Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
ગુંટર વિલ્હેમ ગ્રાસ (૧૬ ઓક્ટોબર ૧૯૨૭ ડેન્ઝિંગ (હવે ગ્ડાન્સ્ક, પોલેંડ) – ૧૩ એપ્રિલ ૨૦૧૫ લ્યુબેક) એ જર્મન લેખક અને સાહિત્યમાં નોબૅલ પારિતોષિક વિજેતા હતા. તે તેમની વિવાદાસ્પદ અને જાણીતી નવલકથા ધ ડિન ડ્રમ માટે જાણીતા હતા.

જીવન
ગ્રાસનો જન્મ ડેન્ઝિંગમાં ૧૯૨૭માં થયો હતો અને શાળાનું શિક્ષણ ત્યાં જ થયું. બીજા વિશ્વયુદ્ધમાં તેમણે જર્મની તરફથી સૈન્ય લડવું પડ્યું અને ત્યારબાદ અમરેકિન સૈન્યના બંદી બન્યા. ૧૯૪૫ અને ૧૯૪૬માં તેઓએ કડિયાકામ કર્યું. ૧૯૪૬માં તેઓએ પશ્ચિમ જર્મનીમાં કલાનો અભ્યાસ કર્યો. તેઓ ગ્રુપ ૪૭ તરીકે જાણીતાં જર્મન લેખકોના સમુદાયના સભ્ય હતા.

તેઓ ઉત્તરી રહાઇન-વેસ્ટફાલિયા, બર્લિન અને સ્કહેસ્વિગ-હોલસ્ટેઇન ખાતે રહ્યા હતા. ત્યારબાદ તેઓ લ્યુબેક રહ્યા. ૧૯૫૯માં તેઓ ધ ટીન ડ્રમ પ્રકાશિત કરી, જે તેમનું સૌથી લોકપ્રિય પુસ્તક હતું. તેઓ હંમેશા રાજકારણમાં રસ ધરાવતા હતા. ૧૯૯૯માં તેમને નોબૅલ પારિતોષિક એનાયત થયું.

તેમનું મૃત્યુ ૮૭ વર્ષની ઉંમરે ફેફસાંના ચેપને કારણે લ્યુબેક ખાતે તેમનાં ઘરમાં થયું.

કૃતિઓ

અંગ્રેજી ભાષાંતરિત
 ધ ડેન્ઝિંગ ટ્રાયોલોજી
 ધ ટીન ડ્રમ (૧૯૫૯)
 કેટ એન્ડ માઉસ (૧૯૬૩)
 ડોગ યર્સ (૧૯૬૫)
 ફોર પ્લેસ (૧૯૬૭)
 સ્પિક આઉટ! સ્પિચિસ, ઓપન લેટર્સ, કોમેન્ટ્રીસ (૧૯૬૯)
 લોકલ એનેસ્થેટિક (૧૯૭૦)
 ફ્રોમ ધ ડાયરી ઓફ ધ સ્નેલ (૧૯૭૩)
 ઇન ધ એગ એન્ડ અધર પોયમ્સ (૧૯૭૭)
 ધ મિટિંગ એટ ટેલગ્ટે (૧૯૮૧)
 ધ ફાઉન્ડર (૧૯૭૮)
 હેડબર્થ્સ, ઓર, ધ જર્મન્સ આર ડાઇંગ આઉટ (૧૯૮૨)
 ધ રેટ (૧૯૮૭)
 શો યોર ટંગ (૧૯૮૭)
 ટુ સ્ટેટ્સ વન નેશન? (૧૯૯૦)
 ધ કોલ ઓફ ધ ટોડ (૧૯૯૨)
 ધ પ્લેબિસિયન્સ રિહર્સ ધ અપરાઇઝિંગ (૧૯૯૬)
 માય સેન્ટ્ચ્યુરી (૧૯૯૯)
 ટુ ફાર અફિલ્ડ (૨૦૦૦)
 ક્રેબવોક (૨૦૦૨)

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 Nobel prize biographical notes  (અંગ્રેજીમાં, ફ્રેંચ, જર્મન અને સ્વિડિશમાં પણ પ્રાપ્ત)
 Nobel Laureate Flays Bush, June 1, 2006 

લેખક
૧૯૨૭માં જન્મ
૨૦૧૫માં મૃત્યુ
બિલ્ધા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા  ધરમપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બિલ્ધા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.

આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. આ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી અને પશુપાલન છે. પહેલાં અહીં નાગલી, ડાંગર, વરાઇ જેવાં ધાન્યો જ પકવવામાં આવતાં પરંતુ, હાલના સમયમાં શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે.

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ જિલ્લો
ધરમપુર તાલુકો
ગડસાઇ (તા. સાંતલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાંતલપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગડસાઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સાંતલપુર તાલુકો
વળાવડ (તા. સિહોર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના  ભાવનગર જિલ્લાના સિહોર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સગવડો છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.

આ ગામ તાલુકામથક શિહોરથી ૩ કિલોમિટર જેટલું દુર આવેલું છે. આ ગામની વાડીઓમાં જમરુખ, સીતાફળ, લીંબુ, ચીકુ વગેરે ફળોનું ઉત્પાદન થાય છે.

સિહોર તાલુકો
માર્ચ ૨૦૨૦ની શરૂઆતમાં દિલ્હીની નિઝામુદ્દીન મરકઝ મસ્જિદમાં યોજાયેલી તબલીગી જમાતના ધાર્મિક સંમેલન પછી આ કોરોનાવાયરસ અત્યંત ઝડપથી ફેલાવવાની ઘટનાઓ ઉભરી આવી હતી અને ૯૦૦થી વધુ કિસ્સાઓ અને આ ઘટના સાથે સંકળાયેલા ઓછામાં ઓછા ૧૦ મૃત્યુઓ દેશભરમાં નોંધાયા. ૯,૦૦૦થી વધુ લોકોએ આ સંમેલનમાં ભાગ લીધો હતો, જેમાંથી મોટાભાગના ભારતના વિવિધ રાજ્યોના અને ૪૦ દેશોના ૯૬૦ લોકો હતા.

આ સંમેલનમાં હાજરી આપેલા લોકો સહિત ૪૦,૦૦૦ લોકોને દેશભરમાં અલગ ‍(ક્વોરેન્ટાઇન) રખાયા છે.

ઘટનાક્રમ 
 ૪ એપ્રિલ સુધીમાં ૧૭ રાજ્યોમાં ૧,૦૨૩ કિસ્સાઓ આ ઘટના સાથે જોડાયેલા નોંધાયા હતા, જે દેશના ૩૦ ટકા દર્દીઓ છે. દેશભરમાંથી ૨૨,૦૦૦ જેટલા તબલીગી જમાતના સભ્યો અને તેમના સંપર્કોને અલગ રાખવામાં આવ્યા છે. 
 પ એપ્રિલ સુધી ભારતમાં કોરોનાવાયરસના કુલ ચેપગ્રસ્તોમાંથી ૩૦ ટકા તબલીગી જમાતમાંથી હતા.
 ૧૦ એપ્રિલના રોજ રાંચીના હિંદપીઢી વિસ્તારની બે મસ્જિદોમાંથી તબલીગી જમાતના વિદેશી ૧૮ સભ્યોની ધરપકડ કરાઇ હતી અને તેમને અલગ રાખવામાં આવ્યા હતા. તેમાંથી એક વ્યક્તિ કોરોનાવાયરસ પોઝિટીવ આવ્યો હતો.
 ૧૮ એપ્રિલના રોજ ભારતના ૨૩ રાજ્યો અને કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશોમાં ૪,૨૩૧ કોવિડ-૧૯ રોગના દર્દીઓ તબલીગી જમાત સંમેલન સાથે સંબંધિત હતા, જે કુલ દર્દીઓમાંના ત્રીજા ભાગના હતા.
 ૧૬ એપ્રિલના રોજ કંધાલવીની માનવવધના આરોપ હેઠળ ધરપકડ કરાઇ હતી. ૨૩ એપ્રિલના રોજ થાણેમાં છુપાયેલા ૨૪ તબલીઘી જમાતના સભ્યો ક્રાઇમ શાખા વડે ઝડપાયા હતા, તેમાંથી ૨૧ લોકો બાંગ્લાદેશ અને મલેશિયાના હતા. દિલ્હી પોલીસની ક્રાઇમ શાખાએ ઉત્તર પ્રદેશના શામલીમાં આવેલા મૌલાના મહંમદ સાદ કંધાલવીના ફાર્મહાઉસ પર છાપો માર્યો હતો.
 ૨૭ એપ્રિલના રોજ મુંબઈ પોલીસે ૧૨માંથી ૧૦ ઇન્ડોનેશિન તબલીઘી જમાતના સભ્યોની લોકડાઉનનો ભંગ કરીને મસ્જિદોની મુલાકાત લેવા માટે ધરપકડ કરાઇ હતી.

સંબંધિત દુર્ઘટનાઓ 
ઉત્તર પ્રદેશના પ્રયાગરાજમાં તબલીગી જમાત વિરુદ્ધ ટિપ્પણી કરવા બદલ એક વ્યક્તિની ગોળી મારીને હત્યા કરવામાં આવી હતી.

હિમાચલ પ્રદેશના ઉના જિલ્લામાં, એક વ્યક્તિ તબલીગી જમાતના સભ્યોના સંપર્કમાં આવ્યા પછી ગામલોકોના મહેણાં-ટોણાંથી ત્રાસીને આત્મહત્યા કરી હતી.

સંદર્ભ 

કોરોનાવાયરસ
મહત્વપૂર્ણ ઘટનાઓ
ખૂલ્લો હાથ સ્મારક ચંડીગઢ, ભારતમાં આવેલું સાંકેતિક સ્મારક છે, જે સ્થપતિ લિ કોર્બુઝિયર દ્વારા બનાવવામાં આવ્યું છે. આ સ્મારક ચંડીગઢ સરકારનું પ્રતિક છે જે "શાંતિ, સમૃદ્ધિ, અને એકતા આપવા અને સ્વિકારવા માટેનો હાથ" દર્શાવે છે. આ શિલ્પ લિ કોર્બુઝિયરના આવાં ઘણાં ખૂલ્લા હાથનું પ્રતિક ધરાવતા શિલ્પોમાંનું સૌથી મોટું છે. તે ૨૬ મીટર (૮૫ ફીટ) ઊંચું છે. સ્મારકની કુલ ઉંચાઇ ૧૪ મીટર  (૪૬ ફીટ) છે અને કુલ વજન ૫૦ ટન છે. આ સ્મારક પવન સાથે ફરી શકે તેવું બનાવવામાં આવ્યું છે.

પ્રતિક 
ખૂલ્લો હાથ (La Main Ouverte) ચંડીગઢમાં લિ કોર્બુઝિયરના સ્થાપત્યોમાં વારંવાર દેખાતું પ્રતિક છે, જે શાંતિ અને સમાધાન સૂચવે છે. તે મુક્ત રીતે આપવાનું અને સ્વિકારવાનું પ્રતિક છે. લિ કોર્બુઝિયરે જણાવ્યું હતું કે આ વિચાર "બીજા યંત્ર યુગ"નો વિચાર છે.

સ્થાન 
આ સ્મારક ચંડીગઢમાં સેક્ટર ૧માં આવેલું છે. તેની પાછળ શિવાલિક પર્વતમાળા આવેલી છે, જે હિમાલયનો ભાગ છે.

આ સ્થળ અન્ય સ્થળો સાથે માર્ગ, રેલ અને હવાઇ સેવાઓ વડે જોડાયેલ છે. રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ ૨૨ અને રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ ૨૧ શહેરમાંથી પસાર થાય છે.

લાક્ષણિકતાઓ 
આ શિલ્પ ૨૬ મીટર (૮૫ ફીટ) ઉંચું છે જે ૧૨.૫ x ૯ મીટરની ખાડી પર સ્થિત છે. પવનથી ફરી શકતો ભાગ ૧૪ મીટર ઉંચાઇનો છે અને ૫૦ ટન વજન ધરાવે છે, જે એક ઉડતા પક્ષી જેવું દ્રશ્ય ઉભું કરે છે. આ શિલ્પને ભાખરા નાંગલ મેનેજમેન્ટની કાર્યશાળામાં બનાવવામાં આવ્યું હતું. તેની સપાટી સ્ટીલ વડે ચકિત કરવામાં આવી છે અને પવનથી ફરી શકે માટે બોલ-બેરિંગનો ઉપયોગ કરાયો છે.

સંદર્ભ

ગ્રંથસૂચિ 

સ્થાપત્ય
મલાણા (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મલાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

પાલનપુર તાલુકો
આંબલુણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કાંકરેજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આંબલુણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે દેશી ડુંગળી, બાજરી તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કાંકરેજ તાલુકો
ગાંધાર હાલનાં ઉત્તર પૂર્વ પાકિસ્તાન અને અફઘાનિસ્તાન પાસે આવેલો પ્રદેશનું પ્રાચીન નામ છે.

તે વેદિક સંસ્કૃતિનું એક કેન્દ્ર હતું. ઋગવેદના સમયથી (ઇ.સ. પૂર્વે ૧૫૦૦-૧૨૦૦), તેમજ પારસી અવેસ્તામાં તેનો ઉલ્લેખ જોવા મળે છે.

૬ઠ્ઠી સદીમાં હુણ આક્રમણોથી આ વિસ્તારની પડતી શરુ થઇ અને મહંમદ ગઝનવીના આક્રમણથી ઇ.સ. ૧૦૦૧માં ગાંધાર નામ અદ્રશ્ય થયું.

મહાભારતમાં 
મહાભારત કાળમાં ગાંધાર રાજ્યના રાજા મહારાજ સુબલની પુત્રી ગાંધારીના લગ્ન હસ્તિનાપુરના અંધ રાજા ધૃતરાષ્ટ્ર સાથે કરવામાં આવ્યા હતા.

સંદર્ભ
આકોદરા (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આકોદરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આકોદરા ખાતે ભારતની સૌપ્રથમ પશુ હોસ્ટેલ આવેલી છે. તેમજ આ ગામ ડિજીટલ ગામ તરીકે પ્રખ્યાત છે.

સંદર્ભ 

હિંમતનગર તાલુકો
નવાગામ (તા.હાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવાગામ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

હાલોલ તાલુકો
પંડિત પન્નાલાલ ઘોષ ( ૨૪ જુલાઈ ૧૯૧૧ – ૨૦ એપ્રિલ ૧૯૬૦) ભારત દેશના એક પ્રસિદ્ધ વાંસળીવાદક હતા. એમનું મૂળ નામ 'અમલ જ્યોતિ ઘોષ' હતુ. તેઓ અલાઉદ્દીન ખાનના શિષ્ય હતા. એમનો જન્મ વર્તમાન બાંગ્લાદેશમાં આવેલા બારાસાત ખાતે થયો હતો.

બાહ્ય કડીઓ 
The Legacy of Pannalal Ghosh, A Resource page at (The Herb Alpert School of Music at CalArts) 
PannalalGhosh.info 

શ્રેણી : સંગીતકાર
૧૯૧૧માં જન્મ
૧૯૬૦માં મૃત્યુ
બોડકી (તા. ભાણવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભાણવડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોડકી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ભાણવડ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
આંકલી (તા. દેવગઢબારિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દેવગઢબારિયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આંકલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દેવગઢબારિયા તાલુકો
પોશીના (તા. ઇડર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઇડર તાલુકાનું એક  ગામ છે. પોશીના ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં જૈન તિર્થ તરીકે ગણાય છે.

ઇડર તાલુકો
સુબ્રહ્મણ્યમ જયશંકર (જન્મ ૯ જાન્યુઆરી ૧૯૫૫) એક ભારતીય રાજદ્વારી અને રાજકારણી છે, જેઓ ૩૦ મે ૨૦૧૯થી ભારત સરકારના વિદેશ મંત્રી છે. તેઓ ભારતીય જનતા પાર્ટીના સભ્ય છે અને ૫ જુલાઈ ૨૦૧૯થી રાજ્યસભામાં સાંસદ છે અને ગુજરાતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેમણે અગાઉ જાન્યુઆરી ૨૦૧૫થી  જાન્યુઆરી ૨૦૧૮ સુધી વિદેશ સચિવ તરીકે સેવા આપી હતી.

તેઓ ૧૯૭૭માં ભારતીય વિદેશ સેવામાં જોડાયા હતા અને તેમની ૩૮ વર્ષથી વધુની રાજદ્વારી કારકિર્દી દરમિયાન, તેમણે સિંગાપોરમાં હાઈકમિશનર (૨૦૦૭-૦૯) અને ઝેક રિપબ્લિકમાં રાજદૂત (૨૦૦૧-૦૪), ચીનમાં રાજદૂત (૨૦૦૯-૧૩), અને અમેરિકામાં રાજદૂત(૨૦૧૪-૧૫) સહિત ભારત અને વિદેશમાં વિવિધ ક્ષમતાઓમાં સેવા આપી હતી. જયશંકરે ભારત-યુએસ નાગરિક પરમાણુ કરારની વાટાઘાટોમાં પણ મહત્ત્વની ભૂમિકા ભજવી હતી.

નિવૃત્તિ પછી જયશંકર ટાટા સન્સમાં વૈશ્વિક કોર્પોરેટ અફેર્સના પ્રમુખ તરીકે જોડાયા. ૨૦૧૯માં તેમને ભારતના ચોથા સર્વોચ્ચ નાગરિક સન્માન પદ્મશ્રીથી નવાજવામાં આવ્યા હતા. ૩૦  મે ૨૦૧૯ના રોજ તેમણે મોદીના બીજા મંત્રીમંડળમાં કેબિનેટ મંત્રી તરીકે શપથ લીધાં. તેમને ૩૧મે ૨૦૧૯ના રોજ ભારતના વિદેશમંત્રી બનાવવામાં આવ્યા હતા. કેબિનેટ મંત્રી તરીકે વિદેશ મંત્રાલયનું નેતૃત્વ કરનાર તેઓ પ્રથમ ભૂતપૂર્વ વિદેશ સચિવ છે.

સંદર્ભો 

જીવિત લોકો
૧૯૫૫માં જન્મ
ભારતના વિદેશમંત્રીઓ
ગુજરાત રાજ્યના સાંસદ
પદ્મશ્રી પુરસ્કાર વિજેતાઓ
કરોડ () એ ગણતરીની પારંપરિક પદ્ધતિમાં એક એકમ છે જે ભારતમાં વપરાય છે. ૧ કરોડ (૧,૦૦,૦૦,૦૦૦) બરાબર ૧૦૦ લાખ અથવા ૧૦ મિલિયન થાય છે.

વૈજ્ઞાનિક ગણતરીમાં કરોડ ૧૦૭ તરીકે લખાય છે.

સંદર્ભ 

અંકગણિત
અવાદ બિન હસન જામી (૨ ડિસેમ્બર ૧૯૪૨ - ૧૧ જુલાઈ ૨૦૨૦) એ ગુજરાતના વ્યંગચિત્રકાર હતા. તેમની કારકિર્દી ૪૫ વર્ષ લાંબી હતી, જે દરમિયાન તેમણે ઘણાં પ્રકાશનો સાથે કામ કર્યું હતું.

જીવન 
તેમનો જન્મ ૨ ડિસેમ્બર ૧૯૪૨ના રોજ ધ્રોલ ખાતે થયો હતો. તેઓ મોરબી રાજ્યમાં ફરજ બજાવતા અરબી અધિકારી હસન બાગીન અહમદ જામીના પુત્ર હતા. તેમણે ડી.ટી.સી.નો અભ્યાસ કર્યો અને ૧૯૬૨થી ધ્રોલમાં ચિત્રશિક્ષક તરીકે કામ કરવાનું શરૂ કર્યું. તેઓ ૧૯૬૮ થી ૨૦૦૧ દરમિયાન જામનગર ખાતેની કેન્દ્રિય વિદ્યાલયમાં અને ૨૦૦૧ થી ૨૦૦૩ દરમિયાન રાજકોટના કેન્દ્રિય વિદ્યાલયમાં કળા શિક્ષક હતા. નિવૃત્તિ પછી, તેઓ સંપૂર્ણ સમયના વ્યંગચિત્રકાર બન્યા.

તેમણે અનેક પ્રકાશનો સાથે કામ કર્યું હતું. ૧૯ વર્ષની વયે રંગતરંગ સામાયિકમાં તેમનું વ્યંગચિત્ર પ્રકાશિત કરવાનું શરૂ કર્યું હતું. તેમના વ્યંગચિત્રો પછીથી જી, ચકચાર, બીજ, અંજલિ અને ચાંદની જેવા વિવિધ ગુજરાતી પ્રકાશનોમાં તેમજ ધર્મયુગ, માધુરી અને પરાગ જેવા હિંદી પ્રકાશનોમાં પ્રકાશિત થયા હતા. તેમણે ફૂલછાબ, દિવ્ય ભાસ્કર, સંદેશ, જયહિંદ અને પાટીદાર સૌરભ જેવા સમાચારપત્રો સાથે પણ કામ કર્યું હતું. તેમણે અભિયાન ગુજરાતી સામાયિકમાં બે દાયકા સુધી કામ કર્યું અને તિકડમ ઉપનામ હેઠળ વ્યંગચિત્રો પ્રકાશિત કર્યા હતા.

૧૧ જુલાઈ ૨૦૨૦ ના રોજ જામનગરની જી.જી. હોસ્પિટલમાં તેમનું અવસાન થયું હતું.

સન્માન 
૧૯૯૩માં જામીને હેલ્પફુલ સિટિઝન્સ એવોર્ડ એનાયત થયો હતો. ૧૯૯૪-૯૫માં ગુજરાત સરકાર દ્વારા તેમને શ્રેષ્ઠ વ્યંગચિત્રકાર તરીકે સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.

સંદર્ભ 

ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ
૨૦૨૦માં મૃત્યુ
૧૯૪૨માં જન્મ
પિસાદ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પલસાણા તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. પિસાડ ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

સુરત જિલ્લો
પલસાણા તાલુકો
કૃષિ યુનિવર્સિટી, નવસારી એ ખેતીવાડીલક્ષી શિક્ષણ આપતી સંસ્થાઓનું વ્યવસ્થાપન કરતી વિદ્યાપીઠ છે, જે ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા નવસારી જિલ્લાના મુખ્ય મથક નવસારી શહેરમાં એરુ ચાર રસ્તા નજીક ખાતે એક વિશાળ સંકુલમાં આવેલી છે. આ યુનિવર્સિટીનું સંચાલન મે, ૨૦૦૪ સુધી ગુજરાત કૃષિ યુનિવર્સિટી દ્વારા કરવામાં આવતું હતું. આ સંસ્થા હેઠળ કૃષિ, કૃષિલક્ષી ધંધાકીય વ્યવસ્થાપન (એગ્રી બિઝનેસ મેનેજમેન્ટ), બાગાયત (હોર્ટિકલ્ચર), એગ્રીકલ્ચર એન્જિનિયરિંગ અને વનસંવર્ધન (ફોરેસ્ટ્રી)ને લગતા અભ્યાસક્રમોના શિક્ષણનું સંચાલન કરવામાં આવે છે. આ યુનિવર્સિટી વિશેષ કરીને કૃષિ, બાગાયત, વનસંવર્ધન તેમજ મત્સ્યસંવર્ધન જેવા વિષયોનું ઉચ્ચ શિક્ષણ (સ્નાતક તેમ જ અનુસ્નાતક કક્ષા) આપવાની તમામ સવલતો પૂરી પાડે છે. આ સંસ્થાનો હેતુ લોકોને ઉચ્ચ શિક્ષણ આપવાનો તેમ જ તેમને કૃષિને લગતા અદ્યતન જ્ઞાન પૂરું પાડવાનો છે.

શૈક્ષેણીક વિભાગો 
 કૃષિ વિભાગ (ફેકલ્ટી ઓફ એગ્રીકલ્ચર)
 બાગાયત અને વનસંવર્ધન વિભાગ (ફેકલ્ટી ઓફ હોર્ટિકલ્ચર એન્ડ ફોરેસ્ટ્રી)
 કૃષિલક્ષી ધંધાકીય વ્યવસ્થાપન વિભાગ (ફેકલ્ટી ઓફ એગ્રી બિઝનેસ મેનેજમેન્ટ)
 એગ્રીકલ્ચર એન્જિનિયરિંગ

બાહ્ય કડીઓ 
 કૃષિ યુનિવર્સિટી, નવસારીનું અધિકૃત વેબસાઇટ

ખેતીવાડી શિક્ષણ
ગુજરાતની યુનિવર્સિટીઓ
ભુરીયા (તા. થરાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા થરાદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ભુરીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ધાર્મિક સ્થળો 
ગામમાં શેણલ માતાનું મંદિર, અગિયાર મુખી હનુમાન મંદિર અને ચેહર માતાનું મંદિર આવેલું છે.

થરાદ તાલુકો
બાબુભાઈ જશભાઈ પટેલ ગુજરાતના મુખ્યમંત્રી હતા. તેઓ બે વખત મુખ્યમંત્રીના હોદ્દે રહ્યા, પ્રથમ જૂન ૧૯૭૫ થી માર્ચ ૧૯૭૬ સુધી જનતા મોર્ચાના નેતા તરીકે અને બીજી વખત એપ્રિલ ૧૯૭૭ થી ફેબ્રુઆરી ૧૯૮૦ સુધી જનતા પાર્ટીના નેતા તરીકે.

જીવન

પ્રારંભિક જીવન
તેમનો જન્મ ૯ ફેબ્રુઆરી, ૧૯૧૧ના રોજ નડીઆદ, ગુજરાત ખાતે થયેલો. તેઓ વ્યવસાયે વકીલ હતા. તેઓ ૧૯૩૦માં કોલેજમાં અભ્યાસ કરતા હતા એ સમયે ભારતના સ્વતંત્રતા સંગ્રામમાં જોડાયા. અને એ સબબ ૧૯૪૨ સુધીમાં તેઓ સાત વખત જેલમાં ગયેલા.

કારકિર્દી 
મુંબઈ રાજ્યના વખતના મંત્રીમંડળમાં, ૧૯૫૨ થી ૧૯૫૭ સુધી, તેઓ કેબિનેટ મંત્રી રહ્યા. ગુજરાતની રચના પછી ૧૯૬૭માં તેઓ ગુજરાતની ધારાસભામાં ચૂંટાયા અને વિવિધ મંત્રાલયો સંભાળેલા.

૧૯૭૪માં, ચીમનભાઈ પટેલે નવનિર્માણ આંદોલનને કારણે મુખ્યમંત્રી પદેથી રાજીનામું આપ્યું અને ધારાસભાનું વિસર્જન કરાયું. ચૂંટણી પછી ૧૮ જૂન, ૧૯૭૫માં તેઓ ગુજરાતના પ્રથમ ગેરકોંગ્રેસી મુખ્યમંત્રી બન્યા. તેઓ વિવિધ પક્ષોના ગઠબંધનથી બનેલા જનતા મોર્ચાના નેતા બન્યા. એક અઠવાડીયા પછી, ઈન્દિરા ગાંધી દ્વારા દેશમાં કટોકટી લાદવામાં આવી પણ તેઓ માર્ચ ૧૯૭૬ સુધી પદ પર કાયમ રહ્યા. બીજી વખત તેઓ ૧૯૭૭ થી ૧૯૮૦ સુધી, જનતા પાર્ટીના નેતા તરીકે મુખ્યમંત્રી બન્યા. ૧૯૭૯ની મચ્છુ બંધ હોનારત સમયે તેઓએ છ માસ સુધી સઘળું મંત્રીમંડળ અને સરકારી તંત્રને મોરબી ફેરવ્યું હતું. ૧૯૯૦ની શરૂઆતમાં, ચીમનભાઈ પટેલની સરકારમાં, કેબિનેટ મંત્રી તરીકે તેઓ સરદાર સરોવર બંધ પરિયોજનાના વડા તરીકેનો પદભાર સંભાળ્યો હતો.

અવસાન 
૧૯ ડિસેમ્બર, ૨૦૦૨નાં રોજ ગાંધીનગર ખાતે તેઓનું અવસાન થયું.

સન્માન
 વિશ્વ ગુજરાતી સમાજ દ્વારા વલ્લભભાઈ પટેલ વિશ્વ પ્રતિભા એવૉર્ડ.

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ 
  
  

ગુજરાતના મુખ્યમંત્રી
રાજનેતા
ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ
૧૯૧૧માં જન્મ
૨૦૦૨માં મૃત્યુ
ઓરા (તા.વાગરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાગરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઓરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વાગરા તાલુકો
ઈટલીનો રાષ્ટ્રધ્વજ લીલો, સફેદ અને લાલ રંગના ત્રણ ઉભા પટ્ટા ધરાવે છે. તે ઈટલીમાં ''ઈલ ટ્રિકલરે'' ના હુલામણા નામે ઓળખાય છે. લીલો રંગ ધ્વજદંડ તરફ રાખવામાં આવે છે. ધ્વજનું હાલનું સ્વરૂપ ૧૯ જૂન ૧૯૪૬થી વપરાશમાં છે અને તેને સત્તાવાર રીતે ૧ જાન્યુઆરી ૧૯૪૮ના રોજ અપનાવાયો હતો.

ધ્વજના રંગોની સર્વમાન્ય ભાવના પ્રમાણે લીલો રંગ રાષ્ટ્રના મેદાનો અને પહાડોનું, સફેદ બરફાચ્છાદિત આલ્પ્સ પર્વતમાળાનું અને લાલ રંગ ઈટલીના સ્વતંત્રતા સંગ્રામમાં વહેલા રક્તનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. વધુ ધાર્મિક અર્થઘટન અનુસાર લીલો રંગા આશાનું, સફેદ રંગ શ્રદ્ધાનું અને લાલ રંગ બલિદાન અને ત્યાગનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ ત્રણ ધાર્મિક સદગુણો દર્શાવે છે.

ધ્વજની સર્વમાન્ય આકાર ૨:૩ છે અને યુદ્ધ ધ્વજ નો ૧:૧ છે.

સરખામણી 

મેક્સિકો અને ઈટલીના રાષ્ટ્રધ્વજ ઉપરછલ્લી રીતે સરખા લાગે છે પરંતુ તેમના આકારમાં ફરક છે. ઈટલી ૨:૩ નો આકાર ધરાવે છે જ્યારે મેક્સિકોનો રાષ્ટ્રધ્વજ ૪:૭નો ધરાવે છે. તેમના રંગોમાં ઈટલીનો ધ્વજ લીલા અને લાલ રંગને આછા વાપરે છે.

ઈટલીનો રાષ્ટ્રધ્વજ આયરેલેંડનું ગણતંત્રનો રાષ્ટ્રધ્વજ સાથે સરખો દેખાય છે. ફક્ત રંગ લાલને બદલે કેસરી છે પરંતુ તે લાલની જેવો દેખાય છે અને તેના આકારમાં પણ ફરક છે. આઇવરી કોસ્ટનો રાષ્ટ્રધ્વજ ઈટલી થી તદ્દન ઉલટો છે. હંગેરીનો રાષ્ટ્રધ્વજ પણ સરખા રંગો ધરાવે છે પરંતુ તેમાં આડા પટ્ટા ધરાવે છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 (Italian) La Bandiera degli italiani Presidenza della Repubblica, Palazzo del Quirinale
 (Italian) Centro Italiano Studi Vessillologici (Italian Centre for the Study of Vexillology)
 Italian Flag history and supporting information 
રાષ્ટ્રધ્વજો
ઈટલી
રાપર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લામાં આવેલું છે, જે રાપર તાલુકાનું વડુ મથક છે.

ભૂગોળ 
રાપર (જે અગાઉ રાહપર નામે ઓળખાતું હતું). પર સ્થિત છે. સમુદ્રકિનારાથી સરેરાશ ૭૯ મી. (૨૫૯ ફીટ)ની ઉંચાઈ પર આવેલું છે. આ કચ્છ જિલ્લાનાં વાગડ વિસ્તારનું મુખ્ય શહેર છે. જિલ્લાનું વડું મથક, ભૂજ અહીંથી ૧૪૦ કિ.મી. પશ્ચિમમાં આવેલું છે.

વ્યવસાય 
આસપાસનાં લગભગ ૧૦૦ કિ.મી. જેટલા વિસ્તારમાં કોઈ મોટું શહેર ન હોવાનાં કારણે સ્થાનિક લોકો માટે રાપર વ્યાપાર ધંધાનાં કેન્દ્ર સમાન બનેલું છે. આસપાસનાં લગભગ ૧૧૦ ગામો માટે આ મુખ્ય ખરીદ-વેંચાણ કેન્દ હોય અહીં લગભગ બધીજ બેંકોની શાખાઓ તથા મોટી બજારો આવેલી છે. તદ્‌ઉપરાંત ઘણી શિક્ષણ સંસ્થાઓ આવેલી છે. જેમાં લેઉવા પાટીદાર કન્યા કેળવણી શાળા, સ્વામિનારાયણ ગુરુકુળ અને કૉલેજ તથા પીટીસી કેન્દ્ર મુખ્ય છે.

સંસ્કૃતિ 
અહીં નજીકમાં આવેલું ધોળાવીરા લગભગ ૫૦૦૦ વર્ષ પહેલાંની સિંધુ ખીણની હડપ્પીય સંસ્કૃતિનો વારસો અને અવશેષ ધરાવતું પ્રખ્યાત પૂરાતત્વ સ્થળ છે.

સંદર્ભ

ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
રાપર તાલુકો
વાગડ
આવળ (અંગ્રેજી:Avaram Senna, જૈવિક નામ:Senna auriculata) ભારતીય ઉપખંડમાં જોવા મળતી એક વનસ્પતિ છે. તે ભારત દેશમાં બધા જ પ્રદેશોમાં થાય છે. એનાં પીળાં સોનેરી રંગનાં ફુલોથી આ છોડ તરત ઓળખાઈ જાય છે. આવળ કડવી, શીતળ અને આંખોને માટે હિતકારક છે.

આયુર્વેદમાં આવળનો ઉપયોગ 
(૧) એકચમચી આવળના ફુલની પાદંડીઓ અને એટલી જ સાકર ગાયના દૂધમાં વાટીને ચાટી જવાથી સગભા સ્ત્રીની ઊલટી તેમ જ ઊબકા બધં થાય છે. (૨) આવળના ફુલોનો ગુલકંદ પેશાબના, ત્વચાના અને પેટના રોગોમાં સારો ફાયદો કરે છે તથા શરીરનો રંગ વધુ સુધારે છે. (૩) પગના મચકોડ પર આવળના પાન બાધંવાથી મચકોડનો સોજો અને દુ:ખાવો મટી જાય છે. (૪) આવળનાં ફુલોનો ઉકાળો અથવા આવળના પચાંગ ચૂર્ણની અડધી ચમચી જમતાં પહેલાં લેવાથી અને જરુરી પરેજી પાળવાથી ડાયાબીટિસમાં ફાયદો થાય છે. (૫) આવળના ફુલોને સૂકવીને બનાવેલું ચૂર્ણ અડધી ચમચી જેટલું ગરમ પાણી સાથે લેવાથી સર્વ પ્રકારના પ્રમેહ મટે છે.(૬) પાન ને લસોટી પેસ્ટ બનાવી લગાવવાથી સોજો કે ભંગ નો દુખાવો મટે છે.

બાહ્ય કડી 
 
વનસ્પતિ
વનસ્પતિશાસ્ત્ર‎
આયુર્વેદિક ઓસડિયાં
ઔષધીય વનસ્પતિ
સરાદ (તા. સંતરામપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સરાદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંતરામપુર તાલુકો
અહીં ભારત દેશનાં ઉત્તર-પૂર્વીય રાજ્ય નાગાલેંડનાં મુખ્યમંત્રીઓની યાદી અપાયેલી છે. આ રાજ્યની રચના ૧ ડિસેમ્બર ૧૯૬૩માં થયેલી. અગાઉની એક્ઝિક્યુટિવ કાઉન્સીલનાં ચેરમેન પી.શિલુ રાજ્યનાં પ્રથમ મુખ્યમંત્રી બન્યા.

આ પણ જુઓ
 ભારતનાં રાજ્યોના મુખ્ય મંત્રીઓ

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ
 ૧૯૪૭થી ભારતનું રાજ્ય

રાજકારણ
નાગાલેંડ
માલોદ અથવા મલોદ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા કરજણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માલોદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામ રોપા જુથ ગ્રામ પંચાયત અંતર્ગત આવે છે.

કરજણ તાલુકો
સોનગઢનો કિલ્લો ગુજરાતના તાપી જિલ્લામાં આવેલો ગાયકવાડી કિલ્લો છે. આ કિલ્લો સુરત-ધુલિયા માર્ગની બાજુ પર આવેલ ઊંયી ટેકરી પર સોનગઢ તાલુકાના મુખ્યમથક સોનગઢમાં સયાજીરાવ ગાયકવાડે બંધાવેલો પ્રાચીન કિલ્લો છે, જે ઈ.સ. ૧૭૨૯થી ગાયકવાડોનું મુખ્ય થાણું હતું.

ઇતિહાસ 
બાલપુરી લડાઇ પછી ખંડેરાવ દભાડનું મૃત્યુ થતાં એમનું સેનાપતિનું સ્થાન પુત્ર ત્ર્યંબકરાવને મળ્યું. દામાજીરાવ ગાયકવાડની જગ્યા તેમના ભત્રીજા પીલાજીરાવ ગાયકવાડને પ્રાપ્ત થઇ, તે સમયે સોનગઢ મેવાસી ભીલોના તાબામાં હતું. આ ભીલો પાસેથી પીલાજીરાવ ગાયકવાડે સને ૧૭૧૯માં ડુંગરનો કબજો મેળવી કિલ્લો બાંધવાની શરુઆત કરી. આમ ગાયકવાડી રાજની શરૂઆત સોનગઢથી થઈ. પીલાજીરાવ એના મૂળ સ્થાપક બન્યા. કિલ્લાનાં પ્રવેશદ્વારની ડાબી બાજુ શિલાલેખ પરની માહિતી મુજબ આ કિલ્લો પીલાજીરાવે સને ૧૭૨૮-૨૯માં ફરીથી બાંધ્યો. ત્યારબાદ બાબીઓ પાસેથી વડોદરા રાજ્ય જીતી ત્યાં સને ૧૭૩૦માં પીલાજીરાવે ગાયકવાડી રાજની સ્થાપના કરી, જેનું મથક ઇ. સ. ૧૭૬૩ સુધી સોનગઢ ખાતે રહ્યું હતું. ગાયકવાડે ફિરંગીઓ પર વિજય મેળવ્યાની યાદમાં માતાની સ્થાપના આ કિલ્લા પર કરી હતી. આ કિલ્લા સાથે છત્રપતિ શિવાજી મહારાજની પણ કેટલીક વાતો જોડાયેલી છે.

વિગતો 

આ કિલ્લા ઉપર પહોંચવા માટે સર્પાકારે રસ્તો છે. કિલ્લા ઉપર મહાકાળી માતાનું મંદિર અને દરગાહ દર્શનીય ધાર્મિક સ્થાનો છે. દશેરાના તહેવારનો અહીં મોટો મેળો ભરાય છે. કિલ્લા પર અંબાજી માતાનું પણ મંદિર આવેલું છે. અંબા માતાના દર્શન કરવા ભોયરામાંથી પ્રવેશ કરી જવું પડે છે. આ ઉપરાંત ખંડેરાવ મહારાજનું મંદિર પણ જોવા જેવું છે. અહીં બે પાણીના હોજ અને એક તળાવ છે. કિલ્લાની તળેટીમાં નીચે જૂના મહેલના અવશેષો પણ જોવાલાયક છે.

સાહિત્યમાં
ગુજરાતી સર્જક અને વિવેચક સુરેશ જોષીએ પોતાના જનાન્તિકે નામનાં નિબંધસંગ્રહમાં સોનગઢના કિલ્લાનું તથા ત્યાંના પ્રાકૃતિક સૌંદર્યનું ચિત્રાત્મક વર્ણન કર્યું છે.

વાજપુરનો કિલ્લો 

અન્ય એક ગાયકવાડ રાજવંશ દ્વારા જામલી અને વાજપુર ગામ પાસે એક કિલ્લો પણ બનાવવામાં આવ્યો હતો. આ કિલ્લો મોટાભાગે ઉકાઇ બંધના ડૂબાણમાં રહે છે અને કોઇક વાર જ બહાર દેખાય છે.

ગુજરાતના કિલ્લાઓ
અમરપોર (સીમરથા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા આમોદ તાલુકાનું ગામ છે. અમરપોર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આમોદ તાલુકો
નરડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના મહુવા તાલુકાનું ગામ છે. નરડા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.

ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન નો વ્યવસાય કરે છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તુવર, કેરી, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહુવા તાલુકો(જિ.સુરત)
ઉચરપી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભૂગોળ 
ઉચરપી ગામ મહેસાણાથી ૫ કિમીના અંતરે આવેલું છે.

મહેસાણા તાલુકો
મુકુન્દરાય વિજયશંકર પટ્ટણી, ‘પારાશર્ય’, ‘મકનજી’, ‘માસ્તર’, ‘અકિંચન’ (૧૩-૨-૧૯૧૪, ૨૦-૫-૧૯૮૫) : કવિ, ચરિત્રકાર. જન્મ મોરબીમાં. ૧૯૩૩માં મૅટ્રિક. ૧૯૪૦માં ઇતિહાસ-અર્થશાસ્ત્ર વિષયો સાથે. શામળદાસ કૉલેજ, ભાવનગરથી બી.એ. પ્રારંભમાં કંટ્રોલ ખાતામાં કારકુન. ૧૯૪૬માં ડેપ્યુટી કંટ્રોલર. ૧૯૪૮માં એ ક્ષેત્રમાંથી છૂટા થઈ ભારત લાઈન લિ., સ્ટીમર કંપની, ભાવનગરમાં કલાર્ક. ૧૯૭૬માં નિવૃત્ત.

ભારતીય પરંપરા સાથે અનુસંધિત પ્રશિષ્ટ સંસ્કૃત પ્રૌઢિ અને અધ્યાત્મપુટને પ્રગટ કરતું એમનું સાહિત્ય વિવિધ સ્વરૂપોમાં મળ્યું છે. પ્રબોધ ભટ્ટ સાથે ‘અર્ચન’ (૧૯૩૮) અને ‘સંસૃતિ’ (૧૯૪૧) એમના પૂર્વવયના કાવ્યસંગ્રહો છે; તો ગીતસંગ્રહ ‘ફૂલ ફાણસનાં’ (૧૯૫૬), મુક્તકસંગ્રહ ‘દીપમાળા’ (1960) તથા પદભજનના સંગ્રહો ‘કંઠ ચાતકનો’ (૧૯૭૦) અને ‘પ્રાણ પપૈયાનો’ (૧૯૭૯) ઉત્તરવયના કાવ્યસંગ્રહો છે. ‘ભદ્રા’ (૧૯૮૧)માં પ્રૌઢિ છે. ‘અલકા’ (૧૯૮૧) ‘મેઘદત’ પરથી સૂઝેલું કાવ્ય છે. 

‘સત્યકથા’ (૧૯૬૬), ‘સત્ત્વશીલ’ (૧૯૭૮), ‘મારી મોટી બા અને સત્યકથાઓ’ (૧૯૮૧) ‘પ્રભાશંકર પટ્ટણી’ : વ્યક્તિત્વદર્શન’ (૧૯૮૩) જેવા વ્યક્તિચિત્રોના ગ્રંથોમાં લેખકની સજ્જતા અને શિષ્ટ ગદ્યની ગરિમા ધ્યાન ખેંચે છે.આ ઉપરાંત નવલકથા ‘ઊર્મિલા’ (૧૯૪૩), વિવેચનસંગ્રહ ‘આલેખનની ઓળખ’ (૧૯૮૦), પૌરાણિક કથાઓ આપતો ગ્રંથ ‘દેવકુસુમ’ (૧૯૪૪) અને નિબંધસંગ્રહ ‘મારા ગુરુની વાતો’ (૧૯૭૬) પણ એમણે આપ્યાં છે. ‘શિવસ્તુતિ’ (૧૯૭૮) એમની સંસ્કૃત રચના છે.

આ સિવાય એમણે પિતા વિજયાશંકર કાનજીની છ જેટલી કૃતિઓનાં તેમ જ મિત્ર પ્રબોધ ભટ્ટ અને કેશવરામ હરિરામની કૃતિઓમાં સંપાદનો કર્યાં છે. ‘સ્વામી રામદાસનો ઉપદેશ’ એમનો અનુવાદગ્રંથ છે.

બાહ્ય કડીઓ
  ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ પર પરિચય
 

 ગુજરાતી સાહિત્યકાર 
સાહિત્યકાર 
વ્યક્તિત્વ
૧૯૧૪માં જન્મ
૧૯૮૫માં મૃત્યુ
કલથાણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જલાલપોર તાલુકાનું ગામ છે. કલથાણ ગામમાં ખાસ કરીને કોળી પટેલો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, માછીમારી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે.

જલાલપોર તાલુકો
કંદા (તા.પાદરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા પાદરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કંદા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પાદરા તાલુકો
ચિખલોદ (તા. કપડવંજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા તથા પહેલાંના સમયમાં વ્યાપારીક તેમજ લશ્કરી મહત્વ ધરાવતા એવા  કપડવંજ તાલુકાનું એક  ગામ છે. ચિખલોદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં, તમાકુ તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કપડવંજ તાલુકો
લીલાપર (તા. મોરબી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મોરબી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. લીલાપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

મોરબી તાલુકો
પીલીભીત ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા  ઉત્તર પ્રદેશ રાજ્યના  પીલીભીત જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. 

ઉત્તર પ્રદેશનાં શહેરો
સારન વિભાગ (પ્રમંડલ) ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બિહાર રાજ્યના ૯ પ્રશાસનિક વિભાગો પૈકીનો એક વિભાગ છે. સારન વિભાગ (પ્રમંડલ)નું મુખ્ય મથક છપરા ખાતે આવેલું છે. સારન વિભાગ (પ્રમંડલ)ના પ્રશાસન હેઠળ ગોપાલગંજ જિલ્લો, સીવાન જિલ્લો અને પૂર્વ ચંપારણ જિલ્લો એમ ત્રણ જિલ્લાઓનો સમાવેશ થાય છે.

બિહાર
જરથોસ્તી ધર્મ પારસીઓનો ધર્મ છે. જેની સ્થાપના ઇ.સ. પૂર્વે ૫૯૦ની આસપાસ ગુરુ અષો જરથુષ્ટ્રે કરી હતી. ૪૭ વર્ષ સુધી ધર્મસ્થાપક તરીકે એમણે ઈરાનમાં જરથોસ્તી ધર્મની જયોત જલાવી રાખી. ૭૭ વર્ષની વયે જયારે તેઓ બંદગી કરતા હતા ત્યારે તુરાની દુરાસરૂન સૈનિકે એમની પીઠ પાછળ ઘા કર્યો જેથી એમનું મૃત્યુ થયું.

જરથુષ્ટ્રના દેહાંત બાદ તેનો પ્રભાવ ધીમે ધીમે વધવા લાગ્યો હતો. સમગ્ર ઇરાનમાં આ રાજધર્મ બન્યો. આ ઉપરાંત રુસ, ચીન, તુર્કિસ્તાન, આરમેનિયા સુધી તેનો થોડો થોડો પ્રભાવ જોવા મળ્યો હતો. વિશ્વના અન્ય ભાગોમાં ઇરાની સભ્યતાનો પ્રભાવ જરથુષ્ટ્ર પહેલા જ હતો. એટલા માટે જ્યારે ઇરાનમાં જરથોસ્તી ધર્મ રાજધર્મ બન્યો ત્યારે ઇરાની સભ્યતાની સાથે સંપર્કવાળા દેશોમાં પણ તેનો પ્રભાવ ફેલાયો હતો. સિકંદરના હુમલા સમયે આ ધર્મના ધાર્મિક સાહિત્યની લોકોમાં ઊંડી અસર હતી. પાર્સીપોલિસ અને સમરકંદમાં આ ગ્રંથોને ખૂબ જ બહુત સજાવી ધજાવીને સુરક્ષિત રાખવામાં આવ્યા હતા.

અરબી રાજ તથા હલાકુ, તેમૂર તથા નાદિર શાહના હુમલા સમયે આ ધર્મના અનુઆયીઓ પર ભયંકર ત્રાસ ગુજારવામાં આવ્યો હતો. જેના પરિણામે જરથોસ્તી ધર્મનો પ્રચાર સાતમી સદીમાં ઓછો થવાનો શરૂ થયો. સન ૭૫૦માં છેલ્લા જરથુષ્ટ્ર રાજાનો આરબો સામે યુધ્ધમાં પરાજય થયો હતો. ત્યાર બાદ જરથોસ્તી પંથના ખૂબ મોટા સમુદાયે દેશનો ત્યાગ કરી ભારત તરફ પ્રયાણ કર્યું હતું, જ્યાં તેઓ છેલ્લાં ૧૨૦૦ વર્ષથી શાંતિપૂર્ણ જીવન વિતાવી રહ્યા છે.

પહેલા તેઓ ખેતીના કામમાં જોડાયા હતા. બાદમાં તેઓએ શિક્ષણ અને ઉધોગ તરફ ધ્યાન આપ્યું હતું. પરિણામે આજે ભારતમાં શિક્ષણ અને ઉધોગની દ્રષ્ટિએ પારસી સમુદાય આગળ છે. ભારત ઉપરાંત ઇરાનના કેટલાંક શહેરોમાં પણ જરથોસ્તી ધર્મના અનુઆયીઓ છે. જ્યારે તેઓને ખૂબ જ અત્યાચારોનો સામનો કરવો પડ્યો છે.

ધર્મ
થરવાસા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  ડભોઇ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. થરવાસા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ડભોઇ તાલુકો
ઉર્જા એ ભૌતિકશાસ્ત્રનો માત્રાત્મક ગુણધર્મ છે કે જે પદાર્થ પર કામ કરવા અથવા તેને ગરમ કરવા માટે પદાર્થમાં સ્થાનાંતરિત થવી આવશ્યક છે.  ઉર્જા એ એક સંરક્ષિત જથ્થો છે ; ઉર્જાના સંરક્ષણનો નિયમ જણાવે છે કે ઉર્જા એક સ્વરૂપમાંથી બીજા સ્વરૂપમાં રૂપાંતરિત થઈ શકે છે, પરંતુ ઉત્પન્ન અથવા નાશ પામતી નથી. ઉર્જાનો એસઆઈ એકમ જૂલ છે. જ્યારે કોઈ પદાર્થને ૧ મીટર ખસેડવા ૧ ન્યૂટન જેટલું કાર્ય કરવું પડે તો તેનો અર્થ છે કે ૧ જૂલ ઉર્જા આ કાર્ય દરમિયાન વપરાઈ છે.

ઉર્જાના વિવિધ સ્વરુપોમાં ગતિ ઉર્જા કે જે ગતિશીલ પદાર્થમાં હોય છે, સ્થિતિ ઉર્જા કે જે કોઈ પણ પદાર્થ જ્યારે તે ક્ષેત્ર (જેમ કે ગુરુત્વક્ષેત્ર, વિદ્યુતક્ષેત્ર કે ચુંબકીયક્ષેત્ર)માં રહેલ હોય ત્યારે સંગ્રહાયેલી હોય છે, સ્થિતિસ્થાપક ઉર્જા કે જે કોઈ ઘન પદાર્થને ખેંચવાથી સંગ્રહાય છે, રાસાયણિક ઉર્જા કે જે બળતણના બળવાથી ઉત્પન્ન થાય છે, પ્રકાશ ઉર્જા કે જે પ્રકાશના કિરણોમાં સંગ્રહાયેલી હોય છે, વિદ્યુત ઉર્જા કે જે વિદ્યુતભારમાં રહેલી હોય છે અને ઉષ્મા ઉર્જા કે જે પદાર્થના તાપમાન સાથે સંગ્રહાય છે તેનો મુખ્યત્વે સમાવેશ થાય છે. 

દ્રવ્યમાન (દળ) અને ઉર્જા એકબીજા સાથે ગાઢ સંબંધ ધરાવે છે. દ્રવ્યમાન ઉર્જા સમકક્ષતાના સિદ્ધાંતને લીધે, કોઈ પણ પદાર્થનું જે સ્થિર દળ હોય છે તેમાં અમુક સ્થિર ઉર્જા પણ રહેલી હોય છે. પણ જ્યારે સ્થિર ઉર્જામાં વધારે ઉર્જા ઉમેરવામાં આવે છે, ત્યારે તે પદાર્થના દળમાં પણ વધારો થાય છે. જો કોઈ પદાર્થને ઉર્જા આપવામાં આવે તો તેના દળમાં પણ તેને સમકક્ષ વધારો થાય છે અને જો કોઈ સંવેદનશીલ માપન સાધન હોય તો તેને માપી પણ શકાય છે. 

મનુષ્ય જે રીતે ખોરાકમાંથી ઉર્જા મેળવે છે તે જ રીતે દરેક જીવંત તત્વને જીવવા માટે ઉર્જા જોઈએ છે. માનવીય સભ્યતાને કાર્ય કરવા માટે ઉર્જાની જરુર છે, જે તે અશ્મિભૂત બળતણ, પરમાણુ બળતણ અથવા પુનઃપ્રાપ્ય ઉર્જા સ્ત્રોતોમાંથી મેળવે છે. પૃથ્વીની આબોહવા અને નિવસન તંત્રની પ્રક્રિયાઓ પૃથ્વીને સૂર્ય વડે મળતી ઉર્જા વડે અને પૃથ્વીની અંદર રહેલી ભૂગર્ભીય ઉર્જા વડે પૂર્ણ થાય છે.

સંદર્ભો
ભરુચ પ્રકૃતિ મંડળ એ ભરુચના પ્રકૃતિ પ્રેમીઓ દ્વ્રારા રચાયેલ સ્વૈચ્છિક મંડળ છે. આ મંડળ દ્વારા ભરુચ તેમજ નર્મદા જિલ્લાના વન-વિસ્તારો,નદી-કિનારાઓ,દરિયા કાંઠા તથા નાના મોટાં જળાશયો જેવી જગ્યાઓ પર પક્ષીદર્શન, કેડી ભ્રમણ, ડુંગર આરોહણ જેવા કાર્યક્રમો ઉપરાંત હેરીટેજ વોક, સાયક્લ પ્રવાસ જેવા કાર્યક્રમો પણ યોજ્વામાં આવે છે. આ ઉપરાંત આ મંડળના સભ્યો ભેગા મળીને એકબીજા સાથે પ્રકૃતિના વિવિધ પાસાઓ અંગે ચર્ચા-વિચારણા કરે છે.

ભરૂચ જિલ્લો
સિમ્બા (ડિઝની વર્લ્ડ) એ એક એનિમેટેડ ફિલ્મ નું કાલ્પનિક પાત્ર છે.

તે ડિઝનીની ઇ.સ. ૧૯૯૪ માં રજુ થયેલી ફિલ્મ "ધ લાયન કિંગ" નો મુખ્ય નાયક છે. સિમ્બા એક નવું જન્મેલું સિંહનું બચ્ચું છે. મુફાસા અને સરાબી સિમ્બાનાં માતા-પિતા છે અને સ્કાર તેના કાકા છે. તેના માથા અને શરીર ઉપર આછા રંગના ડાઘ છે. સિમ્બાના શરીર ઉપર આછા ભૂખરા સોનેરી રંગની અને પેટ તથ પગના પંજા ઉપર આછા સફેદ રંગની રુંવાટી છે. તેનુ નાક ગુલાબી રંગનું તેમજ તેની આંખો મોટી વિશાળ છે. આંખોનો રંગ કેસરી તથા પીળાશ પડતો છે.

આ પાત્રની લોકપ્રિયતાના કારણે અત્યાર સુધીમા સાત જેટલી ફિલ્મો, નવ જેટલી વીડિયો ગે‌ઇમ્સ અને ત્રણ ટીવી સિરિયલો બની ચુકી છે.

કાલ્પનિક પાત્રો
અલ્લુ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા બારડોલી તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. અલ્લુ ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

સુરત જિલ્લો
બારડોલી તાલુકો
આંભેઠી (તા. ધોળકા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધોળકા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આંભેઠી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

ધોળકા તાલુકો
ઉભદ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા કુકરમુંડા તાલુકાનું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, માછીમારી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. ગામના લોકો ખાસ કરીને જુવાર, કપાસ, ઘઉ તેમ જ અન્ય શાકભાજીની ખેતી કરે છે.

કુકરમુંડા તાલુકો
સોડમાળ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. આ ગામ પિંપરી થી કાલિબેલ થઈ વ્યારા જતા રાજ્ય ધોરી માર્ગ પર પિંપરી થી આશરે ૧૦ (દસ) કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે.  સોડમાળ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપુર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે.

આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

આહવા તાલુકો
ગોરા (તા.નાંદોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના પૂર્વપટ્ટીમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નાંદોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. ગોરા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.

નાંદોદ તાલુકો
પોષ સુદ ૩ ને ગુજરાતી માં પોષ સુદ ત્રીજ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના ત્રીજા મહિનાનો ત્રીજો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના દશમાં મહિનાનો ત્રીજો દિવસ છે.

તહેવારો અને ઉજવણીઓ

મહત્વની ઘટનાઓ

જન્મ

અવસાન

સંદર્ભ

પંચાંગ
સમય
અણાદરા (તા.ઝઘડીયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝઘડીયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અણાદરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઝઘડીયા તાલુકો
કાંચીપુરમ જિલ્લો ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તમિલનાડુ રાજ્યનો એક જિલ્લો છે. કાંચીપુરમ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક કાંચીપુરમ નગર ખાતે આવેલું છે.

બાહ્ય કડીઓ 

 કાંચીપુરમ જિલ્લાનું અધિકૃત વેબસાઇટ 

 AllLocale.com કાંચીપુરમ નગર અને તેની આસપાસની માહિતી 

તમિલનાડુ
ભારડકી એ ગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા  જામજોધપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ભારડકી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.

જામજોધપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
નાથપરી (તા. જાંબુઘોડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જાંબુઘોડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાથપરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. 

જાંબુઘોડા તાલુકો
ચોકી (તા. સીંગવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા આદિવાસીઓની બહુમતી ધરાવતા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સીંગવડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચોકી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સીંગવડ તાલુકો
ખરાચીયા (તા. જેતપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જેતપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખરાચીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

જેતપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ઈટાવા ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા ઉત્તર પ્રદેશ રાજ્યના ઇટાવા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. 

ઉત્તર પ્રદેશનાં શહેરો
બ્રાહ્મણવાસી (તા.પાદરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા પાદરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બ્રાહ્મણવાસી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પાદરા તાલુકો
હીરજીપુરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા કરજણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હીરજીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કરજણ તાલુકો
શિમલા જિલ્લો ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા  હિમાચલ પ્રદેશ રાજ્યના ૧૨ જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. શિમલા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક શિમલાનગર ખાતે આવેલું છે.

હિમાચલ પ્રદેશ
લાખીયા (તા. પોશીના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  પોશીના તાલુકામાં આવેલું  એક ગામ છે. લાખીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પોશીના તાલુકો
વંથલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જૂનાગઢ જિલ્લાના વંથલી તાલુકાનું નગર અને તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે. વંથલી જિલ્લા મુખ્યમથક જુનાગઢથી આશરે ૧૪ કિ.મી.ના અંતરે આવેલું છે.

આ વિસ્તાર સોરઠ તરીકે ઓળખાય છે. વર્ષો પહેલા સોરઠ એક મોટું રાજ્ય હતું જેની રાજધાની હતી વનસ્થલી હતી. એ વનસ્થલી એટલે આજનું વંથલી. જુનાગઢના પ્રખ્યાત ચુડાસમા રાજવીઓ રા' નવઘણ અને રા' ખેંગાર વંથલીની ગાદી પરથી રાજ કરતા હતા.

વસ્તી

જોવાલાયક સ્થળો 
રા' ખેંગારે બંધાવેલી વાવ અહીં આવેલી છે.

સંદર્ભ 

ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
વંથલી તાલુકો
ગંધારી (તા. વિરપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગંધારી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિરપુર તાલુકો
ગુપ્ત સામ્રાજ્ય (સંસ્કૃત:गुप्त साम्राज्य, ) પ્રાચીન ભારતનું સામ્રાજ્ય હતું, જેની સ્થાપના મહારાજા શ્રી ગુપ્તે કરી હતી. મોટાભાગનાં ભારતીય ઉપખંડમાં ફેલાયેલા આ સામ્રાજ્યનો સમયગાળો આશરે ઈ.સ.૩૨૦ થી ૫૫૦ ગણાય છે.ગુપ્ત શાસનકાળની શાંતિ અને સમૃદ્ધિને કારણે વિજ્ઞાન અને કલાના ક્ષેત્ર ખુબ ફાલ્યાફૂલ્યા હતા. આ સમયગાળાને ભારતનો સુવર્ણકાળ કહેવામાં આવે છે અને આ સમયગાળામાં વિજ્ઞાન અને તકનિકી, ઈજનેરી, કલા, ભાષા-બોલીઓ, સાહિત્ય, તર્કશાસ્ત્ર, ગણિત, ખગોળવિદ્યા, ધર્મ અને તત્વચિંતન જેવા ક્ષેત્રોમાં વ્યાપક શોધ સંશોધનો થયાનું નોંધાયું છે જેણે સામાન્યપણે હિંદુ સંસ્કૃતિનાં તત્વોને પાસેદાર બનાવી ઉજાળ્યા છે. ચંદ્રગુપ્ત પ્રથમ, સમુદ્રગુપ્ત અને ચંદ્રગુપ્ત બીજો એ ગુપ્ત વંશના ખુબ જ નોંધપાત્ર શાસકો હતા. ઈસાની ચોથી સદીના સંસ્કૃત કવિ કાલિદાસ ગુપ્તવંશીઓને એકવીશ સામ્રાજ્યોના વિજેતા ગણાવે છે જેમાં ભારતની અંદર અને બહારના એમ બંન્ને જેવાકે, પરસિકાના સામ્રાજ્યો, હુણ, કંબોજ, ઓક્ષસ ખીણની પશ્ચિમ અને પૂર્વે વસતી જનજાતિઓ, કિન્નર, કિરાત વગેરેનો સમાવેશ થાય છે. 

આ સાંસ્કૃતિક સર્જનાત્મકતાનું શિરોબિંદુ ભવ્ય સ્થાપત્યો, શિલ્પો અને ચિત્રો છે. ગુપ્તકાળે કાલિદાસ, આર્યભટ્ટ, વરાહમિહિર, વિષ્ણુ શર્મા અને વાત્સ્યાયન જેવા વિદ્વાનો આપ્યા છે જેમણે વિવિધ શૈક્ષણિક ક્ષેત્રોમાં મહાન પ્રગતિ કરી. ગુપ્ત કાળમાં વિજ્ઞાન અને રાજકીય વહીવટ નવી ઊંચાઈઓ પર પહોંચ્યા હતા. મજબૂત વ્યવસાઈક સંબંધોએ પ્રદેશને અગત્યનું સાંસ્કૃતિક મથક બનાવ્યો અને આ પ્રદેશનો પ્રભાવ નજીકનાં સામ્રાજ્યો તથા બર્મા, શ્રીલંકા અને દક્ષિણપૂર્વ એશિયાનાં પ્રદેશો પર પણ પડ્યો. એવું મનાય છે કે હાલ ઉપલબ્ધ જુનામાં જુના પુરાણો પણ આ સમયગાળામાં જ રચાયા હતા.

આ પણ જુઓ
 મૈત્રકકાળ

નોંધ

સંદર્ભો

 Harle, J.C., The Art and Architecture of the Indian Subcontinent, 2nd edn. 1994, Yale University Press Pelican History of Art, ISBN 0300062176
 Majumdar, R.C. (1977). Ancient India, New Delhi:Motilal Banarsidass, ISBN 81-208-0436-8
 Raychaudhuri, H.C. (1972). Political History of Ancient India, Calcutta: University of Calcutta ISBN 1-4400-5272-7
 Shiv Chhatrapati 14 February 2013 @ 5:43 pm

પૂરક વાચન 
 Andrea Berens Karls & Mounir A. Farah. World History The Human Experience.

બાહ્ય કડીઓ

 Frontline Article on Gupta Period Art
 Regents Prep:Global History:Golden Ages:Gupta Empire 
 Inscriptions of the Guptas and their contemporaries 
 Coins of Gupta Empire
 Photo Feature on Gupta Period Art

પ્રાચીન સામ્રાજ્યો
ઇતિહાસ
પ્રાચીન ભારત
જમરા (તા. કુતિયાણા) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા કુતિયાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. જમરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે જુવાર, કપાસ, દિવેલા તેમ જ અન્ય ચણાના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.

કુતિયાણા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાતના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ભાવનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ધાર્મિક સ્થળો 
કોળિયાકમાં શ્રી નિષ્કલંક મહાદેવ મંદિર આવેલું છે, જે તેના પરંપરાગત મેળા માટે પ્રખ્યાત છે.

સંદર્ભ 

ભાવનગર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
પિપલીયા (તા.વાગરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાગરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પિપલીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વાગરા તાલુકો
કઠવાડા(તા. તલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તલોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કઠવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

તલોદ તાલુકો
ચોસલપુરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચોસલપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

નસવાડી તાલુકો
મણિપુર રાજ્યને કુલ ૧૬ જિલ્લાઓમાં વિભાજીત કરવામાં આવેલું છે. શરૂઆતમાં કુલ નવ જ જિલ્લા હતા, પરંતુ ૯ ડિસેમ્બર ૨૦૧૬ના રોજ ૭ નવા જિલ્લાઓની રચના થતા જિલાઓની કુલ સંખ્યા ૧૬ થઈ.

વિભાગો અને જિલ્લાઓ
 આંતરિક મણિપુર વિભાગ: (ઇમ્ફાલ) - વિષ્ણુપુર, ઇમ્ફાલ પશ્ચિમ , ઇમ્ફાલ પૂર્વ , થૌબલ અને કાકચિંગ
 ઉત્તર મણિપુર વિભાગ: (ઉખરુલ) - તમેન્ગલોન્ગ, કાંગપોક્પી, સેનાપતિ, ઉખરુલ અને કામજોન્ગ
 દક્ષિણ મણિપુર વિભાગ: (ચુરાચાંદપુર) - જીરીબામ, નોની, ફેરઝાલ, ચુરાચાંદપુર, ચંડેલ અને તેંગ્નૌપાલ

જિલ્લાઓ
મણિપુર રાજ્યના ૧૬ જિલ્લાઓ નીચે મુજબ છે:

References 

મણિપુર
]
૪૭
મોટી કીશોલ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરમગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટી કીશોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિરમગામ તાલુકો
ગાજીપુર (તા. વડાલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વડાલી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગાજીપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વડાલી તાલુકો
મેમદપુર (તા. વડગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડગામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મેમદપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

જાણીતા વ્યક્તિઓ 
 યુ. એન. મહેતા (૧૯૨૩-૧૯૯૮) - ટોરેન્ટ ગ્રુપના સ્થાપક ઉદ્યોગપતિ.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 વડગામ.કોમ પર મેમદપુર

વડગામ તાલુકો