Suchinthana/ta-wikipedia huggingface dataset:
யெல்லோ

யெல்லோ (Yellow) என்பது 2014 ஆண்டு வெளியான மராத்தி திரைப்படம் ஆகும். மகேஷ் லிமாயே இயக்கிய இப்படத்தை ரித்தேஷ் தேஷ்முக், உத்துங் தாக்கூர் ஆகியோர் தயாரித்துள்ளனர். டௌவுன் சிண்ரோம் என்னும் மூளை வளர்ச்சி குறைபாடு கொண்ட ஒரு மகள்/தாய் உறவை இப்படம் ஆராய்கிறது.

அறிமுக இயக்குனரான கௌரி கேட்கிலின் படமான இது, சிறப்புத் தேவைகள் கொண்ட ஒரு குழந்தையின் உண்மை கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. படம் 2014 ஏப்ரல் 4  அன்று வெளியாகி விமர்சன ரீதியாக பாராட்டப்பட்டது. பாலக்-பாலக் (2013) படத்திற்குப் பிறகு நடிகர் ரித்தேஷ் தேஷ்முக் தயாரித்த இரண்டாவது படம் இது.

61 வது தேசிய திரைப்பட விருதுகளில், இது சிறப்பு ஜூரி விருதைப் பெற்றது. அதே சமயம் குழந்தை நட்சத்திரங்கள் கௌரி காட்கில் மற்றும் சஞ்சனா ராய் ஆகியோர் சிறப்பு குறிப்பு சான்றிதழைப் பெற்றனர்.

சுருக்கம் 
முக்தா ( மிருணாள் குல்கர்னி ), சேகர் ( மனோஜ் ஜோஷி ) ஆகியோரின் மகளான கௌரி (கௌரி கேட்கில்), டெளன் நோய்க்கூட்டறிகுறி எனப்படும் மூளை வளர்ச்சி குறைபாடு கொண்ட சிறுமியாக ஆவாள். கணவரின் ஆதரவு இல்லாதபோதிலும், முக்தா கௌரியை பிறர் மதிக்கும்படி வளர்க்க விரும்புகிறாள். அவள் கணவனைப் பிரிந்து தன் சகோதரன் சிறீ ( ஹிருஷிகேஷ் ஜோஷி ) உடன் வாழத் தொடங்குகிறாள். கௌரி போன்ற மாற்றுத் திறனாளிக் குழந்தைகளுக்கு, அவர்களின், கண், கைகள் போன்றவை ஒன்றிணைந்து செயல்படுவதற்கு நீச்சல் ஒரு சிறந்த பயிற்சி என்பதை முக்தா அறிகிறாள். இதனால் தன் மகளை நீச்சல் பயிற்சியில் சேர்த்துவிடுகிறாள்.  கௌரியின் நீச்சல் பயிற்சியாளர் பிரதாப் சர்தேஷ்முக் ( உபேந்திரா லிமாயே ) அவளின் நீச்சல் திறமையைப் பார்த்து, அவளை மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கான தேசிய நீசல் போட்டியில் பங்கேற்க முயற்சி செய்கிறார். அது நனவானதா போட்டியில் கௌரி வென்றாளா என்பதே கதையின் முடிவு ஆகும்.

நடிப்பு 

 மிருணாள் குல்கர்னி முக்தாவாக 
 கௌரி காட்கில் கௌரியாக 
 உபேந்திரா லிமாயே பிரதாப் சர்தேஷ்முகாக 
 ஹிருஷிகேஷ் ஜோஷி சிறீயாக
  மனோஜ் ஜோஷி சேகராக
 உஷா நட்கர்னி
 ஐஸ்வர்யா நர்கர்

வெளியீடு 
படத்தின் முதல் தோற்றம் புரோமோ 2014 சனவரியில் வெளியிடப்பட்டது.

விருதுகள்

குறிப்புகள்

வெளி இணைப்புகள் 

 

உண்மை நிகழ்வுகளைத் தழுவிய திரைப்படங்கள்
இந்திய மராத்தித் திரைப்படங்கள்
2014 திரைப்படங்கள்
பெமினிஸ்ட்: இசுட்டோரிசு பிரம் விமன்சு லிபரேசன்

பெமினிஸ்ட்: இசுட்டோரிசு பிரம் விமன்சு லிபரேசன் (Feminist: Stories from Women's Liberation) ஜெனிபர் லீ எழுதி இயக்கிய ஆவணத் திரைப்படம் ஆகும். இது 2013 ஆம் ஆண்டில் வெளியானது.

சுருக்கம் 
"திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் ஜெனிபர் லீயின் தனிப்பட்ட பயணமாக கட்டமைக்கப்பட்ட இந்த ஆவணப்படம் இரண்டாவது அலை பெண்ணியத்தின் முதல் தசாப்தத்தை உயிர்ப்பிக்கிறது. அதன் போக்கு 1963 இல் ஆரம்பகால கிளர்ச்சிகளுடன் தொடங்கி 1970 ல் இயக்கம் முழு மலர்ச்சியுடன் முடிவடைகிறது. பெண்களுக்கு எதிரான பாரபட்சம் மற்றும் பெட்டி ஃப்ரீடனின் பெண்ணிய மர்மம் பற்றிய பிரசித்தி பெற்ற குடியரசுத் தலைவர் ஆணைய அறிக்கையில் இருந்து சுதந்திரப் பெண் சிலை மற்றும் ஃப்ரீடனின் அழைப்பு சமத்துவத்திற்கான பெண்கள் வேலைநிறுத்தம் ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கியுள்ளது என்று வுமன் மேக் மூவிஸ் எழுதியது.

முப்பத்தைந்து மாறுபட்ட நேர்காணல்கள், ரேங்க் அண்ட்-ஃபைல் ஆர்வலர்கள் மற்றும் பிரபல பெண்ணியவாதிகளான பெட்டி ஃப்ரீடன், பிரான்சிஸ் எம். பீல், குளோரியா இசுடீனெம், ராபின் மோர்கன், டி-கிரேஸ் அட்கின்சன் மற்றும் பலர், காலத்தின் நினைவுகளையும் பிரச்சினைகளையும், தற்ப்பொதி எதிரொலிக்கும் சவால்கள் ஆகியனவற்றைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். "

தயாரிப்பு 
இயக்குநர் ஜெனிபர் லீ வார்னர் பிரதர்ஸ், சோனி மற்றும் இண்டஸ்ட்ரியல் லைட் & மேஜிக் தொழில்நுட்பத் துறைகளில் பணிபுரியும் முன் ஆம்ப்சயர் கல்லூரியில் திரைப்படம் மற்றும் பெண்கள் படிப்பில் தேர்ச்சி பெற்றார்.

லீ தொழில் ரீதியாக வேலை செய்யும் போது ஒன்பது ஆண்டுகள் "பிட் அண்ட் பீஸ்" படத்தில் பணியாற்றினார். இவர் நேர்காணல் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட காப்பக படத்துண்டுகளை , பெட்டி ஃபீரிடன் கடந்த பதிவு வீடியோ நேர்காணல் உட்பட அனைத்தையும்  ஒன்றாகச் சேர்த்துள்ளார். கிக்ஸ்டார்ட்டர் பிரச்சாரத்திலிருந்து $ 12,000 ஆதரவைப் பெற்றது  ஆனால் லீ 'இந்த ஆவணத் திரைப்படத்தின் 90 சதவீத நிதி என்னால் அளிக்கப்பட்டது' எனக் கூறினார்.

வெளியீடு 
லீ தனது திரைப்படத்தை பாகிஸ்தானின் இஸ்லாமாபாத்திற்கு கொண்டு வந்து இஸ்லாமாபாத்தின் சர்வதேச இஸ்லாமிய பல்கலைக்கழகம் உட்பட மூன்று பல்கலைக்கழகங்களில் திரையிட்டார். இது அமெரிக்காவில் திரைப்பட விழாக்கள், மற்றும் 2014 தேசிய பெண்கள் அமைப்பு மாநாடு மற்றும் மூத்த அமெரிக்க பெண்ணியவாதிகளின் 20 வது ஆண்டு மாநாடு உள்ளிட்ட மாநாடுகளிலும் திரையிடப்பட்டுள்ளது. இந்தத் திரைப்படம் விமன் மேக் மூவிஸ் மூலம் விநியோகிக்கப்பட்டது.

வரவேற்பு 
2013 லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் மகளிர் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் "பெஸ்ட் ஆஃப் ஃபெஸ்டிவல் டாக்குமெண்டரி" (சிறந்த ஆவணத் திரைப்பட விருது) வழங்கப்பட்டது.

பசடேனா வார இதழின் எல்லென் ஸ்னோர்ட்லேண்ட் , "நான் ஒரு மந்திரக்கோலை வைத்திருந்தால், அதைக் கொண்டு உங்களுக்கு உதவ முடியும் என்றால், பள்ளிகளில் கட்டாயமாகப் பார்க்க வேண்டும் என்று நான் விரும்பும் ஒரு ஆவணப்படத்தின் திரையிடலுக்கு இந்த ஆவணப் படத்தினை நான் பரிந்துரைப்பேன்: இது" பெண்ணியம்: பெண்கள் விடுதலையின் கதைகள்" என்று அழைக்கப்படுகிறது எனக் கூறினார்.

தி ஹஃபிங்டன் போஸ்ட்டின் கமலா லோபசு: "எங்களுக்கு முன் இருந்த பல தடைகளை உடைத்த பெண்களை படிப்பது சரியான விஷயம் அல்ல; அவர்கள் கடினமாக வென்ற விடயங்களை எல்லாம் எங்கள் சொந்த ஆபத்தில் புறக்கணிக்கிறோம். அமெரிக்கப் பெண்களுக்கு, நமது கவனக்குறைவு, மறதி எனும் நஞ்சிற்கு லீயின் படம் நோய் எதிர்ப்பு மருந்தாக உள்ளது ". இரண்டாம் அலை பெண்ணியத்தின் வரலாறு "லீ படத்தில் அழகாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது" என்று எழுதியுள்ளார்.

சான்றுகள் 

அமெரிக்க ஆவணப்படங்கள்
அமெரிக்கத் திரைப்படங்கள்
2013 திரைப்படங்கள்
பெண்ணியத் திரைப்படங்கள்
கோர்ட்

கோர்ட் (Court) என்பது 2014 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்திய பன்மொழி சட்ட நாடகத் திரைப்படம் ஆகும். இதை அறிமுக இயக்குநர் சைதன்யா தம்ஹானே  எழுதி இயக்கியுள்ளார். மும்பை அமர்வு நீதிமன்றத்தில் வயதான போராட்ட பாடகரான நாராயண் காம்ப்ளே (விரா சதிதர்) என்பவரின் மீது நடக்கும் வழக்கு மூலம் இந்த படம் இந்திய நீதி அமைப்பு எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை அச்சு அசலாக காட்டுகிறது. இதில் கீதாஞ்சலி குல்கர்னி, பிரதீப் ஜோஷி, ஷிரிஷ் பவார் ஆகியோர் நடித்தனர்.

இப்படத்திற்கு சம்பாஜி பகத் இசையமைத்தார். மிருணாள் தேசாய் மற்றும் ரிகவ் தேசாய் முறையே ஒளிப்பதிவாளராகவும், படத்தொகுப்பாளராகவும் பணியாற்றினர். உண்மையான நீதிமன்றங்களுக்கும் அவை திரைப்படங்களில் சித்தரிக்கப்படும் விதத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைக் காண தம்ஹானே ஆர்வம் கொண்டவராக இருந்தார். பல உண்மை வழக்குகளைக் கண்டபின், இந்திய அமைப்பில் "நீதி மன்றக் கனவை" ஆராய விரும்பினார். அவரது நண்பர் விவேக் கோம்பர் படத்தை தயாரிக்க ஒப்புக்கொண்டு, அதில் நடித்தார். படக்குழு புதியவர்களைக் கொண்டிருந்தது. படத்தில் நடித்த நடிகர்கள் தொழில் முறை அல்லாத நடிகர்களாவர். மராத்தி, இந்தி, குஜராத்தி, ஆங்கிலம் என  படத்தில் நான்கு மொழிகள் பேசப்படுகின்றன. இது மகாராட்டிரத்தில் நடப்பதாக உள்ளதால் பெரும்பாலான உரையாடல்கள் மராத்தியில் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. சட்டங்கள் ஆங்கிலத்தில் படிக்கப்படுகின்றன. எதிர் தரப்பு வழக்கறிஞர் குஜராத்தி மொழி பேசுபவராக உள்ளார்.

2014 ஆம் ஆண்டு நடந்த 71 வது வெனிஸ் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் கோர்ட் திரையிடப்பட்டது, அங்கு அது ஹொரைசன்ஸ் பிரிவில் சிறந்த திரைப்படம் மற்றும் தம்ஹானுக்காக லூய்கி டி லாரன்டிஸ் விருதை பெற்றது. இந்த திரைப்படம் பல திரைப்பட விழாக்களில் கலந்துகொண்டு  18  விருதுகளை பெற்றது. இது 2014 மும்பை திரைப்பட விழாவின் சர்வதேச போட்டி பிரிவில் இந்தியாவில் திரையிடப்பட்டது. இது திரையரங்குகளில் 2015 ஏப்ரல் 17  அன்று  வெளியானது. வெளியாகி  விமர்சன ரீதியான பாராட்டைப் பெற்றது. மேலும்  62 வது தேசிய திரைப்பட விருதுகளில் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருதைப் பெற்றது.

கதை 
நாராயண் காம்ப்ளே ஒரு ஆசிரியர், கவிஞர் சமூக ஆர்வலர் மற்றும் எதிர்ப்பு பாடகர் ஆவார். அவர் மேடையில் பாடிய எதிர்ப்புப் பாடல் ஒன்றினால் துப்புறவுத் தொழிலாளியான வாசுதேவ் பவார் என்பவர் தற்கொலை செய்துகொண்டார் என காம்ப்ளே மீது வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டு தற்கொலைக்கு தூண்டியதாக அவர் கைது செய்யப்படுகிறார். அவரை மீட்க முயல்கிறார் வழக்கறிஞர் வினய் வோரா. அந்த வழக்கு  விசாரணை எப்படியெல்லாம் நடக்கிறது. காம்ப்ளே விடுதலை ஆனாரா இல்லையா என்பதை, எந்த திடீர் திருப்பமோ, நீண்ட வசனங்களோ இன்றி படம் அதன் போக்கில் சொல்கிறது.

நடிப்பு 

 விர சதிதர் -நாராயண் காம்ப்ளேவாக 
 விவேக் கோம்பர் -வினய் வோராவாக 
 கீதாஞ்சலி குல்கர்னி -அரசு வழக்கறிஞர் நூதனாக
 பிரதீப் ஜோஷி -நீதியரசர் சதாவர்தேவாக
 உஷா பேன் -ஷர்மிளா பவாராக 
 ஷிரிஷ் பவார் -சுரித்தாக

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 
 

இந்திய மராத்தித் திரைப்படங்கள்
இந்திய நாடகத் திரைப்படங்கள்
2015 இந்தித் திரைப்படங்கள்
இந்திய ஆங்கிலத் திரைப்படங்கள்
இந்திய இந்தித் திரைப்படங்கள்
கசலா சாவத்

கசலா ஜாவத்து (Ghazala Javed    ; 1 ஜனவரி 1988 - 18 ஜூன் 2012  ) பாக்கித்தானின் சுவாட் பள்ளத்தாக்கைச் சேர்ந்த ஒரு பாக்கித்தான் பஷ்தூன் பின்னணிப் பாடகர்.  அவர் 2004 ஆம் ஆண்டு முதல் தனது தொழில் வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டுள்ளார். " கைபர் பக்துன்க்வாவில் இளம், முற்போக்கான இன பஷ்தூனாகப் பரவலாக அரியப்பட்டார். அவரது இசை பாக்கித்தானில் மட்டுமல்லாது, அண்டை நாடான ஆப்கானிஸ்தானிலும் மற்றும் உலகம் முழுவதும் உள்ள பஷ்தூன் மக்களிடம் பரவலாக அறியப்பட்டது.

தொழில் 
கசலா பாக்கித்தானின் கைபர் பக்துன்க்வா மாகாணத்தின் சுவாத் பள்ளத்தாக்கில் 1 ஜனவரி 1988 இல் பிறந்தார். 2007 ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில், பாக்கித்தான் தாலிபான்கள் சுவாத்தில் தங்கள் ஆதிக்கத்தினை வலுப்படுத்திக்கொண்டிருந்ததால், இளம் கசலா மற்றும் அவரது குடும்பத்தினர் பெசாவர் நகருக்கு தப்பிச் சென்றனர். அவர்கள் பெசாவரில் குடியேறினர் மற்றும் கசலா பாடகியாக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார், பின்னர் "பரன் டி பரன் டை" மற்றும் "லாக் ராஷ கண" ஆகிய பாடல்களைப் பதிவு செய்தார். பின்னர் அவரது தொழில் வாழ்க்கையில், அவர் மேலும் பல மெல்லிசைப் பாடல்களைப் பாடினார், பாக்கித்தான், ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் வெளிநாடுகளில் வாழும் பஷ்தூன் மக்களிடையே பரவலாக அறியப்பட்டார்.

அவர் துபாய் மற்றும் காபூலில் மேடை நிகழ்ச்சிகளில் கலந்துகொள்ளத் தொடங்கினார், அங்கு திருமண விழாக்களில் பாடுவதற்காக ஒரு இரவுக்கு $ 12,000 முதல் $ 15,000 வரை சம்பாதித்தார். ரேடியோ காபூலின் இயக்குநர் அப்துல் கனி முதகிக்கின் கூற்றுப்படி, "காபூலில் மற்ற பஷ்டூன் கலைஞர்களை விட அவருக்கு அதிக ஊதியம் வழங்கப்பட்டது. . . அவர் எங்கள் மிகவும் விரும்பப்பட்ட மற்றும் பிரபலமான பாஷ்டோ பாடகி ஆவார் எனக் கூறினார். "  அவரது பாடல்களான "ஜா லெவனே டா மேனா", "ஜா டா சா க்குலா டா ஃபிகார் வாரி யெம்", "கோ லெக் ராஷா ராஷா கானா" மற்றும் "மேனா பா கவோ ஜனனா மேனா பா கவோ" ஆகியவை நேர்மறையான விமர்சன வரவேற்பைப் பெற்றன. அவர் 2010 இல் பிலிம்பேர் விருதுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டார் மற்றும் 2011 இல் கைபர் விருதைப் பெற்றார்.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை 
பிப்ரவரி 7, 2010 அன்று, கசலா பெசாவரில் சொத்துக்களை விற்பனை  செய்து வருபவரான ஜஹாங்கீர் கானை மணந்தார், ஆனால் கணவருடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடுகள் காரணமாக தனது தந்தையுடன் வசித்து வந்தார். அவர் ,தன் கணவனுக்கு ஏற்கனவே ஒரு மனைவி இருப்பதனை  அறிந்தார், இது ஜாவேதிலிருந்து பிரிந்து செல்ல வழிவகுத்தது. நவம்பர் 2010 இல், அவர் தனது கணவரைப் பிரிந்து தனது பெற்றோர் வீட்டிற்கு சென்றார். அக்டோபர் 12, 2011 அன்று, கசலா ஜஹாங்கிரிடம் இருந்து விவாகரத்து கோரி சுவாத்தில் உள்ள அஸ்கரின் குற்றவியல் நீதிமன்றத்தில் ஒரு மனுவை தாக்கல் செய்தார். நீதிமன்றம் அவருக்கு ஆதரவாக 4 டிசம்பர் 2011 அன்று தீர்ப்பளித்தது.

இறப்பு 
கசலா, ஜூன் 18, 2012 அன்றுஅவரது தந்தையுடன் சேர்ந்து,இருசக்கர வாகனத்தில் சென்று கொண்டிருந்தபோது ஒருவரால் சுடப்பட்டார். டிசம்பர் 16, 2013 அன்று, சுவாத் மாவட்ட மற்றும் குற்றவியல் நீதிமன்றம் அவரது முன்னாள் கணவர் ஜஹாங்கீர் கான், அவரையும் அவரது தந்தையையும் கொன்ற குற்றவாளி என்று கண்டறிந்து, அவருக்கு 70 மில்லியன் ரூபாய் அபராதத்துடன் இரண்டு மரண தண்டனையும் வழங்கியது. 22 மே 2014 அன்று பெசாவர் உயர் நீதிமன்றம் பாதிக்கப்பட்ட இருவரின் வாரிசுகளுக்கும் ஜஹாங்கீர் கானுக்கும் இடையிலான சமரசத்தின் அடிப்படையில் தண்டனையை ரத்து செய்தது.

சான்றுகள் 

பஷ்தூன் மக்கள்
2012 இறப்புகள்
1988 பிறப்புகள்
ஒய். எசு. விஜயம்மா

யதுகுறி சண்டிந்தி விஜயலட்சுமி (பிறந்தது 19 ஏப்ரல் 1956), என்பவர் ஒய். எசு. விஜயம்மா என அறியப்படும் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் ஆந்திரப் பிரதேசம் புலிவெந்துலா சட்டமன்ற உறுப்பினராகப் பணியாற்றியுள்ளார். இவர் ஒய். எஸ். ஆர். காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவர் ஆவார். இவரது கணவர் ஒய். எஸ். ஆர். எனப் பிரபலமாக அறியப்படும் ஆந்திராவின் 14ஆவது முதல்வரான எ. சா. ராஜசேகர் ரெட்டி ஆவார். இவரது மகன் ஜெகன் மோகன் ரெட்டி, ஆந்திராவின் 17வது மற்றும் தற்போதைய முதல்வர் ஆவார்.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் தாடிபத்திரி வட்டத்தில் சிமலவாகுலா பள்ளி கிராமத்தில் போச்சம்ரெட்டி ராமாஞ்சுலா ரெட்டி மற்றும் துளசம்மாவுக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவர் எ. சா. ராஜசேகர் ரெட்டியை மருத்துவராகப் பணியாற்றும் போது மணந்தார். இந்த தம்பதிக்கு ஜெகன் மோகன் ரெட்டி மற்றும் சர்மிளா என்ற இரண்டு குழந்தைகள் உள்ளனர்.

தொழில் 
இவர் தனது கணவரின் மரணத்தால் அரசியலில் ஏற்பட்ட வெற்றிடத்தை நிரப்புவதற்காகத் திசம்பர் 2009இல் புலிவெந்துலா தொகுதிக்கு நடைபெற்ற இடைத்தேர்தலில் ஆந்திர சட்டசபைக்குப் போட்டியின்றி காங்கிரசு வேட்பாளராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 2014ல் விசாகப்பட்டினம் தொகுதிக்கான நாடாளுமன்ற மக்களவைத் தேர்தலில் போட்டியிட்டுத் தோல்வியடைந்தார்.

காங்கிரசு மேல்மட்டத் தலைவர்களால் ஒய். எஸ். ஆர். குடும்பத்திற்கு ஏற்பட்ட அவமானம், குடும்ப உறுப்பினர் ஒய். எஸ். விவேகானந்த ரெட்டியை, அரசியல் ரீதியாக ஒய். எஸ். ஜெகன் மோகன் ரெட்டிக்கு எதிராகத் தூண்டியது. விஜயம்மா காங்கிரசு கட்சியினை விட்டு விலகி சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவியிலிருந்து நவம்பர் 29, 2010 விலகினார். இவரது மகனும் நாடாளுமன்ற பதிவிலிருந்து விலகினார்.

8 மே 2011 அன்று நடைபெற்ற இடைத்தேர்தலில் விஜயம்மா மற்றும் அவரது மகன் ஒய்எஸ் ஜெகன் மோகன் ரெட்டி முறையே சட்டசபை மற்றும் மக்களவைக்கு மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். இவர்கள் இருவரும் மார்ச் 12, 2011 அன்று ஜெகன் மோகன் ரெட்டியால் நிறுவப்பட்ட ஒய். எஸ். ஆர். காங்கிரஸ் கட்சியின் சார்பாக இடைத்தேர்தலில் போட்டியிட்டனர்.

கடப்பா நாடாளுமன்றத் தொகுதி மற்றும் புலிவெந்துலா சட்டசபை தொகுதிகளுக்கான இடைத்தேர்தலில், ஜெகன் மோகன் ரெட்டி மற்றும் விஜயம்மா ஆகியோர் தாங்கள் பதவி விலகிய தொகுதிகளைத் தக்கவைத்தனர். மேலும் இவர்கள் அதிக வாக்குகள் பெற்று பெரும்பான்மையுடன் சாதனை படைத்தனர். ஜெகன்மோகன் ரெட்டி கடப்பா தொகுதியில் 543,053 வாக்குகள் பெற்று பெரும்பான்மையுடன் வெற்றி பெற்றார். விஜயம்மா 85,191 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் புலிவெந்துலா தொகுதியில் வெற்றி பெற்றார்.

பின்னர், இவரது மகள் ஒய். எஸ்.  சர்மிளா ரெட்டி, சேர்ந்து தேர்தல் பிரச்சாரத்தை மேற்கொண்டார்.  விஜயம்மா ஜூன் 2012 இடைத்தேர்தலில் ஒய். எஸ். ஆர். காங்கிரஸ் கட்சியை முன்னோடி இல்லாத நிலையில் வெற்றிக்காக வழிநடத்திச் சென்றார். இவரது கட்சி 18 சட்டமன்றத் தொகுதி இடைத்தேர்தலில் 15 இடங்களில் வெற்றி பெற்றது.

அரசியல் கிளர்ச்சி 
கல்லூரி மாணவர்களின் கட்டணத்தை திருப்பிச் செலுத்துதலுக்கான நிதியை வெளியிட அரசு தயக்கம் காட்டுவது மின்சாரக் கட்டணம் உயர்வு உள்ளிட்ட அரசின் கொள்கைகளுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து, விஜயம்மா உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டார். விவசாயிகள் மற்றும் பெண்கள் சார்பாகப் போராடிப் பல போராட்டங்களில் கலந்துகொண்டு ஆதரவு தெரிவித்தார். சமிக்யாந்திரா போராட்டம் உட்ப்பட பல பிரச்சனைகளில் நியாயம் கேட்டு ஆந்திராவை ஒருங்கிணைக்க இந்திய அரசினை வலியுறுத்தி காலவரையற்ற உண்ணாவிரதம் இருந்துள்ளார்.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

தென்னிந்தியத் திருச்சபை
21-ஆம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள்
1956 பிறப்புகள்
வாழும் நபர்கள்
சயீதா பானு

சயீதா பானு (பிறப்பு) 1920 லக்னோவைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இந்தியாவின் முதல் (முஸ்லிம்) பெண்  வானொலி அறிவிப்பாளர். வானொலியில் நீண்டகாலமாக அறிவிப்பாளராக பணியாற்றியுள்ளார்.

வாழ்க்கைச் சுருக்கம்
1920 லக்னோவில் பிறந்த சயீதா பானு, தன்னுடைய 17 வயதில் அப்பாஸ் ரஸா என்ற லக்னோ நீதிமன்ற நீதிபதிக்கு மணமுடித்து வைக்கப்பட்டார். திருமணத்தின் மூலம் அவருக்கு இரு குழந்தைகளும் பிறந்து, 1947ம் ஆண்டு அவர்களுக்கு விவாகரத்தான நிலையில், சயீதா குழந்தைகளுடன் டெல்லிக்கு குடிப்பெயர்ந்தார். .

வானொலி செய்தி வாசிப்பாளர்
முன்னதாக லக்னோவில் ஒரு தனியார் வானொலி நிலையத்தில் உருது செய்தி வாசிப்பாளராக இருந்த அனுபவத்தைக்கொண்டு, டெல்லி, அனைத்திந்திய வானொலி நிலையத்திற்கு பணிக்கான மனுவை எழுதியிருந்தார். பதில் வராத நிலையில் இந்திய அரசியலமைப்புச்சட்டத்தை அமைக்க துணையாக இருந்த அரசியல் ஆளுமையுமான விஜயலட்சுமி பண்டிட் அவர்களுக்கு நேரடியாக மனு அனுப்பி தமக்கு பணி நியமனம் கேட்டிருந்தார். நாடு சுதந்திரம் அடைவதற்க்கு சரியாக இரண்டு நாட்கள் முன்னதாக 13-8-1947 அன்று அவருக்கு உருது செய்தி வாசிப்பு பிரிவில் வேலை கிடைத்தது அனைத்திந்திய வானொலியில் செய்தி ஒளிபரப்பாளராக சேர்ந்தார், உருதுவில் செய்திகளைப் படித்து இந்தியாவின் முதல் தொழில்முறை பெண் செய்தி ஒலிபரப்பாளரானார்.  நாடு சுதந்திரமடைந்த செய்தியை உருதுவில் அறிவித்தவரும் இவரே., .,  

செய்தி வாசிப்பாளர் என்கிற பொறுப்புடன், மக்களுக்கான பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சித்தொகுப்பாளர் என்கிற கூடுதல் பொறுப்பும் சயீதா பானுவிற்கு கொடுக்கப்பட்டது. அன்றைய காலத்தில் வானொலி நிலையங்களுக்கு நேரடியாக வந்து கஸல், தும்ரி மற்றும் இந்துஸ்தானி இசைப்பாடல்களை பாடுவது வழக்கமாக இருந்தது, இதனை முதன்முதலில் ஏற்பாடு செய்தவரும் சயீதா பானு அவர்களே ஆவார்.

மறுமணம்
சயீதா பானு, வழக்குறைஞர் நூருத்தீன் அஹமது என்பவரை இரண்டாவதாக திருமணம் செய்து கொண்டார்,  நூருத்தீன் அஹமது அவர்கள் மூன்று முறை டெல்லியின் மேயராக இருந்து பணி ஓய்வு பெற்றார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

மேற்கோள்கள்

வானொலி ஒலிபரப்பாளர்கள்
1920 பிறப்புகள்
உத்தரப் பிரதேச நபர்கள்
தோலிசைக் கருவிகள்

தோலிசைக் கருவி என்பது ஒரு வகையான இசைக் கருவி ஆகும். இது முதன்மையாக ஒரு நீட்டிக்கப்பட்ட சவ்வு மூலம் ஒலியை உருவாக்குகிறது. இசைக் கருவி வகைப்பாடு திட்டத்தில் உள்ள கருவிகளின் நான்கு முக்கியப் பிரிவுகளில் இதுவும் ஒன்றாகும். ஒரு திறப்பின் மீது நீட்டிக்கப்பட்ட தோலை அடிப்பதினால் ஒலி உருவாக்கப்படுகிறது. இந்த கருவிகள் வடிவம், கருவி செய்யப்படும் பொருள், தோல் வகை மற்றும் வாசிப்பு முறைகள் என பல வகைகளில் பிரிக்கப்படுகின்றன. இவை பெரும்பாலும் விலங்குகளின் தோல்களால் ஆன இசைக் கருவிகள் ஆகும்.

அமைப்பு 
ஒரு மரம் அல்லது உலோகம் போன்ற வலிமையான பொருளில் இருந்து  உருவாக்கப்பட்ட ஒரு உருளை வட்ட வளையம் போல இருக்கும் இந்தக்கருவிகள். இது ஒரு புறம் திறந்திருக்கும் மற்றும் மறுபுறம் ஒரு மரத்தாலான அல்லது உலோக வளையத்தின் மீது ஒரு சவ்வு  அல்லது விலங்கு தோலை நீட்டி இறுக்கமாக இணைக்கப்பட்டு இருக்கும்.

வாசிப்பு முறைகள் 
இசைக்கருவி வாசிப்பு முறைகள் ஒலி எவ்வாறு உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது என்பதன் அடிப்படையில் பிரிக்கிறது:
 ஒரு கை அல்லது பொருளால் தோலை அடிப்பதன் மூலம் (மிகவும் பொதுவான வடிவம்)
 தோலுடன் இணைக்கப்பட்ட முடிச்சு சரத்தை இழுப்பதன் மூலம்
 தோலை கை அல்லது பொருளால் தேய்ப்பதன் மூலம்
 அதிர்வுறும் சவ்வு மூலம் ஒலிகளை மாற்றுவதன் மூலம்

வகைகள்  
இந்த கருவிகள் வடிவம், கருவி செய்யப்படும் பொருள், தோல் வகை மற்றும் வாசிப்பு முறைகள் என பல வகைகளில் பிரிக்கப்படுகின்றன. இந்தக் கருவிகளை ஒலி உற்பத்தியின் நீளம் மற்றும் அகலத்தின் அடிப்படையில் சிறிய பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்: மேலும் வடிவத்தை கொண்டு எட்டு விதங்களாக இந்த கருவிகளை பிரிக்கலாம்: உருளை, பீப்பாய், இரட்டைக் கூம்பு, மணிநேரக் கண்ணாடி, கூம்பு, கோப்பை, உருளை-கூம்பு மற்றும் குவளை.
 உருளைக் கருவிகள் நேராகப், பொதுவாக இரு தலைகளை கொண்டு இருக்கும்.
 கூம்புக் கருவிகள் பக்கவாட்டில் சாய்வாகவும், பொதுவாக ஒரு தலை கொண்டதாகவும் இருக்கும்.
 பீப்பாய்க் கருவிகள் பொதுவாக ஒரு தலை கொண்டு இருக்கும் மற்றும் கீழே திறந்திருக்கும். அவை நடுவில் வீங்கி காணப்படும்.
 மணிநேரக் கண்ணாடிக்கு கருவிகள் மணிநேரக் கண்ணாடி போன்ற வடிவமாகவும் பொதுவாக இரு-தலைகளைக் கொண்டதாகவும் இருக்கும்.
 கோப்பைக் கருவிகள் ஒரு தலை கொண்டு மற்றும் கோப்பை வடிவத்தில் இருக்கும், மேலும் அவை பொதுவாக கீழே திறந்திருக்கும். 
 இரட்டைக் கூம்பு கருவிகள் ஜோடியாக இசைக்கப்படுகிறது. ஒரு பாத்திரம் அல்லது பானை உடல் போன்று, ஒரு தலை கொண்டு இருக்கும்.
 உருளை-கூம்புக் கருவிகள் ஒரு நீளமான உருளையில் தலைப்பகுதியில் கூம்புக் குழி போல் இருக்கும்.
 குவளைக் கருவிகள் ஒரு தலை கொண்டு மற்றும் குவளை வடிவத்தில் இருக்கும், மேலும் அவை பொதுவாக கீழே திறந்திருக்கும்.

தோலிசைக் கருவிகளில், இந்துக் கோயில் விழாக்களில் உடுக்கை, முரசு, மிருதங்கம், தவில் மற்றும் மத்தளம் ஆகியவை பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பன்னெடுங்காலமாக இருந்து வரும் ஓர் தோலிசைக் கருவி பறை. பிற தோலிசைக் கருவிகள்: செண்டை, இடக்கை, உறுமி மேளம், ஆகுளி, கொடுகொட்டி, கோடங்கி, டமாரம், நகரா, டிஜெம்பே, தமுக்கு, பேரிமத்தளம்,  தபேலா, டோலக் மற்றும் கஞ்சிரா.

மேற்கோள்கள்

தோற் கருவிகள்
இசைக்கருவிகள்
சி. கே. மீனா

சி.கே.மீனா (C. K. Meena) ஓர் பத்திரிகையாளரும், புதின எழுத்தாளரும், செய்தித்தாள் கட்டுரையாளரும் ஆவார். பெங்களூரு பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலத்தில் முதுகலையை முடித்துள்ளார். 1980 களில்  தி சிட்டி டேப் என்ற  பெங்களூரு வார இதழில் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். பின்னர், 1986-93 வரை டெக்கன் ஹெரால்டில் பணிபுரிந்தார், அதன் பிறகு பெங்களூரில் ஆசிய ஊடகவியல் கல்லூரியை நிறுவினார்.

பணிகள் 
இவரது முதல் புதினமான, பிளாக் லெண்டில் டோனட்ஸ் 2005 இல் வெளியிடப்பட்டது. அதில், வளர்ந்து வரும் பெருநகரத்தின் சுதந்திரத்தை ருசிக்க தங்கள் சிறிய நகரத்தின் அடக்குமுறை அரவணைப்பிலிருந்து தப்பிக்கும் சாந்தியும் அவரது மாற்று சுயமான லில்லி பற்றியும் மீனா பேசுகிறார். மூன்று கொசுக்களின் அராஜகத்தால் சாந்தி மயக்கப்படுகிறார், அதே நேரத்தில் லில்லியின் மயக்கங்கள் மேலும் கணிக்கக்கூடிய வரிகளில் உள்ளன. ஆனால் எல்லா நேரத்திலும் அவர்கள் வெறித்தனமான வெகுஜன வெறிக்கு ஆளாகிறார்கள். அது அவர்களை வெளியாட்களாகப் பார்க்கிறது, சி.கே.மீனா வாசகர்களை ரோலர் கோஸ்டர் சவாரிக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.

2005 ஆம் ஆண்டில், துரோனெக்வில் என்ற புத்தக நிறுவனம் இவரது முதல் புதினமான பிளாக் லெண்டில் டோனட்ஸ் என்பதை வெளியிட்டது.அதைத் தொடர்ந்து ட்ரீம்ஸ் ஃபார் தி டையிங் (2008) மற்றும் செவென் டேஸ் டு சம்வேர் (2012 ) வெளியானது. தத்தெடுத்தல் குறித்த கையேட்டையும் இவர் இணைந்து எழுதியுள்ளார். தி இந்துவின் மெட்ரோ பிளஸுக்காக 2002 முதல் "சிட்டி லைட்ஸ்" என்ற பதினைந்து வாரப் பத்தியை எழுதினார்.

எழுத்து நடை 
மீனாவின் எழுத்து நடை அப்பட்டமாகவும், புத்துணர்ச்சியாகவும், நட்பாகவும் உள்ளது. இவருடைய சொந்த வார்த்தைகளில், "எழுத்து வேண்டுமென்றே எழுதுவது போல இருக்கிறது, ஒருவன் எப்பொழுதும் அதில் வேலை செய்கிறான். ஒரு விளைவை உருவாக்க முயற்சிக்கிறான், அதனால் தன்னிச்சையும் குறைவாக இருக்கிறது. ஆனால் அதே நேரத்தில், ஒருவன் கற்பனையான பார்வையாளர்களுக்கு கதையைச் சொல்வது போல அதை உரக்கச் சொல்கிறான்.  நான் கதைகள் சொல்வதையும், கதைகள் கேட்பதையும் விரும்புகிறேன்; நான் வெட்கமில்லாமல் தகவலைச் சேகரிப்பதற்காக அவர்களின் சம்மதம் இல்லாமல் தனிப்பட்ட உரையாடலை சேகரிக்கிறேன். நான் முற்றிலும் எண்ணங்கள் அல்லது உணர்வுகள் பற்றிய எந்த குறிப்பையும் வெளிப்படுத்தாத ஒரு விவரிக்க முடியாத முகமாக இருக்கிறேன்; இரகசியமாக சொல்லப்பட்ட விஷயங்களைக் கூட என்னால் கேட்க முடியும்."

சாருமதி சுப்ரஜா என்பவர் இவருடன் ஒரு நேர்காணலைச் செய்தபின், "மீனா தனது எழுத்தில் ஒரேமாதிரி நடையை மாற்றுகிறார். அவர் தன் கதைகளில் உண்மையான "கதாபாத்திரங்களை" வெளிப்படுத்துகிறார். அவரது எழுத்தில் பெருமைக்குரியது இல்லை - அது அசல். பல கோடுகளுக்கு கீழே நீங்கள் ஒரு சிரிப்பைக் காண்பீர்கள். பசுமையான, நிதானமான விளக்கங்கள் மீனாவின் எழுத்து ஆளுமைக்கு பொருந்தாது. ஆனால் அவரது நேர்த்தியான கதையில் ஒவ்வொரு திருப்பம், பிரகாசம் மற்றும் பளபளப்பை நீங்கள் பின்பற்றும் வரை புத்தகத்தை கைவிட எதிர்பார்க்காதீர்கள்."

மீனா, எழுத்தாளார் டி. ஜி. வைத்தியநாதனால் ஈர்க்கப்பட்டார்.

பெண்ணியம் 
மீனா ஒரு பெண்ணியவாதி. இவருடைய ஒரு நேர்காணலில் இருந்து, "பெண்கள் ஏன் மையத்தில் இருக்கிறார்கள்? என்னைப் பொறுத்தவரை, நான் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் பெண்கள் மையத்தில் இருக்கிறார்கள். இது எனக்கு எப்போதும் இருந்த பெண்ணியக் கண்ணோட்டத்துடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம். நான் எழுதத் தொடங்கும் போது, பெண்கள் தான் முக்கிய இடத்தை பிடிப்பார்கள், ஆண்கள் மிகவும் நல்லவர்கள் அல்ல (சிரிக்கிறார்கள்) அல்லது தற்செயலானவர்கள்."

மேற்கோள்கள் 

இந்தியப் பெண் ஊடகவியலாளர்கள்
வாழும் நபர்கள்
1957 பிறப்புகள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
ஆயிசா மிரன் வன்கலவி வழக்கு

ஆயிசா மிரன் வன்கலவி வழக்கு (Ayesha Miran rape case) (பாதிக்கப்பட்டவரின் பெயர் சில சமயங்களில் ஆயிஷா மீரான் அல்லது ஆயிஷா மீரா என்றும் எழுதப்படுகிறது) 2007 ஆம் ஆண்டில் நாட்டில் பரவலான ஊடக கவனத்தை ஈர்த்த இந்தியாவின் விஜயவாடாவில் நிகழ்ந்த வன்கலவி வழக்கு ஆகும்.

சம்பவம் 
ஆயிசா மீரா என்ற 19 வயது மருந்தியல் மாணவி விஜயவாடாவில் உள்ள விடுதியில் பாலியல் வன்கலவி செய்யப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்டார். அவரது உடல் 27 டிசம்பர் 2007 அன்று குளியலறையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.உடலில் குத்தப்பட்ட காயங்கள் இருந்தது. 'கொலைகாரனால்' கைவிடப்பட்ட கடிதத்தில், 'காதல்' வேண்டுகோளை மறுத்ததற்காக, சிறுமி பாலியல் வன்கலவி செய்யப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்டதாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

காவல்துறையினரின் கோரிக்கைகளின் சந்தேகம் 
பி. சத்யம் பாபுவின் உறவினர்கள் மற்றும் மனித உரிமை ஆர்வலர்கள், இந்த வழக்கில் உண்மையான குற்றவாளிகளை பாதுகாக்கும் முயற்சியாக காவல் துறையினர் செயல்படுவதாக  குற்றம் சாட்டினர். பாபு நரம்பியல் கோளாறால் அவதிப்பட்டதால் நடக்க கூட முடியவில்லை என்று அவர்கள் சுட்டிக்காட்டினர். அவர் ஜிபி நோய்க்குறியால் அவதிப்படுகிறார், இதன் விளைவாக அவரது நரம்பு மண்டலத்தை மோசமாக பாதித்தது மற்றும் அவரது இரண்டு கால்களும் செயலிழந்தன. நிஜாமின் மருத்துவ அறிவியல் கழகத்தின் (NIMS) மருத்துவர்கள் அவரால் நடக்க முடியாது என்பதை உறுதி செய்தனர். பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் பெற்றோர்களும், பாபு கொலை செய்ததாக கூறி, அரசியல் செல்வாக்குள்ள சிலரை காப்பாற்ற காவல்துறையினர் முயன்றதாக கூறியதை நிராகரித்தனர்.

முன்னாள் துணை முதல்வர் கோனேரு ரங்க ராவின் பேரன் கோனேரு சதீசை இந்த வழக்கிலிருந்து விடுவிக்க முடியும் என்பதால் தான் சத்யம் பாபுவை காவல் துறையினர் கைது செய்தனர் என்று பல ஆர்வலர்கள் குற்றம் சாட்டினர். ஆயிசாவின் பெற்றோர் கோனேரு சதீஷ் மற்றும் அவரது நண்பர்கள் தனது மகளது பெண்கள் விடுதிக்கு வழக்கமாக வந்து செல்வதனையும் உறுதி செய்தனர், ஏனெனில் அது அவரது உறவினர் கொனேரா பத்மாவுக்கு சொந்தமானது.

குற்றவாளியை கைது செய்தல், தப்பித்தல் மற்றும் மீண்டும் கைது செய்தல் 
பி. சத்யம் பாபு முதலில் ஆகஸ்ட் 2008 இல் கைது செய்யப்பட்டார். இருப்பினும், கைது செய்யப்பட்டவுடன் நல்கொண்டா மாவட்டத்தின் சூர்யாப்பேட்டையில் கைதுசெய்யப்பட்ட நள்ளிரவில் காவலில் இருந்து தப்பித்தார், உணவிற்காக காவலர்கள் அவரை விடுதியில் இறங்கியபோது அவர் தப்பித்துள்ளார். ஐதராபாத்தில் உள்ள மருத்துவமனையில் சிகிச்சைக்குப் பிறகு குற்றவாளிகளை விஜயவாடாவுக்கு காவல் துறையினர்அழைத்துச் சென்றனர். அலட்சியமாக இருந்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களை அழைத்துச் சென்ற ஒரு துணை காவல் அதிகாரி  இரண்டு தலைமை காவலர்கள் மற்றும் எட்டு காவலர்கள் உட்பட 11 காவலர்களை விஜயவாடா காவல் துறையினரை  இடைநீக்கம் செய்தனர். இருப்பினும், தப்பித்த சில மணி நேரங்களிலேயே ஆந்திராவின் கிருஷ்ணா மாவட்டத்தில் பாபு கைது செய்யப்பட்டார்.

நீதித்துறை தீர்ப்பு 
விஜயவாடா மகளிர் சிறப்பு அமர்வு நீதிமன்றம் கொலை வழக்கில், இந்திய தண்டனைச் சட்டம் 302 பிரிவின் கீழ் பி. சத்யம் பாபுவுக்கு 14 ஆண்டுகள் சிறை மற்றும் பாலியல் வன்கலவிற்காக இந்திய தண்டனைச் சட்டம் பிரிவு 376 இன் கீழ் 10 ஆண்டுகள் கடுமையான சிறைத்தண்டனை வழங்கியது. இரண்டு சிறை தண்டனைகளும் ஒரே நேரத்தில் வழங்கப்படும் என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. மேலும், சத்யம் பாபுவுக்கு 1,000 ரூபாய் அபராதம் அல்லது ஆறு மாத சிறை தண்டனை விதிக்க நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

சான்றுகள் 

இந்தியாவில் பெண்களுக்கெதிரான வன்முறைகள்
இந்தியாவில் வன்கலவி
இருபருவத் தாவரம்

இருபருவத் தாவரம் () (Biennial plant) எனப்படுவது தன் வாழ்க்கைச் சுற்றை இரண்டு ஆண்டுகளில் நிறைவு செய்யும் ஒரு பூக்கும் தாவரமாகும். தன் முதலாம் ஆண்டில் வேர்கள், தண்டுகள், இலைகள் ஆகியவற்றை தோற்றுவிக்கும் இத்தாவரம், குளிர் மாதங்களின் போது உறங்கும் நிலையில் இருக்கும். அதன் பின்னர், தன் இரண்டாம் ஆண்டில் பூக்களையும் கனிகளையும் விதைகளையும் தோற்றுவித்துவிட்டு, இத்தாவரம் மாய்ந்து போகும். வெங்காயம், மஞ்சள் முள்ளங்கி போன்றவை இருபருவத் தாவரங்களாகும்.

பூக்கள், கனிகள் அல்லது விதைகளுக்காக நடப்படும் இருபருவத் தாவரங்கள் இரண்டாண்டுகளுக்கு வளர்க்கப்படுகின்றன. இலைகளுக்காகவோ வேர்களுக்காகவோ நடப்படும் இருபருவத் தாவரங்கள் ஓராண்டுக்கு மட்டுமே வளர்க்கப்படுகின்றன. (இவை பூப்பதற்கோ காய்ப்பதற்கோ அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.)

மேலும் காண்க 

 ஆண்டுத் தாவரம் -- தன் வாழ்க்கைச் சுற்றை ஒரு வளர்ச்சிப் பருவத்தில் முடித்துக்கொண்டு மாய்ந்து போகும் தாவரமாகும்

 பல்லாண்டுத் தாவரம் -- இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு மேல் வாழும் தாவரமாகும்

மேற்கோள்கள்

தாவர வகைகள்
சபீன் மமூது

சபீன்  மகமது (Sabeen Mahmud 2 0 ஜூன் 1974 - 24 ஏப்ரல் 2015) (    ) ஒரு முற்போக்கான பாக்கித்தான் மனித உரிமை ஆர்வலர் மற்றும் சமூக சேவகர், இவர் கராச்சியினைத் தளமாகக் கொண்ட கஃபே இரண்டாம் தளத்தை நிறுவினார். இவர் TiE இன் கராச்சி கிளைக்கும் தலைமை தாங்கினார்.

கராச்சியில் பிறந்து வளர்ந்த முகமது கராச்சி கிராமர் பள்ளியிலும் பின்னர் கின்னெயர்ட் கல்லூரியிலும் கல்வி பயின்றார் . பின்னர் இவர் ஊடாடடும் ஊடகம் மற்றும் தொழில்நுட்ப ஆலோசனை நிறுவனத்தை நிறுவினார் மற்றும் பாக்கித்தானின் குடிமக்கள் காப்பகத்தை நிறுவுவதற்காகப் பணியாற்றினார். திறந்த உரையாடலுக்கான சமூக இடத்தை வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டு இவர் 2007 இல் தெ ச்செகண்ட் ஃபுலோர் என்பதனை (T2F) அமைத்தார்.  முகமதுவின் தலைமையின் கீழ், T2F தொடர்ச்சியான தாராளவாத சமூக நடவடிக்கைகளை ஏற்பாடு செய்தது. பல ஆர்ப்பாட்டங்களை இணைந்து நடத்தியுள்ளார். இசுலாமாபாத்தின் ரெட் மசூதி போராட்டம் இதில் குறிப்பிடத்தகுந்தது ஆகும்.

24 ஏப்ரல் 2015 அன்று, மமூது பலுசிஸ்தான் மோதலில் மாமா கதீர் போன்ற ஆர்வலர்களை உள்ளடக்கிய ஒரு விவாதத்தை நடத்தினார். நிகழ்வுக்குப் பிறகு, T2F இல் ஒரு கருத்தரங்கை நடத்திய பிறகு வீடு திரும்பும் வழியில் துப்பாக்கியால் சுடப்பட்டார். 20 மே 2015 நிலவரப்படி, பாக்கித்தான் அதிகாரிகள் மகமதுவின் கொலைக்குக் காரணமான குற்றவாளியைக் கைது செய்துள்ளனர். மமூது 'பாக்கித்தானின் தாராளவாத, நகர்ப்புற, உலகமயமாக்கப்பட்ட குடிசார் சமூகத்தின்' ஒரு பகுதியாக குறிப்பிடப்படுகிறார்.

வாழ்க்கை 
மமூது அநீதி மற்றும் பாகுபாட்டை கலைவதற்காகப் போராடினார், மேலும் விமர்சன சிந்தனையை ஊக்குவித்தார்; இவர் டான் இதழில் ஒரு நேர்காணலில்  தனது மிகப்பெரிய கனவு "இணையத்தின் மூலம் உலகை சிறப்பாக மாற்ற வேண்டும்" என்று கூறினார். இவர் பொது நலனுக்காக ஒரு "சமூக தளத்தை" வழங்கும் அமைப்பான பீஸ்நிகேவினை  நிறுவினார்.

மமூது ஜஹீர் கிட்வாயுடன் "பிட்ஸ்" என்ற சிறிய தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தை நிறுவினார், இவருடன் 14 வயதில் இருந்து மற்ற 2 நிறுவனங்களில் பணிபுரிந்தார், மேலும் இவரை இவரது பெற்றோர் மற்றும் வழிகாட்டியாக கருதினார். 2006 ஆம் ஆண்டில், இவர் பொது மன்ற விவாதங்கள், திரைப்படத் திரையிடல்கள், கவிதை எழுதுதல், சுயாதீன நகைச்சுவை மற்றும் நேரடி நாடகம் ஆகியவற்றைக் கொண்ட ஒரு கஃபே தி செகண்ட் ஃப்ளோர் (T2F) ஐ நிறுவினார்.  குடிமை பிரச்சினைகளை தீர்க்க பல்வேறு துறைகளில் இருந்து மக்கள் ஒன்றாக இனைவதற்கான உள்நோக்கு வழிகள் வடிவமைக்கப்பட்டது. மமூது, ஆயிஷா சித்திகா உள்ளிட்ட பொது நபர்களுக்கு விருந்தளித்தார், இவர் இராணுவ நிதி குறித்த சர்ச்சைக்குரிய புத்தகத்தை எழுதினார், இது சேவைகளிடை உளவுத்துறை இரண்டாம் தளத்தை தொடர்பு கொள்ள வழிவகுத்தது.

இறப்பு 

24 ஏப்ரல் 2015 பிற்பகல் நேரத்தில், ஒரு கருத்தரங்கை நடத்திய பிறகு வீட்டிற்கு செல்லும் வழியில் மமூது துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். துப்பாக்கி ஏந்தியவர்கள் (பின்னர் சாத் அஜீஸ் மற்றும் அலியூர் ரஹ்மான் என அடையாளம் காணப்பட்டனர்) 9 மிமீ துப்பாக்கியால் இவளை நான்கு அல்லது ஐந்து முறை சுட்டனர், இவரது கார் T2F இலிருந்து 500 மீட்டருக்கும் குறைவான போக்குவரத்து விளக்கில் காத்திருந்த போது சுடப்பட்டார் .

சான்றுகள் 

பாக்கித்தானில் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை
பாக்கித்தானியப் பெண்கள்
2015 இறப்புகள்
1974 பிறப்புகள்
கந்தசுவாமி கோவில், பிரிக்பீல்ட்ஸ்

கந்தசுவாமி கோவில் மலேசியாவின் கோலாலம்பூரில் உள்ள பிரிக்பீல்ட்ஸ், ஜலான் ஸ்காட் அருகே அமைந்துள்ள ஒரு இந்துக் கோவில். இக்கோயில் நூற்றாண்டு பழமையானது.

இது மலேசியாவில் உள்ள மிக முக்கியமான இலங்கைத் தமிழர் கோயில்களில் ஒன்றாகும். இது மிகப் பெரிய மற்றும் பரந்த இலங்கை தமிழ் திராவிடக் கட்டிடக்கலைகளை காட்சிப்படுத்துகிறது மற்றும் கோலாலம்பூரில் ஒரு பிரபலமான சுற்றுலா அம்சமாக மாறியுள்ளது. இலங்கையின் யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள நல்லூர் கந்தசுவாமி ஆலயத்தால் இந்த கோவில் கட்டிடக்கலை ஈர்க்கப்பட்டுள்ளது. 

இது மலேசியாவின் மிகவும் பழமையான மற்றும் புகழ்பெற்ற கோவில்களில் ஒன்றாகும். மேலும் இங்குள்ள சடங்குகள் சைவ ஆகம வேதத்தின் விதிகளின்படியே பின்பற்றப்படுகின்றன. கோவில் வளாகத்திற்குள் காணொளி மற்றும் புகைப்படம் எடுப்பது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்த கோவிலுக்கு அருகில் கோவிலுக்கு சொந்தமான ஒரு கலமண்டலம் உள்ளது, அங்கு திருமண விழாக்கள் மற்றும் கலாச்சார நிகழ்வுகள் நடைபெறும். இது மலேசியாவின் இரண்டாவது பிரதமர் துன் அப்துல் ரசாக் அவர்களால் தொடங்கி வைக்கப்பட்டது.

கந்தசுவாமி கோவில் மலேசிய இலங்கை சைவர்கள் சங்கம் (MCSA) நிர்வகிக்கிறது. இந்த ஆலயம் வீடு புன்னியர்ச்சனை, பிறந்த குழந்தைகளின் 31-வது விழாக்கள், வாகனங்களின் ஆசீர்வாதம் போன்ற மத சேவைகளை வழங்குகிறது.

வெளி இணைப்புகள் 
 ஸ்ரீ கந்தசுவாமி கோவில் அதிகாரப்பூர்வ வலைப்பக்கம்

மலேசியாவிலுள்ள முருகன் கோயில்கள்
கோலாலம்பூரில் உள்ள கட்டிடங்கள் மற்றும் கட்டமைப்புகள்
கோலாலம்பூர் சுற்றுலா இடங்கள்
உத்தர சுவாமி மலைக் கோயில்

மலைக்கோயில் என்று பிரபலமாக அறியப்படும் உத்தர சுவாமி மலைக் கோயில், இந்தியாவில் புது தில்லியில் பலம் மார்க்கில் உள்ள ஒரு இந்து கோவில் வளாகமாகும். முருகன் என்றழைக்கப்படும் சுவாமிநாதர் இக்கோயிலின் முதன்மைக் கடவுள். இந்த கோவில் நகரத்தின் தமிழ் மற்றும் பிற தென்னிந்திய சமூகத்தினர் மத்தியில் பிரபலமானது. மெட்ரோ மூலம் இந்த கோவிலை எளிதில் அடையலாம், அருகிலுள்ள மெட்ரோ நிலையம் வசந்த் விஹார் ஆகும்,அங்கிருந்து இது சுமார் 2 கி.மீ.ஆகும்.

கட்டிடக்கலை 
ஸ்ரீ சுவாமிநாத சுவாமி கோவில் என்று அழைக்கப்படும் இந்த கோவில் வளாகத்தில் உள்ள முக்கிய கோவில் மற்றும் இது சுவாமிநாதரின் கருவறையைக் கொண்டுள்ளது. இந்த கோவில் செக்டர்-7 ஆர்.கே புரத்தில் உள்ள ஒரு சிறிய குன்றின் மேல் அமைந்துள்ளது மற்றும் தென்மேற்கு டெல்லியில் வசந்த் விஹார் எதிரே அமைந்துள்ளது. இது முருகன் கோவில்களை மலைகளில் அமைக்கும் பாரம்பரியத்திற்கு ஏற்ப உள்ளது. கோவிலுக்கு வெளியே உள்ள பிரதான அடையாளம் தமிழில் முருகனின் குறிக்கோளான "யாமிருக்க பயமேன்" என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. இந்த கோவில் முற்றிலும் கிரானைட்டால் கட்டப்பட்டுள்ளது, இது சோழர் பாணி தமிழ் கட்டிடக்கலை நினைவூட்டுகிறது.

பிரதான சுவாமிநாத சுவாமி கோவில் தவிர, இந்த வளாகத்தில் ஸ்ரீ கற்பக விநாயகர், ஸ்ரீ சுந்தரேஸ்வரர் மற்றும் தேவி மீனாட்சி கோவில்கள் உள்ளன. இந்த துணை கோவில்கள், மதுரை மீனாட்சி சுந்தரேசுவரர் கோயில் போல பாண்டிய பாணியிலான தமிழ் கட்டிடக்கலையில் கட்டப்பட்டு உள்ளது.

இந்து மதத்தில், மயில் இறைவன் சுவாமிநாதரின் மலை அல்லது வாகனம் என்று கருதப்படுகிறது. அதன்படி, இந்தக் கோவில் ஒரு மயில் தன் செல்லப்பிராணியாக தத்தெடுத்துள்ளது. இந்த மயில் கோவில் வளாகத்திற்குள் உள்ள மரங்கள் மற்றும் இலைகளின் மத்தியில் பார்க்கவும் கேட்கவும் முடியும். பல்வேறு பின்னணியிலிருந்து மக்கள் கோவிலுக்கு வருகிறார்கள்.

வரலாறு 
8 செப்டம்பர் 1965 - அன்றைய இந்தியப் பிரதமராக இருந்த லால் பகதூர் சாஸ்திரி தலைமையில் நடைபெற்ற விழாவில், தமிழக முதல்வர் எம். பக்தவத்சலம் கோவிலுக்கு அடிக்கல் நாட்டினார்.

7 ஜூன் 1973 - சுவாமிநாதரின் முக்கிய கோவில் - ஸ்ரீ சுவாமிநாத சுவாமி கோவில் - புனிதப்படுத்தப்பட்டு மகாகும்பாபிஷேகம் செய்யப்பட்டது.

13 ஜூன் 1990 - ஸ்ரீ கற்பக விநாயகர், ஸ்ரீ சுந்தரேஸ்வரர் மற்றும் தேவி மீனாட்சி ஆகியோருக்கான கோவில்கள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு மகாகும்பாபிஷேகங்கள் செய்யப்பட்டன. அதே நாளில் சுவாமிநாதர் கோவிலுக்கு ஒரு ஜீரானோதரண கும்பாபிஷேகமும் செய்யப்படுகிறது.

7 ஜூலை 1995 - நவகிரக கோவில் (ஒன்பது கோள்கள்), இடும்பன் சுவாமிக்கு ஒரு சிறிய கோவிலுடன், கும்பாபிஷேகம் செய்யப்பட்டு கும்பாபிஷேகம் செய்யப்பட்டது.

9 நவம்பர் 1997 - ஆதி சங்கரர் மண்டபம் திறக்கப்பட்டது.

27 ஜூன் 2001 - கோவில்களின் மூன்றாவது புனருத்தாரணம், அஷ்டபந்தனம் மற்றும் ஸ்வர்ண-ராஜத பந்தன மஹாகும்பாபிஷேகத்தை காஞ்சி காமகோடி பீடாதிபதி ஸ்ரீ ஜெயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள் நிகழ்த்தினார். ஹெச்.ஹெச். ஸ்ரீ விஜயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகளும் 25 ஜூன் 2001 இரவு யாக பூஜையில் பங்கேற்கிறார்.

குறிப்புகள்

வெளி இணைப்புகள் 
 

தில்லி சுற்றுப் பகுதிகள்
தெற்கு தில்லி மாவட்டம்
இந்தியாவிலுள்ள முருகன் கோயில்கள்
Coordinates on Wikidata
குழந்தை வேலப்பர் கோயில்

பூம்பாறை குழந்தை வேலப்பர் கோயில் என்பது தமிழ்நாட்டின் திண்டுக்கல் மாவட்டம், கொடைக்கானலுக்கு மேற்கே 18 கி.மீ தொலைவில் உள்ள பூம்பாறை சிற்றூரில் ஊரின் நடுவில் உள்ள ஒரு முருகன் கோயிலாகும்.

இக்கோவில் மூன்றாயிரம் ஆண்டுகள் வரலாற்றைக் கொண்டதாக கூறப்படுகிறது. இக்கோயிலில் உள்ள சிலையானது போகர் என்னும் சித்தரால் நவபாசனத்தில் உருவாக்கப்பட்டது எனப்படுகிறது. இந்த கோயில் பழனி தேவஸ்தானத்தின் கீழ் வருகிறது. ஒவ்வொரு வருடமும் பூம்பாறை முருகனுக்கு தேர் திருவிழா  கொண்டாடப்படுகிறது. தைப் பூசத்திற்குப் பிறகு வரும் கேட்டை நட்சத்திரத்தன்று விழா நடைபெறுகிறது. பொதுவாக தை அல்லது மாசி மாதத்தில் இவ்விழா நடைபெறும்

அமைப்பு 
குழந்தை வேலப்பர் கோயிலானது முகமண்டபம், மகாமண்டபம், இடைநாழிகை, கருவறை ஆகிய கூறுகளைக் கொண்டுள்ளது. கோயில் கருவறைக்கு எதிரில் பிரகாரத்தில் மயில், பலிபீடம், கொடிமரம், விளக்குத் தூண் போன்றவை அமைந்துள்ளன. கருங்கல்லால் கட்டபட்ட கருவறையின் மேலே சுதையால் ஒற்றை நிலை விமாணம் அமைக்கபட்டுள்ளது. விமாணதானது நாற்கர வடிவிலான சிகரத்துடன் உச்சியில் உலோக கவசத்துடன் அமைந்துள்ளது. கருவறையில் போகரால் நவபாசாணத்தால் அமைக்கபட்ட குழந்தை வேலர் நிலை அமைந்துள்ளது. குழந்தை வேலப்பரின் உருவமானது பழனி தண்டாயுதபாணியை ஒத்த உருவத்தில் உள்ளார். இரு கைகளுடன் உள்ள அவர் வலக் கையில் தண்டத்தையும், இடக் கையை தொடையின் முன்புறம் வைத்த வலதம்பி முத்திரையுடன் நின்ற கோலத்தில் உள்ளார். இந்த குழந்தை வேலப்பர் சம்பாத நிலையிலும் பழனி தண்டாயுதபாணி  திரிபங்க நிலையிலும் காணப்படுகிறார்.    கருவறையின் வடக்கில் கிழக்கு நோக்கி சிவனுக்கு சிற்றாலயம் அமைந்துள்ளது. முருகன் கோயில் பிரகாரத்தைச் சுற்றி விநாயகர், பைரவர், நவகிரகம், இடும்பன், நாகர், அருணகிரிநாதர், மள்ளர், பத்திரகாளியம்மன் ஆகியோருக்கு சந்நிதிகள் அமைந்துள்ளன. கருவறைக்கு முன்புறம் இடைநாழிகையின் வெளிப்புறச் சுவரில் சிவகாமி உடனுறை நடராசர், பிரம்மன் ஆகியோரின் திருமேனிகள் நிறுவப்பட்டுள்ளன.

தொன்மம் 

15 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த அருணகிரி நாதரின் பாடலின் படி, முருகன் அருணகிரிநாதரை அரக்கனிடமிருந்து குழந்தை வடிவில் வந்து காப்பாற்றினார். எனவே இந்த கோவிலின் முக்கிய கடவுள் 'குழந்தை வேலப்பர்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

10 ஆம் நூற்றாண்டில், போகர் சீனாவில் இருந்து திரும்பியபோது, பழனி மற்றும் பூம்பாறை (மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகள்) நடுவில் மேலும் ஒரு நவபாசன சிலையை அமைத்தார். அந்த இடம் யானை கெஜம் (போகர் காடு) என்று அழைக்கப்படுகிறது. கோவிலில் உள்ள கல்வெட்டுகளின்படி, இந்த கோவில் சேர வம்சத்தின் அரசரால் கட்டப்பட்டது

சிறப்புகள் 
இக்கோயிலானது பழனி முருகன் கோயிலுக்கு நேர் எதிரில் அமைந்துள்ளது எனப்படுகிறது. கோயிலின் தல மரமாக குறிஞ்சிச் செடி உள்ளது.

விழாக்கள் 
ஒவ்வொரு ஆண்டும் தை அல்லது மாசி மாதத்தில் பத்துநாள் உற்சவமும், தேர்த் திருவிழாவும் சிறப்பாக நடத்தப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 அருள்மிகு தண்டாயுதபாணி சுவாமி தேவஸ்தானத்தின் அதிகாரப்பூர்வ இணையதளம், பழனி
 கோவில் புராணங்கள்
திண்டுக்கல் மாவட்டத்திலுள்ள முருகன் கோயில்கள்
Coordinates on Wikidata
இரத்தினகிரி பாலமுருகன் கோயில்

இரத்தினகிரி பாலமுருகன் கோயில் என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் இராணிப்பேட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள இரத்தினகிரி கீழ்மின்னல் புறநகர்ப் பகுதியின் திருமணிகுண்டத்தில் உள்ள முருகன் (கார்த்திகேயா) கடவுளுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு கோவில் ஆகும். இது 14 ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டது, மேலும் 14 ஆம் நூற்றாண்டின் கவிஞர் அருணகிரிநாதரால் குறிப்பிடப்பட்டது. மலை இருக்கும் இடத்தில் முருகன் இருக்கிறார் என்று கூறப்படும் பண்டைய இந்து மத நூல்களின்படி, இது ஒரு மலையின் உச்சியில் அமைந்துள்ளது.

கோவிலில் உள்ள முருகன் சிலை மற்றும் குரு சுவாமி பாலமுருகன் அடிமை (பிறப்பு 1941) தெய்வத்தின் வெளிப்பாடுகள் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.

அமைவிடம் 
கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 
215.09 மீ. உயரத்தில், () என்ற புவியியல் ஆள்கூறுகள் கொண்டு இரத்தினகிரி கீழ் மின்னல் என்ற பகுதியில் சிறு குன்றின் மீது இக்கோயில் அமைந்துள்ளது.

சிறப்புகள் 
ஆடிக் கிருத்திகை அன்று இரத்தினங்களால் ஆன ஆடையால் மூலவர் பாலமுருகன் அலங்கரிக்கப்படுகிறார். ஐப்பசி மாதம் பௌர்ணமி அன்று மூலவர் பாலமுருகனுக்கு அன்னாபிசேகம் நடைபெறுகிறது. கந்த சஷ்டி விழா நடைபெறும் போது பாலமுருகனுக்கு நவரத்தின அங்கி அணிவித்து சிறப்பு செய்யப்படுகிறது.

அறுங்கோண வடிவில் தெப்பக்குளம் ஒன்று உருவாக்கப்பட்டு 2023ஆம் ஆண்டு பெப்பிரவரி மாதம் 12ஆம் நாள் மக்கள் பயன்பாட்டிற்கு திறக்கப்பட்டது.

திருவிழாக்கள் 
ஆடிக் கார்த்திகை, கார்த்திகை விளக்கீடு, கந்த சஷ்டி, வைகாசி விசாகம், ஐப்பசி அன்னாபிசேகம், தைப்பூசம் மற்றும் பங்குனி உத்தரம் ஆகியவை இக்கோயிலில் நடைபெறும் முக்கிய திருவிழாக்களாகும்.

இதர தெய்வங்கள் 
துர்க்கை, தட்சிணாமூர்த்தி,  சண்டிகேசுவரர், நந்தி மற்றும் சிம்ம வாகனங்களுடன் வாராகி, கற்பக விநாயகர் ஆகியோர் இக்கோயிலில் அருள்பாலிக்கின்றனர்.

பராமரிப்பு 
தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறை கட்டுப்பாட்டின் பராமரிப்பில் இக்கோயில் இயங்குகிறது.

மேற்கோள்கள் 

இராணிப்பேட்டை மாவட்டத்திலுள்ள முருகன் கோயில்கள்
சைனாபு அன்சாரி கொலை

சைனாபு அமின் அன்சாரி (Murder of Zainab Ansari  எப்; c. 2010 -ஜனவரி 2018) ஏழு வயது பாக்கித்தானிய பெண், தனது சொந்த ஊரான பஞ்சாபில் உள்ள கசூரில், 4 ஜனவரி 2018 அன்று குர்ஆன் பாராயண வகுப்புகளுக்கு சென்று கொண்டிருந்தபோது கடத்தப்பட்டார். அவளது உடல் 9 ஜனவரி 2018 அன்று லாகூர் நகருக்கு அருகிலுள்ள குப்பை அகற்றும் இடத்திற்குள் கண்டறியப்பட்டது; பிரேத பரிசோதனை அறிக்கையில், இவர் கழுத்தை நெரித்து கொல்வதற்கு முன், பலமுறை பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்டு சித்திரவதை செய்யப்பட்டது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது  அவரது கற்பழிப்பு நிகழ்த்தியவனும், கொலைகாரனுமான, 24 வயதான இம்ரான் அலி, கைது செய்யப்பட்டு ஒரு தொடர் கொலைகாரராக அடையாளம் காணப்பட்டார். குறைந்தது ஏழு முன் குமரப்பருவப் பெண்களை இவர் கொலை செய்துள்ளார்.

அன்சாரியின் கொலை பாக்கித்தான் முழுவதும் பரவலான எதிர்ப்புகளையும் சீற்றத்தையும் தூண்டியது, இறுதியில் பாக்கித்தானின் முதல் தேசிய குழந்தை பாதுகாப்புச் சட்டம், ஜைனாப் எச்சரிக்கை மசோதா (அமெரிக்காவில் உள்ள AMBER எச்சரிக்கை அமைப்பைப் போன்றது) நிறைவேற்றப்பட்டது. சிறுவர் துன்புறுத்தலில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட எந்தவொரு நபரும் குறைந்தபட்சம் கட்டாயமாக ஆயுள் தண்டனை அனுபவிக்க வேண்டும் என்றும், ஒரு குழந்தை காணாமல் போனதாக அறிவிக்கப்பட்ட இரண்டு மணி நேரத்திற்குள் இதுபோன்ற வழக்குகளை விசாரிப்பதில் ஏதேனும் தேவையற்ற தாமதத்தை ஏற்படுத்தும் சட்ட அமலாக்க அதிகாரிகளுக்கு எதிராக சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கவும் மசோதா அறிவுறுத்துகிறது.

நிகழ்வு 
அன்சாரியின் பெற்றோர் உம்ரா செய்வதற்காக சவுதி அரேபியாவில் இருந்தபோது, அவள் மாமாவுடன் தற்காலிகமாக வாழ்ந்தபோது இந்த சம்பவம் நடந்தது. ஜனவரி 4, 2018 அன்று, அவள் வீட்டிற்கு அருகிலுள்ள குர்ஆன் வகுப்பிற்கு செல்லும் போது காணாமல் போனார். அவரது மாமா, முகம்மது அட்னான், கசூர் மாவட்ட காவல் துறை அலுவலகத்தில் புகார் செய்தார்.   மூடிய-மின்சுற்று தொலைக்காட்சி நிகழ்படக் காட்சிகளைப் பார்த்த போது வெள்ளை உடை அணிந்த நபர் ஒருவர் கசூரில் உள்ள பீரோவாலா சாலையில் நடந்து செல்வது பதிவாகியுள்ளது.அவரது உடல் பின்னர் 9 ஜனவரி 2018 அன்று சாபாஸ் கான் சாலையில் உள்ள குப்பை அகற்றும் இடத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. பிரேத பரிசோதனை அறிக்கையில் அவள் கழுத்தை நெரித்து கொலை செய்யப்படுவதற்கு முன்பு பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்டு சித்திரவதை செய்யப்பட்டது உறுதி செய்யப்பட்டது.

எதிர்ப்புகள் 
அன்சாரி பாலியல் வன்கலவி மற்றும் கொலைக்கு முன்னர், பஞ்சாப் மாகாணம் பல குழந்தைப் புணர்வு வழக்குகள் நடந்துள்ளது. உள்ளூர் சட்ட அமலாக்கம் செயலற்றது மற்றும்/அல்லது மறைக்கும் முயற்சிகளில் கவனம் செலுத்துகிறது என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டது. அன்சாரி படுகொலையைத் தொடர்ந்து, ஆர்ப்பாட்டங்கள் பல முக்கிய நகரங்கள்  முழுவதும் நடத்தப்பட்டன பாக்கிஸ்தான், தலைநகர் இஸ்லாமாபாத், உட்பட பல இடங்களில்  இது ஸல் மெழுகுவர்த்தி ஏந்திய அமைதிப் போராட்டங்களிலும், வாகனங்கள் எரித்தல், சாலைகள் தடை செய்தல் போன்ற வன்முறைகளும் நடந்தது. ஆர்ப்பாட்டக்காரர்களுக்கும் காவல்துறையினருக்கும் இடையே பல மோதல்கள் நிகழ்ந்தன; காவல் நிலையத்திற்குள் நுழைந்த இரண்டு பேர் கொல்லப்பட்டனர். கசூரில் போராட்டக்காரர்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியதாகக் கூறப்படும் நான்கு காவல்துறையினர் கைது செய்யப்பட்டு விசாரணையில் உள்ளனர்.

சான்றுகள் 

பாக்கித்தானில் வன்கலவி
ஔரங்கபாதி மகால்

ஔரங்காபாதி மகால் (Aurangabadi Mahal) (தமிழில்; "சிம்மாசனத்தின் செழிப்பு" என்று பொருள்)  (இறப்பு 1688) இவர் முகலாயப் பேரரசர் ஔரங்கசீப்பின் மனைவியாவார்.

தோற்றம் 
ஔரங்காபாதி மகால் ஒன்று அவுரங்காபாத்த்தைச் சேர்ந்தவராக இருக்கலாம், அல்லது அவுரங்காபாத் நகரத்திலிருந்த அழைத்து வந்த ஔரங்கசீப்பின் அந்தப்புர மகளிர் குழுவில் இருந்திருக்கலாம். இவர் சியார்சியாவைச் சேர்ந்தவராகவோ அல்லது காக்கேசிய இனத்தைச் சேர்ந்தவராகவோ இருக்கலாம். பேரரசர் அக்பரின் ஆட்சியில் இருந்து, ஏகாதிபத்திய அந்தப்புரப் பெண்களின் பெயர்கள் பொதுவில் குறிப்பிடப்படக்கூடாது. அவர்கள் பிறந்த இடத்திலிருந்தோ அல்லது நகரத்திலிருந்தோ அல்லது அவர்கள் ஏகாதிபத்திய அரண்மனைக்குள் நுழைந்த நாட்டின் பெறப்பட்ட சில பெயர்களால் குறிப்பிடப்பட வேண்டும்.

திருமணம் 
28 செப்டம்பர் 1661 அன்று, இவர் ஔரங்கசீப்பின் இளைய மகள், மெகர்-உன்-நிசா பேகத்தைப் பெற்றெடுத்தார். இவர் தன் தந்தையின் ஒன்பதாவது குழந்தையும், தன்னுடைய தாயின் ஒரே குழந்தையும் ஆவார்.

மார்ச் 1680 இல், ஔரங்காபாதியும் பேரரசர் ஔரங்கசீப்புக்கும் அவரது தலைமை மனைவி தில்ராஸ் பானு பேகத்துக்கும் பிறந்த மூத்த குழந்தையுமான இளவரசி ஜெப்-உன்-நிசா பேகத்தையும் தில்லியிலிருந்து அஜ்மீருக்கு அழைத்து வர யாலங்தோஷ் கான் பகதூர் என்பவர் அனுப்பப்பட்டார். இவர்கள் இருவரும் மே மாதம் அஜ்மீர் சென்றடைந்தனர், இளவரசர் முகமது ஆசம் ஷா இவர்களை வரவேற்றார். அவர் இவர்களை ஏகாதிபத்திய அந்தப்புறத்துக்கு அனுப்பி வைத்தார். இருப்பினும், பிப்ரவரி 1681 இல், இளவரசர் முகம்மது அக்பர் மிர்சா தனது தந்தை ஔரங்கசீப்புக்கு எதிராக கிளர்ச்சியைத் தொடங்கியபோது, அவுரங்கபாதி தில்லிக்கு திருப்பி அனுப்பப்பட்டார். இவருடன் இளவரசர் முகம்மது அக்பர் மிர்சாவின் மனைவி மற்றும் இளவரசர் சுலைமான் சிகோ மிர்சாவின் மகள் சலீமா பானு பேகம் ஆகியோரும் உடன் சென்றனர்.

மார்ச் 1686 இல், பிஜப்பூர் கோட்டையைக் கைப்பற்ற ஔரங்கசீப்பின் அணிவகுப்புக்கு முன், கான் ஜஹான் பகதூர், ஔரங்கபாதியை அழைத்து வர புர்ஹான்பூருக்கு அனுப்பப்பட்டார். இவருக்காக அவனிடம் ஒரு மரகத மணி செய்து அனுப்பப்பட்டது. மே 1686இல் திலியில் இருந்து சோலாப்பூரில் இருந்த ஔரங்கசீப்பின் முகாமுக்கு சென்றார். இளவரசர் முகம்மது காம் பக்ச் மிர்சா அவர்களால் தியோரி அருகே கோட்டையின் வாசலில் வரவேற்கப்பட்டார்.  இவர் ஔரங்கசீப்பைப் பின்பற்றி பிஜப்பூர் சென்றார், செப்டம்பர் 1686 இல் பிஜப்பூர் கைப்பற்றப்பட்ட பின்னர் அங்கேயே இருந்தார்.

இறப்பு 
நவம்பர் 1688 இல், நகரத்தில் கொள்ளைநோய் பரவியபோது, இவர் பிஜாப்பூரிலேயே வசித்து வந்தார். இந்த பிளேக் பலரின் மரணத்திற்கு காரணமாக இருந்தது, மேலும் அதில் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் இவரும் ஒருவர். இவரது மரணத்திற்குப் பிறகு, "மா'ஆசிர்-இ-ஆலம்கிரி" என்ற நூலில் எழுத்தாளர் சாகி முஸ்தாத் கான் இவரை "பேரரசர் மீது மீது மிகுந்த அபிமானம் கொண்டவர், வயதான மற்றும் அர்ப்பணிப்புள்ள தாதி" என்று விவரித்தார்.

ஜெப்-அன்-நிசா பேகம் இவரது  நோயைப் பற்றி கேள்விப்பட்டபோது, அவர் மிகவும் வருத்தப்பட்டார். ஏனென்றால் இவர் எப்போதும் எல்லோரிடமும் அன்பாக இருந்தார். இவரது மரணத்திற்குப் பின்னர், ஔரங்கசீப்பின் இளைய மற்றும் மிகவும் பிரியமான மறுமனையாட்டியும் இளவரசர் கம் பக்சியின் தாயுமான உதய்புரி மகால் என்பவருக்கு இருந்த போட்டியாளர் இல்லாமல் போனது.

மேற்கோள்கள்

உசாத்துணை 
 

1688 இறப்புகள்
முகலாய அரச குடும்பத்தினர்
சோக்லம்சர்

சோக்லம்சர் (Choglamsar) இந்தியாவின் லடாக் ஒன்றியப் பகுதியில் அமைந்த லே மாவட்டத்தில்  பாயும் சிந்து ஆற்றின் கரையில் அமைந்த சிற்றூர் ஆகும். சோக்லம்சர் ஊரில் ஆண்டுதோறும் சூன் மாத குரு பூர்ணிமாவை ஒட்டி 3 நாட்கள் சிந்து தர்சன விழா கொண்டாடப்படுகிறது.

மக்கள் தொகை பரம்பல் 
2011-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, சோக்லம்சர் ஊரின் மொத்த மக்கள் தொகை 10,754 ஆகும். பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு 648 
பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். சராசரி எழுத்தறிவு 79.01% ஆக உள்ளது. 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள் 881 ஆக உள்ளனர். மக்கள் தொகையில் பௌத்தர்கள் 68.67%, இந்துக்கள் 26.41%, இசுலாமியர்கள் 3.68% மற்றும் மற்றவர்கள் 1.24% ஆக உள்ளனர்.

உள்கட்டமைப்புகள்
 
இவ்வூரில் இந்திய அரசு மற்றும் திபெத்தியர்களின் மைய நிர்வாகம் இணைந்து திபெத்திய அகதிகள் முகாம் நடத்துகிறது.

2010-ஆம் ஆண்டில் இப்பகுதியில் ஏற்பட்ட பெருவெள்ளத்தால் இவ்வூர் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டது.

இவ்வூரில் 3 நடுநிலைப் பள்ளிகள், 3 உயர்நிலைப் பள்ளிகள், 1 மேல்நிலைப் பள்ளி உள்ளது. இந்திய அரசு 2016-இல் இவ்வூரில் பௌத்த படிப்புகளுக்கான மைய நிறுவனம் நிகர்நிலை பல்கலைக்கழகத் தகுதியுடன் துவக்கப்பட்டது. 

இவ்வூரில் பாயும் சிந்து ஆற்றின் கரைகளை இணைக்க நீளமான மைத்திரி தொங்கு பாலம் 2019-ஆம் ஆண்டில் இந்திய இராணுவத்தினரால் கட்டப்பட்டது.

இதனையும் காண்க
 சிந்து தர்சன விழா

மேற்கோள்கள் 

லே மாவட்டத்தின் நகரங்களும் ஊர்களும்
1999 ஜகாங்கீர்நகர் பல்கலைக்கழக வன்கலவி எதிர்ப்பு இயக்கம்

1999 ஜாகாங்கீர்நகர் பலக்லைக்கழக வன்கலவி எதிர்ப்பு இயக்கம் (1999 JU Anti-Rape Movement) என்பது வங்காளதேச ஜஹாங்கீர்நகர் பல்கலைக்கழகத்தில் வன்கலவி மற்றும் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு எதிரான மாணவர்களின் தொடர் போராட்டத்தினைக் குறிப்பதாகும். இந்த இயக்கம் 1998 ஆம் ஆண்டில் வங்காள சத்ரா லீக் ஆர்வலர்கள் பொதுச் செயலாளர் ஜசிமுதுன் மாணிக்கால் 100 வது பெண் வன்கலவியினை கொண்டாடிய போது ஏற்படுத்டப்பட்டது.அவர் ஜகாங்கீர் பல்ழகலைக் கழகத்தின் வங்காள சத்ரா லீக்கின் பொதுச் செயலாளராகப் பதவி வகித்தார். ஓராண்டு நீடித்த போராட்டத்திற்குப் பிறகு, மாணவிகள் ஆதிக்கம் செலுத்தி, ஆகஸ்ட் 2, 1999 அன்று, ஜாசிமுதீன் மாணிக் மற்றும் அவரது ஆயுததாரிகள், பல வன்கலவி மற்றும் பாலியல் துன்புறுத்தல்களுக்குக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர்.

பின்னணி 
1996 இல், வங்காளதேச அவாமி லீக் 21 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது. அதன் பிறகு, அவாமி லீக்கின் மாணவர் பிரிவான வங்காளதேச  சத்ரா லீக்கின் செயல்பாட்டாளர்கள் வங்காளதேசத்தின் பெரும்பாலான பல்கலைக்கழக விடுதிகளைக் கைப்பற்றி, பல்கலைக்கழக அதிகாரிகளின் மெத்தனத்தால் வளாகப் பகுதியில் ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்தனர் , தலைநகர் டாக்காவின் புறநகரில் உள்ள ஒரு நிறுவனம் ஜஹாங்கீர்நகர் பல்கலைக்கழகம் உட்பட அனைத்து இடங்களிலும் ஆதிக்கம் செலுத்தினர்.

1998 ல், வங்கதேச சத்ரா லீக் ஆர்வலர் ஆனந்த் குமார் கோசு கொலை செய்யப்பட்ட பிறகு, அந்த அமைப்பின் 9 தலைவர்கள் மத்திய குழுவால் வெளியேற்றப்பட்டனர். பலாத்கார குற்றவாளியாக கூறப்படும் ஜசிமுதீன் மாணிக், வங்காளதேச  சத்ரா லீக்கின் ஜஹாங்கீர்நகர் பல்கலைக்கழக பிரிவின் பொதுச் செயலாளராக பொறுப்பேற்றார். அவாமி லீக்கின்  அரசியல் ஆதரவைப் பயன்படுத்தி, பல்கலைக்கழகத்தின் நாடகத் துறையின் மாணவரும், வங்காளதேச  சத்ரா லீக்கின் ஜஹாங்கிர்நகர் பல்கலைக்கழகப் பிரிவின் புதிய பொதுச் செயலாளருமான ஜாசிமுதீன் மாணிக் மற்றும் அவரைப் பின்பற்றுபவர்கள் பெண் மாணவர்களை துன்புறுத்தத் தொடங்கினர். உள்ளூர் பெண்கள். மாணிக் மற்றும் அவரைப் பின்பற்றுபவர்கள் வளாகத்தில் "ரேப்பிஸ்ட் குழு" (வன்கலவாளார்கள்) என்று பரவலாக அறியப்பட்டனர். 

ஆகஸ்ட் 1998 இல் வங்காளதேச தேசிய நாளிதழான மனாப்சமின் , வங்காளதேச  சத்ரா லீக் ஆர்வலர்களால் வளாகத்தில் மூன்று பெண் மாணவிகள் பாலியல் வன்கலவி செய்யப்பட்டதாக அறிவித்ததன் மூலம்  ஜஹாங்கீர்நகர் பல்கலைக்கழகத்தில் வன்கலவி சம்பவங்களை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வந்தார். இது பல்கலைக்கழக வளாகத்தில் தொடர் போராட்டங்களுக்கு வழிவகுத்தது.

எதிர்ப்புகள் 
19 ஆகஸ்ட் 1998 அன்று, ஜஹாங்கீர்நகர் பல்கலைக்கழகத்தில் வங்காளதேச  சத்ரா லீக் தலைவர் மற்றும் ஆர்வலர்களால் வன்கலவி மற்றும் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு எதிரான முதல் பெரிய அளவிலான  போராட்டம் நடைபெற்றது. அதன்பிறகு தொடர் பேரணிகளும் போராட்டங்களும் தொடர்ந்து நடைபெற்றன. பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் செப்டம்பர் 1998 இல் ஜஹாங்கீர்நகர் பல்கலைக்கழக பொது மாணவர் ஒன்றியத்தை உருவாக்கி, ஜஹாங்கீர்நகர் பல்கலைக்கழகத்தில் பாலியல் துன்புறுத்தல் சம்பவங்களை விசாரிக்க ஒரு குழுவை அமைக்க அதிகாரிகளை கட்டாயப்படுத்தினர்.

27 செப்டம்பர் 1998 இல், உண்மை கண்டறியும் குழு குறைந்தபட்சமாக  20 உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வன்கலவி வழக்குகளையும் 300 பாலியல் துன்புறுத்தல்களையும் வளாகத்திற்குள் வெவ்வேறு இடங்களில் நடந்ததாக கண்டறிந்தது. வங்காளதேச  சத்ரா லீக்  ஜசிமுதீன் மாணிக் தனது 100 வது வன்கலவி நிகழ்ச்சி முடிந்தவுடன் வங்காளதேச  சத்ரா லீக் ஆர்வலர்களுக்கு இனிப்பு வழங்கினார்.

சான்றுகள் 

வங்காளதேசத்தில் வன்கலவி
ஆடா திருக்கை

ஆடா திருக்கை ( Common stingray ) என்பது வடகிழக்கு அத்திலாந்திக் பெருங்கடல் மற்றும் மத்திய தரைக்கடல் மற்றும் கருங்கடலில் காணப்படும் தஸ்யதிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு வகை  திருக்கை மீன் ஆகும். இது பொதுவாக கடலோர நீர்பகுதிகளில் உள்ள மணல் அல்லது சேறு நிறைந்த வாழ்விடங்களில் , ஆழமுள்ள தரையில் புதைந்திருக்கும். இது பொதுவாக , குறுக்களவு கொண்டது. வைரத்தின் வடிவில் பக்கத் தூவிகளைக் கொண்டிருக்கும். இதன் தோல் பொதுவாக மென்மையானதாக இருக்கும். வளர்ந்த பெரிய ஆடா திருக்கையின் முதுகில் நடுவில்   வரிசையாக சலவைக் கற்கள் பதித்ததுபோல ஒரு புடைப்பு வரிசை காணப்படும். இதன் வால் நீளமாக அதன் உடலின் அளவில் முக்கால் பங்கு இருக்கும்.

ஆடா திருக்கையின் பொதுவான உணவானது கடலடியில் வாழும்  ஓடுடைய கணுக்காலிகளான சிப்பி பொன்றவை ஆகும். இருப்பினும் இது மொல்லுடலிகள், பாலிகேட் புழுக்கள், சிறிய எலும்பு மீன்களையும், நண்டுகளையும்  உணவாக கொள்கிறது. இது உள்பொரி முட்டை மூலம் உடலுக்கு உள்ளேயே குஞ்சுகள் பொறிக்கிறது. பின்னர் தாயால் உற்பத்தி செய்யப்படும் ஹிஸ்டோட்ரோப் ("கருப்பை பால்") மூலம் வளர்க்கப்படுகின்றன. நான்கு மாத கர்ப்ப காலத்திற்குப் பிறகு, ஆண்டுக்கு இரண்டு முறை 4 முதல் 9 குஞ்சுகளை ஆழமற்ற நீரில் ஈணுகின்றன. ஆடா திருக்கையின் வாலில் நஞ்சு கொண்ட முள் உள்ளது. அது வாலால் தாக்கினால் மிகுந்த  வலி ஏற்படும், அரிதாக உயிருக்கு ஆபத்தையுத் ஏற்படுத்தலாம். ஆடா திருக்கை மீன் உண்ணத்தக்க  மீனல்ல. வலைகளில் தற்செயலாக பிடிபடுவதுண்டு. இதன் கல்லீரல் எண்ணை காயங்களுக்கு மருந்தாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இவற்றின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருகிறது. இருப்பினும்  பன்னாட்டு இயற்கை பாதுகாப்பு சங்கத்தினால் (IUCN) இவை குறித்து சரியாக மதிப்பிட தரவுகள் போதாமை உள்ளது.

குறிப்புகள்

வெளி இணைப்புகள் 

 Dasyatis pastinaca, காமன் ஸ்டிங்க்ரே மணிக்கு FishBase
 IUCN சிவப்பு பட்டியலில் தஸ்யாதீஸ் பாஸ்டினாகா

Webarchive template wayback links
பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தின் செம்பட்டியல் - அழிவாய்ப்பு இனம்
கடல்வாழ் உயிரினங்கள்