தேவகிரி யாதவப் பேரரசு

தேவகிரி யாதவப் பேரரசு (Seuna or Yadavas of Devagiri)  (850–1334), மைய இந்தியாவில் துங்கபத்திரைக்கும் நர்மதைக்கும்  இடைப்பட்ட பகுதிகளான தற்கால மகாராஷ்டிரம், வடக்கு கர்நாடகா மற்றும் மத்தியப் பிரதேசத்தின் சில பகுதிகளை உள்ளடக்கிய பகுதிகளை ஆண்ட யாதவ குலத்தினரைக் குறிக்கிறது. யாதவப் பேரரசின் தலைநகராக தேவகிரி எனும் தற்கால தௌலதாபாத் நகராகும்.

மேலைச் சாளுக்கியப் பேரரசில் சிற்றரசர்களாக வாழ்ந்த யாதவர்கள், மேலைச் சாளுக்கியப் பேரரசு 12ஆம் நூற்றாண்டில் வீழ்ச்சியடையும் தறுவாயில், இரண்டாம் சிங்கன்னன் தலைமையில் யாதவப் பேரரசு நிர்மாணிக்கப்பட்டது.

ஐந்தாம் பில்லமா 
மல்லுகியின் மகன் ஐந்தாம் பில்லமா (1173–1192), சௌன யாதவ அரசமரபை நிறுவினார். சாளுக்கியரின் தலைநகர் பசவகல்யாண் எனும் கல்யாணி நகரை 1187இல் கைப்பற்றி, பின் யாதவப் பேரரசின் தலைநகர் தேவகிரியை (தற்கால தௌலதாபாத்) நிர்மாணித்தார்.

இரண்டாம் சிங்கண்ணா

1200 முதல் 1247 முடிய ஆட்சி  யாதவப் பேரரசின் பெரும் அரசனான இரண்டாம் சிங்கண்ணன் ஆவார். தனது ஆட்சி காலத்தில் யாதவப் பேரரசை தெற்கே நர்மதை ஆறு முதல் வடக்கே துங்கபத்திரை ஆறு வரை விரிவு படுத்தினான். தெற்கில் ஹொய்சாளப் பேரரசும், கிழக்கே காக்காதியர் அரசும், வடக்கே சாளுக்கியப் பேரரசும்  யாதவப் அரசின் எல்லைகளாக  உள்ளது.

இவர் சிங்கனாப்பூர் என்ற நகரை புதிதாக நிர்மானித்தார். இவர் காலத்தில் வானவியல், சமசுகிருதம், கர்நாடக இசை ஆகியவை நன்கு வளர்ச்சியடைந்தன. இவர் கன்னட மொழி கவிஞர்  சங்தேவ் மகராஜ்  என்பவரை ஆதரித்தவர்.

இராமச்சந்திரா 

இரண்டாம் சிங்கன்னனின் பேரன் இராமச்சந்திரா 1271 முதல் 1309 முடிய தேவகிரி யாதவப் பேரரசை ஆண்டார்.
1294-இல் தில்லி சுல்தான் அலாவுதீன் கில்சி தேவகிரியை கைப்பற்றினான். அலாவுதின் கில்சிக்கு இராமச்சந்திரா பெருந்தொகையை கப்பமாக செலுத்தி மீண்டும் இராமச்சந்திரா தேவகிரியை ஆண்டார். மாலிக் கபூர் தலைமையிலான அலாவுதீன் கில்சியின் பெரும் படைகள் 1307இல் மீண்டும் தேவகிரியை தாக்க வந்த போது, இராமச்சந்திரா, சுல்தான் படைகளுடன் போரிடாது சரண் அடைந்தார். 1310-இல் மாலிக் கபூர் தேவகிரியிலிருந்து காகதீயப் பேரரசின் மீது படையெடுத்தான்.

பேரரசின் வீழ்ச்சி 
இராமசந்திராவின் மகன் மூன்றாம் சிங்கண்ணன், அலாவூதின் கில்சியின் மேலாண்மையை ஏற்காததால், 1313-இல் மாலிக் கபூர் தலைமையில் நடந்த போரில் மூன்றாம் சிங்கண்ணன் கொல்லப்பட்டார். அலாவுதின் கில்ஜியின் படைகள் தேவகிரியை கைப்பற்றி, தில்லி சுல்தானகத்துடன் 1317-இல் இணைக்கப்பட்டது.  முகமது பின் துக்ளக் காலத்தில் தேவகிரி நகரத்தின் பெயர் தௌலதாபாத் என மாற்றப்பட்டது.

மேலைச் சாளுக்கியர் பேரரசின் யாதவ சிற்றரசுகள் 
 திரிதபிரகாரா
 சௌனசந்திரா 850–874 
 தாதியப்பா 874–900
 முதலாம் பில்லமா   900–925 
 வட்டீகா (வடுகி)  950–974 
 இரண்டாம் தாதியப்பா  974–975
 இரண்டாம் பில்லமா  975–1005 
 முதலாம் வெசுகி  1005–1020
 மூன்றாம் பில்லமா 1020–1055 
 இரண்டாம் வெசுகி  1055–1068
 மூன்றாம் பில்லமா  1068
 இரண்டாம் சௌனசந்திரா 1068–1085 
 ஐரமாதேவா  1085–1115
 முதலாம் சிங்கண்ணன்  I 1115–1145
 முதலாம் மல்லுகி 1145–1150 
 அமரகெங்கையா 1150–1160 
 கோவிந்தராஜா  1160
 இரண்டாம் அமர மல்லுகி   1160–1165 
 கலிய பல்லாலா  1165–1173

யாதவப் பேரரசர்கள்
 ஐந்தாம் பில்லம்மன் 1173–1192 
 முதலாம்  ஜெய்டுகி 1192–1200 
 இரண்டாம் சிங்கண்ணன்  1200–1247 
 கன்னாரா 1247–1261 
 மகாதேவா  1261–1271
 அம்மன்னா  1271 
 இராமச்சந்திரா  1271–1311 
 மூன்றாம் சிங்கண்ணன்  1311 - 1313

இதனையும் காண்க
 சௌன யாதவ அரசமரபு
 அலாவுதீன் கில்சி
 மாலிக் கபூர்
 யது குலம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 Miscellaneous inscriptions in Kannada from Yadava period
 Bombay-Karnataka inscriptions: The Yadavas
 Bombay-Karnataka inscriptions (volume III): The Yadavas

கர்நாடக வரலாறு
மகாராட்டிர வரலாறு
தெலங்காணா வரலாறு
இந்தியப் பேரரசுகள்
இந்துப் பேரரசுகள்