Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
૧૧ ઓક્ટોબર નો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૨૮૪મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૨૮૫મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૮૧ દિવસ બાકી રહે છે.

મહત્વની ઘટનાઓ 
 ૧૮૫૨ – ઓસ્ટ્રેલિયાની સૌથી જૂની યુનિવર્સિટી, યુનિવર્સિટી ઓફ સિડનીનું સિડની ખાતે ઉદ્‌ઘાટન કરવામાં આવ્યું.
 ૧૯૪૧ – મેસેડોનિયાના રાષ્ટ્રીય મુક્તિ યુદ્ધની શરૂઆત થઈ.
 ૧૯૫૪ – ૧૯૫૪ની જિનીવા પરિષદ અનુસાર ફ્રેન્ચ દળોએ ઉત્તર વિયેતનામમાંથી તેમના સૈન્ય દળો હટાવી લીધા.
 ૧૯૫૮ – નાસાએ તેના પ્રથમ અવકાશ સંશોધન પાયોનિયર–૧ની શરૂઆત કરી, જો કે તે સ્થિર ભ્રમણકક્ષા પ્રાપ્ત કરવામાં નિષ્ફળ ગયું હતું.
 ૧૯૬૮ – નાસાએ પ્રથમ સફળ માનવસહિત એપોલો મિશન એપોલો–૭નો આરંભ કર્યો.

જન્મ 
 ૧૮૫૭ – ડાહ્યાભાઇ દેરાસરી, ગુજરાતી સાહિત્યકાર, શિક્ષક અને ભૂસ્તરશાસ્ત્રી (અ. ૧૯૩૮)
 ૧૯૦૨ – જયપ્રકાશ નારાયણ, જે પી અથવા લોકનાયક તરીકે જાણીતા ભારતીય સ્વતંત્રતા સેનાની, સિદ્ધાંતકારી, સમાજવાદી અને રાજનેતા (અ. ૧૯૭૯)
 ૧૯૧૬ – નાનાજી દેશમુખ, સમાજસેવક અને રાજકારણી (અ. ૨૦૧૦)
 ૧૯૩૨ – સુરેશ દલાલ, ગુજરાતી ભાષાના કવિ, નિબંધકાર, બાળસાહિત્યકાર અને સંપાદક (અ. ૨૦૧૨)
 ૧૯૪૨ – અમિતાભ બચ્ચન, ભારતીય ફિલ્મ અભિનેતા
 ૧૯૫૦ – દલપત પઢિયાર, ગુજરાતી કવિ
 ૧૯૯૩ – હાર્દિક પંડ્યા, ભારતીય ક્રિકેટર

અવસાન 
 ૧૮૬૭ – ગુણાતીતાનંદ સ્વામી, સ્વામિનારાયણ સંપ્રદાયના એક સંત (જ. ૧૭૮૫)
 ૨૦૦૨ – દીના પાઠક, હિંદી ચલચિત્ર અભિનેત્રી (જ. ૧૯૨૨)

તહેવારો અને ઉજવણીઓ 
 આંતરરાષ્ટ્રીય બાલિકા દિવસ
 સમાચારપત્ર વાહક દિવસ

બાહ્ય કડીઓ 
 બી.બી.સી.(BBC): આજનો દિવસ 

ઓક્ટોબર
વૈતરણા બંધ એ વૈતરણા નદી પર આવેલો બંધ છે. આ બંધ મોદકસાગર બંધ તરીકે પણ ઓળખાય છે.  મહારાષ્ટ્રના નાસિક જિલ્લામાં આવેલા આ બંધને ૧૯૫૪માં ખુલ્લો મુકવામાં આવ્યો હતો. આ બંધનો મુખ્ય ઉદ્દેશ્ય  મુંબઈ શહેરને ને પીવાનું પાણી પૂરું પાડવાનો છે. 

આ સિવાય વૈતરણા નદી પર જ બીજો બંધ મધ્ય વૈતરણા બંધ થાણે જિલ્લામાં બાંધવામાં આવ્યો છે, જે મુંબઈ અને પરાં વિસ્તારની પાણીની જરૂરિયાતને પૂર્ણ કરે છે.

બાંધકામ 
બંધની ઉંચાઇ પાયાથી ૮૨ મીટર (૨૬૯ ફીટ) છે, જ્યારે તેની લંબાઇ ૫૬૭.૦૭ મીટર (૧,૮૬૦.૫ ફીટ) છે. બંધ ની ક્ષમતા ૨૦૪,૯૮૦.૦૦ ઘન કિમી (૪૯,૧૮૮.૩૨ ઘન માઇલ) છે.

હેતુ 
આ બંધનો મુખ્ય હેતુ પાણી પુરવઠો પૂરો પાડવાનો છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 

ભારતના જળબંધો
મહારાષ્ટ્ર
ડાડુકા (તા. કુતિયાણા) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  કુતિયાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ડાડુકા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.

કુતિયાણા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ઠાકોર ગુજરાતમાં વસતી એક જ્ઞાતિ છે.

નામ 
ઠાકોર શબ્દનો અર્થ જમીનનો માલિક, ઠાકુર, પ્રદેશનો અધિપતિ, માલિક, સ્વામી, સરદાર, નાયક, અધિષ્ઠાતા, ગામધણી, ગરાસિયો, તાલુકદાર, નાનો રાજા, લડાયક જાતિની પ્રજા, રજપુત, અને (ક્ષત્રિય) કોમની એ નામની અટક થાય છે.

ગુજરાતના કેટલાક વિસ્તારોમાં કોળી જ્ઞાતિને પણ ઠાકોર કહેવામાં આવે છે.

ઇતિહાસ અને ઉદ્ભવ 
ઠાકોર જ્ઞાતિ ગુજરાતમાંથી ઉદ્ભવી હોવાનું મનાય છે. તેઓ મહેસાણા, પાટણ, અમદાવાદ, બનાસકાંઠા, ગાંધીનગર, ખેડા, આણંદ, સાબરકાંઠા, અરવલ્લી, પંચમહાલ, સૌરાષ્ટ્ર અને વડોદરા જિલ્લાઓમાં જોવા મળે છે. આ જ્ઞાતિ કાઠી જ્ઞાતિને મળતી આવે છે. ઠાકોરોમાં મકવાણા, સોલંકી, પરમાર, ઝાલા, ચૌહાણ, વાઘેલા, ડાભી અને જાદવ જેવી અટક હોય છે, જે રાજપૂતોમાં પણ હોય છે, જે સમાન કુળ દર્શાવે છે. અન્ય હિંદુ જ્ઞાતિઓની જેમ આ જ્ઞાતિ પણ પોતાની પરંપરા જાળવી રાખેલ છે.

ઘણા રજવાડામાં ગામોની માલિકી ધરાવતા વ્યક્તિને કે વડાને પણ ઠાકોર કે ઠાકોર સાહેબ તરીકે ઓળખવામાં આવતા હતા.

વિશેષતા 
ઠાકોર ઉત્તર ગુજરાતમાં તેના પહેરવેશ અને નામને કારણે હમેશાં ખ્યાતિમાન છે. યુવાનો કાનમાં મરચી કે ગોખરુ અથવા બુટ્ટીઓ તેમજ કેડે કંદોરા અને ખભા ઉપર ખેસ કે માથે સાફો અથવા તો પાઘડી પહેરે છે. ઉપરાંત વડીલો ઘેરદાર ધોતી અને પહેરણ પહેરે છે અને પગમાં મોજડી અથવા તો બુટ પહેરે છે. સ્ત્રીઓ ઘેરદાર ઘાઘરા અને સાડલો (સાડી) તેમજ પગમાં કડલાં, કાંબીયુ કે સાંકળા પહેરે છે. ઉપરાંત ગળામાં ટુપિયો અને અન્ય આભુષણો પહેરે છે.

આ પણ જુઓ 
 કોળી
 રાજપૂત
 ક્ષત્રિય

સંદર્ભ

જ્ઞાતિ
ભારતની જ્ઞાતિઓ
કરોડીયા (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કરોડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.ફતેપુરા શહેર્ ને અડિ ને આવેલા આ ગામ્ મા જ ફતેપુરા નિ હાઇસ્કુલ્ તેમજ્ કોલેજ્ આવેલિ છે, ફતેપુરા શહેર્ ના વિકાસ્ મા કરોડિયા ગામ્ નો મહત્વ નો ભાગ છે, આધુનિક જિવન જરુરિયાત્ નિ દરેક્ સગવડ આ ગામમા ઉપલબ્ધ છે.

ફતેપુરા તાલુકો
મોતીપુર (તા. મોડાસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મોડાસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોતીપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મોડાસા તાલુકો
સામોજા (તા. ખેરાલુ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ખેરાલુ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સામોજા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ખેરાલુ તાલુકો
ધોળીધજા ડેમ અથવા ધોળીધજા બંધ ભારતના ગુજરાત રાજ્યમાં સુરેન્દ્રનગર શહેરના દૂધરેજ નગરપાલિકાના શહેરી વિસ્તારમાં આવેલો છે. આ ડેમ સુરેન્દ્રનગર અને વઢવાણ શહેરો તેમજ અન્ય જોડીયા શહેરો જોરાવરનગર અને રતનપર માટેનો મુખ્ય પાણીનો સ્ત્રોત છે. આ ડેમથી રચાયેલા તળાવ દ્વારા આ શહેરોમાં વસતા ૩થી ૪ લાખ લોકોને પીવાનું પાણી પૂરું પાડવામાં આવે છે.

સ્થાન
ધોળીધજા ડેમ ભોગાવો નદી કે જે સૂકી નદી તરીકે ઓળખાય છે તેના પર આવેલો છે. તે સુરેન્દ્રનગર શહેરની પશ્ચિમ બાજુ સ્થિત છે. ધોળીધજા ડેમ સુધી પહોંચવા માટે એક મુળી હાઇવે થઇને અને બીજો શહેરના દાળમીલ-ખમીસાણા રોડ મારફતે એમ બે યોગ્ય માર્ગો છે.

પ્રવાસન
૨૬ જાન્યુઆરી, ૨૦૧૦ના રોજ ગુજરાતનાં મુખ્યમંત્રી નરેન્દ્ર મોદી અનુસાર ધોળીધજા ડેમને શહેરમાં એક પ્રવાસન સ્થળ તરીકે વિકસાવવામાં આવશે. તેમણે એમ પણ જણાવ્યું હતું કે સ્થળ પર ૬૦,૦૦૦ વૃક્ષો વાવવામાં આવશે. તદ્ઉપરાંત સરકાર દ્વારા ત્યાં વોટર પાર્ક, વ્યાયામશાળા અને બીજી ઘણી બધી વિકાસની યોજનાઓની અધિષ્ઠાપના કરવાનું આયોજન કરવામાં આવશે.

આ પણ જુઓ
 સરદાર સરોવર બંધ
 આજી ડેમ 

ગુજરાતના ડેમ
સુરેન્દ્રનગર જિલ્લો
૨૫ જાન્યુઆરી નો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૨૫મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન પણ ૨૫મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૩૪૦ દિવસ બાકી રહે છે.

મહત્વની ઘટનાઓ 
 ૧૮૬૨ – વલ્લભ સંપ્રદાયમાં પ્રવેશેલાં અનિષ્ટોમાંથી સર્જાયેલો બદનક્ષીનો મુકદ્દમો મહારાજ લાયબલ કેસ શરૂ થયો.
 ૧૮૮૧ – થૉમસ ઍડિસન અને એલેક્ઝાન્ડર ગ્રેહામ બેલે ઓરિએન્ટલ ટેલિફોન કંપનીની રચના કરી.
 ૧૯૧૫ – એલેક્ઝાન્ડર ગ્રેહામ બેલે યુ.એસ. આંતરદ્વિપીય ટેલિફોન સેવાનું ઉદ્‌ઘાટન કર્યું, તેમણે સાન ફ્રાન્સિસ્કોથી ન્યૂ યૉર્ક ખાતેના તેમના સહાયક થોમસ વોટસન જોડે ટેલિફોનિક વાત કરી.
 ૧૯૨૪ – ફ્રેન્ચ આલ્પ્સમાં ચેમોનિક્સ ખાતે સૌ પ્રથમ શીતકાલીન (વિન્ટર) ઓલિમ્પિક્સ રમતોત્સવનું ઉદ્‌ઘાટન થયું.
 ૧૯૪૭ – થોમસ ગોલ્ડસ્મિથ જુનિયરે સૌપ્રથમ ઇલેક્ટ્રોનિક ગેમ "કેથોડ રે ટ્યુબ એમ્યુઝમેન્ટ ડિવાઇસ" માટે પેટન્ટ નોંધણી કરાવી.
 ૧૯૫૦ – ભારતીય ચૂંટણી પંચની રચના કરવામાં આવી.
 ૧૯૭૧ – હિમાચલ પ્રદેશ ભારતનું ૧૮મું રાજ્ય બન્યું.
 ૧૯૮૦ – મધર ટેરેસાને ભારતના સર્વોચ્ચ નાગરિક પુરસ્કાર ભારત રત્નથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા.
 ૧૯૯૬ – બિલી બેઈલી અમેરિકામાં ફાંસી પર લટકાવવામાં આવેલી છેલ્લી વ્યક્તિ બન્યા.
 ૧૯૯૮ – લશ્કર-એ-તોયબા દ્વારા જમ્મુ અને કાશ્મીરમાં ગંડરબાલ નજીક વાંધામા ગંડરબાલ હત્યાકાંડ આચરવામાં આવ્યો જેમાં ચાર બાળકો, નવ મહિલાઓ અને ૧૦ પુરુષોની હત્યા સહિત ૨૩ કાશ્મીરી હિંદુઓની હત્યા કરવામાં આવી.
 ૨૦૦૫ – ભારતના મહારાષ્ટ્રના મંથરાદેવી મંદિરમાં થયેલી ભાગદોડમાં ઓછામાં ઓછા ૨૫૮ લોકોના મોત થયા.

જન્મ 
 ૧૮૨૪ – માઈકલ મધુસૂદન દત્ત, ભારતીય કવિ અને નાટ્યકાર (અ. ૧૮૭૩)
 ૧૮૬૩ – રમાબાઈ રાનડે, ભારતીય સામાજીક કાર્યકર્તા (અ. ૧૯૨૪)
 ૧૯૦૮ – રમણલાલ સોની, ગુજરાતી ભાષાના બાળસાહિત્યકાર, અનુવાદક અને સામાજીક કાર્યકર (અ. ૨૦૦૬)
 ૧૯૩૭ – પદ્મારાણી, ગુજરાતી અને હિન્દી ચલચિત્ર તથા રંગમંચ અભિનેત્રી (અ. ૨૦૧૬)
 ૧૯૮૧ – અલિસિયા ઓગેલો કૂક, અમેરિકન રેકોર્ડિંગ કલાકાર, સંગીતકાર અને અભિનેત્રી
 ૧૯૮૮ – ચેતેશ્વર પુજારા, ભારતીય ક્રિકેટર

અવસાન 
 ૧૯૨૪ – રમાબાઈ રાનડે, ભારતીય સામાજીક કાર્યકર્તા (જ. ૧૮૬૩)
 ૧૯૭૬ – સ્વામી આનંદ, નિબંધકાર, કોશકાર અને સાધુ (જ. ૧૮૮૭)
 ૨૦૧૩ – બળવંત પારેખ, ભારતીય ઉદ્યોગપતિ અને પિડિલાઇટ ઉદ્યોગ સમૂહના સ્થાપક (જ. ૧૯૨૫)
 ૨૦૧૬ – પદ્મારાણી, ગુજરાતી અને હિન્દી ચલચિત્ર તથા રંગમંચ અભિનેત્રી (જ. ૧૯૩૭)
 ૨૦૧૮ – જલન માતરી, ગુજરાતી ગઝલકાર (જ. ૧૯૩૪)

તહેવારો અને ઉજવણીઓ 
 રાષ્ટ્રીય મતદાતા દિવસ (ભારત)

બાહ્ય કડીઓ 
 બી.બી.સી.(BBC): આજનો દિવસ

જાન્યુઆરી
કોટ (તા. વિજાપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજાપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિજાપુર તાલુકો
નાની કડાઇ (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાની કડાઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

સંદર્ભ 

નસવાડી તાલુકો
કડીપુર (તા. ધોળકા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધોળકા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કડીપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

ધોળકા તાલુકો
ભાલ વિસ્તાર
વૈશાખ હિંદુ વૈદિક પંચાગ વિક્રમ સંવતનો સાતમો મહિનો છે. આ મહિના પહેલાં ચૈત્ર મહિનો હોય છે, જ્યારે જેઠ મહિનો આ મહિના પછી આવતો મહિનો છે. હિંદુ વૈદિક પંચાગ શક સંવતનો આ બીજો મહિનો છે. આ મહિના પહેલાં ચૈત્ર મહિનો હોય છે, જ્યારે જેઠ મહિનો આ મહિના પછી આવતો મહિનો છે.

તહેવારો 
 વિક્રમ સંવત વૈશાખ સુદ ત્રીજ: અખાત્રીજ - જે દિવસે ભગવાનની મુર્તિઓને એક મહિના સુધી ચંદનથી શણગારવામાં આવે છે. અખાત્રીજને "અક્ષય તૃતીયા" તરીકે પણ ઓળખાય છે.
 વિક્રમ સંવત વૈશાખ સુદ તેરસ: નૃસિંહ જયંતિ - રાક્ષસ-રાજા હિરણ્યકશિપુ પર વિજય મેળવનાર ભગવાન નૃસિંહનો જન્મદિવસ.
 વિક્રમ સંવત વૈશાખ પુનમ: બુદ્ધ જયંતી - બૌદ્ધ ધર્મના સ્થાપક ભગવાન બુદ્ધનો જન્મદિવસ.

વિક્રમ સંવત
શક સંવત
જયભિખ્ખુ પુરસ્કાર માનવકલ્યાણના ક્ષેત્રે ઉમદા પ્રવૃતિ કરવા બદલ લેખક શ્રી જયભિખ્ખુના સન્માનમાં આપવામાં આવે છે.

ગુજરાતના પુરસ્કારો
આસો સુદ ૯ ને ગુજરાતી માં આસો સુદ નોમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના બારમા અને છેલ્લા મહિનાનો નવમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના સાતમાં મહિનાનો નવમો દિવસ છે.

તહેવારો અને ઉજવણીઓ
 નવમું નોરતુ

મહત્વની ઘટનાઓ 
 નવરાત્રી પુર્ણ

જન્મ

અવસાન

સંદર્ભ

પંચાંગ
સમય
ભડાણા (તા. વિરમગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરમગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભડાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિરમગામ તાલુકો
ગણિત માં ચલ એટલે એક મુળાક્ષર કે જે કોઈ યાદ્ચ્છિક અથવા અજ્ઞાત સંખ્યા દર્શાવે છે. બીજગણિતમાં ચલનો ઉપયોગ કરીને ઘણાં મુશ્કેલ સમીકરણો ઉકેલી શકાય છે.

ગણિત
બોરકચ્છ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડોલવણ તાલુકાનું ગામ છે. બોરકચ્છ ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.  ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન અને નોકરી જેવાં કાર્યો કરે છે. ડાંગર, જુવાર, કેરી અને શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

ડોલવણ તાલુકો
રૂબિડીયમ એ એક રાસાયણિક તત્વ છે જેની  સંજ્ઞા Rb છે અને અણુ ક્રમાંક ૩૭ છે. રુબિડીયમ એ એક નરમ સફેદ ચળકતી ધાતુ છે. આ એક આલ્કલી ધાતુ સમુહમાં આવે છે. આનો અણુભાર ૮૫.૪૬૭૮ છે. શુદ્ધ તત્વ સ્વરૂપે રુબિડીયમ એ અત્યંત ક્રિયાશીલ છે. આના ગુણ ધર્મો અન્ય જૂથ -૧ ના તત્વોને મળતા આવે છે, જેમકે  વાતાવરણમાં  ખૂબ ઝપથી ઓક્સિડેશન પામવું . રુબિડિયમનો માત્ર એક જ સ્થિર સમસ્થાનિક છે, 85Rb. સમથાનિક  87Rb, એ પ્રાકૃતિક રીતે મળી આવતા રુબિડીયમનો ૨૮% જેટલો ભાગ ધરાવે છે, તે કિરણોસ્થારી રીતે સક્રીય હોય છે અને તેનો અર્ધ જીવન કાળ ૪૯૦ કરોડ વર્ષ છે જે અનુમાનિત વિશ્વના જીવન કાળ કરતાં પણ ત્રણ ગણું વધુ છે.    

જર્મન રસાયણશાસ્ત્રી રોબર્ટ બન્સેન અને ગુસ્તાવ કીર્ચોફ એ ૧૮૬૧માં નવી શોધેલે પ્રક્રીયા ફ્લેમ સ્પેક્ટ્રોસ્કોપી દ્વારા રુબિડિયમની શોધ કરી. આના સંયોજનો રાસાયણિક અને ઈલેક્ટ્રોનિક ઉપયોગ ધરાવે છે. રુબિડીયમ ધાતુ સરળતાથેએ બાષ્પીભવન પામે છે અને સગવડતા બહ્રી સ્પેક્ટ્રલ સોષક શ્રેણી ધરાવે છે.

રુબિડીયમ એ સજીવો માટે આવશ્યક તત્વ નથી. તેમ છતં, સેસિય્યમ રુબિડેયમ આયનો ને સજીવો દ્વારા પોટેશિયમ આયનોની માફક જ પ્રક્રિયીત કરાય છે. આને સક્રીય રીતે વનસ્પતિ અને પ્રાણી કોષો દ્વારા ગ્રહણ કરી લેવાય છે.
﻿

રાસાયણિક તત્વો
પરભણી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના પરભણી જિલ્લાનું એક નગર છે.  પરભણીમાં પરભણી જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.

મહારાષ્ટ્ર
મોરોક્કો ઉત્તર આફ્રિકામાં આવેલો એક સ્વતંત્ર દેશ છે. મોરોક્કોની રાજધાની રાબાત છે.

સંદર્ભ 
 દેશ
 આફ્રિકાના દેશો
ઝેઝરા (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઝેઝરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

 

દસાડા તાલુકો
સતમુરૂ (તા. દ્વારકા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા તેમજ ત્રણ બાજુએથી દરિયા વડે ઘેરાયેલા ઓખામંડળ તરીકે ઓળખાતા દ્વારકા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સતમુરૂ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, માછીમારી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

દ્વારકા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
કઢૈયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના મહુવા તાલુકાનું ગામ છે. કઢૈયા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.

ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન નો વ્યવસાય કરે છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તુવર, કેરી, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહુવા તાલુકો(જિ.સુરત)
મેતા (તા. વડગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મેતા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

વડગામ તાલુકો
જુવાર એ ભારતમાં પ્રચલિત એકદળ અનાજ છે.  આને અંગ્રેજીમાં સોર્ગમ (Sorghum) કહે છે. જુવારના દાણાનો ઉપયોગ ભોજન માટે અને એનો છોડ પ્રાણીઓના ચારામાં વપરાય છે. આમ ક્યારેક ચારા માટે પણ જુવારની ખેતી કરવામાં આવે છે. ગરમ વાતાવરણ ધરાવતા પ્રદેશોમાં સમગ્ર વિશ્વમાં જુવારની ખેતી થાય છે.

વાવેતર અને વપરાશ

જુવારની એક પ્રજાતિ સોર્ગમ બાઈકલર તરીકે ઓળખાય છે. આ પ્રજાતિ વિશ્વનો એક પ્રમુખ પાક છે. એના દાણા ખોરાક તરીકે વપરાય છે. આ સિવાય તેનો ઉપયોગ માદક પીણા બનાવવામાં, ચારા તરીકે અને જૈવિક ઈંધણ તરીકે પણ થાય છે. આ પ્રજાતિ વિશ્વનું પાંચમુ સૌથી મહત્ત્વપૂર્ણ અનાજ છે.  આ પ્રજાતિને આફ્રિકા, દક્ષિણ એશિયા અને મધ્ય અમેરિકામાં વિપુલ પ્રમાણમાં ઊગડવામાં આવે છે. જુવારની મોટા ભાગની દરેક પ્રજાતિઓ ગરમી અને શુષ્ક વાતાવરણ પ્રત્યે સહનશીલ હોય છે. આને કારણે શુષ્ક ગરમ આબોજવા ધરાવતા પ્રદેશમાં જુવાર એ રોજિંદો આહાર હોય છે.  

જુવારની મૌક પ્રજાતિ તેના વિકાસના શરૂઆતના સમયમાં ભયજનક માત્રામાં હોર્ડેનાઈન નામનું હાયડ્રોજન સાયનાઈડ તત્ત્વ ધરાવે છે. આવા છોડ તેને ચરનારા પ્રાણી માટે ઘાતક નીવડી શકે છે. દુકાળ કે શુષ્ક વાતાવરણમાં પણ જુવારના છોડવામાં સાયનાઈડ અને નાઈટ્રેટનું પ્રમાણ ઝેરી સ્તર સુધી વધી શકે છે. 

ઝોન્સન ઘાસ નામની જુવારની પ્રજાતિને અમેરિકાના ખોરાક અને ઔષધ ખાતાએ આક્રમક પ્રજાતિ ઘોષિત કરી છે.

જુવારની અન્ય પ્રજાતિ શોરગમ વલ્ગેર અને ટેક્નીકમને બ્રુમ કોર્ન પણ કહે છે.

જુવારનો જીનોમ
૨૦૦૯માં આંતરરાષ્ટ્રીય સંશોધકોએ જુવારનો જીનોમ ઉકેલ્યાને જાહેરાત કરી હતી.

સંદર્ભ

Watson, Andrew M. Agricultural Innovation in the Early Islamic World: The Diffusion of Crops and Farming Techniques, 700–1100. Cambridge: Cambridge University Press, 1983. ISBN 0-521-24711-X.

બાહ્ય કડીઓ

 Species Profile- Johnsongrass (Sorghum halepense) , National Invasive Species Information Center, United States National Agricultural Library.  Lists general information and resources for Johnsongrass.
Crop Wild Relatives Gap Analysis Portal  reliable information source on where and what to conserve ex-situ, regarding Sorghum genepool
 FAO Report (1995) "Sorghum and millets in human nutrition" 
 FAO "Compendium on post-harvest operations"—Contains discussion on origin, processing and uses of sorghum
 Grain Sorghum Irrigation 
 Sorghum on US Grains Council Web Site
 National Grain Sorghum Producers
 National Sweet Sorghum Producers and Processors Association 
 Sorghum handbook , US Grain Council
 Sorghum Growth Stages 
 Sweet Sorghum Ethanol Association, organization for the promotion and development of sweet Sorghum as a source for biofuels, especially ethanol
 Milo, Grain Sorghum
 Cyanide (prussic acid) and nitrate in sorghum crops - managing the risks 

અનાજ
ધાન્ય
બ્યૂલા લૂઇસ હેનરી ()એક અમેરિકન મહિલા હતી. તેણીએ બોબીન વિનાનું સિલાઈ મશીન, વેક્યૂમ આઈસ્ક્રીમ ફ્રિઝર જેવી ગૃહ ઉપયોગી ૧૧૦ જેટલી શોધો કરી સુપ્રસિદ્ધ થઈ હતી.

બાળપણ 
તેણીનો જન્મ ઈ.સ. ૧૮૮૭ના ફેબ્રુઆરી મહિનાની ૧૧ તારીખના રોજ અમેરિકાના કેરોલિના શહેર ખાતે થયો હતો. તેણીએ કેરોલિના ખાતે પ્રીસબાય ટેરિયન અને ચાર્લોટી ખાતે એલિઝાબેથ કોલેજમાં શિક્ષણ પ્રાપ્ત કર્યું હતું. ત્યારબાદ ૧૯૨૪ના વર્ષમાં તેનો પરિવાર ન્યૂયોર્ક ખાતે રહેવા ગયો હતો.

કારકિર્દી 
તેણી પ્રારંભમાં નિકોલસ મશીન વર્ક કંપનીમાં એન્જિનિયર તરીકે જોડાઈ હતી. ત્યારબાદ તેણીએ વિવિધ કંપનીમાં એન્જિનિયર તરીકે કાર્ય કર્યું હતું. તેણી આજીવન કુંવારી રહી હતી. તેણીએ જીવનપર્યંત રોજીંદા સુવિધાના સાધનો માટે સંશોધનાત્મક અભ્યાસ કરી તેને વધુ સુવિધાજનક બનાવવા પ્રયાસો કર્યા હતા.

તેણીએ વેક્યૂમ આઈસ્ક્રીમ ફ્રિઝર, બોબીન વિનાનું સિલાઈ મશીન, આંખોનો રંગ બદલતી ઢીંગલી, પાણી છાંટવાનો ફુવારો, હેન્રી વાલ્વ, ટાઈપ રાઈટર માટે ડુપ્લિકેટ મશીન, ડુપ્લેક્ષ સાઉન્ડ પ્રોડયુસર જેવી કુલ ૧૧૦ જેટલી શોધ કરી હતી. તેણીની શોધો બહુ નોંધપાત્ર કે વિજ્ઞાાનના ઊંડા સિદ્ધાંતોને લગતી નહીં, પણ રોજિંદા જીવનમાં વપરાતાં સાધનોને વધુ સુવિધાજનક બનાવતી હતી. તેણીએ ૨૦ વર્ષની ઊંમરે પોતાની પ્રથમ પેટન્ટ નોંધાવી હતી. તેણીને બાળપણથી જ બધી ચીજોને બદલીને કંઈક નવું કરવાની ઈચ્છા હતી.

તેણીએ શોધેલી વિવિધરંગી છત્રી માટે અઢળક પૈસા મળ્યા હતા, જેના વડે તેણીએ પોતાના ઘર ખાતે પ્રયોગશાળા ઊભી કરી હતી. ૧૯૩૦ના વર્ષથી તેણીએ ૪૦ વર્ષના ગાળામાં સિલાઈ મશીન અને ટાઈપરાઈટર મશીનમાં વ્યાપક સુધારા કર્યા હતા. લગભગ ૮૦ વર્ષની ઉંમર સુધી તેણી સંશોધનોમાં સક્રિય રહી હતી. ૧૯૭૩ના વર્ષમાં તેણીનું અવસાન થયું હતું.

સંદર્ભો 

અમેરિકન વ્યક્તિત્વ
વૈજ્ઞાનિક
નારીવિશેષ
વીરસિંહ ગંગજીભાઈ મોહનીયા એ ગુજરાત રાજ્યના ભારતીય રાજકારણી છે જેમણે ૧૯૭૨ થી ૧૯૮૦ સુધી લીમખેડાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી ગુજરાત વિધાનસભાના સભ્ય તરીકે સેવા આપી છે.

કારકિર્દી 
ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસ (સંગઠન) ના ઉમેદવાર તરીકે, તેમણે ૧૯૭૨ અને ૧૯૭૫ની ગુજરાત વિધાનસભાની ચૂંટણીમાં જીત મેળવી હતી. તેમણે બે મુદત માટે લીમખેડાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી ગુજરાત વિધાનસભાના સભ્ય તરીકે સેવા આપી હતી; ૧૯૭૨-૧૯૭૫ અને ૧૯૭૫-૧૯૮૦.

અંગત જીવન 
મોહનીયા ગુજરાતમાં દાહોદ જિલ્લાના લીમખેડા તાલુકાના ખીરખાઈ ગામમાં રહે છે. તે ગરીબીમાં જીવે છે અને ખેતમજૂરી કરે છે. તેમને ત્રણ પુત્રો અને છ પુત્રીઓ છે.   તેમની પાસે ૩ એકર બિનપિયત ખેતીની જમીન છે જ્યારે બાકીની પૂર્વજોની ખેતીની જમીન રેલવે દ્વારા હસ્તગત કરવામાં આવી હતી.

સંદર્ભ 

રાજકારણી
સિંગાપુર વિશ્વ ના પ્રમુખ બંદર અને વ્યાપારિક કેંદ્રોં માં એક છે. આ દક્ષિણ એશિયા માં મલેશિયા તથા ઇંડોનેશિયા ની વચ્ચે સ્થિત છે.

સિંગાપુર એટલે કે સિંહોનું નગર. એટલે કે આને સિંહોં નો શહેર કહે છે. અહીં ઘણાં ધર્મોં માં વિશ્વાસ રાખવાવાળા, વિભિન્ન દેશોંની સંસ્કૃતિ, ઇતિહાસ તથા ભાષાના લોકો એક બની રહે છે. મુખ્ય રૂપે અહીંયા ચીની તથા અઁગ્રેજી બંને ભાષાઓ પ્રચલિત છે. આકારમાં મુંબઈથી થોડા નાના આ દેશમાં વસવા વાળી લગભગ ૩૫ લાખની વસતિમાં ચીની, મલય તથા ૮ ટકા ભારતીય લોકો રહે છે.

આધુનિક સિંગાપુર 
દક્ષિણ-પૂર્વ એશિયામાં, નિકોબાર દ્વીપ સમૂહથી લગભગ ૧૫૦૦ કિ.મી. દૂર એક નાનો, સુંદર અને વિકસિત દેશ સિંગાપુર પાછલા વીસ વર્ષોંથી પર્યટન અને વ્યાપારના એક પ્રમુખ કેંદ્રના રૂપેમાં ઉભરી આવ્યો છે. આધુનિક સિંગાપુરની સ્થાપના સન્‌ ૧૮૧૯માં સર સ્ટેમફોર્ડ રેફલ્સએ કરી, જેમને ઈસ્ટ ઇંડિયા કંપનીના અધિકારીના રૂપમાં દિલ્લી સ્થિત તત્કાલીન વૉયસરાય દ્વારા કંપની નો વ્યાપાર વધારવા હેતુ સિંગાપુર મોકલાવ્યા હતા. આજે પણ સિંગાપુર ડૉલર અને સેંટ ના સિક્કા પર આધુનિક નામ સિંગાપુર અને જુનુ નામ સિંગાપુરા અંકિત રહે છે. સન્‌ ૧૯૬૫માં મલેશિયાથી અલગ થઈ નવા સિંગાપુર રાષ્ટ્ર નો ઉદય થયો. કિંવદંતી છે કે ચૌદમી શતાબ્દીમાં સુમાત્રા દ્વીપના એક હિંદુ રાજકુમાર જ્યારે શિકાર હેતુ સિંગાપુર દ્વીપ પર ગયા તો ત્યાં જંગલમાં સિંહોને જોઈ તેણે ઉક્ત દ્વીપનું નામકરણ સિંગાપુરા અર્થાત સિંહોનો દ્વીપ કરી દીધું.

અર્થવ્યવસ્થા 
અર્થશાસ્ત્રીઓએ સિંગાપુરને 'આધુનિક ચમત્કાર' તરીકેની ઉપમા આપી છે. અહીંના બધા જ પ્રાકૃતિક સંસાધન અહીંયા ના નિવાસી જ છે. અહીં પાણી મલેશિયાથી, દૂધ, ફળ તેમ જ શાકભાજી ન્યૂઝીલેન્ડ તથા ઑસ્ટ્રેલિયાથી દાળ, ચોખા તેમ જ અન્ય રોજિંદા ઉપયોગની વસ્તુઓ થાઈલેન્ડ, ઇંડોનેશિયા વગેરે દેશોમાંથી આયાત કરવામાં આવે છે.

પર્યટન 

સિંગાપુરના પ્રમુખ દર્શનીય સ્થળોમાં અહીંયાના ત્રણ સંગ્રહાલય, જૂરોંગ બર્ડ પાર્ક, રેપ્ટાઇલ પાર્ક, ઝૂલૉજિકલ ગાર્ડન, સાયંસ સેંટર સેંટોસા દ્વીપ, પાર્લિયામાંટ હાઉસ, હિન્દુ, ચીની તથા બૌદ્ધ મંદિર તથા ચીની અને જાપાની બાગ જોવા લાયક છે. સિંગાપુર મ્યૂજિયમમાં સિંગાપુરની આઝાદી ની વાર્તા આકર્ષક થ્રી-ડી વીડિયો શો દ્વારા બતાડવામાં આવે છે. આ આઝાદી ની લડ઼ાઈમાં ભારતીયોં નું પણ મહત્વપૂર્ણ યોગદાન હતું.

સિંગાપોર ખાતે કેનેડિયન ઇન્ટરનેશનલ સ્કૂલ]]કલ્ચર મ્યૂજિયમ માં વિભિન્ન જાતિઓ ના તહેવારોને પ્રદર્શિત કરાયો છે, જેમાં દશેરા, દીવાળી તથા તેમનું મહત્વ બતાવાયું છે. ૬૦૦ પ્રજાતિઓ અને ૮૦૦૦ થી વધુ પક્ષીઓ ના સંગ્રહ સાથે જુરોંગ બર્ડ પાર્ક એશિયા-પ્રશાંત ક્ષેત્ર નો સૌથી મોટું પક્ષી પાર્ક છે. દક્ષિણી ધ્રુવનું કૃત્રિમ વાતાવરણ બનાવી અહીંયા પેંગ્વિન પક્ષી રખાયા છે. ૩૦ મીટર ઊઁચા માનવ નિર્મિત જલપ્રપાત અને ઑલ સ્ટાર બર્ડ શો જેમાં પક્ષી ટેલીફોન પર વાત કરે છે, જે અન્ય પ્રમુખ આકર્ષણ છે.

રેપ્ટાઇલ પાર્ક માં ૧૦ ફુટ લાંબા જીવતા મગરમચ્છના મોંમાં પ્રશિક્ષક દ્વારા પોતાનું મોં નાખવાના અને કોબરા સાઁપનું ચુંબન લેવા જેવા રોમાંચકારી હર્તબ છે. ઝૂલૉજિકલ ગાર્ડનમાં એનિમલ ફીડિંગ શો સી લાયન ડાંસ શો આદિ દર્શકોં નો મન મોહી લે છે.

આ પણ જુઓ 
 wikt:સિંગાપુર (વિક્ષનરી)

સિંગાપુર
મોટા કાકડીઆંબા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા સાગબારા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. મોટા કાકડીઆંબા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

સાગબારા તાલુકો
મોતીવાડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પારડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે.  મોતીવાડા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી,  પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ જિલ્લો
પારડી તાલુકો
રૂપકુંડ (સ્થાનિક રીતે: મિસ્ટ્રી લેક, સ્કેલેટન્સ લેક) તરીકે ઓળખાય છે તે ઉત્તરાખંડ રાજ્યની ઊંચાઈએ આવેલ હિમતળાવ છે. તે ત્રિશુલ સમૂહના પરિદ્યમાં આવેલું છે અને તળાવની ધાર પર મળી આવેલા સેંકડો માનવ હાડપિંજરો માટે પ્રખ્યાત છે. હિમાલયમાં ૫,૦૨૯ મીટર (૧૬,૪૯૯ ફીટ) ની ઊંચાઈએ આ વિસ્તાર નિર્જન છે. રોક-સ્ટ્રેડેડ ગ્લેશિયર્સ અને બરફથી ઢંકાયેલું પર્વતોથી ઘેરાયેલો, આ તળાવ એક લોકપ્રિય ટ્રેકિંગ ગંતવ્ય છે.

આશરે બે મીટરની ઊંડાઇ ધરાવતા છીછરા તળાવ, માનવ કંકાલના અવશેષોના કારણે રૂપકુંડે ધ્યાન ખેંચ્યું છે, જે બરફની પીગળે છે ત્યારે તેના તળિયે દેખાય છે. સંશોધકોએ તારણ કાઢ્યું છે કે હાડપિંજરો ૯મી સદીમાં અચાનક, હિંસક તોફાનમાં માર્યા ગયેલા લોકોના અવશેષો છે, માનવ અવશેષોના કારણે તાજેતરના સમયમાં તળાવને સ્કેલેટન તળાવ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

તળાવ
ઉત્તરાખંડ
યુસુફ મેહરઅલી મર્ચન્ટ (૨૩ સપ્ટેમ્બર ૧૯૦૩ – ૨ જુલાઈ, ૧૯૫૦) એક ભારતીય સ્વાતંત્ર્ય સેનાની અને સમાજવાદી નેતા હતા. તેઓ ૧૯૪૨માં યરવડા સેન્ટ્રલ જેલમાં કેદ હતા ત્યારે તેઓ બોમ્બેના મેયર તરીકે ચૂંટાયા હતા.

તેઓ નેશનલ મિલિશિયા, બોમ્બે યુથ લીગ અને કોંગ્રેસ સોશિયાલિસ્ટ પાર્ટીના સ્થાપક હતા અને અનેક ખેડૂત અને કામદાર સંઘ ચળવળોમાં ભૂમિકા ભજવી હતી. તેમણે 'સાયમન ગો બેક' નારો આપ્યો હતો.

તેમણે "ભારત છોડો" શબ્દનો ઉપયોગ કર્યો હતો અને બ્રિટિશ સામ્રાજ્યમાંથી ભારતની આઝાદી માટેની છેલ્લી રાષ્ટ્રવ્યાપી ઝુંબેશ માટે મહાત્મા ગાંધીની સાથે ભારત છોડો ચળવળનો એક ભાગ હતા. તેઓ ભૂગર્ભ આંદોલનના સહભાગી હતા અને ભારત છોડો આંદોલનમાં મોખરે હતા.

પ્રારંભિક જીવન
તેમનો જન્મ એક વેપારી પરિવારમાં ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના મુન્દ્રા તાલુકાના ભદ્રેસર ગામમાં ૨૩ સપ્ટેમ્બર ૧૯૦૩ ના રોજ થયો હતો.. તેમનુ આખુ નામ યુસુફ મહેરઅલી મર્ચન્ટ છે. તેમણે એલફિન્સટાઇન કોલેજ, મુંબઇમાં અર્થશાસ્ત્ર નો અભ્યાસ કર્યો. અભ્યાસ દરમિયાન નાટકમાં મૌલાના આઝાદનું પાત્ર ભજવવા બદલ તેમને જેલમાં જવુ પડ્યું.

આઝાદીની ચળવળ
વિર્દ્યાથી કાળથીજ યુસુફ મહેરઅલી અાઝાદીની ચળવળમાં ખુબ સક્રિય હતા. તેમણે જનજાગૃતિ લાવવા પન્ના પ્રકાશન દ્વારા ભારતીય નેતાઓના જીવનચરિત્ર છપાવ્યા અને લોકોમાં વહેચ્યા. કચ્છની રાજાશાહીને પ્રજાલક્ષી બનાવવા કચ્છના ગામડે ગામડે ફરી ચળવળ ચલાવી. તેઓ એક ખુબ લોકપ્રિય નેતા હતા. ૧૯૪૦માં તેમની ધરપકડ વખતે મુંબઇના વેપારીઓએ સ્વંયભુ બંધ પાડયો. ૧૯૪૨ માં જેલમાં રહીને જ મુંબઇના મેયર તરીકે ચુંટાયા. તેમણે સાયમન ગો બેક (સાયમન પાછો જા) અને ક્વીટ ઇન્ડીયા (ભારત છોળો)  સૂત્રો ઘડ્યા. ભારતની આઝાદીબાદ ૧૯૪૯ માં મુંબઇની વિધાનસભામાં ચુંટાયા અને મૃત્યુપર્યંત વિધાનસભ્ય રહયા.

બાહ્ય કડીઓ 
 યુસુફ મહેરઅલીના ફોટોગ્રાફ

સંદર્ભ 

સ્વાતંત્ર્ય સેનાની
વ્યક્તિત્વ
૧૯૦૩માં જન્મ
અસલ ઉત્તરની લડાઈ એ ૧૯૬૫નું ભારત-પાકિસ્તાન યુદ્ધ દરમિયાન ૮થી ૧૦ સપ્ટેમ્બર ૧૯૬૫ વચ્ચે લડવામાં આવેલ સૌથી મોટી રણગાડીઓની લડાઈ હતી. આ લડાઈની શરુઆત પાકિસ્તાન દ્વારા ભારતીય વિસ્તારમાં પાયદળ અને બખ્તરિયા દળો વડે સરહદથી પાંચ કિમી અંદર સ્થિત ખેમકરણ ગામને કબ્જે કરી લેવાતાં થઈ. ભારતીય દળોએ વળતો જવાબ આપ્યો અને ત્રણ દિવસની ભીષણ લડાઈ બાદ અસલ ઉત્તર પાસે પાકિસ્તાની સૈન્ય પીછેહઠ કરવા મજબૂર થયું. ભારત આ લડાઈ સફળ વ્યૂહરચના, મેદાન પ્રદેશની પરિસ્થિતિ અને ભારતીય ભૂમિસેના દ્વારા લડવામાં આવેલ ભીષણ લડાઈના આધારે જીત્યું.

આ લડાઈને દ્વિતિય વિશ્વ યુદ્ધમાં લડાયેલ કુર્સ્કની લડાઈ સાથે સરખાવવામાં આવે છે કેમકે આ લડાઈ બાદ ૧૯૬૫ના ભારત પાકિસ્તાન યુદ્ધને ભારત તરફી ઝોક મળ્યો. સૈન્ય ઇતિહાસના નિષ્ણાત ડૉ. ફિલિપ ટોવ્લ અનુસાર આ લડાઈમાં ભારતના પ્રતિકારે સમગ્ર યુદ્ધને ભારતની તરફેણમાં આણી દીધું અને પાકિસ્તાની હાર આ યુદ્ધની સૌથી મોટી હાર હતી. આ લડાઈ સાથે જ સિઆલકોટ ક્ષેત્રમાં ફિલ્લોરાની લડાઈ લડવામાં આવી જેમાં પણ ભારતનો વિજય થયો.

લડાઈ 
દ્વિતીય વિશ્વયુદ્ધની કુર્સ્કની લડાઈ બાદ આ લડાઈ સૌથી મોટી રણગાડીની લડાઈ માનવામાં આવે છે. પાકિસ્તાની દળો જેમાં ૧લી બખ્તરિયા ડિવિઝન અને ૧૧મી પાયદળ ડિવિઝન સામેલ હતી તેણે આંતરરાષ્ટ્રિય સરહદ પાર કરી અને ખેમકરણ ગામ પર કબ્જો કરી લીધો. પરિસ્થિતિનો તાગ ઝડપથી મેળવી અને ૪થી પહાડી ડિવિઝનનું નેતૃત્વ કરી રહેલ મેજર જનરલ ગુરબક્ષ સિંઘે તેમના દળોને પાછળ હટી અને ખેમકરણને કેન્દ્રમાં રાખી અને ઘોડાની નાળ આકારનો રક્ષણાત્મક ઘેરો રચવા આદેશ આપ્યો. લડાઈની વ્યૂહરચના બ્રિગેડિયર થોમસ થિઓગરાજના દિમાગની ઉપજ હતી.

રાત્રિ દરમિયાન ભારતીય સૈનિકોએ તે વિસ્તારના શેરડીના ખેતરોમાં મોટા પ્રમાણમાં પાણી છોડી દીધું અને મુખ્યત્વે એમ૪૭ અને એમ૪૮ પેટન રણગાડીઓ ધરાવતી પાકિસ્તાની ૧લી બખ્તરિયા ડિવિઝનને ઘોડાની નાળ આકારની જાળમાં પ્રવેશવા લલચાવી. ભીની જમીનના કારણે પાકિસ્તાની રણગાડીઓની આગેકૂચ ધીમી થઈ ગઈ અને ઘણી રણગાડીઓ કીચડમાં ફસાઈ ગઈ. આશરે ૯૯ પાકિસ્તાની રણગાડીઓ જેમાં મોટાભાગની પેટન હતી અને કેટલીક શેરમાન અને ચાફી હતી તે નાશ પામી. સામે ભારતના પક્ષે આશરે ૧૦ રણગાડીઓનો નાશ થયો.

પૂર્ણાહુતિ 
ભારતીય વિસ્તારમાં પાકિસ્તાની દળોના શરુઆતના હુમલા છતાં લડાઈ ભારતના નિર્ણાયક વિજયમાં પરિણમી. પાકિસ્તાની દળનું નેતૃત્વ કરી રહેલ મેજર જનરલ નાસિર અહેમદ ખાન મૃત્યુ પામ્યા. સૈન્ય ઇતિહાસકાર સ્ટિવન ઝેલ્ગા અનુસાર પાકિસ્તાને સમગ્ર યુદ્ધમાં ૧૬૫ રણગાડીઓ ગુમાવવાનું સ્વીકાર્યું છે જેમાંથી અડધોઅડધ આ લડાઈમાં જ નાશ પામી હતી.

પરવેઝ મુશર્રફ જે પાછળથી પાકિસ્તાનના સેનાધ્યક્ષ અને રાષ્ટ્રપતિ બન્યા તેઓ આ લડાઈમાં ૧૬મી ફિલ્ડ રેજિમેન્ટના યુવા લેફ્ટનન્ટ તરીકે લડ્યા હતા. આ લડાઈમાં ભારતીય સૈનિક અબ્દુલ હમીદને સાત પાકિસ્તાની રણગાડીઓના નાશ કરવા માટે પરમવીર ચક્ર મૃત્યુપર્યંત એનાયત કરવામાં આવ્યું.

આ લડાઈના અંતે યુદ્ધમેદાનમાં પેટન નગરની સ્થાપના કરવામાં આવી કેમ કે ત્યાં મોટી સંખ્યામાં પાકિસ્તાની પેટન રણગાડીઓ નાશ પામી હતી.

સંદર્ભ 

૧૯૬૫નું ભારત-પાકિસ્તાન યુદ્ધ
પિલુચા (તા. વડગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પિલુચા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. ગામમાં ચામુંડા માતાજીનું મંદિર આવેલું છે.

સંદર્ભો

વડગામ તાલુકો
સિધસર (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સિધસર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

 

દસાડા તાલુકો
સોજિત્રા તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના આણંદ જિલ્લાનો તાલુકો છે. સોજિત્રા તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે. આ તાલુકાના મુખ્ય પાક બાજરી, ડાંગર, ઘઉં, તમાકુ, શાકભાજી, કેળ, દાડમ, ટામેટાં વગેરે છે.

ભૂગોળ 
ભૌગોલિક સ્થાન જોતાં આ તાલુકો અક્ષાંશ રર.ર૧ ઉ.અ.થી રર.૪૦ ઉ.અ. અને રેખાંશ ૭ર.૪૦ ૫.રે. થી ૭ર.૫૬ ૫.રે.ની વચ્ચે આવેલો છે.

શિક્ષણ 
આ તાલુકામાં ૫૯ જેટલી પ્રાથમિક શાળાઓ, ૧૫ જેટલી માધ્યમિક શાળાઓ તેમ જ ૧ ઉત્તર બુનિયાદી શાળા આવેલી છે. સોજિત્રામાં ભાઈકાકા સરકારી વાણિજ્ય અને વિનયન કોલેજ આવેલી છે.

જોવાલાયક સ્થળો 
 આશાપુરી મંદીર, પી૫ળાવ
 ભાભારામ મંદીર, સોજિત્રા
 ક્ષેમકલ્યાણી માતાનું મંદીર, સોજિત્રા
 રણછોડજી મંદીર, મલાતજ

સોજિત્રા તાલુકામાં આવેલાં ગામો

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 સોજિત્રા તાલુકા પંચાયતની વેબસાઇટ

આણંદ જિલ્લો
ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
રુપાલ (તા. બાવળા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લાના  બાવળા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. રુપાલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ

બાવળા તાલુકો
તાવડીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સિદ્ધપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. તાવડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સિદ્ધપુર તાલુકો
નાના રાંઢા, દાદરા અને નગરહવેલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દાદરા અને નગરહવેલીના  દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લાના એકમાત્ર તાલુકાનું મહત્વનું ગામ છે. નાના રાંઢા ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ તેમની કુકણા બોલી, ધોડિઆ બોલીનો ઉપયોગ પોતાના સામાન્ય વહેવાર દરમ્યાન કરે છે. આ બોલીઓ ગુજરાતી ભાષા કરતાં જુદી હોય છે.

 

દાદરા અને નગરહવેલી દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લો
મર્વ હ્યુજ એક ઓસ્ટ્રેલિયા દેશ તરફથી રમતા ક્રિકેટર છે તેઓ હાલ રમતમાંથી નિવૃત્ત થઇ ચુક્યા છે. મર્વ હ્યુજ એકદિવસીય મેચ તેમજ  પાંચ દિવસની ટેસ્ટશ્રેણીઓ રમી ચુક્યા છે. મર્વ હ્યુજ ઝડપી બોલર તરીકે રમતા હતા.

ક્રિકેટર
ઓસ્ટ્રેલિયા
કોટામ્બી (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોટામ્બી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વાઘોડિયા તાલુકો
શિવાજી ગણેશન (તમિલ ભાષા: சிவாஜி கணேசன்) (હિંદી ભાષા:विल्लुपुरम चिन्नैया गणेशन) ( પહેલી ઓક્ટોબર, ૧૯૨૮ - એકવીસમી જુલાઇ, ૨૦૦૧) ભારતીય, તમિલ ચલચિત્રોનાં અભિનેતા હતા. તેઓ વીસમી સદીના છેલ્લા દાયકાઓમાં સક્રિય રહ્યા હતા. એમને ભારત સરકાર દ્વારા ઇ. સ. ૧૯૮૪માં અભિનય કલાના ક્ષેત્રમાં એમના યોગદાન બદલ પદ્મભૂષણ પુરસ્કાર વડે સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.

ભારતીય ફિલ્મ અભિનેતાઓ
૧૯૨૮માં જન્મ
૨૦૦૧માં મૃત્યુ
દાદાસાહેબ ફાળકે પુરસ્કાર વિજેતા
સરાદીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંખેડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સરાદીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

સંખેડા તાલુકો
કૃષિ યુનિવર્સિટી, સરદારકૃષિનગર, દાંતીવાડા એ ખેતીવાડીલક્ષી શિક્ષણ આપતી સંસ્થાઓનું વ્યવસ્થાપન કરતી વિદ્યાપીઠ છે, જે ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા   ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લાના દાંતીવાડા ગામમાં સરદારકૃષિનગર ખાતે એક વિશાળ સંકુલમાં આવેલી છે. નજીકનું શહેર પાલનપુર લગભગ ૩૦ કિમી. દૂર આવેલું છે.

ઇતિહાસ
ગુજરાત કૃષિ યુનિવર્સિટીની સ્થાપના જુન, ઇ.સ. ૧૯૭૨માં કરવામાં આવી હતી, તે હેઠળ આ યુનિવર્સિટીનું સંચાલન મે, ૨૦૦૪ સુધી ગુજરાત કૃષિ યુનિવર્સિટી દ્વારા કરવામાં આવતું હતું. ત્યારબાદ યુનિવર્સિટીના ચાર ભાગ પાડી દેવામાં આવ્યા અને જુનાગઢ, નવસારી અને આણંદના કેમ્પસ અલગ યુનિવર્સિટીઓ તરીકે જાહેર કરવામાં આવ્યા.

શૈક્ષેણીક વિભાગો 
આ સંકુલ કુલ છ કોલેજો ધરાવે છે. એમાં ડિપ્લોમા, સ્નાતક, અનુસ્નાતક અને પી.એચડી. સુધીનાં અભ્યાસની સુવિધાઓનો સમાવેશ થાય છે. ૧૯૯૬ સુધી લગભગ ૮૫૩૨ વિધ્યાર્થીઓ સ્નાતક, ૨૧૫૯ વિધ્યાર્થીઓ અનુસ્નાતક અને ૩૯૩ વિધ્યાર્થીઓ પી.એચડીની પદવી મેળવી ચૂક્યા છે.

 સી.પી. કોલેજ ઓફ એગ્રીકલ્ચર
 કોલેજ ઓફ વેટરનરી એન્ડ એનિમલ હસબન્ડરી
 અસ્પી કોલેજ ઓફ હોમસાયન્સ
 કોલેજ ઓફ એગ્રી-બિઝનેશ મેનેજમેન્ટ
 કોલેજ ઓફ હોર્ટિકલ્ચર
 કોલેજ ઓફ એન્વાર્યમેન્ટલ એન્જિનિયરીંગ

બાહ્ય કડીઓ 
 કૃષિ યુનિવર્સિટી, દાંતીવાડાની અધિકૃત વેબસાઇટ

સંદર્ભ

ખેતીવાડી શિક્ષણ
ગુજરાતની યુનિવર્સિટીઓ
બનાસકાંઠા જિલ્લો
ઈસ્માઈલ વાલેરા એ એક ગુજરાતી લોકગાયક હતા. એમણે ગાયેલા એચ.એમ.વી.ની લોંગપલે રેકોડો પ્રસિધ્ધ થયેલ,જે રચના ઓ આજે પણ ખુબજ પ્રસિધ્ધ છે. એમણે  કંકુ, તેમજ જેસલ તોરલ ‍(૧૯૭૧) જેવાં કેટલાક ચલચિત્રો મા તેમજ આઈ.એન.ટી.ના નાટક "વહુ એ વગોવ્યા મોટા ખોરડા"તેમજ પાતાળ ના પાણી નાટકો મા સંગીતકાર તેમજ ગાયક કલાકાર તરીકે પણ કામ કર્યુ છે.

પ્રારંભિક જીવન
ઈસ્માઈલ વાલેરાનું મુળ વતન રાજકોટ તાલુકા નુ કોઠારીયા ગામ હતું. એમના પિતાજી કરીમભાઈ વાલેરા કોઠારીયા રજવાડા સમયમાં ત્યાં રાજ-ગાયક તરીકે કામ કરતા હતા. ઈસ્માઈલ વાલેરાનો જન્મ રાજકોટ તાલુકા ના કોઠારીયા ગામ માં તારીખ ૯-મે-૧૯૩૩ ને દિવસે થયો હતો.

કારકિર્દી અને કૌટુંબીક જીવન
ઈસ્માઈલ વાલેરાને બહુ નાની ઉમરે અમીરબાઈ કર્ણાટકીને એમનો અવાજ ખૂબ ગમી જવાથી તેમના તરફ થી પપી ઉપનામ મળેલું. તેમજ સુપ્રસિધ્ધ સિંગર મોહંમદરફી સાહેબે પણ તેમના અવાજ તેમજ ગાયકી ની તારીફ કરેલ,જુની પેઢીના અભિનેતા સ્વ.પૃથવીરાજકપુર પણ તેમની ગાયકી તેમજ અવાજ ના દીવાના હતા.વીસ વરસની ઉમરે એ રાજકોટ ગુજરાત સરકાર ના પીડબલ્યુડી વિભાગમાં હેડ મિકેનીક તરીકે નોકરી કરવા લાગ્યા હતા. એ પછી ૨૫ વરસની ઉમરે રાજકોટ આકાશવાણી કેન્દ્રની સ્વર પરીક્ષામાં ઉત્તિર્ણ થવાથી એ આકાશવાણીના સુગમ સંગીતના માન્ય કલાકાર બન્યા.  એમણે મોરબીના રાજઘરાના ના વાલેરા-બ્રધર્સ તરીકે જાણીતા ગાયક બંધુઓ પાસે થી પણ ગાયકી વિષેની કેળવણી મેળવી હતી.
એમના ત્રણ પુત્રો - દાઉદ, સલીમ અને નિઝામ - પણ સંગીત સાથે સંકળાયેલા છે.

અવસાન
૩૦ ઓગષ્ટ ૧૯૭૧ના દિવસે રાજકોટ પોલીસ હેડક્વાર્ટરમાં ગણેશોત્સવની ઉજવણી માટે ભજનો ગાવા માટે તત્કાલીન ડીએસપી ઘાટગે સાહેબના આમંત્રણથી એ સ્ટેજ પર કાર્યક્રમ પીરસી રહ્યા હતા ત્યારે જ અચાનક છાતીમાં દુખાવો ઉપડ્યો અને પછી એમનું મૃત્યુ થયું.

બાહ્ય કડીઓ 
 સારેગામા.કોમ પર ઇસ્માઇલ વાલેરાનું આલ્બમ

ભજન

ગીતો 
 

 
 
 
 
 
 

ગાયક
વ્યક્તિત્વ
ગુજરાતી કલાકાર
વડસાંગળ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ગણદેવી તાલુકાનું ગામ છે. વડસાંગળ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દુધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.

આ ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલનનો વ્યવસાય કરી પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

ગણદેવી તાલુકો
દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા દાદરા અને નગર હવેલી અને દમણ અને દીવ કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશમાં આવેલો જિલ્લો છે. તે ભૌગોલિક રીતે અલગ એવા પ્રદેશો નગર હવેલી અને તેનાથી ૧ કિમી અંતરે આવેલા દાદરા વડે બનેલો છે. સેલ્વાસ દાદરા અને નગરહવેલીનું મુખ્ય મથક છે.

તાલુકાઓ 
 દાદરા અને નગરહવેલી તાલુકો

સંદર્ભ 

દાદરા અને નગર હવેલી અને દમણ અને દીવ
ચાંપશી વિઠ્ઠલદાસ ઉદેશી (૨૪ એપ્રિલ ૧૮૯૨ – ૨ ફેબ્રુઆરી ૧૯૭૪), નવલકથાકાર, વાર્તાકાર, નિબંધલેખક, કવિ. પત્રકાર. જેમનું ઉપનામ ‘ચંદ્રાપીડ’. તેમનો જન્મ ટંકારામાં થયેલ. મુળ ગોંડલનાં વતની હતા.  મેટ્રિક પછી ગુજરાતી શાળાના શિક્ષક તરીકે કાર્ય કરેલ. ૧૯૨૨માં ‘નવચેતન’ માસિકનો કલકત્તામાં પ્રારંભ કર્યો અને ૧૯૪૨ના કોમી રમખાણને લીધે ‘નવચેતન’ સાથે વડોદરામાં સ્થળાંતર કર્યું. ૧૯૪૬માં ફરી કલકત્તા ગયા. ૧૯૪૮માં ‘નવચેતન’ સાથે અમદાવાદમાં સ્થાયી થયા. ૧૯૭૨માં ‘નવચેતન’નો સુવર્ણ મહોત્સવ. ટૂંકી માંદગી પછી અમદાવાદમાં અવસાન.

‘નવચેતન’ માસિકના જીવનભરના આ તંત્રી એક જમાનાના પ્રખ્યાત નાટ્યકાર હતા. તેમનાં ઘણાં નાટકો ભજવાયાં હતાં એટલું જ નહીં પણ કલકત્તાથી મુંબઇ સુધીના પ્રેક્ષકોમાં પ્રખ્યાત થયાં હતાં. ‘ગરીબ આંસુ’, ‘ઘેલી ગુણિયલ’, ‘ન્યાયના વેર’ આવા સફળ નાટકો છે.

સંદર્ભ
 ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ વેબસાઇટ

બાહ્ય કડીઓ
 

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
૧૯૭૪માં મૃત્યુ
૧૮૯૨માં જન્મ
ગુગલીયા (તા. કઠલાલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા કઠલાલ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગુગલીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કઠલાલ તાલુકો
મોટા માંડવા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કોટડા-સાંગાણી તાલુકાનું એક  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, અને પંચાયતઘર જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. 

ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન છે, ઘઉં, ડાંગર, બાજરો, કપાસ, જીરૂ, મગફળી અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

કોટડા-સાંગાણી તાલુકો
વેલુગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝઘડીયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વેલુગામ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઝઘડીયા તાલુકો
રાયણીયા (તા. દાંતા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાંતા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાયણીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દાંતા તાલુકો
બાવળા તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના અમદાવાદ જિલ્લાનો તાલુકો છે. બાવળા આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે. આ તાલુકામાંથી ભોગાવો નદી પસાર થાય છે.

બાવળા તાલુકામાં આવેલાં ગામો

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 બાવળા તાલુકા પંચાયતની વેબસાઇટ  

અમદાવાદ જિલ્લો
ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
ધણિયાવી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા   ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરા શહેરની આસપાસનાં વિસ્તારમાં આવેલા વડોદરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ધણિયાવી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. મકાઈ, બાજરી, કપાસ, ડાંગર, તમાકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત ઉત્પાદનો છે.  આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વડોદરા તાલુકો
કાળુ એ પન્નાલાલ પટેલ કૃત નવલકથા માનવીની ભવાઇના નાયક તરીકે આવતું પાત્ર છે. પોતાની પ્રિયતમ રાજુ સાથે લગ્ન ન કરી શકવાની હૈયાભૂખ અને છપ્પનિયા દુકાળના સમયે વેઠવી પડતી પેટની ભુખ - આ બન્ને પરિસ્થિતિ વચ્ચે મુકાયેલ આ ખેડુતપાત્રનું નવલકથામાં રેખાંકન થયું છે.

પાત્રપરિચય
કથાનાયક કાળુની માતાનું નામ રૂપા છે. તે નાનપણમાં પિતાને ગુમાવી ચુક્યો છે. નાનપણમાં બ્રાહ્મણે તેની કુંડળી જોઈને તેના પરાક્રમી થવા વિશેના ભેખ ભાંખ્યા હતા.

સંદર્ભો

કાલ્પનિક પાત્રો
પરિએજ (તા. માતર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  માતર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પરિએજ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

માતર તાલુકો
રબાડીપાદર (તા. વાવ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાવ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રબાડીપાદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

વાવ તાલુકો
દેલવાડા (તા. ખેરાલુ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ખેરાલુ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દેલવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ખેરાલુ તાલુકો
બીટા વલાડીયા (ઉગમણું) ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર,  રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ પણ જુઓ 
 બીટા વલાડીયા (આથમણું) (તા. અંજાર)

સંદર્ભ

અંજાર તાલુકો
ચેકિતાન () એ કૈકેઇ રાજ ધૃષ્ટકેતુનો પુત્ર હતો, જેણે પાંડવોના પક્ષમાં રહી કુરુક્ષેત્રનું યુદ્ધ કર્યુ હતું. મહાભારતના યુદ્ધના પ્રથમ દિવસે જ દુર્યોધનના હાથે તે હણાયો હતો.

સંદર્ભ 

પૌરાણિક પાત્રો
મહાભારત
કુતરનાચ્યા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. કુતરનાચ્યા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

આહવા તાલુકો
રૂંવાડ (તા.વડોદરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના વડોદરા જિલ્લાના વડોદરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. રૂંવાડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. મકાઈ, બાજરી, કપાસ, ડાંગર, તમાકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત ઉત્પાદનો છે.  આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વડોદરા તાલુકો
કેરી નદી પશ્ચિમ ભારતના ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલી નદી છે.

આ નદી સૌરાષ્ટ્રની હીંગોળગઢની ટેકરીઓમાંથી નીકળે છે અને ખંભાતના અખાતને મળે છે. તેની મહત્તમ લંબાઇ ૧૮૩ કિમી જ્યારે સ્ત્રાવક્ષેત્ર ૫૬૦ ચોરસ કિમી છે.

સંદર્ભ 

ગુજરાતની નદીઓ
સૌરાષ્ટ્રની નદીઓ
ગોખરવાળા મોટા (તા. અમરેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા અમરેલી તાલુકાનું એક ગામ છે. ગોખરવાળા મોટા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

અમરેલી તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
કૃષ્ણા નદી () (અર્થ: શ્યામ અથવા કાળો રંગ ધરાવતી નદી) ભારત આશરે ૧૩૦૦ કિમી લંબાઇ ધરાવતી દેશની લાંબી નદીઓમાંની એક એવી નદી છે. કૃષ્ણા નદી સહ્યાદ્રિ પર્વતમાળામાં આવેલા મહાબળેશ્વર, મહારાષ્ટ્ર રાજ્ય ખાતેથી નીકળી, હમસલાદિવી, આંધ્ર પ્રદેશ રાજ્ય ખાતે બંગાળના અખાતમાં ભળી જાય છે. આમ, આ નદી પશ્ચિમથી પૂર્વ તરફ વહે છે. આ નદી કર્ણાટક રાજ્યમાંથી પણ પસાર થાય છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 

ભારતની નદીઓ
ચાકલીઆ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સોનગઢ તાલુકાનું ગામ છે. ચાકલીઆ ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.  ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે.

સોનગઢ તાલુકો
વાડોદર (તા. દેવગઢબારિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લાના  દેવગઢબારિયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામ દાહોદ-પંચમહાલ જિલ્લાઓની સરહદ પર આવેલું છે. વાડોદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દેવગઢબારિયા તાલુકો
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તેમજ ત્રણ બાજુએથી દરિયા વડે ઘેરાયેલા ઓખામંડળ તરીકે ઓળખાતા દ્વારકા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે.  ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, માછીમારી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

સૌરાષ્ટ્ર
ભારતીય ઉપખંડમાં પ્રચલિત એવા પરંપરાગત શાસ્ત્રીય સંગીતમાં સમયની એક સરખી ગતિને લય કહે છે. લય એ તાલનું પ્રધાન ચલન લય છે. લયનાં ત્રણ પ્રકાર છે.

૧)વિલંબિત: એકદમ ધીમી લય
૨)મધ્ય: વિલંબિત લય કરતાં બમણી ઝડપથી ગવાતી લય
૩)દ્રુત: મધ્ય લય કરતાં બમણી ઝડપથી ગવાતી લય

સંગીત
શાસ્ત્રીય સંગીત
નંદિતા શાહ (જન્મ ૧૯૫૯) એ એક ભારતીય હોમિયોપેથ અને લેખિકા છે. તેમણે ૧૯૮૧માં ડોક્ટર તરીકે કારકિર્દી શરૂ કરી હતી અને ૨૦૦૫માં બિન-સરકારી સંસ્થા સેંચરી ફોર હેલ્થ એન્ડ રીકનેક્શન ટુ એનિમલ્સ એન્ડ નેચર (SHARAN - શરણ)ની સ્થાપના કરી હતી. તેમને ૨૦૧૬નો નારી શક્તિ પુરસ્કાર આપવામાં આવ્યો હતો.

પ્રારંભિક જીવન 
નંદિતા શાહનો જન્મ ૧૫ ફેબ્રુઆરી ૧૯૫૯માં મુંબઈમાં થયો હતો. તેમણે મુંબઈની સી. એમ. પી. હોમિયોપેથિક મેડિકલ કોલેજમાંથી હોમિયોપેથીમાં ડોક્ટરની પદવી મેળવી અને ૧૯૮૧થી તેઓ તબીબી સેવા આપી રહ્યા છે. તેઓ ૧૯૮૫ થી મૂળથી શાકાહારી (વેગન) બન્યા છે. તેમણે ન્યૂયોર્કના વોટકીન્સ ગ્લેનમાં પ્રાણીઓના આશ્રયસ્થાન, ફાર્મ સેન્ક્ચ્યુરીમાં ઇનટર્ન તરીકે કામ કર્યું હતું, ત્યારબાદ ૧૯૯૯માં તેઓ ઓરોવિલેમાં જોડાયા.

કારકિર્દી 
તેમણે ૨૦૦૫માં તંદુરસ્ત આહારને પ્રોત્સાહન આપવા માટે સેન્ક્ચ્યુરી ફોર હેલ્થ ઍન્ડ રિકનેક્શન ટુ એનિમલ્સ ઍન્ડ નેચર (SHARAN) નામની બિન-સરકારી સંસ્થાની સ્થાપના કરી. તેઓ માને છે કે મૂળથી શાકાહારી (વિગાન) બનવાથી અને કાચો ખોરાક ખાવાથી હતાશા, ડાયાબિટીસ, હાયપરટેન્શન અને હૃદય રોગ જેવી તકલીફો ટાળી શકાય છે. ભારતમાં કોવીડ-૧૯ના રોગચાળા દરમિયાન, શરણે મફત ઓનલાઇન રસોઈ વર્કશોપ ચલાવી હતી.

તેમને ૨૦૧૬માં રાષ્ટ્રપતિ ભવન ખાતે ભારતના રાષ્ટ્રપતિ પ્રણવ મુખર્જી દ્વારા નારી શક્તિ પુરસ્કાર આપવામાં આવ્યો. આ પુરસ્કાર પ્રાપ્ત કરનાર તમિલનાડુની ચાર મહિલાઓમાંના તેઓ એક હતા. તેઓ રીવર્સિંગ ડાયાબિટીસ ઈન ૨૧ ડેઝ (મધુપ્રમેહને ૨૧ દિવસમાં ઊલટાવો) પુસ્તકના લેખક છે. તેઓ માને છે કે દૂધમાં રહેલા પ્રોટીન ડાયાબિટીસનું કારણ બની શકે છે. ૨૦૨૦ સુધી, તેઓ ઓરોવિલેમાં રહેતા હતા.

સંદર્ભ 

 
જીવિત લોકો
નારી શક્તિ પુરસ્કાર વિજેતા
૧૯૫૯માં જન્મ
નાહરગઢ કિલ્લો ભારત દેશના રાજસ્થાન રાજ્યની રાજધાની જયપુર શહેરની ફરતે આવેલા અરવલ્લી ગિરિમાળાના પર્વતો ઉપર બનાવવામાં આવ્યો છે. અરવલ્લી ગિરિમાળાના છેવાડે આવેલ આમેરની સુરક્ષાને ધ્યાનમાં રાખી આ કિલ્લાનું નિર્માણ સવાઇ રાજા જયસિંહ બીજાએ ઇ.સ. ૧૭૩૪ના વર્ષમાં કરાવ્યું હતું.

ઇતિહાસ 
નાહરગઢ કિલ્લા સાથે એક કિવદંતી જોડાયેલ છે, એ પ્રમાણે કોઇ નાહરસિંહ નામ ધરાવતા એક રાજપૂતની પ્રેતાત્મા આ દુર્ગની જગ્યામાં ભટક્યા કરતી હતી. કિલ્લાના નિર્માણકાર્યમાં અડચણો પણ ઉપસ્થિત થતી હતી. અંતે તાંત્રિકો પાસે સલાહ લેવામાં આવી અને આ કિલ્લાને પ્રેતાત્માના નામ પરથી નાહરગઢ રાખવાથી પ્રેતવિઘ્ન દૂર થઇ ગયું હતું.

કિલ્લાની સુંદરતા 
૧૯મી શતાબ્દીમાં સવાઇ રામસિંહ અને સવાઇ માધોસિંહ દ્વારા પણ કિલ્લાની અંદર ભવનોનું નિર્માણકાર્ય સંપન્ન કરવામાં આવ્યું હતું, જેની હાલત હાલ ઠીક પ્રમાણમાં સારી છે અને પુરાણાં નિર્માણો જીર્ણ થવા લાગ્યાં છે. અહીંના રાજા સવાઇ રામસિંહની નવ રાણીઓ માટે અલગ અલગ આવાસ ખંડો બનાવવામાં આવ્યા છે, જે સૌથી સુંદર પણ છે. એમાં શૌચ આદિ કાર્યો માટે આધુનિક સવલતો વ્યવસ્થા કરવામાં આવી હતી. કિલ્લાના પશ્ચિમ ભાગમાં “પડાવ” નામનું અક રેસ્ટોરન્ટ પણ છે, જ્યાં ખાન પાનની પૂરી વ્યવસ્થા છે. અહીંથી સુર્યાસ્ત ખૂબ જ સુંદર દેખાય છે.

સંદર્ભ

ચિત્રદર્શન

બાહ્ય કડીઓ
 નાહરગઢ કિલ્લા માટેની વેબસાઇટ  - કિલ્લા વિશે માહિતી
 મલ્હાર વર્લ્ડપ્રેસ પર નાહરગઢ કિલ્લો

રાજસ્થાનના કિલ્લાઓ
જયપુરના પ્રવાસી આકર્ષણો
રાજસ્થાન
જયપુર