Sovesh/autoresearch-or huggingface dataset:
ଦେବଦାସ ୨୦୨୩ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ମଞ୍ଚସ୍ଥ ଏକ ନାଟକ । ଦେବଦାସ ଛୋଟରାୟ ଏହି ନାଟକଟି ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହାର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଦେବ ମେହେର । ଏହି ନାଟକଟିର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ଅରୋନିମା ଏଣ୍ଟରଟେନ୍‌ମେଣ୍ଟ ।

ଏହି ନାଟକର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ରାଣ ଜୟ, ଶୀତଲ ପାତ୍ର ଓ ବିଏମ୍ ବୈଶାଳୀ । ଏହା ପ୍ରଥମେ ୨୦୨୩ ମସିହାର ଅପ୍ରେଲ ୨୭ ତାରିଖରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରସ୍ଥିତ ରବୀନ୍ଦ୍ର ମଣ୍ଡପରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା ।

ଅଭିନୟ 

 ରାଣ ଜୟ - ଦେବ
 ଶୀତଲ ପାତ୍ର - ପାର
 ବିଏମ୍ ବୈଶାଳୀ - ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ

ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତ 

ଏହି ନାଟକଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଓମପ୍ରକାଶ ମହାନ୍ତି । ସୁସ୍ମିତା ଦାସ, ଦେବସ୍ମିତା ମିଶ୍ର, ଅରବିନ୍ଦ ଦତ୍ତ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି ନାଟକଟିରେ କଣ୍ଠଦନା କରିଥିଲେ ।

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର 
 

ଓଡ଼ିଆ ନାଟକ
ଅଜିତ ପାଲ ସିଂହ, (ଜନ୍ମ ୧ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୪୭), ପଞ୍ଜାବର ସଂସାରପୁର ଅଞ୍ଚଳର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ପେଶାଦାର ହକି ଖେଳାଳୀ । ସେ ଭାରତୀୟ ହକି ଦଳର ଅଧିନାୟକ ଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ୧୯୭୦ ମସିହାରେ ଅର୍ଜୁନ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା । ସେ ୧୯୭୫ ମସିହାରେ କୁଆଲା ଲୁମ୍ପୁର, ମାଲେସିଆରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିବା ବିଶ୍ୱକପ ହକି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଭାରତୀୟ ଦଳର ଅଧିନାୟକ ଥିଲେ ।

ସେ ୧୯୮୬ରୁ ୧୯୭୬ ମଧ୍ୟରେ ତିନିଥର ଅଲିମ୍ପିକ୍‌ସରେ ଭାରତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଦୁଇ ଅଲିମ୍ପିକ୍‌ସରେ କାଂସ୍ୟ ପଦକ ପାଇଥିଲେ । ସେ ୨୦୧୨ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଅଲିମ୍ପିକ୍‌ସ ପାଇଁ ଭାରତର ମୁଖ୍ୟ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ । ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ କୌଣସି ଖେଳାଳୀକୁ ଏହି ଅଧିକାର ଦିଆଯାଇଥିଲା, କାରଣ ଏହା ପୂର୍ବରୁ କୌଣସି ରାଜନୀତିକ ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ପଦାଧିକାରୀ ଏଥିରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଉଥିଲେ । ମାତ୍ର ସେ ଭାରତର ଅଭିନୟକାରୀ ମୁଖ୍ୟ ଥିଲେ । ସ୍ପଣ୍ଡିଲାଇଟିସ କାରଣରୁ ସେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାକୁ ଯାଇ ପାରିନଥିଲେ । ଭାରତୀୟ ଅଲିମ୍ପିକ ସଂଦଠନର ୭ ଜଣ କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଅପ୍ରେଲ ୨୦୧୨ରେ ଅଜିତ ପାଲ ସିଂହଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ବଛା ଯାଇଥିଲେ । ସେ ମଧ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ମାତା ପ୍ରକାଶ କୌର କପ୍ ପାଇଁ ସର୍ବ ଭାରତୀୟ ବଲ‌ୱନ୍ତ ସିଂହ ହକି ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ଆୟୋଜକ ସଭ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଯାହା ପ୍ରତିବର୍ଷ ୧୬ ବର୍ଷରୁ କମ୍ ବାଳକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥାଏ । ସେ ବେସାମରିକ ଉପାଧୀ ପଦ୍ମଶ୍ରୀରେ ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧିତ ହୋଇଥିଲେ ।

ପିଲାଦିନ 
ଅଜିତ ପାଲ ୧ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୪୭ରେ ପଞ୍ଜାବର ଜଳନ୍ଧର ସେନା ଛାଉଣୀ ନିକଟରେ ସଂସାରପୁର ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଯାହା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହକି ଖେଳାଳୀଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ରୂପେ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜିଥିଲା । ଏହି ଗ୍ରାମ ବ‌ହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ହକି ଖେଳାଳୀଙ୍କ ଗ୍ରାମ ଅଟେ ।

ଘରୋଇ ହକି
୭/୮ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କ ଦାଦା ଏକ ହକି ବାଡି ଧରାଇଥିଲେ । ସେ କ୍ୟାଣ୍ଟନମେଣ୍ଟ ଉଚ୍ଚ ମାଧ୍ୟମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ, ଜଳନ୍ଧରରେ ପଢ଼ିଥିଲେ । ସେ ୧୬ ବର୍ଷ ବୟସରେ ୧୯୬୩ରେ ପଞ୍ଜାବ ରାଜ୍ୟ ବିଦ୍ୟାଳୟ ହକି ଦଳରେ ଥିଲେ । ପ୍ରଥମେ ସେ ଫୁଲ ବ୍ୟାକ୍ ସ୍ଥାନ (Full Back position)ରେ ଖେଳୁଥିଲେ ।୧୯୬୪ରେ ସେ ଲୀଲାପୁର ଖାଲସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହେଲେ । ସେଠାରେ ୪ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପଞ୍ଜାବ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ନିଜ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ୩ ଥର ଜିତାଇଥିଲେ । ଏହିଠାରେ ସେ ଫୁଲ୍ ବ୍ୟାକ୍‌ରୁ ସେଣ୍ଟର ହାଫ୍ (Center Half), ନିଜ ମୂଳ ସ୍ଥାନ‌କୁ ଯାଇଥିଲେ । ୧୯୬୬ରେ ସେ ପଞ୍ଜାବ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ହକି ପ୍ରତିଯୋଗିଟାର ଅଧିନାୟକ ହେଲେ ଓ ୧୯୬୮ରେ ଭାରତୀୟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କଲେ ।

ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ହକି
ଅଜିତ ପାଲ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ୧୯୬୦ରେ ବମ୍ବେଠାରେ ଖେଳିଥିଲା । ସେ ୧୯୬୬ରେ ଜାପାନ ଯାଇଥିବା ଭାରତୀୟ ଦଳରେ ଥିଲେ । ଏହା ପରବର୍ଷ ପ୍ରି-ଅଲିମ୍ପିକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପୁଣିଥରେ ସେ ୧୯୬୮ ମସିହାରେ ମେକ୍ସିକୋ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଭାଗନେଇଥିଲେ । ଯଦିଓ ଭାରତୀୟ ଦଳ ଏଥିରେ ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଥିଲା, ତେବେ ଅଜିତଙ୍କ ଖେଳ ଉଚ୍ଚମାନର ଥିଲା । ସେ ୧୯୭୦ ମସିହାରେ ବ୍ୟାଙ୍ଗକ‌କ୍ ଏସୀୟ କ୍ରୀଡାରେ ଭାଗନେଇଥିଲେ ଓ ୧୯୭୧ରେ ସିଙ୍ଗାପୁରରେ ହୋଇଥିବା ଶୁଆନ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପରେ ୧୯୭୪ ତେହରାନ ଏସୀୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଅଧିନାୟକ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ । ଉଭୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଭାରତୀୟ ଦଳ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ଜିତିଥିଲା । ସେ ୧୯୭୨ ମସିହା ମୁନିଚ ଅଲିମ୍ପିକ୍‌ସରେ ଭାଗନେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଭାରତୀୟ ଦଳ କାଂସ୍ୟ ପଦକ ଜିତିଥିଲା । ସେ ୧୯୭୫ରେ କୁଆଲା ଲୁମ୍ପୁରଠାରେ ହୋଇଥିବା ବିଶ୍ୱ ହକି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଭାରତୀୟ ଦଳର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇ ବିଜୟ ଦେଇଥିଲେ । ମାତ୍ର ୧୯୭୪ ମଣ୍ଟ୍ରିଲ ଅଲିମ୍ପିକ୍‌ସରେ ଭାରତୀୟ ଦଳ ଅତି ଖରାପ ଖେଳି ୭ମ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଥିଲା । ଏହି ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ପରେ ୧୯୮୦ ମସିହାରେ କରାଚୀରେ ଚମ୍ପିଅନସ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ନିଜ ଶେଷ ଖେଳ ଖେଳି ଅଜିତ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଖେଳରୁ ଅବସର ନେଇଥିଲେ । ତେବେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଖେଳରୁ ଅବସର ପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଘରୋଇ ଖେଳରେ ସୀମା ସୁରକ୍ଷା ବାହିନୀ ତରଫରୁ ହକି ଖେଳୁଥିଲେ ।

ପୁରସ୍କାର
ଭାରତୀୟ ହକିକୁ ସଫଳ ଅବଦାନ ପାଇଁ, ଅଜିତଙ୍କୁ ୧୯୭୦ରେ ଅର୍ଜୁନ ପୁରସ୍କାର ଓ ୧୯୯୨ରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ଦିଆ ଯାଇଥିଲା ।

ଆଧାର

୧୯୪୭ ଜନ୍ମ
ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ
ଅର୍ଜୁନ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ
ଭାରତୀୟ ହକି ଖେଳାଳି
ପରଟା (ଉର୍ଦ୍ଦୁ: پراٹھا, ତାମିଲ: பராட்டா) ଭାରତୀୟ ରୁଟିର ବିଶିଷ୍ଟ ରୂପ ଅଟେ । ଏହା ଉତ୍ତର ଭାରତରେ ଯେତେ ଲୋକପ୍ରିୟ, ପାଖାପାଖି ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ ମଧ୍ୟ ସେତିକି ଲୋକପ୍ରିୟ ଅଟେ । ବାସ ଫରକ ଏତିକି ଯେ, ଉତ୍ତର ଭାରତରେ ଅଟାରେ ପରଟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥାନ୍ତି ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣରେ ମଇଦାରେ ପରଟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥାନ୍ତି । ପ୍ରତିଦିନ ଉତ୍ତରୀ ଭାରତୀୟ ମହାଦ୍ୱୀପରେ ଲୋକମାନେ ସକାଳ ଭୋଜନରେ ପରଟା ହିଁ ଖାଇଥାନ୍ତି । ଉତ୍ତରରୁ ଦକ୍ଷିଣ ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ପଶ୍ଚିମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ ଖାଦ୍ୟରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ। ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏହା ଟିକେ ତୈଳ ଯୁକ୍ତ ଥିବା କାରଣରୁ ସୀମିତ ମାତ୍ରାରେ ଉପଭୋଗ କରାଯାଇ ପାରେ ।  

ପରଟା ପାଖାପାଖି ରୁଟି ପରି ତିଆରି କରାଯାଏ । ଫରକ କେବଳ ଏତିକି ଯେ, ରୋଟିକୁ ତାୱାରେ ସେକିବା ପରେ ପୁନଶ୍ଚ ଜାଲି ଉପରେ ରଖାଯାଇ କିଛି ସମୟ ଫୁଲେଇ ବାକୁ ଦିଆଯାଏ କିନ୍ତୁ ପରଟାକୁ କେବଳ ତାୱା ଉପରେ ଘିଅ କିମ୍ବା ତେଲ ଦେଇ ସେକାଯାଏ । ପରଟା ଶବ୍ଦ ଉପରୀ+ଅବର୍ତରୁ ଆସିଛି । ଉପରୀମାନେ ଉପର ଏବଂ ଅବର୍ତ୍ତମାନେ ଚାରିପଟେ ବୁଲେଇବା । କେବଳ ତାୱାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରୁଟି କିମ୍ବା ପରଟାକୁ ସେକିବାର ବିଧିକୁ ଲକ୍ଷ ରଖାଯାଉ । ଏହାକୁ ସମତାପ ମିଳିବା ପାଇଁ ଏହାକୁ ଲଗାତାର ଉପର ପଟୁ ବୁଲେଇ-ଲେଉଟେଇ ସେକାଯାଏ । ଫୁଲକା ପରି ପରଟାର ଧାର ଫୁଲେନାହିଁ , କେବଳ ମଝି ପରସ୍ତ ଫୁଲିଥାଏ । ସିଧା ଶବ୍ଦରେ ପର୍ତ ଯୁକ୍ତ ଅଟାର ବ୍ୟଞ୍ଜନ= ପର୍ତ+ଅଟା = ପରଟା = ପରଠା ।

ଭାରତ ଏବଂ ବିଦେଶରେ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ବହୁ ପ୍ରଚଳିତ । ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ କେରଳ ପରଟା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଟେ । ଏହାକୁ ସେଠାରେ ପ୍ରୋଟ୍ଟା କୁହାଯାଏ । ଏଥିରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଚିକ୍କଣ ସହିତ ବହୁତ ପତ୍ର ରହିଥାଏ । ପରଟାକୁ ଭାରତୀୟ ଲୋକ ମାଲେସିଆ ଏବଂ ମାରିଶସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଇଥିଲେ , ଯେଉଁଠାରେ ଏହାକୁ ଫରାଟା ଏବଂ ସିଙ୍ଗାପୁରରେ ରୁଟି କନାଈ କିମ୍ବା ରୁଟି ପ୍ରାଟା କୁହାଯାଏ । ମିଆଁମାରରେ ଏହାକୁ ପଲାତା କୁହାଯାଇଥାଏ । 

ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀ ରୋଷେଇ ଘରେ ବହୁ ପ୍ରକାର ପରଟା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ । ସବୁଠାରୁ ସହଜ ସାଧା ପରଟା ହୋଇଥାଏ । ସାଧା ପରଟା ମଧ୍ୟ ବହୁପ୍ରକାର ହୋଇଥାଏ , ଯେପରି ଗୋଲ ପରଟା, ତ୍ରିକୋଣ ପରଟା, ଚତୁର୍ଭୁଜ ପରଟା । ଏଥିରୁ ସର୍ବାଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ ଆଳୁ ପରଟା ଅଟେ । ବହୁ ଗୃହିଣୀ ବର୍ଷସାରା ମୌସମୀ ପରିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପଦାର୍ଥର ପରିବାରେ ଭରବା ପରଟା ତିଆରି କରିଥାନ୍ତି । ରୋଷେଇର ପ୍ରୟୋଗ ଧର୍ମିତାରେ ପରଟାର ବିବିଧତା ଲଗାତାର ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି । ଏହିରୂପେ ପରଟାର ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରକାର ଅଟେ :-

 ସାଧା ପରଟା -
 ଗୋଲ, ତ୍ରିକୋଣ, ଚତୁର୍ଭୁଜ
 ଲଚ୍ଛା ପରଟା
 ଲୁଣ, ଜୁଆଣିର ପରଟା
 ଚିନି ପରଟା
 ପୁଦିନା ପରଟା, ମେଥି, ପାଳକ ଆଦିକୁ ଅଟାରେ ମିଶାଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ ପରଟା  
 ଭରବା ପରଟା 
 ଆଳୁ ପରଟା
 ମୂଲି ପରଟା
 କୋବି ପରଟା
 ପିଆଜ ପରଟା
 ମିଶାମିଶି ପାରିବା ପରଟା
 ଛତୁ ପରଟା
 ପନିର ପରଟା
 ନବରତ୍ନ ପରଟା
 ମାଂସାହାରୀ
 କୀମା ପରଟା
 ମୁଗଲାଇ ପରଟା
 ଅଣ୍ଡା ପରଟା 

ଦିଲ୍ଲୀର ଚାନ୍ଦିନୀ ଚୌକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୁଗଲ କାଳରୁ ଆଜାଦି ପ୍ରାପ୍ତ ନାନାବାଇର ଏକ ବଜାର ଏବେ ପରଟା ଗଳି ନାମରେ ନାମରେ ପ୍ରଚଳିତ । ଏଠାରେ ବହୁ ପ୍ରକାର ପରଟା ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଳିଥାଏ । ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଭରବା ପରଟାର ଏକ ଅନ୍ତରଣ ହେଉଛି ପୁରନ ପୋଲି । ଏହା ମିଠା ହୋଇଥାଏ ।

ଗ୍ୟାଲେରି

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର 
 ପରଟା ରେ.ସି.ପି ଏବଂ ରୋଷେଇ ଭିଡିଓ  ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଡଟ କମ
 ଲଚ୍ଛା ପରଟାର ଭିଡିଓ

ଦକ୍ଷିଣ ଏସୀୟ ଖାଦ୍ୟ
କଣନ‌ଖା ବା ପାରୋନିକିଆ ରୋଗରେ ନ‌ଖ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଚମର ପ୍ରଦାହ ହୁଏ ।   ଏହା ହଠାତ୍ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଲାଲିମା, ଫୁଲା ଏବଂ ପୁଜ ସହିତ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇପାରେ, କିମ୍ବା ଧୀରେ ଧୀରେ ସାମାନ୍ୟ ଦରଜ, ଲାଲିମା, ଏବଂ ନଖ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇପାରେ ।  ବିଶି ଓ ମଝି ଆଙ୍ଗୁଠି ସାଧାରଣତଃ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥାଏ, ଯଦିଓ ହାତ ଓ ପାଦର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଙ୍ଗୁଠି ମଧ୍ୟ ଜଡିତ ହୋଇପାରେ ।  ଏହା ଜଟିଳ ହେଲେ ଆବସେସ୍ ହୋଇପାରେ । 

ଏହା ଜୀବାଣୁ, ଭୂତାଣୁ ବା କବକ ସଂକ୍ରମଣ  ହେତୁ ହୋଇପାରେ; ବାରମ୍ବାର ହାତ ଧୋଇଲେ କିମ୍ବା ନଖ କାମୁଡ଼ିଲେ କିମ୍ବା କିଛି ଔଷଧର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଯୋଗୁ ହୋଇପାରେ ।  ସ୍ଟଫିଲୋକୋକସ ଅରିଅସ ଜୀବାଣୁ ଯୋଗୁ ହେଲେ ସାଧାରଣତଃ ହଠାତ୍ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ ଓ କାଣ୍ଡିଡା ଆଲବିକାନ୍ଶ କାରଣରୁ ହେଲେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ ।  ସାମାନ୍ୟ ଆଘାତରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସଂକ୍ରମଣର ଆଶଙ୍କା ରହିଥାଏ । ସାଧାରଣ ପରୀକ୍ଷା କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇପାରେ ।

ତୀବ୍ର କଣନଖା ସାଧାରଣତଃ ଉଷୁମ ସେକ, ଆଣ୍ଡିବାୟୋଟିକ କିମ୍ବା ଚିରିବା ପରେ ପୂଜ ନିଷ୍କାସନଦ୍ୱାରା ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ ।   କ୍ରନିକ କଣନଖାରେ କ୍ଲୋଟ୍ରାଇମାଜୋଲ ଓ ବିଟାମେଥସସୋନ ଭଳି ଆଣ୍ଟଫଙ୍ଗାଲ ଓ କର୍ଟିକୋଷ୍ଟିରଏଡ ଦେଇ ଚିକିତ୍ସା କରିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ମୂଳ କାରଣକୁ ଏଡାଇବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ ।  ଏହା ହାତର ଏକ ସାଧାରଣ ସଂକ୍ରମଣ।  ମହିଳାମାନେ ପୁରୁଷଙ୍କ ତୁଳନାରେ ତିନି ଗୁଣ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଆଧାର 

ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Translated from MDWiki
ଅଦିତି ସିଂ ରଣା (ଜନ୍ମ ୧୫ ମଇ ୧୯୯୬, ଦିଲ୍ଲୀ, ଭାରତ) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ବନ୍ଧୁକଚାଳନା ଖେଳାଳି, ଯେ ୧୦ ମିଟର୍ ଏୟାର୍ ରାଇଫଲ୍, ୫୦ ମିଟର୍ ରାଇଫଲ୍ ୩ ପୋଜିସନ୍ ଓ ୫୦ ମିଟର୍ ରାଇଫଲ୍ ପ୍ରୋନ୍ ବିଭାଗରେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀତା କରନ୍ତି । ଅଦିତି ୨୦୧୪ ମସିହାରୁ ଭାରତୀୟ ବନ୍ଧୁକଚାଳନା ଦଳର ସଦସ୍ୟ ହୋଇ ଆସୁଛନ୍ତି । ସେ ୨୦୧୫ ଓ ୨୦୧୬ରେ ବିଶ୍ୱ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ କ୍ରୀଡାରେ ଭାରତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ ।

୨୦୧୬ରେ ଆଜର୍‌ବେଇଜାନ୍‌ର ଗବାଲାଠାରେ ଆଇଏସ୍ଏସ୍ଏଫ୍ କନିଷ୍ଠ ବିଶ୍ୱ କପ୍‌ରେ ୫୦ ମିଟର୍ ରାଇଫଲ୍ ୩ ପୋଜିସନ୍ ମହିଳା ବିଭାଗରେ ଦଳଗତ ବିଭାଗରେ କାଂସ୍ୟ ପଦକ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ ।

ସେ ୬୦ତମ ଜାତୀୟ ବନ୍ଧୁକଚାଳନା ପ୍ରତିଯୋଗିତା, ପୁନେ, ୨୦୧୬ରେ ହରିଆନାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ ଓ ୫୦ ମିଟର୍ ୩ ପୋଜିସନ୍ କନିଷ୍ଠ ମହିଳ ବିଭାଗରେ ଜାତୀୟ ଚାମ୍ପିଆନ୍ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସର୍ବମୋଟ ୬ଟି ପଦକ ଜିତିଥିଲେ ।

ସେ ୨୦୧୬ରେ ୨ଟି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଜିତି ସର୍ବଭାରତୀୟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଚାମ୍ପିଆନ୍ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ସେଣ୍ଟ୍ ଷ୍ଟିଫେନ୍‌ସ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ଅଧିନାୟକତ୍ୱ କରିଥିଲେ ।

ଆଦ୍ୟ ଜୀବନ
ଅଦିତି ତାଙ୍କର ବିଦ୍ୟାଳୟ ଜୀବନ ଡିପିଏସ୍ ଇଣ୍ଟର୍‌ନ୍ୟାସ୍‌ନାଲ୍, ସାକେତ୍, ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀରୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଓ ସେଣ୍ଟ୍ ଷ୍ଟିଫେନ୍‌ସ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ, ଦିଲ୍ଲୀରୁ ସ୍ନାତ୍ତକ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।

ଆଧାର




୧୯୯୬ ଜନ୍ମ
ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
21st-century Indian women
ISSF rifle shooters
Indian female sport shooters
Sportswomen from Haryana
Sport shooters from Haryana
ବିଜେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ବେନିୱାଲ  (ଜନ୍ମ ୨୯ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୮୫) ହେଉଛନ୍ତି ଭାରତରେ ଜନ୍ମିତ ଜଣେ ପେଷାଦାର କୁସ୍ତି ଖେଳାଳି ତଥା ଜଣେ ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ।

ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ 
ବିଜେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ୨୯ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୮୫ ଦିନ ହରିୟାନାର ଭିୱାନୀ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ କାଲୁୱାସ ନାମକ ଗ୍ରାମରେ ଏକ ଜାଟ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପିତା ମହିପାଲ ସିଂହ ବେନିୱାଲ ହରିୟାନା ରୋଡୱେର ଜଣେ ଗାଡିଚାଲକ । ବିଜେନ୍ଦ୍ର ତଥା ତାଙ୍କ ବଡ଼ଭାଇ ମନୋଜର ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଖର୍ଚ୍ଚ ତୁଲାଇବାକୁ ପିତାଙ୍କୁ ଅଧିକା କାମ କରିବାକୁ ପଡୁଥିଲା ।  ବିଜେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା ନିଜ ଗ୍ରାମ କାଲୁୱାସରେ ଶେଷ କରି ମାଧ୍ୟମିକ ଶିକ୍ଷା ଭିୱାନୀରେ ଲାଭ କଲେ ଏବଂ ପରିଶେଷରେ ଭିୱାନୀସ୍ଥିତ ବୈଶ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କଲେ ।

୧୯୯୦ ମସିହାରେ କୁସ୍ତି ଖେଳାଳି ରାଜ କୁମାର ସାଂଗୱାନ ଅର୍ଜୁନ ପୁରସ୍କାର ପାଇବା ପରେ ଭାରତରେ କୁସ୍ତି ଖେଳ ପ୍ରତି ଲୋକଙ୍କ ଆଗ୍ରହ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା । ବିଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଡ଼ ଭାଇ ମଧ୍ୟ ଜଣେ କୁସ୍ତି ଖେଳାଳି ଥିଲେ । ତେଣୁ ବିଜେନ୍ଦ୍ର କୁସ୍ତି ଖେଳ ଶିକ୍ଷା କରିବାପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ କଲେ । ଇତି ମଧ୍ୟରେ ବିଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଡ଼ ଭାଇ ମନୋଜ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ କୁସ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ ଯୋଗୁଁ ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟବାହିନୀରେ ୧୯୯୮ ମସିହାରେ ଏକ ଚାକିରୀ ପାଇବା ଯୋଗୁଁ ସେ ମଧ୍ୟ ସାନ ଭାଇ ବିଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୁସ୍ତି ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଅର୍ଥ ଯୋଗାଇଦେବାକୁ ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କଲେ ।  ବିଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପିତାମାତା ମଧ୍ୟ ବିଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇ କୁସ୍ତିରେ ନିଜ କ୍ୟାରିଅର ଗଢିବା ପାଇଁ ବିଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ ।

ଭିୱାନୀସ୍ଥିତ ବକ୍ସିଂ କ୍ଳବରେ ,ଯେଉଁଠି ପୂର୍ବତନ ଜାତୀୟ ସ୍ତରର କୁସ୍ତି ଖେଳାଳି ଜଗଦୀଶ ସିଂ ନିଜର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିଥିଲେ, ସେ ତାଙ୍କର କୁସ୍ତି ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଖାଲି ସମୟରେ ସେ ମଧ୍ୟ ମଡେଲିଂ କରି ନିଜ ପାଇଁ ଅର୍ଥ ଯୋଗାଡ କରିପାରୁଥିଲେ । ତେବେ ବିଜେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ସ୍ତରୀୟ ଏକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ଲାଭ କରି ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷତାର ପ୍ରମାଣ ଦେଇଥିଲେ । ୨୦୦ ମସିହରେ ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ସେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଲାଭ କରିଥିଲେ  । ୨୦୦୩ରେ ସେ ସର୍ବ ଭାରତୀୟ ଯୁବ କୁସ୍ତି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଚମ୍ପିୟନ ହେଲେ । ତେବେ  ଜଣେ ଜୁନିୟର କୁସ୍ତି ଖେଳାଳି ହୋଇ ମଧ୍ୟ ୨୦୦୩ରେ ଆଫ୍ରୋ-ଏସିୟାନ ଗେମସରେ ଭାଗ ନେଇ ସେ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ଲାଭ କରିବା ପରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିପାରିଥିଲେ ।

କ୍ରୀଡ଼ା କ୍ଷେତ୍ରରେ କୃତି 
ଜାନୁୟାରୀ ୨୦୧୦ରେ ଭରତୀୟ କ୍ରୀଡାକ୍ଷେତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ନିମିତ୍ତ ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଛି । ପରେ ପରେ ଚୀନରେ ସେ " invitational Champions of Champions boxing tournament"ରେ ଭାଗ ନେଇ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ଲାଭ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୦ରେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ କମନୱେଲଥ ଚମ୍ପିଅନସ ବକ୍ସିଙ୍ଗ ଟୂର୍ଣ୍ଣାମେଣ୍ଟରେ ସେ ଇଂଲଣ୍ଡର ଫ୍ରାଙ୍କ ବୁଗୁଲିଓନିଙ୍କୁ ୧୩-୩ରେ ହରାଇ ସ୍ୱର୍ଣ୍ନ ପଦକ ଲାଭ କରିଥିଲେ ।

୨୦୧୨ରେ ଅନୁଷ୍ଥିତ ସମର ଅଲିମ୍ପିକସରେ ସେ କାଜକସ୍ଥାନର ଡାନାବେକ ସୁଝାନୋଭଙ୍କୁ ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟମ ବର୍ଗ କୁସ୍ତିରେ ହରାଇ ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ୧୬ତମ ରାଉଣ୍ଡକୁ ଉନ୍ନିତ ହେଲେ ଏବଂ ତାପରେ ଆମେରିକାର ଟେରେଲ ଗାଉସାଙ୍କୁ ହରାଇ ପ୍ରି-କ୍ୱାଟର ଫାଇନାଲକୁ ଉନ୍ନିତ ହେଲେ । ତେବେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ରାଉଣ୍ଡରେ ସେ ଉଜବେକିସ୍ଥାନର ଅବ୍ବାସ ଆଟୋଭଙ୍କଦ୍ୱାରା ୧୩-୧୭ରେ ପରାଜିତ ହେଲେ । ୨୦୧୪ରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ କମନୱ୍ୱେଲଥ ଗେମରେ ସେ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ହାସଲ କରିବାକୁ ସକ୍ଷ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ।

ଆଧାର

ଅଧିକ ତଥ୍ୟ 

୧୯୯୦ ଜନ୍ମ
ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ରୱଶନ ଜାମିଲ (୮ ମଇ ୧୯୩୧ - ୧୪ ମଇ ୨୦୦୨) ଜଣେ ବାଂଲାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଏବଂ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ନୃତ୍ୟ ବର୍ଗରେ ଏକ୍ୟୁଶି ପଦକ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା । ଏବଂ ନୟନମଣି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ଭୂମିକା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ୧୯୭୬ ମସିହାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହାୟକ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ବାଂଲାଦେଶ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।

ପ୍ରାଥମିକ ଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା 
ଜାମିଲ ୧୯୩୧ ମସିହାର ମଇ ମାସ ୮ ତାରିଖରେ ଢାକାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଅବଦୁଲ କରିମ । ସେ ମାଟ୍ରିକ୍ ପାସ୍ କରିବା ପରେ ୱରିସ୍ଥିତ ଶିଳ୍ପକଳା ଭବନରେ ପାଠପଢ଼ିଥିଲେ । ସେ ପରେ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷକ ଗଣେଶ ନାଥଙ୍କୁ (ପରେ  ଗୌହର ଜାମିଲ) ୧୯୫୨ ମସିହାରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ଏହି ଦମ୍ପତ୍ତି ସେତେବେଳେ ୧୯୫୯ ମସିହାରେ ଜାଗୋ ଆର୍ଟ ସେଣ୍ଟରର ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ ।

ବୃତ୍ତି 

୧୯୬୫ ମସିହାରେ ସେ ଜଣେ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଦୂରଦର୍ଶନରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ପାଖାପଖି ୩୦୦ରୁ ଅଧିକ ଦୂରଦର୍ଶନ ନାଟକରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରୁ ରକ୍କୁଷି, ପାଲାବଦଲ ଏବଂ ଶକଲ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ ।

ସେ ପ୍ରାୟ ୨୦୦ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ଅଲିବାବା ଚାଲିଶ୍ ଚୋର୍ ।

ପୁରସ୍କାର 

 ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହାୟକ ଅଭିନେତ୍ରୀ ପାଇଁ ବାଂଲାଦେଶ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର (୧୯୭୬)
 ବାଂଲାଦେଶ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସାମ୍ବାଦିକ ସଂଘ ପୁରସ୍କାର
 ତାରକାଲୋକ ପୁରସ୍କର
 ଏକ୍ୟୁଶି ପଦକ (୧୯୯୫)

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର 

 
ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ
୨୦୦୨ ମୃତ୍ୟୁ
୧୯୩୧ ଜନ୍ମ
ସରିଲା (Hindi सरीला)ଏକ ପୂର୍ବତନ ରାଜକୀୟ ରାଜ୍ୟ । ଏହା ବ୍ରିଟିଶ ସମୟରେ ଏକ ଧୀନସ୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା । ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ଏହା ଉତ୍ତରାଞ୍ଚଳ ରାଜ୍ୟ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶର ହମୀରପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ଏକ ପଞ୍ଚାଯତ ହିସାବରେ ରହିଛି ।

ଭୌଗୋଳିକ ସ୍ଥିତି 
ସରିଲାର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥାନ . ଏହାର ପତ୍ତନ ହାରାହାରି 423 ଫୁଟ ଓ ଏହା ରଥ-ଜଳପୁର ରାସ୍ତାରେ ରଥଠାରୁ 28 କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।

ଜନସଂଖ୍ୟା 
 2001 ଜନଗଣନାରେ ସରିଲାର ଜନସଂଖ୍ୟା 17.858 ରହିଥିଲା । ତାହା ମଧ୍ୟରୁ ପୁରୁଷ 53% ଥିବା ବେଳେ ମହିଳା 47% ଥିଲେ ଓ ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାର 49% ଥିଲା । ଜନସଂଖ୍ୟାର 17% 6 ବର୍ଷରୁ କମ ଥିଲେ । 
Articles containing potentially dated statements from 2001
All articles containing potentially dated statements

ଇତିହାସ 
ବୁନ୍ଦେଲା ରାଜା ବଂଶର ମହାରାଜା ଛତ୍ରସାଲ 17 ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ବୁନ୍ଦେଳଖଣ୍ଡ ଅଞ୍ଚଳର ବହୁ ଅଞ୍ଚଳ ଅଧିକାର କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପୌତ୍ର ରାଜା ପାହାର ସିଂହ , ଯିଏ ଯାଇତପୁରର ରାଜା ଥିଲେ , ସେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ପାଇଥିଲେ । ଏଠାରେ ସେ ସରିଲା ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କରି 1755ରେ ହିନ୍ଦୁ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ । ଏହି ରାଜ୍ୟର ଆୟତନ 91 ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ଥିଲା । 

1807ରେ ସରିଲା ରାଜ୍ୟ ବ୍ରିଟିଶ ଅଧୀନ ରାଜ୍ୟ ହେଇ ରହିଲା ଓ9 ବୁନ୍ଦେଳଖଣ୍ଡ ଏଜେନ୍ସିଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଲା । ରାଜ୍ୟ 1050ରେ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତ ରାଜ୍ୟ ସଂଘ ସହ ମିଶ୍ରଣ ହେଲା ।

ରାଜା ସମୂହ 
 Raja AMAN Singh, 1st Raja of Sarila 1755/1788, son of Raja Pahar Singh of Jaitpur, died 1778
 Raja TEJ Singh, 2nd Raja of Sarila 1788/1818, son of the above
 Raja ANIRUDH Singh, 3rd Raja of Sarila 1818/1842, son of the above
 Raja HINDUPAT Singh, 4th Raja of Sarila 1842/1871, died childless
 Raja KHALLAK Singh, 5th Raja of Sarila 1871/1882, son of Kunwar Samar Singh, son of Kunwar Bakht Singh (a descendant of Raja Jagatraj Singh of Jaitpur), was adopted to the Sarila gaddi (throne), died 1882
 Raja PAHAR Singh, 6th Raja of Sarila 1882/1898, born 1875, son of the above, died 1898
  .... -Regent 11 Sep 1898 - 5 Nov 1919 
 Raja MAHIPAL Singh Ju Deo, 7th and last ruling Raja of Sarila 1898/1983, C.S.I. [cr.1939], born posthumously 11th September 1898 as son of the above, invested with ruling powers 5th November 1919; represented small princely states at the First and Second Indian Round Table Conferences in London 1931 and 1932; Secretary of the General Council and Working Committee, Daly College; he signed the Instrument of Accession of Sarila State to the Indian Union in 1947 and the merger Agreement of 1948, by which he gave up the dynasty's powers, Sarila State ceased to exist and later merged into Uttar Pradesh; died 1983.

ଏଇତିହାସିକ ସ୍ଥଳ ସବୁ 
ରାଜ୍ୟରେ ଅନେକ ପ୍ରାଚୀନ ଦୁର୍ଗ , ରାଜମହଳ , ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ରହିଛି 
 ଶ୍ରୀ ଶଈଲେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ଏକ ବହୁ ପୁରାତନ ମନ୍ଦିର । ଏଠାରେ ମହା ଶିବରାତ୍ରି ଦିନ ଶିବ ବିବାହ ଉତ୍ସବ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ । ନିକଟ ଅଞ୍ଚଳରୁ ବହୁ ଜନସମାଗମ ହେଇଥାଏ । 
 ମାଁ କଲିଙ୍କ ମନ୍ଦିର କାଳକୀ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବିଖ୍ୟାତ ।

ଆଧାର

ବାହାର ଲିଙ୍କ 
 Indian Princely States on www.uq.net.au as archived on web.archive.org, with coats of arms and genealogy
 IndianRajputs, with coats of arms, Google map and genealogy
 WorldStatesmen - India - Princely States K-Z
[[Category:Cities and towns in Hamirpur district, Uttar Pradesh]
ସୌରଭ ଦୁବେ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତା, ଯିଏକି ମୁଖ୍ୟତଃ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶନରେ କାମ କରନ୍ତି । ସେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଧାରାବାହିକରେ ଜବାହାରଲାଲ ନେହେରୁଙ୍କ ଭୂମିକାରେ, ଅପହରନ୍, କାଇରୀ - ରିସ୍ତା ଖଟା ମିଠା ଆଦି ପାଇଁ ବେଶ୍ ଜଣାଶୁଣା ।

ଅଭିନୀତ କଥାଚିତ୍ର 
 ୧୯୯୯: ସଂଘର୍ଷ
 ୨୦୦୦: ହମାରା ଦିଲ୍ ଅପକେ ପାସ୍ ହୈ
 ୨୦୦୨: ଦି ଲିଜେଣ୍ଡସ୍ ଅଫ୍ ଭଗତ ସିଂହ
 ୨୦୦୩: ଦମ୍
 ୨୦୦୩: ବୋର୍ଡ଼ର୍ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନ୍ କି
 ୨୦୦୩: ତେରେ ନାମ୍
 ୨୦୦୪: ଦିୱାର୍: ଲେଟ୍‌ସ୍ ବ୍ରିଙ୍ଗ୍ ଆୱାର୍ ହିରୋସ୍
 ୨୦୦୫: ବ୍ଲାକ୍‌ମେଲ୍
 ୨୦୦୫: ସରକାର୍
 ୨୦୦୫: ୟାହାଁ
 ୨୦୦୫: ଅପହରନ୍
 ୨୦୦୫: କ୍ୟୁଁ କି
 ୨୦୦୭: ଧନ୍ ଧନା ଧନ୍ ଗୋଲ୍
 ୨୦୦୮: ବ୍ଲାକ୍ ଆଣ୍ଡ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍
 ୨୦୦୯: ୪୨ କି.ମି.
 ୨୦୧୦: ଏ ଫ୍ଲାଟ୍
 ୨୦୧୦: ଆଦା... ଏ ୱେ ଅଫ୍ ଲାଇଫ୍
 ୨୦୧୧: ମୋନିକା
 ୨୦୧୧: କ୍ୟା ୟହି ସଚ୍ ହୈ
 ୨୦୧୨: ହେଟ୍ ଷ୍ଟୋରୀ
 ୨୦୧୨: ରିୱାୟତ୍
 ୨୦୧୩: ମଛଲି ଜଲ୍ କି ରାନୀ ହୈ
୨୦୧୩: ଫୋର୍ ଟୁ କା ୱାନ୍

ୱେବ୍ ସିରିଜ୍ 
୨୦୨୦: ଟ୍ୱିଷ୍ଟେଡ୍ ୩
୨୦୨୨: ମାଇ: ଏ ମଦର୍ସ୍ ରେଜ୍ (ରଘୁ)

ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ 

 ୧୯୯୬: ୟୁଗ୍ (ମହମ୍ମଦ ଅଲି ଜିନ୍ନା)
 ୧୯୯୮: ୱୋ (ପିଣ୍ଟୋ, ଜୁଲିଙ୍କ ଜେଜେବାପା)
 ୨୦୦୨: ୧୮୫୭ କ୍ରାନ୍ତି (ରାଜ ପୁରୋହିତ)
 ୨୦୧୦-୨୦୧୨: ଶଶୁରାଲ୍ ଗେନ୍ଦା ଫୁଲ୍ (ପାନ୍ନାଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁର)
 ୨୦୧୨: କାଇରୀ - ରିସ୍ତା ଖଟା ମିଠା
 ୨୦୧୩: ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ (ଜବାହାରଲାଲ ନେହେରୁ)
 ୨୦୧୪: ଦାରିବା ଡାଏରୀ
 ୨୦୧୭: କାଲ୍ ଭୈରବ ରହସ୍ୟ (ଗୌରୀର ବାପା)

ଆଧାର

ବାହାର ଲିଙ୍କ୍ 

 
ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା
ହିନ୍ଦୀ ଦୂରଦର୍ଶନ ଅଭିନେତା
ମେଘ ଓ ଜଳର ନାରୀ ସ୍ୱରୂପ ବା ଆତ୍ମାକୁ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଏବଂ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ - ସଂସ୍କୃତିରେ ବିଦ୍ୟାଧରୀ ବା ଅପସରା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି। ଅପସରାମାନେ ଦେବଲୋକର ବାସିନ୍ଦା। ସେମାନେ ବହୁବିଧ ବିଚିତ୍ର ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରିଣୀ। ସେମାନେ ଚିର-ଯୌବନା ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରୂପସୀ। ପୁଣି ନୃତ୍ୟ-ସଂଗୀତ କଳାରେ ନିପୁଣା। ସେମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ପତ୍ନୀ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭାରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ବିଭିନ୍ନ, ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ବଜାଉଥିବା ବେଳେ ଅପ୍ ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ-ସଂଗୀତ ପରିବେଷଣ କରନ୍ତି।  ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରୁଥିବାର ଉଲ୍ଲେଖ ବିଭିନ୍ନ ପୁରାଣ ପୃଷ୍ଠାରେ ମିଳେ। ଅପସରାମାନେ ନିଜର ଇଚ୍ଛା ମତେ ରୂପ ବଦଳାଇପାରନ୍ତି। ଦ୍ୟୁତ-କ୍ରୀଡ଼ାରେ ସେମାନେ ‘ଭାଗ୍ୟ’  ଅପସରାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ନ ମିଳିଲେ ଜୁଆରେ ଜିଣିବା ଅସମ୍ଭବ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ। ବିଶ୍ୱର ପ୍ରାୟ ସବୁ ସଂସ୍କୃତିରେ ଅପସରା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ନାମରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାରେ ଯାହା ‘ଅପସରା’, ପାଲୀ ଭାଷାରେ ତାହା ‘ଅଛରା’, ଖେମର ଭାଷାରେ ‘ତେପ୍ ଅପ୍ ସର’, ଭିଏତନାମିଜରେ ‘ଏ ବି ସା ଲା ତୁ’, ମାଲୟରେ ‘ବିଦାଦାରି’, ଥାଇରେ ‘ଆସସନ୍’ ଏବଂ ଚାଇନିଜ୍ରେ ‘ତିଆନୁ’ । ଭାରତୀୟ ନାଟ୍ୟଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରାଜସଭାରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଅପସରାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଛବିଶ। ସେମାନେ ହେଲେ – ମଞ୍ଜୁକେଶୀ, ସୁକେଶୀ, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ସୁଲୋଚନା, ସୌଦାମିନୀ, ଦେବଦତ୍ତା, ଦେବସେନା, ମନୋରମା, ସୁଦତୀ, ସୁନ୍ଦରୀ, ବିଗଗ୍ ଧା, ବିବିଧା, ବୁଦ୍ଧା, ସୁମଳା, ସନ୍ତତି, ସୁନନ୍ଦା, ସୁମୁଖୀ, ମାଗଧୀ, ଅର୍ଜୁନୀ, ସରଳା, କେରଳା, ଧୃତି, ନନ୍ଦା, ସୁପୁଷ୍କଳା, ସୁପୁଷ୍ପମାଳା ଏବଂ କଳଭା।  ଏମାନଙ୍କ ଭିନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଇଙ୍ଗିତରେ ବିଭିନ୍ନ ଅସମ୍ଭବକୁ ସମ୍ଭବ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଚାରି ପ୍ରମୁଖ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅପସରା ହେଲେ ଉର୍ବଶୀ, ରମ୍ଭା, ମେନକା ଏବଂ ତିଳୋତ୍ତମା ।

ଆଧାର

ବାହାର ତଥ୍ୟ

 Chinese Apsaras depicted in Dunhuang Caves
 Comparison of Khmer Apsaras and Devata 
 Costumes and Ornaments after the Devata of Angkor Wat by Sappho Marchal  - Book review
 Indian Devata at Rajarani Temple in Orissa 
 Japanese traditions of celestial maidens Tennin (apsara), Hiten (flying apsara), Tennyo (celestial maiden) & Karyobinga (bird body with angel head)
 Rice Goddesses of Indonesia, Cambodia and Thailand 
 Apsara Dance at Siem Reap, Cambodia
 Sanghyang Dedari, Balinese dance depicting bidadari (vidhyadari) celestial maiden

କଳା ଓ ସଂସ୍କୃତି
ଏକ ଭାରତୀୟ  ଅଟେ । ଏହା ହରିଆଣାର ପଞ୍ଚ୍କୁଲ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।

ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା 
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ,  ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୨୫୪୯୮ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୩.୫୬% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୬.୪୪% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୭୫.୭୫% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୧୦.୯୧% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୪୩.୦୦% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୨.୭୫% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୨.୫୧% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।

ଭାଷା 
ହିନ୍ଦୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା  ଅଟେ ।

ଆହୁରି ପଢନ୍ତୁ

ଆଧାର

ବାହାର ଲିଙ୍କ 

ହରିୟାଣାର ସହର
Check some error
ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ
Cleanup done
କୁବ୍ରା ନୋରଜାଇ (୧୯୩୨-୧୯୮୬) ଜଣେ ଆଫଗାନିସ୍ତାନର ରାଜନେତା ଥିଲେ । ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଯିଏକି ଦେଶର ସରକାରୀ ମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ। ୧୯୬୫-୧୯୬୯ ମଧ୍ୟରେ ଜନସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।

ଜୀବନୀ
ନୋରଜାଇ କାବୁଲରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ କାବୁଲ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ବିଜ୍ଞାନ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଲ୍ୟାସି ମାଲାଲାଇରେ ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ । ପରେ ସେ ଲ୍ୟାସି ମାଲାଲାଇକୁ ଫେରି ଏହାର ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ପରେ କାବୁଲ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ମହିଳା ଅଧ୍ୟାପିକା ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ସେ ଫ୍ରାନ୍ସକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ପ୍ୟାରିସ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଏକ ବର୍ଷ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ । ସେ ବାଳିକା ବିଦ୍ୟାଳୟ ପାଇଁ ବିଦ୍ୟାଳୟର ଇନ୍ସପେକ୍ଟର ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ କାବୁଲର ଫେମିନାଇନ ଚ୍ୟାରିଟେବୁଲ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟର ନିର୍ଦ୍ଧେଶକ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ହୋମ ଇକୋନୋମିକ କଲେଜର ଡେନ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।

ସେ ୟୁନେସ୍କୋ ଏବଂ ଡୁବଲୀନର ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ମହିଳା କଂଗ୍ରେସ ବୈଠକରେ ଜଣେ ଆଫଗାନିସ୍ତାନ ପ୍ରତିନିଧି ଥିଲେ । ୧୯୬୪ ମସିହାରେ ରାଜା ମହମ୍ମଦ ଜାହିର ଶାହା ତାଙ୍କୁ ଏକ ପରାମର୍ଶ ଦାତା କମିଟିରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ ଯାହା ୧୯୬୪ ମସିହା ସମ୍ବିଧାନର ଡ୍ରାଫ୍ଟର ସମୀକ୍ଷା କରିଥିଲା, ଯାହା ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଭୋଟ ଦେବାର ଏବଂ ନିର୍ବାଚନରେ ଛିଡା ହେବାର ଅଧିକାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା । ଅଗଷ୍ଟ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୬୫ ନିର୍ବାଚନ ପରେ ସେ ୧ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୬୫ ମସିହାରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହମ୍ମଦ ହାସିମ 
ମାଇୱାଣ୍ଡୱାଲଙ୍କଦ୍ୱାରା ଜନସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଆଫଗାନିସ୍ତାନର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ୧୯୬୯ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଫିସରେ ରହିଥିଲେ ।

ଆଧାର

୧୯୩୨ ଜନ୍ମ
୧୯୮୬ ମୃତ୍ୟୁ
ଆଫଗାନିସ୍ତାନର ରାଜନେତା
ସରକାରୀ ମନ୍ତ୍ରୀ
ଏକ ଭାରତୀୟ  ଅଟେ । ଏହା ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର ୱେସ୍ତ୍ ଗୋଦବରି ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।

ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା 
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ,  ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୦୨୩୦୩ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୪୯.୩୪% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୫୦.୬୬% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୪.୯୮% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ -୦.୧୪% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୪.୧୩% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୦.୮୫% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୯.୯୮% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।

ଭାଷା 
ତେଲୁଗୁ ର ସରକାରୀ ଭାଷା  ଅଟେ ।

ଆହୁରି ପଢନ୍ତୁ

ଆଧାର

ବାହାର ଲିଙ୍କ 

ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ସହର
Check some error
ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ2
ମନବୀନ ସନ୍ଧୁ (୧୯୬୨–୨୦୦୯) ଜଣେ ପଞ୍ଜାବୀ ଭାରତୀୟ କଳାକାର, ଶିକ୍ଷାବିତ, ସଂସ୍କୃତି ପ୍ରୋତ୍ସାହକ ତଥା ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ଥିଲେ । ସେ ପଞ୍ଜାବୀ ଐତିହ୍ୟର ସଂରକ୍ଷଣ ତଥା ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଉଥିବା ଏକ ଏନଜିଓର ନିର୍ମାତା ତଥା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ । ଅମୃତସର ଏବଂ ଲାହୋର ସହର ମଧ୍ୟରେ ସାଂସ୍କୃତିକ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଏବଂ ଉତ୍ତମ ବୁଝାମଣାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଅମୃତସର-ଲାହୋର ପର୍ବ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।

କଳା, ସଂସ୍କୃତି ଏବଂ ଶିକ୍ଷାର ପ୍ରଚାର ପାଇଁ ସନ୍ଧୁଙ୍କୁ କଳ୍ପନା ଚାୱଲା ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ସେ ପଞ୍ଜାବର ମିଶ୍ରିତ ସଂସ୍କୃତିକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବାକୁ ଏକ ପ୍ରୟାସରେ ଅନେକ ନାଟକ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଭାରତର ବିଭାଜନ ପରେ ଏକ ଅସୁବିଧାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲା । ସେ ଶିବିନ୍ଦର ସିଂ ସନ୍ଧୁଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ସନ୍ତାନ ଥିଲେ ।

ବୃତ୍ତି
ମନବୀନ ସନ୍ଧୁ ସ୍ପ୍ରିଙ୍ଗ ଡେଲ ସିନିୟର ସ୍କୁଲର ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ ଏବଂ ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ଏକାଧିକ ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ଏକୀକରଣ ପାଇଁ ସେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରୟାସକୁ ଭାରତୀୟ ମାନବ ସମ୍ବଳ ବିକାଶ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କୁ ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ଯୋଜନା ଅଧୀନରେ ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା ।

ମୃତ୍ୟୁ
୧୧ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୦୯ ମସିହାରେ ବିକାନେରରୁ ଅମୃତସର ଅଭିମୁଖେ ଯାଉଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଡକ୍ଟର ଶିବିନ୍ଦର ସନ୍ଧୁଙ୍କ ସହ ଏକ ସଡକ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଥିଲା ।

ଆଧାର

୧୯୬୨ ଜନ୍ମ
୨୦୦୯ ମୃତ୍ୟୁ
ଭାରତୀୟ ଲେଖିକା
ନଅ ହେଉଛି ୯, ଏବଂ ଏହା ଏହି ସବୁକୁ ମଧ୍ୟ ବୁଝାଇଥାଏ:
 ୯, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପର ୯
 ୯ ଖ୍ରୀ. ପୂ., ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୂର୍ବ ୯
ରଶ୍ମି ରଞ୍ଜନ ପରିଡ଼ା (ଜନ୍ମ: ୧୫ ଜୁନ ୧୯୭୭) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସାମ୍ବାଦିକ, ଯିଏକି ଓଡ଼ିଶା ଡାଏରୀ ଓ କଳିଙ୍ଗ ଲିଟରାରି ଫେଷ୍ଟିଭାଲର ସଂସ୍ଥାପକ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ଲିଭିଙ୍ଗ୍ ଲିଜେଣ୍ଡ ଆୱାର୍ଡ଼ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶା ଡାଏରୀ ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍ ଆଦିର ସ୍ଥାପନା କରିଛନ୍ତି ।

ଜୀବନୀ 
ରଶ୍ମି ୧୯୭୭ ମସିହାର ଜୁନ ୧୫ ତାରିଖରେ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକ କରିବା ପରେ ରେଭେନ୍ସା କଲେଜରୁ ରାଜନୈତିକ ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସାମ୍ବାଦିକତାରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର କରିଥିଲେ ।

ସାମ୍ବାଦିକତା ଓ ସାହିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ 
ସେ ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶା ଡାଏରୀ ନାମକ ଏକ ଇଂରାଜୀ ନ୍ୟୁଜ୍ ୱେବ୍‌ସାଇଟ୍ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ  ଏବଂ ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶା ଲିଭିଙ୍ଗ ଲିଜେଣ୍ଡ ଆୱାର୍ଡ଼ର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ସେ କଳିଙ୍ଗ ଲିଟରାରି ଫେଷ୍ଟିଭାଲ ଓ ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ମାଇଷ୍ଟିକ୍ କଳିଙ୍ଗ ଫେଷ୍ଟିଭାଲର ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ।

ପୁରସ୍କାର 
 ଇନ୍‌ସ୍ପାୟାରିଂ ୟଙ୍ଗ୍ ନିୟୁ ମିଡିଆ ଏଣ୍ଟରପ୍ରିନର୍
 ଶ୍ରୀ ଆୱାର୍ଡ଼ସ୍ ୨୦୧୬
 ସାଇବର୍ ରତ୍ନ ୨୦୧୪

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର 

 କଳିଙ୍ଗ ଲିଟରାରି ଫେଷ୍ଟିଭାଲରେ

୧୯୭୭ ଜନ୍ମ
ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ
ସାମ୍ବାଦିକତା