Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
રામ નિવાસ ઉદ્યાન એ ભારતના રાજસ્થાન રાજ્યની રાજધાની જયપુરમાં આવેલું એક ઉદ્યાન છે. આ ઉદ્યાન શહેરની મદ્યમાં આવેલું છે અને ૩૩ એકર ક્ષેત્રમાં ફેલાયેલું છે. તેમાં આલ્બર્ટ હૉલ મ્યુઝીયમ, પક્ષી ઉદ્યાન, પ્રાણી બાગ, રવીન્દ્ર રંગમંચ, આર્ટ ગેલેરી, પ્રદર્શન મેદાન, વ્યાયામશાળા, અમુક કૅફૅ અને પીકનીક ક્ષેત્રો આવેલાં છે. આ ઉદ્યાન મહારાજા સવાઈ રામ સિંહ દ્વારા ૧૮૬૮માં બંધાવવામાં આવ્યું હતું.

બાહ્ય કડીઓ 
 Ram Niwas Baghરાજસ્થાનના ઉદ્યાનોજયપુરના પ્રવાસી આકર્ષણો
મડાસણા (તા. મોડાસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મોડાસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મડાસણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મોડાસા તાલુકો
શરણાઈ એક વાયુ વાદ્ય છે તેને શુકનવંતુ વાદ્ય મનાય છે. ભારતમાં તે લગ્ન અને અન્ય શુભ પ્રસંગે વપરાય છે.

આ એક નળી આકારનું વાદ્ય છે. છેડા તરફ  જતાં તેનો વ્યાસ ધીરે ધીરે વધતો જાય છે. તેમાં મોટે ભાગે ૬ કે ૯ કાણાં હોય છે. આ મા બેજોડી નળી વપરાય છે. આમ તે ચાર બરુ વાળો પાવો બને છે. શ્વાશને રોકીને વિવિધ પ્રકારની ધ્વનિ કાઢી શકાય છે.

ઉસ્તાદ બિસ્મિલ્લાહ ખાન જાણીતા શરણાઈ વાદક હતાં. અહેમદી શરણાઈ વગાડનાર એક અન્ય વિખ્યાત વિદ્વાન કલાકાર છે. અમેરીકન સંગીતકાર ડેવ મેસને રોલીંગસ્ટોનના ૧૯૬૮ના મશહૂર ગીત "સ્ટ્રીટ ફાઈટીંગ મેન" માં શરણાઈનો ઉપયોગ કર્યો હતો.

ઉદ્ગમ 
કહેવાય છે કે શરણાઈનું ઉદગમ કાશ્મીર ઘાટીમાં થયું, જ્યાં લોકો આ વાદ્યને બેંડ-એ-પેંથર.  શરણાઈને પૂંગીનું સુધારીત સંસ્કરણ  મનાય છે. પૂંગી જે લાકડાંનું વાયુ વાદ્ય છે. જે મદારી લોકો વાપરતાં હોય છે. 

શરણાઈના ઉદગમ બાબતે ઘણી કથાઓ પ્રચલીત છે. તેમાંની એક કથા અનુસાર એક શાહ એ પોતાના દરબારમાં પૂંગીના તીવ્ર ધ્વનિ ને કારણે તેના વાદન પર બંદી મુકી. તેમાં સંગીતકાર કુટુંબીના એક હજામે તેમાં સુધારા કર્યાં અને શરણાઈ બનાવી.  આને શાહ ના દરબારમાં વગાડાઈ અને તેને હજામ (નાઈ) દ્વારા બનાવાઈ તેની યાદગીરી માં  તેનું નામ શહેનાઈ (શરણાઈ) પડ્યું.

અન્ય કથા અનુસાર શરણાઈ (શહેનાઈ)
 આ નામ શરણાઈ વાદક સૈના ના નામ પર પડ્યું,
 આ નામ શેહ (શ્વાસ) અને  નાઈ (વાંસળી), કે
 આ નામ  પર્શિયન શબ્દો શાહ (રાજા), અને નાઈ (વાંસળી) રાજાની વાંસળી તેવા અર્થે પડ્યું 

એક અન્ય કથા અનુસાર શરણાઈ એ  "સુર-નલ"એ શબ્દનું અપભ્રંશ છે. શબ્દ નલ/નલી/નાદ એ ઘણી ભારતીય ભાષામાં નળી કે ભૂંગળી માટે વપરાતો શબ્દ છે. આમ સૂર-નાલ શબ્દ એ શરણાઈ બન્યો. આજ શબ્દ પરથી સુર્ના/ ઝુર્ના શબ્દ બન્યો છે જે નામે મધ્ય પૂર્વી અને પૂર્વે યુરોપમાં આને મળતું વાદ્ય ઓળખાય છે. શરણાઈને પારંપારિક ઉત્તર ભારતીય લગ્નમાં વગાડવામાં આવે છે. ખાસ કરીને વિદાયની વેળાએ. ઘણીવખત બે શરણાઇઓ જોડે વગાડીને પ્રાચીન ગ્રીક વાદ્ય જેવી અસર ઉપજાવવામાં આવે છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 Listen to Shehnai online on DeshGujarat.Com
 The Indian Oboe Reexamined
સંગીત વાદ્ય
ધુંવાવ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે.ધુંવાવ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

જામનગર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
એન્ડ્રુઝ લાઇબ્રેરીની સ્થાપના ઈ.સ. ૧૮૫૦ના સમયમાં ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના સુરત શહેર ખાતે કરવામાં આવી હતી અને પછી તેનું નામ એન્ડ્રુઝ એક નિવૃત્ત મેજિસ્ટ્રેટના નામ પરથી આપવામાં આવ્યું હતું. તેના સહ-સ્થાપક રાવ બહાદુર નગીનચંદ ઝવેરી (એક શ્રીમંત મોતીના વેપારી) હતા, જેમણે ઘણી વખત શહેરના વિકાસ માટે ફાળો આપ્યો હતો. આ પુસ્તકાલય કેટલાક દુર્લભ કલા અને ઇતિહાસ ક્ષેત્રનાં સાહિત્ય ઉપરાંત વિજ્ઞાન (સાયન્સ), વાણિજ્ય (કોમર્સ), ઈજનેરી (એન્જિનિયરિંગ) અને તબીબી (મેડિકલ) ક્ષેત્રોનું સાહિત્ય પણ વિદ્યાર્થીઓને પૂરું પાડે છે. અહીં ઘણી ભાષાઓનાં અખબારો અને સામયિકો પણ આવે છે.

સંદર્ભો 

સુરત શહેર
ટીવી નાઇન (TV9) ગુજરાત એ ૨૪ કલાક ચાલતી ગુજરાતી સમાચારની ટીવી ચેનલ છે. આ ચેનલ ગુજરાતી ભાષાની સમાચારોની ચેનલમાં સૌથી વધુ પ્રખ્યાત ચેનલ રહી છે. તેનો "ફાઇવ સ્ટાર તડકા" રસોઇને લગતો કાર્યક્રમ બહુ જ સફળ રહ્યો છે.

કાર્યક્રમો
Good Morning ગુજરાત
ગુજરાત LIVE
5 સ્ટાર તડકા
બોલિવુડ ગપશપ

વેબસાઇટ
http://www.tv9.net/Tv9-gujarat/home_guj.htm
આંબલી (વૃક્ષ) - આંબલી નામનું એક વૃક્ષ.
 આંબલી (ફળ)  - આંબલી નામના વૃક્ષનું ફળ.
 આંબલી (તા. ગોધરા) - ગુજરાત રાજ્યનાં પંચમહાલ જિલ્લાના ગોધરા તાલુકાનું એક ગામ.
 આંબલી (તા. વાઘોડિયા) - ગુજરાત રાજ્યનાં વડોદરા જિલ્લાના વાઘોડિયા તાલુકાનું એક ગામ.
 આંબલી (તા. ગરબાડા) - ગુજરાત રાજ્યનાં દાહોદ જિલ્લાના ગરબાડા તાલુકાનું એક ગામ.
 આંબલી (તા. દસ્ક્રોઇ) - ગુજરાત રાજ્યનાં અમદાવાદ જિલ્લાના દસ્ક્રોઇ તાલુકાનું એક ગામ.
 આંબલી (તા. ધોલેરા) - ગુજરાત રાજ્યનાં અમદાવાદ જિલ્લાના ધોલેરા તાલુકાનું એક ગામ.
જેતપોર (વાઘરલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના પૂર્વપટ્ટીમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ગરૂડેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. જેતપોર ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.

ગરૂડેશ્વર તાલુકો
લેબેનાનનો રાષ્ટ્રધ્વજમાં સફેદ અને લાલ એમ આડા પટ્ટા ધરાવે છે અને કેન્દ્રમાં લીલા રંગનું લેબેનાન દેવદાર છે. તેની ઉંચાઈ ધ્વજની કુલ પહોળાઈની ૧/૩ હોય છે.

પ્રતિનિધિત્વ 
લેબેનાન દેવદાર ધ્વજમાં દેવદારના પર્વતોથી પ્રેરિત થઈ અને ઉમેરવામાં આવ્યું છે. તે પવિત્રતા, અનંતકાળ અને શાંતિનું પ્રતિક છે.

લેબેનાનના દેવદારનો બાઇબલમાં ૭૭ વખત ઉલ્લેખ છે.

લેબેનાનના લોકો માટે દેવદાર આશા, આઝાદી અને યાદોનું પ્રતિક છે. ધ્વજ પરનો સફેદ રંગ બરફનું પ્રતિક છે અને તે નિર્મળતા અને શાંતિ સૂચવે છે.

બે લાલ પટ્ટા વિદેશી હુમલાખોરો સામે દેશના રક્ષણ માટે પ્રજાએ વહાવેલા લોહીનું સૂચક છે.

નોંધ અને સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 

Lebanese Flag  Accurate, high quality, & high resolution flags of Lebanon.

રાષ્ટ્રધ્વજો
માંડલી (તા. બહુચરાજી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બહુચરાજી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માંડલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

બહુચરાજી તાલુકો
ગોપાલપુર (તા. માલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માલપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોપાલપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

માલપુર તાલુકો
અનીની ભારત દેશના ઉત્તરપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  અરુણાચલ પ્રદેશ રાજ્યના ઉપરી દિબાંગ ઘાટી જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. અનીનીમાં ઉપરી દિબાંગ ઘાટી જિલ્લાનું મુખ્યાલય  છે. 

અરુણાચલ પ્રદેશ
ઉદેપુર એ ગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જામનગર જિલ્લામાં આવેલા જામજોધપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઉદેપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો, મગફળી, જીરું તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.

જામજોધપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
બગડુ (તા. મહુધા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મહુધા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બગડુ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહુધા તાલુકો
રામજાનકિદર્શન એ ગુજરાતી કવિ અને લેખક નર્મદ દ્વારા લખાયેલ પૌરાણિક નાટક છે. આ નાટકમાં રામાયણના આધારે સીતા-સ્વયંવરથી રામના વનમાંથી અયોધ્યામાં આગમન સુધીની કથા આલેખવામાં આવી છે. ૭ અંકો અને ૩૫ દ્રશ્યો ધરાવતું આ નાટકમાં કુલ પાત્ર સંખ્યા ૩૫ (૨૬ પુરુષો, ૯ સ્ત્રીઓ + સેવકો અને ઋષિશિષ્યો) છે. બહું જ નાના પ્રવેશો ધરાવતું હોવાથી આ નાટક ભજવણીમાં ગૂંચવણી ઊભી કરે તેવું છે, એમ છતાં નર્મદના ગદ્ય અને પદ્યના અભ્યાસની દ્રષ્ટિએ એને એક મહત્ત્વનું નાટક ગણવામાં આવે છે.

સંદર્ભો

ગુજરાતી સાહિત્ય
નાટક
કપાસીયા (તા. અમીરગઢ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં અમીરગઢ તાલુકાનું એક ગામ છે. કપાસીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ચણા, ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

અમીરગઢ તાલુકો
રોપા (તા.કરજણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા કરજણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રોપા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

રોપા ગામ એ એક જુથ પંચાયત છે, જેના અંતર્ગત બીજું ગામ માલોદ આવે છે. રોપા ગામમાં સ્વામિનારાયણ મંદિર આવેલું છે.

કરજણ તાલુકો
ફાલસા (હિંદી:फ़ालसा; વૈજ્ઞાનિક નામ:Grewia asiatica) એ એક વનસ્પતિ છે. આ વનસ્પતિનાં પાકાં ફળ ખાવામાં તથા શરબત બનાવવામાં ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે.

ભારતીય ઉપખંડના પુરાતન અને વૈદિક આરોગ્ય શાસ્ત્ર આયુર્વેદ પ્રમાણે આ વનસ્પતિનાં ફળોનો તેના ચોક્કસ ગુણોને કારણે ઔષધિય ઉપયોગ પણ કરવામાં આવે છે.

ફળ
વનસ્પતિ
આયુર્વેદિક ઓસડિયાં
ઔષધીય વનસ્પતિ
ગુંદા (તા. ભાણવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ભાણવડ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગુંદા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા (શ્રી ગુંદા કેળવણી મંડળ હાઇસ્કૂલ), પંચાયતઘર, આંગણવાડી,પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્ર તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

 

ભાણવડ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
અક્ષય વિકાસ (), વિકાસ માટેની એક એવી બાબત છે, કે જેમાં વિકાસની નીતિઓ બનાવતી વખતે 'માનવીની વર્તમાન જરૂરીયાત જ પૂર્ણ કરવી એમ નહિ પરંતુ કાયમ માટે માનવીની જરૂરીયાતો પૂર્ણ થાય,' એનું ખાસ ધ્યાન રાખવામાં આવે. આને કાયમી વિકાસ અથવા ટકાઉ વિકાસ પણ કહેવાય છે. આ ઉપરાંત કુદરતી પર્યાવરણની સુરક્ષા તેમ જ સંતુલનનો પુરેપુરો ખ્યાલ રાખવામાં આવે છે.

બાહ્ય કડીઓ 
 World Business Council for Sustainable Development - CEO-led, global association of some 200 companies dealing exclusively with business and sustainable development
 Nobel Prize for Sustainable Development  - International initiative for a Nobel Prize for Sustainable Development
 Appropedia - a Wiki focused on sustainable international development and poverty reduction
 International Institute for Sustainable Development International non-profit organization for sustainable development.
 International Institute for Environment and Development International non-profit organisation for sustainable development.

પર્યાવરણ
ચોરાડુંગરી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  કાલોલ તાલુકામાં ગોમા નદીને કિનારે વસેલું એક  ગામ છે. ચોરાડુંગરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. ગામમાં બુટ ભવાની માતાનું મંદિર આવેલું છે.

કાલોલ તાલુકો
ખારવા એ માછીમારી કરતી ભારતની, અને ખાસ કરીને ગુજરાતની સાહસિક જ્ઞાતિ છે.

ઇતિહાસ અને મૂળ
ખારવા માછીમારી કરતો સમૂહ છે જે સૌરાષ્ટ્રનાં પોરબંદર, વેરાવળ, માંગરોળ,સુરત, જામનગર, કોડીનાર, દીવ, દમણ, જાફરાબાદ વિગેરે જેવા સમૂદ્ર કિનારાનાં સ્થળોએ પથરાયેલો છે. એવું માનવામાં આવે છે કે ખારવા સમૂદાય રાજસ્થાનથી દશમી શતાબ્દીમાં સ્થળાંતર કરીને કિનારાનાં પ્રદેશોમાં આવેલો છે. તે પછી તેઓએ માછીમારીની શરૂઆત કરી, જે તેઓ કોળી સમૂદાય પાસેથી શીખ્યા. તેમાંના ઘણાં રાજપૂત હોવાનો દાવો પણ નોંધાવે છે, અને પોતાને સોલંકી તરીકે ઓળખાવે છે.

વર્તમાન સ્થિતિ
હાલ માછીમારી એ પારંપારિક વ્યવસાય રહ્યો છે. આર્થિક, સામાજિક અને શૈક્ષણિક રીતે પછાત ખારવા સમાજ મોટાભાગે માછીમારી વ્યવસાય પર નિર્ભર છે, તેઓ તેમની પારંપારિક આવડત વડે અરબી સમુદ્રમાંથી માછલી પકડે છે. ઐતિહાસિક રીતે ઘણાં ખારવાઓ પર્શિયાનાં અખાતમાં ચાંચિયાગીરી પણ કરતા હતા. હવે તેઓ યાંત્રિક હોડીઓ વાપરે છે અને પરસ્પર સહાય માટે સહકારી મંડળીઓ પણ રચે છે. તેઓ ધર્મે હિંદુ છે અને વિવિધ સંપ્રદાયોમાં જોડાયેલા હોય છે. સૌરાષ્ટ્ર માં પોરબંદર, વેરાવળ અને માંગરોળ બંદરોમાં ખારવા સમાજની મુખ્યત્વે પ્રજા વસે છે,તેઓ સંગઠિત સમાજ વ્યવસ્થામાં વિશ્વાસ ધરાવે છે, સમાજમાં પટેલશાહી આજે પણ અસ્તિત્વમાં છે,સમાજના લોકોના મોટા ભાગના વિવાદિત કેશોનું સમાધાન અને નિરાકરણ સમાજના ચૂંટાયેલ પટેલ અને પંચ સભ્યો દ્વારા  કરવામાં આવે છે, ખારવા સમાજના પૂર્વજો દ્વારા સમાજ વ્યવસ્થાની સુંદર વ્યવસ્થા ગોઠવાઈ છે,

સંદર્ભો

જ્ઞાતિ
પાદરડી (તા. શહેરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા શહેરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાદરડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

શહેરા તાલુકો
મોટી કડાઇ (તા.કવાંટ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા  કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટી કડાઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

કવાંટ તાલુકો
વર્ધા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના વર્ધા જિલ્લાનું એક નગર છે. વર્ધામાં વર્ધા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. આ જિલ્લાનું ક્ષેત્રફળ ૨,૪૨૯ ચોરસ માઇલ જેટલું છે. વર્ધાથી નજીકમાં આવેલા હિંગણઘાટ તથા પુલગાંવ ખાતે સુતરાઉ કાપડની મીલો આવેલી છે. વર્ધા ક્ષેત્ર મરાઠીભાષી વિસ્તાર છે. વર્ધા નાગપુરથી આશરે ૫૦ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલું છે.

આ પણ જુઓ 
વર્ધા નદી

મહારાષ્ટ્ર
યોસેફ મેકવાન (જન્મ: ૨૦ ડિસેમ્બર ૧૯૪૦ – ૨૫ ડિસેમ્બર ૨૦૨૨) એ ગુજરાતી કવિ અને વિવેચક હતા. તેઓ ગુજરાતી બાળસાહિત્યમાં તેમના યોગદાન માટે પણ જાણીતા છે.

જીવન 
તેમનો જન્મ ૨૦ ડિસેમ્બર ૧૯૪૦ના રોજ અમદાવાદમાં ફિલિપ અને મરિયમને ત્યાં થયો હતો. તેમનું કુટુંબ નડીઆદ નજીક આવેલા માલાવાડા ગામનું હતું. કૌટુંબિક સમસ્યાઓને કારણે તેમણે એસ.એસ.સી. પછી અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ ટ્રાન્સપોર્ટ સર્વિસમાં મદદગાર તરીકે નોકરી કરી હતી, પરંતુ તેમને ઓછું વેતન મળતું હતું, તેથી તેમણે અભ્યાસ ચાલુ રાખવાનો નિર્ણય કર્યો. ૧૯૬૮માં તેમણે ગુજરાતીમાં બી.એ., ૧૯૭૦માં એમ.એ. અને ૧૯૭૫માં ગુજરાત યુનિવર્સિટીમાંથી બી.એડ. કર્યું. તેઓ બુધ સભામાં નિયમિત હાજરી આપતા રહેતા. ૧૯૬૩માં તેઓ શેઠ ચીમનલાલ નગીનદાસ વિદ્યાલય, અમદાવાદમાં શિક્ષક તરીકે જોડાયા હતા અને નિવૃત્તિ સુધી ત્યાં સેવા આપી હતી. તે ત્રણ વર્ષ સુધી વૈશાખી દ્વિમાસિક ચલાવ્યું હતું.

૨૫ ડિસેમ્બર ૨૦૨૨ના રોજ અમદાવાદ ખાતે તેમનું અવસાન થયું હતું.

સર્જન 
તેમની પ્રથમ કૃતિ અરાવત સંસ્કૃતિ સામયિકમાં પ્રકાશિત થઈ હતી. સ્વાગત (૧૯૬૯) એ તેમનો પ્રથમ કાવ્યસંગ્રહ હતો, જેમાં સોનેટ, છાંદસ કવિતા અને ગીતનો સમાવેશ થયો હતો. તેમના અન્ય કાવ્ય સંગ્રહો સૂરજનો હાથ (૧૯૮૩), અલખના અવસર (૧૯૯૪) અને અવાજના એક્સ-રે (૨૦૦૦) છે.

તેમણે ગુજરાતી બાળસાહિત્યમાં ફાળો આપ્યો છે. તેમના બાળકાવ્ય સંગ્રહો તોફાન (૧૯૯૯), ડીંગ ડોંગ-ડિંગ ડોંગ (૧૯૯૮) છે, જ્યારે તેમની બાળવાર્તાઓમાં વાહ રે વાર્તા વાહ! ‍‍(૧૯૯૪)નો સમાવેશ થાય છે. તેમના પક્ષીઓ વિશેના કાવ્યો પ્રાણીબાગની સેર અને કલરવ (૧૯૯૦) છે.

કાન હોય તે સાંભળે (૨૦૦૧) અને સંવેદના સળ ને વળ (૨૦૦૪) એ તેમના નિબંધ સંગ્રહો છે. હળવા હાથે (૧૯૯૭) તેમના રમૂજી નિબંધો છે. તેમણે વિવેચન પણ કર્યું છે જે, ક્રોસ અને કવિ (૧૯૮૭), શબ્દગોષ્ટિ, શબ્દની આરપાર (૨૦૦૮), શબ્દને અજવાળે (૨૦૦૭) અને શબ્દસહવાસ (૨૦૦૮)માં પ્રકાશિત થયું છે. સ્ત્રોતસંહિતા (૧૯૮૦) તેમનો બાઇબલનો પદ્યાત્મક અનુવાદ છે, જે ગુજરાતના ચર્ચોમાં ગવાય છે.

પુરસ્કારો 
તેમના પ્રથમ કાવ્યસંગ્રહ સ્વાગતને ગુજરાત સરકાર દ્વારા પુરસ્કાર પ્રાપ્ત થયો હતો. તેમની બાળકવિતાઓને ગુજરાતી સાહિત્ય અકાદમી વડે પુરસ્કાર પ્રાપ્ત થયો હતો અને બાળવાર્તાઓને ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ વડે પુરસ્કૃત કરાઇ હતી. ૧૯૮૩માં તેમને સૂરજનો હાથ માટે જયંત પાઠક કવિતા પુરસ્કાર મળ્યો હતો. ૨૦૧૩માં તેમને કુમાર સુવર્ણ ચંદ્રક મળ્યો હતો.

અંગત જીવન 
તેણે બે વાર લગ્ન કર્યા છે; ૧૯૬૦-૬૭ માં અને ૧૯૭૩માં સબિના ઉર્ફે સુરભી સાથે. તેમને બે સંતાનો હતા.

સંદર્ભ 

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
૧૯૪૦માં જન્મ
૨૦૨૨માં મૃત્યુ
કુમાર સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા
અશોકપુરી ગોસ્વામી એ ભારત, ગુજરાતના એક ગુજરાતી કવિ અને લેખક છે. તેમને તેમની નવલકથા કુવો (૧૯૯૪) માટે ૧૯૯૭માં ગુજરાતી ભાષાનો સાહિત્ય અકાદમીનો એવોર્ડ મેળવ્યો હતો.

જીવન 
તેમનો જન્મ ૧૭ ઑગસ્ટ ૧૯૪૭ ના દિવસે ગુજરાતના આણંદ જિલ્લાના બોરસદ ખાતે કૈલાસભારતી અને કમલાબહેનને ઘેર થયો હતો. તેમનો પરિવાર પેટલાદ નજીક અશી ગામનો વતની હતો. તેમણે  આણંદના નાવલી નામના ગામમાં તેમણે પ્રાથમિક અને માધ્યમિક શિક્ષણ પૂર્ણ કર્યું. તેમણે નવલીની બી.એમ.પટેલ હાઇસ્કૂલથી  એસ.એસ.સી. ની પરીક્ષા આપી. તેમણે વી.પી. કૉલેજ, સરદાર પટેલ યુનિવર્સિટીમાંથી બી.એસ.સી.નો અભ્યાસ શરૂ કર્યો પરંતુ નબળી આર્થિક સ્થિતિને કારણે અભ્યાસ છોડી દીધો અને તેમણે પોતાના ગામમાં ખેતી શરૂ કરી. ૨૧ એપ્રિલ ૧૯૬૫ ના દિવસે તેમણે અનસૂયાજી સાથે લગ્ન કર્યા. તેમના પુત્ર આયુષ્યમાનનો જન્મ ૧૬ જુલાઈ ૧૯૬૮ ના દિવસે થયો હતો.

રચનાઓ 
તેમણે એસ.એસ.સી.નો અભ્યાસ કરતી વખતે તેમની પ્રથમ કવિતા લખી હતી. તેમની ગઝલો પ્રથમ કવિલોકમાં પ્રકાશિત થઈ હતી, અને ત્યાર પછી કુમાર, શબ્દશૃષ્ટિ, વી અને નવનીત સમર્પણ સહિત અન્ય ગુજરાતી સાહિત્યિક સામયિકોમાં તેમની રચનાઓ પ્રકાશિત થઈ હતી. 

અર્થાત્ (1990) અને કાલિંગ (૨૦૦૫) એ તેમના ગઝલ સંગ્રહો છે. મૂળ નામની તેમની પ્રથમ નવલકથા ૧૯૯૦ માં પ્રકાશિત થઈ હતી, ત્યારબાદ કુવો (૧૯૯૪), નિભાડો (૧૯૯૫), વેધ (૧૯૯૯) અમે (૨૦૧૫) અને ગજરા પ્રકાશિત થઈ . રાવરવાટ (1994) એ તેમની આત્મકથા છે. તેમણે વિણેલા મોતી (1995) નામના વાર્તા સંગ્રહનું સંપાદન કર્યું છે. બિન-નિવાસી ભારતીયો માટે પ્રકાશિત સાહિત્યિક સામયિક સેતુ (૨૦૦૩) અને ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ દ્વારા યોજાયેલા અધિવેશન પ્રસંગે ચરોતર વિદ્યા મંડળ દ્વારા પ્રકાશિત રૂપલબ્ધી (૨૦૦૫)નું પણ સંપાદન કર્યું. દિલીપ રમેશના હિન્દી નાટક, ખંડ ખંડ અગ્નિનું ભાષાંતર પણ તેમણે કર્યું છે.

સન્માન 
તેમને તેમની નવલકથા કુવો (૧૯૯૪) માટે ૧૯૯૭ માં ગુજરાતી ભાષા માટેનો સાહિત્ય અકાદમી એવોર્ડ આપવામાં આવ્યો. તેમણે ૧૯૯૫ માં ગોવર્ધનરામ ત્રિપાઠી એવોર્ડ અને ૧૯૯૬ માં તેમની નવલકથા નિભાડો (1995) માટે ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમીનો શ્રેષ્ઠ પુસ્તક પુરસ્કાર પણ મેળવ્યો હતો.

આ પણ જુઓ
 ગુજરાતી ભાષાના લેખકોની સૂચિ

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 

 
ભારતીય પુરુષ કવિઓ
જીવિત લોકો
ગુજરાતી સાહિત્યકાર
૧૯૪૭માં જન્મ
ખોખરા (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખોખરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિજયનગર તાલુકો
પીનસાડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના નવસારી તાલુકાનું ગામ છે. પીનસાડ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી,  પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. શેરડી,  ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી 
આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

નવસારી તાલુકો
કાશીનો દીકરો એ ૧૯૭૯નું એક ગુજરાતી ચલચિત્ર છે જેનું નિર્દેશન કાન્તિ મડિયા દ્વારા કરવામાં આવ્યું છે. ફિલ્મમાં રાજીવ, રાગિણી, રીટા ભાદુરી, અને પ્રાણલાલ ખરસાણીએ અભિનય આપ્યો હતો. ફિલ્મનું નિર્માણ સિને ઇન્ડિયા ઇન્ટરનેશનલ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું. વિનોદિની નીલકંઠની ટૂંકી વાર્તા દરિયાવ દિલ પરથી તૈયાર થયેલી આ ફિલ્મની પટકથા અને સંવાદો પ્રબોધ જોશીએ લખ્યા હતા. બરુન મુખરજી સિનેમેટોગ્રાફર હતા.

આ ફિલ્મમાં ક્ષેમુ દિવેટિયાએ સંગીત આપ્યું છે, જેમણે આ ફિલ્મ માટે શ્રેષ્ઠ સંગીત દિગ્દર્શન શ્રેણીમાં રાજ્ય ચલચિત્રનો પુરસ્કાર મેળવ્યો હતો.

વાર્તા 
ફિલ્મની વાર્તાના કેન્દ્રમાં કાશી છે. કાશીના લગ્ન એક પ્રતિષ્ઠિત કુટુંબમાં થાય છે. તેના સાસુ મૃત્યુ વેળાએ તેના નાના દિકરા કેશવની જવાબદારી કાશીને સોંપે છે. કાશી પોતાના દિકરા શંભુ અને કેશવને સમાન રીતે ઉછેરે છે. કેશવ યુવાન થતાં તેના લગ્ન રમા સાથે થાય છે, પરંતુ લગ્નની રાતે જ સર્પદંશથી કેશવનું મૃત્યુ થઈ જાય છે. વિધવા દેરાણીને પોતાની પુત્રીની માફક ઉછેરતી કાશી તેના દુઃખમાં ભાગીદાર થવા સંસારસુખનો ત્યાગ કરે છે. સાંસારિક સુખના અસંતોષથી પીડાતો કાશીનો પતિ એક નબળી ક્ષણે રમાની એકલતાનો લાભ ઉઠાવી રમા પર બળાત્કાર કરે છે. સમાજમાં પરિવારની આબરુ સાચવવા કાશી પોતે ગર્ભવતી હોવાની વાત વહેતી મૂકી તેની દેરાણીને લઈને તીર્થયાત્રા પર ચાલી જાય છે. સુવાવડ બાદ કાશી, બાળક અને રમાને લઈને ઘરે પાછી ફરે છે. ફિલ્મના અંતિમ દૃશ્યમાં મરણ પથારીએ પડેલી કાશી તેના આ કહેવાતા બાળકને રમાને સોંપી મૃત્યુ પામે છે.

કલાકારો
ફિલ્મના મુખ્ય કલાકારોની યાદી :

 રાજીવ
 રાગિણી
 રીટા ભાદુરી
 ગિરીશ દેસાઈ
 પ્રાણલાલ ખરસાણી
 તરલા જોશી
 લીલા જરીવાલા
 વત્સલા દેશમુખ
 મહાવીર શાહ
 અરવિંદ વૈદ્ય
 સરોજ નાયક
 જગદીશ શાહ
 પુષ્પા શાહ
 જાવેદખાન
 શ્રીકાંત સોની
 દિલીપ પટેલ
 કાંતિ મડિયા

સંગીત 
કાશીનો દીકરોમાં બાલમુકુંદ દવે, રાવજી પટેલ, માધવ રામાનુજ, અનિલ જોશી અને રમેશ પારેખ દ્વારા લખાયેલા ગીતો છે.

બાહ્ય કડીઓ

સંદર્ભ 

ગુજરાતી ચલચિત્ર
ફિંચાલ (તા. ચાણસ્મા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા  ચાણસ્મા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ફિંચાલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ચાણસ્મા તાલુકો
માનપુરા ઢુંસોલ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દિયોદર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માનપુરા ઢુંસોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

દિયોદર તાલુકો
કરણપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના ઉંઝા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઉંઝા તાલુકો
ખડોસણ (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખડોસણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ડીસા તાલુકો
ધ વર્લ્ડ અને વિકિપીડિયા : હાઉ વી આર એડીટીંગ રિયાલિટી એ એક બ્રિટિશ ભાષાશાસ્ત્રી એન્ડ્રુ ડાલ્બી દ્વારા લખાયેલું પુસ્તક છે અને ૨૦૦૯ માં સિદૂરી બુક્સ દ્વારા પ્રકાશિત થયું હતું.

લેખક વિશાળ જ્ઞાનકોશની પરંપરાની તપાસ દ્વારા વિકિપીડિયાના જન્મ અને વૃદ્ધિ માટેનો સંદર્ભ પ્રદાન કરે છે. વિશ્વસનીયતા અને ભાંગફોડની સમસ્યા જેવા તેના નિષ્ણાત અને બિન-નિષ્ણાત ફાળો આપનારાઓના કાર્ય અને સમુદાયી વર્તણૂકની ચર્ચા કરવામાં આવે છે. ડાલ્બીએ અંગ્રેજી, ફ્રેન્ચ અને જર્મન વિકિપિડિયાના અસંખ્ય બનાવોને આવરી લીધા છે અને સમૂહ માધ્યમોમાં વિકિપીડિયા તેની કેન્દ્રિય અને જવાબદાર ભૂમિકા ધારણ કરશે તેવા આશાવાદી દૃષ્ટિકોણથી તે પોતાની વાત પૂરી કરે છે.

"સમૂહ માધ્યમો પર અપ્રમાણસર વિશ્વાસ સંબંધિત દલીલ કરવા માટે પુસ્તક એક "વિચિત્ર અભિગમ" અનુસરે છે કે તે તેના પૂર્વગામીઓ કરતા વધુ સારી રીતે અમારી સેવા કરશે. તેઓ "રોમન પ્રકૃતિવાદી પ્લિની ધ એલ્ડરને પ્રોટો-વિકિપીડિયન તરીકે ઓળખાવે છે અને આ બાબતને "વધુ લોકો તેનો ઉપયોગ કરે છે તેમ વિકિપીડિયા વધુ વિશ્વસનીય બની ગયું છે" તેવો દાવો કરે છે.

આ પણ જુઓ 
 હાઉ વિકિપીડિયા વર્ક્સ
 ધ વિકિપીડિયા રિવોલ્યુશન

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 એન્ડ્રુ ડાલ્બી અને અન્ય લોકોએ સ્ટાર્ટ ધ વીક ( બીબીસી રેડિયો ૪ ) પર ૧૪ ડિસેમ્બર ૨૦૯
 યુડિન દ્વારા પુસ્તક સમીક્ષા
 બ્રુનેલો દ્વારા પુસ્તક સમીક્ષા

પુસ્તક
ઇસુ, ઇસા મસીહ, કે જીસસ ક્રિસ્ટ christ (હિબ્રુ: યેશુઆ)ને ખ્રિસ્તી ધર્મના સ્થાપક માનવામાં આવે છે. ખ્રિસ્તી લોકો તેમને પરમ પિતા પરમેશ્વરનો પુત્ર માને છે. ઇસુના જીવન સંબધીત માહીતી અને તેમના ઉપદેશો બાઇબલના નવા કરારના (મથ્થી, લુક, યોહન્ના, અને માર્ક)માં જોવા મળે છે.

જન્મ 
કહેવાય છે કે ઇસુનો જન્મ ઇ.સ્.પુર્વે ૨ સદીમાં ઇઝરાયેલ ના નાઝરેથ પ્રાંતના બેથલેહેમ ગામમાં એક ગાભણમાં થયો હતો. તેમની માતાનુ નામ મરીયમ હતું, અને ઇસુનાં જન્મ સમયે તેઓ કુંવારા હતા (ફક્ત નામ ખાતર તેમનુ લગ્ન યુસુફ સાથે થયુ હતું). બાઇબલ અનુસાર મરીયમ ને ઇશ્વર તરફથી સંદેશો મળ્યો હતો કે તેમના ગર્ભ થી ઇશ્વર પુત્ર જન્મ લેશે. યહુદી ધર્મ ના ધર્મીક આગેવાનો દ્વારા સદીઓ પહેલા ભવિષ્યવાણી કરવામાં આવી હતી કે એક ઉધ્ધારક કે મુક્તિદાતા આવશે અને તે કુંવારી સ્ત્રી ના પેટે જન્મ લેશે. પવિત્ર આત્મ દ્વારા મરિયમ ને ગર્ભ રહ્યો અને તે ગર્ભવતી થયી (મથ્થી 1:23). જન્મજાત ઇસુ અને તેમનો પરીવાર યહુદી હતા.

જન્મ અને બાળપણ 
પોણા ૨ હજાર વર્ષ પહેલાની વાત છે. પેલેસ્ટાઇન માં તે સમયે હેરોદ રાજાનું શાસન હતું. સમ્રાટ ઓગસ્ટસ નાં આદેશ થી રોમ માં વસ્તીગણતરી થઇ રહી હતી, તેથી તેમાં ભાગ લેવા યુસુફ નામનો યહુદી સુથાર નાઝરેથ નગર થી બેથલેહેમ તરફ રવાના થયો ત્યાંજ તેમની પત્ની મરીયમ નાં ગર્ભ થી ઇસુ નો જન્મ થયો.

થયુ એવુંકે ખુબજ ભીડ હોવાથી તેમને કોઇ ધર્મશાળામા રહેવાની જગ્યામળી નહી,તેથી તેમણે બાળકને કપડામાં લપેટીને પશુઓનાં ગભાણ માં રહ્યા. આંઠમા દીવસે તેનુ નામ ઇસુ કે ઇસા પાડવામાં આવ્યું.ત્યાર બાદ યુસુફ અને મરીયમ બાળકને લઇને યરુશાલેમ ગયા, તે સમયમાં એવી પ્રથા હતીકે માતા-પિતા તેમના મોટા દિકરાને મંદિરમા લઇ જઇ ઇશ્વરને અર્પીત કરવો.તેમણે પણ આજ રીતે ઇસુ ને અર્પીત કરી દિધા.ઇસુ હવે મોટા થવા લાગ્યા હતા, મરીયમ અને યુસુફ દર વર્ષે યરુશાલેમ જતા ,ઇસુ પણ તેમની સાથે જતા. ઇસુ જ્યારે 
૧૨ વર્ષના હતા ત્યારે તેઓ યરુશાલેમ રોકાઇ ને પુજારીઓ સાથે જ્ઞાનની ચર્ચા કરતા, સત્ય ને પામવા ની વુર્તી તેમનામાં બાળપણ થી હતી.ઇસુ એ કિશોર તરીકે મંદિરની મુલાકાત લીધા પછી લગભગ ૧૮ વર્ષ વહી ગયા હતાં. તેમના આ જીવન વિષે ઘણી ઓછી માહીતી મળે છે. કદાચ તેમણે નાઝરેથ નગરમાં તેમના પિતા યુસુફ સાથે સુથારીકામ કર્યુ હશે. પણ માહીતી પ્રમાણે ઇસુએ નાઝરેથ છોડ્યું ત્યારે તે ૩૦ વર્ષ નાં હતા.

ઇસુ નું બાપ્તીસ્મા અને ઉપદેશો 

ઇસુ જ્યારે ૩૦ વર્ષ ના થયા ત્યારે એક દિવસ તેમણે સાંભળ્યું કે પાસેની યર્દન નદી ના કિનારે એક પ્રભુનો સેવક રહે છે. જેમનુ નામ યોહાન હતું, ઘણા લોકો તેમનો ઉપદેશ સાંભળવા આવતા અને પોતાના પાપો ની ક્ષમા માંગીને યર્દન નદી માં ડુબકી લગાવી બાપ્તીસ્મા (ધાર્મીક વિધી)લેતા, ઇસુ પણ તેમની પાસે બાપ્તીસ્મા લેવા ગયા.
ઇસુએ જ્યારે બાપ્તીસ્મા લીધુ ત્યારે એક સફેદ કબુતર આવી ને તેમના પર બેઠું જે ઇશ્વરનો સંકેત હતો કે આ એજ વ્યકિત છે જેની ભવિષ્યવાણી અગાઉ થતી હતી. ઇસુ એક ઉત્તમ શિક્ષક હતા.તે ચાહતા હતા કે લોકો વિચાર કરે. પ્રતિદિનના જીવનની વાતો લઇને તેમાંથી તઓ ઉદાહરણ આપતા. એકવાર ઇસુ તેમના અનુયાયીઓ સાથે એક પર્વત પર બેઠા હતાં અને તેમણે ત્યાં સુંદર પ્રવચન આપ્યું જે "ગિરિ પ્રવચન" તરીકે ઓળખાય છે.

બાહ્ય કડીઓ
 

યહૂદી ધર્મ
ખ્રિસ્તી ધર્મ
ધાર્મિક વ્યક્તિત્વ
મોટી બેબર (તા. ભિલોડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટી બેબર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભિલોડા તાલુકો
ખંઢેરી (તા. પડધરી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પડધરી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખંઢેરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પડધરી તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
કપિલ મોહન (અંગ્રેજી:Kapil Mohan) ભારત દેશના હિમાચલ પ્રદેશ રાજ્યમાં રહેતા એક ઉદ્યોગપતિ છે. તેમને વેપાર અને ઉદ્યોગ ક્ષેત્રે ઉત્કૃષ્ટ યોગદાન બદલ ઈ. સ. ૨૦૧૦ના વર્ષમાં ભારત સરકાર તરફથી પદ્મશ્રી વડે સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.

સંદર્ભો 

પદ્મશ્રી પુરસ્કાર વિજેતાઓ
ઉદ્યોગપતિ
હિમાચલ પ્રદેશ
મહુડો એ એક ભારતીય ઉષ્ણકટિબંધીય વૃક્ષ છે, જે ઉત્તર ભારતનાં મેદાની પ્રદેશ અને જંગલોમાં મોટી સંખ્યામાં જોવા મળે છે. મહુડાનું વૈજ્ઞાનિક નામ મધુકા લોંજીફોલિઆ છે. મહુડો ઝડપથી વૃદ્ધિ પામતું વૃક્ષ છે, જે લગભગ ૨૦ મીટર જેટલી ઊઁચાઈ સુધી વધી શકે છે. એના પાંદડાંઓ સામાન્ય રીતે આખા વર્ષ દરમિયાન લીલાંછમ રહેતાં હોય છે, અને આ વૃક્ષ વૈજ્ઞાનિક વર્ગીકરણ પ્રમાણે સપોટેસી કુળમાં આવે છે. આ ઝાડ શુષ્ક પર્યાવરણને અનુકૂળ ઢળી ગયું છે. મધ્ય ભારતના ઉષ્ણકટિબંધીય પાનખરના વનોમાં જોવા મળતાં વૃક્ષોમાંનું એક મુખ્ય ઝાડ છે. 

ઉષ્ણકટિબંધિય ક્ષેત્રોમાં મહુડાના ઝાડનો ઉછેર એનાં તૈલી બીજ, ફૂલો અને લાકડાં મેળવવા માટે કરવામાં આવે છે. કાચાં ફળોમાંથી શાક પણ બનાવવામાં આવે છે. પાકી ગયેલાં ફળોનો ગર ખાવામાં મીઠો લાગતો હોય છે. પ્રતિ વૃક્ષ એના આયુષ્ય અનુસાર વાર્ષિક ૨૦થી ૨૦૦ કિલો વચ્ચે બીજનું ઉત્પાદન કરી શકતું હોય છે. મહુડાની ડોળી (બીજ)ના તેલનો ઉપયોગ (જે સામાન્ય તાપમાન પર જામી જાય છે) ત્વચાની દેખભાળ, સાબુ અથવા ડિટર્જન્ટ બનાવવા માટે, અને વાનસ્પતિક માખણના રૂપમાં કરવામાં આવે છે. ઈંધણ તેલના રૂપમાં પણ તેનો ઉપયોગ થાયય છે. તેલ કાઢ્યા બાદ વધેલા ખોળનો ઉપયોગ જાનવરોના ખાવા માટે અને ખાતર તરીકે કરવામાં આવે છે. ભારતના ગ્રામ્ય વિસ્તારોમાં તેના ફૂલોમાંથી દેશી દારૂ, કે જેને મહુડો તરીકે ઓળખવામાં આવે છે તે બનાવવામાં આવે છે. તેની છાલ અને અન્ય અંગો ઔષધિય ગુણ ધરાવે છે. કેટલાય આદિવાસી સમુદાયોના લોકોમાં આ વૃક્ષની ઉપયોગિતાના કારણે એને પવિત્ર માનવામાં આવે છે.

બાહ્ય કડીઓ 

 શરાબ નહીં, ડીઝલ- પેટ્રોલ બનશે મહુડામાંથી (બીબીસી હિન્દી)
 'महुआ'નો મતલબ
 મહુડાનાં ફળમાંથી બનશે સ્વાસ્થ્યવર્ધક જામ
 Alternative edible oil from mahua seeds , ધ હિન્દુ (The Hindu)
  મહુડામાંથી માખણ (Mowrah Butter), OilsByNature.com
 Famine Foods -  
 Use of Mahua Oil (Madhuca indica) as a Diesel Fuel Extender: 
 WWF India Mahua

વનસ્પતિ
વૃક્ષ
તેલીબીયા
ખુંવાડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંખેડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખુંવાડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

સંખેડા તાલુકો
બાંકે જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા ભેરી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક નેપાલગંજ ખાતે આવેલું છે.

ભેરી ક્ષેત્ર નેપાળના ક્ષેત્રિય વર્ગીકરણ અનુસાર મધ્યપશ્ચિમાંચલ વિકાસ ક્ષેત્રનું એક ક્ષેત્ર છે. આ ક્ષેત્ર ને ૫ જિલ્લામાં વર્ગીકૃત કરાયા છે.

આ પણ જુઓ 

નેપાળ
ભેરી પ્રાંત
નેપાળના જિલ્લાઓ
નેપાળની ભૂગોળ
પુરાલ (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પુરાલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, [[પંચાયતઘર], આંગણવાડી, સેવા સહકારી મંડળી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામમાં ભવ્ય પ્રાણનાથજીનું મંદિર, કાલિકા માતાનું મંદિર તથા શિવજીનું મંદિર આવેલું છે.

હિંમતનગર તાલુકો
રાણકપુર (તા. કડાણા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા  કડાણા તાલુકાનું આવેલું એક  ગામ છે. રાણકપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કડાણા તાલુકો
સાંઢિયા (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સાંઢિયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

નસવાડી તાલુકો
દેલવાડા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, બેંક તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભૂગોળ 
દેલવાડા મચ્છુન્દ્રી નદીના કાંઠે ઉનાથી ૫ કિમી અને દીવથી ૮ કિમીના અંતરે આવેલું છે. સમુદ્ર નજીક હોવાથી હવામાન અત્યંત ભેજવાળું રહે છે.

પરિવહન 
દેલવાડામાં રેલ્વે સ્ટેશન આવેલું છે, જે વેરાવળ અને જુનાગઢ તેમજ અન્ય શહેરો સાથે જોડાયેલું છે.

સંદર્ભ
ગોલિયા (તા. કાંકરેજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કાંકરેજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોલિયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કાંકરેજ તાલુકો
દાંડી (ઓલપાડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લામાં આવેલા ઓલપાડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દાંડી ગામમાં મુખ્યત્વે કોળી પટેલો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

સુરત જિલ્લો
ઓલપાડ તાલુકો
નડાબેટ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લાના સુઈગામ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે.

આ ગામ ભારત-પાકિસ્તાનની સરહદ પર આવેલું ગામ છે. તેમજ અહીં ભારતીય સીમા સુરક્ષા દળનું મથક આવેલું છે.

અહીં નડેશ્વરી માતાનું પ્રખ્યાત મંદિર આવેલું છે.

સંદર્ભ 

સુઈગામ તાલુકો
બુરાનપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધોલેરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બુરાનપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ધોલેરા તાલુકો
ભાલ વિસ્તાર
મંડાલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા  મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહેસાણા તાલુકો
અમેરિકન ગૅંગ્સ્ટર (અંગ્રેજી: American Gangster, અનુવાદ: અમરીકી ગુંડો) એક 2007માં આવેલી, Steve Zaillianએ લખેલી, અને Ridley Scottએ ડિરેક્ટ કરેલી ગુડાંગીરીની ફિલ્મ છે. Denzel Washington અને Russell Crowe ફિલ્મના મુખ્ય અભિનેતાઓ છે. Denzel Washington Frank Lucasની ભૂમિકા બજાવે છે, હાર્લેમનો એક ખરો હેરોઇન વેચનારો ગુંડોરાજા જે Vietnam Warથી પાછા આવતા વિમાનોમાં  રાખીને હેરોઇન અમેરીકામાં લાવે છે. Crowe Richie Robertsની ભૂમિકા બજાવે છે, એક ઇનસ્પેક્ટર જે Lucasની ડ્રગ બાદશાહીને પાડી નાખે છે.

શૂટિંગ New York Cityમાં થયું અને ફિલ્મ નવંબર 2, 2007ને દહાડે બહાર પડી.

કથા
એક હર્લેમનો ગુંડોરાજા, Frank Lucas (Denzel Washington) ગુજરેલા અમરીકી સૈનિકોનાં Vietnam Warથી પાછાં અવતાં કફનોમાં સંતાડીને હેરોઇન અમેરિકા લાવે છે. Richie Roberts (Russell Crowe) એક ઇનસ્પેક્ટર છે જે  Lucasને પકડવા અને પાડવા લાગે છે.

ભૂમિકાઓ

 Denzel Washington as Frank Lucas
 Russell Crowe as Richie Roberts
 Chiwetel Ejiofor as Huey Lucas
 Cuba Gooding Jr. as Nicky Barnes
 Josh Brolin as Detective Trupo
 Ted Levine as Lou Toback
 Armand Assante as Dominic Cattano
 John Ortiz as Javier J. Rivera
 John Hawkes as Freddy Spearman
 RZA as Moses Jones
 Lymari Nadal as Eva
 Yul Vazquez as Alfonse Abruzzo
 Ruby Dee as Mama Lucas
 Idris Elba as Tango
 Carla Gugino as Laurie Roberts
 Joe Morton as Charlie Williams
 Ruben Santiago-Hudson as Doc
 Roger Guenveur Smith as Nate

રીલીસ

રીલીસના એક અઠવાડયા પહેલાં ફિલ્મની એક સ્ક્રીનર ચૂવી ગયી. નવંબર 2, 2007પર ફિલ્મ અમેરિકા અને કૅનેડામાં 3054 સિનેમાઘરોમાં બહાર પડી.
ઑનલાઇન આલોચના સંકલન Rotten Tomatoesપર 82 આલોચનાકારોના 83 ટકાને ફિલ્મ ગમી ગયી. Metacritic એક બીજાં ઑનલાઇન આલોચના સંકલનપર 34 ભેગી આલોચનાઓએ ફિલ્મને 100માંથી 76નો score આપ્યો.

References

External links
Official site
The Return of Superfly

Entertainment Weekly interview with Denzel Washington & Russell Crowe 

અંગ્રેજી ચલચિત્ર
ગ્વાલિયર () ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યના ગ્વાલિયર જિલ્લામાં આવેલું શહેર છે. ગ્વાલિયરમાં ગ્વાલિયર જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે. 

ગ્વાલિયર દિલ્હીથી દક્ષિણે ૩૪૩ કિમી, આગ્રાથી ૧૨૦ કિમી અને રાજ્યના પાટનગર ભોપાલથી ૪૧૪ કિમીના અંતરે આવેલું છે. ગ્વાલિયર પર ઘણાં ઐતિહાસિક સામ્રાજ્યોનું શાસન રહ્યું હતું. ૧૦મી સદીમાં કચ્છપઘટ, ૧૩મી સદીમાં તોમાર અને પછી મુઘલ શાસન પછી ઇ.સ. ૧૭૫૪માં તે મરાઠા સામ્રાજ્ય હેઠળ અને ૧૮મી સદીમાં સિંધિયા શાસન હેઠળ આવ્યું.

સંદર્ભ 

મધ્ય પ્રદેશ
ઘોઘાદેવ (તા. છોટાઉદેપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા  છોટાઉદેપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઘોઘાદેવ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. 

છોટાઉદેપુર તાલુકો
ભાડલી કોઠા (તા. દાંતીવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાંતીવાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભાડલી કોઠા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દાંતીવાડા તાલુકો
ખારદુંગ લા અથવા ખારદુંગ ઘાટ એ ભારતીય કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ લદ્દાખના લેહ જિલ્લામાં આવેલો ઘાટ છે.

આ ઘાટ લેહની ઉત્તરે લદ્દાખ પર્વતમાળા પર આવેલો છે અને સિંધુ નદીની ખીણ અને શ્યોક નદીની ખીણને જોડે છે. તે નુબ્રા ખીણનું પ્રવેશદ્વાર પણ બનાવે છે , જેની આગળ સિયાચીન હિમનદી આવેલી છે. આ ઘાટમાંથી પસાર થવા માટે વાહન ચલાવવા યોગ્ય માર્ગ ૧૯૭૬માં બનાવવામાં આવ્યો હતો અને ૧૯૮૮માં તેને જાહેર વાહન ચલાવવા માટે ખોલવામાં આવ્યો હતો. સીમા સડક સંગઠન (BRO) દ્વારા જાળવવામાં આવતો આ ઘાટ ભારત માટે વ્યૂહાત્મક રીતે મહત્વપૂર્ણ છે કારણ કે તેનો ઉપયોગ સિયાચીન ગ્લેશિયર સુધી પુરવઠો પહોંચાડવા માટે થાય છે. આ માર્ગ વિશ્વના સૌથી ઊંચા વાહન ચલાવવા યોગ્ય માર્ગોમાંનો એક છે.

ખારદુંગ લાની ઊંચાઈ ૫,૩૫૯ મીટર (૧૭,૫૮૨ ફીટ) છે.  લેહમાં વસ્ત્રો વેચતા સ્થાનિક લોકો અને દુકાનો ખોટી રીતે દાવો કરે છે કે તેની ઊંચાઈ ૫,૬૦૨ મીટર (૧૮,૩૭૯ ફીટ) ની નજીક છે અને તે વિશ્વનો બીજો સૌથી ઊંચો વાહન ચલાવવા યોગ્ય ઘાટ છે.

સંદર્ભ 

લડાખ
સરવર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના વઘઇ તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. આ ગામ પિંપરી થી કાલિબેલ થઈ વ્યારા જતા રાજ્ય ધોરી માર્ગ પર પિંપરી થી આશરે ૮ (આઠ) કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે. સરવર ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે.

આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

વઘઇ તાલુકો
નવા મલકનેસ (તા. ખાંભા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ખાંભા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવા મલકનેસ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ખાંભા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
વનોડા (તા. ગળતેશ્વર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ગળતેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વનોડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલીં, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ગળતેશ્વર તાલુકો
હમીરપર (તા. ટંકારા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ટંકારા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હમીરપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ટંકારા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ઉદયપુર જિલ્લો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા રાજસ્થાન રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૩ (તેત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. ઉદયપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક ઐતિહાસિક નગર ઉદયપુર શહેરમાં આવેલું છે. ઉદયપુર રાજસ્થાનના સાત વિભાગોમાંનું એક છે.

ઉદયપુર જિલ્લો અરવલ્લી પર્વતમાળાની ઉત્તર-પશ્ચિમે આવેલો છે, જેની બાજુમાં સિરોહી જિલ્લો અને પાલી જિલ્લો છે. તેની ઉત્તરે રાજસમન્દ જિલ્લો, પૂર્વે ચિત્તોડગઢ જિલ્લો, નૈઋત્યે વાંસવાડા જિલ્લો, દક્ષિણે ડુંગરપુર જિલ્લો અને અગ્નિ ખૂણે ગુજરાત આવેલા છે. ઉદયપુર જિલ્લો રાજસ્થાનના મેવાડ પ્રદેશમાં આવેલો છે.

ભૂગોળ 
આ જિલ્લો મોટાભાગે પર્વતીય ભુપૃષ્ઠ ધરાવે છે. જિલ્લાનો પશ્ચિમ ભાગ અરવલ્લી પર્વતમાળામાંથી ઉદ્ભવતી અને દક્ષિણે વહીને ગુજરાતમાં જતી સાબરમતી નદીના કાંઠાનો પ્રદેશ ધરાવે છે. જિલ્લાનો ઉત્તર ભાગ બનાસ અને તેની અહાર નદીના મેદાનો ધરાવે છે, જે ઉદયપુર પાસેથી પસાર થાય છે. દક્ષિણ અને મધ્ય પ્રદેશમાં મહી, સોમ અને ગોમતી નદીઓ વહે છે. ઢેબર તળાવ અથવા જયસમંદ તળાવ, જે સંપૂર્ણ ભરેલું હોય ત્યારે  વિસ્તાર આવરી લે છે, ૧૭મી સદીમાં રાજા જય સિંહ વડે ગોમતી નદી પર આરસના પથ્થરોનો બંધ બાંધીને બનાવેલું તળાવ છે.

અર્થતંત્ર
ઇ.સ. ૨૦૦૬માં પંચાયતી રાજ મંત્રાલય દ્વારા ભારતના કુલ ૬૪૦ જિલ્લાઓમાંથી ૨૫૦ પછાત જિલ્લાઓમાં ઉદયપુરનો સમાવેશ કરાયો હતો. હાલમાં તે બેકવર્ડ રિજીયન્સ ગ્રાંટ ફંડ પ્રોગ્રામ (BRGF) હેઠળ આવતા રાજસ્થાનના ૧૨ જિલ્લાઓમાંનો એક છે.

ખનીજ સંપત્તિ 
ઉદયપુર જિલ્લો ખનીજ સંપત્તિમાં સમૃદ્ધ છે. અહીંથી તાંબુ, સીસું, જસત અને ચાંદી જેવા ખનીજો મળી આવે છે. આ સિવાય અહીં ઔદ્યોગિક ખનીજો જેવાં કે ફોસ્ફેટ, એસ્બેસ્ટોસ, કેલ્સાઇટ, ચૂનાના પથ્થરો, બેરિટેસ, એમરલ્ડ અને આરસ વિપુલ માત્રામાં મળી આવે છે.

ઉપવિભાગો અને તાલુકાઓ 
ઉદયપુર જિલ્લો ૮ ઉપવિભાગો ધરાવે છે: ગિરવા, ખેરવાડા, માવલી, વલ્લભનગર, કોટડા, ઝાડોલ, ઋષભદેવ અને સાલુંબેર. આ ઉપવિભાગો વધુ ૧૧ તાલુકાઓમાં વહેંચવામાં આવ્યા છે. ગિરવા ઉપવિભાગ ગિરવા અને ગોગુંડા તાલુકાઓ, ખેરવાડા ઉપવિભાગ ખેરવાડા અને ઋષભદેવ તાલુકાઓ ધરાવે છે. માવલી, વલ્લભનગર, કોટડા અને ઝાડોલ એજ નામના એક તાલુકા ધરાવે છે. સાલુંબેર ઉપવિભાગ લસાડિયા, સાલુંબેર અને સારદા તાલુકાઓનો સમાવેશ કરે છે.

વસ્તી 

ઇ.સ. ૨૦૧૧ની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે ઉદયપુર જિલ્લાની વસ્તી ૩૦,૬૮,૪૨૦ હતી, જે ઓમાન દેશની વસ્તી અથવા યુ.એસ.એ.ના આયોવા રાજ્ય જેટલી છે. વસ્તીની દ્રષ્ટિએ તેનો ભારતના ૬૪૦ જિલ્લાઓમાંથી ૧૧૮મો ક્રમ છે. જિલ્લામાં વસ્તી ગીચતા ૨૪૨ વ્યક્તિ પ્રતિ ચો.કિમી છે. ૨૦૦૧-૧૧ના દાયકા દરમિયાન તેનો વસ્તી વધારાનો દર ૨૩.૬૬% રહ્યો હતો. ઉદયપુર જિલ્લામાં જાતિ પ્રમાણ ૯૫૮ અને સાક્ષરતા ૬૨.૫૪% છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 ઉદયપુર જિલ્લા કલેક્ટરની વેબસાઇટ

રાજસ્થાનના જિલ્લાઓ
ઉદયપુર જિલ્લો
લક્ષ્મીપુરા (તા. અમીરગઢ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં અમીરગઢ તાલુકાનું એક ગામ છે. લક્ષ્મીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

અમીરગઢ તાલુકો
જય વસાવડા (જન્મ: ઓક્ટોબર ૬, ૧૯૭૩) ગુજરાતી ભાષાના લેખક છે.

જીવન

કુટુંબ 
તેમના પિતા લલિત વસાવડા ગુજરાતી ભાષાનાં નિવૃત પ્રાધ્યાપક હતા, અને માતા જયશ્રી વસાવડા, અધ્યાપન મંદિર, જૂનાગઢનાં ગૃહમાતા હતાં. માતા જયશ્રીબેન તેમના જન્મ બાદ સરકારી નોકરી છોડી સંપૂર્ણ ગૃહિણી અને તેમના માટે શિક્ષક બન્યાં.

શિક્ષણ
તેઓએ પ્રાથમિક શિક્ષણ ઘરે જ મેળવ્યું, પછી વિદ્યામંદિર શાળા, ગોંડલમાં ભણ્યા. માધ્યમિક શિક્ષણ તેમણે સ્વામિનારાયણ હાઈવે ગુરુકૂળ થી વિજ્ઞાન પ્રવાહ માટેની પરીક્ષા આપી જેમાં નપાસ થતા જીવનમાં વળાંક આવ્યો. તેમણે પ્રવાહ બદલી વાણિજ્ય પ્રવાહની પરીક્ષા આપી અને વ્યવસ્થાપનમાં અનુસ્નાતક બન્યા.

કારકિર્દી

શૈક્ષણિક અને શરૂઆતની કારકિર્દી 
તેઓ ૩ વર્ષ માટે સૌરાષ્ટ્ર યુનિવર્સિટી સંલગ્ન કૉલેજમાં માર્કેટીંગ વિષયોના પ્રાધ્યાપક હતા અને થોડો સમય આચાર્ય પણ બન્યા. તેઓ એકેડમિક સ્ટાફ કૉલેજ, સૌરાષ્ટ્ર યુનિવર્સિટી માં વિઝિટીંગ પ્રોફેસર તરીકે પણ કાર્ય કરે છે.

લેખન 
તેમની લેખન કારકિર્દી રાજકોટના સમાચાર પત્રમાં લેખોથી શરૂ થઇ હતી. ત્યારબાદ તેઓ ગુજરાત સમાચારમાં કટાર લેખક તરીકે ૧૯૯૬માં જોડાયા. જેમાં તેમની દર અઠવાડિક કટારો, અનાવૃત અને સ્પેક્ટ્રોમીટર પ્રકાશિત થાય છે. તેઓ ગુજરાતી અઠવાડિક અભિયાનમાં રંગત સંગત કટાર ૨૦૦૮થી લખે છે. તેમણે મિડ-ડેની મુંબઈ આવૃત્તિ અને અનોખી, આરપાર અને ગુજરાત માસિકો માટે કટાર લેખન કર્યું છે તેઓ ગુજરાત અને અન્ય સ્થળોએ વિવિધ વિષયો પર વ્યાખ્યાનો આપે છે.

તેઓ સંશોધન પત્રો અને ઈન્ટરવ્યુ પણ તૈયાર કરે છે. તેમણે ફિલ્મોના રીવ્યુ અને સેલિબ્રીટીઓ પર પણ સંશોધન કર્યું છે. તેમણે વિજ્ઞાન, સિનેમા, આંતરરાષ્ટ્રીય રાજકારણ, સ્ત્રી સશક્તિકરણ, પર્યાવરણ, સંસ્કૃતિ, ધર્મ, કલા, યુવા, શિક્ષણ, અર્થશાસ્ત્ર, તત્વજ્ઞાન, વ્યવસ્થાપન, વૈશ્વિક સાહિત્ય, માનવસંબંધો જેવા વિવિધ વિષયો પર ૧૧૦૦ થી વધુ લેખ લખ્યા છે.

ઇલેક્ટ્રોનિક મીડિયા 
તેમણે ઈ ટીવીના ગુજરાતી સેલિબ્રીટી ટૉક શો સંવાદનાં ૨૨૫ હપ્તાઓમાં એન્કરીંગ અને સંવાદ લેખન કર્યું છે. તેઓ દૂરદર્શનની સાંસ્કૃતિક ટીવી શ્રેણી આસ્વાદના લેખક અને એન્કર છે. તેઓ ઓલ ઇન્ડિયા રેડીયો પર નિયમિત વક્તવ્ય આપે છે. તેમણે ગુજરાતમાં બીગ ૯૨.૭ એફ.એમ. પર રવિવારે સિનેમા સિઝલર્સમાં સેલિબ્રીટી આર.જે. તરીકે રજૂઆત કરી છે. તેમણે જાહેર વક્તા તરીકે ૧૨૦૦થી વધુ વક્તવ્ય, ગુજરાત સરકારનાં કાર્યક્રમો, ક્લબો, શૈક્ષણિક સંસ્થાઓમાં આપ્યા છે. 

ગુજરાતી ચલચિત્ર બે યાર (૨૦૧૪) માં તેમણે નાનકડું પાત્ર ભજવ્યું હતું.

કટાર/કોલમ

પુસ્તકો

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 બ્લોગ
 

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
૧૯૭૩માં જન્મ
ટેક્સાસનો ધ્વજ એ "લોન સ્ટાર ફ્લેગ" (એકલા-અટૂલા તારા વાળો ધ્વજ) તરીકે ઓળખાય છે. આ ધ્વજ ડિસેમ્બર ૨૮, ૧૮૩૮ ના રોજ રિપબ્લિક ઓફ ટેક્સાસના સાંસદ વિલિયમ એચ. વ્હાર્ટન દ્વારા રજૂ કરવામાં આવ્યો હતો. તે જાન્યુઆરી ૨૪, ૧૮૩૯ ના રોજ રાષ્ટ્રીય ધ્વજ બન્યો.

જ્યારે ડિસેમ્બર ૨૯, ૧૮૪૫ના રોજ ટેક્સાસ અમેરિકાનું ૨૮મું રાજ્ય બન્યું ત્યારે આ ધ્વજ રાજ્યનો ધ્વજ બની ગયો. ધ્વજમાં દરેક રંગ ખાસ મહત્વ ધરાવે છે. વાદળી રંગ નિષ્ઠા, સફેદ રંગ વિશુદ્ધતા અને લાલ રંગ બહાદુરીનું સૂચક છે.

સંદર્ભો 

અમેરિકા
૧૬ ઓગસ્ટનો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૨૨૮મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૨૨૯મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૧૩૭ દિવસ બાકી રહે છે.

મહત્વની ઘટનાઓ 
 ૧૯૩૦ – પ્રથમ રંગીન શ્રાવ્ય કાર્ટૂન ફિડલસ્ટીક્સ ઉબ ઇવેર્ક્સ દ્વારા રજૂ કરવામાં આવ્યું.
 ૧૯૪૬ – અખિલ હૈદરાબાદ વાણિજ્ય સંઘ કોંગ્રેસની સ્થાપના સિકંદરાબાદમાં કરવામાં આવી.
 ૧૯૫૪ – સ્પોર્ટ્સ ઇલ્યુસ્ટ્રેટેડનો પ્રથમ અંક પ્રકાશિત થયો.
 ૧૯૬૦ – સાયપ્રસ યુનાઇટેડ કિંગડમથી સ્વતંત્રત થયું.
 ૧૯૬૨ – ફ્રેન્ચ આધિપત્ય ધરાવતા ભારતીય પ્રદેશોને ભારતને સોંપવામાં આવ્યા, હસ્તાંતરણને સત્તાવાર બનાવવા માટે સંધિની બહાલીનું આદાનપ્રદાન કરવામાં આવ્યું.
 ૧૯૭૭ – "રોક એન્ડ રોલ" સંગીતનો સમ્રાટ ગણાતો એલ્વિસ પ્રિસ્લિ (Elvis Presley), ૪૨ વર્ષની ઉમરે તેના 'ગ્રેસલેન્ડ' ખાતેના નિવાસસ્થાને વધુ પડતી દવાઓના સેવનને કારણે અવસાન પામ્યો.
 ૧૯૯૧ – ઇન્ડિયન એરલાઇન્સ ફ્લાઇટ ૨૫૭, બોઇંગ ૭૩૭-૨૦૦, ઇમ્ફાલ એરપોર્ટ પર ઉડાન દરમિયાન ક્રેશ થયું, વિમાનમાં સવાર તમામ ૬૯ લોકો મૃત્યુ પામ્યા.

જન્મ 
 ૧૭૭૭ – દયારામ, ગરબી શૈલીમાં ગીતો રચનાર મધ્યકાલીન ગુજરાતી કવિ (અ. ૧૮૫૩)
 ૧૯૦૪ – સુભદ્રા કુમારી ચૌહાણ, ભારતીય કવયિત્રી (અ. ૧૯૪૮)
 ૧૯૩૨ – જયા મહેતા, ગુજરાતી ભાષાના કવયિત્રી, વિવેચક અને અનુવાદક
 ૧૯૫૭ – આર. આર. પાટિલ, ભારતીય વકીલ અને રાજકારણી, મહારાષ્ટ્રના પૂર્વ નાયબ મુખ્યમંત્રી (અ. ૨૦૧૫)
 ૧૯૫૮ – મેડોના, અમેરિકન ગાયક-ગીતકાર, નિર્માતા, અભિનેત્રી અને દિગ્દર્શક
 ૧૯૬૮ – અરવિંદ કેજરીવાલ, ભારતીય સનદી અધિકારી અને રાજકારણી, દિલ્હીના ૭મા મુખ્યમંત્રી
 ૧૯૭૦ – સૈફ અલી ખાન, ભારતીય અભિનેતા
 ૧૯૭૦ – મનીષા કોઈરાલા, ભારતીય અભિનેત્રી

અવસાન 
 ૧૮૮૬ – રામકૃષ્ણ પરમહંસ, ભારતીય રહસ્યવાદી અને ફિલસૂફ, સ્વામી વિવેકાનંદના ગુરૂ (જ. ૧૮૩૬)
 ૧૯૬૧ – મૌલવી અબ્દુલ હક્ક, આધુનિક ઉર્દૂ ભાષાના પિતા તરીકે ખ્યાત ભારતીય શિક્ષણશાસ્ત્રી અને ભાષાવિદ (જ. ૧૮૭૦)
 ૧૯૭૭ – એલ્વિસ પ્રિસ્લિ (Elvis Presley), અમેરિકન ગાયક અને સંગીતકાર (જ.૧૯૩૫)
 ૧૯૯૭ – નુસરત ફતેહ અલી ખાન, પાકિસ્તાની સંગીતકાર અને કવ્વાલી ગાયક (જ. ૧૯૪૮)
 ૨૦૦૧ – અન્ના મણિ, ભારતીય ભૌતિકશાસ્ત્રી અને હવામાનશાસ્ત્રી (જ. ૧૯૧૮)
 ૨૦૧૮ – અટલ બિહારી વાજપેયી, ભારતના ૧૦મા વડાપ્રધાન (જ. ૧૯૨૪)
 ૨૦૨૦ – ચેતન ચૌહાણ, ભારતીય ક્રિકેટર (જ. ૧૯૪૭)

તહેવારો અને ઉજવણીઓ

બાહ્ય કડીઓ 
 બી.બી.સી.(BBC): આજનો દિવસ

ઓગસ્ટ
પટેલના છાપરા (તા. મેઘરજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પટેલના છાપરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મેઘરજ તાલુકો