Suchinthana/ta-wikipedia huggingface dataset:
அசுடோரியா, குயின்சு

அசுடோரியா (Astoria, அஸ்டோரியா)  நியூயார்க் நகரத்தின் குயின்சு பரோவின் வடமேற்குப் பகுதியிலுள்ள  நடுத்தர மக்கள் மற்றும் வணிகமய புறநகர் பகுதியாகும். இங்கு 154,000 மக்கள் வாழ்கின்றனர். இதன் கிழக்கு ஆற்றை எல்லையாகக் கொண்டுள்ளது; குயின்சு பரோவின் மற்ற புறநகரங்களான நீள்தீவு நகரம், சன்னிசைடு, உட்சைடு புறநகரங்களை அடுத்துள்ளது.

மக்கள்தொகையியல்

அசுடோரியாவில் முதன்முதலில் 17ஆம் நூற்றாண்டில் டச்சுக்ககாரர்களும் செருமானியரும் குடியேறினர். 19வது மற்றும் துவக்க இருபதாம் நூற்றாண்டில் நிகழ்ந்த ஐரிய புலம்பெயர் மக்கள் இங்கு குடியேறினர். அடுத்து பெருமளவில்  இத்தாலியர்கள் இங்கு குடிபெயர்ந்தனர். பல இத்தாலிய உணவகங்கள், அடுமனைகள், பிட்சா கடைகளை நிறுவினர். குறிப்பாக இக்கடைகளை திட்மார்சு புலேவார்டில் காணலாம்.

அமெரிக்க யூதர்களும் குறிப்பிட்டளவில் இங்கு வாழ்கின்றனர். வரலாற்றிடங்களுக்கான தேசிய  பதிவேட்டில் இடம்பெற்றுள்ள அசுடோரியா இசுரேல் மையம் 1925இல் கட்டப்பட்டது. முன்னதாக 1904இல் கட்டப்பட்ட மிஷ்கான்  இசுரேல்   பிரார்த்தனைக் கூடம்  வளர்ந்து வந்த யூதர்களின் தேவையை சந்திக்க இயலாததால் புதிய மையம் கட்டப்பட்டது.

1960களில் பெருமளவில் கிரேக்கத்திலிருந்து பலர் இங்கு குடியேறினர்; அவ்வாறே 1974இல் சைப்பிரசிலிருந்து பலர் புலம் பெயர்ந்தனர். இங்குள்ள பல கிரேக்க உணவகங்கள், அடுமனைகள்,  மதுவகங்கள், மற்றும் கிரேக்க  மரபுவழித் தேவாலயங்கள் கிரேக்கர்களின் பண்பாட்டுத் தாக்கத்திற்கு சான்றுகளாக உள்ளன. 1980இல் அசுடோரியாவிலுள்ள கிரேக்கர்களின் எண்ணிக்கை 22,579ஆக இருந்தது; இது வந்தேறிகளின் எண்ணிக்கை மற்றும் குடிப்பிறப்புகள் குறைந்ததால் 1990இல் 18,127க்கு இறங்கியது. அண்மைய கிரேக்க நாட்டுப் பொருளியல் சிக்கல்களை அடுத்து மீண்டும் ஆயிரக்கணக்கில் கிரேக்கர்கள் குடியேறியத் துவங்கியுள்ளனர்.

அசுடோரியாவில் கிட்டத்தட்ட 20,000  மால்ட்டா அமெரிக்கர்கள் வாழ்கின்றனர். இவர்களில் பலரும் தற்போது வேறிடங்களுக்கு குடிபெயறத் துவங்கியுள்ளனர்.

1970களின் மத்தியிலிருந்து, இங்குள்ள அராபியர்களின் மக்கள்தொகை கூடி வருகின்றது;  லெபனான், எகிப்து, சிரியா, யெமன், தூனிசியா, மொரோக்கோ, அல்சீரியா நாடுகளிலிருந்து புலம் பெயர்ந்து வந்துள்ளனர்.  1990களில், 28வது நிழற்சாலைக்கும் அசுடோரியா புலேவார்டுக்கும் இடையே உள்ள இசுடீன்வே சாலையில் பல அராபியக் கடைகள், உணவகங்கள் நிறுவப்பட்டன; இப்பகுதி உள்ளூர் மக்களிடையே "லிட்டில் எகிப்து" என அறியப்படுகின்றது.

1990களில் கணிசமான தென் அமெரிக்க, ஐரோப்பிய மக்கள் குடியிருக்கத் தொடங்கினர்.  36வது நிழற்சாலைப் பகுதியில் பிரேசிலியர்கள் பெருமளவில் வசிக்கின்றனர்.  அல்பேனியர்கள், பல்கேரியர்கள், and பொசினியர்களின் மக்கள்தொகை வளர்ந்து வருகின்றது. பல எசுப்பானிய அமெரிக்கர்களும் அசுடோரியாவில் வாழ்கின்றனர்.

இங்கு வாழ்ந்திருந்த பெரும்பாலான வங்காளதேச அமெரிக்கர்கள் 2001இல்  டெட்ராய்ட் பெருநகரத்திற்கு இடம்பெயர்ந்துள்ளனர். இருப்பினும் வங்காளதேசத்திலிருந்து புதிதாக இங்கு குடிபெயர்வோரின் எண்ணிக்கை வளர்ந்து வருகின்றது.

மேற்சான்றுகள்

வெளி இணைப்புகள்

 Astoria Music and Arts
 Astoria Celebrity Magazine  Astoria/LIC's Premier Glossy Magazine
 Article from the Greater Astoria Historical Society explaining the Queens street numbering system 
 Slide show from the New York Times of comedians living in Astoria
 Greater Astoria Historical Society
 114th Precinct of the New York Police Department  dead link
 NYC Board of Education assessment of Astoria public schools 
 Greek Culture in Astoria
 Neighborhood Watch: Astoria
 Annual NYC Musical Saw Festival

நியூயார்க் நகரம்
டையூன் இடுலி

டையூன் இடுலி (Dioon edule) என்பது ஒரு தாவரமாகும். இது மெக்சிக்கோவைச் சேர்ந்தது. இது  பால்மா டி லா வர்ஜன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.  இத்தாவரவகை மிக பழமையான விதை தாவரமாகும்.  இவைற்றின் புதைபடிவங்கள் டைனோசர் வாழ்ந்த காலத்திலேயே கிடைக்கின்றன.  இது Zamiaceae என்ற தாவரவியல் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த்தாகும். இது  Cycadales என்ற  பேரினத்தைச் சேர்ந்தது.

இதில் இரண்டு கிளையினங்கள் உள்ளதாக அறியப்படுகிறது.  அவை பின்வருமாறு,

 Dioon edule subsp. augustifolium
 Dioon edule subsp. edule

இந்த மரம்தான் உலகில் மிக மிக மெதுவாக வளரக்கூடிய மரமாகும்.  மெக்சிகோ நாட்டின் தேசியப் பூங்காவில் உள்ள ஒரு மரம் ஆறு அடி ஆறு அங்குலம் வளர 1000 ஆண்டுகள் எடுத்துக்கொண்டது. மெக்சிகோவிலிருந்து இதன் விதை கொண்டுவரப்பட்டு, ஏற்காடு தாவரவியல் பூங்காவில் 1990 இல் ஒரு கன்று உருவாக்கப்பட்டது. இது நடப்படுடு 25 ஆண்டுகள் ஆன நிலையிலும் சில அங்குல உயரம் மட்டுமே வளர்ந்துள்ளது. இந்தத் தாவரத்தின் அடிப்பாகம்கூட, இன்னமும் தரையைவிட்டு வெளியே வரவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

மேற்கோள்கள் 

மரங்கள்
தாவரவியல் பெயருடையக் கட்டுரைகள்
அச்சுறு நிலையை அண்மித்த தாவரங்கள்
பிரதாப்காட் மாவட்டம்

பிரதாப்காட் மாவட்டம் (Pratapgarh district) (இந்தி: जिला प्रतापगढ़) மேற்கு இந்தியாவில் அமைந்துள்ள இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் 33 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் பிரதாப்காட்  ஆகும்.
இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின்  பகுதியில் அமைந்த இம்மாவட்டம் உதய்பூர் கோட்டத்தில் உள்ளது.

இராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் 33-வது மாவட்டமாக பிரதாப்காட் மாவட்டம் 26 சனவரி 2008-இல், சித்தோர்கார் மாவட்டத்தின் சில வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டு நிறுவப்பட்டது.

இராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் மக்கள் தொகை குறைந்த மாவட்டங்களில் இம்மாவட்டம் ஜெய்சல்மேர் மாவட்டத்திற்கு அடுத்து இரண்டாவது இடத்தில் உள்ளது.

அமைவிடம்
பிரதாப்காட் மாவட்டத்தின் வடக்கில், சித்தோர்கார் மாவட்டம் வடகிழக்கில் நீமச் மாவட்டம், இராஜஸ்தான், கிழக்கில் மண்டசௌர் மாவட்டம், (மத்தியப் பிரதேசம்), தென்கிழக்கில் ரத்லம் மாவட்டம், (மத்தியப் பிரதேசம்), தென்மேற்கில் பான்ஸ்வாரா மாவட்டம், மேற்கில் டுங்கர்பூர் மாவட்டம், வடமேற்கில்  உதய்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.

புவியியல்
பிரதாப்காட் கடல் மட்டத்திலிருந்து 580 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது. ஆரவல்லி மலைத்தொடர் மற்றும் மால்வா மேட்டுநிலங்களின் சந்திப்பில் பிரதாப்காட் மாவட்டம் அமைந்துள்ளது.
4,11,736 ஹெக்டேர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின்  காடுகளின் பரப்பளவு  1,20,976 ஹெக்டர் ஆகும்.

மாவட்ட நிர்வாகம்
பிரதாப்காட் மாவட்டம் அர்னோட், சிஹோட்டி சத்ரி, தாரியாவாட், பீபல் கூண்ட் மற்றும் பிரதாப்காட் என ஐந்து வருவாய் வட்டங்களையும், 921 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 867,848 ஆக உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் 91.73% மக்களும்;  நகரப்புறங்களில் 8.27% மக்களும் வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி   விகிதம் 22.78% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 437,744 ஆண்களும்;  430,104 பெண்களும் உள்ளனர். ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 983 பெண்கள் என்ற விகிதத்தில் பாலின விகிதம் உள்ளது. 4,449 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 195 மக்கள் வீதம் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  55.97% ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 69.50% ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 42.35% ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 150,518 ஆக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை 827,293 (95.33 %)  ஆகவும்;     இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை 25,597  (2.95 %)  ஆகவும்;   சமண சமய மக்கள் தொகை 14,077 (1.62 %) ஆகவும்;  சீக்கிய சமய,  கிறித்தவ,  பௌத்த சமய மக்கள் தொகை மிகக் குறைவாகவும் உள்ளது.

மொழிகள்
இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன்,  பஞ்சாபி, உருது  மற்றும் இராச்சசுத்தானி, மார்வாரி போன்ற வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

பொருளாதாரம்

இம்மாவட்டத்தின் முக்கிய வேளாண் பயிர்கள் நிலக்கடலை, சோளம், சோயா பீன்ஸ், பருப்பு வகைகள், தாணியங்கள், ஆமணக்கு, பார்லி, கோதுமை ஆகும்.

இம்மாவட்டத்தில் அரசு உரிமம் பெற்ற அபின் பயிரிடுவோர் 6,781-ஆக உள்ளனர். இந்திய அரசின் போதை மருந்து கட்டுப்பாட்டுத் துறையின் அறிக்கையின் படி, பிரதாப்காட் மாவட்டத்தில் 2011-ஆம் ஆண்டில் 15,85,373 கிலோ கிராம் அளவிற்கு அபின் உற்பத்தி செய்யப்பட்டதாக அறியமுடிகிறது.

மேற்கோள்கள் 

http://epaper.dainiknavajyoti.com/?edition=16&pub_date=21/05/2014&pageno=8

வெளி இணைப்புகள்
பிரதாப்காட் மாவட்ட இணையதளம்
new district 

 

 
 

 
 

இராஜஸ்தான் மாவட்டங்கள்
சுன்சுனூ மாவட்டம்

சுன்சுனூ மாவட்டம் (Jhunjhunu district) (இந்தி:झुन्झुनू जिला)  மேற்கு இந்தியாவில் அமைந்துள்ள இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் 33 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் சுன்சுனூ ஆகும்.
இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின்  பகுதியில் அமைந்த இம்மாவட்டம் ஜெய்பூர் கோட்டத்தில் உள்ளது. 
இந்திய அளவில் இம்மாவட்டம் இந்திய இராணுவத்திற்கு அதிக வீரர்களை அனுப்பிய பெருமை உடையது. 
இம்மாவட்டத்தின் பிலானி நகரத்தில் உள்ள பிர்லா தொழில்நுட்பம் மற்றும் அறிவியல் கழகம்,  உலக அள்வில் பெயர் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிறுவனமாகும்.

மாவட்ட அமைவிடம்
செகாவாதி பிரதேசத்தில் அமைந்த சுன்சுனூ மாவட்டத்தின் கிழக்கிலும்; வடகிழக்கிலும் அரியானா மாநிலமும்; தெற்கு, தென்கிழக்கு மற்றும் தென்மேற்கில் சீகர் மாவட்டம், வடக்கிலும், வடமேற்கிலும் சூரூ மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.

மாவட்ட நிர்வாகம்
இம்மாவட்டம் சுன்சுனூ, சிராவா, புஹானா, நவால்காட், மேல்சிசர், சூரஜ்காட் என 6   வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டது. 

இம்மாவட்டம் சுன்சுனூ, மண்டவா, நவால்காட், கேத்திரி, பிலானி,
உதய்பூர்வாதி, சூரஜ்காட் என ஏழு சட்டமன்றத் தொகுதிகளையும்; சுன்சுனூ மக்களவைத் தொகுதியும் கொண்டுள்ளது.

மாவட்டப் பிரிப்பு
இம்மாவட்டத்தின் சில வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டு 7 ஆகஸ்டு 2023 அன்று புதிய நீம் கா தானா மாவட்டம் நிறுவப்பட்டது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 2,137,045 ஆக உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் 77.11% மக்களும்;  நகரப்புறங்களில் 22.89% மக்களும் வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி   விகிதம் 11.67% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 1,095,896 ஆண்களும்; 1,041,149 பெண்களும் உள்ளனர். ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 950 பெண்கள் என்ற விகிதத்தில் பாலின விகிதம் உள்ளது. 5,928 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 361 மக்கள் வீதம் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  74.13% ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 86.90% ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 60.95% ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 288,470 ஆக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை 1,905,682 (89.17 %)  ஆகவும்;      இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை 228,178  (10.68 %)  ஆகவும்;   சமண சமய,  சீக்கிய சமய, கிறித்தவ,  பௌத்த சமய மக்கள் தொகை மிகக் குறைவாகவும் உள்ளது.

மொழிகள்
இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன்,  பஞ்சாபி, உருது  மற்றும் இராச்சசுத்தானி, மார்வாரி போன்ற வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

தொழில்கள்
சுன்சுனூ மாவட்டத்தின் கேத்ரி வட்டத்தில்  இந்தியாவின் பெரிய  செம்பு சுரங்கங்கள் உள்ளது.

கல்வி நிறுவனங்கள்
பிர்லா தொழில்நுட்பம் மற்றும் அறிவியல் கழகம்

படக்காட்சியகம்

இதனையும் காண்க
 நீம் கா தானா மாவட்டம்
 இராஜஸ்தான் மாவட்டப் பட்டியல்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 மாவட்ட இணையதளம்
 Jhunjhunu information 

இராஜஸ்தான் மாவட்டங்கள்
ராஜ்சமந்து மாவட்டம்

ராஜ்சமந்து மாவட்டம் (Rajsamand District)  மேற்கு இந்தியாவில் அமைந்துள்ள இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் 33 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் ராஜ்சமந்து  ஆகும்.  இம்மாவட்டம் உதய்பூர் கோட்டத்தில் உள்ளது. பனாஸ் ஆறு இம்மாவட்டத்தில் பாய்கிறது.

அமைவிடம் 
ராஜ்சமந்து உதய்பூரின் வடக்கில் 67 கி மீ தொலைவிலும்; ஜெய்பூருக்கு தெற்கில் 352 கி மீ தொலைவிலும் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 8-இல் உள்ளது. 4,768 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட ராஜ்சமந்து மாவட்டத்தின் வடமேற்கு எல்லையாக ஆரவல்லி மலைத்தொடரும்; பாலி மாவட்டம்; வடக்கில் அஜ்மீர் மாவட்டம், வடகிழக்கில் பில்வாரா மாவட்டம், தென்கிழக்கில் சித்தோர்கார் மாவட்டம், தெற்கில் உதய்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளன.

மாவட்ட நிர்வாகம்
ராஜ்சமந்து மாவட்டம் ஏழு உட்கோட்டங்களையும்; ஒன்பது வருவாய் வட்டங்களையும்; ஏழு ஊராட்சி ஒன்றியங்களையும்; 207 [[இந்தியாவின் ஊராட்சி மன்றம்|கிராமப் பஞ்சாயத்துக்களையும் கொண்டது.

பொருளாதாரம்
இந்தியாவில் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 250 மாவட்டங்களில் ஒன்றாக  இம்மாவட்டத்தையும் 2006-ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு அறிவித்துள்ளது. எனவே இம்மாவட்டத்தின் ஊராக வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம் ஆண்டு தோறும் நிதியுதவி வழங்குகிறது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 1,156,597  ஆக உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் 84.11% மக்களும்;  நகரப்புறங்களில் 15.89% மக்களும் வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி   விகிதம் 17.18%  ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 581,339 ஆண்களும்; 575,258 பெண்களும் உள்ளனர். ஆயிரம் ஆண்களுக்கு  990 பெண்கள் என்ற விகிதத்தில் பாலின விகிதம் உள்ளது.  4,655 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 248  மக்கள் வீதம் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  63.14 % ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 78.42 % ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 47.95 % ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 176,041  ஆக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை  1,105,676  (95.60 %)  ஆகவும்;     இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை 33,677  (2.91 %)  ஆகவும்;   சமண சமய மக்கள் தொகை 14,966 (1.29 %) ஆகவும்;  சீக்கிய சமய,  கிறித்தவ,  பௌத்த சமய மக்கள் தொகை மிகக் குறைவாகவும் உள்ளது.

மொழிகள்
இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன்,  பஞ்சாபி, உருது  மற்றும் இராச்சசுத்தானி, மார்வாரி போன்ற வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

புகழ் பெற்றவர்கள்
 மகாராணா பிரதாப்
 தாந்தியா தோபே

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 ராஜ்சமந்து மாவட்ட இணையதளம்
 Rajsamand district Population
 Rajsamand District Hindi Website
 Rajsamand Profile 
 Brief about Rajsamand District

இராஜஸ்தான் மாவட்டங்கள்
சீகர் மாவட்டம்

- 

 
சீகர் மாவட்டம் (Sikar district) (இந்தி:सीकर जिला) மேற்கு இந்தியாவில் அமைந்துள்ள இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் 33 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் சிகர் ஆகும்.
இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின்  பகுதியில் அமைந்த இம்மாவட்டம் ஜெய்ப்பூர் கோட்டத்தில் உள்ளது.

அமைவிடம்
இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் வடகிழக்கில் செகாவதி பிரதேசத்தில் அமைந்துள்ள சீகர் மாவட்டத்தின் வடக்கில் சுன்சுனூ மாவட்டம், வடமேற்கில் சூரூ மாவட்டம், தென்மேற்கில் ஜெய்ப்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது. சீகர் மாவட்டப் பகுதியின் பழைய பெயர்  வீர் பான் கா பாஸ்   ஆகும் (Veer Bhan Ka Bas).

மாவட்ட நிர்வாகம்

சீகர் மாவட்டம் சீக்கர், பதேப்பூர், லட்சுமன்காட், தந்தராம்காட்,  ஸ்ரீ மாதோப்பூர், நீம்-கா-தானா, கண்டேலா, தோத், ராம்காட் செக்காவதி என ஒன்பது வருவாய் வட்டங்களையும்;  தோத், பிப்ராலி, பதேப்பூர், லட்சுமன்காட், தண்டராம்காட், ஸ்ரீமாதோப்பூர், கண்டேலா, நீம் கா தானா, மற்றும் படான் என ஒன்பது ஊராட்சி ஒன்றியங்களையும்; 1183 கிராமங்களையும்; 342 கிராமப் பஞ்சாயத்துக்களையும்; ஒரு நகரப் பஞ்சாயத்தையும்;  எட்டு நகராட்சி மன்றங்ககளையும் கொண்டுள்ளது.

அரசியல்

சீகர் மாவட்டம் சீக்கர், பதேப்பூர், லட்சுமன்காட், தந்தராம்காட், ஸ்ரீ மாதேப்பூர், நீம்-கா-தானா, கண்டேலா மற்றும் தோட் என எட்டு சட்டமன்ற தொகுதிகளையும்; மேலும் சீகர் எனும் மக்களவைத் தொகுதியும் கொண்டுள்ளது.

நெடுஞ்சாலைகள்
ஜெய்சல்மேர் - ஆக்ராவை இணைக்கும் 485 கிலோ மீட்டர் நீள  தேசிய நெடுஞ்சாலை 11 மற்றும் மாநில நெடுஞ்சாலை எண் 8 இம்மாவட்டத்தின் வழியாக செல்கிறது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி சீகர் மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 2,677,333 ஆக உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் 76.32% மக்களும்;  நகரப்புறங்களில் 23.68% மக்களும் வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி   விகிதம் 17.03% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 1,374,990 ஆண்களும்;  1,302,343 பெண்களும் உள்ளனர். ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 848 பெண்கள் என்ற விகிதத்தில் பாலின விகிதம் உள்ளது. 7,732 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 346 மக்கள் வீதம் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  71.91% ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 85.11% ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 58.23% ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 379,874 ஆக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை 2,342,076 (87.48 %)  ஆகவும்;     இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை 327,583  (12.24 %)  ஆகவும்;   சமண சமய,  சீக்கிய சமய, கிறித்தவ,  பௌத்த சமய மக்கள் தொகை மிகக் குறைவாகவும் உள்ளது.

மொழிகள்
இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன், உருது  மற்றும் இராச்சசுத்தானி, மார்வாரி போன்ற வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 மாவட்ட இணையதளம்

Photo gallery of Sikar 
Amenities Sikar 

இராஜஸ்தான் மாவட்டங்கள்
சீகர் மாவட்டம்
சால்வா ஜுடும்

சால்வா ஜுடும் (Salwa Judum) என்பதற்கு கோண்டி மொழியில் அமைதிப் பேரணி  என்றும்; புனித வேட்டை என்று பொருள் ஆகும். இந்தியாவின் சிவப்பு தாழ்வாரம் பகுதியில் அமைந்த சத்தீஸ்கர் மாநிலத்தில் சால்வா ஜுடும் இயக்கத்தின் தலைவராக,  உள்ளூர் கோண்டு பழங்குடி மக்களைச் சேர்ந்த மகேந்திர கர்மா  என்பவர் 2005-ஆண்டில் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். போராளிகளிடமிருந்து உள்ளூர் கோண்டு மக்கள் தங்களை தற்காத்துக் கொள்வதற்கும்; போராளிகளை விரட்டியடிக்கவும், சத்தீஸ்கர் மாநில காவல் துறை தேவையான தற்காப்பு மற்றும் ஆயுதப் பயிற்சிகளை வழங்கியது. மேலும் போராளிகளுக்கு எதிராக போரிட துப்பாக்கி போன்ற ஆயுங்களையும் உள்ளூர் பழங்குடியின மக்களுக்கு வழங்கியது.

6 சூலை 2011-இல் இந்திய உச்ச நீதிமன்றம்  நக்சலைட்டு - மாவோயிஸ்டு போராளிகளுக்கு எதிரான சால்வா ஜுடும் இயக்கம் சட்டவிரோதமானது என்று தீர்ப்பு வழங்கியது. எனவே சத்தீஸ்கர் அரசு சால்வா ஜுடும் இயக்கத்தை கலைத்ததுடன், சத்தீஸ்கர் மாநில காவல் துறை பழங்குடி மக்களுக்கு வழங்கிய துப்பாக்கி போன்ற ஆயுதங்களை திரும்பப் பெற்றுக் கொண்டது.

25 மே 2013 அன்று சால்வா ஜுடும் இயக்கத்தின் தலைவர் மகேந்திர கர்மா, இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் கட்சியில் இணைந்தார்.
பின்னர் ராய்ப்பூர் மற்றும் ஜெகதல்பூர் நகரத்திலிருந்து ஐம்பது கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள தர்பா சமவெளியில் நக்சலைட்டுகளால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 The Adivasis of Chhattisgarh: Victims of Naxalite Movement and Salwa Judum Campaign 
 Unreported World: India's Hidden War
 Naxal Issues 
  
 Economic and Political Weekly Article on NHRC report
 Report of the IAPL Fact Finding Mission
 Video Documentary (20 mn.) on Salwa Judum Camps 

இந்திய அமைப்புகள்
சத்தீஸ்கர்
செர்சோ லியோனி

செர்சியோ லியோனி (Sergio Leone, இத்தாலிய ஒலிப்பு: செர்ஜோ லெயோனெ; 3 சனவரி 1929 – 30 ஏப்ரல் 1989) இத்தாலிய  இயக்குநர், தயாரிப்பாளர் மற்றும் திரைக்கதை ஆசிரியராவார்.  "இசுப்பகட்டி வெசுட்டர்ன்" என அறியப்படும் திரைப்படப் பாணியை உருவாக்கிய பெருமை இவரைச் சாரும்.

இவரது திரைப்படங்களில் மிகவும் அண்மைநிலைக் காட்சிகளும் தொலைதூரக் காட்சிகளும் அடுத்தடுத்து வைக்கப்படும்.  இவரது படைப்புக்களில் மலிவான வரலாற்றுப் படங்களான  தி லாஸ்ட் டேஸ் ஆஃப் பாம்ப்பி (1959) , தி கொலாசஸ் ஆப் ரோட்ஸ் (1961), மேற்கத்திய பாணியில்  கிளின்ட் ஈஸ்ட்வுட் நடித்த டாலர் முப்படங்களான  எ ஃபிஸ்ட்ஃபுல் ஒஃவ் டாலர்ஸ் (1964), ஃபார் அ ஃபியூ டாலர்ஸ் மோர் (1965), தி குட், தி பேட் அண்ட் தி அக்ளி (1966) ஆகியவையும்   ஒன்ஸ் அப்பான் அ டைம் இன் த வெஸ்ட் (1968), மெக்சிக்கோவின் புரட்சியாளன் சபாட்டா வாழ்வைத் தழுவிய டக், யூ சக்கர்! (1971) மற்றும் குற்ற நாடக காப்பியமான  ஒன்ஸ் அப்பான் அ டைம் இன் அமெரிக்கா (1984) ஆகியனவும் அடங்கும்.

இயக்கியத் திரைப்படங்கள்

மேற்சான்றுகள்

வெளி இணைப்புகள் 

 
 
 Fistful-of-Leone.com
 Senses of Cinema film journal : Great Directors : Sergio Leone (2002 review by Dan Edwards PhD)
 A Fistful of Westerns 
 The Spaghetti Western Database
 Photo

இத்தாலியத் திரைப்பட இயக்குநர்கள்
1929 பிறப்புகள்
1989 இறப்புகள்
அபாயா

அபாயா (abaya) என்பது ஒரு “தளர்த்தியான மேலங்கி” (பேச்சு முறையிலும், பொதுவாகவும்  அபாயா, குறிப்பாக இலக்கண அரபு:عباءة, அபாஅ,  பன்மை:عبايات, அபாயத், عباءات அபாஅத்), சிலவேளை அபாயா எனப்படுவது எளிமையானதும், தளர்த்தியானதுமான மேலங்கியாகும். முக்கியமாக ஒரு பிரத்தியேக ஆடை, வட ஆபிரிக்கா, அரேபிய தீபகற்ப நாடுகள் உள்ளடங்களாக உலகளாவிய முஸ்லிம் பெண்களால் அணியப்படுகிறது. மரபு ரீதியாக அபாயத் கறுப்பு நிறத்திலும், தோற்புயம் முதல் கரண்டைக்கால் வரை நீளமானதாகவும் இருக்கும். அபாயாவானது முகம், மனிக்கட்டுக்கை, பாதம் தவிர்ந்த முழு உடலையும் மறைக்கக்கூடியது. அது நிகாபுடனும் அணியப்படக்கூடியது, நிகாப், கண்களைத்தவிர முகத்தை மறைக்கும் முகத்திரை. சில பெண்கள் நீளமான கறுப்புக் கையுறைகளையும் அணிவதால் அவர்களுடைய கைகளும் மறைக்கப்படும்.   

இந்தோனேசியா, மலேசியா பெண்கள் அணியும் மரபு ரீதியான ஆடை "கெபாயா" எனப்படுவதும் அபாயாவாகும்.

அடிப்படைக் காரணம் 
குர்ஆனில் ஒரு வசனம் "ஓ நபியே, உங்கள் மனைவிமாருக்கும், மகள்மாருக்கும், நம்பிக்கை கொண்ட பெண்களுக்கும் அவர்கள் தங்கள் முந்தானைகளை தங்கள் மீது தொங்கவிட்டுக் கொள்ளுமாறு கூறுவீராக. அவர்கள் கண்ணியமானவர்கள் என அறியப்பட்டு நோவினை செய்யப்படாமலிருக்க இதுவே சுலபமான வழியாகும்." குர்ஆன்  33:59 (அஹ்மத் அலியினால் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது), இது  அபாயா அணிவதற்கான வாதமாகக்  கொள்ளப்படுகிறது.

அபாயாவானது பெரும்பான்மையாக முஸ்லிம்கள் வாழும் நாடுகளில் பொதுவான ஆடையாகும். உடம்பின் முகம், கை தவிர ஏனைய யாவும் அவ்ரத் ஆகும். (அவ்ரத்: இரத்த உறவு, திருமண உறவு அல்லாத ஆண்களிடமிருந்து மறைக்கும் உடம்பின் பகுதி).

நாடுகள் 
முஸ்லிம்கள் அதிகமாக வாழும் அரபு நாடுகள் இந்தோனேசியா, பாகிஸ்தான் போன்ற நாடுகளில் எல்லோராலும் அணியப்படுவது இல்லை. 1979 இல் ஈரானில் இஸ்லாமிய ஆட்சி வந்ததன் பின் பெண்கள் உடலையும், தலையையும் மறைக்க வேண்டியேற்பட்டது. "Chador" எனும் ஓர் ஆடையே அவர்களால் அணியப்பட்டது, இது முகத்தை மறைக்காது என்றாலும் ஒரு சிறிய எண்ணிக்கையிலான மக்களாகவே காணப்பட்டார்கள். ஏனைய பெண்கள் வர்ணங்களாக வித்தியாசமாக அணிவார்கள்.

மத்திய கிழக்கு  
சவுதி அரேபியாவில், பெண்கள் பொது இடங்களில் தங்களை முழுமையாக மறைத்துக்கொள்வது அவசியமாகும். தெற்காசியாவில் இதற்கு சமமான ஆடை புரூக்கா ஆகும்.

நவீனங்கள் 
அபாயா வெவ்வேறு பெயர்களால் அழைக்கப்பட்டாலும் நோக்கம் ஒன்று, அது மறைப்பது தான். தற்கால மாதிர்கள் பொதுவாக caftans (caftans: crepe, பட்டு, மென்பட்டு போன்ற பாரமில்லாத விழுந்து நிற்கக்கூடிய துணிகளில் இருந்து வெட்டப்படுவது). ஏனைய அபாயா நவீனங்கள் முன் திறந்த மற்றும் முன் மூடிய அபாயா எனப்படும். இது இடத்திற்கிடம் வேறுபடுகின்றது: சில அபாயத் கறுப்புத் துணி மீது தையல் வேலைகள் கொண்டவை அதேவேளை ஏனையவை பிரகாசமான நிறமுடைய மற்றும் வெவ்வேறு வடிவங்களிலாலான  கலைப்படைப்புகள் கொண்டவை.

மேற்கோள்கள் 

இசுலாமிய உடைகள்
கும்பகோணம் வராகப்பெருமாள் கோயில்

கும்பகோணம் வராகப்பெருமாள் கோயில் (Varahaperumal Temple, Kumbakonam) தமிழகத்தில், தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள கும்பகோணத்தின் மையப்பகுதியில் அருள்மிகு சக்கரபாணி திருக்கோயிலுக்கு தென்மேற்கில், ஆதிகும்பேஸ்வரர் ஆலயத்திற்கு மிக அருகில் அமைந்த மிகப் பழமையான ஆலயம். இதன் அருகிலேயே வராக விநாயகராகிய கரும்பாயிரம் பிள்ளையார் கோவிலும் உள்ளது.

தல வரலாறு
வராகத்தின் (பன்றி) முகத்தோடு விளங்குவதால் வராகப்பெருமாள் என்ற பெயர் பெற்றார். வைகுண்டத்தில் திருமாலை தருசிக்க தேவர்கள் வந்தபோது ஜயன், விஜயன் என்ற துவாரபாலகர்கள் திருமாலை தரிசிக்க அனுமதிக்கவில்லை. வாயிலில் அமர்ந்து தியானித்து திருமாலை வேண்டினர். திருமாலும் காட்சி தந்து அருளினார். தங்களுக்கு தடையாக இருந்த துவாரபாலகர்களுக்கு பூமியில் அரக்கர்களாக பிறக்க சாபமிட்டனர். அதிர்ந்து போன துவாரபாலகர்கள் திருமாலை வேண்டி சாபம் கொடுத்தது கொடுத்ததுதான். பூலோகம் செல்லுங்கள், தக்க தருணத்தில் தாமே சாப விமோசனம் அளிப்பதாக கூறி அனுப்பினார். ஹிரண்யட்சன், ஹிரண்யாகசிபு என்ற பெயருடன் பூலோகம் சென்ற அரக்கர்கள், கடும் தவம் செய்து பூமியை பாதாளாத்துக்கு கொண்டு சென்றார்கள். இக்கொடிய செயலைக் கண்ட வானவர்கள் பூமியின் இயக்கம் தடைபடக் கூடாது என்பதற்காக வைகுண்டத்தில் திருமாலை வணங்கி நிகழ்ந்ததைக் கூறிக் காப்பாற்றும்படி வேண்டினர். அசுரனால் கவரப்பெற்ற பூமியை வெளிக்கொணர வராக (பன்றி) உருவெடுத்து பாதாளம் புகுந்து அவ்வசுரனுடன் போர் புரிந்தார். ஒரு கொம்பினால் அவனை அழித்துச் சுற்றத்தாரையும் அழித்தார். மற்றொரு கொம்பினால் பூமியைத் தாங்கிக்கொண்டு மேலே வந்து பூமியை முன்போல் நிலைபெறச் செய்தார். பூமியைத் தோண்டி வெளிக்கொணர்ந்து நிலை பெறச்செய்ததைப் புலப்படுத்த பூமிதேவி தமது இடது மடியிலேயே வீற்றிருக்கும் நிலையில் மாசி மாதம் பௌர்ணமியுடன் கூடிய மக நட்சத்திரம் கூடிய மகாமகத்தன்று புண்ணிய தீர்த்தமான வராக குளக்கரையின் மேலே எழுந்தருளினார். இக்கோயிலின் முக்கிய திருவிழா 12 கருடசேவையாகும். இந்த இடமே வராகபெருமாள் ஆலயம். இது பவிஷ்யோத்ர புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது. இவ்வாலயத்தில் வராக பெருமாள், கருடாழ்வார், விஷ்வக்சேனர், நிகமாந்த மகாதேசிகர் ஆகியோர் சந்நிதிகள் உள்ளன.

மூலவர், தாயார்
இக்கோயிலில் உள்ள மூலவர் ஆதிவராகப்பெருமாள் ஆவார். தாயார் பூமிதேவி (அம்புஜவல்லி)

தீர்த்தம்
வராக தீர்த்தம்

தீர்த்தவாரி
50 ஆண்டுகளுக்குப் பின் இக்கோயிலின் வராகக் குளத்தில் 19 பிப்ரவரி 2019 அன்று தீர்த்தவாரி நடைபெற்றது.

12 கருட சேவை
கும்பகோணத்தில் சித்திரை மாதம் வளர்பிறையில் அமாவாசைக்கு அடுத்து வருகின்ற 3ஆவது திதியான அட்சய திருதியையில் காலையில் இவ்விழா கொண்டாடப்பெறுகிறது. கும்பகோணத்திலுள்ள சார்ங்கபாணி, சக்கரபாணி, இராமஸ்வாமி, ராஜகோபாலஸ்வாமி, வராகப்பெருமாள், வெங்கட்ராயர் அக்ரகாரம் பட்டாபிராமர், மல்லுக தெரு சந்தான கோபாலகிருஷ்ணன், நவநீதகிருஷ்ணன், புளியஞ்சேரி வேணுகோபால சுவாமி, மேலக்காவேரி வரதராஜப்பெருமாள், நவநீதகிருஷ்ணன், சோலையப்பன் தெரு ராமசுவாமி ஆகிய 12 வைணவ கோயில்களைச் சேர்ந்த உற்சவப் பெருமாள் சுவாமிகள் கருட வாகனத்தில் புறப்பட்டு பெரிய கடைத் தெருவில் ஒரே இடத்தில் எழுந்தருளுகின்றனர்.

குடமுழுக்கு
2016 மகாமகத்தை முன்னிட்டு அக்டோபர் 26, 2015இல் இக்கோயிலில் குடமுழுக்கு நடைபெற்றது.

மேற்கோள்கள்

26 அக்டோபர் 2015 குடமுழுக்கு படத்தொகுப்பு

கும்பகோணத்திலுள்ள கோயில்கள்
தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள்
சூரசேனம்

சௌரசேனம் அல்லது சூரசேனம் (Sourasena, Çūrasena) (சமஸ்கிருதம்:शूरसेन}}, () ) பண்டைய இந்தியாவின் தற்கால விரஜ மொழி பேசும் உத்திரப் பிரதேச பகுதியில் அமைந்த நாடாகும்.	
பௌத்த சமய அங்குத்தர நியாயம்  எனும் நூலிலின் படி, இராமாயண இதிகாசத்தில், கி மு 1000-இல் இருந்த மகாஜனபத நாடுகளில் ஒன்றாக சூரசேன நாடு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கி மு ஏழாம் நூற்றாண்டில் சூரசேன நாடு வலிமை மிக்க பதினாறு மகாஜனபத நாடுகளில் ஒன்றாக விளங்கியது.  பண்டைய கிரேக்க வரலாற்று ஆசிரியர்கள் இந்நாட்டை சௌரசேனி என்றும், அதன் தலைநகரத்தை மெதோரா என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
	
சூரசேனம் அல்லது சௌசேனம் எனும் யாதவ நாடுகளில் ஒன்றாகும். பண்டைய புராண கால இந்தியாவின், தற்கால விரஜ மொழி பேசும் உத்தரப் பிரதேசத்தின்,  மதுரா பகுதியாகும். சூரசேன நாட்டைக் குறித்தான செய்திகள், பாகவத புராணம் மற்றும் மகாபாரதத்தில் உள்ளது. சூரசேன நாட்டின் மன்னர் உக்கிரசேனரை கம்சன் சிறையில் அடைத்து நாட்டை ஆண்டான்.	

பௌத்த சமய அங்குத்தர நியாயம்  எனும் நூலிலின் படி, இராமாயண இதிகாசத்தில், கி மு 1000-இல் இருந்த மகாஜனபத நாடுகளில் ஒன்றாக சூரசேன நாடு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கி மு ஏழாம் நூற்றாண்டில் சூரசேன நாடு வலிமை மிக்க பதினாறு மகாஜனபத நாடுகளில் ஒன்றாக விளங்கியது.  பண்டைய கிரேக்க வரலாற்று ஆசிரியர்கள் இந்நாட்டை சௌரசேனி என்றும், அதன் தலைநகரத்தை மெதோரா என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

சொல்லிலக்கணம்	
சூரசேனம் என்ற சொல்லிற்குத் தரப்பட்ட பல்வேறு விளக்கங்களில், சந்திர குல மன்னர் யயாதியின் மூத்த மகன் யதுவின் வழித்தோண்றல்களான யாதவ குலத்தின் பல கிளைப் பிரிவுகளில் சூரசேனிகள் என்பவர்கள், சூரசேனம் நாட்டை நிறுவினர்.  	

சூரசேன நாட்டின் தலைநகரான மதுராவின் சிறையில் கிருஷ்ணர் பிறந்து, பின் இந்நாட்டை சில ஆண்டுகள் ஆண்டு, பின்னர் துவாரகை நகரை புதிதாகக் கட்டி ஆண்டார்.	
	
		
சூரசேனிகள் போன்று யாதவ குலத்தில் விருஷ்ணிகள், சேதிகள், விதர்பர்கள், குகுரர்கள், போஜர்கள், அந்தகர்கள், குந்திகள் எனப் பல உட்பிரிவுகள் தோண்றியது. கிருஷ்ணர் மற்றும் பலராமன் யது குலத்தின் விருஷ்ணி குலப் பிரிவினர் ஆவர்.

வரலாறு	
மகாபாரதம் மற்றும் புராணங்களின் படி, சூரசேனம் எனும் நாடு தற்கால மதுராவையும், அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளை ஆண்ட யாதவர்களின் உட் பிரிவினர்கள் ஆண்டனர். அவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் விருஷ்ணிகள் ஆவர். மதுராவை தலைநகராக கொண்ட அவந்தி நாட்டின் மன்னன் சூரசேனரின் ஆட்சிக் காலத்தில், கௌதம புத்தரின் முதன்மைச் சீடர்களில் ஒருவரான காத்தியாயனர், அவந்தி நாட்டில் பௌத்த சமயத்தை பரப்பினார் என பௌத்த சாத்திரங்கள் கூறுகிறது.

இதனையும் காண்க	
 மகாஜனபதம்	
 ஜனபதங்கள்

மேற்கோள்கள்

ஆதாரம்
.

வெளி இணைப்புகள்	 
 Surasena	
	

மகாபாரதத்தில் நாடுகள்		
மகாஜனபதம்
கீகட நாடு

கீகட நாடு (Kikata) பிந்தைய  வேத காலத்தில் இருந்த  நாடாகும். மகத நாட்டின் முன்னோடிகளே கீகட நாட்டினர் என நம்பப்படுகிறது. ரிக் வேதத்தின் 3.53.14-ஆம் பகுதியில் கீகட நாட்டு அறிவு ஜீவிகளில் பலர் மகத நாட்டில் இருந்தனர் எனக் குறிப்பிடுகிறது.

சிம்மர்   எனும் வரலாற்று அறிஞர் கீகடர்களை ஆரியர் அல்லாத இனக்குழுவினர் என்றும், கீகடர்களை யட்சர்கள்  (Yaksa) என்றும்  வாதிக்கிறார். வேப்பரின்   கூற்றுப்படி, கீகடர்கள் வேத கால மக்கள் என்றும்; பிற வேத கால மக்களுடன் அடிக்கடி பிணக்கு கொண்டிருந்தனர்.

மகாபாரதத்தில் கீடகர்கள்
குருச்சேத்திரப் போர்க் களத்தில் ஆபீரர்கள், சூரசேனர்கள், சிவிக்கள்,  சால்வர்கள்,  மத்சயர்கள், திரிகர்த்த நாட்டவர்கள், கேகயர்கள், சௌவீரர்கள் மற்றும் கீகட நாட்டு வீர்ர்கள் எனப் பனிரெண்டு நாட்டு படைவீரர்கள் கௌரவர் படையணியில் சேர்ந்து பீஷ்மரின் உயிரின் பாதுகாப்பிற்காக பாண்டவர்களுக்கு எதிராக போரிட்டனர் என மகாபாரத இதிகாசத்தில் பீஷ்ம பர்வத்தில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. (மகாபாரதம், பீஷ்ம பருவம், 6:18)

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

மகாபாரதத்தில் நாடுகள்
அவந்தி

அவந்தி (Avanti) (சமஸ்கிருதம்:अवन्ति)  பண்டைய இந்தியாவின் பிற்கால வேத காலத்தில் இருந்த நாடாகும். தற்கால மால்வா பகுதியே, வேத கால அவந்தி நாடாகும்.
அங்குத்தர நிகாயம் எனும் பௌத்த சமய  நூலின் படி அவந்தி நாடு, கி மு ஆறாம் நூற்றாண்டில் இருந்த 16 குடியாட்சி நாடுகளில் ஒன்றாக விளங்கியது என அறியப்படுகிறது.
  
அவந்தி நாட்டின் வடக்கு பகுதிக்கு உஜ்ஜைன் நகரமும்; தெற்கு பகுதிக்கு மகிழ்மதி நகரமும் மையமாக திகழ்ந்தது.

மகாபாரதம் எனும் இதிகாசத்தின் உத்யோகப் பருவத்தில்  (19.24) அவந்தி மக்களை, அதிக சக்தி கொண்ட மக்கள் எனப் போற்றுகிறது. 
விஷ்ணு புராணம்  (II.3),  பாகவத புராணம் (XII.I.36)  மற்றும் பிரம்ம புராணம்  (XIX.17), போன்ற புராணங்களில்,   மாளவம், சௌராஷ்டிரம் போன்ற பகுதிகளுடன் அவந்தி நாட்டை தொடர்பு படுத்தி பேசப்படுகிறது.

ஆட்சியாளர்கள்
புராணங்களின் படி மகிழ்மதி மற்றும் உஜ்ஜைன் நகரங்களைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஹேஹேயர்கள் (Haihayas) முதலில் ஆண்டனர். பின்னர் சிசுநாக வம்சம், நந்தர் மற்றும் மௌரியப் பேரரசு காலத்தில் அவந்தி நாடு மகத நாட்டின் ஆட்சியின் கீழ் சென்றது.

மேற்கோள்கள்

இதனையும் காண்க
மகாஜனபதம்

மத்தியப் பிரதேச வரலாறு
பண்டைய இந்திய நகரங்கள்
7ஆம் உயிர்

7ஆம் உயிர் இது ஒரு தமிழ் மொழித் தொடர் ஆகும். வேந்தர் தொலைக்காட்சியில் ஜூன் 1, 2015 இல் திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை இரவு 7 மணிக்கு ஒளிபரப்பாகும். இத்தொடரின் மறு ஒளிபரப்பு இரவு 10.00 மணிக்கும், மறுநாள் மதியம் 1.00 மணிக்கும் ஒளிபரப்பானது. 

இத்தொடரில் இலட்சுமி, சூசன், ஜீவா ரவி, மற்றும் பலர் நடிக்கும் இந்த நெடுந் தொடரை அழகர் இயக்கி வருகிறார்.

கதை
இத்தொடரின் கதை வெவ்வேறு இடங்களில் பிறந்திருக்கும் ஏழு இளம் பெண்களை கொல்வதற்குத் தேடி அலையும் ஒரு தீய சக்தியின் சாகசங்கள் நிறைந்த இந்த தொடர் மர்மமும், பரபரப்பும் நிறைந்த ஒரு அமானுஷ்ய கதை.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
  
 Vendhar TV on YouTube

தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நாடகங்கள்
இந்தியத் தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள்
2015 இல் தொடங்கிய தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள்
2016 இல் நிறைவடைந்த தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள்
இந்திய அரசின் ஹஜ் மானியம்

ஹஜ் மானியம் என்பது இந்திய அரசால் இந்திய முஸ்லீம் ஹஜ் யாத்ரீகர்களுக்கு கொடுக்கப்படும் மானியம் ஆகும்.இந்த திட்டம் பிரித்தானிய காலனித்துவ காலத்தில் தோன்றியது.சுதந்திரத்திற்கு பின் நேரு அவர்களின் இந்திய அரசு ஹஜ் திட்டம்-1959 சட்டத்தின் மூலம் முறைப்படுத்தப்பட்டது.

இந்திய அரசின் ஹஜ் மானியம் மற்றும்  நிதியுதவி ஏற்பாடுகள் சவுதி அரேபியா, சிரியா, ஈராக் , ஈரான், மற்றும் ஜோர்டான் ஆகிய நாடுகளுக்கு  இந்திய முஸ்லீம் யாத்ரகர்களுக்கு மத காரணங்களுக்கான பயணத்திற்காக  பயன்படுத்தப்படும்.

சலுகை
1973 ஆம் ஆண்டிலிருந்து , இந்திய ஹஜ் குழு மூலம் விண்ணப்பிக்கும் யாத்ரீகர்களுக்கு ஏர் இந்தியா விமான நிறுவனம் மூலம் சலுகை கட்டணம் வழங்கப்படுகிறது.

கி.பி.2000 ஆம் ஆண்டு முதல் , 1,50,000 முஸ்லிம்கள் மானியம் பயன்படுத்தினர். பின்னர் அளவு குறைக்கப்பட்டு கி.பி.2008 ம் ஆண்டு முதல் , 1,20,000 இந்திய முஸ்லீம்கள்  ஒவ்வொரு ஆண்டும் மானியம் பயன்படுத்துகின்றனர்.

மானிய பயன்பாடு
ஹஜ் மானியம் புறப்படும் விமான நிலைய கட்டணம்,முஸ்லீம் யாத்ரீகர்களின் உணவு , மருத்துவ சிகிச்சை மற்றும் உறைவிடம் அடைய கட்டணம் ஆகியவை அடங்கும்.இவை அனைத்தும் இந்தியஇந்திய அரசு வழங்குகிறது.

மேற்கோள்கள் 

ஹஜ்
இந்திய அரசுத் திட்டங்கள்
பாஞ்சாலம்

பாஞ்சாலம் (Panchala)  (சமஸ்கிருதம்: पञ्चाल}},  பண்டைய வட இந்தியாவில் கங்கைச் சமவெளியில் அமைந்த பிந்தைய வேத காலமான கி மு 850 முதல் 500 முடிய இருந்த 16 மகாஜனபத நாடுகளில் ஒன்றாகும். பாஞ்சால நாடு, தற்கால தெற்கு உத்தராகண்ட் மற்றும் மேற்கு உத்தரப் பிரதேசத்தின் பகுதிகளைக் கொண்டது. பாஞ்சால நாடு தனதருகில் இருந்த குரு நாட்டுடன் நெருங்கியத்  தொடர்பு கொண்டிருந்தது. பாஞ்சால நாட்டின் தெற்கு பகுதிக்கு  காம்பில்யம்   நகரமும்; வடக்கு பகுதிக்கு  அகிசத்திரா   நகரமும் தலைநகராகங்களாக விளங்கியது.

அங்குத்தர நிக்காய எனும் பௌத்த நூல் குறிப்பிடும் பதினாறு மகா ஜனபதங்களில் ஒன்றாகும்

கி மு 322 – 185-க்கு இடைப்பட்ட பகுதியில் மகத நாட்டின் மௌரியப் பேரரசின் கீழ் சென்றது.
கி மு நான்காம் நூற்றாண்டில் குப்தப் பேரரசின் கீழ் பாஞ்சால நாடு மீண்டும் தன்னாட்சி உரிமை கொண்ட நாடாக விளங்கியது.

புவியியல் பரப்பு 
பாஞ்சால நாட்டின் பகுதியாக தற்கால உத்தராகண்ட் மாநிலப் பகுதிகள் மற்றும் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் பரூக்காபாது மாவட்டம் மற்றும் பதாவுன் மாவட்டங்களை கொண்டிருந்தது.
பாஞ்சால நாடு, வடக்கு பாஞ்சாலம், தெற்கு பாஞ்சாலம் எனப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. வடக்கு பாஞ்சால நாட்டுப் பகுதியின் தலைமையிடமாக தற்கால பரேலி மாவட்டத்தில் உள்ள இராம்நகர் எனும் சத்திராவதி அல்லது அத்ஹிசத்திராவும்; தெற்கு பாஞ்சால நாட்டுப் பகுதிக்கு தலைமையிட நகரமாக தற்கால பரூக்காபாத் மாவட்டத்தில் இருந்த காம்பில்யம் நகரம் விளங்கியது. புகழ் பெற்ற கன்யாகுப்ஜம் என்று அழைக்கப்பட்ட கன்னோசி  நகரம் பாஞ்சால நாட்டில் இருந்தது.

பிந்தைய வேத காலத்தில் பாஞ்சால நாடு 
மேற்கில் பஞ்சாப் பகுதியிலிருந்து வெளியேறி, கிழக்கில் குடியேறிய பிந்தைய வேத காலத்திய ஆரியர்களின் இரண்டாம் அரசியல் மையமாக பாஞ்சாலம் விளங்கியது.

மகாபாரத குறிப்புகள் 
மகாபாரதம் எனும் இதிகாசத்தின் மூலம் பாஞ்சால நாடு பற்றிய குறிப்புகள் அதிக அளவில் உள்ளது. பாண்டவர்கள், பாஞ்சால நாட்டு இளவரசி திரௌபதியை மணந்தது குறித்தும்; பாஞ்சால மன்னன் துருபதன், இளவரசர்கள் திருட்டத்துயும்னன், சிகண்டி குறித்து அறியப்படுகிறது. துருபதனை வென்ற துரோணரின் சீடன் அருச்சுனன் பாஞ்சால நாட்டை வென்று, பாஞ்சால நாட்டின் வடக்கு பகுதிக்கு அசுவத்தாமன் பட்டம் சூட்டப்பட்டதையும் அறிய இயலுகிறது.

குருச்சேத்திரப் போரில் 
குருச்சேத்திரப் போரில், பாஞ்சால நாட்டுப் படைகள் பாண்டவர் அணி சார்பாக நின்று கௌரவர் அணிக்கு எதிராகப் போரிட்டனர். பாண்டவப் படைகளின் தலைமைப் படைத்தலவராக திருட்டத்துயும்னன் நியமிக்கப்பட்டார். கௌரவப் படைகளின் தலைமைப் படைத்தலைவரான பீஷ்மரை, பதினைந்தாம் நாள் போரில், துருபதன் மகன் சிகண்டி வீழ்த்தினார்.பின்னர் கௌரவப்  படைகளின் தலைமைப் படைத்தலைவராக நியமிக்கப்பட்ட  துரோணரை  திருட்டத்துயும்னன் கொன்றார்.  பதினெட்டாம் நாள் போரின் இரவில், அசுவத்தாமனால், திருட்டத்துயும்னன்  முதலானவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

இதனையும் காண்க 
 பரத கண்டம்
 மகாஜனபதம்
 மகாபாரதம்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 
Coins of Panchala janapada
Coins of Post-Mauryan Panchala Kingdom
Panchal Details from IGNCA 

மகாஜனபதம்
மகாபாரதத்தில் நாடுகள்
மகாபாரத நிகழிடங்கள்
பண்டைய இந்தியா
அஸ்மகம்

அஸ்மகம் (Assaka) (சமஸ்கிருதம்: अश्मक), பிந்தைய வேத கால  பதினாறு மகாஜனபத நாடுகளில் ஒன்றாகும். விந்திய மலைத்தொடருக்கு தெற்கில், தென்னிந்தியாவில் அமைந்த மகாஜனபத நாடு அஸ்மகம் ஆகும்.

அஸ்மக நாடு  கோதாவரி ஆற்றுக்கும், மஞ்சிரா ஆற்றுக்கும் இடைப்பட்ட, தற்கால தெலங்கானாவின் நிஜாமாபாத் மாவட்டம், அதிலாபாத் மாவட்டம் மற்றும் மகாராஷ்டிரம் மாநிலத்தின் நாந்தேட் மாவட்டம் மற்றும் யவத்மாள் மாவட்டம் ஆகிய பகுதிகளை கொண்டது.
  
பௌத்த நூலான  மகாகோவிந்த சுத்தாந்தாவில்   அஸ்மக நாட்டு ஆட்சியாளர் பிரம்மதத்தன், பொதாலி நகரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு ஆட்சி செய்தார் என அறியப்படுகிறது.

மகத நாட்டின் சிசுநாகர்களின் சமகாலத்தில், அஸ்மக நாட்டை ஆண்ட 25 ஆட்சியாளர்களைக் குறித்து மச்ச புராணத்தில் (ch.272)  குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

பிற்காலத்தில் அஸ்மக நாட்டினர் தெற்கில் குடியேறி தற்கால மகாராஷ்டிரா மாநிலத்தில் இராஷ்டிரகூடர் பேரரசை நிறுவினர்.

இதனையும் காண்க
 பரத கண்டம்
 ஜனபதங்கள்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

மகாபாரதத்தில் நாடுகள்
மகாஜனபதம்
பண்டைய இந்தியா
மத்சய நாடு

மத்சய நாடு அல்லது விராட நாடு (Matsya)  நாடு,  கி மு ஆறாம் நூற்றாண்டில் வட இந்தியாவின் இருந்த 16 மகாஜனபத நாடுகளில் ஒன்றாக விளங்கியது என அங்குத்தர நிக்காய எனும் பௌத்த நூல் மூலம் அறியப்படுகிறது.  மத்ஸம் எனும் சமஸ்கிருத மொழிச் சொல்லிற்கு  மீன்    எனப் பொருள்படும்.

பிந்தைய வேத கால நாடான மச்சய நாடு, தற்கால இராஜஸ்தானின் வடகிழக்கு பகுதிகளைக் கொண்டது.

இதன் மன்னர் விராடன் ஆவார். குருச்சேத்திரப் போரில்  விராடனும், அவரது மகன் உத்தரனும் கலந்து கொண்டனர்.

பாலி மொழி இலக்கியங்களில் மச்சயர்கள் சூரசேன நாட்டினருடன் தொடர்புடையவர்கள் என அறிய முடிகிறது.
மேற்கு மச்சய நாட்டின் பகுதி, சம்பல் ஆற்று மலைப்பகுதிகளைப் பகுதிகளைக் கொண்டது.

மகாபாரதத்தில்
மகாபாரத இதிகாசத்தில் (V.74.16) பாண்டவர்கள், திரௌபதியுடன் 12 ஆண்டு காடுறை வாழ்வு முடித்து, ஒரு ஆண்டு தலைமறைவு வாழ்வை,  மத்சய நாட்டுத் தலைநகரான  விராட அரண்மனையில் கழித்தனர் என அறிய முடிகிறது. 

மச்சய நாட்டின்  உபப்பிலாவிய வனம்  சிறப்பாக கருதப்படுகிறது. மகாபாரத்தின் உத்தியோகப் பர்வத்தில், உபப்பிலாவிய வனத்தில்  பாண்டவர்கள், கிருஷ்ணர், துருபதன், மத்சய நாட்டு மன்னன் விராடன் ஆகியோர் குருச்சேத்திரப் போர் குறித்து ஆலோசித்தனர்.

இதனையும் காண்க 
மகாஜனபதம்
ஜனபதங்கள்
 பரத கண்டம்

மேற்கோள்கள்

மகாபாரதத்தில் நாடுகள்
மகாபாரத நிகழிடங்கள்
வஜ்ஜி நாடு

வஜ்ஜி அல்லது விரிஜ்ஜி நாடு (Vajji  or  Vrijji) பண்டைய வட இந்தியாவின் 16 மகாஜனபத நாடுகளில் ஒன்றாகும். வஜ்ஜி நாட்டின் தலைநகராக  வைசாலி நகரம் விளங்கியது. மகாவீரர் மற்றும் கௌதம புத்தர் தங்கள் வாழ்வில் பல முறை வைசாலி நகரத்திற்கு வருகை தந்தனர். வைசாலி நகரத்தில் அசோகரின் தூண் உள்ளது.
 
பௌத்த சமயத்தின் அங்குத்தர நிகாயம் மற்றும் சமணய சமயத்தின் பகவதி சூத்திர நூல்களில், வட இந்தியாவில் இருந்த 16 மகாஜனபத நாடுகளில் ஒன்றாக வஜ்ஜி நாடு அல்லது விரிஜ்ஜி நாடு குறித்து விளக்கப்பட்டுள்ளது. விரிஜ்ஜி குலத்தினர் இநாட்டை ஆண்டதால் இந்நாட்டிற்கு வஜ்ஜி அல்லது விருஜ்ஜி நாடு என அழைக்கப்பட்டது. இது ஒரு குடியரசு நாடாக விளங்கியது. வஜ்ஜி குலத்தவர்கள் குறித்து பாணினி, சாணக்கியர், யுவான் சுவாங் ஆகியோர் தமது நூல்களில் குறித்துள்ளனர்.

புவியியல்

தற்கால பிகார்-நேபாளம் எல்லையில் இருந்த வஜ்ஜி நாடு, மல்ல நாட்டிற்கு கிழக்கிலும்; அங்க நாட்டிற்கு வட மேற்கிலும் அமைந்திருந்தது. வஜ்ஜி நாட்டிற்கு மேற்கே நேபாள நாட்டின் கண்டகி ஆறும், கிழக்கில் கோசி ஆறும், மகாநந்த ஆறும் பாய்ந்து கொண்டிருந்தது. வஜ்ஜி நாட்டின் தலைநகராக வைசாலி விளங்கியது.

வஜ்ஜி குலத்தவர்கள்
வஜ்ஜி நாட்டை எட்டு அரச குலத்தினர் ஆண்டனர். அவர்களில் சிறப்பு மிக்க நான்கு குலங்கள் வஜ்ஜிகள், லிச்சாவிகள், விதேகர்கள், ஜனத்திரிகர்கள் ஆவர். மற்ற  நான்கு குல அரசரகள் குறித்த குறிப்புகள் கிடைக்கவில்லை. 
லிச்சாவி குல மன்னர் மனுதேவன், நாட்டிய மங்கை அம்பாபாலியை அடைய நினைத்தான்.
 வஜ்ஜி மற்றும்  லிச்சாவி குலத்தவர்கள் மகாவீரர் மற்றும் புத்தரை பின்பற்றுபவர்களாக இருந்தனர்.

இதனையும் காண்க
 வைசாலி
 மகாஜனபதம்
 ஜனபதங்கள்

மேற்கோள்கள்

மகாஜனபதம்
பீகார் வரலாறு
பண்டைய இந்தியா
வடமேற்கு தில்லி மாவட்டம்

வடமேற்கு தில்லி மாவட்டம் (North West Delhi) வட இந்தியாவின், தேசிய தலைநகர் வலயத்தில் உள்ள 11 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். ஒன்பது மாவட்டங்களாக இருந்த தில்லி மாநிலத்தில் செப்டம்பர் 2012-இல் மேலும் இரண்டு புதிய மாவட்டங்கள் துவக்கப்பட்டது)

அமைவிடம்
வடமேற்கு தில்லி மாவட்டத்தின் வடக்கில் அரியானாவின் சோனிபத் நகரம், வடகிழக்கில் உத்தரப் பிரதேசத்தின் பாக்பத் மாவட்டம், 
தென்கிழக்கில் வடக்கு தில்லி மாவட்டம், தெற்கில் மேற்கு தில்லி மாவட்டம், மேற்கில் அரியானாவின் சஜ்ஜர் மாவட்டம் எல்லைகளாக கொண்டுள்ளது.

மாவட்ட நிர்வாகம்
வடமேற்கு தில்லி மாவட்டம் சரசுவதிவிகார், ரோகிணி, மற்றும்  என கஞ்சன்வாலா என மூன்று வருவாய் வட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் இம்மாவட்டம் முப்பது கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது.

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி வடமேற்கு தில்லி மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 3,656,539  ஆக உள்ளது. நகரங்களில் 94.15% மக்களும்; கிராமங்களில் 5.85% மக்களும் வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி   விகிதம் 27.81%  ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 1,960,922 ஆண்களும்;  1,695,617 பெண்களும் உள்ளனர். ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 865  பெண்கள் என்ற விகிதத்தில் பாலின விகிதம் உள்ளது. 443  சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 8,254  மக்கள் வீதம் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  84.45 % ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 89.66 % ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 78.41 % ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 449,894  ஆக உள்ளது.

சமயம்
வடமேற்கு தில்லி மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை 3,211,042 (87.82 %)  ஆகவும்;     இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை  291,330 (7.97 %)  ஆகவும்;   சீக்கிய சமய மக்கள் தொகை 92,129  (2.52 %) ஆகவும்;  சமண சமய மக்கள் தொகை 43,460 (1.19 %) ஆகவும்;  கிறித்தவ மக்கள் தொகை 14,100   (0.39 %) ஆகவும்;   பௌத்த சமய  மக்கள் தொகை 2,281  (0.06 %) ஆக உள்ளது.

மொழிகள்
தேசிய தலைநகர் வலயத்யத்தின் ஆட்சி மொழிகளான  இந்தி மற்றும் ஆங்கிலத்துடன், பஞ்சாபி, உருது, தமிழ்  மற்றும் இந்தியாவின் பெரும்பாலான மாநில மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 வடமேற்கு தில்லியின் மாவட்ட இணையதளம் 
 Detailed Map of North West Delhi District
http://www.onefivenine.com/india/villag/North-West-Delhi] List of places in North-West-Delhi

தில்லி மாவட்டங்கள்
வடமேற்கு தில்லி மாவட்டம்
மேற்கு தில்லி மாவட்டம்

மேற்கு தில்லி மாவட்டம் (West Delhi) வட இந்தியாவின், தேசிய தலைநகர் வலயத்தில் உள்ள 11 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இதன் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் ரஜௌரி கார்டன்  ஆகும்.

ஒன்பது மாவட்டங்களாக இருந்த தில்லி மாநிலத்தில் 11 செப்டம்பர் 2012 அன்று புதிதாக சதாரா மாவட்டம் மற்றும் தென்கிழக்கு தில்லி மாவட்டம்  என இரண்டு புதிய மாவட்டங்கள் துவக்கப்பட்டது.

அமைவிடம்
மேற்கு தில்லி மாவட்டத்தின் வடகிழக்கில் வடக்கு தில்லி மாவட்டம், கிழக்கில் மத்திய தில்லி மாவட்டம், தெற்கில் தென்மேற்கு தில்லி மாவட்டம், வடக்கில் வடமேற்கு தில்லி மாவட்டம், மேற்கில் அரியானாவின் சஜ்ஜர் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது.

மாவட்ட நிர்வாகம்
மேற்கு தில்லி மாவட்டம் பட்டேல் நகர், பஞ்சாபி பாக் மற்றும் ரஜௌரி கார்டன் என மூன்று வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் 31 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது.

முக்கியப் பகுதிகள்
 ஜனக்புரி
 திலக் நகர்

மக்கள் தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 2,543,243 ஆக உள்ளது. நகரங்களில் 99.75% மக்களும்; கிராமங்களில் 0.25% மக்களும் வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001-2011) மக்கள் தொகை வளர்ச்சி   விகிதம் 19.46% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மக்கள் தொகையில் 1,356,240 ஆண்களும்;  1,187,003 பெண்களும் உள்ளனர். ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 875 பெண்கள் என்ற விகிதத்தில் பாலின விகிதம் உள்ளது. 130 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 19,563 மக்கள் வீதம் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் சராசரி  படிப்பறிவு  86.98% ஆகவும், ஆண்களின் படிப்பறிவு 91.00% ஆகவும், பெண்களின் படிப்பறிவு 82.39% ஆகவும் உள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 288,421 ஆக உள்ளது.

சமயம்
இம்மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தவரின் மக்கள் தொகை 2,087,294 (82.07 %)  ஆகவும்;     இசுலாமிய சமய  மக்கள் தொகை 149,807  (5.89 %)  ஆகவும்;   சீக்கிய சமய மக்கள் தொகை 271,752  (10.69 %) ஆகவும்;  சமண சமய மக்கள் தொகை 11,322 (0.45 %) ஆகவும்;  கிறித்தவ மக்கள் தொகை 18,337  (0.72 %) ஆகவும்;   பௌத்த சமய  மக்கள் தொகை 1,993  (0.08 %) ஆகவும் உள்ளது.

மொழிகள்
தேசிய தலைநகர் வலயத்யத்தின் ஆட்சி மொழிகளான  இந்தி மற்றும் ஆங்கிலத்துடன், பஞ்சாபி, உருது, தமிழ்  மற்றும் இந்தியாவின் பெரும்பாலான மாநில மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 மேற்கு தில்லி மாவட்ட இணையதளம்
 மேற்கு தில்லி மாவட்ட வரைபடம் 

தில்லி
தில்லி மாவட்டங்கள்
மேற்கு தில்லி மாவட்டம்
லிச்சாவி

லிச்சாவி (Licchavi)  (Lichchhavi, Lichavi)  நேபாளாத்தில் கி பி 400 முதல் 750 வரை காத்மாண்டு சமவெளியில் லிச்சாவி எனும் அரச மரபினரால் ஆளப்பட்டது. இவர்கள் ஆண்ட பகுதிக்கு லிச்சாவி நாடு என்பர். கௌதம புத்தர் காலத்திய லிச்சாவிகளின் மகாஜனபத குடியரசு நாட்டிற்கும், நேபாளத்தை ஆண்ட இந்த லிச்சாவி அரச குலத்தினருக்கும் உள்ள தொடர்பு அறியப்படவில்லை.
 
லிச்சாவியர்கள் தங்களது கல்வெட்டு குறிப்புகளை சமஸ்கிருத மொழியில் எழுதி வைத்திருந்தனர்.
லிச்சாவி எனும் சொல்லிற்கு சமஸ்கிருத மொழியில் நட்சத்திரம் எனப் பொருள். 

முதலில் காத்மாண்டு நகர சதுக்கத்தில், கி பி மூன்றாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், கோயில்களை எழுப்பியவர் முதலாம் மானதேவன் எனும் லிச்சாவி குல மன்னர் ஆவார்.

லிச்சாவிகளும் குப்தர்களும் 
 

மகத நாட்டின் குப்தப் பேரரசர் முதலாம் சந்திரகுப்தர், லிச்சாவிகளின் இளவரசி குமாரதேவியை மணந்தவர். 

சமுத்திரகுப்தர் வெளியிட்ட தங்க நாணயத்தில் ஒரு பக்கத்தில் இலக்குமியின் உருவமும், மறுபுறத்தில் முதலாம் சந்திரகுப்தர்-குமாரதேவியின் உருவமும் பதியப்பட்டிருக்கும். பேரரசர் அசோகர் நிறுவிய அலகாபாத் தூண்களில், சமுத்திரகுப்தர் தன்னை லிச்சாவிகளின் பேரன் எனக் குறித்துள்ளார்.

பதிவுகள்
நேபாள-இந்திய எல்லையில் பிகார் மாநிலத்தின் வடக்கு பகுதியில் இருந்த லிச்சாவி இனக் குழுவினர், தங்கள் ஆட்சி அதிகாரத்தை இழந்த நிலையில், நேபாள நாட்டில் ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்த கிராதர்களை வென்று தங்கள் ஆட்சியை நிறுவினர்.

பௌத்த சமய நூல்களில், குறிப்பாக லிச்சாவி சுத்தத்தில் லிச்சாவிய இனக் குழுவினரை பல முறை குறித்துள்ளது. 

அன்மையில் கிடைத்த கல்வெட்டுக் குறிப்புகளின் படி லிச்சாவி மன்னன் முதலாம் மானதேவன் நிறுவிய லிச்சாவி நாட்டை கி பி 464 முதல் மூன்று லிச்சாவி அரச குலத்தவர்கள் ஆண்டதாக தெரிகிறது.

ஆட்சியாளர்கள்
நேபாள லிச்சாவி நாட்டை கி பி 185 முதல் 877 முடிய ஆண்ட லிச்சாவி குல மன்னர்களின் தேரயமான பட்டியல்; 

464-505 முதலாம் மானதேவன் 
505-506 மகிதேவன் 
506-532 வசந்ததேவன் 
538 வாமனதேவன் என்ற வர்தமானதேவன்  
545 ராமதேவன்
 அமரதேவன்
560-565 கணதேவன் 
567-c. 590 பாகுமாகுப்தன் என்ற பூமிகுப்தன்
567-573 கங்கதேவன்
575/576 இரண்டாம் மானதேவன்
590-604 முதலாம் சிவதேவன் 
605-621 அம்சுவர்மன்
621 உதயதேவன் 
624-625 துருவதேவன் 
631-633 பீமார்ஜுனதேவன் 
635 ஜிஷ்ணு குப்தர் என்ற விஷ்ணு குப்தர் 
640-641 பீமார்ஜுனதேவன் 
643-679 நரேந்திரதேவன் 
694-705 இரண்டாம் சிவதேவன் 
713-733 இரண்டாம் ஜெயதேவன் 
748-749 இரண்டாம் சங்கரதேவன் 
756 மூன்றாம் மானதேவன் 
826 பலிராஜன்
847 பாலதேவன்
877 நான்காம் மானதேவன்

இதனயும் காண்க
 லிச்சாவி நாடு

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 Tamot, Kashinath and Alsop, Ian. "A Kushan-period Sculpture, The Licchavi Kings", Asianart.com
  History of Nepal,  Thamel.com
  "Nepal: The Early Kingdom of the Licchavis, 400-750", Library of Congress Countryreports.org (September, 1991)
 Vajrācārya, Gautamavajra, "Recently Discovered Inscriptions of Licchavi, Nepal", Kailash - Journal of Himalayan Studies, Volume 1, Number 2, 1973. (pp. 117-134) 

நேபாள அரச மரபுகள்
பண்டைய இந்திய இனக்குழுக்கள்
கார்த்தவீரிய அருச்சுனன்

கார்த்தவீரிய அருச்சுனன் (Kartavirya Arjuna) , நர்மதை ஆற்றாங்கரையில் அமைந்த  பண்டைய மகிஷ்மதி நகரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு ஆண்ட ஹேஹேய நாட்டின் மன்னன் கிருதவீரியனின் மகன் ஆவார்.  கார்த்தவீரிய அருச்சுனன் குறித்து இராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் போன்ற இதிகாசங்களிலும், புராணங்களில் நிறைய குறிப்புகள் உள்ளது. தத்தாத்ரேயர் மீது அளவற்ற பக்தி கொண்ட கார்த்தவீரிய அருச்சுனன் ஆயிரம் கைகள் கொண்டவன்.

பிறப்பு
மகிஷ்மதி நகரத்தின் மன்னன் கிருதவீரியன் - பத்மினி இணையருக்கு, தத்தாத்ரேயரின் அருளால் பிறந்தவன் கார்த்தவீரிய அருச்சுனன். மேலும்  விஷ்ணு தவிர பிறரால் அழியா வரம் பெற்றவன்.

தத்தாத்ரேயரிடம் வரம் பெறுதல்
அனைத்துலகத்தையும் ஆள விரும்பிய, கார்த்தவீரிய அருச்சுனன் தன் குல குரு கார்க்க முனிவரின் அறிவுரைப் படி, அத்ரி - அனுசுயாஇணையருக்கு மும்மூர்த்திகளின் அம்சமாக பிறந்த தத்தாத்ரேயரை அணுகி ஆயிரம் ஆண்டுகள்  பணிவிடைகள்  செய்தான். கார்த்தவீரியனின் பணிவிடைக்களைக் கண்டு மகிழ்ந்த தத்தாத்ரேயர்,  கார்த்தவீரியனுக்கு அனைத்துலகங்களையும் ஆளும் வரம் அளித்தார். மேலும் விண்ணிலும், மண்ணிலும் செல்லக்கூடிய  4000 கெஜம் (3 அடி = 1 கெஜம்) நீளம் கொண்ட தெய்வீகத் தங்கத் தேரை வரமாக அளித்தார்.
இவ்வரங்களில் கிடைத்தவைகளை அறநெறிப்படி பயன்படுத்த வேண்டும் என்று கார்த்தவீரிய அருச்சுனனுக்கு தத்தாத்ரேயர் அறிவுறுத்தினார்.
கார்த்தவீரிய அருச்சுனன் பூவுலகின் அனைத்து மன்னர்களை வென்று மன்னாதிமன்னன் எனும் பெரும் பேறு அடைந்தான். 85,000 ஆண்டுகள் ஹைஹேயப் பேரரசின் சக்கரவர்த்தியாக பூவுலகை ஆட்சி செய்தான்.

பரசுராமருடன் போர்

மகாபாரதம் எனும் இதிகாசத்தின் வன பருவத்தில் வரும் அகிர்தவனக் கதையின் படி,  மதுவிற்கு அடிமைப்பட்டு, புலனடக்கம் இன்றி மக்களையும், மன்னர்களையும் கார்த்தவீரிய அருச்சுனன் துன்புறுத்தி நாட்டை ஆண்டான் என்றும்; ஒரு முறை கார்த்தவீரிய அருச்சுனன், இந்திரனின் மனைவியான சசியின் முன்னிலையில் இந்திரனை அவமானப்படுத்தினான் என்றும் அறிய முடிகிறது.

ஒரு முறை கார்த்தவீரிய அருச்சுன்ன் வருணனிடம்,  தனக்கு நிகரான வலிமை கொண்டவன் இப்பூலகில் ஒருவன் இருக்கின்றானா எனக் கேட்ட பொழுது, வருணன் அதற்கு முனிவர் ஜமதக்னியின் மகன் பரசுராமரைக் கைக்காட்டினார்.

கார்த்தவீரிய அருச்சுனன் படைவீரர்களுடன் பரசுராமரைத் தேடிச் சென்ற போது, ஆசிரமத்தில் இருந்த பரசுராமரின் தந்தை ஜமதக்னி முனிவர் வளர்த்து வந்த காமதேனு பசுவை கவர்ந்து சென்றதுடன், அச்செயலை தடுத்த ஜமதக்னி முனிவரின் தலையையும் கொய்தான்.

கார்த்தவீரிய அருச்சுனனின் அறநெறி கடந்த செயலைக் அறிந்த, கோடாரியை படைக்கலமாகக் கொண்ட ஜமதக்னியின் (விஷ்ணுவின் அவதார) மகன் பரசுராமன், கார்த்தவீரிய அருச்சுனனையும், பூவுலகில் வாழும் மற்ற அனைத்து சத்திரியர்களையும் கொன்று, முழு பூவுலகை அந்தணர்களுக்கு தானமாக வழங்கினார்.

இராவணனை வெல்லுதல்

இராமாயண இதிகாசத்தில் இராவணை கார்த்தவீரிய அருச்சுனன் வென்ற நிகழ்வு கூறப்பட்டுள்ளது.

வாயு புராணத்தில், கார்த்தவீரிய அருச்சுனனிடத்தில்  சிறைப்பட்ட இராவணன், பின்னர் பல காலம் கழித்து, கார்த்தவீரிய அருச்சுனன் பரசுராமரால் கொல்லப்பட்ட பின்பு விடுவிக்கப்பட்டான் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
  Kartaveerya Arjuna and Ravana

இந்து தொன்மவியல் மாந்தர்
பெருநகர பாஸ்டன்

பெருநகர பாஸ்டன் (Greater Boston) நியூ இங்கிலாந்திலுள்ள ஓர் பெருநகர வலயமாகும்; இதில்  பாஸ்டன் நகராட்சியும் சுற்றியுள்ள நகர்ப்புறங்களும் அடங்கியுள்ளன. இது ஐக்கிய அமெரிக்காவின் வடகிழக்கு  பெருநகரங்களின் வடக்கு வளைவாக அமைந்துள்ளது. இந்த வலயத்தில் தென் கடலோர வலயமும் காட் முனையும்  நீங்கலாக மாசச்சூசெட்சின் கிழக்கில் மூன்றில் ஒரு பங்கு அடங்கியுள்ளது. இது சில நேரங்களில் கூட்டு புள்ளியியல் பகுதியாக வரையறுக்கப்படுகின்றது; அப்போது நியூ ஹாம்சயரிலுள்ள மிகப் பெரிய நகரமான மான்செஸ்டர்,  பிராவிடென்ஸ் (றோட் தீவு தலைநகரம்), வொர்செஸ்டர் (நியூ இங்கிலாந்தின் பெரிய நகரம்) ஆகியனவும் சேர்க்கப்படுகின்றன. பெருநகர பாஸ்டனின் மாந்த நாகரிகத்திற்கான தாக்கமிக்க பங்களிப்பாக இந்த வலயத்திலுள்ள பல்கலைக்கழகங்களும் கல்லூரிகளும் மூலமான உயர்கல்வி, புத்தாக்கம், அறிவியல் அறிவு வழி, மற்றும் விளையாட்டுப் பண்பாடு உள்ளன.

ஐக்கிய அமெரிக்காவின் பெருநகர புள்ளியியல் பகுதிகளில் மக்கள்தொகை அடிப்படையில் பெருநகர பாஸ்டன் பத்தாவது இடத்தில் உள்ளது;  இந்த வலயத்தில், 2014 ஐ.அ. மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு மதிப்பீட்டின்படி 4,732,161 மக்கள்  வாழ்கின்றனர். அமெரிக்க கூட்டுப் புள்ளியியல் பகுதிகளில்  ஆறாவது இடத்தில் உள்ளது; மக்கள் தொகை 8,099,575. அமெரிக்கப் பண்பாடு மற்றும் வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்க ஆளுமைகளுக்கும் இடங்களுக்கும்  இந்தப் பகுதி உரிமை கொண்டுள்ளது; குறிப்பாக அமெரிக்க இலக்கியம், அரசியல் மற்றும் அமெரிக்கப் புரட்சியில் பங்கேற்ற பல ஆளுமைகள் இந்த வலயத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.

மிகவும் விரிவான வரையறுப்பில் இந்த வலயத்தில் மேய்னின் கடலோர கவுன்ட்டிகளும் கம்பர்லாந்து, யார்க் நகரங்களும் றோட் தீவு முழுமையான மாநிலமும் அடங்கும். பாஸ்டன் நகராட்சிக்குத் தொடர்ச்சியாக நகரிய, ஊரகப் பகுதிகளைக் கொண்டிராத நியூ இங்கிலாந்து மாநிலங்களாக   கனெடிகட்டும்  வெர்மான்ட்டும் உள்ளன.

மேற்சான்றுகள்

மேலும் படிக்க

 An informative guidebook, with facts and data about literary figures, publishers, bookstores, libraries, and other historic sites on the newly designated Literary Trail of Greater Boston.

பாஸ்டன்
மீத்தைல் புரோப்பியோனேட்டு

மெத்தில் புரோப்பியோனேட்டு (Methyl propionate) என்பது C4H8O2 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு எசுத்தர் ஆகும். இச்சேர்மம் மெத்தில்  புரோபனோயேட்டு என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. தெளிவான திரவநிலையில் உள்ள இச்சேர்மம் பழ நறுமணத்துடன் ரம் எனப்படும் போதைபானத்தின் நறுமணத்துடன் காணப்படுகிறது.

தயாரிப்பு 

மெத்தனால் மற்றும் புரோபனாயிக் அமிலம் ஆகியவற்றை எசுத்தராக்கல் வினைக்கு உட்படுத்தி மெத்தில் புரோப்பியோனேட்டு தயாரிக்கப்படுகிறது. தொழிற்சாலைகளில் நிக்கல் கார்பனைல் முன்னிலையில் எத்திலீனுடன் கார்பன் மோனாக்சைடையும் மெத்தனாலையும் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்து தயாரிக்கிறார்கள்.

பயன்கள் 

செல்லுலோசு நைட்ரேட்டு மற்றும் அரக்கு முதலானவற்றை கரைக்க உதவும் கரைப்பானாக மெத்தில் புரோப்பியோனேட்டு பயன்படுத்தப்படுகிறது. சாயங்கள், மெருகுவண்ணங்கள் மற்றும் மெத்தில் மெத்தாகிரைலேட்டு போன்ற வேதிப்பொருட்கள் தயாரிப்பதற்குத் தேவையான மூலப்பொருளாகவும் இச்சேர்மம் பயன்படுகிறது.

பழத்தின் சுவையுடைய காரணத்தால் இதை நறுமணமூட்டியாகவும் நறுஞ்சுவையூட்டியாகவும் பயன்படுத்துகிறார்கள்

மேற்கோள்கள் 

மெத்தில் எசுத்தர்கள்
எசுத்தர் கரைப்பான்கள்
புரோப்பியோனேட்டுகள்
புரோப்பியோனேட்டு எசுத்தர்கள்
இனிப்பு மணம் கொண்ட இரசாயனங்கள்