Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
અનાદિ શ્રી કૃષ્ણનારાયણ (૨૧ ઓક્ટોબર ૧૯૦૫-૨૮ ફેબ્રુઆરી ૧૯૮૬) એ જ નામના ધાર્મિક સમુદાયના સ્થાપક હતા જેમનું ધાર્મિક નામ શ્રી કૃષ્ણવલ્લભાચાર્ય હતુ, પરંતુ તેમના અનુયાયીઓ તેમને શ્રી કૃષ્ણવલ્લભાચાર્યજી મહારાજ તરીકે ઓળખે છે. તેમણે તેમના અનુયાયીઓને સંસારી સંતની દીક્ષા આપી શ્રી હરિ શરણાગતિ મંડળની રચના કરી હતી, જે આગળ જતા અનાદિ શ્રી કૃષ્ણનારાયણ સંપ્રદાય તરીકે ઓળખાવા લાગ્યું. 

કૃષ્ણવલ્લભાચાર્યનો જન્મ ગુજરાતના સૌરાષ્ટ્ર પ્રદેશમાં આવેલા મોટી કુંકાવાવ ગામમાં થયો હતો. તેમનું મૂળ નામ કુંવરજી પટેલ હતું. તેમણે વિક્રમ સંવત ૧૯૭૬માં વડતાલમાં સ્વામીનારાયણ સંપ્રદાયના પ્રતિપ્રસાદજી મહારાજ પાસેથી કારતક સુદ એકાદશીએ ત્યાગી દીક્ષા લીધી હતી અને શ્રી કૃષ્ણવલ્લભ એવું નામ મેળવ્યું હતું. તેમના ગુરૂનું નામ બાલકૃષ્ણદાસજી સ્વામી હતું.

તેઓએ કાશી જઈને સંસ્કૃતનો અભ્યાસ કર્યો હતો જેના પછી તેઓ પ્રકાંડ પંડિત વૈષ્ણવવિદ્વત સાર્વભૌમ મહામહોપાદ્યાય ધર્મધુરંધર ૧૦૦૮ ડૉ. શ્રી કૃષ્ણવલ્લભાચાર્યજી મહારાજ તરીકે પ્રસિધ્ધ થયા હતા.

કૃષ્ણવલ્લભાચાર્યએ ૫૭ જેટલા પુસ્તકો લખ્યાં છે જેમાં શાસ્ત્રો ઉપર ભાષ્યોનો સમાવેશ થાય છે. તત્વપ્રભાવલી તથા શ્રી લક્ષ્મીનારાયણ સંહિતા ગ્રંથ (૧ લાખ ૨૬ હજાર શ્લોક)ની રચના કરી હતી જે શ્રી શ્વેતાયન સંહિતા તરીકે પણ ઓળખ પામી હતી. શાસ્ત્રોનાં આ કાર્ય બદલ તેઓ કાશીમાં શ્વેતાયન વ્યાસ તરીકે પ્રસિધ્ધ થયા હતાં.

જીવન 
સૌરાષ્ટ્રમાં 'મોટી કુંકાવાવ' ગામમાં વિ.સં. ૧૯૬૧ ના આસો વદ ૮ (૨૧ ઓક્ટોબર ૧૯૦૫)ને શનિવારના દિવસે ગોપાળકૃષ્ણ અને કંભરાલક્ષ્મીનાં ઘરે ત્રીજા સંતાન તરીકે તેમનો જન્મ થયો અને માતાપિતાએ તેમનું નામ કુંવરજી રાખ્યું હતુ. બાળપણ કુંકાવાવમાં વિતાવ્યું જ્યાં તેમણે ગુજરાતીમાં ૫ ધોરણ સુધીનો અભ્યાસ કરેલો. કુંકાવાવમાં પ્રાથમિક અભ્યાસ પૂરો કરી ને આગળ અભ્યાસ કરવા માટે જેતપુર ગયા હતા જ્યાં તેઓ બાલમુકુંદદાસ સ્વામીને મળ્યા અને ભણવા માટે ઇચ્છા વ્યકત કરી. જેતપુર મંદિરમાં રહી અને મંદિર તરફથી કરી આપેલી સગવડનો લાભ લઈ ને તેમણે જેતપુરની પાઠશાળાના શાસ્ત્રી વિશ્વનાથ પાસે લઘુસિદ્ધાંતકૌમુદીનો પ્રાથમિક સંસ્કૃત અભ્યાસ કર્યો અને કમરીબાઈ હાઈસ્કૂલમાં સામાન્ય માધ્યમિક શિક્ષણ મેળવ્યું.

કુંવરજીએ ચૌદ વર્ષેની ઉંમરે વડતાલમાં પ્રતિપ્રસાદ સ્વામી પાસે ત્યાગી દીક્ષા લીધી હતી જેનો બાદમાં ત્યાગ કરી સંસારમાં પાછા ફર્યા હતા અને ઍક વર્ષ ઓળીયા ગામમાં તેમના મામાને ઘેર રોકાયા હતાં. કોઈ કારણે ફરી પાછી વિ.સં. ૧૯૭૬માં ગઢડામાં એજ પ્રતિપ્રસાદ સ્વામી પાસેથી ફરી એક વખત ત્યાગી દિક્ષા મેળવી જેના પરિણામે કૃષ્ણવલ્લભ નામ પ્રાપ્ત થયું હતું અને બાલકૃષ્ણદાસ સ્વામીને ગુરૂ માન્યા હતાં.

સ્વામિનારાયણ સંપ્રદાય
૧૯૦૫માં જન્મ
૧૯૮૬માં મૃત્યુ
રામનગરનો કિલ્લો વારાણસી શહેરના રામનગર વિસ્તારમાં આવેલ છે. તે ગંગા નદીના પૂર્વીય કિનારા પર તુલસી ઘાટની સામે આવેલ છે. તેનું નિર્માણ ૧૭૫૦ના વર્ષમાં કાશી નરેશ બલવંત સિંહ દ્વારા કરાવવામાં આવ્યું હતું. આ કિલ્લો માખણિયા રંગના ચુનારના બલુઆ પથ્થરનો ઉપયોગ કરી બનાવવામાં આવેલ છે. વર્તમાન સમયમાં આ કિલ્લો સારી સ્થિતિમાં નથી. આ દુર્ગ અને તેમાંનું સંગ્રહાલય બનારસના ઇતિહાસનો ખજાનો છે. શરૂઆતથી જ આ કિલ્લો કાશી નરેશનું નિવાસ-સ્થાન રહ્યો છે.

આ પણ જુઓ 
 રામનગર, વારાણસી
 કાશીનો ઇતિહાસ
 વારાણસીનો ઇતિહાસ

જોવાલાયક સ્થળો
વારાણસી
ઉત્તર પ્રદેશના કિલ્લાઓ
સરદાર વલ્લભભાઈ પટેલ સ્ટેડિયમ ભારતીય ક્રિકેટ સ્ટેડિયમ છે, જે વલસાડ, ગુજરાત ખાતે આવેલ છે. આ સ્ટેડિયમ પરનું મેદાન સ્થાનિક ટુર્નામેન્ટ જેમ કે રણજી ટ્રોફી માટે ગુજરાત ક્રિકેટ ટીમ માટે હોમ પિચ તરીકે ભાગ ભજવે છે. આ સ્ટેડિયમની માલિકી વલસાડ જિલ્લા ક્રિકેટ એસોસિયેશન પાસે છે, જે ગુજરાત ક્રિકેટ એસોસિયેશન સાથે જોડાયેલી છે. આ સ્ટેડિયમ વેસ્ટ ઝોન હેઠળ આવે છે. સ્ટેડિયમ માત્ર ભારતીય ડોમેસ્ટિક સિઝન દરમિયાન ક્રિકેટ મેચ માટે વપરાય છે. આ મેદાનનો ઉપયોગ આંતરરાષ્ટ્રીય ક્રિકેટ મેચો માટે હજુ સુધી કરવામાં આવ્યો નથી.

બાહ્ય કડીઓ 
 ક્રિકઈન્ફો પર મેદાન વિષયક માહિતી 

વલસાડ જિલ્લો
રાવળાપુરા (તા. વિસનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિસનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાવળાપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિસનગર તાલુકો
મુલધરી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મુલધરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

હાલોલ તાલુકો
ખોડિયાર માતાજીના ધામ તરીકે પ્રસિધ્ધ ગળધરા ગામ ભારત દેશનાં પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યનાં અમરેલી જિલ્લાના ધારી તાલુકાના મુખ્ય મથક ધારીથી આશરે પાંચેક કિ.મી.નાં અંતરે આવેલું છે. આ ગામમાં શેત્રુંજી નદીના કાંઠે ખુબ જ પ્રભાવશાળી ખોડિયાર માતાજીનું મંદિર આવેલું છે. અહીં શેત્રુંજી નદીની વચ્ચે ખુબ ઉંડો પાણીનો ધરો આવેલો છે. તેને ગળધરો અથવા કાળીપાટ ઘુનો પણ કહેવાય છે. ત્યાં ઘુનાની બાજુમાં ઊંચી ભેખડો ઉપર રાયણનાં ઝાડ નીચે ખોડિયાર માતાજીની સ્થાપના થયેલી છે. આ નદીને કિનારે હાલ મોટું મંદિર બનાવવામાં આવ્યું છે, તેમજ ત્યાં રહેવાની વ્યવસ્થા પણ છે. આ સ્થાનક પાસે શેત્રુંજી નદી ઉપર મોટો ડેમ બાંધવામાં આવેલ છે. જે ખોડિયાર બંધ તરીકે ઓળખાય છે. આ બંધનું પાણી આજુબાજુના ગામનાં ખેડુતોને ખેતીમાં સિંચાઈ તરીકે અપાય છે.

ઇતિહાસ 
જુનાગઢના રાજા રા'નવઘણનાં માતા સોમલદેને ખોડિયાર માતાજી ઉપર ખુબજ શ્રધ્ધા હતી અને કહેવાય છે કે ખોડિયાર માતાજીના આશિર્વાથી જ રા'નવઘણનો જન્મ થયો હતો. આમ જુનાગઢ રાજને ગાદીનો વારસ આપનાર ખોડિયાર માતાજીને ત્યારથી ચુડાસમા રાજપૂતોએ કુળદેવી તરીકે પુજવાનું શરૂ કર્યુ હતું. રા'નવઘણ વારંવાર પોતાના રસાલા સાથે અહીં ગળધરા ખોડિયાર માતાજીએ દર્શન કરવા આવતો હતો. કહેવાય છે કે જયારે રા'નવઘણ તેની જીભની માનેલી બહેન જાસલ(જાહલ)ની વ્હારે ચડ્યો ત્યારે તે અહીંથી પસાર થયો હતો અને તેનો ઘોડો આશરે ૨૦૦ ફુટ ઉપરથી નીચે નદીમાં પડ્યો ત્યારે ખોડિયાર માતાજીએ રક્ષા કરી હતી. જે સ્થળ હાલ પણ ઘુનાથી થોડે દુર છે. આમ શ્રી ખોડિયાર માતાજીનું પ્રથમ સ્થાનક આ ગળધરામાં આવેલું છે.

અહીં પહોંચવા માટે ધારીથી પાકા સડક માર્ગ દ્વારા એસ.ટી. બસ અથવા ખાનગી વાહન દ્વારા જઇ શકાય છે. જેનો રસ્તો ખોડિયાર બંધના બાંધકામ ઉપરથી પસાર થાય છે. ચોમાસામાં અહીંનું કુદરતી સૌંદર્ય ખાસ માણવાલાયક હોય છે.

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ 
 પેનેરોમિયોની વેબસાઇટ પર તસવીર-દર્શન 

જોવાલાયક સ્થળો

ધારી તાલુકો
મસ્તુપુર ગામડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના વડોદરા જિલ્લાના વડોદરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મસ્તુપુર ગામડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. મકાઈ, બાજરી, કપાસ, ડાંગર, તમાકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત ઉત્પાદનો છે.  આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વડોદરા તાલુકો
ભુખી (તા.કાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  કાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભુખી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કાલોલ તાલુકો
કુંવારવા (તા. દિયોદર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દિયોદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કુંવારવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

દિયોદર તાલુકો
રાણકપર (તા. હળવદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હળવદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાણકપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

હળવદ તાલુકો
ગીર ગઢડા તાલુકો ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લામાં આવેલો એક તાલુકો છે. ગીર ગઢડા ગામ તેનું વહીવટ મથક છે.

ઇતિહાસ 
૨૦૧૩ પહેલાં તે ઉના તાલુકાનો ભાગ હતો પરંતુ ગીર સોમનાથ જિલ્લાની રચના ઓગસ્ટ ૨૦૧૩માં થતા આ નવો તાલુકો અસ્તિત્વમાં આવ્યો હતો.

ગીર ગઢડા તાલુકો લગભગ ૧૫,૬૦૦ વ્યક્તિઓની વસતી ધરાવે છે.

ગામો 
મહેસુલ ખાતાની યાદી મુજબ ગીર ગઢડા તાલુકામાં ૪૨ ‍‌(બેતાલીસ) ગામોનો સમાવેશ થાય છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 ગીર ગઢડા તાલુકા પંચાયત 

ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
ગીર સોમનાથ જિલ્લો
મોરા (તા. મોરવા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મોરવા (હડફ) તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. 

મોરવા (હડફ) તાલુકો
સુદાણા વાંઢ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. સુદાણા વાંઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે.  આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

રાપર તાલુકો
વાગડ
સિહોર, મધ્ય પ્રદેશ ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યના સિહોર જિલ્લા, મધ્ય પ્રદેશમાં આવેલું નગર છે. સિહોર, મધ્ય પ્રદેશમાં સિહોર જિલ્લા, મધ્ય પ્રદેશનું મુખ્યાલય  છે. 

મધ્ય પ્રદેશ
ફરિશ્તા એટલે દેવદૂત. ઇસ્લામ ધર્મ પ્રમાણે તેઓ અમૂર્ત હસ્તિઓ છે, જે પવિત્ર અને શુદ્ધ ઓજસ (રોશની/નૂર)ના બનેલા છે અને ન તો તેઓ પુરૂષ છે ન સ્ત્રી. ફરિશ્તાને અરબીમાં મલાઈકા કહે છે.  તે સમજુ અને નિર્દોષ છે. કુરાનમાં તેમની કેટલીક વાતોનો ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે. કુરાનમાં વર્ણવ્યા મુજબ મુખ્ય ફરિશ્તાઓ મીકાઇલ, ઇસરાફીલ, ઇજરાઇલ અને જીબરિલ  છે.તે દરેક ને અલગ અલગ કામ આપવામા આવ્યા છે.તે દરેક પોતાનુ કાર્ય કરે છે.તેમા ના કેટલાક અલ્લાહ્ ની ઇબાદત મા પરોવાયલા રહે છે.જીબરિલ પયગંબર મુહંમદ  સાહેબ પાસે વહી લઇને આવતા હતા.જયારે ઇસરાફીલ કયામત ના દિવસે સુર પોકારસે.

ઇસ્લામ
ઉત્તર સિક્કિમ જિલ્લો ભારત દેશના ઉત્તરપૂર્વ ભાગમાં આવેલા સિક્કિમ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૪ જિલ્લાઓ પૈકીનો સૌથી મોટો વિસ્તાર ધરાવતો જિલ્લો છે. ઉત્તર સિક્કિમ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક મન્ગન નગર ખાતે આવેલું છે. 

સિક્કિમ
ઉમરા (ઓલપાડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લામાં આવેલા ઓલપાડ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઉમરા ગામમાં મુખ્યત્વે કોળી પટેલો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

સુરત જિલ્લો
ઓલપાડ તાલુકો
રાણીપુરા (તા.હાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાણીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

હાલોલ તાલુકો
કરમડી (તા. સીંગવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા આદિવાસીઓની બહુમતી ધરાવતા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સીંગવડ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કરમડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સીંગવડ તાલુકો
ભાલુસાણા (તા. સતલાસણા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સતલાસણા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. અરવલ્લીની ગિરિમાળાઓમાં વસેલું આ ગામ તારંગા જૈન મંદિરથી ૮ કિમીના અંતરે આવેલુ છે. ભાલુસાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

રજવાડાંના સમયમાં ભાલુસાણા ગામ એ જાગીરદારી ગામ હતું. આ ગામમાં મહાદેવનું મંદિર,  વિશ્વકર્માદેવનું મંદિર, બ્રહ્માણીમાતાનું મંદિર તેમજ સૂફીસંતની મસ્જિદ પણ આવેલી છે.

સતલાસણા તાલુકો
ભગવાન જગન્નાથ (સંસ્કૃત:जगन्नाथः), અર્થાત્ "જગતના નાથ", હિંદુ દેવતા છે. તેમને ભગવાન વિષ્ણુના એક અવતાર માનવામાં આવે છે. હિંદુ ઉપરાંત બૌદ્ધ અને જૈન ધર્મોમાં પણ તેઓ પૂજનિય છે.
માજરા (તા. પ્રાંતિજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પ્રાંતિજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. માજરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પ્રાંતિજ તાલુકો
દીવીયા (તા. દેવગઢબારિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા   ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દેવગઢબારિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દીવીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ,  દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દેવગઢબારિયા તાલુકો
મોટા પડાદરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા  કડાણા તાલુકાનું આવેલું એક  ગામ છે. મોટા પડાદરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કડાણા તાલુકો
પોટેશિયમ એ એક રાસાયણિક તત્વ છે જેની રાસાયણિક સંજ્ઞા K ( નીઓ-લેટિન ભાષામાં કેલિયમ(kalium)) અને  અણુ ક્રમાંક ૧૯ છે. આ એક નરમ હળવું અને સફેદ ચળકતું  આલ્કલી ધાતુ  તત્વ છે. આ ધતુ પૃથ્વીના વાતાવરણમઅં ખૂબ ઝડપથેએ ઓક્સિડેશન પામે છે અને જે પાણી સાથે ખૂબ ક્રિયાશીલ છે. પાણીમાં ઉમેરતા આ ધાતુ ઉષ્ણતા અને હાયડ્રોજન વાયુ મુક્ત કરે છે, આ ઉષ્ણતા એટલી હોય છે કે તે ઉત્પન્ન થયેલા હાયડ્રોજન વાયુને સળગાવી દેવા સમર્થ હોય છે.

પોટેશિયમ અને સોડિયમ રાસયણિક દ્રષ્ટિએ ઘણાં મળતા આવે છે. આને કારણે રાસાયણિક દ્રષ્ટિએ તેમના ક્ષારો ક્ને સંયોજનો નો ફરક કરવામાં ઘણો સમય લાગ્યો હતો. ૧૭૦૨માં જ તેમના ક્ષારોમાં જુદા જુદા તત્વો હોવાની આશંકા ગઈ હતી અને ૧૮૦૭માં વિવિધ ક્ષારોમાંથી જ્યારે પોટેશિયમ અને સોડિયમના ક્ષારોને વિદ્યુત પૃથ કરણ દ્વારા છૂટા પાડી શકાયા ત્યારે આ ભેદ ખૂલ્યો. પ્રકૃતિમામ્ પોટેશિયમ માત્ર આયનિક સંયોજનો કે ક્ષારો સ્વરૂપે જ મળી આવે છે. આ ધાતુ દરિયાના પાણીમાં ઓગળેલી હોય છે ( જે ૦.૦૪% પોટેશિયમ વજન ના અનુપાત), અને ઘણા ખનિજ ક્ષારોનો પણ ભાગ હોય છે. 

પોટેશિયમ સંયોજનો કે મિશ્રણો નો ઔદ્યોગિક વપરાશ તેની પાણીમાં ઓગળી શકવાની શક્તિને આભારી છે જેમકે પોટેશિયમ સાબુઓ. પોટેશિયમ ધાતુના માત્ર અમુક જ સીધા ઉપયોગ હોય છે કેમકે સોડિયમ એ તેનું સ્થાન લઈ લીધું છે. 

દરેક સજીવના કોષના કાર્યક્ષમતા માટે પોટેશિયમ જરૂરી છે. ચેતા તંત્રમાં ચેતનાના આવાગમનમઅં પોટેશિયમ આયનનું વિખરાવવવું એ પ્રમુખ પ્રક્રિયા છે. માનવ સહિત અન્ય પ્રાણીઓમાં પોટેશિયમની ઉણપ ઘણા હૃદય વિકારોનું કારણ બને છે. વનસ્પતિના કોષમાં પોટેશિયમ વધુ પ્રમાણમાં હોય છે અને મિશ્ર અન્ન માં ફળોમાં તેનું પ્રમાણ વધુ જોવા મળે છે. વનસ્પતિમાં સોડિયમની સરખામણીએ વધુ પ્રમાણમાં પોટેશિયમની સાંદ્રતા હોવાથી  ઇતિહાસમાં સૌ પ્રથમ વનસ્પતિની રાખમાંથેએ છૂટા પડાયેલા તત્વ પોટાશમાંથી જે તત્વ છૂટું પડ્યું તેને પોટેશિયમ નામ મળ્યું. વધુ પડતાં મ્પાક લેવાથી માટીમાં પોટેશિયમનો ઝડપથી ક્ષય થાય છે.વિશ્વના પોટેશિયમ ઉત્પાદનનો ૯૫% ભાગ ખાતર નિર્માણમાં વપરાય છે.

સંદર્ભ

﻿

રાસાયણિક તત્વો
સિંગલકુવા (તા.કવાંટ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા  કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સિંગલકુવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

કવાંટ તાલુકો
ગલા તલાવડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગલા તલાવડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંતરામપુર તાલુકો
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મહુવા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નાળીળેર, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

જોવાલાયક સ્થળો 
કળસાર નજીક ફિરંગી દેવળ મંદિર આવેલું છે, જે રાજ્ય સંરક્ષિત સ્મારક છે.

સંદર્ભ 

મહુવા તાલુકો
મુંબઈ મેટ્રો
મુંબઈ મેટ્રો (મરાઠી: मुंबई मेट्रो) ભારત ની આર્થિક રાજધાની તેમજ મહારાષ્ટ્ર ની રાજધાની, મુંબઈ ની જાહેર સામૂહિક પરિવહન વ્યવસ્થા છે.

નેટવર્ક

નોંધ:માર્ગ ૨, માર્ગ ૩- બાંધકામ હેઠળમાર્ગ ૪- આયોજન હેઠળ

સ્ટેશનોની યાદી

નોંધ:માર્ગ ૨, માર્ગ ૩- બાંધકામ હેઠળમાર્ગ ૪- આયોજન હેઠળ

સંદર્ભ
 

ભારતીય પરિવહન
ભારતીય રેલ
ગામ : ચિત્રાવડ , તાલુકો : જામકન્ડોરના , જિલ્લો : રાજકોટ, રાજ્ય : ગુજરાત , દેશ : ભારત (ઇન્ડિયા) 
ચિત્રાવડ એક અનોખુ ગામ છે . ગુજરાત નું એક આવું ગામ છે જયાં બે પંચાયત આવેલી છે, ચિત્રાવડ અને  ચિત્રાવડ પાટી, બને જોડિયા ગામ છે 
ચિત્રાવડ માં પટેલ, દરબાર તથા અન્ય જાતિ રહે છે , ચિત્રાવડ પાટી માં દરબાર વસે છે.
ચિત્રાવડ માં મિડલ સ્કૂલ સુધી નું ભણતર ની સુવિધા છે , કન્યા શાળા પણ આવેલ છે
ચિત્રાવડ માં મુખ્ય ખેતીવાડી નો ધંધો છે , અહિયાં મગફળી, કપાસ, તાલ અડદ , ઘઉં તથા શાકભાજી ની ખેતી થાય છે 
હેયાફોડી નામની નદી ની કાઠે ચિત્રાવડ વસેલ છે, નજીકમાં મોટા શહેર , ભાયાવદર, ઉપલેટા, ધોરાજી , કાલાવડ તથા રાજકોટ આવેલ છે 
ચિત્રાવડ નજીક થી મોટી નદી મોજ પસાર થાય છે.

જામકંડોરણા તાલુકો
ભાદરી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા પાદરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભાદરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પાદરા તાલુકો
આમડપોર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના નવસારી તાલુકાનું ગામ છે. આમડપોર ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

ગુજરાતનાં ગામો
નવસારી તાલુકો
કોઇમ્બતુર જિલ્લો ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  તમિલનાડુ રાજ્યનો એક જિલ્લો છે. કોઇમ્બતુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક કોઇમ્બતુર નગર ખાતે આવેલું છે.

સંદર્ભ 

તમિલનાડુ
કઠલાલ તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ખેડા જિલ્લાનો તાલુકો છે. કઠલાલ આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.

કઠલાલ તાલુકામાં આવેલાં ગામો

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 કઠલાલ તાલુકા પંચાયતની વેબસાઇટ 

ખેડા જિલ્લો
ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
તીખી ચટણી, લીલી ચટણી કે કોથમીર-મરચાંની ચટણી એ કોથમીર, મરચાં અને અન્ય મસાલા ભેળવીને બનાવાતી ચટણી છે.

કૃતિ
મિક્સરમાં ધોઈને સાફ કરેલી કોથમીર, સમારેલાં લીલા મરચાં, શિંગદાણા, દાળીયા, આદું, હળદર, જીરું, મીઠું નાંખી પીસી લો. જરૂર પ્રમાણે પાણી ઉમેરવું (પાણી ઉમેરતાં ધ્યાન રાખવું, જો શરૂઆતમાં બહુ પાણી ઉમેરાઈ જશે તો વટાતા તકલીફ પડશે, અને ઝીણું નહી વટાય). ઝીણી વટાઈ જાય એતલે તેમાં લીંબુનો રચ નીચોવો.

નોંધ 
જેટલું તીખું પસંદ હોય તે પ્રમાણે કોથમીર-મરચાંનું પ્રમાણ લેવું.
તીખી ચટણીમાં પણ થોડો મીઠો સ્વાદ લાવવા માટે વાટતી વખતે તેમાં સહેજ ખાંડ ઉમેરી શકાય.
જો ખાતા હોવ તો (બ્રાહ્મણ, જૈન, વૈષ્ણવ, સ્વામીનારાયણ ના હોવતો) ચટણીને વાટતી વખતે લીલું લસણ ઝીણું સમારીને નાંખી શકાય.
આ ચટણીને ચટણીઓની રાણી કહી શકાય છે. આ ચટણી  ભેળ, સેવપુરી, કેનેપ્સ, સેંડવીચ જેવી વાનગીઓમાં વપરાય છે. આ ચટણી થેપલાં, ઢોકળાં, મૂઠિયાં ઈત્યાદિ ફરસાણ સાથે પણ ખાઈ શકાય છે.

વાનગી
ચટણી
ભારતીય ઉપ-વાનગીઓ
અરોડા (તા. ઇડર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઇડર તાલુકાનું એક ગામ છે. અરોડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, પોસ્ટ ઓફિસ તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભૂગોળ 
અરોડા ગામની આજુબાજુ જાદર, લાલપુર, હરિપુરા, દાવડ વગેરે ગામો આવેલાં છે. ગામમાં તળાવ આવેલું છે, જે ગામને બે ભાગોમાં વિભાજીત કરે છે.

ધાર્મિક સ્થળો 
ગામમાં અત્યંત પ્રાચીન એવું રામજી મંદિર આવેલું છે. તેમજ સ્વામિનારાયણ મંદિર, મહાદેવજીનું મંદિર તેમજ બળિયાદેવનું મંદિર પણ આવેલું છે. શીતળા માતાજીનું મંદિર તળાવની બાજુમાં આવેલું છે.

ઇડર તાલુકો
મેધપર (તા. જસદણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જસદણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મેધપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

જસદણ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
કાનડી, દાદરા અને નગરહવેલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દાદરા અને નગરહવેલીના  દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લાના એકમાત્ર તાલુકાનું મહત્વનું ગામ છે. કાનડી ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ તેમની કુકણા બોલી, ધોડિઆ બોલીનો ઉપયોગ પોતાના સામાન્ય વહેવાર દરમ્યાન કરે છે. આ બોલીઓ ગુજરાતી ભાષા કરતાં જુદી હોય છે.

દાદરા અને નગરહવેલી
દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લો
શ્યામલ મુનશી ગુજરાતી ગાયક, સ્વરરચનાકાર અને સંગીત-નિર્દેશક છે, કે જેમણે પોતાના ભાઈ સૌમિલ મુનશી સાથે મળીને ગુજરાતી સુગમ સંગીતક્ષેત્રે મહત્ત્વનું યોગદાન કરેલ છે. તેમના યોગદાન બદલ 'ગુજરાત ૧૦૦ પાવર લિસ્ટ ૨૦૦૫-૦૬'માં તેમનો સમાવેશ કરવામાં આવ્યો હતો.

શ્યામલ મુનશીનો જન્મ ૧૪ એપ્રિલ ૧૯૬૨ના રોજ પરેશભાઈ અને ભક્તિબહેનને ત્યાં થયો હતો. તેઓ વ્યવસાયે પ્લાસ્ટિક સર્જન છે. તેમના લોકપ્રિય આલબમોમાં 'ચંચલ', 'શીતલ', 'નિર્મલ' અને 'કોમલ' એમ ચાર સંગીતશ્રેણીઓનો સમાવેશ થાય છે. તેમણે પોતાના ભાઈ સૌમિલ મુનશી સાથે મળીને 'સ્વરસેતૂ' નામની કલાસંસ્થા સ્થાપેલ છે, જેના નેજા હેઠળ ગુજરાત અને ગુજરાતની બહાર સુગમ સંગીતના કાર્યક્રમોનું આયોજન કરવામાં આવે છે.

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ
 અધિકૃત વેબસાઈટ

સંગીતકાર
ગાયક
પાદેડી (મલેકપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા લુણાવાડા તાલુકાનું એક  ગામ છે. પાદેડી (મલેકપુર) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

લુણાવાડા તાલુકો
નિરવ શાહ ભારતીય જનતા પાર્ટીના રાજકારણી અને સુરત મહાનગરપાલિકાના હાલના નાયબ મેયર છે.

કારકિર્દી 
જુલાઇ ૨૦૧૪માં નિરવ શાહની વરણી સ્ટેન્ડિંગ કમિટીના ચેરમેન તરીકે થઈ હતી. જૂન ૨૦૧૮માં તેમને નાયબ મેયર તરીકે ચૂંટી કાઢવામાં આવ્યા હતા. ૨૫ ડિસેમ્બરના રોજ ઉજવવામાં આવતા "મીટ લૅસ ડૅ"ની ઉજવણી માટે તેમને શ્રેય આપવામાં આવે છે, આ એ દિવસ છે જ્યારે સુરત મહાનગર પાલિકા સંચાલિત કતલખાનાં એક દિવસ માટે બંધ કરવાનો નિર્ણય કર્યો હતો.

૨૦૨૦માં કોવિડ-૧૯ના રોગચાળા દરમિયાન તેઓએ જૈન સાધુઓને રાહત કાર્ય માટે મળતી વખતે લોકડાઉનના નિયમોનો ભંગ કર્યો અને સામાજિક અંતર જાળવ્યું ન હતું, તેને કારણે તેમની વિરુદ્ધમાં ભારતીય ન્યાય સંહિતાની કલમ ૧૪૪ હેઠળ ફરિયાદ નોંધવામાં આવી હતી. સપ્ટેમ્બર ૨૦૨૦માં વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીના ૭૦મા જન્મદિવસ વખતે ૧૫ દિવસ દરમિયાન સુરતના વિવિધ વિસ્તારોમાં ૭૦,૦૦૦ વૃક્ષોનું રોપણ કરાવ્યું હતું.

સંદર્ભો 

રાજકારણી
સાંગ એ હિન્દી શબ્દ 'સ્વાંગ'નો અપભ્રંશ છે. ઉત્તર ભારતમાં હરિયાણા, ઉત્તર પ્રદેશ અને રાજસ્થાન રાજ્યોમાં પ્રચલિત સાંગ એક પ્રકારની સંગીતમય નાટિકા હોય છે, જેમાં લોકકથાઓ, લોકગીત અને નૃત્ય વગેરેનો ઉપયોગ કરી નાટ્યબદ્ધ કરવામાં આવે છે.

આ વિદ્યામાં પંડિત લક્ષ્મીચંદનું નામ અત્યંત સન્માનપૂર્વક લેવામાં આવે છે. તેમણે લગભગ ૬૫ જેટલા સાંગ લખ્યાં છે, આ કારણે તેમને સાંગ-સમ્રાટ તેમ જ હરિયાણાના સૂર્યકવિ કહેવામાં આવે છે.

સંદર્ભ 

સંગીત
ભારતીય સંસ્કૃતિ
નિનામાના ખાખરીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા આદિવાસીઓની બહુમતી ધરાવતા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લીમખેડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નિનામાના ખાખરીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

લીમખેડા તાલુકો
જટાશંકર (જટા શંકર) એક કુદરતી ગુફા છે, જે ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યના [[હોશંગાબાદ જિલ્લો]| હોશંગાબાદ જિલ્લા]માં આવેલ પ્રસિદ્ધ ગિરિમથક પંચમઢીના ઉત્તર ભાગમાં આવેલ છે. આ ગુફા ઊંડા કોતરમાં પ્રચંડ શિલામાં બનેલ છે. ગુફામાં ટપકતા પાણી સાથેના રેતી-ખનીજના જમા થયેલા ઢગ વડે બનેલ કુદરતી રચનાને શિવલીંગ તરીકે પૂજવામાં આવે છે. આ મંદિર ભગવાન શિવના ધામ તરીકે યાત્રાળુઓ  માટે લોકપ્રિય સ્થળ છે. જટાનો અર્થ વાળ અને શંકર એ ભગવાન શિવનું અન્ય નામ છે. ત્યાં બે અલગ અલગ જાતનાં ઝરણાંના પાણી વડે બનેલ નાનકડાં તળાવ જોવા મળે છે. આ તળાવોમાં એક ઠંડા પાણીનું અને અન્ય એક ગરમ પાણીનું છે.

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ 

 સચિત્ર અહેવાલ

પંચમઢીનાં જોવાલાયક સ્થળો
ધાર્મિક સ્થળો
મધ્ય પ્રદેશ
મલાલા યુસુફજઈ (પશ્તો: ملاله یوسفزۍ, ) બાળકોના અધિકારો, જેમાં પણ ખાસ કરીને કન્યા કેળવણીના અધિકાર માટે કાર્યરત મહિલા છે. તેણી પાકિસ્તાનમાં આવેલા ખૈબર પખ્તૂનખ્વા પ્રાંતના સ્વાત જિલ્લામાં આવેલા મિંગોરા નગરની એક છાત્રા છે. સ્વાત જિલ્લામાં આવેલી શાળાઓમાં કન્યા શિક્ષણ પર તાલિબાનોએ પ્રતિબંધ ફરમાવ્યો હતો તે વખતે મલાલાએ તેનો વિરોધ કરી પોતાનો અવાજ  ઉઠાવ્યો હતો. તાલિબાનોના અત્યાચારના વિરોધમાં તેણીએ બીબીસીની ઉર્દૂ સમાચાર સેવા માટે ગુલ મકઈના ઉપનામથી બ્લોગ લખવાનું શરૂ કર્યું ત્યારે તેની ઉમર માત્ર 11-12 વર્ષની હતી. ઓક્ટોબર 2012 માં તેણી પોતાના ઉદારવાદી પ્રયત્નોને કારણે આતંકવાદી હુમલાનો શિકાર પણ બની હતી, જેમાં તેણીને ગંભીર ઈજાઓ થઈ હતી.

ઈ. સ. 2009 ના વર્ષમાં 'ન્યૂ યૉર્ક ટાઈમ્સ' દ્વારા મલાલાની અધિકાર લડતના વિષયે એક દસ્તાવેજી ફિલ્મ (ડોક્યુમેન્ટરી ફિલ્મ) બનાવવામાં આવી હતી. આ ફિલ્મ દ્વારા તેણી આખા વિશ્વમાં જાણીતી થઈ હતી.

પાકિસ્તાન સરકારે તેણીને યુવા શાંતિ પુરસ્કાર એનાયત કરી તેણીનું સન્માન કર્યું હતું. આ ઉપરાંત ત્યાંની સરકાર દ્વારા એક કન્યા શાળાને પણ તેણીનું નામ આપવામાં આવ્યું છે. જગતનાં મુખ્ય પ્રતિષ્ઠિત સામાયિક "ટાઈમ" દ્વારા તેણીને 2013 ના વર્ષમાં 'પર્સન ઓફ ધ યર' તરીકે નામાંકિત કરવામાં આવી હતી, જેમાં તેણી બરાક ઓબામા પછી બીજા ક્રમે રહી હતી.

સંદર્ભો 

નારીવિશેષ
વ્યક્તિત્વ
પાકિસ્તાન
પાઉલીનો અપવર્જનનો નીયમ () એ ક્વૉન્ટમ યંત્રશાસ્ત્રનો મહત્વનો નિયમ છે, આ નિયમ પ્રમાણે, 'એક જ ક્વૉન્ટમ-અવસ્થા (state)માં બે ઈલેક્ટ્રૉન અસ્તિત્વ ધરાવી શકે નહિ'. આ નિયમ ઑસ્ટ્રિયન ભૌતિકવિજ્ઞાની વુલ્ફગૅંગ પાઉલીએ શોધ્યો હતો, જેને માટે તેમને ૧૯૪૫ના વર્ષનુ નોબેલ પારિતોષિક એનાયત થયું હતું. . આ નિયમ પ્રમાણે, પરમાણુમાં કોઈ પણ બે ઈલેક્ટ્રૉનના બધા જ ક્વૉન્ટમ-અંક (number) - n, l, ml ane ms - એકસરખા હોઈ શકે નહિ. અર્થાત કોઈ પણ બે ઈલેક્ટ્રૉન એકસરખી ઊર્જા ધરાવી શકે નહિ. જોકે આ નિયમ માત્ર ફર્મિયૉન કણોને લાગુ પડે છે. આ નિયમ બોઝૉન લાગુ પડતો નથી.

આ નિયમને અન્ય શબ્દોમાં કહેવામાં આવે તો, "એક જ પ્રકારના કણો (જેમ કે ઇલેક્ટ્રોન, પ્રોટોન) ધરાવતી પ્રણાલીનું કુલ તરંગ વિધેય તેનાં કણોની કોઈ જોડના અવકશ અને સ્પિન યામોની અદલાબદલી માટે પ્રતિસંમિત હોવું જોઈએ."

સંદર્ભો 

ભૌતિકવિજ્ઞાન
પરમાણુ ભૌતિકવિજ્ઞાન
લુંજાના મુવાડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંજેલી તાલુકાનું ગામ છે. લુંજાના મુવાડા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.  ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

સંજેલી તાલુકો
રુપાવટી (તા. વિરમગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરમગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રુપાવટી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિરમગામ તાલુકો
નામિબિયાનો રાષ્ટ્રધ્વજ દક્ષિણ આફ્રિકા પાસેથી આઝાદી મળ્યા બાદ અપનાવવામાં આવ્યો.

ધ્વજના મુખ્ય રંગ આઝાદીની ચળવળના મુખ્ય પક્ષના ધ્વજ પરથી લેવામાં આવ્યા. તે ધ્વજ મૂળ ૧૯૭૧માં અપનાવવામાં આવ્યો અને ભૂરો, લાલ અને લીલા રંગના ત્રણ આડા પટ્ટા ધરાવે છે. તે દેશની બહુમતી ધરાવતિ જાતિ ઓવામ્બો માટે મહત્ત્વના રંગ છે. ધ્વજમાંનો સોનેરી ૧૨ ખૂણાવાળો સૂર્ય જીવન અને ઉર્જા દર્શાવે છે.

રેખાચિત્ર 
ધ્વજની સમિતિ આગળ ૮૫૦ ધ્વજની દરખાસ્ત આવી હતી અને તેમાંથી હાલનો ધ્વજ સ્વીકારવામાં આવ્યો જેના પ્રતિકાત્મ અર્થ આ પ્રમાણે છે.
લાલ - નામિબિયાનો સૌથી મહત્ત્વનો સ્રોત તેના લોકોનો સૂચક છે. તે લોકોની વીરતા અને સમાન તક ધરાવતા ભવિષ્યનું નિર્માણ કરવાની ક્ષમતા દર્શાવે છે.
સફેદ - શાંતિ અને એકતાનો સૂચક છે.
લીલો - ખેતીના સ્રોતો અને જંગલોનો સૂચક છે.
ભૂરો - સ્વચ્છ નામિબિયાનું આકાશ અને એટલાન્ટિક મહાસાગર તથા દેશના જળસ્રોતોનો સૂચક છે.

ઐતિહાસિક ધ્વજ

બાહ્ય કડી 
 Namibia at Flags of the World 
 World Statesmen - Namibia
રાષ્ટ્રધ્વજો
સૈયદ કિરમાણી ભારત દેશના આંતરરાષ્ટ્રીય ક્રિકેટ રમતા ખેલાડી છે, કે જે હાલ રમતમાંથી નિવૃત્ત થઇ ચુક્યા છે. તેઓ વિકેટકીપર તરીકે ટીમમાં રમતા હતા. આ ઉપરાંત તેઓ આક્રમક બેટીંગ પણ કરી શકતા હતા. આ ખેલાડી એકદિવસીય ક્રિકેટ સ્પર્ધા તેમ જ પાંચ દિવસની ટેસ્ટ ક્રિકેટ સ્પર્ધામાં વિકેટકીપર તરીકે તેમ જ બેટીંગમાં  ઘણીવાર પોતાની કાબેલિયત પુરવાર કરી ચુક્યા છે.

તેઓ વિશ્વકપ ૧૯૮૩માં કપિલ દેવના સુકાનીપણા હેઠળ વિજયી બનેલી ભારતીય ટીમના એક સદસ્ય હતા.

આ પણ જુઓ 

ક્રિકેટ

 ખેલાડી
ક્રિકેટર
રમત
ભારતીય ક્રિકેટ ખેલાડી
મહાભારતમાં પાંચાલ નરેશ દ્રુપદ(સંકૃતઃ द्रुपद), દ્રૌપદીના પિતા હતા. તેમને યજ્ઞસેન તરીકે પણ ઓળખવામા આવતા. 

બાળપણમા તેઓ દ્રોણના સહપાઠી અને મિત્ર હતા. અભ્યાસકાળ દરમિયાન મિત્રતા વધતા દ્રુપદે દ્રોણને રાજા બન્યા પછી અડધુ રાજ્ય દેવાનું વચન આપ્યું. કાળક્રમ દ્રુપદ રાજા બન્યા અને દ્રોણની દરિદ્રતા વધવા પામી. એક વાર દ્રોણના પુત્ર અશ્વત્થામાએ દૂધ પીવા માટે જીદ કરી. અત્યંત દરિદ્રતાને લીધે ઘરમા દૂધ નહોતું. આથી દ્રોણના પત્ની કૃપિએ પૌઆમાં પાણી નાખી અશ્વત્થામાને મનાવ્યા. આ જોઇ તેઓ વ્યથિત થયા અને કૃપિએ તેમને મિત્ર દ્રુપદ પાસેથી એક ગાય માંગવા વિનવ્યા. પરંતુ દ્રોણ જ્યારે દ્રુપદ પાસે ગયા ત્યારે દ્રુપદે પોતાનુ વચન પાળ્યુ નહીં અને તેમનું અપમાન કર્યું. આમ દ્રોણ તેમના શત્રુ બન્યા.

દ્રોણે હસ્તિનાપુરના રાજકુમારોને શિક્ષા આપી અને ગુરુદક્ષિણામાં દ્રુપદને બંદિ બનાવવાની આજ્ઞા આપી. આથી પાડવો દ્રુપદને બંદિ બનાવી લાવ્યા અને દ્રોણે તેને જીવન દાન આપી તેની ગૌશાળા મા રહેલી અડધિ ગાયો ઉપરાંત એક વધારાની ગાય લીધી.

દ્રુપદ પણ પ્રતિશોધની અગ્નિથી પિડાવા લાગ્યા અને તેમણે દ્રોણને મારી શકે તેવા પુત્રની પ્રાપ્તિ માટે યજ્ઞ કર્યો. યજ્ઞ માથી તેમને પુત્ર પ્રાપ્ત થયો જેનું નામ ધૃષ્ટદ્યુમ્ન રાખવામાં આવ્યું અને જે પુત્રિ પ્રાપ્ત થઇ તેનુ નામ દ્રૌપદી પાડવામા આવ્યું. ધૃષ્ટદ્યુમ્નએ મહાભારતના યુદ્ધમાં દ્રોણનો છલથી વધ કર્યો હતો.

દ્રુપદ શિખંડીના પણ પિતા હતા કે જે પૂર્વજન્મમા અંબા હતી.

પૌરાણિક પાત્રો
હબાય ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ભુજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ

ભુજ તાલુકો
કણજી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સોનગઢ તાલુકાનું ગામ છે. કણજી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.  ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી,  પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે.

આ ગામ તાલુકા મથક સોનગઢથી ઓટા જતા રાજ્ય ધોરી માર્ગ પર સોનગઢથી આશરે ૧૫ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે.

સોનગઢ તાલુકો
કેમેરૂન (; ), સત્તાવાર રીતે કેમેરૂનનું ગણતંત્ર  એ પશ્ચિમ અને મધ્ય આફ્રિકા વચ્ચે આવેલો એક દેશ છે. તેની સીમા પશ્ચિમે અને ઉત્તરે નાઈજીરીયા, ઈશાન દિશામાં ચૅડ, પૂર્વમાં મધ્ય આફ્રિકી ગણતંત્ર, દક્ષિણમાં વિષુવવૃત્તિઅય ગિની, ગેબોન અને કોંગોના ગણતંત્ર ને સ્પર્ષે છે.  કેમેરૂનનો દરિયા કિનારો બિઅફ્રાની ખાડી પર આવેલો છે. આ ખાડી એટલાંટિક મહાસાગરના  ગિનીના અખાતનો ભાગ છે. કેમેરૂન ECOWASનો સભ્ય નથી તેમ છતાં પણ ભોગોલિક અને ઐતિહાસિક દ્રષ્ટિએ તે પશ્ચિમ આફ્રિકાનો ભાગ છે. તેના નૈઋત્ય અને વાયવ્ય પ્રદેશો પશ્ચિમ આફ્રિકી પ્રબળ પશ્ચિમ આફ્રિકી ઈતિહાસ ધરાવે છે. આ દેશના મધ્ય અને પશ્ચિમી આફ્રિકા સંગમ પર આવેલા વ્યૂહાત્મક સ્થાનને લીધે ક્યારેક તેને પશ્ચિમી આફ્રિકી દેશ તો ક્યારેક  મધ્ય આફ્રિકી દેશ ગણવામાં આવે છે.

ફ્રેંચ અને અંગ્રેજી કેમેરૂનની આધિકારીક ભાષાઓ છે. આ દેશની ભૂસ્તરીય અને સાસ્કૃતિક વિવિધતાને કારણે તેને લધુ આફ્રિકા (આફ્રિકા ઈન મિનીએચર -Africa in miniature) તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. આ દેશમાં રેતાળ દરિયા કિનારા, રણ, પર્વતીય પ્રદેશ, વર્ષાવનો અને સવાના જેવી વિવિધ ભૌગોલિક સંરચના જોવા મળે છે  

આ દેશનું સૌથી ઊંચુ શિખર  "માઉન્ટ કેમેરૂન" ૪૧૦૦ મીટર ઊંચુ છે. તે દેશની નૈઋત્યમાં આવેલું છે.  વુરી નદી પર આવેલું ડુઆલા આ દેશનું સૌથી મોટું શહેર, આર્થિક રાજધાની અને  મુખ્ય બંદર છે.  યાઉન્દે તેની રાજધાની છે અને ગારુઆ અન્ય નગર છે. આ દેશ તેના સ્થાનીય સંગીત માકોસા અને બીકુત્સી તથા તેની રાષ્ટ્રીય ફુટબૉલ ટીમ માટે જાણીતું છે. 

આ દેશના શરૂઆતના નિવાસી સાઓ સંસ્કૃતિના અને બાકા શિકારી જાતિના લોકો હતા જેઓ ચૅડ સરોવરની આસપાસ અબે નૈઋત્યના વર્ષાવનોમાં  રહેતા હતા. ૧૫મી સદીમાં પોર્ટુગીઝ સાહસિકો અહીંના કિનારે ઉતર્યા અને આ ક્ષેત્રને રીઓ દોસ કેમેરોસ (જીંગાની નદી) જે અંગ્રેજીમાં કેમેરુન બન્યું. આ ક્ષેત્રની ઉત્તરમાં ૧૯મી સદીમાં ફુલાની સૈનિકોએ અહીં અદમાવાની સલતનતની સ્થાપના કરી અને પશ્ચિમ અને વાયવ્યના ક્ષેત્રોમાં ઘણાં કબિલા અને પ્રશંસક જૂથો આદિ બનાવ્યા.  ઈ.સ. ૧૮૮૪માં આ ક્ષેત્ર જર્મન સંસ્થાન બન્યું. 

પહેલા વિશ્વ વિગ્રહના અંતે રાષ્ટ્રસંઘના મુખત્યાર નામા અનુસાર આ દેશનુંક્ષેત્ર ફ્રાંસ અને યુનાયટેડ કિંગડમ વચ્ચે વહેંચી દેવામાં આવ્યો હતો. કેમેરૂનની રાજનૈતિક પાર્ટી યુનિયન દેસ પોપ્યુલેશન્સ ડુ કેમેરૂન (યુ પી સી)ને સ્વતંત્રતાની હિમાયત કરી પણ ફ્રાંસે તેને ૧૯૫૦માં ગેરકાયદેસર ઠરાવી. આને કારણે યુ પી સી અને ફ્રેંચો વચ્ચે કેમેરૂનની સ્વતંત્રતા માટેની ચળવળ ચાલુ થઈ જે ૧૯૭૧ સુધી ચાલી. ઈ.સ. ૧૯૬૦માં ફ્રેંચશાસન હેઠળનું કેમેરૂન કેમેરૂનનના ગણતંત્ર તરીકે  સ્વતંત્ર થયું અને તેના રાષ્ટ્રપતિ એહમદોઉ અહીદ્જો બન્યા. આ સાથેજ,  ૧૯૬૧માં બ્રિટિશો હેઠળનું  દક્ષિણી કેમેરૂન સમવાયી ગણતંત્ર બન્યું. ૧૯૭૨માં સમવાય તંત્ર મૂકી દેવામાં આવ્યું અને દેશને ક્મેરૂનનું સંયુક્ત ગણતંત્ર એવું નામ અપાયું. ઈ.સ. ૧૯૮૪માં તેનું નામ બદલી કેમેરૂનનું ગણતંત્ર કરવામાં આવ્યું.      

કેમેરૂનમાં સરખામણીમાં  વધુ રાજકીય અને સામાજિક સ્થિરતા છે. આને પરિણામે આ દેશમાં ખેતી, રસ્તા, રેલ્વે અને વિશાળ પેટ્રોલિયમ અને લાકડાને લાગતા ઉદ્યોગો વિકસ્યા છે. કેમેરૂનમાં મોટાભાગન લોકો સ્વાવલંબી ખેડૂત તરીકે જીવન નિર્વાહ કરે છે. ઈ.સ. ૧૯૮૨થી  કેમેરૂન પીપલ્સ ડેમોક્રેટિક મુવમેન્ટ પાર્ટીના પૉલ બીયા આ દેશના રાષ્ટ્રપતિ છે. આ દેશના અંગ્રેજી ભાષા બોલનારા ક્ષેત્રો તરફથી તણાવ આવતું રહે છે. તેઓ વધુ સ્વાયત્તતાની અને કેમેરૂનથી સ્વતંત્ર માંગણી કરે છે.

નોંધ 

દેશ
આફ્રિકાના દેશો
ગાવિયર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના ચોર્યાસી તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ગાવિયર ગામમાં મુખ્યત્વે કોળી પટેલો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

સુરત જિલ્લો
સુરત શહેર તાલુકો
ઈસરોલ (નાની) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મોડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઈસરોલ (નાની) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મોડાસા તાલુકો
ભગવાન દાસ (જાન્યુઆરી ૧૨, ૧૮૬૯ - સપ્ટેમ્બર ૧૮, ૧૯૫૮) ભારતીય થીઓસૉફિસ્ટ અને સામાજિક કાર્યકર હતા. થોડો સમય તેઓએ બ્રિટિશ ભારતની ધારાસભામાં પણ સેવા આપી. તેઓ ભારતની સ્વતંત્રતાના પક્ષધર હતા. તેમને ૧૯૫૫માં ભારત રત્નથી સન્માનવામાં આવ્યા.

ભગવાન દાસનો જન્મ વારાણસીમાં થયેલો. સ્નાતક થયા પછી ૧૮૯૪માં એની બેસન્ટનાં પ્રવચનોથી પ્રભાવીત થઈ તેઓ થીઓસૉફિકલ સોસાયટીમાં જોડાયા. અસહકારની ચળવળ દરમિયાન તેઓ કોંગ્રેસમાં જોડાયા. 

એની બેસન્ટ સાથે મળી તેઓએ ’સેન્ટ્રલ હિંદુ કોલેજ’ની સ્થાપના કરી જે પછીથી બનારસ હિંદુ વિશ્વવિદ્યાલય બન્યું. ભગવાન દાસે તે પછી કાશી વિદ્યાપીઠની પણ સ્થાપના કરી અને આ રાષ્ટ્રીય વિશ્વવિદ્યાલયનાં વડા તરીકે સેવા આપી. ભગવાન દાસ સંસ્કૃતનાં વિદ્વાન હતા. તેમણે સંસ્કૃત અને હિંદીમાં ૩૦ જેટલાં પુસ્તકો લખ્યા હતા.

નવી દિલ્હીમાં એક રસ્તાને તેમનું નામ અપાયું છે અને વારાણસીના સિગ્રા વિસ્તારની એક વસાહતને ’ડૉ.ભગવાન દાસ નગર’ નામ અપાયું છે.

સંદર્ભો
   

ભારત રત્ન પુરસ્કારના વિજેતા
રાજકારણ
સ્વાતંત્ર્ય સેનાની
લેખક
૧૮૬૯માં જન્મ
૧૯૫૮માં મૃત્યુ
દેવમોગરા (નિઝર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નિઝર  તાલુકાનું ગામ છે. દેવમોગરા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. ગામના લોકો ખાસ કરીને જુવાર, તુવર, મગફળી તેમ જ અન્ય શાકભાજીની ખેતી કરે છે.

નિઝર તાલુકો
ફકીરમહમ્મદ ગુલાબનબી મન્સુરી, ‘આદિલ’ (, ) (૧૮ મે ૧૯૩૬ - ૬ નવેમ્બર ૨૦૦૮) ગઝલકાર, કવિ, નાટ્યકાર હતા. મનહર ઉધાસે ગાયેલી ‘‘જયારે પ્રણયની જગમાં શરૂઆત થઇ હશે’’ તેઓની લોકપ્રિય ગઝલ છે. ગુજરાતી ગઝલને આધુનિકતાનો વળાંક આપવામાં તેમનું યોગદાન અત્યંત નોંધપાત્ર હતું. નૂતન ભાષા શૈલીમાં પ્રતિક યોજના અને બિંબ વિધાના તથા મૌનની ભાષામાં વિચારો સંક્રાંત કરવાની ખૂબીઓએ આદિલ મન્સૂરીને આધુનિક ગઝલના અગ્રણી બનાવ્યા હતા.

જીવન 
તેમનો જન્મ અમદાવાદમાં થયો હતો. પ્રાથમિક શિક્ષણ અમદાવાદની પ્રેમચંદ રાયચંદ ટ્રેનિંગ કૉલેજની શાળામાં અને માધ્યમિક શિક્ષણ અનુક્રમે અમદાવાદની જે.એલ.ન્યુ ઇંગ્લિશ સ્કૂલમાં તથા કરાંચીની મેટ્રોપોલિટન હાઈસ્કૂલમાં કર્યો. પહેલાં કરાંચીમાં પિતા સાથે કાપડનો અને પછી અમદાવાદમાં સૂતરનો અને કાપડનો વેપાર અને પછી ‘ટોપિક’ અને ‘અંગના’ જેવાં અંગ્રેજી-ગુજરાતી સામયિકોમાં પત્રકારની કામગીરી અને પછી ૧૯૭૨માં જાણીતી ઍડવરટાઇઝિંગ કંપની ‘શિલ્પી’માં કોપીરાઈટર રહ્યા. છેવટે ભારત છોડી કાયમ માટે અમેરિકામાં વસવાટ કર્યો.

તેમણે મોટા ભાગનો સમય અમદાવાદમાં વિતાવ્યો હતો. આદિલ મન્સૂરીનું બાળપણ સંઘર્ષમય રીતે વિત્યું હતું. દેશના વિભાજન પછી ૧૯૪૮માં તેમના પિતાએ કરાચી જવાનો નિર્ણય લીધો. ૮ વર્ષ પછી પિતાજીએ વતન પાછા આવવાનો નિર્ણય લીધો અને આદિલ અમદાવાદમાં વસ્યા હતા. અમદાવાદમાં આવ્યા પછી તેમણે ગુજરાતી ભાષામાં લખાણો, કવિતાઓ અને નાટકો લખવાની શરૂઆત કરી.

આદિલ મન્સૂરીનું ૭૨ વર્ષની વયે ગુરુવાર ૬ નવેમ્બર ૨૦૦૮ ના દિવસે ન્યૂજર્સીમાં અવસાન થયું હતું.

સર્જન 
તેઓ નવી પ્રયોગશીલ ગઝલના અગ્રણી હતા. ‘વળાંક’ (૧૯૬૩), ‘પગરવ’ (૧૯૬૬)  અને ‘સતત’ (૧૯૭૦) એમના ગઝલસંગ્રહો છે. એમાં ગઝલની બાની, તેનાં ભાવપ્રતીકો અને રચનારીતિમાં નવીનતા છે. અંદાજે બયાનની આગવી ખૂબીથી તેમ જ પોતીકા અવાજથી તેઓ નોખા તરી આવે છે. એમની ગઝલમાં મુખ્યત્વે વિચ્છિન્નતા, નિર્ભાન્તિ અને કલાન્તિના ભાવો શબ્દબદ્ધ થયા છે. મૌન, શૂન્યતા, અંધકાર, ઘર, મકાન, સૂર્ય આદિને આ કવિએ પોતાના કથનાર્થે તેમ જ કોઈ રહસ્યના કે વિશિષ્ટ અનુભૂતિના સૂચનાર્થે ઉપયોગમાં લીધાં છે.

ગઝલના રચનાકસબનું એમનું પ્રભુત્વ ઉર્દૂ ગઝલના એમના અભ્યાસને આભારી છે. ઉર્દૂમાં પણ એમણે એક સંગ્રહ થાય એટલી ગઝલો રચી છે. ‘પગરવ/સંભવ/પાલવ’ તથા ‘મૂંગો/ભડકો/લહિયો’ જેવા કાફિયામાં અને ‘વરસાદમાં’, ‘સૂર્યમાં’, ‘ભીંડીબજારમાં’ તથા ‘અ’, ‘પરંતુ’ જેવા રદીફમાં તેમ જ ગુજરાતી-સંસ્કૃતની સાથોસાથ ફારસી અને અંગ્રેજી શબ્દોના યથોચિત ઉપયોગમાં એમની પ્રયોગશીલતા પરખાય છે. અમદાવાદની સંયોગાધીન વિદાયવેળાએ રચાયેલી ‘મળે ન મળે’ રદીફવાળી ગઝલ લોકપ્રિય થઈ છે. ગતિશીલ શબ્દચિત્રોથી મંડિત લાંબા-ટૂંકા છાંદસ-અછાંદસ કાવ્યો અને કેટલાંક ચોટદાર મુક્તકો પણ એમણે આપ્યાં છે.

‘હાથ પગ બંધાયેલા છે’ (૧૯૭૦) એમનો આધુનિક જીવનની અસંગતિને અવનવી રચનાછટાથી દર્શાવતાં ઍબ્સર્ડ એકાંકીઓનો સંગ્રહ છે. ‘જે નથી તે’ (૧૯૭૩) એમનો બીજો એકાંકીસંગ્રહ છે.

 વળાંક (૧૯૬૩)
 પગરવ (૧૯૬૬)
 સતત (૧૯૭૦) 
 હાથ પગ બંધાયેલા છે (૧૯૭૦)
 જે નથી તે (૧૯૭૩)

આદિલ મન્સૂરી શાયર હોવા ઉપરાંત એક સારા ચિત્રકાર પણ હતા અને કેલીગ્રાફીમાં નિપુણ હતા. ગઝલ ગુર્જરી ડોટ કોમ મેગેઝીન દ્વારા તેમણે ગઝલનું વિસ્તરણ અમેરિકાથી પણ ચાલુ રાખ્યું હતું.

પુરસ્કારો 
૧૯૯૮માં તેમને કલાપી પુરસ્કાર અર્પણ થયો હતો. ૨૦૦૮માં તેમને વલી ગુજરાતી પુરસ્કાર પ્રાપ્ત થયો હતો.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 

 
 
 ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ
 રણકાર.કોમ

વ્યક્તિત્વ
ગુજરાતી સાહિત્યકાર
કવિ
૧૯૩૬માં જન્મ
૨૦૦૮માં મૃત્યુ
ભારતીય મુસ્લિમો
ભારતીય પુરુષ કવિઓ
ઝુબેદા બેગમ ધનરાજગીર (૧૯૧૧-૧૯૮૮) એક ભારતીય ફિલ્મ અભિનેત્રી હતા. તેમણે ભારતની પ્રથમ બોલતી ફિલ્મ આલમઆરા (૧૯૩૧)માં નાયિકા તરીકે અભિનય કર્યો હતો. આ સિવાય તેમણે દેવદાસ (૧૯૩૭) અને સાગર મૂવીટોનની પ્રથમ ફિલ્મ મેરી જાનમાં પણ આભિન્ય આપ્યો હતો. 

ઝુબેદાએ જે સમયે ફિલ્મોમાં પ્રવેશ કર્યો તે સમયે ફિલ્મોમાં કામ કરવું આદરણીય ઘરની કન્યાઓ માટે અયોગ્ય વ્યવસાય ગણાતો હતો, જ્યારે ઝુબેદા રાજ પરિવારની કન્યા હતી અને ખૂબ નાની વયની હતી. ઝુબેદાનો જન્મ સુરત શહેરમાં થયો હતો. તે સચીન રજવાડાના નવાબ સિદી ઈબ્રાહીમ મુહમ્મદ યાકુત ખાન અને ફાતિમા બેગમની પુત્રી હતી. આ મુસલમાન રાજકુમારી દેખાવે ખુબ સુંદર હતી. તેને બે બહેનો હતી સુલતાના અને શહેઝાદી, તે બન્ને પણ અભિનેત્રી હતી.

કારકિર્દી 

ઝુબેદાએ માત્ર ૧૨ વર્ષની વયે તેની પહેલી ફિલ્મ કોહીનૂરમાં અભિનય આપ્યો હતો. ૧૯૨૦ના દશકામાં તેણે કાળાંતરે તેમની બહેન સુલતાના સાથે ફિલ્મોમાં અભિનય કર્યાં. તે સમય દરમ્યાન તેમની બહેન સુલતાના ભારતીય ફીલ્મની સુંદર લોકપ્રિય અભિનેત્રી બની ગઈ હતી. ઝુબેદાની પ્રથમ બ્લોકબસ્ટર ફિલ્મ વીર અભિમન્યુ હતી. તે ફિલ્મમાં તેમણે તેમની બહેન અને માતા સાથે અભિનય કર્યો હતો. ઈ.સ. ૧૯૨૪માં આ બંને બહેનોએ કલ્યાણ ખજીના નામની ફિલ્મમાં એક સાથે અભિનય કર્યો હતો.

ઈ. સ. ૧૯૨૫ માં ઝુબેદાની ૯ ફિલ્મો પ્રદર્શિત થઈ. જેમાં કાલા ચોર, દેવદાસી અને દેશ કા દુશ્મન નો સમાવેશ થાય છે. તેના એક વર્ષ બાદ તેમણે તેમની માતાની ફીલ્મ બુલબુલ-એ-પરીસ્તાન માં અભિનય આપ્યો. ઈ.સ. ૧૯૨૭નું વર્ષ તેમની કારકીર્દીનું ઘણું સફળ વર્ષ રહ્યું. આ વર્ષમાં તેમની લૈલા મજનુ, નણંદ ભોજાઈ અને નવલ ગાંધીની સેક્રીફાઈસ નામની ખૂબ જ સફળ ફિલ્મો પ્રદર્શીત થઈ. સેક્રીફાઈસ એ ફીલ્મ રવિન્દ્રનાથ ટાગોરની વાર્તા 'બલિદાન' પર આધારીત હતી અને તેમાં તેમણે સુલોચના દેવી, માસ્ટર વિઠ્ઠલ અને જલ ખમ્ભાતા સાથી અભિનય કર્યો હતો. આ ફિલ્મમાં બંગાળના અમુક પ્રાચીન કાલિ મંદિરોમાં પ્રાણીઓના બલિદાન આપવાના કાંડની નિંદા કરવામાં આવી હતી. આ અપ્રતીમ અને પૂર્ણ ભારતીય ફીલ્મને જોઈ ઈંડિયન સિનેમેટોગ્રાફર કમિટી દ્વારાના સભ્યો ખૂબ હર્ષ પામ્યા હતા. આ કમિટિના યુરોપિય સભ્યોએ તેના વિદેશોમાં પ્રદર્શન માટે ભલામણ કરી હતી.

આલમ આરા તેમના જીવનની સૌથી સફળ ફીલ્મ બની તે પહેલાં તેમણે ઘણી મૂંગી ફિલ્મોમાં અભિનય આપ્યો. આલમાઆરાની સફળતા પછી અન્ય અભિનેત્રીઓમાં તેમની માંગણી વધી અને અન્યની અપેક્ષાએ તેમને વધુ વળતર મળાવા લાગ્યું.

૧૯૩૦ અને ૧૯૪૦ના દશકોમાં તેમણે જલ મર્ચંટ સાથે ઘણી સફળ પૌરાણિક ફિલ્મોમાં કામ કર્યું. જેમાં તેમણે સુભદ્રા, ઉત્તરા અને દ્રૌપદીની ભૂમિકા ભજવી. આ સાથે તેઓએ ઈઝરા મીરની ઝરીના જેવી ફિલ્મોમાં મસ્તીભરી તેજસ્વી સર્કસ કન્યાનો અભિનય પણ સફળતા પૂર્વક કર્યો. આ ફીલ્મમાં તેમણે ચુંબનનું દ્રશ્ય આપ્યો, જેને કારણે સેન્સરશીપ ઉપર ઘણો વિવાદ થયો. મૂંગી ફિલ્મોમાંથી બોલતી ફિલ્મોમાં સફળતા મેળવનારી ઘણી થોડી અભિનેત્રીઓમાંની તે એક હતી.

ઈ.સ. ૧૯૩૪માં તેમણે નાનુભાઈ વકીલ સાથે મળી મહાલક્ષ્મી મુવીટોન ની સ્થાપના કરી અને ગુલ-એ-સોનોબાર અને રસિક-એ-લૈલા નામની સફળ ફિલ્મો બનાવી. ત્યાર બાદ ઈ.સ. ૧૯૪૯ સુધી તેઓ વર્ષમાં એકાદ બે ફિલ્મમાં તેઓ કામ કરતાં. નિર્દોષ અબલા તેમની છેલ્લી ફિલ્મ હતી.

વ્યક્તિગત જીવન 
ઝુબેદાના લગ્ન હૈદ્રાબાદના મહારાજ નરસિંગીર ધનરાજગીર બહાદૂર સાથે થયા હતા. તેઓ હુમાંયુ ધનરાજગીર, ધુર્રેશ્વર ધનરાજગીરના તથા સંજય દત્તની પૂર્વ પત્ની રીયા પીલ્લઈની માતા છે.

અવસાન 
ઝુબેદાએ તેમના જીવનના અંતિમ વર્ષો ધનરાજ પૅલેસમાં વીતાવ્યા. તેઓ ઈ.સ. ૧૯૮૮માં અવસાન પામ્યા. અને તેમના પુત્રો અને પૌત્રોએ તેમને છત્રપતિ શિવાજી માર્ગ, એપોલો બંદર મુંબઈમાં તેમની અંતિમ વિધિ કરી દફનાવ્યા.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 
 

ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ
અભિનેત્રી
૧૯૧૧માં જન્મ
૧૯૮૮માં મૃત્યુ
કાસવીરડો નેસ (તા. ભાણવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ભાણવડ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાસવીરડો નેસ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભાણવડ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
નેસ
ભાદ્રપદ માસની સુદ પક્ષની બારસ તિથિ (ભાદરવા સુદ ૧૨) એ વામન દ્વાદશી અથવા વામન જયંતી તરીકે ઉજવવામાં આવે છે.

પૌરાણિક કથા
સતયુગમાં પ્રહલાદના પૌત્ર દૈત્યરાજ બલિએ સ્વર્ગલોક પર અધિકાર જમાવી દીધો. સમસ્ત દેવતા સ્વર્ગ ભ્રષ્ટ થઇ જતાં ઇન્દ્રને આગળ કરીને ભગવાન વિષ્ણુની પાસે ગયા અને પોતાની આપત્તિ દર્શાવી. આ સાંભળી ભગવાનને કહ્યું કે, ‘હું સ્વયં દેવમાતા અદિતિના ગર્ભમાંથી જન્મ લઇ તમને સ્વર્ગનું રાજ્ય પાછું અપાવીશ.’ અને આ રીતે ભગવાન શ્રીહરિનો ભાદ્રપદ માસની સુદ પક્ષની બારસે વામન અવતારરૂપે જન્મ થયો.

આ બાજુ રાજા બલિએ ભૃગુવંશી બ્રાહ્મણોને લઇને નર્મદા નદીના કિનારે અશ્વમેધ યજ્ઞ પ્રારંભ કર્યો. બલિરાજા અશ્વમેધ યજ્ઞ કરાવી રહ્યા છે તે વામન ભગવાને જાણ્યું ત્યારે તેઓ બાલબ્રહ્મચારીના વેશમાં બલિની યજ્ઞાશાળાએ પહોંચ્યા. બલિએ તેમનું ષોડ્શોપચાર પૂજન કર્યું તથા ચરણો ધોયાં. તે પછી તેમની વંદના કરી બલિએ તેમને કશુંક દાન માગવા કહ્યું. બ્રાહ્મણના રૂપે વામન ભગવાને બલિ પાસે ત્રણ ડગલાં પૃથ્વીનું દાન માગ્યું. 

બલિએ દાન આપવું સ્વિકાર્યું એટલે ભગવાન વામને પોતાના એક ડગલાથી સઘળી પૃથ્વી અને બીજા ડગલાથી સઘળાં લોક માપી લીધાં તથા ત્રીજું ડગલું બલિના મસ્તક પર મૂકીને બલિને સુતળ લોકનો સ્વામી બનાવી દીધો. તેમના રક્ષણ માટે સુદર્શન ચક્રની નિમણૂક કરી દીધી. રાજા બલિએ સદા દર્શન આપવાનું વરદાન ભગવાન પાસેથી પ્રાપ્ત કરી લીધું. આ પ્રમાણેની કથા પુરાણોમાં મળે છે.

પુરાણ
વહાલુ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભરૂચ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વહાલુ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભરૂચ તાલુકો
પાતી (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા   ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાતી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ફતેપુરા તાલુકો
ધારાડુંગર (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. ધારાડુંગર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.  ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

ઝાલોદ તાલુકો
યમુનાનગર જિલ્લો ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા હરિયાણા રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૨૨ (બાવીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. યમુનાનગર જિલ્લાનું મુખ્યાલય યમુનાનગરમાં છે. આ જિલ્લો હરિયાણા રાજ્યના અંબાલા વિભાગમાં આવેલ છે. આ જિલ્લો ૧,૭૫૬ ચોરસ કિમી ક્ષેત્રફળ ધરાવે છે.

ઇતિહાસ 
આ પ્રદેશમાંથી પથ્થરયુગનાં પાષાણનાં હથિયારો મળી આવ્યા છે, જે માનવ વસવાટનું સૂચન કરે છે. મહાભારત અનુસાર આ પ્રદેશ પાંડવો અને તેમના વંશજોના શાસન હેઠળ હતો. ઇ.સ. પૂર્વે ૬ઠ્ઠી સદીમાં આ વિસ્તારમાં બૌદ્ધ ધર્મ ફેલાયો હતો અને અશોકના સમયમાં વિસ્તાર તેના શાસન હેઠળ આવ્યો. સુઘ અને જગાધરી વિસ્તારમાં ઇન્ડો-ગ્રીક અને કુષાણોનું શાસન હતું. ગુપ્ત વંશના સમુદ્રગુપ્ત અને ચન્દ્રગુપ્ત બીજા (વિક્રમાદિત્ય)ના સમયમાં આ પ્રદેશ તેમના સામ્રાજ્યનો ભાગ હતો. નવમીથી બારમી સદી દરમિયાન સાદૌરા, જગાધરી અન કમલલોચન જાત્રાનાં સ્થળો તરીકે પ્રખ્યાત બન્યા હતા.

૧૯મી સદી દરમિયાન યમુનાનગર જિલ્લાનાં બુરિયા, જગાધરી, દામલા, છાછરૌલી, મુસ્તફાબાદ અને અરણોલી સ્વતંત્ર રાજ્યો હતા. ૧૮૫૭ના વિપ્લવમાં આ જિલ્લાના લોકોએ મહત્વનો ભાગ ભજવ્યો હતો. પંજાબ રાજ્યમાંથી હરિયાણા રાજ્ય અલગ થયું હતું અને આ જિલ્લો ૧ નવેમ્બર ૧૯૮૯ના રોજ રચવામાં આવ્યો હતો.

ભૂગોળ 
જિલ્લાની ઉત્તરે હિમાચલ પ્રદેશ, પૂર્વમાં ઉત્તર પ્રદેશ, દક્ષિણમાં કરનાલ જિલ્લો, નૈઋત્યમાં કુરુક્ષેત્ર જિલ્લો અને પશ્ચિમમાં અંબાલા જિલ્લો આવેલો છે.

આ વિસ્તારમાં શિવાલિકની ટેકરીઓ આવેલી વિસ્તરેલી છે. ઉત્તર અને ઈશાન તરફ ટેકરીઓનો અસમતળ મેદાની પ્રદેશ તથા પૂર્વ અને અગ્નિ તરફ યમુના નદીના કાંઠાના પૂરના મેદાનો આવેલા છે. જિલ્લાની મોટાભાગની જમીનો ગોરાડુ છે.

નદીઓ 
જિલ્લાની મુખ્ય નદીઓ યમુના, સરસ્વતી, ચૌતાંગ, રાક્સી, સોમ્બ અને બોલી છે. યમુના યમનોત્રીમાંથી નીકળીને શિવાલિક ટેકરીઓમાં પસાર થઇને વહે છે. સોમ્બ અને બોલી નાની નદીઓ છે, જે દાદુપુર નજીક મિલન પામીને મેહર-મોજરા ખાતે યમુના નદીને મળે છે. રાક્સી, ચૌતાંગ અને સરસ્વતી નદીઓ ટેકરીઓના તળેટી ભાગમાંથી નીકળે છે.

વિભાગો 
આ જિલ્લો ત્રણ તાલુકાઓ, જગાધરી, છાછરૌલી અને બિલાસપુરનો સમાવેશ કરે છે. વધુમાં તાલુકાઓને ૬ ડેવલોપમેન્ટ બ્લોક, બિલાસપુર, સધૌરા, મુસ્તફાબાદ, રાદૌર, જગાધરી અને છાછરૌલીમાં વિભાજીત કરાયા છે.

જિલ્લામા ચાર વિધાન સભા બેઠકો, સધૌરા, જગાધરી, યમુના નગર અને રાદૌરનો સમાવેશ થાય છે. સધૌરા, જગધરી, યમુના નગર અંબાલા લોક સભા બેઠક અને રાદૌર કુરુક્ષેત્ર લોક સભા વિસ્તારમાં આવે છે.

વસ્તી 

૨૦૧૧ની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે યમુનાનગર જિલ્લાની વસ્તી ૧૨,૧૪, ૧૬૨ હતી જે બહેરીન દેશ અથવા યુ.એસ.એ.ના ન્યૂ હેમ્પશાયર રાજ્ય બરાબર છે. ભારતના ૬૪૦ જિલ્લાઓમાંથી વસ્તીની દ્રષ્ટિએ જિલ્લાનો ક્રમ ૩૯૩મો છે. જિલ્લાની વસ્તી ગીચતા ૬૮૭ વ્યક્તિ પ્રતિ ચોરસ કિમી છે. ૨૦૦૧-૧૧ના દાયકા દરમિયાન જિલ્લાનો વસ્તી વધારો ૧૬.૫૬% રહ્યો હતો. યમુનાનગરમાં જાતિ પ્રમાણ ૮૭૭ અને સાક્ષરતા દર ૭૮.૯% છે.

હિંદી અને પંજાબી અહીંની મુખ્ય ભાષાઓ છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ
 યમુનાનગર જિલ્લાની વેબસાઇટ
 

હરિયાણા
રોલ્પા જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા  રાપ્તી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક રોલ્પા ખાતે આવેલું છે.

રાપ્તી પ્રાંત નેપાળ રાષ્ટ્રના મધ્ય-પશ્ચિમાંચલ વિકાસક્ષેત્ર અંતર્ગત આવેલો એક પ્રાંત છે. આ પ્રાંતનું કુલ ૫ (પાંચ) જિલ્લાઓમાં વિભાજન કરવામાં આવેલું છે.

આ પણ જુઓ 

નેપાળ
રાપ્તી પ્રાંત
નેપાળના જિલ્લાઓ
નેપાળની ભૂગોળ
જૂજવા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં સૌથી છેલ્લા આવતા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલસાડ તાલુકાનું ગામ છે. જૂજવા  ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, દૂધની ડેરી,  પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ જિલ્લો
વલસાડ તાલુકો