Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
ભાખરવડી પરંપરાગત મરાઠી વાનગી છે, જે સ્વાદમાં મીઠી અને મસાલેદાર છે. ભાખરવડી મહારાષ્ટ્ર, ગુજરાત અને રાજસ્થાનમાં લોકપ્રિય છે, અને પુણેના બજારોમાં વ્યાપકપણે પ્રાપ્ત છે. તે નારિયેળ, ખસખસના બીજ અને તલનાં બીજના મિશ્રણથી ભરેલા ગોળના લોટમાંથી બનાવવામાં આવે છે અને તૂટી ન જાય ત્યાં સુધી તે તળવામાં આવે છે. તે અઠવાડિયા માટે સંગ્રહી શકાય છે અને સાંજના નાસ્તા તરીકે પીરસવામાં આવે છે. મરાઠી ઉદ્યોગપતિ રઘુનાથરાવ ચિતલેની ચિતલે બંધુ ભાખરવડી અત્યંત લોકપ્રિય છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
      

વાનગી
ચક્રવ્યુહ એ મહાભારત ના યુધ્ધની એક એવી રણનીતિ હતી, જે દ્રોણાચાર્ય વડે ઉપયોગમાં લેવાઇ હતી અને તેમાં અભિમન્યુ યુધ્ધમાં માર્યો ગયો હતો. અર્જુને તેનો બદલો લેવા માટે જયદ્રથનો વધ કરેલો.

ઉપયોગ
તેનો ઉપયોગ નીચેના કારણોથી થાય છે:

 કોઇ એક વ્યક્તિને પકડવા માટે.
 કોઇ એક વ્યક્તિને બચાવવા માટે.
 સામેની સેનામાં કોઇ આ વ્યુહનો જાણકાર ના હોય ત્યારે સેનાનો વિનાશ કરવા માટે.

આ વ્યુહ માટે વિશાળ સેનાની જરૂર પડે છે.

રચના 

આ વ્યુહરચના માટે વિશાળ સેનાની જરૂર પડે છે અને એમાં સાત ગોળાકારમાં સેનાની ગોઠવણ કરવામાં આવે છે, જે ચક્ર અથવા કમળ જેવો આકાર બનાવે છે.

આ પણ જુઓ 
 અભિમન્યુ
 મહાભારત

સંદર્ભ 

મહાભારત
બીલીયા (તા. ધાનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધાનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બીલીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ,  દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ધાનપુર તાલુકો
૨૨ ઓક્ટોબર નો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૨૯૫મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૨૯૬મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૭૦ દિવસ બાકી રહે છે.

મહત્વની ઘટનાઓ 
 ૨૦૦૮ – ઇસરો દ્વારા ભારતીય સમય મુજબ સવારે ૬.૨૨ વાગ્યે ચંદ્રયાન-૧ને છોડવામાં આવ્યું.
 ૨૦૨૨ – ગુજરાતી વિકિપીડિયા પર લેખોની સંખ્યા ૩૦,૦૦૦ પર પહોંચી.

જન્મ 
 ૧૮૪૫ – મહારાજા ઇડર શ્રી સર પ્રતાપ સિંહ સાહેબ બહાદુર (અ. ૧૯૨૨)
 ૧૯૦૦ – અશફાક ઊલ્લા ખાન, ભારતીય ક્રાંતિકારી અને હિન્દુસ્તાન સોશિયાલિસ્ટ રિપબ્લિકન એસોસિએશનના સહ-સ્થાપક (અ. ૧૯૨૭)
 ૧૯૦૩ – ત્રિભુવનભાઇ કીશીભાઇ પટેલ, ખેડા ડિસ્ટ્રીક્ટ કો-ઓપરેટીવ મિલ્ક પ્રોડ્યુસર્સ યુનિયનના સ્થાપક (અ. ૧૯૯૪)
 ૧૯૧૧ – પ્રહલાદ જેઠાલાલ પારેખ, ગુજરાતી સાહિત્યકાર (અ. ૧૯૬૨)
 ૧૯૬૪ – અમિત શાહ, ભારતીય રાજકારણી

અવસાન 
 ૧૯૧૬ – અનવરમિંયા કાજી, ગુજરાતી કવિ (જ. ૧૮૪૩)
 ૧૯૩૩ – વિઠ્ઠલભાઈ પટેલ, ભારતીય સ્વાતંત્ર્ય સેનાની અને રાજકીય નેતા (જ. ૧૮૭૩)

તહેવારો અને ઉજવણીઓ

બાહ્ય કડીઓ 
 બી.બી.સી.(BBC): આજનો દિવસ 

ઓક્ટોબર
ઇસરો
લક્ષ્મીપુરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા  મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. ગામમાં દશામા માતાજીનું મંદિર પણ આવેલું છે.

મહેસાણા તાલુકો
લાહોર (પંજાબી ભાષા: لہور, ઉર્દૂ ભાષા: لاہور) પાકિસ્તાન દેશમાં આવેલું બીજું સૌથી મોટું શહેર છે (કરાચી પછી). પાકિસ્તાન-ભારતની સીમા નજીકનું આ શહેર પંજાબનું મુખ્ય મથક છે. લાહોર ઐતિહાસિક પંજાબ ક્ષેત્રનું અહમ સંસ્કૃતિક કેંદ્ર છે અને આ દુનિયામાં સૌથી મોટું પંજાબી શહેર છે. લાહોર પર હિંદુ શાહીઓ, ગઝનાવીઓ, ઘુરિદો અને દિલ્હી સલ્તનતનું શાસન રહ્યું હતું. મુઘલ સામ્રાજ્યની હકૂમત દરમ્યાન લાહોર પોતાના ચરમ પર હતું જ્યારે લાહોર પાંચ સાલ સુધી મુઘલ સામ્રાજ્યની રાજધાની હતી. બાદમાં આ રણજીતસિંહના શીખ સામ્રાજ્યની રાજધાની હતી. 

લાહોર પાકિસ્તાનના સૌથી ઉદાર અને સર્વદેશી શહેરોમાંનું એક છે. પાકિસ્તાન દેશની સંસ્કૃતિ પર તેની ઘણી અસર દેખાય છે. લાહોર પાકિસ્તાનનું પ્રકાશન ઉદ્યોગ અને સાહિત્યિક દ્રશ્યનું કેન્દ્ર છે, આની સાથે આ પાકિસ્તાનનું તાલીમી કેન્દ્ર પણ છે.

ઇતિહાસ 
દંતકથાઓ મુજબ એવું માનવામાં આવે છે કે લાહોર શહેરની સ્થાપના શ્રી રામના પુત્ર લવ એ કરી હતી. લાહોરનો કિલ્લોમાં લવનું એક નાનું મંદિર આવેલું છે.

બાહ્ય કડીઓ 
 લાહોર શહેરની સરકારની વેબસાઇટ (અંગ્રેજી માં) 

 લાહોરનાં જોવાલાયક સ્થળો 
 લાહોરનો ઇતિહાસ અને અન્ય માહિતી 
 લાહોર ટપાલ ખાતા માહિતી

પાકિસ્તાન
અંબાવપુરા (તા. કડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કડી તાલુકાનું આવેલું એક ગામ છે. અંબાવપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કડી તાલુકો
સેડલ પર્વત ભારત દેશના આંદામાન અને નિકોબાર ટાપુઓ પર ઉત્તર આંદામાન ટાપુ ખાતે આવેલ એક પર્વત છે. દરિયાઈ સપાટી કરતાં ૭૩૨ મીટર જેટલી ઊંચાઈ ધરાવતો આ ડુંગરની ટોચ અંદામાન અને નિકોબાર દ્વીપસમૂહમાં તેમ જ બંગાળની ખાડીના ક્ષેત્રનું સૌથી ઊચ્ચતમ સ્થાન છે. તે સેડલ પીક રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન દ્વારા ઘેરાયેલ છે. તે આંદામાન અને નિકોબાર ટાપુઓ પર આવેલ સૌથી વધુ ઊંચુ સ્થાન છે.

તે ઉત્તર આંદામાન ટાપુ ખાતે દિગલીપુર નગર નજીક સ્થિત છે.

આ એક પર્યટન સ્થળ પણ  છે. દરરોજ લગભગ ૧૦૦ લોકો તેની મુલાકાતે આવતા હોય છે.

બાહ્ય કડીઓ 

અંદામાન અને નિકોબાર દ્વિપસમૂહ
જોવાલાયક સ્થળો
મેવાસા (તા. કલ્યાણપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  કલ્યાણપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મેવાસા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

કલ્યાણપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
સ્નેહલતા ગુજરાતી ફિલ્મોમાં ૭૦ અને ૮૦ના દાયકામાં ખુબ જ સફળ અને લોકપ્રિય અભિનેત્રી રહ્યા હતા. એમની અને ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદી તેમ જ નરેશ કનોડિયાની જોડીએ ઘણી બધી સફળ ગુજરાતી ફિલ્મો આપી હતી. તેમણે ઘણી હિન્દી ફિલ્મોમાં પણ અભિનય તેમ જ નાનકડાં પાત્ર અભિનય (કેમિઓ રોલ) કર્યા છે.

સ્નેહલતા હવે નિવૃત્ત જીવન ગાળે છે.

ચલચિત્રો

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ
 

ગુજરાતી અભિનેત્રી
ધંધુકા વિધાનસભા મતવિસ્તાર (ધંધુકા વિધાનસભા બેઠક) ગુજરાતના ૧૮૨ વિધાનસભા મતવિસ્તારોમાંનો એક વિસ્તાર છે. તે અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલો છે. આ બેઠક ૧૯૮૦માં અસ્તિત્વમાં આવી હતી.

વિભાગોની યાદી 
આ વિધાનસભા બેઠક નીચેના વિભાગો ધરાવે છે.

 ધંધુકા તાલુકો
 રાણપુર તાલુકો
 બરવાળા તાલુકો

વિધાનસભાના સભ્ય

સંદર્ભ 

અમદાવાદ જિલ્લો
ગુજરાતના વિધાનસભા નિર્વાચનક્ષેત્રો
ખજુરી પીપળીયા (તા. કુંકાવાવ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા કુંકાવાવ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખજુરી પીપળીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

કુંકાવાવ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
રામચંદ્ર બબલદાસ પટેલ (જન્મ: ૧ ઑગસ્ટ ૧૯૩૯), જેઓ તેમના સુક્રિત નામે પણ ઓળખાય છે, તે ભારતના ગુજરાતના ગુજરાતી કવિ, નવલકથાકાર અને ટૂંકા વાર્તા લેખક છે.

જીવન 
રામચંદ્ર પટેલનો જન્મ ૧ ઓગસ્ટ ૧૯૩૯ રોજ ઉમતા (હાલ જિ. મહેસાણા)માં થયેલો. તેમણે પ્રાથમિક અને માધ્યમિક શિક્ષણ ઉમતા અને વિસનગરથી લીધું. ચિત્રકળામાં રસ હોઈ એસ. એસ. સી. પછી સી. એન. કલાવિદ્યાવિહાર,અમદાવાદમાં જોડાયા અને ડી.એમ.ની પદવી મેળવી. ઉમતા પાછા ફરી ચિત્રશિક્ષક તરીકે હાઈસ્કૂલમાં જોડાયા જ્યાં ૩૮ વર્ષ સેવા આપી નિવૃત થયા.

સર્જન 
પટેલનું લેખન તેમના ગ્રામીણ જીવન અને કુદરત અને કૃષિ સાથે ગાઢ સંપર્ક દ્વારા પ્રભાવિત છે. તેમણે બે કવિતા સંગ્રહ, મારી અનાગસી ઋતુ (૧૯૭૭) અને પદ્મનિદ્રા (૨૦૦૧) પ્રકાશિત કર્યા છે, જેમાં છાંદસ અને અછાંદસ કવિતાઓમાં કુદરત અને કૃષિ માટેનો તેમનો પ્રેમ સ્પષ્ટ છે. સીમાંતર (૨૦૧૩) માં ૮૧ કવિતાઓ છે. 

તેમણે અનેક નવલકથાઓ લખી છે. એક સોનેરી નદી (૧૯૭૮) સૂર્યદેવ અને રન્નાદે વચ્ચેના સંબંધ વિશે છે. પૃથ્વીની એક બારી (૧૯૮૫) તે ઉત્તરાર્ધ છે. વરાળ (૧૯૭૯) એ દુકાળ સામે લડતા નાયકની વાર્તા છે.  સ્વર્ગનો અગ્નિ (૧૯૮૧)માં નાયક કલ્કિ બની હિંસા દ્વારા માનવતાને બચાવવા નીકળે છે. અમૃતકુંભ (૧૯૮૨)માં નાયક પોતાની વાસનાઓ લડે છે. ચિરયાત્રી (૧૯૮૬) માં નાયક વર્ષો પછી રણમાં સમાઈ ગયેલા તેના ગામને જોઈને ભૂતકાળ વાગોળે છે. તેમની અન્ય નવલકથાઓ રાજગઢી (૧૯૯૬), મેરુયજ્ઞ (૧૯૯૮), અંગારક (૧૯૯૯), સોનેગરુ (૨૦૦૪), અરણ્યદ્વાર (૨૦૦૬) વગેરે છે.

સ્થળાંતર (૧૯૯?) અને એક બગલથેલો (૧૯૯૮) તેમના ટૂંકી વાર્તા સંગ્રહ છે જેમાં સ્થળાંતર, નિયતિ અને તેના મનોવૈજ્ઞાનિક પ્રભાવ વિશેની વાર્તાઓ છે.  અગિયાર દેરાં (૨૦૧૨) ગ્રામીણ પર્યાવરણમાં રચાયેલ વાર્તા સંગ્રહ છે. અડધો સૂરજ સુકો, અડધો લીલો (૨૦૦૦) એ પ્રકૃતિવિષયક નિબંધસંગ્રહ છે. તેમણે હું ખાડામાંથી બહાર (1972) નું સંપાદન કર્યું છે.

પુરસ્કારો 
2004 માં તેમને કુમાર સુવર્ણ ચંદ્રકથી નવાજવામાં આવ્યા હતા. તેમને ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ અને ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી તરફથી ઇનામો પણ મળ્યા છે.

આ પણ જુઓ 
 ગુજરાતી સાહિત્યકારો

સંદર્ભ 

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
જીવિત લોકો
૧૯૩૯માં જન્મ
કુમાર સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા
લોચો એ એક જાતના ફરસાણનો પ્રકાર છે, જે માત્ર ગુજરાતમાં જ જોવા મળે છે. લોચો એ વિશેષ કરીને સુરતી વાનગી (ફરસાણ) છે, જેનો ઉદ્ભવ અને પ્રસાર સુરતમાં થયો હતો.

બનાવવાની રીત 
આ વાનગી બનાવવાની રીત અનોખી છે. ખમણ બનાવવા માટેના ખીરાંમાં પાણી વધારે નાખવાથી બાફ્યા બાદ તૈયાર થયેલું ખમણ ઢીલું રહે છે અને કાપવાનો પ્રયત્ન કરતાં જ લોચા થઇ જાય છે. આથી જ તેને લોચો કહેવામાં આવે છે. લોચો એ મુખ્યત્વે ચણાની દાળમાંથી બનતી વાનગી છે. આ વાનગી ઉપર કાચું તેલ રેડી, ઝીણી સેવ ભભરાવીને ચટણી અને કાંદા સાથે ખાવામાં આવે છે.

સંદર્ભ 

ફરસાણ
વાનગી
સુરતી વાનગી
ઇંગોલી (તા. ધોળકા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધોળકા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઇંગોલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

ધોળકા તાલુકો
ભડલી (તા. વીંછીયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  વીંછીયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ભડલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભડલી ગામ ઘેલો નદીની ઉપનદીના કિનારે આવેલું છે.

ઇતિહાસ 
ભડલી ગામ પહેલાં જુનાગઢના ચુડાસમા ભાયાત હેઠળ હતું અને તેમનાથી ૧૮મી સદીમાં ખાચર કાઠીઓના હાથમાં આવ્યું, જેમણે બ્રિટિશ સમય સુધી શાસન કર્યું. ગુજરાત અને ભાલ વિસ્તારના મોટાભાગના ચુડાસમાઓના મૂળ ભડલીના રાઓ ગણાય છે. બ્રિટિશ સમય દરમિયાન ભડલી બાબરા થાણા હેઠળ હતું. ભડલીનો ભાણ ખાચર અઢારમી સદીના અંત સમયનો જાણીતો બહારવટિયો હતો.

સંદર્ભ 

 આ લેખ હવે પબ્લિક ડોમેઇનમાં રહેલા પુસ્તક  માંથી લખાણના અંશો ધરાવે છે.

વીંછીયા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
દીપલા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જલાલપોર તાલુકાનું ગામ છે. દીપલા ગામમાં ખાસ કરીને કોળી પટેલો વસે છે.  ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, માછીમારી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે.

જલાલપોર તાલુકો
વગુદણ (તા.કવાંટ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા  કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વગુદણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

કવાંટ તાલુકો
ઝાંખરીયા (તા.હાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઝાંખરીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

હાલોલ તાલુકો
ચિત્રા (તા. ભાવનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ભાવનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચિત્રા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. ચિત્રામાં જી.આઇ.ડી.સી આવેલ છે જ્યાં મુખ્યત્વે પ્લાસ્ટીક, મિઠાઇ અને રસાયણ ઉધ્યોગો આવેલ છે. ચિત્રામાં મુખ્ય રસ્તા પર મસ્તરામબાપાની સમાધિ આવેલ છે.

ધાર્મિક સંસ્થાઓ
 મસ્તરામ બાપાની સમાધી
 ગાયત્રી માતાજીનું મંદિર
 સ્વામિનારાયણ ગુરૂકુળ

ધંધાકીય એકમો

બેંકો
 સ્ટેટ બેંક ઓફ ઇંડીયા

ખાદ્ય-પદાર્થના ઉત્પાદક
 મેસર્સ અમરલાલ ફૂડ્સ
 મેસર્સ દાસ પેંડાવાળા ફૂડ્સ

સાહિત્યમાં ઉલ્લેખ
ઝવેરચંદ મેઘાણી રચિત લોકકથા સંગ્રહ સૌરાષ્ટ્રની રસધાર ભાગ ૧ ની એક વાર્તા રંગ છે રવાભાઈને માં આ ગામનો ઉલ્લેખ આવે છે.

સંદર્ભ

ભાવનગર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
સ્લોવાકિયા યુરોપ મહાદ્વીપ માં સ્થિત એક દેશ છે. ચેકોસ્લોવાકિયા થી અલગ થયા બાદ આ ગણરાજ્ય નું નિર્માણ થયું હતું. અહીં ની રાજધાની બ્રાતિસ્લાવા છે. 

સ્લોવેકિયા સત્તાવાર રીતે સ્લોવાક પ્રજાસત્તાક મધ્ય યુરોપમાં એક જમીનથી ઘેરાયેલો દેશ છે. તે ચેક રિપબ્લિક અને ઑસ્ટ્રિયાથી પશ્ચિમમાં, ઉત્તરમાં પોલેન્ડ, પૂર્વમાં યુક્રેન અને દક્ષિણમાં હંગેરીની સરહદ છે. સ્લોવાકિયાના પ્રદેશમાં આશરે 49,000 ચોરસ કિલોમીટર (19000 ચો માઈલ) વિસ્તાર છે અને મોટે ભાગે પર્વતીય છે. વસ્તી 5 મિલિયનથી વધારે છે અને મોટે ભાગે એથનિક સ્લોકોકોનો સમાવેશ થાય છે. રાજધાની અને સૌથી મોટું શહેર બ્રાટિસ્લાવા છે સત્તાવાર ભાષા સ્લોવૅક છે. 

5 મી અને 6 ઠ્ઠી સદીમાં હાલના સ્લોવાકિયા પ્રદેશમાં સ્લેવ આવ્યા. 7 મી સદીમાં, તેઓ સમો સામ્રાજ્યના સર્જનમાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવી હતી અને 9 મી સદીમાં નિટ્રાના રાઇસસીપલાઈટની સ્થાપના કરી હતી. 10 મી સદીમાં, પ્રદેશ હંગેરી રાજ્યમાં એકીકૃત કરવામાં આવ્યો હતો. વિશ્વયુદ્ધ I અને ઓસ્ટ્રો-હંગેરિયન સામ્રાજ્યના વિઘટન પછી, સ્લોવકો અને ચેકઝે ચેકોસ્લોવાકિયા સ્થાપિત કર્યા. એક અલગ (પ્રથમ) સ્લોવાક રિપબ્લિક (1939-1945) નાઝી જર્મનીના ક્લાયન્ટ સ્ટેટ તરીકે બીજા વિશ્વયુદ્ધમાં અસ્તિત્વમાં હતું. 1 9 45 માં, ચેકોસ્લોવાકિયા ફરીથી સ્થાપિત થઈ અને સામ્યવાદી શાસન હેઠળ સોવિયેટ ઉપગ્રહ બન્યું. 1989 માં, વેલ્વેટ ક્રાંતિએ ચેકોસ્લોવાકિયામાં સામ્યવાદી શાસન સમાપ્ત કર્યું સ્લોવાકિયા ચેકોસ્લોવાકિયાના શાંતિપૂર્ણ વિઘટન બાદ 1 જાન્યુઆરી, 1993 ના રોજ સ્વતંત્ર રાજ્ય બન્યું હતું. 

સ્લોવાકિયા અત્યંત ઊંચી માનવવિકાસ ઇન્ડેક્સ સાથે ઉચ્ચ-આવક ધરાવતા અર્થતંત્ર છે,   એક ઉચ્ચ ગુણવત્તા અને નાગરિક સ્વાતંત્ર્ય, પ્રેસ સ્વતંત્રતા, ઇન્ટરનેટ સ્વતંત્રતા, લોકશાહી શાસન અને શાંતિ દેશમાં વ્યાપક સામાજિક સુરક્ષા વ્યવસ્થા સાથે બજાર અર્થતંત્રનું સંયોજન છે. સ્લોવેકિયાના નાગરિકોને સાર્વત્રિક આરોગ્ય સંભાળ, મફત શિક્ષણ અને ઓઇસીડીમાં સૌથી લાંબી પેઇડ પ્રસૂતિ રજા આપવામાં આવે છે.  2004 માં યુરોપીયન યુનિયનમાં અને 1 જાન્યુઆરી 200 9 ના રોજ યુરોઝોનનો દેશ જોડાયો. સ્લોવેકિયા એ શેન્ગેન ક્ષેત્ર, નાટો, યુનાઈટેડ નેશન્સ, ઓઇસીડી, ડબ્લ્યુટીઓ, સીઇઆરએન, ઓએસસીઈ, કાઉન્સિલ ઓફ યુરોપ અને વીસીગ્રાડ ગ્રૂપનો પણ સભ્ય છે. સ્લોવૅક અર્થતંત્ર યુરોપની સૌથી ઝડપથી વિકસતી અર્થતંત્રોમાંનું એક છે અને યૂરોઝોનમાં ત્રીજી સૌથી ઝડપી અર્થતંત્ર છે. તેનું કાનૂની ટેન્ડર, યુરો, વિશ્વની બીજા ક્રમનું સૌથી વધુ ચલણ છે. પ્રાદેશિક આવક અસમાનતા ઊંચી હોવા છતાં, 90% નાગરિકો પોતાના ઘરો ધરાવે છે. 2016 માં, સ્લોવૅક નાગરિકને વિઝા મુક્ત અથવા 165 દેશો અને પ્રાંતો પર વિઝા-ઑન-અૅમનની પહોંચ, વિશ્વમાં સ્લોવૅક પાસપોર્ટ 11 મા ક્રમે હતી. સ્લોવાકિયા વિશ્વની સૌથી મોટી પ્રતિ માથાદીઠ કાર ઉત્પાદક છે, જે 2016 માં દેશમાં માત્ર 1,040,000 કારનું ઉત્પાદન કરે છે .અને યુરોપિયન યુનિયનમાં 7 મું સૌથી મોટું કાર નિર્માતા છે. સ્લોવેકિયાના ઔદ્યોગિક ઉત્પાદનમાં કાર ઉદ્યોગ 43 ટકા અને તેની નિકાસની એક ક્વાર્ટર દર્શાવે છે. 

યુરોપ
દેશ
સ્લોવાકિયા
કારતક વદ ૬ ને ગુજરાતી માં કારતક વદ છઠ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના પહેલા મહિનાનો એકવીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના આઠમાં મહિનાનો એકવીસમો દિવસ છે.

તહેવારો અને ઉજવણીઓ

મહત્વની ઘટનાઓ

જન્મ

અવસાન

સંદર્ભ

પંચાંગ
સમય
ડોન કિહોટે (મૂળ નામ: El Ingenioso Hidalgo Don Quijote de la Mancha), મિગેલ દિ'સર્વાન્ટીસ દ્વારા સ્પેનિશ ભાષામાં લખાયેલ એક નવલકથા છે, આ નવલકથાને આધુનિક વિશ્વની સૌપ્રથમ નવલકથા માનવામાં આવે છે. આ નવલકથાને બે ભાગોમાં દસ વર્ષના અંતરાલે પ્રકાશિત કરવામાં આવી હતી. આ પુસ્તકનું અન્ય ઘણી બધી ભાષાઓમાં ભાષાંતર કરવામાં આવ્યું છે.

પટકથા 

 

આ કથા ઓલોન્સો કિહાનો નામના એક સમૃદ્ધ અને મધ્યમ વયના વ્યક્તિ વિશે છે. કિહાનો, પરાક્રમી પુરુષો વિશે ઘણી બધી વાર્તાઓ વાંચ્યા બાદ પાગલ થઇ જાય છે અને પોતાને ડોન કિહોટે નામનો પરાક્રમી માનવા લાગે છે, પોતાના સાથીદાર સાંકો સાથે દેશભરમાં સફર કરે છે, જેમાં સાહસો છે. કિહાનો માને છે કે તેના સાહસ-પરાક્રમો વાસ્તવિક છે, પરંતુ સમાજમાં તે હાંસીપાત્ર બને છે. 

પુસ્તકના અંતે, ઓલોન્સો કિહાનો ઘરે પાછા ફરે છે, ખુબ જ દુ:ખી થાય છે. હવે તેઓ સમજદાર બની જાય છે, પછી મૃત્યુ પામે છે.

અનુવાદ
આ નવલકથાનો ગુજરાતીમાં અનુવાદ ચંદ્રવદન મહેતા દ્વારા કરવામાં આવ્યો હતો, જે સાહિત્ય અકાદમી, દિલ્હી દ્વારા પ્રકાશિત થયેલ છે.

સંદર્ભ 

નવલકથા
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઇતિહાસ 
ખંભરા ગામ કચ્છ ગુર્જર ક્ષત્રિય અથવા મિસ્ત્રીઓએ સ્થાપેલા ૧૮ ગામોમાંનું એક છે.

૧૮૮૦ના દાયકામાં મિસ્ત્રીઓએ ખંભરામાં મંદિરો અને અન્ય બાંધકામ કરેલું, જે ૨૦૦૧ના ધરતીકંપમાં નષ્ટ પામ્યું હતું. સરકારી સહાય અને બિન-સરકારી સંસ્થાઓની સહાયથી ગામનું પુન:સ્થાપન થયું હતું, પરંતુ જૂની ઇમારતો નષ્ટ પામી હતી.

જાણીતા વ્યક્તિઓ 
 હરીન્દ્ર દવે - ગુજરાતી ભાષાના કવિ, નવલકથાકાર, નિબંધકાર.

સંદર્ભ 

અંજાર તાલુકો
વેલવાડા (તા. દાંતા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાંતા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વાસી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દાંતા તાલુકો
ઘંટીયાણ (તા. બગસરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા બગસરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઘંટીયાણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

બગસરા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
મોટા શેખપર (તા. સાયલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાયલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટા શેખપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

સાયલા તાલુકો
ગડી (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિજયનગર તાલુકો
બલાડી (તા. મહુધા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મહુધા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બલાડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહુધા તાલુકો
બાવા પ્યારા ગુફાઓ અથવા બાબા પ્યારેની ગુફાઓ એક પ્રાચીન માનવસર્જિત ગુફાઓ છે. આ ગુફાઓ ભારતના ગુજરાત રાજ્યના જુનાગઢના પૂર્વ ભાગમાં સ્થિત જુનાગઢ બૌદ્ધ ગુફા જૂથનો એક ભાગ છે. બાવા પ્યારા ગુફાઓમાં બૌદ્ધ અને જૈન બંને ધર્મોની કળા કારીગિરી જોવા મળે છે.

ગુફાઓ 
આ ગુફાઓ ત્રણ હરોળમાં ગોઠવાયેલી છે; ઉત્તર તરફની દક્ષિણમુખી પ્રથમ હરોળ, પ્રથમ હરોળની પૂર્વ છેડેથી દક્ષિણ દિશા તરફ ફેલાયલી બીજી હરોળ અને ત્રીજી હરોળ પશ્ચિમ-ઉત્તર-પશ્ચિમમાં દિશામાં બીજી હરોળની પાછળ આવેલી છે. બીજી હરોળમાં આદિ કાળના સપાટ-છતવાળી ચૈત્ય ગુફા છે જેની બંને બાજુ સરળ ગોખલા છે તેની ઉત્તર અને પૂર્વમાં વધારાના ગોખલા છે. 

બાવા પ્યારા ગુફાઓની મુલાકાત એક અંગ્રેજ પુરાતત્ત્વવિદ અને ધ ઇન્ડિયન એન્ટિક્વટીના સ્થાપક જેમ્સ બર્ગેસ દ્વારા લેવામાં આવી હતી. તેમણે નિષ્કર્ષ કાઢ્યો કે આ ગુફાઓ બૌદ્ધ અને જૈન ધર્મ બંને સાથે જોડાયેલી છે. બર્ગેસના જણાવ્યા મુજબ આ ગુફાઓ શરૂઆતમાં બૌદ્ધો ભીખુઓ માટે બનાવવામાં આવી હતી અને પછીના સમયગાળામાં જૈન તપસ્વીઓ દ્વારા કબજે કરવામાં આવી હતી. તે પ્રાચીન ગુફાઓની ઉંમર વિશે ચોક્કસ માહિતી નથી. બાવા પ્યારા ગુફામાં એક ટુકડો ધરાવતો શિલાલેખ મળી આવ્યો જે તેના જૈન ધર્મ સાથેના જોડાણની પુષ્ટિ આપે છે, કારણ કે તે શિલાલેખમાં જૈનો દ્વારા ખાસ ઉપયોગમાં લેવાતો એક શબ્દ  વર્ણવવામાં આવ્યો છે. તે અક્ષરો આ પ્રમાણે છે: - "केवलज्ञान संप्राप्तानां जीतजरामरणानां"    કેવલજ્ઞાન શબ્દનો ઉપયોગ ફક્ત જૈનો દ્વારા કરવામાં આવતો હતો. વિદ્વાન એચ. ડી. સાંકળીયા આ ગુફાઓને જૈન ગુફાઓ જણાવે છે  કારણ કે જૈન ધર્મના વિશિષ્ટ પ્રતીકો, અહીં દરવાજાની ફ્રેમ ઉપર દર્શાવવામાં આવ્યા છે. સાંકળીયાએ લગભગ અગિયાર શુભ પ્રતીકો, "નંધ્યાવર્ત", " સ્વસ્તિક ", "દર્પણ", "ભદ્રાસન", "મીન યુગલ" અને "પૂર્ણ ઘટ" નોંધ્યા છે. કંકાલી ટીલા, મથુરાના આયગપટ્ટા પર પણ આવા પ્રતીકો જોવા મળ્યાં હતાં. બાવા પ્યારા ગુફાઓની બીજી ગુફામાં પણ આવા પાંચ જેટલા પ્રતીકો જોવા મળે છે. આ પ્રતીકો ખરાબ સ્થિતિમાં છે અને નોંધાયેલ નથી, તેમ છતાં તેઓ દર્પણ, મીન યુગલ, પૂર્ણ ઘટ, મીન યુગલ, દરપન તરીકે ઓળખાયા છે. દક્ષિણ છેડે બીજી હરોળમાંની ગુફાઓમાંથી એકના નાના પ્રવેશદ્વાર પર વ્યલાના આકૃતિઓનું નિરૂપણ કરતા બે પ્રતીકો છે. બર્ગેસ અને સાંકલિયા તેમની નોંધ કરવામાં નિષ્ફળ ગયા. મધુસૂદન ઢાંકીના જણાવ્યા મુજબ, વ્યાલા આકૃતિના આધારે બાવા પ્યારા ગુફાઓ  બીજી કે ત્રીજી સદીની છે એમ કહી શકાય.  સાંકાળીયાએ દાવો કર્યો હતો કે ચૈત્યગૃહ ધરાવતી ગુફાઓ ઓછામાં ઓછી ઈસ્વીસને બીજી સદી પૂર્વેની હોવી જોઈએ, અને ચિત્રોની કોતરણીવાળી ગુફાઓ ઈસ્વીસને બીજી કે ત્રીજી સદીની હોવી જોઈએ.

છબીઓ

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 

 બાબા પ્યારા જુનાગadh
 બૌદ્ધ ગુફાઓ 
 બાબા પ્યારા ગુફા નો ઇતિહાસ 
 બાબા પ્યારે, ખાપરા કોડિયા ગુફાઓ

જૈન ધર્મ
Coordinates on Wikidata
ગુજરાતની ગુફાઓ
ખાંભા બંગલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના ઉમરપાડા તાલુકાનું ગામ છે. ખાંભા બંગલી ગામના લોકોના મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું ડુંગરાળ ભૂપૃષ્ઠ ધરાવતું ગામ છે. અહીં મુખ્યત્વે વસાવા, ચૌધરી તેમ જ ગામિત જેવા આદિવાસી જાતિના લોકો રહે છે. ગામના લોકો ડાંગર, જુવાર, વરાઇ, નાગલી વગેરે ધાન્યોની ખેતી કરે છે. ગામના કેટલાક લોકો જંગલમાંથી પ્રાપ્ત થતી લાકડા સિવાયની વસ્તુઓ(ખોરાક તરીકે વાપરી શકાય તેવી તેમ જ વેચાણ કરી પૈસા મેળવી શકાય તેવી વસ્તુઓ) મેળવી તેના વડે પણ જીવન ગુજારે છે.

સુરત જિલ્લો
ઉમરપાડા તાલુકો
ભડીયાદ (તા. ધોલેરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધોલેરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ભડીયાદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

જોવાલાયક સ્થળો 

ગામમાં પીર મહેમુદશાહ બુખારીની દરગાહ આવેલી છે.

ભડીયાદથી ચાર કિમીના અંતરે ધોલેરા (પ્રાચીન બંદર) ગામ આવેલું છે, જ્યાંથી અમદાવાદ-ભાવનગર માર્ગ પસાર થાય છે જે અમદાવાદ-ભાવનગર રાજ્ય ધોરી માર્ગ વાયા ધોલેરા કરતાં ઘણો ટૂંકો માર્ગ છે.

ધોલેરા તાલુકો
ભાલ વિસ્તાર
બોડીયા (તા. રાણપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  બોટાદ જિલ્લાના  રાણપુર તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. બોડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ

રાણપુર તાલુકો
પાનમ બંધ પાનમ નદી ઉપર બાંધવામાં આવેલો બંધ છે. તે ગુજરાત રાજ્યના મહીસાગર જિલ્લાના સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલો છે. પાનમ મહી નદીની એક સહાયક નદી છે, જે દાહોદ જિલ્લાના દેવગઢબારિયા તાલુકામાંથી ઉદ્ભવે છે. પાનમ નદી બંધથી ૨૫ કિમીના અંતર પછી મહી નદીમાં ભળી જાય છે. 

૧૯૯૪માં પાનમ નહેર ઉપર ૨ મેગાવોટની ક્ષમતા વાળો એક નાનું જળવિદ્યુત મથક બનાવવામાં આવ્યું હતું. પાનમ નહેર ૯૯.૭૩ કિમી લાંબી છે અને ૨૧ ક્યુબિક મીટર ક્ષમતા ધરાવે છે. આ નહેરનું બાંધકામ ૧૯૯૯માં પૂર્ણ થયું હતું.

આ પણ જુઓ 
 કડાણા બંધ 
 ઉકાઇ બંધ 
 સરદાર સરોવર બંધ

સંદર્ભ 

ગુજરાતના ડેમ
મેઢપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા કુકરમુંડા  તાલુકાનું ગામ છે. મેઢપુર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી,  પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. ગામના લોકો ખાસ કરીને જુવાર, તુવર, મગફળી તેમ જ અન્ય શાકભાજીની ખેતી કરે છે.

કુકરમુંડા તાલુકો
સામાજિક મનોવિજ્ઞાન એ વ્યક્તિના સામાજિક વર્તનનો અભ્યાસ કરતું વિજ્ઞાન છે, જે સમાજલક્ષી મનોવિજ્ઞાન તરીકે પણ ઓળખાય છે. તે મુખ્યત્વે અનુભવ પર આધારિત વૈજ્ઞાનિક પદ્ધતિ અને પ્રયુક્તિઓ વડે સૈદ્ધાંતિક તેમજ વ્યાવહારિક જ્ઞાનનું સંપાદન અને પરિક્ષણ કરવાનો અભિગમ ધરાવે છે. તે એક વાર્તનિક (વર્તન પર આધારિત) અને સામાજિક વિજ્ઞાન હોવાથી સામાન્ય મનોવિજ્ઞાન, સમાજશાસ્ત્ર તેમજ સામાજિક (સાંસ્કૃતિક) નૃવંશશાસ્ત્ર અને અન્ય સામાજિક વિજ્ઞાનો સાથે જ્ઞાન, પદ્ધતિ અને પરિભાષા અંગે આદાનપ્રદાનનો સંબંધ ધરાવે છે.

ઇતિહાસ
સમાજશાસ્ત્રની શાખા તરીકે, વ્યક્તિના સામાજિક વર્તનને કેન્દ્રમાં રાખીને એનો મનોવૈજ્ઞાનિક અભ્યાસ કરનાર સામાજિક મનોવિજ્ઞાનનો ઉદભવ અને વિકાસ વીસમી સદીમાં થયો. સામાન્ય મનોવિજ્ઞાનમાં માનવ વ્યક્તિ અને તેના મનોવ્યાપારને તેના વર્તનો દ્વારા સમજવાના પ્રયાસોમાં વ્યક્તિના સામાજિક પાસાંની મોટાભાગે ઉપેક્ષા કરવામાં આવતી હતી. તે જ રીતે સમાજશાસ્ત્રમાં (અને અન્ય સામાજિક વિજ્ઞાનોમાં) વ્યક્તિના જૈવિક તેમજ માનસિક પાસાંની મોટાભાગે અવગણના કરવામાં આવતી હતી. આ ઉપેક્ષાને કારણે બંને વિજ્ઞાનોમાં કેટલીક ઉણપો અને સમસ્યાઓ રહી જવા પામી હતી. આ ઉણપો અને સમસ્યાઓના નિવારણ માટે તે સમયના મનોવિજ્ઞાનીઓ અને સમાજશાસ્ત્રીઓએ આ બંને પ્રકારનાં વિજ્ઞાનોનો સમન્વય કરીને સામાજિક મનોવિજ્ઞાન નામની અલગ શાખા વિકસાવી હતી.

૧૯૦૮માં સૌપ્રથમ 'સામાજિક મનોવિજ્ઞાન' વિષયને લગતા બે પુસ્તકો પ્રકાશિત થયા; ઍડવર્ડ રોસનું સોસ્યલ સાયકોલૉજિ  અને વિલિયમ મૅકડૂગલનું ઇન્ટ્રોડ્ક્શન ટુ સોશ્યલ સાયકોલૉજિ.

વ્યાખ્યા
સામાજિક વિજ્ઞાનમાં અભ્યાસ અને વિશ્લેષણ માટેનો એકમ માનવવ્યક્તિનું સામાજિક (સમાજથી પ્રભાવિત) વર્તન કે પ્રવૃત્તિ છે. આવા વર્તનને ક્રેચ, ક્રચફિલ્ડ અને બેલાચી 'આંતરવૈયક્તિક વર્તન ઘટના' તરીકે ઓળખાવે છે. સર્વગ્રાહી દ્રષ્ટિએ સામાજિક મનોવિજ્ઞાન એટલે ભૂતકાલીન, વર્તમાનકાલીન કે ભાવિ — અનુમાનિત સામાજિક ઉદ્દીપક પરિસ્થિતિઓથી પ્રત્યક્ષ કે પરોક્ષ રીતે ઉદ્દીપ્ત અને પ્રભાવિત, સમાન કે સભાનતા વિનાનાં વ્યક્તિના બાહ્ય (શારીરિક) વર્તન કે પ્રવૃત્તિ તેમજ તે પાછળ સક્રિય રીતે કામ કરતી લાગણીઓ, માન્યતાઓ, ઈચ્છાઓ, વિચાર-પ્રક્રિયા જેવી, વ્યક્તિની પ્રત્યક્ષ રીતે અવલોકી ન શકાતી આંતરિક માનસિક બાબતોને સમજવા - સમજાવવા માટેનું વિજ્ઞાન.

આમ, વ્યક્તિના સામાજિક બાહ્ય (શારીરિક) વર્તન તેમજ તે સાથે સંબધિત માનસિક બાબતોનાં પ્રત્યેક પાસાંનાં સંકલિત સર્વગ્રાહી ચર્ચા-વિચારણા તથા તલસ્પર્શી અભ્યાસ કરતા વિજ્ઞાનને સામાજિક મનોવિજ્ઞાન કહેવામાં આવે છે. ક્રેચ, ક્રચફિલ્ડ અને બેલાચીના મત મુજબ સામાજિક વિજ્ઞાન એ "સમાજમાં વ્યક્તિના વર્તનનું વિજ્ઞાન" છે.

સંદર્ભો

પૂરક વાચન
 

સમાજશાસ્ત્રની પેટાશાખાઓ
સામાજિક મનોવિજ્ઞાન
છોડવાણી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. છોડવાણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

કવાંટ તાલુકો
કાળા (તા.કરજણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા કરજણ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કરજણ તાલુકો
ભાંડુ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલાં  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિસનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભાંડુ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે.

નામ 
આ ગામ બારોટ જ્ઞાતિએ વસાવેલું માટે પહેલા તેનું નામ ભાટાવાડુ હતું જે અપભ્રંશ થઈને ભાંડુ થયું.

ધાર્મિક સ્થળો 
ગામમાં યોગેશ્વર મહાદેવનું મંદિર આવેલું છે.

શિક્ષણ 
ભાંડુ ગામમાં મહેસાણા હાઇવે નજીક લાલજીભાઈ ચતુરભાઈ ઇન્સ્ટિટ્યુટ ઓફ ટેકનોલોજી (એલ.સી.આઇ.ટી-LCIT) આવેલી છે જ્યાં ઇજનેરી વિદ્યાશાખાના અભ્યાસક્રમો ચાલે છે.

સંદર્ભ 

વિસનગર તાલુકો
નરસિંહરાવ ભોળાનાથ દિવેટિયા ‍(૩ સપ્ટેમ્બર ૧૮૫૯ - ૧૪ જાન્યુઆરી ૧૯૩૭) ગુજરાતી કવિ, વિવેચક અને ભાષાશાસ્ત્રી હતા.

જીવન 
તેમનો જન્મ ૩ સપ્ટેમ્બર ૧૮૫૯ના રોજ ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના અમદાવાદ શહેરમાં થયો હતો. તેમનું પ્રાથમિક અને માધ્યમિક શિક્ષણ અમદાવાદમાં જ પૂર્ણ થયું. ૧૮૮૦માં મુંબઈની ઍલ્ફિન્સ્ટન કૉલેજમાંથી સંસ્કૃત વિષય સાથે વિનયનના સ્નાતકની પદવી મેળવી અને ત્યારબાદ સ્ટેચ્યુટરી સિવિલ સર્વિસની પરીક્ષામાં ઉત્તીર્ણ થયાં. તેઓ ૧૮૮૪માં ખેડામાં આસિસ્ટન્ટ કલેકટર તરીકે નિયુક્તિ પામ્યા હતા. થોડોક સમય ઍક્ટિંગ કલેકટર અને બાકીનો સમય આસિસ્ટન્ટ કલેકટર તરીકે નોકરી કરી. ૧૯૧૨માં નિવૃત્તિવય પહેલાં જ તેમણે નિવૃત્ત સ્વીકારી લીધી હતી. ૧૯૧૫માં પાંચમી ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદના પ્રમુખ રહ્યા હતા. ૧૯૨૪માં રૉયલ એશિયાટિક સોસાયટીની મુંબઈ શાખાના ફેલો ચૂંટાયા. ૧૯૨૧ થી ૧૯૩૫ સુધી ઍલ્ફિન્સ્ટન કૉલેજમાં ગુજરાતીના પ્રાધ્યાપક પણ રહી ચુક્યા હતા.

તેઓ ગુજરાતી સાહિત્યકાર ભોળાનાથ દિવેટિયાના પુત્ર અને લેખિકા વિદ્યાગૌરી નીલકંઠના મામા હતા.

૧૯૩૭ની ઉત્તરાયણના દિવસે એટલે કે ૧૪ જાન્યુઆરી ૧૯૩૭ના રોજ તેમનું અવસાન થયું હતું.

સર્જન 
તેમણે જ્ઞાનબાલ, દૂરબીન, નરકેસરી, પથિક, મુસાફર, વનવિહારી, શંભુનાથ વગેરે જેવા ઉપનામોથી સર્જન કર્યું હતું. દક્ષિણ ભારતનાં જુદાં જુદાં સ્થળોએ નોકરી નિમિત્તે ફરવાથી ત્યાંના સાગરકિનારાએ તથા પહાડી પ્રકૃતિની શોભાએ એમના સર્જકચિત્તને ખાસું એવું પ્રભાવિત કર્યું હતું. આવી જ રીતે હૈદરાબાદ (સિંધ)ના વસવાટને કારણે તેમને બોલીઓનો ખ્યાલ આવ્યો હતો. મંગળ મંદિર ખોલો તેમની અત્યંત જાણીતી કવિતા છે.

કાવ્યસંગ્રહ 
 કુસુમમાળા (૧૮૮૭)
 હૃદયવીણા (૧૮૯૩)
 સર્જતરાયની સુષુપ્તિ  (૧૯૧૨)
 નૂપુરઝંકાર (૧૯૧૪)
 સ્મરણસંહિતા (૧૯૧૫)
 બુદ્ધચરિત (૧૯૩૪), ચિત્રવિલોપન (ખંડકાવ્ય)

વિવેચન 
 મનોમુકુર (ચાર ભાગો) (૧૯૨૪, ૧૯૩૬, ૧૯૩૭, ૧૯૩૮)
 અભિનયકલા (૧૯૩૦)
 કવિતાવિચાર (૧૯૬૯)

અન્ય 
 જોડણી વિશે નિબંધ (૧૮૮૮)
 સ્મરણમુકુર (૧૯૨૬) - રેખાચિત્રો
 વિવર્તલીલા (૧૯૩૩) - નિબંધ

સંદર્ભ

પૂરક વાચન

બાહ્ય કડીઓ 
 

 ગુજરાતી સાહિત્યકાર 
સાહિત્યકાર
૧૯૩૭માં મૃત્યુ
કલ્પના દિવાન ગુજરાતી નાટ્યમંચ અને ગુજરાતી અને કેટલીક હિન્દી ફિલ્મો તથા ટી.વી. ના ખુબ જ જાણીતા ચરિત્ર અભિનેત્રી હતા.

જીવન 
તેમનું સાચું નામ તારા નાયક હતું. તેઓ આજીવન અપરણિત રહ્યા હતા. એમનું ૨૫ માર્ચ ૨૦૧૧ ના રોજ, ફેફસામાં ઇન્ફેક્શન થવાથી અને શ્વાસની તકલીફની બીમારીને કારણે, ૮૨ વર્ષની જૈફ વયે અવસાન થયું હતું. તેઓ છેલ્લી ઘડી સુધી ગુજરાતી નાટકોમાં સક્રિય રહ્યા હતા. એમણે પોતાની કારકિર્દીની શરૂઆત 'કોઈ કરમાતા ફૂલ' નામના નાટકથી કરી હતી. ૧૯૬૫-૬૬ માં 'કોઈનું મીંઢળ કોઈના હાથે' નામના નાટકમાં પોતાનાં અસલી નામ તારા નાયક ને બદલે કલ્પના દિવાન તરીકે રજુ થઇ ખુબજ પ્રસિદ્ધિ મેળવી હતી. તેઓએ નોંધપાત્ર ટી.વી. શ્રેણી 'એક મહલ હો સપનો કા' (અને ગુજરાતીમાં 'સપનાના વાવેતર')માં અગત્યની ભૂમિકા ભજવી હતી. એમના છેલ્લા ગુજરાતી નાટકોમાં, 'ઝમકુબા કાઠીયાવાડી' નો સમાવેશ થાય છે. તેઓએ અવસાનના એક મહિના અગાઉ જ 'મારી બાયડી ભારે વાયડી' નામના નાટકમાં છેલ્લો શો કર્યો હતો. તેઓ એમના વઢકણી સાસુ, નણંદ અને હાસ્યરસવાળા પાત્રોને સંપૂર્ણ ન્યાય આપી શકતા હતા અને જે તે પાત્ર ખુબજ સહજતાથી ભજવી શકતા હતા.

બાહ્ય કડીઓ 

ગુજરાતી ચલચિત્ર અભિનેતા
અભિનેત્રી
વ્યક્તિત્વ
૨૦૧૧માં મૃત્યુ
મંગુડા (તા. દ્વારકા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા તેમજ ત્રણ બાજુએથી દરિયા વડે ઘેરાયેલા ઓખામંડળ તરીકે ઓળખાતા દ્વારકા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મંગુડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, માછીમારી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

દ્વારકા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
મોટા ઇટાળા (તા. ધ્રોળ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધ્રોળ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટા ઇટાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ધ્રોળ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ભાણપુર (તા. લુણાવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા લુણાવાડા તાલુકાનું એક  ગામ છે. ભાણપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

લુણાવાડા તાલુકો
લીમડીયા (તા. ખાનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા ખાનપુર તાલુકાનું એક  ગામ છે. લીમડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ખાનપુર તાલુકો
ઘેસવાડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઘેસવાડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

નસવાડી તાલુકો
વસ્ત્રાલ (તા. દસ્ક્રોઇ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસ્ક્રોઇ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વસ્ત્રાલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દસ્ક્રોઇ તાલુકો
અસીયા (તા. ધાનેરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધાનેરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અસીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ધાનેરા તાલુકો
ગુંદા (તા. રાણપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા બોટાદ જિલ્લાના રાણપુર તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ગુંદા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ગામની નજીકમાં ઉતાવળી નદી પર બંધ આવેલો છે. ગામના પાદરની આગળ સિધ્ધર દાસબાબુ ની મઢી આવેલી છે , મૂર્તિ મૂકવામાં આવેલી છે.

રાણપુર તાલુકો
ભીસ્યા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. ભીસ્યા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. ભીસ્યા ગામ આહવા થી નવાપુર જતા રસ્તા પર આવેલા લશ્કરીઆંબા ગામથી પૂર્વ દિશામાં ચિંચલી તરફ જતા રાજ્ય ધોરી માર્ગ પર આવેલું છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

ભીસ્યા ખાતે નદી પર આડબંધ બાંધી જિલ્લાના મુખ્ય મથક આહવાને પાણી પૂરું પાડવા માટેનું જળાશય બનાવવામાં આવેલું છે. તાલુકા તેમજ જિલ્લાના મુખ્ય મથક આહવાથી લોકો અહીં પર્યટન- પિકનિક માટે પણ આવે છે.

બાહ્ય કડીઓ 

ગુજરાત જળસંપત્તિ વિભાગની વેબસાઇટ પર ભીસ્યા ડેમ વિશે માહિતી 

આહવા તાલુકો
તિરુવનંતપુરમ્ જિલ્લો અથવા ત્રિવેન્દ્રમ જિલ્લો ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા કેરળ રાજ્યના ૧૪ જિલ્લા પૈકીનો એક જિલ્લો છે. તિરુવનંતપુરમ્ જિલ્લાનું મુખ્યાલય તિરુવનંતપુરમ્ નગર ખાતે આવેલું છે. તે કેરળનું સૌથી મોટું શહેર છે. તે વર્ષ ૧૯૫૭ માં રાજધાની જાહેર કરવામાં આવ્યું હતું.

ભૂગોળ 
જિલ્લામાં શહેરી સંસ્થાઓ તિરુવનંતપુરમ કોર્પોરેશન, વાર્કલા, નેયટ્ટીક્કરરા, આટિંગલ અને નેદુમનગડ નગરપાલિકાઓ છે. તિરુવનંતપુરમ્ જિલ્લો ઉત્તર અક્ષાંશો ૮ ° ૧૭ 'અને  ૮° ૫૪' અને પૂર્વ રેખાંશ ૭૬ °૪૧ 'અને ૭૭ °૧૭' વચ્ચે આવેલો છે. ત્રણ મુખ્ય નદીઓ, કેટલાક તાજા પાણીના સરોવરો અને ૩૦૦ થી વધુ તળાવ છે. પૂર્વીય પ્રદેશ જંગલોમાં છે, ઉત્તરીય પ્રદેશોમાં મોટાભાગે રબરની ખેતી હેઠળ હોય છે અને બાકીના વિસ્તારોમાં નાળિયેર, કેળ, ટેપીઓકા, વગેરે જેવી સૂકા જમીન પાક છે.

વસ્તી 
જિલ્લો ૨૧૯૨ ચોરસ કિલોમીટર વિસ્તાર અને (૨૦૧૧ ની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે) ૩,૩૦૭,૨૮૪ ની વસ્તી ધરાવે છે. આ જિલ્લો માલાપ્પુરામ જિલ્લા પછી કેરળમાં બીજા નંબરની સૌથી વધુ વસતી ધરાવતો જિલ્લો છે. તે કેરળમાં સૌથી વધુ ગીચ જિલ્લો છે, જે ૧ ચોરસ કિલોમીટર દીઠ ૧,૫૦૯ લોકો ધરાવે છે. જિલ્લો ૩૩.૭૫% શહેરીકરણ ધરાવે છે.

જિલ્લાઓ 
જિલ્લાને છ તાલુકાઓમાં વિભાજીત કરવામાં આવેલો છે:

 તિરુવનંતપુરમ
 ચિરાયિન્કીઝુ
 નેયટ્ટીંકારા
 નેદુમાન્દુ 
 વારકાલા
 કટ્ટકડા

સંદર્ભ 

કેરળ
બોબડાકુવા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા બોડેલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોબડાકુવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

બોડેલી તાલુકો
અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશન કે એએમસી (AMC)ની સ્થાપના બોમ્બે પ્રોવિઝનલ કોર્પોરશન એક્ટ, ૧૯૪૯ હેઠળ જુલાઈ,૧૯૫૦ના રોજ સ્થાપના કરવામાં આવી હતી. જે અમદાવાદ શહેરના નાગરિક માળખાકીય અને વહીવટી વ્યવસ્થાપન માટે જવાબદાર છે.

ઉદેશ
"પ્રતિભાવશીલ સ્થાનિક સરકારનું નિર્માણ જે તેના નાગરિકોને વાઇબ્રન્ટ, ઉત્પાદક, સુસંવાદી, ટકાઉ તથા પર્યાવરણીય મૈત્રીપૂર્ણ, સ્વચ્છ અને જીવવા યોગ્ય ગુણવત્તાયુક્ત જીવન પૂરું પાડી શકે."

સેવાઓ
બોમ્બે પ્રોવિઝનલ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશનની ૬૩મી અને ૬૬મી કલમ મુજબ, એ.એમ.સી. ચોક્કસ ફરજીયાત અને વિવેકાધીન સેવાઓ પૂરી પાડવા માટે જવાબદાર છે.

ફરજીયાત સેવાઓ

વિવેકાધીન સેવાઓ

સિધ્ધિઓ

વહીવટ વ્યવસ્થાપન
કોર્પોરેશન ગુજરાત સરકાર દ્વારા નિયુક્ત મ્યુનિસિપલ કમિશનર, એક આઈ.એ.એસ. અધિકારી દ્વારા ચલાવવામાં આવે છે.વહીવટી હેતુઓ માટે શહેર ૭ ઝોન- મધ્ય, પૂર્વ, પશ્ચિમ, ઉત્તર, દક્ષિણ, ઉત્તર પશ્ચિમ અને દક્ષીણ પશ્ચિમ માં વહેંચાયેલું છે. દરેક વોર્ડ ૩ કોર્પોરેટર દ્વારા રજૂ થાય છે. કોર્પોરેટરની પસંદગી અને સત્તા એક ચૂંટણી દ્વારા કરવામાં આવે છે. મેયર પક્ષના સૌથી મોટા વડા હોય છે.

પૂર્વવૃતાંત અને સુધારાઓ
સરકારની શહેરી સેવા આપવાની કાર્યક્ષમતા નાગરિકના વિશ્વાસ પરથી સાબિત થાય છે.વર્ષો સુધી અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશને વૃદ્ધિ પડકારોનો અસરકારક સામનો કર્યો છે અને રાષ્ટ્રીય સરેરાશ કરતાં ઊંચી કક્ષાએ શહેરી સેવાઓ નોંધપાત્ર રીતે પૂરી પાડવામાં ત દેશમાં ટોચની સર્વિસ પ્રોવાઇડર્સ છે.પાણી પુરવઠો, ઘન કચરો સંગ્રહ અને ગટર માં કવરેજ સ્તર રાષ્ટ્રીય સરેરાશથીપણ ઉપર છે.તાજેતરના ભૂતકાળમાં શહેર પરિવહન, અતિક્રમણને દૂર અને સ્વચ્છતા પર પ્રભાવશાળી સુધારાઓ જળવાઇ રહ્યા છે.ભૂતકાળમાં કોઈપણ તુલનાત્મક સમયગાળામાં વધુ ઘન કચરો એકત્રિત થયો છે.અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશનની સેવા તેના ઊંચી ગુણવત્તાના શાસનને રજુ કરે છે,જે દેશમાં અન્ય મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશનો માટે બેન્ચમાર્ક છે.

આ પણ જુઓ
અમદાવાદ બીઆરટીએસ
અમદાવાદ શહેરી વિકાસ સત્તા મંડળ

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ
 અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરશનની અધિકૃત વેબસાઈટ 
 

અમદાવાદની સ્થાનિક સ્વરાજ્ય સંસ્થા
અમદાવાદ
કંબોસણી (તા. વડાલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વડાલી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કંબોસણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વડાલી તાલુકો
પહલગામ (ઉર્દૂ: پہلگام, હિન્દી: पहलगाम) ભારતના ઉત્તરીય રાજ્ય જમ્મુ અને કાશ્મીરના અનંતનાગ જિલ્લામાં આવેલું એક નોટીફાઈડ એરિયા કમિટી (વસ્તી ૧૦૦૦૦ થી ૨૦૦૦૦ વચ્ચે) છે. આ એક પ્રખ્યાત સ્થળ છે અને દર વર્ષે અહીં ઘણાં પ્રવાસીઓ આવે છે.

ભૂગોળ 
પહલગામ   અક્ષાંસ રેખાંશ પર આવેલું છે. સરાસરી સમુદ્ર સપાટીથી અહીંની સરાસરી ઊંચાઈ ૨૭૪૦ મી છે.

વસ્તી 
૨૦૧૧ની ભારતની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે પહલગામની વસ્તી ૫૯૨૨ હતી. તેમાં ૬૫% પુરુષો અને ૪૪% સ્ત્રીઓ હતી. અહીં ની સરાસરે સાક્ષરતા ૩૫% હતી જે રાષ્ટ્રીય સરાસરી ૫૯.૫% કરતાં ઓછી હતી. ૪૯% પુરુષો અને ૧૭% સ્ત્રીઓ અહીં સાક્ષર હતી.  ૧૪% વસ્તી ૬ વર્ષથી નીચેની ઉમર નાની હતી.

પ્રવાસી આકર્ષણ 
પહલગામ (ભરવાડોનું ગામ) ખૂબ સુંદર પ્રાકૃતિક દ્રશ્યો ધરાવે છે. અહીં પ્રવાસી કોઈ હોટેલમાં માત્ર આરામ કરી શકે છે અથવા આસપાસની ઘણી ટેકરીઓમાં કોઈ એક પર આરોહણ કરી શકે છે જેમાં લીદ્દેરવાત, કોલોહોઈ હિમનદી કે સોમાંગ શામિલ છે. અહીં શિયાળાના સમય દરમ્યાન સ્નો સ્કીઈંગ કરી શકાય છે (ડિસેમ્બરથી માર્ચના પ્રથમ અઠવાડીયા સુધી). પહલગામમાં રહેવા માટે જમ્મુ કાશ્મીર પર્યટન નિગમ ખૂબ સસ્તા દરે કોટેજ આપે છે.

હિંદુઓનું પવિત્રધામ ગણાતી અમરનાથ ગુફા જવા માટે આ એક પ્રવેશ સ્થળ છે.

કોલાહોઈ હિમનદી 
કોલોહોઈ હિમનદી, એ કોલોહોઈ પર્વતની નીછે લીડ્ડર ખીણની ઉપર તરફ આવેલી છે જે અત્યારે લટકતી હિમનદી છે. આ નદી વૈશ્વીક ગરમી, એશિયાઈ કથ્થઈ વાદળ અને પર્યાવરણીય જળશાસ્ત્ર ને લાગતા સ્થાનીય પર્યાવરણીય કારકોને કારણે આ હિમનદી લટકતી હિમનદી બની ગઈ છે. ૨૦૦૮માં જવાહર પર્વતારોહણ સંસ્થાના પર્વતારોહકોના હિસાબે ૧૯૮૫ના મુકાબલે આ હિમનદી અડધી થઈ ગઈ છે. આ હિમનદી અભ્યાસ માટે સલામત નથી કેમકે તે ઘણે ઠેકાણે પોલી થઈ ગઈ છે આ પોલાણ ઘણે સ્થળે ૨૦૦ ફૂટ ઊંડું છે. હિમ ક્ષેત્રની બંને તરફ હિમ તૂટવાના કડાકા સાંભળી શકાય છે જે દર્શાવે છે કે ક્યારે પણ તે ધરાશાયી થઇ શકે છે. સલામતી પૂર્વક આસ્થળેને નીહાળવાનો વિકલ્પ છે કે તમે જમણી તરફથી જાઓ. આ બાજુએથી આવતા ઓછા પથ્થરીય ક્ષેત્રો આવે છે, અને રસ્તામાં ક્યરેક બકરી/ઘોડા/ઢોર આદિ છરાવતાં ભરવાડ મળી જાય છે જેમની પાસે થોડું ચીઝ કે કાશ્મીરી ચા મેળવી શકાય છે. લીડ્ડર ખીણ માર્ગે કોલહોઈ પહોંચતા તમને પશ્ચિમ હિમાલયના સૌથી કપરા ભૂપૃષ્ઠનો સામનો કરવો પડે છે પણ પ્રાકૃતિક દ્રશ્ય શ્વાસ થંભાવનારું સુંદર છે.

આબોહવા

પ્રાણી સૃષ્ટિ
અહીંના ક્ષેત્રો માં જંગલી રીંછ આજે પણ જોવા મળે છે અને ગામડાના લોકો સતત તેનાથી સાવચેત રહે છે. સીમાપારથી ગેરકાયદેસર પ્રવેશ ને રોકવા અહીં ભારતીય સેના સતત ચોકી ફેરા પર રહે છે અને તે હંમેશા સાવચેતીની ઉચ્ચ સ્તરે હોય છે. સ્થાનીય લોકોને શસ્ત્રો ન લેવાનો આદેશ હોવાથી અહીંના રીંછ લુપ્ત પ્રાયઃ થવાથી બચ્યા છે. નદીમાં ટ્રાઉટ અને સ્થાનીય ફાર્મમાં પ્રાણીની આપૂરતી હોવાને કારણે તેમને ખોરાકની તંગી રહેતી નથી. અહીં વાનરો પણ સારી સંખ્યામાં જોવા મળે છે મોટા ભાગના વાંદરાઓ શાંત અને શરમાળ છે, પણ તક મળતા તે પર્યટકો અને કેમ્પના લોકોનું ખાવનું ચોરીને ભાગી જાય છે.

વનસ્પતિ અને પ્રાણીસૃષ્ટી
અહીં વષંત દરમ્યાન અસંખ્ય ફૂલો ખીલી ઉઠે છે.

છબીઓ

આ પણ જુઓ 
 સોનમર્ગ

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 પહલગામનેએ તાજી ઘટનાઓ અને પ્રવાસી માહિતી

 ભારતના ગિરિમથકો
અદેપુર (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અદેપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિજયનગર તાલુકો
સુકા (તા. ગરૂડેશ્વર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના ગરૂડેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. સુકા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર,  આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.

ગરૂડેશ્વર તાલુકો
કરારવેલ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા અંકલેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ છે. કરારવેલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

અંકલેશ્વર તાલુકો
એમ. જી. સાયન્સ ઇન્સ્ટિટ્યુટ અથવા એમ.જી. સાયન્સ કોલેજ એ () ભારત દેશના અમદાવાદ શહેરમાં આવેલ વિજ્ઞાન પ્રવાહનું મહાવિદ્યાલય (કોલેજ) છે. આ મહાવિદ્યાલય અમદાવાદ એજ્યુકેશન સોસાયટી (AES) દ્વારા સંચાલિત છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 અધિકૃત વેબસાઇટ

અમદાવાદમાં આવેલી શૈક્ષણિક સંસ્થાઓ
વેરસરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. વેરસરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે.  આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

રાપર તાલુકો
વાગડ
કોરબા ભારત દેશમાં   આવેલા છત્તીસગઢ રાજ્યમાં આવેલું મહત્વનું નગર છે. કોરબા કોરબા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. 

છત્તીસગઢ
૧૦ લાખથી વધુ વસ્તીવાળા ભારતના શહેરો અને નગરો
એઝરા વેસ્ટન લૂમિસ પાઉન્ડ (૩૦ ઑક્ટોબર ૧૮૮૫ - ૧ નવેમ્બર ૧૯૭૨) અમેરિકન કવિ અને વિવેચક હતાં. પાઉન્ડને કારણે અંગ્રેજી કવિતા વિક્ટોરિયન યુગમાંથી આધુનિક યુગમાં પ્રવેશી હતી. એમનુ લઘુકાવ્ય પેરિસના ભૂગર્ભ રેલવે સ્ટેશને આધુનિક અંગ્રેજી કવિતાનું આભૂષણ ગણાય છે.

જીવન
એઝરા પાઉન્ડનો જન્મ ૩૦ ઑક્ટોબર ૧૮૮૫ ના રોજ યુનાઈટેડ સ્ટેટના આઈડાહો રાજ્યના હેઈલી ગામ ખાતે થયો હતો. તેઓ તેમના માતા-પિતા ઈઝાબેલ વેસ્ટન (૧૮૬૦-૧૯૪૮) અને હોમર લૂમિસ પાઉન્ડ (૧૮૫૮-૧૯૪૨) ના એકમાત્ર સંતાન હતાં. પાઉન્ડના પિતા ૧૮૮૩ થી જનરલ લેન્ડ ઑફિસ, હેઈલી ખાતે મહામાત્ર તરિકે ફરજ બજાવતા હતાં. પાઉન્ડની ઉંમર દોઢ વર્ષની હતી ત્યારે એમના પિતાને ફિલોડેલ્ફિયાની સરકારી ટંકશાળમાં નોકરી મળતા તેઓ ફિલોડેલ્ફિયા આવી સ્થાયી થયા હતા. આથી પાઉન્ડે ફિલોડેલ્ફિયાની લશ્કરી શાળામાં અભ્યાસ કર્યો હતો.

અભ્યાસકાળ દરમિયાન તેમને વિશ્વની જુદી જુદી ભાષાઓ શીખવાનો પ્રારંભ કર્યો. પંદર વર્ષની ઉંમરે તેઓ કૉલેજનો અભ્યાસ કરવા યુનિવર્સિટી ઑફ પેન્સિલવેનિયામાં દાખલ થયા. કૉલેજકાળ દરમિયાન તેઓ કેટલાક કવિઓ અને દાંતેની કવિતાના પરિચયમાં આવ્યા. ૧૯૦૬માં તેઓ એમ.એ. થયા ત્યાં સુધીમાં એમણે વિશ્વ સાહિત્યના મોટાભાગના પુસ્તકો વાંચી નાખ્યા હતાં. ૧૯૦૭માં તેઓને એક કૉલેજમાં ભાષાના અધ્યાપક તરીકે નોકરી મળી. પરંતુ થોડા સમયમાં જ એમના પર ચારિત્રહિનનો ખોટો આરોપ મૂકી એમને નોકરીમાંથી બરતરફ કરવામાં આવ્યા. આથી તેઓ ૧૯૦૮માં ૨૩ વર્ષની ઉંમરે તેઓ અમેરિકા છોડી ઈંગ્લૅન્ડ ગયા અને લંડનમાં સ્થાયી થયા. થોડા જ સમયમાં લંડનના સાહિત્યક્ષેત્રે તેઓ જાણીતા થઈ ગયા. લંડનની એક કૉલેજમાં તેઓ અંગ્રેજી સાહિત્ય ભણાવવા લાગ્યા અને ૧૯૧૦માં લંડનથી પ્રગટ થતા શિકાગો પોએટ્રીના તંત્રી બન્યા. ૧૯૧૪માં એમણે પોતાની એક વિદ્યાર્થીની ડોરોથી શેક્સપિયર સાથે લગ્ન કર્યા.

સાહિત્યિક કાર્ય
એઝરા પાઉન્ડ શિકાગો પોએટ્રી ઉપરાંત ધ ડાયલ, બ્લાસ્ટ, ધ ન્યૂ એઈજ અને ધ લિટલ રિવ્યૂ જેવા ખ્યાતનામ સાહિત્યિક સામયિકો સાથે સંકળાયેલા રહ્યા હતા. આ સામયિકો દ્વારા એમણે અમેરિકા અને ઈંગ્લેન્ડમાં લખાતી અંગ્રેજી કવિતાની સમૂળગી દિશા બદલાવી નાખી હતી. તેઓ માનતા હતા કે, કવિતાની ભાષા સાહિત્યિક નહીં, પણ રોજબરોજની ભાષા હોવી જોઈએ.

ઈટલીથી તેમણે પોતાનાં કાવ્યોનો પ્રથમ સંગ્રહ, અ લ્યૂમ સ્પેન્ટો (૧૯૦૮) પોતાને ખર્ચે પ્રકાશિત કર્યો. યુરોપથી પછી તેઓ લંડન ગયાં, જ્યાં તત્કાલીન સાહિત્યવર્તુળોમાં સક્રિય બની તેમને પોતાનું આગવું સ્થાન સિદ્ધ કર્યુ. આ સમય દરમિયાન તેમણે પરસોની (૧૯૦૯), કેન્ઝોની (૧૯૧૧), રિપોસ્ટ્સ (૧૯૧૨) અને લસ્ટ્રા (૧૯૧૬) નામનાં પોતાનાં કાવ્યસંગ્રહો પ્રકાશિત કર્યા. પેરિસના ભૂગર્ભ રેલવે સ્ટેશને એ તેમનુ લઘુકાવ્ય છે, જે આધુનિક અંગ્રેજી કવિતાનું આભૂષણ ગણાય છે.

મૃત્યુ

૧૯૬૨માં, ૭૭ વર્ષની વયે પાઉન્ડને હ્રદયરોગનો હુમલો આવ્યો. આ બિમારી પછી તેઓ સાવ મૌન થઈ ગયા હતા. આવી પરિસ્થિતિમાં એક દાયકો વિતાવ્યા બાદ ૧ નવેમ્બર ૧૯૭૨ના રોજ ૮૭ વર્ષની વયે ઈટલીના વેનિસ શહેરમાં એમનુ અવસાન થયું હતું.

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ

 એઝરા પાઉન્ડ સોસાયટી
 

સાહિત્યકાર
૧૯૭૨માં મૃત્યુ
દેવળીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કોટડા-સાંગાણી તાલુકાનું એક  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, અને પંચાયતઘર જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. 

ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન છે, ઘઉં, ડાંગર, બાજરો, કપાસ, જીરૂ, મગફળી અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

કોટડા-સાંગાણી તાલુકો
ઉમરગામ તાલુકો ભારત દેશમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લાનો તાલુકો છે. ઉમરગામ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.

ઉમરગામ તાલુકામાં આવેલાં ગામો

બાહ્ય કડીઓ 
 ઉમરગામ તાલુકા પંચાયતની વેબસાઇટ 
 ઉમરગામ તાલુકા વિશે માહિતી

ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
વલસાડ જિલ્લો
થાડાકુવા (તા. દહેગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દહેગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. થાડાકુવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દહેગામ તાલુકો