கொள்ளைநோய்

கொள்ளைநோய்  (Plague) குடலிய நுண்ணுயிரி வகையான எர்சினியா பெசுட்டிசால் ஏற்படும் கொடிய நோய்த்தொற்று ஆகும். இந்த பாக்டீரியாவினால் கொள்ளைநோய் ஏற்படுகின்றது என்பதை பிரான்சிய-சுவிசு மருத்துவரான அலெக்சாண்டர் எர்சினும் சப்பானின் ஷிபாசாபுரோ கிடசாட்டோவும் 1894இல் ஹாங்காங்கில் கண்டறிந்து அறிவித்தனர். இந்த நோயைப் பரப்பும் நோய்ப்பரப்பி உயிரினமாக (vector) இறந்த எலிகளின் உடலில் வாழும் உண்ணிகளை அடையாளம் கண்டவர் பவுல்-லூயி சைமண்டு ஆகும்.

சூன் 2007 வரை உலக சுகாதார அமைப்புக்கு அறிவிக்கப்பட வேண்டிய மூன்று நோய்களில் ஒன்றாக கொள்ளைநோய் இருந்தது; வாந்திபேதியும் மஞ்சள் காய்ச்சலும் மற்ற இரு நோய்களாகும்.

நுரையீரல் தொற்றால் ஏற்பட்டதா அல்லது அசுத்தம் காரணமாக ஏற்பட்டதா என்பதைப் பொறுத்து கொள்ளைநோய் காற்று மூலமாகவோ நேரடித் தொடர்பு மூலமாகவோ சரியாக சமைக்கப்படாத மாசுமிகு உணவாலோ பரவலாம். ஒவ்வொரு நபரின் பாதிக்கப்பட்ட உடற்பகுதியைப் பொறுத்து கொள்ளைநோயின் அறிகுறிகள் அமைந்திருக்கும்: அரையாப்பு பிளேக்கு நிணநீர்க் கணுக்களிலும், குருதிநச்சு பிளேக்கு குருதி நாளங்களிலும், வளியிய பிளேக்கு நுரையீரல்களிலும் ஏற்படும். துவக்கத்திலேயே சிகிட்சை அளிக்கப்பட்டால் இது குணமாகக் கூடிய நோய். உலகின் சிலபகுதிகளில் கொள்ளைநோய் இன்னமும் தொற்றுநோயாக உள்ளது.

பெயர் 
நோய் தோன்றுவழி ஆய்வு பயன்பாட்டில் "கொள்ளைநோய்" தற்போது அரையாப்புகளில் பாக்டீரியாக்களால் ஏற்படும் தொற்றுக்களைக் குறிக்கின்றது;  இருப்பினும் முற்காலங்களில் உலகம்பரவுநோய்களுக்கு பொதுவாக  "கொள்ளைநோய்" என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டது. கொள்ளைநோய் என்று பெரும்பாலும்  "அரையாப்பு பிளேக்கேக்" குறிப்பிடப்பட்டாலும் இது இதன் ஒரு வெளிப்பாடே ஆகும்;  மற்ற இரு வகைகளாக குருதிநச்சு பிளேக்கும் வளியிய பிளேக்கும் உள்ளன. இந்த நோய்  "கருப்பு பிளேக்கு" என்றும் "கறுப்புச் சாவு" என்றும் குறிப்பிடப்படுகின்றது.

இச்சொல்லின் சொற்பிறப்பியல்:  பிளேக் இலத்தீன சொல்லான plāga ("அடி, காயம்") என்பதிலிருந்தும் plangere (“அடித்தல், தாக்குதல்”) என்பதிலிருந்தும் வந்திருக்கலாம்.

தொற்றும் பரவுகையும் 

இதுவரை தொற்று ஏற்படாத ஒருவருக்கு கீழ்கண்ட வகைகளில் எ. பெசுட்டிசு பாக்டீரியா பரவுகின்றது.
 திவலை தொடர்பு – மற்றொருவரின் இருமல் அல்லது தும்மல்
 நேரடி உடல் தொடர்பு – தொற்றுள்ளவரை தொடுவதாலோ பாலுறவு கொள்வதாலோ
 மறைமுகத் தொடர்பு – பெரும்பாலும் மாசடைந்த மண்ணையோ பிற மாசடைந்த பரப்பையோ தொடுதல்
 காற்றுவழி பரவுகை – காற்றில் வெகுநேரம் நுண்ணுயிர் இருத்தல்
 மல-வாய்வழி பரவுகை – பொதுவாக நுண்ணுயிரியின் கழிவு கலந்த உணவையோ நீரையோ உட்கொள்வதால்
 நோய்க்காவி வழியான பரவுகை – பூச்சிகளாலும் பிற விலங்குகளாலும் பரவுதல்.
எர்சினியா பெசுட்டிசு விலங்குகளில், குறிப்பாக கொறித்துண்ணிகளில், வாழ்கின்றன; தொற்றுக்கான இயற்கையான குவியமாக இவை ஆத்திரேலியா தவிர்த்த அனைத்து கண்டங்களிலும் உள்ளன.  கொள்ளைநோயின் முதன்மைக் குவிய பகுதியாக வெப்பமண்டல,  அயனவயற் பிரதேச படுகையில்  வெப்பமிகுந்த பரப்பெல்லைகளில் உள்ளது.

பரவலான நம்பிக்கைகளுக்கு எதிராக எலிகள் அரையாப்பு கொள்ளைநோய்க்கான காரணமல்ல; முதன்மையாக தெள்ளுப் பூச்சிகளே (Xenopsylla cheopis)  கொள்ளைநோய்க்ற்கு காரணமாகும்; இவை எலிகளைத் தொற்றுவதால் எலிகளே முதலில் கொள்ளைநோய்க்கு ஆளாகின்றன. இந்த நோய் தாக்கப்பட்ட கொறித்துண்ணியை கடித்த தெள்ளுப்பூச்சி மனிதரைக் கடிப்பதன் மூலம்  இத்தொற்று பரவுகிறது. தெள்ளுப்பூச்சிக்குள் சென்ற பாக்டீரியா அங்குப் பெருகி வயிற்றை அடைக்கிறது; இதனால் பூச்சி பசியால் வாடுகிறது. இதனால் நோய்க்காவியை கடிக்கிறது; எத்தனை குருதி குடித்தாலும் பசி அடங்காது குடித்த இரத்தத்தை வாந்தி எடுக்கிறது; வெளிவந்த இரத்தத்தில் பாக்டீரியாக்கள் நிறைந்திருப்பதால் கடிபட்ட புண்ணை சீழாக்குக்கின்றன. கொள்ளைநோய் பாக்டீரியா இப்பொது புதிய விலங்கு/மனிதருக்குப் பரவுகிறது. தெள்ளுப்பூச்சி இறுதியில் உணவின்றி இறக்கிறது.  எலிகள் தொகை கூடும்போதோ அல்லது அவற்றிற்கு பிற நோய்கள் உண்டாகும்போதோ கொள்ளைநோய் தொற்று தோன்றுகின்றது.

சிகிச்சை 
இந்தியாவின் மும்பையில் பணியாற்றிய மருத்துவர்  வால்டெமர் ஆஃப்கின் கொள்ளைநோய்க்கான முதல் தடுப்பூசியை கண்டுபிடித்தவராவார். இவர் 1987இல் அரையாப்பு கொள்ளைநோய்க்கான தடுப்பு மருந்தை கண்டறிந்து சோதித்தார்.

நேரத்தே இனம் காணப்பட்டால் பல்வேறு கொள்ளைநோய் வகைகளையும் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளைக் கொண்டு குணப்படுத்தலாம்.  பெரும்பாலும் இசுட்ரெப்டோமைசின், குளோராம்பெனிகோல், டெட்ராசைக்ளின் ஆகிய நுண்ணுயிர்க்கொல்லிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. புதியத் தலைமுறை மருந்துகளாக ஜென்டமைசின், டாக்சிசைக்ளின் ஆகியன உள்ளன.

நாட்டார் வழிபாட்டில் 
கொள்ளைநோய் நோயின் மீது ஏற்பட்ட அச்சத்தினால் நாட்டார் வழிபாட்டில்  பிளேக் மாரியம்மன் வழிபாடு இடம்பெற்றுள்ளது. தமிழ்நாடு,கருநாடகம், ஆந்திரப் பிரதேசம் போன்ற தென்னிந்திய மாநிலங்களில் பிளேக் மாரியம்மன் கோயில்கள் உள்ளன. பிளேக் மாரியம்மன் சில கோயில்களில் முதன்மை தெய்வமாகவும், சில கோயில்களில் உபதெய்வமாகவும் வழிபடப்படுகிறார். பிளேக் மாரியம்மனுக்கான கோயில்கள் சில ; சௌரிபாளையம் சக்திமாரியம்மன் பிளேக் மாரியம்மன் கோயில், பாப்பநாயக்கன்பாளையம் ஜகன்மாதா பிளேக் மாரியம்மன் கோயில், இராமநாதபுரம் அங்காளம்மன் பிளேக் மாரியம்மன் கோயில், மேட்டுப்பாளையம் ஆற்காட்ட மாரியம்மன் பிளேக் மாரியம்மன் மதுரைவீரன் கோயில்.

மேற்சான்றுகள்

உசாத்துணைகள் 
 Pedro  N. Acha , Zoonoses  and Communicable Diseases Common to Man and  Animals , Second Ed . P  132 .
 Parks  Text  book  of Preventive and Social Medicine, 2007, 19th ed, Bhanot, Jabalpur
தொற்று நோய்கள்