Sovesh/autoresearch-or huggingface dataset:
କରୁଣାକର ନାଏକ (୨୭ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୪୩ - ୧୬ ମଇ ୧୯୯୯) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । କରୁଣାକର ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଦୁଇଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୪ ଓ ୧୯୮୫ ମସିହାର ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ କରଞ୍ଜିଆ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୬ଷ୍ଠ ଓ ୯ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।

ଜନ୍ମ, ଶିକ୍ଷା ଓ ପରିବାର 
କରୁଣାକର ନାଏକ ୧୯୪୩ ମସିହାର ଫେବୃଆରୀ ମାସ ୨୭ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ବିଦ୍ୟାଧର ନାଏକ । ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା ଥିଲା କଳାରେ ସ୍ନାତକ ଏବଂ ପରେ ସେ ଓକିଲାତି ପଢ଼ିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଅଞ୍ଜନା ନାଏକ ।

ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ 
କରୁଣାକର ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଦୁଇଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।

ମୃତ୍ୟୁ 
କରୁଣାକର ୨୦୦୨ ମସିହାର ଜାନୁଆରୀ ମାସ ୧୨ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୬୩ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।

ଆଧାର 

୧୯୪୩ ଜନ୍ମ
୧୯୯୯ ମୃତ୍ୟୁ
ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ
ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
୬ଷ୍ଠ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
୯ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ଲୈଲା ଓ ଲୈଲା, ୨୦୧୭ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ସୀତାରମ ଅଗ୍ର‌ୱାଲ । ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ଅଗ୍ର‌ୱାଲ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ । ନିର୍ମଳ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ଏବଂ ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ । ସୁଶାନ୍ତ ମଣି ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ବୈଦ୍ୟନାଥ ଦାସ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ୨୦୧୮ ମସିହା ନୂଆବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଡିସେମ୍ବର ୨୯ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ସେତେଟା ବ୍ୟବସାୟିକ ସଫଳତା ପାଇନଥିଲା ।

ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ସ୍ୱରାଜ ବାରିକ ଏବଂ ସନ୍‌ମୀରା ନାଗେଶ ।

ଅଭିନୟ
 ସ୍ୱରାଜ ବାରିକ
 ସନ୍‌ମିରା ନାଗେଶ
 ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଲେଙ୍କା

କାହାଣୀ

ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ବୈଦ୍ୟନାଥ ଦାଶ । ନିର୍ମଳ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ହ୍ୟୁମାନ ସାଗର, ଆମି ଦାଶ, ଆର୍‌. ଏସ୍. କୁମାର, ନିବେଦିତା, ସୌରିନ ଭଟ୍ଟ, ଅସୀମା ପଣ୍ଡା, ଅନନ୍ୟା ଶ୍ରୀତମ ନନ୍ଦ, ଦୀପ୍ତିରେଖା ପାଢ଼ୀ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।

ଗୀତ

ପୁରସ୍କାର
 ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୃତ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ (ଲୁବୁନ୍ ଟୁବୁନ୍) - ଦ୍ୱାଦଶ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଓ ଟେଲିଭିଜନ ଆୱାର୍ଡ ଶୋ ଟାଇମ୍‌-୨୦୧୮
 ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ (ବୈଦ୍ୟନାଥ ଦାଶ) - ଦ୍ୱାଦଶ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଓ ଟେଲିଭିଜନ ଆୱାର୍ଡ ଶୋ ଟାଇମ୍‌-୨୦୧୮

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର
 

୨୦୧୭ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଶୁକଦେବ ମହାଭାରତ କାଳର ମୁନୀ ଥିଲେ । ସେ ବେଦବ୍ୟାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ । ସେ ପିଲାବେଳୁ ହିଁ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ ପାଇଁ ବଣକୁ ଚାଲି ଯାଇଥିଲେ । ସେ ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଶ୍ରୀମଦ ଭାଗବତ ଶୁଣେଇଥିଲେ । ଶୁକଦେବ, ବ୍ୟାସଙ୍କଠାରୁ ମହାଭାରତ ପଢ଼ିଥିଲେ ଏବଂ ତାହାକୁ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ଶୁଣାଇଥିଲେ । ସେ କମ ବୟସରେ ହିଁ ବ୍ରହ୍ମଲୀନ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।

ଐତିହାସିକ କାହାଣୀ

ଶୁକଦେବ ମହର୍ଷି ବେଦ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଏବଂ ସେ 12 ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ମାତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ରହିଥିଲେ । 

ଭଗବାନ ଶିବ, ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଅମର କଥା ଶୁଣାଉଥିଲେ । ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ କଥା ଶୁଣି ଶୁଣି ନିଦ ଆସି ଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଜାଗାରେ ସେଠାରେ ବସିଥିବା ଶୁକ ହୁଙ୍କାରୀ ଭର୍ତ୍ତି କରିବା ପ୍ରାରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲେ । ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ଏହି ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାତ ହେଲା , ସେତେବେଳେ ସେ ଶୁକଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଦୌଡିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପଛରେ ନିଜ ତ୍ରିଶୁଳ ଛାଡିଥିଲେ । ଶୁକ ନିଜ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ତିନି ଲୋକରେ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଦୌଡ଼ି-ଦୌଡ଼ି ସେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ସୁକ୍ଷ୍ମ ରୂପ ବନେଇ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ମୁଖ ମଧ୍ୟକୁ ପଶିଗଲେ । ସେଠାରେ ସେ ତାଙ୍କ ଗର୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ରହିଗଲେ । ଏହା କୁହାଯାଏ କି, ସେ 12 ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ଭ ବହାରକୁ ବାହାରିଲେ ନାହିଁ । ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ସ୍ୱୟଂ ଆସି ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସନା ଦେଲେ କି, ବାହାରକୁ ବାହାରିବା ପରେ ତୁମ ଉପରେ ମାୟାର ପ୍ରଭାବ ପଡିବ ନାହିଁ । ତା'ପରେ ସେ ଗର୍ଭରୁ ବାହାରିଲେ ଏବଂ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୋଲି କୁହାଗଲା । ଗର୍ଭରେ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ବେଦ, ଉପନିଷଦ, ଦର୍ଶନ ଏବଂ ପୁରାଣ ଆଦିର ସମ୍ୟକ ଜ୍ଞାନ ହୋଇଯାଇଥିଲା । 

ଜନ୍ମ ନେବା ପରେ ସେ ବାଲ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ ତପ ହେତୁ ବଣ ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଲେ । ତାଙ୍କୁ ସଂସାରକୁ ବିରକ୍ତ ଭାବନା ଥିଲା । ପରନ୍ତୁ ବାତ୍ସଲ୍ୟ ଭାବରେ କାନ୍ଦି ବ୍ୟାସ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଦୌଡିଥିଲେ । ମାର୍ଗରେ ଏକ ଜଳାଶୟରେ କିଛି କନ୍ୟାମାନେ ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଯେତେବେଳ ଶୁକଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ତ ନିଜ ଅବସ୍ଥାକୁ ଧ୍ୟାନ ନ ଦେଇ ଶୁକଦେବଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳ ଶୁକଦେବଙ୍କ ପଛେ ମୋହରେ ପଡିଲେ ସେତେବେଳେ ବ୍ୟାସ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ । ତାହାପରେ ସମସ୍ତ କନ୍ୟା ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲେ । ଏହି ସାଂସାରିକ ବିରକ୍ତିରେ ଶୁକଦେବ ତପର ପ୍ରାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।  

ଯେଉଁ ଜାଗାରେ ଶୁକଦେବ ବ୍ରହ୍ମଲୀନ ହୋଇଥିଲେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ସେହି ଜାଗା ହରିୟାଣାରେ କୈଥଳର ଗ୍ରାମ ସଜୁମାରେ ରହିଛି ।

ଆଧାର

ବ୍ୟାସଦେବ
ସ୍ଫଟିକ ଚିକିତ୍ସା ଔଷଧର ବୈକଳ୍ପିକ ଚିକିତ୍ସା ଅଟେ । ଏହି ଚିକିତ୍ସାରେ ସ୍ଫଟିକର ଶକ୍ତିରେ ବିଭିନ୍ନ ଶାରୀରିକ ଓ ମାନସିକ ରୋଗ ଆରୋଗ୍ୟ ହେବାର ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ଆଜିଯାଏଁ ଏହି ଚିକିତ୍ସାକୁ ବିଜ୍ଞାନ ସମ୍ମତି ମିଳିନାହିଁ ।

ବିଭିନ୍ନ ସଂସ୍କୃତିରେ
ସ୍ଫଟିକ ଚିକିତ୍ସା ବା କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ହିଲିଂ ଆଟଲାଣ୍ଟବାସୀଙ୍କ ଏକ ପୁରାତନ ଚିକିତ୍ସା ପଦ୍ଧତି । ଏହା ଏକ ହଜାର ବର୍ଷରୁ ଆହୁରି ପୁରାତନ ବୋଲି ସୂଚନା ମିଳେ । ଆଟଲାଣ୍ଟର ଅଧିବାସୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଫଟିକ ପଥର ନିଜର ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ । ସମୟକ୍ରମେ ବିଭିନ୍ନ ସଂସ୍କୃତିରେ ଏହି ଚିକିତ୍ସା ପଦ୍ଧତିର ପ୍ରୟୋଗ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଆଟଲାଣ୍ଟବାସୀଙ୍କ ପରେ ଶାମା, କିଛି ଆମେରିକୀୟ (ହୋପି - ଆରିଜୋନା ଅଧିବାସୀ) ହାୱାଇଅଧିବାସୀ ଓ ହିନ୍ଦୁମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗ କରୁଥିଲେ । ଚିନୀୟ, ତିବ୍ଦତୀୟମାନେମାନେ ମଧ୍ୟ ସୁମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ବାହାରୁଥିବା ସ୍ଫଟିକ ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରି ଶବ୍ଦ ଚିକିତ୍ସା କରିଥାନ୍ତି ।

ସ୍ଫଟିକ
ମୃଦୁ ଆଲୋକ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ରତ୍ନ ପଥର ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସ ହୋଇଥିବାରୁ ତାହାକୁ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତିରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ସହ ଶାରୀରିକ ଓ ମାନସିକ ବିଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ଠିକ କରିବା ଦିଗରେ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ । ସ୍ଫଟିକ ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଏବଂ କେନ୍ଦ୍ରୀଭୂତ ହେବା ସହ ଏହା ଶକ୍ତିକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥାଏ । ସ୍ଫଟିକ ରେଡ଼ିଓ, ଟିଭି, କମ୍ପ୍ୟୁଟର ଏବଂ ମାଇକ୍ରୋଫୋନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥାଏ । ଶାରୀରିକ ଆରୋଗ୍ୟ, ଆବେଗିକ ବିଶୃଙ୍ଖଳା, ଧ୍ୟାନ ତଥା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବିକାଶ ପାଇଁ ସ୍ଫଟିକର ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ଓ ରଙ୍ଗର ଖଣ୍ଡମାନ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ନାଲି, ହଳଦିଆ, କମଳା ଆଦି ରଙ୍ଗର ସ୍ଫଟିକ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଓ ଆକ୍ୱାମା ଲାଇନ ପଥର ଭୟ ଓ କ୍ଳାନ୍ତିରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।

ପଥରର ପ୍ରକାର ଭେଦ
ଆମେଥିଷ୍ଟ ପଥର - କ୍ରୋଧ ଓ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା ଆରୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାରେ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ଏମର ଲଡ଼ ପଥର - ହୃଦଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି, ଶାନ୍ତି, ଧର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରେମ ଓ ସମନ୍ୱୟ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ହୀରା ପଥର - ଶୁଦ୍ଧତା ଏବଂ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ଜେଡ଼ ପଥର - ରକ୍ତ ଶୁଦ୍ଧତା, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଆବେଗିକ ସନ୍ତୁଳନ ଓ ସାହସ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।

ପ୍ରଣାଳୀ
ସ୍ଫଟିକ ପାତ୍ରକୁ ରୋଗୀର ଶରୀର ନିକଟରେ ରଖାଯାଇ ସେଥିରେ ଏକ ବିଶେଷ ଧରଣର ଆଘାତ ଦିଆଯାଏ । ଚିକିତ୍ସା ପଦ୍ଧତି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଅଛି । ଏଭଳି ଚିକିତ୍ସା ପଦ୍ଧତିକୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ରେକି ଚିକିତ୍ସକମାନେ ଅଭ୍ୟାସ କରିଥାନ୍ତି ।

ଆଧାର

ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ରୁକ୍ମିଣୀ ବିବାହାର ଚାରି ଦିନ ପରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ଳପୂର୍ଣ୍ଣିମା । ଏହାକୁ ସ୍ନାନ ପୁର୍ଣ୍ଣିମା କୁହାଯାଏ । ସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ତିନି ଠାକୁର ଗାଧୋଇ ଜ୍ୱରରେ ପଡ଼ିବା ପରେ ଅଣସର ଘରେ ରହନ୍ତି । ଏହି ଅଣସର ପରେ ହୁଏ ନେତ୍ରୋତ୍ସବ । ସାଧାରଣତଃ ନବକଳେବର ପାଇଁ ମହାଅଣସର ୪୫ ଦିନ ପଡ଼େ ।

ବିଧି   
ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ନେତ୍ର ଉତ୍ସବର ବିଶେଷ ନୀତି ରହିଛି । ପ୍ରଥମେ ନେତ୍ର ଉତ୍ସବ ଦିନ ତିନିଜଣ ଦତ୍ତମହାପାତ୍ର ଆସି ରତ୍ନସିଂହାସନ ନିକଟରେ ତିନିଗୋଟି ରୂପା ବଟାରେ କଳା ତିଆରି କରିଥାନ୍ତି । ତିନିଜଣ ପୂଜାପଣ୍ଡା ତିନୋଟି କାଠିରେ ନେତ୍ରଲାଗି କରନ୍ତି । ଏହାକୁ ନେତ୍ରୋତ୍ସବ କହନ୍ତି । 
ନାନାବିଧି ଓ ପୂଜାପରେ ପୂଜାପଣ୍ଡା ଷୋଡଶ ଉପଚାରରେ ପୂଜା କରନ୍ତି । ସକାଳ ଧୂପ ବଢ଼ି ଧୋପଖାଳ ହେଲାପରେ ତିନି ଜଣ ପୂଜାପଣ୍ଡା ଗରାବଡୁଠାରୁ ହାତୁଆଣି ନେଇ ତିନି ବାଡ଼ର ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗରୁ ଅନୁମତି ନେଇ ଘଣ୍ଟ , ଛତା ଓ କାହାଳୀ  ସହ ଜୟବିଜୟ ଦ୍ୱାର ଦେଇ ସାତପାହାଚ ବାଟେ ସିଂହଦ୍ୱାର ଦେଇ ଶ୍ରୀନଅର ପାଖରେ ଅର୍ଥାତ ରଥ ଯେଉଁ ପାଖରେ ଥାଏ ସେଠାକୁ ଯାଇ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାଳ ୧୬ ଚକ ବିଶିଷ୍ଟ ନନ୍ଦିଘୋଷ ରଥରେ , ବଳଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାଳ ୧୪ ଚକ ବିଶିଷ୍ଟ ତାଳଧ୍ୱଜ ରଥରେ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାଳ ୧୨ ଚକ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେବଦଳନ ରଥରେ ବାନ୍ଧି ଦିଅନ୍ତି । ଏହି ଆଜ୍ଞାମାଳ ପାଇବାପରେ ରଥ ଗୁଡିକୁ ସିଂହଦ୍ୱାର ସାମନାକୁ ଅଣାଯାଏ । ପ୍ରତିପଦ ଦିନ ରଥ ଆସେ । ଉକ୍ତ ଦିନ ଦିଅଁ ପହୁଡ଼ ହୁଏନାହିଁ ।          

ପ୍ରତିପଦ ଦିନ ଦଧିନଉତି ଉପରେ ଲାଗିବା କଳସ ଆସି ଜୟବିଜୟ ଦ୍ୱାରଠାରେ ରହିଥାଏ । ସନ୍ଧ୍ୟା ଧୂପ ସାରିଲାପରେ ଜଣେ ପୂଜାପଣ୍ଡା ତିନିବାଡ଼ରୁ ଆଜ୍ଞାମାଳ ନେଇ ତିନି କଳସକୁ ଦିଅନ୍ତି । ଚାଙ୍ଗଡା ମେକାପ ଦେଇଥିବା ତିନିଖଣ୍ଡି ପତିନି ଶାଢ଼ୀ ନେଇ ପଣ୍ଡା ତିନି କଳସରେ ବାନ୍ଧନ୍ତି । ଏହାପରେ କୋଠ ସୁଆସିଆମାନେ ଉକ୍ତ କଳସ ନେଇ ପଣ୍ଡା ତିନି କଳସରେ ବାନ୍ଧନ୍ତି । ଏହାପରେ କୋଠ ସୁଆସିଆମାନେ ଉକ୍ତ କଳସ ନେଇ ଯଥାବିଧିରେ ତିନି ରଥରେ ବାନ୍ଧନ୍ତି ।

ଆଧାର

ପ୍ରମୟ ,ପୃଷ୍ଠା-୨,୯ ଜୁନ ୨୦୧୫

ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ନୀତି
୨୦୧୫ ନବକଳେବର ଗଣସମ୍ପାଦନାରେ ଗଢ଼ା ବା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗମାନ
୧୩୨୦ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |

ଘଟଣା

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଅଜ୍ଞାତ ତିଥି ଘଟଣା

ଜନ୍ମ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ମୃତ୍ୟୁ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଆଧାର 

୧୩୨୦
ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ମିସୋପ୍ରୋସ୍ଟଲ, ବିକ୍ରୟ ନାମ ସାଇଟୋଟେକ, ଗୋଟିଏ ଔଷଧ ଯାହା ପ୍ରସବ ପ୍ରାରମ୍ଭ, ଗର୍ଭପାତ, ଦୁର୍ବଳ ଜରାୟୁ ସଙ୍କୋଚନ ଜନିତ ପ୍ରସବୋତ୍ତର ରକ୍ତସ୍ରାବ ନିମନ୍ତେ ଓ ପେପ୍‌ଟିକ ଅଲସରର ଚିକିତ୍ସା ତ‌ଥା ପ୍ରତିଷେଧ ନିମନ୍ତେ ଦିଆଯାଏ ।  ଗର୍ଭପାତ ନିମନ୍ତେ ଏହା ସ‌ହିତ ମିଫେପ୍ରିସ୍ଟୋନ ବା ମେଥୋଟ୍ରେକ୍‌ସେଟ ଦିଆଯାଏ ।ଏହାକୁ ଏକ‌କ ଭାବରେ ଦେଲେ ୬୬%ରୁ ୯୦% ଫଳପ୍ରଦ ହୁଏ ।  ଏହା ପାଟିରେ, ଜିଭ ତଳେ ଓ ଯୋନୀ ମଧ୍ୟରେ ଦିଆଯାଇପାରେ ।

     
ଏହାର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟରେ ତରଳ ଝାଡ଼ା ଓ ପେଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ।  ଏହାକୁ  ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଶ୍ରେଣୀ X ରଖାଯାଇଛି କାରଣ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଦେଲେ ଶିଶୁର ଅସୁବିଧା ହେବା ଜଣାଯାଇଛି । ଜରାୟୁ ମଧ୍ୟ ଫାଟିଯାଇପାରେ । ଏହା ଏକ ପ୍ରୋସ୍ଟାଗ୍ଲାଣ୍ଡିନ ଆନାଲଗ—ବିଶେଷତଃ ଏକ କୃତ୍ରିମ ପ୍ରୋସ୍ଟାଗ୍ଲାଣ୍ଡିନ ଇ୧ (PGE1).

  
ମିସୋପ୍ରୋସ୍ଟଲ ସନ ୧୯୭୩ରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ।  ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ ଉପଲବ୍‌ଧ ହୁଏ । ଡୋଜ ପିଛା ଏହାର ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ  ୦.୩୬ରୁ ୨.୦୦ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ପାକସ୍ଥଳୀ ଘାଆ ରୋଗ ଥିଲେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଗୋଟିଏ ମାସ ଔଷଧ ଯୋଗାଣର ମୂଲ୍ୟ ୧୦୦ରୁ ୨୦୦ ଡଲାର ।

ଆଧାର 

ଔଷଧ
ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଶାର ଆଦିବାସୀ ବହୁଳ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷାକୁ ପହଞ୍ଚାଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ୧୯୯୮ ମସିହାରେ 'ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଶା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ'ର ସ୍ଥାପନା କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟଟି ଓଡ଼ିଶାର ଦୁଇଟି ଆଦିବାସୀ ବହୁଳ ଜିଲ୍ଲା ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଓ କେନ୍ଦୁଝରର ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷାର ଆବଶ୍ୟକତା ପୂର୍ଣ କରିଥାଏ । ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ସହ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଓ କେନ୍ଦୁଝର ଜିଲ୍ଲାର ୮୧ଟି ଉଭୟ ବୈଷୟିକ ଓ ଅଣବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଅନୁବନ୍ଧିତ ରହିଛନ୍ତି । ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଉଭୟ ମୁକ୍ତ ଓ ଦୂରଶିକ୍ଷା ମାଧ୍ୟମରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରାଯାଇଥାଏ । ଶ୍ରୀରାମ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜଦେଓଙ୍କ ୧୫୦ତମ ଜୟନ୍ତୀ ପାଳନ ଅବସରରେ ୨୦୨୦ ଡିସେମ୍ବର ୨୩ ତାରିଖରେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଗେଜେଟ ନୋଟିଫିକେସନଦ୍ୱାରା, ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ମହାରାଜ ଶ୍ରୀରାମ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜଦେଓ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ରଖା ଯାଇଥିଲା ।

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର 

ଓଡ଼ିଶାରେ ଶିକ୍ଷା
ଓଡ଼ିଶାରେ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ
ହେମା ଉପାଧ୍ୟାୟ (ଜନ୍ମ ହେମା ହିରାନୀ; ୧୯୭୨ – ଡିସେମ୍ବର ୧୧ ୨୦୧୫) ମୁମ୍ବାଇରେ ରହୁଥିବା ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଚିତ୍ରକାର । ସେ ଛାୟାଚିତ୍ର ଓ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନା ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ । ସେ ୧୯୯୮ରୁ ୨୦୧୫ରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚଳଚଞ୍ଚଳ ଥିଲେ ।

ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ 

ବରୋଦାରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ହେମା ହିରାନୀ, ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ଭବିଷ୍ୟତର ସ୍ୱାମୀ ଓ ଚିତ୍ରକର ଚିନ୍ତନ ଉପାଧ୍ୟାୟଙ୍କୁ ଭେଟିଥିଲେ । ସେମାନେ ୧୯୯୮ ମସିହାରେ ବିବାହ କରି ମମ୍ବାଇରେ ରହିଥିଲେ ।୨୦୧୦ରେ ବିବାହ ବିଛ୍ଛେଦ ପାଇଁ ଆବେଦନ କରିବା ପୁର୍ବରୁ ସେମାନେ ଏକାଠି ବ‌ହୁତ ପ୍ରଦର୍ଶନୀରେ କାମ କରିଥିଲେ । ସରକାରୀ ଭାବେ ସେମାନେ ୨୦୧୪ରେ ବିଛ୍ଛେଦ ହୋଇଥିଲେ । ଚିନ୍ତନ ପରେ ଦିଲ୍ଲୀ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ; ଓ ହେମା ଜୁହୁ-ତାରା ରାସ୍ତାରେ ଥିବା ସେମାନଙ୍କର ଫ୍ଲାଟ୍‌ରେ ରହିଥିଲେ ।

ଆଗୁଆ କାମ 

୨୦୦୧ ମସିହାରେ ଗ୍ୟାଲେରି ଚେମୌଲ୍‌ଡ୍, (ବର୍ତ୍ତମାନ ଚେମୌଲ୍‌ଡ୍ ପ୍ରାସ୍‌କୋର୍ଟ୍ ରାସ୍ତା, ମୁମ୍ବାଇ)ରେ ସ୍ୱିଟ୍ ସ୍ୱିଟ୍ ମେମୋରିଜ୍ ନାମରେ ନିଜର ପ୍ରଥମ ଏକ‌କ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ଏଥିରେ କାଗଜରେ ମିଶ୍ରଣ କାମର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଯାଇଥିଲା ।ଏଥିରେ ୧୯୯୮ରେ ବମ୍ବେ ଆସିବା ପରେ, ସ୍ଥାନାନ୍ତରୀକରଣକୁ ନେଇ ଥିବା ତାଙ୍କର ମନୋବୃତ୍ତିକୁ ନେଇ କରିଥବେ ଚିତ୍ର ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲା । ମୁଖ୍ୟତଃ ତାଙ୍କ ଚିତ୍ରରେ, ନିର ଛୋଟ ଛୋଟ ଚିତ୍ର ହିଁ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲା ।

୨୦୦୧ରେ ହେମା ଆର୍ଟ୍‌ସ୍ପେସ୍, ସିଡନୀରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଆନତର୍ଜାତୀୟ ଏକ‌କ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ଓ ମର୍ଡନ୍ ଆର୍ଟ୍, ବ୍ରିସ୍‌ବେନ୍, ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆରେ ଦି ନିମ୍ଫ ଏଣ୍ଡ୍ ଦି ଅଡଲ୍ଟ (ଦଶମ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଟ୍ରିଏନିଆଲ୍‌, ଭାରତ)ରେ ମଧ୍ଧ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଅସରପାର ୨୦୦୦ଟି ପ୍ରସ୍ତର ମୂର୍ତ୍ତି କରିଥିଲେ । ଏଥିରେ ଯୁଦ୍ଧର ଫଳାଫଳ ଉପରେ ଭାବିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦିଆଯାଇଥିଲା ।

ଚିନ୍ତନ ଉପାଧ୍ୟାୟଙ୍କ ସ‌ହ ମିଶି ମେଡ୍ ଇନ୍ ଚାଇନା ନାମକ ଏକ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ବ୍ୟାପକ ଉପଭୋକ୍ତାବାଦ, ଜଗତୀକରଣ ଓ ଏହା ଦ୍ୱ୍ର୍ ହେଉଥିବା କ୍ଷତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କର ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ୨୦୦୬ରେ ଚିକାଗୋ ସାଂସ୍କୃତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଥିଲା, ଯାହାର ଶିର୍ଷକ ଥିଲା ମମ୍ମି ଓ ସେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କର ମା' ବୀଣା ହିରାନୀଙ୍କ ସ‌ହ ମିଶି କରିଥିଲେ ।

ମ୍ୟୁଜିୟମ୍ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ 

୨୦୦୪ ପରଠାରୁ, ହେମା ଉପାଧ୍ୟାୟ ବିଭିନ୍ନ ଦଳ ସ‌ହ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ କରିଥିଲେ, ଯଥା: ଉଲ୍ଲେନ୍‌ସ୍ ସେଣ୍ଟର୍ ଫର୍ କଣ୍ଟେମ୍ପରରି ଆର୍ଟ୍ ବେଜିଂ, ଚାଇନା, ନ୍ୟାସ୍‌ନାଲ୍ ପୋର୍ଟ୍ରେଟ୍ ଗ୍ୟାଲେରି, କାନ୍‌ବେରା, ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ, ସେଣ୍ଟର୍ ପୋମ୍ପିଡୌ, ପ୍ୟାରିସ୍, ଫ୍ରାନ୍ସ୍, ମ୍ୟୁଜିୟମ୍ ଅନ୍ ଦି ସିମ୍, ଜେରୁଜେଲମ୍, ଇସ୍ରାଏଲ୍, ମାର୍କୋ ମ୍ୟୁଜିୟମ୍, ରୋମ୍, ଇଟାଲି,ଆଇଭିଏଏମ୍, ଭାଲେନ୍ସିଆ, ସ୍ପେନ୍, ମାର୍ଟ୍ ମ୍ୟୁଜିୟମ୍, ଇଟାଲୀ, ମୋରୀ ଆର୍ଟ୍ ମ୍ୟୁଜିୟମ୍, ଟୋକିଓ, ଜାପାନ୍, ହ୍ୟାଙ୍ଗର ବିକୋକା, ମିଲାନ୍, ଇଟାଲି, ଚିକାଗୋ କଲ୍‌ଚର୍ ସେଣ୍ଟର, ଚିକାଗୋ, ୟୁଏସ୍ଏ, ଫୁକୁଓକା ଅସିଆନ୍ ଆର୍ଟ୍ ମ୍ୟୁଜିୟମ୍, ଫୁକୋକା, ଜାପାନ୍ ।

ମାକ୍ରୋ ମ୍ୟୁଜିୟମର ପୁନଃଉଦ୍‌ଘାଟନରେ ସେ ଏକ ମାତ୍ର ଭାରତୀୟ ଚିତ୍ରକାର ଥିଲେ । ପ୍ରଦର୍ଶନୀଟି ଲୁକା ମାସିମି ବାରବେରୋଙ୍କଦ୍ୱାରା ସଜାଯାଇଥିଲା ଓ ହେମା ହ୍ୱେର୍ ଦି ବିଜ୍ କ୍, ଦେଆର୍ ସକ୍ ଆଇ ନାମରେ ନିଜର କଳାକୃତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।

ଆଧାର

ବାହ୍ୟ ଆଧାର 

 Hema Upadhyay on Saffron Art
 Profile on Saatchi Gallery website
 Profile on Chemould Prescott Road website
 Interview  in initiArt magazine

୧୯୭୨ ଜନ୍ମ
୨୦୧୫ ମୃତ୍ୟୁ
ଭାରତୀୟ ସ୍ଥପତି
ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତୀୟ ଶିଳ୍ପୀ
ଭାରତୀୟ ମହିଳା ସମସାମୟିକ କଳାକାର
ଭାରତୀୟ ସମସାମୟିକ ଚିତ୍ରକାର
ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଚିତ୍ରକାର
ଭାରତୀୟ ଚିତ୍ରକାର
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତୀୟ ଶିଳ୍ପୀ
ମୁମ୍ବାଇରେ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି
ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିବା କଳାକାର
ହତ୍ୟାର ଶିକାର ଭାରତୀୟ
ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଶିଳ୍ପୀ
ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତୀୟ ଚିତ୍ରକାର
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତୀୟ ଚିତ୍ରକାର
ଭଦୋଦରା ବ୍ୟକ୍ତି
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଚିତ୍ରକାର
ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଚିତ୍ରକାର
ଗୁଜରାଟର ମହିଳା କଳାକାର
ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଚିତ୍ରତ୍ତୋଳକ
ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଚିତ୍ରତ୍ତୋଳକ
ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ମହିଳା କଳାକାର
ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଚିତ୍ରକାର
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତୀୟ ଚିତ୍ରତ୍ତୋଳକ
ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତୀୟ ଚିତ୍ରତ୍ତୋଳକ
ଗୁଜରାଟର ଚିତ୍ରକାର
ଗୁଜରାଟର ଚିତ୍ରତ୍ତୋଳକ
ବ୍ରୋଙ୍କିଓଲାଇଟିସ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Bronchiolitis) ଏକ ରୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ଭୁତାଣୁ ସଂକ୍ରମଣଦ୍ୱାରା (viral infection) ଫୁସଫୁସର ବ୍ରୋଙ୍କିଓଲ (small airway in the lungs) ଅବରୋଧ ହୋଇଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ ୨ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ପିଲାଙ୍କୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । 
ଜ୍ୱର, କାଶ, ନାକରୁ ପାଣି ବୋହିବା, ହୁଇଜ (wheezing), ଶ୍ୱାସ କ୍ରିୟା ସମସ୍ୟା 
ଆଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ସାଂଘାତିକ ରୋଗ ହେଲେ ନାମ ଲାଲ ଦେଖାଯାଏ (nasal flaring), ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ସମୟର ଦୁଇ ପଞ୍ଜରା ଭିତର ଚର୍ମ ଭିତରକୁ ଟାଣି ହୋଇଯାଏ ।  ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ନପାରିଲେ ନିର୍ଜଳନ (dehydration) ହୋଇପାରେ । 
 

(Viral infection) ରେସ୍ପିରେଟରି ସିନ୍ସିଟିଆଲ ଭୁତାଣୁ (respiratory syncytial virus ୭୨%) ବା ହ୍ୟୁମାନ ରାଇନୋଭାଇରସ (human rhinovirus ୨୬%) ଭୁତାଣୁ ଯୋଗୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିହୁଏ । ରୁଟିନ ଛାତି ଏକ୍ସ‌-ରେ (chest X-ray) ବା ଭୁତାଣୁ ପରୀକ୍ଷା (viral testing) ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ନାହିଁ । ଜ୍ୱର ଥିଲେ ପରିସ୍ରା ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଏ । 

କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଚିକିତ୍ସା ନାହିଁ । ଘରେ କରାଯାଉଥିବା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଯତ୍ନ (Supportive care) ଯଥେଷ୍ଟ ହୁଏ । କ୍ୱଚିତ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଅମ୍ଳଜାନ ଥେରାପି (oxygen, ଖାଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ତରଳ ପଦାର୍ଥ (intravenous fluids) ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ନେବୁଲାଇଜ୍‌ଡ (nebulized) ହାଇପରଟନିକ ସାଲାଇନ (hypertonic saline) ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେଉଥିବା ଜଣାଯାଏ । ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ (antibiotics), ଆଣ୍ଟିଭାଇରାଲ (antivirals), ବ୍ରୋଙ୍କୋଡାଇଲେଟର (bronchodilators), ବା ନେବୁଲାଇଜ୍‌ଡ ଏପିନେଫ୍ରିନ (nebulized epinephrine) ଆବଶ୍ୟକତା ସ୍ପଷ୍ଟ ନୁହେଁ । 
 

ଦୁଇ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୩୦% ଏହି ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ଉତ୍ତର ଗୋଲାର୍ଦ୍ଧରେ (Northern hemisphere) ଶୀତ ଋତୁରେ ଏହି ରୋଗ ଅଧିକ ହୁଏ । ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଆଡମିଶନ ହେଲେ ୧% ପିଲାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ । ପ୍ରଥମେ ସନ ୧୯୪୦ରେ ଏହି ରୋଗର ମଡ଼କ ପଡ଼ିଥିବା ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଛି ।

ଆଧାର

ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ 

Bronchiolitis. Patient information from NHS Choices
    from the Scottish Intercollegiate Guidelines Network

ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ବାତ ବ୍ୟାଧିରେ  ମସ୍ତିଷ୍କରେ ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଓ ଅତ୍ୟଧିକ ସ୍ନାୟୁ ସକ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି |  ଏହାର ବାହ୍ୟ ପ୍ରଭାବରେ ଶରୀରରେ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ କମ୍ପନ ସ‌ହିତ ଚେତାଶୂନ୍ୟତା ଦେଖାଯାଏ ଯାହାକୁ ଇଂରାଜୀରେ ଟୋନିକ-କ୍ଲିନିକ ସିଜର ବା ବାତ କୁହାଯାଏ ବା ଶରୀରର କେବଳ ଏକ ଅଂଶ କମ୍ପନ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ ତ‌ଥା ସାମୟିକ ଚେତନାହାନୀ ହୋଇପାରେ |  ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ଏହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ୨ ମିନିଟରୁ କମ୍ ରହିଥାଏ ଏବଂ ସ୍ୱାଭାବିକ ଅବସ୍ଥାକୁ ଫେରିବା ପାଇଁ କିଛି ସମୟ ଲାଗେ |   ମୂତ୍ରାଶୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରହେନି | 

ଉତ୍ତେଜନା ବା ଅଣଉତ୍ତେଜନାରୁ ବାତ ହୋଇପାରେ |  ନିମ୍ନ ରକ୍ତ ଶର୍କରା, ଆଲକୋହୋଲ ଉଇଥଡ୍ରୟାଲ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, ଅଳ୍ପ ସୋଡିୟମ୍ ରକ୍ତ‌ତା, ଜ୍ୱର, ମସ୍ତିଷ୍କ ସଂକ୍ରମଣ କିମ୍ବା କନ୍‌କସନ ଭଳି ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ଘଟଣା ହେତୁ ଉତ୍ତେଜିତ ବାତ ହୁଏ |       ଚାପ କିମ୍ବା ନିଦ୍ରା ଅଭାବରୁ ଅଣଉତ୍ତେଜିତ ବାତ ହୋଇପାରେ |  ମସ୍ତିଷ୍କର ରୋଗ, ଯେଉଁଠାରେ ଅତି କମରେ ଗୋଟିଏ ବାତ ଏବଂ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ବାତ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ରହିଥାଏ, ଏହାକୁ ସାମୂହିକ ଭାବରେ ଅପସ୍ମାର କୁହାଯାଏ |  ଅନେକ ସମୟରେ ମୂର୍ଚ୍ଛା, ଅଣଏପିଲେପ୍ଟିକ ସାଇକୋଜେନିକ ଘଟଣା ଓ କମ୍ପନ ହେଲେ   ଅପସ୍ମାର ବାତ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଏ କିନ୍ତୁ  ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ବାତ ନୁହେଁ । 

ଅଳ୍ପ ସମୟରୁ ଅଧିକ କାଳ ଧରି ଚାଲିଥିବା ବାତ ଏକ ଡାକ୍ତରୀ ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି କରେ |  ପାଞ୍ଚ ମିନିଟରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଚାଲିଥିବା ବାତକୁ ସାଂଘାତିକ ଅପସ୍ମାର ବା ସ୍ଟାଟସ ଏପିଲେପ୍ଟିକସ୍ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ |  ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଏନସେଫାଲୋଗ୍ରାମ (ଇଇଜି/ EEG) କିମ୍ବା ମସ୍ତିଷ୍କ ଇମେଜିଙ୍ଗରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମସ୍ୟା ନ ମିଳିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ନିମନ୍ତେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଚିକିତ୍ସା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ନାହିଁ |  ଗୋଟିଏ ବାତ ହେବା ପରେ ଏହାର ଅନୁଶୀଳନ  କାର୍ଯ୍ୟ ବାହ୍ୟରୋଗୀ ଭାବରେ ଶେଷ କରିବା ନିରାପଦ ଅଟେ |  ଅନେକ ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରଥମ ବାତ ପରି ଜଣାଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଘଟିଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛୋଟ ଛୋଟ ବାତ ହୋଇପାରେ | 

ପ୍ରାୟ ୧୦% ଲୋକ ଅତି କମରେ ଥରେ ଏପିଲିପଟିକ୍ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥାଆନ୍ତି  |   ବର୍ଷକୁ ପ୍ରତି ୧୦,୦୦୦ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୩.୫ ଜଣଙ୍କର ଉତ୍ତେଜିତ ବାତ ହେଉଥିବାବେଳେ ବର୍ଷକୁ ପ୍ରତି ୧୦,୦୦୦ ଲୋକଙ୍କର ୪.୨ ଅଣଉତ୍ତେଜିତ ବାତ ହୁଏ।  ଗୋଟିଏ ବାତ ହେବା ପରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ଅନୁଭବ କରିବାର ସମ୍ଭାବନା ପ୍ରାୟ ୫୦% ଥାଏ |  ଯେ କୌଣସି ସମୟରେ ଜନସଂଖ୍ୟାର ପ୍ରାୟ ୧% ଲୋକଙ୍କୁ ଅପସ୍ମାର ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ  ଏବଂ ପ୍ରାୟ ୪% ଲୋକ ସମୟ ସମୟରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି ।  ଅପସ୍ମାରରେ ଆକ୍ରାନ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୮୦% ଲୋକ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ବାସ କରନ୍ତି।  ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ରୋଗୀ ଲୋକମାନେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଧରି ବାତ ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗାଡି ଚଳାଇବା ବନ୍ଦ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି |

ଆଧାର 

ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Translated from MDWiki
ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ଜଗତରେ ୨୦୦୫ରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ।

'୨୦୦୫'ମସିହାର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ତାଲିକା

ଆଧାର 

୨୦୦୧
୨୦୦୫ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର
୨୦୦୫ରେ ଭାରତ
୨୦୦୫ରେ ଓଡ଼ିଶା
ୱେଷ୍ଟ ନାଇଲ ଫିଭର (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ West Nile fever) ଏକ ଭୂତାଣୁ ଜନିତ (viral infection) ସଂକ୍ରମଣ ଯାହା ମଶାଙ୍କଦ୍ୱାରା (mosquito) ବ୍ୟାପିଥାଏ । ସଂକ୍ରମଣ ପରେ ପ୍ରାୟ ୭୫% ଲୋକଙ୍କର ସାମାନ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ (few) ଦେଖାଯାଏ ଓ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କର ଆଦୌ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ (no symptoms) ।  ପ୍ରାୟ ୨୦% ଲୋକଙ୍କର ଜ୍ୱର, ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧା, ବାନ୍ତି, ରାସ୍ (rash) ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ ।  ଏକ ଶତାଂଶରୁ କମ ଲୋକଙ୍କର ରୋଗ ଜଟିଳ ହୋଇ ଏନସେଫାଲାଇଟିସ (encephalitis) ଓ ମେନିଞ୍ଜାଇଟିସ୍ ଆଦି ରୋଗ ହୁଏ ଯେଉଁଥିରେ ଅନମନୀୟ ବେକ, ମାନସିକ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ହୁଏ ଓ ବାତ ମାରେ । ଏହାର ଉପଶମ ହେବା ନିମନ୍ତେ ସପ୍ତାହ ଓ ମାସ ବ୍ୟାପି ସମୟ ଲାଗେ ।  ସ୍ନାୟୁ ମଣ୍ଡଳ (nervous system) ପ୍ରଭାବିତ ରୋଗୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୧୦% ଲୋକଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ସଙ୍କଟ ରହେ । 

ୱେଷ୍ଟ ନାଇଲ ଭୂତାଣୁ (West Nile virus) ସଂକ୍ରମିତ ମଶାଙ୍କଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପିଥାଏ । ସଂକ୍ରମିତ ପକ୍ଷୀଙ୍କର ରକ୍ତ ଶୋଷିନେଲେ ମଶାମାନେ ସଂକ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏହି ରୋଗ ରକ୍ତାଧାନ (blood transfusion), ଅଙ୍ଗ ପ୍ରତିରୋପଣ, ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ମାତାଠାରୁ ଶିଶୁ, ପ୍ରସବ ବା ସ୍ତନ୍ୟପାନ ଇତ୍ୟାଦି ମାଧ୍ୟମରେ ବ୍ୟାପେନାହିଁ ।  ମଣିଷଠାରୁ ମଣିଷକୁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପେନାହିଁ । ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମସ୍ୟା ଥିଲେ ବା ୬୦ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ଅଧିକ ହୋଇଥିଲେ ରୋଗ ସାଂଘାତିକ ହୁଏ । ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି ଓ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ।

ମଣିଷ ନିମନ୍ତେ ଏହି ରୋଗର କୌଣସି ଟିକା (vaccine) ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇନାହିଁ । ଏହି ରୋଗରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ମଶା କାମୁଡ଼ାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଉପାୟ ସାଧନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥିର ଜଳ ଥିଲେ, ଯେପରିକି ପୁରୁଣା ଗାଡ଼ି ଟାୟାର, ବାଲ୍ଟି, ନାଳ ଓ ସ୍ୱିମିଙ୍ଗ ପୁଲ, ତାହାକୁ ବାହାର କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ ।  ମଶା ତଡ଼ିବା ଔଷଧ (Mosquito repellent), ଝରକା ପରଦା (window screens), ମଶାରୀ (mosquito nets) ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ ଓ ଅଧିକ ମଶା ଥିବା ସ୍ଥାନ ନ ଯିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ ।  ଏହାର କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଔଷଧ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ନିବାରକ ଔଷଧ (pain medications) ଦିଆଯାଏ । 
 

ୱେଷ୍ଟ ନାଇଲ ଫିଭର ରୋଗ ସାଧାରଣତଃ ୟୁରୋପ, ଆଫ୍ରିକା, ଏସିଆ, ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଓ ଉତ୍ତର ଆମେରିକା ମହାଦେଶମାନଙ୍କରେ ହୁଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ବର୍ଷକୁ ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ରୋଗ ହେଉଥିବାର ରିପୋର୍ଟ ମିଳେ ଓ ଅଗଷ୍ଟ ଓ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସମାନଙ୍କରେ ଅଧିକ ହୁଏ । ମହାମାରୀ ଆକାର ମଧ୍ୟ ଏ ରୋଗ ଧାରଣ କରିପାରେ । ସନ ୧୯୩୭ରେ ଉଗାଣ୍ଡା (Uganda) ଦେଶରେ ଓ ଉତ୍ତର ଆମେରିକାରେ ସନ ୧୯୯୦ରେ ପ୍ରଥମେ ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ରୋଗ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ହୁଏ ଓ ତାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଟିକା ମିଳେ । ସମ୍ଭାନ୍ୟ ରୋଗ ନିମନ୍ତେ ପକ୍ଷୀ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ପ୍ରଣାଳୀ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।

ଆଧାର 

ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ଚରିତ୍ର, ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ମଞ୍ଜରୀ ଟିଭି ଓ ପି.ଏସ୍. ମୋସନ୍ ପିକ୍ଚର୍‌ସ୍ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା । ଅମିତ କୁମାର ଦାସ ଓ ପିନାକୀ ସିଂହ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଶିଶିର କୁମାର ସାହୁ ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଶିଶିର କୁମାର ସାହୁ ଓ ପିନାକୀ ସିଂହ ।

ଗାର୍ଗୀ ମହାନ୍ତି, ଅନନ୍ୟା ମିଶ୍ର, ହର ରଥ, ପାର୍ଥସାରଥୀ ରାୟ, ଦ୍ୱିପନ୍ୱୀତ ଦାସ ମହାପାତ୍ର ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ୨୦୨୦ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ୨୫ ତାରିଖରେ ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ଏବଂ ୨୫ ଅପ୍ରେଲ ୨୦୨୧ରେ ମଞ୍ଜରୀ ଟିଭିରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।

ଅଭିନୟ
 ଗାର୍ଗୀ ମହାନ୍ତି - କଳ୍ପନା ପାଣିଗ୍ରାହୀ
 ଅନନ୍ୟା ମିଶ୍ର - ମଧୁସ୍ମିତା ପଟ୍ଟନାୟକ
 ହର ରଥ - କିଶୋର
 ପାର୍ଥ ସାରଥୀ ରାୟ - ଅଭିଶେକ ପଟ୍ଟନାୟକ
 ଦ୍ୱିପନ୍ୱୀତ ଦାସ ମହାପାତ୍ର - କିଶୋର

କାହାଣୀ
କୋରାପୁଟ ସହରକୁ ବଦଳି ହୋଇ ଆସନ୍ତି ସରକାରୀ ଅଫିସର୍‌ ଅଭିଷେକ ପଟ୍ଟନାୟକ। ସାଥୀରେ ନବବିବାହିତା ପତ୍ନୀ ମଧୁ । ନୂଆ କ୍ୱା ର୍ଟର୍‌ରେ ନିଜର ଜିନିଷପତ୍ର ସଜାଉ ସଜାଉ ମଧୁଙ୍କ ହାତରେ ଏକ ଡାଏରି ପଡ଼େ। ସେଥିରେ ଲେଖାଥାଏ, ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ସେଇ କ୍ୱାର୍ଟର୍‌ରେ ରହୁଥିବା ଅଫିସର୍‌ ସୁଧୀର ପାଣିଗ୍ରାହୀଙ୍କ ପତ୍ନୀ କଳ୍ପନାଙ୍କ ନିଃସଙ୍ଗତା, ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ସମ୍ପର୍କର କାହାଣୀ । ଡାଏରିର ଜୀବନ୍ତ ପୃଷ୍ଠାଗୁଡ଼ିକ ମଧୁଙ୍କୁ କଳ୍ପନାଙ୍କ ସହ ଅତି ନିକଟତର କରି ବସେ । ହେଲେ କେଇ ପୃଷ୍ଠାର ଲେଖା ପରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ପୃଷ୍ଠା ସେମିତି ଅଲେଖା ହୋଇ ରହିଥାଏ । କଳ୍ପନାର ଚରିତ୍ରକୁ ଏତେ ପାଖରୁ ପଢ଼ିଥିବା ମଧୁ ତା’ର ଅବର୍ତ୍ତମାନରେ ତା’ କାହାଣୀର ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇଉଠେ ।

ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ କସ୍ତୁରୀ କୌଶିକ ଓ ଇଶାନ ଶର୍ମା । ସୁମିତ ପଣ୍ଡା, କସ୍ତୁରୀ କୌଶିକ, ଜ୍ଞାନ ରଞ୍ଜନ କର, ତପୁ ନାୟକ ଆଦି ଗୀତିକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଲବିତା ଲୋବୋ, ପୂଜା ଭେଙ୍କଟ, ଗୌରବ ଆନନ୍ଦ, କୁଳଦୀପ ପଟ୍ଟନାୟକ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।

ଗୀତ

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର
 

୨୦୨୦ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର‌
ପଣ୍ଡିଚେରୀ  ଭାରତର ପୁଡୁଚେରୀ କେନ୍ଦ୍ର ଶାସିତ ଅଞ୍ଚଳର ରାଜଧାନୀ।

ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା 
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ପଣ୍ଡିଚେରୀ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୭୪୧୨ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୦.୫୪% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୯.୪୬% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ପଣ୍ଡିଚେରୀର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୭୧.୭୬% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ -୬.୯୨% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୯.୯୧% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୧.୮୫% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୧.୯୩% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।

ଭାଷା 
ତାମିଲ, ମଳୟାଲାମ, ତେଲୁଗୁ ପଣ୍ଡିଚେରୀର ସରକାରୀ ଭାଷା  ଅଟେ ।

ପାଣିପାଗ 

ପ୍ରାୟତଃ ଭାରତୀୟ ସହର ଗୁଡ଼ିକ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମଣ୍ଡଳୀୟ ହୋଇଥାନ୍ତି । ପଣ୍ଡିଚେରୀରେ ବାର୍ଷିକ ସର୍ବାଧିକ ହାରାହାରି ତାପମାତ୍ରା ୩୨.୧ ଡିଗ୍ରୀ ସେଣ୍ଟିଗ୍ରେଡ ଅନୁଭୂତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ସର୍ବନିମ୍ନ ହାରାହାରି ତାପମାତ୍ରା ୨୪.୫ ଡିଗ୍ରୀ ସେଣ୍ଟିଗ୍ରେଡ ଅଟେ । ଏଠାରେ ବାର୍ଷିକ ହାରାହାରି ବୃଷ୍ଟିପାତ ୧୩୫୪.୦ mm/inches ହୋଇଥାଏ ।

ଇତିହାସ

ପର୍ଯ୍ୟଟନ

ଆହୁରି ପଢନ୍ତୁ

ଆଧାର

ବାହାର ତଥ୍ୟ

  Official website of the Government of the Union Territory of Puducherry
  Official website of Department of Tourism, Pondicherry 
  Official website for Tourism Development, Pondicherry
  Pondicherry

ସହର
ଭାରତୀୟ ରାଜଧାନୀ ସହର
ପଣ୍ଡିଚେରୀର ସହର
କୁନ୍ଦନିକା କାପାଡିଆ (୧୧ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୨୭ - ୩୦ ଏପ୍ରିଲ ୨୦୨୦) ଗୁଜରାଟର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଔପନ୍ୟାସିକ, କାହାଣୀ ଲେଖକ ଏବଂ ପ୍ରବନ୍ଧକ ଥିଲେ ।

ଜୀବନୀ
କୁନ୍ଦନିକା କାପାଡିଆ ୧୧ ଜାନୁୟାରୀ ୧୯୨୭ ମସିହାରେ ଲିମ୍ବିଡ଼ିରେ (ବର୍ତ୍ତମାନ ଗୁଜରାଟର ସୁରେନ୍ଦ୍ରନଗର ଜିଲ୍ଲାରେ) ନରୋତ୍ତାମଦାସ କାପଡିଆଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଗୋଧ୍ରାରେ ନିଜର ପ୍ରାଥମିକ ଏବଂ ମାଧ୍ୟମିକ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୪୨ ମସିହାରେ ଜାତୀୟତାବାଦୀ ଭାରତ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ । ୧୯୪୮ ମସିହାରେ, ସେ ବମ୍ବେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଭବନଗର ସମଲଦାସ କଲେଜରୁ ଇତିହାସ ଏବଂ ରାଜନୀତିରେ ବିଏ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ସେ ମୁମ୍ବାଇ ସ୍କୁଲ ଅଫ୍ ଇକୋନୋମିକ୍ସରୁ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ରାଜନୀତିରେ ଏମଏ କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇପାରିନଥିଲେ । ସେ ୧୯୬୮ ମସିହାରେ ମୁମ୍ବାଇରେ ଗୁଜରାଟୀ କବି ମକରନ୍ଦ ଦାବେଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ସହ ୧୯୮୫ ମସିହାରେ ଭାଲସାଦ ନିକଟ ଭାନକାଲ ଗ୍ରାମ ନିକଟରେ ଥିବା ଏକ ଆଶ୍ରମ ନନ୍ଦିଗ୍ରାମର ସହ-ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ନନ୍ଦିଗ୍ରାମ ସାଥୀମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଇଶାମା ନାମରେ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ୟାତ୍ରିକ (୧୯୫୫–୧୯୫୭) ଏବଂ ନଭନୀତ (୧୯୬୨–୧୯୮୦) ପତ୍ରିକା ସମ୍ପାଦନା କରିଥିଲେ । 

ସେ ୩୦ ଏପ୍ରିଲ ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ଗୁଜରାଟର ଭଲସାଦ ଜିଲ୍ଲାର ଭାନକାଲ ଗ୍ରାମ ନିକଟସ୍ଥ ନନ୍ଦିଗ୍ରାମରେ ୯୩ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।

କାର୍ଯ୍ୟ
ତାଙ୍କର କଲମର ନାମ ସ୍ନେହଧାନ ଥିଲା । ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଉପନ୍ୟାସ ପାରୋଧ ଥାଟା ପାହେଲା (୧୯୬୮) ଥିଲା, ପରେ ଅଗ୍ନିପିପାସା (୧୯୭୨) ନାମକ ଉପନ୍ୟାସ ଆସିଲା । ସେ ସତ୍ ପାଗାଲା ଆକ୍ସମା (ସେଭେନ୍ ଷ୍ଟେପ୍ସ ଇନ ଦି ସ୍କାଏ, ୧୯୮୪) ଲେଖିଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ସମାଲୋଚିତ କରିଥିଲା ଏବଂ ନାରୀବାଦକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଥିବା ତାଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପନ୍ୟାସ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଇଥିଲା ।

ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କାହାଣୀ ଥିଲା "ପ୍ରେମନା ଅଂସୁ", ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଜନମଭୂମୀ ଖବରକାଗଜଦ୍ୱାରା ଆୟୋଜିତ ଏକ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କାହାଣୀ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁରସ୍କାର ଜିତାଇଥିଲା । ଏହା ପରେ ସେ ଅଧିକ କାହାଣୀ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ । "ପ୍ରେମନା ଅଂସୁ" (୧୯୫୪) ତାଙ୍କ କାହାଣୀ ସଂଗ୍ରହ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ କାହାଣୀ ସଂଗ୍ରହଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଭଦୁ ନେ ଭଦୁ ସୁନ୍ଦର (୧୯୬୮), କାଗଲନି ହୋଡି (୧୯୮), ଜାଭା ଦିଶୁ ତାମାନେ (୧୯୮୩) ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ଥାଭୁ (୧୯୯୦) । ତାଙ୍କର କାହାଣୀ ଦର୍ଶନ, ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ପ୍ରକୃତି ଅନୁସନ୍ଧାନ କରେ । ତାଙ୍କର ମନୋନୀତ କାହାଣୀଗୁଡିକ କୁନ୍ଦନିକା କାପାଡିଆ ନି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାର୍ତ୍ତୋ (୧୯୮୭) ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ସେ ଧୁମକେତୁ, ସରତ ଚନ୍ଦ୍ର ଚଟ୍ଟୋପାଧ୍ୟାୟ, ରବୀନ୍ଦ୍ରନାଥ ଟାଗୋର, ସେକ୍ସପିୟର ଏବଂ ଇବସେନଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ପରମ ସାମିପେ (୧୯୮୨), ଜାରୁଖେ ଦିଭା (୨୦୦୧) ଏବଂ ଗୁଲାଲ ଆନେ ଗୁଞ୍ଜର ସମ୍ପାଦନା କରିଥିଲେ । ପରମ ସାମିପେ ତାଙ୍କର ଲୋକପ୍ରିୟ ପ୍ରାର୍ଥନା ସଂଗ୍ରହ ଥିଲା । ସେ ଲୌରା ଇନଗଲ୍ସ ୱାଇଲ୍ଡରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଭସନ୍ତ ଆଭସେ (୧୯୬୨) ଭାବରେ ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ ।

ପୁରସ୍କାର
କାପଡିଆ ଗୁଜରାଟୀ ସାହିତ୍ୟ ପରିଷଦ ଏବଂ ଗୁଜରାଟ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀରୁ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଚନ୍ଦ୍ର ତାରା ବିକାଶ ବାଦଲ ତାଙ୍କୁ ଗୁଜରାଟ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ଜିତାଇଥିଲା । ସେ ୧୯୮୫ ମସିହାରେ ସତ୍ ପାଗାଲା ଆକ୍ସମା ପାଇଁ ଗୁଜରାଟୀ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ସେ ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ଧନଜୀ କାଞ୍ଜୀ ଗାନ୍ଧୀ ସୁଭର୍ନା ଚନ୍ଦ୍ରକ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।

ଆଧାର