ୟାଓଇ (; (ଜାପାନୀ: やおい) ), ବୋଏଜ୍ ଲଭ୍ ବା ବୋଇଜ ରବୁ (ボーイズ ラブ) ବା ବିଏଲ (ビーエル: ବିଏର), ହେଉଛି ଜାପାନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ କାଳ୍ପନିକ ମିଡିଆର ଏକ ବର୍ଗ ଯେଉଁଥିରେ ପୁରୁଷ ଚରିତ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ସମଲିଙ୍ଗୀ ସମ୍ବନ୍ଧର ପରିକଳ୍ପନା କରାଯାଇ ଥାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଏହା ନାରୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ନାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି କରାଯାଇ ଥାଏ । ଏହା ସମଲିଙ୍ଗୀ ଓ ଉଭୟଲିଙ୍ଗୀ ପୁରୁଷଙ୍କ ପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ମିଡିଆଠାରୁ ଭିନ୍ନ; ଯେପରିକି ବାରା । କିନ୍ତୁ ଏହାପ୍ରତି ପୁରୁଷ ପାଠକମାନେ ମଧ୍ଯ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇ ପାରନ୍ତି ଏବଂ ଏଗୁଡିକୁ ପୁରୁଷ ରଚତାମାନେ ମଧ୍ଯ ତିଆରି ପାରନ୍ତି । ଏହା ଅଧିନରେ ବହୁ ପ୍ରକାରର ମିଡିଆ ରହିଛି, ଯେପରିକି ମାଙ୍ଗା, ଆନିମେ, ଡ୍ରାମା ସିଡି, ଉପନ୍ୟାସ, ଖେଳ, ଫିଲ୍ମ ଏବଂ ଫାନ ପ୍ରଡକ୍ସନ ଆଦି ମିଡିଆ ରହିଛି । "ବୋଏଜ୍ ଲଭ୍" ଏବଂ ଏହାର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ରୂପ "ବିଏଲ", ଉଭୟ ଏହି ପ୍ରକାରର ମିଡିଆ ପାଇଁ ଜାତିଗତ ପଦ ରୂପେ ବ୍ଯବହୃତ ହୁଏ ।

ୟାଓଇରେ ସାଧାରଣତଃ ଚରିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଭୂମିକା ଆଧାରରେ "ସେମେ" (ଯୌନାଗ୍ରହୀ) ବା ଅନୁସରଣକାରୀ ଏବଂ "ଉକେ" ବା (ଯୌନାନୁଗୃହୀତ) ଅନୁସରିତବ୍ଯକ୍ତି । ୟାଓଇର ସାଧାରଣ ଥିମ୍ ଗୁଡ଼ିକ ହେଲା; ନିଷିଦ୍ଧ ସମ୍ବନ୍ଧ, ଧର୍ଷଣର ପ୍ରଦର୍ଶନ, ଦୁର୍ଘଟଣା, ଦୁର୍ବିପାକ ତଥା ହାସ୍ଯ । ୟାଓଇ ଏବଂ ବିଏଲରେ ବିଭିନ୍ନ ଧରଣର କାହାଣୀର ରଚନା କରାଯାଏ: ଯେପରିକି ଉଚ୍ଚବିଦ୍ୟାଳୟର ପ୍ରେମ କମେଡି, ପ୍ରାଚୀନ ଯୁଗ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଡ୍ରାମା, ବୈଜ୍ଞାନିକ କଳ୍ପନା ଓ ଫାଣ୍ଟାସୀ, ଏବଂ ଜାସୂସୀ କଳ୍ପନା ଆଦି ।

ୟାଓଇର ଉତ୍ପତ୍ତି ଫାନ ସଂସ୍କୃତି ଓ ବାଣିଜ୍ଯିକ ପ୍ରକାଶନ ଆଦିରେ ରହିଛି । ଯେମ୍ସ ୱେଲ୍କରଙ୍କ ମତରେ ୟାଓଇ ଏକ ଜାପାନୀ ବାକ୍ଯ - "ୟାମା ନାଶୀ, ଓଚି ନାଶୀ, ଇମି ନାଶୀ"ର (ଅର୍ଥାତ୍ ଅନ୍ତ ନାହିଁ, ଅର୍ଥ ନାହିଁ, ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ) ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ରୂପ । ବାସ୍ତବରେ ୧୯୬୦ - ୧୯୭୦ରେ ଜାପାନରେ ସୃଷ୍ଟ ଦୋଜିଁଶୀ ସଂସ୍କୃତିରୁ ଏହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛି । ଏଥିରେ ଅଣବୃତ୍ତିଗତ ଅଣତାଲିମପ୍ରାପ୍ତ ମାଙ୍ଗା-ପ୍ରଶଂସକଙ୍କଦ୍ୱାରା ବହୁଳ ଆଦୃତ ମାଙ୍ଗା ତଥା ଅନ୍ଯାନ୍ଯ ମିଡିଆରୁ ପୁରୁଷ ଚରିତ୍ରକୁ ନେଇ ଏକ ହାସ୍ଯାନୁକୃତି କଳା ପ୍ରଦର୍ଶନ, ଯେଉଁଥିରେ ପୁରୁଷଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ସମଲିଙ୍ଗୀ ଯୌନୋତ୍ତେଜକ ସମ୍ବନ୍ଧ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥାଏ ।

ୟାଓଇରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ସାଧାରଣ ଥିମଗୁଡ଼ିକ ହେଲା; ଉଭୟ ସ୍ତ୍ରୀ ପୁରୁଷ ଗୁଣ ଥିବା ଅତି ସୁନ୍ଦର ପୁରୁଷ ବା ବିଶୋନେନ୍, ନାରୀ ଚରିତ୍ରମାନଙ୍କ ଖୁବ୍ କମ୍ ଉପସ୍ଥିତି, ସମଲିଙ୍ଗୀ ସାମାଜିକତା ଉପରେ ଜୋର ଦେଉଥିବା ବର୍ଣ୍ଣନା, ସମଲିଙ୍ଗୀ ବିରୋଧୀ କଥାକୁ ଆକ୍ଷେପ କରିବା ଆଦି ।

ନୈରୁକ୍ତଶାସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଶବ୍ଦାବଳି
ଜାପାନୀ ଓ ଜାପାନ-ଦ୍ୱାରା-ପ୍ରଭାବିତ ପୁଅ-ପୁଅ ପ୍ରଣୟ କଳ୍ପନା ପାଇଁ ଅନେକ ଶବ୍ଦ ରହିଛି । ୨୦୧୫ରେ ହୋଇଥିବା ଜାପାନୀ ପୁଅ-ପୁଅ ପ୍ରେମୋନ୍ମାଦ ଗଳ୍ପର ଗାଳ୍ପିକମାନଙ୍କର ଗବେଷଣାରୁ ୟାଓଇର ପାଞ୍ଚଟି ଉପବର୍ଗ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା:

ଶୋନେନାଇ;  (少年愛 - "ପୁଅ ପ୍ରେମ") 
ପଦ ଶୋନେନାଇ ଐତିହାସିକ ଭାବରେ ଏଫେବୋଫିଲିଆ ବା ପୁଅପ୍ରୀତୀୟତାକୁ ବୁଝାଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ୧୯୭୦ରୁ ଏହା ଶୋଜୋ ମାଙ୍ଗା (ଝିଅଙ୍କ ମାଙ୍ଗା)ର ଏକ ନୂଆ ବର୍ଗ ପାଇଁ ବ୍ଯବହାର କରାଗଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସୁନ୍ଦର ପୁରୁଷଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ପ୍ରଣୟୋନ୍ମାଦର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଇଥାଏ । ପ୍ରଥମେ ତିଆରି ଶୋନେନାଇ କଳାକୃତିଗୁଡ଼ିକ ୟୁରୋପୀୟ ସାହିତ୍ୟ, ତାରୁହୋ ଇନାଗାକିଙ୍କ ରଚନା ଏବଂ  ବିଲ୍ଡଙ୍ଗ୍ସରୋମାନ ବର୍ଗଦ୍ୱାରା ଏହା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲା । ଶୋନେନାଇରେ ବହୁ ସମୟରେ ସାହିତ୍ୟ, ଇତିହାସ, ବିଜ୍ଞାନ ତଥା ଦର୍ଶନଶାସ୍ତ୍ର ଆଦିର ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଥାଏ; ସୁଜୁକି ଏହି ଜିନରକୁ ପାଣ୍ଡିତ୍ଯ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବା ବୁଝିବାରେ କଷ୍ଟ ବୋଲି କହନ୍ତି,  ଯେଉଁଥିରେ "ଦାର୍ଶନିକ ତଥା ବିଶଦ ଭାବଯୁକ୍ତ ପ୍ରସଙ୍ଗ" ଦିଆଯାଇ ଥାଏ ଯାହା ତରୁଣ ପାଠକଙ୍କ ତରୁଣ ମନକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରି ନଥାଏ । 
ତାନ୍ବି;  (耽美; "ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ") 
ଏକ ଉପଜିନର, ଯାହା କେବଳ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ପୂଜା କରିଥାଏ ଏବଂ ବୟସ୍କ ପୁରୁଷ ଓ ସୁନ୍ଦର ପୁଅଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ପ୍ରଣୟୋନ୍ମାଦର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥାଏ । ତାନ୍ବି ଶବ୍ଦଟି ୧୯୭୦ର ପୁଅ-ପୁଅ ପ୍ରେମୋନ୍ମାଦର ଧାରଣାଠାରୁ ମଧ୍ଯ ପୁରୁଣା । ଏହାକୁ ଗଳ୍ପୀୟ କଳାକୃତ୍ତିରେ ସମଲିଙ୍ଗୀୟତାର ପ୍ରଦର୍ଶନ ପାଇଁ ବ୍ଯବହାର କରାଯାଉଥିଲା । ତାନ୍ବି କୃତିଗୁଡ଼ିକ ସେଥିରେ ଥିବା ପଦ୍ଯରୂପି ଗଳ୍ପ ତଥା ଅସାଧାରଣ କାଞ୍ଜିର ଉପସ୍ଥିତି ପାଇଁ ପରିଚିତ ।
ଜୁନେ (ジュネ)
୧୯୭୮ରୁ ୨୯୧୨ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରକାଶିତ ଜୁନେ ମାଗାଜିନରୁ ଏହି ନାମର ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଛି । ଏହି ମାଗାଜିନର କଳାକୃତିଗୁଡ଼ିକ ସଦୃଶ ମାଙ୍ଗାଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ତାନ୍ୱିର ବ୍ଯବହାର କରାଯାଉଥିଲା । ଏହାକୁ ପୁରୁଷ ସମଲିଙ୍ଗୀ ଦୋଜିନ୍ସିଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ମଧ୍ଯ ବ୍ଯବହାର କରାଯାଉଥିଲା । ୧୯୯୦ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା, "ପୁଅ ପ୍ରେମ" ପାଇଁ ଜୁନେ ଶବ୍ଦର ପ୍ରଚଳନ କମିଗଲା । ଅନ୍ଯାନ୍ଯ ପ୍ରକାଶକମାନେ ପୁଅ ପ୍ରେମ ଜିନରରେ ସଫଳତା ହାସଲ କରିବା ପାଇଁ, ଜୁନେ ଶବ୍ଦର ବ୍ଯବହାରରେ କୁଣ୍ଠା ବୋଧକଲେ କାରଣ ଜୁନେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକାଶନ ସଂସ୍ଥାର ନାମ ମଧ୍ଯ ।
ୟାଓଇ;  (やおい)
୧୯୭୦ରେ ୟାସୁକୋ ସାକାତା ଓ ଆକିକୋ ହାତ୍ସୁଙ୍କଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଶବ୍ଦ - "ୟାଓଇ", ହେଉଛି, (山[場]なし、落ちなし、意味なし, ୟାମା ନାଶି, ଓଚି ନାଶି, ଇମି ନାଶି)ର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ରୂପ ଯାହାର ଅନୁବାଦ - "ଅନ୍ତ ନାହିଁ, ଲକ୍ଷ୍ଯ ନାହିଁ, ଅର୍ଥ ନାହିଁ" ପ୍ରାରମ୍ଭରେ, ସ୍ୱବ୍ଯଙ୍ଗାତ୍ମକ ତଥା ବିଡମ୍ବନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଯୋକ୍ତି ଭାବରେ କଳାକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ବ୍ଯବହାର କରାଯାଉଥିଲା । ଏହା ପ୍ରକାରାନ୍ତରେ ପୃଷ୍ଠପଟ୍ଟ ଓ ଚରିତ୍ରର ବିକାଶକୁ ଅଣଦେଖା କରି କେବଳ ଯୌନ ଉପରେ ଧ୍ଯାନ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରିଥିବାରୁ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ୟାଓଇ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକର ହାସ୍ଯାସ୍ପଦ ନାମଥିଲା ।
ପୁଅପ୍ରୀତି (ボーイズ ラブ; ବୋଏଜ ରବ; Boy's love) 
ସାଧାରଣତଃ, ଏହାକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରାଯାଇ ବିଏଲ (ビーエル; ବିଏର), ଭାବେ କୁହାଯାଏ । ଏହା "ଶୋନେନାଇ"ର ଶାବ୍ଦିକ ଇଂରାଜୀ ଅର୍ଥ "boys love"ରୁ ଅଣାଯାଇଛି । ପ୍ରଥମେ ୧୯୯୧ରେ "ଇମେଜ" ମାଗାଜିନଦ୍ୱାରା ଏହି ଜିନରକୁ ସୁବ୍ଯବସ୍ଥିତ କରି ଏକ ପଦଭୁକ୍ତ କରିବା ଚେଷ୍ଟାରେ ବ୍ଯବହାର କରାଯାଇଥିଲା । ୧୯୯୪ ମସିହାରେ ଏହା "ପଫ ମାଗାଜିନ (ぱふ)"ଦ୍ୱାରା ବ୍ଯବହାର ହେବା ପରେ ବହୁଳ ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇଗଲା ।

ଗବେଷକମାନେ ଏହି ଉପଜିନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ପାର୍ଥକ୍ଯ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସରତ କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ଏଗୁଡ଼ିକ ପରସ୍ପରର ପ୍ରତିଶବ୍ଦ ପରି ବ୍ଯବହୃତ । କାଜୁମି ନାଗାଇକେ ଓ ତୋମୋକୋ ଆଓୟାମାଙ୍କ ମତରେ, କଥିତ ମିଡିଆର ସାଧାରଣ ନାମ ବିଏଲ ଓ ୟାଓଇ ହୋଇଥିବା ବେଳେ, ଉପଜିନରଗୁଡ଼ିକୁ ବର୍ଗୀକରଣ ଓ ସଜ୍ଞାଯୁକ୍ତ କରାଯାଏ ନାହିଁ ଏବଂ ପାର୍ଥକ୍ଯ କରାଗଲେ ମଧ୍ଯ ଶେଷରେ ଉପଜିନରଗୁଡ଼ିକ ପରସ୍ପର ସହ ଛନ୍ଦାଛନ୍ଦି ହୋଇ ରହନ୍ତି । 

ସୁଜୁକିଙ୍କ ମତରେ, "ନାରୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ନାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପୁଅ-ପୁଅ ପ୍ରେମକାହାଣୀର ସମସ୍ତ ଜିନର ତଥା ଉପଜିନରଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜାପାନୀ ପଦ ନାହିଁ । ପାଶ୍ଚାତ୍ୟରେ ୟାଓଇ, ପୁଅ-ପୁଅ ସମ୍ବନ୍ଧ ଥିବା ଜାପାନୀ-ପ୍ରଭାବିତ ମାଙ୍ଗା ପାଇଁ ଏକ ଛତ୍ରପଦ ହୋଇଯାଇଥିବା, ତଥା ଆମେରିକୀୟ ମାଙ୍ଗା ପ୍ରକାଶକଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ଏହିପରି କୃତ୍ଯ ପାଇଁ ବ୍ଯବହାର ହେଉଥିବା ବେଳେ,}} ଜାପାନରେ ଏହି ପଦଟିକୁ "ଦୌଜିନ୍ସି" କୃତି ତଥା ଯୌନ ଦୃଶ୍ଯ ପାଇଁ ବ୍ଯବହାର କରାଯାଏ । ଉଭୟ ପ୍ରକାରର ବ୍ଯବହାରରେ ୟାଓଇ ବା ବିଏଲରେ ବାରା ଜିନର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ନୁହେଁ ।

ଅବଧାରଣା ଏବଂ ବିଷୟବସ୍ତୁ

ବିଶୋନେଁ

ୟାଓଇ କାହାଣୀର ମୁଖ୍ଯନାୟକମାନେ ସାଧାରଣତଃ ବିଶୋନେଁ (美少年) ବା ଅତ୍ଯଧିକ ଆଦର୍ଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅତିସୁନ୍ଦର ପୁଅ ବା ଯୁବକମାନେ ହୋଇଥାନ୍ତି । ଏମାନଙ୍କଠାରେ ଉଭୟ ନାରୀତ୍ବ ତଥା ପୁରୁଷତ୍ବ ଗୁଣାଦି ରହିଥାଏ । ବିଶୋନେଁ ଚରିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ୟାଓଇରେ ସମୀତ ନ ହେଲେହେଁ, ସେଥିରେ ଏହାର ବିଶୋନେଁନତ୍ୱ ବା ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟତାକୁ ଅଧିକ ସଶକ୍ତ କରାଯାଇଥାଏ ।

୨୦୧୦ ମସିହାର ଶେଷ ଭାଗରେ ୟାଓଇରେ ଗେ ମାଙ୍ଗା ପରି ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ପୌରୁଷ ଗୁଣଯୁକ୍ତ ଚରିତ୍ର ଆଦୃତ ହେଲା । ଏହିପରି ଚରିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣତଃ ଅଧିକ ପେଶୀଯୁକ୍ତ ଓ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ବୟସ୍କ ହୋଇଥାଏ । ୟାଓଇ ପ୍ରକାଶକ ଜୁନେ ମାଙ୍ଗାଦ୍ୱାରା ୨୦୧୭ରେ କରାଯାଇଥିବା ଅନୁସନ୍ଧାନ ଅନୁସାରେ ପୂର୍ବେ ୮୦ ପ୍ରତିଶତ ପାଠକ ବିଶୋନେଁ ପସନ୍ଦ କରୁଥିବାବେଳେ ଏବେ ୬୫ ପ୍ରତିଶତ ଉଭୟ ବିଶୋନେଁ ଓ ପେଶୀୟ ଶରୀର ବିଶିଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ପସନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି । ସମାଲୋଚକ ଓ ସମୀକ୍ଷକଙ୍କ ମତରେ ୟାଓଇ ପାଠକଙ୍କ ପସନ୍ଦରେ ଏହି ବଦଳ ଏବଂ ତଦନୁସାରେ ୟାଓଇ ଓ ଗେ ମାଙ୍ଗା ସଦୃଶ୍ଯ ନୂତନ ମାଙ୍ଗାର ନିର୍ମାଣ ଧିରେ ଧିରେ ଉଭୟ ଜିନର ମଧ୍ଯରେ ଥିବା ସୀମାକୁ ଲିଭାଇବାରେ ଲାଗିଛି । ମାନବବିଜ୍ଞାନୀ ଥୋମାସ ବୌଡିନେତ୍ତେଙ୍କ ମତରେ ଜାପାନର ଗେ ଲୋକମାନେ "ନିଜର 'ଗେ ମିଡିଆ'ର ବ୍ଯବହାର ବିଷୟରେ କଥା ହେଉଥିବାବେଳେ [ଗେ ମାଙ୍ଗା]ଠାରୁ ବିଏଲକୁ ପୃଥକ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।"

"ସେମେ" ଓ "ଉକେ"

ଏକ ୟାଓଇ ସମ୍ବନ୍ଧରେ (କେତେକ ୟୁରି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମଧ୍ଯ) ଥିବା ବ୍ଯକ୍ତି ଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ସେମେ (攻め) ବା ଉକେ (受け) ବୋଲି ଡକାଯାଏ । ଏହି ପଦ ଦ୍ୱୟର ଉତ୍ପତ୍ତି ଯୁଦ୍ଧକଳାରୁ ହୋଇଛି: "ସେମେ", ଇଚିଦାଁ କ୍ରିୟା "ଆକ୍ରମଣ କରିବା"ରୁ ଏବଂ "ଉକେ", କ୍ରିୟା "ଗ୍ରହଣ କରିବା ବା ପ୍ରତିରକ୍ଷା କରିବା"ରୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଛି । ଏହାକୁ ଜାପାନୀ ସମଲିଙ୍ଗୀ ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ଶ୍ରୌଧୀୟ ଯୌନରେ ଉଦାସୀନ ସାଥୀ ପାଇଁ ବ୍ଯବହାର କରାଯାଏ । ଆଲ୍ଯାର୍ଦୋ ଜାଙ୍ଘେଲିନୀଙ୍କ ମତରେ, ଏହି ଯୁଦ୍ଧକଳାର ପଦଗୁଡ଼ିକ ଜାପାନୀ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ କାରଣ ପ୍ରାଚୀନ ଜାପାନରେ ସାମୁରାଇଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ସମଲିଙ୍ଗୀ ସମ୍ପର୍କ ଗଢିଉଠିଥିଲା । ସେମେ ଏବଂ ଉକେ ଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ବିଶୋନେଁ ଷ୍ଟାଇଲରେ ତିଆରି କରାଯାଇ ଉଭୟଙ୍କଠାରେ ଉଭୟ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ଗୁଣ ମିଶାଇ ଏକ ଆଦର୍ଶ ରୂପ ଦିଆଯାଇ ଥାଏ ।

ଜାଙ୍ଘେଲିନୀ କହନ୍ତି, ୟାଓଇ ଏବଂ ବିଏଲରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ଚରିତ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ବୟସ ଓ ପଦର ପାର୍ଥକ୍ଯତା ପାଇଁ ସାମୁରାଇ ତନ୍ତ୍ରଟି ଦାୟୀ । ଆନିମେ ଓ ମାଙ୍ଗା ସଂସ୍କୃତିର ଏକ ରୂଢ଼ଧାରିତ ପୁରୁଷ ପରି: ସଂଯମିତ, ଶାରୀରିକ ଶକ୍ତିଯୁକ୍ତ ତଥା ସଂରକ୍ଷିକ ରୂପରେ ସେମେର ଚିତ୍ରଣ ହୋଇଥାଏ । ସେମେଟି, ସାଧାରଣତଃ ଉକେଠାରୁ ବୟସରେ ବଡ଼ ଓ ଡେଙ୍ଗା ହୋଇଥାଏ  ଏବଂ ତାହାର ଥୋଡିଟି ଶକ୍ତ, କେଶ ଛୋଟ, କ୍ଷୁଦ୍ର ଆଖି ତଥା ଅଧିକ ପୌରୁଷିକ ବା ମାଚୋ ହୋଇଥାଏ । ସେମେଟି ସାଧାରଣତଃ ଉକେ ପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇଥାଏ । ଉକେ ଅଧିକ ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବର ତଥା ଶାରୀରିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ କୋମଳ, ସ୍ତ୍ରୀୟୋଚିତ ତଥା ବଡ଼ବଡ଼ ଆଖି ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଠନ ବିଶିଷ୍ଟ । ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଉକେ ସେମେଠାରୁ ଦୁର୍ବଳ ଥାଏ । ଆଉ ଏକ ପରିସ୍ଥିତିରେ କୌଣସି ଅଣସ୍ତ୍ରୀୟୋଚିତ ଚରିତ୍ରକୁ ମଧ୍ଯ ଉକେ କୁହାଯାଇପାରେ ଯଦି ଉକ୍ତ ଚରିତ୍ରକୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଧିକ ପୌରୁଷଗୁଣ ଯୁକ୍ତ ଚରିତ୍ର ଅନୁସରଣ କରେ ।

"ୟାଓଇ" କାହାଣୀମାନଙ୍କରେ କୌଣସି ନା କୌଣସି ରୂପରେ ଶ୍ରୌଧୀୟ ଯୌନ ବହୁଳ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥାଏ । ଏକ କାହାଣୀ ଯେଉଁଠାରେ ଉକେ ଶ୍ରୌଧୀୟ ଯୌନ ପାଇଁ କୁଣ୍ଠା ବୋଧ କରେ, ସମ୍ଭବତଃ ତାହା ପାଠକଙ୍କ ପ୍ରଥମଥର ଯୌନସମ୍ଭୋଗ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା କୁଣ୍ଠା ବୋଧ ସହ ସମତୁଲ୍ୟ । ଜାଙ୍ଘେଲିନୀଙ୍କ ମତରେ ଶ୍ରୌଧୀୟ ଯୌନର ଚିତ୍ରଣରେ ସାଧାରଣତଃ ଶ୍ୱାନାସନ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱୟ ପରସ୍ପର ଆଡକୁ ମୁହଁ କରିଥାନ୍ତି । ତା ସହ ଉକେ, ସେମେର ଲିଙ୍ଗାସ୍ୱାଦନ କରେ ନାହିଁ ବରଂ ସେମେଠାରୁ ଯୌନସୁଖ ଏବଂ ପ୍ରେମପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଦର ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ ।

କାରୋଲା ବୌଏରଙ୍କ ମତରେ ଉପର ବର୍ଣ୍ଣିତ ବଚ୍ଚ୍-ଫେମେ ସମ୍ପର୍କ ୧୯୯୯ର ପ୍ରକାଶିତ ବ୍ଯବସାୟିକ କାହାଣୀଗୁଡ଼ିକରେ ଅତି ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇସାରିଥିଲା । ମ୍ଯାକ୍କଲେଲାଣ୍ଡଙ୍କ ମତରେ ଲେଖକମାନେ ସେମେ ଓ ଉକେ ମଧ୍ଯରେ ଥିବା ଭାବପ୍ରବଣତାକୁ ପରଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ନା କି ଏହାର ବିରୋଧ କରିବାକୁ । ରୋଲ ବଦଳିବାର ସମ୍ଭାବନା, ଚରିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ଗେଲ ତଥା ଯୌନ ଉତ୍ସୁକତାକୁ ଜନ୍ମ ଦିଏ । ବେଳେବେଳେ ଯୌନାନୁଗ୍ରହୀ ଚରିତ୍ରଟି ମଧ୍ଯ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସକ୍ରିୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରେ  କିମ୍ବା ଉଭୟ ନିଜର ଯୌନ ଭୂମିକା ବଦଳି ଦିଅନ୍ତି । ରିବା (リバ), ଇଂରାଜୀ ଶବ୍ଦ ରିଭର୍ସିବଲ୍ (reversible)-ର ସଂକ୍ଷିପ୍ତୀକୃତ ରୂପ, ସେହି ୟାଓଇ ଯୋଡ଼ା ପାଇଁ ବ୍ଯବହାର କରାଯାଏ ଯେଉଁଥିରେ ଉଭୟ ସଦସ୍ଯ ନିଜ ଭୂମିକା ବଦଳି ଦେଲେ ମଧ୍ଯ ସମ୍ବନ୍ଧଟି ପ୍ରାକୃତିକ ଲାଗେ । ଆଉ କେତେକ ସ୍ଥଳରେ ଲେଖକ ଉଭୟ ସେମେ ଓ ଉକେକୁ ସମତୁଲ୍ୟ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଅଧିକାରୀ ଭାବେ ଚିତ୍ରଣ କରିଥାନ୍ତି । ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଉଭୟଙ୍କ ମଧ୍ଯରୁ ଯିଏ ସାଧାରଣରେ ପ୍ରଭାବୀ ଥାଏ, ସେ କାମୋନ୍ମାଦ ବେଳେ ଉଦାସୀନ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରେ ।

ସଙ୍କୁଚିତ ନାରୀ ଚରିତ୍ର
ୟାଓଇରେ ନାରୀ ଚରିତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ଅତି ନ୍ଯୁନ କିମ୍ବା ଅନୁପସ୍ଥିତି ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଇଥାଏ । ସୁଜୁକିଙ୍କ ମତରେ ୟାଓଇରେ ମାତୃତ୍ବକୁ ଅତି ନକାରାତ୍ମକ ରୂପରେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଥାଏ । ନିଃସର୍ତ୍ତ ମାତୃପ୍ରେମର ଏହି ଅଭାବକୁ ସର୍ବଗ୍ରାସୀ ନିଷିଦ୍ଧ ପ୍ରେମଦ୍ୱାରା ଭରଣ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରାଇବା ହେଉଛି ଏହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ଯ ।

ଆଧାର

ବିଶେଷ ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ