Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
વિદ્યાગૌરી રમણભાઈ નીલકંઠ (૧ જૂન ૧૮૭૬ - ૭ ડિસેમ્બર ૧૯૫૮) ગુજરાતી નિબંધકાર અને અનુવાદક હતા. તેઓ ગુજરાતમાં સૌપ્રથમ બી.એ.ની પદવી મેળવનાર સ્ત્રીઓમાંના એક હતા.

જીવન 

તેણીનો જન્મ અમદાવાદમાં થયો હતો. તેઓ ગોપીલાલ ધ્રુવ અને બાલાબેનના સંતાન હતા. તેઓ સમાજ સુધારક અને કવિ ભોળાભાઇ દિવેટીયાના પૌત્રી હતા. કેળવણીનો આરંભ રા. બા. મગનભાઈ કન્યાશાળામાં કર્યા બાદ તેમણે માધ્યમિક શિક્ષણ મહાલક્ષ્મી ટ્રેનિંગ કૉલેજમાં મેળવ્યું. પિતાની નોકરીમાં વારંવાર બદલીને કારણે તેમનું શિક્ષણ તેમનાં મામા, નરસિંહરાવ દિવેટિયાને ત્યાં થયેલું. ૧૮૯૧માં મૅટ્રિક થયા. એમનાં નાના બહેન શારદાબહેન સાથે ગુજરાત કૉલેજમાંથી ૧૯૦૧માં બી.એ. ગુજરાતીમાં બી.એ.ની પદવી પ્રાપ્ત કરનાર સૌપ્રથમ આ બે બહેનો હતા. ૧૮૮૯માં એમનું લગ્ન રમણભાઈ નીલકંઠ સાથે થયું હતું.

કારકિર્દી 
તેઓ અમદાવાદની સંખ્યાબંધ જાહેર સંસ્થાઓ સાથે તેઓ સંકળાયેલાં રહ્યાં. ગુજરાત વિદ્યાસભાનાં મંત્રી અને ૧૯૪૬માં વડોદરામાં મળેલા ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદના ૧૫મા સંમેલનમાં પ્રમુખ હતા. ૧૯૪૭ થી તેઓ ગુજરાત સાહિત્ય સભાનાં પ્રમુખ હતા. તેઓ પ્રાર્થનાસમાજ અને અનાથાશ્રમમાં પણ સક્રિય હતા. અમદાવાદ મ્યુનિસિપાલિટીમાં કેટલાક સમય સરકાર નિયુક્ત સભાસદ રહ્યા હતા.

૧૯૨૬માં તેમને કૈસર–એ–હિન્દ નો ઈલકાબ મળ્યો હતો.

સર્જન 
એમણે દૈનંદૈનીય જીવનના પ્રસંગો લઈ નર્મમર્મયુક્ત હાસ્ય પ્રગટ કરતા નિબંધો આપ્યાં છે; તો સુશ્લિષ્ટ ચરિત્રાત્મક લેખો પણ આપ્યાં છે. એમની સ્વસ્થ અને શિષ્ટમિષ્ટ શૈલી આકર્ષક છે. ફોરમ (૧૯૫૫)માં પોતાને માર્ગદર્શક બનેલા સ્વજનો, સ્નેહીઓ અને સંબંધીઓનાં સ્મૃતિચિત્રો આલેખી એમણે સ્વ-અતીતને સજીવ કર્યો છે. એમણે ગૃહદીપિકા (૧૯૩૧), નારીકુંજ (૧૯૫૬) અને જ્ઞાનસુધા (૧૯૫૭) જેવા લેખસંગ્રહો પ્રકટ કર્યા છે. એમણે પ્રો. ઘોંડો કેશવ કર્વે (૧૯૧૬) ચરિત્ર પણ લખ્યું છે. એમના છૂટક લેખોનો સમાવેશ હાસ્યમંદિરમાં થયો છે. એમણે રમેશ દત્તની વાર્તા લેક ઑવ ધ સામ્સ નો સુધાહાસિની (૧૯૦૭) નામે તથા વડોદરામાં મહારાણીશ્રીએ અંગ્રેજીમાં લખેલ પુ્સ્તક પોઝિશન ઑવ વિમેન ઈન ઈન્ડિયા નો હિંદુસ્તાનમાં સ્ત્રીઓનું સામાજિક સ્થાન (૧૯૧૫) નામે અનુવાદ આપ્યા છે. તેમના હાસ્ય નિબંધમાં પરોપકારી મનુષ્યોનો સમાવેશ થાય છે..

પૂરક વાચન

આ પણ જુઓ 
 રમણભાઈ નીલકંઠ
 વિનોદીની નીલકંઠ

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ પર પરિચય

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
૧૯૫૮માં મૃત્યુ
ઈંટ અને ઇમારત એ ગુજરાતી દૈનિક ગુજરાત સમાચારમાં પ્રકાશિત થતી, કુમારપાળ દેસાઈ લિખિત એક કૉલમ છે. આ કૉલમ લખાવાની શરૂઆત ૧૯૫૪માં કુમારપાળ દેસાઈના પિતા જયભિખ્ખુ દ્વારા થઈ હતી. ૨૦૨૨ પ્રમાણે, ૬૮ વર્ષથી સતત અવિરતપણે ચાલી હોય એવી ગુજરાતી પત્રકારત્વની આ પ્રથમ કૉલમ છે. આ કૉલમમાં વર્તમાન, રાજકીય, અને સામાજિક પ્રવાહોને લગતા લેખો પ્રકાશિત કરવામાં આવે છે.

ઇતિહાસ

જયભિખ્ખુ દ્વારા આ કૉલમ લખાવાની શરૂઆત ૫ જૂન ૧૯૫૪ના રોજ ગુરુવારે થઈ હતી. સૌપ્રથમવાર આ કૉલમ ગુજરાત સમાચારના ચોથા પૃષ્ઠ પર ત્રિમૂર્તિના ચિત્રની સજાવટ સાથે પ્રકાશિત થઈ હતી. ૨૪ ડિસેમ્બર ૧૯૬૯ના રોજ જયભિખ્ખુનું અવસાન થવાથી ૨૭ ડિસેમ્બર ૧૯૬૯ના રોજ 'ઈંટ અને ઇમારત' કૉલમ તેમની શ્રદ્ધાંજલી નોંધ સ્વરૂપે પ્રકાશિત થઈ હતી અને ત્યારબાદથી આજપર્યંત આ કૉલમ કુમારપાળ દેસાઈ દ્વારા લખવામાં આવે છે. ૮ જૂન ૨૦૨૨, ગુરુવારના રોજ આ કૉલમે ૬૮ વર્ષ પૂર્ણ કર્યા.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ
 'ઈંટ અને ઇમારત' ગુજરાત સમાચારમાં

ગુજરાતી સાહિત્ય
કરચલીયા (તા. દ્વારકા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા તેમજ ત્રણ બાજુએથી દરિયા વડે ઘેરાયેલા ઓખામંડળ તરીકે ઓળખાતા દ્વારકા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કરચલીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, માછીમારી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

દ્વારકા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
મીંઢી (ઓલપાડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લામાં આવેલા ઓલપાડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મીંઢી ગામમાં મુખ્યત્વે કોળી પટેલો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

સુરત જિલ્લો
ઓલપાડ તાલુકો
ઓટાટોકરવા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સોનગઢ તાલુકાનું ગામ છે. ઓટાટોકરવા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.  ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે.

સોનગઢ તાલુકો
સમાલવાંટ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા  કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સમાલવાંટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

કવાંટ તાલુકો
જિલ્લા લોકવિજ્ઞાન કેન્દ્ર, ભરૂચ ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલ ભરૂચ જિલ્લાના મુખ્યમથક ભરૂચ ખાતે આવેલ છે. ભરૂચ ખાતે આ લોક વિજ્ઞાન કેન્દ્ર, નવજીવન સંકુલ, પ્રિતમ સોસાયટી-૧ ખાતે આવેલ છે, જેનું સંચાલન હાલમાં પરમ લોકવિજ્ઞાન કેન્દ્ર દ્વારા કરવામાં આવે છે.

ગુજરાત રાજ્ય સરકાર પ્રેરિત ગુજરાત કાઉન્સિલ ઓન સાયન્સ એન્ડ ટેકનોલોજી (GUJCOST-ગુજકોસ્ટ) સંલગ્ન જિલ્લા લોકવિજ્ઞાન કેન્દ્ર, ભરૂચ વર્ષ ૨૦૦૯થી ચલાવવામાં આવે છે.

હેતુઓ 
 બાળકો અને સમાજને વિજ્ઞાન સાથે અભિમુખ
 નાગરિકોમાં વૈજ્ઞાનિક વલણનો વિકાસ
 વિજ્ઞાન વિષયક પ્રવૃત્તિઓનું આયોજન અને સંચાલન
 જીવનના વિવિધ તબક્કે વિજ્ઞાન અને તેની ઉપયોગિતા વિશે સમજણ
 સામાજીક વિકાસમાં વિજ્ઞાનના ફાળા વિશે સમજણ
 નવી પેઢીને વૈજ્ઞાનિક વિચારસરણી આધારિત બનાવવાનો પ્રયત્ન
 સંગ્રહસ્થાનના માધ્યમ દ્વારા જનસંપર્કમાં વધારો
 જનસમાજમાં વૈજ્ઞાનિક અભિગમનો વિકાસ
 અંધશ્રદ્ધા, વહેમ કે કુરિવાજો પ્રત્યે લોકજાગૃતિ

પ્રવૃત્તિઓ 
 વિજ્ઞાન વ્યાખ્યાનો
 ફરતું વિજ્ઞાન પ્રદર્શન
 વિજ્ઞાન પ્રોજેક્ટ પ્રદર્શનનું આયોજન
 અંધશ્રદ્ધા નિવારણ કાર્યક્રમ
 વિજ્ઞાન પ્રશ્નાવલી સ્પર્ધાનું આયોજન
 ધોરણ ૫ થી ૧૨ના વિદ્યાર્થીઓ માટે પ્રયોગશાળા
 સામુહિક વિજ્ઞાન કાર્યક્રમોનું આયોજન
 ગણિત અને વિજ્ઞાન વિષયના શિક્ષકો માટે પ્રશિક્ષણ કાર્યક્રમ તેમ જ સેમિનારનું આયોજન
 વિજ્ઞાન દિવસની ઉજવણી
 આકાશદર્શન
 વિજ્ઞાન ક્લબોની સ્થાપના
 વિજ્ઞાન પરિસંવાદનું આયોજન
 ખાદ્યપદાર્થોમાં ભેળસેળ અંગે જાગૃતિ કાર્યક્રમ
 રજાના દિવસોમાં વિદ્યાર્થીઓ માટે કોમ્યુટર તાલીમ વર્ગનું આયોજન
 પ્રકૃતિ શિક્ષણ, સાહસપ્રવૃત્તિઓની શિબિર, ટ્રેકિંગ શિબિર વગેરેનું આયોજન

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ 
 અધિકૃત જાળસ્થળ 

વિજ્ઞાન
ભરૂચ જિલ્લો
સણિયા કણદે ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના ચોર્યાસી તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. સણિયા કણદે ગામમાં મુખ્યત્વે કોળી પટેલો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દુધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

સુરત જિલ્લો
ચોર્યાસી તાલુકો
ચાંદરડા (તા. કડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કડી તાલુકાનું આવેલું એક  ગામ છે. ચાંદરડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કડી તાલુકો
પુર્વોત્તર ભારતના રાજ્ય સિક્કિમના મુખ્યમંત્રી રાજ્યના વાસ્તવિક વડા છે જ્યારે ભારતિય બંધારણ અનુસાર સિક્કિમના રાજ્યપાલ રાજ્યના કાયદેસર વડા છે. સિક્કિમ વિધાનસભા ચુંટણીમાં બહુમત પ્રાપ્ત કરનાર પક્ષ રાજ્યના મુખ્યમંત્રીની પસંદગી કરે છે.

વર્ષ ૧૯૭૫ના ભારત સંઘ સાથેના જોડાણ બાદ અત્યાર સુધી સિક્કિમમાં પાંચ મુખ્યમંત્રીઓ રહ્યા છે. ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસના કાઝિ લ્હેન્દુપ દોરજી સિક્કિમના પ્રથમ મુખ્યમંત્રી હતા. સિક્કિમ ડેમોક્રેટિક ફ્રંટના પવન કુમાર ચામલિંગ ભારતના સૌથી વધુ સમય માટે પદ પર રહેનારા મુખ્યમંત્રી હતા. ૧૯૯૪થી ૨૦૧૯ સુધી તેઓ સિક્કિમના મુખ્યમંત્રી રહ્યા હતા.

સિક્કિમના મુખ્યમંત્રી
અહીં સિક્કિમના મુખ્યમંત્રીઓની સૂચિ આપવામાં આવી છે.

સંદર્ભ 

સિક્કિમ
વણસોલી (તા. મહેમદાવાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મહેમદાવાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વણસોલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, એમ. કે. પટેલ વિદ્યામંદિર માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહેમદાવાદ તાલુકો
રાણેસરી (તા. થરાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  થરાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાણેસરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

થરાદ તાલુકો
પાલડી (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાલડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ડીસા તાલુકો
પીપળીયા જલીયા (તા. કાલાવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા  કાલાવડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીપળીયા જલીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

કાલાવડ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
{
	"type": "FeatureCollection",
	"features": [
		{
			"type": "Feature",
			"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "ઉજ્જયની" },
			"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [75.78, 23.18] }
		},
		{
			"type": "Feature",
			"properties": { "marker-symbol": "star", "title": "માહેશ્વર" },
			"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [75.583, 22.178] }
		},
		{
			"type": "Feature",
			"properties": { "marker-symbol": "star", "title": "માંધાતા" },
			"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [76.152, 22.251] }
		},
		{
			"type": "Feature",
			"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "પ્રતિષ્ઠાન" },
			"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [75.39, 19.48] }
		}
	]
}
માહિષ્મતિ એ એક પ્રાચીન ભારતીય શહેર હતું. તે વર્તમાન મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યમાં નર્મદા નદીના કિનારે સ્થિત હતું, જો કે તેના ચોક્કસ સ્થાન વિશે કોઈ માહિતી ઉપલબ્ધ નથી.

આ શહેરનો ઉલ્લેખ કેટલાક પ્રાચિન હિંદુ ગ્રંથોમાં જોવા મળે છે, 'શ્રી હરીવંશ પુરાણ' તેમાં મુખ્ય છે. આ ગ્રંથોમાં વર્ણવ્યા મુજબ, આ નગર પર હૈહય વંશના શક્તિશાળી રાજા કાર્તવીર્ય અર્જુનનું રાજ હતું. પરમાર વંશના લેખો મુજબ ૧૩મી શતાબ્દી સુધી માહિષ્મતિ નગર અસ્તિત્વ ધરાવતું હતું.

ઇતિહાસ
The SIG Pro is a series of semi-automatic pistols developed and manufactured jointly by Schweizerische Industrie Gesellschaft (SIG) and J. P. Sauer & Sohn. It was the first polymer-frame handgun from either company and one of the first pistols to feature a built-in universal accessory rail and interchangeable grips. 

The SIG Pro was marketed as a lightweight and compact alternative to the "legacy" SIG-Sauer handguns in an increasingly competitive and budget-oriented law enforcement market. The pistol is the result of continued collaboration between two famous European arms makers: SIG (now Swiss Arms AG) of Neuhausen, Switzerland and Sauer & Sohn of Germany. As with other joint ventures between the two companies, these pistols are sometimes referred to as "SIG-Sauer". It was originally developed as a .40 S&W-caliber service pistol and introduced in June 1998 with the SP 2340 model, followed shortly by a version in .357 SIG (which retained the same model designation). About one year later, a 9x19mm Parabellum variant, the SP 2009, was introduced and entered production in response to demand for the type.

Design details
The SIG Pro is a short recoil operated, locked breech semi-automatic pistol. It uses a traditional Browning cam-operated locking system. The barrel locks into the slide via enlarged ejection port. 

The frame is made from polymer, with detachable grip panels. Grip panels can be easily replaced and are available in several different sizes and shapes. 

The overall design is slightly different from earlier SIG-Sauer pistols such as P220 or P226, as there is no separate disassembly lever on the frame and the slide stop lever looks quite different.

The standard SIG Pro does not have a manual safety but it does incorporate a decocking lever (lowers the hammer without striking the firing pin), trigger-bar disconnect (disconnects the trigger when the slide is out of battery), automatic firing pin lock (does not free the firing pin until the trigger is depressed) and a hammer safety intercept notch (prevents the hammer from striking the rear of the firing pin until the trigger is depressed).

Variants

The Sig Pro comes standard as a double-action/single action pistol with 10 lb and 4.5 lb trigger pulls, respectively.

સંદર્ભો
કિર્તન કે સંકિર્તન (કન્નડ: ಕೀರ್ತನೆ; મરાઠી: कीर्तन; બંગાળી: কীর্তন; પંજાબી: ਕੀਰਤਨ; હિંદી: कीर्तन; તેલુગુ: కీర్తన; તમિલ: கீர்த்தனை) એટલે ગાયન અને સંગીત સાથેનું ઇશ્વરનું ગુણવર્ણન; ભજન; સ્તુતિ. કિર્તન એ હિંદુ ધર્મ, શીખ ધર્મ અને કંઈક અંશે બૌદ્ધ ધર્મમાં ઉપાસનાનું મહત્વનું અંગ છે.   

ગૌડીય વૈષ્ણવ પરંપરામાં નગર સંકિર્તનનો પ્રચાર-પ્રસાર કરનાર ચૈતન્ય મહાપ્રભુ ખુબ જાણીતું નામ છે. આ સંપ્રદાયનાં ભક્તો હરે કૃષ્ણ મંત્રનું સંકિર્તન કરતા હોય છે.

સંદર્ભો
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના ભાવનગર જિલ્લાના સિહોર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સગવડો છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.

સંદર્ભ 

સિહોર તાલુકો
ઠેબચડા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  રાજકોટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે.

આ ગામમાં આંગણવાડી, પંચાયતઘર તેમજ પ્રાથમિક શાળા જેવી સુવિધાઓ આવેલી છે. આ ગામમાં ખેતી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. ઘઉં, ડાંગર, બાજરો, કપાસ, જીરૂ, મગફળી અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

રાજકોટ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
રાજપુરી તલાટ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા  ધરમપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાજપુરી તલાટ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.

આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. આ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી અને પશુપાલન છે. પહેલાં અહીં નાગલી, ડાંગર, વરાઇ જેવાં ધાન્યો જ પકવવામાં આવતાં. પરંતુ, હાલના સમયમાં શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે. અહીંના લોકો ધોડીયા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે. 

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ જિલ્લો
ધરમપુર તાલુકો
રાણપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના બોટાદ જિલ્લાના રાણપુર તાલુકાનું નગર અને મુખ્ય મથક છે.

ઇતિહાસ 
રાણપુરની સ્થાપના ભાવનગર રજવાડાંના કુટુંબના વડવા રાજપૂત રાણાજી ગોહિલે ૧૪મી સદીમાં કરી હોવાની કહેવાય છે. દક્ષિણમાં સ્થળાંતર કરીને તેમણે તેમના વડા સેજકજીની આગેવાની હેઠળ જુનાગઢના ચુડાસમા શાસક રાજા કલાટની શરણ લીધી. રાજા કલાટે આ અજાણ્યા અતિથિઓને આવકાર્યા અને તેમને સેજકજી પરથી નામ આપેલા સેજકપુરમાં (હાલના રાણપુરના સ્થળે) ઇસ ૧૨૫૦માં સ્થાયી થયા.રાણાજીના પુત્ર મોખડાજી ગોહિલે સત્તાનો વિસ્તાર કરીને પીરમબેટ અને ઘોઘા કબ્જે કર્યા. દરિયામાં તેઓ જાણીતા બહારવટિયા તરીકે ઓળખાયા અને તેનાથી મહમદ તખલઘે તેમના પર આક્રમણ કર્યું અને તેમને હરાવીને ૧૩૪૭માં તેમનો વધ કર્યો. તેમના વડાનું મૃત્યુ થયું હોવા છતાં ગોહિલોએ રાણપુરનું રજવાડું જાળવી રાખ્યું.

લગભગ સો વર્ષ પછી એક અન્ય રાણાજી રાણપુર પર શાસન કરતા હતા, તેમનાં રાજપૂત ગૌરવ અને ઇસ્લામ પ્રત્યેના અનાદરને કારણે અહમદાવાદનો સુલ્તાન ગુસ્સે ભરાયો અને રાણપુર પર આક્રમણ કરી બેગડાએ રાણાજીને હરાવીને વધ કર્યો અને રાણપુર ગામ અને રાણા ના ગઢનો નાશ કર્યા. થોડા સમય પછી રાણાજીના ભત્રીજાઓ હાલાજી પરીવાર અને લખધીરસિંહજી પરમાર એ કેટલાંક જાટ શરણાર્થીઓને આવકાર્યા, જેનાથી સિંધના શાસકો ગુસ્સે ભરાયા. આ બંને ભાઇઓ ટેકરીઓ જઇને છુપાયા પરંતુ સિંધની સેના દ્વારા તેમને હરાવવામાં આવ્યા. હાલાજી પરમાર ને બંદી બનાવવામાં આવ્યા. લખધીરસિંહજી પરમાર એ મહમદ બેગડાની મદદ વડે તેના ભાઇને છોડાવ્યો. તેણે રાજાનો ધર્મ સ્વિકાર કર્યો અને રાણપુરમાં મુસ્લિમ શાસનની શરૂઆત કરી. સત્તરમી સદીના મધ્ય ભાગમાં, અમદાવાદના ત્રેવીસમાં સૂબા (૧૬૩૫-૧૬૪૨) આઝમ ખાને કાઠી બહારવટિયાઓ (૧૬૧૦-૧૬૪૨)નો નાશ કરવા માટે શાહપુરના કિલ્લાનો નાશ કર્યો, જેના અવશેષો હજુ શહેરમાં જોવા મળે છે. લગભગ સો વર્ષ પછી, મુઘલ શાસનની પડતીના સમયે, વઢવાણે રાણપુર પર આક્રમણ કર્યું. રાણપુરના મુસ્લિમ શાસક આલમભાઇ પરમાર એ દામાજી ગાયકવાડની મદદ માંગી અને ગાયકવાડે રાણપુરને બચાવ્યુંં. પરંતુ, ગાયકવાડે આ માટેની અત્યંત વધુ ખંડણી માંગતા આલમભાઇ પરમાર એ પોતાનું મુખ્ય રાણપુર શહેર અને કિલ્લો છોડવો પડ્યો. રાણપુર ૧૮૦૨માં બ્રિટિશ ઇસ્ટ ઇન્ડિયા કંપનીના હાથમાં આવ્યું ત્યાં સુધી ગાયકવાડના શાસન હેઠળ રહ્યું. આ સમયે લોકો મુખ્ય રીતે ખેતી કરતા હતા. સુન્ની વોહરા, કુંભાર અને કેટલાંક સથવારા કુટુંબોની ગામમાં મુખ્ય વસ્તી હતી. ઇ.સ. ૧૮૩૦માં ભાદર અને ગોમાઓની વચ્ચે અમદાવાદના કલેક્ટર મિ. જેક્શને યુરોપિયન શૈલીમાં ઘરો બંધાવ્યા હતા, જે હાલમાં અસ્તિત્વ ધરાવતા નથી.

૧૯૪૭માં જ્યારે ભારત સ્વતંત્ર બન્યું ત્યારે આ રજવાડું બોમ્બે રાજ્યના અમદાવાદ જિલ્લામાં ભળ્યું અને પછીથી ગુજરાતમાં આવ્યું. ૧૫ ઓગસ્ટ ૨૦૧૩ના રોજ રાણપુર બોટાદ જિલ્લાનો તાલુકો બન્યું.

શિક્ષણ 
રાણપુરમાં એન.એમ.ગોપાણી પોલિટેકનીક કોલેજ આવેલી છે.

ધાર્મિક સ્થળો 
નદી તટ પર આવેલા રાણપુરમાં જડેશ્વર મહાદેવ દાદા અને કપિલેશ્વર મહાદેવ દાદાનાં મંદિરો આવેલાં છે. રાણાના ગઢમાં ભવાની માતાનું મંદિર આવેલું છે.

સંદર્ભ 

ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
બોટાદ જિલ્લો
દાહિર સેન (૬૬૧ - ૭૧૨) સિંધ પ્રદેશનો છેલ્લો હિંદુ રાજા હતો. તે સિંધના પુષ્કર્ણ બ્રાહ્મણ વંશનો ઉત્તરાધિકારી હતો. હાલના ભૌગોલિક પ્રદેશ પ્રમાણે, ત્યારનું સિંધ એ આજના અફઘાનિસ્તાન, બલુચિસ્તાન, પાકિસ્તાન, પંજાબ તેમ જ ઈરાનના અમુક વિસ્તારોનું બનેલ હતું. ઇસ્લામના પ્રસાર હેતુથી ભારતીય ઉપખંડ ઉપર કરવામાં આવેલા ઇસ્લામિક આક્રમણના શરૂઆતના તબક્કામાં દાહિરનું રાજ્ય મહંમદ બિન કાસમે જીતી લીધું હતું. મહંમદ બિન કાસમ ઉમ્મ્યદ ખિલાફતનો એક સેના નાયક હતો. દાહિર યુધ્ધમાં સિંધુ નદીના કિનારે હાલમાં પાકિસ્તાનમાં આવેલા નવાબશાહ શહેરની નજીક અરોરમાં  હણાયો હતો. આજની તારીખેય અરોરમાં તે વખતનું પ્રચલિત એવું કાલકા દેવી માતાનું મંદિર છે. દાહીરનું માથું કાપીને સાબિતી રૂપે ઉમ્મયદ શાસક અલ-હજ્જાજ બિન યુસુફને મોકલવામાં આવ્યું હતું. દાહીરનું પતન થવાથી મોટા ભાગની તે વખતની હિંદુ સ્ત્રીઓએ હુમલાખોર મુસલમાનોના ધાડાઓના હાથે પોતાની આબરૂ અને શીલ ગુમાવવાના બદલે સામૂહિક સતી થવું (જે આગળ જઈને રાજપૂત રાજ્યોમાં જોહર તરીકે પ્રચલિત થયું) હસતે મોંઢે સ્વીકાર્યું હતું. અને બાકીના બચેલા વંશજોને ગુલામીમાં ધકેલી દેવામાં આવ્યા હતા.

ચચનામામાંથી મળતી વિગતો 
દાહિર એક બ્રાહ્મણ રાજા હતો કે જેના પૂર્વજોએ બૌદ્ધ શાસકો પાસેથી સત્તા ઝૂંટવી હતી. દાહીરના દાદા ચચ રાજાએ તેના કાળ દરમ્યાનના રાય રાજવંશના છેલ્લા રાજા રાય સાહસી (બીજો)ના દરબારમાં મંત્રી તરીકે સેવાઓ આપી હતી. રાજા બાદ વિધવા રાણી સાથે લગ્ન થવાથી તેને સત્તારૂઢ થવાનો મોકો મળ્યો હતો. 

ચચનામું એ આરબોના સિંધ ઉપર પ્રભુસત્તા મેળવ્યા અંગેનો વિસ્તૃત અહેવાલ આપતી એક પ્રાચીન નોંધપોથી છે. તે "સિંધ-ફતેહનામું" અથવા "તારીખ-એ-હિન્દ અને સિંધ" નામે પણ જાણીતું છે.  તેનું સૌપ્રથમ અરબીમાંથી ફારસી ભાષામાં ભાષાંતર ઇસ ૧૨૧૬માં મહંમદ અલી બિન હામીદ અબુ બક્ર દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું તેમ મનાય છે.

સંદર્ભ
ચાર્લ્સ ડાર્વિન ઉત્ક્રાંતિવાદના પ્રણેતા હતા.

તેમનો જન્મ ઇંગ્લેન્ડમાં ૧૨ ફેબ્રુઆરી, ૧૮૦૯ના રોજ થયો હતો. બાળક ચાર્લ્સની જીવજંતુના સૂક્ષ્મ નિરીક્ષણની તથા નોંધ કરવાની આવડત અદભુત હતી. દરમિયાન એક મિત્રની ભલામણથી તેને પ્રકૃતિવિદ તરીકે દક્ષિણ અમેરિકા જવાની તક મળી. પ્રવાસમાં જુદા જુદા પશુ પક્ષીઓ અને જળચરોનું બારીક અવલોકન કર્યું. પ્રવાસ જેટલો સાહસપૂર્ણ હતો તેથી વિશેષ જોખમભર્યો હતો. ડાર્વિને જોયું કે એક જ જાતિમાં પણ કોઇપણ બે જીવ કે બે બીજ એક સરખાં હોતા નથી. તેમનું પુસ્તક ‘જાતિઓની ઉત્પતિ’ માં રજૂ થયેલા તદ્દન નવા વિચારોથી સનસનાટી વ્યાપી ગઇ. માણસ વાનરનો વંશજ છે તે વાત લોકો કેમ સહન કરી શકે? ડાર્વિનના આ સિદ્ધાંતની ખ્રિસ્તી ધર્મની સમજ વિશેની જૂની માન્યતાના મૂળમાં પણ ઘા પડ્યો. પ્રાચીનત્તમ સમયમાં ઘેટાં, બકરાં ને ઘોડાની માફક મનુષ્ય અને વાનરનો  પણ એક સામાન્ય પૂર્વજ હતો એ ડાર્વિનના સિદ્ધાંતનો કેન્દ્ર વિચાર છે. ઉપરાંત ડાર્વિન પરવાળાના ખડકો, જીવડાં દ્વારા ફલીકરણ તેમજ પ્રાણીઓમાં લાગણીનું તત્વ વગેરે વિષયો પર વિચારો પ્રદર્શિત કર્યા છે. તેમણે સાબિત કર્યું કે માનવીની ઉત્ક્રાંતિ દરમિયાન તેના મગજનો વિકાસ થયો. તેમણે છેલ્લા શ્વાસ સુધી પ્રકૃતિનો ભેદ જાણવાનું કાર્ય ચાલું રાખ્યું.

૧૯ એપ્રિલ, ૧૮૮૨ ના રોજ તેમનું અવસાન થયું.

વૈજ્ઞાનિક
ખોલવડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કામરેજ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ખોલવડ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ અને પાટીદારો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

આ ઐતિહાસિક ગામમા વર્ષો પુરાણી મસ્જીદો આવેલી છે.
       

સુરત જિલ્લો
કામરેજ તાલુકો
વોળાવી (તા. સરસ્વતી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા   સરસ્વતી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વોળાવી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સરસ્વતી તાલુકો
નાની દાબેરી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના નાંદોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. નાની દાબેરી ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. 

નાંદોદ તાલુકો
મોટી ભાણવાટ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  કઠલાલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટી ભાણવાટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કઠલાલ તાલુકો
છાણીયું ખાતર  એ એક પ્રકારનું દેશી ખાતર છે, જે ગાય-ભેંસના છાણ-મૂત્ર અને વધેલા ઘાસચારાના કચરામાંથી બનાવવામાં આવે છે. ગુજરાત રાજ્યમાં આ ખાતરનો બહોળા પ્રમાણમાં ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. રાસાયણિક ખાતર ન વાપરી તેમ જ માત્ર આ દેશી ખાતરથી કરવામાં આવતી ખેતીને સજીવ ખેતી અથવા ઓર્ગેનીક ખેતી કહેવામાં આવે છે.

છાણીયું ખાતર બનાવવાની રીત 
છાણીયું ખાતર બનાવવા માટે સૌથી પહેલાં એક મોટો ખાડો ખોદી કાઢૌ અને પછી તેમાં ગાય-ભેંસ જેવાં પાલતુ પશુઓનાં છાણ તેમ જ વધેલા ઘાસચારાને માટી સાથે જ ભરો,પછી તેની ઉપર ધુળ પાથરો. રોજ આ રીતે ખાડો થોડો થોડો ભરાતો જશે અને ગરમીના એટલે કે ઉનાળાના છેલ્લા દિવસોમાં આ ખાતર તૈયાર થઇ જશે. આ ખાડાની ઉપર ખાટી છાશ છાંટવાથી ખાતરની ગુણવત્તા વધે છે, એવી માન્યતા પણ કેટલાક ખેડૂતોમાં પ્રવર્તે છે.

અન્ય રીત: જરૂરી વસ્તુઓ;
 ગાય નુ છાણ ૧૦૦ કિલો	
 દેશી ગોળ ૨ કિલો	
 કોઈ પણ દાળ નો લોટ ૨ કિલો 	
 વડ કે પીપળ ના ઝાડ નીચેની માટી ૧ કિલો	 	
 ગૌમુત્ર 
ઉપર જણાવેલી બધી વસ્તુ ઑ ની સારી રીતે ભેળવી ને છુટ્ટુ છુટ્ટુ છાયા મા પાથરી લો. જ્યારે સુકાઈ જાય ત્યારે લાકડી થી અથવા પાણા થી આનો ભૂક્કો કરી લેવો અને ગુણી મા ભરી રાખી દેવુ. અને આ ખાતર ૬ થી ૮ મહીંના સંગ્રહી શકો. આનો તમે કમ્પોસ્ટ ખાતર બનાવવા પણ ઉપયોગ કરી શકો અથવા જેમ છે તેમ જ ખેતર મા નાખી શકો.  

ખેતી
મેજર રાજેશ સિંઘ અધિકારી, એમવીસી (૨૫ ડિસેમ્બર ૧૯૭૦-૩૦ મે ૧૯૯૯) એ કારગિલ યુદ્ધમાં શહીદ થનાર ભારતીય ભૂમિસેનાના અધિકારી હતા. તેમને લડાઈ દરમિયાન વીરતા દર્શાવવા માટે મહાવીર ચક્ર (પુરસ્કાર) મૃત્યુપર્યંત એનાયત કરાયું હતું.

શરુઆતનું જીવન 
અધિકારીનો ઉછેર ઉત્તર ભારતના પર્યટન સ્થળ નૈનિતાલ ખાતે થયો હતો. તેમણે શાળાકીય અભ્યાશ ૧૯૮૭માં સેંટ સ્ટીફન્સ કૉલેજ ખાતેથી પ્રાપ્ત કર્યો હતો અને વિજ્ઞાન વિષયમાં સ્નાતકની પદવી ૧૯૯૨માં કુમાઉં વિશ્વવિદ્યાલય ખાતેથી મેળવી હતી.

કારકિર્દી 
તેમણે સૈન્ય તાલીમ ભારતીય સૈન્ય અકાદમિ, દહેરાદુન ખાતેથી પ્રાપ્ત કરી. તેઓ ૧૧ ડિસેમ્બર ૧૯૯૩ના રોજ ભારતીય ભૂમિસેનામાં અધિકારી તરીકે નિયુક્ત થયા. તેમને ૨જી પલટણ, યાંત્રિક પાયદળ રેજિમેન્ટમાં ફરજ પર મુકાયા હતા. કારગિલ યુદ્ધ સમયે તેમને ૧૮મી પલટણ ધ ગ્રેનેડિયર્સમાં નિયુક્ત કરાયા હતા.

યુદ્ધ દરમિયાન 
પાકિસ્તાની સેનાની મદદ વડે ઘૂસણખોરો ભારતના જમ્મુ અને કાશ્મીરના કારગિલ વિસ્તારમાં આવી જતાં તે વિસ્તારમાં યુદ્ધ ફાટી નીકળ્યું. ભારતીય ભૂમિસેનાને તે ઘૂસણખોરોને મારી હટાવવા આદેશ મળ્યો. મેજર અધિકારી તેમની પલટણ સાથે દ્રાસ વિસ્તારમાં નિયુક્ત હતા. તેઓ તોલોલિંગની લડાઈ દરમિયાન શહીદ થયા.

૩૦ મે ૧૯૯૯ના રોજ ૧૮મી ગ્રેનેડિયર્સને તોલોલિંગ પહાડ કબ્જે કરવા આદેશ અપાયો, મેજર અધિકારીની ટુકડીને કાર્યવાહીની શરુઆતમાં પાકિસ્તાનની આગળ પડતી કિલ્લેબંધી ધરાવતી ચોકીઓ પર કબ્જો મેળવી અને બાકીની પલટણ માટે પહાડ કબ્જે કરવા રસ્તો ખોલવા આદેશ મળ્યો. આ બરફાચ્છાદિત સ્થળ ૧૫,૦૦૦ ફીટની ઉંચાઈ પર હતું. મેજર અધિકારી તેમની ટુકડીનું નેતૃત્વ આગળ રહી અને કરી રહ્યા હતા. તેમના પર લક્ષ્યાંક તરફ આગળ વધતાં બે પાકિસ્તાની બંકરોમાંથી મશીનગન વડે ગોળીબાર થયો. તુરંત જ તેમણે રોકેટ પ્રક્ષેપાત્રની ટુકડીને એક બંકર પર ગોળો દાગવા આદેશ આપ્યો અને તેઓ બીજા બંકર તરફ ધસ્યા. તેમણે બંકરમાં પ્રવેશી અને બે પાકિસ્તાની સૈનિકોને આમનેસામનેની લડાઈમાં ઠાર માર્યા.

ત્યારબાદ તેમણે પોતાની મધ્યમ મશીન ગન ટુકડીને એક ખડક પાછળ ગોઠવી અને દુશ્મન પર ગોળીબાર કરવા આદેશ કર્યો. બાકીની ટુકડીને લઈ અને તેઓ આગળ વધ્યા. તે દરમિયાન તેમને ગોળી વાગતાં ઇજાગ્રસ્ત થયા અને તબીબી સારવાર માટે પાછળ  હટવા નકાર ભણી તેમણે નેતૃત્વ સંભાળી રાખ્યું. તેમણે વધુ એક પાકિસ્તાની બંકર તરફ ધસી અને એક દુશ્મન સૈનિકને ઠાર માર્યો અને તે વિસ્તારના તમામ દુશ્મન ઠેકાણાઓ પર કબ્જો મેળવ્યો. આમ, થવાથી બાકીની પલટણને પોઇન્ટ ૪૫૯૦ કબ્જે કરવામાં સહાય થઈ. પરંતુ, આ દરમિયાન તેઓ ઇજાઓને કારણે શહીદ થયા.

મહાવીર ચક્ર પ્રશસ્તિપત્ર 
મહાવીર ચક્રનું પ્રશસ્તિપત્ર આ મુજબ છે:

લોકપ્રિય માધ્યમમાં 
૨૦૦૩ની યુદ્ધ ચલચિત્ર એલઓસી કારગિલમાં મેજર અધિકારીનો પાત્રાભિનય બોલીવુડ કલાકાર કરણ નાથ દ્વારા કરવામાં આવ્યો છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 

 ઇન્ડિયા ટુડે - ઘરે આવતા 
 ભારત-રક્ષક પર રાજેશ Adhikari
 ભારત-રક્ષક પર યુદ્ધ માટે Tololing

૧૯૭૦માં જન્મ
મહાવીર ચક્ર વિજેતા
૧૯૯૯માં મૃત્યુ
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલ્લભીપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભુગોળ

ઇતિહાસ

આ પણ જુવો
  ભાવનગર
  ગુજરાત
  ભારત

સંદર્ભ

વલ્લભીપુર તાલુકો
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા બોટાદ જિલ્લાના ગઢડા (સ્વામીના) તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તથા પશુપાલન છે. ગામમાં પ્રાથમિક અને માધ્યમિક શાળા આવેલી છે. ઉપરાંત પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સગવડો પણ ઉપલબ્ધ છે.

ધાર્મિક સ્થળો 
ગામમાં સ્વામિનારાયણ મંદિર, રામજી મંદીર, શિવ મંદિર તેમજ ખોડિયાર મંદિર આવેલા છે.

સંદર્ભ

 

સૌરાષ્ટ્ર
આંત્રોલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંડવી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આંત્રોલી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. જુવાર, મગફળી, ડાંગર, ચણા, વાલ, તુવર અને અન્ય શાકભાજી અહીંનાં ખેત- ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.

માંડવી તાલુકો(સુરત)
સુરત જિલ્લો
નવી ધરી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  ગોધરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવી ધરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ગોધરા તાલુકો
કણધા (વ્યારા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વ્યારા તાલુકાનું ગામ છે. કણધા (વ્યારા) ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન અને નોકરી જેવાં કાર્યો કરે છે. ડાંગર, જુવાર, કેરી અને શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

વ્યારા તાલુકો
પિપલવણી (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પિપલવણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

નસવાડી તાલુકો
ઉંચવાણ(ઉમરપાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના ઉમરપાડા તાલુકાનું ગામ છે. ઉંચવાણ ગામના લોકોના મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું ડુંગરાળ ભૂપૃષ્ઠ ધરાવતું ગામ છે. અહીં મુખ્યત્વે વસાવા, ચૌધરી તેમ જ ગામિત જેવા આદિવાસી જાતિના લોકો રહે છે. ગામના લોકો ડાંગર, જુવાર, વરાઇ, નાગલી વગેરે ધાન્યોની ખેતી કરે છે. ગામના કેટલાક લોકો જંગલમાંથી પ્રાપ્ત થતી લાકડા સિવાયની વસ્તુઓ(ખોરાક તરીકે વાપરી શકાય તેવી તેમ જ વેચાણ કરી પૈસા મેળવી શકાય તેવી વસ્તુઓ) મેળવી તેના વડે પણ જીવન ગુજારે છે.

સુરત જિલ્લો
ઉમરપાડા તાલુકો
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મહુવા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નાળીળેર, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

મહુવા તાલુકો
ફતેપુર (તા. પ્રાંતિજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પ્રાંતિજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ફતેપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પ્રાંતિજ તાલુકો
ઈદડાં એટલે સફેદ ઢોકળાં. આ ઢોકળાં ચોખા અને અડદની દાળમાંથી બનાવવામાં આવે છે.આ એક બાફેલું ફરસાણ છે. ખાવામાં સ્વાદિષ્ટ અને પચવામાં હલકાં હોય છે. આ ઢોકળાં બનાવવામાં ઘણી પૂર્વ તૈયારીની જરૂર પડે છે.

કૃતિ
ત્રણ ભાગ ચોખા અને એક ભાગ અડદની દાળ લઈ તેનો કરકરો લોટ દળાવો. (ઝીણાં રવા જેવો)
આ લોટમાં હિંગ, મીઠું, ખારો (ચપટી) અને મોણ નાખો.
આ લોટમાં ખાટી છાશ(જાડી)ઉમેરી મધ્યમ ખીરું બનાવો.
ખીરાને ખૂબ હલાવી ને હળવું બનાવો.
તેને હૂંફાળી જગ્યામાં ઢાંકીને મૂકો અને ૭-૧૦ કલાક આથો લાવવા મૂકો. 
ભાવેતો આ ખીરામાં આદુ મરચાં વાટીને નાખો ફરી ખીરાને હલાવો.
થાળીમાં તેલ ચોપડી તેમાં ખીરાને ભાવતી જાડાઈમાં પાથરો.
આની ઉપર લાલ મરચું અથવા મરીનો ભૂકો ભભરાવો.
આ થાળીને વરાળમાં બાફવા મૂકો.
સીજી જાય એટલે તેને કાઢી ચાકુથી ચોરસ કાપો.

નોંધ
આને વઘારીને ખરા કરી ખાતા સ્વાદીષ્ટ લાગે છે.
ગરમા ગરમ ઢોકળાં કાચા તેલ સાથે ખાઈ શકાય છે.
ઢોકળાં કોપરાની ચટણી સાથે કે કોથમીરની ચટણી સાથે આરોગી શકાય છે.
લોટ પલાળતી વખતે તેમાં મેથીના દાણા પણ નાખી શકાય છે.

વાનગી
ગુજરાતી વાનગી
ગુજરાતી ભોજન
આથો ચઢાવેલી વાનગીઓ
સાહેબપુરા (તા.તિલકવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના તિલકવાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. સાહેબપુરા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન જેવી વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

તિલકવાડા તાલુકો
સરજીમી (તા. સીંગવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લાના  સીંગવડ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે.  સરજીમી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સીંગવડ તાલુકો
છાપરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના નવસારી તાલુકાનું ગામ છે. છાપરા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી,  પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામ હવે નવસારી શહેરનો જ એક વિસ્તાર બન્યું છે. દાયકા પહેલાં આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન  જેવા વ્યવસાય થકી શેરડી,  ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનો થતાં હતાં.

નવસારી તાલુકો
ચકલાસી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નડીઆદ તાલુકામાં આવેલું એક મહત્વનું નગર છે. ચકલાસીને નગરપાલિકાનો દરજ્જો મળ્યો છે. અહીં મોટું શાક બજાર, શંકરાચાર્ય આશ્રમ, સરકારી દવાખાનું, પોલીસ સ્ટેશન, કોલ્ડ સ્ટોરેજ વગેરે સુવિધાઓ ઉપલબ્ધ છે.

ભૂગોળ 
ચકલાસી  પર સ્થિત છે. તેની સરેરાશ ઉંચાઇ ૩૪ મીટર (૧૧૨ ફીટ) છે.

ધાર્મિક સ્થળો 
ચકલાસીમાં ૨૫ મંદિરો આવેલા છે, જેમાં મહાદેવ મંદિર, શ્રીનાથજી મંદિર અને સંતરામ મંદિર તાજેતરમાં નિર્માણ કરાયેલા છે.

સંદર્ભ 

ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
નડીઆદ તાલુકો
બ્રહ્મકુમાર ભટ્ટ ભારતીય સ્વતંત્રતા કાર્યકર, મહાગુજરાત આંદોલન કાર્યકર અને ગુજરાત, ભારતના સમાજવાદી રાજકારણી હતા. તેઓ ખાડિયા મતદાર વિધાનસભામાંથી બોમ્બે રાજ્ય અને ગુજરાતના વિધાનસભાના સભ્ય તરીકે ચૂંટાયા હતા. બાદમાં તેમણે ૧૯૯૮-૨૦૦૪ દરમિયાન રાજ્ય સભામાં સંસદસભ્ય તરીકે ગુજરાતનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું.  

તેમણે ગુજરાત વિદ્યુત બોર્ડના અધ્યક્ષ તરીકે કાર્યભાર સંભાળ્યો હતો. તેમણે લે કે રહેંગે મહાગુજરાત નામનું પુસ્તક લખ્યું હતું, જેમાં મહાગુજરાત આંદોલનું દસ્તાવેજીકરણ થયું છે. તેઓ શરૂઆતના જીવનમાં પ્રજા સમાજવાદી પક્ષના સભ્ય હતા. ૬ જાન્યુઆરી ૨૦૦૯ના રોજ તેમનું અવસાન થયું.

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ
 

ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ
ગોદાવરી દક્ષિણ ભારતની એક પ્રમુખ નદી છે. આ નદીનું ઉદ્ગમસ્થાન પશ્ચિમ ઘાટની પર્વતમાળામાં આવેલા ત્રંબક નજીક બ્રહ્મગિરિ પર્વતમાં આવેલું છે. ગોદાવરી નદીની લંબાઇ આશરે ૧૪૬૫ કિલોમીટર જેટલી છે. આ નદીનો પટ ઘણો જ વિશાળ છે. ગોદાવરી નદીમાં મળી જતી નદીઓમાં પ્રાણહિતા, ઇન્દ્રાવતી, મંજિરા નદીઓ મુખ્ય છે. ગોદાવરી નદી મહારાષ્ટ્ર અને આંધ્ર પ્રદેશમાંથી પસાર થઇ રાજહમુન્દ્રી શહેરની નજીક બંગાળના અખાતમાં મળી જાય છે.

સંદર્ભ 

ભારતની નદીઓ
દાદુની મુવાડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા  કડાણા તાલુકાનું આવેલું એક  ગામ છે. દાદુની મુવાડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કડાણા તાલુકો
જકાર ઝોંગ અથવા જકાર યુગ્યાલ ઝોંગ એ મધ્ય ભૂતાનના બુમથાંગ જિલ્લામાં આવેલો ઝોંગ છે. તે જકાર શહેરની ઉપરની પર્વતમાળામાં બુમથાંગની ચામખર ખીણમાં આવેલો છે. તે રાલુન્ગ વંશજ યોંગઝિન નગાગી વાંગચુક (૧૫૧૭-૧૫૫૪) જ્યારે ભૂતાન આવ્યા ત્યારે તેમના દ્વારા બનાવવામાં આવેલ મંદિરની જગ્યાએ બનાવવામાં આવ્યો છે. જકાર ઝોંગ ભૂતાનનો સૌથી મોટો ઝોંગ છે, જે ૧,૫૦૦ મીટર (૪,૯૦૦ ફીટ)નો પરિઘ વિસ્તાર ધરાવે છે.

જકાર નામ શબ્દ બજાખાબમાંથી ઉતરી આવ્યો છે, જેનો અર્થ સફેદ પક્ષી થાય છે. દંતકથા મુજબ ૧૫૪૯માં જકાર ઝોંગની સ્થાપના વખતે સફેદ પક્ષીએ બાંધકામની જગ્યાનું યોગ્ય માર્ગદર્શન આપ્યું હતું.

ઇતિહાસ 
૧૭મી સદીમાં, તિબેટમાં ત્સાંગના શાસક, ફુંટશો નામગ્યલે, ઝાબદ્રુંગનો નાશ કરવા માટે બે વાર સૈન્ય મોકલ્યું. આ ઝુંબેશ દરમિયાન ઝોંગને નુકસાન થયું હતું પરંતુ બાદમાં ટ્રોંગસા પેનલોપ દ્વારા તેનું નવીનીકરણ કરવામાં આવ્યું હતું. ઇ.સ. ૧૬૭૯માં તિબેટી આક્રમણકારોએ બુમથાંગની નજીકની ટેકરી પર પડાવ નાખ્યો હતો. દુશ્મનો સામે લડવા માટે ભૂટાન પાસે સંસ્થાકીય સશસ્ત્ર દળ ન હોવાથી, તેઓએ રક્ષણ કરતા દેવતાઓ, ચોએ છોંગ ચમદલ સમની મદદ લીધી. તેનઝિન રાબગેએ નવા બનેલા ઝોંગને પવિત્ર કર્યું અને લોંગવા નામના વ્યક્તિને પ્રથમ ઝોંગપોન તરીકે પસંદ કર્યો. લોંગવા એ રાજા સિંદુ ગ્યાબ (સિંધુ રાજા) નો પુનર્જન્મ હતો. તેમનો જન્મ ગુરુ રિનપોચેની ભવિષ્યવાણી અનુસાર થયો હતો.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 Maplandia.com પરનો સેટેલાઇટ નકશો
 

ભૂતાન
કોપરણી (તા. ધ્રાંગધ્રા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધ્રાંગધ્રા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોપરાણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ધ્રાંગધ્રા તાલુકો
પાંચ ધાતુઓનું મિશ્રણ જેમાં સોનું, ચાંદી, તાંબુ, સીસું અને લોખંડ એ પંચધાતુ કહેવાય છે. દેવતાની પૂજા વખતે દેવતાના આવાહનન મૂર્તિ તરીકે હિંદુઓમાં મોટે ભાગે વપરાય છે.

હિંદુ સંસ્કૃતિ
અથર્વવેદના એક ઋષિ, બ્રહ્માના માનસપુત્ર અંગિરસની ગણના સપ્તર્ષિ પૈકિના ઋષિમાં થાય છે. અથર્વ ઋષિ સાથે અથર્વ વેદની રચના કરી હોવાથી તેનું નામ અથર્વા પણ છે. તેમને બ્રહ્માના મોંમાંથી ઉત્પન્ન થયેલ માનવામાં આવેલ છે. તેમનો ઉલ્લેખ અન્ય ત્રણેય વેદો માં જોવા મળે છે. તેમણે બનાવેલી એક સ્મૃતિ ઉપરાતં ઋગ્વેદનાં ઘણાં સૂક્તો તેમણે રચ્યાં છે. ભાગવતપુરાણ પ્રમાણે તેણે રથીતર નામના ક્ષત્રિયની સ્ત્રીથી દીકરા ઉત્પન્ન કર્યા અને તે પાછળથી અંગિરસના વંશજો કહેવાયા. તેના વંશની ત્રણ મુખ્ય શાખાઓઃ કેવલાંગિરસ, ગૌતમાંગિરસ અને ભારદ્વાજાંગિરસ. આ ઉપરાંત બુદ્ધ ગ્રંથો મુજબ ભગવાન બુદ્ધ પણ તેમના વશંજ માનવા માં આવે છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ
 

ઋષિઓ
રાણીકુંડ (ઉમરપાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના ઉમરપાડા તાલુકાનું   ગામ છે. રાણીકુંડ ગામના લોકોના મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું ડુંગરાળ ભૂપૃષ્ઠ ધરાવતું ગામ છે. અહીં મુખ્યત્વે વસાવા, ચૌધરી ,કાથુડીયા જેવા આદિવાસી જાતિના લોકો રહે છે. ગામના લોકો ડાંગર, જુવાર, તુવેર વગેરે ધાન્યોની ખેતી કરે છે. ગામના કેટલાક લોકો જંગલમાંથી પ્રાપ્ત થતી ઈમારતી લાકડા સિવાયની વસ્તુઓ (ખોરાક તરીકે વાપરી શકાય તેવી તેમ જ વેચાણ કરી પૈસા મેળવી શકાય તેવી વસ્તુઓ) મેળવી તેના વડે પણ જીવન ગુજારે છે.આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે.ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. રાણીકુંડ જમીન માર્ગે તથા ગુજરાતની અનોખી કોસંબા - ઉમરપાડા નેરોગેજ રેલ્વે લાઇન દ્વારા જોડાયેલ છે. આ રેલ્વે માર્ગ દ્વારા રાણીકુંડ ગામ ઝંખવાવ અને ઉમરપાડા સાથે જોડાયેલ છે.

સુરત જિલ્લો
ઉમરપાડા તાલુકો
દોલતપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગ અને દક્ષિણ ભાગને જોડતા ભરુચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાલિયા તાલુકાનું એક  ગામ છે. દોલતપુર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે.

આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.

વાલિયા તાલુકો
ગાયવાછડા (તા. મેઘરજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગાયવાછડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મેઘરજ તાલુકો
સેરા (તા. ધાનેરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધાનેરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સેરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ધાનેરા તાલુકો
નવાપુરા (તા. વડનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવાપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વડનગર તાલુકો
પઢિયાર અથવા પ્રતિહાર અથવા પરિહાર અથવા પડિહાર ભારતની એક રાજપૂત જ્ઞાતિ છે, જેમના પૂર્વજોને અગ્નિવંશી ગણવામાં આવે છે.

સંદર્ભ 

રાજપૂત કુળો
કટની ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યના કટની જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. કટનીમાં કટની જિલ્લાનું મુખ્યાલય  છે. 

મધ્ય પ્રદેશ
શાહપોર (વાલોડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  વાલોડ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. શાહપોર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કેળાં, ડાંગર, શેરડી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

વાલોડ તાલુકો
તણછીઆ (તા. લુણાવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા લુણાવાડા તાલુકાનું એક  ગામ છે. તણછીઆ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

લુણાવાડા તાલુકો
ગુલબર્ગ જિલ્લો ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  કર્ણાટક રાજ્યનો એક જિલ્લો છે. ગુલબર્ગ જિલ્લાનું મુખ્યાલય ગુલબર્ગમાં છે. 

કર્ણાટક
લુહાર્યા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના વઘઇ તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. લુહાર્યા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપુર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે.

વઘઇ તાલુકો
મચકોડા (તા. દાંતા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાંતા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મચકોડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દાંતા તાલુકો
દેલનકોટ (તા. થરાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા થરાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દેલનકોટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભૂગોળ 
દેલનકોટ ગામ થરાદથી ૨૦ કિમી અને ધાનેરાથી ૩૪ કિમીના અંતરે આવેલું છે.

ધાર્મિક સ્થળો 
દેલનકોટમાં શંભુગીરી બાપજીનું મંદિર આવેલું છે, જ્યાં પૂનમના દિવસે મેળો ભરાય છે.

થરાદ તાલુકો
વાંઝણા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તથા વલસાડ જિલ્લાનું વિભાજન કરી નવા બનાવવામાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલ કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચિખલી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગામમાં ડાંગર તેમ જ શેરડી મુખ્ય પાક છે અને કેરી, ચીકુની વાડી સાથે કેળાની વાડીઓ પણ છે. ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. ગામની નજીકમાં ધોડીયા સમાજના જ્ઞાનકિરણ ટ્રસ્ટ તરફથી બનાવવામાં આવેલું ભવન આવેલું છે.

ભૂગોળ 
વાંઝણા ગામ ચિખલીથી ૧૨ કિલોમીટરના અંતરે (ચિખલી-સાપુતારા રાજ્ય ધોરીમાર્ગ પર) આવેલા રાનકુવા ગામથી ૩ કિલોમીટર ઉત્તર દિશામાં ખારેલ જવાના રસ્તે આવ્યું છે. તે  અરબી સમુદ્ર થી ૨૫ કિલોમીટરના અંતરે અને દરિયાની સપાટીથી ૧૫ મીટરની ઊંચાઈએ આવેલું છે.

ચિખલી તાલુકો
રુદ્રાક્ષ એક પ્રકારનું બીજ છે. રુદ્રાક્ષના ઝાડ મોટાં થાય છે. તેનાં ઝાડના મૂળ જમીનની બહાર દેખાય છે. તેનાં પાંદડાં ગંગેરી નાગવેલનાં પાન જેવાં હોય છે. તેનાં ફળમાંનાં બીજને રુદ્રાક્ષ કહે છે. નેપાળ, બંગાળ, આસામ અને કોંકણમાં તેનું ઝાડ થાય છે. તેનાં પાન સાત આઠ આંગળ લાંબાં અને કિનારી ઉપર જાડાં હોય છે. નવાં પાંડદાં ઉપર એક જાતની રૂંવાટી હોય છે, જે પાછળથી ખરી જાય છે. તેના ફળમાં પાંચ ખાનાં હોય છે. દરેક ખાનામાં એકેક નાનું બીજ હોય છે.

કથા 
જેવી રીતે પુરુષોમાં વિષ્ણુ, ગ્રહોમાં સૂર્ય, નદીઓમાં ગંગા, મુનિઓમાં કશ્યપ, દેવીઓમાં ગૌરી શ્રેષ્ઠ છે તેવી રીતે (માળાઓમાં) રુદ્રાક્ષની શ્રેષ્ઠતા છે. ભગવાન શિવજીની આરાધનામાં રુદ્રાક્ષનું વિશેષ મહત્ત્વ છે. તેનું કારણ પૂછતાં કાર્તિકેયને ભગવાન શિવજીએ કહ્યું હતું,

ઉપયોગ 
રુદ્રાક્ષ ખાટું, ઊષ્ણ તથા રુચિકર છે. તે ઔષધ તરીકે પણ વપરાય છે. આ બીજ વાયુ, કફ, માથાની પીડા, ભૂતબાધા અને ગૃહબાધાનો નાશ કરે છે એમ મનાય છે.

શિવપુરાણમાં સ્ત્રીઓને રુદ્રાક્ષ, રુદ્રાક્ષમાળા ધારણ કરવાની સંમતિ આપવામાં આવી છે. એટલું જ નહીં પરંતુ કોઈપણ જાતિ, જ્ઞાતિના વ્યકિત રુદ્રાક્ષ કે રુદ્રાક્ષની માળા ધારણ કરી શકે છે. રુદ્રાક્ષને શ્રાવણ માસમાં ધારણ કરવો તે શ્રેષ્ઠ છે. પૂરા શ્રાવણ માસ પર્યંત અને અમાવસ્યાના દિને રુદ્રાક્ષ ધારણ કરવાથી યાચકને ઇષ્ટ સિદ્ધિ પ્રાપ્ત થાય છે.

પ્રકારો 
રુદ્રાક્ષ એકથી ચૌદ મુખી સુધી ઉપલબ્ધ છે. સંસ્કૃતમાં રુદ્રાક્ષનાં ઘણાં નામ પ્રાપ્ય બને છે. રુદ્રાક્ષ લગભગ ૧ મિ.મી.થી ૩૫ મિ.મી. સુધીના કે તેનાથી મોટા પણ જોવા મળે છે. જયારે રુદ્રાક્ષ ૧થી ૧૪ મુખી ઉપરાંત ૧૫ થી ૨૧ મુખી સુધીના પણ જોવા મળે છે. અન્ય વિશેષતામાં રુદ્રાક્ષના ચાર વર્ણ શાસ્ત્રએ બતાવ્યા છે. જેમાં સફેદ, પીળા, લાલ અને કાળા રંગોમાં રુદ્રાક્ષ જોવા મળે છે.

સંદર્ભ

વનસ્પતિ
ફળ
હિંદુ સંસ્કૃતિ
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારના જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા વંથલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

અહીં નાગદેવતાનું ખુબ જ પ્રાચીન, નયનરમ્ય મંદિર આવેલું છે. મંદિરની નજીકમાં એક પગથીયા વાળી પ્રાચીન વાવ પણ આવેલી છે. ૨૦૧૨ ની સાલમા મંદિર નવુ બનાવેલ છે. લોકવાયકા છે કે નગડીયા ગામ ઇ.સ. સંવત ૧૬૨૪માં, બકોત્રા પરીવારના વડીલે, નાગદેવતાની આજ્ઞાથી ગામનું તોરણ બંધાવી વસાવેલુ.

સંદર્ભો
ટી.એ.ટી (અંગ્રેજી: Thematic apperception test) એ મનોવિજ્ઞાનમાં વપરાતી એક પ્રક્ષેપણાત્મક કસોટી છે. આ કસોટી હાર્વર્ડ સાઈકોલૉજિકલ ક્લિનિકના ડૉ. મરે અને મૉર્ગને ૧૯૩૮માં રચી હતી. વ્યક્તિના વ્યક્તિત્વનું માપન કરવા આ કસોટી વ્યાપક રીતે વપરાય છે.

કસોટી

સામગ્રી
આ કસોટીમાં તદ્દન સ્પષ્ટ નહિ કે તદ્દન અસ્પષ્ટ નહિ એવાં દસ ચિત્રોની ત્રણ શ્રેણી હોય છે. કોઈ પણ એક વ્યક્તિને એમાંથી સામાન્ય રીતે દસ અને વધુમાં વધુ વીસ ચિત્રો બતાવવામાં આવે છે. એમાંનું એક કાર્ડ તદ્દન કોરું હોય છે, બાકીનાં ૧૯ કાર્ડમાં જીવનની જુદી જુદી પરિસ્થિતિઓનાં દ્રશ્યો ચિતરેલાં હોય છે. એમાંનાં સાત ચિત્રો પુરુષો અને સ્ત્રીઓ માટે જુદાં જુદાં હોય છે, જ્યારે બે ચિત્રો બાળકો અને પુખ્ત વ્યક્તિઓ માટે જુદાં જુદાં હોય છે.

પ્રક્રિયા
કસોટી આપનાર વ્યક્તિએ દરેક દ્રશ્ય જોઈને વાર્તા કહેવાની હોય છે. આપેલ દ્રશ્યમાં હમણાં શુ બની રહ્યું છે, એની પહેલાં શું બન્યું હતું, હવે પછી શું બનશે તેમજ દ્રશ્યના વિવિધ પાત્રોને કેવા વિચારો અને લાગણીઓ થાય છે તેનું વર્ણન અને અર્થઘટન જોનાર વ્યક્તિએ કરવાનું હોય છે.

મર્યાદાઓ
આ કસોટી તીવ્ર મનોવિકૃતિના દર્દીઓ માટે વાપરવી અયોગ્ય છે. કેટલીક વાર ઉત્તર આપનાર વ્યક્તિઓ ચિત્રોનું માત્ર વર્ણન કરીને અટકી જાય છે, તેનું અર્થઘટન કરતા નથી. કેટલાક લોકો ચિત્રો જોઈને પોતાના ભૂતકાળની સ્મૃતિઓમાં સરી પડે છે.

સંદર્ભો
રીડગુજરાતી.કોમ ગુજરાતી ભાષાની વેબસાઇટ છે. આ વેબસાઇટ પર ગુજરાતી સાહિત્યને લગતાં લેખો અને કવિતા, વાર્તા, ગઝલો, પ્રવાસ વર્ણન, નિબંધ વગેરે પ્રકાશિત કરવામાં આવે છે.

ગુજરાતી વેબસાઇટ
ઉજ્જૈન જિલ્લો ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૫૦ (પચાસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. ઉજ્જૈન જિલ્લાનું મુખ્ય મથક ઉજ્જૈન શહેરમાં આવેલું છે. 

મધ્ય પ્રદેશ
મધ્ય પ્રદેશના જિલ્લાઓ
બરવાળા (તા. જસદણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જસદણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બરવાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

જસદણ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
કાલિબેલ નવાઘરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાલિબેલ નવાઘરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંતરામપુર તાલુકો
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાતના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ભાવનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ પણ જુવો
  ભાવનગર
  ગુજરાત
  ભારત

સંદર્ભ

ભાવનગર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
મોટા નતાવા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા   ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટા નતાવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ફતેપુરા તાલુકો