Sovesh/autoresearch-or huggingface dataset:
ଇନାୟତ ହୁସେନ ଭଟ୍ଟି (), (୧୨ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୨୮ – ୩୧ ମଇ ୧୯୯୯) ଜଣେ ପାକିସ୍ଥାନୀ Pakistani ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟକ, ଅଭିନେତା, ପ୍ର‌ଯୋଜକ, ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, କାହାଣୀ ଲେଖାକ, ସାମାଜିକ କର୍ମୀ, ସ୍ତମ୍ଭକାର, ଧର୍ମ ବିଦ୍ୱାନ ଓ ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷା ଓ‌ ତଥା ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରୋତ୍ସାହକ ଥିଲେ ।

ପ୍ରାକ୍ ଜୀବନ ଇତିହାସ
ଭଟ୍ଟି ଗୁଜରାଟ ସ‌ହରରେ ଏକ ପଞ୍ଜାବୀ ପରିବାରରେ ୧୨ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୨୮ରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।

ଡିସେମ୍ବର ୧୯୪୮ ମସିହାରେ ସେ ଲ' ପଢ଼ିବାକୁ ଲାହୋର ଗଲେ ଓ ପ୍ରଥମେ ଲାହୋରର ଏମଏଓ କଲେଜ ହଷ୍ଟେଲରେ ରହିଥିଲେ । ଲାହୋରରେ ପ‌ହଞ୍ଚିବାର କିଛି ମାସ ପରେ ସେ ଲାହୋର ୱାଇଏମସିଏ ହଲର ଅଡିଟୋରିଅମରେ ପ୍ରଥମ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ୱାଇଏମସିଏ ହଲର ଅଡିଟୋରିଅମରେ ପ୍ରଥମ ପ୍ରଦର୍ଶନ ପରେ ସେ ଇଜାଜ ଗିଲାନିଙ୍କ ସ‌ହିତ ଲାହୋରର ରେଡିଓ ପାକିସ୍ଥାନ ଯାଇ ସେଠାରେ ମାଷ୍ଟର ନିଆଜ ହୁସେନ ଶମିଙ୍କ ସ‌ହିତ ସାକ୍ଷାତ କଲେ ଓ ତାଙ୍କର ଶିଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ । ନିଆଜ ହୁସେନ ଶମି ଲାହୋର ରେଡିଓ ପାକିସ୍ଥାନର କମ୍ପୋଜର ଥିଲେ । ମାଷ୍ଟର ନିଆଜ ହୁସେନ ଶମିଙ୍କ ସ‌ହିତ ମିଳାମିଶା ଓ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଫଳରେ ସେ ରେଡିଓ ପ୍ରୋଗ୍ରାମରେ ନିୟମିତ ଗାୟକ ଭାବରେ ଭାଗ ନେଲେ । ଲାହୋରର ରେଡିଓ ପାକିସ୍ଥାନରେ ଚରିତ୍ର ଭୂମିକାରେ ବେଳେବେଳେ ଅଭିନୟ କରୁଥିଲେ । "ଆଖିଆଁ" ନାମକ ଏକ ନାଟକରେ ତାଙ୍କୁ ହିରୋ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିବାକୁ ନାଟକ-ଲେଖକ ରଫି ପିଅର ସୁଯୋଗ ଦେଲେ ।

ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
୧୯୫୩ ମସିହାର ଭଟ୍ଟି ମୋହତରମା ଶହିଦା ବାନୁଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ଭାରତୀୟ ରେଲୱେଜର ଅବସର ପ୍ରାପ୍ତ ଭାରତୀୟ ଅହମଦ ବିନ ବଟ୍ଟଙ୍କ କନ୍ୟା ଥିଲେ । ମୋହତରମା ଶହିଦା ବାନୁ ୧୨ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୯୭ ମସିହାର ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ । 

ଭଟ୍ଟିଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ଓ ତିନି ଝିଅ ଥିଲେ, ୭ ନାତି ଓ ୫ ନାତୁଣୀ ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ସବା ସାନ ପୁଅ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର, ଟିଭି ଓ ନାଟକରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି । ତାଙ୍କର ନାତି ଆଘା ଅଲି ଓ ଅଲି ଆବ୍ବାସ ଅଭିନେତା ଅଛନ୍ତି ।

ଭଟ୍ଟିଙ୍କର ସାନ ଭାଇ, ନାଟକୀୟ ନାମ କଇଫୀ, ଜଣେ ଅଭିନେତା ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ୧୯୬୦ରୁ ୧୯୯୦ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ନାମ କିଫାୟତ ହୁସେନ ଭଟ୍ଟି (୧୯୪୩ ମସିହାରୁ ୧୩ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୦୯) ଥିଲା । ଏହି ଦୁଇ ଭାଇ ଅଭିନୟ ଓ ପ୍ର‌ଯୋଜକ ଭାବରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ । ଉଭୟ ଭାଇ ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷାରେ ନିର୍ମିତ ୨୪ଟି ପାକିସ୍ଥାନୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କାମ କରିଥିଲେ । ନିଜ ନାମ ବଦଳରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସେ କଇଫି ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବାକୁ ଭଲ ପାଉଥିଲେ; ସମସ୍ତ ପାକିସ୍ଥାନୀ ଅଫିସ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ରେକର୍ଡ଼ ଓ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବଡ଼ ୱେବ ସାଇଟରେ କେବଳ କଇଫି ନାମ ବ୍ୟବ‌ହାର କରୁଥିଲେ । ଇନାୟତ ହୁସେନ ଭଟ୍ଟି ତାଙ୍କ ଜୀବନର ଶେଷ ସମୟ ଗୁଜରାଟରେ ଥିବା କନ୍ୟା ରେହାନା ୱାକର ଜଉରା ପାଖରେ ଥିଲେ । ଅସୁସ୍ଥ ହେବା ପରେ ସେ ଅଜିଜ ଭଟ୍ଟି ଶହିଦ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଚିକିତ୍ସିତ ହେଉଥିଲେ । ସେ ୩୧ ମଇ ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ ଓ ଗୁଜରାଟର ଚାହ ଟ୍ରିଙ୍ଗ ମଶାଣୀରେ ତାଙ୍କର ସତ୍କାର କରାଯାଇଥିଲା ।

ଆଧାର
ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ ଦେଓ (୧୫ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୨୩ - ୨୭ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୯) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଦୁଇଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୧ ଓ ୧୯୭୪ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଚିକିଟି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୫ମ ଓ ୬ଷ୍ଠ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।

ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା 
ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ ଦେଓ ୧୯୨୩ ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର ୧୫ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଗୌରଚନ୍ଦ୍ର ଦେଓ ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ମଞ୍ଜରୀ ଦେବୀ । ତାଙ୍କ ବୋହୂ ଉଷା ଦେବୀ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ରାଜନିତିଜ୍ଞା, ଯିଏକି ଓଡ଼ିଆ ବିଧାନ ସଭାରେ ବିଧାୟିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।

ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ 
ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଦୁଇଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।

ମୃତ୍ୟୁ 
ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ ୨୦୧୯ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ୨୭ ତାରିଖରେ ୯୬ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।

ଆଧାର 

୧୯୨୩ ଜନ୍ମ
୨୦୧୯ ମୃତ୍ୟୁ
ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ
ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
୫ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
୬ଷ୍ଠ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନ () ଉତ୍ତ/ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଭାରତୀୟ ଉପ-ମହାଦ୍ୱୀପ ପାଇଁ ଏକ ଭୌଗଳିକ ଶବ୍ଦ ଅଟେ , କେବେ କେବେ ସମଗ୍ର ଉପ-ମହାଦ୍ୱୀପ ପାଇମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର ହୋଇଥାଏ । 11 ବିଂ ଶତାବ୍ଦୀରେ ତୁର୍କୀ ବିଜୟ ସମୟରେ ହିନ୍ଦ ଏବଂ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନ ଶବ୍ଦ ଫରାସୀ ଏବଂ ଆରବୀରେ ରହିଥିଲା ।

ବ୍ୟୁତ୍ପତି

ଅଶୋକ ପରପୋଲା ଅନୁସାରେ, ପ୍ରୋଟୋ-ଇରାନୀ ଭାଷାର ଧ୍ୱନି ପରିବର୍ତ୍ତନ  * s > h  850-600 BCE ପୂର୍ବ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିଲା ।  ଏଥିପାଇଁ ଋକବେଦ ସପ୍ତ ସିନ୍ଧଭା (ସାତ ନଦୀର ଭୂମି) ଜେଣ୍ଡ ଅବେସ୍ତାରେ "ହପ୍ତା ହିନ୍ଦୁ" ହୋଇଗଲା ।

515 BCE ପୂର୍ବେ , "ଦାରିୟସ ", ସିନ୍ଧୁ ଘାଟିକୁ ନିଜ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ଅଧିକାର କରିନେଲେ, ଯେପରି ସିନ୍ଧୁ ନଦୀର ସଂସ୍କୃତ ନାମ "ସିନ୍ଧୁ"ରୁ ଭୂମି "ହିନ୍ଦୁ" କୁହାଗଲା ।  ଜେରକ୍ସେସ ସମୟରେ, ଶବ୍ଦ ସିନ୍ଧୁ ପୂର୍ବରେ ଭୂମିରେ ଲାଗୁ କରାଯାଇଥିଲା । 

11ବିଂ ଶତାବ୍ଦୀରେ , ଘଜନାଭିଦର ସାଟେଲାଇଟ ଷ୍ଟେଟ ପଞ୍ଜାବର ଲହୋରରେ ରାଜଧାନୀ ସହିତ "ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନ' ରୂପେ ଜଣାଯିବାରେ ଲାଗିଲା ।

ଦିଲ୍ଲୀ ସୁଲତାନେଟ ଏବଂ ମୋଗଲ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଶାସକମାନେ ନିଜ ପ୍ରଭୁତ୍ୱକୁ ଡାକିଥିଲେ, ଦିଲ୍ଲୀର ପାଖାପାଖି କେନ୍ଦ୍ରିତ "ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନ" ନାମରେ ।

ବର୍ତ୍ତମାନ ଉପଯୋଗ

ଭୌଗୋଳିକ କ୍ଷେତ୍ର

"ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନ" ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ବର୍ତ୍ତମାନରେ ଅଲଗା ରହିଛି, ଐତିହାସିକ ରୂପେ ଏହା ଉତ୍ତର ଭାରତ; ଗଙ୍ଗା ପଥ ପାଇଁ ଲାଗୁ କରାଯାଇଛି , ହିମାଳୟ ଏବଂ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତମାଳା ମଧ୍ୟରେ ,  ଏବଂ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ ବେସିନ ପାକିସ୍ତାନରେ ।

ବୈକଳ୍ପିକ ରୂପେ, ଏହା ଦୁଇ ଭୌଗୋଳିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ବହୁ ଅଂଶରେ ଯୋଡ଼ି ହୋଇପାରେ; ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ କାଳରେ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ ବେସିନ (ପୂର୍ବ ପାକିସ୍ତାନ), କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଭାରତର ଏକ କ୍ଷେତ୍ର, ଯମୁନା ନଦୀର ପୂର୍ବ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତମାଳା, ଯେଉଁଠାରେ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀ ଭାଷା କୁହାଯାଏ ।

ଲୋକ 

ଭାରତରେ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀ ଭାଷା କହୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପ୍ରୟୋଗରେ, ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନ ଏକ ଭାରତୀୟମାନଙ୍କୁ ସନ୍ଦର୍ଭିତ କରିଥାଏ , ହୁଏତ ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ଅନୁସାରେ ଯୋଡିହୋଇ ଥାନ୍ତୁ ।

ଭାଷା

ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀର ମଧ୍ୟ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀ ଭାଷାକୁ ସନ୍ଦର୍ଭିତ କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୋଗ କରାଯାଏ (ହିନ୍ଦୀ ସହିତ ଭ୍ରମିତ ହେବ ନାହିଁ), ଯାହା ଉର୍ଦ୍ଦୁ ସହିତ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀର ଏକ ରେଜିଷ୍ଟର ଅଟେ, ସେହି ଭାଷାର ଏକ ଅନ୍ୟ ରେଜିଷ୍ଟର ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ପଶ୍ଚିମ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ, ଦକ୍ଷିଣ ଉତ୍ତରା ଖଣ୍ଡ ଏବଂ ଦିଲ୍ଲୀ କ୍ଷେତ୍ରର ଖରବେଳି ଭାଷାରୁ ବାହାରିଥାଏ ।

ଆଧାର
ବରପାଲି ,ଓଡ଼ିଶାର  ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ବିଜ୍ଞାପିତ ଅଞ୍ଚଳ । ଏଠାରେ ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱଭାବ କବି ଗଙ୍ଗାଧର ମେହେର ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।

ଭୂଗୋଳ

ଇତିହାସ

କବି ଗଙ୍ଗାଧରଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥଳୀ

ବିଖ୍ୟାତ ସମ୍ବଲପୁରୀ ବସ୍ତ୍ରର ଶିଳ୍ପ 
ବରପାଲି ପ୍ରକୃତରେ ବିଶ୍ୱ ବିଖ୍ୟାତ ସମ୍ବଲପୁରୀ ବସ୍ତ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ବୟାନ କେନ୍ଦ୍ର । ଯଦିଓ ବରଗଡରେ ଜନ୍ମିତ  ପଦ୍ମଶ୍ରୀ କୃତାର୍ଥ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଥମ କରି ସମ୍ବଲପୁରୀ ବସ୍ତ୍ରକୁ ଏହାର ଅତୁଲ୍ୟ ରଙ୍ଗ ଓ ଡିଜାଇନ ଦେଇ ତାହାକୁ ଏକ ଶିଳ୍ପ ହିସାବରେ ରୂପ ଦେଇଥିଲେ , ବରପାଲିର ପଦ୍ମଶ୍ରୀ କୁଞ୍ଜବିହାରୀ ମେହେର ସମ୍ବଲପୁରୀ ବସ୍ତ୍ର ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ଡିଜାଇନ ସବୁ ଉଦ୍ଭାବନ କରି ତାକୁ ଆହୁରି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ ।୧

ପର୍ଯ୍ୟଟନ

ଶିକ୍ଷା

ଆଧାର

ବାହାର ତଥ୍ୟ

ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ଗାଆଁ ଓ ସହର
ଯାହାକୁ ରଖିବେ ଅନନ୍ତ, ୧୯୮୮ ମସିହାରେ ମୁ୍କ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ବସନ୍ତ ନାୟକ । ବିଜୟ ମିଶ୍ର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଅସୀମ କୁମାର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶଣା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ସାପଙ୍କ ମ‌ହିମା ବିଷୟରେ କିଛି ଦୃଶ୍ୟ ରହିଛି ।

ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଉତ୍ତମ ମହାନ୍ତି ଓ ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି । ବିଜୟ ମହାନ୍ତି, ଶ୍ରୀରାମ ପଣ୍ଡା, ସୁଜାତା ଆନନ୍ଦ, ପୃଥ୍ୱୀରାଜ ନାୟକ, ଦେବୁ ବ୍ରହ୍ମା, ହର ପଟ୍ଟନାୟକ, ନିହାରିକା ସାହୁ, କାନ୍ତ ସିଂହ, ଜୟୀରାମ ସାମଲ, ଦୁଃଖୀରାମ ସ୍ୱାଇଁ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

ଅଭିନୟ
 ଉତ୍ତମ ମହାନ୍ତି
 ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି
 ବିଜୟ ମହାନ୍ତି
 ଶ୍ରୀରାମ ପଣ୍ଡା
 ସୁଜାତା ଆନନ୍ଦ
 ପୃଥ୍ୱୀରାଜ ନାୟକ
 ଦେବୁ ବ୍ରହ୍ମା
 ହର ପଟ୍ଟନାୟକ
 ନିହାରିକା ସାହୁ
 କାନ୍ତା ସିଂ
 ଜୟୀରାମ ସାମଲ
 ଦୁଃଖୀରାମ ସ୍ୱାଇଁ

ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତ 
ସ୍ୱରୂପ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଓ ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଅନୁରାଧା, ଶ୍ରୀକାନ୍ତ, ତୃପ୍ତି ଦାସ ଓ ଦେବାଶିସ ମହାପାତ୍ର ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।

ଆଧାର

ଅଧିକ ତଥ୍ୟ 
 

୧୯୮୮ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଟେଲମିସାର୍ଟାନ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Telmisartan, ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ମିକାର୍ଡ଼ିସ/ Micardis) ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ, ହୃଦ୍‌ପାତ ଓ ମଧୁମେହ ବୃକ୍‌କ ରୋଗ (diabetic kidney disease) ଇତ୍ୟାଦି ରୋଗମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସାରେ ଦିଆଯାଏ । ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ରୋଗରେ ଏହା ଏକ ଉଚିତ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଚିକିତ୍ସା । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ଏହାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମିଶ୍ରିତ ସଂସ୍କରଣମାନ ଟେଲମିସାର୍ଟାନ/ହାଇଡ୍ରୋକ୍ଲୋରୋଥିଆଜାଇଡ (telmisartan/hydrochlorothiazide) ଓ ଟେଲମିସାର୍ଟାନ/ଆମ୍ଲୋଡିପିନ ନାମରେ ମିଳେ । 

ଟେଲମିସାର୍ଟାନର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଶ୍ୱାସନଳୀ ସଂକ୍ରମଣ , ତରଳ ଝାଡ଼ା ଓ କଟି ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୋଇପାରେ । ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସାଂଘାତିକ ହେଲେ ବୃକ୍‌କ ସମସ୍ୟା, ଅଳ୍ପ ରକ୍ତଚାପ (low blood pressure) ଓ ଆଞ୍ଜିଓଇଡିମା ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଶିଶୁର କ୍ଷତିକାରକ ହୁଏ ଓ ସ୍ତନ୍ୟପାନ ସମୟରେ ଏହା ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ । ଏହା ଏକ ଆଞ୍ଜିଓଟେନସିନ ୨ ରିସେପ୍ଟର ଆଣ୍ଟାଗୋନିସ୍ଟ (angiotensin II receptor antagonist) ଓ ଆଞ୍ଜିଓଟେନସିନ ୨ର (angiotensin II) ପ୍ରଭାବକୁ ଅବରୋଧ କରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ ।

ଟେଲମିସାର୍ଟାନ ସନ ୧୯୯୧ରେ ପେଟେଣ୍ଟ ହେବା ପରେ ସନ ୧୯୯୯ରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା ।  ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ (generic medication) ବିକ୍ରୟ ହୁଏ । ସନ ୨୦୧୯ରେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ (United Kingdom) ଏନଏଚଏସକୁ (NHS) ଏହାର ଏକ ମାସର ଡୋଜ ପିଛା ପ୍ରାୟ ୨ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା ।  ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହି ଔଷଧ ବାବଦ ଏକ ମାସରେ ପ୍ରାୟ ୧୦ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏ । ସନ ୨୦୧୬ରେ ଏହାର ୧.୯ ନିୟୁତରୁ ଅଧିକ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ହୋଇ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରେସକ୍ରିସନ ତାଲିକାର ୨୪୬ତମ ସ୍ଥାନରେ ଥଲା ।

ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖନ୍ତୁ
  Discovery and development of angiotensin receptor blockers

ଆଧାର

ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ
Drug information from the NIH

ଔଷଧ
ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ଲେଭେଟିରାସେଟମ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବେପାର ନାମ କେପ୍ରା, ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଅପସ୍ମାରର  ବା ଏପିଲେପ୍ସି ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ  । ଏହା ଆଂଶିକ ଆରମ୍ଭ, ମାୟୋକ୍ଲୋନିକ୍ କିମ୍ବା ଟନିକ୍-କ୍ଲୋନିକ୍ ବାତ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ |  ଏହା ପାଟିରେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଭାବରେ ଦିଆଯାଏ: ତୁରନ୍ତ କିମ୍ବା ବିସ୍ତାରିତ ମୁକ୍ତି ସୂତ୍ର ଭାବରେ ଓ ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇଞ୍ଜେକସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ | 

ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ନିଦ୍ରାଳୁ ଭାବ, ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଇବା, ଥକ୍କା ଅନୁଭବ କରିବା ଏବଂ ଆକ୍ରୋଶ ଭାବନା ହୋଇପାରେ |  ଗୁରୁତର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ସାଇକୋସିସ୍, ଆତ୍ମହତ୍ୟା ପ୍ରବଣତା ଏବଂ ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଯେପରିକି ଷ୍ଟିଭେନ୍ସ - ଜନସନ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଏବଂ ଆନାଫାଇଲକ୍‌ସିସ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ |  ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର ସୁରକ୍ଷିତ କି ନୁହେଁ ତାହା ଅସ୍ପଷ୍ଟ କିନ୍ତୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ସମୟରେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ନିରାପଦ ମନେହୁଏ |  ଏହା ଏଟିରାସେଟମର ଏକ ଏସ-ଏନାନ୍ସିଓମର (ଇଟିରାସେଟାମର S- enantiomer) ଅଟେ |  ଏହା କିପରି କାମ କରେ ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟ ନୁହେଁ | 

୧୯୯୯ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା, ଲେଭେଟିରାସେଟାମ ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ |  ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ଏକ ମାସର ଯୋଗାଣ ୨୦୧୯ ସୁଦ୍ଧା  ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୧୯.୩୧ ଡଲାର ଅଟେ।  ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ପରିମାଣର ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୪.୫୦ ଡଲାର ଅଟେ।  ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ଏହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୧୧୦ ତମ ସାଧାରଣ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ୍ ଔଷଧ ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଛଅ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ୍ ରହିଥିଲା |

ଆଧାର 

ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Translated from MDWiki
ଘଟଣାବଳୀ

ଜନ୍ମ 
 ୧୯୩୩- ଅମର୍ତ୍ୟ ସେନ, ଭାରତ ରତ୍ନ ସମ୍ମାନିତ ଅର୍ଥନୀତିଜ୍ଞ

ଦେହାନ୍ତ

ପର୍ବପର୍ବାଣି

ବାହାର ଲିଙ୍କ 

  BBC: ଏହି ଦିନ
  କାନାଡାରେ ଏହି ଦିନ

 
ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
୯୬୫ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |

ଘଟଣା

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଅଜ୍ଞାତ ତିଥି ଘଟଣା

ଜନ୍ମ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ମୃତ୍ୟୁ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଆଧାର 

୯୬୫
ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ବିଜୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପଣ୍ଡିତ (୧୮ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୦୦ - ୧ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୯୦) ଜଣେ ଭାରତୀୟ କୂଟନୀତିଜ୍ଞ ଓ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ, ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ପିଇସୀ ଓ ରାଜୀବ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଜେଜି ପଇସୀ । ନେହେରୁଙ୍କ ସମୟରେ ସୋଭିଏତ୍ ୟୁନିଅନ୍, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଓ ଜାତିସଂଘରେ କାମ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ଭାରତର ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କୂଟନୀତିଜ୍ଞ ବାବେ ଲଣ୍ଡନ ଛଡ଼ାଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କର ଲଣ୍ଡନ ରହଣି ଭାରତ-ବ୍ରିଟିଶ ସମ୍ପର୍କ୍କୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲା । ତାଙ୍କ କୂଟନୀତି ଆନ୍ତ-ସରକାରୀ ସମ୍ପର୍କ ପାଇଁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ।

ଆଧାର

୧୯୦୦ ଜନ୍ମ
ବଉଳ ଏକ ଦ୍ରୁମ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ ହେଲେ ବି ଆମ୍ବ ଓ ପଣସ ଆଦି ଗଛ ପରି ବିଶାଳ ହୋଇ ନ ଥାଏ । ଏହାର ରସ ଉଗ୍ର, ଫୁଲ ସୁବାସିତ ଓ ଫଳ କଷାୟ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ । ଓଡ଼ିଶାରେ ସର୍ବତ୍ର ଏହି ଗଛ ଦେଖାଯାଏ ।

ବିବିଧ ଭାରତୀୟ ପ୍ରାଦେଶିକ ନାମ

ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ଗୁଣ 
କଟୁଯୁକ୍ତ କଷାୟରସ, ଗୁରୁପାକ। ମାତ୍ରା ଚାରିଅଣାରୁ ଆଠ ଅଣା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ।

ବ୍ୟବହାର 

ବଉଳ ଗଛର ସର୍ବାଙ୍ଗ, ମୁଖ୍ୟତଃ ଏହାର ଛେଲି ଔଷଧୀୟ କାମରେ ଲାଗେ। ଦାନ୍ତ ହଲିବା ବନ୍ଦ କରିଦିଏ । ଏହା ଦାନ୍ତ ମୂଳକୁ ଏତେ ଶକ୍ତ କରିଦିଏ ଯେ ବ୍ୟବହାରକାରୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଯାଏ । ଏହା କୃମି, ମୁଖ କ୍ଷତ, ଦନ୍ତରୋଗ, ଯାବତୀୟ ତୁଣ୍ଡ ଘା, ବ୍ରଣ ଓ ଶିରରୋଗ ନିବାରକ ଅଟେ ।

କଞ୍ଚା ବଉଳ କୋଳିକୁ ଚୋବାଇ କିଛି ସମୟ ପାଟିରେ ରଖିଲେ ଦାନ୍ତ ଶକ୍ତ ହୁଏ । ପ୍ରତିଦିନ ବଉଳ ଦାନ୍ତକାଠିରେ ଅଥବା ଏହାର ପତ୍ର ରସରେ ଦାନ୍ତ ଘସିଲେ ଦାନ୍ତ ରୋଗ ହୁଏ ନାହିଁ । ଏହାର ଛେଲିକୁ ପାଣିରେ ସିଝାଇ ସେଥିରେ କୁଳି କଲେ କୌଣସି ପ୍ରକାର ପାଟିଘା ହୁଏ ନାହିଁ । ବଉଳ ପତ୍ର ରସରୁ ଦୁଇଟୋପା ନାକରେ ପକାଇଲେ ଉହାଜ୍ୱର ଛାଡିଯାଏ। ପାଚିଲା ବଉଳ କୋଳିର ମଞ୍ଜି ଭିତରେ ଥିବା ଶସକୁ ବାଟି ସର୍ପାଘାତ କ୍ଷତରେ ଲଗାଇଲେ ସର୍ପବିଷ ନଷ୍ଟ ହୁଏ । ବଉଳ ପୁଳର ଚୂର୍ଣ୍ଣକୁ ନସ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଜ୍ୱର, ଦେହ ପୀଡ଼ା ଓ ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧା ଆଦି ନିବାରିତ ହୁଏ । ବଉଳ ଛାଲି ଓ ହିଞ୍ଜଳ ଛାଲି, ଏ ଦୁଇଟି ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଜଳରେ ସିଝାଇ, ଛାଣି ସେଇ ଜଳରେ ଘା ଧୋଇଲେ ଘାଆ ଅଳ୍ପ ଦିନରେ ଶୁଖିଯାଏ ।

ବାହାର ଆଧାର 

 ବନୌଷଧି ବିଜ୍ଞାନ. କୃଷ୍ଣବ୍ରହ୍ମା ଶତପଥି. ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ଷ୍ଟୋର, ଅଲିଶା ବଜାର, କଟକ

ଜୀବଜଗତ
ଉଦ୍ଭିଦ ଜଗତ
୧୧୫୨ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |

ଘଟଣା

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଅଜ୍ଞାତ ତିଥି ଘଟଣା

ଜନ୍ମ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ମୃତ୍ୟୁ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଆଧାର 

୧୧୫୨
ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଗାଞ୍ଜିଆ କହିଲେ ଟଙ୍କାପଇସା ରଖିବା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବହାର ହେଉଥିବା ମୋଟା ପଇତା ସୂତାରେ ବୁଣାଯାଇଥିବା ମୁଣିକୁ ବୁଝାଏ । ଏହା ସାଧାରଣତଃ ଛଅରୁ ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଠି ଲମ୍ବ ହୋଇଥାଏ  ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବା ସୂତୁଲିଦ୍ୱାରା ଖୋଲେ ଓ ବନ୍ଦ ହୁଏ । ପୂର୍ବକାଳରେ କାଗଜ ନୋଟର ବ୍ୟବହାର କମ ଥିବାରୁ, ମୂଦ୍ରା ରଖିବା ପାଇଁ ଲୋକେ ଗାଞ୍ଜିଆର ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ ।  ଯିବାଆସିବା ସମୟରେ ଧୋତି କାନିରେ, ଅଣ୍ଟାରେ ଅବା ପଇତାରେ ବାନ୍ଧି ରଖୁଥିଲେ । ଗାଁ ସାହୁକାରମାନେ ଏହାକୁ ବେକରେ ଝୁଲାଇ ବୁଲୁଥିଲେ ।

ବୁଣିବା ପଦ୍ଧତି
ପଇତା ସୂତାକୁ ରସ ବା ତମ୍ବା ସୁଡୁଙ୍ଗିରେ ରଖାଯାଇ ସରୁ ଓ ଚିକ୍କଣ ବାଉଁଶ ପାତିଆଦ୍ୱାରା ଗାଞ୍ଜିଆ ବୁଣାଯାଇଥାଏ ।  ବୁଣିବା ସମୟରେ, ସୁତୁଲିର ଦୁଇମୁଣ୍ଡ ପାଦର ଦୁଇ ବୁଢ଼ା ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ବାନ୍ଧି ଦିଆଯାଏ ।  ଘରର ଝରକା ରେଲିଂ, ଖୁଣ୍ଟରେ ମଧ୍ୟ ବନ୍ଧାଯାଇ ବୁଣାଯାଏ । ଆରମ୍ଭରେ ଯେତିକି ଘର ଥାଏ, ଦୁଇ ତିନି ଧାଡି ବୁଣିଲା ପରେ ମଝିରେ ମଝିରେ ମାଈଫାଶ ପକାଇ, ଏହାର ଚଉଡା ବଢାଯାଇଥାଏ । ବୁଣା ସରିଲା ପରେ, ଏହାର ଖୋଲା ଦୁଇ ଧାରକୁ ସୂତାଦ୍ୱାରା ସିଲେଇ କରାଯିବା ପରେ, ଏହା ମୁଣିର ରୁପ ନିଏ । ଏହାକୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ କରିବା ପାଇଁ, ରଙ୍ଗୀନ ସୂତା ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ ।

ଆଧାର 

ଚଳଣି
ମାପ ବ୍ୟବସ୍ଥା
ଗୌର ଘୋଷ (୨୨ ନଭେମ୍ବର ୧୯୨୯ - ୧୦ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୯୪) ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତର ଜଣେ ଅଭିନେତା, ପ୍ରଯୋଜକ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ।  ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରିବାରେ ଗୌର ବାବୁଙ୍କ ଅବଦାନ ରହିଛି ।

ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ 
ଗୌର, ୧୯୨୯ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ୨୨ତାରିଖରେ କଟକର ଏକ ବଙ୍ଗାଳୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ନାମ ଥିଲା ରାୟ ଗୌର । ତାଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ବର୍ଦ୍ଧମାନର ମୂଳ ବାସିନ୍ଦା । ୧୯୪୭ମସିହାରେ ସେ କଟକର ପ୍ୟାରୀମୋହନ ଏକାଡେମୀରୁ ମାଟ୍ରିକ ପାସ କରି, ଭାରତୀୟ ରେଳ ବିଭାଗରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ପାର୍ବତୀ ଘୋଷ ତାଙ୍କ ଧର୍ମପତ୍ନୀ । ପାର୍ବତୀ, ଗୌରଙ୍କର ସମସ୍ତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୫୩ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଆମରି ଗାଁ ଝୁଅରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଗୌର-ପାର୍ବତୀ ନାୟକ-ନାୟିକା ଭୂମିକାରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ ।  ତାଙ୍କ ଝିଅ ରାତ୍ରୀ ଘୋଷ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଅଭିନେତ୍ରୀ ।
୧୯୯୪ ମସିହା ଡିସେମ୍ବର ୧୦ ତାରିଖ ସନ୍ଧ୍ୟା ୭ଟ ୧୫ ମିନିଟରେ ଗୌର ବାବୁ ଇହଲିଳା ସମ୍ବରଣ କରିଥିଲେ ।

ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ 
ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢୁଥିବା ବେଳେ, ଗୌର ଘୋଷ ତତକାଳୀନ "ପ୍ରଜା ସୋସାଲିଷ୍ଟ ପାର୍ଟି" ଆନୁକୁଲ୍ୟରେ ଜନସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ନାଟକରେ ଅଭିନୟ କରୁଥିଲେ । ଆଇ.ଏ ପଢ଼ିବା ବେଳୁ, "ରୂପ ଭାରତୀ" ନାମକ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାଣ ସଂସ୍ଥାରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ଏଥି ସହିତ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ବି ଗ୍ରୁପରେ ମଧ୍ୟ ନାଟକ କରୁଥିଲେ । ମନୋରଞ୍ଜନ ଦାସଙ୍କ ନାଟକ "ଅଗଷ୍ଟ ୯"ରେ 'ଅମର' ଚରିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରି, ଗୌର ଖୁବ ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇ ପାରିଥିଲେ । ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ସେ "ଜନ ସଂସ୍କୃତି ସଂଘ", "ଓଡ଼ିଶା ଥିଏଟର" ଓ ମୂମ୍ବାଇର "ପୃଥ୍ୱୀ ଥିଏଟର" ଆନୁକୁଲ୍ୟରେ ନାଟକ କରୁଥିଲେ । ସେ ମୋଟ ୯ଟି ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିବା ସହ ୨ଟି କଥାଚିତ୍ରର ପ୍ରଯୋଜନା ଓ ଗୋଟିଏ କଥାଚିତ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଛନ୍ତି । ୧୯୫୦ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ, ଗୌରଙ୍କ ଅଭିନିତ ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର । ୧୯୫୫ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭାଇ ଭାଇ ଥିଲା ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର, ସେଥିରେ ସେ ଏକାଧିକ ନୂତନ ପ୍ରତିଭାମାନଙ୍କୁ ସୁଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । "ଭାଇ ଭାଇ" ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ମନୋଜ ଦାସ ସଂଳାପ ଲେଖିଥିଲେ । ନିତାଇ ପାଲିତ ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଭୁବନେଶ୍ୱର ମିଶ୍ର ଓ ବାଳକୃଷ୍ଣ ଦାସ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ମିଳିତ ଭାବରେ ସଂଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମୀ, କା, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ସଂସାର ସଫଳତା ଲାଭ କରିଥିଲା ଓ କଟକରେ ଲଗାତାର ୧୦୦ ଦିନ ଧରି ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା । ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରଯୋଜକ ଭାବରେ ଗୌର, ଦୂରଦର୍ଶନ ପାଇଁ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାରେ "ସୋପାନ", "ପ୍ରଶ୍ନ", "ଯଶୋଧାରା" ଭଳି ଟେଲିଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ଯଶୋଧାରାରେ, ସେ ନିଶାଦ୍ରବ୍ୟ ସେବନ, ସୋପାନରେ ଶ୍ରମିକ ସମସ୍ୟା ଓ ପ୍ରଶ୍ନରେ ନାରୀମାନଙ୍କ ସମସ୍ୟା ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରାଯାଇଥିଲା । ସେ "ଓଡ଼ିଶା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଉନ୍ନୟନ ନିଗମ"ର ବୋର୍ଡ଼ ଅଫ ପରିଚାଳକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।

ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ରକୁ ଅବଦାନ

ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର 
 ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଞ୍ଚଳିକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭାବରେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପୁରସ୍କାର (ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇଁ) - ୧୯୬୮
 ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର(ସଂସାର ପାଇଁ) - ୧୯୭୨
 ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜୟନ୍ତୀ ଅବସରରେ ସମ୍ମାନୀତ - ୧୯୮୪

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର 
 
 odiamoviedatabase 

୧୯୨୯ ଜନ୍ମ
୧୯୯୪ ମୃତ୍ୟୁ
କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା
ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ
ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ପ୍ରଯୋଜକ
ଶାଶ୍ୱତ ଯୋଶୀ(୧୮ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୮୪) ଜଣେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ, ନୃତ୍ୟ ଗୁରୁ, ମଡେଲ ଓ ଓଡ଼ିଶୀର ପ୍ରତିପାଦକ ଅଟନ୍ତି ।

ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ 
ଶାଶ୍ୱତ ଯୋଶୀ(୧୮ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୮୪) ଟିଟଲାଗଡ଼ରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଶାଶ୍ୱତ ୫ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ନୃତ୍ୟ ଶିଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ପ୍ରସନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓ ଶାନ୍ତନୁ ବେହେରା ।
ଶିଶୁ କଳାକାର ରୂପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୁଚି ଓ ସମର୍ପଣ ସହକାରେ ସେ ଓଡ଼ିଶୀ ଶିଖିଥିଲେ ।

କ୍ୟାରିୟର

ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଭାବେ 
୨୦୦୦ ମସିହାରେରେ ଶାଶ୍ୱତ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ କୁମକୁମ ମହାନ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କ ପେଶାଦାର ଓଡ଼ିଶୀ ତାଲିମ ନେଇଥିଲେ । ସେ ପଦ୍ମ ଭୂଷଣ ଗୁରୁ [କେଲୁଚରଣ ମହାପାତ୍ର]ଙ୍କ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ । ସଂସ୍କୃତି ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଭାରତ ସରକାର ତରଫରୁ ସେ ବାର୍ଷିକ ବୃତ୍ତି ପାଆନ୍ତି । ଚଣ୍ଡୀଗଡ଼ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସେ ବିଷାରଦ କରିଥିଲେ ଓ ରବୀନ୍ଦ୍ର ଭାରତୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସଙ୍ଗୀତ ରତ୍ନ ଆୱାର୍ଡ ପାଇଥିଲେ । ବିଶ୍ୱର ବିଭିନ୍ନ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟମାନଙ୍କରେ ସେ ଓଡ଼ିଶୀ ବିଷୟରେ ବୁଝାଇଥିଲେ ।
ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟକୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଅନେକ ଉରୋପୀୟ ଓ ଏସୀୟ ଦେଶ ଯଥା ଇଟାଲୀ, ଫ୍ରାନ୍ସ, ଫିନଲାଣ୍ଡ, ଜାପାନ, ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ, ଥାଇଲାଣ୍ଡ, ହଙ୍ଗେରୀ ଇତ୍ୟାଦି ଦେଶ ମାନଙ୍କରେ ନୃତ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।

ମଡେଲ ଭାବରେ 
ଶାଶ୍ୱତ ମାନ୍ୟବର ଡ୍ରେସ, ବୟନିକା, ବିଭିନ୍ନ ଜାତୀୟ ତଥା ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବ୍ରାଣ୍ଡ ପାଇଁ ମଡେଲିଙ୍ଗ କରିଥିଲେ ।

କୋରିୟଗ୍ରାଫର ଭାବରେ
 ଓଡ଼ିଶୀରେ ନୃତ୍ୟ ଡ୍ରାମା
 ମାତୃ ରୂପ
 ମଲ୍ଲହାର
 ଦେବୀ
 ଶିବ ତାଣ୍ଡପ
 କ୍ରୀଷ୍ଣା ସମର୍ପଣ
 ମା- ଆତ୍ମଜୀବନୀ ଉପରେ ଆଧାରିତ ରମାଦେବୀ ଚୌଧୁରୀ

 ମିଶ୍ରିତ କୋରିୟଗ୍ରାଫୀ
 ସାରିଆ
 ୫ ପଦାର୍ଥ
 ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ
 ରୁଦ୍ର
 ସତ୍ୟମ ଶିବମ ସୁନ୍ଦରମ
 ଦିଲ୍ଲୀଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ଦିବସରେ ଏନସିସି କ୍ୟାଡେଟ ମାନଙ୍କ ତରଫରୁ ଓଡ଼ିଶାର ନୃତ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ

ନୃତ୍ୟ ଗୁରୁ ଭାବରେ 
ଶାଶ୍ୱତ ଲାସ୍ୟକଳା କେନ୍ଦ୍ରର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା । ଏହିଠାରେ ଅନେକ ଛାତ୍ର ଛାତ୍ରୀ ଓଡ଼ିଶୀ ଶିଖିଥାନ୍ତି ।

ଆଧାର

ଅଧିକ ତଥ୍ୟ

୧୯୮୪ ଜନ୍ମ
ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ବଲାଙ୍ଗୀର ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ
ରବି କିନ୍ନାଗି ପ୍ରଧାନତଃ ବଙ୍ଗଳା ଓ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ତଥା କାହାଣୀକାର । ତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ପ୍ରଥମ ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ହେଉଛି ଜୀବନ ସଂଗୀ (୧୯୯୦) । ତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ହେଉଛି ସୋନାର ଖାଞ୍ଚା (୧୯୯୮), ଅନ୍ନଦାତା (୨୦୦୨),  ଚମ୍ପିଆନ (୨୦୦୩), ମସ୍ତାନ (୨୦୦୪), ଆଇ ଲଭ ୟୁ (୨୦୦୭), ପ୍ରେମର କାହାନୀ (୨୦୦୮) ଓ ଜୋଶ (୨୦୧୦) । ୧୯୮୬ ମସିହାରେ ମାନିନୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରୁ ସେ ପ୍ରଥମ କରି ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରସବୁ ମଧ୍ୟରେ ସୁନା ଚଢ଼େଇ, ଆମ ଘର ଆମ ସଂସାର, ପଦଦେଶୀ ଚଢ଼େଇ, ଭାଇ ହେଲା ଭଗାରୀ ଓ ପବିତ୍ର ବନ୍ଧନ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ ।

ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ 
ରବି କିନ୍ନାଗୀ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କ ବାପା ଓ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଓ ନିର୍ମାତା ଶଙ୍କର କିନ୍ନାଗୀଙ୍କଠାରୁ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଶିଖିଥିଲେ । ପରେ ସେ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଏସ. ରାମନାଥନ ତଥା ଅନୀଳ ଗାଙ୍ଗୁଲୀଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଭାବେ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ରାଜଶ୍ରୀ ପ୍ରଡକ୍ସନ୍ସରେ କାମ କଲାବେଳେ ସେ ଓଡ଼ିଆ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ପ୍ରଶାନ୍ତ ନନ୍ଦଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଭାବେ କିଛି ହିନ୍ଦୀ ଫିଲ୍ମରେ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପରେ ସେ ଓଡ଼ିଶାକୁ ଓଡ଼ିଆ ଫିଲ୍ମ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ମାନିନୀ (୧୯୮୬) । ଏହା ବ୍ୟତୀତ ସେ ସୁନା ଚଢ଼େଇ, ଆମ ଘର ଆମ ସଂସାର, ପଦଦେଶୀ ଚଢ଼େଇ, ଭାଇ ହେଲା ଭଗାରୀ ଓ ପବିତ୍ର ବନ୍ଧନ ଆଦି ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ପରେ ସେ ବଙ୍ଗଳା ଫିଲ୍ମର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେବା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶାରୁ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ ।

ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା

ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର 
 ମାନିନୀ -୧୯୮୬
 କାବେରୀ -୧୯୮୩
 ସୁନା ଚଢ଼େଇ-୧୯୮୮
 ଭୀଷ୍ମ ପ୍ରତିଜ୍ଞା-୧୯୯୨
 ଆମ ଘର ଆମ ସଂସାର-୧୯୯୧
 ପରଦେଶୀ ଚଢ଼େଇ-୧୯୯୦
 ଭାଇ ହେଲା ଭଗାରି-୧୯୯୪

ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର 
 ଜୀବନ ସଂଗୀ (୧୯୯୦)
 ଅନ୍ନଦାତା (୨୦୦୨)
 ଚମ୍ପିୟାନ (୨୦୦୩)
 ପ୍ରେମୀ (୨୦୦୪)
 ମସ୍ତାନ (୨୦୦୪)
 ବନ୍ଧନ (୨୦୦୪)

ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର

ଆଧାର

ଅଧିକ ତଥ୍ୟ 

ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ
ସେତୁ ପାର୍ବତୀ ବାୟୀ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ନାମ ମୂଲାମ ଥିରୁନାଲ ସେତୁ ପାର୍ବତୀ ବାୟୀ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Moolam Thirunal Sethu Parvathi Bayi (୧୮୯୬–୧୯୮୩), ଜଣାଶୁଣା ନାମ ଆମ୍ମା ମହାରାଣୀ (Amma Maharani) ଟ୍ରାଭାଙ୍କୋରର କନିଷ୍ଠ ମହାରାଣୀ ଓ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତର ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ଥିଲେ । ଟ୍ରାଭାଙ୍କୋରର (Travancore) ଶେଷ ରାଜା ଚିତିରା ଥିଜୁନାଲ ବଳରାମ ବର୍ମାଙ୍କର (Chithira Thirunal Balarama Varma) ସେ ମାଆ ଥିଲେ ।  

ଟ୍ରାଭାଙ୍କୋର ରାଜ ପରିବାର ସ‌ହିତ ମହିଳା ଆଧାରରେ ସେତୁଙ୍କର ବଂଶଗତ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା । ସନ ୧୯୦୦ରେ ଟ୍ରାଭାଙ୍କୋର ରାଜ ପରିବାରର ବରିଷ୍ଠ ମହାରାଣୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବାୟୀ କୌଣସି ଦାୟାଦ ନଥିବାରୁ ପାର୍ବତୀ ବାୟୀ ଓ ତାଙ୍କର ସମ୍ପର୍କୀୟ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ପୋଷ୍ୟ ସନ୍ତାନ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ମାତ୍ର ୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ ପାର୍ବତୀ ବାୟୀ ଟ୍ରାଭାଙ୍କୋରର କନିଷ୍ଟ ମହାରାଣୀ ହୋଇଗଲେ । କିଲିମାନୁର ରାଜପ୍ରସାଦର (Kilimanoor Palace) ପୂରମ ନଲ ରବି ବର୍ମା ଥମ୍ପୁରନଙ୍କର ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା ଦେଖି ସେତୁ ପାର୍ବତୀ ବାୟୀ ତାଙ୍କୁ ପତି ଭାବରେ ମନୋନୀତ କରିଥିଲେ । ସନ ୧୯୦୭ରେ ତାଙ୍କର ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା । ସନ ୧୯୧୨ରେ ସେ ଭାବୀ ଦାୟାଦ ଶ୍ରୀ ଚିତିରା ଥିରନଲଙ୍କୁ (Heir-Apparent Sree Chithira Thirunal) ଜନ୍ମ ଦେବା ପରେ ସେ 'ଆମ୍ମା ମହାରାଣୀ' ବା 'ଟ୍ରାଭାଙ୍କୋର ରାଣୀ ମାଆ' ହୋଇଗଲେ । 

ସେତୁ ପାର୍ବତୀ ବାୟୀ‌ ଜଣେ ନିପୁଣ ବୀଣା ବାଦିକା ଥିଲେ ଓ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ସଙ୍ଗୀତ ତ‌ଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଳାର ବିଖ୍ୟାତ ପ୍ରୋତ୍ସାହକ ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଟ୍ରାଭାଙ୍କୋର ମହାରାଜା ସ୍ୱାତୀ ଥିରୁନଲ ରାମ ବର୍ମାଙ୍କର (Swathi Thirunal Rama Varma) ରଚନା ଗୁଡ଼ିକୁ ଲୋକଲୋଚନ‌କୁ ଆଣିଥିଲେ ।   ସେତୁ ପାର୍ବତୀ ବାୟୀ‌ ଓ ତାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କୀୟ ଭଗିନୀ ସେତୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବାୟୀ‌ ଦ୍ୱୟ ବିଖ୍ୟାତ ଭାରତୀୟ ରାଜା ରବି ବର୍ମାଙ୍କର (Raja Ravi Varma) ନାତୁଣୀ ଥିଲେ ।

ଅବଦାନ
କର୍ଣ୍ଣାଟକ ଶୈଳୀ ସଙ୍ଗୀତରେ ରୁଚି ରଖି ସେତୁ ପାର୍ବତୀ ବାୟୀ‌ ଅତି ଅଳ୍ପ ବୟସରୁ ବୀଣା ବାଦନ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତ ବିଶାରଦ ଓ ଗବେଷକଙ୍କ ମତରେ ସେ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ସଙ୍ଗୀତକୁ ସ୍ମରଣୀୟ ଅବଦାନ ଦେଇଥିଲେ । ସେ ଆନେକ ସଙ୍ଗୀତ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରିଥିଲେ, ସ୍ୱାତୀ ତିରୁନଲଙ୍କର ରଚନାରେ ସୁଧାର ଆଣିଥିଲେ । ସେମ୍ମଙ୍ଗୁଡ଼ି ଶ୍ରୀନିବାସନ ଆୟାର (Semmangudi Srinivasa Iyer) ଓ ମୁଥିଆ ଭାଗବତର (Muthiah Bhagavathar) ଭଳି ସଙ୍ଗୀତକାରଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ସାହନ ଦେଇଥିଲେ ।  ମହାରାଜା ସ୍ୱାତୀ ତିରୁନଲନଲ ରଚନା ଗୁଡ଼ିକୁ ଲୋକଲୋଚନ‌କୁ ଆଣିବାକୁ ବ‌ହୁତ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ । ସ୍ୱାତୀ ରଚନାରେ ସୁଧାର ଆଣିବାକୁ ସେ ମୁଥିଆ ଭାଗବତର ଓ ସେମ୍ମାନ‌ଗୁଡ଼ି ଶ୍ରୀନିବାସ ଆୟାରକୁ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ ଓ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ତାହାଙ୍କୁ ସେହି କାମରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ବଡ଼ ପୁଅ ତଦାନନ୍ତୀନ ଟ୍ରାଭାଙ୍କୋର ମହାରାଜା ଶ୍ରୀ ଚିତିରା ଥିରୁନଲ ବଳରାମ ବର୍ମା ସନ ୧୯୩୯ରେ ଏକ ସଙ୍ଗୀତ କଲେଜ ସ୍ଥାପନ କରି ମୁଥିଆ ଭାଗବଥରଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ପ୍ରନସିପାଲ ହେବା ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇ ତାହାର ନାମ ସ୍ୱାତୀ 'ଥିରୁନଲ କଲେଜ ଅଫ ମିଉଜିକ' (Swathi Thirunal College of Music) ରଖିଥିଲେ ।  ସଙ୍ଗୀତକାର ସେମ୍ମନ‌ଗୁଡ଼ି ଶ୍ରୀନିବାସନ ଆୟାର (Semmangudi Srinivasa Iyer) ଏହି କାମକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼େଇଥିଲେ । ସେତୁ ପାର୍ବତୀ ବାୟୀ‌ଙ୍କର ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଯୋଗୁ ସନ ୧୯୩୦ ପରେ ନବରାତ୍ରୀ ଉତ୍ସବ ଏକ ବିରାଟ ଘଟଣାରେ ପରିବର୍ତ୍ତୀତ ହୋଇଥିଲା । ପୂର୍ବରୁ କେବଲ ମୁଲ୍ଲାମୁଡୁ ଭାଗବତରଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଗାଇବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଉଥିଲା । ସେତୁ ପାର୍ବତୀ ବାୟୀ‌ଙ୍କର ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଯୋଗୁ ମୁଥିଆ ଭାଗବତର, ସେମ୍ମାନ‌ଗୁଡ଼ି ଶ୍ରୀନିବାସ ଆୟାର ଓ ଏମଡି ରାମାନାଥନ ଇତ୍ୟାଦିଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଗାଇବାକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରଥିଲେ ।

ଆଧାର 

ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତକାର
ଜଲାଲ ଆଦେନୀ (୨୩ ଜୁନ ୧୯୩୬ - ୨୯ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୧) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଯନ୍ତ୍ରୀ, ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, ଗୀତିକାର, ଗାୟକ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ । ସେ ୧୯୩୬ ମସିହା ଜୁନ ୨୩ତାରିଖ ଦିନ ଓଡ଼ିଶାର ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ ଭଞ୍ଜନଗରଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ୨୦୨୧ ମସିହା ମାର୍ଚ୍ଚ ମାସ ୨୯ ତାରିଖରେ ତାଙ୍କର ହୃଦଘାତରେ ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା ।

କଥାଚିତ୍ରରେ ଭୂମିକା 
 ଅନୁତାପ (୧୯୭୭): ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, ସଂଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, ଗାୟକ
 ହୀରା ମୋତି ମାଣିକ (୧୯୮୦): ପ୍ରଯୋଜକ, ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ
 ସବୁ ସ୍ୱପ୍ନ : ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ
 ପୂଜାରିଣୀ (ଓଡ଼ିଆ, ୧୯୮୧): ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ
 ଜମାନା କ୍ୟା କହେଗା (ହିନ୍ଦୀ, ୧୯୮୨): ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ
 ହମନେ ପ୍ୟାର କିୟା (ହିନ୍ଦୀ, ୧୯୯୨): ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ
 ପ୍ରେମ ଉପହାର (ହିନ୍ଦୀ, ୧୯୯୪): ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ

ଆଧାର

ଅଧିକ ତଥ୍ୟ 
 

୧୯୩୬ ଜନ୍ମ
୨୦୨୧ ମୃତ୍ୟୁ
ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ସଙ୍ଗୀତକାର
ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ
ରାଜକନିକା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ସହର, ବ୍ଲକ ଓ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳୀ । ଏଠାରେ ଥିବା ଭିତରକନିକାଠାରେ ଜାତୀୟ କୁମ୍ଭୀର ସଂରକ୍ଷଣ ଉଦ୍ୟାନ ରହିଛି । ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ କନିକା ରାଜ୍ୟର ପୂର୍ବତନ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରାସାଦ ମଧ୍ୟ ଏକ ଦର୍ଶନୀୟ ସ୍ଥାପତ୍ୟ ।

ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି 
ରାଜକନିକାର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ଏକ ଦ୍ୱୀପ ପରି । ଏହାର ତିନି ପାଖରେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ, ବୈତରଣୀ ଓ ଖରସ୍ରୋତା ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ । ଏହା କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଓ ଭଦ୍ରକ ଓ ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲା ନିକଟରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହାର ପଶ୍ଚିମ ମୁଣ୍ଡରେ ଗୋପାଳପୁର ରହିଛି ।

ରାଜକନିକା ରାଜ୍ୟ ବିଧାନ ସଭା ପାଇଁ ଆଳି ଅଧୀନରେ ଥିବା ବେଳେ ଏହା କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଲୋକ ସଭା ମଣ୍ଡଳୀ ଅଧୀନରେ ରହିଛି । ବର୍ତ୍ତମାନର ବିଧାନ ସଭା ସଦସ୍ୟ ପ୍ରତାପ କେଶରୀ ଦେବ ଓ ଲୋକ ସଭା ପ୍ରତିନିଧି ଅନୁଭବ ମହାନ୍ତି ।

ଗମନାଗମନ 
ଏହା ଜାତୀୟ ରାଜପଥଦ୍ୱାରା ଓଡ଼ିଶାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ସହ ସୁସଂଯୁକ୍ତ ରହିଛି । ଏହାର ନିକଟତମ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ଭଦ୍ରକ ୫୫ କିଲୋମିଟର ଦୁରବର୍ତୀ । ଏହାର ନିକଟତମ ବିମାନ ବନ୍ଦର ଭୁବନେଶ୍ୱର ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ଅନ୍ତର୍ଜାତିକ ବିମାନ ବନ୍ଦର ଓ ଏହା ୧୨୦ କିଲୋମିଟର ଦୁରବର୍ତୀ । କଟକରୁ ରାଜକନିକା ବସ ଯୋଗେ ୩ ଘଣ୍ଟା ଲାଗିଥାଏ ।

ଇତିହାସ  
ରାଜକନିକା ପୂର୍ବତନ କନିକା ରାଜ୍ୟ ଥିଲା । ଏହାର ଶେଷ ରାଜା ନରେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ ସିଂହ ଦେଓ ଥିଲେ ଓ ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ କନିକା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟସମୂହରେ ମିଳିତ ହେଇ ଅବିଭକ୍ତ କଟକ ଜିଲ୍ଲାରେ ଏକ ବ୍ଲକ ଭାବରେ ରହିଲା । ପରେ ଜିଲ୍ଲା ବିଭାଜନ ପରେ ଏହା କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଅଂଶ ହେଲା ।

ଓଡ଼ିଶା ଇତିହାସରେ ରାଜକନିକା ଏକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଥିଲା । ରାଜକନିକାରେ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାକୃତିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ଯଥା ୧୯୭୧, ୧୯୮୩, ଓ ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ଏବଂ ୨୦୦୯ ମସିହାରେ ପ୍ରବଳ ବାତ୍ୟା ଓ ବନ୍ୟାଦ୍ୱାରା ବହୁଳ ଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲା ।

ଶିକ୍ଷା 
ରାଜକନିକା ଅଞ୍ଚଳରେ ଅନେକ ଡିଗ୍ରୀ କଲେଜ ରହିବା ସହ ହାଇସ୍କୁଲସମୂହ ରହିଛି । ଏଠାରେ ଥିବା ଆର.ଏନ. ହାଇସ୍କୁଲ ୧୯୧୮ ମସିହାରେ ତତ୍କାଳୀନ ରାଜା ରାଜେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ ଭଞ୍ଜଦେଓଙ୍କଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲା । ଏହା ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ସର୍ବପ୍ରାଚୀନ ହାଇସ୍କୁଲମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ।

ପର୍ଯ୍ୟଟନ 
ଏଠାରେ  ଥିବା ଭିତରକନିକା ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନ ଭାରତର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଅଭୟାରଣ୍ୟ । ଏଠାକୁ ବୋଟଦ୍ୱାରା ପହଞ୍ଚିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି । ଜୟନଗରର ଗୁଆଲିଗ ଘାଟରୁ ବା ଚାନ୍ଦବାଲି ଘାଟରୁ ଏଠାକୁ ଯାଇହୁଏ । ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଲବଣ ଜଳ ଘଡ଼ିଆଳ କୁମ୍ଭୀର ରହିଥିବା ସହ ଅନେକ ଅରଣ୍ୟ ଜୀବଜନ୍ତୁ ତଥା ପକ୍ଷୀ ଅଛନ୍ତି । 

୧୮ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନିର୍ମିତ ରାଜମହଲ ରାଜକନିକାର ଏକ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳ । ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଅନେକ ପ୍ରାଚୀନ ମନ୍ଦିର ଯଥା ନୃସିଂହନାଥ ମନ୍ଦିର, ଗୋପୀନାଥ ମନ୍ଦିର, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣ ମନ୍ଦିର, ମା ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରୀ ମନ୍ଦିର ଆଦି ଅନ୍ୟତମ । ଏଠାରୁ ଅନତି ଦୂରରେ ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଆରଡ଼ିଠାରେ ଆଖଣ୍ଡଳମଣି ମନ୍ଦିର, ବଳଦେବଜୀଉ ମନ୍ଦିର, ଚାନ୍ଦବାଲିର ପ୍ରାଚୀନ ପୋତାଶ୍ରୟ ଆଦି ଜଣାଶୁଣା ଦର୍ଶନୀୟ ସ୍ଥଳ ।

ଶିଆଳିଆ ଗ୍ରାମ  
ରାଜକନିକା ବ୍ଲକରେ ଅବସ୍ଥିତ ଗ୍ରାମ ତାହାର ଏକ ନିଆରା ପରମ୍ପରା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଏହି ଗ୍ରାମରେ କୌଣସି ଘରେ କବାଟ ନ ଥାଏ ଓ ଘରସବୁ ଖୋଲା ରହିଥାଏ ।

ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ 
ଏହି ଅଞ୍ଚଳରୁ ବିଷୁ ଓ ବାସୁଣୀ ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ । ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ସାହିତ୍ୟିକ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ଦାସ ଶାରଳା ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।

ଆଧାର 

କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଗାଆଁ ଓ ସହର