Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
રૂમા દેવી રાજસ્થાનના બારમેરની ભારતીય પરંપરાગત હસ્તકલા કારીગર છે. રૂમા દેવીને ભારતમાં મહિલાઓ માટેનો સર્વોચ્ચ નાગરિક સન્માન "નારી શક્તિ પુરસ્કાર ૨૦૧૮" આપવામાં આવ્યો હતો.

પ્રારંભિક જીવન 
રૂમા દેવીનો જન્મ ૧૯૮૮ માં થયો હતો અને તેઓ રાજસ્થાનના બાડમેરના રાવતસરમાં ઉછર્યા હતા. જ્યારે તેઓ ૮ મા ધોરણમાં હતા ત્યારે તેમણે શાળા છોડી દીધી હતી. તેમણે બાળપણમાં તેમની દાદી પાસેથી ભરતકામ શીખ્યું હતું. તેમણે ૧૭ વર્ષની ઉંમરે લગ્ન કર્યા અને તેમના પ્રથમ પુત્રનું જન્મના ૪૮ કલાકમાં અવસાન થયું હતું.

કારકિર્દી 
તેમણે કમાણી માટે થોડું કામ કરવાનું શરૂ કર્યું. ૨૦૦૬ માં તેમના ગામની ૧૦ જેટલી મહિલાઓને મનાવ્યા બાદ તેમણે એક સ્વ-સહાય જૂથ શરૂ કર્યું. દરેક મહિલા પાસેથી ૧૦૦ રૂપિયાના યોગદાન સાથે, તેઓએ તકિયા અને બેગ બનાવવા માટે સેકન્ડ હેન્ડ સીલાઈ મશીન, કાપડ, દોરા અને પ્લાસ્ટિકના રેપર ખરીદ્યા.

સફળતાની શોધ તેમને બાડમેરના ગ્રામીણ વિકાસ એવં ચેતના સંસ્થાના દરવાજે લઈ ગઈ અને ૨૦૦૮ માં તેઓ તેમાં સભ્ય તરીકે જોડાયા. ૨૦૧૦ માં આ બિન-સરકારી સંસ્થાના તેઓ પ્રમુખ બન્યા. તેમણે દિલ્હીના રફી માર્ગમાં તેમનું પ્રથમ પ્રદર્શન ૨૦૧૦ માં અને રાજસ્થાન હેરિટેજ વીક ૨૦૧૬માં તેમનો પહેલો ફેશન શો કર્યો હતો. તેઓ હવે ભારતભરના આદિવાસી કારીગરો અને લઘુમતીઓની હસ્તકલાને પ્રોત્સાહન આપવાની દિશામાં કામ કરી રહ્યા છે જેથી તેમની હસ્તકલા અને હસ્તકલા પાછળના કારીગરોને માન્યતા મળે.

પુરસ્કારો અને સન્માન 
 ભારતના રાષ્ટ્રપતિ શ્રી રામનાથ કોવિંદના હસ્તે નારી શક્તિ પુરસ્કાર (૨૦૧૮)
 કોન બનેગા કરોડપતિ (૨૦ સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૯) ટીવી કાર્યક્રમમાં અમિતાભ બચ્ચન અને સોનાક્ષી સિન્હા સાથે સહભાગ લીધો.
 હાર્વર્ડ યુનિવર્સિટી, બોસ્ટન, યુ. એસ. દ્વારા તેમની ૧૭ મી ઓલ ઈન્ડિયા કોન્ફરન્સ (૧૫-૧૬ ફેબ્રુઆરી ૨૦૨૦) માં પેનલિસ્ટ તરીકે આમંત્રિત.
 'ટી.એફ.આઈ. ડિઝાઈનર ઑફ ધ ઇયર ૨૦૧૯' નો ખિતાબ જીત્યો. 
 ૨૦૧૮ માં 'ધ ન્યૂ ભારત' શીર્ષક સાથે તેની ઇન્ડિયા ટુડે મેગેઝિનની વર્ષગાંઠ આવૃત્તિના કવર પેજ પર પ્રદર્શિત.
 ગુડવિલ એમ્બેસેડર એન્ડ ટ્રાઇબ્સ ઇન્ડિયાના મુખ્ય ડિઝાઇનર.
 શ્રીલંકા સરકાર દ્વારા શિલ્પા અભિમાની પુરસ્કાર: હસ્તકલાને પ્રોત્સાહન
 વિમેન ઓન વિંગ્સ નેધરલેન્ડ્સ, દ્વારા સન્માન (૨૦૧૬)

સંદર્ભ 

જીવિત લોકો
નારી શક્તિ પુરસ્કાર વિજેતા
૧૯૮૯માં જન્મ
ચારણી(ઉમરપાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના ઉમરપાડા તાલુકાનું   ગામ છે. ચારણી ગામના લોકોના મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું ડુંગરાળ ભૂપૃષ્ઠ ધરાવતું ગામ છે. અહીં મુખ્યત્વે વસાવા, ચૌધરી તેમ જ ગામિત જેવા આદિવાસી જાતિના લોકો રહે છે. ગામના લોકો ડાંગર, જુવાર, વરાઇ, નાગલી વગેરે ધાન્યોની ખેતી કરે છે. ગામના કેટલાક લોકો જંગલમાંથી પ્રાપ્ત થતી લાકડા સિવાયની વસ્તુઓ(ખોરાક તરીકે વાપરી શકાય તેવી તેમ જ વેચાણ કરી પૈસા મેળવી શકાય તેવી વસ્તુઓ) મેળવી તેના વડે પણ જીવન ગુજારે છે.

સુરત જિલ્લો
ઉમરપાડા તાલુકો
સરવાણીયા હકુમતી (તા. કાલાવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા  કાલાવડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સરવાણીયા હકુમતી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

કાલાવડ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
દુલિપસિંહજી (૧૩ જૂન ૧૯૦૫ – ૫ ડિસેમ્બર ૧૯૫૯) જેઓ સામાન્ય રીતે કુમાર શ્રી દુલિપસિંહજી અથવા કે. એસ. દુલિપસિંહજી તરીકે પણ ઓળખાતા હતા, ભારતીય ક્રિકેટ ખેલાડી હતા જેઓ ઇંગ્લેન્ડ તરફથી રમ્યા હતા. તેમણે રાજકોટની રાજકુમાર કોલેજ અને ચેલ્ટનહેમ કોલેજ, ગ્લોસ્ટરશાયર, ઇંગ્લેન્ડમાંથી શિક્ષણ મેળવ્યું હતું.

કારકિર્દી 

દુલિપસિંહજી ગુજરાતના કાઠિયાવાડમાં આવેલા નવાનગર રજવાડાના કુટુંબમાં જન્મ્યા હતા. તેમના ભાઇઓમાં હિમાચલ પ્રદેશના પ્રથમ લેફ્ટન્ટ-ગવર્નર હિંમતસિંહજી અને નવાનગરના શાસક તરીકે તેમના કાકા રણજીતસિંહજીના અનુગામી દિગ્વિજયસિંહજીનો સમાવેશ થતો હતો. તેઓ હજુ જ્યારે શાળામાં ક્રિકેટ રમતા હતા ત્યારે એમ.સી.સી.ના ભવિષ્યના પ્રમુખે તેમના વિશે ક્રિકેટના સામયિક વિઝડનમાં તેમના વિશે લખ્યું હતું:

ચેલ્ટનહેમ કોલેજમાં દુલિપસિંહજીએ ક્રિકેટમાં ભારે સફળતા મેળવીને કેમ્બ્રિજ યુનિવર્સિટી, સસેક્સ કાઉન્ટી અને પછી ઇંગ્લેન્ડની ક્રિકેટ ટીમમાં જોડાયા. તેમની માંદગીને કારણે તેમની કારકિર્દી ટૂંકી રહી. ટેસ્ટ ક્રિકેટમાં તેમની સરેરાશ ૫૮.૫ રહી, જે ટેસ્ટ ક્રિકેટના ખેલાડીઓમાં સર્વશ્રેષ્ઠમાંની એક ગણાય છે.

તેમની રમત કારકિર્દી પછી તેમને ભારત તરફથી ઓસ્ટ્રેલિયા અને ન્યૂઝીલેન્ડના હાઇ કમિશ્નર બનાવવામાં આવ્યા હતા. તેમના ભારત પાછા ફરવા પર તેમને સૌરાષ્ટ્ર રાજ્યના જાહેર સેવા આયોગના ચેરમેન બનાવાયા હતા. જામનગર (નવાનગર)ના મહારાજા તરીકે તેમણે લોક કલ્યાણના કામોમાં અને રાજ્ય શાસનમાં ઉંડો રસ લીધો હતો.

દુલિપસિંહજીનું અવસાન મુંબઈ ખાતે ૫ ડિસેમ્બર ૧૯૫૯માં થયું હતું. તેમના માનમાં દુલિપ ટ્રોફીની શરૂઆત થઇ હતી. તેમના કાકા કુમાર શ્રી રણજિતસિંહજી પણ ક્રિકેટ ખેલાડી હતા જેમના નામ પરથી રણજી ટ્રોફી રમાય છે.

બાહ્ય કડીઓ 
 Kumar Shri Duleepsinhji: Cricketer of the Year 1930: By Wisden Almanack archive

ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ
ભારતીય ક્રિકેટ ખેલાડી
૧૯૦૫માં જન્મ
૧૯૫૯માં મૃત્યુ
હસમુખભાઈ ચમનલાલ શાહ (અંગ્રેજી:Hasmukh Chamanlal Shah);(હિંદી:हसमुख चमनलाल साह) ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યમાં રહેતા એક સમાજસેવક છે. તેમને જન-કલ્યાણકાર્યો ક્ષેત્રે ઉત્કૃષ્ટ યોગદાન બદલ ઈ. સ. ૨૦૧૪ના વર્ષમાં ભારત સરકાર તરફથી પદ્મશ્રી વડે સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.

સંદર્ભો 

પદ્મશ્રી પુરસ્કાર વિજેતાઓ
વ્યક્તિત્વ
ખોડાપીપર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પડધરી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખોડાપીપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ધાણા, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. ગામમાં તાલુકા કક્ષાનું હેલ્થ સેન્ટર, બેંક તેમજ સહકારી મંડળીઓ આવેલા છે.

ગામમાં ખોડાપીપર જળ સંપત્તિ યોજના હેઠળ બંધ આવેલો છે, જેની બાજુમાં પ્રગટેશ્વર મહાદેવનું આવેલું છે. ગામમાં રામદેવપીરનું મંદિર, ઘંટેશ્વર મહાદેવનું મંદિર, ખોડિયાર માતાનું મંદિર જેવા ધાર્મિક સ્થળો આવેલા છે.

પડધરી તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ખસરા (તા.કવાંટ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખસરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

કવાંટ તાલુકો
કોલાટ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાણંદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામ તાલુકામથક સાણંદથી આગ્નેય દિશા (અગ્નિ ખૂણા)માં આશરે ૬ (છ) કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલું છે.

આ પણ જુવો 
 અમદાવાદ
 ગુજરાત
 ભારત

બાહ્ય કડીઓ 
 અમદાવાદ જિલ્લા પંચાયતની વેબસાઇટ પર સાણંદ વિષે માહિતિ
વાઘછિપા, દાદરા અને નગરહવેલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દાદરા અને નગરહવેલીના  દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લાના એકમાત્ર તાલુકાનું મહત્વનું ગામ છે. વાઘછિપા ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ તેમની કુકણા બોલી, ધોડિઆ બોલીનો ઉપયોગ પોતાના સામાન્ય વહેવાર દરમ્યાન કરે છે. આ બોલીઓ ગુજરાતી ભાષા કરતાં જુદી હોય છે.

 

દાદરા અને નગરહવેલી દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લો
અહીં ભારત દેશનાં ઉત્તર-પૂર્વીય રાજ્ય મિઝોરમનાં મુખ્યમંત્રીઓની યાદી અપાયેલી છે.

નોંધ

આ પણ જુઓ
 મિઝોરમ
 ભારતનાં રાજ્યોના મુખ્ય મંત્રીઓ

બાહ્ય કડીઓ
 ૧૯૪૭થી ભારતીય રાજ્યો

મિઝોરમ
ગુંદા અથવા વડગુંદો ( હિંદી:बहुवार;  અંગ્રેજી:Cordia myxa) એ એક વનસ્પતિ છે, જેનાં વૃક્ષો ભારતીય ઉપમહાદ્વીપ, ચીન તેમજ વિશ્વના અનેક ભાગોમાં જોવા મળે છે. ગુંદાનાં ફળનું કદ અને આકાર સોપારી જેવાં જ હોય છે. કાચાં ગુંદાનાં ફળમાંથી શાક તથા અથાણાં (આચાર) પણ બનાવવામાં આવે છે. જ્યારે પાકી ગયેલાં ગુંદાનાં ફળ મીઠાં હોય છે તથા તેની અંદર ગુંદરની માફક ચિકણો અને મીઠો રસ હોય છે, જે શરીરને જાડું બનાવે છે.

ગુંદાનાં ઝાડ ઘણાં મોટાં હોય છે અને તેનાં પર્ણો ચિકણાં (લીસ્સાં) હોય છે. દક્ષિણ ભારત, ગુજરાત અને રાજસ્થાનના લોકો નાગરવેલના પાનની જગ્યા પર ગુંદાનાં પાનનો ઉપયોગ કરી લેતા હોય છે. ગુંદાના પાનનો પણ નાગરવેલનાં પાન માફક જ સ્વાદ હોય છે. ગુંદાનાં ઝાડની અલગ અલગ ત્રણથી ચાર જાતિઓ હોય છે, પરંતુ તેમાં બે મુખ્ય છે જેને હિંદી ભાષામાં લમેડ઼ા અને લસોડ઼ા કહેવામાં આવે છે. નાનાં ગુંદા અને મોટા ગુંદા એવાં નામથી પણ આ જાતો ખુબ પ્રસિદ્ધ છે. ગુંદાના ઝાડનું લાકડું અત્યંત ચિકણું અને મજબૂત હોય છે. ઇમારતી કામ માટે ગુંદાના ઝાડનાં લાકડાંમાંથી તખ્તા બનાવવામાં આવતા હોય છે અને બંદૂકનો કુંદો બનાવવા માટે પણ તેનો ઉપયોગ હોય છે. આ ઉપરાંત અન્ય કેટલીક ઉપયોગી ચીજવસ્તુઓ બનાવવા માટે પણ કરવામાં આવે છે.

સંવર્ધન :ગુંદાનું સંવર્ધન બીજથી થાય છે.

બાહ્ય કડીઓ 
 
 ગુંદા વિશે માહિતી 

ઔષધીય વનસ્પતિ
ભારતીય વનસ્પતિ
રાજપરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કોટડા-સાંગાણી તાલુકાનું એક  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, અને પંચાયતઘર જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. રાજપરા ગામ ના લોકો સુખી છે. આ ગામમાં ધર્મશાળા તેમજ સારી અને શ્રેષ્ટ ઉચ્ચતર માધ્યમિક શાળા છે. ગામમાં ગઢ જોવાલાયક સ્થળ છે .

આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન છે, ઘઉં, ડાંગર, બાજરો, કપાસ, જીરૂ, મગફળી અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

કોટડા-સાંગાણી તાલુકો
ટોકરવા(સેગુપાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સોનગઢ તાલુકાનું ગામ છે. ટોકરવા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા,  પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે.

સોનગઢ તાલુકો
હિંદુ ધર્મ પ્રમાણે, યુગ () એ સમયનું એક માપ છે. યુગ ચાર છે - સત્યયુગ, ત્રેતાયુગ, દ્વાપરયુગ અને કળિયુગ - જે દરેક તેના પછીના યુગ કરતા ૧/૪ ભાગનો સમય, ૪:૩:૨:૧ પ્રમાણમાં ધરાવે છે. આ ચારેય યુગ મળીને એક મહાયુગ ચક્ર પૂર્ણ કરે છે.

સૃષ્ટિની ઉત્પત્તિથી વિનાશ સુધીના સમયને એક બ્રહ્મદિન (કલ્પ) કહેવાય છે. એક કલ્પના ચૌદ મન્વન્તર ગણવામા આવે છે. દરેક મન્વન્તરમા ૭૧ ચતુર્યુગીનો સમાવેશ થાય છે. જે પૈકી હાલમાં સાતમા વૈવસ્વત મન્વંતરમાં અઠ્યાવીસમી ચતુર્યુગીનો કલિયુગ ચાલી રહ્યો છે. આ મુજબ અત્યારે સૃષ્ટિની ઉત્પત્તિ થયાને ૧,૯૭,૨૯,૪૯,૧૧૭ વર્ષ થાય.

કલ્પના ચૌદ મનુ માંહેના કોઈ પણ બે મનુ વચ્ચેનો વખત; એક મનુની કારકિર્દીનો સમય; બ્રહ્માના એક દિવસનો એટલે કલ્પનો ચૌદમો ભાગ. ચાર યુગ મળીને એક મહાયુગ એટલે ચોકડી થાય છે. તેને ચતુર્યુગી પણ કહે છે. તે કલિયુગથી દશગણી છે. કલિયુગ ૪,૩૨,૦૦૦ વર્ષનો છે, દ્વાપરયુગ ૮,૬૪,૦૦૦ વર્ષનો છે, ત્રેતાયુગ ૧૨,૯૬,૦૦૦ વર્ષનો છે, સતયુગ ૧૭,૨૮,૦૦૦ વર્ષનો છે અને તે ચારેનાં એટલે ૪૩,૨૦,૦૦૦ વર્ષનો એક મહાયુગ ગણાય છે. આવા ૭૧ મહાયુગનો એક મન્વંતર છે. તેનાં ૩૦,૬૭,૨૦,૦૦૦ માનુષ વર્ષો થાય છે. એવા ચૌદ મન્વંતરનો એક કલ્પ અથવા બ્રહ્માનો દહાડો થાય છે. મન્વંતર હમેશા છ વસ્તુઓથી પૂર્ણ કહેવાય છે. જેવી કે, મનુ, દેવો, મનુના પુત્રો, ઇંદ્ર, સપ્તર્ષિઓ અને ભગવાનનો અવતાર. આ છ વસ્તુઓથી સ્વાયંભુવ મનુનો મન્વંતર પણ પૂર્ણ હતો. તે સમયમાં સ્વાયંભુવ પોતે મનુ હતા, તુષિત નામે દેવો હતા, પ્રિયવ્રત અને ઉત્તાનપાદ નામના પુત્રો હતા, યજ્ઞ ભગવાન પોતે ઇંદ્ર હતા, મરીચિ વગેરે સપ્તર્ષિઓ હતા અને યજ્ઞ ભગવાન પોતે ભગવાનના અવતારરૂપ હતા.

યુગો
 સત્યયુગ (૧૭,૨૮,૦૦૦ વર્ષ)
 ત્રેતાયુગ (૧૨,૯૬,૦૦૦ વર્ષ)
 દ્વાપરયુગ (૮,૬૪,૦૦૦ વર્ષ)
 કળિયુગ (૪,૩૨,૦૦૦ વર્ષ)

મન્વન્તરો
 સ્વયંભુ
 સ્વરોચિષ
 ઔત્તમિ
 તામસ
 રૈવત
 ચાક્ષુષ
 વૈવસ્વત
 અર્ક સાવર્ણિ
 બ્રહ્મ સાવર્ણિ
 દક્ષ સાવર્ણિ
 ધર્મ સાવર્ણિ
 રુદ્ર સાવર્ણિ
 રૌચ્ય
 ભૌત્ય

સંદર્ભ 

સમય
હિંદુ ધર્મ
સેતગંગા અથવા શ્વેતગંગા એ ભારત દેશના છત્તીસગઢ રાજ્યમાં આવેલ મુંગેલી જિલ્લામાં આવેલું એક પ્રવાસન સ્થળ છે. અહીં આવેલું શ્રી રામ જાનકી મંદિર ખૂબ જ પ્રાચીન છે. મુંગેલી શહેરથી પશ્ચિમ દિશામાં લગભગ  દૂર, બિલાસપુરથી પશ્ચિમ દિશામાં  દૂર અને કવર્ધાથી પૂર્વ દિશામાં  દૂર આવેલ છે. આ સ્થળ રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ નં. ૧૩૦ - એ (NH-130A) પર આવેલું છે.

સંદર્ભો 

છત્તીસગઢ
રોઝડા (તા. ભાણવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભાણવડ તાલુકામાં આવેલું બરડા વિસ્તારનું એક  ગામ છે. રોઝડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામ દેવભૂમિ દ્વારકાથી ૯૨ કિલોમીટર અને તાલુકા મથક ભાણવડથી ૨૩ કિલોમીટર અંતરે પોરબંદર, દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લાની સરહદ પર અને ભાણવડ, પોરબંદર અને કલ્યાણપુર તાલુકાના ત્રિભેટે આવેલું છે.

વિશેષતા 
રોઝડા ગામમાં ૧ એપ્રિલ, ૧૯૫૧ના રોજ ગ્રામ પંચાયતની સ્થાપના થયા પછી આજદિન સુધી એની ચૂંટણી થઇ નથી. ગામમાં પાણી પુરવઠાનો હોજ, પાણીનો ટાંકો, ગૌશાળા, પ્રાથમિક શાળા જેવી સુવિધાઓ છે. ગામના મુખ્ય માર્ગ - બજારને એકસરખા સુંદર રંગે તમામ મકાનો રંગેલાં હોવાથી સોહામણું લાગે છે. રોઝડા ગામને અનેક પુરસ્કારો તેમ જ પ્રમાણપત્રો મળેલાં છે.

 

ભાણવડ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
તિરુવરુર જિલ્લો ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તમિલનાડુ રાજ્યના ૩૨ જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. તિરુવરુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક તિરુવરુર શહેર ખાતે આવેલું છે.

બાહ્ય કડીઓ 

 તિરુવરુર જિલ્લાનું અધિકૃત વેબસાઇટ 

 તિરુવરુર તેમ જ શ્રી ત્યાગરાજા (થીયાગરાજા) મંદિર વિશે માહિતી 
 અદીયાક્કામંગલમ

 

તમિલનાડુ
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલ્લભીપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

અહીનો રજવાડા પરીવાર ચલચિત્ર જગતમાં મશહુર છે. આ પરીવારના લગ્ન-પ્રસંગે અમિતાભ બચ્ચન  અને અન્ય ઘણા કલાકારો, રાજકારણીઓ અને અંબાણી પરીવારના ઉદ્યોગપતિઓએ હાજરી આપેલી.

આ પણ જુવો
  ભાવનગર
  ગુજરાત
  ભારત

સંદર્ભ

વલ્લભીપુર તાલુકો
ભાદરવા વદ ૧૩ ને ગુજરાતી માં ભાદરવા વદ ત્ર્યોદશી કે ભાદરવા વદ તેરસ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના અગીયારમાં મહિનાનો અઠ્ઠાવીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના છઠ્ઠા મહિનાનો અઠ્ઠાવીસમો દિવસ છે.

તહેવારો અને ઉજવણીઓ
 તેરસનું શ્રાદ્ધ

મહત્વની ઘટનાઓ

જન્મ

અવસાન

સંદર્ભ

પંચાંગ
સમય
તામસા (તા. ખંભાત) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ખંભાત તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. તામસા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

ખંભાત તાલુકો
ચરોતર
મોરની હિલ્સ ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા  હરિયાણા રાજ્યમાં આવેલા અંબાલા વિભાગના પંચકુલા જિલ્લામાં આવેલ એક જોવાલાયક સ્થળ છે. આ સ્થળ રાજ્યના મુખ્ય મથક ચંડીગઢથી આશરે ૪૫ કિલોમીટર તેમ જ જિલ્લા મથક પંચકુલાથી ૩૫ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલું છે

આ સ્થળનું નામ પુરાતન કાળના કોઈ શાસકની પત્ની (રાણી)ના નામ પરથી પડ્યું છે, એમ કહેવાય છે. અહીં ચીડનાં વૃક્ષો તેમ જ નાના મોટા તળાવો અને ટેકરાઓની સુંદરતા માણવા દર વર્ષે ઘણા પર્યટકો આવે છે. આ થળ સમુદ્રની સપાટીથી ચાર હજાર ફૂટ જેટલી ઊંચાઈએ આવેલું છે. આ વિસ્તારમાં વન્ય પ્રાણી અભયારણ્ય પણ આવેલું છે. અહીં વન વિભાગ દ્વારા આયુર્વેદિક વનસ્પતિ ઉદ્યાન (હર્બલ ગાર્ડન) પણ બનાવવામાં આવેલ છે.

ગેલરી

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ
 મોરની હિલ્સ  (TripAdvisorની વેબસાઇટ પર)

હરિયાણા
જોવાલાયક સ્થળો
મોળાઆંબા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના પાંચ તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંસદા તાલુકાનું ગામ છે. મોળાઆંબા ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, તુવર તથા શાકભાજીની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી અને ધોડીયા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે. 

વાંસદા તાલુકો
ખોડતળાવ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વ્યારા તાલુકાનું ગામ છે. ખોડતળાવ ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન અને નોકરી જેવાં કાર્યો કરે છે. ડાંગર, જુવાર, કેરી અને શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

વ્યારા તાલુકો
ભૂપેન ખખ્ખર (૧૦ માર્ચ ૧૯૩૪-૮ ઑગસ્ટ ૨૦૦૩) ગુજરાત, ભારતના એક ભારતીય ચિત્રકાર હતા. તેઓ ભારતના પ્રથમ સમલૈંગિક ચિત્રકાર હતા અને તેમને ૧૯૮૪માં ભારતના ચોથા સર્વોચ્ચ પુરસ્કાર એવા પદ્મશ્રીથી નવાજવામાં આવ્યા હતા.

જીવન 
તેમનો જન્મ ૧૦મી માર્ચ ૧૯૩૪ના રોજ મુંબઈમાં થયો હતો જ્યાં તેઓ અર્થશાસ્ત્ર અને વાણિજ્યનું ભણીને એક ચાર્ટર્ડ એકાઉન્ટન્ટની પેઢીમાં જોડાયા હતા અને તેની સાથે તેઓ સાંજના ચિત્રના વર્ગો ભરતા હતા. વડોદરાના મહારાજા સયાજીરાવ વિશ્વવિદ્યાલયની ફેકલ્ટી ઑફ્ ફાઈન આર્ટ્સમાં તેઓ ૧૯૬૧માં પોતાની નોકરી છોડ્યા બાદ જોડાયા હતા. તેમણે "૧૯૬૫માં પોતાનાં ચિત્રોનું એક પ્રદર્શન યોજીને કારકિર્દીનો આરંભ કર્યો."

ત્યારપછી, એક વર્ષ બાદ ઇંગ્લેન્ડમાં તેમની કૃતિઓને જ્યોર્જ બુચર્સ સિલેક્શન ઑફ્ ઈન્ડિયન આર્ટમાં રજૂ કરવામાં આવી હતી. બે વર્ષ પછી ૧૯૬૮માં તેમની કૃતિઓને ભારતના પ્રથમ 'ત્રિનાલે'માં રજૂ કરવામાં આવી હતી. તે જ વર્ષ દરમિયાન અમેરિકામાં એશિયન કલ્ચરલ કાઉન્સિલ વડે તેમને 'સ્ટાર ફેલોશિપ' અર્પણ કરવામાં આવી હતી. ૧૯૭૬માં તેમણે યુગોસ્લાવિયા, ઇંગ્લેન્ડ અને રશિયાની યાત્રા કરી હતી અને લંડન ખાતે "એક ખૂબ જ સફળ પ્રદર્શન કર્યું હતું."

૧૯૮૪માં તેમને ભારતના ચોથા સર્વોચ્ચ પુરસ્કાર એવા પદ્મશ્રીથી સમ્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા. ૨૦૦૩ની ૮મી ઑગસ્ટે તેમનું અવસાન થયું.

સંદર્ભો 

ગુજરાતી ચિત્રકાર
પદ્મશ્રી પુરસ્કાર વિજેતાઓ
૧૯૩૪માં જન્મ
૨૦૦૩માં મૃત્યુ
કાનાલુસ (તા. લાલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લાલપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાનાલુસ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

લાલપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
છાલેસરા (તા. જોટાણા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જોટાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. છાલેસરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

જોટાણા તાલુકો
સરીગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ઉમરગામ તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. સરીગામ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, દુધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.

સરીગામ ખાતે જી.આઇ.ડી.સી.ના માર્ગદર્શન હેઠળ ચાલતા ઔદ્યોગિક એકમો આવેલા છે.
આ ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી,મજુરી,માછીમારી, જેવા વ્યવસાય સાથે સંકળાયેલા છે.

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ જિલ્લો
ઉમરગામ તાલુકો
વાગોરા (તા. મેઘરજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વાગોરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મેઘરજ તાલુકો
સિંધુ ખીણની સંસ્કૃતિ (ઈ.સ. પૂર્વે ૩૨૫૦ થી ઈ.સ. પૂર્વે ૧૭૫૦) વિશ્વની સૌથી પ્રાચીન નદીકાંઠાની સંસ્કૄતિઓ પૈકીની એક છે. પત્રિકા નેચરમાં પ્રકાશિત શોધ અનુસાર આ સભ્યતા ઓછામાં ઓછા ૮૦૦૦ વર્ષ જૂની છે. તે હડપ્પીય સંસ્કૃતિ અને અને સિંધુ-સરસ્વતી સભ્યતાના નામે પણ ઓળખાય છે. તેનો વિકાસ સિંધુ અને પ્રાચીન સરસ્વતી નદીના કિનારે થયો હતો. મોહેં-જો-દડો, કાલીબંગા, લોથલ, ધોળાવીરા, રાખીગઢી અને હડપ્પા તેના પ્રમુખ કેન્દ્રો હતા. ડિસેમ્બર ૨૦૧૪માં ભિર્દાનાને અત્યાર સુધીમાં શોધાયેલા પ્રાચીન નગરોમાં સૌથી જૂનું નગર માનવામાં આવે છે. બ્રિટીશકાળમાં થયેલા ખોદકામના આધારે પુરાતત્વવિદ્દોનો એવો મત છે કે આ અત્યંત વિકસિત સભ્યતા હતી અને તેના શહેરો અનેક વખત વસ્યા અને ઉજડ્યા છે.

સિંધુ ખીણની સંસ્કૃતિને હડપ્પીય નામથી પણ ઓળખવામાં આવે છે. ચાર્લ્સ મેસને સૌ પ્રથમ ઇ.સ. ૧૮૨૬માં આ સંસ્કૃતિની ભાળ મેળવી. તેમણે તેના પર પુસ્તક પણ લખ્યું નેરેટિવ સ્ટડી. સિંધુ ખીણની સંસ્કૃતિ ઉતરથી દક્ષિણ ૧૧૦૦ કિલોમીટરમાં અને પૂર્વથી પશ્ચિમ ૧૬૦૦ કિલોમીટરમાં ફેલાયેલી છે. તેમજ ઉતરમાં જમ્મુ કશ્મીરનું માંદા - દક્ષિણમાં મહારાષ્ટ્રનું દાઈમાબાદ, પૂર્વમાં ઉતર પ્રદેશનું આલમગીરપુર - પશ્ચિમમાં બલૂચિસ્તાનનું સૂત્કાગેંડોર સુધી કુલ ૧૨,૯૯,૦૦૦ ચો.કિમી. ફેલાયેલી છે. ભારત સિવાય અન્ય ૨ દેશ પાકિસ્તાન અને અફઘાનિસ્તાનમાં પણ ફેલાયેલી છે. સિંધુ ખીણની સંસ્કૃતિના મળેલા નગરો: હડપ્પા, મોહેં-જો-દારો, ચંહૂડદો, કાલીબંગા, બનાવલી, રંગપુર, લોથલ, ધોળાવીરા, સુરકોટડા, રોઝડી, દેસલપર, મરૂડા ટક્કર ટેકરી વગેરે. સિંધુ ખીણની સંસ્કૃતિને બીજા કાંસ્યયુગની સંસ્કૃતિથી પણ ઓળખવામાં આવે છે. કારણ કે આ યુગમાં કાંસાનો ઉપયોગ હતો - લોખંડથી તેઓ અજાણ હતા. ભારતમાં મળેલા નગરોમાં સૌથી વધુ મળેલા નગરોથી સૌથી ઓછા મળેલા નગરો ઉતરતા ક્રમમાં - ગુજરાત, હરિયાણા, પંજાબ, રાજસ્થાન, ઉતરપ્રદેશ, જમ્મુ કાશ્મીર. આ સંસ્કૃતિમાં ૨ જ નગરો એવા છે જે દરિયા કિનારે મળ્યા છે - પાકિસ્તાનમાં બાલાકોટ અને ગુજરાતમાં ધોળાવીરા, બાકીના બધા નગરો નદી કિનારે મળ્યા છે. સિંધુ લિપિ - ૬૪ ચિહ્નો, પંખા આકારની મહોર અને તાંબાની ગોળી, પૂરે પૂરી લિપિ ૧૯૨૩માં શોધાઈ ગઈ પરંતુ હજુ સુધી ઉકેલી શકાઈ નથી. આ લિપિ જમણીથી ડાબી બાજુ લખાતી હતી.

આ સંસ્કૃતિમાં માતૃદેવી ની પુજા થતી. સ્ત્રી-પુરુષ અલંકારો ધારણ કરતાં, સુતરાઉ અને ઉન્ન નું કાપડ પણ હતું, ચોપાટ અને પાસા રમતા, તોલમાપના સાંધનો મળી આવ્યા જેમાં એકમ ૧૬ નો હતો.
આ સંસ્કૃતિમાં લોકો વેપાર ને વધુ પ્રાધાન્ય આપતા, રાજકીય સંગઠનનો ઉલ્લેખ નથી, એક મોહેં-જો-દારોમાં લોકશાહી શાસન હતું. ઘઉં-જવ-રાઈ-વટાણા-કપાસ ની ખેતી કરતાં, કપાસની સૌ પ્રથમ ખેતી કરનાર આ સંસ્કૃતિના લોકો હતા, જે યુનાનીઓ કપાસ ને સિંડન કેહતા હતા, પશુપતિ નાથની મુર્તિ પણ પ્રાપ્ત થઈ છે. આ સંસ્કૃતિ મિસર અને મેસોપોટેમિયા કરતાં ૧૨ ગણી મોટી સંસ્કૃતિ હતી. એ સમયમાં આ સંસ્કૃતિમાં પાકી ઈંટોના મકાન, પાકા રસ્તા, ગટર લાઇન અસ્તિત્વમાં હતી, તેમજ વિશાળ સ્નાનગૃહ, મણકા બનાવવાની ફેક્ટરી પણ મળી આવી છે.

એક કાલીબંગા અને રંગપુર બે જ એવા નગર છે જ્યાં કાચી ઈંટોના મકાન હતા, આ સંસ્કૃતિના લોકો પકવેલી માટી ને ટેરાકોટા તરીકે ઓળખતા, ચંહૂડદો એક માત્ર નગર જ્યાં ચક્રાકાર ઈંટો મળી આવી, અગ્નિ સંસ્કાર અને દફન વિધિ પણ પ્રચલિત હતા, આ સંસ્કૃતિમાં આઝાદી પહેલા ૪૦ થી ૬૦ નગરો મળ્યા પણ ૧૯૪૭ પછી ૨૮૦૦ જેટલા નગરો મળ્યા જેમાં સૌથી વધુ ગુજરાતમાંથી મળ્યા. ક્ષેત્રફળ ની દ્રષ્ટિએ સૌથી મોટું નગર રાખીગઢી હતું.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 

સિંધુ સંસ્કૃતિનાં સ્થળો
લીંગડા (તા. ઉમરેઠ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા  ઉમરેઠ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. લીંગડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં, કેળાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઉમરેઠ તાલુકો
ચરોતર
મોફલૉંગ ભારતના પૂર્વોતરના મેઘાલય રાજ્યનું એક નાનકડું ગામ છે. આ ગામ તેની માતૃપ્રધાન કુટુંબપ્રથા માટે જાણીતું છે. તે એશિયાનું સૌથી સ્વચ્છ ગામ ગણાય છે.

ભૂગોળ 
આ ગામ પૂર્વ ખાસી હિલ્સ જિલ્લાનું આ ગામ મેઘાલયના શિલોંગ અને ભારત બાંગ્લાદેશ સરહદથી ૯૦ કિલોમીટરને અંતરે આવેલુ છે.

સિદ્ધી  
મોફલૉંગ એશિયાનું સૌથી સ્વચ્છ ગામ છે. ભારત દેશના પૂર્વોતરના નાનકડા રાજ્ય મેઘાલયનું મોફલૉંગ ભારતનું જ નહી એશિયાનું સાફ સુથરું ગામ છે. ૨૦૦૩માં આ ગામને ઍવૉર્ડ આપવામાં આવ્યો હતો. અહીં સાક્ષરતા દર પણ ૧૦૦ ટકા છે.

ખાસિયત  
મોફલૉંગ ગામની વધુ એક ખાસિયત એ છે કે, અહીં મોટાભાગના લોકો અંગ્રેજીમાં વાત કરે છે અને સ્થાનિક ભાષાનો ઓછો ઉપયોગ કરે છે. અહીં બગીચાઓને 'ગાર્ડન ઓફ ગોડ' કહેવામાં આવે છે. વર્ષ ૨૦૧૪ની ગણતરી અનુસાર અહીં ૯૫ પરિવાર રહે છે અને વસ્તી ૫૦૦ લોકોની છે. ગામના લોકો માટે સોપારીની ખેતી આજીવિકા માટે મુખ્ય સાધન છે. અહીં લોકોના ઘરમાં થતાં કચરાને વાંસથી બનાવેલી કચરા ટોપલીમાં એકઠો કરે છે અને તેને એક સ્થળે ભેગુ કરી ખેતી માટે ખાતરની જેમ ઉપયોગમાં લે છે. ગામના લોકોની સોથી મોટી ખાસિયત એ છે કે, સ્વચ્છતા માટે વહીવટી તંત્ર પર નિર્ભર રહેવું પડતું નથી. પોતે જ સાફ સફાઈ કરવી તેમની ટેવ બની ગઈ છે.

સંદર્ભ 

મેઘાલય
ધોળી (ધોળીભાલ) (તા. લીંબડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લીંબડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ધોળી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

લીંબડી તાલુકો
ભાલ વિસ્તાર
સિપુર (તા. શંખેશ્વર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  શંખેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સિપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

શંખેશ્વર તાલુકો
ઉપમા , જેને ઉપ્પીન્ડી(તેલુગુ),ઉપ્પુમાવુ (મલયાલમ), ઉપ્પીટુ (કન્નડ), ખારાભાત (કન્નડ), ઉપ્પીટ મરાઠી, અને રુલમ (કોંકણી)તરીકે ઓળખાય છે, તે એક રવામાં થી બનેલ ભારતીય વાનગી છે. આ નામ તમિળ ભાષાના શબ્દ ઉપ્પુ (મીઠું) અને માવુ (લોટ) પરથી ઉતરી આવ્યો છે. તમિળનાડુમાં જો ઉપમા માત્ર રવાની બનેલી હોય તો તેને ઉપમા કહે છે પણ તેમાં શાકભાજી ઉમેરવામાં આવે તો તેને ખીચડી કહે છે.

આ એક દક્ષિણ ભારતની સવારના નાસ્તાની વાનગી છે. આને સૂજી અથવા રવા તરીકે ઓળખાતા ઘઉંના કરકરા લોટ માંથી બનાવાય છે. વિવિધ પ્રકારના ઉપમા વર્મી સેલી કે ઘઉં ના ફાડા વાપરીને બનાવી શકાય છે. ઉપમા બનાવવામં સહેલી છે. સ્વાદ માટે તેમાં શાક ભાજી ઉમેરી શકાય છે.સજાવટ માટૅ ઉપમા પર બાફેલ દાના, કાજુ કે શિંગ વપરાય છે.

કૃતિ 
ઉપમા બનાવવાની ઘણી પદ્ધતિ પ્રચલિત છે. દરેક પદ્ધતિ તેમાં સ્વાદ સુગંધ માટે વિવિધ પદાર્થો વાપરે છે.
સામાન્ય રીતે બનતી ઉપમાની કૃતિ આ પ્રમાણે છે.

સામગ્રી 
 ઘઉં રવો (૧ કપ)
 તેલ (3-4 ચમચા)
 રાઈ (1/2 tsp)
 જીરું (1 tsp)
 આદુ (1/2 ચમચી, ખમણેલું)
 લીલાં મરચાં (૩-૫ મધ્યમ, કાપેલી)
 કાપેલા કાંદા (એક મધયમ) (વૈકલ્પીક)
 મીઠું
 શાક બાફેલા: વટાણાં, ગાજર, બટેટાં, ફ્લાવર, ટમેટાં.
 ખમણેલ નારિયળ (૩-૪ ચમચી, વૈકલ્પીક)
 લીંબુનો રસ (૨ ચમચી, વૈકલ્પીક)

કૃતિ 
 1. રવાને કોરો શેકી લો, ત્યાર સુધી કે જ્યાર સૂધી હળવો બદામી રંગ ન પકડે.
 2. મોટી કડાઐમાં તેલ ગરમ કરો.
 3. તેમાં રાઈ તતડાવો. અને જીરું, આદુ, લીલાં મરચાના ટુકડા અને સમારેલા કાંદા ઉમેરો કાંદા સોનેરી થાય ત્યાંસુધી સાંતળો.
 4. શાક ઉમેરો, મીઠુમ્ અને બે કપ પાણી ઉમેરો, અને ઉકળવા દો. (ગરમ પાણી હોય તો વધુ સારું)
 5. શેકેલો રવો તેમાં ઉમેરો, આંચ ધીમી કરો, અને ફટાફટ હલાવો જેથી ગઠ્ઠા ન બાજે. 
 6. જ્યારે બધું પાણી શોષાઈજશે ત્યારે ઉપમા તૈયાર સમજવો.
 7. આને ખમણેલ કોપરું, કોથમીર ભભરાવી અને લીંબુ નીચોવીને આપવું.

નોંધ 
ઉપમાને નાળિયેરની ચટણી સાથે ખાતા તે સ્વાદીષ્ટ લાગે છે.

ઇતિહાસ 
આ ખાદ્ય પદાર્થની શરૂઆત ભારતના બ્રિષ્હ શાશન્ દરમ્યાન થઈ હોવાનું મનાય છે અને બ્રિટીશ તથા ભારતીય લોકોમાં સમાન રૂપે પ્રિય હોવાનું જણાય છે.

મુખ્ય વિવિધ રૂપો 
રવા ને જેમ જ વર્મી સેલી, ચોખાનો રવો કે ડુરમ સેમોલીના વાપારીને પન ઉપમા બનાવાય છે. ચોખાનો રવો જે દક્ષિણ કર્ણાટકમાં પ્રચલિત છે ત્યાં અક્કી તારી ઉપ્પીટ્ટુ નામે આનો ઉપમા બને છે. ચોખા પચવામાં હલકા હોવાથી ઈડલી અને કાંજી સાથે અક્કી તારી ઉપ્પીટ્ટુ પણ દરદીઓને ખોરાકમાં અપાય છે. આના અન્ય વિવિધ રૂપોની કૃતિ અહીં આપી છે:

 ઉપમાના વિવિધ રૂપો 
 કોઉસ - કોઉસ ઉપમાની કૃતિ
 વર્મી સેલી ઉપમાની કૃતિ
 ઝડપી અને સરળ ઉપમા ની કૃતિ 

ઉપમાનું એક અન્ય વિવિધ રૂપ કાંદા ન વાપરતા ખમણેલું કોપરું વાપરીને બનાવાય છે. ખાસ કરીને તહેવારોના દિવસે જ્યારે કામ્દા વર્જ્ય હોય છે.આ ઉપમા પર ઘી ઉપરથી લઈને ખવાય છે. ઉપમા જેવી વાનગીને વધેલા બ્રેડનો ચૂરો કે ઈડલીનો ચૂરો વાપરીને પણ બનાવાય છે.

બાહ્ય કડીઓ 
ઉપમાની કૃતિ ૧

ઉપમાની કૃતિ ૨  

દક્ષિણ ભારતની વાનગીઓ
ખેડપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંડવી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખેડપુર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. જુવાર, મગફળી, ડાંગર, ચણા, વાલ, તુવર અને અન્ય શાકભાજી અહીંનાં ખેત- ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.

માંડવી તાલુકો(સુરત)
સુરત જિલ્લો
બાડોદરા (તા. મોડાસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મોડાસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બાડોદરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મોડાસા તાલુકો
રાજ્ય સભા એ ભારત ના સંસદ નું ઊપલું સદન છે. ભારતીય બંધારણ પ્રમાણે રાજ્ય સભાના ૨૫૦ સભ્યો છે જેમાના ૧૨ સભ્યોની નિમણુંક રાષ્ટ્રપતિ કરે છે. આ સભ્યોને નામાંકિત સભ્યો કહેવાય છે. આ નિમણુંક વિવિધ ક્ષેત્રોના નિષ્ણાતો જેમકે - કલા, સાહિત્ય, વિજ્ઞાન અને સમાજસેવકોમાંથી કરાય છે. બાકીના સભ્યો ભારતનાં રાજ્યો અને કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશોના ચૂંટાયેલા સભ્યો કરે છે. રાજ્ય સભાનું ક્યારેય વિસર્જન થતું નથી અને તેના એક તૃતિયાંશ સભ્યો દર ૨ વર્ષે ચૂંટાય છે. સભ્યોની મુદ્ત ૬ વર્ષની હોય છે.

રાજ્ય સભાની સત્તા વાણિજ્ય મુદ્દાઓ સિવાય લોક સભા જેટલીજ છે. જો સભાઓમાં મતભેદ થાય તો બેય સભાની બેઠક સાથે બોલાવાય છે. લોક સભાના સભ્યોની સંખ્યા બમણી હોવાથી સંયુક્ત સત્રમાં તે વધારે સત્તા ધરાવે છે. અત્યાર સુધી માત્ર ૩ વખત જ સંયુક્ત સત્ર યોજાયું છે, છેલ્લી વખતે ત્રાસવાદ વિરોધી પોટા નો ખરડો પસાર કરવા માટે સંયુક્ત સત્ર યોજાયું હતું.

ભારતના બંધારણ પ્રમાણે ઉપરાષ્ટ્રપતિ રાજ્ય સભાના અધ્યક્ષ છે. રાજ્ય સભાના સભ્યો ઉપાધ્યક્ષની ચૂંટણી કરે છે અને તઓ રાજ્ય સભાની દિન-પ્રતિદિનની કાર્યવાહી સંભાળે છે. રાજ્ય સભાની પ્રથમ બેઠક ૧૩ મે ૧૯૫૨માં યોજાઇ હતી.

સંદર્ભ

આ પણ જુઓ 
 લોક સભા

બાહ્ય કડીઓ 
 ભારત સરકારની રાજ્ય સભાનું અધિકૃત વેબસાઇટ 
 ભારત સરકારની રાજ્ય સભાની વેબસાઇટ પર વખતોવખત પુછાતા પ્રશ્નોનું જાળપૃષ્ઠ 

ભારતની સંસદ
ઝાઝમ (તા. સાંતલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાંતલપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઝાઝમ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સાંતલપુર તાલુકો
ઇન્દૌર ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યના ઇન્દૌર જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. ઇન્દૌરમાં ઇન્દૌર જિલ્લાનું મુખ્યાલય  છે. ઈંદોર' (હિંદી:इंदौर) એ ભારતનું મહત્ત્વનું શહેર છે. તે મધ્ય ભારતના રાજ્ય મધ્ય પ્રદેશનું સૌથી મોટું વાણિજ્ય મથક છે. તે રાજ્યની રાજધાની ભોપાલથી ૧૯૦ કિમીના અંતરે આવેલું છે. ૨૦૧૧ની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે ઈંદોરની વસ્તી ૧૯,૬૦,૬૩૧ હતી. આ શહેર મધ્ય પ્રદેશનું સૌથી મોટું, ભારતનું ૧૫મું  અને  વિશ્વનું ૧૪૭મું સૌથી મોટું શહેર છે. આ શહેરમાં આવેલી મરાઠી, સિંધી, દક્ષિણ ભારતીય, પંજાબી, મારવાડી અને રાજસ્થાનીઓની મિશ્ર વસતિને કારણે આને "મિની મુંબઈ" પણ કહે છે. આ શહેર ઘણી રીતે મુંબઈ સાથે સામ્ય ધરાવે છે જેમકે ગીચ વસ્તી, ખરીદી પદ્ધતિ, ખોરાક અને મનોરંજન પદ્ધતિઓ, વગેરે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ
 
મધ્ય પ્રદેશ
મહિનો એ સમયની ગણતરીનું એક પરિમાણ છે. સામાન્ય રીતે વિશ્વનાં અલગ પંચાંગ પ્રમાણે ૧ (એક) વર્ષના બારમા ભાગને મહિનો ગણવામાં આવે છે.

ભારતમાં પ્રચલિત વિક્રમ સંવત, શક સંવત અને ગ્રેગ્રોરિયન કેલેન્ડર પ્રમાણેના મહિનાઓ નીચે મુજબ છે:

સમય
અણીયોર (તા. માલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માલપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અણીયોર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

માલપુર તાલુકો
ભોજપરા (તા. ચોટીલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચોટીલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભોજપરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ચોટીલા તાલુકો
ઓલગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં સૌથી છેલ્લા આવતા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલસાડ તાલુકાનું ગામ છે. ઓલગામ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ જિલ્લો
વલસાડ તાલુકો
ખાંધોલ (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખાંધોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

હિંમતનગર તાલુકો
જરગામ(તા.ડેડીયાપાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા ડેડીયાપાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. જરગામ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો (જંગલમાંથી પ્રાપ્ત થતી ઈમારતી લાકડા સિવાયની ખોરાક તરીકે વાપરી શકાય તેવી તેમ જ વેચાણ કરી પૈસા મેળવી શકાય તેવી વસ્તુઓ) એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

ડેડીયાપાડા તાલુકો
૮ ડિસેમ્બર નો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૩૪૨મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૩૪૩મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૨૩ દિવસ બાકી રહે છે.

મહત્વની ઘટનાઓ 
 ૧૯૫૫ – યુરોપની પરિષદ દ્વારા યુરોપનો ધ્વજ અપનાવવામાં આવ્યો છે.
 ૧૯૭૧ – ૧૯૭૧નું ભારત-પાકિસ્તાન યુદ્ધ: ભારતીય નૌકાદળે પશ્ચિમ પાકિસ્તાનના બંદર શહેર કરાચી પર હુમલો કર્યો.
 ૧૯૯૧ – રશિયા, બેલારુસ અને યુક્રેનના નેતાઓએ સોવિયેત યુનિયનને વિખેરી નાખવા અને સ્વતંત્ર રાજ્યોના કોમનવેલ્થની સ્થાપના કરવા સમજૂતી પર હસ્તાક્ષર કર્યા.
 ૨૦૦૭ – બેનઝિર ભુટ્ટો, પાકિસ્તાનના પ્રથમ અને એકમાત્ર મહિલા ભૂતપૂર્વ વડાપ્રધાન, પર તેમના પક્ષના કાર્યાલય બહાર અજાણ્યા બંદૂકધારીએ હુમલો કર્યો, તેમના ત્રણ ટેકેદારો માર્યા ગયા.
 ૨૦૧૯ – ચીનમાં કોવિડ-૧૯ના પ્રથમ કેસની પુષ્ટિ કરવામાં આવી.

જન્મ 
 ૧૭૨૦ – બાળાજી બાજીરાવ, મરાઠા સામ્રાજ્યના ૮મા પેશ્વા (અ. ૧૭૬૧)
 ૧૮૮૦ – સુખલાલ સંઘવી, ગુજરાતી ભાષાના ચરિત્રકાર, નિબંધકાર અને સંપાદક (અ. ૧૯૭૮)
 ૧૯૧૭ – રામસિંહજી રાઠોડ, ઇતિહાસ, ભૂગોળ, પુરાતત્વ, લોકસાહિત્ય, કલા અને ભૂસ્તરના અભ્યાસી તથા રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા (અ. ૧૯૯૭)
 ૧૯૩૫ – ધર્મેન્દ્ર, ભારતીય ચલચિત્ર અભિનેતા.
 ૧૯૪૪ – શર્મિલા ટાગોર, ભારતીય ચલચિત્ર અભિનેત્રી.
 ૧૯૫૪ – ગદોવરસિંઘ સહોતા, ભારતીય વ્યવસાયીક કુસ્તીબાજ, જે ’ગામાસિંઘ’ તરીકે કુસ્તીજગતમાં પ્રસિદ્ધ હતા. (બહુ પ્રસિદ્ધ ગામા પહેલવાન (૧૮૮૦) એક અલગ વ્યક્તિ હતા) 
 ૧૯૫૬ – અમી ઘીયા, ગુજરાતના ભૂતપૂર્વ બેડમિન્ટન ખેલાડી

અવસાન 
 ૨૦૨૦ – શંકર પેઇન્ટર, ગુજરાતી સાહિત્યકાર (જ. ૧૯૪૬)

તહેવારો અને ઉજવણીઓ 
 બોધિ દિવસ, જાપાન
 બંધારણ દિન, રોમાનિયા અને ઉઝબેકિસ્તાન
 માતૃદિન, પનામા

બાહ્ય કડીઓ 
 બી.બી.સી.(BBC): આજનો દિવસ 

ડિસેમ્બર
ચિંચોડ (તા. છોટાઉદેપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા  છોટાઉદેપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચિંચોડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. 

છોટાઉદેપુર તાલુકો
મોલ્દોવાનો રાષ્ટ્રધ્વજ ભૂરા, પીળા અને લાલ રંગના ઉભા પટ્ટા ધરાવતો ત્રિરંગો છે. તેમા કેન્દ્રમાં મોલ્દોવાનું રાજચિહ્ન છે. રાજચિહ્નમાં ગરુડના પંજામાં ઢાલ છે. ધ્વજની પાછળની બાજુ આગળના ભાગની અરીસાની છબી જેવી હોય છે.

આ ધ્વજ રોમાનિયાનો રાષ્ટ્રધ્વજ સાથે ઘણી સામ્યતા ધરાવે છે. તે બંને દેશોની રાષ્ટ્રીય અને સાંસ્કૃતિક સામ્યતા દર્શાવે છે. ચૅડનો રાષ્ટ્રધ્વજ અને એન્ડોરાનો રાષ્ટ્રધ્વજ પણ ઘણી સામ્યતા આ બંને ધ્વજો સાથે ધરાવે છે. આ સિવાય પરાગ્વેનો રાષ્ટ્રધ્વજ આ ધ્વજની જેમ ધ્વજની બંને બાજુઓને અરીસાના બિંબની જેમ ધરાવે છે.

ધ્વજ દિવસ 
એપ્રિલ ૨૦૧૦થી દર વર્ષે ૨૭ એપ્રિલને ધ્વજ દિવસ તરીકે ઉજવવામાં આવે છે. ૧૯૯૦માં આ દિવસે સોવિયેત યુનિયન દ્વારા મોલ્દોવાના ધ્વજ તરીકે હાલના ધ્વજ ને સ્વીકૃતિ આપી હતી.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 Moldova at Flags of the World 
 Law no. 217 from 17 September 2010 regarding the State Flag of the Republic of Moldova
 Parliamentary decision no. 17-XII from 12 May 1990 regarding the approval of the regulation regarding the State Flag of the Republic of Moldova  (Moldovan Presidential website)
 (Romanian) Vlad Mischevca, The National Tricolor.Introduction to vexilology in "Akademos", no. 2(17), June 2010.
 (Russian) Flag of Moldova at www.vexillographia.ru
રાષ્ટ્રધ્વજો
રેલિયા આંબા (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રેલિયા આંબા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

નસવાડી તાલુકો
છીકારી (તા. મેઘરજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. છીકારી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મેઘરજ તાલુકો
સાંગલા (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સાંગલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

પાલનપુર તાલુકો
ચંડેલ જિલ્લો ભારત દેશના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  મણિપુર રાજ્યના ૯ જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે.  ચંડેલ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક  ચંડેલ નગર ખાતે આવેલું છે. 

મણિપુર
મણિપુરના જિલ્લાઓ
બોરડે (નિઝર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નિઝર  તાલુકાનું ગામ છે. બોરડે ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. ગામના લોકો ખાસ કરીને જુવાર, તુવર, મગફળી તેમ જ અન્ય શાકભાજીની ખેતી કરે છે.

નિઝર તાલુકો
વરદવિનાયક મંદિર, મહાડ ભારત દેશના રાયગડ જિલ્લાના ખાલાપુર તાલુકામાં આવેલ મહાડ ગામમાં ગણેશજીનું મંદિર છે. આ મંદિર અષ્ટવિનાયક તરીકે પ્રસિદ્ધ આઠ ગણપતિ મંદિરો પૈકીનું એક છે. વરદવિનાયક મંદિર અષ્ટવિનાયક તરીકે પ્રસિદ્ધ આઠ ગણપતિ મંદિરો પૈકી ચોથા ગણપતિ તરીકે ઓળખાય છે. આ ગણેશજીની નજીક જઈ પૂજા કરવામાં આવે છે.

ઇતિહાસ 
આ મંદિરનો જિર્ણોદ્ધાર કરવામાં આવ્યો છે, તેમ છતાં આ મંદિરનું ગર્ભગૃહ પેશવાકાળના હેમાડપંત સ્થાપ્ત્ય ધરાવે છે.  આ ગણેશમંદિર પુરાતન કાળનું હોવાનું કહેવાય છે. ગણેશજી અહીં વરદવિનાયક (સમૃદ્ધિ અને સફળતા આપનાર) રૂપે પૂજાય છે. આ મંદિરની મૂર્તિ ધોંડૂ પૌઢકરને અહીંના તળાવમાંથી ૧૬૯૦ના વર્ષમાં મળી હતી. ૧૭૨૫ના વર્ષમાં કલ્યાણના સૂબેદાર રામજી મહાદેવ ભિવળકર દ્વારા અહીં મંદિર બંધાવી મહાડ ગામ વસાવવામાં આવ્યું હતું.

મંદિર 
આ મંદિરની ચાર કોરે ચાર હાથીની મૂર્તિઓ છે. ૮ ફૂટ બાય ૮ ફૂટ માપના આ મંદિર પર ઊંચો કળશ છે. કળશના સૌથી ઉપલા ભાગ પર સોનું છે. પૂર્વાભિમુખ ગણેશમૂર્તિ પાસે દીવો સતત સળગતો રાખવામાં આવે છે.  કહેવાય છે કે આ દીવો ૧૮૯૨ના વર્ષથી સતત સળગે છે.

દંતકથા 
પ્રાચીન સમયગાળામાં મહાડ ગામનું નામ મણિપુર અથવા મણિભદ્ર હતું. ગુત્સમદ ઋષિએ આ ભગવાન ગણેશજીની સ્થાપના કરી એવી દંતકથા છે. વચકનવી નામના ઋષિ હતા. એક વખત તેમના આશ્રમમાં રાજા રૂક્માંગદાપધાર્યા હતા. તે સમયે ઋષિપત્ની તેના રૂપ પર મોહિત થઈ. તેણે તેને આશ્રમમાં બોલાવ્યા હતા. જોકે રાજાએ ઇનકાર કર્યો હતો. આ વાત દેવતાઓના રાજા ઇન્દ્રએ જાણતાં તેણે રૂક્માંગદાનું રૂપ ધરી તેનો ઉપભોગ કર્યો. ઋષિપત્ની મુકુંદાને ઇન્દ્રથી થયેલ પુત્ર એટલે ગુત્સમદ. તેને અનૌરસ પુત્ર તરીકે જાણ થતાં માતાને તેણે 'તમે બોરડીનું વૃક્ષ થશો' એવો શાપ આપ્યો હતો. આ શાપ આપ્યાના પ્રાયશ્ચિતરૂપે તેણે અહીંના જંગલમાં 'ઓમ ગંગણપતયે નમ:'ના મંત્ર જપતાં ઘોર તપશ્ચર્યા કરી હતી. આથી ગણેશજી પ્રસન્ન થયા હતા. ઋષિએ ગણેશજીને 'અહીં રહીને ભક્તોની મનોકામના પૂર્ણ કરો' એવી વિનંતી કરી. ગણપતિએ આશીર્વાદ આપ્યા પછી ઋષિએ ગણેશજીની સ્થાપના કરી અને તેનું નામ વરદવિનાયક રાખ્યું.

ભૌગોલિક 
 રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ ૪ પર (મુંબઇ-પનવેલ-ખોપોલી માર્ગ પર) ખપોલી પહેલાં ૬ કિ.મી. અંતરે જમણી બાજુ મહાડ જવા માટે માર્ગ છે. મુંબઇ-મહાડ અંતર ૮૩ કિ.મી. જેટલું છે.
 મુંબઇ-પુણે રેલરોડ પર કરજત સ્ટેશન થી મહાડ ૨૪ કિ.મી. જેટલા અંતરે છે.
 કરજત થી મહાડ ફાંટાની એસ.ટી. બસો મળે છે. મહાડ ફાંટા થી દેવસ્થાન દોઢ કિ.મી. જેટલા અંતરે છે, જે ચાલીને જઈ શકાય છે.

મહારાષ્ટ્ર
જોવાલાયક સ્થળો
જાફરપુરા (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જાફરપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વાઘોડિયા તાલુકો
નુર જહાં (ઉર્દૂ ભાષા: نورجہاں) મોગલ શહેનશાહ જહાંગીરની રાણી હતી.

નુર જહાંનો જન્મ મિર્ઝા ગ્યાસના ઘરે ૧૫૭૬, કંદહારમાં થયો હતો. તેમની માતાનું નામ અસમત બેગમ હતું. નુર જહાંનું મૂળ નામ મહેર-ઉન-નિસા હતું, જે જહાંગીરના વઝીર-એ-આઝમ મિર્ઝા ગ્યાસ બેગની દીકરી હતી.

તેની કબર લાહોરના નવાહમાં દરિયા રાવીના કિનારા પર મોજુદ છે. તેઓ એક પ્રભાવશાળી, હોંશિયાર અને શિક્ષિત રાજકારણી નારી હતાં.

મુઘલ સામ્રાજ્ય
કાઠમંડુ જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા  બાગમતી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક કાઠમંડુ ખાતે આવેલું છે.

બાગમતી પ્રાંત નેપાળના મધ્ય ભાગમાં આવેલો એક પ્રાંત છે. આ પ્રાંતનું કુલ ૮ (આઠ) જિલ્લાઓમાં વિભાજન કરવામાં આવેલું છે.

આ પણ જુઓ 

નેપાળ
બાગમતી પ્રાંત
નેપાળના જિલ્લાઓ
નેપાળની ભૂગોળ
પાયખેડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા  ધરમપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાયખેડ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.

આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. આ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી અને પશુપાલન છે. પહેલાં અહીં નાગલી, ડાંગર, વરાઇ જેવાં ધાન્યો જ પકવવામાં આવતાં પરંતુ, હાલના સમયમાં શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે.

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ જિલ્લો
ધરમપુર તાલુકો
રંભા મનમોહન ગાંધી (૨૭ એપ્રિલ ૧૯૧૧ - ૨૯ માર્ચ ૧૯૮૬) ગુજરાતી લેખિકા હતા જેમણે નાટકો, ટૂંકી વાર્તાઓ, ગીતો અને નિબંધો સહિત કારકિર્દીમાં ૪૪ પુસ્તકો પ્રકાશિત કર્યા હતા.

જીવન 
રંભા ગાંધીનો જન્મ ૨૭ એપ્રિલ ૧૯૧૧ના રોજ ગુજરાત રાજ્યના ધંધુકા શહેર નજીક સરવાળ ગામે થયો હતો. તેમણે ૧૯૩૭માં કર્વે યુનિવર્સિટીમાંથી અર્થશાસ્ત્ર અને હ્યુમીનીટી વિષયમાં સ્નાતકની પદવી મેળવી હતી.   ૧૯૨૬માં, તેમણે મનમોહન ગાંધી સાથે લગ્ન કર્યા.  તેમની કારકિર્દી દરમિયાન, તે ૧૯૪૯થી ૧૯૫૩ દરમિયાન સેન્ટ્રલ બોર્ડ ઓફ ફિલ્મ સર્ટિફિકેશનના  સભ્ય હતા. અન્ય સામાજિક સંસ્થાઓમાં તેમની સહભાગિતા ઉપરાંત ૧૯૫૦થી ૧૯૫૪ દરમિયાન બોમ્બે મ્યુનિસિપલ સ્કૂલ સમિતિના કાઉન્સિલર સભ્યપદે રહ્યા હતા. ૧૯૭૦ થી ૧૯૭૭ સુધી, તેમણે જૈન સમાજના સામયિકનું સંપાદન કર્યું.   ૨૯ માર્ચ ૧૯૮૬ના રોજ તેમનું અવસાન થયું હતું.

સર્જન 
તેઓ ગુજરાતી, હિન્દી, અંગ્રેજી, બંગાળી અને મરાઠી સહિત ઘણી ભાષાઓ જાણતા હતા.  તેઓ એક પ્રખર નાટ્ય લેખિકા હતા, જેમણે મુંબઈના ઓલ ઈન્ડિયા રેડિયો માટે ૪૦૦થી વધુ રેડિયો નાટકોના લેખન ઉપરાંત તેમાં ભાગ લીધો હતો.  તેમના નાટકો પ્રાયશ્ચિત અને મંથન ને અન્ય ભાષાઓમાં અનુદિત કરવામાં આવ્યાં હતાં.   આરતી અને ઇન્સાફ  જેવા તેમના એકપાત્રિય અભિનયના ઘણાં નાટકોમાં સમકાલીન મધ્યમવર્ગીય જીવનને હળવી રમૂજ અને વ્યંગ સાથે રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું.

૧૯૫૧ થી ૧૯૯૮૩ દરમિયાન, તેમણે ૪૪ થી વધુ પુસ્તકો પ્રકાશિત કર્યા. તેના નાટક સંગ્રહમાં કોઈને કહશો નહીં (૧૯૫૧), પ્રણયના રંગ (૧૯૫૨), રોજની રામાયણ (૧૯૫૩), ચકમક (૧૯૫૫), પરણું તો તને જ (૧૯૫૭), દેવ તેવી પૂજા (૧૯૫૮), પ્રેક્ષકો માફ કરે (૧૯૬૧), પ્રીત ના કરિયો કોઈ (૧૯૬૩), રાજાને ગમી તે રાણી (૧૯૬૫), આંધી (૧૯૭૭), જીવન નાટક (૧૯૮૨), અને રોંગ નંબર (૧૯૮૫) નો સમાવેશ થાય છે.  

ગાંધીની સંખ્યાબંધ પ્રકાશિત કૃતિઓ મૂળ ટૂંકી વાર્તા સંગ્રહો હતા, જેમાં પીપળ પાન ખરંતા (૧૯૬૬) અને મઝધાર (૧૯૭૩) નો સમાવેશ થાય છે, તેમજ તિમિરે ટમટમતા તારલા (૧૯૬૬), પ્રીતની ન્યારી રીત (૧૯૭૮), અને જય-પરજય (૧૯૮૩) જેવા ટૂંકી વાર્તા સંગ્રહોના અનુવાદ કર્યા હતા. તેમણે ઝાંઝવાના જળ (1979) નામની એક નવલકથાનો પણ અનુવાદ કર્યો હતો. 

તીર અને તુક્કા (૧૯૫૯) એ તેમનો વ્યંગ નિબંધોનો સંગ્રહ છે, જ્યારે સંસારસાગર તીરેથી (૧૯૬૯) એ પત્રસંગ્રહ છે. સબરસ (૧૯૬૯), નવયુગની નવી કથા (૧૯૭૫), હરીને હસતા દીઠા (૧૯૭૮), અને તમને કેટલા થયા ? ૬૦, ૭૦, ૮૦ ? (૧૯૮૫) એ તેમના નિબંધ સંગ્રહો છે.  

ગાંધીએ આનંદ ગુલાલ (૧૯૬૪) અને આનંદ મંગલ (૧૯૭૩) નામના ટુચકાઓ અને અવતરણોના સંગ્રહો પણ બહાર પાડેલા. તેના અન્ય સર્જનમાં કહેવત સંગ્રહ, બિંદુમા સિંધુ (૧૯૭૨) ; ગીત સંગ્રહ, મારે ગીત મધુરા ગાવા છે (૧૯૭૫); અને પ્રેરણાત્મક રેખાચિત્રો, સત્સંગે સદ્‌વિચાર (૧૯૭૭) અને સેન્તોનો સંગ કરીને (૧૯૮૩) નો સમાવેશ થાય છે   તેમણે ૧૯૫૧માં લગ્નગીતો અને લગ્નગીતોની ગુંથણીનું સંપાદન કર્યું હતું. 

સંસારસાગરને તીરેથી અને ભરતી અને ઓટને ભગિની નિવેદિતા પુરસ્કારથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.

આ પણ જુઓ 
 ગુજરાતી ભાષાના લેખકોની સૂચિ

સંદર્ભ 

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
૧૯૧૧માં જન્મ
૧૯૮૬માં મૃત્યુ
બેડની બુગ્યાલ () હિમાલયન આલ્પાઇન ઘાસમેદાન છે જે દરિયાઈ સપાટીથી  ઊંચાઈ પર ભારત દેશના ઉત્તરાખંડ રાજ્યના ચમોલી જિલ્લામાં આવેલ છે. બેડની બુગ્યાલ રુપકુંડ જતા પદ આરોહણ માર્ગ પર આવેલ વાન ગામ નજીક છે. ત્રિશુલ અને નંદા દેવી શિખરો અહીંથી સ્પષ્ટ રીતે જોઇ શકાય છે. આ લીલાછમ ઘાસ સાથે વિપુલ પ્રમાણમાં વિવિધ જાતની પુષ્પીય વનસ્પતિઓ પણ ઉગી નીકળે છે. અહીં મેદાનની વચ્ચે એક નાનું તળાવ છે, જે વૈતરણી અથવા બેડની કુંડ નામથી ઓળખાય છે. આ મેદાન વનસ્પતિ વિવિધતાથી સમૃદ્ધ છે, જેમાં બ્રહ્મ કમળ (Saussurea obvallata)નો પણ સમાવેશ થાય છે.

બાહ્ય કડીઓ 
 બેડની બુગ્યાલ
 બેડની બુગ્યાલ ખાતે પડાવ 

ઉત્તરાખંડ
આસો સુદ ૬ ને ગુજરાતી માં આસો સુદ છઠ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના બારમા અને છેલ્લા મહિનાનો છઠ્ઠો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના સાતમાં મહિનાનો છઠ્ઠો દિવસ છે.

તહેવારો અને ઉજવણીઓ
 છઠ્ઠુ નોરતુ

મહત્વની ઘટનાઓ

જન્મ

અવસાન

સંદર્ભ

પંચાંગ
સમય
વંદે માતરમ્ એ પેરિસથી શરૂ થયેલું એક ભારતીય રાષ્ટ્રવાદી પ્રકાશન હતું જેની શરૂઆત પેરિસ ઇન્ડિયન સોસાયટી દ્વારા સપ્ટેમ્બર ૧૯૦૯માં કરવામાં આવી હતી. માદામ ભિકાજી કામા દ્વારા સ્થાપવામાં આવેલા આ સમાચારપત્રનો હેતુ ભારતમાં રાષ્ટ્રવાદી અશાંતિ ભડકાવવાનો અને બ્રિટિશ ભારતીય સૈન્યના સિપાહીઓની વફાદારી પર પ્રભુત્વ જમાવવાનો પ્રયાસ કરવાનો હતો. બંકિમ ચન્દ્ર ચટ્ટોપાધ્યાયની રાષ્ટ્રવાદી કવિતા વંદે માતરમ્  પર બ્રિટીશ પ્રતિબંધના પ્રતિભાવમાં તેની સ્થાપના કરવામાં આવી હતી. શ્રી અરવિંદ દ્વારા સંપાદિત અને કલકત્તાથી પ્રકાશિત થયેલા વંદે માતરમ્‌ અને શ્યામજી કૃષ્ણ વર્મા દ્વારા લંડનથી પ્રકાશિત ધ ઇન્ડિયન સોશિયોલૉજિસ્ટ જર્નલે વંદે માતરમનો સંદેશ ચાલુ રાખ્યો હતો.

પૂરક વાંચન 
 Indian Unrest, by Valentine Chirol. 2000. . pp149–151
 . p49
 Hind Swaraj and Other Writings, by Anthony Parel. 1997 Cambridge University Press. . p xxviii
 Masculinity, Hinduism, and Nationalism in India, by Sikata Banerjee. 2005. SUNY Press. . p 66

સમાચારપત્ર
કુંવરપુરા (તા. ડભોઇ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા ડભોઇ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કુંવરપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ડભોઇ તાલુકો
થઇ જશે! ૨૦૧૬માં રજૂ થયેલ શહેરી પાશ્વભૂમિકા ધરાવતું એક ગુજરાતી ચલચિત્ર છે, જેનું લેખન અને દિગ્દર્શન નિરવ બારોટે કર્યું છે. આ ચલચિત્ર અમદાવાદ શહેરમાં પોતાના ધ્યેયને હાંસલ કરવા સંઘર્ષ કરતાં મધ્યમ વર્ગના વ્યક્તિની કથા છે. આ ચલચિત્રમાં મનોજ જોષી, મલ્હાર ઠક્કર અને મોનલ ગજ્જરે અભિનય કર્યો છે. આ ચલચિત્ર ૩ જૂન, ૨૦૧૬ના રોજ રજૂ થયું હતું.

પાત્ર 
 મનોજ જોષી
 મોનલ ગજ્જર
 મલ્હાર ઠાકર
 ભાવિની જાની

સંદર્ભ 

ગુજરાતી ચલચિત્ર
કારવલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંડવી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કારવલી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. જુવાર, મગફળી, ડાંગર, ચણા, વાલ, તુવર અને અન્ય શાકભાજી અહીંનાં ખેત- ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.

માંડવી તાલુકો(સુરત)
સુરત જિલ્લો
બેનિન, સાંવિધાનીક નામ બેનિન ગણતંત્ર, પશ્ચિમ આફ્રિકામાં આવેલો દેશ છે . તેની પશ્ચિમી સીમા ટોગો સાથે છે અને તેની પૂર્વ સીમા ઉપર નાઈજેરિયા, ઉત્તર બાજુએ બુર્કિના ફોસો અને નાઈજર દેશો આવેલા છે તેમજ તેની દક્ષિણ બાજુએ બેનિન ઉપસાગર છે. તેનું કુલ ક્ષેત્રફળ અંદાજે ૧,૧૦,૦૦૦ ચો. કી. છે. તેની જનસંખ્યા ૮,૫૦,૦૦૦ની છે. તેની રાજધાની પોર્ટો નોવો છે પણ ત્યાંની સરકારી મથક કોંટોનોઉ છે. 

બેનિનમાં ૧૯૬૦ થી ૧૯૭૨ સુધી લોકશાહીની સરકાર બાદ ૧૯૭૨ થી ૧૯૯૧ સુધી માકર્સિસ્ટ-લેનિનીસ્ટની દમનીય સરમુખત્યારશાહીએ શાસન કર્યું હતું. ૧૯૯૧થી બહુપક્ષિય ચૂંટણીઓ યોજાય છે. ત્યાંની એક તૃતીય વસ્તી આંતરરાષ્ટ્રીય ગરીબી રેખાની, કે જે રોજના સવા અમેરિકન ડોલરની છે, તેની નીચે જીવે છે. આ દેશમાં મુખ્ય આવકના સાધનો જીવન નિર્વાહ પૂર્તિ ખેતી અને કપાસની ઊપજ છે.

નોંધ 

આફ્રિકાના દેશો
દેશ