Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
બુદ્ધિસાગરસુરિ (૧૮૭૪-૧૯૨૫) જૈન સન્યાસી, દાર્શનિક અને બ્રિટીશ ભારતના લેખક હતા. હિંદુ કુટુંબમાં જન્મેલા, તે જૈન સાધુ દ્વારા પ્રભાવિત હતા અને પાછળથી તેને સંન્યાસની શરૂઆત કરવામાં આવી હતી, અને બાદમાં આચાર્યની પદવી તરીકે ઉન્નતિ આપવામાં આવી હતી. તેમણે સો કરતા વધારે પુસ્તકો લખ્યા.

બુદ્ધિસાગરસુરીનો જન્મ ઉત્તર ગુજરાતના વિજાપુર ખાતે ૧૮૭૪માં શિવાભાઇ અને અંબાબેનના હિંદુ પરિવારમાં બેચરદાસ પટેલનો નામે થયો હતો. તેમણે છઠ્ઠા ધોરણ સુધી અભ્યાસ કર્યો. તેમણે જૈન સાધુ મુનિ રવિસાગરને મળ્યા અને તેમના શિષ્ય બન્યા. તેમણે મહેસાણામાં  ધાર્મિક અધ્યયનની શાળા, યશોવિજયજી જૈન સંસ્કૃત પાઠશાળામાં અભ્યાસ કર્યો. તેમણે આજોલમાં ધાર્મિક ગુરુની નોકરી લીધી. ૧૮૯૮માં રવિસાગરના અવસાન પછી, તેમની આધ્યાત્મિક શોધ તીવ્ર બની. રવિસાગરના શિષ્ય, સુખસાગરે તેમને ૧૯૦૧માં જૈન સાધુ તરીકે દીક્ષા આપી હતી. તેમનું નવું નામ મુનિ બુદ્ધિસાગર અપાયું. તેમને યોગ-નિષ્ઠાના  અનૌપચારિક બિરુદથી નવાજવામાં આવ્યા, જેનો શાબ્દિક અર્થ "યોગમાં મક્કમ" થાય. ૧૯૧૪ માં માણસામાં  તેમને આચાર્યની પદવી અપાઇ .    તેમણે ૧૯૧૭માં મહુડી જૈન મંદિરની સ્થાપના કરી.  તેમને વડોદરા, ઇડર અને પેથાપુરના રાજવીઓએ ત્યાં ઉપદેશ આપવા આમંત્રણ આપ્યું હતું. ૧૯૨૫માં વિજાપુરમાં તેમનું અવસાન થયું. વિજાપુરમાં જૈન મંદિર અને એક સ્મારક મંદિર બનાવવામાં આવ્યું હતું જ્યાં બુદ્ધિસાગરસુરિના અંતિમ સંસ્કાર કરવામાં આવ્યા.

કાર્યો 

તેમણે સો(૧૦૦) કરતાં વધારે પુસ્તકો લખ્યા. તેમણે લગભગ ૨૦૦૦ કવિતાઓ લખી છે. તેમણે સાબરમતી નદી વિશે મોટી સંખ્યામાં કવિતાઓ લખી છે.  તેમનું પ્રથમ પુસ્તક 'જૈન ધર્મ ખ્રિસ્તી ધર્મનો મુકાબ્લો'  હતું, જેમાં જૈન ધર્મ અને ખ્રિસ્તી ધર્મની વચ્ચેની તુલના છે. તેમણે ગુજરાતમાં ખ્રિસ્તી ધર્મ અને તેની મિશનરી પ્રવૃત્તિઓની ટીકા કરી હતી. 

તે સમયે તે મૂર્તિપૂજાને લગતી અનેક ચર્ચાઓમાં સામેલ થયા હતા. તેમણે તેનો બચાવ કર્યો અને જૈન સુત્રોમાં  મૂર્તિપૂજા (જૈન ધર્મગ્રંથોમાં મૂર્તિપૂજા) પુસ્તિકાની રચના કરી. તેમણે  મૂર્તિઓને(ચિહ્નો) પ્રેમ અને ભક્તિનું એક સ્વરૂપ ગણાવ્યું.

પસંદ કરેલી કૃતિઓ 

 સમાધિ શતક, ધ્યાન પર સો શ્લોક
 યોગ દીપક, યોગ અંગે માર્ગદર્શિકા
 ધ્યાન વિચાર, ધ્યાન પરનું પુસ્તક
 અધ્યાત્મ શાંતિ, આધ્યાત્મિક શાંતિ પરની કૃતિ
 કર્મયોગ, કર્મનો સિદ્ધાંત
 અધ્યાત્મ ગીતા
 આત્મા શક્તિ પ્રકાશ
 આત્મા દર્શન
 શુદ્ધોપયોગ
 સમ્ય શતક
 શિષ્યોપનિષદ
 આત્મના શસન
 આનંદઘન પદ ભાવાર્થ સંગ્રહ, જૈન રહસ્યમય કવિ આનંદઘનના સ્તોત્રોનો સંગ્રહ અને તેનો અર્થ
 શ્રીમદ્ દેવચંદ્રજી, દેવચંદ્રનું જીવનચરિત્ર
 કુમારપાલા ચરિત્ર, ચૌલુક્ય શાસક કુમારપાળનું જીવનચરિત્ર
 યશોવિજય ચરિત્ર, યશોવિજયનું જીવનચરિત્ર
 અધ્યાત્મ ભજન સંગ્રહ ૧–૧૪, ગીતોનો સંગ્રહ

સંદર્ભ 

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
શ્વેતાંબર જૈન સાધુઓ
૧૯૨૫માં મૃત્યુ
જૈન ધર્મ પ્રમાણે આત્મા એ અમર છે અને ક્યારેય મૃત્યુ પામતી નથી. જૈન સિદ્ધાંતો જેમાં વર્ણવેલ છે એવા તત્વઅર્થ સૂત્ર મુજબ, પુડગલનું કાર્ય જીવ માત્રને આનંદ, દુખ, જીવન અને મૃત્યુ આપવાનું છે.

મૃત્યુના પ્રકારો 
જૈન લખાણો મુજબ મૃત્યુના ૧૭ વિવિધ પ્રકારો હોય છે:
 અવિકિ-મરણ
 અવધિ-મરણ
 અત્યાનતિકા-મરણ
 વાસહર્તા-મરણ
 વલણ-મરણ
 અન્તહસલ્યા-મરણ
 તધાવા-મરણ
 બાલ-મરણ અથવા અકામ મરણ
 પંડિત-મરણ અથવા સકામ મરણ
 બાલપંડિતા-મરણ
 ચાડમાસ્થા-મરણ
 કેવાલિ-મરણ
 વૈહયશ-મરણ
 ગુડધપ્રિસ્થા-મરણ
 ભક્તપ્રત્યક્ષ-મરણ
 ઇન્ગિન્તા-મરણ
 પડોપગમન-મરણ

અકામ મરણ અને સકામ મરણ 
મૃત્યુના બધાં ૧૭ પ્રકારોમાં બે મહત્વના ગણાય છે:

અકામ મરણ એ એ પ્રકારનું મૃત્યુ છે જેમાં જીવને જીવનનું બંધન છે અને મૃત્યુ પામવા માંગતું નથી પણ જીવન પૂર્ણ થતા મૃત્યુ પામે છે. એટલે કે, જીવ મદદ વગર મૃત્યુ પામે છે અને એ તેના હાથમાં નથી. જૈન ધર્મ પ્રમાણે આ વ્યક્તિ મોટાભાગે એ છે કે જે પુન:જન્મ, બીજી દુનિયા કે આત્માની મુક્તિના ખ્યાલો ધરાવતી નથી.

સકામ મરણ એ એવા પ્રકારનું મૃત્યુ છે જ્યાં વ્યક્તિ મૃત્યુથી ડરતી નથી નથી તે ઇચ્છાથી અને આરામથી સ્વિકારે છે. તેઓ જાણે છે કે મૃત્યુને ટાળી શકાતું નથી અને એ નૈસર્ગિક ક્રિયા છે. સકામ મરણ વધુમાં ચાર ભાગમાં વહેંચવામાં આવે છે. જેમાં સમાધિ મરણ, અનશન, સંથારો અને સાલલેખનાનો સમાવેશ થાય છે.

નોંધ

સંદર્ભ

પુસ્તકો 
 Cort, John E. Jains in the World: Religious Values and Ideology in India. Oxford: Oxford University Press, 2000.
 Laidlaw, James. Riches and Renunciation: Religion, Economy, and Society among the Jains. Oxford: Clarendon Press, 1995.
 Shah, Natubhai. Jainism: The World of Conquerors. 2 vols. Brighton: Sussex Academic Press, 1998.

જૈન ધર્મ
ઘોડાલી (તા. મહેમદાવાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક તથા મોગલકાળમાં મહેમુદાબાદ તરીકે ઐતિહાસિક મહત્વ ધરાવતા એવા  મહેમદાવાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઘોડાલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહેમદાવાદ તાલુકો
હરીપુરા (તા. ખંભાત) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ખંભાત તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હરીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

ખંભાત તાલુકો
ચરોતર
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

અંજાર તાલુકો
કોલીખડા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોલીખડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.

પોરબંદર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
બાતુ ગુફાઓ મલેશિયા દેશના ગોમ્બેક જિલ્લામાં આવેલ એક ધાર્મિક સ્થળ છે. અહીં ચૂનાના પથ્થરોની ટેકરીઓ આવેલી છે, જેમાં કોતરકામ કરી ગુફાઓ બનાવવામાં આવી છે. આ સ્થળ પહાડીઓમાં મલેશિયાની રાજધાનીના શહેર કુઆલાલમ્પુર થી ૧૩ કિલોમીટર (૮ માઈલ) દૂર આવેલ છે. અહીંની પહાડીઓમાંથી વહેતી બાતુ નદી પરથી આ સ્થળનું નામ પડ્યું છે. આ ગુફા મંદિરો ભારત દેશની બહાર આવેલાં હિંદુ ધર્મનાં પવિત્ર સ્થળો પૈકીનું પ્રસિદ્ધ ધાર્મિક સ્થળ છે, વિશેષ રુપે દક્ષિણ ભારતીય તમિલ લોકો માટે તેનું મહત્વ વધુ છે. આ ગુફાઓમાં મુખ્ય મંદિર શિવ અને પાર્વતીના પુત્ર  કાર્તિકેયને સમર્પિત છે, જે અહીં મુરુગન સ્વામી તરીકે ઓળખાય છે. આ સ્થળ મલેશિયામાં વસવાટ કરતા હિંદુ ધર્મના લોકો દ્વારા મનાવવામાં આવતા થાઈપુસમ તહેવારનું મુખ્ય કેંદ્ર છે.

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ 
 "Batu Caves now on world map for Hindu pilgrims" . The Star (Kuala Lumpur). 23 November 2006.
 Batu Caves Famous Murugan Temple outside India, Hindu Devotional Blog.
 Murugan.org - Batu Caves
 Batu Caves Thaipusam Official Page
 Thaipusam at Batu Caves, Malaysia
 Cave fauna 
 Rock Climbing in Batu Caves
 Thaipusam at Penang, Malaysia

ધાર્મિક સ્થળો
વેજાગામ એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  રાજકોટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે.

આ ગામમાં આંગણવાડી, પંચાયતઘર તેમજ પ્રાથમિક શાળા જેવી સુવિધાઓ આવેલી છે. આ ગામમાં ખેતી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. ઘઉં, ડાંગર, બાજરો, કપાસ, જીરૂ, મગફળી અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

રાજકોટ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
કુકડા (તા. મુળી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મુળી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કુકડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

મુળી તાલુકો
શૌર્ય સ્મારક (યુદ્ધ સ્મારક) એ ભારત દેશના મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યના ભોપાલ શહેર ખાતે આવેલ એક સ્મારક છે. તેનું ઉદ્‌ઘાટન ભારતના વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી દ્વારા ૧૪ ઓક્ટોબર ૨૦૧૬ના દિવસે કરવામાં આવ્યું હતું. પર્યટનની દૃષ્ટિએ હવે તે ભોપાલનું જ નહીં, પરંતુ ભારતનું એક મહત્વનું સ્થળ બની ગયું છે.

સમય 
 બપોરના ૧૨:૦૦ થી સાંજે ૦૭:૦૦ (બુધવારે રજા)

ચિત્ર-દર્શન

બાહ્ય કડીઓ 
 આવું છે ભોપાલમાં બનેલ શૌર્ય સ્મારક, પીએમ આજે કરશે ઉદ્‌ઘાટન
 પીએમ મોદીએ 'શૌર્ય સ્મારક'નું ઉદ્‌ઘાટન કર્યું, જણાવ્યું હતું કે-સેના બોલતી નથી પરાક્રમ કરે છે.
 ધ ટાઇમ્સ ઓફ ઇન્ડિયા
  ભોપાલ ખાતે ૧૪મી ઓક્ટોબરે 'શૌર્ય સ્મારક'નું પીએમ કરશે ઉદ્ઘાટન
 શૌર્ય સ્મારક:ભારતનું પ્રથમ યુદ્ધ સ્મારક

જોવાલાયક સ્થળો
મધ્ય પ્રદેશ
બાલુખેડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મોરવા (હડફ) તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બાલુખેડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. 

મોરવા (હડફ) તાલુકો
શાપર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે.

શાપર ગામનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે.

ભૂગોળ 
શાપર ગામ જામનગર જિલ્લાનાં મુખ્ય મથક જામનગરથી આશરેે ૨૩ કિમીનાં અંંતરે સસોઈ નદીનાં કાંઠે વસેલું છે. તેની પાસેેેથી રાજકોટ-જામનગર-વાડીનાર રાજ્ય ધોરીમાર્ગ ક્રમાંક ૨૫ પસાર થાય છે. પ્રસિદ્ધ યાત્રાધામ દ્વારકા શાપર ગામથી ૧૧૩ કિમીના અંતરે આવેલું છે. રિલાયન્સ રિફાઈનરી ગામથી ૮ કિલોમીટરનાં અંતરે આવેલી છે.

સગવડો 
ગામમાં કુમાર શાળા, કન્યા શાળા, પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. શાપરમાં પ્રાથમિક શાળાની સ્થાપના ઇ.સ. ૧૮૯૨માં થઇ હતી. ગામમાં હેલ્થ સબ સેન્ટર પણ આવેલું છે.

જામનગર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ગોપાલમિત્ર એ નેશનલ પ્રોજેક્ટ ફોર કેટલ એ‌ન્ડ બફેલો બ્રીડીંગ (NPCBB) અંતર્ગત રાજ્યના પશુપાલકોના ઘર આંગણે કૃત્રિમ બીજદાનની સેવાઓ પહોંચતી કરવાના હેતુ માટેના ખાનગી કાર્યકરો છે, જેમની પસંદગી ગુજરાત લાઈવસ્ટોક ડેવલપમેન્ટ બૉર્ડ, ગાંધીનગર દ્વારા કરવામાં આવે છે. પસંદ કરવામાં આવેલ ગોપાલમિત્રોને વર્ગખંડ તાલીમ અને પ્રાયોગીક તાલીમ પછી તેમને કૃત્રિમ બીજદાનના સાધનો આપવામાં આવે છે.

ત્યારબાદ કૃત્રિમ બીજદાન માટેના જરૂરી પત્રકો અને રજીસ્ટર ગોપાલમિત્રને આપવામાં આવે છે. દર મહિને લક્ષ્યાંક મુજબ ગોપાલમિત્રએ કાર્ય કરવાનું હોય છે અને તેની નિયત ફી ગુજ. લા. ડે. બોર્ડ, ગાંધીનગર ખાતે જમા કરાવવાની હોય છે. નિયમિત કામ કરનાર ગોપાલમિત્રના કે‌ન્દ્રને દર મહિને પ્રવાહી નાઈટ્રોજન, સીમેન ડોઝ અને જરૂરી સાધનો બોર્ડ દ્વારા પહોંચાડવામાં આવે છે.

ગુજ. લા. ડે. બોર્ડ દ્વારા રાજ્યના પશુપાલન હેઠળના વિશાળ વિસ્તારને જોતાં સરકારી સંસ્થાઓ દ્વારા સમગ્ર રાજ્યને કૃત્રિમ બીજદાન હેઠળ આવરી લેવું કઠીન છે. તેમાં પણ ટાંચી માળખાગત સવલતો તથા ખુબ ઓછો શિક્ષણ પ્રસાર ધરાવતા રાજ્યના છેવાડાના અને અંતરીયાળ પ્રદેશોમાં સંવર્ધન માટે બાંગરા સાંઢ/પાડા (સ્ક્રબ બુલ)નો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે, જેમનું જાતિય રોગ પરીક્ષણ કરાયેલુ ન હોવાથી જાતીય રોગ ફેલાવાનું જોખમ રહે છે. આ ઉપરાંત તેની ઉત્પાદકતા ઓછી હોવાથી જનીનીક અવમુલનનું જોખમ રહે છે. આ કારણથી આવા વિસ્તારોમાં ખાનગી કૃત્રિમ બીજદાન કે‌‌ન્દ્રો દ્વારા ઘરઆંગણે સંવર્ધનની સેવાઓ માટે ગુજ. લા. ડે. બોર્ડ તરફથી આવા ૭૦૦ જેટલા ગોપાલમિત્ર કે‌ન્દ્રની આખા ગુજરાત રાજ્યમાં સ્થાપના કરવામાં આવેલ છે..

સંદર્ભો 

પશુપાલન
સરકારી યોજનાઓ
કાલીબેલ (તા. સંતરામપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાલિબેલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંતરામપુર તાલુકો
સુદાસણા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાનાં સતલાસણા તાલુકામાં આવેલું મોટું ગામ છે.

ઇતિહાસ

મુળ દાંતા રજવાડા (ભવાનગઢ) થી વર્ષો પહેલાં છુટું પડેલું સુદાસણા સ્ટેટ ૨૪ ગામનું સ્ટેટ હતું. જેમાંનાં નવા સુદાસણા, ડાવોલ, જસપુર, નજોપુર, તાલેગઢ, મહમદપુર, તખ્ખતપુર, રાણપુર વિગેરે ઠાકોરસાહેબે પોતાના હસ્તક રાખી ૫ ગામ નજીકના ભાયાતોને વહીવટ અર્થે આપેલાં હતાં, જેમાં પિરોજપુરા, ખિલોડ, રીછડા, ઈશાકપુરા અને ચિકણા ગામોનો સમાવેશ થાય છે. આઝાદી પહેલાંના સમયમાં આ ગામ મહી કાંઠા એજન્સીમાં આવતું હતું.

સુદાસણા વસ્તીની દૃષ્ટિએ સતલાસણા તાલુકામાં બીજા ક્રમે આવે છે.

મોટે ભાગે પહાડીઓથી ઘેરાયેલું આ ગામ એક સમયે "નાની મારવાડ" તરીકે પ્રચલિત હતું. કારણ કે, મહદ્ અંશે રાજપૂતોની વસ્તી ધરાવતું આ ગામ રાજસ્થાન સાથેના સામાજીક સંબંધો ધરાવે છે. જેથી આજે પણ અહીં રાજસ્થાની રીત-રીવાજ જોવા મળે છે. બાજુમાં કેદારેશ્વર નામે ઐતિહાસિક મંદિર આવેલું છેે.

સંદર્ભો

સતલાસણા તાલુકો
રમણભાઈ મહીપતરામ નીલકંઠ ગુજરાતી ભાષાની ભદ્રંભદ્ર જેવી અમર હાસ્ય કૃતિના સર્જક અને અગ્રણી સમાજસેવક હતા. રમણલાલ નીલકંઠ હાસ્ય પારિતોષિક તેમના સન્માનમાં હાસ્યલેખકોને અપાય છે.

જીવન 
તેમનો જન્મ ૧૩ માર્ચ ૧૮૬૮ નાં રોજ અમદાવાદ ખાતે રૂપકુંવરબા અને મહીપતરામ નીલકંઠને ત્યાં થયો હતો. પ્રાથમિક તેમ જ માધ્યમિક શિક્ષણ અમદાવાદ ખાતે પૂર્ણ કર્યા બાદ, તેઓ પંદર વર્ષે મેટ્રિક પાસ કરી ગુજરાત કોલેજ, અમદાવાદ તથા એલ્ફિન્સ્ટન કોલેજ, મુંબઇમાં આગળ અભ્યાસ કર્યો હતો. ઇ.સ. ૧૮૮૭ના વર્ષમાં તેમણે બી.એ. ની પદવી મુંબઇ વિશ્વવિદ્યાલય ખાતે એલ.એલ.બી. સુધીની પદવી પણ પ્રાપ્ત કરી. તેમણે પ્રથમ હંસવદન સાથે લગ્ન કર્યા, પરંતુ નાની ઉંમરે મૃત્યુ થવાને કારણે તેમણે બીજાં લગ્ન જાણીતા સાહિત્યકાર વિદ્યાગૌરી સાથે ઇ.સ. ૧૮૮૭ના વર્ષમાં કર્યાં હતા.

૬ માર્ચ ૧૯૨૮ના રોજ અમદાવાદ ખાતે તેમનું અવસાન થયું હતું.

તેમની દિકરીઓ વિનોદિની નીલકંઠ અને સરોજિની નીલકંઠ પણ જાણીતાં સામાજિક કાર્યકર તેમ જ સાહિત્યકાર થયા હતા. બ્રિટિશ પ્રવાસ લેખક પિકો ઐયર તેમના પ્રપૌત્ર છે.

કારકિર્દી 
લેખક હોવાની સાથે સાથે, શરુઆતના વર્ષોમાં તેઓ સરકારી નોકરીમાં કારકુન તરીકે જોડાયા અને ત્યારબાદ શિરસ્તેદાર અને આગળ વધતા ગોધરા ખાતે જજ તરીકે સેવા બજાવી હતી. બ્રિટિશ સરકાર દ્વારા તેમને પહેલા રાય બહાદુર અને પછી સરનો ખિતાબ આપવામાં આવ્યો હતો. તેમણે અમદાવાદના મેયર તરીકે પણ ફરજ બજાવી હતી. ૧૯૨૩માં અમદાવાદ રેડ ક્રોસની સ્થાપના થયા પછી તેઓ તેના પ્રથમ સેક્રેટરી બન્યા હતા. ૧૯૨૬માં તેઓ ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદના પ્રમુખપદે રહ્યા હતા.

સર્જન 
તેમની પ્રધાન કૃતિઓમાં ભદ્રંભદ્ર, શોધમાં જેવી નવલકથાઓ, રાઈનો પર્વત નામે નાટક, વિદ્યાબેન સાથે હાસ્યમંદિર (૧૯૧૫) જેવા હળવા નિબંધો; વાક્યપૃથક્કૃતિ અને નિબંધ રચના (૧૯૦૩), વિવાહવિધિ (૧૮૮૯) જેવાં ઇતિહાસ-સંસ્કાર આલેખતાં પુ્સ્તકો, સરસ્વતીચંદ્રનું અવલોકન, હ્રદયવીણાનું અવલોકન જેવા વિવેચનો, વાર્તાઓ, કાવ્યો, હાસ્ય નિબંધો, ધર્મ અને સમાજ જેવા ચિંતન ગ્રંથો ગુજરાતી ભાષાને આપ્યા છે. કવિતા અને સાહિત્ય (૧૯૨૬) ચાર ગ્રંથોનો સંગ્રહ છે.

આ પણ જુઓ 
 ભદ્રંભદ્ર
 મહીપતરામ નીલકંઠ
 વિદ્યાગૌરી નીલકંઠ
 વિનોદિની નીલકંઠ
 સરોજીની મહેતા

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 

 ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ પર પરિચય

પૂરક વાચન 
 
 

સાહિત્યકાર
ગુજરાતી સાહિત્યકાર
મહેમદાવાદ તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ખેડા જિલ્લામાં આવેલો તાલુકો છે. મહેમદાવાદ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.

મહેમદાવાદ તાલુકાના ગામો

બાહ્ય કડીઓ 
 મહેમદાવાદ તાલુકા પંચાયતની વેબસાઇટ 

ખેડા જિલ્લો
ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
પાણેથા (તા.ઝઘડીયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝઘડીયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાણેથા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઝઘડીયા તાલુકો
રાણી અબ્બક્કા ચોવટા ૧૬મી સદીના ઉત્તરાર્ધમાં પોર્ટુગીઝો સામે લડનાર ઉલ્લાલની પ્રથમ તુલુવા રાણી હતાં. તેઓ ચોવટા રાજવંશના હતાં જેણે દરિયાકાંઠાના કર્ણાટક ( તુલુનાડુ ), ભારત પર શાસન કર્યું હતું. તેમની રાજધાની પુટ્ટીજ હતી. ઉલ્લાલ બંદર નગર તેમની સહાયક રાજધાની તરીકે સેવા આપતું હતું. પોર્ટુગીઝોએ ઉલ્લાલને કબજે કરવા માટેના ઘણા પ્રયત્નો કર્યા કારણ કે તે વ્યૂહાત્મક રીતે સ્થાન ધરાવતું હતું. પરંતુ અબ્બક્કાએ ચાર દાયકાઓ સુધી તેમના દરેક હુમલાને નિષ્ફળ બનાવ્યા. તેમણે પોર્ટુગીઝો સામે લડવા માટે કાલિકટના ઝામોરિન અને બિજાપુરના સુલતાન સાથે પણ એક સંગઠન બનાવ્યું. છેવટે પતિના દગાને લીધે તેઓ હારી ગયાં અને તેમને જેલમાં પુરવામાં આવ્યાં. છેવટે તેઓ જેલમાંથી પણ લડ્યાં અને લડતાં લડતાં મૃત્યુ પામ્યાં.

બહાદુરી માટે, તે અભય રાણી (નીડર રાણી) તરીકે જાણીતી થયાં. તેઓ વસાહતીવાદ સામે લડનાર સૌથી વહેલાં ભારતીયોમાંના એક હતાં અને કેટલીક વખત તેને 'ભારતની પ્રથમ મહિલા સ્વાતંત્ર્ય સેનાની' તરીકે પણ ગણવામાં આવે છે. કર્ણાટક રાજ્યમાં તેમને કિત્તુર ચેન્નમ્મા, કેલાડી ચેન્નમ્મા, ચેન્નાભૈરાદેવી, અને ઓનાકે ઓબવ્વા સાથે સૌથી મહત્વપૂર્ણ મહિલા યોદ્ધાઓ અને દેશભક્તો સાથે ઉજવવામાં આવે છે.

અંગત જીવન 
ચોવટાઓ માતૃસત્તામાં માનતા ધરાવતા હતા અને દિગંબર જૈન પ્રથાઓ અનુસાર અબ્બક્કાના કાકા તિરૂમલ રાયે રાણી અબ્બક્કા ચોવટાની ઉલ્લાલનાં રાણી તરીકે નિમણૂક કરી. તેમના કાકાએ તેમનું લગ્ન મૅંગ્લોરના બંગ રાજા લક્ષ્મણપ્પા સાથે કર્યું જેથી પોર્ટુગીઝોને ચિંતામાં મૂકી શકાય. પણ તે વધારે લાંબો સમય ટક્યું નહીં અને અબ્બક્કા પાછા ઉલ્લાલ ફર્યાં. છેવટે, અબ્બક્કાના પતિ પોર્ટુગીઝો સાથે મળી ગયા કે જેથી બદલો લઈ શકવામાં આવે.

સંદર્ભો 

સ્વાતંત્ર્ય સેનાની
નાનોદરા (તા. બાવળા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લાના  બાવળા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. નાનોદરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ

બાવળા તાલુકો
સંવત એટલે એક પસંંદ કરેલુ વર્ષ અને હાલમાં ચાલતા વર્ષ વચ્ચેનો ભેદ.

કલી સંવત
માહાભારત પ્રમાણે, મહાભારતના યુદ્ધનો અંત આવતા તેના પરીણામનુ ભયંંકર દ્રશ્ય ગાંંધારીને સહન ન થતા, ગાંધારી કૃષ્ણને શ્રાપ આપે છે કે કૃષ્ણના બધા દીકરા અને સગા આજથી ૩૬ વર્ષ પછી મોતને ભેટસે, અને કૃષ્ણનું પણ મૃત્યુ થશે. જે નીચે સંસ્કૃતમાં આ પ્રમાણે છે:

यस्मात्परस्परंध्नंतो ज्ञातयः कुरूपांडवा:।

उपेक्षितास्ते गोविंद तस्मात ज्ञातीन बधिष्यसि॥ 25.43

त्वमप्युपस्थिते वर्षे षटत्रिंशे मधुसुदन ।

हतज्ञातिर्हतामात्यो हतपुत्रोवनेचर: 25.44

कुत्सितेनाप्युपायेन निधनं समवाप्स्यसि ।

तवाप्येवं हतसुता निहत ज्ञातिबांधवा: 25.45

स्त्रियःपरितपिष्यंति यथैव भरतस्त्रिय:। 25.46

કૃષ્ણનું મૃત્યુ થતાં કળીયુગનો આરંંભ થાય છે. ઉપરનો શ્લોક સુચવે છે કે મહાભારતના યુદ્ધ અને કલીયુગની સરૂઆત સુધી ૩૬ વર્ષનો ભેદ છે. આર્યભટ્ટ, બ્રહ્મગુપ્ત,ભાસ્કરાચાર્ય,સુર્ય સિદ્ધાન્ત, નીલકંઠ સોમ્યાજી, માધવાચાર્ય જેવા અનેક ગણીતજ્ઞો, વિદ્વાનો અને ખગોળ શાસ્ત્રી અને પ્રમાણે કલીયુગનો આરંભ વિક્રમ સંવત પહેલા ૩૦૪૪ વર્ષ અને શક સંવત પહેલા ૩૧૭૯ વર્ષે થયો હતો. દાખલ તરીકે વિક્રમ સંવત ૨૦૭૪ ચાલતો હોય તો કલી સંવત મેળવા માટે વિક્રમ સંવત ૨૦૭૪ + ૩૦૪૪ = ૫૧૧૮ કલી સંવત કહેવાય. અર્થાત કળીયુગના ૫૧૧૮ વર્ષ થયા. વિક્રમ સંવત ૨૦૭૪ સુધી, એવી જ રીતે શક સંવતનું માનવુ. કલી સંવતનો ઉપયોગ પ્રાચીન શીલાલેખ અને પંચાગમાં થતો હતો. કળીયુગના આરંભ સમયે બધા ગ્રહો એક સાથે હતા, એવુ અવલોકન પ્રાચીન ભારતના અનેક સાહીત્યમાં મળે છે. અાધુનીક ગણીત અને ખગોળ શાસ્ત્રી પ્રમાણે આ અવલોકન સાચુ છે. આ અવલોકનની ઘણા પશ્ચિમી વિદ્વાનોએ પ્રસંશા કરી છે. આ સંવત ઇ.સ પ્રમાણે ઇ.સ. પૂર્વ ૩૧૦૨ થાય.

સપ્તઋષી સંવત

હર્ષ સંવત

વિક્રમ સંવત

શક સંવત

સંદર્ભ

સમય
પારડી (ઝાંખરી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લામાં આવેલા ઓલપાડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પારડી ગામમાં મુખ્યત્વે કોળી પટેલો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

સુરત જિલ્લો
ઓલપાડ તાલુકો
બોરજાઇ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝઘડીયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોરજાઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઝઘડીયા તાલુકો
ચીખલી (નેત્રંગ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગ અને દક્ષિણ ભાગને જોડતા ભરુચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નેત્રંગ તાલુકાનું એક  ગામ છે. ચીખલી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે.

આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.

નેત્રંગ તાલુકો
બામથીયા એ ગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા  જામજોધપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. બામથીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.

જામજોધપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
જેઠ વદ ૦)) કે જેઠ વદ ૧૫ ને ગુજરાતીમાં જેઠ વદ અમાસ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના આઠમા મહિનાનો ત્રીસમો અને છેલ્લો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના ત્રીજા મહિનાનો ત્રીસમો અને છેલ્લો દિવસ છે.

તહેવારો અને ઉજવણીઓ
 દર્શ અમાવાસ્યા

મહત્વની ઘટનાઓ

જન્મ

અવસાન

સંદર્ભ

પંચાંગ
સમય
ભાઉ દાજી લાડ (રામચંદ્ર વિઠ્ઠલ લાડ) (૧૮૨૨-૭૧) એ એક ભારતીય ફિઝિશિયન (દાક્તર), સંસ્કૃત વિદ્વાન અને એક પ્રાચીન વસ્તુઓના સંગ્રહક હતાં. ગૌડ સારસ્વત બ્રાહ્મણ સમુદાય માં ૧૮૨૨ માં જન્મેલા તેઓ અને પાછળથી મુંબઇ સ્થાયી થયાં.

તબીબી કારકિર્દી 
ભાઉની કારકીર્દિ નાના અકસ્માતોથી ઉત્પન્ન થતાં મહાન પરિણામોનું આશ્ચર્યજનક ઉદાહરણ છે. એક અંગ્રેજે ચેસ પર તેમની કુશળતાને ધ્યાનમાં લેતા તેમના પિતાને છોકરાને અંગ્રેજી શિક્ષણ આપવાની ખાતરી આપી. 

ભાઇ મુંબઇ ગયા અને એલ્ફિન્સ્ટન સંસ્થામાં તેમનું સ્કૂલનું શિક્ષણ પૂરું કર્યું. આ સમય દરમ્યાન તેમણે શિશુ હત્યા પર નિબંધ લખવા માટે ઇનામ જીત્યું, અને એલ્ફિન્સ્ટન સંસ્થામાં શિક્ષક તરીકે નિયુક્ત થયા. ત્યારબાદ તેમણે ગ્રાન્ટ મેડિકલ કોલેજમાં મેડિસિનનો અભ્યાસ કર્યો. તે ૧૮૫૦ ના વર્ગ કે જે કૉલેજની પ્રથમ સ્નાતક બેચ હતી તેનાં વિદ્યાર્થી હતાં. 

1851 માં, તેમણે મુંબઇમાં દવાઓની પ્રેક્ટિસ શરૂ કરી અને ખૂબ જ સફળ બન્યા. તેમણે ચિકિત્સાના સંસ્કૃત સાહિત્યનો અભ્યાસ કર્યો. તેમણે રક્તપિત્તની તપાસ કરતા ઐતિહાસિક રસના અન્ય રોગવિષયક વિષયોમાં, પ્રાચીન હિન્દુઓએ અદ્ભુત શક્તિઓ તરીકેની દવાઓનું મૂલ્ય પણ ચકાસી લીધું.

શિક્ષણવિદ 
શિક્ષણના પ્રખર પક્ષધર હોવાને કારણે, તેઓને મુંબઈના શિક્ષણ બોર્ડના સભ્ય તરીકે નિયુક્ત કરવામાં આવ્યા. તેઓ યુનિવર્સિટી ઓફ બોમ્બે ના મૂળ ફેલો હતાં.  તેઓ સ્ત્રી શિક્ષણના પક્ષધર હતાં. તેમના નામ પર એક ગર્લ્સ સ્કૂલની સ્થાપના કરવામાં આવી હતી, જે તેમના મિત્રો અને પ્રશંસકો દ્વારા ભેટ રુપે આપવામાં આવી હતી.

રાજકીય કારકિર્દી 
તેમણે ભારતમાં થઈ રહેલા રાજકીય વિકાસમાં ભારે અને સક્રિય રસ લીધો હતો. ડો.દાજીના સન્માનમાં મુંબઈના માટુંગામાં કિંગ્સ સર્કલ ખાતે તેમના નામ પર એક માર્ગ રાખવામાં આવ્યું છે.  તેઓ ૧૮૬૯ અને ૧૮૭૧ એમ બે વખત મુંબઈનાં શરીફ તરીકે ચૂંટાયા.

સંશોધન 
ઇંગ્લેન્ડ, ફ્રાન્સ, જર્મની અને યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના વિવિધ વૈજ્ઞાનિક સમાજોએ તેમને સભ્યપદ આપ્યું. તેમણે રોયલ એશિયાટિક સોસાયટીની બોમ્બે શાખાની જર્નલમાં અસંખ્ય લેખો પ્રગટ કર્યા.

રૂચિ અને શોખ 

તેમણે દુર્લભ પ્રાચીન ભારતીય સિક્કાઓનો મોટો સંગ્રહ સંગ્રહિત કર્યો. તેમણે ભારતીય પ્રાચીનકાળનો અભ્યાસ કર્યો, શિલાલેખોને સમજ્યા અને પ્રાચીન સંસ્કૃત લેખકોની તારીખ અને ઇતિહાસ શોધી કાઢ્યો. ૧૮૭૪ ની મે માં તેમનું અવસાન થયું.  

૧૯૭૫ માં મુંબઇ વિક્ટોરિયા અને આલ્બર્ટ મ્યુઝિયમનું નામ બદલાઇને તેમના નામ પર થયું.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ
 

મરાઠી લોકો
કેતન પંચાલ (અંગ્રેજી:Ketan Panchal) (જન્મ: ૪ ઓક્ટોબર ૧૯૮૬) એક ભારતીય પ્રથમ શ્રેણીના ક્રિકેટર છે, જે વડોદરા ક્રિકેટ એસોસિએશન તરફ થી ક્રિકેટ રમે છે..

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ 
 ઈએસપીએનક્રિક‌ઇન્ફો પર કેતન પંચાલ વિષયક માહિતી

૧૯૮૬માં જન્મ
ભારતીય ક્રિકેટ ખેલાડી
જીવિત લોકો
મકલી ટેકરી એ અંદાજે ૮ કિમીનો વ્યાસ ધરાવતું વિશ્વનું સૌથી મોટું કબ્રસ્તાન છે. તે કરાચીથી આશરે ૯૮ કિમી પૂર્વમાં આવેલું છે અને ૧,૨૫,૦૦૦ સ્થાનિક શાસકો, સૂફી સંતો અને અન્યોનું કબ્રસ્તાન છે. મકલી થટ્ટાની બહાર આવેલું છે. થટ્ટા ૧૭મી સદી સુધી નીચલા સિંધ વિસ્તારની રાજધાની હતું, જે હાલના પાકિસ્તાનમાં દક્ષિણપશ્ચિમ પ્રાંતમાં આવેલું છે. મકલી ૧૯૮૧માં થટ્ટાના ઐતહાસિક સ્થાપત્યોની નીચે વિશ્વ ધરોહર સ્થળોની યાદીમાં સમાવવામાં આવ્યું હતું.

ઇતિહાસ 
આ કબ્રસ્તાન વિશે અનેક દંતકથાઓ પ્રચલિત છે પરંતુ એ સર્વમાન્ય છે કે તે ૧૪ સદીમાં થઇ ગયેલા મહંમદ હુસૈન અબ્રોની કબરની આસપાસ વિકસ્યું છે. બીજાં સ્ત્રોતો મુજબ, મકલીની સ્થાપનાનો શ્રેય સંત, કવિ અને વિદ્વાન શેખ હમ્માદ જમાલી અને ત્યારના સ્થાનિક શાસક જામ તમાચીને જાય છે. મકલીમાં દફન કરાયેલા અન્ય પ્રખ્યાત વ્યક્તિ સંત પીર મુરાદ (૧૪૨૮-૧૪૮૮) છે.

કબ્રસ્તાનમાં આવેલી કબરો અને પથ્થરો સિંધનો સામાજીક અને રાજકીય ઈતિહાસ અંકિત કરે છે. ઘણી કબરો સ્થાનિક રેતીના પથ્થરોથી બનેલી છે જ્યારે અન્ય ઈંટની ઇમારતો છે (સામાન્ય રીતે તેમને વધુ નુકશાન પહોંચ્યું છે).

આ રાજવી કબ્રસ્તાનના બે મુખ્ય સમૂહો પડાયા છે: સામ્મા સમયગાળો (૧૩૫૨–૧૫૨૦) અને તારખાન (૧૫૫૬–૧૫૯૨) સમય. સ્થાપત્યની દ્રષ્ટિએ અહીં સામ્મા, અરગ્હુન, તારખાન અને મુઘલ સમયગાળો એમ ચાર ઐતહાસિક સમયગાળાનું નિરૂપણ થયું છે.

રાજા જામ નિઝામુદ્દીન બીજાની (શાસન ૧૪૬૧-૧૫૦૮) કબર (અથવા મકબરો) એ રેતની પથ્થરોની બનાવેલ અદ્ભૂત ચોરસ બાંધકામ છે જે ફૂલો અને ભૂમિતિક આકારોની કલાકૃતિવાળી ભાત ધરાવે છે. આની જેમ ઇસા ખાન હુસૈન બીજા (મૃત્યુ ૧૬૫૧)નો મકબરો બે માળનો છે જે અનન્ય ઝરુખાઓ ધરાવે છે. હિંદુ અને ઇસ્લામિક છાંટ ધરાવતા આ બે મકબરાથી અલગ અન્ય મકબરાઓ તારખાન અને મુઘલ વંશની મધ્ય એશિયાઇ અસરો ધરાવે છે. દાખલા તરીકે જાન બેગ તારખાન (મૃત્યુ ૧૬૦૦)ની કબર અષ્ટકોણીય ઇંટોનું બાંધકામ ધરાવે છે જેનો ગુંબજ વાદળી રંગની તકતીઓથી જડિત છે. છત્રી મકબરાઓ એ ભારતીય-ઇસ્લામિક સ્થાપત્યનું લક્ષણ છે. દક્ષિણ દિશામાં આવેલી કબરો મુઘલ યુગનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેમાં મિર્ઝા જાની અને મિર્ઝા ગાઝી બૈગ, નવાબ શુરફા ખાન, મિર્ઝા બાકી બૈક ઉઝબેકની બંધ કબર અને મિર્ઝા જાન બાબા અને પુન:પ્રસ્થાપિત કરેલી નવાબ ઇસા ખાન તારખાનની કબરોનો સમાવેશ થાય છે.

આજે મકલી ટેકરી એ યુનેસ્કોનું વિશ્વ ધરોહર સ્થળ છે. આ સ્થળની યાત્રાળુઓ અને પર્યટકો મુલાકાત લે છે, પરંતુ તેને સુરક્ષિત કરવાની તેમજ સમારકામ કરાવવાની તાતી જરૂર છે. ૨૦૧૦માં આવેલા પૂરને કારણે આ સ્થળને નુકશાન પહોંચ્યું હતું.

ચિત્રો

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 

 Oriental Architecture - Makli Necropolis
 Makli Hill Photo Gallery 
 Illustration of Sind Tiles 
 Ayaz Asif's photo collection of the Makli Hills and the Shah Jahan Mosque. 
 Archnet.org Digital Library (Photographs) 
 Two Monuments on Makli Hill
 http://www.fotopedia.com/items/4vlcmdk21v1b9-sL5b9ds78r0 
 http://www.fotopedia.com/items/4vlcmdk21v1b9-Rby790BKO18 
 http://www.fotopedia.com/items/4vlcmdk21v1b9-sL5b9ds78r0 

વિશ્વ ધરોહર સ્થળ
પાકિસ્તાન
અંબાડી એ ભારતમાં ઉગતી એક આયુર્વેદિક ઔષધીનો છોડ છે. અંબાડીના પર્ણનું શાક (ભાજી) બનાવવામાં આવે છે. અંબાડીના છોડને ઉખેડી નાખ્યા પછી તેના મૂળ પકડી ઝૂડી નાંખવાથી તેની છાલમાંથી રેષા છૂટા પડે છે અને તેમાંથી દોરડાં બનાવવામાં આવે છે.

નામ 
અંબાડીને ભારતીય ભાષાઓમાં વિવિધ નામ દ્વારા ઓળખવામાં આવે છે, 
 સંસ્કૃત - અન્વષ્ટા
 હિન્દી- અમ્બારી, મોઈઆ
 બંગાળી- માચિકા
 કન્નડ- પુંડી, પુંડિયાનારુ
 ગુજરાતી- અંબાડી
  લેટિન- હિબિસ્કસ સબડેરિફ્ફા (Hibiscus sabdariffa)

વર્ણન 
આ વનસ્પતિનું મોટા ભાગનું ઉત્પાદન ચીન ખાતે થાય છે.
આ વનસ્પતિના છોડ ૧.૫ થી ૨ મીટર ઊંચા વધતા હોય છે. આ વનસ્પતિ સરળ હોય છે. તેનાં પાંદડા સ્વાદમાં ખાટાં હોય છે. આ વનસ્પતિના બીજમાંથી તેલ કાઢવામાં આવે છે. તેને 'હેશ તેલ' કહેવામાં આવે છે. આમાં tetrahydrocannibinol (ટીએચસી) રસાયણનું પ્રમાણ વધુ હોય છે. તેમાં ઓમેગા ૩ અને ઓમેગા ૬ નામના ફેટી એસિડનું ભરપૂર પ્રમાણ હોય છે. માનવ શરીર માટે તે આવશ્યક તથા ગુણવર્ધક હોય છે.

ઉત્પત્તિસ્થાન 
ભારત, વિદર્ભ, ખાનદેશ અને પંજાબના કેટલાક ભાગમાં.

ઉપયોગ 
સામાન્ય - દોરડાં, શેતરંજી, કાગળ બનાવવા માટે ઉપયોગી છે.

આયુર્વેદ અનુસાર - પિત્ત, જળવાત, અજીર્ણ અને ઉચ્ચ રક્તદબાવ વગેરે રોગની સારવારમાં.

સંદર્ભ 

 

વનસ્પતિશાસ્ત્ર
ઔષધીય વનસ્પતિઓ
૧૪ એપ્રિલનો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૧૦૪મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૧૦૫મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૨૬૧ દિવસ બાકી રહે છે.

મહત્વની ઘટનાઓ 
 ૧૬૯૯ – ખાલસા (Khalsa): ખાલસા પંથનો જન્મ, (શીખ ધર્મમાં ભાઈચારો), નાનકશાહી પંચાંગ પ્રમાણે (Nanakshahi calendar). 
 ૧૮૨૮ – 'નોહ વેબસ્ટરે' પોતાના પ્રથમ અંગ્રેજી શબ્દકોષનાં સર્વહક્ક(કોપીરાઇટ) નોંધાવ્યા. (જે હજુ "વેબસ્ટરર્સ ડિક્શનરી" થી પ્રખ્યાત છે.)
 ૧૮૬૦ – પ્રથમ 'પોની એક્સપ્રેસ' (Pony Express) સવાર 'સેક્રેમેન્ટો','કેલિફોર્નિયા' પહોંચ્યો.(અમેરિકાની આ શરૂઆતી ટપાલ સેવા હતી જેમાં ટટ્ટુ,નાનો અશ્વ,સવાર દ્વ્રારા પત્રો મોકલાતા). 
 ૧૮૬૫ – અમેરિકાનાં પ્રમુખ 'અબ્રાહમ લિંકન'ની,ફોર્ડ થિએટરમાં,'જોહન વિલ્ક્સ બૂથ' દ્વારા ગોળી મારી હત્યા કરાઇ. 
 ૧૮૯૪ – થોમસ આલ્વા એડિસને 'કાઇનેટોસ્કોપ' (kinetoscope)નું નિદર્શન કર્યું, જેમાં એક નાનાં કાણા મારફત ચિત્રોની હારમાળા પ્રદર્શિત કરી હલનચલનનો આભાસ ઉત્પન કરાતો હતો.આ સાધન ચલચિત્રનું પુર્વજ ગણાયું. 
 ૧૯૧૨ – બ્રિટિશ યાત્રી જહાજ 'ટાઇટેનિક',ઉત્તર એટલાન્ટીક મહાસાગરમાં,રાત્રે ૧૧:૩૫ વાગ્યે બરફની શિલા સાથે ટકરાયું અને સવાર પડતામાં ડુબ્યું,જેમાં ૧,૫૧૭ લોકોની જાનહાની થઇ. 
 ૧૯૪૪ – મુંબઇ વિસ્ફોટ (૧૯૪૪) (Bombay Explosion (1944)): મુંબઇનાં બંદરમાં ભયાનક વિસ્ફોટને કારણે ૩૦૦ લોકો માર્યા ગયા અને લગભગ ૨ કરોડ પાઉન્ડ (હાલના આશરે ૧.૫ અબજ રૂપિયા)નું આર્થિક નુકશાન થયું. 
 ૧૯૫૬ – શિકાગો,અમેરિકામાં, પ્રથમ 'વિડિયોટેપ'નું નિદર્શન કરાયું.
 ૧૯૮૬ – બાંગ્લાદેશનાં ગોપાલગંજ જિલ્લામાં ૧ કિ.ગ્રા. વજનના કરા (hailstone) પડ્યા,જેનાથી ૯૨ લોકોનાં મૃત્યુ થયા. આ અત્યાર સુધીમાં નોંધાયેલ સૌથી મોટા કરા છે.
 ૨૦૦૩ – માનવ રંગસુત્રિય પરિયોજના (Human Genome Project) પૂર્ણ કરાઇ.જેમાં ૯૯% માનવ રંગસુત્રો (genome)ને, ૯૯.૯૯% ચોક્કસતા સાથે ચોક્કસ ક્રમાંકમાં ઓળખી કાઢવામાં આવ્યા.

જન્મ 
 ૧૮૯૧ – ડૉ. બી. આર. આંબેડકર, ભારતીય અર્થશાસ્ત્રી, ન્યાયશાસ્ત્રી અને રાજકારણી, પ્રથમ ભારતીય કાયદા અને ન્યાય મંત્રી બંધારણનાં ઘડવૈયા. (અ. ૧૯૫૬) 
 ૧૯૧૯ – કે. સરસ્વતી અમ્મા, મલયાલમ ભાષાના નારીવાદી લેખિકા. (અ. ૧૯૭૫)
 ૧૯૧૯ – શમશાદ બેગમ, ભારતીય ગાયિકા, હિન્દી ફિલ્મોના પ્રારંભિક પાર્શ્વગાયકો પૈકીના એક. (અ. ૨૦૧૩)

અવસાન 
 ૧૯૫૦ – રમણ મહર્ષિ, તત્વચિંતક. (જ. ૧૮૭૯). 
 ૧૯૬૨ – એમ. વિશ્વેશ્વરૈયા, ભારતીય ઇજનેર, રાજનેતા અને મૈસૂરના ૧૯મા દિવાન. (જ. ૧૮૬૦)
 ૧૯૬૩ – રાહુલ સાંકૃત્યાયન, ભારતીય ભાષાવિદ્ અને સાહિત્યકાર. (જ. ૧૮૯૩)

તહેવારો અને ઉજવણીઓ 
 આંબેડકર જયંતિ
 ભારતમાં - વૈશાખી (Vaisakhi). 
 આસામ,ભારતમાં - રોંગાલી બિહુ (Rongali Bihu). 
 બિસુ (Bisu),તુલુ નવવર્ષ તરીકે, કાંઠાળ કર્ણાટકમાં.
 ભારતમાં - રાષ્ટ્રીય અગ્નિશમન સેવા દિન

બાહ્ય કડીઓ 
 બી.બી.સી.(BBC): આજનો દિવસ

એપ્રિલ
કુંવરપરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝઘડીયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કુંવરપરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઝઘડીયા તાલુકો
રબારણ (તા. અમીરગઢ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં અમીરગઢ તાલુકાનું એક ગામ છે. રબારણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

અમીરગઢ તાલુકો
આમલી ઝોઝ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દેવગઢબારિયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આમલી ઝોઝ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દેવગઢબારિયા તાલુકો
અબીયાણા (તા. સાંતલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાંતલપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અબીયાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સાંતલપુર તાલુકો
આમરી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના નવસારી તાલુકાનું ગામ છે. આમરી ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી
આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

નવસારી તાલુકો
તનછીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા  ધરમપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. તનછીયા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.

આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. આ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી અને પશુપાલન છે. પહેલાં અહીં નાગલી, ડાંગર, વરાઇ જેવાં ધાન્યો જ પકવવામાં આવતાં પરંતુ, હાલના સમયમાં શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે.

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ જિલ્લો
ધરમપુર તાલુકો
લીલાપુર (તા. દસ્ક્રોઇ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દસ્ક્રોઇ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. લીલાપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

જાણીતા વ્યક્તિઓ 
 શૂન્ય પાલનપુરી - જાણીતા ગુજરાતી ગઝલકાર.

દસ્ક્રોઇ તાલુકો
નરસીપુરા (તા.પાદરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા પાદરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નરસીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પાદરા તાલુકો
કુદા (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કુદા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ડીસા તાલુકો
આંબાપાડા, વઘઇ વિસ્તાર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડાંગ જિલ્લાના એક માત્ર એવા આહવા તાલુકાનું ગામ છે, કે જે વઘઇના પ્રખ્યાત ગીરા ધોધની તેમ જ વનસ્પતિ ઉદ્યાનની નજીક આવેલું છે. ગામની બાજુમાંથી અંબિકા નદી પસાર થાય છે. આંબાપાડા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે.

આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

અહીં આવેલા ગિરા ધોધ ખાતે પ્રવાસીઓ આવતા હોવાથી આ ગામના કેટલાક લોકો વાંસમાંથી ખૂબ જ સુંદર અને આકર્ષક રમકડાં તેમ જ સુશોભનને લગતી વસ્તુઓ બનાવે છે અને પ્રવાસીઓને તેનું વેચાણ કરી પોતાની રોજી મેળવે છે.

આહવા તાલુકો
વડા, ભારત દેશ ના પશ્ચિમ માં આવેલ ગુજરાત રાજ્ય ના સૌરાષ્ટ્ર માં આવેલ મહત્વ ના જુનાગઢ જિલ્લાના માણાવદર તાલુકાનું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, મગફળી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

માણાવદર તાલુકો
સુખપુર ભારત દેશનાં પશ્ચિમી ભાગમાં સ્થિત ગુજરાત રાજ્યના જુનાગઢ જિલ્લાના જુનાગઢ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. સુખપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

જૂનાગઢ તાલુકો
ચડોતર (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચડોતર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ગામમાં મુખ્ય રસ્તા પર પેટ્રોલ પંપ આવેલો છે.

સંદર્ભ 

પાલનપુર તાલુકો
દેમટી (તા. પોશીના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  પોશીના તાલુકામાં આવેલું  એક ગામ છે. દેમટી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પોશીના તાલુકો
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્રમાં વિભાગમાં આવેલા  ભાવનગર જિલ્લાના વહીવટી મુખ્ય મથક તેમ જ આઝાદી પહેલાંના ગાયકવાડી શાસનની રાજધાનીના શહેર ભાવનગર ખાતે આવેલી મહારાજા કૃષ્ણકુમારસિંહ ગોહિલ ભાવનગર વિશ્વવિદ્યાલય પહેલા ભાવનગર વિશ્વવિદ્યાલય તરીકે પ્રખ્યાત હતી. ગુજરાત સરકારે મહારાજા કૃષ્ણકુમારસિંહ ગોહિલ ભાવનગર વિશ્વવિદ્યાલયની સ્થાપના કરી. વિશ્વવિદ્યાલય ૩ કેમ્પસમાં ફેલાયેલ છે.

સ્થળ
મહારાજા કૃષ્ણકુમારસિંહ ગોહિલ ભાવનગર વિશ્વવિદ્યાલય ભાવનગર, જી. ભાવનગરમાં આવેલી છે. ભાવનગર ગુજરાતના અન્ય શહેરો સાથે રેલ્વે, હવાઇમાર્ગે તેમજ રોડ માર્ગે સારી રીતે જોડાયેલું છે.

અનુસ્નાતક ભવનો તથા સંલગ્ન કોલેજો

અનુસ્નાતક ભવનો

સંલગ્ન કોલેજ

સંગ્રહાલય

માન્યતા પ્રાપ્ત સ્નાતક કોલેજો

યુનિવર્સિટીના કુલપતિશ્રીઓ 

ગુજરાતની યુનિવર્સિટીઓ
ભાવનગર
મચ્છુન્દ્રી એ એક જળ સિંચાઇ યોજના છે. આ યોજના હેઠળ બાંધવામાં આવેલો જળબંધ, ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જુનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા  ઉના તાલુકામાં આવેલા કોદિયા ગામ નજીક, મછુન્દ્રી નદી પર આવેલો છે.

ગુજરાતના ડેમ
જૂનાગઢ સિંચાઇ વિભાગનાં જળબંધો
કવાંટ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ અને તાલુકાનું વડું મથક છે.

કવાંટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

આ પણ જુઓ 
 કવાંટનો મેળો

કવાંટ તાલુકો
ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
દમણ તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દાદરા અને નગર હવેલી અને દમણ અને દીવમાં આવેલા દમણ જિલ્લાનો એકમાત્ર તાલુકો છે. દમણ તાલુકાનું તેમ જ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક દમણ શહેર છે.

દમણ તાલુકામાં આવેલ ગામો 
 દમણ શહેર
 ભમતી, દમણ
 ભીમપોર, દમણ
 ડાભેલ, દમણ
 દમણવાડા, દમણ
 દેવા પારડી, દમણ
 દેવકા, દમણ
 ધોલર, દમણ
 દુણેથા, દમણ
 જામપોર, દમણ
 જાનીવાંકડ, દમણ
 કચીગામ, દમણ
 કડૈયા, દમણ
 મગરવાડા, દમણ
 મરવાડ, દમણ
 નાયલા પારડી, દમણ
 પાલહિત, દમણ
 પરિયારી, દમણ
 રીંગણવાડા, દમણ
 થાણા પારડી, દમણ
 વરકુંડ, દમણ
 ઝરી, દમણ

દમણ જિલ્લો 
દાદરા અને નગર હવેલી અને દમણ અને દીવ
સેજપુર (તા.ડેડીયાપાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા ડેડીયાપાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. સેજપુર ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો (જંગલમાંથી પ્રાપ્ત થતી ઈમારતી લાકડા સિવાયની ખોરાક તરીકે વાપરી શકાય તેવી તેમ જ વેચાણ કરી પૈસા મેળવી શકાય તેવી વસ્તુઓ) એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

ડેડીયાપાડા તાલુકો
ચંદ્રતાલ અથવા ચંદ્ર તાલ, હિમાલયની પર્વતમાળામાં આવેલા હિમાચલ પ્રદેશ રાજ્યમાં દરિયાઈ સપાટીથી આશરે ૪,૩૦૦ મીટર (૧૪,૧૦૦ ફૂટ) જેટલી ઊંચાઈ પર આવેલું એક જળાશય (તળાવ) છે જેની પ્રાકૃતિક સુંદરતા બેજોડ ગણાય છે.

આ સરોવર તેના ચંદ્ર જેવા આકારને કારણે ચંદ્રતાલ નામથી ઓળખાય છે. લાહૌલ અને સ્પીતી જિલ્લાના લાહૌલ વિસ્તારમાં આવેલ આ દુર્ગમ સ્થળ જીપ-સફારી, ટ્રેકીંગ, કેમ્પિંગ વગેરેમાં રસ લેતા સાહસિકોમાં અતિશય જાણીતું છે.

આ સરોવરનો વ્યાસ લગભગ ૨.૫ કિલોમીટર જેટલો છે તેમ જ તેની ચારે તરફ વિશાળ મેદાન છે, જે ઉનાળા/વસંત ઋતુમાં જાતજાતની વનસ્પતિઓ અને જંગલી ફૂલો વડે ભરાય જાય છે. ગોવાળો આ મેદાનનો ચરાણ તરીકે ઉપયોગ કરે છે. પર્યટકો આ તળાવની વચ્ચે આવેલા બેટ પર, જેને સમુદ્ર ટાપુ કહેવાય છે, ત્યાં તંબુઓ તાણી કેમ્પિંગની મઝા માણે છે.

ચંદ્ર તાલથી આશરે ૩૦ કિલોમીટર (૧૯ માઇલ)ના અંતરે આવેલું સૂરજ તાલ પણ દર્શનીય સ્થળ છે.

હિમાચલ પ્રદેશ
તળાવ
સેલુકા (તા. જેતપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જેતપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સેલુકા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

જેતપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ , તલ, બાજરી, જુવાર,  રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ધાર્મિક સ્થળો 
ગામમાં દાડમદાદાનું મંદિર આવેલું છે.

સંદર્ભ

અંજાર તાલુકો
ધાર લોહ સ્તંભ ભારત દેશના મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યમાં આવેલ ધાર જિલ્લાના મુખ્યમથક ધાર શહેર ખાતે આવેલ એક વિધ્વંશ હાલતમાં લોખંડનો સ્તંભ છે, જેના તમામ ટુકડાઓનું વજન ૭૩૦૦ કિલો જેટલું, એટલે કે દિલ્હી લોહ સ્તંભ કરતાં લગભગ ૧૦૦૦ કિલોગ્રામ જેટલું વધારે છે. તેનું નિર્માણ અને વ્યુત્પત્તિશાસ્ત્ર વિશે સત્તાવાર રીતે માહિતી નથી, પરંતુ સ્થાનિક સ્ત્રોતો અનુસાર આ ૧૧મી સદી ઈસ્વીસનમાં પરમાર રાજવંશના રાજા ભોજ દ્વારા ઉભો કરવામાં આવેલ વિજય સ્તંભ હતો.

આધુનિક સમયમાં તેના ત્રણ અંશ ૧૫મી સદીમાં બંધાયેલ લાટ મસ્જિદ નજીકના સ્થિત છે. સ્થાનિક હિંદી ઉપભાષામાં લાટનો અર્થ "સ્તંભ" થાય છે અને મસ્જિદનું નામ આ સ્તંભ પરથી રાખવામાં આવ્યું છે. સ્તંભનો ચોથા ભાગનો અંશ ગુમ થયેલ છે. મૂળભૂત રીતે આ સ્તંભ ઉપરની બાજુથી ચુસ્ત સાંકડો અને નીચલા ભાગમાં વધુ પહોળો હતો, જે ઉપલા અંશનું વજન ઉઠાવવા સક્ષમ હતો. સૌથી નીચેના ભાગનો આડો છેદ (ક્રોસ સેક્શન) ચતુર્ભુજી હતો, મધ્ય ભાગનો આડો છેદ ચતુર્ભુજી અને અષ્ટભુજી તેમ જ સર્વોપરી અષ્ટભુજી પરંતુ ઉપલા ભાગનો આડો છેદ નાનો અને ગોળાકાર હતો. એકંદરે આ ત્રણ અંશની કુલ લંબાઈ ૧૩.૨૧ મીટર (૪૩ ફૂટ ૪ ઇંચ), જે સૂચવે છે કે આ સાબુત સ્તંભ દિલ્હીના લોહ સ્તંભ કરતાં બમણી ઊંચાઈ ધરાવતો હતો. જ્યારે આ સ્તંભ ઉભો કરવામાં આવ્યો, તે સમયે કદાચ વિશ્વમાં સૌથી મોટો ચટકા લગાવેલ (ફોર્જ વેલ્ડીંગ) લોહ સ્તંભ રહ્યો હોવો જોઈએ.

આ પણ જુઓ 
 લોહ સ્તંભ, દિલ્હી

સંદર્ભો 

મધ્ય પ્રદેશ
જોવાલાયક સ્થળો
ભારતનો ઇતિહાસ
૮ ઓગસ્ટનો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૨૨૦મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૨૨૧મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૧૪૫ દિવસ બાકી રહે છે.

મહત્વની ઘટનાઓ 
 ૧૫૦૯ – સમ્રાટ ક્રિષ્નદેવ રાયનો રાજ્યાભિષેક થયો, વિજયનગર સામ્રાજ્યના પુનઃરૂથ્થાનનું કાર્ય શરૂ થયું.
 ૧૮૭૬ – થૉમસ ઍડિસનને તેમના મિમોગ્રાફ (નકલ કરવાનું યંત્ર) માટે પેટન્ટ અધિકારો મળ્યા.
 ૧૯૨૯ – જર્મન વાયુયાન (બલૂન) 'ગ્રાફ ઝેપલિન' તેની વિશ્વપ્રદક્ષિણા માટે ઉપડ્યું.
 ૧૯૪૨ – અખીલ ભારતીય કોંગ્રેસ કમિટિના મુંબઇ અધિવેશનમાં ભારત છોડોનો પ્રસ્તાવ પસાર કરવામાં આવ્યો, જેમણે સંપૂર્ણ ભારતમાં અસહકાર આંદોલન શરૂ કરવામાં અગ્રીમ ભાગ ભજવ્યો. 
 ૧૯૪૭ – પાકિસ્તાને રાષ્ટ્રધ્વજને સ્વીકૃતિ આપી.
 ૧૯૪૯ – ભૂતાનને સ્વતંત્રતા મળી.
 ૧૯૭૪ – રાષ્ટ્રપતિ રિચાર્ડ નિક્સને રાષ્ટ્રવ્યાપી ટેલિવિઝન સંબોધનમાં અમેરિકાના રાષ્ટ્રપતિના પદ પરથી રાજીનામું આપવાની જાહેરાત કરી.
 ૧૯૯૦ – ઈરાકે કુવૈત પર કબજો જમાવ્યો જે ખાડી યુદ્ધમાં પરિણમ્યું.
 ૨૦૦૮ – ચીનના બેઇજિંગમાં ૨૯મા ગ્રીષ્મ ઓલમ્પિકનો શુભારંભ થયો.

જન્મ 
 ૧૯૦૩ – નગીનદાસ પારેખ, ગુજરાતી વિવેચક, સંપાદક તેમજ અનુવાદક (અ. ૧૯૯૩)
 ૧૯૧૩ – અમૃતલાલ યાજ્ઞિક, વિવેચક, જીવનવૃતાંત લેખક, નિબંધકાર, સંપાદક અને અનુવાદક
 ૧૯૧૫ – ભીષ્મ સાહની, ભારતીય લેખક, હિન્દી નાટ્યકાર અને અભિનેતા (અ. ૨૦૦૩)
 ૧૯૪૦ – દિલીપ સરદેસાઇ, ભારતીય ક્રિકેટર (અ. ૨૦૦૭)
 ૧૯૫૨ – સુધાકર રાવ, ભારતીય ક્રિકેટર
 ૧૯૬૮ – અભય કુરુવિલ્લા, ભારતીય ક્રિકેટર
 ૧૯૭૩ - શેન લી, ઓસ્ટ્રેલિયન ક્રિકેટર
 ૧૯૭૭ - મોહમ્મદ વાસિમ, પાકિસ્તાની ક્રિકેટર
 ૧૯૮૧ - રોજર ફેડરર, સ્વિસ ટેનિસ ખેલાડી

અવસાન 
 ૧૧૭ – ટ્રાજન, રોમન સમ્રાટ (જ. ૫૩)
 ૧૯૪૮ – યેલ્લાપ્રગડ સુબ્બારાવ, ભારતીય વિજ્ઞાનિક (જ. ૧૮૯૫)
 ૨૦૦૩ – બંસીલાલ વર્મા, ચિત્રકાર અને વ્યંગચિત્રકાર (જ. ૧૯૧૭)
 ૨૦૦૫ – અહમદ દીદાત, ગુજરાતી મૂળના એક દક્ષિણ અફ્રિકન લેખક અને સાર્વજનિક વક્તા (જ. ૧૯૧૮)
 ૨૦૧૧ – ચંદ્રશેખર વિજય, જૈન સાધુ, વિદ્વાન અને લેખક (જ. ૧૯૩૪)

તહેવારો અને ઉજવણીઓ 
 વિશ્વ બિલાડી દિવસ

બાહ્ય કડીઓ 
 બી.બી.સી.(BBC): આજનો દિવસ

ઓગસ્ટ
કરાટે‍ (空手) એ જાપાનીઝ માર્શલ આર્ટસ છે. તે રુકયુ વિસ્તારમાં પ્રચલિત થયું હતું જે અત્યારે ઓકિનાવા તરીકે ઓળખાય છે.

કરાટે માનવ શરીરના બધાં ભાગોનો ઉપયોગ કરે છે જેમ કે હાથ, મુક્કો, ખભો, પગ અને ઢીંચણ. કરાટેની તાલીમ ત્રણ ભાગમાં વહેંચી શકાય છે:
 કિહોન (基本, きほん) કિહોન એ પાયાની તકનિક શીખવાની પદ્દતિ છે;
 કાટા (形（型）) એ ચોક્કસ ક્રમની તાલીમ અને પદ્દતિઓ શીખવાની તાલીમ છે;
 કુમિટે (組手) એ આ તકનિકનો ઉપયોગ કરીને લડવાની તાલીમ છે.

ઇતિહાસ 
૧૯૦૦ની શરૂઆતમાં ઓકિનાવા ટાપુના શિક્ષણ ગિચિન ફુનાકોશીએ જાપાનમાં કરાટેનો પરિચય કરાવ્યો. પરંપરાગત કરાટે એ બોક્સિંગ, કુસ્તી કે કિકબોક્સિંગ કરતાં અલગ છે. કરાટે એ મુખ્યત્વે મનની તાકાત અને સારી વર્તણૂંક પર ભાર મૂકે છે જે શરીરની તાકાતમાં હોય છે.

૧૯૬૦ અને ૧૯૭૦ના દાયકામાં કરાટે ઉપરની ફિલ્મોને કારણે કરાટે સમગ્ર વિશ્વમાં લોકપ્રિય બન્યું. હાલમાં, સમગ્ર વિશ્વમાં શીખવામાં આવે છે.

બીજા વિશ્વયુદ્ધ પછી, કરાટે કોરિઆમાં પણ લોકપ્રિય બન્યું. ત્યાં કરાટેની સ્થાનિક આવૃત્તિ તાંગસુડો તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

કરાટેનું આખું નામ "કરાટે-ડુ" છે. જેનો અર્થ "ખાલી હાથ" થાય છે.

કરાટેની વિવિધ શૈલી હોય છે, જેમાં
 ગોજુ-રયુ
 સાનકુકાઇ
 શિટો-રયુ
 શોટોકાન
 વાડો-રયુ
કરાટે કરતાં લોકોને "કરાટેકા" તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. જાણીતાં કરાટેકામાં ગિચિન ફુનાકોશી, યોશિતાકા ફુનાકોશી, શિગેરુ ઇગામી, માસુતાત્સુ ઓયામા અને ફુમિઓ ડેમુરાનો સમાવેશ થાય છે.

પોષાક 

કરાટે કરતી વખતે ખાસ પોષાક પહેરવામાં આવે છે, જેને કરાટેગી કહે છે. કરાટેગી સફેદ ઝભ્ભો અને સફેદ પાયજામો હોય છે. કરાટેની તાલીમ લેતા લોકો વિવિધ રંગના પટ્ટાઓ પહેરે છે, જે લોકોને વ્યક્તિની તાલીમનો ક્રમ દર્શાવે છે. આ રંગ વ્યક્તિએ કેટલી તાલીમ લીધેલી છે અને તે કરાટે વિશે કેટલું જાણે છે તે દર્શાવે છે.

કરાટેની વિવિધ શાળાઓ તેમના માટે વિવિધ રંગો વાપરે છે. તેથી ઘણી વખત તેમની કક્ષા વિશે માહિતી મળતી નથી.

કેટલીક શાળાઓમાં કાળાં પટ્ટાઓ (બ્લેક બેલ્ટ)નાં વિવિધ ક્રમ હોય છે. જે તેમાં સફેદ પટ્ટીઓ તરીકે દર્શાવાય છે, જે ડાન તરીકે ઓળખાય છે. દાખલા તરીકે ૩ ડાન બ્લેક બેલ્ટ એ ૧ ડાન બ્લેક બેસ્ટ કરતાં ચડિયાતો ક્રમ દર્શાવે છે.

સંદર્ભ 

રમત
ચિકાસા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ચિકાસા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.

પોરબંદર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ઇન્દરમણ(તા.તિલકવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના તિલકવાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. ઇન્દરમણ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન જેવી વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

તિલકવાડા તાલુકો
કાંતિ ભટ્ટ જાણીતાં ગુજરાતી લેખક, પત્રકાર અને કટારલેખક હતા. તેઓ મોટાભાગે સમાચાર પત્રોમાં કટાર લેખન માટે જાણીતા હતા. તેઓએ અભિયાન સામાયિકની શરૂઆત કરેલી.

જીવન 
કાંતિ ભટ્ટનો જન્મ ૧૫ જુલાઇ ૧૯૩૧ના રોજ ભાવનગર જિલ્લાના સાંચરા ગામમાં થયો હતો. તેમનાં પિતાનું નામ હરગોવિંદભાઇ અને માતાનું નામ પ્રેમકુંવર હતું. તેમના કુટુંબનું મૂળ ગામ ઝાંઝમેર હતું. તેમને ચાર ભાઇઓ અને ત્રણ બહેનો હતા. મહુવામાં શાળાજીવન દરમિયાન તેઓ ઝાંઝર સામયિકના સંપાદક હતા. ૧૯૫૨માં તેમણે વડોદરાની મહારાજા સયાજીરાવ વિશ્વવિદ્યાલયમાંથી વાણિજ્યના સ્નાતકની પદવી મેળવી. તેમણે ભાવનગર નગરપાલિકામાં થોડો સમય કામ કર્યું. બિમારીને કારણે તેઓ યુરુલી કંચનના નિસોર્પચાર આશ્રમમાં દાખલ થયા. તેમણે ૯ વર્ષ પેનાંગ, મલેશિયામાં તેમના કાકા જોડે કામ કર્યું.

૧૯૬૬માં મુંબઈમાં તેમણે પત્રકાર તરીકે કાર્ય શરૂ કર્યું. ૧૯૬૭માં તેઓ વ્યાપારના સહ-સંપાદક તરીકે હતા. ત્યારબાદ તેમણે વિવિધ ગુજરાતી સામયિકો જેવાં કે ચિત્રલેખા, મુંબઇ સમાચાર, જનશક્તિ, સંદેશ, યુવા દર્શન, જનસત્તા જોડે કામ કર્યું. ૧૯૭૭માં તેમણે કેનિયામાં થોડો સમય કામ કર્યું. તેઓ સંશોધક પત્રકારત્વ સાથે જોડાયેલા હતા. દિવ્ય ભાસ્કરમાં તેઓ આસપાસ અને ચેતનાની ક્ષણે નામની કટારો લખતા હતા. તેમણે કેટલીક ટૂંકી વાર્તાઓ પણ લખી છે.

અંગત જીવન 
૧૯૬૦માં કાંતિ ભટ્ટના લગ્ન રંજન સાથે થયા અને ૧૯૭૭માં તેમણે છૂટાછેડા લીધા. ૧૯૭૯માં પત્રકાર શીલા ભટ્ટ સાથે તેમણે લગ્ન કર્યા. તેમની પુત્રી શક્તિનું અવસાન ૨૦૦૭માં થયું હતું.

૪ ઓગસ્ટ, ૨૦૧૯ના રોજ મુંબઈ ખાતે તેમનું અવસાન થયું હતું.

સર્જન

પુસ્તકો 
 ચેતનાની ક્ષણે

કટાર 
 ચેતનાની ક્ષણે ‍(દિવ્ય ભાસ્કર)
 આસપાસ ‍(દિવ્ય ભાસ્કર)
 કૈલાશ

સન્માન 

ઈ.સ. ૨૦૨૨માં મુંબઈના કાંદિવલીમાં એક બગીચાને તેમનું નામ આપવામાં આવ્યું હતું.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 સ્પિકબિન્દાસ.કોમ પર કાંતિ ભટ્ટનો ઇન્ટરવ્યુ
 કાંતિ ભટ્ટનો પરિચય

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
૧૯૩૧માં જન્મ
૨૦૧૯માં મૃત્યુ
ત્રાલસી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભરૂચ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ત્રાલસી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભરૂચ તાલુકો