Suchinthana/ta-wikipedia huggingface dataset:
குஜராத் லயன்சு

குஜராத் லயன்சு (Gujarat Lions, சுருக்கமாக GL) என்பது இந்தியன் பிரீமியர் லீக்கின் ஒன்பதாவது மற்றும் பத்தாவது பருவம் மட்டும் விளையாடும் துடுப்பாட்ட அணி ஆகும். இது ராஜ்கோட், குசராத்து நகரத்தை மையமாக கொண்டுள்ளது. தவறான முறையில் சூதாட்டத்தில் ஈடுபட்ட உரிமையாளர்களை கொண்ட இரு அணிகளான சென்னை சூப்பர் கிங்ஸ் மற்றும் ராஜஸ்தான் ராயல்ஸ் ஆகியவற்றின் நீக்குதல் காரணமாக இரு வருடம் அந்த அணிகள் இந்தியன் பிரீமியர் லீக் தொடரில் விளையாடவில்லை. இவற்றின் இடத்தை நிரப்ப இந்த அணி விளையாடியது. 2018 ஆம் ஆண்டில் சென்னை சூப்பர் கிங்ஸ் மற்றும் ராஜஸ்தான் ராயல்ஸ் ஐபிஎல் திரும்பிய பிறகு, குஜராத் லயன்சு மற்றும் ரைசிங் புனே சூப்பர்ஜியான்ட்சு அணிகள் கலைக்கப்பட்டது.

மேற்கோள்கள் 

இந்தியன் பிரீமியர் லீக் அணிகள்
ஷாஜகான்பூர் மாவட்டம்

ஷாஜகான்பூர் மாவட்டம் (Shahjahanpur district), இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் 70  மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் ஷாஜகான்பூர் ஆகும். இது பரேலி கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.

மாவட்ட எல்லைகள்
இம்மாவட்டத்தின் வடக்கில் பிலிபித் மாவட்டம், கிழக்கில் லக்கிம்பூர் கேரி மாவட்டம், தென்கிழக்கில் ஹர்தோய் மாவட்டம், தென்மேற்கில்  பரூக்காபாது மாவட்டம், மேற்கில் பதாவுன் மாவட்டம்,  வடமேற்கில் பரேலி மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.

மாவட்ட நிர்வாகம்
இம்மாவட்டம்   சதர், பெவாயன், தில்ஹர் மற்றும் ஜலாலாபாத் என நான்கு வருவாய் வட்டங்களையும்; கட்ரா, ஜலாலாபாத், தில்ஹர், பெவாயன், ஷாஜகான்பூர் மற்றும் தத்ரௌல் என ஆறு சட்டமன்ற தொகுதிகளையும்; ஷாஜகான்பூர் என ஒரு மக்களவைத் தொகுதியும் கொண்டது.

புவியியல்
4575 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டதில் பாயும் முக்கிய ஆறுகள் இராம்கங்கா மற்றும் கோமதி ஆறுகள் ஆகும். கத்தன்னா, ஜும்கா மற்றும் மென்சி ஆறுகள் கோமதி ஆற்றில் கலக்கிறது. வளமான மண்னும் நீர் ஆதாரம் மிக்க கங்கைச் சமவெளியில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் முக்கிய விளைபொருட்கள் கோதுமை, நெல் மற்றும் கரும்பு, உருளைக்கிழங்கு ஆகும்.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 3,006,538 ஆக உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் 80.24% மக்களும்;  நகரப்புறங்களில் மக்களும் 19.76% வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி  விகிதம்  18.00% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 
1,606,403 ஆண்களும்  மற்றும் 1,400,135 பெண்களும் உள்ளனர். பாலின விகிதம் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு  872 பெண்கள்  வீதம் உள்ளனர். 4,388 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 685 மக்கள் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  59.54% ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 68.18% ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 49.57% ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 502,625 ஆக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை 2,412,595  (80.24 %)  ஆகவும்,  இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை 527,581  (17.55 %)  ஆகவும்,  கிறித்தவ, சீக்கிய,  பௌத்த, சமண சமய மக்கள் தொகை கணிசமாக உள்ளது.

மொழிகள்
உத்தரப் பிரதேச பிரதேச மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன்,  உருது  மற்றும் வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 ஷாஜகான்பூர் மாவட்ட இணையதளம்
  Website of Shahjahanpur 

உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள மாவட்டங்கள்
ரைசிங் புனே சூப்பர்ஜியான்ட்சு

ரைசிங் புனே சூப்பர்ஜியான்ட்சு (சுருக்கமாக RPS) என்பது இந்தியன் பிரீமியர் லீக்கின் ஒன்பதாவது மற்றும் பத்தாவது பருவம் மட்டும் விளையாடும் துடுப்பாட்ட அணி ஆகும். இது புனே, மகாராட்டிர நகரத்தை மையமாக கொண்டுள்ளது. தவறான முறையில் சூதாட்டத்தில் ஈடுபட்ட உரிமையாளர்களை கொண்ட இரு அணிகளான சென்னை சூப்பர் கிங்ஸ் மற்றும் ராஜஸ்தான் ராயல்ஸ் ஆகியவற்றின் நிக்குதல் காரணமாக இரு வருடம் அந்த அணிகள் இந்தியன் பிரீமியர் லீக் தொடரில் விளையாட இயலாது. அவற்றின் இடத்தை நிரப்ப இந்த அணி மற்றும் குஜராத் லயன்சு அணி விளையாடியது. இந்த அணியின் உரிமையாளர் சஞ்சீவ் கோயங்கா ஆவார். 2018 ஆம் ஆண்டில் சென்னை சூப்பர் கிங்ஸ் மற்றும் ராஜஸ்தான் ராயல்ஸ் ஐபிஎல் திரும்பிய பிறகு, ரைசிங் புனே சூப்பர்ஜியான்ட்சு மற்றும் குஜராத் லயன்சு அணிகள் கலைக்கப்பட்டது.

மேற்கோள்கள்

இந்தியன் பிரீமியர் லீக் அணிகள்
ஹாப்பூர் மாவட்டம்

ஹாப்பூர் மாவட்டம் (Hapur district), இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் 75  மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் ஹாப்பூர்  ஆகும். இது மீரட் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. ஹாப்பூர் நகரம் தேசிய தலைநகர வலையத்துள் அமைந்துள்ளது.

காசியாபாத் மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளைக் கொண்டு, 28  செப்டம்பர் 2011 அன்று  பஞ்சசீல நகர் மாவட்டம்   என்ற பெயரில் துவக்கப்பட்ட இம்மாவட்டத்தின் பெயரை சூலை 2012 அன்று ஹாப்பூர் மாவட்டம் என பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.

ஹாப்பூர் மாவட்டம் ஹாப்பூர், கர்முக்தேஸ்வர், தௌலானா என மூன்று வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டது.

 
ஹாப்பூர் நகரத்தின் மக்கள்தொகை 13,28,322 ஆகும். இந்நகரம் எஃகு குழாய், குழல் வடிவ எஃகு குழாய் உற்பத்தி செய்யும் மையமாக உள்ளது.  மேலும் அப்பளம், கூம்பு வடிவமும், குழல் வடிவமும் அமையப்பெற்ற காகிதப் பொருட்களுக்கு பெயர் பெற்றது.  ஹாப்பூர் நகரம் புது தில்லி நகரத்திலிருந்து  கிழக்கே 60 கி மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது. தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 24 தில்லி - லக்னோவை இணைக்கும் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 24 ஹப்பூர் நகரத்தின் வழியாக செல்கிறது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவர் மற்றும்  இசுலாமிய சமயத்தவர் கூடுதலாகவும், கிறித்தவ, சீக்கிய,  பௌத்த, சமண சமய மக்கள் குறைவான எண்ணிக்கையிலும் உள்ளனர்.

மொழிகள்
உத்தரப் பிரதேச பிரதேச மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன்,  உருதும்,  வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகின்றன.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
  ஹப்பூர் மாவட்ட இணையதளம்

உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள மாவட்டங்கள்
பிலிபித் மாவட்டம்

பிலிபித் மாவட்டம் (Pilibhit district) இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் 70  மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் பிலிபித்  ஆகும். இது  பரேலி கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இம்மாவட்டம் இந்திய - நேபாள எல்லையில் அமைந்த உத்தரப் பிரதேச மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும்.

இந்திய அரசின் அமைச்சர் மேனகா காந்தி பிலிபித் மக்களவைத் தொகுதியிலிருந்து ஐந்து முறை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர். 1947-ஆம் ஆண்டில் இந்தியப் பிரிவினைக்கு பின்னர் வங்காள மக்களும், சீக்கிய மக்களும் அதிகமாக குடியேறி வாழும் உத்தரப் பிரதேச மாவட்டங்களில் பிலிபித் மாவட்டமும் ஒன்றாகும்.

இம்மாவட்டத்தில் புலிகள் காப்பகம் செப்டம்பர் 2008-இல் துவக்கப்பட்டது.

மாவட்ட அமைவிடம்
பிலிபித் மாவட்டத்தின் வடகிழக்கில் நேபாளம், கிழக்கில் லக்கிம்பூர் கேரி மாவட்டம், வடமேற்கில் உதம்சிங் நகர் மாவட்டம் மற்றும் உத்தராகண்டம் மாநிலம், தெற்கில் ஷாஜகான்பூர் மாவட்டம், மேற்கில் பரேலி மாவட்டம்  எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.

மாவட்ட நிர்வாகம்
பிலிபித் மாவட்டம் பிலிபித், புராண்பூர் மற்றும் பிசால்பூர் என மூன்று வருவாய் வட்டங்களையும்,  அமாரியா, மரௌரி, ல்லௌரிகேரா, பர்கேரா, பில்சந்தா, பிசால்பூர் மற்றும் புராண்பூர் என ஏழு ஊராட்சி ஒன்றியங்களையும், பிலிபித் நகரம் 52 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட மாநகராட்சி மன்றம் கொண்டுள்ளது. மேலும் ஒன்பது நகராட்சிகளும் இம்மாவட்டம் கொண்டுள்ளது.

பொருளாதாரம்
நீர் வளம் மிக்க இம்மாவட்டத்தில் அதிகாக கரும்பு பயிரிடப்படுவதால், இம்மாவட்டத்தில் நான்கு  சர்க்கரை ஆலைகள் உள்ளது. மேலும் நெல் அரவை ஆலைகள், செங்கல் சூலைகள், மதுபானத் தொழிற்சாலைகள், மாவு ஆலைகள் மற்றும் பன்சூரி வகை புல்லாங்குழல் தயாரிக்கும் ஆலையும் உள்ளது.

போக்குவரத்து
புதுதில்லியிலிருந்து சாலை வழியாக  274 கி மீ தொலைவிலும், மாநிலத் தலைநகர் லக்னோவிலிருந்து சாலை வழியாக 270 கி மீ தொலைவிலும்; இருப்புப்பாதை வழியாக 259 கி மீ தொலைவிலும் பிலிபத் நகரம் அமைந்துள்ளது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 2,031,007 ஆக உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் 82.70% மக்களும்;  நகரப்புறங்களில் மக்களும் 17.30% வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி  விகிதம் 23.45% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 1,072,002 ஆண்களும்  மற்றும் 959,005 பெண்களும் உள்ளனர். பாலின விகிதம் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 895  பெண்கள்  வீதம் உள்ளனர். 3,686 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 551 மக்கள் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  61.47% ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 71.70% ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 50.00% ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 304,920 ஆக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை 1,449,007  (71.34 %)  ஆகவும்,  இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை 489,686  (24.11 %)  ஆகவும்,  சீக்கிய,  மக்கள் தொகை 84,787  (4.17 %) ஆகவும் மற்றும் கிறித்தவ, பௌத்த, சமண சமய மக்கள் தொகை கணிசமாகவும் உள்ளது.

மொழிகள்
உத்தரப் பிரதேச பிரதேச மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன்,  உருது  மற்றும் வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 பிலிபித் மாவட்ட இணையதளம்

உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள மாவட்டங்கள்
பிலிபத் மாவட்டம்
பாணபட்டர்

பாணபட்டர் (Bāṇabhaṭṭa) (ஸம்ஸ்க்ருதம்: बाणभट्ट), பொ ஊ ஏழாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இந்தியாவின்  சமஸ்கிருத மொழி இலக்கிய ஆசிரியரும், கவிஞரும் ஆவார்.

தானேசர் மற்றும் கன்னோசி தலைநகராகக் கொண்டு வட இந்தியாவை பொ ஊ 606 முதல் பொ ஊ 647 முடிய ஆண்ட பேரரசர் ஹர்ஷவர்தனரின் அரசவையில் பாணபட்டர் தலைமை அரசவைக் கவியாக இருந்தவர்.
 
பாணபட்டரின் முதன்மை எழுத்துக்களில் ஹர்ஷ சரித்திரம்  (Harshacharita) என்ற நூல் மற்றும் ஹர்ஷரின் ஆட்சி முறைகள் (Deeds of Harsha) குறித்தான ஸம்ஸ்க்ருத நூல்கள் சிறப்பானதாகும்.
 உலகின் முதல் புதினம் என அழைக்கப்படும் காதம்பரி நூலை முடிப்பதற்குள் பாணபட்டர் மறைந்திடவே, அவரது மகன் பூஷணப்பட்டர் (Bhūṣaṇabhaţţa) என்பவர், காதம்பரி (Kadambari) காதல் புதினத்தை  தொடர்ந்து எழுதி முழுமையாக்கி வெளியிட்டார்.
இந்த மூன்று நூல்களும் ஸம்ஸ்க்ருத இலக்கியத்தில் குறிப்பிடத்தக்கவைகளாகும்.
பாணபட்டர் எழுதிய சண்டிகாஷ்டகம் மற்றும் பார்வதிபரிநயணம் (பார்வதி கல்யாணம்)  நாடக நூலாகும்.

வாழ்க்கை
சித்திரபானு - இராஜதேவி இணையருக்கு, மகத நாட்டில் தற்கால பிகார் மாநிலத்தின் சரண் மாவட்டத்தின் தலைமையிடமான சாப்ரா நகரத்திலிருந்து சிறிது தொலைவில் உள்ள ஹிரண்யவாகு   ஆற்றாங்கரையில் அமைந்த பிரதிகூடம்  எனும் கிராமத்தில் பிறந்தவர். பாணபட்டர் வாத்சாயனர் கோத்திரத்தில், போஜ குலத்தில் பிறந்தவர்.
தந்தையின் மறைவுக்குப் பின்னர் ஹர்சவர்தனரின் அழைப்பின் பேரில் தானேசர் நகரத்திற்குச் சென்றார்.

படைப்புகள்

மேற்கோள்கள்

 The Harsa-Carita of Bana. Translated by E. B. Cowell and F. W. Thomas.  London: Royal Asiatic Society, 1897, 4-34.

ஆதாரநூற்பட்டியல்

வெளி இணைப்புகள்
 
 

சமசுகிருத நூலாசிரியர்கள்
சமசுகிருத அறிஞர்கள்
இந்திய வெள்ளை அரிவாள் மூக்கன்

இந்திய வெள்ளை அரிவாள் மூக்கன் அல்லது கருந்தலை அரிவாள் மூக்கன் (Black-headed Ibis) இப்பறவை அரிவாள் மூக்கன் என்ற இனத்தைச் சார்ந்த ஒரு பறவையாகும். இதன் குடும்பப்பெயர் திரிச்கொனிதிடெ (Threskiornithidae) என்பதாகும். இந்தியாவில் தமிழ் நாட்டுப்பகுதியைச் சார்ந்த பறவையான இது இந்திய துணைக் கண்டப்பகுதி, தென் மேற்கு ஆசியப் பகுதி, வடக்கு இந்தியா, வங்காளதேசம், நேபாளம், இலங்கை, மேலும் ஜப்பான் போன்ற கீழ்திசை நாடுகளில் பரவியுள்ளது. பெரிய மரக்கிளைகளின் மேல் கூடுகட்டி 2 முதல் 4 முட்டைகள் வரை இடுகிறது.
நீர் நிலைகளுக்கு அருகில் அமைந்துள்ள புல்வெளிகளில் காணப்படும் பூச்சிகள், சிறிய தவளைகளைப் பிடித்து உட்கொள்கிறது. மென்மையான தனது பாதங்களைக் கொண்டு குறைவான நீர் நிலைகளின் தனது வளைந்த அலகால் உணவுகளைப் பிடிக்கிறது. தனது உணவைத் தேடும்போது சன்னமாக ஒலி எழுப்புகிறது.இவற்றில் ஆண் பறவை 75 செமீ உயரம் வரை வளருகிறது. உடல் முழுவதிலும் வெள்ளை நிறத்தில் இருந்தாலும் இதன் அலகு மட்டும் கருமையான நிறம் கொண்டு காணப்படுகிறது.

படக்காட்சி

மேற்கோள்கள்

மேலும் படிக்க
 Grimmett, Inskipp and Inskipp; Birds of India. 

தமிழ்நாட்டுப் பறவைகள்
அரிவாள் மூக்கன்
இந்தியப் பறவைகள்
இலங்கைப் பறவைகள்
தமிழ்நாட்டில் காணப்படும் பறவைகள்
மியான்மர் பறவைகள்
கோபால்கஞ்ச் மாவட்டம்

கோபால்கஞ்ச் (Gopalganj) வட இந்தியாவின் பிகார் மாநிலத்தின் 38 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்ட நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் கோபால்கஞ்ச் ஆகும். இது சரண் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.

மாவட்டத்தின் அமைவிடம்
கோபால்கஞ்ச் மாவட்டத்தின் வடக்கில் மேற்கு சம்பாரண் மாவட்டம், கிழக்கில் கிழக்கு சம்பாரண் மாவட்டம், தென்கிழக்கில் முசாபர்பூர் மாவட்டம் மற்றும் சரண் மாவட்டம், தெற்கில் சிவான் மாவட்டம், மேற்கில் உத்தரப் பிரதேசத்தின் தியோரியா மாவட்டம், வடமேற்கில் உத்தரப் பிரதேசத்தின் குஷிநகர் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.

மாவட்ட நிர்வாகம்
கோபால்கஞ்ச் மாவட்டம் கோபால் கஞ்ச் மற்றும் ஹதுவா என இரண்டு உட்கோட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. கோபால்கஞ்ச் உட்கோட்டத்தில் குசைகோட்டே என ஒரு ஊராட்சி ஒன்றியம் கொண்டுள்ளது. ஹதுவா உட்கோட்டத்தில் கதேயா, பஞ்சதௌரி, விஜய்பூர், போரே புல்வாரியா என நான்கு ஊராட்சி ஒன்றியங்களைக் கொண்டுள்ளது.

அரசியல்
கோபால்கஞ்ச் மாவட்டம் வைகுந்தபூர், பரௌலி, கோபால்கஞ்ச், குசாய் கோட்டே, போரே, ஹதுவா  என ஆறு சட்டமன்ற தொகுதிகளையும்; கோபால்கஞ்ச் மக்களவைத் தொகுதியும் கொண்டுள்ளது.

பொருளாதாரம்
இந்தியாவில் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 250 மாவட்டங்களில் கோபால்கஞ்ச் மாவட்டத்தையும் இந்திய அரசு  2006-இல் அறிவித்துள்ளது. எனவே இம்மாவட்டத்தின் ஊரக வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம் நிதியுதவி வழங்கி வருகிறது.

போக்குவரத்து
லக்னோ - பரவுனி நகரங்களை இணைக்கும் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 28 கோபால்கஞ்ச் வழியாக செல்கிறது.

மக்கள் தொகையியல் 
2011-ஆம் ஆண்டு மக்கட்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, கோபால்கஞ்ச் மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை 2,558,037 ஆக உள்ளது. அதில் ஆண்கள் 1,269,677 ஆகவும்; பெண்கள் 1,288,360 ஆகவும் உள்ளனர்.  4000  சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் அடர்த்தி, ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 1258 நபர்கள் வாழ்கின்றனர்.
மக்கள் தொகை வளர்ச்சி விகிதம் கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001 - 2011) 18.83% ஆக உயர்ந்துள்ளது. பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு 1015 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். மாவட்ட சராசரி படிப்பறிவு 67.04% ஆக உள்ளது.  மொத்த மக்கள் தொகையில் பட்டியல் சமூக மக்கள் 12.43% ஆகவும்; பட்டியல் பழங்குடி மக்கள்  0.29% ஆகவும் உள்ளனர்.

மொழிகள்
தேவநாகரி எழுத்துக்களுடன் கூடிய போஜ்புரி மொழி மற்றும் இந்தி மொழி அதிகம் பேசப்படும் மொழிகளாக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவகள்  மற்றும்  இசுலாமிய சமயத்தவர்கள்  அதிகமாகவும்,  கிறித்தவ, சீக்கிய,  பௌத்த, சமண சமய மக்கள் கணிசமாக உள்ளனர்.

புகழ் பெற்றவர்கள்
 லாலு பிரசாத் யாதவ்
 ராப்ரி தேவி

மேற்கோள்கள்

பீகார் மாவட்டங்கள்
சிங்க் தீவுகள்

சிங்க் தீவுகள் ( Cinque Islands ) என்பவை இந்தியாவின், அந்தமான் தீவுகளைச் சேர்ந்த இரட்டைத் தீவுகளாகும். இத்தீவுக்கு போர்ட்பிளேயரில் இருந்து ஒருமணிநேரம் தரைவழியாகவும், ஒரு மணிநேரம் கடல்வழியாகவும் பயணம்செய்து அடையவேண்டிய தொலைவில் இருக்கிரது. இவற்றின் வடக்கே டன்கான் நீரினையுள்ளது. ருட்லாண்ட் தீவு மற்றும் பாசேஷ் தீவு ஆகியவற்றுக்கு இடையில் உள்ளன.  
 வடக்கு சிங்க் தீவு
 தெற்கு சிங்க் தீவு
இந்த இரண்டு தீவுகளும் மணல் பாதையால் இணைக்கப்பட்டுள்ளதால் இவற்றை ஒரே தீவாக கருதி சிங்க் தீவு என அழைக்கின்றனர்.

இந்த சிங்க் தீவுகள் ஆழ்நீர் தாவுதலுக்கு பகழ்பெற்ற இடமாகும். வடக்கு சிங்க் மற்றும் ரூட்லாண்ட் இடையிலான நீர் சந்தியை மன்னிர் இணைப்பு என வழங்கப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள் 

அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளின் தீவுகள்
ஜமூய் மாவட்டம்

ஜமூய் மாவட்டம் (Jamui district) வட இந்தியாவின் பிகார் மாநிலத்தின் 38 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் ஜமூய் நகரம் ஆகும். இது முங்கேர் கோட்டத்தில் பிகார் - ஜார்கண்ட் மாநில எல்லையில் அமைந்துள்ளது.

வரலாறு
சமண சமய 24-வது தீர்த்தங்கரர் மகாவீரர் இம்மாவட்டத்தில் பாயும் உஜ்ஜிஹுவாலியா ஆற்றாங்கரையில் உள்ள ஜம்பியா கிராமத்தில்  அறிவொளி  பெற்றார் என சமண சமய சாத்திரங்கள் கூறுகிறது. எனவே இவ்விடம் சமணர்களின் புனித தலமாக விளங்குகிறது.

13ஆம் நூற்றாண்டின் வரலாற்றுக் காலத்தில் இம்மாவட்டம் சந்தேலர்களின் தலைமையகமாக இருந்தது. 
 
இந்தியாவில் நக்சலைட் மற்றும் மாவோயிஸ்டு போராளிகளின் ஆதிக்கம் நிறைந்த சிவப்பு தாழ்வாரம் பகுதிகள் எனப்படும் 83 மாவட்டங்களில் ஜமூய் மாவட்டமும் ஒன்றாகும்.

பொருளாதாரம்
3098 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் Jamui district மைக்கா, நிலக்கரி, இரும்பு கனிமச் சுரங்கங்கள் கனிசமாக கொண்ட மாவட்டமாக இருப்பினும், இந்தியாவில் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 250 மாவட்டங்களில் ஒன்றாக ஜமூய் மாவட்ட்த்தை, இந்திய அரசு  2006-இல் அறிவித்துள்ளது. எனவே இம்மாவட்டத்தின் ஊரக வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம் நிதியுதவி வழங்கி வருகிறது.

தங்கச் சுரங்கம்
ஜமூய் மாவட்டத்தில் மிகப் பெரிய அளவுக்கு தங்கம் இருப்பதாக இந்திய புவியியல் ஆய்வு அமைப்பு தெரிவித்துள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் 37,600 கிலோ கிராம் எடையுள்ள தங்கத் தாது துகள்கள் கிடைக்கும் என ஆய்வில் தெரியவந்துள்ளது. இதனால் ஜமூய் மாவட்டத்தில் தங்கச் சுரங்கங்கள் வெட்ட தேசிய புவியியல் ஆய்வு அமைப்பு மற்றும் தேசிய தாதுப் பொருள் மேம்பாட்டு வாரியம் ஆகியவற்றுக்கு பிகார் மாநில அரசு மே, 2022 ஆண்டில் அனுமதி வழங்கியுள்ளது.

மாவட்ட நிர்வாகம்
இம்மாவட்டம் ஒரு வருவாய் உட்கோட்டத்தையும்; பத்து ஊராட்சி ஒன்றியங்களையும் ; 12 காவல் நிலையங்களையும்; 153 ஊராட்சி மன்றங்களையும்; 1528 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 1,760,405 ஆக உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் 91.74% மக்களும்;  நகரப்புறங்களில் மக்களும் 8.26% வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி  விகிதம் 25.85% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 916,064 ஆண்களும்  மற்றும் 844,341 பெண்களும் உள்ளனர். பாலின விகிதம் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 922  பெண்கள்  வீதம் உள்ளனர். 3,098 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 568 மக்கள் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு   59.79% ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 71.24% ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 47.28% ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 324,513 ஆக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை 1,525,746  (86.67 %)  ஆகவும்,  இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை 217,621  (12.36 %)  ஆகவும்,  கிறித்தவ, சீக்கிய,  பௌத்த, சமண சமய மக்கள் தொகை கணிசமாக உள்ளது.

மொழிகள்
பிகார் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன்,  போஜ்புரி மொழி, உருது  மற்றும் வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

போக்குவரத்து
முகல்சராய் மற்றும் பாட்னா  வழியாக தில்லி - ஹவுரா நகரங்களை இணைக்கும், ஜமூய் தொடருந்து நிலையம்  வட இந்தியாவின் முக்கிய நகரங்களை இருப்புப்பாதையால் இணைக்கிறது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
  ஜமூய் மாவட்ட இணையதளம்
  ஜமூய் தகவல் மையம் 

பீகார் மாவட்டங்கள்
4-புரோமோவனிலின்

4-புரோமோவனிலின் (4-Bromoaniline) என்பது C6H6BrN என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இச்சேர்மத்தில் அனிலின் மூலக்கூறு ஒரு புரோமின் அணுவால் பதிலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. வர்த்தகரீதியாகவும் இச்சேர்மம் விற்பனைக்குக் கிடைக்கிறது. கோம்பெர்க்-பச்மான் வினை வழியாக பாரா-புரோமோபீனைல் தயாரிக்கையில் கட்டுறுப்புத் தொகுதியாக 4-புரோமோவனிலின் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள் 

புரோமோபென்சீன் வழிப்பெறுதிகள்
அரோமாட்டிக் சேர்மங்கள்
அனிலின்கள்
சரண் மாவட்டம்

சரண் மாவட்டம் (Saran District) வட இந்தியாவின் பிகார் மாநிலத்தின் 38 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். சரண் கோட்டத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத் தலைமையிடம் சாப்ரா நகரம் ஆகும்

பொருளாதாரம்
இந்தியாவில் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 250 மாவட்டங்களில் ஒன்றாக இம்மாவட்டத்தை இந்திய அரசு 2006-ஆம் ஆண்டில் அறிவித்துள்ளது. பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 38 பிகார் மாவட்டங்களில் இம்மாவட்டமும் ஒன்றாகும்.  இம்மாவட்டத்தின் ஊரக வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம் நிதியுதவி செய்கிறது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 2,022,821 ஆக உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் 91.06% மக்களும்;  நகரப்புறங்களில் மக்களும் 8.94% வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி  விகிதம் 21.64% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 2,022,821 ஆண்களும்  மற்றும் 1,929,041 பெண்களும் உள்ளனர். பாலின விகிதம் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 954  பெண்கள்  வீதம் உள்ளனர். 2,641 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 1,496 மக்கள் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  65.96% ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 77.03% ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 54.42% ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 681,142 ஆக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை  3,534,772  (89.45 %)  ஆகவும்,  இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை 406,449  (10.28 %)  ஆகவும்,  கிறித்தவ, சீக்கிய,  பௌத்த, சமண சமய மக்கள் தொகை கணிசமாக உள்ளது.

மக்கள் தொகையில் பட்டியல் சமூக மக்கள் 3,01,306 ஆக உள்ளனர்.

மொழிகள்
பிகார் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன்,  போஜ்புரி மொழி, உருது  மற்றும் வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

மாவட்ட நிர்வாகம்
இம்மாவட்டம் சாப்ரா, மர்கௌரா, சோன்பூர் என மூன்று வருவாய் உட்கோட்டங்களும்; ஊரக வளர்ச்சித் திட்டங்களை நிறைவேற்ற இருபது ஊராசி ஒன்றியங்களையும் கொண்டுள்ளது.

அரசியல்
இம்மாவட்டத்தில் உள்ள பத்து சட்டமன்றத் தொகுதிகள் வருமாறு; ஏக்மா, மஞ்சி, பனியாப்பூர், தாரியா, மர்கௌரா, சாப்ரா, கர்கா, அம்னௌர், பர்சா மற்றும் சோன்பூர். இம்மாவட்டத்தில் சரண் மற்றும் மகாராஜ்கஞ்ச் என இரண்டு மக்களவைத் தொகுதிகள் உள்ளது.

கல்வி மற்றும் தொழில் நிறுவனங்கள்

கல்வி
1. ஜெயப்பிரகாஷ் பல்கலைக்கழகம் 
2. இராஜேந்திரா கல்லூரி  
3. ராம் ஜெய்பால் கல்லூரி  
4. ஜெகதம் கல்லூரி 
5. பல்தொழில் நுட்பக் கல்லூரி, மர்கௌரா

தொழில் 
1. சரண் பொறியியல் நிறுவனம், மர்கௌரா
2. சரண் மதுபான தொழிற்சாலை, மர்கௌரா
3. சர்க்கரை ஆலை, மர்கௌரா
4. இரயில் சக்கரம் தொழிற்சாலை, மர்கௌரா
5. இரயில் சக்கரம் தொழிற்சாலை, தாரியாப்பூர்  
6. இரயில் பெட்டி தொழிற்சாலை, சோன்பூர் 
7. இரயில் டீசல் இன்ஜின் தொழிற்சாலை, மர்கௌரா

போக்குவரத்து

சாலைப் போக்குரவரத்து
நாட்டின் முக்கிய நகரங்களை இணைக்கும் ஐந்து தேசிய நெடுஞ்சாலைகள் இம்மாவட்டத்தை கடந்து செல்கிறது. அவைகள் வருமாறு;
 தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 28 பி
 தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 85
 தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 101
 தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 102
  தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 19

தொடருந்து
தில்லி - லக்னோ, கான்பூர் - பாட்னா - கொல்கத்தா நகரங்களை இணைக்கும் இருப்புப்பாதைகள் சாப்ரா தொடருந்து நிலையம் வழியாக செல்கிறது.

புகழ் பெற்றவர்கள்
 ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணன் 
 இராஜேந்திரபிரசாத்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
Saran Information Portal 
சரண் மாவட்ட இணையதளம் 

பீகார் மாவட்டங்கள்
மண்டகப்பட்டு

மண்டகப்பட்டு (Mandagappattu) இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள விழுப்புரம் மாவட்டம், விக்கிரவாண்டி வட்டம், விக்கிரவாண்டி ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள மண்டகப்பட்டு ஊராட்சியில் அமைந்த சிற்றூர் ஆகும். 2011-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி மண்டகப்பட்டு கிராமத்தின் மக்கள் தொகை 1,965 ஆகும்.

சிறப்பு
 

மகேந்திர பல்லவன் என்கிற பல்லவ மன்னனால் உருவாக்கப்பட்ட தமிழகத்தின் முதல் குடைவரைக் கோவிலாகக் கருதப்படும் மண்டகப்பட்டு குடைவரைக் கோயிலான இலக்சிதன் கோயில் எனும் மண்டகப்பட்டு திருமூர்த்தி கோவில் இங்கு அமைந்துள்ளது. இதுவே தமிழகத்தின் முதல் குடைவரைக் கோயிலாகும். கி.பி 590 முதல் கி.பி 630 வரை தமிழகத்தை ஆட்சி புரிந்த பல்லவ மன்னனான  முதலாம் மகேந்திரவர்மனால் அமைக்கப்பட்டது. இக்கோயில். தமிழகக் கட்டிடக்கலை வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையாகக் கருதப்படுகின்றது. மிகவும் எளிய, எழில் வாய்ந்த குடைவரைக் கோயிலாக இக்கோயில் விளங்குகிறது.

மேற்கோள்கள்

விழுப்புரம் மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
ரோகில்கண்ட்

ரோகில்கண்ட் (Rohilkhand) என்பது வட இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் வடமேற்கு பகுதிகளாகும். இப்பகுதியினை ரோகில்கண்ட் என இங்கு குடியேறிய ஆப்கானிய பஷ்தூன் மக்களால் பெயரிடப்பட்டது. எனவே இப்பகுதியில் வாழ்ந்த ஆப்கானிய பஷ்தூன் இன மக்களை ரோகில்லா பதான்கள் என வரலாற்று ஆசிரியர்கள் அழைப்பர். 
 
மகாபாரத இதிகாசத்தில் ரோகில்கண்ட் பகுதியை மத்சய நாடு எனக் குறிப்பிட்டுள்ளது.

புவியியல்
கங்கைச் சமவெளியின் மேற்பகுதியில் 25,000 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட வளமான வண்டல் மண் கொண்ட நிலப்பகுதியாகும். ரோகில்கண்ட் பகுதியின் தெற்கில் கங்கை ஆறும். மேற்கில் உத்தராகண்டம் மாநிலம், வடக்கில் நேபாளம், கிழக்கில் அவத் இராச்சியப் பகுதிகளை எல்லைகளாகக் கொண்டது.

ரோகில்கண்ட் பகுதியில் தற்கால உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் பரேலி மாவட்டம், மொராதாபாத் மாவட்டம், ராம்பூர் மாவட்டம், பிஜ்னோர் மாவட்டம், பிலிபித் மாவட்டம், ஷாஜகான்பூர் மாவட்டம்,  பதாவுன் மாவட்டங்கள் அடங்கியிருந்தது.

வரலாறு
இராஜபுத்திர குல மன்னர்களின் எழுச்சியை அடக்க மொகலாய மன்னர் அவுரங்கசீப் ஆப்கானிய முரட்டு பழங்குடி மக்களான பஷ்தூன் மக்களை இப்பகுதியில் கூட்டம் கூட்டமாக குடியமர்த்தினார். 
பஷ்தூன் மொழியில் ரோ எனில் மலைகள் என்று பொருள். எனவே ரோகில்லாக்கள் எனில் மலை மக்கள் எனப் பொருள்படியாக இப்பகுதியை ரோகில்கண்ட் என பெயரிட்டனர். இவர்களது தலைநகரம் பரேலி நகரம் ஆகும். 

மராத்தியப் படைகள் 1751–1752-ஆம் ஆண்டில் ஆப்கானியர்கள் ஆண்ட ரோகில்கண்ட் பகுதியையும், அயோத்தி நவாபிடமிருந்து  அவத் இராச்சியத்தையும் கைப்பற்றினர்.  
போரில் தோற்ற ஆப்கானிய ரோகில்லாக்கள் தற்கால உத்தராகண்டம் மாநில குமாவுன் மலைப்பகுதிகளில் புகழிடம் அடைந்தனர். 

பின்னர் 1761-இல் நடந்த மூன்றாம் பானிபட் போரில் ஆப்கானிய மன்னர் அகமது ஷா துரானி மராத்தியர்களை வென்று, தில்லியை கைப்பற்றியவுடன்,
 
குமாவுன் மலைப்பகுதியில் இருந்த ஆப்கானிய பஷ்தூன் மக்கள் மீண்டும் ரோகில்கண்ட் பகுதியில் குடியேறினர். 

கம்பெனி ஆட்சியின் போது ரோகில்கண்ட் பகுதியை ஆண்ட ஆப்கானிய மன்னர்கள், கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியாளர்களுக்கு  ஆண்டு தோறும் குறிப்பிட்ட தொகையை திறை செலுத்தி, ஆங்கிலேயர்களுக்கு அடங்கி ஆண்டனர்.

இந்தியா விடுதலைக்குப் பின்னர் ரோகில்கண்ட் பகுதி  உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.

ஆட்சியாளர்கள்

பரேலி நகரை தலைநகராகக் கொண்டு ரோகில்கண்ட் பகுதியை ஆப்கானிய ரோகில்லாக்கள் 1719 முதல் 1858 முடிய ஆண்டனர். சிப்பாய்க் கிளர்ச்சிக்குப் பின்னர் ரோகில்கண்ட் பகுதி ஆங்கிலேயரின் நேரடி ஆட்சியின் கீழ் சென்றது.

இதனையும் காண்க
 ரோகில்லாக்கள்
 அவத்
 புந்தேல்கண்ட்

மேற்கோள்கள்

 
உத்தரப் பிரதேசத்தின் வரலாறு
சந்தேலர்கள்

சந்தேலர்கள் (Chandela or  Chandel) இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலப் பகுதிகள் கொண்ட புந்தேல்கண்ட் பிரதேசத்தை ஆண்ட  இராஜபுத்திர அரசகுலத்தை சேர்ந்தவர்கள். 
சந்தேலர்கள் புந்தேல்கண்ட் பகுதியை கி பி பத்தாம் நூற்றாண்டு முதல் 13-ஆம் நூற்றாண்டு முடிய, கஜுராஹோவில் கலிஞ்சர் மற்றும்  மகோபா ஆகிய நகரங்களை தலைநகராகக் கொண்டு அரசாண்ட மன்னர்கள்.

சந்தேல மன்னர் வித்தியாதரன் ஆட்சிக் காலத்தில் கஜினி முகமது, இந்தியாவின் மீது படையெடுத்து கலிஞ்சர் கோட்டையை தாக்கினான்.

சந்தேலர் எனும் சொல்லிற்குப் பொருள் சந்திர குலத்தவர்கள் எனபதாகும்.   

மன்னர் வித்தியாதரன் காலத்தில் (1017–29) கஜுராஹோவில் உள்ள கந்தாரிய மகாதேவர் கோயில் மற்றும் கலிஞ்சர் கோட்டை சிறப்புடன் விளங்கியது.

வரலாறு
கி பி 10 முதல் 13-ஆம் நூற்றாண்டு முடிய மத்திய இந்தியாவின் புந்தேல்கண்ட் பகுதியை ஆண்ட சந்தேல ஆட்சியாளர்களின் முதல் தலைநகரம் கஜுராஹோ ஆகும். பின்னர் தலைநகரத்தை மகோபாவிற்கு மாற்றினர்.

கஜுரஹோ நகரத்தை தலைநகராகக் கொண்ட சந்தேல அரசு, கூர்ஜர-பிரதிகார பேரரசின் பகுதியாக இருந்தது. கூர்ஜர-பிரதிகார பேரரசிற்கு திறை செலுத்தி ஆண்ட சந்தேல அரசை, நன்னூகா முதல் ஹம்மிரவர்மன் முடிய பல மன்னர்கள் ஆண்டனர். கூர்ஜர-பிரதிகார பேரரசு வீழ்ச்சையடைந்த பின்னர் தனியுரிமையுடன் சந்தேல அரசை ஆண்டனர். சந்தேல அரசர்களில் புகழ் பெற்ற மன்னர் வித்தியாதரன்  (1017–1029) ஆவார்.

சந்தேல அரசின் நிறுவனர் நன்னுகா என்பவர் கஜுராஹோ நகரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு புந்தேல்கண்ட் பகுதியை அரசாண்டார்.

சந்தேல ஆட்சியாளர்கள்
 நன்னுகா, சந்தேல அரசின் நிறுவனர்
 இராகில்யா
 ஹர்சா  (900–925) 
 யசோவர்மன் - (925–950) — கஜுராஹோவில் இலக்குமணன் கோயில் கட்டியவர். 
 தங்கன் - (950–1008) — கஜுராஹோவில் பார்சுவநாதர் மற்றும் விஸ்வநாதர் கோயில்களை கட்டியவர். 
  காந்தன் (1002–1017) —கஜுராஹோவில் ஜெகதாம்பிகை மற்றும் சித்திரகுப்தர் கோயில்களை கட்டியவர்
 வித்தியாதரன் -  (1017–29) — கஜுராஹோவில் கந்தாரிய மகாதேவர் கோயிலைக் கட்டியவர்)
 விசயபாலன்  (1035–1045) – தலைநகரை கஜுராஹோவிலிருந்து மகோபாவிற்கு மாற்றியவர்
 தேவவர்மன்  –  காலச்சூரிகளால் வெல்லப்பட்டவர். 
 கீர்த்திவர்மன் 
 சல்லக்சணவர்மன் 
 ஜெயவர்மன்
 பிரிதிவிவர்மன் 
 மதனவர்மன்  (1129–1163) –  மதனசாகர் ஏரியை நிறுவியவர் 
 இரண்டாம் யசோவர்மன் - 1164-1165 
 பரமார்த்தி (1165-1202) – இவன் படைத்தலைவர்கள் மூன்றாம் பிரிதிவிராச் சௌகானுடன் போரிட்டவர்கள்
 திரைலோக்கியவர்மன்  - 1203–1245
 இரண்டாம் வீரவர்மன் 1315 முடிய 
 போஜவர்மன் 
 ஹம்மிரவர்மன்

சந்தேலர்களின் கட்டிடக் கலை

இதனையும் காண்க
 கலிஞ்சர் கோட்டை 
 கஜுராஹோ 
 கந்தாரிய மகாதேவர் கோயில்
 இலக்குமணன் கோயில் 
 புந்தேல்கண்ட்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 கஜூராஹோ கோயில் தொகுப்புகளின் இணையதளம்

இந்திய அரச மரபுகள்
உத்தரப் பிரதேசத்தின் வரலாறு
மத்தியப் பிரதேச வரலாறு
புந்தேல்கண்ட்
சந்து கபீர் நகர் மாவட்டம்

சந்து கபீர் நகர் மாவட்டம் (Sant Kabir Nagar district)  வட இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின்  எழுபது மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்ட நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் கலீலாபாத் ஆகும். உத்தரப் பிரதேசத்தின் வடகிழக்கில் அமைந்த இம்மாவட்டம் பஸ்தி கோட்டத்தில் உள்ளது.

மாவட்ட நிர்வாகம்
இம்மாவட்டம் கலீலாபாத், மேத்தாவாலா, காங்கட்டா என மூன்று வருவாய் வட்டங்களும், சாந்தா, மெந்தவாலா, பெல்ஹர் காலா, செமரியாவான், பகௌலி, கலீலாபாத், நாத் நகர், ஹெயின்சர் பஜார், பௌலி என ஒன்பது ஊராட்சி ஒன்றியங்களைக் கொண்டது.

அரசியல்
இம்மாவட்டம் மேத்தாவாலா, காங்கட்டா, கலீலாபாத் என மூன்று சட்டமன்ற தொகுதிகளையும்; சந்த் கபீர் நகர்  மக்களவைத் தொகுதியும் கொண்டுள்ளது.

பொருளாதாரம் 
இந்தியாவில் மிகவும் பின் தங்கிய 250 மாவட்டங்களில் இம்மாவட்டமும் ஒன்றாக 2006-இல் இந்திய அரசால் அறிவிக்கப்பட்டது. எனவே இம்மாவட்டத்தின் ஊரக வளர்ச்சி திட்டங்களுக்கு இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம் நிதியுதவி செய்கிறது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 1,715,183 ஆக உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் 92.50% மக்களும்;  நகரப்புறங்களில் மக்களும் 7.49% வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி  விகிதம் 20.77% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 
869,656 ஆண்களும்  மற்றும் 845,527 பெண்களும் உள்ளனர். பாலின விகிதம் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 972  பெண்கள்  வீதம் உள்ளனர். 1,646 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 1,042 மக்கள் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  66.72% ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 78.39% ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 54.80% ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 283,912 ஆக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை 1,300,586  (75.83 %)  ஆகவும்,  இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை 404,410  (23.58 %)  ஆகவும்,  கிறித்தவ, சீக்கிய,  பௌத்த, சமண சமய மக்கள் தொகை கணிசமாக உள்ளது.

மொழிகள்
மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன்,  உருது  மற்றும் வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

புகழ் பெற்றவர்கள்
 கபீர், கவிஞர்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
  சந்த் கபீர் நகர் மாவட்ட இணையதளம்

உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள மாவட்டங்கள்
சிங்கப்பூர் நீரிணை

சிங்கப்பூர் நீரிணை என்பது, மேற்கே மலாக்கா நீரிணைக்கும், கிழக்கே தென்சீனக் கடலுக்கும் இடையில் அமைந்துள்ள 16 கிலோமீட்டர் அகலமும், 105 கிலோமீட்டர் நீளமும் கொண்ட ஒரு நீரிணை ஆகும். இந்த நீரிணையின் வடக்கே சிங்கப்பூரும், தெற்கில் ரியாவுத் தீவுகளும் அமைந்துள்ளன. இந்தோனீசியாவுக்கும் சிங்கப்பூருக்கும் இடையிலான எல்லைக்கோடு இந்த நீரிணையின் ஊடாகச் செல்கிறது.

வரலாற்றுக் குறிப்புகள்

கிபி 9 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த முசுலிம் எழுத்தாளரான யாக்கூபி சிங்கப்பூர் நீரிணையை, சலாகித் கடல் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். இது சீனாவுக்குச் செல்லும்போது கடக்க வேண்டிய ஏழு கடல்களில் ஒன்றாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றது.

மேற்கோள்கள்

சிங்கப்பூர் நீரிணைகள்
இந்தோனேசிய நீரிணைகள்
மலாக்கா நீரிணை
ஹூணர்கள்

ஹூணர்கள் (Hunas) (கி பி 475–576)  நடு ஆசியாவைச் சேர்ந்த ஹெப்தலைட்டுகள் எனும் ஆடு, மாடு மற்றும் குதிரைகளை மேய்க்கும் நாடோடி இன மக்கள் ஆவர். இவர்கள் கி பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலிருந்து, ஆறாம் நூற்றாண்டில் முற்பகுதிக்குள் கைபர் கணவாய் வழியாக இந்தியாவிற்கு நுழைந்து, குப்தப் பேரரசையும், மத்திய இந்தியாவின் சந்தேல குல மன்னர்  யசோதர்மன் மீது அடிக்கடி தாக்குதல்கள் தொடுத்து காஷ்மீர் முதல் மாளவம் வரையிலான பகுதிகளை கி பி  475 முதல் 576 முடிய ஆண்டனர்.

வெள்ளை ஹூண மன்னர்களில் புகழ் பெற்றவர்கள் அட்டிலா, தோரமணன் மற்றும் மிகிரகுலனும் ஆவர்.

வரலாறு 

இந்தியா மீது படையெடுத்து வந்த  ஹெப்தலைட்டுகளின் ஒரு கூட்டத்தவரான வெள்ளை ஹூணர்களை குப்தப் பேரரசர் ஸ்கந்த குப்தர் வென்றார். கி பி 510-இல் குப்த பேரரசர் பானுகுப்தர் காலத்தில் மீண்டும் படையெடுத்து வந்த ஹூணர்களை வென்றார்.

கி பி ஆறாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் மீண்டும் இந்தியா மீது படையெடுத்து வந்த ஹூணர்களை புந்தேல்கண்ட் பகுதியின் சந்தேல குல மன்னர் யசோதர்மனும், நரசிம்மகுப்தரும் விரட்டியடித்தனர்.

பின்னர் ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் குப்தப் பேரரசு வீழ்ச்சி அடைந்து கொண்டிருந்த காலத்தில், ஹூணர்கள் மீண்டும் படையெடுத்து இந்தியாவின் மேற்கு, வடக்கு, மற்றும் மத்தியப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றினர்.

திபெத்திய மொழிகளில் ஹூணர்கள் குறித்துப் பேசப்பட்டுள்ளது. ஹூணர்கள் யவனர்கள், காம்போஜர்கள் போன்றவர்களே எனக் குறித்துள்ளனர்.

ஹூனர்கள் சசானியப் பேரரசர்கள் போன்று நாணயங்களை வெளியிட்டனர்.

சமயம் 
ஹூணர்கள் வேத கால சூரியக் கடவுளையும் சிவனையும் வழிபட்டனர்.

இராஜபுத்திர குலங்கள் 
ஹூணர்களுக்கும் உள்நாட்டு மக்களுக்கும் பிறந்தவர்களே சூரிய, அக்னி வம்சத்தைச் சார்ந்த 36 இராஜபுத்திர குலங்கள் என நம்பப்படுகிறது.

இதனையும் காண்க 
 ஹூனப் பேரரசு
 இந்தோ சிதியன் பேரரசு
 இந்தோ-பார்த்தியன் பேரரசு
 ஹெப்தலைட்டுகள்
 குப்தப் பேரரசு

அடிக்குறிப்புகள்

மேற்கோள்கள் 
Iaroslav Lebedynsky, "Les Nomades", Paris 2007,

வெளி இணைப்புகள் 
நடு ஆசிய மக்கள்
ஆசிய இனக்குழுக்கள்
பண்டைய இந்திய இனக்குழுக்கள்
ஆனி இராசா

ஆனி இராசா (Annie Raja) என்பவர் பெண்களுக்கான உரிமைப் போராட்டங்களில் முன் நிற்பவர். இந்திய தேசிய பெண்கள் கூட்டமைப்பில் பொதுச் செயலராக இருக்கிறார். கேரளத்தில் பிறந்த ஆனி  உலகின் பல நாடுகளுக்கும் பயணம் செய்தவர். ஆங்காங்கே நிலவும் பெண்களின் அவல நிலைகளை நேரடியாக அறிந்தவர். 2009 திசம்பரில் இந்திய பொதுவுடைமைக் கட்சியின் சார்பில் ஒரு குழு சீனாவுக்குச் சென்றது. அக்குழுவுக்கு ஆனி இராசா தலைமை வகித்தார். இவர் இந்திய பொதுவுடமைக் கட்சியின் தலைவர் து. ராஜாவின் மனைவி ஆவார்.

மேற்கோள்

பெண்ணியவாதிகள்
வாழும் நபர்கள்
தமிழ்ப் பொதுவுடமைவாதிகள்
தேர்முட்டி மண்டபம், மதுரை

தேர்முட்டி, மதுரை மாநகரில் மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வரர் கோயில் கிழக்கு சன்னதி எதிரில் அமைந்த கீழமாசி வீதியில் உள்ளது. இது மீனாட்சியம்மன் மற்றும் சொக்கநாதர் தேர்களை நிறுத்தி வைக்கப்படும் இடமாகும். தேர்முட்டி மண்டபத்தில் உள்ள மீனாட்சியம்மன் மற்றும் சுவாமிக்கான இரண்டு தேர்கள் அழகிய மரச்சிற்பங்களுடன் கூடியது. மதுரை சித்திரைத் திருவிழாவின் போது தோரோட்டத் திருவிழாவிற்கு தேர்முட்டி மண்டபத்தில் உள்ள  அலங்காரம் செய்யப்பட்ட இரண்டு தேர்களில், மீனாட்சியம்மன் மற்றும் சுந்தரேஸ்வரர் அமர்ந்து, கீழமாசி வீதி, தெற்குமாசி வீதி, மேலமாசி வீதி மற்றும் வடக்கு மாசி வீதிகளின் வழியாக மதுரை நகரை வலம் வந்து பக்தர்களுக்குக் காட்சியளிப்பர்.

சித்திரைத் திருவிழா முடிந்த பின் இரண்டு தேர்களையும் தேர்முட்டியில் தனித் தனியாக பைபர் கண்ணாடிகளால் பாதுகாப்பாக மூடி வைப்பர்.

படக்காட்சிகள்

இதனையும் காண்க
 புதுமண்டபம்
 நகரா மண்டபம்
 விட்டவாசல் மண்டபம்
 எழுகடல் தெரு

மேற்கோள்கள்

மதுரை
மதுரை மாநகராட்சிப் பகுதிகள்
வகேலா வம்சம்

வகேலா வம்சம் (Vaghela dynasty) (ஆட்சி: 1243–1299) என்பது  மேற்கு இந்தியாவின் தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராஷ்டிர தீபகற்ப பகுதிகளை 1243 முதல் 1304 முடிய ஆண்ட அரசகுலம். சோலாங்கி ராஜபுத்திர அரச குலத்தின் ஒரு கிளைப் பிரிவே வகேலா வம்சமாகும்.

வகேலா அரச குலத்தினரின் தலைநகரம் தற்கால அகமதாபாத் மாவட்டத்தில் உள்ள  தோல்கா   நகரமாகும்.

தில்லி சுல்தானகம் நிறுவப்பட்டப் பின் சௌராஷ்டிர தீபகற்பத்தில் இறுதி இந்து வகேலா வம்ச இராச்சியம், வகேலா வம்சத்தின் இறுதி மன்னர் இரண்டாம் கர்ணதேவன் ஆட்சியின் போது 1299-ஆம் ஆண்டில் தில்லி சுல்தான் அலாவுதீன் கில்ஜியால் சௌராஷ்டிரம் வெல்லப்பட்டு, குஜராத் பகுதிகள் அனைத்தும் தில்லி சுல்தானகத்தின் கட்டுக்குள் சென்றது.

சாதனைகள்
வகேலா குல ஆட்சியாளர்கள் காலத்தில் அபு மலையில் தில்வாரா கோயில் மற்றும் கிர்நாரில் சமணக் கோயில்கள் எழுப்பட்டது. மேலும் குடிநீர் தேவைக்காக, அகமதாபாத் அருகே அடாலஜ் கிராமத்தில் ஐந்து தளங்களுடன் கூடிய ஆழமான, அழகிய அடாலஜ் படிக்கிணறு அமைக்கப்பட்டது.

ஆட்சியாளர்கள்
வகேலா வம்ச அரசர்கள்;
 வீர்தவாலா  (விசாலன்) ( 1243 -  1262)
 அருச்சுனதேவன் (விசால்தேவன்) ( 1262 -  1275)
 சராங்கதேவன்  ( 1275 - 1297)
 இரண்டாம் கர்ணதேவன்  ( 1297-1304)

மேற்கோள்கள்

ஆதார நூற்பட்டியல்
 

குசராத் வரலாறு
இந்திய அரச மரபுகள்
இராசபுத்திரர்கள்
லூதியானா மாவட்டம்

லூதியானா மாவட்டம் (Ludhiana district) வடமேற்கு இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தின் 22 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் லூதியானா ஆகும். இம்மாவட்டம் பாட்டியாலா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.

பஞ்சாப் மாநிலத்தின் பெரிய நகரமான லூதியானா நகரம் மாவட்டத்தின் முக்கியத் தொழில் நகரமாக உள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் பாயும் சத்லஜ் ஆறு மாவட்டத்தின் வேளாண் வளர்ச்சிக்கு ஆதாரமாக உள்ளது.

மாவட்ட எல்லைகள்
லூதியானா மாவட்டத்தின் வடக்கில் ஜலந்தர் மாவட்டம், வடகிழக்கில் சாகித் பகத் சிங் நகர் மாவட்டம் ரூப்நகர் மாவட்டம், தென்கிழக்கில் பதேகாட் சாகிப் மாவட்டம், தெற்கே சங்கரூர் மாவட்டம், தென்மேற்கே பர்னாலா மாவட்டம் மற்றும் மேற்கில் மொகா மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது.

மாவட்ட நிர்வாகம்
இம்மாவட்டம் லூதியானா கிழக்கு, லூதியானா மேற்கு, ஜாக்ரோன், சம்ரலா, கன்னா, பாயல் மற்றும் ராய்கோட் என எழு வருவாய் வட்டங்களையும், பனிரெண்டு ஊராட்சி ஒன்றியங்களையும், ஒன்பது நகராட்சிகளையும் கொண்டது.

அரசியல்
இம்மாவட்டம் லூதியானா கிழக்கு, லூதியானா தெற்கு, லூதியானா மையம், லூதியானா மேற்கு, லூதியானா வடக்கு, கில் (தனி), தாகா,  ஜாக்ரோன் (தனி). கன்னா, சம்ராலா, பாயல் (தனி), ராய்கோட் (தனி) என பதினான்கு சட்டமன்றத் தொகுதிகளயும்; லூதியானா மக்களைவைத் தொகுதியும் கொண்டுள்ளது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 3,498,739 ஆக உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் 40.84% மக்களும்;  நகரப்புறங்களில் மக்களும் 59.16% வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி  விகிதம் 15.36% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 1,867,816 ஆண்களும்  மற்றும் 1,630,923 பெண்களும் உள்ளனர். பாலின விகிதம் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு  873 பெண்கள்  வீதம் உள்ளனர். 3,578 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 978 மக்கள் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  82.20 % ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 85.98 % ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 77.88 % ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 384,114 ஆக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் சீக்கிய சமய மக்கள் தொகை 1,863,408  (53.26 %) ஆகவும்,  இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை 1,502,403 (42.94 %)  ஆகவும்,  இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை  77,713  (2.22 %)  ஆகவும்,  கிறித்தவ, சீக்கிய,  பௌத்த, சமண சமய மக்கள் தொகை மிகக்குறைவாகவும் உள்ளது.

மொழிகள்
பஞ்சாப் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான பஞ்சாபி மொழியுடன்,  இந்தி, உருது  மற்றும் வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது. இம்மாவட்டம் பட்டியாலா வருவாய்க் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.

மழை பொழிவு

இம்மாவட்டத்தில் 70%  மழை சூலை முதல் செப்டம்பர் மாதங்களில் பொழிகிறது.

தட்ப வெப்பம்

மேற்கோள்கள் 

 
பஞ்சாப் (இந்தியா) மாநிலத்திலுள்ள மாவட்டங்கள்
சுண்டிக்குளி மகளிர் கல்லூரி

சுண்டிக்குளி மகளிர் கல்லூரி (Chundikuli Girls' College) இலங்கையின் வடக்கே யாழ்ப்பாண நகரில் அமைந்துள்ள தனியார் பெண்கள் பாடசாலை ஆகும். இது பிரித்தானிய அங்கிலிக்கன் திருச்சபையால் நிறுவப்பட்டது.

வரலாறு 
 சுண்டிக்குளி மகளிர்க்கல்லூரியானது 1896 ஆம் ஆண்டு தை மாதம் 14 ஆம் திகதி அங்கிலிக்கன் தேவாலய திருச்சபை சமூகத்தைச் சேர்ந்த மேரி காட்டர் அம்மையால் நிறுவப்பட்டது. பாடசாலை நிறுவப்பட்ட காலத்தில் 9 மாணவர்களையே கொண்டிருந்தாலும் 1896 ஆம் ஆண்டு இறுதிக்குள் மாணவர்கள் எண்ணிக்கை 30 ஆக உயர்ந்தது. 1900 ஆம் ஆண்டு சுண்டிக்குளி மகளிர்க்கல்லூரியானது மானியங்கள் உதவியில் இயங்கும் பாடசாலை ஆகியது. 1915 ஆம் ஆண்டு பாடசாலை அதிபராக கடமையாற்றிய சோபியா லூசிண்டாவினால் ஸ்தாபிக்கப்பட்டது. 1916 ஆம் ஆண்டு தமிழ் முதல் மொழியாக கற்றுத்தரப்பட்டது. அடுத்த வருடம் பாடசாலையானது முற்றாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட இரண்டாம் நிலை பாடசாலையாக பதிவு செய்யப்பட்டது. இலங்கை வட பகுதியின் முதல் இரண்டாம் நிலை பாடசாலை எனும் பெருமை சுண்டிக்குளி மகளிர்க்கல்லூரியையே சாரும்.

சுண்டிக்குளி மகளிர்க்கல்லூரியானது 1896 ஆம் ஆண்டு ஐப்பசி மாதம் 6 ஆம் திகதி தற்போதைய இடத்திற்கு இடமாற்றப்பட்டது. பாடசாலையில் 1945 ஆம் ஆண்டு இலவசக்கல்வித்திட்டம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. 1947 ஆம் ஆண்டு சுண்டிக்குளி மகளிர்க்கல்லூரியானது முதலாம் நிலைப் பாடசாலையாக அறிவிக்கப்பட்டது. 1960 ஆம் ஆண்டில் இலங்கையிலுள்ள பெரும்பாலான தனியார் பாடசாலைகள் அரசாங்கத்தினால் உள்வாங்கப்பட்டிருந்தன. எனினும் சுண்டிக்குளி மகளிர்க்கல்லூரியானது தனியார் பாடசாலையாகவே தொடர்ந்து செயற்பட்டது. அனைத்து தனியார் பாடசாலைகள் போலவே நிதி மற்றும் மாதக்கட்டணங்கள் அளவிடப்படுகிறது.

கண்ணோட்டம் 
சுண்டிக்குளி மகளிர்க்கல்லூரியானது யாழ்ப்பாணத்தின் தென்-கிழக்குப் புறநகர் பகுதியில் பிரதான வீதியில் அமைந்துள்ளது. இப்பாடசாலையானது இலங்கையின் தமிழ்ப்பெண்களுக்கு முக்கியத்துவம் வழங்கும் பாடசாலையாகவே ஸ்தாபிக்கப்பட்டது. பாடசாலையானது கல்வி மட்டத்தின் அடிப்படையில் 3 பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆரம்ப நிலைப்பள்ளியானது தரம் 1 இல் இருந்து தரம் 5 வரையான சிறப்பு கல்வியையும் இடை நிலைப்பள்ளியானது தரம் 6 இல் இருந்து தரம் 8 வரையான சிறப்பு கல்வியையும் உயர்நிலைப்பளியானது தரம் 9 இல் இருந்து தரம் 12 வரையான சிறப்பு கல்வியையும் வழங்குகிறது.

இல்லங்கள் 
பாடசாலையின் இல்லங்களின் அமைப்பானது 1926 ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 1926 ஆம் ஆண்டு Tennys, Nightingale மற்றும் Shakespeare ஆகிய இல்லங்கள் காணப்பட்டாலும் அவை அடுத்த ஆண்டே பாடசாலையின் முன்னாள் அதிபர்களின் பெயர்களான Carter, Good Child, மற்றும் Page என பெயர் மாற்றபட்டது.

அதிபர்கள் 
 2006 -  துஷயந்தி துஷீதரன்
 1996 - 2005 டி ராஜரட்ணம் 
 1983 -  எல் பி ஜெயவீரசிங்கம் 
 1961 - 1983 ஜி ஈ எஸ் செல்லையா 
 1951 -1961 சாரா டி மத்தாய் 
 1941 - 1950 ஈ எம் தில்லையம்பலம் 
 1932 - 1941 - நோர்த்வே
 1931 - 1932 மாட் வில்லிஸ் 
 1904 - 1931 சோபியா லூசிண்டா பக்கம் 
 1899-904 - ஏமி குட்சைல்ட்
 1896 - மேரி கார்ட்டர்

மேற்கோள்கள்

வெளியிணைப்புக்கள்
சுண்டிக்குளி மகளிர் கல்லூரி  

யாழ்ப்பாண மாவட்டப் பாடசாலைகள்
இலங்கையின் தேசிய பாடசாலைகள்
பெரோஸ்பூர் மாவட்டம்

பெரோஸ்பூர் மாவட்டம் (Firozpur district) வடமேற்கு இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தின் 22 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் பெரோஸ்பூர் ஆகும். இம்மாவட்டத்தின் பாகிஸ்தான் எல்லைப்புறத்தில் அமைந்த உசைனிவாலா கிராமத்தில் இந்திய சுதந்திர போராட்ட வீரர்களான பகத்சிங், சுக்தேவ் தாப்பர் மற்றும் சிவரம் ராச்குரு ஆகியோரின் நினைவாக  நிறுவப்பட்ட உசைனிவாலா தேசிய தியாகிகள் நினைவிடம் உள்ளது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 2,026,831 ஆக உள்ளது. 
கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி  விகிதம் 16.08% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில்  ஆண்களும்  மற்றும்  பெண்களும் உள்ளனர். பாலின விகிதம் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 893  பெண்கள்  வீதம் உள்ளனர். 5305 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 380 மக்கள் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  69.80%  ஆக உள்ளது.

மொழிகள்
பஞ்சாப் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான பஞ்சாபி மொழியுடன்,  இந்தி, உருது  மற்றும் வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் சீக்கியர்கள் 53.76%; இந்துக்கள் 44.67%; கிறித்தவர்கள் 0.95%; இசுலாமியர்கள் 0.28% ஆக உள்ளனர். பிற சமயத்தினர் குறைவாக உள்ளனர்.

மாவட்ட நிர்வாகம்
இம்மாவட்டம் பெரோஸ்பூர், சிரா, குரு ஹர் சகாய் என மூன்று வருவாய் வட்டங்களையும்; பெரோஸ்பூர், கால் கர்டு, குரு ஹர் சகாய், மாக்கு, மம்தோத், சிரா என  ஆறு ஊராட்சி ஒன்றியங்களையும்; பெரோஷ்பூர், தல்வண்டி பாய், மாக்கு, குரு ஹர் சகாய், சிரா, மம்தோத், பெரோஷ்பூர் பாசறை நகரம்,  மல்லன்வாலா, மூட்கி, கால் கர்டு என பத்து நகராட்சிகளையும் கொண்டுள்ளது.

அரசியல்
இம்மாவட்டம் பெரோஸ்பூர், பெரோஸ்பூர் (கிராமப்புறம்), குரு ஹர் சகாய் மற்றும் சிரா என நான்கு சட்டமன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 பொரோஷ்பூர் மாவட்ட இணையதளம்

பஞ்சாப் (இந்தியா) மாநிலத்திலுள்ள மாவட்டங்கள்
ஹோசியார்பூர் மாவட்டம்

ஹோசியார்பூர் மாவட்டம் (Hoshiarpur District) வடமேற்கு இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தின் 22 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் ஹோசியார்பூர் மாநகராட்சி ஆகும்.

மாவட்ட நிர்வாகம்
ஜலந்தர் வருவாய்க் கோட்டத்தில் உள்ள இம்மாவட்டம், ஹோசியார்பூர், தசுயா, கர்சங்கர், முக்கேரியன் என நான்கு வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் ஊரக வளர்ச்சித் திட்டங்களை நிறைவேற்ற ஹோசியார்பூர் I, ஹோசியார்பூர் II, புங்கா, தசுயா, தண்டா, முக்கேரியன், தல்வாரா, ஹாஜிப்பூர், மகில்பூர், கர்சங்கர் என பத்து ஊராட்சி ஒன்றியங்களைக் கொண்டுள்ளது.

இம்மாவட்டம் ஹோஷியர்பூர் மாநகராட்சி, தண்டா, தசுகியா, முக்கேரியன் கர்திவாலா, சாம் சௌரசி, கர்சங்கர் என எழு நகராட்சிகளையும், மஹால்பூர், தல்வாரா என இரண்டு நகரப் பஞ்சாயத்துகளையும் கொண்டுள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் 1416 கிராமங்கள் உள்ளது.

அரசியல்
இம்மாவட்டம் சப்பெவால், தௌசா, கர்சங்கர், ஹோசியார்பூர், முக்கேரியன், சாம் சௌரசி, உர்மர், என ஏழு சட்டமன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை  15,86,625 ஆக உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் % மக்களும்;  நகரப்புறங்களில் மக்களும் % வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி  விகிதம்  7.1% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 8,09,057 ஆண்களும்  மற்றும்  7,77,568 பெண்களும் உள்ளனர். பாலின விகிதம் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு    961 பெண்கள்  வீதம் உள்ளனர். 3386 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 469 மக்கள் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு   84.6% ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 88.8% % ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 
80.3% ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை  ஆக உள்ளது.  மொத்த மக்கள் தொகையில் பட்டியல் சமூக மக்கள்  5,57,504 ஆக உள்ளனர்.
 மாவட்ட மக்கள் தொகையில் பட்டியல் சமூக மக்கள் 34% ஆக உள்ளனர்.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் சீக்கிய சமய மக்கள் தொகை 33.92% ஆகவும்,  இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை 63.07%  ஆகவும்,  இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை 1.46%   ஆகவும்,  கிறித்தவ மக்கள் தொகை 0.94% ஆகவும்,  ,  பௌத்த, சமண சமய மக்கள் தொகை கணிசமாக உள்ளது.

மொழிகள்
பஞ்சாப் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான பஞ்சாபி மொழியுடன்,  இந்தி, உருது  மற்றும் வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

பொருளாதாரம்
ஹோசியார்பூர் மாவட்டம், பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கியதாக அறிவிக்கப்பட்ட 250 இந்திய  மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். எனவே இம்மாவட்டத்தின் ஊரக வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம் நிதியுதவி செய்கிறது.

புகழ் பெற்றவர்கள்
 மகாத்மா ஹன்ஸ்ராஜ்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
  ஹோசியார்பூர் மாவட்ட இணையதளம் 
 Hoshiarpur District at Maps of India

பஞ்சாப் (இந்தியா) மாநிலத்திலுள்ள மாவட்டங்கள்
ஹோசியார்பூர் மாவட்டம்
பர்னாலா மாவட்டம்

பர்னாலா மாவட்டம் (Barnala district) வடமேற்கு இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தின் 22 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் பர்னாலா ஆகும். 2006-ஆம் ஆண்டிற்கு முன்னர் இம்மாவட்டம் சங்கரூர் மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.

மாவட்ட எல்லைகள்
இம்மாவட்டத்தின் வடக்கில் லூதியானா மாவட்டம், வடமேற்கில் மொகா மாவட்டம்,  மேற்கில் பதிண்டா மாவட்டம், மற்ற திசைகளில் சங்கரூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது.

மாவட்ட நிர்வாகம்
பர்னாலா மாவட்டம் பர்னாலா, தபா என இரண்டு வருவாய் வட்டங்களையும்; பர்னாலா, தனலவா, மெஹல் காலன் என மூன்று துணை வட்டங்களையும்; பர்னாலா, செஹ்னா, மெஹல் காலன் என மூன்று ஊராட்சி ஒன்றியங்களையும், ஐந்து நகராட்சி மன்றங்களையும் கொண்டது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 595,527 ஆக உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் 67.98% மக்களும்;  நகரப்புறங்களில் மக்களும் 32.02% வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி  விகிதம் 13.02% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 317,522 ஆண்களும்  மற்றும் 278,005 பெண்களும் உள்ளனர். பாலின விகிதம் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 876  பெண்கள்  வீதம் உள்ளனர். 1,482 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 402 மக்கள் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  67.82 % ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 71.57 % ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு  63.57% ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை  64,987 ஆக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் சீக்கிய சமய மக்கள் தொகை  467,751 (78.54 %) ஆகவும்,  இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை 112,859  (18.95 %)  ஆகவும்,  இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை 13,100  (2.20 %)  ஆகவும்,  கிறித்தவ,  பௌத்த, சமண சமய மக்கள் தொகை கணிசமாக உள்ளது.

மொழிகள்
பஞ்சாப் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான பஞ்சாபி மொழியுடன்,  இந்தி, உருது  மற்றும் வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்

பஞ்சாப் (இந்தியா) மாநிலத்திலுள்ள மாவட்டங்கள்
ரூப்நகர் மாவட்டம்

ரூப்நகர் மாவட்டம் (Rupnagar district)  வடமேற்கு இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தின் 22 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் ரூப்நகர் ஆகும்.

சத்லஜ் ஆறு இம்மாவட்டத்தின் நங்கல், ரூப்நகர் மற்றும் அனந்தப்பூர் சாகிப் வருவாய் வட்டங்கள் வழியாக பாய்கிறது.

மாவட்ட எல்லைகள்
ரூப்நகர் மாவட்டத்தின்  வடக்கில் இமாசலப் பிரதேசத்தின் உன்னாவ் மாவட்டம், மற்றும் வட கிழக்கில் பிலாஸ்பூர் மாவட்டம், கிழக்கில் சோலான் மாவட்டம், தென்கிழக்கில்  மொகாலி மாவட்டம், தென்மேற்கில் பதேகர் சாகிப் மாவட்டம், மேற்கில் லூதியானா மாவட்டம் வடமேற்கில் ஹோசியார்பூர் மாவட்டம் மற்றும் சாகித் பகத்சிங் நகர் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது.

மாவட்ட நிர்வாகம்
ரூப்நகர் மாவட்டம் ரூப்நகர், அனந்தப்பூர் சாகிப், சம்கௌர் சாகிப், நங்கல் என நான்கு வருவாய் வட்டங்களையும்; ரூப்நகர், சம்கௌர் சாகிப், அனந்தப்பூர் சாகிப், மொரிந்தா, கிராத்பூர் சாகிப், நங்கல் என ஆறு நகராட்சி மன்றங்களையும்; 617 கிராமங்களையும் கொண்டது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 683,349 ஆக உள்ளது. 
கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி  விகிதம் 8.67%. ஆக உயர்ந்துள்ளது. பாலின விகிதம் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு  913 பெண்கள்  வீதம் உள்ளனர். 1440 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 488 மக்கள் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  83.3% ஆக உள்ளது.

மொழிகள்
பஞ்சாப் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான பஞ்சாபி மொழியுடன்,  இந்தி, உருது  மற்றும் வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 Govt. Website on Rupnagar 
 Rupnagar BSNL telephone directory search
 Archaeological Museum in Rupnagar (Archaeological Survey of India)

பஞ்சாப் (இந்தியா) மாநிலத்திலுள்ள மாவட்டங்கள்
ரூப்நகர் மாவட்டம்
அயேகிய எண்குறிகள்

அயேகிய எண்குறிகள் (Aegean numbers) என்பவை மினோவிய, மைசீனேய நாகரிகங்களில் விளங்கிய எண்குறி முறைமையாகும். இவை நேரியல் A, நேரியல் B எழுத்துகள்வழி நிறுவப்பட்டுள்ளன. இவை சிப்ரோ-மினோவிய எழுத்துகளிலும் நிலவுகின்றன. குறிப்பாக, என்கோம் இடத்தின் பெரிய இலச்சினையில்  ஒரே குறியாக "100" மதிப்புள்ள எண் காணப்பட்டுள்ளது.

ஒருங்குறி

அயேகிய எண்குறிகள் ஒருங்குறியில் உள்ளன.

மேற்கோள்கள்

எண்குறி முறைமைகள்