பார்க்கர் சூரிய ஆய்கலம்

பார்க்கர் சூரிய ஆய்கலம் (Parker Solar Probe PSP); ( முன்பு சூரிய ஆய்கலம்) என்பது சூரியனின் வெளிப்புற கொரோனாவை அவதானிக்கும் நோக்கத்துடன் 2018 இல் தொடங்கப்பட்ட நாசா விண்வெளி ஆய்வுத் திட்டமாகும். இது சூரிய மண்டலத்தின் மையத்தில் இருந்து 9.86 மில்லியன் கிமீ  தொலைவுக்கு நெருக்கமாக பயணிக்கும்.  2025 ஆம் ஆண்டில் 690,000 கி. மீ / மணி (430,000 மைல் / மணி) அல்லது 191 கிமீ / நொடி  வேகத்தில் சூரியனுக்கு மிக நெருக்கமான இடத்தில் பயணிக்கும். இது மனிதர்களால் இதுவரை உருவாக்கப்பட்ட மிக விரைவான செய்பொருள் ஆகும்.

இத்திட்டம் 2009ஆம் ஆண்டு பாதீட்டில் அறிவிக்கப்பட்டது. இத்திட்டத்திற்கான செலவு 1.5 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் ஆகும். ஜான்சு  ஆப்கின்சு பல்கலைக்கழக பயன்பாட்டு இயற்பியல் ஆய்வகம் 12 ஆகத்து 2018 அன்று ஏவப்பட்ட விண்கலத்தை வடிவமைத்து உருவாக்கியது. இது சிகாகோ பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியலாளர் யூஜின் நியூமன் பார்க்கர் பேராசிரியரின் நினைவாகப் பெயரிடப்பட்ட முதல் நாசா விண்கலமாக மாறியது.

11 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டவர்களின் பெயர்களைக் கொண்ட ஒரு நினைவக அட்டை ஒரு கல்வெட்டில் பொருத்தப்பட்டு ,  2018, மே 18 அன்று விண்கலத்தின் உயர் - ஈட்ட  உணர்சட்டத்துக்குக் கீழே பொருத்தப்பட்டது. இந்த அட்டையில் பார்க்கரின் புகைப்படங்களும் , சூரிய இயற்பியலின் முக்கிய கூறுபாடுகளை முன்னறிவிக்கும் அவரது 1958 அறிவியல் கட்டுரையின் நகலும் உள்ளன.

2018  அக்தோபர் 29 அன்று சுமார் 18:04  மணி ஒபொநே. நேரத்தில் விண்கலம் சூரியனுக்கு மிக நெருக்கமான செயற்கை பொருளாக மாறியது. இதற்கு முந்தைய சாதனை சூரியனின் மேற்பரப்பில் இருந்து 42.73 மில்லியன் கிலோமீட்டர் (26.5  மைல்கள்) தொலைவில் 1976  ஏப்பிரலில் ஹீலியோஸ் 2 விண்கலத்தால் அமைந்தது. அதன்  சூரியவண்மை 2021 நவம்பர் 21 அன்றைய நிலவரப்படி , பார்க்கர் சூரிய ஆய்வகத்தின் கணக்கீடின்படி, மிக நெருக்கமான அணுக்கம்    (53 லட்சம் மைல்கள்) ஆகும்.  வெள்ளியின் முந்தையப் பறக்கும் தடவழிகள் இரண்டில் ஒவ்வொன்றையும் பின்னர் இது முறியடித்தது.

வரலாறு. 
புலங்கள், துகள்கள் குழு 1958 ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட அறிக்கையில் ( தேசிய அறிவியல் கல்விக்கழகத்தின் விண்வெளி அறிவியல் வாரியத்தின் குழு 8 ) சூரியனின் அருகாமையில் உள்ள துகள்கள் மற்றும் புலங்களை ஆய்வு செய்ய புதனின் வட்டணைக்குள் செல்ல ஒரு சூரிய ஆய்கலம் உட்பட பல விண்வெளிப் பயணங்களை முன்மொழிந்தது. 1970கள், 1980களில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகள் அதன் முதன்மையை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தின, ஆனால் செலவு காரணமாக அது அப்போதும் ஒத்திவைக்கப்பட்டது. 1990களில் குறைந்த செலவில் சூரிய வட்டணைத் திட்டம் ஆய்வு செய்யப்பட்டது மேலும் மிகவும் திறமையான சூரிய ஆய்கலம் 1990களின் பிற்பகுதியில் நாசாவால் வடிவமைக்கப்பட்டு வெளிப்புறக் கோள்  / சூரிய ஆய்வு (OPSP) திட்டத்தின் மையப்பகுதிகளில் ஒன்றாக செயல்பட்டது. இத்திட்டத்தின் முதல் மூன்று பயணங்கள் திட்டமிடப்பட்டன. சூரிய  வட்டணை புளூட்டோ,  கைப்பர் பெல்ட், புளூட்டோ கைப்பர் விரைவுப் பணி, யூரோப்பா  வட்டணை வானியற்பியல் பணி யூரோப்பாவை மையமாகக் கொண்டது ஆகும்.

முதல் சூரிய ஆய்கல வடிவமைப்பு வியாழனில் இருந்து ஈர்ப்பு விசை உதவியுடன் ஒரு துருவ சுற்றுப்பாதையில் நுழைந்தது , இது சூரியனை நோக்கி நேரடியாக  அடைந்தது. இது முக்கியமான சூரிய துருவங்களை ஆராய்ந்து மேற்பரப்புக்கு இன்னும் நெருக்கமாக வந்தபோது (3 R ′ a perhihelion of 4 R ′ ′ ′′ 22′) சூரிய கதிர்வீச்சின் தீவிர மாறுபாடு ஒரு விலையுயர்ந்த பணிக்காக செய்யப்பட்டது மற்றும்  திறன் வழங்க ஒரு கதிரியக்க ஓரகத் தனிம வெப்ப மின்னாக்கி தேவைப்பட்டது.  இது வியாழன் கோளுக்கான  ஒரு நீண்ட பயணத்திற்காகவும் (3+1⁄2 ஆண்டுகள் முதல்  சூரியவண்மை  வரை செல்ல  8 ஆண்டுகள்  வரை தேவை) செய்யப்பட்டது.

நாசாவின் நிர்வாகியாக சீன் ஓ ' கீப் நியமிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து , 2003 அமெரிக்க கூட்டாட்சி  பாதீட்டுக்கான ஜனாதிபதி ஜார்ஜ் டபுள்யூ புழ்சின் கோரிக்கையின் ஒரு பகுதியாக ஓ. பி. எஸ். பி திட்டம் முழுவதும் நீக்கம் செய்யப்பட்டது. நாசா " ஆராய்ச்சி மற்றும் வளர்ச்சி " மற்றும் நிர்வாக குறைபாடுகளைச் சரிசெய்வதில் மீண்டும் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்ற புழ்சு நிர்வாகத்தின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப , நாசாவையும் அதன் திட்டங்களையும் மறுசீரமைக்க வேண்டிய தேவையை நிர்வாகி ஓ ' கீப் மேற்கோள் காட்டினார்.

2010களின் தொடக்கத்தில் சூரிய ஆய்வு திட்டப்பணிக்கான திட்டங்கள் குறைந்த விலை சூரிய ஆய்கலத்துடன் இணைக்கப்பட்டன. மறுவடிவமைப்பு செய்யப்பட்ட பணி சூரிய பலகங்கள் மூலம் இயக்கக்கூடிய மிகவும் நேரடி பறப்புப் பாதைக்குச் செல்ல பல வெள்ளி ஈர்ப்பு உதவிகளைப் பயன்படுத்துகிறது. இது வெப்பப் பாதுகாப்பு அமைப்பின் தேவைகளைக் குறைப்பதோடு, அதிக  சூரிய வண்மையயும் தருகிறது.

மே 2017 இல் , வானியற்பியலாளர் யூஜின் நியூமன் பார்க்கர் நினைவாக இந்த விண்கலம் பார்க்கர் சூரிய ஆய்கலம் என்று மறுபெயரிடப்பட்டது. நாசாவின் சூரிய மின்கலன் ஆய்வுக்கு 1.5 பில்லியன் டாலர் செலவாகும். இந்த ஏவூர்தித் திட்டத்தில் பணியாற்றிய ஏபிஎல் பொறியாளர் ஆந்திரூ  ஏ. டான்ட்சிலருக்குக் காணிக்கையாக்கப்பட்டது.

காட்சிமேடை

மேலும் காண்க 
 ஆதித்தியா எல் 1
  (ACE), 1997 இல் ஏவப்பட்டது
 , 1995 இல் ஏவப்பட்டது 
 , SDO, 2010 இல் ஏவப்பட்டது: 
 , 2006 இல் ஏவப்ப்பட்டது 
 , 1998 இல் ஏவப்ப்பட்டது 
 , 1994 இல் ஏவப்ப்பட்டது 
 
 மெசெஞ்சர், செவ்வாய் சுற்றுகலன் (2011–2015)  சூரியக் கவசத்துடன் இயங்குகிறது.
 ஜேம்சு வெப் விண்வெளி தொலைநோக்கி சூரியக் கவசம் 
 சூரியச் சுற்றுகலன்,  எசா, நாசா உருவாக்கி, 2020, பிப்ரவரி 10 அன்று ஏவப்பட்டது

குறிப்புகள்

மேற்கோள்கள்

மேலும் படிக்க

வெளி இணைப்புகள் 

 Parker Probe Plus at Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory (JHUAPL)
 Solar Probe Plus (Mission Engineering Report; JHUAPL)
 Heliophysics Research (NASA)
 Explorers and Heliophysics Projects Division (EHPD; NASA)
 Parker Solar Probe (data and news; NASA)
 Parker Solar Probe (Video/3:45; NYT; August 12, 2018)
 Parker Solar Probe (Video—360°/3:27; NASA; September 6, 2018)
 eoPortal: Mission Status
 PSP/WISPR Encounter Summaries

Webarchive template wayback links
சூரிய ஆய்வுத் திட்டங்கள்
சூரியன்