உருசியாவில் பெண்கள்

உருசியாவில் பெண்கள் (Women in Russia) உருசிய சமுதாயத்தில் பெண்கள் பல நூற்றாண்டுகளில் ஏராளமான ஆட்சிகளில் பணக்கார மற்றும் மாறுபட்ட வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளனர். உருசியா ஒரு பன்முக கலாச்சார சமூகம் என்பதால், உருசியாவில் பெண்களின் அனுபவங்கள் இன, இன, மத மற்றும் சமூக அடிப்படையில் கணிசமாக வேறுபடுகின்றன என்பதை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். ஒரு இன உருசியப் பெண்ணின் வாழ்க்கை ஒரு பாஷ்கிர், செச்சென் அல்லது யாகுட்ஸ் ( சாகா ) பெண்ணின் வாழ்க்கையிலிருந்து வியத்தகு முறையில் வேறுபடலாம் ; ஒரு கீழ்-வர்க்க கிராமப்புற குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கை ஒரு உயர் நடுத்தர வர்க்க நகர்ப்புற குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையிலிருந்து வேறுபட்டிருக்கலாம். ஆயினும்கூட, ஒரு பொதுவான வரலாற்று மற்றும் அரசியல் சூழல் பொதுவாக உருசியாவில் பெண்களைப் பற்றி பேச ஒரு அறையை வழங்குகிறது.

வரலாறு 

வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலங்களிலிருந்தே உருசியாவின் இன்றைய பிரதேசத்தில் மக்கள் வசித்து வருவதாக தொல்பொருள் சான்றுகள் தெரிவிக்கின்றன: வடக்கு காகசஸின் தாகெஸ்தான் அகுஷா பகுதியில் 1.5 மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையான ஓல்டோவன் பிளின்ட் கருவிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. இது உருசியாவில் ஆரம்பகால மனிதர்கள் இருந்ததை நிரூபிக்கிறது . உருசியர்களின் நேரடி மூதாதையர்கள் கிழக்கு ஸ்லாவ்கள் மற்றும் ஃபின்னோ-உக்ரிக் மக்கள் . 20ஆம் நூற்றாண்டின் பெரும்பகுதிக்கு, உருசியாவின் வரலாறு அடிப்படையில் சோவியத் ஒன்றியத்தின் வரலாறு. 1991இல் அதன் வீழ்ச்சி, கிழக்கு ஐரோப்பாவின் முன்னாள் கம்யூனிச முகாம் நாடுகளைப் போலவே, பொருளாதார சரிவு மற்றும் பிற சமூகப் பிரச்சினைகளுக்கு வழிவகுத்தது.

உருசியாவில் பெண்கள் ஒரு ஒற்றைக் குழு அல்ல. ஏனென்றால் நாடு மிகவும் வேறுபட்டது: உருசியாவில் கிட்டத்தட்ட 200 தேசிய / இனக்குழுக்கள் உள்ளன .(77.7% உருசியர்கள் - 2010 நிலவரப்படி  ). பெரும்பாலான மக்கள் (குறைந்தது பெயரளவில்) கிறிஸ்தவ ஆர்த்தடாக்ஸ் என்றாலும், இஸ்லாம் போன்ற பிற மதங்களும் உள்ளன (தோராயமாக 6% ).

உருசிய வரலாற்றில் பிரபலமான பெண்களில் அன்னா,  எலிசபெத், கேத்தரின் மற்றும் யெகாடெரினா வொரொன்டோசோவா-டாஷ்கோவா ஆகியோர் அடங்குவர் .

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு  

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் உருசியாவின் பெண்கள் சில வழிகளில் தங்கள் ஐரோப்பிய சகாக்களை விட அதிர்ஷ்டசாலிகள்; மற்றவர்களில், ஒரு உருசிய பெண்ணின் வாழ்க்கை மிகவும் கடினமாக இருந்தது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு என்பது சமூக மற்றும் சட்ட மாற்றங்களின் ஒரு காலமாகும். இது பெண்களுக்கு முன்பே அனுபவிக்காத வகையில் பாதிக்கத் தொடங்கியது. 1682-1725 வரை முதலாம் பேத்ரு உருசியாவை ஆட்சி செய்தார். அந்த நேரத்தில் உருசிய கலாச்சாரத்தில் பல மாற்றங்களைக் கொண்டுவந்தார். 1450களில் பைசாந்தியப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் காணப்பட்ட மரபுவழி மரபுகளை மாற்றினார். இந்த சீர்திருத்தங்களின் போது தற்போதுள்ள மூன்று முக்கிய சமூக வகுப்புகள் ஜார் மற்றும் நகர்ப்புற அமைப்புகளுக்கு அருகாமையில் மாறுபட்ட அளவுகளில் மாற்றங்களை அனுபவித்தன. அங்கு சீர்திருத்தங்கள் மிகவும் கண்டிப்பாக செயல்படுத்தப்பட்டது. பெரிய நகரங்கள் மேற்கத்தியமயமாக்கல் செயல்முறைக்கு புறம்பான கிராமப்புற கிராமங்களை விட விரைவாகவும் வெற்றிகரமாகவும் நடந்தன. பிரபுக்கள், வணிக வர்க்க பெண்கள், மற்றும் விவசாயப் பெண்கள் என் ஒவ்வொருவரும் பேதுருவின் சீர்திருத்தங்களை வித்தியாசமாகக் கண்டனர். கீழ் வகுப்பினருக்கு பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதி வரை ( கேத்தரின்  ஆட்சியின் காலத்தில்) அவர்கள் எந்த மாற்றங்களையும் காணத் தொடங்கவில்லை. இந்த சீர்திருத்தங்கள் பெண்களின் வாழ்க்கையை சட்டப்பூர்வமாக மாற்றத் தொடங்கியபோது, அவை சமூக ரீதியாக தங்கள் திறன்களை விரிவுபடுத்தவும் உதவியது. இந்த நூற்றாண்டின் பேதுருவின் சீர்திருத்தங்கள் சமுதாயத்தில் அதிகமான பெண் பங்கேற்பை அனுமதித்தன. அதற்கு முன்னர் அவர்கள் மனைவிகள் மற்றும் தாய்மார்கள் என்ற சிந்தனையாக இருந்தனர். "உருசிய சமுதாயத்தில் பெண்களின் இடத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றம், மொத்தம் எழுபது ஆண்டுகளாக ஐந்து பெண்கள் தங்கள் பெயர்களில் பேரரசை ஆண்டதை விட சிறப்பாக விளங்க முடியாது."

பெண்களுக்கான கல்வி 
பேதுருவுக்கு முந்தைய நூற்றாண்டுகளில், உருசிய ஜார் மன்னர்கள்  ஒருபோதும் தங்கள் மக்களுக்கு கல்வி கற்பதில் அக்கறை காட்டவில்லை. செல்வந்தர்களாகவோ அல்லது செர்ஃப்களாகவோ இருந்தாலும் கூட. கல்வி சீர்திருத்தங்கள் பேதுருவின் மேற்கத்தியமயமாக்கலின் பெரும் பகுதியாக இருந்தன; இருப்பினும், இரண்டாம் கேத்தரினின் சீர்திருத்தங்கள் வரை ஒவ்வொரு வகுப்பினருக்கும் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் கல்வி உரிமைகள் பொருந்தின. சிறுமிகளுக்கான கல்வி முக்கியமாக வீட்டிலேயே நிகழ்ந்தது. அவர்கள் கல்வியைப் பெறுவதை விட மனைவி மற்றும் தாயாக தங்கள் கடமைகளைப் பற்றி அறிந்து கொள்வதில் கவனம் செலுத்தினர். "பெண்களுக்கு முறையான கல்வியை வழங்குவது 1764 மற்றும் 1765 ஆம் ஆண்டுகளில் தொடங்கியது, இரண்டாம் கேத்தரின் முதலில் புனித பீட்டர்ஸ்பர்க்கில் பிரபுக்களின் சிறுமிகளுக்கான ஸ்மோல்னி நிறுவனத்தையும் பின்னர் சாமானியர்களின் மகள்களுக்கான நோவோடெவிச்சி நிறுவனத்தையும் நிறுவினார்."

குறிப்புகள்