Sovesh/autoresearch-or huggingface dataset:
କୃଷ୍ଣସାର ମୃଗ ବା କଳା ବାହୁଟିଆ ହରିଣ (ବାଲି ହରିଣ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ) ଏକ ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ପ୍ରାଣୀ । ଚିତା ପରେ ଏମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଧାଇଁ ପାରନ୍ତି ବୋଲି  ପ୍ରାଣୀ ବିଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ମତ । ଘଣ୍ଟାପ୍ରତି ଏମାନେ ପ୍ରାୟ ୫୦ରୁ ୬୦ କିମି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୌଡ଼ି ପାରନ୍ତି । ବିଶେଷତ୍ୱ ହେଉଛି ଏମାନେ ଜନବସତି ମଧ୍ୟରେ ଚରାବୁଲା କରିବାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି । ଖୋଲା ପଡ଼ିଆରେ ଏମାନେ ରହିବା ସହ  ଶସ୍ୟ କ୍ଷେତରୁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ଥା'ନ୍ତି । ଦଳବଦ୍ଧଭାବେ ଏମାନେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି । ପ୍ରତିଦଳରେ ଅଣ୍ଡିରାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମ୍ ଓ ମାଈ ହରିଣ ଅଧିକ ଥା'ନ୍ତି । ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଜାତିର ମୃଗ ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣସାର  ନିଆରା ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ ।

ସାଧାରଣ ମୃଗଦେହରେ ଟୋପା ଟୋପା ଚିହ୍ନ ଥାଏ । ତେବେ ଅଣ୍ଡିରା କୃଷ୍ଣସାରର ଦେହସାରା କଳା, କେବଳ ପେଟ ଧଳା ହୋଇଥିବା ବେଳେ ମାଈ କୃଷ୍ଣସାରର ଦେହ ପାଉଁଶିଆ । ପାଣିର ଅଭାବ ହେଲେ ଅଣ୍ଡିରା କୃଷ୍ଣସାର ବି ପାଉଁଶିଆ ହୋଇଯାଏ । ଶାବକର ରଙ୍ଗ ହଳଦିଆ ହୋଇଥିବାବେଳେ ବୟସ ବୃଦ୍ଧି ସାଙ୍ଗକୁ ଦେହର ରଙ୍ଗ କଳା ପଡ଼ିଯାଏ । ଏମାନଙ୍କ ମାଂସ ବେଶ୍ ସୁସ୍ୱାଦୁ । ତେଣୁ କେତେକ ଏମାନଙ୍କ ମାଂସ, ଚର୍ମ ଓ ଶିଙ୍ଗ ପାଇଁ  ଶିକାର କରିଥାନ୍ତି । ଏମାନେ ମୁଖ୍ୟତଃ ୧୨ରୁ ୧୫ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚିଥା'ନ୍ତି । ସତେଜ ପତ୍ର, ଘାସ, ଫସଲ, ପନିପରିବା, ଧାନ, ମୁଗ, ବିରି ପ୍ରଭୃତି ଏମାନେ ଖାଆନ୍ତି । ବିନା ପାଣିରେ ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ଦିନରୁ ସପ୍ତାହେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିପାରନ୍ତି । 

କୃଷ୍ଣସାର ମୃଗ ପାଇଁ ଗଞ୍ଜାମର ଭେଟନଈ ଅଞ୍ଚଳ ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କ ଆକର୍ଷଣର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ପାଲଟିଛି । ନ’ ଅଙ୍କ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ସମୟରେ ୪/୫ଟି କୃଷ୍ଣସାର ମୃଗ ଗଞ୍ଜାମର ଭେଟନଈ ଅଂଚଳକୁ ଚାଲି ଆସିଥିଲେ । ସେମାନେ ଆସିବା ପରେ ସ୍ଥାନୀୟ ଅଂଚଳରେ ବର୍ଷା ହେବା ସହ କୃଷିଜୀବୀଙ୍କ ମୁହଁରେ ହସ ଫୁଟି ଉଠିଥିଲା । ଫଳରେ ସ୍ଥାନୀୟ ବାସିନ୍ଦା ଏହି କୃଷ୍ଣସାର ମୃଗଙ୍କୁ ଭଗବାନଙ୍କ ଦୂତ ବୋଲି ବିବେଚନା କଲେ । ସେହିଦିନଠାରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁଖ ଆଉ ସମୃଦ୍ଧିର ପ୍ରତୀକଭାବେ ଲୋକେ ବିବେଚନା କରି ଆସୁଛନ୍ତି ।  

ଏହି ପ୍ରଜାତିର ମୃଗ ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲା ଘୁମୁସର ଦକ୍ଷିଣ ଖଣ୍ଡ ଏବଂ ଆସିକା, ବୁଗୁଡ଼ା ତହସିଲର ଭଞ୍ଜନଗର ରାଜସ୍ୱ ଉପଖଣ୍ଡରେ ଦେଖାଯା’ନ୍ତି । ବିଶେଷକରି ଭେଟନଈ ଅଂଚଳରେ ଏମାନେ ବହୁସଂଖ୍ୟାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାନ୍ତି । ପୂର୍ବରୁ ପୁରୀ ଜିଲାର କୋଣାର୍କ ବନଖଣ୍ଡ ଅନ୍ତର୍ଗତ ନିମାପଡ଼ା, କାକଟପୁର ଅଂଚଳରେ ଏହି ମୃଗ ଦେଖାଦେଉଥିଲେ ହେଁ ଏବେ ସେଠାରେ ଏମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନାହିଁ । ଗତ ୨୦୧୫  ଗଣନାରେ କୋଣାର୍କ ବନଖଣ୍ଡ ଅଂଚଳରେ କୃଷ୍ଣସାର ମୃଗ ନଥିବା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଛି । ୨୦୦୪ରେ ୭୮୬, ୨୦୦୬ରେ ୧,୧୦୧, ୨୦୦୮ରେ ୧,୬୭୨, ୨୦୧୧ରେ ୨,୧୮୧ ଓ ୨୦୧୫ ସୁଦ୍ଧା ଏହି ପ୍ରଜାତିର ମୃଗଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୩,୮୦୬ରେ ପହଞ୍ଚିଛି । ସାରା ଭାରତ ବର୍ଷରେ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୫୦ରୁ ୬୦ ହଜାର ଭିତରେ ସୀମିତ । ମୁଖ୍ୟତଃ ଏମାନେ ରାଜସ୍ଥାନ, ଗୁଜରାଟ, ମହାରାଷ୍ଟ୍ର, ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ, ତାମିଲନାଡୁରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାନ୍ତି ।

ଆଧାର

ମୃଗ ପ୍ରଜାତି
ମାୟାଧର ରାଉତ (ଜନ୍ମ : ୬ ଜୁଲାଇ ୧୯୩୦) ଜଣେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଓ ଗୁରୁ । ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟରେ ଅବଦାନ ପାଇଁ ସେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଓ କେନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡ଼େମୀ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଛନ୍ତି । ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟକୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମାନ୍ୟତା ମିଳିବା ଦିଗରେ ମାୟାଧର ପ୍ରୟାସ କରିଥିଲେ ।

ଜୀବନୀ

ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ 
ମାୟାଧର ରାଉତ ଓଡ଼ିଶାର କଟକ ଜିଲ୍ଲାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ବଡ଼ଭାଇ ହରିହର ରାଉତଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ସେ ପିଲାବେଳୁ ନାଟକ ଓ ନୃତ୍ୟ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ହୋଇଥିଲେ । ନାଟ୍ୟଗୁରୁ କାଳୀଚରଣ ପଟ୍ଟନାୟକ, ଦୁର୍ଲଭ ସିଂ, ପଙ୍କଜ ଚରଣ ଦାସ, ମୋହନ ମହାପାତ୍ର, ଯୁଦ୍ଧିଷ୍ଟିର ମହାମାତ୍ର, ମୋହନ ସୁନ୍ଦର ଦେବ ଗୋସ୍ୱାମୀ ଓ ଦୟାଲ ଶର୍ମା ଆଦିଙ୍କଠାରୁ ସେ ନୃତ୍ୟ, ଅଭିନୟ ଓ ମଞ୍ଚକଳା ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ରାମ ଗୋପାଳ ମିଶ୍ରଙ୍କଠାରୁ ସେ କଥକ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ୧୯୫୧ ମସିହାରେ ସେ ଏକ ବୃତ୍ତିଲାଭ କରି କଳାକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଇଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେ ରୁକ୍ମଣୀ ଦେବୀ ଅରୁଣ୍ଡଲେଙ୍କଠାରୁ ଭରତନାଟ୍ୟମ ଓଟି କେ ଚନ୍ଦୁ ପାଣିକରଙ୍କଠାରୁ କଥକଳୀ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।

ବୃତ୍ତି 
ସେ କଟକର କଳାବିକାଶ କେନ୍ଦ୍ର, ନାଟ୍ୟ ବାଲେଟ ସେଣ୍ଟର, ଦ ନୃତ୍ୟ ନିକେତନ, ଶ୍ରୀରାମ ଭାରତୀୟ କଳାକେନ୍ଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ନିଜସ୍ୱ ଅନୁଷ୍ଠାନ ମାୟାଧର ସ୍କୁଲ ଅଫ ଓଡ଼ିଶୀ ଡାନ୍ସରେ  ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରିଛନ୍ତି । ୧୯୭୨ ମସିହାରୁ ସେ ଭାରତ ବାହାରେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରିଆସିଛନ୍ତି । ଜାପାନ, ଜର୍ମାନୀ, ଆମେରିକା, ହଲାଣ୍ଡ, ସୁଇଜରଲାଣ୍ଡ, ଭିଏତନାମ, ପାକିସ୍ଥାନ ଓ ୱେଷ୍ଟ ଇଣ୍ଡିଜ ଆଦି ଦେଶରେ ସେ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ ଓ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରିଛନ୍ତି ।

ମାୟାଧରଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ପଦ୍ଧତ୍ତିରେ ଏକ ବିଜ୍ଞାନ ସମ୍ମତ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ରହିଥାଏ । ଓଡ଼ିଶୀରେ ଅଭିନୟ ବିଭାଗରେ ତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଅବଦାନ ରହିଛି । ସଞ୍ଚାରୀ ଭାବକୁ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିବାର ଶ୍ରେୟ ତାଙ୍କୁ ଯାଏ । 

ସେ ସଂଯୋଜନା କରିଥିବା ନୃତ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ତପସ୍ୱିନୀ, ମେଘଦୂତ, ସିଂଘଳ, କୃଷ୍ଣ ଚରିତ୍ରମ ଓ ଗୀତଗୋବିନ୍ଦମ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ ।

ପରିବାର 
ମାୟାଧରଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ମମତା ଖୁଣ୍ଟିଆ । ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ଓ ଗୋଟିଏ ଝିଅ । ଝିଅ ମଧୁମିତା ରାଉତ ଜଣେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଏବଂ ଦିଲ୍ଲୀରେ ତାଙ୍କ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଜୟନ୍ତିକାରେ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷାଦାନ ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି ।

ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର 
 ପଦ୍ମଶ୍ରୀ - ୨୦୧୦
 କେନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର - ୧୯୮୫
 ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ଟାଗୋର ରତ୍ନ - ୨୦୧୧
 କବି ସମ୍ରାଟ ଉପେନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜ ସମ୍ମାନ - ୨୦୦୪
 ଓଡ଼ିଶା ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ସମ୍ମାନ - ୧୯୭୭
 ସାହିତ୍ୟ କଳା ପରିଷଦ ସମ୍ମାନ - ୧୯୮୪
 ଉତ୍କଳ ପ୍ରତିଭା ପୁରସ୍କାର - ୧୯୮୪
 ରାଜୀବ ଗାନ୍ଧୀ ସମ୍ମାନ - ୨୦୦୩
 ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ସମ୍ମାନ - ୧୯୯୩

ଆଧାର 

୧୯୩୦ ଜନ୍ମ
ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ
କେନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ
ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ
କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଇ ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ଏକ ସ୍ୱର ବର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ୩ୟ ସ୍ୱର ବର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣ ଏହାର ନାମ "ହ୍ରସ୍ୱ ଇ" । ଏହାର ମାତ୍ରା " ି " ବ୍ୟଞ୍ଜନ ବର୍ଣ୍ଣର ଉପରେ ଦିଆହୋଇଥାଏ । ଏହାକୁ ଦେଶିୟ ଅବଧାନମାନେ ଚିତା କହିଥାନ୍ତି ।

ଉଚ୍ଚାରଣ 
ଏହାର ଉଚ୍ଚାରଣ ତାଳୁ ।

ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ

ବ୍ୟବହାର

ବିଶେଷଣ 
କେତେକ ବିଶେଷଣ ପଦ ଶେଷରେ ଇକାର ଯୋଗ ହେଲେ ତାହା ଗୁଣବାଚକ ବିଶେଷ୍ୟ ହୋଇଥାଏ; ଯଥା- ଚଲାଖରୁ ଚଲାଖି, ବଦମାସରୁ ବଦମାସି'' ଆଦି ।

ପ୍ରତ୍ୟୟ 
ନିମିତ୍ତାର୍ଥକ "କୁ" ପ୍ରତ୍ୟୟ ଲୋପ ହୋଇ ବିକଳ୍ପରେ ମୂଲ ଧାତୁ ଶେଷରେ "ଇ" ଯୋଗ ହୋଇଥାଏ, ଯଥା- ଆଣି ଯାଉଛି = ଆଣିବାକୁ ଯାଉଛି, ମାରି ମନ କରୁଛି = ମାରିବାକୁ ମନ କରୁଛି ।

ପୁରାତନ ପ୍ରୟୋଗ 
ଦ୍ୱିତୀୟା ବିଭକ୍ତିରେ "କୁ", ଯଥା - ଆଜ୍ଞା ପ୍ରମାଣେ ଯାଅ ସାରଦା ଦେବିଇ ।

ସାଙ୍କେତିକ ଚିହ୍ନ 
ସାଙ୍କେତିକ ଚିହ୍ନରେ ବ୍ୟବହାର କଲାବେଳେ ଏହାର ଦୁଇ ପାଖରେ ଦୁଇଟି ଗାର ଦେଇଦିଆଯାଏ ।
ଯଥା - | ଇ | କଟକ
 ସମ୍ବଲପୁରୀରେ: ଇ ଜୁଗେ କଁଠି (= ଲଙ୍ଗଳ କଣ୍ଟିରେ) ହାତ୍ ନେଇଁ ଦିଲେ ଆର୍ ନେଇଁ ଚଲେ ।

ଅନ୍ୟାନ୍ୟ 
ଏହା ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ ।
ଯଥା - ଇଆଡ଼େ, ଇଲାଗେ, ଇମିତି, ଇଛୁଣି

ବିଦେଶି ଭାଷା 
ଏହି "ଇ କାର" ଫାରସି, ଆରବୀ, ଇଂରାଜୀରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି

କମ୍ପ୍ୟୁଟର କୋଡ଼ 
ଆଇ.ପି.ଏ. କୋଡ଼ ସାରଣୀ ଏକ୍ସଟେନସନରୁ ଇଉନିକୋଡ଼ରେ ଏହାର କୋଡ଼ ବିନ୍ଦୁ ହେଲା U+0B07 ଓ "ଇକାର" (" ି ")ର କୋଡ଼ ହେଲା : 0B3F

ଆଧାର 

ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳା
ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା
ଓଡ଼ିଆ ଲିପି
ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱିବେଦୀ(ଜନ୍ମ : ୨୪ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୬୪) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ । ମୁଖ୍ୟତଃ ପ୍ରବନ୍ଧ ଲେଖୁଥିବା ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର, ଓଡ଼ିଶାର ବିଭିନ୍ନ ଖବରକାଗଜରେ ନିୟମିତ ସ୍ତମ୍ବ ମଧ୍ୟ ଲେଖନ୍ତି । ବୃତ୍ତିରେ ସେ ଜଣେ ପ୍ରଶାସନିକ ଅଧିକାରୀ । ସେ ୧୯୬୪ ମସିହାରେ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ପାଟକୁରା ବ୍ଲକର ତଳକୁସୁମା ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ୧୯୮୫ମସିହାରେ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରିଛନ୍ତି । ୧୯୮୬ମସିହାରେ ସେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଅଧିନରେ ସହକାରୀ ଶ୍ରମ ଅଧିକାରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଇତିମଧ୍ୟରେ ସେ ପଞ୍ଚାୟତିରାଜ, ମତ୍ସ ଓ ପଶୁପାଳନା, ରାଜସ୍ୱ ଏବଂ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ପରିଚାଳନା ଆଦି ବିଭାଗରେ କାମ କରିସାରିଛନ୍ତି ।

ପିଲାଦିନୁ କବିତା ଲେଖା ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ଶୈଳେନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଏଯାବତ ପ୍ରାୟ ୯ଖଣ୍ଡ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇସାରିଛି ।

ରଚନାବଳୀ 
 ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବାର ଅନୁରାଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରବନ୍ଧ - ୨୦୦୬
 ମୁଖା - ୨୦୦୭
 ମାୟାମିରିଗ - ୨୦୦୭
 ଏକ ଚିତ୍ରବାଘର କାହାଣୀ - ୨୦୦୯
 ଲୋହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦେଶ - ୨୦୧୦
 ପାହାଡ଼ ତଳର ଏକ ଗାଁ - ୨୦୧୦
 ବୋଆ ସିନିୟରଙ୍କ ଶେଷଗୀତ - ୨୦୧୧
 ନିଜନିଜ ନିର୍ବାଣ - ୨୦୧୨
 ନିଜ ଭିତରେ ଆକାଶ - ୨୦୧୪

ଆଧାର 

ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଓଡ଼ିଆ ଗାଳ୍ପିକ
୧୯୬୪ ଜନ୍ମ
କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଦୀନନାଥ ପାଠୀ (୯ ମଇ ୧୯୪୨ - ୨୯ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୧୬) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଚିତ୍ରଶିଳ୍ପୀ ଓ ସାହିତ୍ୟିକ ଥିଲେ । ନୃତ୍ୟ, କଳା ଓ ଇତିହାସର ଗବେଷକ ଭାବରେ ସେ ପରିଚିତ ଥିଲେ । ସାମାଜିକ କଥାବସ୍ତୁ ଓ ମାଟି ମା'ର କଥା ତାଙ୍କ ଚିତ୍ର ଓ ସାହିତ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ।

ଜୀବନ କାଳ 
ଦୀନନାଥ, ୧୯୪୨ ମସିହା ମଇ ୯ତାରିଖ(ମାଘ ସପ୍ତମୀ)ରେ ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଦିଗପହଣ୍ଡିଠାରେ ରାଜବୈଦ୍ୟ ପରିବାରର ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ପାଠୀ ଓ କମଳାଦେବୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ନାଟକର ପରଦା ଅଙ୍କନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିବା । ବଡ଼ ଭାଇ ଲୋକନାଥଙ୍କ ଶିଳ୍ପ କଳା ମନ୍ଦିରରୁ ସେ ଚିତ୍ର କରିବା ଶିଖିଥିଲେ । ଖଲ୍ଲିକୋଟ କଳା ବିଦ୍ୟାଳୟ, ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଶାନ୍ତିନିକେତନରୁ ଚିତ୍ରକଳା ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ବଡ଼ ଭାଇଥିଲେ ପ୍ରଥମ ଗୁରୁ । ଆଗକୁ ଯାଇ ଦୀନନାଥ ଚିତ୍ରକଳା ଏବଂ ଆର୍ଟ ହିଷ୍ଟ୍ରୀର ପି.ଏଚ.ଡି ହାସଲ କରିଥିଲେ । କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଶିକ୍ଷକତା ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ୧୯୭୨ ମସିହାରେ ରାଜ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ କ୍ୟୁରେଟର, ୧୯୭୯ରେ ଓଡ଼ିଶା ପର୍ଯ୍ୟଟନର ଡିଭିଜନାଲ ମ୍ୟାନେଜର, ୧୯୮୩ରେ ବିଭୂତି କାନୁନ୍‌ଗୋ ଚାରୁ ଓ କାରୁକଳା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଅଧ୍ୟକ୍ଷ, ନୂଆଦିଲ୍ଲୀସ୍ଥିତ ଏକାଡେମୀ ଅଫ ଆର୍ଟର ସମ୍ପାଦକ ଓ କେନ୍ଦ୍ର ଲଳିତ କଳା ଏକାଡେମୀର ସଚିବ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଏତଦ ଭିନ୍ନ ଦେଶବିଦେଶରେ ବିଭିନ୍ନ ଚାରୁକଳା ପ୍ରଦର୍ଶନୀରେ ତାଙ୍କ କଳାକୃତି ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇ, ସେ ଓଡ଼ିଶା ଚାରୁ କାରୁ କଳାକୁ ପରିଚିତି ଆଣି ଦେଇଥିଲା । ସୋଭିଏତ ସଂଘ ଓ ସୁଇଡେନ ହୋଇଥିବା ଭାରତ ଉତ୍ସବ, ବାଲି-ଇଣ୍ଡୋନେସିଆରେ କଳିଙ୍ଗ-ବାଲିଯାତ୍ରା, କାଏରୋରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ୪ର୍ଥ ବିନାଲେ, ବେଇଜିଙ୍ଗର ଆର୍ଟ ଏକ୍ସପୋ, ଓ ସପ୍ତମ ଭାରତ ଟ୍ରିନାଲେ ଆଦି ଜାତୀୟ କଳା-ପ୍ରକଳ୍ପର ସେ ମୁଖ୍ୟ ବିନ୍ଧାଣୀ ଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ଜୀବକାଳରେ ପ୍ରାୟ ୬୦୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିଥିଲେ ।

ଚିତ୍ର କରିବା ବ୍ୟତିତ ସାହିତ୍ୟ ସର୍ଜନା ଦୀନନାଥଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱର ଅନ୍ୟଏକ ବିଭବ ଥିଲା । ଓଡ଼ିଆ, ଇଂରାଜୀ ଓ ଜର୍ମାନ ଭାଷାରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାୟ ୬୦ରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇସାରିଛି । “ଅଂଗରାଗ” ନାମକ ଏକ ଇଂରାଜୀ ପତ୍ରିକା ସେ ସମ୍ପାଦନା କରୁଥିଲେ । 

୨୦୧୬ ଅଗଷ୍ଟ ୨୯ ତାରିଖ ଦିନ ହୃଦ୍‌ଘାତରେ ଦୀନନାଥଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେଇଥିଲା ।

ଅଙ୍କିତ ଚିତ୍ର 

 ଫସଲ ଅମଳର ଗୀତ
 ଯମଜ
 ପ୍ରେମୀ ଯୁଗଳ
 ପକ୍ଷୀର ମୃତ୍ୟୁ
 ଶ୍ରୀରାଧା
 ନୀଳକନ୍ୟା
 ଅଭିସାରିକା
 ବ୍ୟାଘ୍ର ଓ ପଦ୍ମବନ
 ପଦ୍ମ ପୁଷ୍କରିଣୀ
 ପଦ୍ମବନ ଓ ମୃଗଯୁଥ

ପ୍ରକାଶିତ ବହି 

 ଶିବାନନ୍ଦ ଓ ଦିବ୍ୟଜୀବନ
 ଭଗବଦ୍‍ ଗୀତା
 ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକକଳା
 ଓଡ଼ିଶାର ଆଦିବାସୀ କଳା 
 ଓଡ଼ିଶାର  କଳା  ଓ  ସ୍ଥାପତ୍ୟ
 ଆଦିମ ମଣିଷର କଳା
 ଚିୟତେ  ଇତି
 ଚିତ୍ରଭାଷା  ଓ  ଚିତ୍ରିତ  ଭାଷା
 ରାମକଥାରେ  କାବ୍ୟଭାଷା  ଓ  ଚିତ୍ରଭାଷା
 ଭାଗବତ  ଚିତ୍ରଭାଷ୍ୟ
 ଅବନ୍ତୀ
 ଚିତ୍ରଶାଳା
 ଭବଘୁରା  ଭବନାଥ
 ସାୟୋନାରା (ଉପନ୍ୟାସ)
 ପୁନର୍ନବା (ଉପନ୍ୟାସ)
 ଶ୍ଳୋକଛନ୍ଦ (ଉପନ୍ୟାସ)
 ଭବଘୁରା ଭବନାଥ (ଗଳ୍ପ)
 ସୁନାମାଛ (ଗଳ୍ପ)
 ଦିଗପହଣ୍ଡିର ଡ୍ରଇଂ ମାଷ୍ଟ୍ରେ (ଆତ୍ମଜୀବନୀ)
 ପୁଞ୍ଜିକୟାଁର ଫକୀର (ଜୀବନୀ)
 ଚିଲିକା ପାଣିରେ ଛାଇ (ଜୀବନୀ)
 ନୀଳହ୍ରଦର ଚିତ୍ରକର (ଭ୍ରମଣ କାହାଣୀ)
 ତୁମେ କୁଆଲାଲୁମପୁର ଦେଖିଛ (ଭ୍ରମଣ କାହାଣୀ) 
 ଗଙ୍ଗାବତରଣ (ଚିତ୍ରୋପନ୍ୟାସ), ଅବନ୍ତୀ, ଭୀମଟାଙ୍ଗୀ, ଭୁବନେଶ୍ୱର, ୨୦୦୨

 Rethinking Odissi

ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର 
 ବିଷୁବ ପୁରସ୍କାର (ପ୍ରଜାତନ୍ତ୍ର ପ୍ରଚାର ସମିତି), ୨୦୧୫  
 ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ରଜତ ଫଳକ (କଳା ଇତିହାସର ଗବେଷଣାର ପାଇଁ)
 ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର, ୧୯୯୩
 ଚାଇନା ଆର୍ଟ ଏକ୍ସପୋଜିସନ - ୧୯୯୮ 
 ଉତ୍କଳ ସାହିତ୍ୟ ସମାଜ ଉପନ୍ୟାସ ସମ୍ମାନ, ୨୦୦୬
 ଜବାହରଲାଲ ଫେଲୋସିପ
 ପି.ଏଚ.ଡି (ବିଶ୍ୱଭାରତୀ ଶାନ୍ତିନିକେତନରୁ)
 ପି.ଏଚ.ଡି (ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ)
 ଡି.ଲିଟ ( ବ୍ରହ୍ମପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ)

ଆଧାର 

୧୯୪୨ ଜନ୍ମ
୨୦୧୬ ମୃତ୍ୟୁ
ବିଷୁବ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ
ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ
ଓଡ଼ିଆ ଚିତ୍ରକର
ଓଡ଼ିଆ ଔପନ୍ୟାସିକ
ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଗୀତା ପ୍ରେସ ବିଶ୍ୱର ସର୍ବବୃହତ ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ପ୍ରକାଶକ । ଏହା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଉତ୍ତର ପ୍ରେଦେଶର ଗୋରଖପୁରଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ୧୯୨୩ ମସିହାରେ ଜୟଦୟାଲ ଗୋଏଙ୍କା ଏବଂ ଘନଶ୍ୟାମ ଦାସ ଜାଲାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ସନାତନ ଧର୍ମର ନୀତି ରୀତିର ପ୍ରସାର ପାଇଁ ଏହା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିଲା । ଭାଇଜୀ ନାମରେ ପରିଚିତ ହନୁମାନ ପ୍ରସାଦ ପୋଦ୍ଦାର ଏହାର 'କଲ୍ୟାଣ "ନାମକ ପତ୍ରିକା ପ୍ରଥମ ଓ ଆଜୀବନ ସମ୍ପାଦକ ଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କର କଲମ ନାମ " ଶିବ" ରଖିଥିଲେ । ଏହି ପତ୍ରିକା ୧୯୨୭ରୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା ବେଳେ ଏହାର ପ୍ରସାର ମାତ୍ର ୧,୬୦୦ ଥିବା ବେଳେ ଅଧୁନା ଏହା ୨.୫ ଲକ୍ଷରେ ପହଞ୍ଚିଲାଣି । ଗୀତା ପ୍ରେସର ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ୩,୫୦୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ ପାଣ୍ଡୁଲିପି ସହ ଗୀତା ର୧୦୦ ଉର୍ଦ୍ଧ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ରହିଛି । 

ଗୀତା ପ୍ରେସର ପ୍ରଥମ ମୁଦ୍ରଣାଳୟ ୧୯୨୩ ମସିହାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେଇଥିଲା । ଏହାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପରଠୁ ଗୀତା ପ୍ରେସଦ୍ୱାରା ୪୧୦ ମିଲିୟନ ଗୀତାର ବିଭିନ୍ନ ଭାଷା ସଂସ୍କରଣ ମୁଦ୍ରିତ ଓ ପ୍ରକାଶିତହେବା ସହ ୭୦ ମିଲିୟନ ରାମଚରିତ ମାନସ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି । ଗୀତା ପ୍ରେସର ସମସ୍ତ ପୁସ୍ତକ ବହୁତ ରିହାତି ଦରରେ ଗ୍ରାହକମାନଙ୍କୁ ଉପଲବ୍ଧ କରାଯାଇଥାଏ । 

ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୪  ରେ ମଜୁରି ଜନିତ ବିବାଦୀୟ ପରିସ୍ଥିତି ଯୋଗୁଁ ଏହା ସାମୟିକ ଭାବରେ ବନ୍ଦ ହେଇଯାଇଥିଲା  କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ ଦିନ ପରେ ଏହା ପୁନର୍ବାର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା ।

ପ୍ରକାଶନ ସମୂହ

Magazines 
 କଲ୍ୟାଣ ମାସିକ ( ହିନ୍ଦୀରେ ) ଏକ ମାସିକ ମେଗାଜିନ ଯାହା ୧୯୨୭ ମସିହାରୁ ନିୟମିତ ଭାବରେ ପକାଶିତ ହେଇଆସୁଛି । ଏଥିରେ ଧର୍ମ ଆଧାରିତ ଅନେକ ଲେଖା ପ୍ରକାଶିତ ହେଇଥାଏ ଓ ଉତ୍ତମ ଭାବନା ତଥା ଜଣ କଲ୍ୟାଣ ମୂଳକ ବିଷୟ ବସ୍ତୁ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥାଏ । ଭାରତୀୟ ସାଧୁ ଓ ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଏଥିରେ ସନ୍ଦର୍ଭମାନେ ଦେଇଥାନ୍ତି । 
 କଲ୍ୟାଣ -କଳ୍ପତରୁ ( ଇଂରାଜୀରେ ) କଲ୍ୟାଣ ମାସିକ ପରି ଏହା ଏକ ଧର୍ମ ଭାବନା ଓ ଚେତନା ମୂଳକ ଏକ ମାସିକ ପତ୍ରିକା । ଏହା ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ୧୯୩୪ ମସିହାରୁ ନିୟମିତ ପ୍ରକାଶିତ ହାଉଛି  । 
ଏହି ମେଗାଜିନ ମାନଙ୍କରେ କୌଣସି ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରକାଶ ହୁଏ ନାହିଁ ।

ଧାର୍ମିକ ପୁସ୍ତକ ସବୁ 
ଗୀତା ପ୍ରେସ ତରଫରୁ ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଗୀତା ମାତ୍ର ୪ ଟଙ୍କା ମୂଲ୍ୟରେ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଲବ୍ଧ ହେଇଥାଏ । ଗୀତା ପ୍ରେସର ସମସ୍ତ ପୁସ୍ତକ  ସଂସ୍କୃତ , ହିନ୍ଦୀ , ଇଂରାଜୀ , ଓଡ଼ିଆ , ତେଲୁଗୁ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଭାରତୀୟ ଭାଷାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଇଛି ।  

 ଶ୍ରୀମଦ ଭାଗବତ ଗୀତା ( ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭେଦ ସହ )
 ମହାଭାରତ 
 ଶ୍ରୀ ରାମଚରିତ ମାନସ , ସନ୍ଥ ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ରଚିତ ( ତେଲୁଗୁ ଭାଷାରେ ୨୦୦୨ରେ ପ୍ରକାଶିତ ) 
 ତୁଳସୀ ଦାସଙ୍କ ଅନ୍ୟ  ରଚନାବଳି 
 ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ 
 ପୁରାଣ , ଉପନିଷଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ରଚନା ସବୁ 
 ସୁର ଦାସଙ୍କ ରଚନାବଳି 
 ସ୍ୱାମୀ ରାମସୁଖ ଦାସଙ୍କ ଲେଖାବଳି 
 ହନୁମାନ ପ୍ରସାଦ ପୋଦ୍ଦାରଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ସବୁ 
 ଜୟା ଡାୟାଲ ଗୋଏଙ୍କାଙ୍କ ରଚନାବଳି

ଅନ୍ୟାନ୍ୟପ୍ରକାଶନୀ 
 ଭକ୍ତ-ଗାଥା ଓ ଭଜନ 
 ପିଲାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ ଗ୍ରନ୍ଥ ସବୁ

Gita Press Art Gallery (Lila chitra mandir) 
ଏଠାରେ ଏକ ଆର୍ଟ ଗ୍ୟାଲେରି ସ୍ଥାପିତ ହେଇ ଶ୍ରୀ ରାମା ଓ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ୬୮୪ଟି ପ୍ରଶିଧ୍ହ କଳାକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅଙ୍କିତା ଚିତ୍ର ସମୂହ ରଖା  ଯାଇଛି ।ଏହା ସହ ଅନେକ ଚିତ୍ରରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ  ଲୀଳା ଉପରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହଉଛି । ଭଗବତ ଗୀତାର ୭୦୦ଟି ଜକ ଶ୍ଳୋକକୁ ମାର୍ବଳ ପ୍ରସ୍ତରରେ ଖୋଦନ କରାଯାଇ କାନ୍ଥରେ ଲଗା ଯାଇଛି ।

Affiliated organizations 

ଗୀତା ପ୍ରେସ ଗୋବିନ୍ଦ  ଭବନ କାର୍ଜ୍ୟାଲୟ , କଲିକତାର ଏକ ଅଂଶ ବିଶେଷ ଓ ଏହାର ଅନନ୍ୟ ସହବନ୍ଧିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସବୁ ଏହି ଅନୁସାରେ , 
 ଗୀତା ଭବନ , ମୁନି କି ରେତି , ରିଷିକେଶ 
 ଋଷିକୁଳ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଆଶ୍ରମ , ଚରୁ, ରାଜସ୍ଥାନ 
 ଆୟୁର୍ବେଦ ସଂସ୍ଥାନ , ରିଷିକେଶ 
 ଗୀତା ପ୍ରେସ ସେବା ଦଳ 
 ହସ୍ତ ନିର୍ମିତ ବସ୍ତ୍ର ବିଭାଗ 
 ଭାରତୀୟ ଗ୍ରାମୋଦ୍ୟୋଗ ବସ୍ତ୍ର ଭଣ୍ଡାର ( ମୁମ୍ବାଇ )

ଆଧାର

ବାହାର ଲିଙ୍କ 
 Gita Press, Gorakhpur, Official Website
 Kalyan Online Subscription
 Gita Press Online Store

ପୁସ୍ତକାଳୟ
ମାନସୀ ପ୍ରଧାନ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା କର୍ମୀ ଓ ଲେଖିକା ଯିଏ ୨୦୧୩ରେ ରାଣୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇ ସ୍ତ୍ରୀ ଶକ୍ତି ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ୨୦୧୧ରେ ସେ ଜାତୀୟ ମହିଳା କମିଶନ ତରଫରୁ ଆଉଟଷ୍ଟାଡିଙ୍ଗ ଉମ୍ୟାନ ଆୱାର୍ଡ଼ ପାଇଥିଲେ । ସେ ନିର୍ଭୟା ବାହିନୀ ଓ ଓଉଆଇଏସଏସର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଥିଲେ । ନାରୀ ଶୋଷଣ ଓ ଅତ୍ୟାଚାର ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେ ଭାରତରେ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଅଭିଯାନ କରିଥିଲେ । ସେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଫିଲ୍ମ ପ୍ରମାଣ ବୋର୍ଡ (ସେନସର ବୋର୍ଡ)ରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ । ସେ ବିଶ୍ୱ ମହିଳା ସଂଗଠନ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂଚାଳନ ପରିଷଦ ଓ ଜାତୀୟ ମହିଳା କମିଶନ ତଦନ୍ତ କମିଟିର ସଭ୍ୟା ଅଟନ୍ତି ।

ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା 
ମାନସୀ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲା ଆୟତପୁରସ୍ଥିତ ଏକ ଗରିବ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଗୋଦାବରୀଶ ପ୍ରଧାନ ଓ ହେମଲତା ପ୍ରଧାନଙ୍କ ମାନସୀ ଥିଲେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠା କନ୍ୟା । ତାଙ୍କ ବାପା ଜଣେ ଚାଷୀ ଓ ମା ଜଣେ ଗୃହିଣୀ ଥିଲେ । ଆଇନ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଗାଁର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ରୁପରେ ମାନସୀ ପ୍ରତିଦିନ ସେ ୧୫ କିମି ଯାଉଥିଲେ । ସରକାରୀ ମହିଳା କଲେଜ, ପୁରୀରୁ ସେ ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ରରେ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ପରେ ପରେ ସେ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟରେ ସ୍ନାତକତର ହାସଲ କରିଥିଲେ ।

ସାହିତ୍ୟିକ କାର୍ଯ୍ୟ 
ମାନସୀ ପ୍ରଧାନ ଜଣେ ଲେଖିକା ଓ କବି ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଚତୁର୍ଥ ବହି ଉର୍ମି ଓ ଉଚ୍ଛ୍ୱାସ ୮ଟି ଭାଷାକୁ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଥିଲା ।

ଆଧାର 

୧୯୬୨ ଜନ୍ମ
ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
୨୦୧୬ ମହିଳା ଇତିହାସ ମାସରେ ଗଢ଼ା ବା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗମାନ
୧୬୪୭ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |

ଘଟଣା

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଅଜ୍ଞାତ ତିଥି ଘଟଣା

ଜନ୍ମ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ମୃତ୍ୟୁ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଆଧାର 

୧୬୪୭
ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଲେସବିଆନ ନାମ ସମଲିଙ୍ଗୀ (homosexual) ମହିଳାଙ୍କୁ  ଦିଆଯାଏ ।  ଏହି ଲେସବିଆନ ଶବ୍ଦଟି ଯୌନ ଚିହ୍ନଟ ବା ଯୌନ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ ଓ ସମଲିଙ୍ଗୀ ଯୌନ ଆକର୍ଷିତ ମହିଳାଙ୍କର ସୂଚନା ଦେବାକୁ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । 

ମହିଳାମାନେ ପରଷ୍ପର ସ‌ହିତ ଯୌନ ମିଳନ କରିବା ଚିନ୍ତାଧାରା ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ପୁରୁଷଙ୍କ ଭଳି ମହିଳାମାନଙ୍କର ସମଲିଙ୍ଗୀ ମିଳନର ସ୍ୱାଧୀନତା ଇତିହାସରେ ନଥିଲା ନା ଅନେକ ସମାଜରେ ପୁରୁଷଙ୍କ ଭଳି ନିର୍ଯ୍ୟାତିତ ଓ ଦଣ୍ଡପ୍ରାପ୍ତ ହେଉଥିଲେ । ଅସମଲିଙ୍ଗୀ ମିଳନ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଲେସବିଆନ‌ ସମ୍ପର୍କକୁ ସମାଜ ଏକ ନିରାପଦ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମାନୁଥିଲା ଯଦି କୌଣସି ସାଥୀ କିଛି ବିଶେଷ ଅଧିକାର କାମନା କରୁନଥିଲେ । ଏହି କାରଣରୁ ମହିଳାମାନେ କିପରି ସମଲିଙ୍ଗୀ କାମନା ବ୍ୟକ୍ତ ହେଉଥିଲା, ତାହା ଇତିହାସରେ ଲିଖିତ ନଥିଲା । ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଯୌନବିଶାରଦମାନେ (sexologists) ଓ ସମଲିଙ୍ଗୀ ବ୍ୟବ‌ହାରକୁ ବର୍ଗୀକରଣ କଲେ । ଯଥେଷ୍ଟ ସମଲିଙ୍ଗୀ ବ୍ୟବ‌ହାରର ଜ୍ଞାନ ଅଭାବରୁ ସେମାନେ ମତ ଦେଲେ ଯେ ନିଜର ସ୍ୱାଭାବିକ ଯୌନ (gender) କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ ନ କରୁଥିବା ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଲେସବିଆନ ନାମକରଣ କଲେ ଯାହା ସମୟ ଯିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ପୃଥିବୀର ବୈଜ୍ଞାନିକ ସମାଜଦ୍ୱାରା ପରିବର୍ତ୍ତୀତ ହୋଇଯାଇଛି । 

ସମଲିଙ୍ଗୀ ମହିଳାମାନେ ଏହି ଲେସବିଆନ ପଦବୀକୁ ଏଡ଼େଇବକୁ ତାଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ‌କୁ ଲୁଚେଇଲେ ବା ଏହାକୁ ଏକ ନୂଆ ସଂସ୍କୃତି ଭାବରେ ଓ ପ‌ରିଚୟ (identity) ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିନେଲେ ଯାହା ୟୁରୋପ ଓ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ବିକାଶ ଲାଭ କଲା । ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଏକ ସାମାଜିକ ଅବସାଦର ସମୟ ଆସିଲା ଯେତେବେଳେ ସମଲିଙ୍ଗୀଙ୍କ ଉପରେ ସରକାର ଜୁଲୁମ କରିବାରୁ ସେମାନେ ଏକ ନେଟ‌ୱର୍କ କରି ପରସ୍ପର ସ‌ହିତ ପରିଚିତ ହୋଇ ଶିକ୍ଷିତ ହେଲେ ।  ସମୟକ୍ରମେ ଅଧିକ ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ସାମାଜିକ ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇବାରୁ ସେମାନେ କିପରି ସମ୍ପର୍କ ଓ ପରିବାର ରଖିବେ, ସେ ବିଷୟ  ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ । ଦ୍ୱତୀୟ ନାରୀବାଦ ଢେଉ ଆସିବା ପରେ ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ମହିଳାମାନଙ୍କର ଇତିହାସରେ ଲେସବିଆନର ସଂଜ୍ଞା ବୃଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା ।

ମିଡିଆରେ ଲେସବିଆନ‌ଙ୍କ ଚର୍ଚ୍ଚାରୁ ଜଣାଯାଏ, କୌତୁହଳପ୍ରାପ୍ତ ଓ ଭୟଭୀତ ହୋଇଥିବା ସମାଜ ଏହି ମହିଳାଙ୍କର ଯୌନ ଭୂମିକା (gender role) ପ୍ରସଙ୍ଗ କଥା ଜାଣି ସମାଜ ଚକିତ ହୋଇଛି । ଲେସବିଆନ ପରିଚୟପ୍ରାପ୍ଟ ମହିଳାମାନେ ଜାତିଭେଦ ଭଳି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ପାଇବା ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି : ଅସମଲିଙ୍ଗୀଙ୍କ (heterosexist) ବାଛବିଚାର, ବନ୍ଧୁ ଓ ପରିବାରର ସଭ୍ୟମାନଙ୍କର ସମ୍ଭାବ୍ୟ ବ‌ହିସ୍କାର ଯୋଗୁ ଲେସବିଆନମାନେ ଅଧିକ ସଂଗଠିତ ହେଉଛନ୍ତି । ମହିଳା ଭାବରେ ସେମାନେ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି । ଏହି ଭେଦଭାବ, ସଂଖ୍ୟାଲଘୁ ଚାପ ଓ ପକ୍ଷ‌ପାତ ଫଳରେ ଶାରୀରିକ ବା ମାନସିକ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ରହୁଛନ୍ତି । ରାଜନୈତିକ ସ୍ଥିତି ଓ ସାମାଜିକ ମନୋଭାବ ଯୋଗୁ ଲେସବିଆନ ସମ୍ପର୍କ ଓ ଖୋଲା ପରିବାର ସୃଷ୍ଟିରେ ଅନ୍ତରାୟ ହେଉଛି ।

ଲେସବିଆନ ଶବ୍ଦର ସୃଷ୍ଟି

ଷଷ୍ଠ ଶତାବ୍ଦୀର କବି ସାଫୋଙ୍କ ବାସଗୃହ ଥିବା ଲେସବସ (Lesbos) ଦ୍ୱୀପ ନାମରୁ ଲେସବିଆନ ଶବ୍ଦ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି  ଅନେକ ପୁରାତନ ଲେଖାରୁ ଐତିହାସିକମାନେ ସଂଗ୍ରହ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଗୋଟିଏ ଯୁବତୀ ଦଳ ସାଫୋଙ୍କ ଜିମାରେ ତାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଓ ଆତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ନିମନ୍ତେ ସେଠାରେ ରହିଥିଲେ ।  ସାଫୋଙ୍କ ଖୁବ କମ କବିତା ବଞ୍ଚିଛି କିନ୍ତୁ ସେହି ବଳକା କବିତାରେ ମହିଳାମାନଙ୍କର ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନ, ସମ୍ପର୍କ ଓ ଧାର୍ମିକ ସଂସ୍କାର ବିଷୟ ଲେଖାଅଛି । ସେ ନାରୀ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି କେନ୍ଦ୍ରିଭୂତ କରିଥିଲେ ସେହି ଝିଅମାନଙ୍କ ସ‌ହିତ ପ୍ରେମ ଥିବା ଘୋଷଣା କରିଥଲେ ।  ମଧ୍ୟ ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ପୂର୍ବରୁ  ମଦ୍ୟ ସ‌ହିତ ଲେସବସର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୂଚନାକୁ ଲେସବିଆନ କୁହାଯାଉଥିଲା । ଏହି ଲେସବିଆନ ଶବ୍ଦକୁ କେବଳ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିବାକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦରଖାସ୍ତ ସନ ୨୦୦୮ରେ ଗ୍ରୀକ କୋର୍ଟରେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।  ଲେସବିଆନର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ଏହି ଲେସବିଆନ ଶବ୍ଦର ବ୍ୟବ‌ହାର ଯୋଗୁ ନିନ୍ଦିତ ଓ ମାନବିକ ଅଧିକାର କ୍ଷୁର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିବାର ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ।

ଆଧାର
୬୨୬ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |

ଘଟଣା

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଅଜ୍ଞାତ ତିଥି ଘଟଣା

ଜନ୍ମ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ମୃତ୍ୟୁ

ଜାନୁଆରୀ-ମାର୍ଚ୍ଚ

ଅପ୍ରେଲ-ଜୁନ

ଜୁଲାଇ-ସେପ୍ଟେମ୍ବର

ଅକ୍ଟୋବର-ଡିସେମ୍ବର

ଆଧାର 

୬୨୬
ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
'ଚିଲିକା ତୀରେ'  ୧୯୭୭ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହା ବିପ୍ଳବ ରାୟଚୌଧୁରୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା ।

ଅଭିନୟରେ 
ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ‘ଚିଲିକା ତୀରେ’ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା ପ୍ରମୁଖ କଳାକାର ହେଲେ:  
 ବିଜୟ ମହାନ୍ତି : ଏହା ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ।
 ତନ୍ଦ୍ରା ରାୟ : ଏହା ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ।
 ହେମନ୍ତ ଦାସ
 ସୁଜାତା ଆନନ୍ଦ
 ଅଶୋକ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ
 ରୁନୁ ବୋଷ
 ଅକ୍ଷୟ ମହାନ୍ତି (କାଶ୍ୟପ)
 ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ମିଶ୍ର
 ବିଜୟ ମିଶ୍ର
 ପ୍ରୀତି ପଟ୍ଟନାୟକ
 ମଞ୍ଜୁ ପ୍ରଧାନ
 ରାଧାରାଣୀ

ଆଧାର

ଅଧିକ ତଥ୍ୟ 
 

୧୯୭୭ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାରପ୍ରାପ୍ତ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଆଲର୍ଜିକ ନାକ ପ୍ରଦାହ, (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ଆଲର୍ଜିକ ରାଇନାଇଟିସ ବା ହେ ଫିଭର ଓ ପଲିନୋସିସ ଯଥାକ୍ରମେ allergic rhinitis ବା hay fever ବା pollinosis), ରୋଗ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ବାୟୁରେ ଥିବା ଆଲର୍ଜେନ ପ୍ରତି ଇମ୍ମ୍ୟୁନ ସିସ୍ଟମ ଅତ୍ୟଧିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କରେ ।  ଏହାର ଚିହ୍ନ ଓ ଲକ୍ଷଣ: ନାକରୁ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ବୋହିବା, ଛିଙ୍କ, ନାମ ଲାଲ ଦେଖାଯିବା, ଗଲୁ କରିବା ଓ ଆଖି ଲୋତକରେ ଭରିଯିବା ।  ନାକରୁ ବୋହୁଥିବା ତରଳ ପଦାର୍ଥ ପରିଷ୍କାର ଥାଏ ।  ଆଲର୍ଜେନ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିବାର କିଛି ମିନିଟ ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ନିଦ୍ରା, କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟାଘାତ କରାଏ ସ୍କୁଲରେ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ଭଙ୍ଗ କରାଏ ।  ପରାଗ ରେଣୁ ଯୋଗୁ ହେଉଥିବା ଲକ୍ଷଣ ବର୍ଷର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ଦେଖାଯାଏ ।  ଏହି ରୋଗ ଭୋଗୁଥିବା ଆନେକ ଲୋକଙ୍କର ଆଜମା, ଆଲର୍ଜିକ କଞ୍ଜକ୍‌ଟିଭାଇଟିସ ବା ଆଟପିକ ଡର୍ମାଟାଇଟିସ ହୁଏ । 

ପରାଗ ରେଣୁ, ପୋଷା ଯନ୍ତୁର ରୁମ, ଧୂଳି ଇତ୍ୟାଦି ବାୟୁମଣ୍ଡଳିୟ ଆଲର୍ଜେନ ଯୋଗୁ ଆଲର୍ଜିକ ନାକ ପ୍ରଦାହ ହୁଏ ।  ବଂଶଗତ ଜେନେଟିକ ଓ ପରିବେଶ ପ୍ରଭାବ ଏହି ରୋଗ ହେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି ।  କ୍ଷେତ ଘରେ ବଢ଼ୁଥିଲେ ଓ ଅଧିକ ପିଲାପିଲି ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ କମିଯାଏ ।  ଆଇଜିଇ ଆଣ୍ଟିବଡି ଆଲର୍ଜେନ ସ‌ହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହେଲେ ମାସ୍ଟସେଲରୁ ପ୍ରଦାହକାରୀ ରାସାୟନିକ ପଦାର୍ଥ ହିସ୍‌ଟାମିନ ନିର୍ଗତ ହୁଏ ।  ରୋଗ ଇତିହାସ, ସ୍କିନ ପ୍ରିକ ଟେଷ୍ଟ ଓ ଆଲର୍ଜେନ-ନିଶ୍ଚିତ ଆଇଜିଇ ଆଣ୍ଟବଡି ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ।  ବେଳେ ବେଳେ ଏହି ପରୀକ୍ଷାରେ ମିଛ ଯୁକ୍ତାତ୍ମକ ଫଳ ମିଳେ ।  ଏହି ରୋଗର ଲକ୍ଷନ ସାଧାରଣ ଥଣ୍ଡା ରୋଗ ସ‌ହ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ୨ ସପ୍ତାହରୁ ଅଧିକ ସମୟ ରହେ ଓ ଜ୍ୱର ହୁଏ ନାହିଁ । 

ପଶୁ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ପିଲାଦିନୁ ଆସିଲେ ଆଲର୍ଜି ସଙ୍କଟ ଟଳିଯାଏ ।  ନାକରେ ଦିଆଯାଉଥିବା ସ୍ଟିରଏଡ, ଆଣ୍ଟିହିସ୍ଟାମିନ ଯେପରିକି ଡାଇଫେନହାଇଡ୍ରାମିନ, କ୍ରୋମୋଲିନ ସୋଡ଼ିଅମ ଓ ଲିଉକୋଟ୍ରିଏନ ରିସେପ୍ଟର ଆଣ୍ଟାଗୋନିସ୍ଟ ଯେପରିକି ମୋଣ୍ଟେଲୁକାସ୍ଟ ।  ଏହା ନିମନ୍ତେ ଔଷଧ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପାର୍ଶ୍ୱପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଥାଏ ।  ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଆଲର୍ଜେନ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଅନେକ ସମୟରେ ଉପକାରୀ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ ଯାହାକୁ ଆଲର୍ଜେନ ଇମ୍ମ୍ୟୁନୋଥେରାପି କୁହାଯାଏ ।  ଚର୍ମ ତଳେ ଏହି ଇଞ୍ଜେକସନ ଦିଆଯାଏ ବା ଜିଭ ତଳେ ରଖିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ ।  ଚିକିତ୍ସା ୩ରୁ ୫ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲେ ଓ ତାପରେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଉପକାର ମିଳିପାରେ । 

ଆଲର୍ଜିକ ନାକ ପ୍ରଦାହ ସର୍ବାଧିକ ଆଲର୍ଜି ରୋଗ ଯାହା ଲୋକଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ ।  ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ବାର୍ଷିକ ୧୦ରୁ ୩୦ ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ରୋଗ ଆକ୍ରମଣ କରେ ।  କୋଡ଼ିଏରୁ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ବୟସ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ରୋଗ ସାଧାରଣତଃ ଦେଖାଯାଏ ।  ରାଜେସ (Rhazes) ୧୦ମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ରୋଗ ସଠିକ ବିବରଣୀ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।  ଚାର୍ଲସ୍ ବ୍ଲାକଲେ ସନ ୧୮୫୯ରେ ଏହି ରୋଗର କାରଣରୂପେ ପରାଗ ରେଣୁକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ ।  କ୍ଲେମେନ୍ସ ଭନ ପିର୍କେଟ ସନ ୧୯୦୬ରେ ଏହି ରୋଗର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀତା ବିଷୟ ଲେଖିଥିଲେ ।  ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଭୂଲ ଥିଓରି ଅନୁସାରେ ନୂଆ ନଡ଼ା ଆଘ୍ରାଣ କଲେ ଏହା ହୁଏ, ଏହା କାରଣ ରୂପେ ଧରାଯାଉଥିଲେ ।

ଆଧାର 

ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ପେଣ ଏକ ଭାରତୀୟ  ଅଟେ । ଏହା ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ରାୟଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।

ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି 
ପେଣ, ୧୮.୭୩୭୩ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୩.୦୯୬୦ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୪୧ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।

ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା 
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ପେଣ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୩୦୨୦୩ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୨.୪୭% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୭.୫୩% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ପେଣର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୮୦.୨୨% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୧୫.୩୮% ପ୍ରତିଶତ ଅଧିକ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୪୪.୦୨% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୬.୨୧% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୧.୫୦% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।

ଭାଷା 
ମରାଠୀ, ପେଣର ସରକାରୀ ଭାଷା  ଅଟେ ।

ଆହୁରି ପଢନ୍ତୁ

ଆଧାର

ବାହାର ଲିଙ୍କ 

ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ସହର
ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ମ୍ରିଗାନ (୧୫ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୪୦ - ୧୩ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୦୦) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ କୋଡ଼ିଙ୍ଗା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୫ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।

ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା 
ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ମ୍ରିଗାନ ୧୯୪୦ ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ୧୫ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ରତି ମ୍ରିଗାନ ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ସୁକୁମତି ମ୍ରିଗାନ ।

ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ 
ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ମ୍ରିଗାନ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଉତ୍କଳ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।

ମୃତ୍ୟୁ 
ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ମ୍ରିଗାନ ୨୦୦୦ ମସିହାର ଫେବୃଆରୀ ୧୩ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୫୯ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।

ଆଧାର 

୧୯୪୦ ଜନ୍ମ
୨୦୦୦ ମୃତ୍ୟୁ
ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ
କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
୫ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ଏସ୍ କେ ମୁରଲୀଧରନ୍‌ଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ ଓଡ଼ିଆଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଟାର୍ଗେଟ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଓଡ଼ିଆ ଚଲଚ୍ଚିତ୍ରର ଜଣାଶୁଣା ଅଭିନେତା ମିହିର ଦାସଙ୍କ ପୁଅ ଅମ୍ଳାନ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ନାୟକ ଭୂମିକାରେ ପାଦ ରଖିଥିଲେ ।  ତାଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ନାୟିକା ସାଜିଥିଲେ ବଙ୍ଗୀୟ ନାୟିକା ଝିଲିକ୍ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ । ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଏବଂ ରବି ନାରାୟଣ ନନ୍ଦ ଉଭୟ ସଂଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦାୟିତ୍ୱରେ ଥିଲେ । ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି ଏବଂ ମହାଶ୍ୱେତା ରାୟ ଏକା ସଙ୍ଗରେ ଗୋଟିଏ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କାମ କରଥିଲେ । ମାଆ ତାରିଣୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପ୍ରଯୋଜନା ସଂସ୍ଥା ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲା ।

ଅଭିନୟ
ଏସ୍ କେ ମୁରଲୀଧରନ୍‌ଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତର ଦୁଇ ଜଣାଶୁଣା ଅଭିନେତ୍ରୀ ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି ଏବଂ ମହାଶ୍ୱେତା ରାୟ ଏକାଠି ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଅମ୍ଳାନ ଏବଂ ଝିଲିକ୍ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗରେ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । 

ଟାର୍ଗେଟରେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା ପ୍ରମୁଖ କଳାକାରମାନ ହେଲେ:
ଝିଲିକ୍ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ- ସ୍ନେହା
ଅମ୍ଳାନ ଦାସ- ବିବେକ
 ମିହିର ଦାସ
ମୀନକେତନ- ନୁରୁ ଭାଇ
ନମ୍ରତା ଦାସ- ନୁରୁ ଭାଇର ପତ୍ନୀ
ସୁଭାଶିଷ ଶର୍ମା- ସ୍ନେହାର ସାଙ୍ଗ
ହାଡ଼ୁ- ଓକିଲ
ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି- ବିବେକର ମାଆ
ପିଙ୍କି ପ୍ରଧାନ- ଏସ୍.ପି.
ମହାଶ୍ୱେତା ରାୟ

ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦାୟିତ୍ୱରେ ଜଣାଶୁଣା ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଏବଂ ରବି ନାରାୟଣ ନନ୍ଦ ଥିଲେ ।

ଗୀତ
ଏଇକି ସେ ପ୍ରେମ
କିଏ ଛୁଇଁଲା
ପଁ ପଁ ପଁ
ଟାର୍ଗେଟ୍
ଟେନସନ୍ କାଇଁ ଲେବୁ
ତୁମେ ମୋ ନୟନ ତାରା

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର 
 

୨୦୧୩ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ବ୍ରାସିଲିଆ, ବ୍ରାଜିଲର ରାଜଧାନୀ।

ଭୂଗୋଳ

ଇତିହାସ

ପର୍ଯ୍ୟଟନ

ଆଧାର

ବାହାର ତଥ୍ୟ 

 Page of the Regional Administration of Brasília 
 Page of the Government of the Federal District
 Download Free Brasília App Guide 
 Brasília's Official Guide 
 GigaPan Panoramic Photographs and Info About Brasilia 
  Official Brasília site 
  Photos 360° of Brasilia – GUIABSB
  About Brasilia 

ବ୍ରାଜିଲ
ରାଜଧାନୀ ସହର
ଶପଥ ଅଧିନିୟମ,୧୯୬୯ ହେଉଛି ଭାରତରେ ନ୍ୟାୟୀକ ଶପଥ ଏବଂ କେତେକ ଅନ୍ୟ ପ୍ରୟୋଜନ ସମ୍ବନ୍ଧୀ ବିଧିର ଏକୀକରଣ ଏବଂ ସଂଶୋଧନ ନିମିତ୍ତ ୧୯୬୯ ମସିହାରେ ଭାରତୀୟ ସଂସଦଦ୍ୱାରା ପାରିତ ଏକ ଅଧିନିୟମ । ତେବେ ଏଥିରେ ଥିବା କୌଣସି ବିଷୟ ସଶସ୍ତ୍ର ସେନା, ସାମରିକ ଅଦାଲତ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଅଧିକାରୀ କିମ୍ବା କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ବିହିତ ଶପଥ, ପ୍ରତିଜ୍ଞାନ ବା ଘୋଷଣାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଲାଗୁ ହେବ ନାହିଁ ।

ଅଧିନିୟମ ବିଷୟରେ 
 ଧାରା ୪ ଅନୁସାରେ- ସମସ୍ତ ସାକ୍ଷୀ, ସମସ୍ତ ଅନୁବାଦକ ଏବଂ ଜୁରୀମାନନକଦ୍ୱାରା ଶପଥ ବା ପ୍ରତିଜ୍ଞାନମାନ ଏହି ଅଧିନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରାଯିବ । ପରନ୍ତୁ ଯେଉଁଠାରେ ସାକ୍ଷୀ ଜଣେ ଶିଶୁ ଅଟନ୍ତି, ଅଥବା ଯେଉଁଠାରେ ନ୍ୟାୟାଳୟଙ୍କ ଉପଲବଧୀ ହୁଏ ଯେ ସେହି ଶିଶୁ ସାକ୍ଷୀ ଶପଥର ପ୍ରକୃତି ବୁଝିପାରୁନାହାନ୍ତି ସେହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ଭଳି ସାକ୍ଷିମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏହି ଅଧିନିୟମର ଉପରୋକ୍ତ ଧାରା ଲାଗୁ ହେବ ନାହିଁ ।
 ଧାରା ୬(୧) ଅନୁସାରେ- ଧାରା ୪ ଅଧୀନରେ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଶପଥ ଏବଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞାନ ମାମଲାଟିର ପରିସ୍ଥିତି ଦୃଷ୍ଟେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଫର୍ମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁଟି ଯଥାର୍ଥ ମନେ ହେବ ସେହି ଫର୍ମ ଅନୁସାରେ ଦିଆଯିବ ।
ନୂତନ ଅଧିନିୟମର ଧାରା ୯(୧) ଅନୁସାରେ ଏହି ଅଧିନିୟମ ଲାଗୁ ହେବା ସହ ଭାରତୀୟ ଶପଥ୍ ଅଧିନିୟମ, ୧୮୭୩ ନିରସିତ ହେଲା ।

ଅନୁସୂଚୀ 
(ଧାରା ୬ ଦେଖନ୍ତୁ)
ଶପଥ ବା ପ୍ରତିଜ୍ଞାନର ଫର୍ମ

ଫର୍ମ ନଂ-୧ (ସାକ୍ଷୀ)
"ମୁଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରୁଅଛି ଯେ ମୁଁ ଯାହା କହିବି ସତ୍ୟ କହିବି, ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍ୟ କହିବି ଏବଂ ସତ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଆଉ କିଛି କହିବି ନାହିଁ ।"

ଫର୍ମ ନଂ-୨ (ଜୁରୀ ସଦସ୍ୟ) 
"ମୁଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରୁଅଛି ଯେ ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଓ ବିଚାରାଧୀନ ବନ୍ଦୀ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଭାର ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରିବି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମରୂପେ ଏବଂ ସତ୍ୟପୂର୍ବକ ବିଚାର କରିବି ଓ ସତ୍ ଅଭିମତ ପ୍ରଦାନ କରିବି ଏବଂ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ସତ୍‌ ଅଭିମତ ଦେବି ।"

ଫର୍ମ ନଂ-୩ (ଅନୁବାଦକ) 
"ମୁଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରୁଅଛି ଯେ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଏବଂ ସତ୍ୟ ପୂର୍ବକ ଅନୁବାଦ କରିବି ଏବଂ ସାକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ପଚରାଯାଉଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଉଥିବା ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେବି ଏବଂ ଅନୁବାଦ ପାଇଁ ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଦସ୍ତାବିଜ ସଠିକ ଭାବେ ଏବଂ ନିର୍ଭୁଲ ଭାବେ ଅନୁବାଦ କରିବି ।

ଫର୍ମ ନଂ-୪(ଶପଥ ପତ୍ର)
"ମୁଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରୁଅଛି ଯେ ମୁଁ ତାହା ମୋର ନାମ ଏବଂ ଦସ୍ତଖତ (ବା ଚିହ୍ନ) ଅଟେ ଏବଂ ମୋର ଏହି ଶପଥ ପତ୍ରର ବିଷୟବସ୍ତୁ ସତ୍ୟ ଅଟେ ।"

ଆଧାର 

 ଭାରତୀୟ ଆଇନ