினய (வினயாவைப் பற்றிய விவாதங்கள் என்று பொருள்படும்) இணையான வார்த்தையிலும் காணலாம். மற்ற விளக்கம், அபி என்பது "உயர்ந்த" அல்லது "உயர்ந்த" என்று பொருள்படும் மற்றும் அபிதர்மம் என்பது "உயர்ந்த போதனை" என்று பொருள்படும், பிற்கால வளர்ச்சியாகத் தெரிகிறது.

மேற்கத்திய நாடுகளில் சிலர் அபிதம்மாவை "பௌத்தம் மற்றும் உளவியல் " என்று குறிப்பிடும் மையமாக கருதுகின்றனர். இந்த தலைப்பில் மற்ற எழுத்தாளர்களான நயனபோனிகா தேரா மற்றும் டான் லுஸ்தாஸ் ஆகியோர் அபிதம்மாவை ஒரு பௌத்த நிகழ்வாக விவரிக்கின்றனர். நோவா ரோன்கின் மற்றும் கென்னத் இனாடா அதை செயல்முறை தத்துவத்துடன் ஒப்பிடுகின்றனர். அபிதம்ம பிடகத்தின் அமைப்பு "ஒரே நேரத்தில் ஒரு தத்துவம், ஒரு உளவியல் மற்றும் ஒரு நெறிமுறைகள், அனைத்தும் விடுதலைக்கான ஒரு திட்டத்தின் கட்டமைப்பிற்குள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது" என்று பிக்கு போதி எழுதுகிறார். எல்எஸ் கசின்ஸின் கூற்றுப்படி, சூத்திரங்கள் வரிசைகள் மற்றும் செயல்முறைகளைக் கையாளுகின்றன, அதே சமயம் அபிதம்மா சந்தர்ப்பங்கள் மற்றும் நிகழ்வுகளை விவரிக்கிறது.

கோட்பாடு
பிக்கு போதி இதை "[பௌத்த] கோட்பாட்டின் சுருக்கமான மற்றும் உயர் தொழில்நுட்ப முறைமைப்படுத்தல்" என்று அழைக்கிறார், இது "ஒரே நேரத்தில் ஒரு தத்துவம், ஒரு உளவியல் மற்றும் ஒரு நெறிமுறைகள், அனைத்தும் விடுதலைக்கான ஒரு திட்டத்தின் கட்டமைப்பிற்குள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது." பீட்டர் ஹார்வியின் கூற்றுப்படி, அபிதர்ம முறையானது, "சில சமயங்களில் சுட்டாக்களில் காணப்படுவது போல், பேச்சுவழக்கு வழக்கமான மொழியின் தவறான தன்மைகளைத் தவிர்ப்பதற்கும், மனோதத்துவ ரீதியாக துல்லியமான மொழியில் அனைத்தையும் கூறுவதற்கும்" முயல்கிறது. இந்த அர்த்தத்தில், இது "இறுதி யதார்த்தம்" ( பரமார்த்த-சத்யா ) பற்றிய பௌத்த பார்வையை சிறப்பாக வெளிப்படுத்தும் முயற்சியாகும்.

அபிதர்ம இலக்கியங்களில் பல்வேறு வகைகள் உள்ளன. ஆரம்பகால நியமன அபிதர்ம படைப்புகள் ( அபிதம்ம பிடகா போன்றவை) தத்துவ ஆய்வுகள் அல்ல, ஆனால் முக்கியமாக ஆரம்பகால கோட்பாடுகளின் பட்டியல்களின் சுருக்கங்கள் மற்றும் அவற்றின் விளக்கங்களுடன் விளக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த நூல்கள் ஆரம்பகால பௌத்த பட்டியல்கள் அல்லது முக்கிய போதனைகளின் மாத்ருக்கள்  ஆகியவற்றிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டன.

பின்னர் நியதிக்கு பிந்தைய அபிதர்ம படைப்புகள் பெரிய கட்டுரைகளாக ( சாஸ்திரம் ), வர்ணனைகளாக (அட்டகதை) அல்லது சிறிய அறிமுக கையேடுகளாக எழுதப்பட்டன. நியதி அபிதர்மத்தில் காணப்படாத பல புதுமைகள் மற்றும் கோட்பாடுகளை உள்ளடக்கிய மிகவும் வளர்ந்த தத்துவப் படைப்புகள் அவை. தேரவாத மற்றும் மஹாயான பௌத்தர்களிடையே அபிதர்மம் ஒரு முக்கியமான புலமாக உள்ளது.

மேற்கோள்கள்

பௌத்த இலக்கியங்கள்
தாய் மொழி வார்த்தைகளைக் கொண்ட கட்டுரைகள்
சீன மொழி வார்த்தைகளைக் கொண்ட கட்டுரைகள்
வங்காள மொழி வார்த்தைகளைக் கொண்ட கட்டுரைகள்