Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
ગાંગપોર (દેવગઢ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંડવી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગાંગપોર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. જુવાર, મગફળી, ડાંગર, ચણા, વાલ, તુવર અને અન્ય શાકભાજી અહીંનાં ખેત- ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.

માંડવી તાલુકો(સુરત)
સુરત જિલ્લો
વરેલી (માંડવી,સુરત) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંડવી  તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વરેલી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. જુવાર, મગફળી, ડાંગર, ચણા, વાલ, તુવર અને અન્ય શાકભાજી અહીંનાં ખેત- ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.

માંડવી તાલુકો(સુરત)
સુરત જિલ્લો
મોટા હરાનીયા (તા. ચોટીલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચોટીલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટા હરાનીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ચોટીલા તાલુકો
ગાયકવાડ હવેલી એ અમદાવાદમાં આવેલી એક ઐતિહાસિક હવેલી છે. તેનું બાંધકામ ૧૭૩૮માં કરાવામાં આવ્યું હતું. અમદાવાદ પર મરાઠા રાજના સમયમાં આ હવેલી ગાયકવાડી બેઠક તરીકે વપરાતી. બ્રિટિશ સત્તાકાળમાં આ હવેલી ને છાવણી અને શસ્ત્રાગારમાં ફેરવી નખાવામાં આવી. ત્યાર બાદ તેનો ઉપયોગ રેલવે ડેપો અને પોલીસ ક્રાઇમ બ્રાન્ચના વડા મથક તરીકે પણ કરવામાં આવ્યો. ૨૦૧૪માં આ હવેલીનું પુનઃસ્થાપન કરવામાં આવ્યું હતું.

ઈતિહાસ 
ઈ.સ. ૧૭૩૮ માં જ્યારે અમદાવાદ પેશ્વાઈ અને મોગલ સુબેદાર મોમિન ખાનના સંયુક્ત કબ્જા હેઠળ હતું ત્યારે સાબરમતી નદીને કિનારે ગાયકવાડ હવેલી બાંધવામાં આવી હતી. ઈ.સ. ૧૭૫૩માં દામાજી ગાયકવાડ અને પેશ્વા રઘુનાથ રાવની સંયુક્ત સેનાઓએ મોગલો ને હરાવ્યા અને શહેર પર સાશન કરવા માંડ્યું. ઈ.સ. ૧૭૫૬માં મોમીન ખાને ફરીથી શહેર પર કબ્જો મેળવ્યો. ત્યાર બાદ ૧૭૫૭થી ફેબ્રુઆરી ૧૭૫૮ના એક વર્ષના ઘેરા પછી તે શરણે આવ્યો. આ શહેરની ઉપજ પેશવા અને ગાયક્વાડ વચ્ચે સરખે ભાગે વહેંચાતી, પરંતુ શહેરના ૧૧ દરવાજાઓનો કબ્જો પેશ્વા પાસે હતો. શહેરનું એક માત્ર દરવાજો જમાલપુર દરવાજો ગાયકવાડ હસ્તક હતો. આ દરવાજા નજીકની હવેલી દામાજી ગાયકવાડ હેઠળ આવી. તેમણે હવેલીને સુધરાવી અને કોટ ચણાવ્યો. આ હવેલીના કોટની દીવાલ અનિયમિત આકાર ધરાવે છે. તેની અંદરનો ભાગ ત્રણ ક્ષેત્રમાં વિભાજીત છે. ઉત્તર દિશામાં શરૂઆતમાં બગીચો હતો જે કોસ દ્વારા સિંચાતો હતો. મધ્ય અને આંતરિકભાગ જે શહેરના કોટ પર હતો. અને દક્ષિણ ભાગ ૧૮૧૪માં કેશોબા પંડિત દ્વારા ઉમેરવામાં આવ્યો હતો. અબા શેલુકરની બાજીરાવ બીજા એ ઉપજ પર દેખરેખ રાખવા, પેશ્વાના સરસુબા તરીકે નિમણુંક કરી હતી. તે પ્રજા પર જુલમ કરી ધન કઢાવતો હતો માટે તે ખૂબ બદનામ બન્યો. તેણે ગાયકવાડ હવેલી પર કબજો કરી સમગ્ર શહેર પર પોતાની જોહુકમી ચલાવવા પ્રયત્ન કર્યો. આથી ગાયકવાડે પોતાની સેના મોકલી અને ભદ્રનો કિલ્લો કબ્જે કર્યો. છેવટે ૧૭૯૯માં પેશ્વાએ શેલુકરની ધરપકડ કરી અને પુણે મોકલી દીધો. ત્યાં તેને સાત વર્ષની કેદ આપવામાં આવી. ગુજરાતી રૂઢી પ્રયોગ: હાથમાં દાંડો, બગલમાં મોઇ, હવેલી લેતા ગુજરાત ખોઈ આ ઘટનાને આધારિત છે. શેલુકરના દમનને દર્શાવતા ગરબા પણ રચાયા છે, આ ગરબાઓ ફાર્બસ ગુજરાતી સભામાં સચવાયેલા છે.

તે ગરબો આ મુજબ છે:

ત્યારબાદ પેશ્વાએ આ શહેર ગાયકવાડને ભાડે આપવા સહમતી આપી. બ્રિટિશ ઇસ્ટ ઈંડિયા કમ્પનીએ ૧૮૧૭માં આ શહેરનો તાબો લીધોઅને હવેલીને સેનાની છાવણીમાં ફેરવી દેવાઈ. ૧૮૨૪ સુધી તેનો ઉપયોગ છાવણી તરીકે થયો. ૧૮૩૩માં આ હવેલીને ઉત્તર વિભાગની સેનાના શસ્ત્રાગારમાં ફેરવી દેવાઈ. ૧૮૬૩માં અમદાવાદ અને મુંબઈ વચ્ચે રેલ્વે શરૂ થતા આનો આયુધ ડેપો તરીકે ઉપયોગ થવા લાગ્યો. ૧૯૬૯માં આ હવેલીને પોલીસ ક્રાઈમ બ્રાંચના વડા મથક તરીકે ફેરવી દેવાઈ.

પુનઃસ્થાપન 
ગુજરાત પોલીસ હાઉસિંગ કોર્પોરેશન દ્વારા મળેલી રૂ. ૨૨ લાખની ગ્રાંટ દ્વારા અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશને ગાયકવાડ હ્વેલીનું પુનઃસ્થાપનનું કાર્ય હાથ ધર્યું. આ હેઠળ આછા કથ્થઇ રંગના ધાંગધ્રા પથ્થર વાપરી બંધાયેલા નએ ગેરુના લાલ રંગે રંગાયેલા મુખ્ય દરવાજા અને તેની પાછળ અવલોકન મિનારાનું પુનઃસ્થાપન કરવામં આવ્યું. અવલોકન મિનારાને પાછળથી પોલીસ સંગ્રહાલયમાં દેરવી દેવામાં આવ્યો. હવેલીને ૧.૭ કિમી લાંબી કોટ દીવાલ અને તેના છ દરવાજાઓને પણ પુનઃ સ્થાપિત કરવમાં આવ્યા. આ સાથે ૧૯૮૦થી બંધ પડેલ અમદાવાદ પોલીસ ઑફીસર્સ સ્પોર્ટ્સ ઍન્ડ રિક્રિયેશનલ ક્લબ પણ પુનઃસ્થાપિત કરાયું. આ ક્લબની સ્થપના ૨૩ મે ૧૯૫૨ના દિવસે મુંબઈ રાજ્યના મુખ્યમંત્રી મોરારજી દેસાઈએ કરી હતી.

૧૯૪૬ના કોમી રમખાણો દરમ્યાન લોકોની જાન બચાવતા મૃત્યુ પામનાર વસંત-રજબનું એક સ્મારક પણ અહીં ૨૦૧૫માં બનાવાયું છે.

સંદર્ભો 

 આ લેખ પબ્લિક ડોમેનમાં રહેલા પુસ્તક  માંથી લખાણના અંશો ધરાવે છે.

અમદાવાદનાં જોવાલાયક સ્થળો
શ્રી ભાગવત વિદ્યાપીઠ કૃષ્ણધામ ગુજરાતના અમદાવાદનાં સોલા ગામ પાસે સરખેજ-ગાંધીનગર હાઇવે પર આવેલ શ્રીનાથજી બાવાનું સુંદર મંદિર છે. જેમાં ભાગવત પુરાણ ને આધારિત મંદિર બનાવવામાં આવ્યુ છે.

જેમ કે,

 શ્રી ભાગવત વિદ્યાપીઠમાં સંપૂર્ણ શ્રીમદ્ભાગવતના ૧૮,૦૦૦ શ્લોકો આરસના પત્થર પર લિપીબદ્ધ કરવામાં આવ્યા છે.
 શ્રીમદ્ભાગવતમાં ૧૨ સ્કંધ છે જે મુજબ ભાગવત વિદ્યાપીઠમાં ૧૨ દ્વારો છે.

ભાગવત વિદ્યાપીઠમાં મંદિર ઉપરાંત મુખ્ય ઉદ્દેશ સંસ્કૃતનું શિક્ષણ આપવાનો છે અને અહીં ૫૦૦ વિદ્યાર્થીઓ સંસ્કૃતનો (વેદ, પુરાણ, ઉપનિષદ, જ્યોતિષ, કર્મકાંડ) વગેરેનો અભ્યાસ કરે છે.  આ વિદ્યાપીઠને સાકાર કરનાર ગુજરાતના જાણીતા ભાગવત કથાકાર પૂજ્ય શ્રી કૃષ્ણશંકર શાસ્ત્રીજી હતાં, જેમને પૂજ્ય દાદાજી તરીકે ઓળખવામાં આવતા હતા. હાલમાં તેમના પુત્ર પૂજ્ય શ્રી ભાગવત ઋષી વિદ્યાપીઠનું સંચાલન સંભાળે છે. ભાગવત વિદ્યાપીઠમાં શ્રીકૃષ્ણ ઉપરાંત હનુમાન, મહાદેવનું પણ મંદીર છે.

ભાગવત વિદ્યાપીઠમાં દર વર્ષે આઠમ શ્રીકૃષ્ણજન્મના દિવસે મોટો મહોત્સવ થાય છે. શ્રીકૃષ્ણ ને બત્રિસ ભોગ ધરાવાય છે. શ્રી ભાગવત વિધાપીઠમાં શિક્ષણ, સ્વાસ્થય,અને સંસ્કૃતિની પરંપરા જાળવતી પેટા વિભાગો જેવા કે પ્રાથમિક શાળા, ડી. એમ. વિધાલય, અશોક આઇ.ટી.આઇ., બી.એડ કોલેજ અને સંસ્ક્રુત પાઠશાળા આવેલા છે. સ્વાસ્થયને માટે નિરામય તિર્થમાં આયુર્વેદ, આંખ, કાન, ફિઝીયોથેરાપી, હોમિયોપેથી જેવા ઉપચાર નિશુલ્ક કરાય છે. અશોક આઇ.ટી.આઇ માં વાયરમેન, ફિટર, રેફ્રિજરેશન અને એર કંડિશનિંગ મિકેનિક, ડિઝલ મિકેનિક, ઇલેકટ્રોનિક્સ મિકેનિક, રેડિયો અને ટી.વી. મિકેનિક અને વેલ્ડર વ્યવસાયની તાલિમ અપાય છે

અમદાવાદ
સંસ્કૃત શિક્ષણ
અમદાવાદનાં જોવાલાયક સ્થળો
ભારતીય જ્યોતિષશાસ્ત્ર પ્રમાણે કુલ બાર રાશી છે. દરેક રાશીના પોતાના નામ, ચિન્હ અને લાક્ષણિકતાઓ છે. ભારતમાં મોટાભાગે બાળકનું નામ રાશી મુજબ આવતા પ્રથમાક્ષરો પરથી પાડવાની પ્રથા છે.

આ બાર રાશી નીચે પ્રમાણે છે:

 મેષ (અક્ષરો: અ,લ,ઇ)
 વૃષભ (અક્ષરો: બ,વ,ઉ)
 મિથુન (અક્ષરો: ક,છ,ઘ)
 કર્ક (અક્ષરો: ડ,હ)
 સિંહ (અક્ષરો: મ,ટ)
 કન્યા (અક્ષરો: પ,ઠ,ણ)
 તુલા (અક્ષરો: ર,ત)
 વૃશ્ચિક (અક્ષરો: ન,ય)
 ધનુ (અક્ષરો: ભ,ધ,ફ,ઢ)
 મકર (અક્ષરો: ખ,જ)
 કુંભ (અક્ષરો: ગ,સ,શ,ષ)
 મીન (અક્ષરો: દ,ચ,થ,ઝ)

જ્યોતિષ
નવાગામ (દોલપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મહેમદાવાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવાગામ (દોલપુરા) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહેમદાવાદ તાલુકો
શિહોરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા ડેસર તાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ છે. શિહોરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, માધ્યમિક શાળા તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે પરમાર રાજપુતોની વસ્તી છે. 

ડેસર તાલુકો
કંચનપાડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. કંચનપાડા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે.

આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

આહવા તાલુકો
શ્વેતાંબર જૈન ધર્મનો એક સંપ્રદાય છે.

શ્વેતાંબર શબ્દનો અર્થ શ્વેત અને અંબર એવો થાય છે. તેઓ સફેદ વસ્ત્ર ધરાવનાર મહાવીરને ચોવીસમા તીર્થંકર તરીકે પૂજે છે.

શ્વેતાંબર મૂર્તિપૂજક સંઘમાં મુખ્યત્વે ત્રણ ભાગ જોવા મળે છે:
 તપાગચ્છ
 અછલગચ્છ
 ખરતરગચ્છ

આ પણ જુઓ 
 દિગંબર
 તીર્થ પટ

જૈન ધર્મ
ખડકીયા (બોરિયાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખડકીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

નસવાડી તાલુકો
કોસી વિભાગ (પ્રમંડલ) ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બિહાર રાજ્યના ૯ પ્રશાસનિક વિભાગો પૈકીનો એક વિભાગ છે. કોસી વિભાગ (પ્રમંડલ)નું મુખ્ય મથક સહરસા ખાતે આવેલું છે. કોસી વિભાગ (પ્રમંડલ)ના પ્રશાસન હેઠળ મધેપુરા જિલ્લો, સહરસા જિલ્લો, અને સુપૌલ જિલ્લો એમ ત્રણ જિલ્લાઓનો સમાવેશ થાય છે.

બિહાર
ખરોડ (તા.તિલકવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના તિલકવાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. ખરોડ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન જેવી વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

તિલકવાડા તાલુકો
ગોટાવીપુરા (તા. ગોધરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા ગોધરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોટાવીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ગોધરા તાલુકો
સોખડા (તા. મોરબી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મોરબી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સોખડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

મોરબી તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ખાઇવડ (તા. દાંતા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દાંતા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખાઇવડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દાંતા તાલુકો
ગોડ્ડા જિલ્લો ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા ઝારખંડ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૨૨ (બાવીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. ગોડ્ડા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક ગોડ્ડા નગરમાં આવેલું છે. 

ઝારખંડ
તરકાણી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના મહુવા તાલુકાનું ગામ છે. તરકાણી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. તરકાણી ગામ અનાવલ ગામને અડીને મહુવા જતા માર્ગ પર આવેલું છે.

ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન નો વ્યવસાય કરે છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તુવર, કેરી, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહુવા તાલુકો(જિ.સુરત)
સુખપર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. સુખપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

રાપર તાલુકો
વાગડ
ખડસલીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાતના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ભાવનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભુગોળ 
આ ગામ ખંભાતના અખાતમાં દરિયા કિનારે આવેલું છે. ગામની પૂર્વે દરિયા કિનારો, પશ્વિમમાં મોરચંદ, ઉત્તરે ભડભડિ-હાથબ અને દક્ષિણમાં થળસર ગામ આવેલું છે. ગામમાં પશ્વિમમાં આવેલ મોરચંદ ગામમાંથી ઉદ્ભવતી નાની નદી વહે છે, જે મીઠાં પાણીનો મુખ્ય સ્ત્રોત છે. આ નદી આગળ જઇને ખડસલિયા ગામમાં ખોડીયારનો ધરો બનાવે છે, જ્યાં નાનો ચેકડેમ આવેલો છે.

સંદર્ભ 

ભાવનગર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
આનંદજી વિરજી શાહ (જન્મ: ૨ માર્ચ ૧૯૩૩) એક ભારતીય સંગીત દિગ્દર્શક છે. પોતાના ભાઈ સાથે મળીને તેમણે કલ્યાણજી આનંદજીની જોડી બનાવી અને કોરા કાગઝ માટે ૧૯૭૫માં શ્રેષ્ઠ સંગીત નિર્દેશકનો ફિલ્મફેર પુરસ્કાર જીત્યો. વર્ષ ૧૯૯૨માં તેમને ભારતના ચોથા સર્વોચ્ચ નાગરિક સન્માન પદ્મશ્રીથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.

જીવન 
આનંદજીનો જન્મ વીરજી શાહના ઘરે ૨જી માર્ચ ૧૯૩૩ના રોજ થયો હતો. તેમના પિતા કચ્છી ઉદ્યોગપતિ હતા, જેઓ કચ્છથી મુંબઈ આવીને કિરાણા (પ્રોવિઝન સ્ટોર) શરૂ કરવા ગયા હતા. અહીં બંને ભાઈઓએ એક સંગીત શિક્ષક પાસેથી સંગીત શીખવાનું શરૂ કર્યું. તેમણે તેમનાં શરૂઆતનાં મોટા ભાગનાં વર્ષો ગિરગામ (મુંબઈનો એક જિલ્લો)ના મરાઠી અને ગુજરાતી વિસ્તારોમાં આવેલાં ગામડાંઓમાં ગાળ્યાં હતાં.

બાહ્ય કડીઓ 
 
૧૯૩૩માં જન્મ
સંગીતકાર
પદ્મશ્રી પુરસ્કાર વિજેતાઓ
ફિલ્મફેર પુરસ્કારોના વિજેતાઓ
જીવિત લોકો
નાના સામેરા (તા. ભિલોડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાના સામેરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભિલોડા તાલુકો
ખોખરીયાવાસ (તા. દાંતા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દાંતા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખોખરીયાવાસ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દાંતા તાલુકો
આશારામ દલીચંદ શાહ ગુજરાતી ભાષાના લેખક હતા, જેમણે ગુજરાતી કહેવતો અને રૂઢિપ્રયોગો પર પાયાનું સંશોધન કર્યું હતું.

જીવન 
તેમનો જન્મ ૮ ફેબ્રુઆરી ૧૮૪૨ અને અવસાન ૨૬ માર્ચ ૧૯૨૧ના રોજ થયું હતું. તેમણે કાઠિયાવાડના અનેક રજવાડામાં સંચાલક તરીકેની સેવા આપી હતી.

સર્જન 
તેમણે ગુજરાતી કહેવત સંગ્રહ પુસ્તક ૧૯૧૧માં પ્રકાશિત કર્યું હતું. તે કહેવતો અને રૂઢિપ્રયોગો તેમની આવૃત્તિઓ, મૂળ અને ગુજરાતના જુદા જુદા ભાગોમાં અને સંજોગો અથવા ઘટનાઓ મુજબનો વપરાશનો સમાવેશ કરે છે. તેમાં સંસ્કૃતમાંથી ઉતરી આવેલી કહેવતોનું પણ વર્ણન કરે છે તેમજ તેમણે અનુરૂપ હિન્દી અને મરાઠી કહેવતોનો પણ સમાવેશ કરે છે.

તેમના પુત્ર મુળચંદે તેમનું જીવનચરિત્ર આશારામ દલીચંદ શાહ અને તેમનો સમય (૧૯૩૪) લખી હતી.

ગ્રંથસૂચિ

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
૧૯૨૧માં મૃત્યુ
લદ્દાખી ભાષા (તિબેટીયન : ལ་དྭགས་སྐད་, Wylie: લા-dwags skad) ભારત દેશના લદ્દાખ પ્રદેશના લેહ જિલ્લાની મુખ્ય ભાષા છે. તેને ભોટી પણ કહેવામાં આવે છે. આ તિબેટીયન ભાષાઓ પૈકીની એક ભાષા છે, પરંતુ મૂળ તિબેટીયન અને લદ્દાખી ભાષા જાણનારા એકબીજાની ભાષા સમજી શકતા નથી.

લદ્દાખના ગાન્ચે વિસ્તારમાં તિબેટીયન મૂળના બલતી  અને લદ્દાખી લોકો રહે છે. સાંસ્કૃતિક રીતે ગાન્ચે વિસ્તાર ભારતના લદ્દાખ પ્રદેશનો એક ભાગ છે, જો કે અહીં મોટા ભાગના લોકો ધાર્મિક દ્રષ્ટિએ મુસ્લિમ છે. અહીં સૌથી વધુ બોલતી ભાષા બોલાય છે, જે લદ્દાખી ભાષાની નજીકની ભાષા છે અને ઘણી વખત તેને તિબેટીયન ભાષાની ઉપભાષા તરીકે અર્થઘટન કરવામા આવે છે.

સંદર્ભો

આ પણ જુઓ 

 તિબેટીયન ભાષા

બાહ્ય કડીઓ 

 રાષ્ટ્રીય સંદર્ભોમાં ભોટી ભાષાનું મહત્વ 

ભારતની ભાષાઓ
લડાખ
તિબેટ
ખાંડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા ધરમપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખાંડા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.

આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. આ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી અને પશુપાલન છે. પહેલાં અહીં નાગલી, ડાંગર, વરાઇ જેવાં ધાન્યો જ પકવવામાં આવતાં પરંતુ, હાલના સમયમાં શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે.

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ જિલ્લો
ધરમપુર તાલુકો
લખિમપુર ખેરી જિલ્લો ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા સૌથી મોટા એવા  ઉત્તર પ્રદેશ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. લખિમપુર ખેરી જિલ્લાનું મુખ્યાલય ખેરીમાં છે. 

ઉત્તર પ્રદેશના જિલ્લાઓ
માગશર વદ ૭ ને ગુજરાતી માં માગશર વદ સપ્તમી કે માગશર વદ સાતમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના બીજા મહિનાનો બાવીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના નવમાં મહિનાનો બાવીસમો દિવસ છે.

તહેવારો અને ઉજવણીઓ

મહત્વની ઘટનાઓ

જન્મ

અવસાન

સંદર્ભ

પંચાંગ
સમય
હેન્રી એલેક્ઝાંડર મરે (૧૩ મે ૧૮૯૩ – ૨૩ જૂન ૧૯૮૮) અમેરિકન મનોવૈજ્ઞાનિક અને જીવરસાયણજ્ઞ હતા. તેમણે વિકસાવેલી અંત:ચૈતસિક સંપ્રત્યક્ષ કસોટી (thematic appeception test - TAT) મનોવૈજ્ઞાનિક કસોટીકરણના ક્ષેત્રમાં એક સીમાસ્તંભ સમાન ગણાય છે.

શરૂઆતનું જીવન
હેન્રી એલેક્ઝાંડર મરેનો જન્મ ન્યૂ યોર્ક શહેરમાં ૧૩ મે ૧૮૯૩ના રોજ થયો હતો. એમના પિતાનું નામ હેન્રી એલેક્ઝાંડર મરે (Sr.) હતું અને માતાનું નામ ફેની મોરિસ બૅબકૉક હતું. ૧૯૧૧માં તેઓ હાર્વર્ડ યુનિવર્સિટીમાં દાખલ થયા હતા. ૧૯૧૬માં મરેએ જોસેફાઇન રેન્ટૉલ સાથે લગ્ન કર્યા હતા. તેમને એક બાળક હતું.

પ્રદાન
મરેના સિદ્ધાંતો અને સંશોધનો એક્સપ્લોરેશન ઇન પર્સનાલિટી (૧૯૩૮), અ ક્લિનિકલ સ્ટડી ઓફ સેંટિમેન્ટ્સ (૧૯૪૫), ટુવર્ડ અ જનરલ થીયરી ઓફ એક્શન (૧૯૫૧) વગેરે પુસ્તકોમાં ગ્રંથસ્થ થયા છે.

સંદર્ભો

આ પણ જુઓ
 મરેનો જરૂરિયાતનો ખ્યાલ

મનોવૈજ્ઞાનિક
૧૯૮૮માં મૃત્યુ
અમેરિકન વ્યક્તિત્વ
૧૮૯૩માં જન્મ
બુંજાર (તા.કવાંટ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા  કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બુંજાર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

કવાંટ તાલુકો
જેઠ વદ ૪ને ગુજરાતીમાં જેઠ વદ ચતુર્થી કે જેઠ વદ ચોથ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના આઠમા મહિનાનો ઓગણીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના ત્રીજા મહિનાનો ઓગણીસમો દિવસ છે.

તહેવારો અને ઉજવણીઓ
 સંકષ્ટ ચતુર્થી
 સંત શ્રી નાથજીદાદાની સંવત્સરી -  દાણીધારની જગ્યા,  તાલુકો: કાલાવડ,  જિલ્લો: જામનગર,  ગુજરાત.

મહત્વની ઘટનાઓ 
 ૧૬૭૯ -  સંત શ્રી નાથજીદાદાએ જીવતા સમાધી લીધી -  દાણીધારની જગ્યા,   કાલાવડ તાલુકો કાલાવડ,  જિલ્લો જામનગર,  ગુજરાત.

જન્મ

અવસાન

સંદર્ભ

પંચાંગ
સમય
ધન તેરસને દિવસે ઘર, દુકાન કે ઓફીસ વિગેરેને દીવાઓ વડે અને રોશની વડે શણગારી અને આગળ રંગોળી કરવામાં આવે છે. કારતક માસની વદ તેરસ એટલે કે દિવાળીના બે દિવસ પહેલાં આવતાં આ દિવસે રંગોળીમાં લક્ષ્મીજીનાં પગલાંની આકૃતિ ખાસ કરવામાં આવે છે. આ દિવસે નવું ધન, ખાસતો સોનું-ચાંદી ખરીદવું તે શુકનવંતુ ગણાય છે. લોકો આ દીવસે ધનની પૂજા પણ કરે છે. ધનતેરસના શુભદિને ધન-ધાન્ય સમૃદ્ધિના દેવ કુબેરની પૂજાનું પણ અનેરું મહત્ત્વ છે. લંકાના રાજા રાવણે પણ કુબેરની જ સાધના બાદ સુવર્ણ લંકા પ્રાપ્ત કરી હતી તેવો શાસ્ત્રોમાં ઉલ્લેખ છે.

ઉજવણી 
વાઘ બારસના દિવસથી દિવાળીના તહેવારની ઉજવણી ચાલુ થાય છે. વાઘ બારસ, એટલે કે વસુ બારસના દિવસે ગાય અને વાછરડાંની પૂજા કરવામાં આવે છે. ગાય વૈદિક પરંપરાઓમાં પવિત્ર સ્થાન ધરાવે છે. તેને ગૌ માતા તરીકે કહીને પૂજવામાં આવે છે. ધન તેરસ વાઘ બારસના પછીના દિવસે આવે છે.

આ દિવસને સમુદ્ર મંથનનાં ફળ સ્વરૂપે ભગવાન ધન્વંતરી ઉત્પન્ન થયાં હોવાથી તેને ધન્વંતરી ત્રયોદશી કે ધન્વંતરી જયંતિ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. આરોગ્યનાં દેવતા તથા આયુર્વેદનાં પ્રણેતા ભગવાન ધન્વંતરીનું પૂજન કરવામાં આવે છે. તેમને દેવોના દાક્તર પણ કહેવામાં આવે છે.

ધનતેરસના દિવસે, દિવાળીની તૈયારીમાં જે ઘરોને હજુ સુધી સાફ કરવામાં આવ્યાં નથી તેઓને સંપૂર્ણ રીતે સાફ કરીને ધોળવામાં આવે છે. સ્વાસ્થ્ય અને આયુર્વેદના દેવતા ભગવાન ધન્વંતરીની સાંજે પૂજા કરવામાં આવે છે. મુખ્ય પ્રવેશદ્વાર રંગબેરંગી ફાનસથી શણગારવામાં આવે છે. હોલિડે લાઇટ્સ અને રંગોળી ડિઝાઇનના પરંપરાગત મોટિફ્સ સંપત્તિ અને સમૃદ્ધિની દેવી લક્ષ્મીના સ્વાગત માટે બનાવવામાં આવે છે. તેણીના લાંબા સમયથી રાહ જોવાતી આગમનને દર્શાવવા માટે, આખા ઘરમાં ચોખાના લોટ અને સિંદૂરના પાવડરથી નાના પગલાઓ દોરવામાં આવે છે. ધનતેરસની રાત્રે, લક્ષ્મી અને ધન્વંતરીના માનમાં આખી રાત વિધિપૂર્વક દીવાઓ પ્રગટાવવામાં આવે છે.

પૌરાણિક કથાઓ
દીવો એ દિવાળીના પર્વ સાથે જોડાયેલ છે, પરંતુ એક ઓછી જાણીતી પૂરાણકથા પ્રમાણે દીવાની હારમાળા (દીપાવલી) સાથે જેને પ્રત્યક્ષ સંબંધ હોય તેવો તહેવાર માત્ર ધન તેરસ છે. સામાન્ય રીતે આપણે દીપનો સંબંધ લક્ષ્મીજી સાથે ગણીએ છીએ, પરંતુ પૌરાણીક કથા પ્રમાણે યમરાજાએ એક વખત પોતાના દૂતને પુછ્યુંકે 'હું તને મનુષ્યોના પ્રાણ હરવા માટે અનંતકાળથી પૃથ્વીલોકમાં મોકલું છું તો તને ક્યારેય પ્રાણ હરતાં રંજ નથી થતો?' યમદુતે ઉતર આપ્યો કે 'એક વખત રંજ થયેલો જ્યારે એક યુવક કે જેના લગ્નના ચાર દિવસ પછી જ બરાબર ધન તેરસને દિવસે મારે તેના પ્રાણ હરણ કરવા પડેલ'. યમરાજે ત્યારે વરદાન આપેલ કે ધનતેરસને દીવસે જે મનુષ્ય દીપદાન કરશે (દીવડાઓ પ્રગટાવશે) તેનો જીવનદીપ એ દીવસે બુઝાશે નહીં. આમ આ દિવસે દીપમાલા પ્રગટાવનાર શ્રધ્ધાળુઓ માટે યમરાજાએ એક દિવસનું અમરત્વ પ્રદાન કરેલ છે.

ધન તેરસનું અન્ય એક મહત્વ પણ છે, કથા પ્રમાણે બલીરાજાનાં કારાગૃહમાં પુરાયેલ લક્ષ્મીજી તથા અન્ય દેવોને ભગવાન વિષ્ણુએ ધન તેરસને દિવસે મુક્ત કરાવ્યાં માટે આ દિવસ લક્ષ્મીપૂજનનો માનવામાં આવે છે. આમતો જો કે ધનનાં સ્વામી કુબેર છે (વેદગ્રંથો મુજબ લક્ષ્મી એટલે માત્ર શુકનવંતી અને મંગલકારી દૈવી સ્ત્રી).

સંદર્ભ 

તહેવાર
દિવાળી
રતનપુરા (તા. થરાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  થરાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રતનપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

થરાદ તાલુકો
ચવડવેલ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. ચવડવેલ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

આહવા તાલુકો
એબીઓ રક્તસમુહ પ્રણાલી એ માનવ રક્તાધાનમાં (રક્ત બદલવાની ક્રિયા જે 'લોહી ચઢાવવું' પણ કહેવાય છે) અતિમહત્વની રક્તપ્રકાર પ્રણાલી (કે રક્તસમુહ પ્રણાલી) છે. સંબંધીત 'એન્ટિ-એ એન્ટિબોડીઝ' અને 'એન્ટિ-બી એન્ટિબોડીઝ' એ મોટેભાગે 'આઇજીએમ  એન્ટિબોડીઝ' છે, જે મોટેભાગે જીવનનાં પ્રથમ વર્ષમાં પર્યાવરણીય પદાર્થોની સંવેદનશીલતા,જેમકે ખોરાક, જીવાણુઓ અને વિષાણુઓને કારણે ઉત્ત્પન થાય છે. એબીઓ રક્તસમુહ કેટલાક પ્રાણીઓમાં પણ જોવા મળે છે, ઉદા: ગાય અને ઘેટું અને ચિમ્પાન્ઝિ તેમજ ગોરીલા જેવા કેટલાક વાનરોમાં.

સંદર્ભ 

આરોગ્ય
માનવ શરીર
ભવાનગઢ (તા. દાંતા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાંતા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભવાનગઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દાંતા તાલુકો
કોઠા વિસોત્રી (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોઠા વિસોત્રી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ખંભાળિયા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
બહાદુરગઢ (તા. મોરબી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મોરબી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બહાદુરગઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

મોરબી તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
વેલણપુર, મહુવા તાલુકો, સુરત જિલ્લો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના મહુવા તાલુકાનું ગામ છે. વેલણપુર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.
ગામની વચ્ચેથી કાકરાપાર સિંચાઇ યોજના (ડાબા કાંઠા)ની  નવસારી તેમ જ  વલસાડ જિલ્લા તરફ જતી નહેર પસાર થાય છે. આ ઉપરાંત ગામની વચ્ચેથી ઓલણ નદી પસાર થાય છે.
ગામમાંથી વાંસકુઇથી સણવલ્લા થઇ નવસારી જતો રાજ્ય ધોરી માર્ગ પસાર થાય છે.

ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન નો વ્યવસાય કરે છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તુવર, કેરી, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહુવા તાલુકો(જિ.સુરત)
દિવસ એ સમયનો એક એકમ ગણાય છે. પૃથ્વી જ્યારે પોતાના અક્ષ કે ધરી પર પૂરેપુરું એક ચક્કર પૂર્ણ કરે તે સમયને એક દિવસ કહેવામાં આવે છે. પૃથ્વી પોતાના અક્ષ પર ૨૪ કલાક જેટલા સમયમાં એક ચક્કર પુર્ણ કરે છે અર્થાત એક દિવસના ૨૪ (ચોવીસ) કલાક હોય છે.

સમય
ફાલ્ગુની પાઠક (જન્મ: માર્ચ ૧૨, ૧૯૬૪) એ ભારતનાં ખ્યાતિપ્રાપ્ત ગાયક અને પ્રદર્શન કલાકાર છે; અને તેઓ મુંબઈ સ્થાયી થયેલ છે. તેમનું સંગીત, પરંપરાગત ભારતીય અને ખાસ કરીને ગુજરાતી સંગીત સ્વરૂપ પર આધારિત છે. તેમના વ્યવસાયિક જીવનની શરુઆત ૧૯૯૭માં કરી ત્યારથી અત્યાર સુધીમાં સમગ્ર ભારતભરમાં અસંખ્ય ચાહક વર્ગમાં લોકપ્રિય છે.

તેમનું પ્રથમ આલ્બમ ૧૯૮૯માં રજૂ થયું હતું. તેમણે બોલીવુડના ચલચિત્રો માટે પણ સંખ્યાબંધ ગીતો રેકોર્ડ કર્યા છે.

ડિસ્કોગ્રાફી

હિંદી ફિલ્મ:
 યાદ પીયા કી આને લાગી - પ્યાર કોઈ ખેલ નહીં(૧૯૯૯)
 નાચ નાચ નાચ - દિવાનાપન (૨૦૦૧)
 આહા આહા - ના તુમ જાનો ના હમ (૨૦૦૨)
 કાન્હા તેરી બાંસુરી - લીલા (૨૦૦૨)

વ્યક્તિગત આલ્બમ:
 યાદ પીયા કી આને લાગી 
 મૈને પાયલ હૈ છનકાયી
 મેરી ચુનર ઊડ ઊડ જાયે 
 અયો રામા
 પલ પલ તેરી
 દિલ ઝુમ ઝુમ નાચે 
 સાંવરિયા તેરિ યાદ મે
 તેરી મે પ્રેમ દિવાની

સહયોગ
 તેરા મેરા પ્યાર સનમ

સંદર્ભ

૧૯૬૪માં જન્મ
જીવિત લોકો
કનગામ (તા.જંબુસર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા જંબુસર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કનગામ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

જંબુસર તાલુકો
તરવાડીયા ભાઉ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. તરવાડીયા ભાઉ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, અડદ, ચણા, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દાહોદ તાલુકો
સુમરી ભાલસન (તા. જામનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સુમરી ભાલસન ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

જામનગર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
બહિયેલ (તા. દહેગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દહેગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બહિયેલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

બાહ્ય કડીઓ 
 બહિયેલ (તા. દહેગામ) વિશે ફોલિંગરેઇન ડોટકોમ પર માહિતી

દહેગામ તાલુકો
સેલેનીયમ એ એક બહુ જ શકિતશાળી ખનીજ છે. જો કે માનવશરીરને બહુ જ નજીવા પ્રમાણમાં એની જરુર પડે છે. શરીરમાં કેટલાક અસ્થિર અણુઓ હોય છે, જેને
મુક્ત (ફ્રી) રેડીકલ કહે છે. એ શરીરના કોષો પર હુમલો કરી કેન્સર જન્માવે છે. આ મુક્ત રેડીકલને દુર કરનાર એન્ઝાઈમમાં કેન્દ્રીય સ્થાન સેલેનીયમનું હોય છે. આમ સેલેનીયમ કેન્સર સામે રક્ષણ આપે છે.

સેલેનીયમ મુખ્યત્વે બ્રાઝીલ નટના ફળ (૩૦ ગ્રામમાં ૮૪૦ માઈક્રોગ્રામ), અનાજ, કઠોળ
અને થોડા પ્રમાણમાં ફળ-શાકભાજીમાં હોય છે. સેલેનીયમની રોજની જરુરીયાત માત્ર
૫૫ માઈક્રોગ્રામની હોય છે. કેન્સર સામે રક્ષણ મેળવવા માટે ૧૦૦થી ૩૦૦ માઈક્રોગ્રામ
લેવું જોઈએ. માત્ર એક બ્રાઝીલ નટના ફળમાંથી ૧૨૦ માઈક્રોગ્રામ જેટલું સેલેનીયમ મળી
રહે છે.
આહારમાં સેલેનીયમની ઉણપથી હ્રદય ફુલી જાય છે, અને એનું કાર્ય બરાબર થઈ
શકતું નથી. વળી એની ઉણપથી થાઈરોઈડનું કાર્ય પણ ખોરંભાય છે. ઉપરાતં
રોગપ્રતિકારક શક્તિ માટે પણ સેલેનીયમ જરુરી છે.

સંદર્ભો 

માનવ શરીર
માર્ગ ૧ (મુંબઈ મેટ્રો)એ મુંબઈ મેટ્રોનો એક ભાગ છે.મુંબઈ મેટ્રોએ મુબઇનનુ એક ઝડપી ઝડપી પરિવહનનો દાખલો છે. મુંબઈ મેટ્રોની સ્થાપના ટ્રાફિક ઘટાડવા માટે કરવામા આવેલી. તે એક ઝડપી પરિવહનનુ કેન્દ્ર બની ગયુ છે. તેને બનાવતા લગભગ ૧૫ વર્ષ જેટલો સમય લાગશે અને કામ ૨૦૨૧ મા પુરુ થશે.પૂર્ણ થાય ત્યારે, કોર સિસ્ટમમાં આઠ હાઇ-ક્ષમતા મેટ્રો રેલવે લાઈનો હશે, જે કુલ ૨૦૦ કિલોમીટર (૧૨૦ માઈલ) (૨૦% ભૂગર્ભ, બાકીના એલિવેટેડ, મિનિસ્ક્યુલ બિલ્ટ-એરેટેડ ગ્રેડ સાથે) અને ૧૬૯ સ્ટેશનો દ્વારા સર્વિસ કરવામા આવશે.

.માર્ગ ૧ એ મુંબઈ મેટ્રોની પ્રથમ લાઇન છે. જે વર્સોવા-અંધેરી-ઘાટકોપર પર ચાલે છે.જેની લેન્થ ૧૧.૪૦ કિલોમિટર છે.અને બનાવવાનો ખર્ચ લગભગ ૪,૩૨૧ કરોડ રુપિયા થશે. તે અત્યારે ખુલ્લો મુકેલ છે. તે લગભગ ૮,જુન,૨૦૧૪ ના દિવસે સ્થાપના કરવામા આવેલી.

માર્ગ ૧ 
પશ્ચિમ ઉપનગરોમાં વર્સોવાને સેન્ટ્રલ ઉપનગરોમાં ઘાટકોપર સાથે જોડે છે, જે ૧૧.૪ કિ.મી. (૭.૧ માઈલ) ની અંતર ધરાવે છે. તે સંપૂર્ણપણે એલિવેટેડ છે, અને તેમાં ૧૨ સ્ટેશનો છે. વર્સોવા-અંધેરી-ઘાટકોપર કૉરિડોર પર કામ, તબક્કો ૧ નો ભાગ, ૮ ફેબ્રુઆરી ૨૦૦૮ ના રોજ શરૂ થયો. પ્રોજેક્ટના નિર્ણાયક પુલ ૨૦૧૨ ના અંતમાં પૂરો થયો હતો. લાઈન ૮ જૂન ૨૦૧૪ ના રોજ સેવા માટે ખોલવામાં આવી.

મુંબઈ
વિરમગામ તાલુકો ગુજરાત રાજ્યના અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલો તાલુકો છે. વિરમગામ આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.

જોવાલાયક સ્થળો 
આ તાલુકામાં મુનસર નામનું તળાવ આવેલું છે, જે સિદ્ધરાજ જયસિંહની માતા મિનળદેવી એ બંધાવ્યું હતું.

તાલુકાના ગામો

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 વિરમગામ તાલુકા પંચાયતની વેબસાઇટ 

અમદાવાદ જિલ્લો
ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
કછોલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના ચોર્યાસી તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, કેળ, પપૈયા, કેરી, શેરડી તેમજ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવા આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, પોસ્ટ ઓફિસ તેમજ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

ચોર્યાસી તાલુકો
પંજાબનાં સિમરનજીત કૌર બાથ (જન્મ 10 જુલાઈ, 1995) ભારતીય બૉક્સર છે. તેમણે વર્ષ 2011થી આંતરરાષ્ટ્રીય કક્ષાએ ભારતનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું છે. કૌરે ભારત માટે 2018 AIBA વિશ્વ મહિલા બૉક્સિંગ ચૅમ્પિયનશિપમાં બ્રૉન્ઝ મેડલ જીત્યો હતો. તુર્કીના ઇસ્તંબૂલમાં રમાયેલી અહમેટ કૉમેર્ટ આંતરરાષ્ટ્રીય બૉક્સિંગ ટુર્નામેન્ટમાં તેઓ ભારતીય મહિલા બૉક્સિંગ ટીમનો ભાગ હતાં અને64 કિલોગ્રામ વર્ગમાં તેમણેગોલ્ડ મેડલ પણ મેળવ્યો હતો. કૌરટોક્યો ઑલિમ્પિકમાં બૉક્સિંગના 60 કિલોગ્રામ વર્ગમાં ભાગ લેશે.

વ્યક્તિગત જીવન અને પૃષ્ઠભૂમિ 
ભારતના પંજાબમાં આવેલ ચાકર ગામના ગરીબ પરિવારમાં કૌરનો જન્મ થયો હતો. તેમનાં માતા લોકોના ઘરોમાં કામ કરીને ગુજરાન ચલાવતાં હતાં. તેમનાં પિતા પણ દારૂની દુકાનમાં ખૂબ જ ઓછા પગારે કામ કરતા હતા. ઘણા અવરોધો હોવા છતાં કૌરના માતાએ તેમને મોટા ભાઈ-બહેનનાં પગલે આગળ વધીને રમતગમતમાં ભાગ લેવા માટે પ્રોત્સાહિત કર્યાં. કૌરનાં મોટાં બહેન અને બે નાના ભાઇઓ પણ બૉક્સર છે.જોકે તેમાંથી કોઈ પણ તેમનાં જેટલી ઊંચાઇ પ્રાપ્ત કરી શક્યાં નથી.

કૌર શિક્ષક બનવાં માગતાં હતાં પરંતુ તેમનાં માતાએ આગ્રહ કરીને તેમને ગામની શેર-એ-પંજાબ બૉક્સિંગ એકૅડેમીમાં પ્રવેશ અપાવ્યો અને તેઓ બૉક્સર બન્યાં.

જુલાઈ, 2018માં કૌરના પિતાનું મૃત્યુ થઈ ગયું.કૌરનાં માતા પુત્રીને બૉક્સર બનાવવા માટે મક્કમ રહ્યાં.

વ્યાવસાયિક કારકિર્દી 
વર્ષ 2011માં પટિયાલામાં રમાયેલી છઠ્ઠીજુનિયર મહિલા રાષ્ટ્રીય બૉક્સિંગ ચૅમ્પિયનશિપમાં તેમણે બ્રૉન્ઝ મેડલ જીત્યો અને વર્ષ 2013માં વધુ મહેનત કરીને તેમણે આઠમીજુનિયર મહિલા રાષ્ટ્રીય બૉક્સિંગ ચૅમ્પિયનશિપમાં સિલ્વર મેડલમેળવ્યો હતો. તેમણે 48 કિલોગ્રામ વર્ગમાં શરૂઆત કરી હતી. બાદમાં તેઓ વધુ વજનની શ્રેણીમાંરમવાં લાગ્યાં. વર્ષ 2013માં તેમણે 60 કિલોગ્રામ વર્ગમાં યૂથ વર્લ્ડ ચૅમ્પિયનશિપમાં ભારતનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું અને બ્રૉન્ઝમેડલ વિજેતા બન્યાં. વર્ષ 2015માં તેમણે ગુવાહાટીના ન્યૂ બૉન્ગાયગાંવમાં રમાયેલી 16મીસિનિયર (ઇલીટ) મહિલા રાષ્ટ્રીય બૉક્સિંગ ચૅમ્પિયનશિપમાં પણ બ્રૉન્ઝ મેડલ જીત્યો. વર્ષ 2016માં હરિદ્વારમાં રમાયેલી રાષ્ટ્રીય ચૅમ્પિયનશિપમાં તેમણે ગોલ્ડ મેડલ જીત્યો અને તેમાં શ્રેષ્ઠ બૉક્સર પણ રહ્યાં. તેમણેવરિષ્ઠ રાષ્ટ્રીય પ્રતિસ્પર્ધામાંરજત અને ઓપન નેશનલમાં કાંસ્ય ચંદ્રકપણ જીત્યો. તેમણે 2017માં કઝાકસ્તાનમાં રમાયેલી સિનિયર આંતરરાષ્ટ્રીય ચૅમ્પિયનશિપમાં વધુ બે બ્રૉન્ઝ મેડલપોતાને નામે કર્યા. 2018માં પિતાને ગુમાવ્યા બાદ કૌરે તુર્કીમાં રમાયેલ 32મી અહમેટ કૉમેર્ટ આંતરરાષ્ટ્રીય બૉક્સિંગ ટુર્નામેન્ટમાં 64 કિલોગ્રામ વર્ગમાં ગોલ્ડ મેડલજીત્યો અને પોતાના સ્વર્ગસ્થ પિતાને સમર્પિત કર્યો હતો.

ભારતની રાજધાની દિલ્હીમાં રમાયેલી 2018 એઆઈબીએ (AIBA)વિશ્વ મહિલા બૉક્સિંગ ચૅમ્પિયનશિપમાં તેઓ 10સભ્યોની ટીમનો ભાગ બન્યાં. તેમણે ભારત માટે લાઇટ વેલ્ટરવેઇટ વર્ગમાં બ્રૉન્ઝમેડલ જીત્યો હતો.

2019માં ઇન્ડોનેશિયાના લબુઆન બાજુમાં 23મી પ્રેસિડેન્ટ કપ ઇન્ટરનેશનલ બૉક્સિંગ ટુર્નામેન્ટ આયોજિત થઈ હતી જેમાં કૌરે ગોલ્ડ મેડલ જીત્યો હતો.

માર્ચ 2020માં તેઓ ટોક્યો ઑલિમ્પિકમાટે ક્વૉલિફાય થયાં. પંજાબ સરકારે તેમની લાયકાતના આધારે રોકડ રકમ અને નોકરી આપવાનું વચન પણ આપ્યું છે.

સંદર્ભ
ઉંડવા (તા. પાવી જેતપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પાવી જેતપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઉંડવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્ય વસ્તી આદિવાસીઓની છે.

પાવી જેતપુર તાલુકો
રામપ્રસાદ મોહનલાલ શુક્લ (૨૨ જૂન ૧૯૦૭ –  ૧૪ એપ્રિલ ૧૯૯૬) એ એક ગાંધીયુગના ગુજરાતી કવિ અને વિવેચક હતા.

જીવન
તેમનો જન્મ ૨૨ જૂન ૧૯૦૭ના દિવસે ચુડા ખાતે થયો હતો, તે સમયે ચુડા વઢવાણ રજવાડાનો ભાગ હતો. તેમનું જન્મ સમયનું નામ રતિલાલ હતું. તેમણે પોતાનો પ્રાથમિક અને માધ્યમિક અભ્યાસ જામખંભાળિયામાં કર્યો હતો. ઉચ્ચ શિક્ષણ મેળાવવા તેમણે અમદાવાદની ગુજરાત કૉલેજમાં પ્રવેશ લીધો અને સંસ્કૃત વિષય સાથે તેમણે ૧૯૨૮માં બી.એ. ની પદવી મેળવી હતી. ત્યાર બાદ ઈડર રજવાડામાં શિક્ષક અને પછી નિરીક્ષક તરીકે કાર્ય કર્યું હતું. ૧૯૪૪માં તેમણે ગુજરાતી મુખ્ય વિષય સાથે એમ.એ.ની પદવી પણ મેળવી અને સી. એન. વિદ્યાલયમાં શિક્ષક તરીકે જોડાયા હતા. ત્યાર બાદ તેમણે અમદાવાદની એલ. ડી. આર્ટ્સ કૉલેજમાં ગુજરાતી વિભાગના અધ્યક્ષ તરીકે લગભગ સત્તરેક વર્ષ સુધી સેવા આપી હતી. તેમણે અમદાવાદની મહિલા કૉલેજમાં આચાર્ય તરીકે પણ લાંબા સમય કાર્ય કર્યું હતું. સાહિત્ય ઉપરાંત પુરાતત્ત્વ, વિજ્ઞાન, ભૂગોળ, ખગોળ, અધ્યાત્મ જેવા વિવિધ વિષયો પણ તેમના રસના વિષય હતા. ઉમાશંકર જોશી અને સુંદરમ્ તેમના ખૂબજ સારા મિત્રો હતા, આઝાદીની લડતના સમયે તેઓ કુમાર સામાયિકના કાર્યાલય પર રાતવાસો કરી પોતાની કવિતાઓ પર ચર્ચા કરતા. તેમની મિત્રતા પર ઉમાશંકરે ત્રિઉર નામનું કાવ્ય રચ્યું હતું. ૧૪ એપ્રિલ ૧૯૯૬ના દિવસે અમદાવાદ મુકામે તેમનું અવસાન થયું.

લેખન 
તેમણે ગઝલો, ગીત, ભજન, ગરબી, રાસ, મુક્તક, દુહા અને કેટલીક દીર્ઘરચનાઓ જેવી ઘણા પ્રકારની કવિતાઓ લખી પણ સૉનેટ પ્રકારની કવિતાઓ ઉપર તેમનું વિશેષ પ્રભુત્વ હતું. નિરંજન ભગત તેમની કવિતાઓને બુદ્ધિપૂત ઊર્મિની કવિતા કહેતા. કવિતા ઉપરાંત તેમણે પ્રવાસવર્ણનો અને વિવેચનો પણ લખ્યા છે. ગુજરાત સાહિત્ય સભા તરફથી પ્રગટ થતી વાર્ષિક ગ્રંથસમીક્ષાઓમાં તેમની રચનાઓની નોંધ લેવામાં આવી હતી.

કાવ્ય સંગ્રહ
 બિન્દુ (૧૯૪૩)
 સમય નજરાયો (૧૯૯૩)

અન્ય
 સરિતાઓના સાન્નિધ્યમાં (નિબંધ સંગ્રહ - ૧૯૯૩) 
 આપણું સાહિત્ય (સાહિત્યના ઇતિહાસલેખન)
 સાહિત્ય સ્વાધ્યાય 

બિન્દુ એ તેમનો પ્રથમ કાવ્ય સંગ્રહ હતો, તેમાં તેમના ૬૦ સૉનેટ છાપવામાં આવ્યા હતા. બિન્દુના પ્રકાશન બાદ લાંબા અંતરાલ પછી ઈ. સ. ૧૯૯૩માં સમય નજરાયો નામે તેમનો એક અન્ય કાવ્ય સંગ્રહ પ્રસિદ્ધ થયો. તેમણે કુમાર સામાયિકમાં નદીઓની પદયાત્રા શીર્ષક હેઠળ લેખમાળા લખી હતી આ લેખમાળા ૧૯૯૩માં સરિતાઓના સાન્નિધ્યમાં નામે પુસ્તક સ્વરૂપે છાપવામાં આવી હતી. આ નિબંધોમાં સૌરાષ્ટ્રની નદીઓનાં પ્રકૃતિ સૌંદર્યો વર્ણવવામાં આવ્યા છે આ સાથે તેમાં નદીઓ સંબંધિત ભૌગોલિક, ઐતિહાસિક અને પુરાતાત્ત્વિક માહિતી પણ ઉમેરવામાં આવી છે. સમૂળી ક્રાંતિ, વસંતવિલાસ, ન્હાનાલાલનાં ઊર્મિકાવ્યો જેવાં તેમના અભ્યાસલેખો હજી પ્રકાશિત થયા નથી. તેમણે મૃચ્છકટિક, સંસ્કૃત નાટ્ય-સાહિત્ય, વેદાન્ત વિચારધારા, વિવેચન-સહૃદયતાની કેળવણી જેવા મનનીય લેખો સામાયિકોમાં લખ્યા હતા.

સન્માન 
સમય નજરાયો પુસ્તકને ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમીનું પ્રથમ પારિતોષિક મળ્યું હતું. ૧૯૯૦–૯૧માં ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ દ્વારા આપવામાં આવતો ઉશનસ્ સાહિત્યિક પુરસ્કાર પણ આ પુસ્તકને મળ્યો હતો. ગુજરાત સાહિત્ય સભાએ તેમને ધનજી કાનજી ગાંધી સુવર્ણચંદ્રક એનાયત કર્યો હતો.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ
 

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
૧૯૦૭માં જન્મ
૧૯૯૬માં મૃત્યુ
સંઘપુર (તા. વિજાપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજાપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સંઘપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિજાપુર તાલુકો
પીપરીપાડા (પાના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવાસાગબારા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. પીપરીપાડા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

સાગબારા તાલુકો
આમલિયા (તા.તિલકવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના તિલકવાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. આમલિયા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન જેવી વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

તિલકવાડા તાલુકો
વડલા (તા. લખતર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લખતર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વડલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

લખતર તાલુકો
જીરું એક સપુષ્પીય વર્ગની વનસ્પતિ છે, જેનું વૈજ્ઞાનીક નામ ક્યુમીનમ સાયમીનમ (Cuminum cyminum) છે. વરિયાળી જેવા દેખાતા જીરુંના દાણા તેમ જ પાવડરનો મસાલા તરીકે બહોળા પ્રમાણમાં વપરાય છે. ભારતીય ઉપખંડમાં આખા જીરુંના દાણા વઘારમાં તેમ જ દળીને બનાવેલા જીરાના પાવડરનો ઉપયોગ વાનગી બનાવતી વેળાના અંતિમ ચરણમાં સ્વાદ માટે કરવામાં આવે છે.

ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં જીરાની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ પૈકી મહેસાણા તેમ જ પાટણ જિલ્લાઓમાં સૌથી વધુ પ્રમાણમાં જીરું પકવવામાં આવે છે.

આયુર્વેદમાં જીરું 
ભારતીય પ્રાચીન ચિકિત્સા પદ્ધતિ આયુર્વેદમાં પણ જીરાનો ઉલ્લેખ જોવા મળે છે. આયુર્વેદ અનુસાર જીરું એ સ્વાદમાં તીખું, પચ્યા પછી પણ તીખું, ગરમ, તીક્ષ્ણ, રુચિકારક, જઠરાગ્નિ પ્રદીપ્ત કરનાર, પિત્ત તથા અગ્નિ વધારનાર, ઉદરશૂળ - આંકડી- મરોડનું શમન કરનાર, સુગંધી, કફ, વાયુ, દુર્ગંધ, ગોળો, ઝાડા, સંગ્રહણી તથા કરમિયાંનો નાશ કરનાર છે.

ખેતી
મસાલા
સરહદ છાપરી (તા. દાંતા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાંતા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સરહદ છાપરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દાંતા તાલુકો
ભીલવણ (તા. સરસ્વતી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા   સરસ્વતી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભીલવણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સરસ્વતી તાલુકો
ઘોડવહળ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. ઘોડવહળ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

આહવા તાલુકો
શ્રીનગર ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા  જમ્મુ અને કાશ્મીર કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશના શ્રીનગર જિલ્લાનું એક નગર છે. શ્રીનગરમાં જમ્મુ અને કાશ્મીરનું ઉનાળુ મુખ્યમથક તેમજ શ્રીનગર જિલ્લાનું મુખ્યાલય આવેલું છે.

આ પણ જુઓ
 અમરનાથ (તીર્થધામ)
 જમ્મુ અને કાશ્મીર

જમ્મુ અને કાશ્મીર
જમ્મુ અને કાશ્મીરનાં જિલ્લા મથકો
નગરા (તા. ખંભાત) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ખંભાત તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નગરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, બેંક તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

ખંભાત તાલુકો
ચરોતર
ધુનાના ગામ (તા. પડધરી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પડધરી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ધુનાના ગામ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

પડધરી તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
રાણા રાજવંશ (નેપાળી: राणा वंश), ભારતીય ઉપખંડનો એક રાજપૂત વંશ છે. આ રાજવંશે વર્ષ ૧૮૪૬ થી ૧૯૫૧ સુધી નેપાળ પર શાસન કર્યું હતું, રાણા વંશ ગુરખા રાજ્યના ઉમરાવ કુંવર પરિવારથી ઉતરી આવ્યો હતો. ૧૯મી સદીની શરૂઆતથી થાપા રાજવંશ સાથેના વૈવાહિક સંબંધોને કારણે, રાણાઓ દરબાર રાજકારણમાં પ્રવેશ્યા હતા. વર્ષ ૧૮૪૬માં જંગ બહાદુર રાણાએ નેપાળમાં રાણા રાજની સ્થાપના કરી હતી.

વંશાવળી

ક્રોનિકલર ડેનિયલ રાઈટએ જંગ બહાદુર કુવર રાણાની વંશાવળી પ્રકાશિત કરી છે. આ વંશાવળી તટ્ટા રાણા સાથે ચિત્તોડગઢના રાજા તરીકે શરૂ થાય છે. તેમના ભત્રીજા ફખ્ત સિંહ રાણાને રામ સિંહ રાણા નામનો પુત્ર હતો, જે ચિત્તોડ઼ના ઘેરા પછી ટેકરી પર આવ્યો હતો. દસ અથવા બાર મહિના માટે ટેકરી રાજા દ્વારા તેમને રોજગારી આપવામાં આવી હતી, જેઓ તેમના દેશમાં રામ સિંહને જાળવી રાખવા માંગતા હતા. પર્વત રાજાએ બાગલે ક્ષેત્રીના બીનાટીના રાજાની પુત્રી માટે પૂછ્યું અને તેણીને રામ સિંહ સાથે લગ્ન કર્યા. તેમને ૧૦-૧૨ વર્ષથી છ પુત્રો હતા, તેમાંના એકને કુંવર ખડક શીર્ષક દ્વારા સતન કોના રાજા સામે યુદ્ધમાં દર્શાવવામાં આવતી બહાદુરી માટે માન્યતા મળી હતી. આ શીર્ષક તેમના વંશજો દ્વારા વપરાય છે. રામ સિંહ અચાનક તેમના નાના ભાઈને મળ્યા હતા, જેમણે તેમને એકવાર ચિત્તોડ઼ પાછા ફરવા વિનંતી કરી હતી અને રામ સિંહ ત્યાં જ મૃત્યુ પામ્યા હતા. પર્વત રાજાએ રામ સિંહના પુત્ર રાત કુંવરને એક ઉમદા સરદાર અને સૈન્યના કમાન્ડર બનાવ્યા.  રાત કુનવરના પુત્ર અહિરામ કુંવરને કાસ્કીના રાજા દ્વારા આમંત્રણ આપવામાં આવ્યું હતું અને ધૂગે સાઘુ ગામની બિર્ટા અથવા જાગીર સાથે ઉમરાવ બન્યો હતો. કાસ્કીના રાજાએ અહિરામાની પુત્રીને હાથ પૂછ્યું, જે માત્ર કલાસ પૂજા દ્વારા એક મહાન સૌંદર્ય હતું જેનાથી અહિરામે કાયદેસર લગ્ન દ્વારા જ તેની દીકરીને આપવાનું કહ્યું. રાજાએ તેમની સૈનિકો લાવ્યા અને બળપૂર્વક ગામ લઈ જવાનો પ્રયાસ કર્યો. પરાજલી થાપા જાતિના ગ્રામજનોએ અહિરામને ટેકો આપ્યો હતો અને યુદ્ધ શરૂ થયું હતું. તે જ દિવસે, અહીરામાએ તેના તાત્કાલિક પરિવારને બે પુત્રો સહિત નામ આપ્યું; રામ કૃષ્ણ કુવર અને જયા કૃષ્ણ કુવર, ગોરખાના રાજા, પૃથ્વી નારાયણ શાહ જ્યાં કુંવર-ખોલાની જમીન તેમને બર્ટા તરીકે આપવામાં આવી હતી.

રાણા રાજવંશ; પ્રભાકર, ગૌતમ અને પશુપતિ શમશેર જાંગ બહાદુર રાણા, મેવાડ઼ના ગુહિલ રાજા રાવલ રતનસિંહના નાના ભાઇ, કુવર કુંભકારન સિંહ ના વંશજો હોવાનો નેપાળના રાણાઓ દાવા કરતા હતા. વર્ષ ૧૩૦૩માં ચિત્તોડગઢના ઘેરા દરમિયાન, કુંભકરણ સિંહના વંશજો ઉત્તરમાં હિમાલય તરફ મેવાડ઼ છોડી ગયા હતા.

ભારતના રાજવંશ
ગેયઝીન્ગ ભારત દેશના ઉત્તરપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સિક્કિમ રાજ્યના પશ્ચિમ સિક્કિમ જિલ્લાનું એક નગર છે. ગેયઝીન્ગમાં પશ્ચિમ સિક્કિમ જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે. 

સિક્કિમ
જેસિંગપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વ્યારા તાલુકાનું ગામ છે. જેસિંગપુર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.  ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન અને નોકરી જેવાં કાર્યો કરે છે. ડાંગર, જુવાર, કેરી અને શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

વ્યારા તાલુકો
રૂપપુરા (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રૂપપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

પાલનપુર તાલુકો
પીલીભીત જિલ્લો ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા સૌથી મોટા એવા  ઉત્તર પ્રદેશ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. પીલીભીત જિલ્લાનું મુખ્યાલય પીલીભીતમાં છે. 

ઉત્તર પ્રદેશના જિલ્લાઓ
કડધરાપુરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા ડભોઇ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કડધરાપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ડભોઇ તાલુકો
કાશીપુરા (તા. કાંકરેજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કાંકરેજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાશીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કાંકરેજ તાલુકો
સાંઢપાળીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  પટેલ સમાજની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સાંઢપાળીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, અન્નપૂર્ણા માતાજી મંદિર , આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. તદ્ઉપરાંત આ ગામમાં મુગટમણી સમાન ૨૨ એંકર જમીનમા ફેલાયેલું એક સુંદર તળાવ આવેલું છે જેમાં ગામના ગરીબ પરિવારો સરકારીશ્રીની વિવિધ પ્રકારની યોજના અંતર્ગત રોજગારી મેળવી પોતાનુ ગુજરાન ચલાવે છે જેમાં મુખ્યત્વે પિયતની સુવિધા ઉપલબ્ધ નથી તેમજ મર્યાદિત જમીન ધરાવતા ખેડૂતોનો સમાવેશ થાય છે. તદ્ઉપરાંત ગામમાં દારુબંધીનુ ચુસ્ત પાલન થયેલું છે.ગામની તમામ વસ્તી હિંદુ ધર્મમાં પાલન કરે છે. ગામમાં મુખ્ય વસ્તી પાટીદાર ઉપરાંત ખાંટ, બારીયા લોકોની વસ્તી છે.

સંતરામપુર તાલુકો
ખેંટવા (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખેંટવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ડીસા તાલુકો
વાઘેડિયા (તા. મોડાસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મોડાસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વાઘેડિયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મોડાસા તાલુકો