Sovesh/autoresearch-or huggingface dataset:
କିଟୋଟିଫେନ, ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ଜାଡିଟର, ହେଉଛି ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଆଲର୍ଜିକ କଞ୍ଜକ୍ଟିଭାଇଟିସ ଏବଂ ଆଲର୍ଜିକ ନାକ ପ୍ରଦାହର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ |   ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ କିମ୍ବା ଆଖି ବୁନ୍ଦା ଭାବରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ । 

ପାଟିରେ ଔଷଧ ନେଲେ ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଉଦ୍‌ବେଗ, ଶୋଇବାରେ ଅସୁବିଧା ଏବଂ ବିରକ୍ତି ଭାବ ହୋଇପାରେ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା, ଯେତେବେଳେ ଆଖି ବୁନ୍ଦା ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କଲାବେଳେ ଆଖି ଲାଲ ଦେଖାଯାଇପାରେ, ନାକରୁ ପାଣି ପ୍ରବାହିତ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର ପ୍ରାୟ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ନାହିଁ,  କିନ୍ତୁ ଏହାଦ୍ୱାରା  କୌଣସି କ୍ଷତି ହେବାର ପ୍ରମାଣ ନାହିଁ । ଏହା ଏକ ଏଚ୧-ଆଣ୍ଟିହିଷ୍ଟାମିନ ଏବଂ ମାଷ୍ଟ ସେଲ ଷ୍ଟାବିଲାଇଜର ଔଷଧ ।

୧୯୭୦ ମସିହାରେ କିଟୋଟିଫେନ ପେଟେଣ୍ଟ୍ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ୧୯୭୬ରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାରରେ ଆସିଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ୧ମିଗ୍ରା ବିଶିଷ୍ଟ ୬୦ଟି ବଟିକାର ମୂଲ୍ୟ ୮ ପାଉଣ୍ଡ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୫ ମିଲି ଆଖି ବୁନ୍ଦା ବୋତଲର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୭ ଡଲାର ଅଟେ ।

ଆଧାର 

ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ଗୁରୁ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଲା, ଏମିତି ଜଣେ ମଣିଷ, ଯାହାଙ୍କର କୌଣସି ଏକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନ ଓ ଦକ୍ଷତା ରହିଛି, ଏବଂ ଯିଏ ଏହାକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି । ଗୁ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଲା ଅନ୍ଧାର ଓ ରୁ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଲା ଆଲୁଅ । ଯିଏ ଅନ୍ଧାରରୁ ଆଲୁଅକୁ ବାଟ କଢ଼େଇ ନିଅନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ବୋଲାଯାଏ ।

ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ 
ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧାରରୁ ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକକୁ ଯିଏ ଘେନି ଯାଆନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଭାରତୀୟ ପୁରାଣ ଓ ଦର୍ଶନରେ ଗୁରୁ କୁହାଯାଥାଏ । ଏହି ମତେ ପ୍ରଥମ ଗୁରୁ ମାତା, ପିତା ଅଟନ୍ତି ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁ, ଦୀକ୍ଷା ଗୁରୁ ଭେଦରେ ଜୀବନରେ ଅନେକ ଗୁରୁ ଅଛନ୍ତି। ପୁରାଣ ଚରିତ୍ର ଅବଧୂତ ବା ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ମୁନି ଚବିଶ ଗୁରୁ କରିଥିଲେ। ଗୁରୁ ମଧ୍ୟ ବିରାଟ ଏବଂ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱକୁ ବୁଝାଇଥାଏ । ନିଜର ଆପ୍ରାଣ ଚେଷ୍ଟାରେ ମଧ୍ୟ ଯାହା ସମ୍ଭବ ହୋଇ ପାରେନା, ତାହା ଗୁରୁକୃପାଦ୍ୱାରା ଅଚିରେ ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇଯାଏ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରଯାଇଥାଏ । ପୁରାଣମତେ ଗୁରୁ କୌଣସି ଶରୀର ନୁହଁନ୍ତି, ଗୁରୁ ହେଉଛନ୍ତି ଏକ ସତ୍ତା ଓ ଏକ ଅନୁଭବ ।

ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ପରମ୍ପରାରେ ଗୁରୁ କରିବାକୁ ବହୁତ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି । ଆତ୍ମ ସାକ୍ଷାତକାର କରିବାପାଇଁ ଗୁରୁଙ୍କର ସହାୟତା ମୌଳିକ ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ବୋଲି ଏଥିରେ କୁହାଯାଇଛି । ଆଧୁନିକ ଭାରତରେ ଗୁରୁ ଶବ୍ଦକୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ଶିକ୍ଷକ ହିସାବରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି । ଗୁରୁ ଗୀତାରେ କୁହାଯାଇଛି ଯିଏ ଗୁ(ଗୁଣମୁକ୍ତ) ଓ ରୁ (ନିରାକାର) ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଗୁରୁ।

ବୌଦ୍ଧଧର୍ମ 
ଥେରବାଦ ବୌଦ୍ଧବାଦରେ ବୋଧିଦାତା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବହୁ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଇଥାଏ ଓ ଗୁରୁ ଉପାଧିରେ ଭୂଷିତ କରାଯାଇଥାଏ, ସେ ଉତ୍ସାହର ମୂଳାଧାର ରୂପେ ବିବେଚିତ ହୋଇଥାନ୍ତି । ଜଣେ ସାଧାରଣ ଶିକ୍ଷକ କେବେ ଗୁରୁ ଭାବେ ବିବେଚିତ ହୋଇନଥାନ୍ତି, ତାହାଙ୍କୁ କଲ୍ୟାଣ-ମିତାତ କୁହାଯାଇଥାଏ ।

ତନ୍ତ୍ର ବୌଦ୍ଧ ସାଧନାରେ "ଗୁରୁ ଯୋଗ"ର ବିଧି ରହିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଅନ୍ତ ଚେତନାରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରିବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଦାନ କରାଯାଇଥାଏ । ଗୁରୁଙ୍କୁ ବଜ/ବଜ୍ର (ଅର୍ଥ: ହୀରା) ଗୁରୁ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଥାଏ ।

ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଦର୍ଶନ 
ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଦର୍ଶନରେ କୌଣସି ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ପରମ୍ପରା ବା ଧର୍ମର ପରିସୀମା ଭିତରେ ନ ଥାଇ ବି ଯିଏ ଅନେକ ଅନୁଗାମୀ ଏକାଠି କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଗୁରୁ ଶବ୍ଦକୁ କୌଣସି କୌଶଳ ଅଥବା ବ୍ୟବସାୟରେ ନିପୁଣ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ।

ଆଧାର

ବାହାର ତଥ୍ୟ 

 http://santeknath.org/guru%20parampara.html
 Gurus in Buddhism
 Gurus and Saints in Hinduism
 Sikh Gurus
 Hindu Gurus

ଶିକ୍ଷା
୮୨୫ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |

ଘଟଣା

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଅଜ୍ଞାତ ତିଥି ଘଟଣା

ଜନ୍ମ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ମୃତ୍ୟୁ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଆଧାର 

୮୨୫
ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
କଟକ ୱେଡ୍ସ୍ ସମ୍ବଲପୁର, ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ରମେଶ ବାରିକ ଓ କେ. ତମନ୍ନା । ଜିତେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ ଓ ଜିତେନ୍ଦ୍ର ଦାଶ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ଓ ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ବାପି ଡେଭିଡ୍ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତକାର ବୈଦ୍ୟନାଥ ଦାଶ ଓ କମଳେଶ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।

ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ସମ୍ବିତ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଓ ସୁସ୍ମିତା ପ୍ରଧାନ । କୁନା ତ୍ରିପାଠୀ, ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ, ଗୁଡ୍ଡୁ, ପ୍ରଦୀପ ଦେବତା, ମହାପ୍ରସାଦ କର ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

ଅଭିନୟ
 ସମ୍ବିତ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ
 ସୁସ୍ମିତା ପ୍ରଧାନ
 କୁନା ତ୍ରିପାଠୀ
 ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ
 ଗୁଡ୍ଡୁ
 ପ୍ରଦୀପ ଦେବତା
 ମହାପ୍ରଦସାଦ କର

କାହାଣୀ
କାହାଣୀର ନାୟକ ସମୀର ଜଣେ ମଞ୍ଚ କଳାକାର । ସେ ସମ୍ବଲପୁରରେ ତା' ଜେଜେ (ଦାଦା ବୁଢ଼ା) ସହିତ ରହେ । ଭାଇ ଭାଉଜ ରହନ୍ତି ବାଙ୍ଗାଲୋରରେ । କାଳକ୍ରମେ କାହାଣୀର ନାୟିକା କନିକା ଯିଏ କଟକର ଏକ କର୍ପୋରେଟ ଅଫିସରେ କାମ କରେ, କୌଣସି ଏକ ୱାର୍କସପରେ ଯୋଗ ଦେବା ପାଇଁ ସମ୍ବଲପୁର ଆସେ । ସେଠାରେ ସମୀର ସହ ତା'ର ଦେଖା ହୁଏ ଏବଂ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପରକୁ ଭଲପାଇବସନ୍ତି । ଅଳ୍ପ ଦିନର ରହଣି ପରେ କନିକା ଫେରିଯାଏ କଟକ । ଏପଟେ ଦାଦା ବୁଢ଼ା ଅସୁସ୍ଥ ହୋଇ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଭର୍ତ୍ତି ହୁଅନ୍ତି ଓ ଶେଷ ଅବସ୍ଥାରେ ନାତୁଣୀ ବୋହୂର ଫୋଟୋକୁ ଦେଖି ଶେଷ ନିଶ୍ୱାସ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି । ସମୀର କଣିକାକୁ ଫୋନ କରେ, ମେସେଜ ଦିଏ କିନ୍ତୁ କନିକା ତରଫରୁ କିଛି ଉତ୍ତର ପାଏନି । ସମୀର ଭାବେ କନିକା ତାକୁ ଭୁଲିଗଲା ଏବଂ କନିକା ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାକୁ କ୍ଷମା ମାଗି ନିଜ ଆଡୁ ଫୋନ ନ କରିଛି ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୀର ତା ସହ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବନି ବୋଲି ଦାଦା ବୁଢ଼ାର ଦ୍ୱାହି ଦେଇ ରାଣ ଖାଏ । ଏପଟେ ସମାଜରେ ନିଜର ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ଲାଗି ପଡ଼େ ସମୀର । ଖୁବ କମ ଦିନରେ ନିଜର ଅଧ୍ୟବସାୟ ବଳରେ ଆର । ଆର । ଇଭେଣ୍ଟସ ନାଁରେ ଏକ ସଂସ୍ଥା ଖୋଲି ସେ ହୋଇଯାଏ ସମ୍ବଲପୁରର ନମ୍ବର । ୧ ଇଭେଣ୍ଟ ଅର୍ଗାନାଇଜର । ସମୀରର ଭାଇ ଭାଉଜ ତା' ସାଙ୍ଗ ପପୁଠାରୁ ସମୀରର ପ୍ରେମ କାହାଣୀକୁ ଶୁଣିଲା ପରେ ସିଧା ପହଞ୍ଚି ଯାଆନ୍ତି କଟକ, କନିକାର ଘରେ । କନିକା କହେ ସେ ସମୀରକୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଏ । ସେ ସମ୍ବଲପୁରରୁ ଫେରିଲା ପରେ ଫୋନ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନେକ ଥର ସମୀର ସହ ଯୋଗାଯୋଗ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛି ମାତ୍ର ସମୀର ତାର କୌଣସି ଉତ୍ତର ଦେଉନି । ଏହାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ଏକ ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି । କନିକାର ବାପା ବିଶ୍ୱନାଥ ବାବୁ ସମ୍ବଲପୁର ଆସି ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ପଞ୍ଚାନନ ବାବୁଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ପହଞ୍ଚି ଯାଆନ୍ତି ସମୀର ପାଖକୁ ଓ କନିକାର ବାହାଘର ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗର ପୁଅ ସହିତ 'କଟକ ୱେଡ୍ସ ସମ୍ବଲପୁର' ନାଁରେ କରାଇବା ପାଇଁ ଆର । ଆର । ଇଭେଣ୍ଟସର ଅର୍ଗାନାଇଜର ସମୀର ସହିତ ଚୁକ୍ତି କରନ୍ତି ।

ସମୀର ବାହାଘର ମଣ୍ଡପରେ କନିକାକୁ ଦେଖି ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଯାଏ । କନିକା ତାକୁ ଚିହ୍ନିକି ନ ଚିହ୍ନିବର ଅଭିନୟ କରେ । କାଳକ୍ରମେ ସେଇଠି ପହଞ୍ଚି ଯାଏ କାହାଣୀର ଖଳନାୟକ 'କୁନାଲ' ଏବଂ ପର୍ଦ୍ଦାଫାଶ କରେ ଯେ ସେ ହିଁ ଫୋନ ନମ୍ବର ଏପଟ ସେପଟ କରି କନିକା ଆଉ ସମୀର ଭିତରେ ମନାନ୍ତର ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା, ଯେହେତୁ ସେ ନିଜେ କନିକାକୁ ଆଗରୁ ଭଲ ପାଉଥିଲା ଏବଂ ତାକୁ ବାହା ହେବାକୁ ଚାଁହୁଥିଲା । ଏହା ପରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁକ ଦେଖାଇ କନିକାକୁ ସେଇଠୁ ଅପହରଣ କରିନିଏ । ଶେଷରେ ସମୀର କୁନାଲ ପାଖରୁ କନିକାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପୁନର୍ମିଳନ ହୁଏ ।

ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ବୈଦ୍ୟନାଥ ଦାଶ ଓ କମଳେଶ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ।

ଗୀତ

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର
 

୨୦୨୧ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର‌
ଢେଙ୍କାନାଳ (କ୍ରମିକ ସଂଖ୍ୟା: ୫୫) ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ । 
ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଞ୍ଚଳ ଗୁଡ଼ିକ ହେଲା: ଢେଙ୍କାନାଳ (ପୌ), ଗଁଦିଆ ବ୍ଳକ ଓ ଢେଙ୍କାନାଳ ବ୍ଳକର କିଛି ଅଞ୍ଚଳ ।

ଗତ ୨୦୧୪ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ପ୍ରାର୍ଥୀ ସରୋଜ କୁମାର ସାମଲ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ପ୍ରାର୍ଥୀ କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପାତ୍ରଙ୍କଠାରୁ ୩୨୯୪ ଖଣ୍ଡ ଅଧିକ ଭୋଟ ପାଇ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି। 

ଗତ ୨୦୦୯ ନିର୍ବାଚନରେ ରାଷ୍ଟ୍ରବାଦୀ କଂଗ୍ରେସ ପାର୍ଟି ପ୍ରାର୍ଥୀ ନବୀନ ନନ୍ଦ, ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ପ୍ରାର୍ଥୀ ସୁଧିର କୁମାର ସାମଲଙ୍କଠାରୁ ୬,୯୩୩ ଅଧିକ ଭୋଟ ପାଇ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।

୨୦୦୯ ନିର୍ବାଚନ ଫଳାଫଳ

*: ମୋଟ ବୈଧ ଭୋଟର ଶତକଡ଼ା ଭାଗ

ନିର୍ବାଚିତ ବିଧାୟକଗଣ
୧୯୫୧ରୁ ୨୦୧୪ ମଧ୍ୟରେ ମୋଟ ୧୫ଥର ନିର୍ବାଚନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇସାରିଛି । ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିବା ବିଧାୟକମାନେ ହେଲେ: 

 ୨୦୧୯: ସୁଧୀର କୁମାର ସାମଲ (ବିଜଦ)
 ୨୦୧୪: ସରୋଜ କୁମାର ସାମଲ (ବିଜଦ)
୨୦୦୯: (୫୫): ନବୀନ ନନ୍ଦ (ରାକପା)
୨୦୦୪: (୧୧୮): ସୁଧିର କୁମାର ସାମଲ (କଂଗ୍ରେସ)
୨୦୦୦: (୧୧୮): କୃଷ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ପାତ୍ର (ଭାଜପା)
୧୯୯୫: (୧୧୮): ନବୀନ ଚନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ ଦାସ (କଂଗ୍ରେସ)
୧୯୯୦: (୧୧୮): ତଥାଗତ ଶତପଥୀ (ଜନତା ଦଳ)
୧୯୮୫: (୧୧୮): ନନ୍ଦିନୀ ଶତପଥୀ (ସ୍ୱାଧୀନ) 
୧୯୮୦: (୧୧୮): ନନ୍ଦିନୀ ଶତପଥୀ (କଂଗ୍ରେସ-ଉ) 
୧୯୭୭: (୧୧୮): ନନ୍ଦିନୀ ଶତପଥୀ (ଜନତା)
୧୯୭୪: (୧୧୮): ନନ୍ଦିନୀ ଶତପଥୀ (କଂଗ୍ରେସ) 
୧୯୭୧: (୧୩୬): ସୁରେନ୍ଦ୍ର ମୋହନ ପଟ୍ଟନାୟକ (ଜନ କଂଗ୍ରେସ)
୧୯୬୭: (୧୩୬): ରତ୍ନପ୍ରଭା ଦେବୀ (ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର)
୧୯୬୧: (୭୬): ରତ୍ନପ୍ରଭା ଦେବୀ (ଗଣ ପରିଷଦ)
୧୯୫୭: (୫୨): କାଳିଆ ଦେହୁରୀ (ଗଣ ପରିଷଦ) ଓ ଶଙ୍କର ପ୍ରତାପ ସିଂହ ଦେଓ (ଗଣ ପରିଷଦ)
୧୯୫୧: (୧୭): ମଦନ ଦେହୁରୀ (କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ) ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଚରଣ ପଟ୍ଟନାୟକ (କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ)

ଆଧାର

ବାହାର ତଥ୍ୟ

ଓଡ଼ିଶାର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ
ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲା
୧୪୦୬ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |

ଘଟଣା

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଅଜ୍ଞାତ ତିଥି ଘଟଣା

ଜନ୍ମ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ମୃତ୍ୟୁ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଆଧାର 

୧୪୦୬
ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ବୁଦ୍ଧ ଧାତୁ ଯାଦି ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ଥିବା ଏହି ବୁଦ୍ଧ ମନ୍ଦିର । ଏହା ବନ୍ଦରବନ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ଦିର ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ । ଏହି ବୁଦ୍ଧ ମନ୍ଦିରଟି ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ବନ୍ଦରବନ ନ‌ଗରର ବାଳଘାଟ ସ‌ହର ପାଖରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ସର୍ବ ବୃହତ ଥେରାବଦ ବୁଦ୍ଧ ମନ୍ଦିର ଏବଂ ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ୨ୟ ସର୍ବ ବୃହତ ବୁଦ୍ଧ ମୂର୍ତ୍ତୀ ରହିଛି ।

ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ଥେରାବଦ ବୁଦ୍ଧିଇଜିମ୍‌ ଅଧିନରେ ରହିଛି । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ଥିବା ଇଣ୍ଡିଜେନସ୍ ଲୋକଙ୍କଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହୋଇଥାଏ । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ୨୦୦୦ ମସିହାରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା । ମନ୍ଦିରଟି ଅରକନେସ ଶୈଳୀରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଶୈଳୀ ମୁଖ୍ୟତଃ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ ବ୍ୟବ‌ହାର ହୋଇଥାଏ ।

ଅବସ୍ଥିତି
ସେଠାକାର ସ୍ଥାନୀୟ କଥିତ ଭାଷାରେ ବୁଦ୍ଧ ମନ୍ଦିରକୁ "କ୍ୟାଙ୍ଗ୍" ବୋଲି କୁହନ୍ତି । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ବନ୍ଦରବନ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ବନ୍ଦରବନ ଜିଲ୍ଲାର ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଚିତ୍ତାଗୋଙ୍ଗ ପାହାଡ଼ିଆ ଅଞ୍ଚଳରେ ଚିତ୍ତାଗୋଙ୍ଗ ମଣ୍ଡଳରେ ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ରହିଛି । ପାହାଡ଼ିଆ ସ‌ହର ବନ୍ଦରବନରେ ଥିବା ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଲାଗିକି ଦୁଇଟି ପାହାଡ଼ ରହିଛି ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଜଙ୍ଗଲ ରହିଛି । ମନ୍ଦିରକୁ ଲାଗିଥିବା ପାହାଡ଼ ଦୁଇଟି ହେଲା ତାଞ୍ଜିଡଙ୍ଗ () ଏବଂ କେଓକେରାଡଙ୍ଗ () । ମନ୍ଦିରକୁ ଲାଗିକି ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଙ୍ଗଲଟିର ରହିଛି । ଏହି ସ‌ହର ଦେଇ ସାଙ୍ଗୁ ନ‌ଦୀ ମଧ୍ୟ ବୋହି ଯାଇଛି । ଏହି ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ଝରଣା ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ଏହି ଗିରି ଶୃଙ୍ଗର ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି, ଯାହାକି ବାଳଘାଟ ସ‌ହରଠାରୁ ଚାରି କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ବନ୍ଦରବନ ସ‌ହରଠାରୁ ୧୦ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଚିତ୍ତାଗଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ସୁରମ୍ୟ ସ୍ଥାନ, ଏହା ବନ୍ଦରବନ ସ‌ହରଠାରୁ ୯୨ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଏକ ଜାତୀୟ ସାଂସ୍କୃତି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଏବଂ ସଂଗ୍ରାହଳୟ ରହିଛି । ଦେବତା ପୋଖରୀ ନାମକ ଏହ ଦ୍ରଦ ଅଛି ଏହି ପାହାଡ଼ ଉପରେ ।

ନିର୍ମାଣ ଶୈଳୀ
ପାହାଡ଼ ଶୀଖରରେ ନିର୍ମିତ ଏହି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ମନ୍ଦିରଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତୀକଳାଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ ହୋଇଛି । ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବାକୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ସିଡ଼ି ମଧ୍ୟ ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି । ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଦେଶର ଦ୍ୱିତୀୟ ସର୍ବ ବୃହତ ବୁଦ୍ଧ ମୂର୍ତ୍ତୀ ସ‌ହିତ ଏକ ଛୋଟ ବୁଦ୍ଧ ମୂର୍ତ୍ତୀ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ମନ୍ଦିର ପରିସରରେ ଡ୍ରାଗନ ଦଣ୍ଡାରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଘଣ୍ଟା ଝୁଲୁଥାଏ । ଏହି ମନ୍ଦିରଟିର ନିର୍ମାଣ ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ନିର୍ମାଣ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ୨୦୦୦ ମସିହାରେ ଶେଷ ହୋଇଥିଲା । ବୁଦ୍ଧଙ୍କର ଭୌତିକ ଅବଶେଷ ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ଥିବା ଚାରୋଟି ମୂର୍ତ୍ତୀ  ତଳେ ଅବସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି । ବୁଦ୍ଧ ସବୁଆଡ଼େ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ବୋଲି ଏହି ବିଶ୍ୱାସ ସ‌ହ ବୁଦ୍ଧଙ୍କର ଭୌତିକ ଅବଶେଷ ଅବସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ଏବେ ବୁଦ୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟଟକ ସଂସ୍ଥା ସ‌ହ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆ ଉପମହାଦେଶୀୟ ଆର୍ଥିକ ସ‌ହଯୋଗରେ ବିକଶିତ ହୋଇଛି । ଏହା ଏବେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳୀ ।

ଏହି ମନ୍ଦିର ଭିତରେ କୌଣସି ଛୋଟ ଛୋଟ ପୋଷାକ ପରିଧାନ‌କାରୀ ପ୍ରବେଶ ଅନୁମତି ନାହିଁ । ଜୋତା ମଧ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଭିତରକୁ ନେବାର ଅନୁମତି ନାହିଁ ।

ଫଟୋ ଗ୍ୟାଲେରି

ଆଧାର

ବାଂଲାଦେଶ
ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ଥିବା ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର
ଘଟଣା

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଅଜ୍ଞାତ ତିଥି ଘଟଣା

ଜନ୍ମ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ମୃତ୍ୟୁ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ 
 ୩୦ ଜାନୁଆରୀ – ମୋହନଦାସ କରମଚାନ୍ଦ ଗାନ୍ଧି, ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ, ଭାରତର ଜାତୀୟ ପିତା (ଜନ୍ମ. ୧୮୬୯)

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଆଧାର 

୧୯୪୮
ହିନ୍ଦୁ ମହାକାବ୍ୟ ମହାଭାରତରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ପଞ୍ଚୁ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସହଦେବ (ସଂସ୍କୃତ: सहदेव) ହେଉଛନ୍ତି କନିଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡବ । ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରୁ ଜାତ, ମାତା ମାଦ୍ରିଙ୍କ ଦୁଇ ଯାଆଁଳା ସନ୍ତାନ ହେଉଛନ୍ତି ନକୁଳ ଏବଂ ସହଦେବ । ସେମାନଙ୍କର ପିତାମାତା - ପାଣ୍ଡୁ ଏବଂ ମାଦ୍ରି ଶୀଘ୍ର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ଫଳରେ, ଦୁଇ ଯାଆଁଳା ଶିଶୁ ସେମାନଙ୍କ ସାବତ ମା କୁନ୍ତୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ପାଳିତ ହୋଇଥିଲେ । ସମୟକ୍ରମେ ସେମାନେ ହସ୍ତିନାପୁରରେ ଗୁରୁ ଦ୍ରୋଣଙ୍କଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ । ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ସହଦେବଙ୍କ ବିଜୟା ନାମରେ ନିଜ ଏକ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ।

ଜନ୍ମ 
ଋଷି କିନ୍ଦମଙ୍କ ଅଭିଶାପ ଯୋଗୁଁ ପାଣ୍ଡୁ ସନ୍ତାନହୀନ ଥିଲେ । ଏଭଳି ସ୍ଥିତିରେ ମାତା କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ତିନି ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେବା ପାଇଁ ଋଷି ଦୁର୍ବାସା ଦେଇଥିବା ବର ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ପଡିଲା । ସେ ଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ତାଙ୍କରି ଆଶୀର୍ବାଦରୁ ନକୁଳ ଏବଂ ସହଦେବଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ ।

ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ନିଜର ଜନ୍ମିତ ପୁତ୍ର ନ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ସହଦେବ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ଥିଲେ । ଏହା ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ସହଦେବ ଅସୁରମାନଙ୍କର ଗୁରୁ ଶୁକ୍ରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଏକ ଅବତାର ଥିଲେ ।

ସହଦେବ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ହସ୍ତିନାପୁର ଯାଇଥିଲେ ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦ୍ରୋଣ ଏବଂ କୃପ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ । ସେ ଖଣ୍ଡା ଏବଂ ଛୁରା ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜର ଦକ୍ଷତା ହାସଲ କରିଥିଲେ । ସେ ଦେବଗୁରୁ ବୃହସ୍ପତ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଥିଲେ ।

ବିବାହ ଓ ସନ୍ତାନ 
ଯେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମା କୁନ୍ତୀ ଲାକ୍ଷାଗୃହ ଦାହ ଘଟଣା ପରେ ଗୋପନରେ ରହିଥିଲେ, ଅନ୍ୟ ଭାଇ ମାନଙ୍କ ସହ ସହଦେବ ମଧ୍ୟ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ପରେ କୁନ୍ତୀ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ହାସ୍ତିନାପୁରକୁ ଚାଲିଗଲେ । ସହଦେବ ଅସୀବିଦ୍ୟାରେ ଅଦ୍ଭୁତ କଳାକୌଶଳ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ । ସହଦେବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ପ୍ରଜ୍ଞା ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜ୍ଞାନ ବିଷୟରେ ଅହଂକାର ବ୍ୟତୀତ ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ନମ୍ର, ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ ଏବଂ ଗୁଣବାନ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।

ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ସେ ବିଜୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ଦ୍ରୌପଦୀ ଏବଂ ସହଦେବଙ୍କ ଔରସରୁ ସହଦେବଙ୍କ ଏକ ପୁଅ ଥିଲେ ଶ୍ରୁତସେନା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପତ୍ନୀ ବିଜୟଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କ ଔରସରୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ସୁହୋତ୍ରା । ବିଜୟା ତାଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବରରେ ସହଦେବଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।

କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ରାଣୀ ବିଜୟା ଏବଂ ସହଦେବଙ୍କ ପୁଅ ସୁହୋତ୍ରା ହିଁ ଥିଲେ ଏକମାତ୍ର ଜୀବନ୍ତ ଉତ୍ତ୍ରାଧିକାରୀ । କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ସହଦେବ ମାଦ୍ର ରାଜ୍ୟର ରାଜା ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କୁ ମାଦ୍ର ରାଜ୍ୟର ରାଜକୁମାର ଭାବରେ ମାନ୍ୟତା ମିଳିଥିଲା ।

ନିର୍ବାସନ 
ପଶା ଖେଳରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ହାରିଯିବା ପରେ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ୧୩ ବର୍ଷ ନିର୍ବାସନରେ ରହିବାକୁ ପଡିଥିଲା । ନିର୍ବାସନ ସମୟରେ ଥିବା ବେଳେ ଜଟାସୁର ନାମକ ରାକ୍ଷସ ଜଣେ ଛଦ୍ମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ନକୁଳ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସହିତ ସହଦେବ ଏବଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରି ନେଇଥିଲେ । ଶେଷରେ ଭୀମ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ । ନିର୍ବାସନର ଶେଷ ବର୍ଷରେ, ସହଦେବ ନିଜକୁ ଏକ ଅଶ୍ୱରକ୍ଷକ ଭାବେ ନକୁଳଙ୍କ ସହ ଛଦ୍ମନାମରେ ବିରାଟ ରାଜ୍ୟରେ ବିତାଇଥିଲେ । ସେ ଏକ ଘୋଡ଼ା-ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଯିଏ ରାଜକୀୟ ଅଶ୍ୱଶାଳାରେ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର ଯତ୍ନ ନେଉଥିଲେ ।

ଶେଷ ଜୀବନ 
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନକୁଳଙ୍କୁ ଉତ୍ତରର ରାଜା ଏବଂ ସଦଦେବଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ମାଦ୍ରର ରାଜା ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ ।

କଳି ଯୁଗର ଆରମ୍ଭ ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିୟୋଗରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ରାଜ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଅବସର ନେଇଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ବନ୍ଧନ ଛାଡି ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏକ କୁକୁର ସହିତ ହିମାଳୟକୁ ଶେଷ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ ।

ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଛାଡି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖରେ ପଡିଲେ । ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟରେ ସହଦେବ ହିଁ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ । ଯେତେବେଳେ ଭୀମ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ସହଦେବ କାହିଁକି ସ୍ୱର୍ଗରେ ନ ପହଞ୍ଚି ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖରେ ପଡ଼ିଲେ ବୋଲି ପଚାରିଲେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଉତ୍ତର ଦେଲେ ଯେ ସହଦେବଙ୍କର ନିଜର ଜ୍ଞାନ ଉପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ବିତ ହେବା ହିଁ ଏହାର କାରଣ ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ ।

ଆଧାର 

ମହାଭାରତର ଚରିତ୍ର
ଏକ ଭାରତୀୟ  ଅଟେ । ଏହା ବିହାରର ପତ୍ନ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।

ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା 
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ,  ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୫୬୪୦୦ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୨.୮୫% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୭.୧୫% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୫୬.୩୩% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୮.୫୧% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୪.୧୩% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୨.୨୦% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୫.୮୮% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।

ଭାଷା 
ହିନ୍ଦୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା  ଅଟେ ।

ଆହୁରି ପଢନ୍ତୁ

ଆଧାର

ବାହାର ଲିଙ୍କ 

ବିହାରର ସହର
Check some error
ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ
Cleanup done
ଧୋତି ଭାରତରେ ପ୍ରୁରୁଷମାନଙ୍କର ଏକ ପାରମ୍ପରିକ ପୋଷାକ ।ଏହାକୁ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ପଞ୍ଚା, ମର୍ଦନି ବା ଭେସ୍ଟି କୁହାଯାଏ । ଏହା ଚତୁର୍ଭୁଜ ଆକାରର ଏକ ସିଲେଇ ନ ହୋଇଥିବା ଏକ କନା, ୪,୫ ମିଟର  (୧୫ ଫୁଟ) ଲମ୍ବା ଯାହାକୁ ଅଣ୍ଟାଠାରୁ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁଡ଼େଇ ପିନ୍ଧାଯାଏ । 
ଭାରତର ତାମିଲନାଡ଼ୁ, କେରଳ, ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶ, ମହାରାଷ୍ଟ୍ର, କର୍ଣ୍ଣାଟକ, ବିହାର, ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶା, ଆସାମ,  ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗ, ଓଡ଼ିଶା, କୋଙ୍କଣ ଓ ଗୋଆରେ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକମାନେ ପିନ୍ଧନ୍ତି । ଉତ୍ତର ଗୁଜରାଟ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ରାଜସ୍ଥାନରେ ପଞ୍ଚ (ଧୋତି) ସହ ଦେହକୁ ଘୋଢ଼େଇବାକୁ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ କୁର୍ତ୍ତା ବା କେଡ଼ିଆ ପିନ୍ଧନ୍ତି । ବିହାର ଓ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର କିଛି ସ୍ଥାନରେ କୁର୍ତ୍ତା ସହ ଧୋତି ପିନ୍ଧନ୍ତି ଯାହାକୁ ଧୋତି-କୁର୍ତ୍ତା କହନ୍ତି । ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗରେ ଧୋତି ସହ ପଞ୍ଜାବୀ ପିନ୍ଧନ୍ତି ଓ ତାହାକୁ ଧୋତି-ପଞ୍ଜାବୀ କହନ୍ତି । ତାମିଲନାଡ଼ୁରେ ଏହାକୁ ସତ୍ତାଇ(କୁର୍ତ୍ତା) ସହ ପିନ୍ଧନ୍ତି । ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶରେ ଚୋକ୍କା(କୁର୍ତ୍ତା) ବା ଜୁବ୍ୱା ସହ ଧୋତି ପିନ୍ଧନ୍ତି । ଆସାମରେ ଏହି ପୋଷାକ ଯୁଗଳକୁ ସୁରିୟା ପଞ୍ଜାବୀ କହନ୍ତି । ପାକିସ୍ଥାନର ପଞ୍ଜାବରେ ଏହା ଏକ ପାରମ୍ପରିକ ପୋଷାକ ।

ବିଭିନ୍ନ ଭାଷାରେ ନାମ 
ଧୋତି ନାମଟି ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାର ଧଉତ ଶବ୍ଦରୁ ଆସିଛି ।

ବିଭିନ୍ନତା ଓ ଷ୍ଟାଇଲ 
ଧୋତିକୁ ତାମିଲନାଡୁରେ ଭେତ୍ତି (vaetti) ଓ କେରଳରେ ମୁଣ୍ଡୁ କହନ୍ତି । ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶରେ ଏହାକୁ ପଞ୍ଚ ଓ କର୍ଣାଟକରେ ପଞ୍ଚେ, ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଧୋତର, ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗରେ ଧୁତି କହନ୍ତି । ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାରେ ପାଞ୍ଚ ଓ ଧୁବତି (dhuvati) ଶବ୍ଦମାନଙ୍କର ଅର୍ଥ ସଂଖ୍ୟା ପାଞ୍ଚ । ଏହା ଧୋତିର ପାଞ୍ଚ ହାତ ଲମ୍ବକୁ ବା ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ପଦ୍ଧତିରେ ଧୋତି ପିନ୍ଧିବାବେଳେ ତାହାର ପାଞ୍ଚଟି ଗଣ୍ଠିକୁ ଲକ୍ଷ କରି ଲେଖା ହୋଇପାରିଥାଏ । 
ସାଧାରଣତଃ ଧୋତିର ରଙ୍ଗ ଧଳା ବା କ୍ରିମ ରଙ୍ଗ ହୋଇଥାଏ । ଧର୍ମ ସମ୍ପର୍କୀୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ ହେଉଥିଲେ ରଙ୍ଗୀନ ଧୋତି ପିନ୍ଧନ୍ତି । ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗରେ ବିବାହ ସମୟରେ ଧଳା ଧୋତି ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି । ପୁରୁଷମାନେ ଧଳା ବା ହଳଦୀ ରଙ୍ଗର ଧୋତି ବିବାହ ଓ ବ୍ରତ ସମୟରେ ପିନ୍ଧନ୍ତି । ରେଶମ ତିଆରି ଧୋତିକୁ ତାମିଲନାଡୁରେ ମଗତମ ଓ ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶରେ ପଟ୍ଟୁ ପଞ୍ଚ କହନ୍ତି । ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କରେ ପୂଜାରୀମାନେ ସିନ୍ଦୁର-ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଧୋତି (sowlay) ପିନ୍ଧନ୍ତି । ରାଜା ମହାରାଜାମାନେ ଅତି ରଙ୍ଗୀନ ତଥା ସୁନା ଏମବ୍ରୟଡରୀ ହୋଇଥିବା ଧୋତି ପିନ୍ଧୁଥିଲେ । ରେଶମ ପଞ୍ଚ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉତ୍ସବ ସମୟରେ ପିନ୍ଧୁଥିଲେ ଓ ଏହା ଅତି ଦାମିକା ଥିଲା । 
ଧୋତି ପିନ୍ଧାକୁ ଅସୁନ୍ଦର ମନେ କରାଯାଉଥିବା ଜାଣି ମଧ୍ୟ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉତ୍ସବ ସମୟରେ ଧୋତି ପିନ୍ଧୁଥିବା ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧି ଥରେ ଲଣ୍ଡନରେ ଜଣେ ସାଙ୍ଗଙ୍କୁ ଧୋତି ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ୱିତ ହୋଇଥିଲେ । ମହର୍ଷି ମହେଶ ଯୋଗୀ ଧଳା ରେଶମ ଧୋତି ପିନ୍ଧୁଥିଲେ ।

ପରମ୍ପରା ଓ ବ୍ୟବହାର

ଆଧାର 

ଭାରତୀୟ ପୋଷାକ
ଦିଲୱାରା ମନ୍ଦିର , ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ରାଜସ୍ଥାନର ଅବୁ ପର୍ବତରୁ 2.5 କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଥିବା ଏକ ଜୈନ ମନ୍ଦିର । ଏହା ବସ୍ତୁପାଳ ତେଜପଲଙ୍କଦ୍ୱାରା 11 ଶ ଓ 13 ଶ ଶତାବ୍ଦୀ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିବାର ଜଣାଯାଏ । ସେହି ସମୟରେ ମାର୍ବଳ କଳା ଭାରତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲା । ଦିଲୱାରା ମନ୍ଦିରଠାରେ ମାର୍ବଳରେ 5ଟି ଜୈନ ମନ୍ଦିର ରହିଛି ।ଏହାକୁ ଭାରତର ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ଜୈନ ଧର୍ମସ୍ଥଳୀ କୁହାଯାଏ ।  

ରାଜସ୍ଥାନର ଅନନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ଜୈନ ମନ୍ଦିର ମାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ଦିର ପରି ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ  ନାହିଁ ।  ଛତ , ସ୍ତମ୍ଭ , କବାଟ ଓ ପାନେଲରେ ଥିବା ସୂକ୍ଷ୍ମ କଳା ଏଠାରେ ଅନନ୍ୟ ।

ଦିଲୱାରାର 5ଟି ମନ୍ଦିର 
ଦିଲୱାରାର 5ଟି ମନ୍ଦିର,

Vimal Vasahi Temple

ଗ୍ୟାଲେରି

ଆଧାର

ବାହାର ଲିଙ୍କ 
 Dilwara Temples ( Mount Abu ) 
 The Delwara Temples at Mount Abu Jaina Architecture in India, ch.1

ରାଜସ୍ଥାନ
୯୧୯ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |

ଘଟଣା

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଅଜ୍ଞାତ ତିଥି ଘଟଣା

ଜନ୍ମ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ମୃତ୍ୟୁ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଆଧାର 

୯୧୯
ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
୧୦୪୫ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |

ଘଟଣା

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଅଜ୍ଞାତ ତିଥି ଘଟଣା

ଜନ୍ମ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ମୃତ୍ୟୁ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଆଧାର 

୧୦୪୫
ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ପୁର୍ଣିମା ମାହାତୋ(,  ) ଜଣେ  ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଆର୍ଚର ତଥା କୋଚ ।. ସେ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ  ରାଜ୍ୟର ଜାମଶେଦପୁର ସହରରେ ରହନ୍ତି । ପୁର୍ଣିମା ଜାତୀୟ ଅରଚେରି ଚମ୍ପିୟାନଶିପ ଜିତିବା ସହ କମନୱେଲ୍‌ଥ ଗେମରେ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।୨୦୦୮  ମସିହା ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନ ଅଲିମ୍ପିକ ଖେଳ ପାଇଁ ସେ ଭାରତୀୟ ମହିଲା ଆର୍ଚେରୀ ଦଳ ପାଇଁ କୋଚ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ୨୦୧୩ ମସିହାରେ  ଦ୍ରୋଣାଚାର୍ଜ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।.

ଖେଳ ଜୀବନୀ 
ପୁର୍ଣିମା ପିଲା ଦିନରୁ ଜାମସେଦପୁର ଅର୍ଚେରୀ ରେଞ୍ଜକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ଅଭ୍ଯାସ କରୁଥିବାଆର୍ଚରମାନଙ୍କ ଖେଳ ଦେଖୁଥିଲେ । ସେ ନିଜେ ଅର୍ଚେରୀ ଅବୟସ କଳା ପରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ଭାଗ ନେଇ , ପରେ ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀକୁ ଟ୍ରେନିଂ ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ । ସେ ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ପ୍ରଥମେ ଜାତୀୟ ମହିଳା ଆର୍ଚେରୀ ଦଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।

କୋଚ ଭାବରେ ଅବଦାନ 
୧୯୯୪ ମସିହାରୁ ପୁରଣିମା କୋଚ ଭାବରେ ବିଭିନ୍ନ ଦଳ ସହ ଭାରତର ଜାତୀୟ କୋଚ ଭାବରେ ୨୦୧୨ ମସିହା ଯାଏ ରହିଥିଲେ । . ୨୦୧୨ ମସିହା ଅଲିମ୍ପିକ ପାଇଁ ସେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଆର୍ଚର ଦୀପିକା କୁମାରୀଙ୍କୁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ । .

 ତାଙ୍କ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣରେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଓ ପୁରୁଷ ଆର୍ଚେରୀ ଦଳ ଅନେକ ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ପଦକ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପ୍ରଶିକ୍ଷୟଣ ସମୟରେ ୨୦୧୦ କମନୱେଲ୍‌ଥ ଗେମରେ ଭାରତୀୟ ଆର୍ଚେରୀ ଦଳ ୩ଟି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଓ ୨ଟି ବ୍ରୋଞ୍ଜ ପଦକ ପାଇଥିଲେ । 

୨୦୧୨  ଗ୍ରୀଷ୍ମ କାଳୀନ ଅଲିମ୍ପିକରେ ପୁର୍ଣିମା ଭାରତୀୟ ଅର୍ଚେରୀ ଦଳର କୋଚ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଇଥିଲେ । .

ତାଙ୍କୁ ଝାରଖଣ୍ଡ ସରକାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୋଚ ଭାବରେ " ରାମଦୟାଲ ମୁଣ୍ଡା ପୁରସ୍କାର " ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ଓ ଭାରତ  ର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ୨୦୧୩  ମସିହାରେ  ଦ୍ରୋଣାଚାର୍ଜ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।ସେ ଝାରଖଣ୍ଡ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଭାବରେ ଏହି ସମ୍ମାନ ଜନକ ପୁରସ୍କାର ହାସଲ କରିଥିଲେ । .

ଆଧାର

ବାହାର ଲିଙ୍କ 
 Purnima Mahato on Twitter
 Purnima Mahato on Facebook
ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଖେଳ
ହରି ବୋଲ ନୁହେଁ ଟଙ୍କା ବୋଲ, ୨୦୧୪ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଶ୍ରୀନିବାସ । ଶ୍ରୀନିବାସ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର କାହଣୀ ଲେଖିଥିଲେ ଏବଂ ବିଜୟ ମହାନ୍ତି ଏହାର ସଂଳାପ ଲେଖିଥିଲେ । କ୍ରିଷ୍ଣା ପ୍ରସାଦ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଭାନୁ ଏବଂ ଅଂଶୁମାନ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।

ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଚୁଙ୍ଗା ଏବଂ କଳ୍ପନା । ଅନନ୍ତ ମିଶ୍ର, ସଲିଲ ମିତ୍ର, ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ, ଆକାଶ ଦାସନାୟକ, ଜୀବନ ପଣ୍ଡା, ସମରେଶ ରାଉତରାୟ, ଜୟୀରାମ ସାମଲ, ତୃପ୍ତି ସିହ୍ନା ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କାଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

ଅଭିନୟ
 ଚୁଙ୍ଗା
 କଳ୍ପନା
 ଅନନ୍ତ ମିଶ୍ର
 ସଲିଲ ମିତ୍ର
 ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ
 ଆକାଶ ଦାସନାୟକ
 ଜୀବନ ପଣ୍ଡା
 ସମରେଶ ରାଉତରାୟ
 ଜୟୀରାମ ସାମଲ
 ତୃପ୍ତି ସିହ୍ନା

କାହାଣୀ

ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଦୁଇଜଣ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଭାନୁ ଏବଂ ଅଂଶୁମାନ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।

ଗୀତ

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର
 

୨୦୧୪ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଦ ବ୍ଲୁ ଅମ୍ବ୍ରେଲା, ରସ୍କିନ ବଣ୍ଡଙ୍କଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ଏକ ଇଂରାଜୀ ଉପନ୍ୟାସ । ଏହା ୧୯୮୦ମସିହାରେ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ୨୦୦୫ ମସିହାରେ, ବିଶାଳ ଭାରଦ୍ୱାଜ ଏହି ଉପନ୍ୟାସକୁ ଆଧାର କରି ସମନାମ ବିଶିଷ୍ଟ ଏକ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମଧ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଶୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବିଭାଗରେ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲା । ଅମର ଚିତ୍ର କଥା, ବଣ୍ଡଙ୍କର ଏହି ଉପନ୍ୟାସ ଓ ଆଙ୍ଗ୍ରି ରିଭର ନାମରେ ଅନ୍ୟ ଏକ କାହାଣୀକୁ ନେଇ ଦ ବ୍ଲୁ ଅମ୍ବ୍ରେଲା - ଷ୍ଟୋରିଜ ବାୟ ରସ୍କିନ ବଣ୍ଡ ନାମରେ ଏକ କମିକ ସିରିଜ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ । ବଣ୍ଡଙ୍କର କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ସଂକଳନ ଚିଲଡ୍ରେନ୍ସ ଓମ୍ନିବସରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉପନ୍ୟାସଟି ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲା ।

ସାରାଂଶ
ହିମାଳୟର ଗଡ଼ୱାଲ ଅଞ୍ଚଳର ଏକ ଗ୍ରାମରେ ବିନ୍ୟା ନାମରେ ଝିଅଟିଏ ରହୁଥିଲା । ସେହି ଗ୍ରାମରେ ରାମ ଭରୋସେ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତିର ଏକ ଦୋକାନ ଥିଲା । ଦୋକାନରେ ଚା, ଦହି, ମିଠା ଓ କୋକାକୋଲା ଆଦି ସେ ବିକ୍ରୀ କରେ । ବିନ୍ୟା ନିଜର କଲରାପତ୍ରିଆ ବାଘ ନଖ ଖଚିତ ଲକେଟର ହାର ବିନିମୟରେ ଜଣେ ବିଦେଶିନୀଙ୍କଠାରୁ ଏକ ନୀଳରଙ୍ଗର ଛତା ଆଣିଥିଲା । ଏହି ଛତାଟିକୁ ଦେଖି ରାମ ଭରୋସେର ଲୋଭ ହେଲା ଓ ସେ ବିନ୍ୟାଠାରୁ ତାକୁ କିଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା । କିନ୍ତୁ ବିନ୍ୟା ବିକ୍ରୀ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନଥିଲା । କ୍ରମେ ରାମ ଭରୋସେରେ ଲୋଭ ଏକ ପାଗଳାମୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲା ଓ ସେ ଯେନତେନ ପ୍ରକାରରେ ସେ ଛତାକୁ କରାଗ୍ରତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା । ତାଙ୍କ ଦୋକାନରେ କାମ କରୁଥିବା ରାଜାରାମ ନାମକ ବାଳକ ମାଲିକର ଏପରି ଆଗ୍ରହ ଦେଖି, ଛତାଟିକୁ ଚୋରୀ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା କିନ୍ତୁ ସେଥିରେ ବିଫଳ ହେଲା । ସେ ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକମାନେ ରାମ ଭରୋସେର ଏପରି କୁତ୍ସିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ତା ଦୋକାନକୁ ଯିବା ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ । ରାମ ଭରୋସେ ନିଜର କୁତ୍ସିତ କାର୍ଯ୍ୟପାଇଁ ଅନୁତାପ କରିଲା ଓ ତା ଅବସ୍ଥା କ୍ରମେ ଖରାପ ହେଲା । ବିନ୍ୟା ବୁଝିପାରିଲା ଯେ, ପରୋକ୍ଷଭାବେ ତା ଛତାଟି ହିଁ ରାମ ଭରୋସେର ଖରାପ ଅବସ୍ଥାର କାରଣ ଥିଲା । ସେ ଛତାଟିକୁ ରାମ ଭରୋସେକୁ ଦେଇଦେଲା ଓ ରାମ ଭରୋସେ ବିନାକୁ ଭାଲୁର ନଖ ଖଚିତ ଏକ ଲକେଟର ହାର ଉପହାର ଦେଲା । ରାମ ଭରୋସେ ଛତାଟିକୁ ନିଜ ଦୋକାନରେ ରଖିଲା ଓ ଏହା ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ ବ୍ୟବହାରରେ ଲାଗିଲା ।

ଆଧାର

ଉପନ୍ୟାସ
ଗଜଧର ମାଝୀ (୧୪ ଜୁନ ୧୯୪୨ - ୨୦ ମଇ ୨୦୦୬) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ରଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ପାଞ୍ଚଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୮୦, ୧୯୮୫, ୧୯୯୫, ୨୦୦୦ ଓ ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ତଳସରା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୮ମ, ୯ମ, ୧୧ଶ, ୧୨ଶ ଓ ୧୩ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୧୯୭୧ ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଲୋକ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୫ମ ଲୋକ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।

ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା 
ଗଜଧର ମାଝୀ ୧୯୪୨ ମସିହାର ଜୁନ ମାସ ୧୪ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗତ୍ୟ ଥିଲା ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକ । ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ମାଝୀ ତାଙ୍କର ଜ୍ୱାଇଁ, ଯିଏକି ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତଳସରା ଉପ-ନିର୍ବାଚନରେ ୧୩ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।

ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ 
ଗଜଧର ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ପାଞ୍ଚଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୮୯ ମସିହାରୁ ୧୯୯୦ ଓ ୧୯୯୫ ମସିହାରୁ ୨୦୦୦ ମସିହାଯାଏଁ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ସେ ୫ମ ଲୋକ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।

ବିଧାନ ସଭା ସଭ୍ୟ ବିବରଣୀ

ମୃତ୍ୟୁ 
ଗଜଧର ୨୦୦୬ ମସିହାର ମଇ ମାସ ୨୯ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୬୩ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।

ଆଧାର 

୧୯୪୨ ଜନ୍ମ
୨୦୦୬ ମୃତ୍ୟୁ
ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ
ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
୫ମ ଲୋକ ସଭା ସଭ୍ୟ
୮ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
୯ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
୧୧ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
୧୨ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
୧୩ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ଏକବୀଜପତ୍ରୀ ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କର ମଞ୍ଜିରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ବୀଜପତ୍ର ରହିଥାଏ । ଏଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣତଃ ଆବୃତବୀଜୀ ସପୁଷ୍ପକ ଉଦ୍ଭିଦ । ଏକବୀଜପତ୍ରୀର ଉଦାହରଣ - ଧାନ, ଗହମ, ମକା, ବାଜରା, ଆଖୁ, ବାଉଁଶ, ନଡିଆ, ପିଆଜ, ସବାଇଘାସ ଇତ୍ୟାଦି l

୨୦୦୯ ମସିହାର ଏପିଜି ୩ ପ୍ରଣାଳୀରେ ଏକବୀଜପତ୍ରୀକୁ ଏକ ବିଭାଗ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରାଯାଇଛି କିନ୍ତୁ କୌଣସି ସ୍ତର ଦିଆଯାଇ ନାହିଁ । ଏକବୀଜପତ୍ରୀ ବିଭାଗରେ ପ୍ରାୟ ୬୦,୦୦୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଜାତିର ଉଦ୍ଭିଦ ରହିଛନ୍ତି । ଜାତିସଂଖ୍ୟା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଓର୍କିଡାସି କୁଳ ସର୍ବବୃହତ । ଏହି କୁଳରେ ପ୍ରାୟ ୨୦,୦୦୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ବ ଜାତି ରହିଛି । ଏହାର ପ୍ରାୟ ଅଧା ଜାତିର ଉଦ୍ଭିଦ ପୋଆସି କୁଳରେ ଅଛନ୍ତି ।

ଆଧାର
୮୭୧ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |

ଘଟଣା

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଅଜ୍ଞାତ ତିଥି ଘଟଣା

ଜନ୍ମ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ମୃତ୍ୟୁ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଆଧାର 

୮୭୧
ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଏକ ଭାରତୀୟ  ଅଟେ । ଏହା ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର ବିର୍‌‌ଭୁମ୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।

ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି 
 ୨୩.୯୪୮୩ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୭.୬୮୦୪ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୬୦ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।

ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା 
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ,  ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୩୯୨୪୪ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୧.୨୫% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୮.୭୫% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୫.୯୪% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୧.୧୦% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୭.୩୪% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୮.୬୦% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୧.୦୧% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।

ଭାଷା 
ବଙ୍ଗାଳୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା  ଅଟେ ।

ଆହୁରି ପଢନ୍ତୁ

ଆଧାର

ବାହାର ଲିଙ୍କ 

ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର ସହର
ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ2
Cleanup done