இந்தியாவில் நகர்ப்புறத் தொடருந்துப் போக்குவரத்து

இந்தியாவில் நகர்ப்புற இரயில் போக்குவரத்து அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட முக்கிய நகரங்களில்  நகரங்களுக்குள்ளேயான போக்குவரத்தில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. இது விரைவான போக்குவரத்து, புறநகர் ரயில், மோனோரயில் மற்றும் டிராம் அமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளது. 2021 இல் வெளியிடப்பட்ட ஒரு அறிக்கையின்படி, இந்தியாவின் பதின்மூன்று முக்கிய நகரங்களில் ஆண்டுதோறும் மொத்தம் 2.63 பில்லியன் மக்கள் மெட்ரோ அமைப்புகளில் பயணம் செய்தனர், இதன்மூலம் இந்தியா உலகின் பரபரப்பான நகர்ப்புற விரைவான போக்குவரத்து மையமாக பயணிகளின் எண்ணிக்கையின் அடிப்படையில் உள்ளது. இந்தியாவில் உள்ள       ஒருங்கிணைந்த நீளம் கொண்ட மெட்ரோ அமைப்பானது செயல்பாட்டில் உள்ள உலகின் ஐந்தாவது மிக நீளமான மெட்ரோ அமைப்பு ஆகும்.

நகர்ப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சகத்தின் நகர்ப்புற போக்குவரத்து பிரிவு, மத்திய அளவில் மெட்ரோ ரயில் திட்டங்கள் உட்பட நகர்ப்புற போக்குவரத்து விஷயங்களின் ஒருங்கிணைப்பு, மதிப்பீடு மற்றும் ஒப்புதல் ஆகியவற்றுக்கான முனையமாகும். நகர்ப்புற வளர்ச்சி அமைச்சகத்தின் நகர்ப்புற போக்குவரத்தில் அனைத்து தலையீடுகளும் தேசிய நகர்ப்புற போக்குவரத்து கொள்கை, 2006 விதிகளின்படி மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

சொற்களஞ்சியம் 
இந்திய நகரங்களில் பல்வேறு வகையான  செயல்பாட்டிலுள்ள், கட்டுமானத்தில் உள்ள மற்றும் திட்டமிடப்பட்டுள்ள என பல்வேறு நகர்ப்புற போக்குவரத்து அமைப்புகள் உள்ளன. ஒரு நகரத்தின் மக்கள் தொகை, நிதி சாத்தியம் மற்றும் தேவை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இந்த அமைப்புகள் செயல்படுத்தப்படுகின்றன.

 விரைவான போக்குவரத்து : விரைவான போக்குவரத்து அல்லது  மெட்ரோ என  இந்தியாவில் பிரபலமாக அறியப்படுகிறது, இது ஒரு நகர்ப்புற உயர் திறன் கொண்ட இரயில் அமைப்பாகும், இது பொதுவாக பெருநகரங்களில் இயக்கப்படுகிறது. இந்த அமைப்புகள் இந்திய இரயில்வேயில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டு அவற்றின் சரியான பாதையைக் கொண்டுள்ளன. உதாரணம்: டெல்லி மெட்ரோ, சென்னை MRTS
 புறநகர் இரயில்வே : புறநகர் ரயில் அல்லது இந்தியாவில் உள்ளூர் ரயில் அமைப்பு என்று பிரபலமாக அறியப்படுகிறது, இது ஒரு நகர்ப்புற ரயில் போக்குவரத்து அமைப்பாகும், அங்கு புறநகர் பகுதிகள் நகரின் மையத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த அமைப்புகள் இந்திய ரயில்வேயுடன் இணைக்கப்பட்டு இயக்கப்படுகின்றன. உதாரணம்: மும்பை புறநகர் இரயில்வே
 நடுத்தர கொள்ளளவு கொண்ட ரயில் : இது ஒரு விரைவான போக்குவரத்து (மெட்ரோ) அமைப்பாகும், இது இலகுரக இரயிலை விட அதிக திறன் கொண்டது, ஆனால் நடுத்தர தேவைக்கு சேவை செய்ய விரைவான போக்குவரத்து அமைப்பை விட குறைவாக உள்ளது. இது எதிர்கால தேவை அதிகரிப்பைக் கருத்தில் கொண்டு கட்டப்பட்டுள்ளது, இதனால் இது வழக்கமான மெட்ரோவாக எளிதில் மாற்றப்படும். உதாரணம்: ரேபிட் மெட்ரோ குர்கான்
 இலகு ரயில் : குறைந்த தேவை உள்ள நகரங்களில் இலகு ரெயில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது விரைவான போக்குவரத்து மற்றும் டிராம் அமைப்புகளின் கலவையாகும். இது டிராம் சேவைகளுடன் ஒப்பிடும்போது அதிக திறன் மற்றும் வேகம் கொண்டது மற்றும் பெரும்பாலும் வேலியிடப்பட்ட பிரத்யேக தடங்களைக் கொண்டுள்ளது. உதாரணம்: ஸ்ரீநகர் மெட்ரோ
 மோனோரயில் : இந்த அமைப்பானது ஒற்றை இரயில்/பீமில் இயங்கும் ரயில்களைக் கொண்டுள்ளது. இது நடுத்தர திறன் போக்குவரத்தில் அதன் பயன்பாட்டைக் கண்டறிந்துள்ளது, ஆனால் குறைந்த செயல்திறன் மற்றும் அதிக செலவுகள் காரணமாக, இது இந்தியாவில் ஓரங்கட்டப்பட்டது. உதாரணம்: மும்பை மோனோரயில்
 பிராந்திய போக்குவரத்து அமைப்பு : இந்த அமைப்பு ஒன்றுக்கொன்று அருகாமையில் இருக்கும் அதே அளவிலான இரண்டு நகரங்களுக்கு இடையில் அல்லது நகர்ப்புற நகரம் மற்றும் அருகிலுள்ள சிறிய நகரங்களுக்கு இடையே இயக்கப்படுகிறது. உதாரணம்: டெல்லி-மீரட் RRTS
 டிராம் : இந்த அமைப்புகள் இந்தியாவின் மிகப் பழமையான நகர்ப்புற போக்குவரத்து முறைகளில் ஒன்றாகும். அவை குறைந்த திறன் கொண்ட, மெதுவாக நகரும் ரயில்கள், அவை நகர்ப்புற தெருக்களில் பதிக்கப்பட்ட தடங்களில் இயங்கும். உதாரணம்: கொல்கத்தா டிராம்

இரயில் அல்லாத நகர்ப்புற போக்குவரத்து 

 பேருந்து விரைவான போக்குவரத்து : இந்தியாவில் உள்ள பேருந்து விரைவு போக்குவரத்து அமைப்புகள் வழக்கமான பேருந்துகள் அல்லது அதிக திறன் கொண்ட பேருந்துகளைப் பயன்படுத்துகின்றன, மேலும் அவை மற்ற போக்குவரத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்ட தமக்கென சொந்த வழியைக் கொண்டுள்ளன. உதாரணம்: போபால் பஸ் ரேபிட் டிரான்ஸிட் சிஸ்டம்
 மெட்ரோ நியோ : இவை பஸ் ரேபிட் ட்ரான்சிட் சிஸ்டம்கள் ஆகும், அவை ட்ராலிபஸைப் போன்று மின்சாரம் கொண்ட மேல்நிலை கம்பிகளைப் பயன்படுத்துகின்றன, ஆனால் அதிக திறன் கொண்டவை மற்றும் தனித்த பாதைகள் கொண்டிருக்கும். உதாரணம்: கிரேட்டர் நாசிக் மெட்ரோ
 நீர் மெட்ரோ நீர் அடிப்படையிலான நகர்ப்புற போக்குவரத்து அமைப்பு பொதுவாக ஆறுகளில் அமைந்துள்ள நகரங்களில் செயல்படுத்தப்படுகிறது . இந்த அமைப்புகள் அடிப்படையில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட படகு அமைப்புகளாகும். உதாரணம்: கொச்சி வாட்டர் மெட்ரோ

வரலாறு 

இந்தியா அதிவேக மெட்ரோ அமைப்பாக  கான்பூர் மெட்ரோவை உருவாக்குவதற்கான புதிய உலக சாதனையை உருவாக்குவதன் மூலம்  2020களின் தசாப்தத்தைக்  தொடங்கியது, இதன் கட்டுமானம் தொடங்கி இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 28 டிசம்பர் 2021 அன்று திறக்கப்பட்டது.  கான்பூரைத் தொடர்ந்து புனே மெட்ரோ ஆனது அதன் ஆரம்ப இரண்டு பாதைகளுக்கு மார்ச் 2022 இல் கொடியிடப்பட்டன, இதன் மூலம் மகாராஷ்டிரா மாநிலத்தில் மெட்ரோ சேவை உள்ள பெருநகரங்களின் எண்ணிக்கையை மூன்றாகக் கொண்டு சென்றது.

விரைவான போக்குவரத்து 

இந்தியா முழுவதும் தற்போது பதினைந்து நகரங்களில்  செயல்படும் விரைவான போக்குவரத்து (பிரபலமாக 'மெட்ரோ' என அழைக்கப்படுகிறது) அமைப்புகள் உள்ளன. டெல்லி மெட்ரோ மிகப்பெரிய மெட்ரோ அமைப்பாகும், இது தேசிய தலைநகர் பிராந்தியத்தில் உள்ள சில அருகிலுள்ள நகரங்களை இணைக்கிறது. டிசம்பர் 2021 நிலவரப்படி, இந்தியாவில்  செயல்பாட்டு மெட்ரோ பாதைகள் மற்றும் 15 நகரங்களில் 604 மெட்ரோ நிலையங்கள் உள்ளன. மேலும் 568.15 கிமீ மெட்ரோ பாதைகள் கட்டப்பட்டு வருகின்றன.

கொல்கத்தா மெட்ரோவைத் தவிர (இது இந்திய ரயில்வேயின் கீழ் அதன் சொந்த மண்டலத்தைக் கொண்டுள்ளது), இந்த விரைவுப் போக்குவரத்து மெட்ரோ பாதைகள் இந்திய இரயில்வேயால் இயக்கப்படவில்லை, இது உள்ளூர் அதிகாரத்தின் தனித் தொகுப்பாகும்.  மெட்ரோ அமைப்புகள் மட்டுமின்றி, சென்னை மற்றும் ஹைதராபாத் நகரங்கள் இந்திய இரயில்வேயால் இயக்கப்படும் வெகுஜன போக்குவரத்து அமைப்புகளையும் கொண்டுள்ளன, அவை முறையே சென்னை MRTS மற்றும் ஹைதராபாத் MMTS என அழைக்கப்படுகின்றன. இந்தியாவின் முதல் விரைவான போக்குவரத்து அமைப்பு கொல்கத்தா மெட்ரோ ஆகும், இது 1984 இல் செயல்படத் தொடங்கியது. டெல்லி மெட்ரோ முழு நாட்டிலேயே மிகப்பெரிய நெட்வொர்க்கைக் கொண்டுள்ளது.

2006 ஆம் ஆண்டில், தேசிய நகர்ப்புற போக்குவரத்துக் கொள்கையானது குறைந்தபட்சம் 20 லட்சம் (2 மில்லியன்) மக்கள்தொகை கொண்ட ஒவ்வொரு நகரத்திலும் ஒரு மெட்ரோ ரயில் அமைப்பை உருவாக்க முன்மொழிந்தது.

2002 முதல் 2014ஆம் ஆண்டு வரை இந்திய மெட்ரோ கட்டமைப்பு 248கி.மீ விரிவடைந்தது.

பின்னர் 11 ஆகஸ்ட் 2014 அன்று, பத்து இலட்சத்திற்கும்( 1 மில்லியன்) அதிகமான மக்கள்தொகை கொண்ட அனைத்து இந்திய நகரங்களுக்கும் மெட்ரோ ரயில் அமைப்பை செயல்படுத்த நிதி உதவி வழங்குவதாக மத்திய அரசு அறிவித்தது. மே 2015 இல், மத்திய அரசு 50 நகரங்களில் மெட்ரோ ரயில் அமைப்புகளை செயல்படுத்துவதற்கான மத்திய நகர்ப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சகத்தின் முன்மொழிவுக்கு ஒப்புதல் அளித்தது, திட்டமிடப்பட்ட திட்டங்களில் பெரும்பாலானவை சிறப்பு நோக்க அமைப்புகள் மூலம் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும், இது 50:50 கூட்டு முயற்சிகளாக யூனியன்பிரதேசம் (அ) அந்தந்த மாநில அரசும்  மத்திய அரசும் ) இணைந்து முதலீடு செய்யும்

அரியானா மாநிலம் குருகிராம் நகரில் 2009ம் ஆண்டு அறிவிக்கப்பட்டு 2013ல் துவக்கப்பட்ட மெட்ரோ இரயில்வே அமைப்பு தனியாரால் நிருவகிக்கப்படும் முதல் இந்திய மெட்ரோ இரயில் ஆகும். பின்னர் இது இந்திய அரசோடு இணைந்து அரியானா மாநில அரசினால் 20:80 என்ற வகைப்பாட்டில் கையகப்படுத்தப்பட்டது.

மார்ச் 2017 இல் வெளியிடப்பட்ட ஒரு புதிய வரைவுக் கொள்கையில், மாநில அரசுகள் மெட்ரோ ரயிலை "கடைசி விருப்பமாக" கருதி, மற்ற அனைத்து வெகுஜன விரைவு போக்குவரத்து அமைப்புகளையும் கருத்தில் கொண்ட பின்னரே அதை செயல்படுத்த வேண்டும் என்று மத்திய அரசு கூறியது. மெட்ரோ ரயில் அமைப்புகளை அமைப்பதற்கான அதிக செலவு காரணமாக இந்த முடிவு எடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆகஸ்ட் 2017 இல், மத்திய அரசு புதிய மெட்ரோ ரயில் திட்டத்திற்கு  தனியார் கூட்டுறவில் ஈடுபடும் வரை நிதி உதவி வழங்க மாட்டோம் என்று அறிவித்தது.

ட்ராக் கேஜ் 
துணைக் கண்டத்தில் உள்ள பெரும்பாலான ரயில் பாதைகளை உருவாக்கும் அகலப்பாதை போலல்லாமல், இந்தியாவில் உள்ள மெட்ரோ ரயில் பாதைகள் முக்கியமாக நிலையான பாதைகளால் ஆனவை. கொல்கத்தா மெட்ரோ மற்றும் டெல்லி மெட்ரோ போன்ற திட்டங்கள் அவற்றின் ஆரம்பகால பாதைகளுக்கு அகலப்பாதையை பயன்படுத்தியது, ஆனால் நவீன வெளிநாட்டு ரேக்குகளை வாங்குவதற்கும் சர்வதேச தரத்தை பின்பற்றுவதற்கும், பின்வரும் அனைத்து பாதைகளுக்கும் இந்தியா நிலையான பாதையை கொண்டு சென்றது.

செயல்படும் மெட்ரோ அமைப்புகளின் பட்டியல்

வளர்ச்சியில் உள்ள அமைப்புகள்

கைவிடப்பட்ட அமைப்புகள்

பாதைகளின் பட்டியல் 

குறிப்பு : செயல்படும் இரயில்வே மட்டுமே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.

புறநகர் ரயில் 

பல முக்கிய இந்திய நகரங்களின் பொது போக்குவரத்து அமைப்பில் புறநகர் இரயில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. இந்த சேவைகள் இந்திய ரயில்வேயால் இயக்கப்படுகின்றன. புறநகர் இரயில் என்பது ஒரு மத்திய வணிக மாவட்டம் மற்றும் புறநகர் பகுதிகளுக்கு இடையேயான ஒரு இரயில் சேவையாகும், இது தினசரி அதிக எண்ணிக்கையிலான மக்களை ஈர்க்கும் ஒரு நகரம் அல்லது பிற இடங்களுக்கு இயக்கப்படும் ரயில்கள் புறநகர் ரயில்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இந்த ரயில்கள் "உள்ளூர் ரயில்கள்" என்றும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஹைதராபாத், புனே, லக்னோ-கான்பூர் மற்றும் பெங்களூரு ஆகிய இடங்களில் உள்ள புறநகர் ரயில் அமைப்புகளில் பிரத்யேக புறநகர் பாதைகள் இல்லை, ஆனால் நீண்ட தூர ரயில்களுடன் தடங்களைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. மும்பை, கொல்கத்தா மற்றும் சென்னை ஆகிய நகரங்களின் புறநகர் இரயில் அமைப்பானது நீண்ட தூர ரயில்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்ட  தடங்கள் மற்றும் பிரத்யேக தடங்கள் இரண்டையும் கொண்டுள்ளது.

இந்தியாவின் முதல் புறநகர் இரயில் அமைப்பு மும்பை புறநகர் இரயில்வே ஆகும், இது 1853 இல் செயல்படத் தொடங்கியது. கொல்கத்தா புறநகர் இரயில்வே முழு நாட்டிலேயே மிகப்பெரிய கட்டமைப்பை கொண்டுள்ளது. சென்னை புறநகர் இரயில்வே 1931 ஆம் ஆண்டு தனது சேவையை ஆரம்பித்தது.

பயணிகள் போக்குவரத்தை கையாளும் புறநகர் ரயில்கள் அனைத்தும் மின்சார அலகுகள் (EMUs) ஆகும். அவைகள் வழக்கமாக ஒன்பது அல்லது பன்னிரெண்டு பெட்டிகளைக் கொண்டிருக்கும், சில சமயங்களில் அவசர நேர போக்குவரத்தைக் கையாள பதினைந்து கூட இருக்கும். EMU ரயிலின் ஒரு யூனிட் என்பது ஒரு பவர் கார் மற்றும் இரண்டு ஜெனரல் கோச்சுகளைக் கொண்டுள்ளது. இவ்வாறு ஒன்பது கோச் EMU ஆனது, ஒவ்வொரு முனையிலும் ஒரு பவர் காரையும், நடுவில் ஒன்றையும் கொண்ட மூன்று அலகுகளால் ஆனது. புறநகர் தண்டவாளங்களில் உள்ள ரேக்குகள் 25 kV AC மின்சாரத்தினால் இயங்குகின்றன. 1970-71ல் 1.2 மில்லியனாக இருந்த இந்தியாவின் புறநகர் ரயில்வேயில் பயணிப்பவர்களின் எண்ணிக்கை 2012-13ல் 4.4 மில்லியனாக உயர்ந்துள்ளது. மும்பை, கொல்கத்தா மற்றும் சென்னையின் புறநகர் இரயில்வே இருப்புபாதையின் அளவு, இந்திய இரயில்வேயின் 20819.3-கிமீ நெட்வொர்க்கில் 7.1% க்கும் அதிகமாக இல்லை, ஆனால் அனைத்து இரயில் பயணிகளின் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் 53.2% கொண்டுள்ளது. இந்தியாவின் சில நகரங்களில், விரைவு போக்குவரத்து அமைப்புகள் திறக்கப்பட்டதால், புறநகர் இரயில் அமைப்பின் பயன்பாட்டில் குறைவு ஏற்பட்டது.

கட்டமைப்பில் உள்ள அமைப்புகள்

பிராந்திய ரயில் 
இந்தியாவில் உள்ள பிராந்திய விரைவு போக்குவரத்து அமைப்புகள், நகர்ப்புறங்களின் வரம்புகளுக்கு அப்பால் செயல்படும் பயணிகள் ரயில் சேவைகள் ஆகும், மேலும் இது போன்ற அளவிலான நகரங்கள், அல்லது பெருநகரங்கள் மற்றும் சுற்றியுள்ள நகரங்கள்/நகரங்களை, புறநகர் பெல்ட்டின் வெளிப்புற விளிம்பில் இணைக்கிறது. பின்வரும் பட்டியலில் இந்திய இரயில்வே வழங்கும் பயணிகள் ரயில் சேவைகள் இல்லை.

கட்டுமானத்தில் உள்ள அமைப்புகள்

மோனோ ரயில்
2 பிப்ரவரி 2014 அன்று திறக்கப்பட்ட மும்பை மோனோரயில், சுதந்திர இந்தியாவில் விரைவான போக்குவரத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்படும் முதல் செயல்பாட்டு மோனோரயில் அமைப்பாகும்.  பல இந்திய நகரங்கள் மெட்ரோவிற்கான ஃபீடர் அமைப்பாக மோனோரயில் திட்டங்களைத் திட்டமிட்டிருந்தன, ஆனால் மும்பை மோனோரயில் பல சிக்கல்களால் தோல்வியடைந்த பிறகு, மற்ற நகரங்கள் திட்டத்தை மறுபரிசீலனை செய்கின்றன, மேலும் லைட் ரயில் போன்ற மிகவும் திறமையான மற்றும் நிரூபிக்கப்பட்ட போக்குவரத்து முறைகளுக்கு மாறலாம் மோனோ போக்குவரத்து அமைப்பானது.

வளர்ச்சியில் உள்ள அமைப்புகள்

கைவிடப்பட்ட அமைப்புகள்

இலகு தொடருந்து (மெட்ரோலைட்)

இலகு ரயில் போக்குவரத்து (LRT) அல்லது இந்தியாவில் மெட்ரோலைட் என்று பிரபலமாக அறியப்படுகிறது, இது விரைவான போக்குவரத்து மற்றும் டிராம் அமைப்புகளின் கலவையால் வகைப்படுத்தப்படும் நகர்ப்புற ரயில் போக்குவரத்தின் ஒரு வடிவமாகும். இது பொதுவாக ட்ராம்களை விட அதிக திறனில் இயங்குகிறது. இந்தியாவில் உள்ள பல அடுக்கு-2 நகரங்கள் இதைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளன, ஏனெனில் இது மலிவான மற்றும் திறமையான நகர்ப்புற போக்குவரத்து முறையாகும், இது குறைந்த தேவைக்கு உதவுகிறது. இந்தப் பட்டியலில், தண்டவாளங்களைப் பயன்படுத்தாத டிராலிபஸ் அல்லது 'மெட்ரோ நியோ' சிஸ்டம்கள் இல்லை.

</br></br>

டிராம் 

ரயில்கள் தவிர, 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் பல நகரங்களில் டிராம்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன, இருப்பினும் இவை அனைத்தும் படிப்படியாக அகற்றப்பட்டன. கொல்கத்தா டிராம் தற்போது நாட்டில் உள்ள ஒரே டிராம் அமைப்பு ஆகும்.

வளர்ச்சியில் உள்ள அமைப்புகள்

தேசிய பொது நகர்வு அட்டை

தேசிய பொது நகர்வு அட்டை (NCMC) என்பது இந்திய அரசாங்கத்தால் வழங்கப்பட்ட அட்டை ஆகும், இது குடிமக்கள் நாடு முழுவதும் மெட்ரோ, சுங்கச்சாவடி அல்லது பேருந்து பயணம் போன்ற பல வகையான போக்குவரத்து கட்டணங்களை செலுத்த உதவுகிறது.

சில்லறை பொருட்கள் வாங்குதல், கூடுதலாக நகர்ப்புற ரயில் மற்றும் பல்வேறு போக்குவரத்து அமைப்புகளில் தடையற்ற பயணத்தை உறுதி செய்வதற்காக, வீட்டுவசதி மற்றும் நகர்ப்புற விவகார அமைச்சகம் (MoHUA) தேசிய பொது நகர்வு அட்டை (NCMC) திட்டத்தை கொண்டு வந்தது.

2021 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, நாட்டில் இரண்டு மெட்ரோ அமைப்புகள் மட்டுமே என்சிஎம்சியுடன் பொருத்தப்பட்டுள்ளன, அதாவது டெல்லி மெட்ரோ மற்றும் பெங்களூரின் நம்ம மெட்ரோ.

உற்பத்தி நிறுவனங்கள்
மத்திய அரசின் மேக் இன் இந்தியா திட்டத்தின் கீழ் இந்தியாவில் மூன்று மெட்ரோ ரோலிங் ஸ்டாக் உற்பத்தியாளர்கள் உள்ளனர், இந்திய மெட்ரோ அமைப்புகளில் பயன்படுத்துவதற்காக வாங்கப்படும் ரோலிங் ஸ்டாக்கில் 75% இந்தியாவில் தயாரிக்கப்பட வேண்டும்.

பாரத் எர்த் மூவர்ஸ் லிமிடெட் (பிஇஎம்எல்)
BEML என்பது பெங்களூரைச் சேர்ந்த பொதுத்துறை நிறுவனமாகும், இது சுரங்க உபகரணங்கள், கனரக பொறியியல் மற்றும் மெட்ரோ ரயில் பெட்டிகளை உற்பத்தி செய்கிறது. இது ஹூண்டாய், மிட்சுபிஷி, ரோட்டம் ஆகியவற்றுடன் இணை ரோலிங் ஸ்டாக் உற்பத்தி செய்கிறது. இது புறநகர் ரயில்வேக்கான EMU ரயில் பெட்டிகளையும் உற்பத்தி செய்கிறது.

 டெல்லி மெட்ரோ – 1,184 பெட்டிகள்
 ஹைதராபாத் மெட்ரோ - 171 பெட்டிகள்
 நம்ம மெட்ரோ - 150 பெட்டிகள்
 கொல்கத்தா மெட்ரோ (பச்சை பாதை) - 84 பெட்டிகள்
 ஜெய்ப்பூர் மெட்ரோ - 40 பெட்டிகள்
 மும்பை மெட்ரோ (சிவப்பு மற்றும் மஞ்சள் பாதை) – 378 பெட்டிகள்

பாம்பார்டியர் இந்தியா 
பாம்பார்டியர் (இப்போது, அல்ஸ்டோம் இந்தியா) டெல்லி மெட்ரோவிற்கு 614 கார்களை வழங்குவதற்கான ஒப்பந்தத்தைப் பெற்ற பிறகு குஜராத்தில் உள்ள சவ்லியில் £26m தொழிற்சாலையை உருவாக்கியது. இதன் உற்பத்தி ஜூன் 2009 இல் தொடங்கியது. ஜூன் 2012 இல், ஆலை ஆஸ்திரேலியாவிற்கு பாதி கட்டி முடிக்கப்பட்ட பெட்டிகளை வழங்குவதற்கான ஆர்டரை வென்றது. ஜூலை 2020 இல், பாம்பார்டியர் கான்பூர் மற்றும் ஆக்ரா மெட்ரோ திட்டங்களுக்கு ரயில் கட்டுப்பாடு மற்றும் சமிக்ஞை அமைப்புடன் 201 பெட்டிகளை வெறும் 65 வாரங்களுக்குள் வழங்குவதற்கான ஒப்பந்தத்தை  மிகவும் இறுக்கமான காலக்கெடுவுடன் வென்றனர். பாம்பார்டியர் 29 ஜனவரி 2021 அன்று அல்ஸ்டாம் நிறுவனத்தால் வாங்கப்பட்டது.

 டெல்லி மெட்ரோ – 816 பெட்டிகள் 
 ஆக்ரா & கான்பூர் மெட்ரோ – 201 பெட்டிகள்
 மும்பை மெட்ரோ (பச்சை பாதை) – 234 பெட்டிகள்

அல்ஸ்டோம் இந்தியா
2013 ஆம் ஆண்டில், சென்னை மெட்ரோவிற்கு 168 பெட்டிகளை வழங்குவதற்கான 243 மில்லியன் யூரோ ஒப்பந்தத்தை வென்ற பிறகு, அல்ஸ்டோம் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் ஸ்ரீ சிட்டியில் ஒரு தொழிற்சாலையைக் கட்டியது. 156 ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட இந்த ஆலை இந்தியா மற்றும் வெளிநாடுகளில் உள்ள நகரங்களுக்கு ரயில்களை வழங்க பயன்படுகிறது. இது சமிக்ஞை மற்றும் தொலைத்தொடர்பு அமைப்புகளையும் வழங்குகிறது.

 சென்னை மெட்ரோ - 208 பெட்டிகள்
 லக்னோ மெட்ரோ - 80 பெட்டிகள்
 கொச்சி மெட்ரோ - 75 பெட்டிகள்
 மும்பை மெட்ரோ (அக்வா லைன்) – 248 பெட்டிகள்

இரயில்பெட்டி இணைப்புத் தொழிற்சாலை
ஒருங்கிணைந்த கோச் தொழிற்சாலை ரோலிங் ஸ்டாக்கை உற்பத்தி செய்கிறது (கொல்கத்தா நகர்ப்புற போக்குவரத்தின் கீழ்). ICF ஆனது "மேதா ரேக்ஸை" தயாரித்து பல்வேறு புறநகர் அமைப்புகளுக்கு வழங்கும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளது.

கொல்கத்தா மெட்ரோ (நீலம், ஊதா மற்றும் மஞ்சள் பாதை) - 456 பெட்டிகள்

திதாகர் பயர்மா
2019 இல், திதாகர் பியர்மா என்பது திதாகர்- ஐ தளமாகக் கொண்ட தொடருந்து பெட்டி உற்பத்தி நிறுவனமாகும். இது Titagarh குழுமத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.

புனே மெட்ரோ - 102 பெட்டிகள்

மேதா சர்வோ டிரைவ்
2017 ஆம் ஆண்டில், தெலுங்கானாவில் மெட்ரோ ரயில் பெட்டி தொழிற்சாலைக்காக  8,000 மில்லியன் முதலீடு செய்ய மேதா சர்வோ டிரைவ்ஸ் திட்டமிட்டது. 2021 ஆம் ஆண்டில், 590 கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள மும்பை மோனோரயிலுக்கு 10 ரேக்குகளை வழங்குவதற்கான ஒப்பந்தம் கிடைத்தது.

பாரத மிகு மின் நிறுவனம்
பாரத் ஹெவி எலக்ட்ரிக்கல்ஸ் லிமிடெட் (BHEL), ICF உடன் இணைந்து 1980களில் கொல்கத்தாவில் மெட்ரோ ரேக்குகளை தயாரித்தது. இது புறநகர் ரயில் அமைப்புகளுக்கான EMU ரேக்குகளையும் தயாரிக்கிறது.

சட்டம்
ரயில்வே குறித்து இந்திய அரசியலமைப்பின் ஏழாவது அட்டவணையிலுள்ள மத்திய பட்டியலில் வருகின்றது, எனவே இது தொடர்பான சட்டத்தை இயற்றுவதற்கான பிரத்யேக அதிகாரத்தை பாராளுமன்றத்திற்கு வழங்குகிறது. நகர்ப்புற வளர்ச்சித் துறையின் முன்னாள் அமைச்சர் கமல்நாத் கூறுகையில், "மெட்ரோ ரயில் ஒரு மத்தியரசின்  அதிகாரத்தின் கீழ் வருகிறது என்பதால், நாட்டில் உள்ள அனைத்து திட்டங்களும், ஒரு நகராட்சி பகுதிக்குள் அல்லது அதற்கு அப்பால் இருந்தாலும், மத்திய மெட்ரோ சட்டங்களின் கீழ் எடுக்கப்படும் என்று முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. " 

இந்தியாவில் பெருநகரங்களின் மெட்ரோ கட்டுமானமானது மத்திய அரசால் இயற்றப்பட்ட மெட்ரோ இரயில்வே (வேலைகளின் கட்டுமானம்) சட்டம், 1978 ஆல் நிர்வகிக்கப்படுகிறது, இது பெருநகரங்களில் மெட்ரோ இரயில்வே தொடர்பான பணிகளை நிர்மாணிப்பதற்கும் அதனுடன் தொடர்புடைய விஷயங்களுக்கும் வழங்குவதற்கான ஒரு சட்டமாக தன்னை வரையறுக்கிறது. மெட்ரோக்களின் செயல்பாடு மற்றும் பராமரிப்பு தில்லி மெட்ரோ இரயில்வே (செயல்பாடு மற்றும் பராமரிப்பு) சட்டம், 2002 ஆல் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இரண்டு சட்டங்களும் 2009 இல் மெட்ரோ இரயில்வே (திருத்தம்) சட்டம், 2009 இயற்றப்பட்டதன் மூலம் திருத்தப்பட்டன. இந்தத் திருத்தம் இரண்டு சட்டங்கள் முழுமையையும் இந்தியாவின் அனைத்து பெருநகரங்களுக்கும் விரிவுபடுத்தியது.

தொடக்கத்தில், மாநில அரசுகள் பல்வேறு டிராம்வேஸ் சட்டம் மூலம் மெட்ரோ ரயில் திட்டங்களை செயல்படுத்த முயற்சித்தன.  சிவில் விமானப் போக்குவரத்து அமைச்சகத்தின் கீழ் செயல்படும் ரயில்வே பாதுகாப்பு ஆணையர் (CRS), மெட்ரோ ரயில் திட்டங்களுக்கான பாதுகாப்புச் சான்றிதழை வழங்கும் பணியை மேற்கொண்டுள்ளார். மாநில அரசாங்கத்தால் கட்டமைக்கப்படும் திட்டங்கள் மத்தியரசின் மெட்ரோ சட்டத்தின் கீழ்  செயல்படுத்தப்பட்டு, தி கெஜட் ஆஃப் இந்தியாவில் வெளியிடப்பட்டாலன்றி, பாதுகாப்புச் சான்றிதழை அளிக்க CRS மறுத்தது. மற்றொரு ரயில்வே நிறுவனமான ஆராய்ச்சி வடிவமைப்பு மற்றும் தரநிலை அமைப்பு (RDSO)ம், இந்த நிபந்தனையின் கீழ் செயல்படுத்தப்படாத திட்டங்களுக்கு சான்றிதழை மறுத்தது. அதைத் தொடர்ந்து, பல மாநில அரசுகள் தங்களுக்கான மெட்ரோ சட்டங்களை இயற்றியுள்ளன.

குறிப்புகள்

மேற்கோள்கள் 

இந்திய புறநகர் தொடருந்துகள்
இந்தியாவில் போக்குவரத்து
மதிப்பாய்வு செய்யப்படாத மொழிபெயர்ப்புகளைக் கொண்ட பக்கங்கள்