சொல்லிலாத் தொடர்பாடல்

சொல்லிலாத் தொடர்பாடல் (Nonverbal communication) அல்லது சொற்களற்ற தொடர்பாடல் என்பது  சொற்களைப் பயன்படுத்தாமல், உடல்மொழி, கண் தொடர்பாடல், நெருக்கனியல், தொடுதல், சைகை, பொருட்களைப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவற்றின் மூலம் செய்திகளையோ தகவல்களையோ பரிமாறிக்கொள்ளுதல் ஆகும். அதேசமயம் மற்றவர்கள் இந்தச் செய்தியை விளக்க முடியும்.  1872 ஆம் ஆண்டு சார்லஸ் டார்வின் எழுதிய தி எக்ஸ்பிரஷன் ஆஃப் தி எமோஷன்ஸ் இன் மேன் அண்ட் அனிமல்ஸ் என்ற புத்தகத்தின் மூலம் சொல்லிலாத் தொடர்பாடல் பற்றிய ஆய்வு தொடங்கியது. சிங்கங்கள், புலிகள், நாய்கள் போன்ற விலங்குகளுக்கு இடையேயான தொடர்புகளைக் கவனித்த டார்வின் சொற்கள் அல்லாத தொடர்பைப் படிக்கத் தொடங்கினார், மேலும் அவை சைகைகள் மற்றும் வெளிப்பாடுகள் மூலம் தொடர்புகொள்வதை உணர்ந்தார்.  முதல் முறையாக, சொற்கள் அல்லாத தகவல்தொடர்பு ஆய்வு செய்யப்பட்டது, அதன் பொருந்தும் தன்மையானது கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டது. தற்போது, வாய்மொழித் தொடர்பை விட சொற்களற்ற தொடர்பு அதிக அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்தும் என்று அறிஞர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

முக்கியத்துவம் 

சில எழுத்தாளர்களின் கூற்றுப்படி, சொற்களற்ற தொடர்பு அனைத்து தகவல்தொடர்புகளிலும் மூன்றில் இரண்டு பங்கினை வகிக்கிறது. சொற்களற்ற தொடர்பாடலானது ஒரு செய்தியைக் குரலாகவும் சரியான உடல் சமிக்ஞைகளுடனோ சைகைகளுடனோ சித்தரிக்கலாம். உடல் சமிக்ஞைகளானது உடல் அம்சங்கள், நனவான, மயக்கமடைந்த சைகைகளையும் சமிக்ஞைகளையும் உள்ளடக்கியது, மேலும் தனிப்பட்ட செயல்வெளிகளை ஒருங்கிணைக்கிறது. வெளிப்படுத்தப்பட்ட உடல் மொழி ஒரு வாய்மொழி செய்தியுடன் பொருந்தவில்லை என்றால் தவறான செய்தியைப் புரிந்துகொள்ள வழிவகுக்கலாம். வாய்மொழி மற்றும் வாய்மொழி அல்லாத தகவல்தொடர்புகளில் ஒரே நேரத்தில் கவனம் செலுத்துவது கேட்பவருக்கு சரியான தகவல்களைப் புரிந்துகொள்ளாமல் போவதற்குக் காரணமாக அமையலாம். வல்லுநர்களின் கூற்றுப்படி சொற்களற்ற தகவல்தொடர்புகளை முற்றிலுமாக புறக்கணிப்பது கேட்பவரின் தகவல்தொடர்பினை 60% வரை இழக்க நேரிடலாம்.

சொற்களற்ற தொடர்பு ஒரு வணிக நேர்காணல் போன்ற பொதுவான சூழ்நிலைகளில் நேர்மறையான தாக்கத்தினை ஏற்படுத்துகிறது. தொடர்பாடலின் முதல் நான்கு விநாடிகளுக்குள் அபிப்பிராயம் உருவாகின்றன. மற்றொரு நபருடனான முதல் சந்திப்புகள் அல்லது தொடர்புகள் ஒரு நபரின் உணர்வை வலுவாக பாதிக்கின்றன. மற்றொரு நபரோ குழுவோ செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அவர்கள் தங்களைச் சுற்றியுள்ள முழு சூழலிலும் கவனம் செலுத்துகிறார்கள், அதாவது மற்ற நபர் ஐந்து புலன்களையும் தொடர்புகொள்வதில் பயன்படுத்துகிறார்கள். 83% பார்வை, 11% கேட்டல், 3% வாசனை, 2% தொடுதல், 1% சுவை.

பல பூர்வீகக் கலாச்சாரங்கள் இளம் வயதிலேயே குழந்தைகளை அவர்களின் கலாச்சார நடைமுறைகளில் ஒருங்கிணைப்பதில் சொற்களற்ற தகவல்தொடர்புகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. தற்போதைய சமூகங்களில் உள்ள குழந்தைகள் கவனிப்பதன் மூலமும், பதிவு செய்வதன் மூலமும் கற்றுக்கொள்கிறார்கள், இதன் மூலம் சொல்லிலாத் தொடர்பாடலில் கவனிப்பதும் பதிவுசெய்வதும் முக்கிய அம்சமாகும்.

ஆராய்ச்சியின் வரலாறு 

 சொற்களற்ற தொடர்பாடல் மற்றும் நடத்தை பற்றிய அறிவியல் ஆராய்ச்சி 1872 ஆம் ஆண்டில் சார்லஸ் டார்வினின் புத்தகமான தி எக்ஸ்பிரஷன் ஆஃப் தி எமோஷன்ஸ் இன் மேன் அண்ட் அனிமல்ஸ் வெளியீட்டுடன் தொடங்கப்பட்டது. மனிதர்களும் விலங்குகளும் என அனைத்து பாலூட்டிகளும் முகபாவனைகள் மூலம் உணர்ச்சிகளைக் காட்டியதாக டார்வின் தனது புத்தகத்தில் வாதிட்டார். இவர் பின்வரும் கேள்விகளை முன்வைத்தார். 
 "உணர்ச்சிகளின் நமது முகபாவனைகள் ஏன் அவை செய்யும் குறிப்பிட்ட வடிவங்களை எடுத்துக்கொள்கின்றன?"
 "நாம் வெறுப்படைந்தால் ஏன் நம் மூக்கை சுருக்குகிறோம், கோபப்படும்போது ஏன் நமது பற்களைத் திறந்து விடுகிறோம்?"

டார்வின் இந்த முகபாவனைகள் பழக்கங்களுக்குக் காரணம் என்று கூறினார்.

மேற்கோள்கள் 

சொல்லிலாத் தொடர்பாடல்