Srijan-Upadhyay/marathi-tts-indictts huggingface dataset:
लक्ष्मणने दिलेल्या राजाच्या प्याद्याच्या चालीला सेथुरामनने रुय लोपेझ पद्धतीचा वापर केला.
प्रसन्ना राव तीन, सौम्या स्वामिनाथन चार
प्रत्येक जिल्ह्यात सामाजिक न्यास भवन आहेत.
दुंडगेत भिंत कोसळून दोन मुलांचा मृत्यू झाला .
कास्ट्राईब कर्मचारी महासंघाच्या रौप्यमहोत्सवी वर्षानिमित्त राज्यस्तरीय कर्मचारी अधिवेशन रत्नागिरी येथे झाले.
ऑर्केस्ट्रा, नाटकांसाठी पैसे गोळा करणे बंद, प्रसन्ना
विधीलिखित असलेले प्रारब्ध आपण बदलू शकतो.
राजेंद्रसिंह सच्चर, सैय्यद हमीद, डॉक्टर अब्दुल सालेह शरीफ, डॉक्टर टी.
असे चित्र आज हरसुले, अपघातग्रस्त प्रीमिअर एक्‍सप्लोकेम कारखाना परिसरात होते.
तालुक्‍याच्या विविध भागातून आजही नागरिकांची घटनास्थळाकडे रीघ लागली होती.
विकासकामांबरोबर गरीबांना आरोग्य सुविधा पुरविण्याकडे मी लक्ष देणार आहे.
सांताक्रूझमध्ये श्रीमती जेनिफर मोन्सेरात यांना उमेदवारी मिळण्याची दाट शक्‍यता आहे.
काहींच्या घरांचे, काहींच्या शेडचे नुकसान झाल्याची माहिती मिळाली.
येथील ज्ञानविकास मंडळाच्या वतीने आयोजित केलेल्या वसंत व्याख्यानमालेत होमिओपॅथी परदेशातील अनुभव या विषयावर ते बोलत होते.
सातपुतेंच्या मृत्यूबाबत शहर पोलिस ठाण्यात नोंद झाली आहे.
महादेव पाटील यांचे सायकलवरून देशभ्रमण
ह्युंडाईतर्फे सॅंट्रोसाठी सुलभ हप्ता योजना
आयसीआरए, इंडिया बुल्स, रिलायन्स इंडस्ट्रीज, टीसीएस आदी शेअर्सचे सर्वाधिक व्यवहार झाले.
याचे कारण डॉक्टर रझवी यांच्यावर जो गुन्हा दाखल करण्यात आला आहे.
या विचारांच्या तंद्रीतच व खेळता खेळता उन्हाळ्याची सुटी जरा लवकरच संपली.
येथपासून ते न्यायालयाचा डेकोरम पाळावा लागतो.
अजित व रमेश यांनी वीटभट्टीजवळील तुळजाभवानी मंदिराजवळ हटकले.
आता टूम निघाली आहे, की आर्थिक स्थितीवर आरक्षण द्यावे.
ते म्हणाले, ताकारी आणि म्हैसाळ योजनेला निधी कमी पडणार नाही.
लेखक माईर्स एमआयटी स्कूल ऑफ गव्हर्नमेंटचे संस्थापक अधिष्ठाता आहेत.
घरभाडे ठरविण्यासाठी प्राईस टू रेंट हा दर काढला जातो.
निम्न आर्थिक उत्पन्न गटातील लोकांसाठी विशेष योजना हाती घ्याव्यात.
फ्रान्समध्ये मात्र राष्ट्रीयत्वाचा हुंकार प्रभावी ठरला.
श्री सुपुगडे यांच्या एका मुलाचे आठवड्यापूर्वीच लग्न झाले आहे.
शारदा व्याख्यानमालेच्या सहाव्या दिवशीचे पुष्प त्यांनी गुंफले.
मोर्चातर्फे निवासी उपजिल्हाधिकारी डॉक्टर भाऊसाहेब दांगडे यांना निवेदन देण्यात आले.
वडिलांचे पोट दुखू लागल्याने तेही दुपारीच अड्ड्यावर मुक्कामाच्या ठिकाणी आले.
त्यानुसार संघटनेने दिलेले पत्रही सभेसमोर ठेवण्यात आले.
ओम साई कृषी सेवा एक तीसमिलि.
मळी साठवणुकीच्या गंभीर समस्येने प्रदूषणाचा वेगळा प्रश्‍नही निर्माण झाला आहे.
तिचा वापर मद्यार्क, स्पिरिट व इथेनॉल यांच्या निर्मितीसाठी केला जातो.
होटगी रस्ता येथील कंबर तलावाजवळील विजेचे खांब वाऱ्यामुळे खाली पडले.
गिलख्रिस्टच्या त्या ग्लोव्हज्‌बद्दल श्रीलंकेस आक्षेप
ग्लोव्हज्‌मध्ये स्क्वाश चेंडू ठेवल्याचा गिलख्रिस्टला फायदा झाला.
ज्याद्वारे केवळ नियमात असलेल्या साहित्याचाच उपयोग होईल, असे माथिवानन यांनी सांगितले.
अंडर स्कोर अंडर स्कोर दोन हजार सात, दोन हजार सात पाच आठ, राजाश्रयामुळे फोफावले श्रीरामपुरात गुंडाराज
तसेच तिचा मोबाईल, हातातील घड्याळ, कानातले डूल घटनास्थळावरून बेपत्ता होते.
या पावसात आणि वाऱ्यात परिसरातील पोल्ट्री फॉर्मचेही मोठे नुकसान झाले.
त्यांनी हनुमान आट्यापाट्या संघाचे सलग पंधरा वर्षे अध्यक्षपद भूषविले होते.
अस्नोडा, पीर्ण, नादोडाच्या लोकांना थिवीच्या इस्पितळाचा वापर करता येईल, असे मत हळर्णकर यांनी मांडले.
माझ्या विजयासाठी एवढे पुरेसे आहे, असे हळर्णकर म्हणाले.
त्यावेळी एकमेव सांगे तालुक्‍यातून दीड लाख टन ऊस उत्पादनाचा उच्चांक गाठला.
या चिठ्ठीत आत्महत्येचे कारण नमूद केले नसले, तरी आत्महत्येसाठी कुणालाही जबाबदार धरू नये, असा उल्लेख आहे.
त्याची मुहूर्तमेढ केपे मतदारसंघात रोवली जाईल.
मात्र केपेचे मतदार सुज्ञ असल्याचे वेळीप यांनी सांगितले.
निर्वाचन अधिकारी जॉन्सन फर्नांडिस यांनी सोडतीद्वारे निकाल काढला.
प्रभाग सात, वालेंती गोन्साल्वो फर्नांडिस एक शे पंचावन्न, आंतोनियो जुवांव वाझ शहात्तर.
प्रभाग नऊ, लिबेरा नोरोन्हा एक शे एक्कावन्न, मॅग्धालिना बाझिलो डिकॉस्ता एक शे बत्तीस.
प्रभाग पाच, ऑलास्त्रिको आंतोनियो रॉड्रिग्ज एक शे तेवीस, जेसी फर्नांडिस शहाण्णव.
प्रभाग दोन, ज्योकिम जीझस डायस एक शे बावन्न, जुझे आंतोनियो फर्नांडिस सत्याण्णव.
प्रभाग पाच, फ्रान्सिस्को जुवांव रिबेलो एक शे तेरा, रोकोझिनो सांतान फर्नांडिस, एक्केचाळीस.
प्रभाग तीन, गॉडफ्रे युस्यूबियो रॉड्रिग्ज एक शे सहा, राघोबा मेरू शिरोडकर, चव्वेचाळीस.
प्रभाग सहा, आंजेला आल्फ्रेड बार्रेटो एक शे अठ्ठेचाळीस, आंतोनेता विवेंतो नोरोन्हा एक शे एकवीस.
प्रभाग आठ, ऑलिव्ह सेबास्तियान पिशॉट दोन शे पंचावन्न, लुईस पिएदाद सिल्वा एक शे पंचेचाळीस.
प्रभाग नऊ लॉरेटा मारीयानो परेरा दोन शे चाळीस, फ्लाविता क्रूझ फर्नांडिस एक शे एकोणीस.
प्रभाग पाच संतोष पॅट्रिक रिबेलो एक शे त्रेहात्तर, आग्नेलो नेस्तादियो फर्नांडिस एक शे पंचवीस.
प्रभाग नऊ फिलिपिन्हा अँथोनी पेरेरा एक शे छत्तीस, फ्लोरी मॅथ्यू कुर्रैया एक शे बत्तीस.
प्रभाग एक लावरा लॉरेन्स फर्नांडिस एक शे अठयाण्णव, बेलिंदा आंतोन फर्नांडिस एक शे वीस.
प्रभाग एक स्टॅन्ली पेद्रु फर्नांडिस दोन शे एकोणीस, आग्नेलो मानुएल फर्नांडिस दोन शे अकरा.
प्रभाग अकरा गिल्बर्ट फ्रान्सिस्को फर्नांडिस एक शे एक्क्यैंशी, डॉम्निक फर्नांडिस एक शे तेरा.
प्रभाग एक सुझी लाझ्ले फर्नांडिस तीनशे पंधरा, क्‍लोमा आग्नेलो फर्नांडिस दोन शे चाळीस.
प्रभाग चार मॅग्धालिना आग्नेलो गोयस दोनशे सहासष्ठ, व्हिन्सेन्ट जुझे रॉड्रिग्ज साठ.
प्रभाग आठ सेर्वेलोना डॉम्निक लासेर्डा दोनशे सव्वीस, गाब्रियाल मास्कारेन्हस एक शे सत्याण्णव.
महाभारतकालीन राजा सत्यदेव एक दिवस सकाळी उठले.
राजाने आश्‍चर्यचकित होऊन त्या स्त्रीला हात जोडून नम्रपणे विचारले, आपण कोण आहात.
तू मला सोडून गेलास, तर माझे सर्वस्व जाईल .
राजा लगेच पळून गेला, त्या वेळी पुजार्‍याला देवदर्शन का होते, हे राजाला समजले.
आयुष्यात चांगली कमाई करून आणि स्वत: चांगले जीवन जगूनसुद्धा त्याच्या पाच मुलांमध्ये सदान्-कदा चालणार्‍या भांडणांमुळे तो दु:खी होई.
त्याने आपल्या मुलांना बराच उपदेश केला; पण उपड्या घडावर पाणी.
एके दिवशी त्याने आपल्या पाचही मुलांना प्रत्येकी हातभर लांबीची एकेक काठी घेऊन यायला सांगितले.
त्याप्रमाणे ती मुले एकेक काठी घेऊन आली.
भाविक तो रथ एका गावातून दुसर्‍या गावात वाजत-गाजत नेत असतात.
त्यांना प्रश्‍न पडतो, रथातील देवाला दुसर्‍या गावाला कसे पोहोचवायचे ?
उत्सव पुन्हा चालू होतो अन् सर्व जण दुसर्‍या गावाकडे प्रयाण करतात.
काही वेळाने देवाला हार घालायला जागा रहात नाही.
मार्गाने जातांना गाढव विचार करते, आतापर्यंत कधी मिळाले नाही, ते राजवैभव मला आज कसे काय मिळत आहे.
देवाला ओवाळत असलेली आरती आपल्यासाठी आहे, असे गाढव मानू लागते आणि त्यामुळे ते अधिकच आनंदी होते.
ज्या क्षणी अहंकार बळावतो, त्या वेळी आपली स्थिती गाढवापेक्षा वेगळी रहात नाही.
कधी आई- वडिलांच्या रूपाने, तर कधी भाऊ-बहिणींच्या नात्याने, तर कधी मित्राच्या मैत्रिणीच्या नात्याने, तर कधी प्रेयसीच्या नात्याने.
पण फार कमी लोक या परीसाला ओळखू शकतात .
मुंबई कधीही न झोपणार शहर, पण इथे सुधा मनमोहक सकाळ रोज होते बर का!
मिनिटाला शंभर पाऊले, असा इथे नियम असतो, हे वाक्य खरच आहे, हे त्या दिवशी मी प्रत्यक्ष अनुभवल.
पण मागे वळून पाहण्याच्या अगोदरच, कोणीतरी माझे डोळे मागुन गच्च पकडले.
अनेकांची नावं घेतली, पण नाकारार्थी हुंकार कानावर पडले.
क्षणभर खूप हरवल्यासारख जाणवल.
प्रत्यक्ष दहा मिनिटे माझ्या पुढे उभी राहून मला एकही शब्द बोलू न देणाऱ्या त्या अनोळखी मुलीला.
साधारण माझ्याच वयाचा पण उंचीने माझ्याहून चार बोट उंच असलेला एक तरुण होता तो.
त्याचात आणि माझ्यात थोड सुद्धा साम्य नव्हत, फोन ठेवत मी त्याला विचारल, कोण तू ?
ती मुलगी किती भोळी, जिने अंधळा विश्वास ठेऊन, ह्याचाशी जवळीक केली, आणि त्याचे तिच्या बद्दलचे विचार इतके घाणेरडे.
कधी नाही, ती त्या अनोळखी मुलीबद्ल, चिंता वाटू लागली, डोळेही किंचितसे पाणवले.
डोळ्यातले पाणी अलगद रुमालाने टिपलं.
ते दोघेही त्याचं स्वतंत्र जीवन आपापल्या पद्धतीने जगायला काहीच दिवसांत सज्ज असतील, असे मी घडवून दाखवेल.
आपण ह्या सोशल नेटवर्किंग च्या जमान्यात वावरणारे, रोज असंख्य नाती जोडतो.
प्रत्येकाला एक मन नावाची गोष्ट आहे, तिचा विचारही केला पाहिजे.
मान वर करायची माझी हिम्मत होत नव्हती, महाराजाची नजर माझ्यावरुन ढळत नव्हती.
हे सगळे ऐकुन महाराजांच्या गालाचे कल्ले थरारले.
क्षणभर राजेपण विसरुन ते दुःखाने थरथरले, आणि मग आमच हे अस वगण बघुन रागाने बिथरले.
शिवरायांनी निर्माण केलेल्या स्वराज्यातच भ्रष्टाचार कसा काय झाला.
बोलताना वाईट वाटते पण आता वेळ आली आहे विचार करण्याची, खरच चुकी केली का माणूस हा प्राणी बनवण्याची.
भारतातील सर्वात मोठ्या महाविद्यालयातील मुख्यधापकाकडे नोकरी मागण्यासाठी गेला.
तुम्ही आमच्या विद्यार्थांचे आणि ह्या महाविद्यालयाचे भवितव्य काय घडविणार ?
आपल्या भारत देशाचे व भारत वासियांचे भवितव्य घडविण्यासाठी सुद्धा उच्चशिक्षित लोकांची गरज आहे.
कृपया भारत देशाला महाविद्यालयाएवढेच महत्व देऊन उच्चशिक्षित लोकांची भरती आपल्या सरकार मध्ये करावी.
चार - पाच वर्षे त्याच्या लाकडाची विक्री झालीच नाही.
त्याने पाहिले, तेव्हा कूत्तन, स्वतः रचलेल्या रामायणाच्या पोथीचा, स्वाहाकार करत होता.
त्याला अध्यात्म शिकण्याची इच्छा झाली, तेव्हा शूरसेनने आपल्या प्रधानाला बोलावले.
राजाला वाटले, महाराज त्याच्या स्वागताला बाहेर येतील.
त्यांना खावयास ताजी फळे दिली आणि जास्त वेळ न बोलता अध्यात्म शिकवण्यास आरंभ केला.
आत्मानंद महाराज म्हणाले, तू , मी राजा आहे, हा अभिमान सोडून झोपडीत आलास.
झोपडीत आल्यावरही चार फूट उंचीच्या दारातून वाकून माझ्याकडे आलास.
विजय मिळाल्यावर अल्लाउद्दीनने त्यास 'देवगिरीचा राजा बनवावे, या अटीवर त्यास देवगिरी गडाचे रहस्य आणि त्यावरील सैन्यबलाची संपूर्ण माहिती दिली.
अल्लाउद्दीन पुन्हा मागे फिरला आणि देवगिरीवर चालून आला.
हे वृत्त कानी पडताच राजा रामदेवाने त्वरेने हालचाल केली.
तेव्हा 'हा देशद्रोही आहे', असे म्हणून वीरमती चवताळलेल्या वाघिणीसारखी त्याच्या अंगावर धावली.
तोच तिच्या जगण्याचा एकमेव आधार होता.
तिला 'त्याने पुष्कळ शिकावे आणि नाव कमवावे', असे मनापासून वाटायचे.
तू ज्या रानातून जातोस, तेथे तुझा गोपाळदादा राहतो.
त्यानंतर 'रान आले की, जटीलने हाक मारावी आणि गोपाळने तेथे येऊन त्याला सोबत करावी', हा प्रतिदिन उपक्रम झाला.
हे ऐकून जटीलला प्रश्न पडला.
एकदा त्याला दुसर्‍या शहरात जायचे होते.
त्यागराजला आश्‍चर्य वाटले, त्याने विचारले, तुम्ही मला नमस्कार का करता ?
चोरांनाही आश्‍चर्य वाटले, ते दोन्ही रक्षक नाहीसे झाले होते.
तिच्या काळजात भयंकर कालवाकालवा सुरू होती.
इतक्यात 'नारायण, नारायण' असे म्हणत नारदमुनींची स्वारी तेथे आली.
नारदांना वंदन करुन ती करुणवाणीने म्हणाली,
मुनीवर्य, आपणासारख्या भगवत भक्ताचं दर्शन झालं, मी धन्य झाले.
आम्हाला पुन: चांगले दिवस येतील अशी खात्री वाटते आहे !
मी तुला ह्या वेळी कोणतं सहाय्य करु, सगळं सांग! त्या तरुण सुंदर स्त्रीने आपली माहिती दिली, माझं नाव भक्ती, सनातन काळापासून मी या पृथ्वीवर राहते.
पुढ़े पडलेले हे दोन पुरुष म्हणजे ज्ञान आणि वैराग्य, हे माझे सेवक आहेत.
ह्या मायामोहानं मूढ झालेल्या जगाला पुन: भक्ती, ज्ञान आणि वैराग्य यांच महत्त्व पटवून लोककल्याण साधा.
कलियुगाच्या फेर्‍यात राहूनही लोकांच कल्याण कसं होईल याचा मार्ग सांगून सर्वांना सुखी करा.
'गीता' शब्द उच्चारताच ते वृध्द ताडकन उठले, त्यांनी नारदांचे पाय धरले.
नंतर 'नारायण नारायण' म्हणत नारदमुनी थेट बदरिकाश्रमात गेले, तिथे त्यांनी ऋषिमुनींच्या सभेत तो प्रश्न मांडला.
भागवत धर्माच्या प्रसाराची आणि प्रचाराची योजना सर्वांनी विचार करुन ठरविली.
ऋषिमुनींची अशी अवहेलना करणार्‍या त्या नराधम परिक्षिती राजाला आजपासून सातव्या दिवशी सर्पदंशाने मृत्यू येईल.
ते पाहून शमीक ऋषींनी विचारले, 'बाळांनो, हा काय प्रकार आहे, हा मृतसर्प कसला, आणि तुम्ही सर्वजण हे असे का?
दुस्र्याने दिलेले दु:ख फेडायचे नसते, ते सोसायचे असते, यातच आपला मोठेपणा आहे!
राजा, सावध राहून मोक्षसाधना कर!'
त्यांनी परिक्षिती राजाला त्या सात दिवसांत 'भागवत' सांगितले.
आपल्या मुलाला नेहमी खरे बोलण्यास तिने शिकवले होते.
मुलाच्या आठव्या वर्षापासून वीस वर्षांपर्यंत त्याला गुरुजवळ राहावे लागे.
सत्यकाम आठ वर्षांचा होताच आईला म्हणाला, आई, आता मी जातो अरण्यात शिकायला.
सत्यकाम म्हणाला, `आई, पण गुरुजी माझे सबंध गोत्र विचारतील ना, काय ग माझं गोत्र?'
जबाला अश्रू गाळीत म्हणाली, `बाळ सत्यकामा, मी तरुण असताना निरनिराळ्या घरी दासी म्हणून नोकरी करत हिंडत असे, त्यातच केव्हा तरी तुझा जन्म झाला.
एक दरिद्री पोर आश्रमात घुसून गुरुजींच्या थेट जवळ जातो आहे, हे पाहून शिष्यांत कुजबुज होऊ लागली.
गौतम मृदु स्वराने म्हणाले, `काय पाहिजे तुला बाळ?'
सत्यकाम खाली पाहात हळूच म्हणाला, `भगवन्, मला आपणांजवळ शिकायचे आहे.'
आईचे नाव, म्हणून मी सत्यकाम जबाला, ह्यापेक्षा जास्त मला ठाऊक नाही.'
नंतर गौतमांनी सत्यकामाचे मौंजीबंधन केले.
त्याला शिकविण्याच्या अगोदर परीक्षा पाहण्यासाठी गौतमांनी चारशे गायी त्याच्या स्वाधीन केल्या.
सत्यकाम म्हणाला, ह्या चारशेच्या हजार गायी होतील तेव्हाच मी परत येईन.'
बैल मनुष्यवाणीने म्हणाला, `सत्यकामा !'
सत्यकामाने हा चमत्कार पाहिल्यावर भक्तीने तो म्हणाला, `काय भगवन् !'
वायुदेवाच्या आज्ञेप्रमाणे दुसर्‍या दिवशी सत्यकाम गायी घेऊन आश्रमाकडे निघाला.
सत्यकाम नम्रपणे म्हणाला, `सांगावे भगवन्.'
दुसर्‍या दिवशी संध्याकाळी सत्यकामाने गायी बांधल्या.
हंस म्हणाला, `अग्नी, सूर्य, चंद्र आणि वीज ही मिळून ईश्वराचा एक भाग होतो, बाकी ज्ञान तुला पाणबुड्या पक्षी सांगेल.'
गुरुमुखाखेरीज सर्व विद्या व्यर्थ आहे असे मी ऐकतो.'
अशी कोणती वस्तू आहे, की जी पेटविली तरी तिचा प्रकाश पडत नाही ?'
माझ्या वंशात पुढे कोणीतरी विद्वान निपजेल आणि तो तुला ह्याचे उत्तर देईल.'
त्या वेळी त्याला एक `साम' सुचले.
माझे कोडे सोडवून मला खाली पाहावयास लावणारा माणूस हा पाहा मला दिसतो आहे, आता काय कारायचे मला जगून?'
साकमश्व कक्षीवानाजवळ आला व म्हणाला, जो मनुष्य नुसती `ऋचा' म्हणतो आणि `साम' म्हणत नाही तो कवी अग्नीसारखा चेततो पण त्याचा प्रकाश पडत नाही.
पण जो `ऋचा' म्हणतो आणि लगेच `साम' ही गातो तो कवी अग्नीसारखा चेततो आणि त्याचा प्रकाश पडतो.
साकमश्वाला जेव्हा `साम' स्फुरले व त्याने ते म्हटले तेव्हा त्याला `सामा'चे तेज कळून चुकले.
साकमश्व पुढे म्हणाला, `हे तुला माझे उत्तर आहे, माझ्या बापाचेही हेच उत्तर आहे.'
नाभा चिडला व मनूला म्हणाला, `बाबा, माझा वाटा कुठे आहे?'
त्यानंतर नाभा अंगिरस ऋषींकडे गेला व म्हणाला, `ऋषींनो, मला तुमच्या यज्ञात घ्या, तुम्हाला अडलेले मंत्र मी सांगतो.
`काय रे पोरा, कोणाच्या गायी पळवतो आहेस, हे सर्व धन माझे आहे, यज्ञात शेवटी जे जे उरेल त्यावर माझा हक्क असतो.'
ते सांगतील तेव्हा तुझी खात्री होईल.'
नाभा परत आल्यावर मनूने विचारले, `काय रे नाभा, गायी नाही मिळाल्या वाटते?'
काही हरकत नाही, तू रुद्राला सांग की गायीवर हक्क तुझाच आहे.'
तो कौतुकाने म्हणाला, `बाळ, ज्या अर्थी तू खरे बोललास त्या अर्थी ह्या सर्व गायी तुला मी बक्षीस देतो, जा घेऊन आपले धन.'
आपल्या हक्कासाठी न भांडणार्‍या व तरीही दुसर्‍याचे हक्क मानणार्‍या नाभाने आपले नाव वेदांत अमर करून ठेवले आहे.
त्यांनी मंदराचल पर्वताची रवी व वासुकी सर्पाचा दोर केला व मंथन सुरू केले.
एक स्त्री येऊन अमृत व सुरा पंक्तीत वाढेल, ज्याला जे मिळेल ते त्याने घ्यावे.
त्याचे शीर आकाशात उडाले, तर धड पश्‍चिम समुद्राकडे पळू लागले.
तसेच, आत्मज्ञान होण्याला स्वप्रयत्नांची व विचाराची आवश्‍यकता आहे, असे यावरून स्पष्ट होते.
पाताळाचा राजा हिरण्यकश्‍यपू फार उद्दाम झाला, तेव्हा नृसिंहावतार घेऊन विष्णूंनी त्याला मारले, इतर दैत्य घाबरून गेले.
नंतर त्याने विचार केला,देव अतुल पराक्रमी आहेत, त्यांनी माझा पिता व बलाढ्य असुर यांना धुळीस मिळवले.
त्यांच्यावर आक्रमण करून गेलेले वैभव मिळवणे अशक्‍य आहे, मग आता भक्तीने त्यांना वश केले पाहिजे.
'नमो नारायणाय' असा जप करून त्याने तपाला सुरवात केली, हे पाहून सर्व देव आश्‍चर्यचकित झाले.
भगवान विष्णू प्रसन्न होऊन 'तू परमपदाला पोचशील' असा वर दिला.
ईश्‍वरदर्शनाने प्रल्हादाचा अहंकार गळाला, तो शांत, सुखी, समाधीस्थित झाला.
पक्षी झाडावर घरटी बांधतात आणि घोट्या छोट्या पिल्लांना त्यात ठेवतात.
आम्ही जांभळ तर खातोच पण त्याचा बियांचा आजीच्या औषधाला उपयोग होतो.
त्यामुळे सोसाट्याचा वारा, जोरदार पावसातही माती वाहून जात नाही, शेते खराब होत नाही.
आणि हो नुसते लावायचे नाही तर त्यांना रोज पाणी घालून ती जगवायची सुद्धा.
नवविवाहीत दांपत्याची पहिली दिवाळी पत्नीच्या माहेरी साजरी करतात, ह्यालाच दिवाळसण असं म्हणतात.
या दिवशी बहिणीच्या घरी भाउ गोडधोड भोजन करतो.
भाउ मग ओवाळणीचे ताटात 'ओवाळणी' टाकुन बहिणीचा सत्कार करतो.
एक पावसाळी दिवशी आकाश ढग सह झाकलेले राहते.
याउलट मराठी आणि काही अन्य भारतीय भाषांच्यावर संस्कार होऊन संस्कृत भाषा बनली असेही काही विद्वान मानतात.
मराठी भाषा ही इसवी सनाच्या आधीही होती असे सिद्ध करण्याचा प्रयत्‍न हरी नरके करित आहेत.
आयुर्वेदासाठी लागणार्‍या औषधी सत्त्वगुणांशी निगडित असल्यामुळे त्यांची उत्पत्ती पर्यावरण दूषित झाल्यामुळे कमी झाली.
'जशास तसे' हा निसर्गाचा शाश्वत नियम आहे.
'झाडांचे गोपनीय जीवन' हा पीटर टोम्पकिन्स आणि क्रिस्टोफर बर्ड या शास्त्रज्ञांचा ग्रंथ त्या नियमांचे विश्लेषण करून ते सिद्ध करतो.
क्रौर्य, आसुरी वृत्ती, कत्तलखाने, हत्याकांड आणि युद्धे यांचा भूकंपाशी अती निकटचा संबंध आहे.
आईनस्टाईनची `पिडा तरंग' थिअरी तसाच निष्कर्ष सांगते.
`इटिमॉलॉजी ऑफ अर्थक्वेक्स' हा ग्रंथही तेच निष्कर्ष देतो.
क्वचित अपवाद असेल; परंतु या दहा वर्षांत चार प्रलयकारी भूकंप, चार चक्रीवादळे आणि सहा महापूर भारतभूमीने पहिले.
त्याला कारण मुलांच्या शिकवणीच्या वर्गाच्या, नोकरीवरून घरी परतण्याच्या वेळा यांना काही घरबंधच राहिलेला नाही.
सकाळचे जेवण जीवनासाठी आवश्यक असणार्‍या क्रियालहरी पुरवते, कार्य करण्यासाठी शक्ती पुरवते.
गाव मोठा सुखी व समृद्ध होतं, तेथे नाना प्रकारचे धंदे चालत.
गावात बहुधा भांडण होत नसे, मारामारी होत नसे कोणी कोणाचा हेवादावा करीत नसे, सारे गुण्यागोविंदाने नांदत.
त्याच्याकडे सारे लोक 'हा तो अपराधी' अशा दृष्टीने बघत, हीच शिक्षा.
परंतु ती बहीणही देवाघरी गेली, मनूला अपार दु:ख झाले.