Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
બડાકુઈ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગ અને દક્ષિણ ભાગને જોડતા ભરુચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નેત્રંગ તાલુકાનું એક  ગામ છે. બલદેવા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે.
આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.

નેત્રંગ તાલુકો
ઓખા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા તેમજ ત્રણ બાજુએથી દરિયા વડે ઘેરાયેલા ઓખામંડળ તરીકે ઓળખાતા દ્વારકા તાલુકામાં આવેલું એક મહત્વનું નગર, બંદર અને નગરપાલિકા છે.

ઇતિહાસ 

ભારતના મહાકાવ્યોમાં ઓખાનો ઉલ્લેખ મળી આવે છે. પ્રેમાનંદ ભટ્ટના આખ્યાન ઓખાહરણમાં કૃષ્ણના પૌત્ર અનિરુદ્ધના ઉષા (ગુજરાતીમાં ઓખા‌) સાથેના લગ્નની કથામાં ઓખાનો ઉલ્લેખ આવે છે.

બેટ દ્વારકાની સાથે ઓખાનો સમાવેશ ગાયકવાડના બરોડા રાજ્યમાં થતો હતો. ૧૮૫૭ના વિપ્લવ દરમિયાન વાઘેરોએ આ વિસ્તારનો કબ્જો ૧૮૫૮માં મેળવ્યો હતો. ગાયકવાડ રાજ્યે બ્રિટિશરો અને અન્ય દેશી રાજ્યોની સાથે મળીને ૧૮૫૯માં આ વિસ્તાર પર પુન:કબ્જો મેળવ્યો હતો.

ભૂગોળ 

ઓખા દરિયામાં જતી સાંકડી જમીન પટ્ટી પર વસેલું છે. તે ત્રણ બાજુએથી દરિયા વડે ઘેરાયેલું છે અને રેતાળ કાંઠો ધરાવે છે. ત્યાં બંદર આવેલું છે. ઓખા બંદરની બીજી બાજુએ નાની ખાડી પર બેટ દ્વારકા આવેલું છે.

સંદર્ભ 

ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
દ્વારકા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ગુજરાતનાં બંદરો
રોનાલ્ડ જ્યોર્જ રેયફોર્ડ નોરીશ (૯ નવેમ્બર ૧૮૯૭ – ૭ જૂન ૧૯૭૮) એક બ્રિટીશ રસાયણશાસ્ત્રી હતા જેમને ૧૯૬૭માં રસાયણશાસ્ત્રમાં નોબૅલ પુરસ્કાર મળ્યો હતો.

શિક્ષણ અને પ્રારંભિક જીવન 
નોરીશનો જન્મ કેમ્બ્રિજ ખાતે થયો હતો અને તેમનો અભ્યાસ કેમ્બ્રિજની પર્સ સ્કૂલ અને એમેન્યુઅલ કોલેજમાં થયો હતો. તેઓ એરિક રાઇડલના ભૂતપૂર્વ વિદ્યાર્થી હતા.

કારકિર્દી અને સંશોધન 
નોરિશ પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધમાં કેદી હતા. તેઓ ૧૯૨૫માં રિસર્ચ ફેલો તરીકે એમેન્યુઅલ કોલેજમાં ફરી જોડાયા અને પછીથી કેમ્બ્રિજ યુનિવર્સિટીમાં ભૌતિક રસાયણશાસ્ત્ર વિભાગના વડા બન્યા. નોરિશે અવિરત પ્રકાશ સ્ત્રોતો (યુદ્ધ પછી, સર્ચલાઇટ સહિત) નો ઉપયોગ કરીને ફોટોકેમિસ્ટ્રી પર સંશોધન કર્યું હતું.

પુરસ્કાર અને સન્માન 
નોરીશ ૧૯૩૬ માં રોયલ સોસાયટી (એફઆરએસ) ના ફેલો તરીકે ચૂંટાયા હતા. ફ્લેશ ફોટોલિસીસના વિકાસના પરિણામે, નોરીશને અત્યંત ઝડપી રાસાયણિક પ્રતિક્રિયાઓના અભ્યાસ માટે ૧૯૬૭ માં મેનફ્રેડ આઈગન અને જ્યોર્જ પોર્ટર સાથે રસાયણશાસ્ત્રમાં નોબેલ પુરસ્કાર મળ્યો હતો. તેમની અન્ય એક સિદ્ધિ એ નોરીશ પ્રતિક્રિયાનો વિકાસ છે.

સંદર્ભ 

વૈજ્ઞાનિક
૧૯૭૮માં મૃત્યુ
નોબેલ પારિતોષિક વિજેતાઓ
રામપુરા (તા.હાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રામપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

હાલોલ તાલુકો
રામ સ્વરૂપ (૧૯૨૦ - ૨૬ ડિસેમ્બર ૧૯૯૮) એ ભારતીય વિદ્વાન, તત્વજ્ઞાની અને લેખક અને હિન્દુ પુનરુત્થાનવાદી ચળવળના સૌથી મહત્વપૂર્ણ વિચારશીલ નેતાઓમાંના એક હતા. તેઓ ભારતીય ઇતિહાસ, ધર્મ અને રાજકારણ વિશેના પુસ્તકો માટે જાણીતા છે. તેઓ સામ્યવાદ વિરોધી હતા. તે ધર્મના ટીકાકાર પણ હતા.  સીતા રામ ગોયલ સાથે મળીને, તેમણે પબ્લિશિંગ હાઉસ "Voice of India" ની સ્થાપના કરી. તેમના પુસ્તક "Understanding Islam trough Hadith" પર ભારતમાં પ્રતિબંધ મૂકાયો હતો.

પુસ્તકો 

Indictment, Changer's Club
Mahatma Gandhi and His Assassin, 1948. Changer's Club
Let us Fight the Communist Menace (1949)
Russian Imperialism: How to Stop It (1950);
Communism and Peasantry: Implications of Collectivist Agriculture for Asian Countries (1950,1954)
Gandhism and Communism (1954)
Foundations of Maoism (1956). with a foreword by Kodandera M. Cariappa
Gandhian Economics (1977)
The Hindu View of Education (1971) Online (PDF)
The Word as Revelation: Names of Gods (1980), (1982, revised 1992) Online
Understanding Islam through Hadis (1983 in the USA by Arvind Ghosh, Houston; Indian reprint by Voice of India, 1984); The Hindi translation was banned in 1990, and the English original was banned in 1991 in India. Online
Buddhism vis-à-vis Hinduism (1958, revised 1984).
Hinduism vis-à-vis Christianity and Islam (1982, revised 1992)
Woman in Islam (1994);
Hindu View of Christianity and Islam (1993, contains also as an appendix Swarup's foreword to D. S. Margoliouth's Mohammed and the Rise of Islam (1985, original in 1905) and to William Muir's The Life of Mahomet (1992, original in 1894) Online
Ramakrishna Mission: Search for a New Identity (1986) Online
Cultural Alienation and Some Problems Hinduism Faces (1987)
Hindu-Sikh Relationship (1985) Online (PDF)
Hindu-Buddhist Rejoinder to Pope John-Paul II on Eastern Religions and Yoga (1995)
 Hinduism and monotheistic religions. (2015). 
 On Hinduism: Reviews and reflections. New Delhi: Voice of India. Online  (2000).

Christianity, an Imperialist Ideology (1983, with Major T.R. Vedantham and Sita Ram Goel)
 Chapters Five and Six in Hindu Temples - What Happened to Them (1990 vol.1, with Arun Shourie and others,  )
 Foreword to a republication of D.S. Margoliouth's Mohammed and the Rise of Islam (1985, original in 1905)
Foreword to a republication of William Muir's The Life of Mahomet (1992, original in 1894)
Foreword to Anirvan: Inner Yoga (1988, reprint 1995)
Foreword to the republication of Sardar Gurbachan Singh Talib, ed.: Muslim League Attack on Sikhs and Hindus in the Punjab, 1947 (1991; the original had been published by the Shiromani Gurdwara Prabandhak Committee, Amritsar in 1950), and also separately published as Whither Sikhism? (1991) 

Hindu Dharma, Isaiat aur Islam (1985, Hindi: "Hindu Dharma, Christianity and Islam");
 Foi et intolérance: Un regard hindou sur le christianisme et l'Islam. Paris: Le Labyrinthe.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 Ram Swarup
 Ram Swarup books

વ્યક્તિત્વ
કાંટેશ્વર (તા. સંખેડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંખેડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાંટેશ્વર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

સંખેડા તાલુકો
માન્ચેસ્ટર યુનાઇટેડ ફૂટબોલ ક્લબ, એક પ્રખ્યાત અંગ્રેજી ફૂટબોલ ક્લબ છે, આ માન્ચેસ્ટર, ઇંગ્લેન્ડ સ્થિત છે. આ ક્લબ ઓલ્ડ ટ્રેફોર્ડ, માન્ચેસ્ટર આધારિત છે, તેઓ પ્રીમિયર લીગમાં રમે છે.
 

માન્ચેસ્ટર યુનાઇટેડએ 20 લિગ ટાઈટલ, 12 FA કપ, 5 લીગ કપ અને એક રેકોર્ડ 21 FA કમ્યુનિટી શિલ્ડ્સ જીતી છે. આ ક્લબએ ત્રણ UEFA ચેમ્પિયન્સ લીગ, એક UEFA યુરોપા લીગ, એક UEFA વિજેતા કપ, એક UEFA સુપર કપ, એક ઇન્ટરકોન્ટિનેન્ટલ કપ અને એક ફિફા ક્લબ વિશ્વ કપ પણ જીત્યો છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 

 માન્ચેસ્ટર યુનાઇટેડ ફૂટબોલ ક્લબના આધિકારિક વેબસાઇટ
 માન્ચેસ્ટર યુનાઇટેડ ફૂટબોલ ક્લબ સ્કાય સ્પોર્ટ્સ પર
 માન્ચેસ્ટર યુનાઇટેડ ફૂટબોલ ક્લબ  પ્રીમિયર લીગ પર
ઇંગ્લેન્ડની ફૂટબોલ ક્લબ
પઢાર નૃત્ય મધ્ય ગુજરાતમાં ભજવાતું એક લોકનૃત્ય છે. "પઢાર" સૌરાષ્ટ્રમાં ભાલ વિસ્તારના નળસરોવરના કિનારે વસતી માછીમાર કોમનું નામ છે. પઢાર નૃત્ય તેમના દ્વારા કરવામાં આવે છે.

આ નૃત્યમાં નૃત્યકાર નાચતી વખતે તેના હાથમાં નાની લાકડીઓ રાખે છે. તે નૃત્ય કરતી વખતે નૌકાઓની જેમ તેને ફરમાવે છે; નાચતી વખતે તેઓ પાણી સાથે સંકળાયેલા ગીતો ગાય છે. લેખક રજની વ્યાસના અનુસાર, "રાસનૃત્યોમાં પઢારોની શિસ્ત સૌ કોઈ કોમો કરતાં ચડિયાતી છે." આ નૃત્યમાં સમુદ્રતટ પર "વહાણ હિલોળા લેતું હોય તેવું દૃશ્ય ખડું થાય છે."

સંદર્ભો 

ગુજરાતનાં લોકનૃત્યો
કુંવારાપાદર (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કુંવારાપાદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ડીસા તાલુકો
ઢોલાર (તા. ડભોઇ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  ડભોઇ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઢોલાર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ડભોઇ તાલુકો
રાસ્પબેરી પાઇ એ ક્રેડિટ કાર્ડ જેટલું કોમ્પ્યુટર છે. લોકો તેને સિંગલ-બોર્ડ કોમ્પ્યુટર તરીકે ઓળખે છે કારણ કે તે માત્ર એક જ બોર્ડમાં છે. જોકે રાસ્પબેરી પાઇ એ એકલું જ આ પ્રકારનું કોમ્પ્યુટર નથી, અન્ય પ્રકારનાં કોમ્પ્યુટર્સ પણ પ્રાપ્ત છે. રાસ્પબેરી પાઇ યુનાઇટેડ કિંગડમ માં રાસ્પબેરી પાઇ ફાઉન્ડેશન દ્વારા બનાવવામાં આવ્યું હતું. તેનો ઉદ્દેશ શાળાના વિદ્યાર્થીઓને કોમ્પ્યુટર વિજ્ઞાન શીખવામાં મદદ કરવાનો હતો. ઘણાં લોકોએ કેમેરા, રમતોના સાધનો અને અન્ય વસ્તુઓ રાસ્પબેરી પાઇથી બનાવી છે. અમુક લોકોએ અાનાથી અસામાન્ય વસ્તુઓ પણ બનાવી છે.

વિવિધ પ્રકારો 
રાસ્પબેરી પાઇ બે અલગ પ્રકારોમાં પ્રાપ્ત છે:
 મોડલ એ: કિંમત $૨૫, યુએસબી પોર્ટ, HDMI પોર્ટ, કોમ્પોઝિટ વિડિઓ પોર્ટ અને ધ્વનિ માટે હેડફોન જેક.
 મોડલ બી: કિંમત $૩૫, મોડલ એ જેવું જ, પણ બે યુએસબી પોર્ટ અને ઇથરનેટ પોર્ટ સાથે.

બીજાં કોમ્પ્યુટર્સથી તફાવતો 
 રાસ્પબેરી પાઇ એ સામાન્ય કોમ્પ્યુટર્સ જેવું નથી. તેમાં ARM તકનિક રહેલી છે જે અત્યારના સ્માર્ટફોનમાં વપરાય છે.
 રાસ્પબેરી પાઇ વિન્ડોઝ કે મેક ઓપરેટિંગ સિસ્ટમ વાપરતું નથી, પરંતુ લિનક્સ વાપરે છે જે કોઇપણ કોમ્પ્યુટરમાં વાપરી શકાય છે.
 તમે રાસ્પબેરી પાઇમાં ઇન્ટરનેટ સીધું જ વાપરી શકતા નથી. તમારે એ માટે વાઇ-ફાઇ એડપ્ટર અથવા ઇથરનેટ પોર્ટમાં જોડાણ કરતું જરૂરી છે.
 રાસ્પબેરી પાઇમાં હાર્ડ ડિસ્ક નથી. તમે એસડી કાર્ડ વાપરી શકો છો.
 રાસ્પબેરી પાઇમાં ઓપરેટિંગ સિસ્ટમ નથી. તમે NOOBS અથવા રાસ્પબેરી પાઇ સાથે કામ કરતી ઓપરેટિંગ સિસ્ટમ (દા.ત. રાસ્પબેરિયન) વાપરી શકો છો.

સંદર્ભ

કડીઓ 
 http://www.raspberrypi.org - રાસ્પબેરી પાઇ ફાઉન્ડેશન

કોમ્પ્યુટર
કોમ્પ્યુટર હાર્ડવેર
રેવાડી જિલ્લો (કે રેવારી જિલ્લો; હિંદી: रेवाड़ी जिला) ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા હરિયાણા રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૨૨ (બાવીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. રેવાડી જિલ્લાનું મુખ્યાલય રેવાડીમાં છે. આ જિલ્લો હરિયાણા રાજ્યના ગુરગાંવ વિભાગમાં આવેલ છે.

હરિયાણા
સાપરેડા (તા. વાવ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાવ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સાપરેડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

વાવ તાલુકો
ડેરાળા (તા. વાંકાનેર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંકાનેર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ડેરાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

વાંકાનેર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
સરધારકા (તા. વાંકાનેર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંકાનેર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સરધારકા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

વાંકાનેર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
શહેરી કામરુપ જિલ્લો ભારત દેશના ઉત્તર - પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  આસામ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૨૭ (સતાવીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. શહેરી કામરુપ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક ગૌહત્તી શહેરમાં આવેલું છે. 

આસામના જિલ્લાઓ
ગઢા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહેસાણા તાલુકો
ડગેરીયા (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. ડગેરીયા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.  ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

ઝાલોદ તાલુકો
ધાણીખોડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના તિલકવાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. ધાણીખોડ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન જેવી વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

તિલકવાડા તાલુકો
ઓભલા (ઓલપાડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લામાં આવેલા ઓલપાડ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઓભલા ગામમાં મુખ્યત્વે કોળી પટેલો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

સુરત જિલ્લો
ઓલપાડ તાલુકો
ભેટાસી વાંટો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા આંકલાવ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે.  ભેટાસી વાંટો ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આંકલાવ તાલુકો
ચરોતર
મીરવાઇઝ (ઉર્દૂ:  - મીર, મુખી અને વાઇઝ, પ્રચારક) કાશ્મીર ખીણના મુસલમાનોના આધ્યાત્મિક નેતાઓને કહેવામાં આવે છે.

કાશ્મીર ખીણના બે મુખ્ય મીરવાઇઝ વંશો છે. વધુ પ્રસિદ્ધ વંશ ઐતિહાસિક જામા મસ્જિદ, શ્રીનગરમાં કેન્દ્રિત છે. બીજા વંશ દક્ષિણ કાશ્મીરના મુખ્ય આગેવાન છે. દરેક વંશના પુર્વજ ઈરાનનાં હમદાન શહેરના મીર સૈયદ હમદાની હતા. તેઓ ૧૪મી સદીમાં કાશ્મીર આવ્યા. યુનિવર્સિટી કે કોઈ એક ઇસ્લામી સંસ્થામાંથી કુરાન અને સુન્નતનું સંપૂર્ણ શિક્ષણ પ્રાપ્ત કર્યા પછી વંશના કેવળ એક કે બે સભ્યોને આ ખિતાબ પ્રાપ્ય બને છે.

સંદર્ભો 

જમ્મુ અને કાશ્મીર
ઇસ્લામ
રોઝમ (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રોઝમ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, અડદ, ચણા, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દાહોદ તાલુકો
ચલાદરા (તા. ભાભર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભાભર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચલાદરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભાભર તાલુકો
લીલુડી ધરતી એ ચુનીલાલ મડિયા લિખિત ૧૯૫૭માં પ્રકશિત થયેલ એક ગુજરાતી નવલકથા છે. આ નવલકથા આમ તો બે ભાગમાં લખાયેલી છે તેમ છતાં તેની પૃષ્ઠભૂમિ અને પાત્રોના વારસદારોને લઈ એક બીજી અલગ નવલકથા શેવલણા શતદલ (૧૯૬૦) નામે પ્રકાશિત થઈ હતી.

આ નવલકથા પરથી ૧૯૬૮ માં વલ્લભ ચોક્સી દ્વારા તે જ નામે એક ગુજરાતી ફિલ્મ બનાવવામાં આવી હતી.

પૃષ્ઠભૂમિ 
લીલુડી ધરતીને સૌ પ્રથમવાર ૧૫ નવેમ્બર ૧૯૫૬ થી ૧૪ સપ્ટેમ્બર ૧૯૫૭ સુધી ગુજરાતી વર્તમાનપત્ર જન્મભૂમિમાં સાપ્તાહિક ધારાવાહિક તરીકે પ્રસિદ્ધ કરવામાં આવી હતી. જન્મભૂમિના સંપાદક સોપનના આગ્રહ પર ચુનીલાલ મડિયાએ આ નવલકથા લખી હતી. પુસ્તકની પ્રસ્તાવનામાં, લેખકે ઉલ્લેખ કર્યો છે કે તેઓ ચાર કે પાંચ મહિનામાં આ ધારાવાહિક પૂર્ણ કરશે તેવી અપેક્ષા રાખતા હતા, પરંતુ આ ધારાવાહિક વધુ સમય ચાલી.

નવકથાનું શીર્ષક તેના મુખ્ય પાત્ર સંતુની પ્રકૃતિ પર આધારિત છે.

આ નવલકથામાં સૌરાષ્ટ્ર ક્ષેત્રની સ્થાનિક બોલીઓને સાહિત્યિક રૂપે લેખકે સમાવિષ્ટ કરી છે કારણ કે તેઓ જે ક્ષેત્રના વતની હતા તેવા જ ભોગોલિક ક્ષેત્રમાં આ નવલકથા નિર્ધારિત કરેલી છે. તેમના વર્ણનો સ્વદેશી અને જોશથી ભરેલા લાગે છે. નવલકથામાં ભીમ અગીયારસનો પ્રદેશ વિશિષ્ટ ઉત્સવ અને નાળિયેર ફેંકવાની રમત વર્ણવવામાં આવી છે.

કથાવસ્તુ 
આ નવલકથા વિચિત્ર સંજોગોમાં ફસાયેલી અને મૂંઝાયેલી સંતુ નામની સ્ત્રીનું જીવન અને તેની દયનીય સ્થિતિનું વર્ણન કરે છે. વાર્તા ગિરનાર પર્વત નજીક ગુંદાસર નજીકના અંતરિયાળ ગામમાં ગોઠવવામાં આવી છે. મુખ્ય વાર્તા હાદા પટેલના ખેડૂત પરિવારની આસપાસ ફરતી હોવા છતાં, તેમાં અન્ય સહાયક પાત્રોના નાના વાર્તાઓ શામેલ છે, જેમાં ખાસ કરીને ગામડાના જીવનનું ચિત્રણ આપવામાં આવ્યું છે. વિસ્તૃત નકારાત્મક પાત્રો અને તેમની નકારાત્મકતા નવકાથાનું એક પાસું છે. હાદા પટેલને ત્રણ પુત્રો છે. મોટો પુત્ર ગામ છોડીને સાધુ બન્યો છે, બીજો અમુક રોગને કારણે મૃત્યુ પામ્યો છે અને છેલ્લો પુત્ર ગોબર અને તેની પરણેતર સંતુ સાથે વાર્તા શરૂ થાય છે. આ વાર્તા સગર્ભા સંતુના સંઘર્ષને દર્શાવતી આગળ વધે છે જેને તેના પતિની હત્યા માટે દોષી માનવામાં આવે છે. 

અન્ય મુખ્ય પાત્રો માંડલ (ગોબરનો પિતરાઇ), શાદુલ (જમીનદારનો પુત્ર), બ્રાહ્મણ હોટલના માલિક રાઘા ગોર છે.

પ્રતિભાવ 
ભગવાનભાઈ એચ ચૌધરી તેમના લેખ - "ચુનિલાલ મડિયાની લીલુડી ધરતી: સૌરાષ્ટ્ર ક્ષેત્રનું જીવન વર્ણન"માં ઉલ્લેખ કરે છે કે: "ચુનીલાલ મડિયા વિવિધ ભાગો ધરાવતી નવલકથાઓ ધરાવતી શ્રેણી (ક્રોનિકલ) રચવા માંગતા હતા પણ તેમ કરવામાં તેઓ નિષ્ફળ રહ્યા કેમકે આ નવલકથાના પાત્રો સાર્વત્રિક જીવનની પરિવર્તનશીલ પ્રકૃતિના બદલાવને સ્પષ્ટ પણે દર્શાવતા નથી. જો કે સમાજ અથવા ભાગ્યને કેન્દ્રિય તત્વો બતાવવામાં આવ્યા છે જે આખા માનવ જીવનનું સંચાલન કરે છે, તેથી નવલકથાને ક્રોનિકલ તરીકે ઓળખાતા પ્રકારનું અસ્પષ્ટ સ્વરૂપ દર્શાવે છે. વિવેચક નલિન રાવલ તેને સમય-પ્રભુત્વ ધારાવતી અથવા કાલખંડની નવલકથા માને છે.

વિવેચક દિલાવરસિંહ જાડેજાના મતે "ગ્રામીણ જીવનની એકદમ વાસ્તવિકતાનું સાચું ચિત્ર અને તેના તરફ આપવામાં આવત ભારને ગુજરાતી નવલકથાકારોમાં મડિયાની વિશેષતા માનવી જોઈએ".

આધારીત કૃતિઓ 
૧૯૬૮માં વલ્લભ ચોક્સી દ્વારા એજ નામે - લીલુડી ધરતી - એક ગુજરાતી ફિલ્મ બનાવવામાં આવી હતી. તે ગુજરાતી સિનેમાની પ્રથમ રંગીન ફિલ્મ હતી.

પૂરક વાચન

સંદર્ભ 

ગુજરાતી સાહિત્ય
લીમડી (તા.વાગરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાગરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. લીમડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વાગરા તાલુકો
પીઠડીયા (તા. જેતપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જેતપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીઠડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

જેતપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
લાલપુર (તા. સમી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સમી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. લાલપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સમી તાલુકો
અડાલા (તા. સાયલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાયલા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અડાલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

સાયલા તાલુકો
વાંસદા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના વાંસદા તાલુકાનું નગર તેમજ મુખ્ય મથક છે. આસપાસના ગીચ વાંસના જંગલોને કારણે વાંસદા નામ પડયું હતું. કાવેરી નદીના કિનારે આવેલ વાંસદા નગરની સ્થાપના રાજાએ કરી હતી. વાંસદા આઝાદી પહેલાં એક રજવાડું હતું.

મહત્વના સ્થળો 
 રાજમહેલ
 અજમલગઢ (ઘોડમાળ)
 વાંસદા રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન (વન્ય પ્રાણી અભયારણ્ય)
 કીલાદ પ્રકૃતિ પ્રવાસન કેન્દ્ર
 જાનકી વન
 કોટેજ હોસ્પિટલ
 પ્રતાપ હાઇસ્કૂલ
 ટાઉન હોલ
 ઘડિયાળ ટાવર
 જલારામ મંદિર
 સદાફલ મંદિર

આ પણ જુઓ 
 વાંસદા રજવાડું
 વાંસદા (વિધાનસભા મતવિસ્તાર)

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 ગુજરાત પ્રવાસન નિગમની વેબસાઇટ પર વાંસદા રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન ( વન્ય પ્રાણી અભયારણ્ય) વિશે માહિતી 
 વાંસદા નગર વિશે માહિતી ફોલીંગરેઇન.કોમ પર
 ગુજરાત પ્લસ ડોટકોમ પર વાંસદા વન્ય પ્રાણી રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન વિશે માહિતી
 સરકારી કોલેજ, વાંસદાની વેબસાઇટ
  વાંસદા રાજ્ય (રજવાડું) વિશે માહિતી

ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
વાંસદા તાલુકો
ભદ્રક જિલ્લો ભારત દેશના પૂર્વ દિશાના દરિયાકાંઠે  આવેલા  ઓરિસ્સા રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. ભદ્રક જિલ્લાનું મુખ્ય મથક ભદ્રક શહેરમાં રાજ્યની રાજધાની ભુવનેશ્વરથી ૧૨૫ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલું છે.

આ જિલ્લાની કુલ વસ્તી ઇ. સ. ૨૦૦૧ની વસ્તીગણતરી પ્રમાણે ૧૩,૩૨,૨૪૯ જેટલી છે. આ જિલ્લાની રચના  પહેલી એપ્રિલ, ૧૯૯૩ના રોજ જુના અને દરિયાકિનારા પર આવેલા તેમજ પ્રાચીન મંદિરો અને રમણીય પર્વતો માટે પ્રખ્યાત એવા   બાલેશ્વર જિલ્લાનો અમૂક ભાગ છુટો પાડી કરવામાં આવી હતી.

બાહ્ય કડીઓ 
 ભદ્રક જિલ્લાનું અધિકૃત વેબસાઇટ

ઑડિશા
બરારા (તા. સાંતલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાંતલપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બરારા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સાંતલપુર તાલુકો
મોતીપુરા (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોતીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

હિંમતનગર તાલુકો
મુડેલ રતનપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  કઠલાલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મુડેલ રતનપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામ છીપડી વિસ્તારમાં આવતું ગામ છે. રતનપુર નેશનલ હાઇવે ૫૯ પર આવેલુ ગામ છે.

કઠલાલ તાલુકો
સંબલપુર ( ) ભારત દેશમાં   આવેલા ઓરિસ્સા રાજ્યમાં આવેલું મહત્વનું નગર છે. સંબલપુર સંબલપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. સંબલપુરની વસ્તી આશરે ૧,૮૩,૩૮૩ છે. તેના બે મુખ્ય ભાગ છે, હિરાકુડ અને બુર્લા. અહિં ઘણી ઐતિહાસીક ઇમારતો અને બાગો આવેલા છે. હિરાકુડ ડેમ એ દુનિયાનો મોટામાં મોટો ડેમ અને અને એશિયાનું સૌથી મોટું કૃત્રિમ સરોવર છે.

બાહ્ય કડીઓ 

 સંબલપુર જિલ્લાનું અધિકૃત વેબસાઇટ 
 સંબલપુર ચિત્ર દર્શન
  હુમા મંદિર
 Official Website

સ્ત્રોત

Panda, S. S. and C. Pasayat (Eds.) (2009), Veer Surendra Sai, Sambalpur: Anusheelan.

Pasayat, C. and P. K. Singh (Eds.) (2009), Veer Surendra Sai, Bhubaneswar: Paschim Odisha Agrani Sangathan.

Pasayat, C. (Ed.) (2008), Paschim Odisara Lokageeta (in Oriya), Bhubaneswar: Folklore Foundation.

Pasayat, C. (2008), Oral Tradition, Society and History, New Delhi: Mohit Publications

Pasayat, C. (2007), Tribe, Caste and Society, New Delhi: Mohit Publications.

Pasayat, C. (2007), History of Tribal Society and Culture, New Delhi: Zenith Books International.

Pasayat, C. (Ed.) (2007), Adivasi Moukhika Sahitya Parampara (in Oriya), Kolkata: Sahitya Akademi.

Pasayat, C. (2007), "State Formation and Culture Assimilation in Medieval Orissa: The Case of a Tribal Deity in Sambalpur" in Utkal Historical Research Journal, Vol. XX, pp. 71–83.

Pasayat, C. (2005), "Oral Narrative and Hindu Method of Assimilation: A Case of Marjarakesari in Narsinghnath" in The Orissa Historical Research Journal, Vol. XLVIII, No.1, pp. 12–25.

Pasayat, C. (2004), "Oral Tradition of Huma and Legitimisation of Chauhan Rule", The Orissa Historical Research Journal, Vol. XLVII, No.2, pp. 90–96. 

Pasayat, C. (2004), "The Hindu Mode of Tribal Absorption and the State Formation during Medieval Period in Sambalpur", The Orissa Historical Research Journal, Vol. XLVII, No.3, pp. 83–89.

Pasayat, C. (2003), Glimpses of Tribal and Folkculture, New Delhi: Anmol Pub. Pvt. Ltd.

ઑડિશા
સંગડોલ (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સંગડોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વાઘોડિયા તાલુકો
અલંગ કિલ્લો (જે અલંગડ અથવા અલંગ તરીકે પણ ઓળખાય છે) પશ્ચિમ ઘાટની કળસુબાઇ પર્વતમાળામાં આવેલો કિલ્લો છે. અલંગ કિલ્લો, મદનગડ કિલ્લો અને કુલંગ કિલ્લો અને તેને જોડતો માર્ગ અલંગ-મદન-કુલંગ તરીકે ઓળખાય છે. અલંગ કિલ્લો આ પ્રદેશનો સૌથી વધુ મુશ્કેલ સ્થળોમાંનું એક માનવામાં આવે છે. મહારાષ્ટ્ર સરકારની સંસ્કૃતિ વિભાગની વેબસાઈટ પ્રમાણે, "અલંગ-મદન-કુલંગ ખાસ કરીને તેના પ્રવાસમાં આવતા જળમાર્ગ અને ગાઢ જંગલોના કારણે મહારાષ્ટ્રના સૌથી પડકારરૂપ પ્રવાસ સ્થાન પૈકીનું એક છે." આ માર્ગ અનુભવી પર્વતારોહકો માટે યોગ્ય છે. જ્યારે ભારે સ્થાનિક વરસાદ અને નબળી રીતે ચિહ્નિત માર્ગોને કારણે કિલ્લાઓ સુધી પહોંચવું મુશ્કેલ છે. આ સ્થળ એક લોકપ્રિય પર્યટન સ્થળ છે.

આ કિલ્લો એક વિશાળ કુદરતી ઉચ્ચપ્રદેશ પર આવેલો છે. કિલ્લાની અંદર બે ગુફાઓ, એક નાનું મંદિર અને ૧૧ પાણીના કુંડ છે . બે ગુફાઓમાં ૪૦ લોકોનો સમાવેશ થઇ શકે છે. ઐતિહાસિક ઇમારતોના અવશેષો સમગ્ર કિલ્લામાં ફેલાયેલા છે. કિલ્લાની પૂર્વમાં કલસુબાઈ, ઔંધ કિલ્લો, પટ્ટા અને બિતનગડ; ઉત્તરમાં હરિહર, ત્રિંબકગડ, અને અંજનેરી, અને દક્ષિણમાં, હરિશ્ચંદ્રગડ, આજોબાગડ, ખુટ્ટા અને રતનગડ આવેલા છે.

આ માર્ગ દૂર આવેલો હોવાથી અનુભવી પ્રવાસીઓને પણ પૂરતા પ્રમાણમાં ખોરાક અને પાણી લઇ જવાની સલાહ આપવામાં આવે છે.

માર્ગ 
અલંગ જવા માટે અંબેવાડી ગામથી જઇ શકાય છે. જ્યારે કસારા અથવા ઇગતપુરી ટ્રેન અથવા બસ દ્વારા પહોંચી શકાય છે. ગોટીથી અંબેવાડી ૩૨ કિમીના અંતરે આવેલું છે, જે બસ વડે ત્રણ કલાકનો સમય લે છે. અંબેવાડીથી અલંગ, મદન અને કુલંગ જોઈ શકાય છે.

અલંગ કિલા પર જવા માટે ઘાટઘરથી ગોટી-ભંડારદારા જઇ શકાય છે. ત્રીજી ગુફા પર ૨.૫ કલાકમાં ભંડારદારા ઉદડવાડેથી જઇ શકાય છે. તે એક ઉચ્ચપ્રદેશ સુધી લઇ જાય છે અને બીજા માર્ગ સાથે જોડાય છે.

છબીઓ

સંદર્ભ 

મહારાષ્ટ્રના કિલ્લાઓ
નાસિક જિલ્લો
કાંચીપુરમ ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  તમિલનાડુ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા કાંચીપુરમ જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. કાંચીપુરમમાં કાંચીપુરમ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. કાંચીપુરમ એક હિન્દુ ધર્મ નુ આસ્થા નુ ધામ છે. કાંચીપુરમમા વૈકુષ્ઠ પેરૂમલ મંદિર, એકામ્બરેશ્વર મંદિર, કૈલાશનાથન મંદિર, દેવરાજ સ્વામિ મંદિર અને કામાક્ષી અમ્માન મંદિર આવેલ છે. તેમજ કામકોટીમઠ પણ કાંચીપુરમમાં જ આવેલ છે. 

તમિલનાડુ
તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
મોટી કોરલ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા કરજણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટી કોરલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કરજણ તાલુકો
ગોડધા (તા.કવાંટ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોડધા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

કવાંટ તાલુકો
તોષ ગામ ભારત દેશના હિમાચલ પ્રદેશ રાજ્યમાં કુલુ જિલ્લામાં આવેલ છે. પાર્વતી ખીણમાં કસોલ ગામ નજીક પર્વતોથી ઘેરાયેલું આ ગામ દરિયાઈ સપાટી થી  જેટલી ઉંચાઈ ધરાવતી એક ટેકરી  પર આવેલ છે.  પાર્વતી ખીણ સાથે જોડાયેલી તોષ ખીણમાંથી તોષ નદી વહે છે, જે ગામની ઉપરવાસમાં આવેલા તોષ હિમનદી (ગ્લેસિયર) ખાતેથી નીકળે છે, જે અંતે પાર્વતી નદીને મળી જાય છે. આ હિમનદીની આસપાસ પાપાસુરા, વ્હાઇટ સેઇલ, અંગદુરી, પિન્નાક્લ તથા દેવચાન શિખરો આવેલ છે. આ ગામ સુધી પહોંચવા માટે ભૂંટરથી કસોલ માટે જતી બસ પકડીને કસોલ સુધી જવાય છે અને ત્યાંથી સવા કલાક કારમાં બેસી મનિકરણ અને બારશેની ગામ પસાર કરી, ત્યાંથી એક કલાક જેટલા સમય માટે ચઢાણ કરી પહોંચી શકાય છે. આ ગામને એક પરંપરાગત ગામમાં થી હિપ્પી વસાહતમાં ફેરવાયેલા ગામ તરીકે વર્ણવવામાં આવે છે.

વનસ્પતિ અને પ્રાણીસૃષ્ટિ 
તોષ ગામની આસપાસ ઘાસના મેદાનો અને ખીણો આવેલ છે, જેમાં હિમાલયન બ્લ્યુ પોપી (તારાકાર વગડાઉ વાદળી ફૂલ), આયરીશ, માર્શ મેરીગોલ્ડ, પ્રિમ્યુલા, બટર કપ અને હિમાલયન બાલસમ પ્રજાતિનાં ફૂલો જોવા મળે છે. લામાજિયર, બુલ ફિન્ચ, રોઝ ફિન્ચ, હિમાલયન ગીધ, વ્હાઇટ વોટર સ્ટાર્ટ્સ તેમ જ બ્રાઉન ડીપર્સ જેવાં હિમાલયનપક્ષીઓ આ વિસ્તારમાં મળે છે. અહીં હિમાલયન ભૂખરા અને કાળા રીંછ ક્યારેક જોવા મળે છે.

ચિત્રદર્શન

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ 

જોવાલાયક સ્થળો
હિમાચલ પ્રદેશ
દભાડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા કપરાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા તેમ જ આંગણવાડીની સગવડ પ્રાપ્ય છે. દભાડી ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી અને પશુપાલન છે. અંહી નાગલી, ડાંગર, વરાઇ જેવાં ધાન્યો પાકે છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે. 

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

કપરાડા તાલુકો
વલસાડ જિલ્લો
જાલમપુરા (તા. વિરમગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરમગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જાલમપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિરમગામ તાલુકો
રમાબાઈ રાનડે (૨૫ જાન્યુઆરી ૧૮૬૩ – ૨૫ જાન્યુઆરી ૧૯૨૪) ભારતીય સામાજીક કાર્યકર્તા અને ૧૯મી સદીના પ્રથમ મહિલા અધિકાર કાર્યકર્તાઓ પૈકી એક હતા. ૧૧ વર્ષની ઉંમરે તેમના લગ્ન એક પ્રતિષ્ઠિત ભારતીય વિદ્વાન અને સમાજ સુધારક મહાદેવ ગોવિંદ રાનડે સાથે થયા. સામાજીક અસમાનતાના એ સમયમાં મહિલાઓને શિક્ષણ મેળવવાથી વંચિત રાખવામાં આવતા હતા. રમાબાઈએ પતિ મહાદેવ ગોવિંદ રાનડેના સહયોગ અને પ્રોત્સાહનથી લગ્ન બાદ લેખન-વાંચન શરૂ કર્યું. તેમની મૂળ ભાષા મરાઠીની સાથોસાથ બંગાળી અને અંગ્રેજી ભાષા શીખવા આકરી મહેનત કરી.

પતિ મહાદેવ ગોવિંદ રાનડેથી પ્રેરિત થઈને રમાબાઈએ મહિલાઓની જાહેર વક્તૃત્ત્વકળાના વિકાસ માટે મુંબઈમાં હિંદુ લેડિઝ સોશિયલ ક્લબ શરૂ કર્યું. રમાબાઈ પુણેની સેવા સદન સોસાયટીના સંસ્થાપક અધ્યક્ષ પણ હતા. તેમણે પોતાનું જીવન મહિલાઓના ઉત્કર્ષ માટે સમર્પિત કરી દીધું. રાનડેએ તેમના પતિ તથા અન્ય સહયોગીઓની મદદથી ૧૮૮૬માં કન્યાઓ માટે પ્રથમ ઉચ્ચ વિદ્યાલય હુજૂરપાગાની સ્થાપના કરી.

પ્રારંભિક જીવન અને પૃષ્ઠભૂમિ
રમાબાઈ રાનડેનો જન્મ ૨૫ જાન્યુઆરી ૧૮૬૩ના રોજ મહારાષ્ટ્રના સાંગલી જિલ્લાના દેવરાષ્ટ્રે નામના ગામમાં થયો હતો. એ દિવસોમાં સ્ત્રી શિક્ષણ નિષેધ હોવાના કારણે તેમના પિતાએ તેમને શિક્ષિત કર્યા નહોતા. ૧૮૭૩માં ૧૧ વર્ષની ઉંમરે તેમના લગ્ન એક પ્રતિષ્ઠિત ભારતીય વિદ્વાન અને સમાજ સુધારક મહાદેવ ગોવિંદ રાનડે સાથે થયા. તેમણે લગ્ન બાદ પરિવારની મહિલાઓના વિરોધ વચ્ચે પણ રમાબાઈને શિક્ષિત કરવાના પ્રયાસો શરૂ કર્યા તથા તેમને એક આદર્શ પત્ની અને સામાજિક તેમજ શૈક્ષણિક સુધારાઓમાં યોગ્ય સહાયિકા બનવામાં મદદ કરી. પતિના મજબૂત સમર્થન અને દૂરંદેશીતાથી રમાબાઈએ પોતાનું સમગ્ર જીવન મહિલાઓની આત્મનિર્ભરતા અને આર્થિક સ્વાતંત્ર્ય માટે સમર્પિત કરી દીધું.

શિક્ષણ અને સામાજિક પ્ર્વૃત્તિઓ
રમાબાઈએ સ્વયંને શિક્ષિત કરવાનું બીડું ઝડપ્યું જેથી તેઓ તેમના પતિના નેતૃત્ત્વમાં સક્રિય જીવનમાં સમકક્ષ ભાગીદાર બની શકે. તેમના આ પ્રયાસોમાં સૌથી પહેલા તેમના પરિવારની મહિલાઓના વિરોધનો સામનો કરવો પડ્યો.
જસ્ટીસ રાનડેએ યુવા રમાબાઈને મરાઠી, ઇતિહાસ, ભૂગોળ, ગણિત અને અંગ્રેજી વિષયોનું લેખન વાંચન શીખવ્યું. તેમણે સમાચારપત્રોના નિયમિત વાંચન દ્વારા સમસામયિક મુદ્દાઓ પર ચર્ચા કરવાની પ્રેરણા આપી. રમાબાઈનું મહત્ત્વપૂર્ણ સાહિત્યિક યોગદાન મરાઠીમાં તેમની આત્મકથા અમચ્યા આયુષતિલ આથવાણી છે. જેમાં તેમણે તેમના વૈવાહિક જીવનનું વિસ્તૃત વિવરણ આપ્યું છે. તેમણે ધર્મ સંબંધિત જસ્ટીસ રાનડેના વ્યાખ્યાનોનો એક સંગ્રહ પણ પ્રકાશિત કર્યો હતો. રમાબાઈને અંગ્રેજી સાહિત્ય સાથે ખૂબ લગાવ હતો.

રમાબાઈ સૌ પ્રથમ નાસિક હાઈસ્કૂલમાં મુખ્ય અતિથિ તરીકે સાર્વજનિક કાર્યક્રમમાં ઉપસ્થિત રહ્યાં. તેમનું પ્રથમ વ્યાખ્યાન જસ્ટીસ રાનડેએ લખ્યું હતું. તેમણે ખૂબ જ ઝડપથી અંગ્રેજી અને મરાઠી ભાષામાં સાર્વજનિક વ્યાખ્યાનો આપવાનો કસબ કેળવી લીધો. તેમના વ્યાખ્યાન સરળ અને હૃદયસ્પર્શી રહેતા. તેમણે મુંબઈમાં પ્રાર્થના સમાજની શાખામાં કામ શરૂ કર્યું. શહેરમાં આર્ય મહિલા સમાજની શાખાની સ્થાપના પણ કરી. ૧૮૯૩ થી ૧૯૦૧ દરમિયાન રમાબાઈની સામાજિક પ્રવૃત્તિઓ ચરમ પર રહી. તેમણે મુંબઈમાં લેડીઝ સોશ્યલ એન્ડ લિટરેચર ક્લબની સ્થાપના કરી તેમજ ભાષા, સામાન્ય જ્ઞાન, સિલાઈ અને હસ્તકલામાં મહિલાઓને પ્રશિક્ષિત કરવાના વર્ગો શરૂ કર્યા.

૧૯૦૧માં જસ્ટીસ રાનડેના અવાસાન બાદ અડત્રીસ વર્ષની ઉંમરે તેઓ મુંબઈ છોડી પુણે ચાલ્યા ગયા. પતિના મૃત્યું બાદનું શેષ ૨૪ વર્ષનું જીવન તેમણે મહિલા શિક્ષણ, કાનૂની અધિકાર, સમાન દરજ્જા જેવી સામાજિક પ્રવૃત્તિઓમાં વીતાવ્યું. મહિલાઓની સમસ્યાઓનું નિરાકરણ અને પીડિત મહિલાઓના પુનર્વસન માટે સેવા સદન જેવી સામાજિક સંસ્થાઓની સ્થાપના કરી. મહિલાઓને નર્સિંગના વ્યવસાયમાં પ્રવેશ માટે પ્રોત્સાહિત કરી.

સંદર્ભ

વ્યક્તિત્વ
૧૯૨૪માં મૃત્યુ
મોવીયા (તા. ગોંડલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા ગોંડલ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મોવીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, ઉચ્ચતર માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

ગોંડલ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
અમૃતસર જિલ્લો ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા ઉતર ભાગમાં આવેલા તથા પાંચ નદીઓને કારણે ઉત્તમ ખેતી કરવા માટે પ્રખ્યાત એવા પંજાબ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૨૦ (વીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. અમૃતસર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક અમૃતસર નગરમાં આવેલું છે.

બાહ્ય કડીઓ 
 

પંજાબ
જીવાપુર (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જીવાપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

હિંમતનગર તાલુકો
વટવા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલો વિસ્તાર છે. આ વિસ્તાર અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશનના દક્ષિણ વિભાગમાં આવે છે.

સંદર્ભ 

અમદાવાદ શહેરના વિસ્તારો
દૂધ એ ‘સંપૂર્ણ આહાર’ તરીકે ઓળખાય છે. દૂધમાં વિટામિન 'સી' સિવાય તમામ વિટામિન રહેલા છે. સામાન્ય રીતે ભેંસ, ગાય અને બકરીના દૂધનો ઉપયોગ આહાર તરીકે ગુજરાતના લોકો કરે છે, જેમાં ગાયનું દૂધ શ્રેષ્ઠ ગણવામાં આવે છે.

દૂધમાંથી દહીં, છાશ, માખણ, ઘી, પનીર, માવો વગેરે બનાવવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત દૂધમાંથી શ્રીખંડ, આઇસ્ક્રીમ, પેંડા, બાસુંદી, રબડી, બરફી જેવી ઘણી મિઠાઇઓ પણ બનાવવામાં આવે છે.

ગુજરાત રાજ્યમાં દુધ ઉત્પાદન કરતી સહકારી મંડળીઓ લગભગ દરેક ગામમાં આવેલી છે.

સફેદ રંગનું કેમ હોય છે? 
આપણે ત્યાં એવી માન્યતા છે કે દુધ કેલ્શિયમ ના કારણે સફેદ હોય છે. પરંતુ એવું નથી ગાયના દુધમાં દર લિટરે ૧.૨૭ ગ્રામ કેલ્શિયમ હોય છે અને પ્રોટીન ૩૩ ગ્રામ જેટલું હોય કે તેનાથી વધારે હોય છે. પ્રોટીન ની ઘણી જાત છે. પરતું દુધમાં કેસીન જાતનું પ્રોટીન હોય છે. આ જાત નું પ્રોટીન બીજા કોઈપણ ખાદ્યપદાર્થ માં હોતું નથી. કેસીન ની હાજરીથી દુધનો રંગ સફેદ હોય છે. ગાયના દૂધ કરતાં ભેસના દુધમાં કેસીનનું પ્રમાણ વધુ હોવાથી ભેસનું દૂધ વધુ સફેદ હોય છે.

દૂધનું આયુર્વેદમાં મહત્વ 
આયુર્વેદના જુદા જુદા ગ્રંથોમાં દર્શાવ્યા મુજબ દૂધમાં ગાયના દૂધને શ્રેષ્ઠ ગણવામાં આવ્યું છે. ચરક સંહિતામાં જણાવ્યા મુજબ 'ગવ્યં દશગુણં પય:', એટલે કે, ગાયના દૂધમાં દશ ગુણ છે. આથી આગળ વધીને મહર્ષિ ચરક આ ગ્રંથના અન્નપાન વિધિ વિષેનાં અધ્યાય (સૂત્રસ્થાન-અધ્યાય ૨૭)માં દૂધને 'ક્ષીરં જીવયતિ' કહીને તે જીવનદાતા હોવાનું જણાવે છે.

બાહ્ય કડીઓ 
આયુર્વેદમાં દૂધના ઉત્પાદનોની અસર - ડૉ.પંકજ નરમ

આહાર
ખોરાક
ઇથિયોપિયા (; , , )નું અધિકારીક નામ સંઘીય અને લોકતાંત્રિક ઇથિયોપિયાનું ગણરાજ્ય છે, જે હોર્ન ઓફ આફ્રિકામાં આવેલો છે.

સંદર્ભો

દેશ
આફ્રિકાના દેશો
રાણીજીની પાદેડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાણીજીની પાદેડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંતરામપુર તાલુકો
ભીમપુરા (તા.આમોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા આમોદ તાલુકાનું ગામ છે. ભીમપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આમોદ તાલુકો
વલોટી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ગણદેવી તાલુકાનું ગામ છે. વલોટી ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દુધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.

વલોટી ગામ બીલીમોરાથી ગણદેવી જતા માર્ગ ઉપર આવેલું છે.

આ ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલનનો વ્યવસાય કરી પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

ગણદેવી તાલુકો
બાદનપર (જોડીયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બાદનપર (જોડીયા) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

જોડિયા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
બેડા (તા. ભાભર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભાભર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બેડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભાભર તાલુકો
જોધપુર ટેકરા એ ભારતના અમદાવાદના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલી ટેકરીઓનું એક નાનું જૂથ છે. આ ક્ષેત્રનો પીનકોડ ૩૮૦૦૧૫ છે. આ ટેકરીઓનું નામ રાજસ્થાનમાં આવેલ 'જોધપુર રાજ્ય' પરથી પડ્યું છે.

ઇતિહાસ 
મહારાજા અભયસિંહજીના સમયમાં, જોધપુરના સૈન્યએ અમદાવાદ શહેર પર હુમલો કર્યો અને મુસ્લિમ શાસકો પાસેથી અમદાવાદ કબજે કર્યું. આ ચડાઈમાં મારવાડ રાજ્યના તમામ મુખ્ય સ્થાનકોના ઠાકુરોએ ભાગ લીધો હતો જેમ કે, નીમાજના ઠાકુર, રાસના ઠાકુર, બાલુન્દાના ઠાકુર અભય સિંઘ અને બાલુન્દાના ઠાકુર કુસલસિંઘ. ઠાકુર અભયસિંહે અમદાવાદના સુલતાન પાસેથી નગારા અને નિશાનની લૂંટ્યા હતા. તેને હજી બાલુંદા ગઢમાં રાખવામાં આવ્યાં છે અને હોળી દરમિયાન દમામી સ્થાનકના ઠાકુર તે પ્રખ્યાત વિજયની યાદમાં નગારા ઉપર અફીણનું પાણી રેડે છે. આ વિજય પછી ઠાકુર અબે સિંઘજીએ કિલ્લામાં એક દરવાજો બનાવ્યો, જેને ફતેહ પોળ કહેવામાં આવે છે.

મહત્વના સ્થળો 
શહેરી કરણને કારણે અહીં રસ્તાઓના ઢોળાવ સિવાય ટેકરાનો અનુભવ થતો નથી. અમદાવાદની ગવર્નમેન્ટ પોલીટ્ક્નીક અહીં આવેલી છે. ચિનુભાઈ ચિનાઈ રોડ, વિક્રમ સારાભાઈ રોડ, ચિમનલાલ ગિરધરલાલ રોડ અહીંના મુખ્ય રસ્તાઓ છે. થલતેજ ટેકરા વિસ્તારમાં અમદાવાદનો દૂરદર્શન ટાવર આવેલો છે. સ્પેસ એપ્લીકેશન સેન્ટરનું એક કેમ્પસ જોધપુર ટેકરામાં આવેલું છે.

સંદર્ભ 

અમદાવાદ શહેરના વિસ્તારો
"હિરા ઘસાઈ " એટલે હીરા ને યોગ્ય ઘાટ સાથે ચમક આપવી. જેમા સૌ પ્રથમ કાચો ગચ્ચો હીરાની ખાણોમાંથી કાઢવામાં આવે છે, જે અંદાજે દસ ગ્રામથી લઈ અને બે ત્રણ કિલ્લો જેટલો પણ હોઈ શકે છે. ત્યાર બાદ આ ગચ્ચાને તોડવામા આવે છે, અને જીણા જીણા ટુકડાં કર્યા પછી કાચા હિરાની ગુણવત્તા મુજબ વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે.(આમતો હિરા ઉધોગમાં ઘણા બધા આકારમાં હિરા બનાવામાં આવે છે, જેમાં મુખ્યત્વે પાનચોકી, ચોકી, બનાના કટ, પાઇનૅપલ,પૉલ્કી, વગેરે. પરંતુ આપણે અહિયા ગોળ (રાઉન્ડ)હિરા ઘસાઈ ની વાત કરીશું,) 

ત્યાર બાદ આવા કાચા હિરાને ઘસાઈ (પોલીશીંગ) માટે કારખાનામાં મોકલવામાં આવે છે, જ્યાં સૌ પ્રથમ ઘાટ કરવામા આવે છે, જે બિલ્કુલ આપણા ભમરડાં જેવો આકાર બનાવામાં આવે છે. ઘાટના હિરાની ચમક હોતી નથી કાળા કલરનો દેખાતો હોય છે.પછી ટેબલ કપાઈ છે, જેને મથાળુ(ટૉપ)કહેવામા આવે છે. એ પછી તળીયું (બૉટમ) મારવાનું હોય છે, જેમા આઠ ભાલા તથા સોળ તરખુણીયા મારવામા પડતા હોય છે. હવે મથાળે આઠ પહેલ કાપવાના હોય જેનો આકાર અષ્ટકોણ જેવો થાય છે, અને છેલ્લે મથાળે જે આઠ પેલ કાપેલા હોય એની દરેક નશ પર ટેબલના આઠ તથા ધારના સોળ એમ કરીને ચોવીસ તરખુણીયા મારવાના હોય છે, જેને મથાળુ કહેવામાં આવે છે.
ડુંગરાના પાણી (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ડુંગરાના પાણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ફતેપુરા તાલુકો
પાલ્લાનો મઠ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દહેગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાલ્લાનો મઠ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દહેગામ તાલુકો
પેરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના નવસારી તાલુકાનું ગામ છે. પેરા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી,  પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. શેરડી,  ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી 
આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

નવસારી તાલુકો
કુડલા (તા. ચુડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચુડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કુડલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ચુડા તાલુકો
૭ મેનો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૧૨૭મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૧૨૮મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૨૩૮ દિવસ બાકી રહે છે.

મહત્વની ઘટનાઓ 
 ૫૫૮ – કોન્સ્ટેન્ટીનોપલમાં હેગિયા સોફિયાનો ગુંબજ તેના નિર્માણના વીસ વર્ષ પછી તૂટી પડ્યો.
 ૧૮૯૫ – સેન્ટ પીટર્સબર્ગમાં રશિયન વૈજ્ઞાનિક એલેક્ઝાન્ડર સ્ટેપાનોવિચ પોપોવે રશિયન ફિઝિકલ એન્ડ કેમિકલ સોસાયટીને તેમની શોધ પોપોવ લાઇટનિંગ ડિટેક્ટર - એક આદિમ રેડિયો રિસીવર પ્રદર્શિત કરી. ભૂતપૂર્વ સોવિયેત યુનિયનના કેટલાક ભાગોમાં આ દિવસની વર્ષગાંઠને રેડિયો ડે તરીકે ઉજવવામાં આવે છે.
 ૧૯૪૬ – 'ટોક્યો ટેલિકોમ્યુનિકેશન એન્જીનિયરીંગ' (જે પછીથી સોની (જાપાન) (Sony) થી ઓળખાઇ)ની ૨૦ કર્મચારીઓ સાથે સ્થાપના થઇ.
 ૧૯૫૨ – ઇન્ટીગ્રેટેડ સર્કિટ (Integrated circuit)નો વિચાર, તમામ આધુનીક કોમ્પ્યુટરની મુખ્ય જરૂરીયાત, પ્રથમ વખત 'જ્યોફ્રી ડમ્મેરે'(Geoffrey W.A. Dummer) પ્રકાશિત કર્યો.
 ૧૯૯૨ – અવકાશ યાન 'એન્ડોવર'નું પ્રક્ષેપણ કરાયું (STS-49).
 ૨૦૦૦ – વ્લાદિમીર પુતિન રશિયાના રાષ્ટ્રપતિ બન્યા. 
 ૨૦૦૭ – મહાન હેરોદ (Herod the Great)ની કબર શોધી કાઢવામાં આવી.

જન્મ 
 ૧૮૧૨ – રોબર્ટ બ્રાઉનિંગ, અંગ્રેજી કવિ અને નાટ્યકાર (અ. ૧૮૮૯)
 ૧૮૬૧ – રવિન્દ્રનાથ ટાગોર, લેખક,કવિ, નોબૅલ પારિતોષિક વિજેતા (અ. ૧૯૪૧)
 ૧૮૮૦ – પાંડુરંગ વામન કાણે, સંસ્કૃત વિદ્વાન અને પ્રાચ્યવિદ્યાવિશારદ, ભારત રત્ન પુરસ્કાર વિજેતા (અ. ૧૯૭૨)
 ૧૯૧૨ – પન્નાલાલ પટેલ, લેખક (અ. ૧૯૮૯)

અવસાન 
 ૧૫૩૯ – ગુરુનાનક, શીખ ધર્મના સ્થાપક (જ. ૧૪૬૯)
 ૧૯૨૪ – અલ્લૂરિ સીતારામ રાજુ, ભારતીય ક્રાંતિકારી અને સ્વાતંત્ર્ય સેનાની. (અ. ૧૮૯૭/૧૮૯૮)

તહેવારો અને ઉજવણીઓ 
 રેડિયો દિવસ – રશિયા.

બાહ્ય કડીઓ 
 બી.બી.સી.(BBC): આજનો દિવસ

મે
એથાણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જલાલપોર તાલુકાનું ગામ છે. એથાણ ગામમાં ખાસ કરીને કોળી પટેલો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, માછીમારી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે.

જલાલપોર તાલુકો
આથલ, દાદરા અને નગરહવેલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દાદરા અને નગરહવેલીના  દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લાના એકમાત્ર તાલુકાનું મહત્વનું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર, આંગણવાડી જેવી સવલતો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
આથલ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ તેમની કુકણા બોલી, ધોડિઆ બોલીનો ઉપયોગ પોતાના સામાન્ય વહેવાર દરમ્યાન કરે છે. આ બોલીઓ ગુજરાતી ભાષા કરતાં જુદી હોય છે.

દાદરા અને નગરહવેલી
દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લો
સ્તંભેશ્વર મહાદેવ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા જંબુસર તાલુકાના દરિયાકિનારે આવેલા કંબોઇ ગામ ખાતે આવેલું પૌરાણીક તિર્થધામ છે. અહીં દરિયાના પાણીમાં સ્વયંભૂ પ્રગટ થયેલ મહાદેવજીનું શિવલિંગ આવેલું છે. મહીસંગમ એટલે કે મહી નદી અને દરિયાનું સંગમ સ્થળ અહીં જ હોવાની માન્યતા પ્રવર્તે છે. મહાદેવજીનાં દર્શન કરવા દરિયાનાં પાણીમાં ઓટ આવે ત્યાં સુધી રાહ જોવી પડે છે. આ સ્થળ "ગુપ્ત તિર્થ" તેમ જ "સંગમ તિર્થ" તરીકે પણ ઓળખાય છે.

અહીં જવા માટે પ્રથમ જંબુસર પહોંચવું પડે છે, જે રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં. ૮ પર આવેલા ભરૂચ તેમ જ વડોદરા સાથે રાજ્ય ધોરી માર્ગ દ્વારા જોડાયેલું છે. જંબુસરથી રાજ્ય ધોરી માર્ગ દ્વારા નહાર થઇ કાવી પહોંચાય છે. અહીંથી  કંબોઇ જવા માટેના રસ્તાને પણ ૨૦૦૮ના વર્ષ દરમ્યાન રાજ્ય ધોરી માર્ગનો દરજ્જો આપવામાં આવ્યો હોવાથી અહીં પહોંચવું સરળ થયું છે.

ઇતિહાસ 
લોક માન્યતા મુજબ શિવપુત્ર કાર્તિકેય દ્વારા તારકાસુરનો વધ થયો પરંતુ ત્યારબાદ તેમને એક શિવભક્તનો સંહાર કર્યાનું દુ:ખ થવા લાગ્યું તેના પ્રાયશ્ચિત રૂપે તેમણે શિવલિંગની સ્થાપના કરી અહીં વર્ષો સુધી તપ કર્યુ અને શિવજીને પ્રસન્ન કર્યા.

"ગુપ્ત તીર્થ" તરીકે જાહેર થવા પાછળ પણ એક કથા છે જેના અનુસાર જ્યારે પૃથ્વી પરનાં બધાં તીર્થ એકત્ર થઇ એકવાર બ્રહ્માજી પાસે ગયા. બ્રહ્માજી બધાં તીર્થ સાથે જોઇ ખુશ થયા. તીર્થોએ બધામાં શ્રેષ્ઠ તીર્થ કોણ તે બાબતે જણાવવા કહ્યું જેથી બ્રહ્માજીએ ખુબ વિચાર કર્યાબાદ કંઇ ન સમજ પડતા તીર્થોને જ એ બાબતે જણાવવા કહ્યું. ત્યારે સર્વ તીર્થ મૌન રહ્યા પણ સ્તંભેશ્વર તીર્થે પોતે શ્રેષ્ઠ હોવાનું જણાવ્યું કારણકે ત્યાં દરિયા અને મહી નદી સંગમ ઉપરાંત દેવોનાં સેનાપતિ દ્વારા સ્થાપિત શિવજીનો પણ વાસ છે. આ સાંભળી ધર્મદેવે આવા અહંકારી વચનનાં બદલે સ્તંભેશ્વર તીર્થને શ્રાપ આપ્યો કે તમે તીર્થ તરીકે ક્યારેય પણ પ્રસિદ્ધિ નહી પામો. તમારી સિદ્ધિઓ હંમેશા ગુપ્ત જ રહેશે.

શ્રી સ્તંભેશ્વર તિર્થ ચિત્ર-દર્શન

બાહ્ય કડીઓ 
સ્તંભેશ્વર તિર્થ ગુગલ-દર્શન
સંદેશ સમાચારપત્રમાં સ્તંભેશ્વર તિર્થ વિશે લેખ
ગુર્જરી નેટ પર સ્તંભેશ્વર તિર્થ વિશે લેખ
ભરૂચ જિલ્લા પંચાયતના અધિકૃત વેબસાઇટ પર સ્તંભેશ્વર વિશે માહિતી 
વિડિયો દ્વારા મહાદેવજીનું દર્શન

જંબુસર તાલુકો
જોવાલાયક સ્થળો
ધાર્મિક સ્થળો
ગુજરાતનાં શિવાલયો
નાની પરબડી (તા. ધોરાજી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધોરાજી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાની પરબડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ધોરાજી તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
પહાડપુર (તા. મોડાસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મોડાસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પહાડપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મોડાસા તાલુકો
વરકુંડ, દમણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દમણ અને દીવમાં આવેલા કુલ ૨ (બે) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા દમણ જિલ્લામાં આવેલા એકમાત્ર તાલુકાનું મહત્વનું ગામ છે. ડિસેમ્બર ૧૯, ૧૯૬૧ના દિવસે ભારત સરકાર દ્વારા લશ્કરી કાર્યવાહી કરી આ ગામને તેના આખા વિસ્તાર સહિત આઝાદ કરવામાં આવ્યા હતા, તે પહેલાં અહીં ફિરંગીઓનું (પોર્ટુગીઝ) શાસન ચાલતું હતું.

 

દમણ અને દીવ
સિમા કીઆન (ઇ.સ.પૂ ૧૪૫-૮૬) ચીનના એક હાન રાજવંશના ઇતિહાસકાર તથા અગ્રગણ્ય સાહિત્યકાર હતા, ચીન અને દુનિયાભરમાં તેઓ સિમા કીઆનના નામથી 'ચીનના ઇતિહાસ'ના પિતા તરીકે આદરપૂર્વક ઓળખાય છે.

બાહ્ય કડીઓ 

 ઇતિહાસકાર
 સાહિત્યકાર 

ઇતિહાસકાર
સાહિત્યકાર
ચીન
વ્યક્તિત્વ