Suchinthana/si-wikipedia huggingface dataset:
බහදූර් ෂා සෆාර්

බහදූර් ෂා සෆාර් හෙවත් දෙවන බහදූර් ෂා (1775 ඔක්තෝබර් 24 – 1862 නොවැම්බර් 7) ඉන්දියාවේ මෝගල් අධිරාජ්‍යයේ අවසන් අධිරාජයා හෙවත් පාද්ෂා විය. ඔහුගේ රාජ්‍ය කාළය 1834 සැප්තැම්බර් 28 සිට 1857 සැප්තැම්බර් 14 තෙක් විය. 1857 ඉන්දියානු මහ කැරැල්ල සමයේදී දිල්ලිය නැවත බ්‍රිතාන්‍යයන් අතට පත්වූ පසු රාජ්‍ය ද්‍රෝහී වීමේ චෝදනාව මත නඩු විභාග කර බුරුමයේ රැන්ගූන් (වර්තමාන මියන්මාරයේ යැන්ගොන්) වෙත පිටුවහල් කරන ලදී. බහදූර් ෂා සෆාර් දෙවන අක්බාර් අධිරාජයාගේ දෙවන පුත්‍රයා විය. ඔහු අධිරාජයා ලෙස සෆාර් (විජයග්‍රහණය) යන අන්වර්ථ නාමය භාවිතා කළේය. කෙසේ නමුත් මෙකල වනවිට මෝගල් අධිරාජ්‍යය පිරිහී තිබුණ අතර එහි අධිරාජයෝ නාමික පාලකයන් පමණක් වූහ. සෆාර්ගේ පාලන අධිකාරිය බල පැවැත්වුණේ දිල්ලියේ රතු බලකොටුවට පමණි.

කෙසේ නමුත් නිල වශයෙන් සැලකූ විට බ්‍රිතාන්‍ය පෙරදිග ඉන්දියා වෙළෙඳ සමාගම දිල්ලියේ කටයුතු කළේ මෝගල් අධිරාජයාගේ සේවකයන් ලෙස ය.

බහදූර් ෂා සැළකිය යුතු හැකියාවකින් පිරිපුන් උර්දු කවියකු වූ අතර ඔහු විසින් ලියන ලද විශාල ගසල් සහ වෙනත් කවි ප්‍රමාණයක් වේ.

එමෙන්ම සෆාර් හින්දු සහ මුස්ලිම් ආගමිකයන්ට සමානව සැළකූ පාලකයකු වූයේය. බොහෝ විචාරකයන්ට අනුව ඔහු අධිරාජයකු වීමට වඩා කවියකු වීමට සුදුස්සකු විය.

ඉන්දියානු මහ කැරැල්ල ආරම්භයේදී, 1857 මැයි 10 වනදා මීරත් හි කැරලි ගැසූ සෙපෝයි භටයෝ මැයි 11 උදෑසන වනවිට දිල්ලිය වෙත කඩා වැදුණෝ ය. ඔවුහු සෆාර් හමුවීමට ගොස් සිය කැරැල්ලට ඔහුගේ ආශිර්වාදය ඉල්ලූහ. සෆාර් ඊට මුලින් කැමැත්තක් නොදැක්වූ නමුත් පසුව කැරැල්ලට සිය ආශීර්වාදය පළ කර සිටියේය.

කැරලිකාර සෙපෝයිවරුන් විසින් බහදූර් ෂා හින්දුස්ථානයේ අධිරාජයා ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී.

දිල්ලිය කැරලිකාර සෙපෝයිවරුන් අත තිබියදී ඇතැම් අවස්ථාවලදී සෆාර් තීරණ ගැනීමේදී දක්වන ලද උදාසීනභාවය හේතුවෙන් ප්‍රශ්න ඇති විය. ඔහුගේ මහලු වයස හේතුවෙන් ඊට වඩා දෙයක් බලාපොරොත්තු වීම අපහසු විය.

1857 සැප්තැම්බරයේදී බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් දිල්ලිය ආපසු අල්ලාගන්නා අවස්ථාවේ සෆාර් රතු බලකොටුවෙන් පළාගොස් හුමායුන්ගේ සොහොන් බිමෙහි සැඟවිණ. පසුව ඔහු එහිදී බ්‍රිතාන්‍යයන්ට යටත් වූයේය. ඔහුගේ පුත්‍රයින් වැඩි දෙනෙක් ඇතුලු පවුලේ පිරිමින් රැසක් බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් කැරැල්ල අවස්ථාවේදී මරා දමන ලදී. අනෙක් අය පිටුවහල් කෙරිණ.

බ්‍රිතාන්‍යයන් ඔහුට එරෙහිව නඩු පැවරුවේ රාජ්‍ය ද්‍රෝහී වීම යන චෝදනාව යටතේ ය. නමුත් එම චෝදනාවට පදනමක් නොවූ බව නොසළකන ලදී. පෙරදිග ඉන්දියා වෙළෙඳ සමාගම නීත්‍යානුකූලව අධිරාජ්‍යයාගේ සේවකයකු වූ හෙයින් ඔහුට රාජ්‍ය විරෝධී වීමේ චෝදනාව එල්ල කිරීම නෛතික පදනමකින් තොර වූවකි.

කෙසේ වෙතත් කෙටි නඩු විභාගයකින් පසු ඔහුව බුරුමයට පිටුවහල් කරන ලදී. රැන්ගූන් නුවර දිවි ගෙවූ ඔහුගේ මරණින් පසු එහි ම වළ දමන ලදී.

ආශ්‍රේයයන්

ඉන්දියාව
ඉන්දියාවේ ඉතිහාසය
විල අසල මණ්ඩපය

විල අසල මණ්ඩපය (ඉංග්‍රීසි: ) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ කොරියානු අර්ධද්වීපයේ ජොසොන් රාජවංශ යුගයට අයත් යැයි සැලකෙන සිතුවමකි. පසුකාලීන ක්‍රි.ව. 18වන සියවසේ නිර්මාණය වූ මෙම සිතුවමේ උස 45.4 cm පමණ වන අතර, එහි පළල 27.6 cm වේ. සිතුවම්කරණයේ දී අනුගමනය කොට ඇති සිතුවම් ශෛලිය වන්නේ සාමෝජේ නම් ශෛලියයි. එහි සාහිත්‍යමය අර්ථය "තුනේ-පහේ කලාගාරය" යන්නයි. මෙය මෙම සිතුවම නිර්මාණය කළ ජොසොන් චිත්‍ර ශිල්පියාගේ ශෛලීය නම ලෙස භාවිතා වී ඇත. මෙම සිතුවම ජොසොන් රාජවංශ සමයේ ජුන්ගින් හෙවත් මධ්‍යම පාන්තික චිත්‍ර ශිල්පියකු විසින් නිර්මාණය කරන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. වර්තමානයේ ලේඛනමය සාධක අල්ප හෙයින්, මෙම සිතුවම නිර්මාණය කළ චිත්‍ර ශිල්පියාගේ සැබෑ නාමය සහ චරිතාපදානය පිළිබඳ තොරතුරු නිර්ණය කළ නොහැකි වී ඇත. එමනිසා මෙම සිතුවම තුළින් නිරූපණය අවශ්‍ය කොට තිබුණේ කුමක්ද යන්න අපැහැදිළි වී ඇත. මෙම "විල අසල මණ්ඩපය" නම් සිතුවම චීනයේ මිං රාජවංශයෙන් (1368–1644) ආනයනය කරන ලද ප්‍රචලිත සිතුවම් මාර්ගෝපදේශ ග්‍රන්ථයකින් උපුටා ගන්නට ඇති බැව් පෙනේ. මෙවන් අවස්ථාවකට නිදසුනක් ලෙස අබ ඇට උයන නම් සිතුවම දැක්විය හැක.

විස්තරය 
චීන ආභාසය ලබමින් කොරියානු අර්ධද්වීපයේ තුන් රාජධානිවල ඇරඹි සිතුවම් කලාව ආරම්භයේ දී බිතු සිතුවම් ස්වරූපයෙන් දක්නට ලැබිණි. එය ක්‍රමයෙන් සංවර්ධනය වී ඒකවර්ණ සිතුවම් කලාව හෝ ලා පැහැ සිතුවම් කලාවක් ලෙස ගොඩනැගිණි. වර්ණවත් සහ අලංකාර ලක්ෂණවලින් හෙබි කොරියාවේ මෙම සිතුවම් ශෛලිය සඳහා තේමා වී ඇත්තේ ස්වභාවධර්මයේ ඇති දෑ ය. මේ නිසා එමගින් නිරූපණය වන දර්ශන වඩාත් යතාර්ථවාදී ස්වරූපයක් ගෙන ඇත.  "‍විල අසල මණ්ඩපය" නම්වූ මෙම සිතුවම පසුකාලීන 18වන සියවසට අයත් අතර, එය කොරියානු අර්ධද්වීපයේ ජොසොන් රාජවංශ සමයේ නිර්මාණය වූවකි. මෙය සිතුවම් කොට ඇත්තේ ජුන්ගින් හෙවත් මධ්‍යම ජන පන්තියට අයත් චිත්‍ර ශිල්පියකු විසිනි. සිතුවමේ උස 45.4 cm පමණ වන අතර එහි පළල 27.6 cm වේ. මෙය සිතුවම් කොට ඇත්තේ සමෝජේ යන ශෛලීය නාමය සහිත චිත්‍ර ශිල්පියකු විසිනි. ඔහුගේ සැබෑ අනන්‍යතාව නොදනියි. මෙම නාමයෙහි සාහිත්‍යමය අර්ථය වන්නේ "තුනේ පහේ කලාගාරය" යන්නයි. වර්තමාන මතය වන්නේ මෙම "විල අසල මණ්ඩපය" සිතුවම චීනයේ මිං රාජවංශයෙන් ආනයනය කරන ලද "අබ ඇට උයන" වැනි සිතුවම් මාර්ගෝප‍දේශ සංග්‍රහයක වූ සිතුවමක් අනුසාරයෙන් සිතුවම් කරන්නට ඇති බවයි. 1915දී රොජර්ස් පදනම විසින් මෙම සිතුවම මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරය වෙත ප්‍රදානය කරන ලදී. 2006දී සහ 2010දී මෙම සිතුවම මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරයේ කොරියානු කලා ප්‍රදර්ශනයේ දී ප්‍රදර්ශනය කොට ඇත.

ආශ්‍රේයයන්

වැඩිදුර කියවීමට 
 

කොරියානු කලාව
ජොසොන් රාජවංශය
මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාර එකතුවේ ඇති සිතුවම්
කමිසකා සෙක්කා

යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ජපානයේ මුල්කාලීන 20වන සියවසේ විසූ වැදගත් චිත්‍ර ශිල්පියෙකි. කියෝතෝවේ සමුරායි පවුලකට දාව උපන් මොහු කලාවට සහ මෝස්තර නිර්මාණය සඳහා දැක්වූ කුසලතාව මුල් අවධියේම හඳුනාගැනීමට ලක් විය. ක්‍රමයෙන් ඔහු සම්ප්‍රදායික රින්පා කලා ගුරුකුලය සමග සම්බන්ධ විය. මෙම කලා සම්ප්‍රදායේ අවසන් ශ්‍රේෂ්ඨ ශිල්පියා මොහු යැයි පිළිගැනේ. සෙක්කා ලැකර් සහ වෙනත් මාධ්‍ය ගණනාවක් භාවිතයෙන් නිර්මාණකරණයේ නියැළී ඇත.

සම්ප්‍රදායික ජපන් ශෛලීන් (නිදසුනක් ලෙස රිම්පා ශෛලිය වැනි) එතරම් විලාසිතාකාරී නොවූ හෙයින්, ජපානය සිය රටේ අනන්‍ය කලා ශෛලීය ප්‍රවර්ධනයට විවිධ ප්‍රතිපත්ති අනුගමනය කරන ලදී. එහි දී සිය කලාකෘති සමග නූතනවාදී ලක්ෂණ මුසු කළ සම්ප්‍රදායික ශිල්පීන්ගේ තත්ත්වය ඉහළ නංවන ලදී. 1901දී ජපන් රජය විසින් සෙක්කාව ග්ලාස්ගෝ වෙත පිටත්කළ අතර, එහි දී ඔහු නුවෝ කලාව තුළින් ප්‍රබල ආභාසයක් ලැබී ය. ජපන්වාදය කෙරෙහි වූ බටහිර ආකර්ෂණය පිළිබඳ තවදුරටත් දැනගැනීමට සිතූ ඔහු බටහිර ආකර්ෂණයට ලක්ව ඇත්තේ ජපන් කලාවේ ඇති කුමන අංග හෝ මුහුණුවර ද යන්න පිළිබඳ අධ්‍යයනය කළේ ය. නැවත ජපානය වෙත පැමිණීමෙන් පසු, ‍අලුතෙන් ආරම්භ කළ කලා සහ ශිල්පකලා පිළිබඳ කියෝතෝ නාගරික පාසලේ ඉගැන්වීම් කටයුතු සිදුකළ අතර, බටහිර රසය, ශෛලීන් සහ තාක්ෂණික ක්‍රම භාවිතා කොට නොයෙකුත් අත්හදා බැලීම් සිදුකළේ ය.  ඔහු එම ගුණාංග සම්ප්‍රදායික ජපන්-ශෛලියේ නිර්මාණ සමග ඒකාබද්ධ කොට බැලී ය. ඔහු සම්ප්‍රදායික ජපන් තේමාවන් සහ රිම්පා චිත්‍ර කලාවේ ඇතැම් අංග සමග ඇලළී සිටිය ද, එහි සමස්ත බලපෑම බටහිර සහ නූතන එකක් විය. ඔහු විශාල ලෙස දීප්තිමත් වර්ණ භාවිතා කළ අතර, මේ නිසා ඔහුගේ සිතුවම් තේමාවන් රැගත් සාමාන්‍ය සිතුවම් වලට වඩා, මෝස්තරමය ආකාරයක් ගත්තේ ය; මෙම වර්ණ සහ රටාවන් "ජනප්‍රිය" ලක්ෂණ රැගත් අතර, සිතුවම්වලට ත්‍රිමාණ ගුණාංග ද ගෙන දුන්නේ ය.

මොමොයගුසා

මොමායගුසා ("තොරතුරු ලෝකය) සෙක්කාගේ අනර්ඝතම දැව අච්චු-මුද්‍රණ කෘතිය ලෙස සැලකේ. 1909 සහ 1910 අතර කාලයේ නිර්මාණය වූ මෙය වෙළුම් තුනකින් සමන්විත ය. එය ප්‍රකාශයට පත්කරන ලද්දේ කියෝතෝවේ උන්සෝදෝ ආයතනය විසිනි. මෙම කෘති මාලාවේ ජපන් නාමය මුල්ම වරට හමුවන්නේ අටවන සියවසේ කාව්‍යමය ග්‍රන්ථයක් වන දස දහසක් පත්‍ර එකතුව (මන්'යෝෂූ) තුළ ය. එමගින් බහු පත්‍ර සහිත ශරත් ඖෂධ ශාකයක් (මොමොයොගුසා) හඳුන්වා ඇත. මෙය ඇතැම්විට කපුරු විශේෂයක් හෝ කොහොඹ ශාකය විය හැක. සිතුවම් හැටකින් සමන්විත මොහුගේ කෘතිය තුළින් කුඩා අවකාශයක සනිටුහන් කරන ලද විවිධ භූමි දර්ශන, රූප, සම්භාව්‍ය තේමා සහ නිර්මාණාත්මක මාතෘකා හා සම්බන්ධ පින්තූර ඇතුළත් වේ. එමගින් සම්ප්‍රදායික රිම්පා ශෛලිය තුළ සෙක්කා ලද නිපුණභාවය මෙන්ම, එකල ජපානය කෙරෙහි බලපෑ නව සොයාගැනීම් පිළිබඳ ඔහුගේ හැඟීම ද නිරූපණය වේ.

මේවාත් බලන්න

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
කමිසකා ප්‍රදර්ශනයේ (2007.9.22) අත් පත්‍රිකාව (පීඩීඑෆ්)
බර්මිංහැම් කලා කෞතුකාගාරයේ ඇති සෙක්කාගේ හරුනොතමෝ (වසන්තයේ වතු යායවල්)
බර්මිංහැම් කලා කෞතුකාගාරයේ ඇති සෙක්කාගේ හොටෙයි (වාසනාවේ දෙවිවරුන් සත් දෙනාගෙන් අයෙකි)
'විහිදුණු අවාන් මත පක්ෂීන්, පුෂ්ප සහ රූ' නිව් සවුත් වේල්ස් කලාගාරයේ එකතුව.

1866 උපත්
1942 මරණ
19වන සියවසේ ජපන් කලාකරුවෝ
20වන සියවසේ ජපන් කලාකරුවෝ
19වන සියවසේ චිත්‍ර ශිල්පීන්
20වන සියවසේ චිත්‍ර ශිල්පීන්
19වන සියවසේ ජපන් චිත්‍ර ශිල්පීන්
20වන සියවසේ ජපන් චිත්‍ර ශිල්පීන්
ජපන් චිත්‍ර ශිල්පීන්
කියෝතෝවේ ජනයා
19වන සියවසේ ජපන් ජනයා
20වන සියවසේ ජපන් ජනයා
ජපානයේ මෙයිජි යුගයේ ජනයා
රින්පා ගුරුකුලය
ඔගතා කෙන්සන්

හෙවත් මුලින්  ලෙස හඳුන්වන ලද්දේ ජපන් කුඹල් ශිල්පියකු සහ චිත්‍ර ශිල්පියෙකි. ඔහුව ෂිසුයි යන ව්‍යාජ නාමයෙන් ද හැඳින්වේ.

චරිතාපදානය 
ඔගතා කෙන්සන් උපත ලැබූයේ කියෝතෝවේ ධනවත් වෙළඳ පවුලක ය. ඔහුගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා වූයේ ප්‍රකට චිත්‍ර ශිල්පියකු වන ඔගතා කෝරින් (1658–1716) ය. කෙන්සන් නොනොමුරා නින්සෙයි නම් කුඹල් ශිල්පියා සමග අධ්‍යයන කටයුතු සිදුකළ අතර, තමන්ගේම මැටි බඳුන් නිෂ්පාදනාගාරයක් තනා ගැනීමට සමත් විය. 1712දී වංශවත් පුද්ගලයකු විසින් මෙම මැටි බඳුන් නිෂ්පාදනාගාරයට අනුග්‍රහ දැක්වූ අතර, ඔහු එය කියෝතෝවේ නැගෙනහිර ප්‍රදේශය වෙත රැගන ගියේ ය. මොහු ටොකුගාවා යුගයේ විසූ විශිෂ්ඨතම සිරිමැටි කලා ශිල්පීන්ගෙන් අයකු සේ සැලකේ. 1713දී ඔහු එදෝ ප්‍රදේශයේ පදිංචියට පැමිණි අතර, ඉන් අනතුරුව සිය දිවියේ සෙසු කාලය ද ගත කරන ලද්දේ එම ප්‍රදේශයේ ය.

ඔගතා කෙන්සන් විසින් නිදහස් ලින්සල් පහරින් මෝස්තර යෙදූ තමන්ගේම මැටි බඳුන් නිර්මාණ සම්ප්‍රදායයක් ගොඩනගා ගත්තේ ය. මෙහි දී තණකොළ, මල් කැකුළු සහ පක්ෂීන් වැනි රූප මෙම මැටි බඳුන් අලංකාරය සඳහා මෝස්තර ලෙස භාවිතා කරන ලදී. ඔහුගේ කලා කෘති ඒවායේ සැලසුම සහ හැඩය අතර ඇති මනා සබඳතාව හේතුවෙන් ඇගයුමට පත්ව ඇත. ඔහු නිතරම සිය සොහොයුරා වූ ඔගතා කෝරින් සමග සහයෝගයෙන් යුතුව කුඹල් ශිල්පයේ නියැළී ඇත. රින්පා කලා සම්ප්‍රදායයට එම නම හිමිවූයේ ද ඔහුගේ සොහොයුරාගේ නම ආශ්‍රයෙනි.

සිය වෘත්තිය ආරම්භයේ දී නරුතකිහි දී, ඔහු සතරැස් හැඩැති බඳුන් නිර්මාණයෙහි නියැළුණේ ය. එසේම පිටත සහ ඇතුළත වර්ණ ගන්වන ලද පියන් සහිත මංජුසා ද නිපදවී ය. කෙන්සන්ගේ ඒකවර්ණ සෙරමික් නිෂ්පාදන නිතරම පාහේ චාරුලේඛනවලින් සමන්විත අතර, ඒවා චීන තීන්ත සේදුම් චිත්‍ර කලාව සිහි ගන්වයි.

1712 සිට ඔත්තාකි සිට නැවත පැමිණීමෙන් පසුව, ඔගතා කෙන්සන් ආහාර සඳහා භාවිත වූ බඳුන් නිමැවීම කෙරෙහි අවධානය යොසුකළේ ය. මෙහි දී ප්‍රධාන වශයෙන්ම කයිසෙකි සහ ජපන් තේ මංගල්‍යයතේ මංගල්‍යය සඳහා භාවිතා වන බඳුන් නිර්මාණය විය. මේ නිසා සෙරමික් බඳුන් විශාල වශයෙන් නිර්මාණය වූ අතර, ඉල්ලුම අනුව ඒවා නිර්මාණය කෙරිණි. මැටි බඳුන් නිර්මාණයට අමතරව ඔගතා කෙන්සන් සිතුවම්කර‍ණයේ ද නියැළී ඇති අතර, ඔහුගේ සිතුවම්වලින් බොහෝමයක් නිර්මාණය වූයේ ඔහු‍ගේ අවසන් අවුරුදු පහ තුළ වීම විශේෂත්වයකි.
 
බ්‍රිතාන්‍ය කලාගාර මැටි බඳුන් නිර්මාණ ශිල්පියකු වූ බර්නාඩ් ලීච් 1966දී ඔගතා කෙන්සන් පිළිබඳ ග්‍රන්ථයක් රචනා කළ අතර, එය Kenzan and his Tradition ලෙස නම්කෙරිණි. මෙය ප්‍රකාශයට පත් කරවන ලද්දේ ලන්ඩනයේ ෆේබර් ඇන්ඩ් ෆේබර් සමාගම විසිනි.

ගැලරිය

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

සිහින පාලම: ජපන් කලාව පිළිබඳ මේරි ග්‍රිග්ස් බර්ක් එකතුව, මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාර පුස්තකාලයේ නාමාවලිය (මාර්ගස්ථව පූර්ණ ලෙසින් පීඩීඑෆ් මාදිළියෙන් ලබාග හැක), මෙහි ඔගතා කෙන්සන් පිළිබඳ අංග ඇතුළත් ය. (බලන්න සුචිය)
ඔගතා කෙන්සන්ගේ කුඹල් නිර්මාණ
කිම්බල් කලා කෞතුකාගාරයේ ඇති උණ පත්‍ර මෝස්තර සහිත පාත්‍රය

1663 උපත්
1743 මරණ
17වන සියවසේ චිත්‍ර ශිල්පියෝ
18වන සියවසේ චිත්‍ර ශිල්පියෝ
17වන සියවසේ ජපන් චිත්‍ර ශිල්පි‍යෝ
18වන සියවසේ ජපන් චිත්‍ර ශිල්පියෝ
ජපන් චිත්‍ර ශිල්පියෝ
ජපන් කුඹල්කරුවෝ
කි‍යතෝ‍වේ ජනයා
17වන සියව‍‍සේ ජපන් ජනයා
18වන සියව‍සේ ජපන් ජනයා
රින්පා ගුරුකුලය
භෛරව හිස

භෛරව හිස යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ නේපාලයේ මල්ල යුගයට අයත් යැයි විශ්වාස කෙරෙන වෙස්මුහුණකි. නේපාලයේ කත්මණ්ඩු මිටියා‍වතෙන් හමුවූ මෙය ක්‍රි.ව. 16වන සියවසේ දී නිර්මාණය වන්නට ඇතැයි සැලකේ. මෙම වෙස්මුහුණ නිර්මාණය කොට ඇත්තේ රන් ආලේපිත තඹ මාධ්‍යයෙනි. එය අලංකාර කිරීමට ස්ඵටික පාෂාණ සහ වර්ණ ද භාවිතා කොට ඇත. භෛරව () යනු හින්දු ආගමේ එන ශිව දෙවියන්ගේ භයංකාර ස්වරූපයකි. හින්දු පුරාණෝක්තිවේදය තුළ භෛරව යනු විනාශයේ ප්‍රතිමූර්තියක් ලෙස සැලකේ. හින්දු ආගම හැරුණු විට භෛරව සංකල්පය බුද්ධාගම සහ ජෛන ආගම තුළ ද දක්නට ලැබේ. භෛරව ප්‍රතිමා නිරූපණයේ දී සර්පයකු සහ හිස්කබලක් සහිත දඟර ගැසුණු කිරුළක් සහිතව නිරූපණය කෙරේ. එමගින්රෞද්‍රභාවය සහ බිහිසුණුභාවය සංකේතවත් කෙරේ.

විස්තරය
මුහුණු නවයකින් යුක්ත භෛරව කළු පැහැයෙන් යුක්තව නිර්වස්ත්‍ර ස්වරූපයෙන් නිරූපණය කෙරේ. එසේම අත් තිස් හතරක් ද ඔහුට ඇත. භෛරව යන්නෙහි සාහත්‍යමය අර්ථය වනුයේ භයංකාර නැතහොත් රෞද්‍ර යන්නයි. සාහිත්‍යමය අර්ථය සේම ප්‍රතිමා තුළ ද ඔහු භයංකාර ස්වරූපයෙන් යුත් හින්දු දෙවියකු ලෙස නිරූපණය කෙරේ. පුරාවෘත්ත අනුව භෛරව යනු ශිව දෙවියන්ගේ රෞද්‍ර ස්වරූපයකි. ජනප්‍රවාදයන්හි සඳහන් වන ආකාරයට භෛරවගේ සම්භවය සිදුවූයේ විෂ්ණු සහ බ්‍රහ්ම යන දෙවිවරුන් අතර ඇතිවූ අරගලයක් නිසා බැව් පැවසේ. එම පුරාවෘත්තයෙන් කියැවෙන්නේ මෙසේ ය: දිනක් විශ්වයේ බලවත්ම දෙවියා කවුරුන්ද යන්න සම්බන්ධයෙන් බ්‍රහ්ම සහ විෂ්ණු අතර ආරවුලක් ඇති විය. බ්‍රහ්ම පවසන්නට වූයේ තමන් විශ්වයේ නිර්මාතෘවරයා බැවින් ඉහළම ගෞරවය තමන්ට හිමි විය යුතු බවයි. අනතුරුව කෝපයට පත් මහාදේව (ශිව) සිය ඇඟිල්ලෙහි වූ කුඩා නියපොතු කැබැල්ලක් විසි කළ අතර, එය "කාල භෛරව" නම් ස්වරූපය අත් කරගත්තේ ය. අනතුරුව ඔහු බ්‍රහ්මගේ පස්වැනි ශීර්ෂය කපා දැමී ය. අනතුරුව බ්‍රහ්මට ඉතිරිවූයේ හිස් හතරකි. බ්‍රහ්මගේ මාන්නය සිඳීගිය අතර, බ්‍රහ්මගේ හිස්කබල (බ්‍රහ්ම කපාලය) කාල භෛරවගේ අතෙහි දරා සිටිනු දක්නට ලැබේ.

නේපාලයේ නෙවාර් ජනයා භෛරව වැදගත් දෙවියකු ලෙස සලකා අදහති. නේවාර්වරුන්ගේ සම්ප්‍රදායික ජනාවාස සෑම එකකම පාහේ භෛරව වෙනුවෙන් කැපකළ දේවාල එකක් හෝ දක්නට ලැබිණි. නේපාලයේ බොහෝ භෛරව දේවාල පවත්වාගෙන යනු ලබන්නේ නෙවාර් පූජකයන් විසිනි. හින්දූන් විශ්වාස කරන්නේ භෛරව ඉදිරියේ අසත්‍ය පැවසීම දේව උදහසට හේතුවක් බවයි. අතීත‍යේ නේපාලයේ අධිකරණය ලෙස භාවිතයට ගැනුණේ ද කත්මණ්ඩුහි පැවති මෙම දේවාලයකි. භෛරව සංකේතවත් කෙරෙන 16වන සියවසට අයත් මෙම වෙස්මුහුණක ආකාරයේ හිස නේපාලයේ මල්ල යුගයේ දී කත්මණ්ඩු මිටියාවතේ නිර්මාණය වූවකි. 2012දී මෙම ප්‍රතිමා හිස නිව් ‍යෝක්හි මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරය වෙත ප්‍රදානය කරනු ලැබූයේ සිමර්මාන් පවුල විසිනි. ප්‍රතිමාවේ කර්ණාභරණ දඟර ගැසුණු සර්පයකුගේ ස්වරූපයෙන් නිර්මාණය කොට තිබේ. මෙම වෙස්මුහුණ ක්‍රි.ව. 1560ට දින නිර්ණිත අභිලේඛනයක් දරන වෙනත් කෞතුක වස්තුවක් සමග සැස‍ඳෙන බැවින් මෙය ක්‍රි.ව. 16වන සියවසේ දී නිර්මාණය වන්නට ඇතැයි නිගමනය කොට ඇත.

මේවාත් බලන්න
 භෛරව

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි 
 15වන සහ 17වන සියවසේ හිමාලයානු ප්‍රදේශයේ කලාව - මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරය

නේපාලයේ සංස්කෘතිය
හින්දු ආගම
නේපාලයේ ඉතිහාසය
තිස්ස පෙරේරා

වෛද්‍ය මහාචාර්ය තිස්ස පෙරේරා  (ඉංග්‍රීසි: Tissa Perera) යනු  රුහුණ විශ්වවිද්‍යාලයයයේ වෛද්‍ය විද්‍යා පීඨයේ  ව්යාධිය (පැතොලොඡි) වෛද්‍ය මහාචාර්යවරයෙකි.

තිස්ස පෙරේරා වෛද්‍ය පීඨය, කොළඔ විශ්වවිද්‍යාලය යෙන් වෛද්‍යවේදී සහ ශල්‍යවේදී උපාධිය ලබාගත්තේය. 

තිස්ස කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.

ආශ්‍රිත

 Prof. (Dr.) Tissa Perera Appreciation

 Doctor with insightful views on a wide range of topics Prof. (Dr.) Tissa Perera

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු මහාචාර්ය වරුන්

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු ව්‍යෛද්‍යවරුන්

 ආදි නාලන්දයීය ව්‍යෛද්‍යවරුන්ගේ සංගමය

  
චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ
මහාචාර්යවරු - ශ්‍රී ලංකා
අතිච්ඡාදන ජානය

අතිච්ඡාදන ජානයක් යනු තම ප්‍රකාශ්‍ය නියුක්ලියෝටයිඩ අනුපිළිවෙළ, තවත් ජානයක ප්‍රකාශ්‍ය නියුක්ලියෝටයිඩ අනුපිළිවෙළ අඩවශයෙන් අතිච්ඡාදනය කරන ජානයකි. මේ ආකාරයට නියුක්ලියෝටයිඩ අනුපිළිවෙළකට එකක් හෝ ඊට වැඩි ජාන ඵලයන් ගණනක ක්‍රියාකාරීත්වයට දායකත්වය සැපයිය හැක. අතිමුද්‍රණය ලෙස හැඳින්වෙන අතිච්ඡාදනයේ දී එක් ජානයක අනුපිළිවෙළක සියලු හෝ සමහර කොටස්, එකම පථයක ඇති අනෙක් ජානයේ විකල්ප කියවුම් රාමුවක් තුළ දී කියවිම සිදුවේ. අතිමුද්‍රණය යනු පවතින අනුපිළිවෙළ, ගෙනෝමයේ පැරණි ජාන හෝ පෙරාතුව පැවති කේත රහිත ප්‍රදේශ තුළින් අලුතින්ම (de novo) නව ජාන මතුවීමේ යාන්ත්‍රණයක් ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. අතිමුද්‍රිත ජාන විශේෂයෙන්ම වෛරසවල ගෙනෝම සංවිධානයේ සුලභ ලක්ෂණයක් වන අතර, කුඩා වෛරස් ජාන තොරතුරු කට්ටලයක් තුළ පැවතිය හැකි ප්‍රකාශ්‍ය ජාන සංඛ්‍යාව විශාල ලෙස වැඩි කිරීමට සුදුසුය.

වර්ගීකරණය

ජාන විවිධාකාර ක්‍රම වලින් අතිච්ඡාදනය විය හැකි අතර එකිනෙකට සාපේක්ෂව එවායේ පිහිටීම මගින් වර්ගීකරණය කළ හැක.
 ඒකදිශ හෝ තණ්ඩල අතිච්ඡාදනය: එක් ජානයක 3' අන්තය, එකම දාමයේ අනෙක් ජානයේ 5' අන්තය සමග අතිච්ඡාදනය. මෙම සැකසීම, ඊතල මගින් කියවුම් රාමුව මුල සිට අගට පෙන්නුම් කරන → → සළකුණෙන් සංකේතවත් කළ හැක.
 අභිසාරී හෝ end-on අතිච්ඡාදනය: ජාන දෙකෙහිම 3' අන්ත ප්‍රතිවිරුද්ධ දාමවල අතිච්ඡාදනය. මෙය → ← ලෙස ලිවිය හැක.
 අපසාරී හෝ tail-on අතිච්ඡාදනය: ජාන දෙකෙහිම 5' අන්ත ප්‍රතිවිරුද්ධ දාමවල අතිච්ඡාදනය. මෙය ← → ලෙස ලිවිය හැක.

අතිච්ඡාදන ජාන, ඒවායේ සාපේක්ෂ කියවුම් රාමු විස්තර කරන කලාව (Phase) අනුව ද වර්ගීකරණය කළ හැක:
In-phase overlap occurs when the shared sequences use the same reading frame. This is also known as "phase 0". Unidirectional genes with phase 0 overlap are not considered distinct genes, but rather as alternative start sites of the same gene.
Out-of-phase overlaps occurs when the shared sequences use different reading frames. This can occur in "phase 1" or "phase 2", depending on whether the reading frames are offset by 1 or 2 nucleotides. Because a codon is three nucleotides long, an offset of three nucleotides is an in-phase, phase 0 frame.

මූලාශ්‍ර
ඩබ්. ඩි. එල්. ප්‍රනාන්දු

වෛද්‍ය ඩබ්. ඩි. එල්. ප්‍රනාන්දු තවද ඩෙවිඬ් ලයනල් ප්‍රනාන්දු (ඉංග්‍රීසි: W. D. L. Fernando) තවද (ඉංග්‍රීසි:Warusahennadige David Lionel Fernando (known as W. D. L. Fernando or simply WDL) යනු කොළඹ හිටපු අධිකරණ වෛද්‍ය ප්‍රධානීය.

ජීවන සටහන් 
නොවැම්බර්
වෛද්‍ය ලයනල් ප්‍රනාන්දු කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.

ආශ්‍රිත

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු ව්‍යෛද්‍යවරුන්

 ආදි නාලන්දයීය ව්‍යෛද්‍යවරුන්ගේ සංගමය

     
චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ
මෛත්‍රී වික්‍රමසිංහ

මෛත්‍රී වික්‍රමසිංහ (ඉංග්‍රීසි: Maitree Wickremasinghe) (උපත 11 අගෝස්තු 1964) ශ්‍රී ලංකික, කැලණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉංග්‍රීසි පිලිබද මහාචාර්යය වරියකි .

1964 උපත්
චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
බූස්තාන් (ග්‍රන්ථය)

බූස්තාන් (, උච්චාරණය "Būstān" ) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ පර්සියානු කවියකු වූ සාදි විසින් සම්පාදනය කරන ලද කාව්‍ය ග්‍රන්ථයකි. 1257දී සම්පාදිත මෙය සල්ඝූරිද් අතාබෙග් සා’ද් I හෝ සා’ද් II වෙනුවෙන් පුදකොට ඇත. මීර් අල් හුසෙයිනි නම් චාරුලේඛන ශිල්පියා විසින් මෙම පද්‍යය සිතුවම් සහිත අත් ලිපියක් ලෙසින් ප්‍රකාශයට පත්කොට ඇත.  මෙහි සිතුවම් නිර්මාණයේ දී තීන්ත සහ දියසායම් භාවිතා කොට ඇති අතර, රන් පත්‍ර ද යොදාගෙන තිබේ. සම් ආධාරයෙන් අත් ලිපිය බැඳතබා ඇත.  මෙම කාව්‍යය සහ "රෝස උයන" වැනි සුප්‍රකට පද්‍ය හේතුවෙන් සාදි පර්සියාවේ මධ්‍යකාලීන යුගයේ විසූ කවීන් අතුරින් වැදගත් කවියකු ලෙස සැලකේ. ඔහු "පර්සියානු සම්භාව්‍ය සාහිත්‍යයේ ශ්‍රේෂ්ඨතම චරිතයක් " ලෙසත්, "බර්සියානු සාහිත්‍යය නම් ගොඩනැගිල්ලේ කුළුණු සතරෙන් අකක් ලෙසත්" වර්ණනා කරනු ලැබේ. 

සාදිගේ පළමු කෘතිය වන මෙම කෘතියෙහි නාමයේ අර්ථය වනුයේ "පලතුරු උයන" යන්නයි. මෙම ග්‍රන්ථයෙහි සාදිගේ දිගුකාලීන අත්දැකීම්වල සහ දිවිය පිළිබඳ ඔහුගේ නිගමනයන්හි ඵලය ඇතුළත් කොට ඇත. මෙය විවිධ වෘත්තාන්ත නිරූපිත සිතුවම් ගණනාවකින් අලංකාර කොට ඇත. එසේම එහි සාදිගේ විවිධ සංචාරයන් සහ මානව මනෝවිද්‍යාව පිළිබඳ ඔහුගේ අදහස් ද ඇතුළත් නොට ඇත. නිතරම පාහේ ඔහු සිය වාර්තා ඉදිරිපත් කොට ඇත්තේ ඊසෝප්ගේ උපමා කථා මෙන් උනන්දුවෙන් සහ උපදේශාත්මක අයුරිනි.

මෙය නිර්මාණය කොට ඇත්තේ මත්නවී කාව්‍ය ශෛලියෙන් (රිද්මය දනවන දෙපද කවි) වන අතර, එය ඉංග්‍රීසි භාෂාවට ද පරිවර්තනය කොට තිබේ.

හැඳින්වීම

මධ්‍යකාලීන යුගයේ විසූ ශ්‍රේෂ්ඨ පර්සියානු කවියකු වූ සාදි ෂිරාසිගේ ලේඛන නාමය වූයේ සාදි යන්නයි. ඔහුගේ කෘති පර්සියානු රටවල පමණක් නොව බටහිර රටවල ද ප්‍රකට විය. ඔහුගේ ලේඛන කලාව ගැඹුරු සමාජයමය සහ මානුෂීය අදහස් දන්වන්නක් සේ සැලකේ. පර්සියානු සාහිත්‍යය තුළ ඔහුගේ ශෛලිය වසර සිය ගණනක්ම මූලාදර්ශයක් ලෙස භාවිතා කෙරිණි. මේ නිසා ඔහු "සම්භාව්‍ය පර්සියානු ලෝකයේ දැවැන්ත චරිතයක්" ලෙස සැලකේ. ඔහුගේ කෘති ඉදිරි පරම්පරා කෙරෙහි ප්‍රබල බලපෑමක් කළ අතර, ඒවා විවිධ භාෂාවන්ට පරිවර්තනය වී තිබේ. එසේම පාඨකයන්ගේ පැසසුමට ද ලක්ව ඇත.  1522 සහ 1526 අතර කාලයේ සම්පාදිත මීර් අලි’ අල්-හුසෙයිනි නම් චාරුලේඛන ශිල්පියා විසින් සම්පාදිත සාදිගේ බූස්තාන් ග්‍රන්ථයේ සිතුවම් කළ අත්පිටපතක් මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරයේ ඇත. මෙය තීන්ත, පාරාන්ධ දියසායම් සහ රන් භාවිතයෙන් කඩදාසි මත කළ සිතුවම්වලින් සම්නවිත ය. එසේම සම් බැඳීමක් ද සහිත ය.

1688දී ඩැනියෙල් හාවර්ට් විසින් බූස්තාන් ග්‍රන්ථය ලන්දේසි භාෂාවට පරිවර්තනය කරන ලදී.

ගැලරිය

මේවාත් බලන්න
ලොතේ ගස
පර්සියානු සාහිත්‍යය

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
බුස්තාන්-ඉ-සාදි ඉංග්‍රීසි පරිවර්තනය
බූස්තාන් පර්සියානු ග්‍රන්ථය

1257 නිර්මාණ
13වන සියවසේ ග්‍රන්ථ
පර්සියානු ග්‍රන්ථ
ශිවගේ හිස

ශිවගේ හිස යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ වැලිගල් පාෂාණයෙන් නිමවන ලද ශිව දෙවියන්ගේ ප්‍රතිමාවක හිස කොටසකි. මෙම ශිව දේව ප්‍රතිමා හිස ක්‍රි.ව. 10වන සියවසේ වියට්නාමයේ නිර්මාණය වූවකි. මෙම ප්‍රතිමාවේ උස සෙන්ටිමීටර 40ක් පමණ වේ. එහි පළල සෙන්ටිමීටර 21.9 වන අතර, සෙන්ටිමීටර 44.5 පමණ දිගින් යුක්ත වේ. හින්දු ආගමේ ප්‍රධාන දෙවිවරුන් තිදෙනාගෙන් අයෙකු ලෙස ශිව සැලකේ. ශිව, විෂ්ණු සහ බ්‍රහ්ම යන ත්‍රිත්ව දෙවිවරුන් එක්ව ගත් විට ත්‍රිමූර්තිය ලෙස හැඳින්වේ. මෙම දෙවිවරුන් තිදෙනා විශ්වයේ ශ්‍රේෂ්ඨතම දෙවිවරුන් තිදෙනා බවත්, විශ්වයේ නිර්මාතෘවරුන් ලෙසත් හින්දු පුරාණෝක්තිවේදයේ පිළිගැනේ. මෙවන් ආකාරයේ වැලිගලින් නිර්මාණය කරන ලද ශිව ප්‍රතිමා මධ්‍යම සහ දකුණු වියට්නාමයේ චම්ස් රාජධානි යුගයේ හින්දු දේවාලවල සුලබව දක්නට ලැබිණි.

විස්තරය
ශිව හින්දු ආගමේ එන ප්‍රධාන දෙවිවරුන් තිදෙනාගෙන් අයෙකි. අනෙක් ප්‍රධාන දෙවිවරුන් දෙදෙනා වන බ්‍රහ්ම, විෂ්ණු සමග ශිව එක්ව ගත්කළ ත්‍රිමූර්තිය ලෙස හැඳින්වේ. විනාශයට අධිපති දෙවියා ද වන ශිව නිර්මාණකාරී දෙවියකු ද වේ. ඉන්දියානු ජනයා අතර වඩාත්ම වන්දනාවට පාත්‍ර වූ දෙවිකෙනකු වන ශිව වෛදික යුගයේ සිටම හින්දු ජනයාගේ ගෞරවයට පාත්‍ර වී ඇත. ශිව දෙවියා ප්‍රධාන දෙවියා ලෙස සලකා ඇදහීම සිදුකරන හින්දු ආගමේ ශාඛාව ශෛව ආගම ලෙස හැඳින්වේ. ශිව දෙවියන්ගේ භාර්යාව වන්නේ පාර්වතී දෙවඟන ය. ශෙව ආගමේ ඉහළම දෙවියා ලෙස සැලකෙන ශිව විශ්වයේ නිර්මාපකයා ලෙස ද සැලකේ. ශිවගේ නර්තනය සමග විශ්වයේ ආරම්භය, පැවැත්ම සහ විනාශය රඳා පවතින්නේ යැයි හින්දු පුරාණෝක්තිවේදයේ සඳහන් වේ. ඇතැම් අවස්ථාවන්හි ‍බුද්ධාගම තුළ ද ශිව සංකල්පය දැකගත හැක. එහි දී බුද්ධාගමේ ඇතැම් ගුරුකුල තුළට අනුවර්තනය කරන ලද ශිව දිව්‍යමය රාජධානියක වෙසෙන ශාන්තුවරයකු ලෙස දක්වා ඇත. මහායාන බුදු දහම තුළ ශිව බුදුන්ට අධර වූ දිව්‍යමය සාන්තුවරයකු ලෙස දක්වා ඇත. ක්‍රි.ව. 10වන සියවසේ මැද කාලයේ පමණ නිර්මාණය වන්නට ඇතැයි සිතිය හැකි මෙම ශිවගේ හිස නිරූපිත ප්‍රතිමාව වියට්නාමයෙන් සොයාගැනුණකි. මෙය වියට්නාමයේ චම්ස් රාජධානි යුගයට අයත් යැයි සැලකේ. මෙය වැලිගලින් නිර්මාණය කොට ඇත. සෙන්ටිමීටර 40 පමණ උසකින් යුක්ත වන මෙහි පළල සෙන්ටිමීටර 21.9 කි. එහි දිග සෙන්ටිමීටර 44.5 පමණ වේ. 2014දී එක්සත් ජනපදයේ නිව් යෝක්හි මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරය විසින් මෙම ප්‍රතිමාව මිලට ගන්නා ලදී. මෙහි ශිව අලංකාර උසැති කිරුළක් පැළඳ සිටින අතර, මුහුණෙහි මඳ සිනහවක් දක්නට ඇත.

ගැලරිය

මේවාත් බලන්න 
 ශිව

ආශ්‍රේයයන් 

වියට්නාමයේ ආගම‎
වියට්නාම කලාව‎
ගෝව පාෂාණය

ගෝව පාෂාණයක් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඖෂධීය වටිනාකමක් සහ ආරක්ෂක බලයක් ඇතැයි පැවසෙන මිනිසා විසින් නිර්මාණය කරන ලද ගොරෝචනයකි. (රෝමන්ථකයන්ගේ පිත්ත ගලක් වැනි) ගෝව පාෂාණ නිර්මාණය කරන ලද්දේ පසුකාලීන දාහත්වන සියවසේ ඉන්දියාවේ ගෝව ප්‍රදේශයේ විසූ ජේසුයිට්වරුන් විසිනි. එයට හේතුව ස්වාභාවික නිර්මාණය වූ ගොරෝචන දුර්ලභ වීමයි. මේවායේ නිර්මාතෘවරයා වූ ෆ්ලෝරන්ටයින් ගිහි පූජක සොහොයුරකු වූ ගැස්පාර් ඇන්ටෝනියෝ ය. 1691 මාර්තු 6 දින පෘතුගීසීන් විසින් ජේසුයිට් ඒකාධිකාරයක් සනාථ කරන ලදී. මේවා නිර්මාණය කෙරුණේ හිස කෙස්, බෙලි කවච, ඇත් දළ, රෙසින සහ කුඩු කරන ලද මැණික් වැනි විවිධ කාබනික සහ අකාබනික ද්‍රව්‍ය මිශ්‍ර කිරීමෙනි. අනතුරුව එම මිශ්‍රණය ගෝලයක හැඩයට සකස් කොට ඒ මත රන් ආලේප කිරීම සිදු විය. ගොරෝචන පාෂාණ සේම, ගොව පාෂාණයන් ද රෝග වළක්වන බවත්, විෂ වීම් සුවපත් කරන බවත් විශ්වාස කෙරිණි. මේවා භාවිතයට ගැනුණේ එහි කුඩා කොටස් සූරා ජලය, තේ, හෝ වයින් වැනි විවිධ පාන වර්ග සමග මුසු කොට පානයට ගැනීමෙනි. 

ගෝව පාෂාණ තැන්පත් කෙරුණේ විසිතුරු, දඹ රන් හෝ රන් ආලේපිත කෝෂයක් තුළ වන අතර, එමගින් පාෂාණවල වූ ඖෂධීය ගුණාංග වැඩිදියුණු වන්නේ යැයි විශ්වාසයක් පැවතිණි. මෙම කවච සාමාන්‍යයෙන් සියුම් කැටයම් ජාලාවකින් සමන්විත වූ අතර, එහි දී වඳුරන්, කඟවේනුන්, සුනඛයින්, සහ ගිරවුන් වැනි විවිධ සත්ත්ව රූ ඇතුළත් මෝස්තර භාවිතා කෙරිණි.

මෙවන් ආකාරයේ අලංකාර ගෝව පාෂාණයකට නිදසුනක් එක්සත් ජනපදයේ නිව් යෝක් නගරයේ මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරයේ දැකගත හැක. පසුකාලීන 17වන සහ මුල්කාලීන 18වන සියවස අතර කාලයේ නිර්මාණය වූ එහි බහාලුම ද දක්නට ලැබේ. මෙහි බහාලුම රත්රන්වලින් නිර්මාණය කොට ඇති අතර, එහි කැටයම් කළ පාද දක්නට ලැබේ. මෙහි ගෝව පාෂාණයේ විෂ්කම්භය සෙන්ටිමීටර 3ක් පමණ වන අතර, බහාලුමේ උස සෙන්ටිමීටර 6.7කි‍. බහාලුමේ විෂ්කම්භය සෙන්ටිමීටර 14.4ක් පමණ වේ. 2004 වර්ෂයේ දී රෝජර්ස් අරමුදල විසින් මෙම පාෂාණය මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරය වෙත ලබාදෙන ලදී.

මෙවන් ආකාරයේ භාණ්ඩ නිතරම පාහේ යුරෝපය වෙත අපනයනය කෙරිණි. මේ සඳහා තවත් නිදසුනක් ලෙස පසුකාලීන දහසයවන සියවසේ ඇල්බාහි ආදිපාදවරයා සඳහා නිර්මාණය කරන ලද ගෝව පාෂාණය දැක්විය හැක. මෙය වර්තමානයේ වියානාවේ කුන්ට්ස්හිස්ටොරිස්කස් කෞතුකාගාරයේ තබා ඇත. මෙහි පාෂාණය වටා පිහිටි බිත්තරයක හැඩය ගත් රන් බහාලුම අර්ධ‍ගෝල දෙකකින් සමන්විත ය. මෙය අලංකාර පත්‍රික රටාවකින් යුක්ත ය.

ආශ්‍රේයයන් 

ඉන්දියාවේ වෛද්‍ය විද්‍යාවේ ඉතිහාසය
යටත්විජිත ‍ගෝව
ජේසුයිට් ආසියානු ධර්මදූත ව්‍යාපාර
බහාලුම්