Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
થાના ગાલોલ (તા. જેતપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જેતપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. થાના ગાલોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

જેતપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
નવાગામ (તા. સાયલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાયલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવાગામ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

સાયલા તાલુકો
સાગબારા તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાનો મહત્વનો તાલુકો છે. સાગબારા આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે. આ તાલુકામાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ વસે છે. આ તાલુકાનો વિસ્તાર જંગલોથી ભરપુર તેમ જ ડુંગરાળ છે.

સાગબારા તાલુકામાં આવેલાં ગામો

બાહ્ય કડીઓ 
 સાગબારા તાલુકા પંચાયતની વેબસાઇટ

નર્મદા જિલ્લો
ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
પાંચપીપળા (તા. જેતપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જેતપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાંચપીપળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, સરકારી દવાખાનું, પશુ દવાખાનું તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. ગામમાં પોસ્ટ ઓફિસ તથા સ્ટેટ બેન્ક ઓફ ઇન્ડિયાની શાખા પણ આવેલી છે. અહીં બંધાઇ રહેલું રામ મંદીર પણ જોવાલાયક છે.

સંદર્ભ 

જેતપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ફોસ્ફરસ એ એક રાસાયણીક તત્વ છે  જેની સંજ્ઞા P અને અણુ ક્રમાંક ૧૫ છે. આ એક નયટ્રોજન સમૂહનો આ એક અધાતુ તત્વ છે તે પરિવર્તી બંધનાંક ધરાવે છે.  પ્રાયઃ ફોસ્ફરસ તેની ખનિજમાં અજૈવિક સ્ત્રોતમાં ઓક્સિડાઈઝ્ડ સ્વરૂપે ફોસ્ફેટ ખડકોના સ્વરૂપે મળી આવે છે. ગંધક તત્વ તેન બે મુખ્ય સ્વરૂપે અસ્તિત્વ ધરાવે છે સફેદ કે પીળો ફોસ્ફરસ અને લાલ ફોસ્ફરસ. પરંતુ રાસાય્ણિક દ્રષ્ટીએ અત્યંત ક્રિયાશીલ હોવાને કારણે તે તેના શુદ્ધ સ્વરૂપે મળતો નથી. 

પીળો ફોસ્ફરસ સૌ પ્રથમ ૧૬૬૯માં છૂટો પાડવામાં આવ્યો. આ ફોસ્ફરસ ઓક્સિ જનની હાજરીમાં ચળકે છે આને સ્ફૂરદીપ્તિ કે ફોસ્ફોરેસન્સ કહે છે. આ ઉપરથી  આ તત્વને  ગ્રીક દંતકથાના પાત્ર હેસ્પેરસનું નામ પ્રભાતનો  તારો - શુક્ર (વિનસ)  કે પ્રાકાશધરક એવું આપવામાં આવ્યું. જોકે ફોસ્ફોરેસન્સ નો અર્થ તો પ્રકાશ પછી ચળકવું એવો થાય છે. ફોસ્ફરસનો આ ગુણ ધર્મ માત્ર પીળા ફોસ્ફરસમાં જ જોવા મળે છે અને લાલમાં નહી>

મોટાભાગના ફોસ્ફરસ સંયોજનોનો ઉપયોગ ખાતર તરીકે થાય છે. તે સિવાય ફોસ્ફરસના અન્ય મહત્વના ઉપયોગ છે : ડીટરજંટમાં ઓર્ગેનોફોસ્ફરસનો ઉપયોગ, કીટક નાશકમાં, ચેતાતંત્રની દવાઓમાં, માચિસ બનાવવામાં.

જીવન માટે ફોસ્ફરસ અત્યાવશ્યક છે. તે ફોસ્ફેટ્આ સ્વરૂપે ડી એન એ, આર એન એ અને એડિનોસિન ટ્રાય ફોસ્ફેટ અને કોષપટલ બનાવતા ફોસ્ફોલીપીડમાં હાજર હોય છે.ફોસ્ફરસ અને જીવન વચ્ચેનો અસંબંધ સ્થાપિત કરતો પ્રયોગ સ્વરૂપે માનવ મૂત્રમાંથી ફોસ્ફરસ સૌથી પ્રથમ છૂટું પડાયું હતું અને માનવ હાડકા પ્રાચીન કાળમાં  ફોસ્ફેટનો મુખ્ય સ્ત્રોત હતાં. ફોસ્ફેટ ખનિજ એક રીતે જીવાશ્મિ જ હોય છે. અમુક જળીય કાર્ય પ્રણાલીઓના મર્યાદિત વિકાસનું કારણ ફોસ્ફેટની ઓછપ હોય છે. આજે ફોસ્ફરસ નો સૌથી મોપ્ટો વાણિજ્યીક ઉપયોગ રાસાયણિક ખાતરની નિર્મિતી છે. આવા ખાતર જમીનમાં વનસ્પતિ દ્વારા શોષાયેલા ફોસ્ફરસની આપૂર્તિ કરે છે.

સંદર્ભો

﻿

રાસાયણિક તત્વો
કુદરતી વાતાવરણના ફેરફારોને કારણે જમીનમાં કેટલીક વાર  ખાડા તેમ જ તિરાડ પડવાની, માટીની ભેખડો ધસી પડવાની, જ્વાળામુખી ફાટવાની કે માટીના ઢગલા થવાની ઘટના બને છે. આવા ભૂસ્તરીય ફેરફારોને કારણે ખુબ જ ઊંચા ટેકરાનું પણ સર્જન થાચ છે, જેને પર્વત અથવા ડુંગર કહેવાય છે.

વર્તમાનકાળમાં જોવા મળતા પર્વતોની રચના ઘણાં જ વર્ષો પહેલાં થઇ હશે. ભારતમાં હિમાલયની પર્વતમાળામાં, અરવલ્લીની પર્વતમાળામાં, સહ્યાદ્રિની પર્વતમાળામાં તેમ જ પૂર્વ ઘાટ અને પશ્ચિમ ઘાટમાં અનેક પર્વતો આવેલા છે.
મહાકવિના રૂપમાં સુવિખ્યાત એવા જયશંકર પ્રસાદ (૧૮૮૯-૧૯૩૭) હિંદી સાહિત્યમાં એક વિશિષ્ટ સ્થાન ધરાવે છે. તિતલી, કંકાલ અને ઇરાવતી જેવી નવલકથાઓ તથા આકાશદીપ, મધુઆ અને પુરસ્કાર જેવી નવલિકાઓ એમના ગદ્ય લેખન ક્ષેત્રે અપૂર્વ ઊંચાઇઓ દર્શાવે છે. કાવ્ય સાહિત્યમાં કામાયની બેજોડ કૃતિ છે. કથા સાહિત્ય ક્ષેત્રમાં પણ એમનું યોગદાન મહત્ત્વપૂર્ણ રહ્યું છે. ભાવના-પ્રધાન વાર્તાઓના લેખન કાર્યમાં તેઓ અનુપમ હતા. એમના પાંચ વાર્તા-સંગ્રહ, ત્રણ નવલકથા (ઉપન્યાસ) તથા લગભગ બાર જેટલા કાવ્ય-ગ્રંથ ઉપલબ્ધ છે.

જીવન 
એમનો જન્મ  ૩૦મી જાન્યુઆરી, ૧૮૯૦ના રોજ વારાણસી નગરમાં થયો હતો. એમણે પ્રારંભિક શિક્ષણ આઠમા ધોરણ સુધી લીધું, પરંતુ ઘરે રહી સંસ્કૃત, અંગ્રેજી, પાલી, પ્રાકૃત ભાષાઓનું અધ્યયન કરતા. ત્યાર બાદ એમણે ભારતીય ઇતિહાસ, સંસ્કૃતિ, દર્શન, સાહિત્ય તથા પુરાણ કથાઓનું એકનિષ્ઠ સ્વાધ્યાય શરુ કર્યું. એમના પિતા દેવી પ્રસાદ તમાકુ અને છીંકણી (સુંઘની)નો વ્યવસાય કરતા હતા, આથી એ સમયમાં વારાણસી ખાતે એમનો પરિવાર સુંઘની સાહૂના નામથી પ્રસિદ્ધ હતો.

 ૧૪મી જાન્યુઆરી, ૧૯૩૭ના રોજ વારાણસી શહેર ખાતે એમનું અવસાન થયું હતું.

વ્યક્તિત્વ
હિંદી સાહિત્યકાર
૧૯૩૭માં મૃત્યુ
પાલી (તા.ઉમરગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ઉમરગામ તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. પાલી ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ જિલ્લો
ઉમરગામ તાલુકો
નાઘેર ગુજરાતના એક ફળદ્રુપ વિસ્તારનું નામ છે.

ભૂગોળ 
જુનાગઢ જિલ્લામાં ઘેડનો પ્રદેશ પૂરો થાય ત્યાંથી માધવપુરથી દક્ષિણ બાજુનો આજક દેવરાણા વગેરેથી લઈ સમુદ્રપ્રાંતનો છેક ઊના દેલવાડા સુધીનો ફળદ્રુપ પ્રદેશ નાધેર તરીકે ઓળખાય છે. તેમાં પ્રભાસ પાટણની આસપાસનો દરિયાકાંઠાનો પ્રદેશ  તેમજ આસપાસના વિસ્તારનો સમાવેશ થાય છે.

સંદર્ભ 

સૌરાષ્ટ્ર
ગુજરાતના વિસ્તારો
કર્ણ પ્રયાગ ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા  ઉત્તરાખંડ રાજ્યના  ચમોલી જિલ્લામાં આવેલું એક પર્વતીય તીર્થધામ છે. આ સ્થળ અલકનંદા નદી પર આવેલા પંચ પ્રયાગ તરીકે ઓળખાતા પાંચ તીર્થો પૈકીનું એક છે. અહીં અલકનંદા નદી અને પિંડાર નદીઓનો સંગમ થાય છે. આ સ્થળ ઋષિકેશ થી બદ્રીનાથ જતા માર્ગ પર આવેલું હોય એનું મહત્વ અધિક છે.

આ સ્થળ દરિયાઈ સપાટીથી ૧૪૫૧ મીટર (૪,૭૬૦ ફૂટ) જેટલી ઊંચાઈ પર  સ્થાને આવેલું છે.

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ 
 ચમોલી જિલ્લાનું અધિકૃત વેબસાઇટ 

ઉત્તરાખંડ
વડોદ (તા. દહેગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દહેગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વડોદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દહેગામ તાલુકો
રામનગર (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રામનગર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ખંભાળિયા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
300px|thumbnail|right|સિયાલકોટ રેલ્વે સ્ટેશન

જમ્મુ-સિયાલકોટ રેલ માર્ગ અથવા જમ્મુ-સિયાલકોટ રેલ્વે (અંગ્રેજી ભાષા:Jammu–Sialkot Railway line; હિન્દી ભાષા:जम्मू–सियालकोट रेलवे लाइन) એક નેરોગેજ કક્ષાનો રેલ માર્ગ હતો, જે ૪૩ કિલોમીટર (૨૭ માઇલ) જેટલો લાંબો હતો. આ માર્ગનું સંચાલન અંગ્રેજ શાસન હેઠળના ઉત્તર-પશ્ચિમી રેલ્વે (North Western Railway (British India))ના વહીવટી ક્ષેત્ર દ્વારા કરવામાં આવતું હતું. ઈ. સ. ૧૮૯૭ના વર્ષમાં નિર્મિત આ માર્ગ હાલના ભારત દેશના જમ્મુ શહેરને હાલના પાકિસ્તાન દેશમાં આવેલા સિયાલકોટ શહેર સાથે જોડતો હતો. આ માર્ગ મુખ્યત્વે ખાંડ અને સાકરના વેપાર માટે ઉપયોગમાં લેવાયો હતો. આ માર્ગને ભારત-પાકિસ્તાનના ભાગલા પછી બંધ કરવામાં આવ્યો હતો. આ માર્ગના વિકલ્પરૂપે પઠાણકોટ-જમ્મુ રેલ માર્ગનું (બ્રોડગેજ) નિર્માણ ઈ. સ. ૧૯૭૧ના વર્ષ સુધીમાં કરવામાં આવ્યું, જે હાલમાં કાર્યરત છે.

સંદર્ભો 

જમ્મુ અને કાશ્મીર
ઇતિહાસ
ચાસા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા   ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તથા  વલસાડ જિલ્લાનું વિભાજન કરી નવા બનાવવામાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલ કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ચિખલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચાસા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર,  શેરડી, કેરી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાંથી કાકરાપાર યોજનાની નહેર પસાર થાય છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી તેમ જ મુસ્લિમ લોકો વસવાટ કરે છે.

ચિખલી તાલુકો
વડેલી (તા. બોરસદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બોરસદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વડેલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

બોરસદ તાલુકો
ચરોતર
અમજદ ઝકરિયા ખાન (૧૨ નવેમ્બર ૧૯૪૦ - ૨૭ જુલાઇ ૧૯૯૨) ભારતીય અભિનેતા અને દિગ્દર્શક હતા. તેમણે ૨૦ વર્ષ જેટલી લાંબી કારકિર્દીમાં ૧૩૦ જેટલાં ચલચિત્રોમાં કામ કર્યું હતું. તેમણે ખલનાયકના પાત્રોમાં હિન્દી ચલચિત્રોમાં લોકપ્રિયતા મેળવી હતી. તેઓ ૧૯૭૫માં શોલેના ગબ્બર સિંહ અને મુક્કદર કા સિકંદર (૧૯૭૮) ના દિલાવર તરીકે અત્યંત લોકપ્રિય બન્યા હતા.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ
 
 અમજદ ખાનનું જીવન વૃત્તાંત 

હિન્દી ફિલ્મ અભિનેતાઓ
બોલીવુડ
૧૯૪૦માં જન્મ
૧૯૯૨માં મૃત્યુ
વીરાવાડા (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વીરાવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્ર, ટેલિફોન એક્સચેન્જ તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

હિંમતનગર તાલુકો
સરવાલ (તા. ધ્રાંગધ્રા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધ્રાંગધ્રા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સરવલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ધ્રાંગધ્રા તાલુકો
ખાંડ, મોરસ (સૌરાષ્ટ્ર બાજુ સાકર) (;  ) એ ગળપણ ધરાવતો એક સ્ફટિકીય ખાદ્ય પદાર્થ છે. તેમાં મુખ્યત્વે સુક્રોઝ, લેક્ટોઝ અને ફ્રુક્ટોઝ હોય છે. ખાંડ મુખ્યત્વે શેરડીમાંથી તૈયાર કરવામાં આવે છે. દરેક વનસ્પતિમાં થોડા ઘણા અંશે શર્કરા હોય છે. શેરડી અને શુગરબીટમાં તેનું પ્રમાણ ખાંડ બનાવી શકાય તેટલું હોય છે. ભારતમાં ખાંડ કે સાકર પ્રાચીનકાળથી બને છે. પાંચમી સદીમાં ભારતમાં સાકર બનતી તે સ્ફટિક કે ગાંગડા સ્વરૂપે હતી તેને શર્કરા કે ખાંડ કહેતાં. જે રીતે શર્કરા ઉપરથી શુગર શબ્દ બન્યો તે જ રીતે ખાંડ ઉપરથી અંગ્રેજી કેન્ડી શબ્દ બન્યો છે. આરબ દેશોમાં પણ ખાંડ બનતી પણ ભારતની સાકર વિશ્વભરમાં સારી ગણાતી યુરોપમાં ખાંડનો ઉપયોગ માત્ર દવા તરીકે થતો. ખાંડ નું રાસાયણિક નામ C12H22O11
છે.

ભારતનો ખાંડ ઉદ્યોગ 
ખાંડ ઉદ્યોગ એ ગ્રામીણ ભારતમાં સ્થિત સૌથી મોટો કૃષિ આધારિત ઉદ્યોગ છે. લગભગ ૫ કરોડ શેરડીના ખેડૂતો, તેમના આશ્રિતો અને નોંધપાત્ર સંખ્યામાં ખેત મજૂરો શેરડીની ખેતી, કાપણી અને સંબંધિત પ્રવૃત્તિઓમાં રોકાયેલા છે, જે ગ્રામીણ વસ્તીના ૭.૫% છે. આ ઉપરાંત, લગભગ ૫ લાખ કુશળ અને અર્ધ-કુશળ કામદારો, જે મોટાભાગે ગ્રામીણ વિસ્તારોમાંથી આવે છે તે ખાંડ ઉદ્યોગમાં રોકાયેલા છે. ભારતમાં ખાંડ ઉદ્યોગ ગ્રામીણ સંસાધનોના એકત્રીકરણ, રોજગારીનું સર્જન અને ઉચ્ચ આવક, પરિવહન અને સંદેશાવ્યવહાર સુવિધાઓ દ્વારા ગ્રામીણ વિસ્તારોમાં સામાજિક-આર્થિક વિકાસનું કેન્દ્ર બિંદુ છે. તેમજ ઘણી ખાંડ ફેક્ટરીઓએ ગ્રામીણ વસ્તીના લાભ માટે શાળાઓ, કોલેજો, તબીબી કેન્દ્રો અને હોસ્પિટલોની સ્થાપના કરી છે. આ ઉદ્યોગ અશ્મિભૂત ઇંધણ પર આધાર રાખ્યા વિના ફરી ભરાઈ શકે તેવા બાયોમાસ બનાવે છે અને તેનો ઉપયોગ કરે છે. તેથી, ભારતીય અર્થતંત્રમાં ખાંડ ઉદ્યોગનો મોટો ફાળો છે. 

ભારતમાં ખાંડ ઉદ્યોગ એ ખેતી ઉપર આધારિત ઉદ્યોગો પૈકી સૌથી મોટો ઉદ્યોગ છે. ખાંડ ઉદ્યોગ ભા૨તીય અર્થતંતૂમાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે. અને ભા૨તમાં ખાંડનું ઉત્પાદન વિશ્વમાં બીજા નંબ૨ છે. ૧૯૦ લાખ મિલિયન ટન ઉત્પાદનની ક્ષમતા ધરાવતી ૫૫૪ જેટલી ખાંડ ફેકટરીઓ છે. ખાંડની આ કં૫નીઓ (કા૨ખાનાઓ ) ભા૨તમાં ૧૮ જેટલા રાજયોમાં આવેલી છે. તેમજ તેમાંની લગભગ ૬૦ ટકા સહકારી ક્ષેત્રની છે.

ગુજરાતનો ખાંડ ઉદ્યોગ 

ગુજરાત રાજયમાં ૬૫,૦૦૦ ટન ની ઉત્પાદન ક્ષમતાં ધરાવતા ૧૭ જેટલા ખાંડ કા૨ખાનાઓ કાર્ય૨ત છે. આ તમામ કા૨ખાનાઓ સહકારી ક્ષેત્રનાજ કા૨ખાનાઓ છે.

ગુજરાતમાં ખેતીલાયક ૧ર૫ લાખ હેકટર જમીનમાંથી ૧.૯૦ લાખ હેકટર જેટલી જમીનમાં શેરડીની ખેતી થાય છે.

૪.૫૦ લાખ કરતાં ૫ણ વધારે ખેડૂતોનો સહકારી ખાંડ મંડળીના સભ્ય તરીકે સમાવેશ કરવામાં આવે છે. ર૦૦૮-૦૯ ના વર્ષમાં ૯૪.૪૪ લાખ મે. ટન શેરડીનું પિલાણ કરી ૧૦.ર૦ લાખ મે. ટન ખાંડનું ઉત્પાદન કરેલ છે અને ૧૦.૪૦ ટકા રીકવરી મેળવેલ છે. આ મંડળીઓનું કુલ ટર્નઓવર રૂા. ર૦૦૦ કરોડ કરતા વધારે છે. શેરડી પિલાણ સિઝન દરમ્યાન આ મંડળીઓ ૩.૧૫ લાખ કરતાં ૫ણ વધારે લોકોને સીધી અથવા તો આડકતરી રીતે રોજગારી પૂરી પાડે છે.

સંદર્ભ

ખાદ્ય સામગ્રી
કોળાંબી (તા. ખાનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા ખાનપુર તાલુકાનું એક ગામ છે. કોળાંબી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ખાનપુર તાલુકો
ઇમેજ સ્કેન્નર કે જે સ્કેન્નરના ટુંકા રૂપથી પણ ઓળખાય છે, તે ચિત્રો(ફોટા), કાગળ પરના લખાણ વિગેરેને કોમ્પ્યુટરમાં સંગ્રહ કરવાનું ઉપકરણ છે. સ્કેન્નર એક કેમરાની જેમ જ વર્તન કરે છે, તેના પર રાખવામાં આવેલ વસ્તુનો તે ફોટો પાડી લે છે, અને તેને કોમ્પ્યુટરમાં સંગ્રહ કરી દે છે.

કોમ્પ્યુટર હાર્ડવેર
શાંતિસ્થાપના સંયુક્ત રાષ્ટ્રસંઘ દ્વારા ચલાવવામાં આવતી એક વૈશ્વિક સૈન્ય કાર્યવાહી છે, જેના શાંતિ સ્થાપક દળ વિશ્વના મુખ્તલિફ અશાંત ક્ષેત્રોમાં શાંતિ જાળવવા માટે કાર્યરત છે. પાકિસ્તાન સેના, રાષ્ટ્રસંઘના આ કાર્યક્રમની સૌથી મોટી સહાયક સેના છે.
કમાલપુર (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કમાલપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

દસાડા તાલુકો
બેંસદા, દાદરા અને નગરહવેલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દાદરા અને નગરહવેલીના  દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લાના એકમાત્ર તાલુકાનું મહત્વનું ગામ છે.  આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર, આંગણવાડી જેવી સવલતો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
બેંસદા ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ તેમની કુકણા બોલી, ધોડિઆ બોલીનો ઉપયોગ પોતાના સામાન્ય વહેવાર દરમ્યાન કરે છે. આ બોલીઓ ગુજરાતી ભાષા કરતાં જુદી હોય છે.

 

દાદરા અને નગરહવેલી દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લો
ગુલાબપુરા (તા. માણસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માણસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગુલાબપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

માણસા તાલુકો
ચોખાડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જલાલપોર તાલુકાનું ગામ છે. ચોખાડ ગામમાં ખાસ કરીને કોળી પટેલો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, માછીમારી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે.

જલાલપોર તાલુકો
ઘારી એક જાતની મિઠાઈનો પ્રકાર છે. ઘારી વિશેષ કરીને સુરતી મિઠાઈ છે. ઘારીનો ઉદભવ અને પ્રસાર સુરતમાં થયો હતો. ઘારી મુખ્યત્વે દૂધનાં માવામાંથી બનતી મિઠાઈ છે, તે ઉપરાંત ઘી, રવો, મેંદો તેમજ સુકો મેવો પણ ઘારી બનાવવામાં વાપરવામાં આવે છે.

સંસ્કૃતિમાં ઘારી
સુરતમાં આસો વદ એકમના દિવસે ખાસ ઘારી ખાવાનો રીવાજ ઘણાં વર્ષોથી ચાલ્યો આવે છે, જે ચાંદની પડવો તરીકે ઓળખાય છે. એ દિવસે લોકો ખાસ કરીને સાંજે ઘારી ખાય છે. ઘારી એ મિઠાઈ હોવાથી તેની સાથે તીખી વસ્તુ જેવી કે ફરસાણ વગેરે પણ લેવામાં આવે છે. ચાંદની પડવાની સાંજે ઘરનાં તમામ સભ્યો સાથે બેસીને ઘારી-ભુસુ આરોગે છે. ઘણા લોકો પોતાની અગાશીમાં બેસી ચાંદની રાતની મઝા માણતા જઈને ઘારી ખાવાનો કાર્યક્રમ પણ ગોઠવે છે, તો ઘણાં ઘરેથી બહાર જઇ બાગ-બગીચામાં અથવા નદી કે દરીયાકિનારે પણ જાય છે. આ રીતે લોકો સમુહભોજનનો આનંદ મેળવે છે.

મીઠાઈ
સુરત
વાનગી
કોઠારીયા (તા. વઢવાણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વઢવાણ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોઠારીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

વઢવાણ તાલુકો
ફાગણ વદ ૫ ને ગુજરાતી માં ફાગણ વદ પંચમી કે ફાગણ વદ પાંચમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના પાંચમાં મહિનાનો વીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના બારમાં મહિનાનો વીસમો દિવસ છે.

તહેવારો અને ઉજવણીઓ
 રંગપંચમી

મહત્વની ઘટનાઓ

જન્મ

અવસાન

સંદર્ભ

પંચાંગ
સમય
બોરથે (નિઝર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નિઝર  તાલુકાનું ગામ છે. બોરથે ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. ગામના લોકો ખાસ કરીને જુવાર, તુવર, મગફળી તેમ જ અન્ય શાકભાજીની ખેતી કરે છે.

નિઝર તાલુકો
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લાના કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મહુવા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નાળીળેર, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ

મહુવા તાલુકો
કણોદ (તા. ખાનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા ખાનપુર તાલુકાનું એક ગામ છે. કણોદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ખાનપુર તાલુકો
રાજગઢ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કોટડા-સાંગાણી તાલુકાનું એક  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, અને પંચાયતઘર જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. 

ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન છે, ઘઉં, ડાંગર, બાજરો, કપાસ, જીરૂ, મગફળી અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

કોટડા-સાંગાણી તાલુકો
છાપી (તા. ઇડર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઇડર તાલુકાનું એક  ગામ છે. છાપી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઇડર તાલુકો
ગોલવાડા (તા. ઇડર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઇડર તાલુકાનું એક ગામ છે. ગોલવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઇડર તાલુકો
બાઇનૉક્યુલર (દ્વિનેત્રીય દૂરબીન) એટલે બાજુ બાજુમાં જોડેલાં બે દૂરબીન (ટેલિસ્કોપ). બંનેમાં લેન્સનો ઉપયોગ કરીને વસ્તુના મોટા પ્રતિબિંબ મેળવાય છે. પરંતુ બંનેના હેતુ જુદાં છે. સામાન્ય રીતે લેન્સ વડે મળતાં પ્રતિબિંબ ઊંધા છે. પરતું બાઇનૉક્યુલરમાં મળતાં પ્રતિબિંબ ચત્તાં છે. એટલે વાસ્તવિક હોય છે. બાઇનૉક્યુલર્સ ઉપર તેની ક્ષમતાના આંક લખેલા હોય છે.

ઉપયોગો
સહેલાણીઓ, પર્વત ખેડુઓ, પક્ષીદર્શનના શોખીનો અને શિકારીઓ તેમજ સેનાના જવાનો પણ બાઇનૉક્યુલરનો ઉપયોગ કરતાં હોય છે.

વિજ્ઞાન
ઉપકરણ

બાહ્ય કડીઓ 

 A Guide to Binoculars by Emil Neata
 The history of the telescope & the binocular 
by Peter Abrahams, May 2002

સંદર્ભો
ઝાલાની મુવાડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પ્રાંતિજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઝાલાની મુવાડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પ્રાંતિજ તાલુકો
અહીમા (તા. ઉમરેઠ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા ઉમરેઠ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અહીમા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં, કેળાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઉમરેઠ તાલુકો
ચરોતર
નાગલપુર તળાવ ગુજરાત રાજ્યના મહેસાણા શહેરના નાગલપુર વિસ્તારમાં આવેલું તળાવ છે. તેને જાહેર જગ્યા તરીકે વિકાસ કરવાનો પ્રસ્તાવ મૂકવામાં આવ્યો છે.

ઇતિહાસ 
ગુજરાત અર્બન ડેવલપમેન્ટ કોર્પોરેશનના નેજા હેઠળ તળાવમાં દૂષિત પાણીને શુદ્ધિકરણ કરીને છોડવાની યોજના હતી પરંતુ, તળાવમાં અસ્વચ્છ પાણીનો નિકાલ કરવામાં આવ્યો હતો. 

જાન્યુઆરી ૨૦૧૯માં, મહેસાણા નગરપાલિકાએ તળાવના વિકાસ માટે વિગતવાર પ્રકલ્પ અહેવાલ તૈયાર કરવા માટે સલાહકારની નિમણૂક કરી. આ અહેવાલ મુજબ  નો ખર્ચો દર્શાવવામાં આવ્યો છે.

પ્રસ્તાવ 
તળાવના વિકાસના પ્રારંભિક પ્રસ્તાવમાં તળાવની ફરતે દિવાલ, બગીચો, બાળકોને રમવા માટેનો બગીચો અને તળાવમાં વરસાદી પાણીની આવક માટેની ગોઠવણીની વિગતો રજૂ કરાઇ છે. જાન્યુઆરી ૨૦૨૧ સુધી આ કાર્યનો પ્રારંભ થયો નહોતો.

આ પણ જુઓ 
 પરા તળાવ

સંદર્ભ 

મહેસાણા
તળાવ
રામોલ (તા. વસો) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા ખેડા જિલ્લામાં આવેલા વસો તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. રામોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વસો તાલુકો
ચરોતર
નાની ચારોલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા   ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાની ચારોલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ફતેપુરા તાલુકો
૧૦ મે'નો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૧૩૦મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૧૩૧મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૨૩૫ દિવસ બાકી રહે છે.

મહત્વની ઘટનાઓ 
 ૧૭૭૩ – ગ્રેટ બ્રિટનની સંસદ ‘ટી એક્ટ’ (ચાનો કાયદો) પસાર કરે છે, જે બ્રિટિશ ઇસ્ટ ઇન્ડિયા કંપનીને તેની ચા પરના કરમાં ઘટાડો કરીને તેને સીધી ઉત્તર અમેરિકાને ]વેચવાનો અધિકાર આપે છે. આ કાયદો બોસ્ટન ટી પાર્ટી તરફ દોરી જાય છે.
 ૧૮૫૭ – સિપાહીઓએ મેરઠ ખાતે તેમના કમાન્ડિંગ અધિકારીઓ સામે બળવો કર્યો અને ભારતનાં પ્રથમ સ્વતંત્રતા સંગ્રામના મંડાણ થયા.
 ૧૮૭૨ – વિક્ટોરિયા વુડહુલ અમેરિકાના રાષ્ટ્રપતિ પદ માટે નામાંકિત પ્રથમ મહિલા બન્યા.
 ૧૯૦૮ – અમેરિકાનાં પશ્ચિમ વર્જિનીયાના ગ્રાફ્ટન શહેરમાં પ્રથમ વખત માતૃદિનની ઉજવણી કરાઇ.
 ૧૯૭૫ – સોની કંપનીએ બીટામેક્સ વિડિઓકેસેટ રેકોર્ડર (વીસીઆર) રજૂ કર્યું.
 ૧૯૯૪ – નેલ્સન મંડેલા (Nelson Mandela), દક્ષિણ આફ્રિકાના પ્રથમ કાળા પ્રમુખ તરીકે નિયુક્ત થયા.

જન્મ 
 ૧૮૫૫ – યુક્તેશ્વર ગીરી, ભારતીય ક્રિયાયોગી અને જ્યોતિષ. (અ. ૧૯૩૬)
 ૧૮૫૬ – હરિલાલ ધ્રુવ,  ભારતીય વકીલ, કવિ, સંપાદક, ભારતવિદ્યા અને સંસ્કૃત સાહિત્યના વિદ્વાન. (અ. ૧૮૯૬)
 ૧૯૮૧ – નમિતા કપૂર (Namitha Kapoor), અભિનેત્રી

અવસાન 
 ૨૦૦૧ – સુધાકરરાવ નાઈક, ભારતીય રાજનેતા અને મહારાષ્ટ્રના પૂર્વ મુખ્યમંત્રી. (જ. ૧૯૩૪)
 ૨૦૦૨ – કૈફી આઝમી, ભારતીય ઉર્દૂ કવિ અને અભિનેત્રી શબાના આઝમીના પિતા. (જ. ૧૯૧૯)

તહેવારો અને ઉજવણીઓ 
 માતૃદિન (Mother's Day)

બાહ્ય કડીઓ 
 બી.બી.સી.(BBC): આજનો દિવસ

મે
ટાઢીગોળી (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા   ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ટાઢીગોળી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ફતેપુરા તાલુકો
હરદાસપુર (તા. લુણાવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા લુણાવાડા તાલુકાનું એક  ગામ છે. હરદાસપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

લુણાવાડા તાલુકો
પામેલા ચેટર્જી એક ભારતીય લેખિકા અને ગ્રામીણ કાર્યકર્તા છે. તેમના પ્રોજેક્ટથી ૬,૨૫,૦૦૦ હેક્ટર જમીનનું પુનઃસ્થાપન થઈ શક્યું હતું. તેમણે ભારતમાં મહિલાઓ માટેનો સર્વોચ્ચ પુરસ્કાર, નારી શક્તિ પુરસ્કાર, મેળવ્યો છે.

જીવન 
તેમનો જન્મ લગભગ ૧૯૩૦માં થયો હતો.

તેઓ ભારતમાં ઉત્તરાખંડ રાજ્યના કુમાઉં પ્રદેશમાં રહે છે.

તેમણે, વિશ્વ બેંક ના સમર્થન દ્વારા, ૪,૬૦૦ હેક્ટર જમીનનું પુનઃસ્થાપન કરાવ્યું છે. આ પ્રોજેક્ટ ૯૫ ખેડૂતો સાથે શરૂ થયો હતો, પરંતુ બે વર્ષમાં સહભાગીઓની સંખ્યા વધી છે. ચળવળમાંની જમીનમાં ખૂબ જ સોડિયમ હતું અને જેને સોડિક સોઈલ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આવી જમીનમાંથી ડાંગરની પ્રથમ લણણી પરંપરાગત ખેતરો કરતા વધુ ઉપજ દર્શાવે છે.

તેણીએ ૨૦૦૫માં "લિસન ટુ ધ માઉન્ટન્સ: અ હિમાલયન જર્નલ" પ્રકાશિત કરી.

છેવટે તેમાં ૧૦,૦૦૦ ખેડૂતો હતા અને ૬૨૫,૦૦૦ હેક્ટર જમીન પુઃસ્થાપિત કરાઈ હતી. તેમણે ખેતર સાથેના તેમના અનુભવોને "ધ જામુન ટ્રી" નામના પુસ્તક તરીકે લખ્યા હતા, આ પુસ્તક ૨૦૧૨માં પ્રકાશિત થયું હતું. આ પુસ્તક તે પ્રોજેક્ટનું વર્ણન તથા તેમાં જોડાયેલા લોકોના સ્મરણોનો સમાવેશ કરે છે. આ પુસ્તક આધ્યાત્મિક નેતા રમેશભાઈ ઓઝાને સમર્પિત કરવામાં આવ્યું હતું અને ડો. અશોક ખોસલા દ્વારા વિશ્વ બેંકની દિલ્હી કચેરીમાં તેનું વિમોચન કરવામાં આવ્યું હતું.

તેમને ૨૦૧૭માં નારી શક્તિ પુરસ્કાર પુરસ્કાર આપવામાં આવ્યો હતો. ભારતના રાષ્ટ્રપતિ દ્વારા રાષ્ટ્રપતિ ભવનમાં આ એવોર્ડ આપવામાં આવ્યો હતો. વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી આ કાર્યક્રમમાં ઉપસ્થિત રહ્યા હતા.

સંદર્ભ 

જીવિત લોકો
નારી શક્તિ પુરસ્કાર વિજેતા
૧૯૩૦માં જન્મ
આસો વદ ૧ ને ગુજરાતી માં આસો વદ એકમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના બારમા અને છેલ્લા મહિનાનો સોળમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના સાતમાં મહિનાનો સોળમો દિવસ છે.

તહેવારો અને ઉજવણીઓ
 

 સુરતમાં ઈ.સ.1857ના અંગ્રેજો સામે મોરચો ખોલનાર તાત્યા ટોપે અને તેમના સૈન્યે પણ ઘારી ખાધી હતી અને તે દિવસ આસો વદ પડવો હતો અને ત્યારથી જ ચંદની પડવાના દિવસે ઘારી ખાવાની પ્રથા શરુ થઇ  છે.

 જૈનોમાં પ્રતિક્રમણ દરમિયાન અકાલે કઓસજ્ઝાઓ નું પણ પ્રતિક્રમણ થાય છે. એનો અર્થ છે કે 'અકાળે* સજ્ઝાય કરી હોય'. બાર અકાલ દરમિયાન સૂત્રોના મૂળ પાઠ વંચાય કે ભણાય નહિ. આ બારમાં આસો વદ એકમ પણ સામેલ છે.

મહત્વની ઘટનાઓ

જન્મ

અવસાન

સંદર્ભ

પંચાંગ
સમય
૨૧ ઓગસ્ટનો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૨૩૩મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૨૩૪મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૧૩૨ દિવસ બાકી રહે છે.

મહત્વની ઘટનાઓ 
 ૧૭૭૦ – જેમ્સ કૂકે ઔપચારીક રૂપે પૂર્વ ઓસ્ટ્રેલિયા પર ગ્રેટ બ્રિટનનો દાવો કરી અને તેને 'ન્યુ સાઉથ વેલ્સ' નામ પ્રદાન કર્યું.
 ૧૯૧૧ – મોનાલિસા (એક ઉત્કૃષ્ટ ચિત્ર)ની, 'લૂવ્ર સંગહાલય'નાંજ એક કર્મચારી દ્વારા ચોરી કરાઇ.
 ૧૯૭૨ – વન્યપ્રાણીઓના શિકાર અને તેના માંસ તથા ચામડાનો વેપાર અટકાવવાના હેતુથી ભારતીય સંસદ દ્વારા વન્યપ્રાણી સંરક્ષણ અધિનિયમ ૧૯૭૨ (Wild Life (Protection) Act, 1972)  પસાર કરવામાં આવ્યો. (કાયદો ૯ સપ્ટેમ્બર ૧૯૭૨થી અમલી બન્યો)
 ૧૯૮૬ – કેમેરૂનનાં જ્વાળામૂખીય તળાવ 'લેઇક ન્યોસ'માંથી અંગારવાયુ (કાર્બન ડાયોકસાઇડ) ફૂટી પડ્યો, જેનાથી ૨૦ કિમી.નાં વિસ્તારમાં ૧,૮૦૦ કરતા વધુ લોકોની જાનહાની થઇ.
 ૧૯૯૧ – લાટવિયાએ ૧૯૪૦થી સોવિયેત યુનિયન દ્વારા તેના પરના કબજા પછી તેની સંપૂર્ણ સ્વતંત્રતાની ઘોષણા કરી.

જન્મ 
 ૧૮૦૫ – ગૌરીશંકર ઉદયશંકર ઓઝા, ભાવનગર રજવાડાના મુખ્ય કારભારી (અ. ૧૮૯૧)
 ૧૮૪૨ – કેખુશરૂ કાબરાજી, ગુજરાતી નવલકથાકાર અને નાટ્યકાર (અ. ૧૯૦૪)
 ૧૯૦૫ – બિપિન ગુપ્તા, ભારતીય અભિનેતા અને નિર્માતા (અ. ૧૯૮૧)
 ૧૯૦૭ – પી. જીવાનંદમ, ભારતીય વકીલ અને રાજકારણી (અ. ૧૯૬૩)
 ૧૯૭૩ – સેર્ગેઈ બ્રિન, ગૂગલ ઇન્કના સહસ્થાપક રશિયન અમેરિકન કોમ્પ્યુટર વિજ્ઞાની અને ઉદ્યોગપતિ
 ૧૯૭૮ – ભુમિકા ચાવલા, ભારતીય અભિનેત્રી
 ૧૯૮૬ – યુસૈન બોલ્ટ,  જમૈકાના ટૂંકી દોડવીર અને ત્રણવાર ઓલમ્પિક્સ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા
 ૧૯૯૧ – ધ્યાની દવે, ચેસની રમતના ભારતીય ખેલાડી

અવસાન 
 ૧૯૪૮ – શોએબુલ્લાહ – ક્રાંતિકારી પત્રકાર (જ. ૧૯૨૦)
 ૨૦૦૬ – ઉસ્તાદ બિસ્મિલ્લાહ ખાન, ભારતીય સંગીતકાર,શરણાઇ વાદક (જ. ૧૯૧૬)
 ૧૯૧૭ - વિનુ માંકડ, ભારતીય ક્રિકેટ ખેલાડી
 ૧૯૭૪ – કિરપાલ સિંહ, ભારતીય આધ્યાત્મિક ગુરૂ (જ. ૧૮૯૪)
 ૧૯૭૮ – વિનુ માંકડ, ભારતીય ક્રિકેટર (જ. ૧૯૧૭)
 ૧૯૮૧ – કાકાસાહેબ કાલેલકર, ગુજરાતી સાહિત્યકાર, નિબંધકાર અને પ્રવાસલેખક (જ.૧૮૮૫)
 ૧૯૯૫ – સુબ્રમણ્યન ચંદ્રશેખર,  ભારતીય મૂળના અમેરિકન તારક ભૌતિકશાસ્ત્રી (જ. ૧૯૧૦)
 ૨૦૦૬ – બિસ્મિલ્લાહ ખાન, ભારત રત્ન પુરસ્કાર વિજેતા ભારતીય સંગીતકાર (જ. ૧૯૧૬)

તહેવારો અને ઉજવણીઓ 
 વિશ્વ વરિષ્ઠ નાગરિક દિવસ (World Senior Citizen's Day)

બાહ્ય કડીઓ 
 બી.બી.સી.(BBC): આજનો દિવસ

ઓગસ્ટ
ચૈત્ર સુદ ૭ ને ગુજરાતી માં ચૈત્ર સુદ સાતમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના છઠ્ઠા મહિનાનો સાતમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના પ્રથમ મહિનાનો સાતમો દિવસ છે.

તહેવારો અને ઉજવણીઓ
 કામલી ગામમાં સેંકડો વર્ષોથી ભાતિગળ વિધિથી શુકનનો મેળો ઉજવવાની પરંપરા ચાલી આવે છે.

મહત્વની ઘટનાઓ

જન્મ

અવસાન

સંદર્ભ

પંચાંગ
સમય
ભદેલી દેસાઈ પાટી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં સૌથી છેલ્લા આવતા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલસાડ તાલુકાનું ગામ છે. ભદેલી દેસાઈ પાટી ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.

ભારત દેશના ભૂતપૂર્વ વડાપ્રધાન મોરારજી દેસાઈ આ ગામના વતની હતા. 

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ તાલુકો
વેડછા (તા.ડેડીયાપાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા ડેડીયાપાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. વેડછા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો (જંગલમાંથી પ્રાપ્ત થતી ઈમારતી લાકડા સિવાયની ખોરાક તરીકે વાપરી શકાય તેવી તેમ જ વેચાણ કરી પૈસા મેળવી શકાય તેવી વસ્તુઓ) એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

ડેડીયાપાડા તાલુકો
લીમડીયા (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. લીમડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ફતેપુરા તાલુકો
જસુણી (તા. સંજેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંજેલી તાલુકાનું ગામ છે. જસુણી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.  ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

સંજેલી તાલુકો
કરજણ તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના વડોદરા જિલ્લાનો મહત્વનો તાલુકો છે. કરજણ આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.

કરજણ તાલુકામાં આવેલાં ગામો
આ તાલુકામાં ૯૪ ગામોનો સમાવેશ થાય છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 કરજણ તાલુકા પંચાયત

વડોદરા જિલ્લો
ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
ગુંદી (તા. પાવી જેતપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પાવી જેતપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગુંદી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્ય વસ્તી આદિવાસીઓની છે.

પાવી જેતપુર તાલુકો
રાજપુર (તા. ધોળકા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધોળકા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. રાજપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ

ધોળકા તાલુકો
ચોબારી (તા. ચોટીલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચોટીલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચોબારી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઇતિહાસ 
ચોબારી એ પૂર્વ કાઠિવાડ એજન્સીના ઝાલાવાડ પ્રાંતનો  સ્વતંત્ર તાલુકો હતો. તે ભીમોરાના ખાચર (અટકના)  કાઠીઓના શાસન હેઠળ હતું. ગાદીના વારસ વગર શાસક મૃત્યુ પામતા તે ભીમોરા હેઠળ આવ્યું હતું અને ચોટીલા થાણામાં આવતું હતું. ચોબારીના છેલ્લા ગરાસિયાઓ ઓઘડ અને જુઠા ખાચર હતા.

વસ્તી 
ઇ.સ. ૧૯૦૧માં ગામની વસ્તી ૨૮૬ હતી અને આવક ૪૫૫૬ રૂપિયા હતી (૧૯૦૩-૪, લગભગ બધી જ આવક મહેસુલમાંથી) જેમાંથી બ્રિટિશરો અને સુખડી રાજ્યને ૧૯૯ રૂપિયાનો કર ચૂકવાતો હતો. ૧૮૭૨ અને ૧૮૮૧માં વસ્તી અનુક્રમે ૨૯૬ અને ૨૬૦ વ્યક્તિઓની હતી.

જોવાલાયક સ્થળો 
આ ગામમાં લોકમુખે ઓળખાતી પંચમુખી વાવ આવેલી છે. જો કે આ વાવ જોતાં એને ચાર મુખ જ છે. એટલે કે એમાં નીચે ઉતરવા માટે ચાર રસ્તા (ચોબારી)  જ છે. અહીં ભાદરવા વદ ૬ના રોજ મેળો ભરાય છે. અહીં તળાવના કાંઠે એક મંદિર તેમજ અન્ય એક વાવ પણ આવેલી છે. આ વાવ  (S-GJ-203) અને તળાવ (S-GJ-204) રાજ્ય સંરક્ષિત સ્મારકો છે.

સંદર્ભ 

 Imperial Gazetteer on DSAL - Kathiawar

 આ લેખ હવે પબ્લિક ડોમેનમાં રહેલા પ્રકાશન  માંથી લખાણ ધરાવે છે.

ચોટીલા તાલુકો
માણપરા (તા. કલ્યાણપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  કલ્યાણપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માણપરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

કલ્યાણપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
રાણા સાંગા (રાણા સંગ્રામ સિંહ) (રાજ્યકાળ ૧૫૦૯-૧૫૨૭) ઉદયપુર ખાતે સિસોદિયા વંશના રાજા હતા.

રાણા સાંગાનું પૂર્ણ નામ મહારાણા સંગ્રામસિંહ હતું. રાણા સાંગા દ્વારા મેવાડ પર ઈ. સ. ૧૫૦૯ થી ઈ. સ. ૧૫૨૭ સુધી શાસન કર્યું હતું, જે આજે ભારત દેશના રાજસ્થાન રાજ્યના રણપ્રદેશમાં આવેલ છે. રાણા સાંગા સિસોદિયા (સુર્યવંશી રાજપૂત) હતા. રાણા સાંગાએ વિદેશી આક્રમણકારો સામે તમામ રાજપૂતોને એકજૂથ કર્યા હતા. રાણા સાંગા ખરેખર એક બહાદુર યોદ્ધા અને શાસક હતા, જે તેમની બહાદુરી અને ઉદારતા માટે પ્રખ્યાત થયા હતા. એક વિશ્વાસઘાતીને કારણે તેઓ બાબર સામે યુદ્ધમાં  હાર્યા હતા, પરંતુ તેમણે પોતાના શૌર્યથી અન્યને પ્રોત્સાહિત કર્યા હતા.

રાણા રણમલ પછી સને ૧૫૦૯ના વર્ષમાં રાણા સાંગા મેવાડના અનુગામી બન્યા હતા. તેમણે  દિલ્હી, ગુજરાત અને માળવા, મુઘલ સમ્રાટોના હુમલાથી પોતાના રાજ્યની બહાદુરીપૂર્વક રક્ષા કરી હતી. તે સમયે તેઓ સૌથી શક્તિશાળી હિન્દુ રાજા હતા.

એના શાસનકાળ દરમ્યાન મેવાડ તેની સમૃદ્ધિના સૌથી વધુ ઊંચા શિખર પર હતું. એક આદર્શ રાજાની જેમ તેમણે રાજ્યને સુરક્ષિત રાખી અને પ્રગતિ કરી હતી.

રાણા સાંગા અદમ્ય સાહસી (અજેય આત્મા) હતા. એક હાથ, એક આંખ ગુમાવી અને અસંખ્ય જખ્મો હોવા છતાં તેમણે વીરતા ગુમાવી ન હતી, સુલતાન મોહમ્મદ શાસક માંડુને યુદ્ધમાં હરાવ્યા અને બંદી બનાવ્યા પછી તેને તેનું રાજ્ય ફરી ઉદારતાપૂર્વક પાછું સોંપ્યું હતું, તે તેમની બહાદુરી દર્શાવે છે.

બાહ્ય કડીઓ 
 રાણા સાંગા
રાજસ્થાનનો ઇતિહાસ
યોગ્યકર્તા (જાવા ભાષા: ꦔꦪꦺꦴꦒꦾꦏꦂꦠ) એ ઈંડોનેશિયાના યોગ્યકર્તા પ્રાંતનું પાટનગર છે. આ શહેરને જાવાનું સાંસ્કૃતિક ઈંડોનેશિયાનું શૈક્ષણિક કેન્દ્ર માનવામાં આવે છે. લગભગ ૨૧૬૦ ચો. કિમી.માં ફેલાયેલા આ શહેરની અંદાજિત વસ્તી ૪૦ લાખ થી પણ વધુ લોકોની છે.

ઈંડોનેશિયન રાષ્ટ્રિય ક્રાંતિ ચળવળના સમયમાં ૧૯૪૬ થી ૧૯૪૮ દરમિયાન આ શહેર ઈંડોનેશિયાની રાજધાની રહ્યું છે. આ શહેર યોગ્યકર્તા સલ્તનતની રાજધાની પણ છે, હાલ અહીંના સૂલ્તાન હમેન્ગકુબુવોનો દસમા છે. ૦.૮૩૭ની સાથે, યોગ્યકર્તા ઈંડોનેશિયાના સૌથી વધુ માનવ વિકાસ આંક ધરાવતા શહેરોમાંનું એક છે, આ શહેરને 'વિકસિત' નો દરજ્જો આપવામાં આવ્યો છે. અહીંના ૮૩% જેટલા લોકો ઇસ્લામ ધર્મને અનુસરે છે, આ સિવાય ખ્રિસ્તી, બોદ્ધ અને હિન્દુ ધર્મના અનુયાયીઓ વસે છે.

છબીઓ 

ઇન્ડોનેશિયા
હિંડોરાણા (તા. રાજુલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા રાજુલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હિંડોરાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, માછીમારી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

રાજુલા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
પુરા (તા.કરજણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા કરજણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કરજણ તાલુકો
સાદરપુર (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સાદરપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ડીસા તાલુકો
ઓરિયો ટીંબો એ ભાવનગર જિલ્લા, ગુજરાતમાં આવેલું સિંધુ ખીણની સંસ્કૃતિનું સ્થળ છે. આ સ્થળ ૪ હેક્ટર્સમાં ફેલાયેલું છે અને રોઝડી, જે પણ સિંધુ ખીણની સંસ્કૃતિનું સ્થળ છે, ત્યાંથી ૭૦ કિમી દૂર આવેલું છે.

ખોદકામ 
આ સ્થળનું ખોદકામ ગુજરાત રાજ્યના પુરાતત્વ વિભાગ અને યુનિવર્સિટી ઓફ પેન્સિલવાનિયાના યુનિવર્સિટી સંગ્રહાલય દ્વારા હાથ ધરવામાં આવ્યું હતું.

જૈવિકપુરાતત્વ સંશોધનો 
હડપ્પીય કાળના સ્થળમાં શરૂઆતી ખેતીકામના પુરાવાઓ મળ્યા છે. ઓરિયો ટીંબોમાં મોટા પ્રમાણમાં જૈવિકપુરાતત્વ સંશોધન કરવામાં આવ્યું છે અને સીતા નારાયણ રેડ્ડીએ આ સ્થળમાં ખેતી પ્રવૃત્તિઓની સારી એવી વિગતો એકઠી કરી છે. અહીં રાગીના વાવેતરના પુરાવા મળ્યા છે.

પુરાવાઓ 
આ સ્થળ પર માઇક્રોલિથ (એક જાતનો પથ્થર) અને સિરામિક (ઓછા પ્રમાણમાં)ના સાધનો અને લાલ માટીના વાસણો મળ્યા છે (જે આ વિસ્તારના શહેરી યુગના પછીના કાળ માટે મહત્વના છે). ગ્રેગોરી પોશ્હેલ કહે છે કે "ઓરિયો ટીંબો એ કેટલાક માઇક્રોલિથ માટે રેડિયો કાર્બન રજૂ કરે છે (રિસમેન અને ચિતલવાલા ૧૯૯૦) જે દર્શાવે છે કે, આ ત્રીજા મિલેનિયમ કાળના, કદાચ ઇસ પૂર્વે ૩૭૦૦ના હોઇ શકે છે." અને આ વિસ્તારમાં લોથલ સમયમાં શિકારી પ્રકારના લોકો હોઇ શકે છે.

આ પણ જુઓ 
 દેશલપર
 બાબરકોટ

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 ઓરિયો ટીંબોની સાથે હડપ્પીય સ્થળોનું સ્થાન

ભાવનગર જિલ્લો
સિંધુ સંસ્કૃતિનાં સ્થળો
સોનાસણ (તા. ભિલોડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સોનાસણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભિલોડા તાલુકો
જલાઇ (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જલાઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ફતેપુરા તાલુકો
દહીયપ (તા. કપડવંજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા તથા પહેલાંના સમયમાં વ્યાપારીક તેમજ લશ્કરી મહત્વ ધરાવતા એવા  કપડવંજ તાલુકાનું એક  ગામ છે. દહીયપ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં, તમાકુ તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કપડવંજ તાલુકો
જોધપુર ઝાલા (તા. ટંકારા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ટંકારા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જોધપુર ઝાલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ટંકારા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
રાઠવા આદિવાસીઓ મૂળ અલીરાજપુર જિલ્લાના ભીલ આદિવાસીઓના છે, આ લોકો અલીરાજપુરથી જ ગુજરાત પ્રદેશમાં ગયા છે. છોટા ઉદેપુરમાં રાઠવા આદિવાસીઓની વધુ વસ્તી છે અને આ શહેરના છેલ્લા રાઠવા રાજા કાલિયા ભીલ હતા, જે ઇ.સ. ૧૪૮૪માં માર્યા ગયા હતા.

સંગ્રહાલય

સંદર્ભ
ઢેંકવા (તા. મેઘરજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઢેંકવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મેઘરજ તાલુકો
પ્રેમાનંદ સુવર્ણચંદ્રક એ એક સાહિત્યિક સન્માન છે, જે દર બે વર્ષે, જોકે કેટલીકવાર વાર્ષિક ધોરણે, ગુજરાતી લેખનમાં શ્રેષ્ઠતાને માન્યતા આપવા અને પ્રોત્સાહન આપવા માટે પ્રસ્થાપિત ગુજરાતી લેખકને આપવામાં આવે છે. 

ગુજરાતી કવિ પ્રેમાનંદ ભટ્ટની યાદમાં તેમના નામ સાથે જોડાયેલી સાહિત્યની એક સંસ્થા ‘પ્રેમાનંદ સાહિત્ય ભવન’ દ્વારા આપવામાં આવે છે. ૧૯૧૬માં વડોદરા સાહિત્ય સભા તરીકે સ્થાપના થઈ હતી, ૧૯૪૪માં તેનું નામ પ્રેમાનંદ સાહિત્ય ભવન રાખવામાં આવ્યું. સંસ્થા દ્વારા ૧૯૮૩માં આ પદકની શરૂઆત કરવામાં આવી હતી.

પુરસ્કાર વિજેતાઓ

સંદર્ભ 

ગુજરાતના પુરસ્કારો
માંગરોલ (તા.નાંદોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના પૂર્વપટ્ટીમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નાંદોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. માંગરોલ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. 

નાંદોદ તાલુકો
વજ્રેશ્વરી મંદિર ભારત દેશના મહારાષ્ટ્ર રાજ્યમાં આવેલું છે. મુંબઈથી ૭૫ કિમી દૂર સ્થિત વજ્રેશ્વરી નામની જગ્યાએ બનેલું આ એક હિન્દુ મંદિર છે. આ મંદિર વજ્રેશ્વરી દેવીને સમર્પિત છે.

બાહ્ય કડીઓ 

  વજ્રેશ્વરી દેવી મંદિર સ્લાઈડશો (યુ ટ્યુબ પર, ડે એલેકઝન્ડર દ્વારા)
   વજ્રેશ્વરી દેવી મંદિર, મુંબઈ

જોવાલાયક સ્થળો
મહારાષ્ટ્ર
નવચેતન (તા. મહેમદાવાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મહેમદાવાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવચેતન ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહેમદાવાદ તાલુકો
ટોટોપારા એ એક પર્વતીય ક્ષેત્રમાં આવેલું નાનકડું ગામ છે. આ ગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યના નવનિર્મિત એવા અલિપુરદુઆર જિલ્લામાં ભૂતાન તરફની સરહદે ૮૯° ૨૦' પૂ અક્ષાંશ અને ૨૬° ૫૦' ઉ રેખાંશ પર આવેલું છે. 

આ ગામ ખાતે ટોટો આદિવાસીઓ વસવાટ કરતા હોઈ વિશ્વભરમાં જાણીતું બન્યું છે. આ ગામ મદારીહાટ ગામ, કે જે પ્રસિદ્ધ એવા જલ્દાપારા રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાનનું પ્રવેશદ્વાર ગણાય છે, ત્યાંથી ૨૨ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલું છે.

વહિવટી દૃષ્ટિએ આ ગામ મદારીહાટ પોલીસ મથકના તાબા હેઠળ આવે છે. આ ગામની ઉત્તર દિશામાં ભૂતાન સરહદ, પૂર્વ દિશામાં તોરસા નદી (Torsa River) આવેલ છે, જ્યારે દક્ષિણ-પશ્ચિમ દિશામાં તીતી નદી (Titi river) તેમ જ તીતી સંરક્ષિત વન (Titi reserve forest) આવેલ છે, જે હાઉરી નદીને કારણે વિભાજિત થાય છે.

આ ગામની સાથી નજીકમાં દક્ષિણ દિશામાં ૫ (પાંચ) કિલોમીટર જેટલા અંતરે બલાલગુરી ગામ આવેલું છે. રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ નં. ૩૧ પર આવેલા હન્તાપારા ગામ થી સાંકડા મોટરમાર્ગ દ્વારા ટોટોપારા જઈ શકાય છે. આ ગામ આશરે ૮.૦૮ ચોરસકિલોમીટર જેટલો વિસ્તાર ધરાવે છે.

ઈ. સ. ૧૯૯૦ના વર્ષમાં અહીં પ્રાથમિક શાળા શરૂ કરવામાં આવી હતી અને ઈ. સ. ૧૯૯૫ના વર્ષમાં છાત્રાલયની સુવિધા સાથે માધ્યમિક શાળા શરૂ કરવામાં આવી છે. આ ઉપરાંત અહીં પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્રની સવલત પણ પ્રાપ્ય છે.

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ 
 દુઆર ખાતે વસવાટ કરતા લોકો (People of Dooars) 
 ટોટોપારા ખાતે મિશનરી શાળા (Brooklyn Mission school) 
 ટોટો આદિવાસીઓ પર મિશનરીની અસરો (Missionary impact on the Toto tribals) 

પશ્ચિમ બંગાળ
આદિવાસી સંસ્કૃતિ
અક્કલકુવા તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના નંદરબાર જિલ્લાનો એક તાલુકો છે. અક્કલકુવા તાલુકાનું વહીવટી મુખ્ય મથક અક્કલકુવા (મહારાષ્ટ્ર) ખાતે આવેલું છે.

આ તાલુકાના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.

નંદરબાર જિલ્લો
ઘોડબર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંગરોળ તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. ઘોડબર ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, જુવાર, તુવર, કપાસ   તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

સુરત જિલ્લો
માંગરોળ તાલુકો
લુધિયાણા જિલ્લો ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા ઉતર ભાગમાં આવેલા તથા પાંચ નદીઓને કારણે ઉત્તમ ખેતી કરવા માટે પ્રખ્યાત એવા પંજાબ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૨૨ (બાવીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. લુધિયાણા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક લુધિયાણા નગરમાં આવેલું છે.

પંજાબ
રામપુરા પાંસવાળ (તા. ધાનેરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધાનેરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રામપુરા પાંસવાળ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ધાનેરા તાલુકો
સોઢી (તા. ધોલેરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધોલેરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. સોઢી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં,  જીરું , કપાસ, દિવેલી  રાઈના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભાલ વિસ્તાર
[[File:Zea mays 'Ottofile giallo Tortonese' MHNT.BOT.2015.34.1.jpg|thumb|''Zea mays 'Ottofile giallo Tortonese]]મકાઈ''' (અંગ્રેજી: Maize કે Corn) એક મુખ્ય ખાદ્ય કૃષિ પાક છે, જે જાડાં અનાજ(ધાન્ય)ની શ્રેણીમાં આવે છે. મકાઈને સામાન્ય રીતે દાણા સૂકવીને તેનો લોટ દળી રોટલા બનાવી ખવાય છે. આ ઉપરાંત મકાઈના ડોડાને શેકી અથવા બાફીને ખાવાની રીત પણ ખૂબ પ્રચલિત છે. અમેરિકામાં પાયોનિયર ટાઈમ્સ નામે ઓળખાતા ગાળામાં મકાઈના લોટના બનેલા રોટલા અને બ્રેડ લોકોના રોજિંદા ખોરાકનો ભાગ હતા. આજે અમેરિકા જેવા વિકસિત દેશો મોટા પ્રમાણમાં થતા માંસાહાર માટે ઉછેરાતાં પ્રાણીઓ(જેમકે ડુક્કર)ના ખોરાક માટે મકાઈનો પણ ઉપયોગ કરે છે.

મકાઈના ઉત્પાદન માટે જરૂરી ભૌગોલિક પરિસ્થિતિ

મકાઈના ઉત્પાદનનું વિશ્વ વિતરણ 

 સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા
 ચીન
 બ્રાઝિલ
 મેક્સિકો
 ભારત

સંદર્ભો

આ પણ જુઓ 

 રવિ પાક
 ખરીફ પાક
 ઊનાળુ પાક

ખેતી
અનાજ
ધાન્ય
આહાર
ખોરાક
વાડી એટલે ખેતી કરવા માટેની જમીન કે જ્યાં કુવો અથવા સિંચાઈ માટેની વ્યવસ્થા હોય. મોટે ભાગે વાડીમાં શાકભાજી તથા ફળાઉ ઝાડ ઉછેરવામાં આવે છે.

જોકે વર્તમાન સમયમાં લગ્ન કે મોટા સમારંભ યોજવા માટે સગવડયુક્ત વિશાળ મકાન હોય છે, તેને પણ વાડી (લગ્નની વાડી) કહેવાય છે.

આ પણ જુઓ 
 ખેતર

ખેતી