Suchinthana/ta-wikipedia huggingface dataset:
மலப்புறம் பெருநகரப் பகுதி

மலப்புறம் பெருநகரப் பகுதி (Malappuram metropolitan area) என்பது இந்தியாவின் கேரளத்தின் மலப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள மலப்புறம், மஞ்சேரி நகரை மையமாகக் கொண்ட ஒரு நகர்ப்புற ஒருங்கிணைப்பு பகுதி ஆகும்.  இது இந்தியாவின் 25வது பெரிய மாநகர்ப்புற பகுதி மற்றும் கேரளத்தின் நான்காவது பெரிய மாநகர் பகுதியாகும்.

இது மலப்புரம் நகராட்சியும், அதன் அருகில் உள்ள நகராட்சிகளையும், மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு நகரங்களையும் கொண்டுள்ளது. 2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இப்பகுதியில் 1.7 மில்லியன் மக்கள் வசிக்கின்றனர்.  இன்னும் மாநகராட்சியாக தரம் உயர்த்தப்படாத, பத்து இலட்சத்துக்கும் கூடுதலான நகர்ப்புற ஒருங்கிணைப்பைக் கொண்ட கேரளத்தின் ஒரே நகரமாக இது உள்ளது. 2020 சனவரியில் நகர்ப்புற வளர்ச்சியின் அடிப்படையில் எகனாமிஸ்ட் இன்டலிஜென்ஸ் யூனிட் (EIU) நடத்திய ஆய்வின்படி, 2015 மற்றும் 2020 இக்கு இடையில் 44.1% நகர்ப்புற வளர்ச்சியுடன் இது உலகின் மிக வேகமாக வளர்ந்து வரும் பெருநகரப் பகுதியாக உள்ளது.  2011 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, மலப்புறம் பெருநகரப் பகுதியில் கல்வியறிவு பெற்றவர்கள் விகிதம் 94.14% என்று உள்ளது. இது தேசிய நகர்ப்புற கல்வியறிவு விகித சராசரியான 85% ஐ விட அதிகமாகும்.

நகர்ப்புற ஒருங்கிணைப்பின் பகுதிகள் 
2011 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மலப்புரம் பெருநகரப் பகுதி பின்வரும் பகுதிகளை உள்ளடக்கியது:

மலப்புறம் மாநகராட்சிக்கான முன்மொழிவு 

மலப்புறம் மட்டுமே, அதன் வரம்பிற்குள் எந்த மாநகராட்சியும் இல்லாத கேரளத்தின் பத்து இலட்சத்துக்கும் அதிகமான மக்கள் தொகையைக் கொண்ட நகர்ப்புற ஒருங்கிணைப்பு (பெருநகரப் பகுதி) ஆகும். ஆனால்,  மலப்புரம் பகுதியில் உள்ள உள்ளாட்சி அமைப்புகளை இணைத்து மலப்புரம் நகராட்சியை மாநகராட்சியாக தரம் உயர்த்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கை எழுந்துள்ளது.  முன்மொழியப்பட்ட மலப்புரம் மாநகராட்சியானது பின்வருவனவற்றை உள்ளடக்கியது:

 மலப்புறம் நகராட்சி
 மஞ்சேரி நகராட்சி
 கோட்டக்கல் நகராட்சி
 அனக்காயம் புறநகர்
 திருக்கலங்கோடு, மஞ்சேரியின் புறநகர் சிற்றூர்
 கூட்டிலங்கடி, மலப்புரத்தின் புறநகர் சிற்றூர்
 பூக்கோட்டூர், மலப்புரத்தின் புறநகர் சிற்றூர்
 கோடூர், மலப்புரத்தின் புறநகர் சிற்றூர்
 பொன்மலா, மலப்புரத்தின் புறநகர் சிற்றூர்
 ஒத்துக்குங்கல், மலப்புரத்தின் புறநகர் பகுதி
 மக்கரபரம்ப

மேற்கோள்கள் 

மலப்புறம் மாவட்டத்தில் உள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
ஜிதேந்தர் சிங் மாலிக்

ஜிதேந்தர் சிங் மாலிக் (Jitender Singh Malik) என்பவர் அரியானா மாநிலத்தைச் சேர்ந்த முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆவார். பாராளுமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதற்கு முன்பு, இவர் அரியானாவில் உள்ள கைலானா சட்டமன்ற (கன்னூர்) தொகுதியின் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்தார். 2009 பொதுத் தேர்தலில், பாரதிய ஜனதா கட்சியின் (BJP) மூன்று முறை பாராளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த சௌத்ரி கிஷன் சிங் சங்வானைத் தோற்கடித்தார்.  

இவர் பொது சேவையில் இருக்கும் அவரது குடும்பத்தின் மூன்றாவது தலைமுறை உறுப்பினர் ஆவார். இவரது தந்தை, ராஜேந்தர் சிங் மாலிக், அரியானாவில் சுகாதாரம், உணவு வழங்கல் மற்றும் உள்நாட்டு விமான போக்குவரத்து அமைச்சராக பணியாற்றினார். இவரது தாத்தா, சௌத்ரி லெஹ்ரி சிங் மாலிக், ஒரு சுதந்திரப் போராட்ட வீரராக இருந்தபோது, 3வது மக்களவை உறுப்பினராக (1962-67) ரோஹ்டக்கிலிருந்து, சவுத்ரி லெஹ்ரி சிங் மாலிக், 1946-61 வரை பஞ்சாப் சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும், நீர்ப்பாசனம் மற்றும் பஞ்சாப் அரசில் மின்துறை அமைச்சராகவும் இருந்தார்.

மேற்கோள்கள் 

1970 பிறப்புகள்
15வது மக்களவை உறுப்பினர்கள்
இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் அரசியல்வாதிகள்
வாழும் நபர்கள்
நெகிரி செம்பிலான் மலாய் மொழி

நெகிரி செம்பிலான் மலாய் மொழி (ஆங்கிலம்: Negeri Sembilan Malay; மலாய்: Bahasa Melayu Negeri Sembilan; ஜாவி: بهاس ملايو نڬري سمبيلن ; நெகிரி மலாய்: Baso Kelate; Baso Nismilan) என்பது ஆஸ்திரனேசிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மொழியாகும். 

மலேசியாவில் நெகிரி செம்பிலான், வடக்கு மலாக்காவில் உள்ள (அலோர் காஜா; ஜாசின் மாவட்டங்கள்) மற்றும் வடக்கு ஜொகூர் மாநிலத்தில் உள்ள சிகாமட் மாவட்டம் போன்ற இடங்களில் இந்த மொழி பரவலாகப் பேசப்படுகிறது.

பொது

14-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இந்தோனேசியா, சுமத்திராவில் இருந்து நெகிரி செம்பிலானுக்கு குடிபெயர்ந்த மினாங்கபாவ் மக்களின் வழித்தோன்றல்களால் இந்த மொழி பேசப்படுகிறது.

நெகிரி செம்பிலான் மலாய் மொழி, பெரும்பாலும் மினாங்கபாவு மொழியின் மாறுபாடு அல்லது பேச்சுவழக்காகக் கருதப்படுகிறது; இருப்பினும், இந்த மொழி மினாங்கபாவு மொழியைக் காட்டிலும் மலேசிய மொழியுடன் நெருக்கமாகத் தொடர்புடையது என்பது ஒலியியல் ஆய்வுகள் மூலம் தெரிய வருகிறது.

வரலாறு 

மினாங்கபாவு மக்கள் சுமத்திரா மலைப்பகுதிகளில் இருந்து 14-ஆம் நூற்றாண்டில் தீபகற்ப மலேசியாவில் குடியேறத் தொடங்கினர். 15-ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து 16-ஆம் நூற்றாண்டிற்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் இடம்பெயர்வு அதிகரித்தது.  

அந்த காலக்கட்டத்தில், மலாக்கா நீரிணை வழியாக வர்த்தக நடவடிக்கைகள் அதிகரித்தன; மற்றும் புலம்பெயர்ந்தோர் பலருக்குக்கு மலாக்கா சுல்தானகத்தின் பாதுகாப்பு வழங்கப்பட்டது. மலாக்கா துறைமுகங்களில் இருந்து, மினாங்கபாவ் குடியேறிகள் குழுக்கள் குழுக்களாக உள்நாட்டுப் பெருநிலடததிற்குள் செல்லத் தொடங்கினர்.

முதல் இடம்பெயர்வு 

இதுவே மலாக்காவிற்கு மினாங்கபாவ் மக்களின் முதல் இடப்பெயர்வு அலையாகும். மினாங்கபாவ் குடியேறிகளில் பெரும்பாலோர் மேற்கு சுமத்திராவில் இருக்கும் லுகாக் தானா டாத்தார் மற்றும் லுகாக் லீமா பூலோ கோத்தா ஆகிய இடங்களிலிருந்து வந்தவர்கள்.

மினாங்கபாவ் மக்களின் முதல் இடம்பெயர்வு புதிய முக்கிம்கள் திறக்கப்படுவதற்கு வழிவகுத்தது. புலம்பெயர்ந்தோரின் மக்கள் தொகை அதிகரிப்பின் காரணமாக உள்நாட்டிலும் மக்கள் தொகையின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. அதன் பின்னர் புலம்பெயர்ந்தோர் தனித்தனியான சொந்த சமூக குழுக்களாக எழுச்சி பெற்றனர். இந்த குழுக்கள் 12 மினாங்கபாவ் குலங்கள் உருவாக்கத்திற்கு வழிவகுத்தன.

மேற்கோள்கள்

மேலும் படிக்க

மேலும் காண்க
 மலேசிய மொழிகள்
 மலாய மொழிகள்
 மலாய் மொழி
 அசுலியான் மொழிகள்
 ஆஸ்திரோனீசிய மொழிகள்

வெளி இணைப்புகள்

 ஆஸ்திரோனீசிய மொழிகள்
 மலாய-பொலினீசிய மொழிகள்
 மலேசிய மொழிகள்
முல்ஜி ஜெதா நீரூற்று

முல்ஜி ஜெதா நீரூற்று ( Mulji Jetha Fountain ) என்பது மும்பையைச் சேர்ந்த பருத்தி வியாபாரி ரட்டன்சி முல்ஜி என்பவர் 1889 ஆம் ஆண்டு 15 வயதில் இறந்த தனது ஒரே மகன் தரம்சி முல்ஜியின் மரணத்தையடுத்து நினைவுச் சின்னமாக 1894 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்ட மும்பையின் கோட்டையிலுள்ள ஒரு பாரம்பரிய கட்டிடமாகும்.  புத்தகத்தை வைத்திருக்கும் ஒரு சிறுவனின் சிலை படிக்க விரும்பும் மகனைக் குறிக்கிறது.  இந்த நீரூற்றை கட்டிடக் கலைஞர் பிரடெரிக் வில்லியம் இசுடீவன்சு வடிவமைத்தார் (இவர் சத்திரபதி சிவாசி தொடருந்து நிலையத்தை வடிவமைத்தவர்). இவருக்கு சர் ஜம்சேத்ஜி ஜீஜாபாய் கலைப்பள்ளியின் அப்போதைய முதல்வர் ஜான் கிரிபித்ஸ் உதவினார்.  

இந்தோ-சரசனிக் பாணியில் கட்டப்பட்ட இந்த சிற்பங்கள் பல இந்திய வடிவங்களைக் கொண்டுள்ளன.  சுவர்களில் யானைத் தலைகள் முன்னே தெரியும்படி வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், நீர் துளிகள் விலங்குகளின் தலைகளிலிருந்து வடியும் வண்ணம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.  பல தசாப்தங்களாக கண்டுகொள்ளப்படாமலிருந்த பின்னர், 2017 இல் கலா கோடா சங்கம் திரட்டிய நிதியில் நீரூற்று மீட்டெடுக்கப்பட்டு மீண்டும் செயல்பட வைக்கப்பட்டது.

மேற்கோள்கள் 

நினைவகங்கள்
கோட்டை (மும்பை வளாகம்)

கோட்டை ( Fort ) என்பது இந்தியாவின் மகாராட்டிரா மாநிலம் மும்பையில் உள்ள ஒரு வணிக மற்றும் கலை மாவட்டமாகும். மும்பை கோட்டையைச் சுற்றி பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தால் கட்டப்பட்ட ஜார்ஜ் கோட்டை என்ற தற்காப்பு கோட்டையிலிருந்து இந்தப் பகுதிக்கு அதன் பெயர் வந்தது.

இப்பகுதி கிழக்கில் உள்ள கப்பல்துறைமுகத்திலிருந்து மேற்கில் ஆசாத் மைதானம் வரையிலும் வடக்கே சத்திரபதி சிவாசி தொடருந்து நிலையம் முதல் தெற்கில் கலா கோடா வரை நீண்டுள்ளது. இந்தப் பகுதி நகரின் நிதிச் சந்தைகளின் முக்கியப் பகுதியாகும். மேலும், பல பிரித்தானிய காலகட்ட கட்டமைப்புகள் இந்தப் பகுதியில் அமைந்துள்ளன.

வரலாறு 
மகாராட்டிரா அரசு நகர்ப்புற மேம்பாட்டுத் துறையின் விதிமுறைகளின் கீழ் கோட்டைப் பகுதி பாதுகாக்கப்பட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டது. ஒரு ஆலோசனைக் குழு இப்போது வளாகத்தில் உள்ள கட்டமைப்புகளின் மேம்பாடு, பழுது மற்றும் புதுப்பித்தல் ஆகியவற்றை மேற்பார்வையிடுகிறது. 1882 ஆம் ஆண்டில், மும்பையில் கல்வியை மேம்படுத்துவதில் பங்களிப்பு செய்த பார்சி பரோபகாரியான போமன்ஜி ஹார்மர்ஜியை கௌரவிக்க்மும் விதமாக பொது நிதியைப் பயன்படுத்தி போமன்ஜி ஹார்மர்ஜி வாடியா கடிகார கோபுரம் அமைக்கப்பட்டது. மும்பையின் கோட்டைப் பகுதி ஆங்கிலேயர்களால் உருவாக்கப்பட்ட முதல் பகுதியாகும். பின்னர், பல ஆண்டுகளாக இது இந்தியாவின் வளமான காலனித்துவ வரலாற்றின் நினைவூட்டலாக இருந்தது. இன்று அது நகரின் கலாச்சார மையத்தின் அங்கமாக உள்ளது.

2009 மற்றும் 2010 ஆம் ஆண்டுகளில் அமெரிக்காவின் வர்த்தக பிரதிநிதி அலுவலகத்தால் போலி மென்பொருள், ஊடகம் மற்றும் பொருட்களை விற்பனை செய்ததற்காக இது ஒரு மோசமான சந்தையாக பட்டியலிடப்பட்டது.

இதனையும் காண்க 

 நாரிமன் முனை, மும்பை
 கொலாபா, மும்பை
 பாந்த்ரா குர்லா வளாகம்
 வாசி

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

18th Century History of Mumbai
1860 Street in Bombay Fort
மும்பையின் சுற்றுப் பகுதிகள்
Coordinates on Wikidata
போமன்ஜி ஹார்மர்ஜி வாடியா கடிகார கோபுரம்

போமன்ஜி ஹார்மர்ஜி வாடியா கடிகார கோபுரம் ( Bomanjee Hormarjee Wadia Clock Tower ) என்பது இந்தியாவின் மும்பை கோட்டையில் உள்ள ஒரு பாரம்பரிய கட்டிடமாகும். இது 1882 ஆம் ஆண்டில் பொது நிதியைப் பயன்படுத்தி நகரின் கல்விக்காக பங்களித்த பார்சி பரோபகாரரான போமன்ஜி ஹார்மர்ஜி வாடியை கௌரவிக்கும் விதமாக இது வடிவமைக்கப்பட்டது.  இவர் பாம்பே நேட்டிவ் கல்விச் சங்கத்தின் உறுப்பினராகவும், எல்பின்ஸ்டோன் நிறுவனத்தின் (இப்போது எல்பின்ஸ்டோன் கல்லூரி ) குழுவில் உறுப்பினராகவும் இருந்தார்.  இவர், ஜூலை 1862 இல் இறந்தார்.  

கட்டிடத்தில் செயல்படக்கூடிய ஒரு நீரூற்று இருக்கிறது. மேலும் முகப்பில் பாரசீக கட்டிடக்கலையின் பல கூறுகள் இன்றும் உள்ளன. ஒவ்வொரு நுழைவாயிலிலும் லம்மசு மற்றும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அகாந்தசு இலை போன்ற வடிவமைப்பு காணப்படுகின்றன.   இந்த அமைப்பு மிகவும் மோசமான நிலையில் இருந்தது. மேலும் பலமுறை சேதப்படுத்தப்பட்டது (கடிகார முகப்பில் இருந்து கண்ணாடி மற்றும் கைகள் அடிக்கடி திருடப்பட்டது). ஆனால் இது 2017 இல் கலா கோடா சங்கத்தின் நிதியுதவியுடன் பாதுகாப்பு கட்டிடக் கலைஞர் விகாஸ் திலாவாரி தலைமையிலான குழுவால் மீட்டெடுக்கப்பட்டது   கோபுரத்தின் மறுசீரமைப்புத் திட்டம் , கலாச்சார பாரம்பரியப் பாதுகாப்பிற்கான ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனத்தின் ஆசிய-பசிபிக் விருதுகளின் கீழ் கௌரவமான குறிப்பை வென்றது.

மேற்கோள்கள் 

மும்பையிலுள்ள கட்டிடங்கள்
மணிக்கூட்டுக் கோபுரங்கள்
மினாங்கபாவு மொழி

மினாங்கபாவு மொழி (ஆங்கிலம்: Minangkabau; மலாய்: Bahasa Melayu Negeri Sembilan; ஜாவி: ; ; மினாங்கபாவு மொழி: Baso Minangkabau என்பது ஆஸ்திரனேசிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மொழியாகும். 

இந்தோனேசியாவின் மேற்கு சுமத்திரா ரியாவு, ஜம்பியின் வடக்குப் பகுதி, பெங்குலு, வடக்கு சுமத்திரா, தெற்கு அச்சே ஆகிய இடங்களில் வாழும் மினாங்கபாவு மக்களால் இந்த மொழி பேசப்படுகிறது. தவிர இந்தோனேசியா முழுவதும் பல நகரங்களுக்கு குடிபெயர்ந்த மினாங்கபாவு மக்களாலும் பேசப்படுகிறது. 

வடக்கு சுமத்திரா மாநிலத்தின் மேற்குக் கடற்கரைப் பகுதியில் அச்சே பகுதிகளிலும் கூட இந்த மொழி பயன்படுத்தப்படுகிறது. அங்கு இந்த மொழி "அன்யூக் சமீ" என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பொது

மினாங்கபாவு மொழி மலேசியாவின் மலாய் மொழி போன்றது. இருப்பினும் மொழிகளுக்கு இடையிலான தொடர்புகள் வெவ்வேறு வழிகளில் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. சிலர் மினாங்கபாவு மொழியை மலாய் மொழியின் தொடக்க மொழியாகப் பார்க்கிறார்கள்; வேறு சிலர் மினாங்கபாவு மொழியை ஒரு தனித்துவமான மலாய் மொழியாகவும் கருதுகின்றனர்.

பொதுவாக இலக்கண வினை வடிவங்கள் மற்றும் இலக்கண பொருள் வேறுபாடுகள் இல்லாத சில மொழிகளில் மினாங்கபாவு மொழியும் ஒன்றாக இருக்கலாம் என்றும் அறியப்படுகிறது. மினாங்கபாவு மக்களிடையே மினாங்கபாவு மொழி இன்னும் பொதுவாகப் பேசப்பட்டாலும், மேற்கு சுமத்திராவில் குறைவான முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக கருதப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்

மேலும் படிக்க

 Nurlela Adnan, Ermitati, Rosnida M. Nur, Pusat Bahasa (Indonesia), Balai Pustaka (Persero), PT. 2001 - Indonesian-Minangkabau dictionary (Kamus bahasa Indonesia-Minangkabau), 841 pages.
 Marjusman Maksan, Yulina Kasim, Tamsin Medan, Syamsir Arifin, Basri, A. Razak Sikumbang, 1984, Geografi Dialek Bahasa Minangbakau, Jakarta, Pusat Pembinaan Dan Pengembangan Bahasa Departemen Pendidikan Dan Kebudayaan, 1984.
 Tata Bahasa Minangkabau, Gerard Moussay (original title La Langue Minangkabau, translated from French by Rahayu S. Hidayat), .

மேலும் காண்க
 மினாங்கபாவு மக்கள்

வெளி இணைப்புகள்

 Rosetta Project: Minangkabau Swadesh List

 ஆஸ்திரோனீசிய மொழிகள்
 மலாய-பொலினீசிய மொழிகள்
ஐகுரோபிலா இலான்சியா

ஐகுரோபிலா இலான்சியா (தாவர வகைப்பாட்டியல் : Hygrophila lancea, Hygrophila ringens subsp. ringens) என்பது நீர்ச்சுள்ளி மூலிகையின் துணை இனமாகும். இத்தாவரயினத்தின் தாயகமாக பாக்கித்தான், இந்தியா,  தாய்லாந்து, வியட்நாம் போன்ற பல நாடுகள் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. நீரில் மெதுவாக 25 செ. மீ. வரை வளரும் இயல்புடையதால், நீரின் பிற உயிரினங்களுக்கு இணக்கமான சூழ்நிலையை உருவாக்குகிறது. இலைகள் செம்பழுப்பு நிறமாக, முட்டை வடிவத்தில் இருக்கின்றன. தண்டின் நிறம் பச்சையும், செந்நிறமும் கலந்து இருக்கும்.

மேற்கோள்கள்

இதையும் காணவும் 
மூலிகைப் பட்டியல் (தமிழ்நாடு)

முண்மூலிகைக் குடும்பம்
தாவரவியல் பெயருடையக் கட்டுரைகள்
தகவற்பெட்டி மேம்பாடு தேவைப்படும் தாவரவியல் கட்டுரைகள்
மம்பாவ்

மம்பாவ் (மலாய்; ஆங்கிலம்: Mambau; சீனம்: 曼巴乌) என்பது மலேசியா, நெகிரி செம்பிலான், சிரம்பான் மாவட்டத்தில்; சிரம்பான் மாநகரின் புறநகர்ப் பகுதியில் உள்ள ஒரு நகரம். சிரம்பான் நகரத்திலிருந்து 15 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.

மம்பாவ் நகரம் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சிரம்பான் - போர்டிக்சன் தொடருந்து வழித்தடத்தின் போக்குவரத்து மையப் புள்ளியாக விளங்கியது. அந்த தொடருந்து வழித்தடம் மலேசியாவின் மிகப் பழைமையான தொடருந்து வழித்தடங்களில் ஒன்றாகும்.

பொது

மாம்பாவ் நகரம் மலேசிய கூட்டரசு சாலை 53-இல் அமைந்துள்ளது, இந்தச் சாலை சிரம்பான் நகரத்தை போர்டிக்சன் சுற்றுலா நகரத்துடன் இணைக்கும் ஒரு நெடுஞ்சாலை ஆகும். போர்டிக்சன் நகரம் மம்பாவ் நகரத்தில் இருந்து 30 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.   

அத்துடன் இந்த நகரம் லிங்கி ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ளது. 15-ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு முக்கிய வணிகத் தளமாகவும், 18-ஆம் நூற்றாண்டில் ஈய வணிகத்திற்கான முக்கிய நிறுத்தமாகவும் பெயர் பெற்றது. தற்போது மாம்பாவ் நகரில் வசிப்பவர்களில் பெரும்பான்மையினர் சீனர்கள் ஆகும்.

மேற்கோள்கள்

மேலும் காண்க

 சிரம்பான் மாவட்டம்

வெளி இணைப்புகள் 

நெகிரி செம்பிலான் நகரங்கள்‎
ஒலுமடு

ஒலுமடு என்பது இலங்கையில் வட மாகாணத்தின்  முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு கிராமம் ஆகும். இது ஒட்டுசுட்டான் பிரதேச செயலாளர் பிரிவில் அமைந்துள்ளது. இது மாங்குளத்துக்குக் கிழக்கே சுமார் 5 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் அமைந்துள்ளது.

பாடசாலைகள் 
மு/ஒலுமடு தமிழ் வித்தியாலயம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

தொகைமதிப்பு மற்றும் புள்ளிவிபரத் திணைக்களம், இலங்கை

முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் உள்ள ஊர்களும், நகரங்களும்
எம். இ. எஸ். பொறியியல் கல்லூரி

எம்.இ.எஸ். பொறியியல் கல்லூரி (MES College of Engineering) என்பது கேரளத்தின் மலப்புறத்தின் குட்டிப்புரத்தில்  ஒரு தனியார் பொறியியல் கல்லூரியாகும். இது கேரளத்தின் முதல் சுயநிதி பொறியியல் கல்லூரி. இந்தக் கல்லூரி வளாகமானது பாரதப்புழா ஆற்றங்கரையில் ஒரு மைலுக்கும் (1.6 கி.மீ.) மேலாக விரிந்திருக்கின்றது. இது சிறுபான்மையினர் கல்வி நிறுவனமாக 1994 இல் நிறுவப்பட்டது.

இந்தக் கல்லூரியில் அனைத்துப் பின்னணியில் இருந்தும் மாணவர்கள் சேர்கின்றனர். கல்வியில் ஏழ்மையான சமூகங்கள்  மீது சிறப்பு கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. உருவாக்க செயல் கூடம், எம்.இ.எஸ் புதுப்புனைவு மையம்,  சமூக மேம்பாட்டு மையம் ஆகியவை இந்த நிறுவனத்தின் வளாகத்திற்கு வெளியே உள்ள முக்கிய வசதிகள் ஆகும். கல்லூரி தற்போது இளநிலை கட்டடக்கலை உட்பட எட்டு இளநிலை பாடத் திட்டங்களை வழங்குகிறது, அத்துடன் முதுநிலை  பொறியியலில், முதுகலை கணினி பயன்பாடுகள், முதுகலை வணிக நிர்வாகம் மற்றும் முதுகலை கட்டிடக்கலை ஆகியவற்றில் பத்து முதுநிலை பாடத் திட்டங்களை வழங்குகிறது.

வரலாறு 
இக்கல்லூரி 1994 ஆம் ஆண்டு பாரதப்புழா ஆற்றின் கரையில் நிறுவப்பட்டது. 1998ல் அப்போதைய முதல்வர் ஈ. கே. நாயனார் அவர்களால் திறந்து வைக்கப்பட்டது. இந்த கல்லூரி ஏ.பி.ஜே. அப்துல் கலாம் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைவுபெற்றது. முசுலீம் சிறுபான்மை அந்தஸ்து கொண்ட மாநிலத்தில் முதல் சுயநிதி பொறியியல் கல்லூரி இதுவாகும்.

கல்லூரியானது கணினி அறிவியல் முதன்மையான ஒன்றாக இருக்கும் செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் இயந்திர கற்றல் என்ற புதிய துறைக்கான சேர்க்கை விண்ணப்பங்களை 2020 ஆம் ஆண்டில் ஏற்கத் தொடங்கியது.

நிருவாகம் 
கல்லூரி நிர்வாகம், ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகள் மற்றும் தொழில்துறைப் பிரதிநிதிகளைக் கொண்ட ஒரு நிர்வாகக் குழுவால் நடத்தப்படுகிறது. மேலும் இது அகில இந்திய தொழில்நுட்பக் கல்வி குழுவின் விதிகளுக்கு உட்பட்டு நிர்வகிக்கப்படுகிறது.

நிர்வாகக் குழுக்கள் 
கல்லூரியின் விவகாரங்களானது நிர்வாகக் குழு, ஆளும் குழு, கல்வி ஆலோசனைக் குழு ஆகியவற்றால் வழிநடத்தப்படுகின்றது. இந்தக் குழுக்கள் சிறந்த கல்வியாளர்கள், தொழிலதிபர்கள் போன்றவர்களைக் கொண்டது. இந்த குழு தொடர்ந்து கூடி செயல்பாடுகளை கண்காணித்து, வளர்ச்சி தொடர்வதை உறுதி செய்ய உரிய நடவடிக்கை எடுக்கிறது.

கல்வியாளர்கள் 
இலையுதிர் கால பருவமுறை (செமஸ்டர்) விடுதலை தினத்திற்கு முன் தொடங்கி திசம்பர் நடுப்பகுதியில் முடிவடைகிறது, அதே நேரத்தில் வசந்த கால பருவமுறை சனவரி தொடக்கத்தில் தொடங்கி மே மாத இறுதியில் முடிவடைகிறது. தற்போது, கல்லூரி எட்டு இளநிலை மற்றும் ஆறு முதுநிலை படிப்புகளை வழங்குகிறது.

இளநிலை துறைகள் 

 இயந்திர பொறியியல் (ME)
 கட்டிடக்கலை (B.Arch.)
 செயற்கை நுண்ணறிவு (ம) இயந்திர கற்றல் (AI)
 குடிமைப் பொறியியில் (CE)
 கணினி அறிவியல் (ம) பொறியியல் (CSE)
 மின் (ம) மின்னணு பொறியியில் (EEE)
 மின்னணு (ம) தொடர்பியல் பொறியியில் (ECE)
 தகவல் தொழில்நுட்பம் (IT)

அறிவியல் துறைகள் 

 வேதியியல் துறை
 கணிதத் துறை
 இயற்பியல் துறை

முதுகலை துறைகள் 

 கணினி பயன்பாடு (MCA)
 கணினி அறிவியல் பொறியியல் (MCS)
 கருவி மற்றும் கட்டுப்பாடு (MIC)
 தகவல் தொடர்பு பொறியியல் மற்றும் சமிக்ஞை செயலாக்கம் (MCSP)
 கட்டுமானப் பொறியியல் மற்றும் மேலாண்மை (MCM)
 நிலையான கட்டிடக்கலை

மேற்கோள்கள் 

Coordinates on Wikidata
மலப்புறம் மாவட்டம்
கேரள பொறியியல் கல்லூரிகள்
கோடகசாலை

கோடகசாலை (தாவர வகைப்பாட்டியல்: Justicia procumbens, யசுடிசியா புரோகம்பென்சு) என்பது  முண்மூலிகைக் குடும்பத்திலுள்ள ஒரு வகை பூக்கும் தாவரமாகும். இக்குடும்பத்தில், 207 பேரினங்கள் மட்டுமே ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டுள்ளன. அதில் ஒரு பேரினமான, “உரோசுடெல்லுலேரியா” பேரினத்தின், ஒரு இனமாக இத்தாவரம் உள்ளது. இத்தாவரயினம் குறித்த முதல் ஆவணக்குறிப்பு, 1826 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்துள்ளது. சாவகத்தீவு அகணிய உயிரி|அகணிய தாவரமாக இவ்வினம் உள்ளது. கோடகசாலை, மூலிகையாக பல நாடுகளின் பாரம்பரிய மருத்துவத்தில் பயனாகிறது. 
இந்தச் செடியின் இலைகளால் பூச்சிகள் கொட்டிய நஞ்சு, கடி, எலும்பு முறிவு, வெட்டுக்காயம், இரத்தம் கொட்டுதல் ஆகியவன குணமாகும்.

மேற்கோள்கள்

இதையும் காணவும் 
மூலிகைப் பட்டியல் (தமிழ்நாடு)

முண்மூலிகைக் குடும்பம்
தாவரவியல் பெயருடையக் கட்டுரைகள்
களக்காடு மரத் தவளை

களக்காடு மரத் தவளை (Rhacophorus calcadensis-ரகோபோரசு கால்காடென்சிசு) களக்காடு சறுக்குத் தவளை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது இலாங்பியன் பறக்கும் தவளை என்றும் அறியப்படுகிறது. இது ராகோபோரிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஓர் தவளை சிற்றினம் ஆகும். இது இந்தியாவின் கேரளா மற்றும் தமிழ்நாடு மாநிலங்களில் தெற்கு மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில் மட்டுமே காணப்படும் அகணிய உயிரி. இதன் பெயர் தமிழ்நாட்டின் களக்காடு நகரத்தின் வகையைக் குறிக்கிறது.

விளக்கம் 
களக்காடு மரத்தவளை சுமார் 20 முதல் 90 மி.மீ. வரை நீளமுடையதாக இருக்கும். இதன் முதுகுபுற நிறம் வெளிர் பச்சை-பழுப்பு நிறமானது. பக்கவாட்டில் மச்சம் இருக்கும். அடிவயிறு மஞ்சள் நிறத்திலிருந்து வெளிர் பச்சை நிறம் வரை இருக்கும். விரல்கள் மற்றும் கால்விரல்களுக்கு இடையில் ஒரே மாதிரியான வண்ண வலையமைப்பு உள்ளது. தோல் மடிப்புகள் முன் மற்றும் பின் மூட்டுகளில் காணப்படுகின்றன, ஒவ்வொரு பின்னங்காலிலும் ஒரு குதி முள் உள்ளது.

வாழிடமும் பழக்கவழக்கமும் 
களக்காடு மரத்தவளையின் இயற்கையான வாழிடம் வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நிலக் காடுகள், மலைக் காடுகள் மற்றும் ஆறுகள் ஆகும். இது பகலில் வன விதானத்தில் 30 மீ உயரத்திற்கு மேல் காணப்படுகிறது. இவை மழைக்காலங்களுக்கு முன்னும் பின்னும் ஆழமற்ற குளங்கள் அல்லது மெதுவாக ஓடும் நீரோடைகளில் இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன. நான்கு அல்லது ஐந்து ஆண்களின் குழுக்கள் பெண்களைச் சுற்றிக் குரல் எழுப்பி, மிதமான சத்தமாக "ச்சுச்-ச்ர்ர்ர்-சக்-சக்-சக்" என்று இனப்பெருக்கத்திற்கு அழைக்கின்றன. இவை ஆழமற்ற நீர்க்குளங்களில் தாவரங்களில் தொங்கும் நுரை கூடுகளை உருவாக்குகின்றன. இது ராக்கோபோரசு மலபாரிகசின் கூடு போன்றது, ஆனால் அளவில் சிறியது.

இது வாழ்விட இழப்பால் அச்சுறுத்தப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் அக இட விலங்குகள்
தவளைகள்
சுரேந்தர் பால் ரதவால்

சுரேந்தர் பால் ரதவால் (Surender Pal Ratawal) (பிறப்பு 2 அக்டோபர் 1948) ஒரு இந்திய அரசியல்வாதியும் தில்லியைச் சேர்ந்த பாரதிய ஜனதா கட்சியின் தலைவரும் ஆவார். இவர் 1993, 2003 மற்றும் 2008 ஆம் ஆண்டுகளில் கரோல் பாக் சட்டமன்றத் தொகுதியில் இருந்து தில்லி சட்டமன்றத்திற்கு மூன்று முறை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவர் 1993 முதல் 1998 வரை டெல்லி அரசாங்கத்தில் சமூக நலத்துறை அமைச்சராகவும், சுற்றுலாத்துறை அமைச்சராகவும் பணியாற்றினார்   1998 இந்திய பொதுத் தேர்தலில் டெல்லியில் தோல்வியடைந்த தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி வேட்பாளர் இவர் மட்டுமேயாவார்.

மேற்கோள்கள் 

1948 பிறப்புகள்
வாழும் நபர்கள்
பாரதிய ஜனதா கட்சி அரசியல்வாதிகள்
தில்லி அரசியல்வாதிகள்
இந்தோர்-1 சட்டமன்றத் தொகுதி

இந்தோர்-1 சட்டமன்றத் தொகுதி (Indore-1 Assembly constituency), மத்திய இந்தியாவில் உள்ள மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் 230 சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் ஒன்றாகும்.

கண்ணோட்டம் 
இந்தோர்-1 சட்டமன்றத் தொகுதி என்பது இந்தூர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள 9 சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் ஒன்றாகும். இது இந்தோர் மக்களவைத் தொகுதிக்கு உட்பட்டது.

சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் 

 இடைத்தேர்தல்

தேர்தல் முடிவுகள்

2023

2018

மேலும் பார்க்கவும் 

 இந்தூர்

மேற்கோள்கள் 

இந்தோர்
மத்தியப் பிரதேச சட்டமன்றத் தொகுதிகள்
கு. புவனேசுவரி

குருமூர்த்தி புவனேசுவரி (G. Bhuvaneswari)(பிறப்பு 1965) ஓர் இந்திய மின் பொறியாளர் ஆவார். இவருடைய ஆராய்ச்சி ஆற்றல் மின்னணுவியல், மின்சார ஆற்றல் மாற்றம் மற்றும் மின்சார இயந்திரங்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது. இவர் மகேந்திரா பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராக உள்ளார்.

கல்வியும் பணியும் 
புவனேசுவரி தென்னிந்தியாவைச் சேர்ந்தவர் ஆவார். இவர் ஓர் ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்த ஐந்து குழந்தைகளில் இளையவர். அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தின் பொறியியல் கல்லூரியில் (கிண்டி வளாகம்) 1985-இல் பொறியியல் பட்டம் பெற்றார். முதுநிலைப் படிப்பிற்காக இந்தியத் தொழில்நுட்பக் கழகம், சென்னையில் சேர்ந்து, 1988-இல் முதுநிலைப் பட்டம் பெற்று, முனைவர் பட்ட ஆராய்ச்சியையும் 1992-இல் முடித்தார்.

புவனேசுவரி அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தில் விரிவுரையாளராகப் பணியில் சேர்ந்தார். பின்னர் 1993 முதல் 1997 வரை அமெரிக்காவில் சிகாகோவில் உள்ள காமன்வெல்த் எடிசனில் பணியாற்றினார். இந்தியா திரும்பிய இவர் தில்லி இந்தியத் தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் 1997 முதல் 2021 வரை பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார். 2021-இல், இவர் மகேந்திரா பல்கலைக்கழகத்தில் பணியில் சேர்ந்தார்.

அங்கீகாரம் 
புவனேசுவரி இந்தியத் தேசிய பொறியியல் அகாதமியின் உறுப்பினராக உள்ளார். 2017ஆம் ஆண்டு "மேம்படுத்தப்பட்ட சக்தி தர மாற்றிகளை வடிவமைத்து மேம்படுத்தியதற்கான பங்களிப்புகளுக்காக" இவர் இந்திய மின்னணு மின்னியல் கழகத்தின் உறுப்பினராகச் சேர்ந்தார். மேலும் இந்த சமூகத்தின் வாண்டா ரெடர் முன்னோடி சக்தி விருதினை 2018 பெற்ற இருவரில் இவரும் ஒருவர்.

புவனேசுவரி 2022ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய நாடுகள் தேசிய பொறியியல் அகாதமி பன்னாட்டு உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். "மின் தரத்தை மேம்படுத்துவதற்கான ஆற்றல் மாற்றிகளை மேம்படுத்துவதற்கான பங்களிப்புகளுக்காகவும், மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்களைக் கல்விக்காகப் பயன்படுத்துவதில் தலைமை வகித்ததற்காகவும்" இவர் இந்த பெருமையினைப் பெற்றார்.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 G. Bhuvaneswari publications indexed by Google Scholar
வாழும் நபர்கள்
1965 பிறப்புகள்
எடையூர் (கேரளம்)

எடையூர் (Edayoor) என்பது இந்தியாவின், கேரளத்தின், மாலப்புறம் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிற்றூர் ஆகும்.

நிலவியல் 
எடையூர் இந்திய மாநிலமான கேரள மாநிலத்தின் மலப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள குட்டிப்புரம் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் அமைந்துள்ளது. இது வட கேரளப் பிராந்தியத்தைச் சேர்ந்தது. இந்த ஊர் மாவட்டத் தலைமையகமான மலப்புறத்திலிருந்து 17 கிமீ தெற்கே அமைந்துள்ளது.

இதன் அருகில் உள்ள ஊர்களாக இரிம்பிளாயம் (8 கிமீ), மூர்க்கநாடு (8 கிமீ), ஆதவநாடு (8 கிமீ), மரக்கரை (9 கிமீ), புழக்கத்திரி (11 கிமீ) ஆகியவை உள்ளன. எடையூரின் வடக்கே மங்கடா ஊராட்சி ஒன்றியமும், கிழக்கே பட்டாம்பி ஊராட்சி ஒன்றியமும், வடக்கே வெங்கரா ஊராட்சி ஒன்றியமும், தெற்கே திரிதாலா ஊராட்சி ஒன்றியமும் சூழ்ந்துள்ளன.

இதன் அருகில் உள்ள நகரங்களாக மலப்புறம், பெரிந்தல்மண்ணை, திரூர், பொன்னானி ஆகியவை உள்ளன.

மக்கள்தொகையியல் 
 இந்திய மக்கள் தொலை கணக்கெடுப்பின் படி, எடையூரின் மக்கள் தொகை 30,462 ஆகும். இதில் ஆண்கள் 14,702 பேரும், பெண்கள் 15,760 பேரும் உள்ளனர்.

போக்குவரத்து 
எடையூர் கிராமம் குட்டிப்புரம் நகரம் வழியாக பிற பகுதிகளுடன் இணைக்கபட்டுள்ளது. தேசிய நெடுஞ்சாலை எண்.66 எடப்பல் வழியாக செல்கிறது. இச்சாலை வடக்கு பகுதியில் கோவா மற்றும் மும்பையுடன் இணைகிறது. தெற்கு பகுதியில் கொச்சி மற்றும் திருவனந்தபுரத்தை இணைக்கிறது. தேசிய நெடுஞ்சாலை எண்.966 பாலக்காடு மற்றும் கோயம்புத்தூரை இணைக்கிறது. அருகிலுள்ள வானூர்தி நிலையம் கோழிக்கோடு பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் ஆகும். அருகிலுள்ள பெரிய தொடருந்து நிலையம் குட்டிப்புரத்தில் உள்ளது.

குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் 

 அகமது குட்டி, சர்வதேச அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட இஸ்லாமிய அறிஞர் மற்றும் பைசல் குட்டியின் தந்தை, புகழ்பெற்ற சட்டப் பேராசிரியர், வழக்கறிஞர், கட்டுரையாளர், பேச்சாளர்.

மேற்கோள்கள் 

Coordinates on Wikidata
மலப்புறம் மாவட்ட சிற்றூர்கள்
அகன்சா குமாரி

அகன்சா குமாரி (Akanksha Kumari) ஜவஹர் நவோதயா வித்யாலயாவின் மேனாள் மாணவியும், பிர்சா தொழில் நுட்ப நிறுவனத்தில் (சிந்த்ரி) இளநிலைப் பொறியியல் பட்டம் பெற்றவரும் ஆவார். ஹசாரிபாக்கினைச் சேர்ந்த அகன்சா குமாரி, இந்தியாவில் நிலத்தடி சுரங்கத்தில் பணிபுரியும் முதல் இந்தியப் பெண் பொறியாளர் ஆவார். 2021ஆம் ஆண்டில் இவர் வடக்கு கரன்புரா பகுதியில் உள்ள சூரி சுரங்கத்தில் மத்திய நிலக்கரி வயல்களில் பணியமர்த்தப்பட்டார்.

மேற்கோள்கள் 

வாழும் நபர்கள்
ஜார்க்கண்டு நபர்கள்
அசுபாரகேல்சு

அசுபாரகேல்சு (தாவர வகைப்பாட்டியல் : Asparagales, asparagoid lilies) என்பது பூக்கும் தாவர மரபுநெறி குழுமம் (APG)  ஏற்றுக் கொண்டுள்ள தாவர வகைப்பாட்டியலின் படி உள்ள வரிசைகளில் ஒன்றாகும். இந்த வரிசை அதன் பெயரை அசுபாரகேசியே என்ற தாவரக் குடும்பத்திலிருந்து பெற்றது. இவ்வரிசை ஒருவித்திலை வகையின் கீழ் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இப்பெயர்  முதலில், 1977 இல் கூபரால் முன்மொழிப்பட்டது. பின்னர் 1985 இன் இடால்கிரென் அமைப்பிலும், பின்னர் 1998, 2003 மற்றும் 2009 இல் APG இல் எற்கப்பட்டது. டிஎன்ஏ வரிசை பகுப்பாய்வு லிலியால்ஸில் முன்னர் சேர்க்கப்பட்ட பல தாவரக்குழுக்கள், உண்மையில் லிலியாலேஸ், அசுபாரகேல்சு மற்றும் டியோஸ்கோரேல்ஸ் ஆகிய மூன்று வரிசைகளில் மறுபகிர்வு செய்யப்பட வேண்டும் என்று சுட்டிக்காட்டியது. அசுபாரகேல்சு ஆகியவற்றின் குடும்பங்களின் எல்லைகள் சமீபத்திய ஆண்டுகளில் தொடர்ச்சியான மாற்றங்களுக்கு உட்பட்டுள்ளன; எதிர்கால ஆராய்ச்சி மேலும் மாற்றங்கள் மற்றும் இறுதியில் அதிக உறுதித்தன்மைக்கு வழிவகுக்கும். APG சுற்றறிக்கையில், 14 குடும்பங்கள், 1,122 இனங்கள் மற்றும் சுமார் 36,000 இனங்கள் கொண்டதாக, இத்தாவர வகைப்பாட்டியல் வரிசை உள்ளது.

வகைப்பாட்டியல் 
ஆஞ்சியோஸ்பெர்ம் ஃபைலோஜெனி குழு அமைப்பிற்குள் 14 குடும்பங்கள், 1,122 இனங்கள் மற்றும் சுமார் 25,000-42,000 இனங்கள் கொண்ட அசுபாரகேல்சு என்பது ஒருவித்திலைகளுக்குள் மிகப்பெரிய வரிசையாகும். இதனால் அனைத்து ஒருவித்திலைகளுக்கும் 50% மற்றும் பூக்கும் தாவரங்களில் 10-15% ஆகும்.   அசுபாரகேல்சு என்ற பெயருக்கான தாவரவியல் அதிகாரம் யோகன் என்ரிக் ஃபிரெட்ரிக் லிங்க் (1767-1851, Johann Heinrich Friedrich Link) என்பவருக்கு உரியதாகும். அவர் 1829 ஆம் ஆண்டில் அசுபாரகசு  உள்ளடக்கிய உயர் வரிசை வரிவிதிப்பிற்காக 'அசுபாரசினே' என்ற வார்த்தையை உருவாக்கினார். இருப்பினும் அடான்சன் மற்றும் சூசுசியோவும் முன்பு அவ்வாறு கூறியிருந்தனர். அசுபாரகேல்சின் முந்தைய சுற்றறிக்கைகள் 'அசுபாரகேல்சு' என்ற வார்த்தையை, முதன்முதலில் பயன்படுத்திய ப்ரோம்ஹெட் (1838) என்பவர் எனத் தெரியவருகிறது.

அசுபாரகேல்சிற்கான ஒரு மரபினக் கிளை மரம், பொதுவாக  குடும்பங்களாகவும், குழுக்களையும் உள்ளடக்கியுள்ளது. ஆனால் அவை இப்போது துணைக் குடும்பத் தரத்திற்குக் குறைக்கப்பட்டுள்ளன. அவைகள் கீழே காட்டப்பட்டுள்ளது.

இதன் உட்பிரிவுகள்

பயன்கள் 
அசுபாரகேல்சு பல முக்கியமான பயிர் தாவரங்களையும், அலங்கார தாவரங்களையும் உள்ளடக்கியது. பயிர்களில் அல்லியம், அசுபாரகசு,  வெண்ணிலா ஆகியவை அடங்கும், அதே சமயம் அலங்காரங்களில் கருவிழிகள், பதுமராகம், ஆர்க்கிட்டுகள் ஆகியவை அடங்கும்.

மேற்கோள்கள்

வெளியிணைப்புகள் 
  
 
 
 : Families included in the checklist
 
 

பூக்கும் தாவரங்கள்
பூக்கும் தாவர வரிசைகள்
பாடி மாதா

பாடி மாதா/சமரியா மாதா (Badi Mata) என்பவர் நோய்களிலிருந்து சுகமாக்கும் ஓர் இந்து தெய்வம்.பாடி மாதா, இது போன்ற ஏழு சகோதரி தெய்வங்களின் குழுவில் ஒன்றாகும். சாமரிய மாதா/பாடி மாதா சமர்களுடன் நட்பு கொண்டவர் ஆவார். சகாரியா, சாமர் மற்றும் கமர் போன்ற சில பழங்குடியினரால் பாடி மாதா வழிபடப்படுகிறது. இவரது கோபம் மக்களைப் பெரியம்மை நோயால் பாதிக்கச் செய்கிறது என்று இவரை வணங்குபவர்கள் நம்புகிறார்கள். மாதாவை வழிபடுபவர்கள் மாதாவினைக் கோபத்திலிருந்து சமாதானப்படுத்த ஆடுகளைப் பலியிடுகிறார்கள்.

பாடி மாதாவின் சகோதரிகள் சீத்தலா தேவி, புல் மாதா, பன்சாகி மாதா, குசுலியா மாதா, கன்கர் மாதா மற்றும் மல்பால். இவர் சின்னம்மையுடன் தொடர்புடைய சோட்டி மாதா மற்றும் தட்டம்மை நோயுடன் தொடர்புடைய சென்ட்ரி மாதா ஆகியோருடன் தொடர்புடையவர்.

மேற்கோள்கள் 

இந்து பெண் தெய்வங்கள்
நஞ்சய்யா ஹொங்கனூரு

நஞ்சய்யா ஹொங்கனூரு (Nanjaiah Honganuru, ) கர்நாடக மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு இந்திய கன்னட நாட்டுப்புறவியலாளர் ஆவார், இவர் மைசூர் பல்கலைக்கழகத்தில் நாட்டுப்புறவியல் பேராசிரியராக உள்ளார்.

நாட்டுப்புறவியல் குறித்த இவரது புத்தகங்களில் சமக்ரா கன்னட கடேகலு (ஆசிரியராக), ஜனபத தாச சம்பிரகா மற்றும் ஜனபத சிரி ஆகியவை முக்கியமானதாகும். .2017 ஆம் ஆண்டில், சாம்ராஜ்நகரில் நடைபெற்ற முதல் "ஜனபத மகாசம்மேளனத்தில்" முனைவர். நஞ்சய்யா தான் தலைமை வகித்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

புத்தகங்கள் 
ஹொங்கனூருவின் புத்தகங்கள் பின்வருமாறு

 ராசையா அவர ஜீவன மட்டு ராஜநீதி
 பா.ராசையா
 ஜனபத சிரி
 ஸ்தலனமகளு 
 பாரதிய ஜனபதம்
 சமக்ரா கன்னட கடேகலு இரண்டு தொகுதிகள்
 ஒசகன்னந்த  கவிகளு மட்டு நாடககாராறு
 ஜானபத மட்டு சலசீலேட்  (ஆராய்ச்சி நூல்)
 தக்கே பொம்மன்னா
 ஜானபாதம் அத்யாயனம் விபின்னா நெலேகலு
 சாமராஜநகரம் தாலுகானா ஸ்தானமகல அத்யயன

கட்டுரைகள் 
அவரது கட்டுரைகள் பின்வருமாறு

 "ஸ்தலனமகலு", 1997
 "டி. நரசிப்புரா தலோகினா ஸ்தலனமகலு", 1998
 "ஹொங்கனுரினா ஷிஷுபிரசாகலு", 1999
 "குண்ட்லுபேட்டை பரிசரட ஸ்தலனமகலு", 2000
 "ஜனபத தாசா சம்பிரதாய", 2003
 "பாதலாவனேத ஹால்லிகலு", 2005
 "கிராமினா சம்ஸ்கிருதி இந்து மட்டு நாலே", ஜனபாத கர்நாடகா எண்-1, தொகுதி-4, பிரசரங்கா, கன்னட பல்கலைக்கழகம், ஹம்பி, 2005
 "சாரஸ்வதா தபஸ்விஃ ஒண்டு ஸ்துலா பரிசயா", வித்வான்மானி-வித்வான் எம். சிவகுமாரசுவாமி மைசூரின் பாராட்டு தொகுதி, 1999 இல் தோன்றியது. 
 "ஜனபத த்ரிஷ்டிஃ மாகி", பஹுஜானா கர்நாடகா வாரா பத்ரிகே சஞ்சிகே-2,2001 
 "மைசூர் ஜில்லியா மாதா மன்யாகலு", பிரஜாமாதா மைசூர் ஜில்லிய விஷேஷங்கா 
 சம்ஸ்க்ருதிகா அண்ணேயதேயா கன்யா நெலேகல அப்தா ஹுடுகாட்டா
 தக்ஷிண கர்நாடகா அடா ஹெசருகலு
 தக்கேய பொமன்னா : ஜானபதா பிரக்னே
 சாமாஜிகா ந்யதா பரிபாலக்ரகி ராஜஸ்ரீ ஸ்ரீ நல்வாடி கிருஷ்ணராஜா வோடயாறு 
 ரத்னாகரவர்ணீய பரதேஷா வைபவ : ஜானப்டியா நெலே

மேற்கோள்கள் 

சாமராசநகர் மாவட்ட நபர்கள்
1970 பிறப்புகள்
வாழும் நபர்கள்
நாட்டுப்புறவியலாளர்கள்
காங்கிலு (நடனம்)

காங்கிலு (Kangilu) அல்லது கங்கீலு (Kangeelu ) என்பது இந்தியாவின்  கர்நாடக சமூகங்களுக்கு குறிப்பாக உடுப்பிபகுதி மக்களுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு பாரம்பரிய நாட்டுப்புற நடனம் ஆகும். இது மண்டல் சமூகத்தால் நிகழ்த்தப்படும் ஒரு ஆன்மீக நாட்டுப்புற நடன வடிவமாகும்.  முழு நிலவு நாளில் மட்டுமே நிகழ்த்தப்படும் இது நோய், தீய சக்திகள் மற்றும் பிற எதிர்மறை ஆற்றல்களைத் தவிர்ப்பதற்கும், அமைதி, நல்லிணக்கம் மற்றும் சமூக உணர்வை வளர்ப்பதற்கும் பயன்படுவதாக நம்பப்படுகிறது. கங்கேலு என்பது வெறும் நடனம் மட்டுமல்ல, ஐந்திற்கும் மேற்பட்ட உறுப்பினர்கள் ஒரே மாதிரியான உடைகளையும் ஒப்பனையையும் அணிந்து நடத்தும் ஒரு நடனச் செயலாகும்.

நடன வடிவம் 
துளு மொழியில் "காங்" என்றால் பாக்கு மரம் என்று பொருள்படும். அதற்கேற்ப நடனக் கலைஞர்களும் பாக்கு நாரால் செய்யப்பட்ட ஆடைகளை அணிந்து ஆடுவதால் இந்த நடனம் இப்பெயரைப் பெற்றுள்ளது. இந்த நடனம் துளுவ நாட்காட்டியின் (மார்ச் மாதத்தில்) மாய் மாதத்தின் முழுநிலவு நாளில் (பௌர்ணமி) நிகழ்த்தப்படுகிறது.

வேகமான மற்றும் விரைவான தாளங்கள், சக்திவாய்ந்த மற்றும் அழகான நடன அசைவுகள் மற்றும் படிகளுடன் குழு உறுப்பினர்களுடன் சரியான ஒத்திசைவு போன்ற அனைத்து நாட்டுப்புற நடனங்களிலும் இருக்கும் அதே தன்மையுடன் இதுவும் வியக்கத்தக்க நடன நிகழ்ச்சிகளில் ஒன்றாக இருந்து வருகிறது. காங்கிலு நடனத்திற்கு முன், நடனக்கலைஞர்கள் தங்கள் தெய்வமான கடகேஸ்வரி அல்லது துர்காவை வணங்கி, பின்னரே தலைப்பாகை அல்லது பாக்கு கீற்றுகளால் ஆன தலைக்கவசத்தையும் அணிகிறார்கள்

மேற்கோள்கள் 

கர்நாடகப் பண்பாடு
இந்திய நாட்டுப்புற நடனங்கள்
சிகுவனாபா

சிகுவனாபா ( Siguanaba ) என்பது நடு அமெரிக்க நாட்டுப்புறக் கதைகளில் தோன்றும் ஒரு இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட பாத்திரமாகும். இருப்பினும் இது மெக்சிகோவிலும் கதை வடிவில் கூறப்படுகிறது. தனது வடிவத்தை மாற்றிக்கொள்ளும் ஆவியான இது பொதுவாக பின்னால் இருந்து பார்க்கும்போது ஒரு கவர்ச்சியான, நீண்ட முடி கொண்ட பெண்ணின் வடிவத்தை எடுக்கும். இவள் தன் முகத்தை குதிரையின் முகமாகவோ அல்லது மண்டையோடாகவோ மாற்றிக்கொண்டு ஆண்களை ஆபத்தில் ஆழ்த்துவாள்.

சிகுவனாபா பற்றிய கதைகள் காலனித்துவ காலத்தில் எசுப்பானியாவில் இருந்து இலத்தீன் அமெரிக்காவிற்கு கொண்டு வரப்பட்டிருக்கலாம். இது பழங்குடியினர் மற்றும் மெஸ்டிசோ மக்கள் மீது கட்டுப்பாட்டைப் பயன்படுத்துவதற்கான வழிமுறையாக காலனித்துவவாதிகளால் பயன்படுத்தப்பட்டது.

தோற்றம் 
சிகுவனாபா நிர்வாணமாகவோ அல்லது மெலிந்த வெள்ளை அல்லது கருப்பு ஆடைகளை அணிந்த ஒரு அழகான பெண்ணாக தோன்றுவாள். அவள் வழக்கமாக ஒரு பொது நீர் ஏரி, ஆறு அல்லது பிற நீர் ஆதாரங்களில் குளிப்பது போல் தோன்றுவாள்.  மேலும் சில சமயங்களில் துணி துவைப்பதையும் காணலாம்.  இருண்ட, நிலவு இல்லாத இரவுகளில் தனிமையில் இருக்கும் ஆண்களை முதலில் தன் முகத்தைப் பார்க்க விடாமல் கவர்ந்து இழுக்க அவள் விரும்புவாள்.  ஆழமான பள்ளத்தாக்குகள் மற்றும் இருண்ட காடுகளில் அவர்களை அழைத்துச் செல்ல  அத்தகைய ஆண்களை அவள் தூண்டுவாள். 

குவாத்தமாலாவில், சிகுவனாபா மிக நீண்ட கூந்தலுடன் அழகான, கவர்ச்சியான பெண்ணாகத் தோன்றுவதாக கதைக் கூறப்படுகிறது. குதிரையின் முகமாகவோ அல்லது மனித மண்டை ஓடாகவோ வெளிப்படும் அவள் கடைசி தருணம் வரை தன் முகத்தை வெளிப்படுத்த மாட்டாள்.  அவளால் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவன் (பொதுவாக ஒரு விசுவாசமற்ற மனிதன்) பயத்தால் இறக்கவில்லை என்றால், அவன் அவளது பார்வையால் பைத்தியம் பிடிக்கிறான்.   சிகுவனாபா ஒரு ஆணின் காதலியின் தோற்றத்தைப் போல தோன்றி அவனை வழிதவறச் செய்யலாம். 

குழந்தைகளுக்குத் தோன்றும் போது, சிகுவனாபா குழந்தையின் தாயைப் போலத் தோன்றுவாள். அவள் குழந்தையை தொட்டவுடன், அதற்கு பைத்தியம் பிடித்து விடும். பின்னர் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையை காட்டுக்குள் அழைத்துச் செல்வாள்.

பாதுகாப்பு 
பாரம்பரிய முறைகள் சிகுவனாபாவை விரட்டுவதாக கூறப்படுகிறது. குவாத்தமாலாவிற்கும் எல் சால்வடோருக்கும் இடையிலான எல்லைப் பகுதிகளில், சிகுவனாபாவைப் பார்ப்பவர்கள் சிலுவையின் அடையாளத்தை அவள் மீது வைப்பார்கள் அல்லது தங்கள் கத்தியைக் கடிப்பார்கள். அதே நேரத்தில் தீய ஆவி தன்னை பிடிப்பதிலிருந்தும் பயம் இரண்டையும் விரட்டுகிறார்கள். 

குவாத்தமாலாவில் சிகுவனாபா லா சிகுவனாபா என்று அழைக்கப்படுகிறாள். அவள் ஒண்டுராசில் சிகுவா என்றும், எல் சால்வடாரில் சிகுவனாபா என்றும், கோஸ்ட்டா ரிக்காவில் செகுவா என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள். பெயர் இடத்துக்கு இடம் மாறினாலும், சிகுவனாபாவின் தோற்றமும் செயல்களும் மாறாமல் இருக்கின்றன.

மேற்கோள்கள்

மேலும் படிக்க 

தொன்மவியல் குதிரைகள்
1-குளோரோநாப்தலீன்

1-குளோரோநாப்தலீன் (1-Chloronaphthalene)  என்பது C10H7Cl என்ற மூலக்கூற்று வாய்பாடால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். ஓர் அரோமாட்டிக்கு சேர்மமான இது நிறமற்றதாகவும்  எண்ணெய் நிலையிலான நீர்மமாகவும் காணப்படுகிறது. படிகங்களின் ஒளிவிலகல் எண்ணை அமிழ்வு முறை  மூலம் தீர்மானிக்க பயன்படுகிறது. 1-குளோரோ நாப்தலீன் சேர்மம் 2-குளோரோ நாப்தலீனுக்கு ஒரு மாற்றியம் ஆகும்.

தயாரிப்பு
1-குளோரோநாப்தலீன் நேரடியாக நாப்தலீனின் குளோரினேற்ற வினை மூலம் பெறப்படுகிறது.  இரண்டு ஒற்றை குளோரினேற்ற மாற்றியங்களான 1-குளோரோ நாப்தலீன் மற்றும் 2-குளோரோ நாப்தலீன் ஆகியவற்றுடன் கூடுதலாக இருகுளோரோ நாப்தலீன் மற்றும் முக்குளோரோ நாப்தலீன் போன்ற  வழிப்பெறுதிகளும் உருவாகின்றன.

பயன்பாடுகள்
இந்த நச்சு, முனைவற்ற கரிமக்குளோரின் சேர்மம்  சில நேரங்களில் சக்திவாய்ந்த உயிர்க்கொல்லியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  மேலும் இது கபசிலியம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.  கப்பல் கொள்கலன்களின் மரத் தளங்களில் பூச்சிக்கொல்லி மற்றும் பூஞ்சைக் கொல்லியாக செயல்படுகிறது, ர்டேன் ஒரு லேசான, எரிச்சலூட்டும் வாசனையைக் கொண்டுள்ளது. 1948 முதல் 1988 வரையிலான காலத்தில் அமெரிக்காவில் பயன்படுத்தப்பட்ட குளோர்டேன் என்ற பூச்சிக்கொல்லியின்  பங்கை இது செய்கிறது.

1-குளோரோ நாப்தலீன் 1970 ஆம் ஆண்டுகளில் எண்ணெய்கள், கொழுப்புகள் ஆகியவற்றிற்கான பொதுவான கரைப்பானாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டது.  படிகங்களின் ஒளிவிலகல் குறியீட்டெண்ணைக் கண்டறியவும் இது பயன்படுகிறது.

மேலும் காண்க
1-புரோமோநாப்தலீன்
1-புளோரோநாப்தலீன்

மேற்கோள்கள்

குளோரோ அரீன்கள்
1-நாப்தைல் சேர்மங்கள்
பாரோய்

பாரோய் (மலாய்; ஆங்கிலம்: Paroi; சீனம்: 帕罗伊) என்பது மலேசியா, நெகிரி செம்பிலான், சிரம்பான் மாவட்டத்தில்; சிரம்பான் மாநகரின் கிழக்கு புறநகர்ப் பகுதியில் உள்ள ஒரு நகரம். இங்கு பல கம்போங் குடியிருப்புகளும்; பல வீடு மனைத் திட்டங்களும் உள்ளன. 

அத்துடன் இங்கு ஏராளமான விளையாட்டு வளாகங்களும் உள்ளன. குறிப்பாக துவாங்கு அப்துல் ரகுமான் அரங்கம் என்று அழைக்கப்படும் நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தின் பிரபலமான விளையாட்டு அரங்கத்தை எடுத்துக்காட்டாகச் சொல்லலாம். 2023-ஆம் ஆண்டில் மலேசிய ரிங்கிட் 1.2 மில்லியன் செலவில் புதுப்பிக்கப்பட்டது.

பொது

மற்றொரு விளையாட்டு மையம் பாரோய் விளையாட்டு இளைஞர் மையம் ஆகும். இதன் வெட்டவெளி திடல் மலேசியாவில் முதன்முதலில் செயற்கை புல்வெளியைக் கொண்ட திடலாக அறியப்படுகிறது. 

மேலும் கூடுதலாக, இரண்டு விளையாட்டு வளாகங்கள் உள்ளன. அவை மாநில விளையாட்டு வளாகம் மற்றும் மாநில நீர் விளையாட்டு மையம்.  இவை இரண்டும் துவாங்கு அப்துல் ரகுமான் அரங்கத்திற்கு அடுத்ததாக அமைந்துள்ளன.

போக்குவரத்து

பாரோய் நகரம், மலேசிய கூட்டரசு நெடுஞ்சாலை  மூலமாகச் சேவை செய்யப்படுகிறது. மலேசிய கூட்டரசு நெடுஞ்சாலை  பாரோய் புறநகர்ப் பகுதியை செனவாங் நகருடன் இணைக்கிறது. பாரோய் நகரத்திற்குள் டோக் டகாங் சாலை (JKR(N)|101) உள்ளது. இந்தச் சாலை பாரோயில் உள்ள தாமான் பாரோய் ஜெயா மற்றும் தாமான் பஞ்சோர் ஜெயா போன்ற சில வீட்டு மனைகளுக்குச் சேவை செய்கிறது. 

தோக் டகாங் சாலை (Jalan Tok Dagang), பாரோய் நகரத்தை மலேசிய கூட்டரசு நெடுஞ்சாலை ; மற்றும் காஜாங்-சிரம்பான் நெடுஞ்சாலை - EXIT 2106 (அம்பாங்கான்) வழியாக இணைக்கிறது.

மேற்கோள்கள்

மேலும் காண்க
 சிரம்பான் மாவட்டம்

வெளி இணைப்புகள் 

நெகிரி செம்பிலான் நகரங்கள்‎
பெங்காலான் கெம்பாஸ்

பெங்காலான் கெம்பாஸ் நெகிரி செம்பிலான் மலாய் மொழி: Pongkalan Kompeh; (மலாய்; ஆங்கிலம்: Pengkalan Kempas; சீனம்: 彭卡兰甘巴斯; ஜாவி: ڤڠكالن كمڤاس) என்பது மலேசியா, நெகிரி செம்பிலான், போர்டிக்சன் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிறுநகரம். போர்டிக்சன் நகரத்திலிருந்து 34 கி.மீ. தொலைவில் இருக்கும் இந்த நகரத்தில், மலேசியாவின் புகழ்பெற்ற கலங்கரை விளக்கமான ரச்சாடோ முனை கலங்கரை விளக்கம் அமைந்துள்ளது. 

பெங்காலான் கெம்பாஸ் வரலாற்று வளாகம் (Pengkalan Kempas Historical Complex)  அல்லது கெம்பாஸ் கோட்டை இங்குதான் உள்ளது. இந்தக் கோட்டை கெராமட் ஊஜுங் பாசிர் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

வரலாறு

இந்த இடம் மர்மமான சில கல்லறைகளைக் கொண்ட இடம் என அறியப்படுகிறது. அந்தக் கல்லறைகளில் வாள் மற்றும் கரண்டி வடிவங்களில் பெருங்கற்கால கற்கள் பயன்படுத்தப்பட்டு உள்ளன. இந்தக் கல்லறைகள் கி.பி 2-ஆம் மற்றும் 3-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் கட்டப்பட்டதாக இருக்கலாம் என வரலாற்று ஆசிரியர்கள் கருதுகின்றனர். 

இந்த பெருங்கற்கால கற்கள் அரபு மொழி மற்றும் சுமத்திரா எழுத்துக்களைச் சார்ந்த செதுக்கல்களைக் கொண்டுள்ளன.

ஆதித்திய வர்மாவின் கல்வெட்டு

 கல் 1: அரபு எழுத்துக்களுடன் இந்து சமயம் சார்ந்த கல்வெட்டு. 
 கல் 2: கி.பி 137-ஆம் ஆண்டு சுமத்திரா ஆதித்திய வர்மாவின் கல்வெட்டு.

பெங்காலான் கெம்பாஸ் கல்வெட்டுகள், பொதுவாக சுமத்திராவின் புவேட் புலோபியூட் (Puet-plohpeut) வளாகத்தில்; பண்டைய அரபு மொழி, சமசுகிருத மொழியில் எழுதப்பட்ட எழுத்துக்களை  சார்ந்து இருக்கின்றன. 

1457-1477-ஆம் ஆண்டுகளில் மலாக்கா சுல்தானகத்தின் சுல்தான் மன்சூர் ஷா ஆட்சியின் போது அவரை எதிர்த்த சேக் அகமது மஜ்னுன் என்ற மதத் தலைவரின் கல்லறையும் இங்கே உள்ளது. சேக் அகமதுவின் கல்லறை ”கெரமாட் சுங்கை ஊடாங்” என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ரச்சாடோ முனை கலங்கரை விளக்கம்

1511-இல் மலாக்காவைக் கைப்பற்றிய பிறகு, போர்த்துகீசியர்கள் அதன் கப்பல்களுக்கு வழிகாட்ட ஒரு கலங்கரை விளக்கத்தை உருவாக்க விரும்பினார்கள். தஞ்சோங் துவான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. அதற்கு கேப் ரச்சாடோ (Cape Rachado) என்று பெயரிடப்பட்டது.  

பின்னர், 1528 - 1529ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் ஒரு கலங்கரை விளக்கம் கட்டப்பட்டது. அதன் பின்னர் மூன்று நாட்டவர்கள்; போர்த்துகீசியர்கள், டச்சுக்காரர்கள், பிரித்தானியர்கள் கவனத்திலும் கண்காணிப்பிலும் இந்தக் கலங்கரை விளக்கம் இருந்து வந்துள்ளது.

 1529 - 1641-ஆம் ஆண்டுகளில், போர்த்துகீசியர்கள்
 1641 - 1824-ஆம் ஆண்டுகளில் டச்சுக்காரர்கள்
 1824 - 1957-ஆம் ஆண்டுகளில் பிரித்தானியர்கள்

இந்த இடம் தற்போது மலேசிய தேசிய பாரம்பரிய சட்டம் 2005-இன் கீழ் தேசிய பாரம்பரிய வளாகம் என மலேசிய சுற்றுலா, கலை மற்றும் பண்பாட்டு அமைச்சினால் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

மேற்கோள்கள்

மேலும் காண்க
 போர்டிக்சன் மாவட்டம்

வெளி இணைப்புகள் 

நெகிரி செம்பிலான் நகரங்கள்‎
பிரம்ராசோக்

பிரம்ராசோக் (Bramrachokh) அல்லது பிராம் பிராம் சௌக் என்பது காஷ்மீரி நாட்டுப்புற கதைகளின்படி,  பாழடைந்த காட்டுப்பகுதிகளிலும், மலை உச்சியிலும் வசிக்கும் ஓநாய் போன்ற புராண உயிரினமாகும். கடும் குளிரில் இவ்வுயிரினம் தனது தலையில் தீ எரியும் பானையை வைத்து, மலையேறும் மக்களை வழித்தவறப்பண்ணும் என நம்பப்படுகிறது. 

பெரிய, வயதான உருவத்திலும், உடல் முழுவதும் முடி நிறைந்த தோற்றத்திலும் இவ்வுயிரினம் இருப்பதாகவும்,  அதன் தலையில் தீயிருக்கும் பானையைச் சுமந்து வருவதாகவும், அதன் நெற்றியில்  வலுவான, பிரகாசமான கண் உள்ளதாகவும் அசுரன் என அங்குள்ள மக்களால் நம்பப்படும் இது, இரவுநேரங்களில் பள்ளத்தாக்குகளில் உள்ள வீடுகளை தீ வைத்து கொளுத்தும் எனவும், மலையேறும் பயணிகளை, தீப்பானையை காட்டி ஏமாற்றி, வழியை மாற்றி இரவும் பகலும் பயணம் செய்ய வைத்து ஒருபோதும் அவர்கள் இலக்கை அடைய விடாதபடி தொந்தரவு செய்யும் எனவும் கதைகள் கூறப்படுகின்றன. 

மலையின் கீழிருக்கும்  குழந்தைகள் அடிக்கடி தங்கள் வீட்டின் ச னல்களுக்கு அருகில் உட்கார்ந்து, ஒளி எரியும் மற்றும் அணையும் தொலைதூர மலை முகடுகளைப்  பார்த்து, தங்கள் நண்பர்களிடம் "ராச்சோக்" தெரிவதாக விளையாடுவது அங்குள்ள வழக்கமாகும். 

ரண்டாஸ் சூனியக்காரி, அகர் பச்சின் எனப்படும் தொன்மப் பறவை இவைகளோடு, பிராம் பிராம் சவுக்கும் காஷ்மீரி பள்ளத்தாக்கு மக்களிடையே நம்பப்படும் புராண கதாபாத்திரமாகும்.

மேற்கோள்கள் 

காசுமீரப் பண்பாடு
அசன்தேவி

அசன்தேவி அல்லது அசன்பீபி (Asanbibi, ) என்பது தென் மேற்கு வங்காளத்திலும் தெற்கு வங்காளதேசத்திலும் வணங்கப்படும், நாட்டுப்புற தெய்வமாகும். 

இவருடன் இணைந்து, ஒலாதேவி (காலராவிற்கான தெய்வம்), அஸ்கைபிபி , சந்த்பிபி , பஹதாபிபி , ஜெதுன்பிபி மற்றும் ஜோலைபிபி  ஆகிய ஏழு பேருமே வணங்கப்படுகிறார்கள். எழுவரும் இணைந்து சத்பீபி என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். இந்த ஏழு நாட்டுப்புற தெய்வங்களும் கிராமப்புறங்களில் அதிக அளவில் வணங்கப்பட்டு வந்தது பிற்பாடு இந்த ஏழு தெய்வங்களும் லோகாயத ஆசாரத்தின் படி ஏழு நோய்களுக்கான தெய்வங்களாக மாற்றப்பட்டு வழிபட்டு வருகிறது

சிலர், இந்து சமயத்தில் கூறப்படும் சப்தகன்னியர் அல்லது சப்தமாதர் எனப்படும் பிராம்மி, மகேஸ்வரி, கௌமாரி, வைஷ்ணவி, வராகி, இந்திராணி, சாமுண்டீஸ்வரி ஆகியோரே இந்த சத்பிபி எனப்படும் ஏழு தெய்வங்கள் என்று நம்புகிறார்கள், ஆனால் சப்தமாத்ரிகர்களுக்கும் சத்பிபி இடையே கிட்டத்தட்ட எந்த ஒற்றுமையும் இல்லை.  இப்படியான தெய்வங்களின் கூட்டு வழிபாடு வரலாற்றுக்கு முந்தைய இந்தியாவின்  சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தின் முக்கிய நகர்ப்புற மையமான மொகெஞ்சதாரோவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு சுடுமண் பாண்ட முத்திரையால் அறியலாம், இது ஏழு பெண்கள் ஒன்றாக நிற்கும் உருவத்தை சித்தரிக்கிறது.

மேற்கோள்கள் 

மேற்கு வங்கத்தின் பண்பாடு
நாட்டுப்புறத் தெய்வங்கள்
தமடே (இசைக்கருவி)

தமடே அல்லது தம்டே என்று அழைக்கப்படும் இந்த இசைக்கருவி, தென்னிந்திய மாநிலமான கர்நாடகாவின் பழைய மைசூர் மாநிலத்தில் பயன்படுத்தப்படும் நாட்டுப்புற இசைக்கருவியாகும். இக்கருவி, தமிழ்நாட்டில் இசைக்கப்படும் பறையைப் போலவே தோலால் ஆன மேளக்கருவியாகும். 

இரும்பு வளையத்தில் இறுக்கி கட்டப்பட்ட வட்ட வடிவ மேல் சட்டத்தின் மீது கட்டப்படுள்ள ஆட்டுத் தோலால் ஆன, இந்த மேளக்கருவி, தெற்கு கர்நாடகாவில் உள்ள தலித் சமூகங்களான ஹோலியாக்கள் மற்றும் மாதிகர்கள், போன்றோர்கள் மூலம் இறுதிச் சடங்குகள், கிராம திருவிழாக்கள் மற்றும் அறிவிப்புகளின் போது மட்டுமே இசைக்கப்பட்டது. இந்தியாவின் பிற பகுதிகளைப் போலவே, இறுதிச் சடங்குகள் மற்றும் தலித்துக்களுடன் தொடர்புடையது என முத்திரைக் குத்தப்பட்ட இக்கருவி, தற்போது, திருமணங்கள், எதிர்ப்புப் பேரணிகள் மற்றும் பொது விழிப்புணர்வு பிரச்சாரங்களின் போது இசைக்கப்பட்டு, அனைத்து சமூகங்களாலும் கற்றுக் கொள்ளப்பட்டு வருகிறது. இதைப் பயிற்றுவிக்க பழைய மைசூர் பகுதி முழுவதும் பல்வேறு கலைக்குழுக்கள் உள்ளன. 

இக்கருவி பாரசீக பாரம்பரியத்தைக் கொண்டுள்ளது. மொழிக்குறிப்புகளின் படி, டாம்டே/டாஃப் என்பது சசானிட் ஈரானின் மொழியிலிருந்து பெயரிடப்பட்டிருக்கலாம் எனவும், ஈரானிய பெஹிஸ்துன் குறிப்புகளின் படி, இந்த கருவி இஸ்லாத்தின் தோற்றத்திற்கு முந்தையது என்றும் நம்பப்படுகிறது. இஸ்லாமிய மதத்தில் ஆழமான வேர்களைக் கொண்டுள்ளதோடு சூஃபிஸத்துடன் இக்கருவி தொடர்புடையது. ஈரானில் மத நிகழ்வுகளின் போது இந்த கருவிகள் மூலம் இசை இசைக்கப்படுகின்றன. டாஃப் ஈரானின் ஒரு முக்கிய இசைக்கருவியாகும்.  மத்திய கிழக்கில் உள்ள குர்திஷ் பெண்களால் அவர்களின் பண்டைய காலங்களில் இசைக்கப்பட்டுள்ளது. இக்கருவியை  சுற்றிலும் மணிகளால் அலங்கரித்து, கிரேக்கத்திலும் மிகவும் பிரபலமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள் 

இந்திய இசைக்கருவிகள்
நாட்டார் இசை
தோற் கருவிகள்
பெர்த்தாங்

பெர்த்தாங் நெகிரி செம்பிலான் மலாய் மொழி: Poghotang; (மலாய்; ஆங்கிலம்: Pertang; சீனம்: 葫蘆頂; ஜாவி: ڤرتڠ) என்பது மலேசியா, நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தின் வடகிழக்கு பகுதியில், செலுபு மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிறுநகரம். செலுபு நெடுஞ்சாலை  இந்த நகரத்தின் முக்கிய சாலையாகும்.

மலேசியத் தலைநகர் கோலாலம்பூரில் இருந்து 118 கி.மீ. (73.3 மைல்); நெகிரி செம்பிலான் தலைநகர் சிரம்பான் நகரத்திலிருந்து 57 கி.மீ. (43.3 மைல்) தொலைவில் பெர்த்தாங் அமைந்துள்ளது. மலைகள் மற்றும் காடுகளுக்குள் மறைந்திருக்கும் இந்த நகரம் 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான வரலாற்றைக் கொண்டது.

பெர்த்தாங்கிற்கு அருகில் 5 கி.மீ. தொலைவில் செலுபு தோட்டம் உள்ளது. மேலும் 5 கி.மீ தொலைவில் தித்தி எனும் புதுக்கிராமம் உள்ளது.

வரலாறு

19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், பெர்த்தாங் கிராமப் பகுதி ஈயம் உற்பத்தி செய்யும் பகுதியாக விளங்கியது. அப்போதைய மலாயாவில் வாழ்ந்த சீனர்களைப் பெரிதும் கவர்ந்த இடமாக இருந்தது. ஈயச் சுரங்கங்களில் வேலை செய்ய சீனர்கள் குழுக்கள் குழுக்களாக இங்கு குடியேறினார்கள். நாளடைவில் பெர்த்தாங் நகரம் சீனர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஓர் ஈயச் சுரங்க நகரமாக மாறியது.

19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி வாக்கில், பிரித்தானிய காலனித்துவ ஆட்சியாளர்கள் நெகிரி செம்பிலானில் அரச அதிகாரத்தை படிப்படியாகக் கைப்பற்றினார்கள். அதன் பிறகு, பெர்த்தாங்கில் பிரித்தானியர்கள் முதலீடு செய்யத் தொடங்கினார்கள். ஈயம் தோண்டும் இரும்புக் கப்பல்களைக் கொண்டு ஈயச் சுரங்க நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கினார்கள். காலப்போக்கில், சீன மக்களின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்தது.

சீன குடியிருப்பாளர்கள்

அதன் விளைவாக பெர்த்தாங்கில் மக்கள் தொகை பெருகியது. உள்ளூர் பொருளாதார நடவடிக்கைகளும் வளர்ச்சி பெறத் தொடங்கின. 1920-கள் மற்றும் 1930-களில், ஈயச் சுரங்கத் தொழிலைத் தவிர, உள்ளூர்வாசிகள் வேளாண்மையில் ஈடுபட்டு, கரும்பு, அன்னாசி, வாழை, முள்நாறி மற்றும் பிற பயிர்களைப் பயிரிட்டனர். தற்போது இங்குள்ள சீன குடியிருப்பாளர்களில் பெரும்பாலோர் பெர்த்தாங் நகரின் புறநகர்ப் பகுதிகளில் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

பெர்த்தாங் தோட்டத் தமிழ்ப்பள்ளி 

நெகிரி செம்பிலான்; செலுபு மாவட்டத்தில் 1 தமிழ்ப்பள்ளி உள்ளது. 58 மாணவர்கள் பயில்கிறார்கள். 14 ஆசிரியர்கள் பணியாற்றுகிறார்கள்.

மேற்கோள்கள்

மேலும் காண்க
 செலுபு மாவட்டம்

வெளி இணைப்புகள் 

நெகிரி செம்பிலான் நகரங்கள்‎
இரிம்பிளியம்

இரிம்பிளியம் (Irimbiliyam) என்பது இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தில் உள்ள மலப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள வளஞ்சேரிக்கு அருகிலுள்ள ஒரு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு ஊராகும்.  இந்த ஊரை ஒட்டி மங்கேரி, அங்காடி, மாஸ்கோ, சாப்பும்பாடி மற்றும் பள்ளிப்பாடி, திருநிலம் போன்ற சிறிய கிராமங்கள் நிறைய உள்ளன.

மக்கள்தொகையியல் 
 இந்திய மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் படி, இரிம்பிளியத்தின் மக்கள் தொகை 27075 ஆகும். இதில் ஆண்களின் எண்ணிக்கை 12898 என்றும், பெண்களின் எண்ணிக்கை 14177 என்றும் உள்ளது.

போக்குவரத்து 
இரிம்பிலியம் கிராமம் குட்டிப்புரம் நகரத்தின் வழியாக இந்தியாவின் பிற பகுதிகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. தேசிய நெடுஞ்சாலை எண்.66 எடப்பல் வழியாக செல்கிறது. அச்சாலையானது வடக்கு பகுதி கோவா மற்றும் மும்பையுடன் இணைகிறது. தெற்கு பகுதி கொச்சி மற்றும் திருவனந்தபுரத்தை இணைக்கிறது. தேசிய நெடுஞ்சாலை எண்.966 பாலக்காடு மற்றும் கோயம்புத்தூரை இணைக்கிறது. அருகிலுள்ள வானூர்தி நிலையம் கோழிக்கோடு பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் ஆகும். அருகிலுள்ள பெரிய தொடருந்து நிலையம் குட்டிப்புரம் மற்றும் பள்ளிபுரம் தொடருந்து நிலையங்கள் ஆகும்.

மேற்கோள்கள் 

மலப்புறம் மாவட்டத்தில் உள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
Coordinates on Wikidata
பாலோப்சிசு இம்பிரிகேட்டா

பாலோப்சிசு இம்பிரிகேட்டா (தாவர வகைப்பாட்டியல்: Phaulopsis imbricata) என்ற புதர் வகைத் தாவரம் ஆப்பிரிக்காவின் தாவரவளத்தில் அமைந்துள்ளது. இது இமயமலை உரூலியா (Himalayan ruellia) எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. இதன் இலைகள் எதிர் இலைகளாவும், இரண்டிரண்டாக அமைந்துள்ளன. ஒரு இணை இலைகளை விட, அடுத்த இலை இணை பெரியதாக இருக்கின்றன. அடிப்புற இலைகள் ஒரே அளவிலும் காணப்படுகின்றன.

மேற்கோள்கள்

வெளியிணப்புகள் 

 Where seen
 

முண்மூலிகைக் குடும்பம்
யசுட்டிசியா புரோசுட்ராட்டா

யசுட்டிசியா புரோசுட்ராட்டா (தாவர வகைப்பாட்டியல்: Justicia prostrata') என்பது  முண்மூலிகைக் குடும்பத்திலுள்ள ஒரு வகை பூக்கும் தாவரமாகும். இக்குடும்பத்தில், 207 பேரினங்கள் மட்டுமே ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டுள்ளன. அதில் ஒரு பேரினமான, “ரோசுடெல்லுலேரியா” பேரினத்தின், ஒரு இனமாக இத்தாவரம் உள்ளது. இத்தாவரயினம் குறித்த முதல் ஆவணக்குறிப்பு, 1924 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்துள்ளது. இந்தியாவின் அகணிய தாவரமாக இவ்வினம் உள்ளது. புண்களை குணப்படுத்தும் மூலிகையாக  பாரம்பரிய மருத்துவத்திலும், ஆய்வுகளிலும் பயனாகிறது.மரபியல் ஆய்வு அடிப்படையில் நடந்த ஆய்வுகளின் படி, வகைப்பாட்டியலில் இதன் இடமும், பெயரும் (Rostellularia diffusa var. prostrata'') மாற்றப்பட்டுள்ளது.

மேற்கோள்கள்

இதையும் காணவும் 
மூலிகைப் பட்டியல் (தமிழ்நாடு)

முண்மூலிகைக் குடும்பம்
தாவரவியல் பெயருடையக் கட்டுரைகள்
படிமங்களில்லா தாவரவியல் கட்டுரைகள்
சம்பாய் சோரன்

சம்பாய் சோரன் (Champai Soren) ஓர் இந்திய அரசியல்வாதியும் சார்க்கண்டின் 7வது முதலமைச்சரும் ஆவார். பிப்ரவரி 2024 முதல் முன்னாள் முதல்வர் ஹேமந்த் சோரன் இந்திய அமலாக்க இயக்குநரகத்தால்  கைது செய்யப்பட்ட பின்னர் இப்பதவியினை ஏற்றார். இவர் சார்கண்ட் முக்தி மோர்ச்சா உறுப்பினராகவும், சராய்கேலா சட்டமன்றத் தொகுதியின் சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும் உள்ளார். முன்னதாக இவர் 2வது ஹேமந்த் சோரன் அமைச்சரவையில் போக்குவரத்து, பழங்குடியினர் மற்றும் பட்டியல் சாதி மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் நலன் அமைச்சராகப் பணியாற்றினார்.

வகித்தப் பதவிகள் 
சம்பாய் சோரன் ஜார்க்கண்ட் சட்டமன்றத்தில் 4 முறை சட்டமன்ற உறுப்பினராகப் பதவியிலிருந்தவர்.

மேற்கோள்கள் 
https://mobile.twitter.com/champaisoren
வாழும் நபர்கள்
ஜார்க்கண்டு மாநில முதல்வர்கள்
ஜார்க்கண்ட் அரசியல்வாதிகள்
 பட்டியல் பழங்குடி நபர்கள்
பிரகாஷ் ஜர்வால்

பிரகாஷ் ஜார்வால் (Prakash Jarwal) என்பவர் ஆம் ஆத்மி கட்சியைச் சேர்ந்த இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார்.  இவர் தற்போது தில்லி மாநில சட்டமன்றத்தில் தியோலி தொகுதியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.   

ஜார்வால் ஆம் ஆத்மி கட்சியின் 25 வயதே ஆன இளைய வேட்பாளராவார்.  ஜர்வால் ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் உதவி மேலாளர் வேலையை விட்டுவிட்டு, ஊழல் எதிர்ப்பு இயக்கத்திலும் பின்னர் ஆம் ஆத்மியிலும் சேர்ந்தார்.  டெல்லி குடிநீர் வாரியத்தின் இளநிலை பொறியாளர் மீது தாக்குதல் நடத்தியதாக ஜார்வால் சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ளார். 

2017 சூலை 21 அன்று, ராஷ்டிரவாதி ஜனதா கட்சியின் உறுப்பினராகக் கூறப்படும் ஒரு பெண்ணைத் துன்புறுத்தியதற்காக ஜார்வால் மீது வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டது. 

பிப்ரவரி 20, 2018 அன்று, முதல்வர் அரவிந்த் கெஜ்ரிவாலின் வீட்டில் அவரை அறைந்து தவறாகப் பயன்படுத்தியதாக ஜார்வால் மற்றும் சக சட்டமன்ற உறுப்பினர் அமனதுல்லா கான் மீது டெல்லி தலைமைச் செயலாளர் அன்ஷு பிரகாஷ் தாக்குதல் வழக்குப் பதிவு செய்தார்.  மார்ச் 9 அன்று அவருக்கு பிணை வழங்கப்பட்டது.  2021 ஆம் ஆண்டில், தில்லி நீதிமன்றம் கெஜ்ரிவால் மற்றும் பத்து ஆம் ஆத்மி சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் மீது தில்லி அதிகாரவர்க்கம் தாக்கல் செய்த தாக்குதல் வழக்கை தள்ளுபடி செய்து அனைத்து குற்றச்சாட்டுக்களிலிருந்தும் அவர்களை விடுவித்தது. அவர்கள் மீது " முதன்மையாக எந்த வழக்கும்" பதிவு செய்யப்படவில்லை என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. 

ஏப்ரல் 18, 2020 அன்று, 52 வயதான மருத்துவர் ராஜேந்திர சிங் தற்கொலை செய்து கொண்டார், அவரது தற்கொலைக் குறிப்பில் ஜர்வால் தான் தனது தற்கொலைக்குக் காரணம் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். அதைத் தொடர்ந்து சட்டமன்ற உறுப்பினர் மீது மிரட்டி பணம் பறித்தல் மற்றும் தற்கொலைக்குத் தூண்டுதல் ஆகிய குற்றச்சாட்டுகளின் கீழ் காவல் துறையினர் வழக்குப் பதிவு செய்தனர்.

மேற்கோள்கள் 

வாழும் நபர்கள்
ஆம் ஆத்மி கட்சி அரசியல்வாதிகள்
தில்லி அரசியல்வாதிகள்