Suchinthana/ta-wikipedia huggingface dataset:
அம்ர்நாத் ஜா

அமர்நாத் ஜா (Amarnath Jha) (பிறப்பு:1897 பிப்ரவரி 25 - இறப்பு: 1955 செப்டம்பர் 2) இவர் அலகாபாத் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தராக இருந்தார்.    சமசுகிருதத்தில் சிறந்த அறிஞரான மகாமோகாத்யாயா முனைவர் சர் கங்காநாத் ஜாவின் மகனான இவர், இந்தி, ஆங்கிலம், பாரசீக, உருது மற்றும் பங்களாவைத் தவிர இவரது தாய்மொழியான மைதிலியிலும் சமமான தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். அமர்நாத் ஜா அவரது காலத்தின் இந்தியாவில் திறமையான புகழ் பெற்ற பேராசிரியராக இருந்தார்.  

அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலத் துறையின் தலைவராக நீண்ட காலம் பணியாற்றியுள்ளார். இந்த பதவியில் அவர் முப்பத்திரண்டு வயதிலேயே நியமிக்கப்பட்டார். இவரது தந்தைக்குப்பிறகு அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தரானார். முனைவர் இராதாகிருஷ்ணனுக்கு அடுத்தபடியாக  பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தரானார்.  இந்தியாவின் தேசிய பாதுகாப்பு குழுவில் ஒரு திட்டத்தின் குழுவின் துணைத் தலைவராக பணியாற்றினார்.  அலகாபாத்தின் இராட்டிரிய சமசுகிருத சமசுதானுடன் தொடர்புடைய புகழ்பெற்ற பிரமுகர்களில் இவரும் ஒருவராக இருந்தார்.  முனைவர் ஜாவின் தொழில் வாழ்க்கையில் உத்தரபிரதேச பொது சேவை ஆணையத்தின் முதல் தலைவராக பணியாற்றியதும் அடங்கும்.  இவரது தொழில் வாழ்க்கையின் முடிவில், இவர் பீகார் பொது சேவை ஆணையத்தின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார் (1953 ஏப்ரல் 1- 1955 செப்டம்பர் 1).

மரியாதைகள் 
அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தில் 1910-11ல் முயர் விடுதி கட்டப்பட்டு "அமர்நாத் ஜா விடுதி" என இவரது பெயரிடப்பட்டது.   அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தராக இருக்கும்போது முனைவர் அமர்நாத் ஜாவும் முயர் விடுதியின் காப்பாளராக இருந்தார் என்று விடுதிகளின் வரலாறு கூறுகிறது. இந்தியக் குடிமகன்களின் கௌரவமான பத்ம பூசண் (1954) விருதைப் பெற்ற முதல் நபர்களில் இவரும் ஒருவராவார்.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை 
முனைவர் அமர்நாத் ஜா பீகாரில் உள்ள மிதிலையில் (சரிசாப்-பாகி) மைதில் சிரோத்ரிய பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்தார். 1955 செப்டம்பர் 2 ஆம் தேதி பாட்னாவில் தனது ஐம்பத்தொன்பது வயதில் இறந்தார்.  முனைவர் அமர்நாத் ஜா ஒரு சிறந்த அறிஞராகவும், ஒரு முழுமையான பேச்சாளராகவும் மற்றும் ஒரு நிர்வாகியாகவும் சிறந்து விளங்கினார்.

மேற்கோள்கள் 

1896 பிறப்புகள்
1947 இறப்புகள்
பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழக மக்கள்
கிருஷ்ணர் கோயில், தொடுபுழா

ஸ்ரீ கிருஷ்ண சுவாமி கோயில் (Sree Krishna Swami Temple, Thodupuzha) என்பது இந்திய மாநிலமான கேரளத்தின், இடுக்கி மாவட்டத்தில் உள்ள தொடுபுழா நகரின் மையத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு இந்து கோவிலாகும். இது மூவாற்றுப்புழை ஆற்றின் துணை ஆறான தொடுபுழா ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ளது. கோயில் இறைவனான கிருஷ்ணர் தனது வலது கையில்  வெண்ணெய் வைத்திருக்கும் நவநீத கிருஷ்ணர் வடிவில் இருக்கிறார்.  கோயிலின் தாந்த்ரீக உரிமைகள் அராமல்லூர் காவநட்டு மடத்தால் நடத்தப்படுகின்றன. பூஜைகள் இரண்டு மடங்களால் நடத்தப்படுகின்றன. அவை 'பதின்ஜரே மடம்' மற்றும் 'துருதேல் மடம்' என்ற இரண்டு மடங்களாகும்.

தொன்மம் 

கோயிலின் தோற்றம் பல பண்டைய புராணங்களுடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது. ஒரு காலத்தில் பல்வேறு கோயில்களுக்கு யாத்திரை மேற்கொண்டு  அலைந்து திரிந்துகொண்டிருந்த ஒரு பிராமணர் இங்கு வந்து கிருஷ்ணரின் தெய்வீக தரிசனத்தைப் பெற்றார் என்பது பிரபலமான தொன்மம் ஆகும். கிருஷ்ணரின் தரிசனத்தைப் பெற்றபின், அருகிலுள்ள ஆற்றில் ( தொடுபுழையாறு ) குளித்து உடலை தூய்மையாக்கி, தெய்வத்துக்கு விளக்கு ஏற்றி நிவேயத்தை  வழங்கினார். இது மலையாள மாதமான மீனத்தில் சோதி நாளில் நடந்தது. பொதுவாக இந்த நிகழ்வே  கோவிலின் தோற்றத்திற்கு முதன்மைக் காரணம் என்று நம்பப்படுகிறது. பின்னர், கீழைமலைநாட்டு அரசன் இந்த இடத்தில்  ஒரு கோயிலைக் கட்டி,  சிலையமைத்து குடமுழுக்கு செய்தார். இக்கோயிலில் ஆண்டுதோறும், புகழ்பெற்ற சோதியூத்து உற்சவம் என்னும் வாழாவானது பத்து நாட்கள்  நடத்தப்படுகிறது. அப்போது இது இங்கு வரும் பக்தர்களுக்கு அன்னதானம் அளிக்கப்படுகிறது. இந்த கோயில் இப்போது அறங்காவலர் குழுவின் நிர்வாகத்தின் கீழ் உள்ளது.

பூசைகள் 

காலையில் 'உஷா பூஜை' மற்றும் 'அபிஷேகம்' ஆகியவை செய்யப்படுகின்றன. முந்தைய நாளில் அணிவிக்கப்பட்ட மலர் மாலைகள் தினமும் காலையில் அகற்றப்படுகின்றன. 'நிலாபதுதரா' அல்லது புனித மேடை கோவிலுக்கு முன்னால் அமைந்துள்ளது. திருவிழாவின் போது இறைவனின் சிலையானது கருவறையில் இருந்து வெளியே எடுத்துவரப்பட்ட இந்த மேடைக்கு கொண்டுவரப்பட்டு முழுமையாக அலங்கரிக்கப்பட்டு மீண்டும் கருவறைக்கு  எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது.

திருவிழாக்கள் 
கோயிலின் ஆண்டுத் திருவிழாவானது மலையாள மாதமான மீனம் (மார்ச் / ஏப்ரல்) மாதத்தில் நடத்தப்படுகிறது. உற்சவ பலி என்ற புனித விழாவானது விழாவின் ஒன்பதாம் நாளன்று ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் முன்னிலையில் நடத்தப்படுகிறது. இந்த கோவிலிலுக்கு சொந்தமான மிகப்பெரிய திருமண மண்டபமானது மத்திய திருவிதாங்கூர் பிராந்தியத்தில் 'கிருஷ்ண தீர்த்தம்' என்று பெயரில் உள்ளது.

பரிவார தெய்வங்கள் 
இந்த கோவிலில் பகவதி, சிவன், பிள்ளையார் மற்றும் நாகர் ஆகியோர் பிற தெய்வங்களாக உள்ளனர்.

குறிப்புகள் 

இடுக்கி மாவட்டத்திலுள்ள கிருஷ்ணர் கோயில்கள்
Coordinates on Wikidata
கிண்டி தொடருந்து நிலையம்

கிண்டி தொடருந்து நிலையம் (Guindy railway station, நிலையக் குறியீடு:GDY) இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள, சென்னை நகரில் அமைந்துள்ள ஒரு தொடருந்து நிலையமாகும். இந்த நிலையம் சென்னையின் புறநகர் இருப்பு பாதை, தெற்கு வழித்தடத்தில் அமைந்துள்ளது.

இது சென்னைக் கடற்கரை நிலையத்திலிருந்து சுமார் 14 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது மற்றும் அண்ணா சாலையில், தேசிய நெடுஞ்சாலை 45 இல் அமைந்துள்ளது. இது கடல் மட்டத்திலிருந்து 12மீ உயரத்தில் உள்ளது.

வரலாறு 
இந்த நிலையம் சென்னை நகரின் முதல் புறநகர் வழித்தடமான சென்னைக் கடற்கரை - தாம்பரம் வழித்தடத்தில் அமைந்துள்ளது. 1928இல் தொடங்கி மார்ச் 1931இல் இருப்புப்பாதை பணிகள் நிறைவடைந்தவுடன், புறநகர் இரயில் சேவைகள் 11 மே 1931 அன்று சென்னைக் கடற்கரைக்கும் - தாம்பரத்திற்கும் இடையில் தொடங்கப்பட்டன. இது நவம்பர் 15, 1931இல் மின்மயமாக்கப்பட்டது.

திட்டங்கள் மற்றும் மேம்பாடு
இந்திய இரயில்வேயின் அமிர்த பாரத் நிலையத் திட்டத்தின் கீழ் மேம்படுத்தப்படுவதற்கு தமிழ்நாட்டிலுள்ள 532 தொடருந்து நிலையங்களில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 77 நிலையங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். அம்ரித் பாரத் திட்டத்தின் கீழ் தமிழ்நாட்டிற்கென 4100கோடி நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. மத்திய அரசின் உள்கட்டமைப்புக்கான பிரதமர் கதி சக்தி அமைப்பின் கீழ் இத்திட்டம் செயற்படுத்தப்படுகிறது. 

அமிர்த பாரத் திட்டத்தின் கீழ் சென்னை கோட்டத்தில் 17 நிலையங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன, கிண்டி தொடருந்து நிலையத்தை புதுப்பிக்கும் பணிக்கு 13.5 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

படங்கள்

சென்னையில் உள்ள முக்கிய தொடருந்து நிலையங்கள் 
 சென்னை எழும்பூர் தொடருந்து நிலையம்
 சென்னை மத்திய தொடர்வண்டி நிலையம்
 தாம்பரம் தொடருந்து நிலையம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 கிண்டி தொடருந்து நிலையம்

சென்னையில் உள்ள தொடருந்து நிலையங்கள்
சென்னை புறநகர் தொடருந்து நிலையங்கள்
ஆர். பாலசரஸ்வதி

ஆர். பாலசரசுவதி (R. Balasaraswathi, Raavu Balasaraswathi அல்லது Rao Balasaraswathi Devi; ; பிறப்பு: 28 ஆகத்து 1928) தென்னிந்தியத் திரைப்படப் பின்னணிப் பாடகியும், நடிகையும் ஆவார். இவர் 1930கள் முதல் 1960கள் வரை தெலுங்கு, தமிழ்த் திரைப்படங்களில் நடித்தவர். ஆர். பாலசரசுவதி அனைத்திந்திய வானொலியில் முதன் முதலாக மெல்லிசைப் பாடல்களைப் பாடியவரும், தெலுங்குத் திரைப்படங்களில் முதன் முதலாக பின்னணி பாடியவரும் ஆவார்.

ஆரம்ப வாழ்க்கை
பாலசரசுவதி 1923 இல் வேங்கடகிரி என்ற ஊரில் பிறந்தார். இளம் வயதிலேயே அளத்துரு சுப்பையா என்பவரிடம் இசை கற்றுக் கொண்டு, தனது ஆறாவது வயதில் எச்.எம்.வி இசைத்தட்டில் தனது குரலைப் பதித்தார்.

திரைப்படப் பணி
1936 இல் சி. புல்லையாவின் இயக்கத்தில் உருவான சதி அனுசூயா, பக்த துருவா ஆகிய திரைப்படங்களில் குழந்தை நடிகையாகப் பாடி நடித்தார். இவரது திறமையைக் கவனித்த இயக்குநர் கே. சுப்பிரமணியம் தமது தமிழ்த் திரைப்படங்களில் நடிக்க அழைத்தார். பக்த குசேலா (1936), பாலயோகினி (1937), திருநீலகண்டர் (1939) ஆகிய திரைப்படங்களில் நடித்தார். துக்காராம் (1938) திரைப்படத்தில் முசிரி சுப்பிரமணிய ஐயர் துக்காராம் வேடத்தில் நடிக்க அவரது மகளாக பாலசரசுவதி நடித்தார்.

பாக்கிய லட்சுமி (1943) தெலுங்குத் திரைப்படத்தில் கமலா கோட்னிசு என்ற நடிகைக்கு பின்னணிப் பாடல் பாடினார்.

இவர் ஜி. ராமநாதன், கே. வி. மகாதேவன், சி. ஆர். சுப்பராமன், எஸ். வி. வெங்கட்ராமன், விஸ்வநாதன்-ராமமூர்த்தி, எஸ். அனுமந்தராவ், எஸ். ராஜேஸ்வர ராவ், சித்தூர் வி. நாகையா, கண்டசாலா, எஸ். தட்சிணாமூர்த்தி, வேதா, மாஸ்டர் வேணு, ஜி. கோவிந்தராயுலு, எம். பி. சீனிவாசன் ஆகியோரின் இசையமைப்பில் பாடல்களைப் பாடியுள்ளார்.

கண்டசாலா, ஏ. எம். ராஜா ஆகியோருடன் இணைந்து இவர் பல பாடல்கலைப் பாடியுள்ளார். அத்துடன் டி. எம். சௌந்தரராஜன், டி. ஏ. மோதி, சீர்காழி கோவிந்தராஜன், சு. ராஜம் ஆகியோருடனும் இணைந்து பின்னணிப் பாடல்களைப் பாடியுள்ளார்.

நடித்த தமிழ்த் திரைப்படங்கள் 
 பக்த குசேலா (1936)
 பாலயோகினி (1936)
 துகாராம் (1938)
 திருநீலகண்டர் (1939)
 தாசிப் பெண் (ஜோதிமலர்) (1943)
 பில்ஹணா (1948)

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 
 Listen to some of the songs of R. Balasaraswathi at Old Telugu Songs.com

1928 பிறப்புகள்
வாழும் நபர்கள்
20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள்
இந்தியத் திரைப்படப் பாடகர்கள்
இந்தியப் பாடகர்கள்
தெலுங்குத் திரைப்பட நடிகைகள்
தமிழ்த் திரைப்பட நடிகைகள்
நெல்லூர் மாவட்ட நபர்கள்
கண்ணன் தேவன் மலைத் தோட்ட தேயிலை அருங்காட்சியகம்

க.தே.ம.தோ தேயிலை அருங்காட்சியகம் (KDHP Tea Museum) என்பது தென்னிந்தியாவின், கேரளத்தின், இடுக்கி மாவட்டத்தின், மூணாறில் அமைந்துள்ளது ஒரு தொழில் மற்றும் வரலாறு அருங்காட்சியகம் ஆகும். டாடா தேயிலை அருங்காட்சியகம் என்பது இதன் அலுவல்ரீதியான பெயர், ஆனால் இது அமைந்துள்ள நள்ளுதண்ணி எஸ்டேட் என்றும் ,  அல்லது கண்ணன் தேவன் மலைத் தோட்ட (கே.டி.எச்.பி) தேயிலை அருங்காட்சியகம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

வரலாறு மற்றும் காணத்தக்க இடங்கள் 

இந்தத் தேயிலைத் தோட்டமானது  கண்ணன் தேவன் மலைத் தோட்ட (பி) லிமிடெட் நிறுவனத்திற்கு சொந்தமானது. (KDHP) - இந்தத் தோட்டம் 1880 களில் இருந்து உள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகம் ஏப்ரல் 1 அன்று திறக்கப்பட்டது. தமிழ்நாட்டின் கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தின் எல்லையில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் உள்ள இடுக்கி மாவட்டத்தில் கேரளத்தின் மலைப் பகுதியில் உள்ள தேயிலைத் தோட்டங்களின் தோற்றம் மற்றும் வளர்ச்சி குறித்த அம்சங்களை தேயிலை அருங்காட்சியகம் பாதுகாக்கிறது. டாடா டீ நிறுவனமானது ஒளிப்படங்கள் மற்றும் எந்திரங்களை உள்ளடக்கிய இந்த அருங்காட்சியகத்தைத் திறந்தது, இது இடுகியின் வளர்ச்சியியல் தேயிலைத் தொழிலில் ஏற்படுத்திய திருப்புமுனையை சித்தரிக்கிறது.. நல்லதண்ணி தோட்டத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ள இந்த அருங்காட்சியகம்,  கேரளத்தில் ஒரு முக்கிய தேயிலை தோட்ட மையமாக மாற்றிய அதன் முன்னோடிகளுக்கு மரியாதை செலுத்துகிறது, மேலும் இங்கு 1905 முதல் தொடக்க நிலை தேயிலை உருளை முதல் முழு தானியங்கி தேயிலை தொழிற்சாலை வரையிலான கருவிகளையும், தேயிலை பதப்படுத்துதலின் பல்வேறு கட்டங்களையும், தேயிலைத் தரப் பரிசோதனைக்கான பல்வேறு சில்லகான வழிமுறைகள் விளக்கப்பட்டுள்ளன. மற்றும் கேரள கருப்பு தேயிலை வகைகளின் உற்பத்தி ஆகியவற்றைப் பார்வையாளர்களும், தேயிலை பிரியர்களும் அறியலாம். தோட்டத்தின் மின் உற்பத்தி ஆலை 1920 களிலிருந்து இருந்து வருகிறது; குண்டலா பள்ளத்தாக்கு தொடருந்து பாதையில் தொடருந்து என்ஜின் சக்கரம் 1924 வாக்கில் மூணாருக்கும் டாப் ஸ்டேஷனுக்கும் இடையில் நிறுத்தப்பட்டது. அருங்காட்சியகத்தின் ஒரு பிரிவில் பாரம்பரிய பங்களா தளபாடங்கள் மற்றும் கேரளத்தின் காலனித்துவ பகுதியின் அலுவலக உபகரணங்கள் உள்ளன. மேலும் இங்கு பல்வேறு வகையான தேயிலைகளில் தேநீர் வகைகளைச் சுவைப்பது மற்றொரு ஈர்க்க்கூடிய அம்சமாகும். பெரியகனல் தேயிலைத் தோட்டத்தில் 2ஆம் நூற்றாண்டின் முதுமக்கள் தாழி கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இது அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது.

வசதிகள் 
இந்த அருங்காட்சியகம் மூனாறு நகரத்திலிருந்து சுமார்  தொலைவில் உள்ள நள்ளுதண்ணி தோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது .  அருகிலுள்ள தொடருந்து நிலையம் ஆலுவா (); கொச்சி பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் சுமார்  தொலைவில் உள்ளது. கேரள மாநிலப் போக்குவரத்துக் கழகமானது வெவ்வேறு இடங்களிலிருந்து மூணாறு நகரத்திற்கு பேருந்துகளை சேவையை வழங்குகிறது. இந்த அருங்காட்சியகம் காலை 9 மணி முதல் மாலை 4 மணி வரை (அல்லது மாலை 5 மணி வரை) திறந்திருக்கும். இது திங்கள் மற்றும் விடுமுறை நாட்களில் மூடப்படும். முகவரி: டாடா தேயிலை அருங்காட்சியகம், நள்ளுதண்ணி எஸ்டேட், மூணார். கே.எல் -685 612, இடுகி மாவட்டம், கேரளா.

மேற்கோள்கள் 

கேரள அருங்காட்சியகங்கள்
இடுக்கி மாவட்டத்திலுள்ள சுற்றுலாத் தலங்கள்
ஆலுவா மகாதேவர் கோயில்

ஆலுவா மகாதேவர் கோயில் (Aluva Mahadeva Temple) என்பது ஒரு பழமையான  சிவன்  கோவில் ஆகும். இந்தக் கோயில்  இந்திய மாநிலமான கேரள மாநிலத்தின், எர்ணாகுளம் மாவட்டம், ஆலுவாவில், பெரியாறு ஆற்றங்கரையில் அமைந்துள்ளது.  இக்கோயிலின் பிரதான தெய்வமான சிவன், முதன்மைக் கருவறையில், மேற்கு நோக்கி அமைந்துள்ளார். நாட்டுப்புறக் கதைகளின்படி, பரசுராமர் இங்கு சிவனை நிறுவினார் எனப்படுகிறது. இது கேரளத்தின் 108 சிவன் கோயில்களின் ஒரு பகுதியாகும்.  இந்த கோயில் பூக்காட் சந்திப்பிலிருந்து 4 கி.மீ தொலைவில்   பூகாட் - தோரைகடவு சாலையில் அமைந்துள்ளது.  இந்தக் கோயிலின் விழாவாக நடத்தப்படும் ஆலுவா சிவராத்திரி விழா ஒரு புகழ்பெற்ற திருவிழா ஆகும்.

மேலும் காண்க 
 108 சிவன் கோயில்கள்

மேற்கோள்கள்கள் 

Coordinates on Wikidata
எர்ணாகுளம் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள்
108 சிவன் கோயில்கள்
அமாதான்

அமாதான் (Hamadān) () பழைய பாரசீகப் பேரரசில் இந்நகரத்தின் பெயர் எகபடனா ஆகும். தற்கால ஈரான் நாட்டின்  அமாதான் மாகாணத்தின்  தலைநகரான அமாதான் நகரம் ஒரு மாநகராட்சி ஆகும். 2006-ஆம் ஆண்டின் மக்கள்தொகை  கணக்கெடுப்பின் படி, 1,27,812  குடும்பங்கள் கொண்ட அமாதான் நகரத்தின் மக்கள்தொகை  4,73,149 ஆகும்.இந்நகரத்தில் மக்கள் 2500 ஆண்டுகாலமாக தொடர்ந்து வாழ்கினறனர்.

பண்டைய அண்மை கிழக்கின் நகரங்களில் ஒன்றான அமாதான் எனும்   எகபடனா நகரத்தை, கிமு 1100-இல் அசிரியர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது. கிமு 700-இல் ஹமதான் நகரம் மீடியாப் பேரரசின் தலைநகராக விளங்கியது. 

ஈரானின் மத்திய மேற்கில் 3574 மீட்டர் உயரம் கொண்ட அல்வந்த் மலைத்தொடரில் அமைந்த சமவெளியில், கடல் மட்டத்திலிருந்து 1,850 மீட்டர் உயரத்தில் அமதான் நகரம் உள்ளது. 

அமதான் நகரம் ஈரானின் கோடைக்கால மலைவாழிடங்களில் ஒன்றாகும்.  ஈரானின் தேசியத் தலைநகரான தெகுரானுக்கு தென்மேற்கில் 360 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் அமதான் நகரம் உள்ளது.  இந்நகரத்தில் பெரும்பான்மையோர் பாரசீக மொழி, குர்தி மொழி, அஜாரி துருக்கிய மொழிகல்ள் பேசுகின்றனர்.

தட்ப வெப்பம்

மேற்கோள்கள்

பண்டைய நகரங்கள்
ஈரானின் நகரங்கள்
இமானுவேல் கோட்டை

இமானுவேல் கோட்டை (Fort Emmanuel இது Fort Manuel  என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) என்பது  இந்தியாவின், கேரளத்தின், கொச்சியின்   கடற்கரையில் அமைந்துள்ள ஒரு பாழடைந்த கோட்டை ஆகும். இது போர்ச்சுகலின் மன்னர் முதலாம் மானுவல் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. இது ஆசியாவின் முதல் போர்த்துகீசிய கோட்டை ஆகும்.

இந்த இடத்தின் தற்போதைய பெயரானது  கோட்டைக் கொச்சி என்பதாகும்.  இந்த பெயர் இந்தக் கோட்டையினால் வந்தது. மட்டச்சேரிக்கு அருகில் உள்ள இந்தப் பகுதியானது பழைய கொச்சி அல்லது மேற்கு கொச்சி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

வரலாறு ` 
செப்டம்பர் 1503 இல், கொச்சி அரசரால்  அரபிக் கடலின் நீர்முனைக்கு அருகில் இம்மானுவேல் கோட்டையைக் கட்ட அபோன்சோ டி அல்புகெர்க்கிக்கு அனுமதியளித்தார். செப்டம்பர் 26 ஆம் தேதி கட்டுமானப் பணிகள் தொடங்கின.  "இது சதுர வடிவத்தைக் கொண்டதாகவும் மூலைகளில் உள்ள கொத்தளங்களில் போர்த் தளவாடங்கள் கொண்ட கோட்டையாக இருந்தது". இதன் மதிலானது தென்னை மரக் கம்பங்களை இரட்டை வரிசையில் ஆழமாக நடப்பட்டு இணைக்கப்பட்டு அமைக்கப்பட்டிருந்தது; மேலும்  இது நீர்நிறைந்த அகழியால் பாதுகாக்கப்பட்டது. இந்த கோட்டைக்கு 1503 அக்டோபர் 1 ஆம் நாள் காலையில் "இம்மானுவேல்" என்று பெயரிடப்பட்டது.

கொச்சி நிலப்பரப்பின் தென்மேற்கு நோக்கி நீர் செல்லும் பகுதியில் இந்த கோட்டை கட்டப்பட்டது. 1538 இல் கோட்டை வலுப்படுத்தப்பட்டது. இந்தக் கோட்டைக்கு பின்புறமாக போர்த்துகீசியர்கள் செயின்ட் பிரான்சிஸ் தேவாலயம் உட்பட தங்கள் குடியிருப்பைக் கட்டினர். 1663 ஆம் ஆண்டு வரை கொச்சி கோட்டை போர்த்துகீசிய வசம் இருந்தது. பின்னர் டச்சுக்காரர்கள் இப்பகுதியைக் கைப்பற்றி போர்த்துகீசிய நிறுவனங்களை அழித்தனர். டச்சுக்காரர்களை தோற்கடித்து ஆங்கிலேயர்கள் கோட்டையைக் கைப்பற்றுவரை அதாவது 1795 வரை டச்சுக்காரர்கள் கோட்டையை தங்கள் வசம் வைத்திருந்தனர். 1806 வாக்கில் டச்சுக்காரர்களும் பின்னர் ஆங்கிலேயர்களும் கோட்டை மதிலையும் கோட்டையையும் அழித்தனர்.

பழைய கொச்சியிலும், கோட்டை கொச்சி கடற்கரை பக்கத்திலும், ஓரளவு மீட்டெடுக்கப்பட்ட பீரங்கித்தொகுதி மற்றும் மதில் மற்றும் கோட்டைகளின் பிற எச்சங்கள் உள்ளன. இவை இப்போது சுற்றுலா தலங்களாக உள்ளன.

படக்காட்சியகம்

குறிப்புகள் 

கேரளக் கோட்டைகள்
Coordinates on Wikidata
எர்ணாகுளம் மாவட்டம்
கொச்சியிலுள்ள சுற்றுலாத் தலங்கள்
எர்ணாகுளம் சிவன் கோயில்

எர்ணாகுளதப்பன் கோயில் என்றும் அழைக்கப்படும் எர்ணாகுளம் சிவன் கோயில், கேரளத்தின் முக்கிய கோயில்களில் ஒன்றாகும், இது கொச்சி நகரத்தின் நகரியப் பகுதியான  எர்ணாகுளத்தின் மையத்தில் அமைந்துள்ளது.   சிவபெருமானுக்கு கட்டப்பட்ட இந்த கோயில், உள்ளூர் இந்து மத நம்பிக்கைகள் மற்றும் மரபுகளின்படி, நகரத்தின் கோயிலாக கருதப்படுகிறது. கேரளாவில் உள்ள பொதுவான நடைமுறையின்படி, தெய்வத்தை பயபக்தியுடன் எர்ணாகுளத்தப்பன் என்று அழைக்கின்றனர், அதாவது எர்ணாகுளத்தின் இறைவன் . இந்த கோயில் தர்பார் ஹால் மைதானத்திற்குள் அமைந்துள்ளது. கோயில் வரலாற்று நகரத்தின் வரலாற்றுடன் நெருக்கமான தொடர்பைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் இது கொச்சி மகாராஜாக்களின் 7 அரச கோவில்களில் ஒன்றாகும். இந்த கோயில் இப்போது கொச்சி தேவசம் வாரியத்தின் நிர்வாகத்தில் உள்ளது. தற்போதைய வடிவத்தில் உள்ள  கோயில் 1846 ஆம் ஆண்டில் திவான் ஸ்ரீ எடக்குன்னி சங்கரா வாரியாரின் தீவிரமான உதவியுடன் கட்டப்பட்டது. மேலும் கொச்சி இராச்சியத்தின் ஒரு அரச கோவிலாகவும் தகுதி உயர்தது. இந்த கோயில்  ) நிலத்தில் கட்டப்பட்டுள்ளது  . இந்தக் கோயிலானது எட்டுமனூர் மகாதேவர் கோயில், கதுத்ருதி மகாதேவா கோயில், வைக்கம் சிவன் கோவில், செங்கன்னூர் மகாதேவர் கோயில், வடக்குநாதன் கோவில் போன்ற கேரளத்தின் முக்கிய சிவன் கோயில்களில் ஒன்றாகும்.

மேலும் காண்க 
 108 சிவன் கோயில்கள்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 http://www.ernakulathappan.com/ 
 https://web.archive.org/web/20100518203714/http://hanumankovil.org/about-the-temple.php 

Coordinates on Wikidata
எர்ணாகுளம் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள்
108 சிவன் கோயில்கள்
கொச்சியிலுள்ள இந்துக் கோயில்கள்
கூடுவாஞ்சேரி தொடருந்து நிலையம்

கூடுவாஞ்சேரி தொடருந்து நிலையம் (Guduvancheri railway station, நிலையக் குறியீடு:GI) இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள, சென்னை புறநகரில் அமைந்துள்ள ஒரு தொடருந்து நிலையமாகும். இந்த நிலையம் சென்னையின் புறநகர் இருப்பு பாதை, தெற்கு வழித்தடத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த நிலையம் சென்னைக் கடற்கரை–செங்கல்பட்டு வழித்தடத்தில் அமைந்துள்ளது. இது செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த தொடருந்து நிலையம் ஆகும்.

இது சென்னையின் புறநகர்ப் பகுதியான கூடுவாஞ்சேரி மற்றும் அதன் சுற்றுவட்டாரத்திற்கு சேவை செய்கிறது. இது சென்னைக் கடற்கரை சந்திப்பிலிருந்து 40 கி.மீ (25 மைல்) தொலைவில் அமைந்துள்ளது மற்றும் கூடுவாஞ்சேரியில் தேசிய நெடுஞ்சாலை - 45 இல் அமைந்துள்ளது. இது கடல் மட்டத்திலிருந்து 36மீ (118 அடி) உயரத்தில் உள்ளது.

வரலாறு 
தாம்பரம்–செங்கல்பட்டு வழித்தடம் மின்மயமாக்கலுடன், சனவரி 9, 1965 அன்று இந்நிலையத்தில் உள்ள வழித்தடங்களும் மின்மயமாக்கப்பட்டன.

திட்டங்கள் மற்றும் மேம்பாடு
இந்திய இரயில்வேயின் அமிர்த பாரத் நிலையத் திட்டத்தின் கீழ் மேம்படுத்தப்படுவதற்கு தமிழ்நாட்டிலுள்ள 532 தொடருந்து நிலையங்களில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 77 நிலையங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். அம்ரித் பாரத் திட்டத்தின் கீழ் தமிழ்நாட்டிற்கென 4100கோடி நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. மத்திய அரசின் உள்கட்டமைப்புக்கான பிரதமர் கதி சக்தி அமைப்பின் கீழ் இத்திட்டம் செயற்படுத்தப்படுகிறது. 

அமிர்த பாரத் திட்டத்தின் கீழ் சென்னை கோட்டத்தில் 17 நிலையங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன, கூடுவாஞ்சேரி தொடருந்து நிலையத்தை புதுப்பிக்கும் பணிக்கு 21 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

சென்னையில் உள்ள முக்கிய தொடருந்து நிலையங்கள் 
 சென்னை எழும்பூர் தொடருந்து நிலையம்
 சென்னை மத்திய தொடர்வண்டி நிலையம்
 தாம்பரம் தொடருந்து நிலையம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
 கூடுவாஞ்சேரி தொடருந்து நிலையம்

செங்கல்பட்டு மாவட்டத்திலுள்ள தொடருந்து நிலையங்கள்
சென்னை புறநகர் தொடருந்து நிலையங்கள்
ஜோகிந்திரநாத் மண்டல்

ஜோகிந்தார் நாத் மண்டல் (Jogendra Nath Mandal) (; 29 சனவரி 1904 – 5 அக்டோபர் 1968),  புதிய பாகிஸ்தான் நாட்டின் முதல் சட்டம் & நீதித் துறை அமைச்சராக 15 ஆகஸ்டு 1947 முதல்  8 அக்டோபர் 1950 முடிய மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பணியாற்றியவர். பட்டியல் வகுப்பைச் சேர்ந்தவர். மேலும் காமன்வெல்த் & எல்லை விவகாரங்களுக்கான அமைச்சராகவும் பணியாற்றியவர்.  மேலும் பாகிஸ்தான் நாட்டின் பட்டியல் வகுப்பினரின் தலைவராகவும் இருந்தவர். 

ஜோகிந்திரநாத் மண்டல் மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், 1950-இல் பாகிஸ்தான் நாட்டில் வாழும் பட்டியல் வகுப்பு இந்துகளுக்கு எதிராக, பாகிஸ்தான் அரசின் பிற்போக்குத்தனமான செயல்பாடுகளைக் கண்டித்து,  தனது பதவி விலகல் கடிதத்தை எழுதி வைத்து விட்டு  பாகிஸ்தானிலிருந்து வெளியேறி, இந்தியாவில் அடைக்கலம் அடைந்தார்.    இந்தியாவின் மேற்கு வங்காள மாநிலத்தில் வாழ்ந்த ஜோகிந்தர்நாத் மண்டல்  1968-இல் மறைந்தார். இவர் நாமசூத்திரர் வகுப்பில் பிறந்தவர்.

மேற்கோள்கள்

ஆதார நூற்பட்டியல்
 Rajmohan Gandhi, Patel: A Life (1992)

மேலும் படிக்க

வெளி இணைப்புகள்

 University of Southampton archives
 SACW

1906 பிறப்புகள்
1968 இறப்புகள்
வங்காள மக்கள்
பாகிஸ்தான் அரசியல்வாதிகள்
வனவாசி கல்யாண் ஆசிரமம்

வனவாசி கல்யாண் ஆசிரமம் (Vanavasi Kalyan Ashram) இந்தியாவின் வாழும் மலைவாழ் பழங்குடி மற்றும் உள்நாட்டுப் பழங்குடி சமூக மக்களின் உடல் நலம் மற்றும் கல்வி முன்னேற்றத்திற்குச் செயல்படும் தன்னார்வத் தொன்ண்டு நிறுவனம் ஆகும். இதன் கிளைகள் இந்தியா முழுவதும் செயல்படுகிறது.  இதன் தலைமையிடம் சத்தீஷ்கர் மாநிலத்தில் உள்ள ஜஷ்பூர் நகரம் ஆகும். 1952-இல் இதனை நிறுவியவர் இரமா காந்த் தேஷ்பாண்டே ஆவார்.   
இந்நிறுவனத்தின் தாய் அமைப்பு ராஷ்டிரிய சுயம்சேவாக் சங்கம் ஆகும்.
இந்நிறுவனம்  நகரங்களிலிருந்து தொலைதூரத்தில் உள்ள கிராமபுறங்கள்  மற்றும் மலைவாழ் குடியிருப்புகளில் வேளாண்மை, உடல் நலம், கல்வி வசதிகள் வழங்குகிறது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இன்ணைப்புகள்
 Official Website 
 Official Karnataka State branch website
 Official Maharashtra State branch website
 Vanavasi Kalyan Ashram to form women committees in all Vanvasi districts 

இந்து சமய அமைப்புகள்

ராஷ்டிரிய சுயம்சேவாக் சங்கத்தின் துணை அமைப்புகள்
ராஜஸ்ரீ வாரியர்

ராஜஸ்ரீ வாரியர் ஒரு பாரத நாட்டிய நடனக் கலைஞர் , கல்வியாளர் மற்றும் ஊடக நபர் ஆவார். இவர் மலையாள மொழி எழுத்தாளர் மற்றும்  பாடகராக உள்ளார்.   இவர், இசைத் துறையில்  மேற்கொள்ளப்பட்ட  வர்ணங்களின்  இரட்டை படிவங்கள் (தானா வர்ணங்கள் மற்றும் பாத வர்ணங்கள்) குறித்த ஆராய்சிக்காக, முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளார். பரத நாட்டியம், கர்நாடக இசை மற்றும் சோதனை திரையரங்கு போன்றவற்றில் அதிக முக்கியத்துவம் செலுத்தும் 'உத்தரிகா - கலைகளின் பயிற்சி மையம்' என்ற அமைப்பின் நிறுவனர் ஆவார். மேலும், இவர் ஏப்ரல் 2016 முதல் கேரள சங்கீத நாடக அகாதமியின் நிர்வாக உறுப்பினராக உள்ளார்.

ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி 
ராஜஸ்ரீ வாரியர் இந்தியாவின் கேரளாவிலுள்ள திருவனந்தபுரத்தில் பிறந்து வளர்ந்தார். இவர்,  வி. மைதிலி மற்றும் ஜெயந்தி சுப்பிரமணியம் ஆகியோரிடம் பரதநாட்டியம் கற்றுக்கொண்டார். இவர் முல்லமுடு ஹரிஹர ஐயர், பெரும்பாவூர் ஜி. ரவீந்திரநாத், பராசல பொன்னம்மாள் மற்றும்  பி சசிகுமார் ஆகியோரிடம் கர்நாடக இசை பயிற்சி பெற்றார்.  ராஜஸ்ரீ வாரியர் பத்திரிகைத் துறையில் முதுகலை பட்டயப்படிப்பை பெற்றுள்ளார்.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை 
ராஜஸ்ரீ அனில் எஸ் நாயர் என்பவரை மணந்தார். இவருக்கு, லாவண்யா என்கிற ஒரு மகள் உள்ளார்.

தொழில்

பரதநாட்டிய நடனம் 
ராஜஸ்ரீ, இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் பல முக்கிய இடங்களில் நிகழ்ச்சிகளை வழங்கியுள்ளார். இவரது நடன தயாரிப்புகள் மூலமாக, இவருக்கு நடனத்தில் இருக்கும் ஆழமான அறிவு மற்றும் படைப்பு திறனைக் காண முடிகிறது.

ஊடகம் 
பிரபலமான மலையாள தொலைக்காட்சி ஏசியாநெட்டில் காலை நிகழ்ச்சியான  'சுப்ரபாதம்' என்னும் நிகழ்ச்சியை நான்கு ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து தொகுத்து வழங்கினார். இதனால், கேரளாவில், வாரியர் என்பது வீட்டுப் பெயரானது. இந்த நிகழ்ச்சி மூலமாக கேரளாவில் மிகவும் பிரபலமடைந்தார். மேலும், இவர்,  தூர்தர்ஷன் கேரளா, அமிர்தா டிவி மற்றும் ஏசியானெட் ஆகியவற்றில் பல நிகழ்ச்சிகளை தொகுத்து, திரைக்கதை எழுதி தயாரித்துள்ளார்.

வெளியீடுகள் 
வாரியர், இரண்டு நூல்களை எழுதியுள்ளார். இவர் எழுதிய 'நர்த்தகி' என்னும் நூலை 2013 இல் டி.சி. புக்ஸ் நிறுவனம் வெளியிட்டது. 'நிருத்தகலா'  2011 இல் சிந்தா பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டது.

குறிப்புகள் 

மலையாள எழுத்தாளர்கள்
பரதநாட்டியக் கலைஞர்கள்
வாழும் நபர்கள்
1974 பிறப்புகள்
இந்தியப் பாரம்பரிய பெண் நடனக் கலைஞர்கள்
கேரளப் பெண் எழுத்தாளர்கள்
முதலாம் அர்தசிர்

முதலாம் அர்தசிர் (Ardashir I or Ardeshir I)  இவர் கிபி 224-இல் பாரசீகத்தின் பார்த்தியப் பேரரசர் நான்காம் அரதபனாசை வென்று சாசானியப் பேரரசை நிறுவியவர் என அறியப்படுகிறார். . இவர் தன்னை மன்னாதி மன்னன் (ஷா இன் ஷா) அறிவித்துக் கொண்டார்.முதலாம் அரதசிர் சாசானியப் பேரரசை கிபி 224 முதல் கிபி 242 முடிய 18 ஆண்டுகள் ஆண்டார். பேரரசர் அர்தசிர் தன்னை பாரசீகக் கடவுள் அகுரா மஸ்தாவின் அருள் பெற்றவர் என நிறுவினார். சொராட்டிரிய நெறி பாரசீகப் பெரும் கடவுள் அகுரா மஸ்தா பேரரசர் அர்தசீருக்கு, குதிரை மீதமர்ந்தவாறே மகுடம் வழங்குவது போன்ற சிற்பத்தை பாறையில் செதுக்கினார்.

இதனையும் காண்க 
 அகாமனிசியப் பேரரசு
 பார்த்தியப் பேரரசு

மேற்கோள்கள்

ஆதாரங்கள்
Christensen, A. 1965: "Sassanid Persia". The Cambridge Ancient History, Volume XII: The Imperial Crisis and Recovery (A.D. 193–324). Cook, S.A. et al., eds. Cambridge: University Press, pp 109–111, 118, 120, 126–130.
Oranskij, I. M. 1977: Les Langues Iraniennes. Paris: Librairie C. Klincksieck, pp 71–76. .\

வெளி இணைப்புகள்

Book of the Deeds of Ardashir son of Babak
R. N. Fye, "Babak" in Encyclopædia Iranica 
J. Wiesehöfer, "Ardasir" in Encyclopædia Iranica 

பேரரசர்கள்
ஈரானின் வரலாறு
இந்திரசீல குகை

இந்திரசீல குகை (Indrasila Guha or Indrasaila Cave),  பௌத்த தொன்மவியலில் கௌதம புத்தர் இக்குகையில் சில காலம் தியானம் செய்வதற்காக வாழ்ந்தார்.  இக்குகைக்கு வருகைபுரிந்த  இந்திரனுக்கு  கௌதம புத்தர்  சுத்த பீடகத்தை அருளியதாக கருதப்படுகிறது. இக்குகை இராஜகிருகத்தின் அருகில் இருந்ததாக கருதப்படுகிறது.

கிபி 89-இல்  காந்தராக் கட்டிடக் கலை நயத்தில் யானை மீதமர்ந்த  இந்திரனுக்கு, புத்தர் சுத்த பிடகத்தை அருளிய  நிகழ்வை பல சிற்பங்கள் வாயிலாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இதனையும் காண்க
 பௌத்த தொல்லியற்களங்கள் 
 பௌத்த யாத்திரைத் தலங்கள்

மேற்கோள்கள்

பௌத்த நினைவுச் சின்னங்கள்
பௌத்த சிற்பங்கள்
கௌதம புத்தர்
கயா மாவட்டம்
ஜின்னி மஹி

ஜின்னி மஹி (Ginni mahi பிறப்பு: நவம்பர் 26, 1999)  இவர் ஓர் இந்திய பஞ்சாப் நாட்டுப்புற இசை கலைஞர், கலாச்சார இசை மற்றும் சொல்லிசை பாடகர் ஆவார். ஃபன் பாபா சாஹிப் டி மற்றும்  டேன்ஜர் சமர் ஆகிய பாடல்கள் மூலம் சமூக வலைத்தளங்களில் பிரபலமாக அறியப்பட்டார். 2018 ஆம் ஆண்டு ஜெர்மனி நாட்டில் நடைபெற்ற உலகளாவிய ஊடக மன்றத்தில் இவர் கலந்துகொண்டார் (GMF 2018). இங்கு இவர் சமூக வேறுபாட்டால் ஒருவரையொருவர் அடிப்பதை எதிர்த்துப் பேசியதற்காக சமத்துவம் மற்றும் சுதந்திரத்தின் இளம் குரல் என அழைக்கப்பட்டார்..

ஜின்னி மஹி தனது பாடல்களில் லதா மங்கேஷ்கர் மற்றும் சிரேயா கோசல் ஆகியோரின் வழியில் உயர்திரு.அம்பேத்கர் அவர்களின் கருத்துக்களை சொல்ல முயற்சித்தார். இவர் இந்திய நாட்டிற்கு வெளியே ஜெர்மனி, கனடா, கிரீஸ், இத்தாலி மற்றும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் தனது பாடல்களை பாடினார். இவர் முதன்முதலில் 2016 ஆம் ஆண்டு டில்லியில் என்டிடிவி தனது நேர்காணல் நிகழ்வில் புர்கா தத்துடன் கலந்துகொண்டார். மேலும் இவர் 2018 ஆம் ஆண்டு டில்லியில் ஆஜ்தாக் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியான 'சாகித்யா' நேரடி விவாத நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்றார். இவர் இந்திய சமூகத்தில் பெண்களுக்கான நிலை மற்றும் சமத்துவம் பற்றிய கருத்துக்களை பேசி வருகின்றார்.

ஆரம்ப வாழ்க்கை
ஜின்னி மஹி 1999 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 26 ஆம் நாள் இந்தியாவில் பஞ்சாப் மாநிலத்தில் உள்ள ஜலந்தர் நகரில் ராகேஷ் சந்தர் மஹி மற்றும் பர்ம்ஜித் கௌர் மஹி தம்பதியருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவர் தன் ஏழாம் வயதிலேயே தனது தந்தைக்கு பாடல்களை பாடி காண்பித்தார். இவருடைய பெற்றோர்கள் தமது அனைத்து குழந்தைகளின் கடைசி பெயராக பாரதி என மாற்றி அமைத்துக் கொண்டனர். இதனால் இவர் தனது மேடை பெயராக  குர்கன்வால் பாரதி என அழைக்கப்பட்டார். இவர் ஹன்ஸ் ராஜ் மஹிளா மஹா வித்யாலயா கல்லூரியில் இசை படிப்பில் படிக்கிறார். தனது 13வது வயதிலேயே மதம் சார்ந்த பாடல்களை பாடினார். இவர் இசை படிப்பில் முனைவர் பட்டம் பெற விரும்புவதாக கூறியுள்ளார். மேலும்  இவர்  பாலிவுட் சினிமா துறையில் பின்னணி பாடகியாக வர வேண்டும் என விருப்பம் தெரிவித்துள்ளார்.

பாடும் நடை
தனது  டேஞ்சர் சமர்  பாடலின் மூலம் தனது சாதி பெயரான சமர் உடன் தொடர்புடைய விரும்பத்தகாத தன்மையை ஒழிக்கவும் அதை மேலும் அதிகாரம் அளிக்கும் பெருமையாக மாற்றுவதையும் அவர் கண்டார். இவரின் முதல் இரண்டு  பாடல்களான  குரான் டி டிவானி மற்றும் குருபுராப் ஹாய் கன்ஸி வாலி டா ரவிடாசியா சமூகத்தைச் சேர்ந்த பக்தி பாடல்கள் ஆகும். இவரின் பாடல்கள் அனைத்தும் யார் மனதையும் புண்படுத்தும் வகையில் இல்லாமல் இருக்குமாறு இவரின் பெற்றோர்கள், இசையமைப்பாளர் அமர்ஜித் சிங் மற்றும் ஒளிப்பட இயக்குநர் ராமன் ராஜத் ஆகியோர் உள்ள ஒரு குழுவால் உறுதி செய்யப்படுகிறது.

பாடல் வரலாறு
இவர் ஆரம்ப காலத்தில் பக்தி பாடல்களை தேர்வு செய்து பாடி வந்தார். பின் பிரபலமான பிறகு அரசியல் சார்ந்த மற்றும் சாதி பேதங்களுக்கு எதிராக பாடல்களை தற்போது பாடி வருகிறார்.

தொகுப்பு பாடல்கள்
குரான் டி டிவானி  (2015)
குருபுராப் ஹாய் கன்ஸி வாலி டா (2016)
நாட்டுப்புற இணைப்பு பாடல்கள் (2019)

தனி பாடல்கள்
டேன்ஜர் சமர் (2016)
ஹாக் (2016)
ஃபன் பாபா சாஹிப் டி (2016)
1932 (ஹாக் 2) (2017)
சூட் பாட்டியாலா (2017)
சாலாமான் (2018)
ராஜ் பாபா சாஹிப் டா (2018)
மார்டு டலிர் (2019)

மற்ற பாடல்கள்
 தீ ஹான் 
 சூட் பாட்டியாலா 
 விடுமுறை நாட்கள் (Holidays) 
 கீழே பூமிக்கு (Down to Earth)

மேற்கோள்கள்

வாழும் நபர்கள்
1999 பிறப்புகள்
இந்தியப் பாடகர்கள்
பஞ்சாப் நபர்கள்
கிராபாய் பரோடேகர்

கிராபாய் பரோடேகர் ( Hirabai Barodekar ) (1905 - 1989) இவர் ஓர் கிரானா கரானாவின் இந்திய இந்துஸ்தானி இசைப் பாடகராவார். மேலும், இவர் உஸ்தாத் அப்துல் வாஹித் கானின் சீடராகவும் இருந்தார்.

ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் பின்னணி 
கிராபாய் சம்பாகாலி என்ற பெயருடன் கிரரானா கரானா மேதையான உஸ்தாத் அப்துல் கரீம் கான் மற்றும் தாரபாய் மானே ஆகியோருக்கு பிறந்தார். தாராபாய் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் சுதேச பரோடா மாநிலத்தின் "இராஜ்மாதா"வின் சகோதரரான சர்தார் மாருதி ரியோ மனேவின் மகளாவார். தாராபாய் இளமையாக இருந்தபோது பரோடாவின் சரசவையில் இசைக்கலைஞராக அப்துல் கரீம் கான் இருந்தார். இவருக்கு இசையை கற்றுக் கொடுக்கும்போது இருவரும் காதலித்து திருமணம் செய்ய முடிவு செய்தனர்; ஆனால் தாராபாயின் பெற்றோர் இதை மறுத்துவிட்டனர், எனவே இந்த இணை மாநிலத்தை விட்டு வெளியேற வேண்டியிருந்தது (அப்துல் கரீமின் சகோதரர் உஸ்தாத் அப்துல் ஹக் கானுடன்). இந்த  இணை மும்பைக்கு குடிபெயர்ந்தது, இவர்களுக்கு  சுரேஷ் அல்லது அப்துல் இரகுமான் மற்றும் கிருட்டிணா என்ற இரு மகன்களும், மற்றும்   சம்பகாலி, குலாப், மற்றும் சாகினே அல்லது சோட்டுட்டி என்ற மூன்று மகள்களும் இருந்தனர். அவர்களின் பிற்கால வாழ்க்கையில், ஐந்து பேரும் முறையே சுரேசுபாபு மானே, கிருட்டிணாராவ் மானே, கிராபாய் படோடேகர், கமலாபாய் படோடேகர் மற்றும் சரசுவதிபாய் இரானே என்று அறியப்பட்டனர் .

இவர் தனது சகோதரர் சுரேசுபாபு மானேவிடம் தனது ஆரம்ப பயிற்சியையும் பின்னர் கிரானா கரானாவின் முக்கிய நபரான உஸ்தாத் அப்துல் வாஹித் கானிடமிருந்து பயிற்சியையும் பெற்றார். இவர் கிராபாயின் தந்தை உஸ்தாத் அப்துல் கரீம் கானின் உறவினராக இருந்தார். (1922 ஆம் ஆண்டில், கிராபாயின் பெற்றோர் பிரிந்தனர்; இதனால் கிராபாய் தனது தந்தையிடமிருந்து மட்டுப்படுத்தப்பட்ட இசைப் பாடங்களை மட்டுமே பெற்றார்.)

இவர் அடிக்கடி தனது தங்கை சரசுவதி இரானேவுடன் இணைந்து நிகழ்ச்சிகளை நடத்தினார்.

பாடும் தொழில் 
கிராபாய் தனது 15 வயதில் கேசர்பாய் கெர்கரின் ஆதரவின் கீழ் தனது முதல் பொது நிகழ்ச்சியில் தோன்றினார். இவர் காயல், தும்ரி, மாரத்தி நாட்டியா சங்கீதம் மற்றும் பஜனை ஆகியவற்றில் நிபுணராக இருந்தார். மேலும், இந்துஸ்தானி இசையை மக்களிடையே பிரபலப்படுத்திய பெருமைக்குரியவராவார். இவர் இந்தியாவில் பெண் கலைஞர்களின் இசை நிகழ்ச்சிகளுக்கு முன்னோடியாக இருந்தார். இந்தியாவில் நுழைவுச்சீட்டு இசை நிகழ்ச்சிகளை அறிமுகப்படுத்திய முதல் பெண் கலைஞர் ஆவார். இவர் எப்போதும் மேடைகளில் பிரபலமாக இருந்தார்.

மரியாதைகள் 
இந்துஸ்தானி இசையில் கிராபாயின் பணி இவருக்கு பல மதிப்புமிக்க பாராட்டுக்களைப் பெற்றது. இவருக்கு 1965 ஆம் ஆண்டில் சங்கீத அகாதமி விருதும்  மற்றும் 1970 இல் பத்ம பூசண் விருதும் வழங்கப்பட்டது. நாடகத்துக்கான பங்களிப்புக்காக விஷ்ணுர்ஹாஸ் பவே விருதும் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.

பிரித்தானிய இராச்சியத்திலிருந்து (ஆகஸ்ட் 15, 1947) இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற நாளில் இந்தியாவின் தலைநகரான தில்லியில் உள்ள செங்கோட்டையில் இருந்து வந்தே மாதரம் என்ற தேசிய கீதத்தைப் பாட இவர் தேர்வு செய்யப்பட்டார். இவர் 1953 இல் ஒரு இந்திய தூதுக்குழுவின் ஒரு பகுதியாக சீனா மற்றும் கிழக்கு ஆப்பிரிக்க நாடுகளுக்கு சென்று வந்தார்.

குடும்பம் 
இவர் சிறீ மணிக்ராவ் காந்தி-பரோடேகர் என்பவரை மணந்தார்.

குறிப்புகள்

வெளி இணைப்புகள் 
 Hirabai Barodekar at Lastfm

சங்கீத நாடக அகாதமி விருது பெற்றவர்கள்
1980 இறப்புகள்
1905 பிறப்புகள்
பேகம் சம்ரு

பேகம் சம்ரு (Begum Sumru) என அழைக்கப்படும், ஜோனா நோபிலிஸ் சோம்ப்ரே (பிறப்பு:1753– இறப்பு: 1836 சனவரி 27) என்ற இவர் ஓர் மதம் மாற்றப்பட்ட கத்தோலிக்க கிறித்துவர் ஆவார்.  பேகம் சம்ரு எனப் பிரசித்தி பெற்ற இவரது இயற்பெயர் பர்சானா ஜெப் அன்-நிசா என்பதாகும். 18 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவில் ஒரு நடனப் பெண்ணாக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். இறுதியில் மீரட்டுக்கு அருகிலுள்ள ஒரு சிறிய பகுதியான சர்தானாவின் ஆட்சியாளரானார்.  இவர் ஒரு ஐரோப்பிய பயிற்சி பெற்ற கூலிப்படை இராணுவத்தின் தலைவராக இருந்தார். ஐரோப்பிய கூலிப்படையினை தனது கணவர் வால்டர் இரெய்ன்கார்ட் சோம்ப்ரேவிடம் இருந்து பெற்றார்.   இந்த கூலிப்படை இராணுவம் ஐரோப்பியர்கள் மற்றும் இந்தியர்களைக் கொண்டிருந்தது. 18 மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இந்தியாவில் சர்தானாவை ஆண்டதால், இந்தியாவின் ஒரே கத்தோலிக்க ஆட்சியாளராகவும் இவர் கருதப்படுகிறார்.   

பேகம் சம்ரு மிகுந்த பணக்காரராக இறந்தார். இவரது பரம்பரைச் சொத்து  1923 இல் சுமார் 55.5 மில்லியன் தங்கத்தையும் 1953 இல் 18 பில்லியன் டெய்ச் மதிப்பெண்களாகவும் மதிப்பிடப்பட்டது. இவருடைய பரம்பரை இன்றுவரை தொடர்ந்து சர்ச்சைக்குரியதாக உள்ளது.   தனது வாழ்நாளில் இவர் இசுலாத்திலிருந்து கிறிஸ்தவத்திற்கு மாறினார்.

வாழ்க்கை 

பேகம் சம்ரு குறைவான அந்தஸ்தும், நல்ல நிறமும் கொண்டவர் மற்றும் அசாதாரண ஒழுங்கின் விதிவிலக்கான தலைமைத்துவ திறன்களால் வேறுபடுகிறார். இவர் தனது சொந்த துருப்புக்களை ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை, வழிநடத்தினார். இவர், காஷ்மீரி வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர் ஆவார்.  

இவர் தனது இளம் வயதிலேயே இருந்தபோது, இந்தியாவில் செயல்பட்டு வந்த லக்சம்பர்க்கைச் சேர்ந்த கூலிப்படை சிப்பாய் வால்டர் ரெய்ன்ஹார்ட் சோம்ப்ரே என்பவரை மணந்தார் (அல்லது அவருடன் வாழத் தொடங்கினார்).  
[ மேற்கோள் தேவை ]

ஆட்சியாளர்

இறப்பு 
பேகம் 1837 சனவரியில் தனது 85 வயதில் சர்தானாவில் இறந்தார். இவரது சொத்தின் பெரும்பகுதியை டேவிட் ஓக்டர்லோனி டைஸ் சோம்ப்ரேக்கு வழங்கினார்.  இவரது அரசியல் மற்றும் இராஜதந்திர வியத்தகு மற்றும் இவர் நேரடியாக வழிநடத்திய துருப்புக்கள் மற்றும் முக்கியமான போர்களின் அடிப்படையில் பல கதைகள் மற்றும் புதினங்கள் எழுதப்பட்டுள்ளன.  

தனது மகன்களில் ஒருவரை அவருக்கு உடல் ரீதியான கோளாறு இருந்ததால் அவருக்கு திருமணம் செய்ய முடியவில்லை என்ற காரணத்தால் இவரே கொன்றார் என்று ஒரு வதந்தி உள்ளது. .

சாந்தினி சௌக், ஜார்சா மற்றும் சர்தானாவில் அரண்மனை 

சர்தானா, தில்லியின் சாந்தினி சௌக் மற்றும் ஜார்சா ஆகிய இடங்களில் அரண்மனைகளைக் கட்டினார். அரியானாவின் குருகிராமில் உள்ள பாட்ஷாபூர்-ஜார்சாவின் பர்கானாமும் பேகம் சாம்ருவால் ஆளப்பட்டது.

இறப்பு 
பேகம் சாம்ரு 1836 சனவரி 27, அன்று தனது 85 வயதில் இறந்தார். மீரட்டில் இவர் கட்டியிருந்த அருள் வழங்கும் அன்னை மரியா பெருங்கோவிலில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

பிரசித்தி பெற்ற கலாச்சாரம் 
2019 சூன் முதல் ஒளிபரப்பப்பட்ட தொலைக்காட்சி நாடகத் தொடரான பீச்சம் ஹவுஸில் பேகம் சம்ரு ஒரு முக்கிய உன்னதப் பெண்ணாக சித்தரிக்கப்படுகிறார். இந்த பாத்திரத்தை இந்திய நடிகை லாரா தத்தா நடித்திருந்தார்.  . ராபர்ட் பிரைட்வெல்லின் ஃப்ளாஷ்மேன் மற்றும் கோப்ரா என்ற புதினத்தில் ஒரு முக்கிய கதாபாத்திரமாகவும் இவர் இடம்பெற்றுள்ளார்.

மேற்கோள்கள்

குறிப்புகள் 

இந்திய அரச குடும்பப் பெண்கள்
1836 இறப்புகள்
1753 பிறப்புகள்
ஆட்செப்சுட்டு

ஆட்செப்சுட்டு (Hatshepsut) (; அல்லது Hatchepsut; (பொருள்:புனித மகளிருள் முன்னவர்);(பிறப்பு:கிமு 1507– இறப்பு: கிமு 1458) என்பவர் எகிப்தின் 18 ஆம் வம்சத்தின் இராணி ஆவார். இவர்  வரலாற்றில் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட இரண்டாம்  பெண்ணரசி  ஆவார். இவரது கல்லறை தேர் எல் பகாரியில் உள்ளது. பண்டைய எகிப்தின் முதலாம் பெண் அரசி நெஃபர்டீட்டீ ஆவார். 

பண்டைய எகிப்தின் புது எகிப்திய இராச்சியத்தை ஆண்ட பதினெட்டாம் வம்சத்தைச் சேர்ந்த இந்த இராணி கிமு 1507 முதல் கிமு 1458 முடிய 21 ஆண்டுகள் ஆண்ட  அரசி ஆவார். பண்டைய எகிப்திய வரலாற்றில் எகிப்தை ஆண்ட முதல் அரசி நெஃபர்டீட்டீக்குப் பின்னர், அரசி அட்செப்சுத் எகிப்தை ஆண்ட இரண்டாவது அரசி எனும் பெருமை படைத்தவர். இவர் பார்வோன் முதலாம் தூத்மோசின் மகளும், இரண்டாம் தூத்மோசின் பட்டத்தரசியும், மூன்றாம் தூத்மோஸ்சின் பெரியம்மா ஆவார். 

இவரது ஆட்சியில் எகிப்தின் தெற்கில் இருந்த பண்டு இராச்சியத்தை கைப்பற்றினார்.

எகிப்திய பெண் அரசிகள்
நெஃபர்டீட்டீ
அரசி டூஸ்ரெத்
செசெசெட்
நெஃபர்டீட்டீ
நெபர்தரி
முதலாம் நெபெரு
முதலாம் கிளியோபாட்ரா
ஏழாம் கிளியோபாற்றா

பார்வோன்களின் அணிவகுப்பு

3 ஏப்ரல் 2021 அன்று எகிப்திய அருங்காட்சியகத்திலிருந்த 18 பார்வோன்கள் மற்றும் 4 அரசிகளின் மம்மிகளை எகிப்திய பண்பாட்டின் தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் வைப்பதற்கு  அழகிய வண்டிகளில் ஏற்றி, அணிவகுப்பாக எடுத்துச் செல்லும் போது அரசி ஆட்செப்சுட்டுவின் மம்மியும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது.

இதனையும் காண்க 
 பண்டு
 பாரோக்களின் பட்டியல்
 பண்டைய எகிப்திய அரசமரபுகள்

அடிக்குறிப்புகள்

மேற்கோள்கள்
 
 
 
 
 
 Nadig, Peter (2014). Hatschepsut. Mainz: von Zabern. ISBN 978-3-8053-4763-1.

வெளி இணைப்புகள்
 Hatshepsut - Archaeowiki.org 
 இராணி ஆட்செப்சுட்டின் வரலாறு - காணொலி 
 Mummy Of Egyptian Queen Hatshepsut Found
 Interactive, panoramic online view of Hatshepsut's mortuary temple at Deir el-Bahari, Egypt 
 Video tour the Metropolitan Museum of Art's gallery of Hatshepsut sculptures 
 Hatshepsut - the fifth ruler of the 18th Dynasty
 360° Panorama images
 BBC Radio 4 In Our Time : Hatshepsut

ஆட்செப்சுட்டு
 கிமு 16 ஆம் நூற்றாண்டு  பிறப்புகள்
கிமு 1458  இறப்புகள்
எகிப்தின் வரலாறு
ஆட்செப்சுட்டு
கிமு 16 ஆம் நூற்றாண்டு பிறப்புகள்
கிமு 1458 இறப்புகள்
பெண் பரோவாக்கள்
பண்டைய எகுபதியப் போரில் பெண்கள்
பண்டைய எகுபதிய மம்மிகள்
ஆணொருபாகிகள்
எகிப்தின் பதினெட்டாம் வம்சம்  
பண்டைய எகிப்து
குலாப் பாய்

குலாப் பாய் (Gulab Bai) (1926–1996), பிரபலமாக குலாப் ஜான் என்று அழைக்கப்படும் இவர், ஓர் இந்திய நாடக நடிகையாவார். நௌதாங்கி  என்கிற  பாரம்பரிய இயக்க நாடகத்தின் முதல் பெண் கலைஞர்  மற்றும் அதன் நிபுணராக பலராலும் கருதப்பட்டார்.  இவர், வெற்றிகரமான நௌடாங்கி குழுவான கிரேட் குலாப் தியேட்டர் என்ற நிறுவனத்தின் நிறுவனர் ஆவார். 1990 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு இவருக்கு நான்காவது மிக உயர்ந்த குடிமகன் விருதான பத்மசிறீ விருது வழங்கி கௌரவித்தது.

சுயசரிதை 

குலாப் பாய் 1926 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் பரூக்காபாத் மாவட்டத்திலுள்ள பால்பூர்வாவில் பெடியா சாதியில் பிறந்தார். இது பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகள் நடத்தும் ஒரு பின்தங்கிய சமூகமாகும். கான்பூர் கரானாவின் உஸ்தாத் திரிமோகன் லால் மற்றும் 1931 ஆம் ஆண்டில் ஹத்ராஸ் கரானாவின் உஸ்தாத் முகமது கான் ஆகியோரின் கீழ் பாடலில் முறையான பயிற்சியைத் தொடங்கினார். மேலும் பதின்மூன்று வயதில் திரிமோகன் லாலின் நௌதாங்கி குழுவில் சேர்ந்து பொது நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தத் தொடங்கினார். இவர் கலை வடிவத்தின் முதல் பெண் கலைஞரானார். இவர் ஒரு தனிப்பட்ட பாணியை உருவாக்கினார். இது குபா ஜான் என்ற புனைபெயரைப் பெற்றது.

இவரது வளர்ந்து வரும் புகழ் இவருக்கு சொந்தமாக ஒரு நௌதாங்கி குழுவான கிரேட் குலாப் தியேட்டர் என்ற நிறுவனத்தை நிறுவ உதவியது. நிறுவனம் உடனடியாக வெற்றி பெற்றது என்று கூறப்பட்டது. நிறுவனத்தின் நிர்வாகப் பொறுப்பு இவரது வளர்ந்து வரும் வயது ஆகியவை 1960 களில் இவரது சொந்த நிகழ்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தும்படி கட்டாயப்படுத்தியது. மேலும் இவர் தனது சிறிய சகோதரி சுக்பாதனை, பிற்காலத்தில் நந்தா குஹா என்ற பெயரில் ஒரு முன்னணி நடிகையாக வளர்த்துக் கொண்டார். இவர் பல ஆண்டுகளாக ஒரு குறிப்பிடத்தக்க நடிகையாக இருந்தார். இவரது மகள் மதுவும் ஒரு பிரபலமான நடிகையாவார். தனது தொழில் வாழ்க்கையின் பிற்பகுதி ஒரு கலை வடிவமான நௌதாங்கி கலையால் படிப்படியாகக் குறைந்தது.

இவருக்கு, 1990 ஆம் ஆண்டில் பத்மசிறீ விருதை இந்திய அரசு வழங்கி கௌரவித்தது. ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இவர் தனது 70ஆவது வயதில் இறந்தார். இவரது வாழ்க்கை வரலாறு தீப்தி பிரியா மெஹ்ரோத்ரா என்பவரால் ஆவணப்படுத்தப்பட்டது. இது, குலாப் பாய்: நௌதாங்கி அரங்கின் ராணி என்ற தலைப்பில் வெளியிடப்பட்டது. இந்த புத்தகத்தை பெங்குயின் இந்தியா என்ற நிறுவனம் வெளியிட்டது. இவரது வாழ்க்கை கதையும் மே 2014 இல் கான்பூரில் மேடையில் இயற்றப்பட்ட ஒரு நாடகத்தின் கருப்பொருளாக இருந்தது.

நௌதாங்கி 

தெற்காசியாவின், குறிப்பாக வட இந்தியாவில் மிகவும் பிரபலமான நாட்டுப்புற அரங்குகளின் செயல்திறன் வடிவங்களில் நௌதாங்கியும் ஒன்றாகும். பாலிவுட் (இந்தி திரையுலகம்) வருவதற்கு முன்பு, வட இந்தியாவின் கிராமங்கள் மற்றும் நகரங்களில் நௌதாங்கி மிகப்பெரிய பொழுதுபோக்கு ஊடகமாக இருந்தது. நௌதாங்கியின் பணக்கார இசை அமைப்புகளும் நகைச்சுவையான, பொழுதுபோக்கு கதைகளும் கிராமப்புற மக்களின் கற்பனையில் வலுவான செல்வாக்கைக் கொண்டுள்ளன. வெகுஜன ஊடகங்கள் (தொலைக்காட்சி மற்றும் இசைவட்டுகள் போன்றவை) பரவிய பிறகும், 10,000 முதல் 15,000 பேர் கொண்ட கூட்டத்தை சிறந்த நௌதாங்கி நிகழ்ச்சிகளில் காணலாம். நௌதாங்கியின் தோற்றம் வட இந்தியாவின் சாங்கித், பகத் மற்றும் ஸ்வாங் இசை நாடக மரபுகளில் உள்ளது.

மேற்கோள்கள்

மேலும் படிக்க 
 

1926 பிறப்புகள்
1996 இறப்புகள்
20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள்
பத்மசிறீ விருது பெற்ற கலைத் துறையினர்
சிரில் ஜான் இராட்கிளிப்

ராட்கிளிப் (Cyril John Radcliffe, 1st Viscount Radcliffe), (30 மார்ச் 1899 – 1 ஏப்ரல் 1977) பிரித்தானிய நாட்டின் வழக்கறிரும், நீதியரசரும் ஆவார். 1947-இல் பிரித்தானிய இந்தியாவை இந்தியா-பாகிஸ்தான் நாடுகளாக பிரிக்கும் போது நாடுகளின்  எல்லைகளை வரையறுத்து வழங்கியவர். மேலும் இங்கிலாந்தின் வார்விக் பல்கலைகழகத்தின் துணை வேந்தராக 1965 – 1977 முடிய பதவி வகித்தவர்.

 
இந்தியப் பிரிவினைக்குப் பின்னர் 17 ஆகஸ்டு 1947 அன்று சிரில் ராட்கிளிப் தலைமையிலான எல்லை வரையறை ஆணையம்  இந்தியா – பாக்கிஸ்தானைப் பிரிக்கும் எல்லைக்கோடுகளை வரையறை செய்து முடிவு செய்தது.. எனவே இந்த எல்லைகோட்டிற்கு ராட்கிளிஃப் கோடு எனப்பெயர் பெற்றது.

இதனையும் காண்க
 ராட்கிளிஃப் கோடு
 இந்தியப் பிரிவினை

மேற்கோள்கள்

மேலும் படிக்க
 Chester, Lucy P.  Borders and Conflict in South Asia: The Radcliffe Boundary Commission and the Partition of Punjab.  Manchester UP, 2009.

1899 பிறப்புகள்
1977 இறப்புகள்
பிரித்தானிய மக்கள்
இந்திய வரலாறு
நாட்ரோன் ஏரி

நாட்ரோன் ஏரி (Lake Natron) ஒரு  உப்பு நீர் அல்லது சோடியம் கார்பனேட்டு  ஏரியாகும். இது கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின் தான்சானியா நாட்டின் வடக்கில் அருஷா பிரதேசத்தில் கென்யாவின் எல்லைப்புறத்தில் அமைந்துள்ளது.  

இந்த ஏரி முழுவதும் சகதியாக உள்ளது. இது 3 மீட்டர் ஆழம் கொண்டது. நீர் வரத்து பொருத்து இதன் அகலம்  கூடும் அல்லது குறையும். மழைக்காலத்தில் நாட்ரோன் ஏரி 57 கிலோ மீட்டர் நீளமும், 22 கிலோ மீட்டர் அகலமும் கொண்டிருக்கும்.  இந்த ஏரியின் வெப்ப நிலை க்கு அதிகமாக காணப்படுகிறது. 

உயர் வெப்ப நிலை காரணமாக இந்த ஏரியின் நீர் ஆவியாகி சோடியம் கார்பனேட் எனும் உப்பு ஏரியில் தங்கு விடுகிறது. இதனால் இந்த ஏரி நீரின் காரத்தன்மை-பிஎச் 12 அளவிற்கு மேல் உள்ளது. இதனால் இந்த ஏரியின் நீரை மக்களும், விலங்களும் குடிக்கும் தன்மை அற்றதாக உள்ளது.  

இந்த ஏரியைச் சுற்றியுள்ள மலைகளில் எரிமலைகள் கக்கும் போது செந்நிறம் கொண்ட  சோடியம், கார்பனேட்டு மர்ற்றும் சிறிய அளவில் கால்சியம் மற்றும் மக்னீசியம்  கொண்ட எரிமலைக் குழம்பு வெளியாகி எரியில் நீரில் கலப்பதால் ஏரி, சகதியுடன், நீர் அடர் சிவப்பு நிறமாக காட்சியளிக்கிறது.காரத் தன்மை கொண்ட இந்த  ஏரி நீரில் குறிப்பிட்ட வகை மீன்கள் மட்டும் வாழ்கிறது.மேலும் சிலவகை பாசிகள் வளர்கிறது.  எரிக்கு அவ்வப்போது பூநாரைகள் வலசையின் போது வருகிறது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

LakeNet Profile
Think Oink – Save Africa's Flamingos 
NBC article about Nick Brandt's photos of petrified animals at Natron lake

 நாட்ரோன் ஏரியின் காணொலி
ஏரியில் சகதி நீரில் சிக்கி மம்மியான பறவைகள்- காணொளி
தான்சானியா
ஏரிகள்
கோட்டைக் கொச்சி கடற்கரை

கோட்டைக் கொச்சி கடற்கரை (Fort Kochi Beach) என்பது தென்னிந்தியாவில், கேரள மாநிலத்தின்  கொச்சி நகரில் கோட்டைக் கொச்சி பகுதியில் அரேபிய கடலையொட்டி அமைந்துள்ள கடற்கரை ஆகும்.

காணத்தக்க இடங்கள் 
சீன மீன்பிடி வலைகள் (  மலையாள மொழி : ചീനവല) என்று அழைக்கப்படுபவையும் மற்றும் அங்கு பணிபுரியும் மீனவர்களும் காண தனித்தன்மையாக இருக்கும். பொதுவாக "சீன மீன்பிடி வலைகள்" என்று அழைக்கப்படுபவை என்பவை கரையிலிருந்து இயக்கப்படும் தூக்கு வலைகள், ஒவ்வொன்றும் சுமார்    உயரம் கொண்டவை.  இவை  அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட  நீண்ட முனைநெம்பைக் கொண்டிருக்கும். ஒவ்வொரு சீன வலைகளும் ஆறு மீனவர்கள் கொண்ட குழுவால் இயக்கப்படுகிறது. 

கேரள உப்பங்கழிகளுக்கு முறையே வேம்பநாட்டு ஏரியை நோக்கிய படகுதுறை உள்ளது.  இந்தக் கடற்கரையை ஒட்டியப் குதியில் காலனித்துவ கட்டட பாணியிலான பங்களாக்களும், வாஸ்கோ டா காமா சதுக்கமும், கிரானைட் நடைபாதையும், இமானுவேல் கோட்டையின் எச்சங்களும், ஏராளமான சிறிய கடைகளும் காணப்படுகின்றன. இங்கு புதிதாகப் பிடித்த மீன்களைப் பயன்படுத்தி பாரம்பரிய உணவு வகைகளை தயாரிக்கின்றனர். கடற்கரையின் ஒரு பகுதி  இந்திய கடற்படையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. அந்தப் பகுதியில் பார்வையாளர்களுக்கு அணுமதி இல்லை.

குறிப்புகள்

வெளி இணைப்புகள் 

 Cochin.org இல் கோட்டைக் கொச்சி கடற்கரை 

கொச்சியிலுள்ள சுற்றுலாத் தலங்கள்
கேரளக் கடற்கரைகள்
செராய் கடற்கரை

செராய் கடற்கரை (Cherai Beach) என்பது இந்தியாவின், கேரள மாநிலத்தில் கொச்சி நகரத்தின் புறநகர்ப் பகுதியான வைப்பீன் தீவின்  வடக்குப் பகுதியில் உள்ள செராயில் அமைந்துள்ள ஒரு கடற்கரை ஆகும். மாநிலத்தில் அதிகம் பயணிகள் வரும் கடற்கரைகளில் ஒன்றான இது    கொச்சி நகரத்திலிருந்து சுமார் 25 கி.மீ (15 மைல்) தொலைவிலும்,     கொச்சி பன்னாட்டு விமான நிலையத்திலிருந்து 20 கி.மீ (12 மைல்) தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது .

சுற்றுலா 
இந்த கடற்கரை சுமார் 10 கி.மீ நீளம் கொண்டது. இதில் அலைகள் பெரும்பாலும் குறைவாகவும், அலைகள் மென்மையாகவும் இருப்பதால் நீச்சலுக்கு ஏற்றது. இங்கு அடிக்கடி ஓங்கிலை  பார்க்க இயலும். உப்பங்கழிகளையும் கடலையும் ஒரே சட்டகத்தில் காணக்கூடிய சில இடங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். செராய் கடற்கரை கொச்சியிலிருந்து அணுகக்கூடியதாகவும் பரபரப்பற்ற, தூய்மையான கடற்கரையை விரும்புபவர்களுக்கு ஏற்றதாகவும் உள்ளது,  மேலும் இது பிற மாநிலங்களிலிருந்து சுற்றுலாப் பயணிகளை எப்போதும் ஈர்க்கிறது.

சேராய் கடற்கரையின் படங்கள் 

 கடற்கரையின் செயற்கைக்கோள் படம்

குறிப்புகள் 

கொச்சியிலுள்ள சுற்றுலாத் தலங்கள்
எர்ணாகுளம் மாவட்டத்திலுள்ள சுற்றுலாத் தலங்கள்
கேரளக் கடற்கரைகள்
Coordinates on Wikidata
போத்தீஸ்

போத்தீஸ் என்பது தென்னிந்தியாவில் பல்வேறு முக்கிய நகரங்களில் அமைந்துள்ள சங்கிலித் தொடர் துணிக்கடை ஆகும். துணிகள் மட்டுமல்லாது வீட்டு உபயோக பொருட்கள், பலசரக்கு பொருட்கள், காய்கறி மற்றும் பழங்கள் ஆகியவற்றை விற்பனை செய்யும் ஒரு நிறுவனம் ஆகும். முதலில் அவர்கள் பட்டுப் புடவைகளை பிரத்தியேகமாக விற்றனர், ஆனால் இன்று துணிகள் மட்டுமன்றி அனைத்து வீட்டு உபயோகப் பொருட்களும் விற்கப்படுகின்றன.

போத்தீஸ் நிறுவனத்தின் கிளைகள் தனது சேவையை தமிழ்நாட்டில் சென்னை, மதுரை, திருச்சிராப்பள்ளி, திருநெல்வேலி, நாகர்கோவில், பாண்டிச்சேரி, கோயம்புத்தூர், திருவில்லிபுத்தூர், சேலம்ஆகிய முக்கிய நகரங்களில் அமைத்துள்ளது. அதுமட்டும் அல்லாது பிற மாநிலங்களான கேரள மாநிலம்  திருவனந்தபுரம், எர்ணாகுளம் கர்நாடக மாநிலம் பெங்களூருவிலும் அமைந்துள்ளது.

வரலாறு
போத்தீஸ் நிறுவனம் 1923 ல் கே.வி. போத்தி மூப்பனார் என்பவரால் நிறுவப்பட்டது     ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் பிறந்த கே.வி.போத்தி மூப்பனார் நெசவாளர் பாரம்பரிய குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். 

1977 ஆம் ஆண்டில், அவரது மகன் கே.வி.பி.சடையாண்டி மூப்பனார் சில்லறை வணிகத்தை செய்து தனக்கென வாடிக்கையாளர்களை உருவாக்கி பல்வேறு கிளைகளை உருவாக்கினார். 1986 இல் திருநெல்வேலியில் இரண்டாவது பெரிய கிளை திறக்கப்பட்டது. 
நிறுவனங்கள் அடிப்படையில் தமிழ்நாடு
சென்னையை மையமாகக் கொண்ட நிறுவனங்கள்

சேவைகள்
ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர், திருநெல்வேலி, மதுரை, சென்னை, கோயம்புத்தூர், திருச்சிராப்பள்ளி, நாகர்கோவில், புதுச்சேரி, பெங்களூரு, திருவனந்தபுரம் , எர்ணாகுளம் மற்றும் சேலம் ஆகிய இடங்களில் போத்தீஸ் தனது சில்லறை வியாபார கடைகளைக் கொண்டுள்ளது.  கொச்சின் மற்றும் குரோம்பேட்டில் விரைவில் புதிய கடைகள் வர உள்ளன. எல்லாவற்றிலும் மிகப்பெரியது பெங்களூரு ஷோரூம். சென்னையில் மொத்தம் மூன்று கிளைகள் உள்ளன 1) போத்தீஸ் ட்ரடீஸ்ணல் 2) போத்தீஸ் ஹைபர் 3) போத்தீஸ் பொட்டிக் ஆகியனவாகும். தி.நகரில் உள்ள போத்தீஸ் பாரம்பரிய ஆடைகளின் தொகுப்பையும், போத்திஸ் பொட்டிக் நவநாகரீக ஆடைகளையும் கொண்டுள்ளது. போத்திஸ் டிரடீஸ்ணல் கிளையிலிருந்து இருந்து போத்தீஸ் பொட்டிக் கிளைக்கு செல்ல இலவச வாகன வசதிகளை இந்நிறுவனம் ஏற்பாடு செய்துள்ளது. போத்தீஸின் சூப்பர் மார்க்கெட்டை தொடங்கியதின் மூலம் வாடிக்கையாளர்களுக்கு பலவிதமான வீட்டு உபயோகப் பொருட்களையும் விற்று தனது சேவையை  விரிவுபடுத்தியுள்ளது.

மேற்கோள்கள்
முத்திரியர்

முத்திரியர் (Muthiriyar) எனப்படுவோர் தமிழகத்தில் வாழுகின்ற ஓர் இனக்குழுவினர் ஆவார்.

பிரிவுகள்  
தமிழகத்தில், முத்திரியர்கள் தமிழ் மற்றும் தெலுங்கு என இரு வேறுபட்ட மொழியியல் குழுக்களாக வாழுகின்றனர்.

வாழும் பகுதிகள் 
தமிழ் சமூகத்தை சேர்ந்த முத்திரியர்கள், தஞ்சாவூர், திருச்சி, புதுக்கோட்டை, கரூர், திருவாரூர், சிவகங்கை, பெரம்பலூர் ஆகிய மாவட்டங்களில் அடர்த்தியாக வசிக்கின்றனர்.  

வட தமிழகத்தில் முத்திரிய நாயுடு மற்றும் முத்திரிய நாயக்கர் என்ற பெயரில் வசிக்கும் தெலுங்கு சமூகத்தை சேர்ந்தவர்கள், குறிப்பாக சென்னை, திருவள்ளுவர், காஞ்சிபுரம், வேலூர், திருவண்ணாமலை, விழுப்புரம், கடலூர் பகுதிகளில், அதிக அளவில் வசிக்கின்றனர்.

மேற்கோள்கள் 

தமிழரில் சாதிகள்தெலுங்குச் சமூகங்கள்
சாதிகள்
மலாலாய் மைவந்த்

மலாலாய் மைவாந்த் இவர் ஓர் ஆப்கானிஸ்தானின் தேசிய நாட்டுப்புற வீராங்கனையாவார். இவர் 1880இல் நடந்த மைவாந்த் போரில் பிரித்தன் துருப்புக்களுக்கு எதிராக உள்ளூர் போராளிகளை அணிதிரட்டினார். இவர் அயூப்கான் என்பவருடன் இணைந்து போராடினார். 1880 சூலை 27 அன்று நடந்த இரண்டாவது ஆங்கிலோ-ஆப்கானியப் போரின்போது மைவாந்த் போரில் ஆப்கானிஸ்தான் வெற்றிக்கு பொறுப்பானவராக இருந்தார். இவர் ஆப்கானிஸ்தானின் "ஜோன் ஆப் ஆர்க்"  என்றும் ஆப்கானிஸ்தான் "மோலி பிட்சர்"  என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். ஆப்கானிஸ்தானில் இவரது பெயரில் பல பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள் மற்றும் பிற நிறுவனங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இவரது கதை ஆப்கான் பள்ளிகளின் புத்தகங்களில் இடம் பெற்றுள்ளது. பாக்கித்தான் பெண்கள் உரிமை ஆர்வலர் மலாலா யூசப்சையி மற்றும் ஆப்கானிஸ்தான் ஆர்வலரும் அரசியல்வாதியுமான மலாலை ஜோயா ஆகியோருக்கு மைவாந்தின் மலாலை என்ற பெயரிடப்பட்டது.

வாழ்க்கை வரலாறு 
மலாலாய் 1861 ஆம் ஆண்டில் ஆப்கானிஸ்தானின் தெற்கு காந்தகார் மாகாணத்தில் மைவாந்திற்கு தென்மேற்கே 3 மைல் தொலைவில் உள்ள கிக் என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார்.  1880 களின் பிற்பகுதியில், ஆப்கானிஸ்தானுக்கும் பிரிட்டனுக்கும் இடையே போர் தொடங்கியது. 1840 களில் இரு அரசுகளுக்கிடையே கடைசி யுத்தம் நடந்தது. ஆங்கிலேயர்கள், தங்கள் இந்தியப் படைகளுடன் சேர்ந்து, இந்தியாவிலிருந்து ஆப்கானிஸ்தானுக்கு ஒரு பெரிய பயணத்தைத் தொடங்கினர். பிரித்தானியரின் முக்கிய காவல்படை மைந்தர் நகருக்கு மிக அருகில் உள்ள காந்தகாரில் நிலைகொண்டது. ஆப்கானிஸ்தானின் இராணுவத்தை ஆப்கானிஸ்தான் அமிர் ஷெர் அலிகானின் மகன் தளபதி அயூப் கான் வழிநடத்தினார். இடையர்களாக இருந்த மலாலையின் தந்தையும் அவரது வருங்கால கணவரும் 1880 சூலையில் பிரித்தானிய-இந்தியப் படைகள் மீது நடத்தப்பட்ட பெரிய தாக்குதலின்போது அயூப் கானின் இராணுவத்துடன் இணைந்தனர். பல ஆப்கானிய பெண்களைப் போலவே, காயமடைந்தவர்களுக்கும், தண்ணீர் மற்றும் உதிரி ஆயுதங்களையும் வழங்கும் பணியில் போர்க்களத்தில் மலாலாய் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார். உள்ளூர் ஆதாரங்களின்படி, இது அவரது திருமண நாளாகவும் கருதப்பட்டது.

ஆப்கானிய இராணுவத்தினர், அதிக எண்ணிக்கையில் இருந்தபோதிலும், மன உறுதியை இழக்கத் தொடங்கினர். போர்ச்சூழல் பிரித்தானியர்களுக்கு ஆதரவாக மாறுவதாகத் தோன்றியது.  அப்போது  மலாய் ஆப்கான் கொடியை ஏந்தி வீரர்கள் எழுச்சியுறும் விதத்தில் பேசி கூக்குரலிட்டாள்.

இது பல ஆப்கானிய போராளிகள் மற்றும் காஜிகளுக்கு ஒரு புதிய உத்வேகத்தை அளித்தது. போர்களத்தில் கொடி ஏந்தியவர் கொல்லப்பட்டபோது, மலாலா முன்னோக்கி சென்று கொடியை உயர்த்திப் பிடித்தார். மலாலாய் ஆப்கான் கொடியை எடுத்து கூச்சலிட்டார். (சில பதிப்புகள் இவர் தனது முக்காட்டை  கொடியாகப் பயன்படுத்தியதாகக் கூறுகின்றன. பின்னர் லண்டாய் பாடினார் (ஆப்கான் பெண்கள் பாடும் ஒரு சிறிய நாட்டுப்பாடல்).

மலாலாய் பிரித்தன் துருப்புக்களால் தாக்கப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்டார். இருப்பினும், இவருடைய வார்த்தைகள்  நாட்டு மக்களின் வெற்றியைத் தூண்டின. போருக்குப் பிறகு, மலாலாய் தனது முயற்சிகளுக்காக கௌரவிக்கப்பட்டு, இவரது சொந்த கிராமமான கிக் நகரில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.  அயூப் கான் மலாலாய்க்கு ஒரு சிறப்பு மரியாதை அளித்தார். அங்கு அவரது கல்லறை இன்னும் காணப்படுகிறது. இவர் இறக்கும் போது வயது 18-19 க்கு இடையில் இருந்தார். அவள் தன் தந்தை மற்றும் வருங்கால கணவருடன் கரேஸ் கிராமத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டாள். உள்ளூர்வாசிகள் இவளது கல்லறையை ஒரு சன்னதியாக கருதுகின்றனர்.

குறிப்புகள் 

பஷ்தூன் மக்கள்
1880 இறப்புகள்
1861 பிறப்புகள்