Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
આંબલિયારા (તા. કડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કડી તાલુકાનું આવેલું એક ગામ છે. આંબલિયારા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કડી તાલુકો
ગોરીયા (તા. માલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માલપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોરીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

માલપુર તાલુકો
ગાબડીયા (તા. છોટાઉદેપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા છોટાઉદેપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગાબડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

છોટાઉદેપુર તાલુકો
પલવલ જિલ્લો ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા હરિયાણા રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૨૨ (બાવીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. પલવલ જિલ્લાનું મુખ્યાલય પલવલમાં છે.

બાહ્ય કડીઓ 
 હરિયાણાનો ઇતિહાસ 

હરિયાણા
ખીચીયું અથવા ખીચું એટલે ખીચીયા પાપડ બનાવવા માટેનો લોટ. આ એક ચોખાના લોટ માંથી બનતો પદાર્થ છે. જો કે આ એક લોટ છે પણ તેના સ્વાદીષ્ટ સ્વાદને કારણે તેને નાસ્તા તરીકે ખવાય છે. ચોમસામાં આ ગરમા ગરમ ખીચીયું ખાવામાં મજા આવે છે.

સામગ્રી
ચોખાનો લોટ, ખારો, મીઠું , સફેદ મરચું, જીરું.

કૃતિ
તપેલીમાં પાણી લો.
તેમાં જીરું અને ખારો ઉમેરી ઉકાળો.
પાણી ઉકળે એટલે તેમાં ચોખાનો લોટ  મીઠું સફેદ મરચાનો પાવડર ઉમેરો.
આ મિશ્રણને વરાળમાં બાફો.

નોંધ
આને કાચા શિંગ તેલ સાથે ચોળી ખાવ.
લાલ મરચું ઉપરથી ઉમેરી ખાઈ શકાય.

ગુજરાતી વાનગી
ગુજરાતી ભોજન
ફરસાણ
ગઢાણપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા લુણાવાડા તાલુકાનું એક ગામ છે. ગઢાણપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

લુણાવાડા તાલુકો
તેજગઢ (તા. છોટાઉદેપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા  છોટાઉદેપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. તેજગઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. 

છોટાઉદેપુર તાલુકો
કોલ્વી ગુફાઓ અથવા ખોલ્વે ગુફાઓ ભારત દેશના રાજસ્થાન રાજ્યના ઝાલાવાડ જિલ્લામાં કોલ્વી ગામ ખાતે આવેલ છે. આ ગુફાઓ લેટરાઈટ જાતના પથ્થરની ટેકરીમાં કોતરીને બનાવવામાં આવેલ છે. આ બૌદ્ધ ધાર્મિક સ્થળ ખાતે સ્તૂપો અને ચૈત્યો છે, જે  બૌદ્ધ સંપ્રદાય આધારીત છે. તેની સ્થાપત્ય શૈલી પર અહીંના હિન્યના પ્રદેશનું પ્રભુત્વ જોવા મળે છે. આ ગુફાઓ ખાતે ધ્યાનમગ્ન બુદ્ધ મૂર્તિઓ અને ઊભેલી સ્થિતિમાં છે. આ ગુફા ખાતે સ્તૂપો અને મોટા કદની બુદ્ધ મૂર્તિઓ છે, જે પુરાતાત્વિક દૃષ્ટિએ નોંધપાત્ર છે. કોલ્વા ગામની આસપાસ અન્ય સમાન ગુફાઓ મળી આવેલ છે, જે આ પ્રદેશમાં સમૃદ્ધ બૌદ્ધ સંસ્કૃતિનું અસ્તિત્વ સાબિત કરે છે.

આ ગુફાઓને કુદરતી હવામાનને પરિણામે ઉત્તરીય અને પૂર્વીય બાજુ પર સંપૂર્ણ નુકસાન થયેલ છે, પરંતુ તેના સ્થાપત્યના કારણે પુરાતત્વની દૃષ્ટિએ મહત્વપૂર્ણ છે. આ જૂથ ૫૦ ગુફાઓ ધરાવે છે, જેમાં અનેક ગુફાઓએ તેમના આકાર અને ચહેરા સમયકાળને કારણે ક્ષીણ થતાં ગુમાવેલ છે. હાલમાં ગુફાઓ પર કોઈનો  કબજો નથી. થોડી ગુફાઓ ખુલ્લી છે અથવા સ્તંભો ધરાવતા વરંડાવાળી છે.

વિશેષ વાંચન

આ પણ જુઓ 
 આર્કિયોલોજિકલ સર્વે ઓફ ઇન્ડિયા, રાજસ્થાન દ્વારા રક્ષિત સ્મારકો

સંદર્ભો 

રાજસ્થાનનો ઇતિહાસ
પુરાતન સ્થળો
ભારતની ગુફાઓ
દાદુ દયાલ અથવા દાદુ દયાળ ગુજરાત, ભારતના એક સંત, ધાર્મિક સુધારક, શિષ્ટાચારના કડક પાલનના વિરોધી હતા.

નામ 
"દાદુ" નો અર્થ ભાઈ થાય છે, અને "દયાલ" નો અર્થ "કરુણાભર્યા" છે.

પ્રારંભિક જીવન 
એક ધનિક વેપારીને તેઓ સાબરમતી નદી પર તરતા મળી આવ્યા હતા.

દાદુપંથ 
બાદમાં દાદુ દયાલ, જયપુર રાજસ્થાન નજીક નરૈણા ગયા, જ્યાં તેમણે પોતાની આસપાસ અનુયાયીઓનું એક જૂથ ભેગું કર્યું. તેમણે એક સંપ્રદાય બનાવ્યો, જે દાદુપંથ તરીકે જાણીતો બન્યો. 

દાદુપંથી હિન્દુઓના વૈષ્ણવ સંપ્રદાયના ૭ લશ્કરી અખાડાઓમાંનું એક છે. વૈષ્ણવમાં ચાર મુખ્ય સંપ્રદાયો આ મુજબ છે: 

 રામાનંદ દ્વારા સ્થાપિત શ્રી, દાદુપંથીઓ રામાનંદની વૈષ્ણવના ૭ લશ્કરી અખાડાઓમાંથી એક છે
 માધવ દ્વારા સ્થાપિત બ્રહ્મા
 વિષ્ણુસ્વામી દ્વારા સ્થાપિત રુદ્ર
 નીમ્બરકા દ્વારા સ્થાપિત સાનકડી.

વૈષ્ણવ અનુયાયીઓને બૈરાગી કે વૈરાગી પણ કહેવામાં આવે છે. બૈરાગીમાં, જેઓ લશ્કરી અખાડાનો ભાગ બન્યો હતા તે ૭ અખાડાઓમાં સ્થાપવામાં આવ્યા હતા, તેમની સ્થાપના તારીખો અસ્પષ્ટ છે. દરેક અખાડાએ વૈષ્ણવ ધર્મના તમામ ૪ સંપ્રદાયોના સભ્યોને સ્વીકાર્યા છે. બેરાગી લશ્કરી અખાડાઓ સામાન્ય રીતે માંસ ખાવા અથવા માદક દ્રવ્યો લેવાની પ્રતિબંધનું પાલન કરતા નહોતા.

દાદુ અનુભવ વાણી 
દાદુની રચનાઓને તેમના શિષ્ય રંજાબ દ્વારા વ્રજ ભાષામાં નોંધવામાં આવી હતી અને તે દાદુ અનુભવ વાણી તરીકે ઓળખાય છે, તેમાં ૫૦૦૦ શ્લોકોનું સંકલન છે. બીજા શિષ્ય જનગોપાલે દાદુનું પ્રારંભિક જીવનચરિત્ર લખ્યું હતું.  દાદુ તેમના ગીતોમાં સ્વયંભૂ (સહજ ) આનંદનો સંકેત આપે છે. ઉપયોગમાં લેવામાં આવતી મોટાભાગની કલ્પનાઓ કબીર અને તે પહેલાંના સહજીયા બૌદ્ધ અને નાથ યોગીઓદ્વારા ઉપયોગમાં લેવામાં આવતી, તેની સમાન છે. દાદુનું માનવું હતું કે ભગવાનની ભક્તિથી ધાર્મિક અથવા સાંપ્રદાયિક જોડાણને દૂર કરવું જોઈએ, અને ભક્તોએ બિન-સાંપ્રદાયિક અથવા "નિપાખ" બનવું જોઈએ.  તે વિશે તે કહે છે કે: 

So kāfir jo bolai kāf;
dil apna nahim rakhe sāf...

દાદુપંથી થાંબ 
સમાધિ પ્રાપ્ત કરી તેવા દાદુના ૧૦૦ શિષ્યો હતા. તેમણે ભગવાનના ઉપદેશને ફેલાવવા માટે તેમના ૫૨ શિષ્યોને પ્રદેશની આસપાસ 'થાંબ' એટલે કે આશ્રમો સ્થાપવા સૂચના આપી. દાદુજીએ તેમના જીવનના પાછલા વર્ષો જયપુર શહેર નજીક ડુડુ શહેરથી થોડે દૂર નારૈણામાં વિતાવ્યા હતા. અનુયાયીઓ દ્વારા પાંચ થંબને પવિત્ર માનવામાં આવે છે; નારાયણા, ભૈરનાજી, સંભાર, આમર અને કરડાલા (કલ્યાણપુરા). આ થાંબાઓના અનુયાયીઓ પાછળથી અન્ય પૂજા સ્થળો સ્થાપિત કર્યા છે.

દાદુપંથી સશસ્ત્ર અખાડા 
દાદુપંતજી ગુરુ જેત સાહેબ (ઇ.સ. ૧૬૯૩ - ૧૭૩૪) જ્યારે સશસ્ત્ર નાગા સાધુઓની ભરતી તેમના અખાડામાં કરી ત્યારથી સશસ્ત્ર અખાડાઓની પરંપરા ચાલુ થઈ હોવાનું માનવામાં આવે છે. ૧૭૩૩ માં, દાદુપંથીઓ જયપુર રાજ્યના કર ભરનારા ખેડુતો હતા અને કરની ચુકવણીને લાગુ કરવા માટે સશસ્ત્ર નાગા સાધુઓ કાર્યરત હતા. ૧૭૯૩ માં, દાદુપંથીઓ અને જયપુર રાજ્ય વચ્ચે કરાર થયો હતો, જે હેઠળ દાદુપંથીઓએ જયપુર રાજ્યની રક્ષા માટે ૫૦૦૦ સશસ્ત્ર સૈનિક સાધુઓ પ્રદાન કર્યા હતા. ૧૮૫૭ની ભારતીય ક્રાંતિ દરમિયાન, દાદુપંથીઓએ ભાડૂતી લડવૈયા તરીકે કામ કર્યું જેણે બ્રિટીશ રાજને મદદ કરી.

વર્તમાન સ્થિતિ 
દાદુપંથ રાજસ્થાનમાં આજ સુધી ચાલુ છે અને દાદુ અને ઉત્તર ભારતના અન્ય સંતો દ્વારા ગીતો ધરાવતી પ્રારંભિક હસ્તપ્રતોનો મુખ્ય સ્ત્રોત છે.

સંદર્ભ

ગ્રંથસૂચિ 
 
 
 Sant Dadu Dayal: Encyclopaedia of Saints Series (Volume 25). Eds.  Bakshi, S. R.; Mittra, Sangh (2002). New Delhi: Criterion Publications.

બાહ્ય કડીઓ 
 દાદુ દયાળ જી પર ટૂંકી નોંધ
 કવિતા કોશ પર દાદુ દયાલ  ( હિન્દી )
 દાદુ દયાળનું જીવનચરિત્ર 
 નરૈનામાં દાદુપંથની ઉજવણીનો વીડિયો

હિંદુ સંત
ગુજરાતના સંતો
ભીલ બોરીયાદ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભીલ બોરીયાદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

નસવાડી તાલુકો
મોઝામ્બીકનો રાષ્ટ્રધ્વજ સંગીન જોડેલી એકે-૪૭ની તસવીર ધરાવે છે. આ પ્રકારના આધુનિક હથિયારની તસ્વીર ધરાવતો આ એકમાત્ર રાષ્ટ્રધ્વજ છે.

લીલો રંગ જમીનની ફળદ્રુપતાનો સૂચક છે. સફેદ રંગ શાંતિનો, કાળો રંગ આફ્રિકા ખંડનો, પીળો રંગ દેશના ખનિજ સંપત્તિનો, લાલ રંગ આઝાદીની લડાઈનો સૂચક છે. બંદૂક રક્ષણ અને સતર્કતા દર્શાવે છે. ખુલ્લું પુસ્તક શિક્ષણનું મહત્ત્વ સમજાવે છે. પાવડો અથવા ખરપિયો રાષ્ટ્રની ખેતી અને સિતારો માર્ક્સવાદ અને આંતરરાષ્ટ્રીયવાદના સૂચક છે.

૨૦૦૫ની નવા ધ્વજની દરખાસ્ત 
૨૦૦૫માં નવો ધ્વજ અપનાવવા માટે દરખાસ્ત કરાઈ હતી અને તેની સ્પર્ધા આયોજિત કરાઈ હતી. ૧૧૯ ચિત્રોમાંથી એક ધ્વજને પસંદ કરાયો હતો પરંતુ આજ સુધી તેને અપનાવાયો નથી. તે સમયે બંદૂક હટાવવાની માંગ પ્રબળ હતી તે માટે આ દરખાસ્ત કરાઈ હતી.

ડિસેમ્બર ૨૦૦૫માં સંસદમાં નવા ધ્વજને નકારવામાં આવ્યા હતા અને હાલના ધ્વજને બંદૂક વગર પણ અસ્વીકૃત કરાયો હતો.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 Mozambique at Flags of the World 
રાષ્ટ્રધ્વજો
ગોપાળાનંદ સ્વામી સ્વામિનારાયણ સંપ્રદાયના એક સંત હતા. તેઓ સંસ્કૃત ભાષાના વિદ્વાન પણ હતા. તેઓએ સ્વામિનારાયણ સંપ્રદાયના વૈદિકત્વ સિદ્ધ કરવા પ્રસ્થાનત્રયીમાંથી ઉપનિષદ અને ભગવદ્ ગીતા પર ભાષ્ય લખ્યા છે તેથી જ તેમનું સાનિધ્ય સ્વામિનારાયણ સંપ્રદાય માટે આશિર્વાદ સમાન સાબિત થયું. ભગવાન શ્રી સ્વામિનારાયણે આ સંપ્રદાયની બન્ને ગાદીના આચાર્યના ઉપરી તેમને કર્યા હતા.

જીવન 
તેમનો જન્મ સંવત ૧૮૩૭ મહા સુદ ૮ ને સોમવારના રોજ સાબરકાંઠા જિલ્લાના ભિલોડા તાલુકાના ટોરડા ગામમાં મોતીરામ અને જીવીબાને ત્યાં થયો હતો.તેમનું નામ ખુશાલ ભટ્ટ રાખવામાં આવ્યું. બાલ્યાવસ્થામાં જ તેઓ અનેક ચમત્કારો બતાવતા. ગુજરાતના પ્રસિદ્ધ તીર્થધામ શામળાજીના સખા હતા. શામળાજી તેમની સાથે રમવા આવતા એવો ઇતિહાસ મંદિરના રેકર્ડમાં નોંધાયેલો છે.

ખુશાલ ભટ્ટ વિદ્યાભ્યાસમાં ખુબ જ તેજસ્વી હતા ટુંક સમયમાં વેદ-વેદાંતનો અભ્યાસ પૂર્ણ કરીને પાઠશાળા સ્થાપી. બાળકોને બ્રહ્મવિદ્યાનું શિક્ષણ આપ્યું, યોગવિદ્યા પણ શિખવતા, સમાધિ પણ કરાવતા, કોઇના અહંનો ઇલાજ પણ કરતા,વરસાદ વરસાવતા અને મંત્ર તંત્રના ઓથે લોકોને ભરમાવનારાની સાન પણ ઠેકાણે લાવતા. તેથી તેઓ એક મહાન સમર્થ પુરુષ તરીકે પ્રસિદ્ધિ પામ્યા છતા તેમને મન પ્રગટ ભગવાનને મળવાની તીવ્ર તમન્ના હતી. સ્વામિનારાયણ સંપ્રદાયના સંત સર્વેશ્વરાનંદ સ્વામીનો સમાગમ થયો. પુર્વની પ્રીત જાગી,ભગવાનને મળવાની લગની લાગી. જેતલપુરમાં આવીને ભગવાન સ્વામિનારાયણને મળ્યા. સંસ્કૃત વિદ્યાના વિશેષ અભ્યાસ માટે મુક્તાનંદ સ્વામી સાથે રહ્યા.

આ સ્વામીજીને ભગવાન સ્વામિનારાયણે ગઢપુરમાં ૧૮૬૪ ના કારતક વદ ૮ ના રોજ ભાગવતી દિક્ષા આપી અને ખુશાલ ભટ્ટ હવે ગોપાળાનંદ સ્વામી બની ગયા. તેઓ યોગવિદ્યા અને શ્રુતિ સ્મ્રુતિ સાહિત્યના પ્રકાંડ પંડિત હતા છતા સેવક બનીને રહેતા પણ કોઇ પરધર્મી શાસ્ત્રાર્થ કરવા અથવા લડવા આવે તેને જરુર પરચો મળતો. તેમણે વડોદરા, ઉમરેઠ વિગેરે સ્થાનોમાં અનેકવાર પંડિતો સાથે શાસ્ત્ર ચર્ચા કરીને પરાજયનો સ્વાદ ચખાડ્યો હતો અને સતત વિચરણ કરીને ભગવત ધર્મનો પ્રસાર પ્રચાર કર્યો છે.

સાહિત્ય રચનાઓ 
 બ્રહ્મસુત્રભાષ્ય
 ભગવદ્ ગીતાભાષ્ય
 વિવેકદીપ
 પૂજાવિધિ
 ભક્તિસિદ્ધિ 
 વેદ સ્તુતિ વ્યાખ્યાન
 વિષ્ણુયાગ પદ્ધતિ
 શાંડિલ્યભક્તિસૂત્ર વ્યાખ્યાન
 શ્રીમદ્ ભાગવત દ્વિતીયસ્કંધ શુકાભિપ્રાયબોધિનિ વ્યાખ્યા
 શ્રીમદ્ ભાગવત દશમ સ્કંધ ગૂઢાર્થબોધિનિ વ્યાખ્યા
 શ્રીમદ્ ભાગવત એકાદશ સ્કંધ ક્રુષ્ણાભિપ્રાયબોધિનિ વ્યાખ્યા
 વાર્તા વિવેક
 અદ્વૈત ખંડન 
 સંપ્રદાયપ્રદીપ 
 શિક્ષાપત્રી મરાઠી ભાષાંતર 
 હરિભક્ત નામાવલી

સંદર્ભ 

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
ધાર્મિક સાહિત્યકાર
સ્વામિનારાયણ સંપ્રદાય
ધાર્મિક વ્યક્તિત્વ
૧૯૦૮માં મૃત્યુ
તેલ નદી ભારત દેશના  છત્તીસગઢ રાજ્યના રાયપુર જિલ્લાના આદિવાસી વિસ્તાર દેવભોગ વિકાસ ખંડમાં વહેતી એક મહત્વની નદી છે. તેલ નદીમાં ગરમીની ઋતુ દરમિયાન પણ રેતીની નીચે પાણીનું પુરતું વહેણ રહે છે. તેલ નદી મહા નદીની સહાયક અથવા ઉપનદી નદી છે.

બાહ્ય કડીઓ 
 વિકિમેપિયા પર તેલ નદી અને હાટી નદીનો સંગમ 

 ભારતની નદીઓ
 છત્તીસગઢ
રાજમોહન ગાંધી (જ. ૭ ઓગસ્ટ ૧૯૩૫) એ શિક્ષણશાસ્ત્રી, રાજનૈતિક કાર્યકર્તા, જીવનચરિત્ર લેખક તથા મહાત્મા ગાંધીના પૌત્ર છે.

તેમના શિક્ષણનો આરંભ મૉડર્ન સ્કૂલ ખાતે થયો હતો. તેઓ હાલના સમયમાં દિલ્હી સ્થિત સેંટર ફૉર પૉલિસી સ્ટડીઝ ખાતે રિસર્ચ પ્રોફેસર તરીકે કાર્ય કરી રહ્યા છે. આ ઉપરાંત તેઓ વર્તમાનમાં અમેરિકા ખાતે આવેલા ઇલિનૉય વિશ્વવિદ્યાલય અર્બાના-શૈંપેનમાં વિઝિટિંગ પ્રોફેસર તરીકે પણ કાર્ય કરે છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 શ્રી રાજમોહન ગાંધીનું પોતાની વેબસાઇટ
 ક્રોસેટ, બાર્બરા; "In an Impatient Pocket of Rural India, Gandhi Fights for His Political Future", Special to ધ ન્યુયોર્ક ટાઇમ્સ રવિવાર, ૨૯ ઓક્ટોબર, ૧૯૮૯.
 શ્રી રાજમોહન ગાંધીનો એક સાક્ષાત્કાર
 રાજમોહન ગાંધી દ્વારા ચક્રવર્તી રાજગોપાલાચારી વિશે લખવામાં આવેલો લેખ 

વ્યક્તિત્વ
લેખક
૧૯૩૫માં જન્મ
દાદુર (તા. ગરબાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ગરબાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દાદુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ગરબાડા તાલુકો
બિંદુ ભટ્ટ એ ગુજરાત, ભારતના ગુજરાતી ભાષાના નવલકથાકાર, વાર્તાકાર, વિવેચક અને અનુવાદક છે. તેમની નવલકથા અખેપાતર (૧૯૯૯) ને વર્ષ ૨૦૦૩ માટેનો સાહિત્ય અકાદમીનો એવોર્ડ મળ્યો હતો. તેમની અન્ય નોંધપાત્ર કૃતિઓમાં  'મીરા યાજ્ઞિકની ડાયરી'  (૧૯૯૨) અને  'બાંધણી'  (૨૦૦૯)નો સમાવેશ થાય છે.

પ્રારંભિક જીવન 
બિંદુ ભટ્ટનો જન્મ ૧૮ સપ્ટેમ્બર ૧૯૫૪ના દિવસે રાજસ્થાનના જોધપુરમાં ગિરધરલાલ અને કમલાબહેનને ઘેર થયો હતો. ત્યારબાદ તેમના પરિવારે લીંબડી અને ત્યારબાદ અમદાવાદ સ્થળાંતર કર્યું. તેમણે બી.એ. કન્યા વિદ્યાલય, લીંબડીમાં શાલેય અભ્યાસ પૂરો કર્યો. ત્યાર બાદ તેમણે એચ. કે. આર્ટ્સ કૉલેજ, અમદાવાદમાંથી ૧૯૭૬માં બી.એ. (ધ બૅચલર ઑફ આર્ટ્સ)ની પદવી અને ૧૯૭૮માં ગુજરાત યુનિવર્સિટીની સ્કુલ ઑફ લેંગ્વેજમાંથી હિન્દી સાહિત્ય વિષય સાથે એમ.એ. (માસ્ટર ઓફ આર્ટસ)ની પદવી મેળવી. ત્યાર બાદ તેમણે ભોળાભાઈ પટેલના માર્ગ દર્શન હેઠળ આધુનિક હિન્દી ઉપન્યાસ: કથ્ય ઔર શિલ્પ કે નયે આયામ (આધુનિક હિન્દી નવલકથા: કલ્પના અને તથ્યના નવા પાસા) વિષય પર મહાનિબંધ લખી પીએચ.ડી. ની પદવી મેળવી. ૧૯૯૧ માં, તેમણે ગુજરાતી લેખક અને કવિ હર્ષદ ત્રિવેદી સાથે લગ્ન કર્યા.

કારકિર્દી 
તેમણે પોતાની કારકીર્દિ પ્રાધ્યાપક તરીકે શરૂ કરી અને ત્યારબાદ ગુજરાતી અને હિંદી ભાષામાં લખવાનું શરૂ કર્યું. તેમણે છ વર્ષ સુધી સુરેન્દ્રનગરની એમ.પી. શાહ આર્ટસ અને સાયન્સ કૉલેજમાં હિંદી સાહિત્ય શીખવ્યું. ઈ.સ. ૧૯૯૧માં તેઓ ગાંધીનગરમાં આવેલી ઉમા આર્ટસ અને નાથીબા કોમર્સ મહિલા કૉલેજમાં જોડાયા અને હજી પણ ત્યાં એસોસિએટ પ્રોફેસર અને હિંદી ભાષા વિભાગના વડા તરીકે કાર્યરત છે.

રચનાઓ 
તેમની પ્રથમ નવલકથા, મીરા યાજ્ઞિકની ડાયરી ૧૯૯૨માં પ્રકાશિત થઈ હતી, જે બે મહિલાઓ વચ્ચેના સમલૈંગિક (લેસ્બિયન) સંબંધ પર આધારિત છે. તેનો અનુવાદ સિંધીમાં પણ કરવામાં આવ્યો છે અને આ અનુવાદને સાહિત્ય અકાદમી, નવી દિલ્હી દ્વારા પુરસ્કાર પણ એનાયત થયો છે. તેમની બીજી નવલકથા અખેપાતર ૧૯૯૯ માં પ્રકાશિત થઈ હતી, જેનો હિન્દી, સિંધી, મરાઠી, કચ્છી, રાજસ્થાની અને અંગ્રેજી સહિત અનેક ભાષાઓમાં અનુવાદ કરવામાં આવ્યો છે. વિનોદ મેઘાણી દ્વારા તેનો અંગ્રેજીમાં અનુવાદ (અપ્રકાશિત) થયો છે. બિંદુ ભટ્ટે પોતાની પુસ્તક બાંધણી (૨૦૦૯) થી ટૂંકી વાર્તા લેખનમાં પદાર્પણ કર્યું. તેમણે ઘણાં ગુજરાતી પુસ્તકોનો હિંદીમાં અનુવાદ કર્યા છે જેમકે હરિવલ્લભ ભાયાણીની અપભ્રંશ વ્યાકરણ, ધીરુબેન પટેલની આંધળી ગલી અને જયંત ગાડીતની સત્ય (વિરેન્દ્ર નારાયણ સિંહ સાથે ૪ ભાગોમાં). તેમણે હિન્દીથી ગુજરાતીમાં પણ ભાષાંતરો કર્યા છે જેમાં ફનિશ્વરનાથ રેણુ (સુરેન્દ્ર ચૌધરી દ્વારા મોનોગ્રાફ), દાદુ દયાલ (રામબક્ષ દ્વારા મોનોગ્રાફ) અને બીજાના પગ (શ્રીકાંત વર્માની ટૂંકી વાર્તાઓ) નો સમાવેશ થાય છે.

ટીકા 
 અદ્યતન હિન્દી ઉપન્યાસ (૧૯૯૩)
 આજ કે રંગનાટક (૧૯૯૮)

સંપાદન 
 ગુર્જર પ્રવાસ નિબંધ સંચય (રઘુવીર ચૌધરી સાથે સહસંપાદિત)
 અસ્મિતા પર્વ વાક્‌ધારા (ભાગ ૧ થી ૧૦) ( હર્ષદ ત્રિવેદી સાથે સહ સંપાદિત)

સન્માન 
તેમની નવલકથા મીરા યાજ્ઞિકની ડાયરીને ગોવરધનરામ ત્રિપાઠી ઍવોર્ડ (૧૯૯૨-૧૯૯૩) એનાયત કરાયો હતો. તેમની બીજી નવલકથા અખેપાતર એ વર્ષ ૨૦૦૩માં માટે સાહિત્ય અકાદમીનો ઍવોર્ડ જીત્યો અને તેને ૧૯૯૯માં ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ દ્વારા સ્થાપિત 'પ્રિયકાંત પરીખ પુરસ્કાર' પણ એનાયત કરાયો. ભાષા સેતુ, કોલકાતા, દ્વારા સ્થાપિત ન્યાયમૂર્તિ શરદ ચરણ મિશ્ર ભાષા સેતુ સન્માન (અનુવાદ માટે એવોર્ડ; ૨૦૦૯) પણ તેમને મળ્યો છે.

પૂરક વાચન

આ પણ જુઓ 
 ગુજરાતી ભાષાના લેખકોની સૂચિ

સંદર્ભ 

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
જીવિત લોકો
૧૯૫૪માં જન્મ
આસુદર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના નવસારી તાલુકાનું ગામ છે. આસુદર ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી
આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

નવસારી તાલુકો
હું પોતે નારાયણ હેમચંદ્રે લખેલી અને ગુજરાતીમાં પ્રકાશિત થયેલી પહેલી આત્મકથા છે, જેનું પ્રકાશન ઈ.સ. ૧૯૦૦માં થયું હતું.

અવલોકન 
નારાયણ હેમચંદ્ર મુંબઈમાં રહેતા ગુજરાતી ભાષાના લેખક, વિવેચક અને અનુવાદક હતા. હું પોતે (૧૯૦૦) ગુજરાતીમાં પ્રકાશિત થયેલી સૌપ્રથમ આત્મકથા છે, જો કે પ્રથમ આત્મકથા નર્મદે ૧૮૬૬માં લખી હતી પણ તેનું પ્રકાશન ૧૯૩૩માં થયું હતું.

આ આત્મકથામાં તેઓ પોતાના જીવનનો સળંગ ચોત્રીસ વર્ષનો "અહેવાલ" રજૂ કરે છે. આત્મકથામાં તેમણે તેમના જન્મથી લઈને ઈ.સ. ૧૮૮૯માં ઇંગ્લૅન્ડની યાત્રા કરી ત્યાં સુધીની માહિતી આપી છે. સાથે જ તેમણે પૂર્વજો, કેળવણી, અલગ અલગ જગ્યાએ કરેલી નોકરીઓ, તેમના જીવન પર પ્રભાવો વગેરેની વાત કરી છે. કુસુમ પંડ્યાના કહેવા મુજબ "એમણે ઉત્તરાર્ધ લખવા માંડ્યો હતો, પરંતુ મુંબઈમાં ફાટી નીકળેલા પ્લેગથી થયેલા અવસાનને કારણે તે કાર્ય અપૂર્ણ રહ્યું હોય તેમ લાગે છે."

વિવેચન 
રસીલા કડીઆના મતાનુસાર નારાયણ હેમચંદ્ર તેમના પ્રતિભાશાળી વ્યક્તિત્વને આલખે છે પણ આત્મકથા સંદર્ભે આ કૃતિ આકર્ષક બનતી નથી. તેઓ વધુમાં નોંધે છે કે "જીવનની આકૃતિમાંથી આત્મકથાની આકૃતિ નીપજાવવાનો કસબ લેખકને કારગત થયો નથી, એ આ કૃતિની સૌથી મોટી મર્યાદા છે."

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ 
 વિકિમીડિયા કૉમન્સ પર પુસ્તક PDF સ્વરૂપે

આત્મકથા
ગુજરાતી સાહિત્ય
હરદા જિલ્લો ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૫૦ (પચાસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. હરદા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક હરદા શહેરમાં આવેલું છે. 

મધ્ય પ્રદેશ
મધ્ય પ્રદેશના જિલ્લાઓ
દહેગામડા (તા. બાયડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દહેગામડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

બાયડ તાલુકો
પાડણ (તા. સુઈગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  સુઈગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પડાણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાલૉકનિકેતન વિનય મંદિર હાઈસ્કુલ, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

જોવાલાયક સ્થળો 
ગામમાં સોલંકી રાજા મૂળરાજ સોલંકીએ બંધાવેલું પ્રાચીન મૂળેશ્વર મહાદેવનું મંદિર આવેલું છે, જે રાજ્ય સંરક્ષિત સ્મારક (S-GJ-24) છે.

સંદર્ભ 

સુઈગામ તાલુકો
મયુરભંજ જિલ્લો ભારત દેશના પૂર્વ દિશાના દરિયાકાંઠે આવેલા ઓરિસ્સા રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. મયુરભંજ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક બારીપાડા શહેર ખાતે આવેલું છે. વળી ઓરિસ્સાનો આ વિસ્તારની દ્રષ્ટિએ સૌથી મોટો જિલ્લો છે. મયુરભંજ પહેલા રાજવી શાસન હતું અને અત્યારે તે નકસલવાદી પ્રભાવને લીધે રેડ કોરિડોર માં આવે છે.  અહિં વાઘ માટેનો સિમ્લિપાલ નેશનલ પાર્ક આવેલો છે.

અર્થતંત્ર
વર્ષ ૨૦૦૬માં પંચાયતી રાજે રાચિંને ભારતના ૨૫૦ સૌથી પછાત જિલ્લાઓમાં સમાવ્યું છે . હાલમાં તેમને આર્થિક સહાય Backward  Backward Regions Grant Fund Programme (BRGF). દ્વારા પ્રાપ્ત થાય છે.

લોકજીવન

છાઉ નૃત્ય
મયુરભંજ તેના સાહસિક લોકનૃત્ય છાઉ માટે વિખ્યાત છે. આ નૃત્યમાં લોક, કલા, અને લોકવાયકાઓ નો સમાવેશ થાય છે.

પ્રવાસન
મયુરભંજ પ્રવાસન માટે ખુબ પ્રખ્યાત છે. ખાસ કરીને શીમિલિપાલ ટાઇગર રિઝર્વ આંતરરાષ્ટીય સ્તરે વિખ્યાત છે. તેની ખ્યાતી ૧૯૬૦ પછી વિષેશ વધી જ્યારે આ અભ્યારણના ડાઇરેક્ટરે ખૈરિ નામની વાઘણને દત્તક લિધી. બ્રિટિશ રાજ દરમિયાન મયુરભંજ સૌથી વિકાસશીલ જિલ્લો ગણાતો અને અહિંનાં રાજાએ પ્રજાનો ઉદ્દાર કરવા માટે સઘન પ્રયત્નો કરેલા.

નોંધપાત્ર લોકો 
 સ્વ શારદા પ્રસાદ ત્રિપાઠી, માર્ગ પરિવહન નિગમના પ્રણેતા 
 અમરેન્દ્રલાલ બોસ, ખ્યાતનામ તંત્રિ અને એક પર્યાવરણવાદી
 મનોરંજન દાસ, તંત્રિ અને હોટલ માલિક. તેમણે તેમનું જીવન મયુરભંજના ઉત્થાન માટે સમરપ્યું.
 કલ્યાણ કુમાર સિંન્હા, AIR, PTI, Doordarshan ના તંત્રિ. તેમની બાહોશી માટે વિખ્યાત
 પદ્મલોચન બિસ્વાલ, નિવૃત હેડમાસ્તર અને અંગ્રેજીના પ્રખ્યાત શિક્ષક. તેમના ધર્મજ્ઞાન અને સચ્ચાઇ માટે વિખ્યાત
 સ્વ. પ્રભાસચંન્દ્ર બ્રહ્મા, ઓરિયાના વિખ્યાત પંડિત

સ્ત્રોત

બાહ્ય કડીઓ
 

ઑડિશા
વસવેલીયા (તા. વિરમગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરમગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વસવેલીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિરમગામ તાલુકો
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના નખત્રાણા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, મગ , તલ, બાજરી, જુવાર,  રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. થોડા વર્ષો અગાઉ અહીં ઘઊં અને મગફળીની ખેતી થતી હતી. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભૂગોળ 
નાના ધાવડા ગામ રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ ૮ પર નખત્રાણાથી ૭ કિમીના અંતરે આવેલું છે. ગામની ઉત્તર પૂર્વ દિશાએ ભીમાભાટ નામનો ડુંગર આવેલો છે અને દક્ષિણ પૂર્વ દિશાએ એક અન્ય નાનો ડુંગર મોરગરિયો આવેલો છે.

વસ્તી 
ગામમાં લગભગ ૯૫ ઘરોમાં ૫૪૦ જેટલા વ્યક્તિઓ વસે છે.

સંદર્ભ

નખત્રાણા તાલુકો
કરિશ્મા મહેતા એક જાણીતી લેખિકા અને ફોટોગ્રાફર છે. તે જાન્યુઆરી ૨૦૧૪માં શરૂ થયેલી વેબસાઈટ હ્યુમન્સ ઓફ બોમ્બેના સ્થાપક અને પ્રબંધક છે, અને તેના સંબંધિત એક પુસ્તક હ્યુમન્સ ઓફ બોમ્બેના લેખિકા છે. તેઓ એક સ્વતંત્ર લેખિકા હોવાની સાથોસાથ TEDx રજૂકર્તા પણ છે.

સંદર્ભ 

વ્યક્તિત્વ
દાંતીયા (તા. પોશીના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  પોશીના તાલુકામાં આવેલું  એક ગામ છે. દાંતીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પોશીના તાલુકો
ખંભાત તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલો તાલુકો છે. ખંભાત શહેર આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.

ખંભાત તાલુકામાં આવેલાં ગામો

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 ખંભાત તાલુકા પંચાયતની વેબસાઇટ 

આણંદ જિલ્લો
ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
દંત્રાલ (તા. પોશીના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  પોશીના તાલુકામાં આવેલું  એક ગામ છે. દંત્રાલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પોશીના તાલુકો
કવિ નાકર એ મધ્યકાલીન ગુજરાતી કવિ હતા.

જીવન 
કવિ નાકરના જીવન વિષે તેમના લખાણને બાદ કરતાં ખૂબ જૂજ માહિતી ઉપલબ્ધ છે. પહેલાં એવી ભ્રમણા હતી કે તેઓ ૧૭મી સદીના કવિ હતા પરંતુ તેઓ ૧૬મી શતાબ્દીમાં થઈ ગયા. તેઓ દિશાવળ વાણિયા કુળમાં જન્મ્યા હતા અને વડોદરામાં રહેતા હતા. તેમને ઘણાં આખ્યાનો લખ્યાં છે. આ આખ્યાનો માણભટ્ટો દ્વારા ગવાતા હતા.

રચનાઓ 
તેમણે આમ તો ઘણી પદ્ય રચનાઓ કરી છે પણ તેમાંથી માત્ર ૭ જ પ્રસિદ્ધ થઈ છે. મોટા ભાગની તેમની રચનાઓ બાહ્મણ કવિતા પાઠકો દ્વારા ગવાતા આખ્યાન સ્વરૂપે છે. રાજા હરિશ્ચંદ્ર ના જીવન પર આધારિત હરિશ્ચંદ્રાખ્યાન (વિક્રમ સંવત ૧૫૭૨), શિવ-વિવાહ, ચંદ્રહાસાખ્યાન, નળાખ્યાન, લવકુશાખ્યાન, ધ્રુવાખ્યાન, મૃગલીસંવાદ, ભીલડીના બાર માસ, આદિ એમની પ્રમુખ રચનાઓ છે. ગુજરાતના સાધુઓ પર આધારિત રચના ભક્તામલ એ વસ્તોના સાધુ ચરિત સમાન રચના છે.

પૂરક વાચન

સંદર્ભ

બાહ્ય કડી 
 

ગુજરાતી સાહિત્યકાર
શબ્દકોષકાર એ શબ્દકોષ બનાવવાની પ્રક્રિયામાં લેખક, સંપાદક કે માહિતિ એકઠી કરનાર વ્યક્તિના વ્યવસાયને સંબોધવા માટેનો ગુજરાતી ભાષાનો શબ્દ છે.

વ્યવસાય
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તળાજા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે.

વિગત
આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામની આસપાસ આવેલા જંગલ વિસ્તારમાં સિંહ વસે છે.

ભુગોળ
આ ગામ દરિયાકિનારે આવેલું છે.

ઇતિહાસ
આ ગામમાં સરકારે "મેથળા બંધારો" (વહેતા પાણીનું વહેણ રોકીને બનાવાતું એક પ્રકારનું મીઠાપાણીનું જળાશય) યોજના મુકેલી હતી પણ એ યોજનાનો અમલ શરૂ થાય એ પહેલા અલ્ટ્રાટેક સીમેન્ટ લીમીટેડ નામની કંપનીએ અહીં ખાણકામની પરવાનગી માગતા આ અને આજુબાજુના ગામના ગ્રામજનો તરફથી ખુબજ વિરોધ થયેલો એટલે લોકસુનાવણી રાખેલી.

આ પણ જુવો
  ભાવનગર
  ગુજરાત
  ભારત

સંદર્ભ

તળાજા તાલુકો
કિર્તિ મંદિરનો સંદર્ભ નીચે પ્રમાણે હોઇ શકે છે:

 કીર્તિ મંદિર, પોરબંદર, મહાત્મા ગાંધીનું જન્મસ્થળ સ્મારક.
 કીર્તિ મંદિર, વડોદરા, વડોદરાના ગાયકવાડી શાસકોના પાળિયા.
ગોલવાડા (તા. પોશીના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા પોશીના તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોલવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

પોશીના તાલુકો
કોદાદા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના મહુવા તાલુકાનું ગામ છે. કોદાદા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.

ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન નો વ્યવસાય કરે છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તુવર, કેરી, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહુવા તાલુકો(જિ.સુરત)
તુમકુર ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  કર્ણાટક રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૨૭ જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા તુમકુર જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે. તુમકુરમાં તુમકુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. 

કર્ણાટક
ડુંગરપુર (તા. ધાનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધાનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ડુંગરપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ,  દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ધાનપુર તાલુકો
ખાટલી (તા. જામકંડોરણા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જામકંડોરણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખાટલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

જામકંડોરણા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
મેમદાવાદ (તા. રાધનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  રાધનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મેમદાવાદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

રાધનપુર તાલુકો
કુમુદિની લાખિયા (જન્મ ૧૭ મે ૧૯૩૦) એ એક ભારતીય કથક નૃત્યાંગના અને નૃત્ય નિર્દેશિકા (કોરિયોગ્રાફર) છે. તેઓ અમદાવાદ, ગુજરાતના વતની હતા, જ્યાં તેમણે ઈ.સ.૧૯૬૭માં કદમ્બ સ્કૂલ ઑફ ડાન્સ ઍન્ડ મ્યુઝિકની સ્થાપના કરી હતી, ભારતીય નૃત્ય અને સંગીતને સમર્પિત આ એક સંસ્થા છે.

તેઓ સમકાલીન કથક નૃત્યના અગ્રેસર કલાકાર છે. ૧૯૬૦ના દાયકાથી શરૂ કરી કથકના એકલ સ્વરૂપથી દૂર જઈ, તેમણે તેને સમૂહ નૃત્યના સ્વરૂપમાં ફેરવીને પ્રદર્શિત કર્યો. આ સાથે તેમણે પરંપરાગત વાર્તાઓને બદલે તેમાં સમકાલીન વાર્તાના પાત્રોમાં પણ ઉમેર્યા. કથક ક્ષેત્રે આવા નવતર પ્રયોગોનો શ્રેય તેમને આપવામાં આવે છે.

કારકિર્દી 
તેમણે તેમની કારકિર્દીની શરૂઆત રામ ગોપાલ સાથે કરી હતી. તેઓ રાજ ગોપાલના પશ્ચિમ દેશના પ્રવાસે જનાર નૃત્યુ જૂથમાં જોડાયા હતા. આ પ્રાવાસમાં તમણે વિદેશી લોકો સમક્ષ પહેલી વાર ભારતીય નૃત્ય પ્રદર્શિત કર્યું અને ત્યાર બાદ તેઓ સ્વપ્રયત્ને નૃત્યાંગના અને નૃત્ય નિર્દેશિકા બન્યા. તેમણે પહેલા જયપુર ઘરનાના વિવિધ ગુરુઓ અને પછી શંભુ મહારાજ પાસેથી શિક્ષણ મેળવ્યું.

તેઓ ખાસ કરીને તેમના બહુ-કલાકારો ધરાવતા (સામુહિક) નૃત્ય નિર્દેશન માટે જાણીતા છે. તેમના સૌથી પ્રસિદ્ધ નિર્દેશન આ મુજબ છે: ધબકાર, યુગલ, અને અતહ કિમ (ક્યાં હવે?), જે તેમણે ૧૯૮૦ માં દિલ્હીમાં વાર્ષિક કથક મહોત્સવ દરમ્યાન પ્રદર્શિત કર્યો હતો. તેમણે ગોપી કૃષ્ણ સાથે હિન્દી ફિલ્મ ઉમરાવ જાન (૧૯૮૧)માં નૃત્ય નિર્દેશન પણ કર્યું હતું.  

તેઓ કથક નૃત્યકારો અદિતી મંગલદાસ, વૈશાલી ત્રિવેદી, સંધ્યા દેસાઈ, દક્ષા શેઠ, મૌલિક શાહ, ઇશિરા પરીખ, પ્રશાંત શાહ, ઊર્જા ઠાકોર અને પારુલ શાહ સહિતના ઘણા શિષ્યોના ગુરુ છે.

અંગત જીવન 
તેમણે લિંકનન્સ ઇન ખાતે કાયદાનો અભ્યાસ કરતા રજનીકાંત લખિયા સાથે લગ્ન કર્યા હતા. તેઓ રામ ગોપાલ કંપનીમાં વાયોલિનવાદક હતા અને ૧૯૬૦માં તેઓ અમદાવાદ આવી સ્થાયી થયા હતા. તેમને એક પુત્ર (શ્રીરાજ) અને એક પુત્રી (મૈત્રેઈ) છે.

તેઓ ૨૦૧૨-૨૦૧૩ના શૈક્ષણિક વર્ષ માટે સ્વાર્થમોર કૉલેજમાં કોરોનલ વિઝિટિંગ પ્રોફેસર હતા.

નૃત્યલેખન 
 "ઠુમરીમાં ભિન્નતા" (૧૯૬૯)
 "વેણુ નાદ" (૧૯૭૦)
 "ભજન" (૧૯૮૫)
 "હોરી" (૧૯૭૦)
 "કોલાહલ" (૧૯૭૧)
 "દુવિધા" (૧૯૭૧)
 "ધબકાર" (૧૯૭૩)
 "યુગલ" (૧૯૭૬)
 "ઉમરાવ જાન" (૧૯૮૧)
 "અતહ કિમ" (૧૯૮૨)
 "ઓખા હરણ" (૧૯૯૦)
 "હું-નારી" (૧૯૯૩)
 "ગોલ્ડન ચેઈન્સ" (નીના ગુપ્તા માટે, લંડન)
 "સામ સંવેદન" (૧૯૯૩)
 "સમન્વય" (૨૦૦૩)
 "ભાવ ક્રીડા" (૧૯૯૯)
 "ફીધર્ડ ક્લોથ;- હેગોરોમો "(૨૦૦૬)
 "મુષ્ટી" (૨૦૦૫)

પુરસ્કાર અને સન્માન 
 ૧૯૮૭ માં ભારત સરકાર દ્વારા પદ્મશ્રી
 ૨૦૧૦ માં પદ્મભૂષણ
 ૧૯૮૨ માં સંગીત નાટક અકાદમી દ્વારા સંગીત નાટક અકાદમી  પુરસ્કાર
 વર્ષ ૨૦૦૨-૦૩ માટે કાલિદાસ સન્માન
 ૨૦૧૧ માં સંગીત નાટક અકાદમી દ્વારા ટાગોર રત્ન

સંદર્ભ

વધુ વાંચન 
 મુવમેન્ટ ઈન સ્ટીલ્સ: કુમુદિની લાઠીયાનું નૃત્ય અને જીવન ( ) રીના શાહ દ્વારા
 કુમુદિની લાઠીયા દ્વારા ભારતીય સંદર્ભમાં નૃત્ય નિર્દેશન, (મુખ્ય સરનામું ફેબ્રુઆરી 2002)

બાહ્ય કડીઓ 
 કદંબ વેબસાઇટ
 કુમુદિની લાઠીયા * ઇન્ટરવ્યુ nartaki.com
 

જીવિત લોકો
ગુજરાતના નૃત્ય કળાકાર
૧૯૩૦માં જન્મ
ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ
ભારતીય મહિલા શાસ્ત્રીય નૃત્યાંગના
વછરાજપુરા (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વછરાજપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

 

દસાડા તાલુકો
ખડ ખંભાળીયા (તા. લાલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લાલપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખડ ખંભાળીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

લાલપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
પેપલુ (તા. લાખણી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લાખણી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પેપલુ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બટાટા,જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

અહીં નકળંગ ભગવાનનું મંદીર આવેલ છે.

લાખણી તાલુકો
બલોચપુર (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બલોચપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

હિંમતનગર તાલુકો
ગામડી (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. ગામડી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

ઝાલોદ તાલુકો
મુલકપુર (તા. દિયોદર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દિયોદર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મુલકપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

દિયોદર તાલુકો
ગોરાડા (તા. ઘોઘંબા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા ઘોઘંબા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોરાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર, ચણા તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

ઘોઘંબા તાલુકો
દેવડથલ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લાના  બાવળા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. દેવડથલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ

બાવળા તાલુકો
શેખપર (તા. મુળી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મુળી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. શેખપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

મુળી તાલુકો
દુદાસણ (તા. કાંકરેજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા  કાંકરેજ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દુદાસણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કાંકરેજ તાલુકો
જેસડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. જેસડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

રાપર તાલુકો
વાગડ
ભોપાલ ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલ મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યનું પાટનગર છે. આ ઉપરાંત ભોપાલમાં ભોપાલ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક પણ છે. આ શહેરમાં આવેલ નાનાં મોટાં જળાશયોને કારણે ભોપાળને સરોવરનું નગર (झीलों की नगरी) તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે.

ભોપાલ ગેસ દુર્ઘટના 
આ શહેરમાં ૧૯૮૪ના વર્ષમાં અહીં આવેલી અમેરીકન કંપની યૂનિયન કાર્બાઇડમાં થયેલા મિથાઇલ આઇસોસાઇનાઇડ નામના ઝેરી વાયુના ગળતરના કારણે લગભગ વીસ હજાર લોકોનાં મૃત્યુ થતાં કાળો કેર વ્યાપી ગયો હતો. ભોપાલ ગેસ કાંડના કુપ્રભાવનાં પરિણામે અહીં આજે પણ વાયુ પ્રદુષણ, ભુમિ પ્રદુષણ, જળ પ્રદુષણ ઉપરાંત જૈવિક વિકલાંગતા અને અન્ય રુપે જોવા મળે છે. આ કારણે આ શહેર ઘણાં આંદોલનોનું કેન્દ્ર પણ રહ્યું છે.

પરિવહન 

ભોપાલ રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ, હવાઈ માર્ગ તેમ જ રેલ્વે માર્ગ દ્વારા દેશના અન્ય ભાગો સાથે જોડાયેલ હોવાથી અહીં પહોંચવા માટે વિવિધ પ્રકારની અદ્યતન સેવાઓ મળી રહે છે. 

મધ્યપ્રદેશ
ભારત દેશનાં રાજ્યનાં મુખ્ય મથકો
મધ્ય પ્રદેશનાં જિલ્લા મથકો
જુવાનપર (તા. કલ્યાણપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  કલ્યાણપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જુવાનપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

કલ્યાણપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ધ્રુફણીયા (તા. લાઠી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લાઠી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ધ્રુફણીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

લાઠી તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
તાજપુરી (તા. મોરવા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મોરવા (હડફ) તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. તાજપુરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. 

મોરવા (હડફ) તાલુકો
વીરસોડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના જોટાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

જોટાણા તાલુકો
પ્રતાપગઢ જિલ્લો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  રાજસ્થાન રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૩ (તેત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. પ્રતાપગઢ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક  પ્રતાપગઢ શહેરમાં આવેલું છે.

સંદર્ભો 

રાજસ્થાન
રાજસ્થાનના જિલ્લાઓ
કુંદોલ (પાલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કુંદોલ (પાલ) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભિલોડા તાલુકો
ભેરી ક્ષેત્ર નેપાળ ના ક્ષેત્રિય વર્ગીકરણ અનુસાર મધ્યપશ્ચિમાંચલ વિકાસ ક્ષેત્ર નું એક ક્ષેત્ર છે. આ ક્ષેત્ર ને ૫ જિલ્લા માં વર્ગીકૃત કરાયા છે.

નામકરણ 
સ્થાનીય ભેરી નદી ના નામ પર આ ક્ષેત્ર નું નામાકરણ કરાયું છે.

ભેરી ક્ષેત્રના પાંચ જિલ્લાઓ 
  જાજરકોટ જિલ્લો
  દૈલેખ જિલ્લો
  સુરખેત જિલ્લો
  બાંકે જિલ્લો
  બરદિયા જિલ્લો

આ પણ જુઓ 

નેપાળ
નેપાળના પ્રાંતો
નેપાળની ભૂગોળ
જગતપુર (તા. દસ્ક્રોઇ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસ્ક્રોઇ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જગતપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દસ્ક્રોઇ તાલુકો
રાજસીતાપુર (તા. ધ્રાંગધ્રા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધ્રાંગધ્રા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાજસીતાપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ધ્રાંગધ્રા તાલુકો
મહાનદી છત્તીસગઢ તેમ જ ઓરિસ્સા રાજ્યોની જીવન રેખા તરીકે ગણાતી એક મહત્વની નદી છે.

મહા નદી રાયપુરના સિહાવા પર્વત પરથી ૪૨ મીટરની ઊંચાઈએથી નિકળી દક્ષિણ - પૂર્વ દિશા તરફ જાય છે. છત્તીસગઢ રાજ્યમાંથી ઓરિસ્સા રાજ્યમાં થઇને બંગાળની ખાડીમાં સમાય જાય છે. છત્તીસગઢ રાજ્યમાં આ નદીની લંબાઈ ૨૮૬ કિલોમીટર જેટલી છે. મહાનદીની કુલ લંબાઈ ૮૫૮ કિલોમીટર જેટલી છે. આ નદી પર દુધાવા, માઢમસિલ્લી, ગંગરેલ, સિકાસેર, સોંદુર બંધ બનાવવામાં આવેલા છે. ઓરિસ્સામાં વિશાળ હીરાકુડ બંધ પણ આ નદી પર બનાવવામાં આવેલો છે.

ભારતની નદીઓ
ગુરદાસપુર ભારત દેશના ઉતર ભાગમાં આવેલા તથા પાંચ નદીઓને કારણે ઉત્તમ ખેતી કરવા માટે પ્રખ્યાત એવા  પંજાબ રાજ્યમાં આવેલું એક મહત્વનું શહેર છે. આ શહેરમાં પંજાબ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૨૦ (વીસ) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા  ગુરદાસપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. 

પંજાબ
કાંકરાવાડી (તા. વિરમગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરમગામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાંકરાવાડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિરમગામ તાલુકો
પિલુડા (તા. થરાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  થરાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પિલુડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

થરાદ તાલુકો
ઉમરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ભરૂચ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઉમરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભરૂચ તાલુકો
અશ્વગંધા અથવા આસંધ એક વનસ્પતિ છે જે ખાનદેશ, બરાર, પશ્ચિમ ઘાટ તથા અન્ય અનેક સ્થાનોમાં જોવા મળે છે. હિંદીમાં આ છોડને સામાન્ય રીતે અસગંધ કહેવામાં આવે છે. લેટિનમાં એનું નામ વિધાનિયા સોમ્નીફેરા છે. આ વનસ્પતિનો છોડ બે હાથ જેટલી ઊઁચાઈ ધરાવતો હોય છે.  વિશેષ કરીને વર્ષા ઋતુમાં પેદા થાય છે, પરંતુ  કેટલાંક સ્થાનો પર બારે માસ ઉગતા હોય છે. આ વનસ્પતિના છોડ પર અનેક શાખાઓ નિકળતી હોય છે અને ઘુંઘચી જેવા લાલ રંગનાં ફળ વરસાદના અંત અથવા શિયાળાના પ્રારંભમાં જોવા મળે છે. એનાં મૂળ લગભગ એક ફુટ લાંબા, મજબુત, ચિકણાં અને કડવાં હોય છે. બજારમાં ગાંધી જેને અશ્વગંધા કે અશ્વગંધાનાં મુળ કહીને વેચતા હોય છે, તે ખરેખર તેનાં મૂળ નહીં, પણ અન્ય વર્ગની વેલનાં મૂળ હોય છે, જેને લૈટિન ભાષામાં કૉન્વૉલ્વુલસ અશ્વગંધા કહેવામાં આવે છે. આ મૂળ ઝેરીલાં નથી હોતાં, પરંતુ અશ્વગંધાનાં મૂળ ઝેરીલાં હોય છે. અશ્વગંધાનો છોડ ચાર પાંચ વર્ષ જીવિત રહેતો હોય છે. તેનાં મૂળમાંથી અશ્વગંધા મળે છે, જે ખુબ જ પુષ્ટિકારક છે.

રાજનિઘંટુ ગ્રંથમાં જણાવ્યા અનુસાર અશ્વગંધા ચરપરી, ગરમ, કડવી, માદક ગંધયુક્ત, બળકારક, વાતનાશક અને ખાંસી, શ્વાસ, ક્ષય તથા વ્રણને નષ્ટ કરનારી છે. તેનાં મુળ પૌષ્ટિક, ધાતુપરિવર્તક તથા કામોદ્દીપક છે; ક્ષયરોગ, બુઢાપાની દુર્બળતા તથા ગઠિયાના રોગમાં પણ આ લાભદાયક છે. અશ્વગંધા વાતનાશક તથા શુક્રવૃદ્ધિકર આયુર્વેદિક ઔષધિઓમાં મુખ્ય છે. શુક્રવૃદ્ધિકારક હોવાને કારણે આને શુક્રલા પણ કહેવામાં આવે છે.

રસાયણિક વિશ્લેષણ દ્વારા એમાં સોમ્નિફ઼ેરિન અને એક ક્ષારતત્વ તથા રાળ અને રંજક પદાર્થ મળે છે.

એક ગ્લાસ બકરીના દૂધમાં એટલૂં જ પાણી ઉમરી, એક ચમચી અશ્વગંધાનું ચુર્ણ અને સાકર નાખી પાણી બળી જાય ત્યાં સુધી ઉકાળી સવાર-સાંજ ક્ષયના મુખ્ય ઔષધો સાથે પીવાથી જલદી ફાયદો થાય છે. જેમનું શરીર ખુબ જ
પાતળું-કૃશ પડી ગયું હોય તથા વજન વધતું જ ન હોય તેઓ પણ આ ઉપચાર કરી શકે.

સંદર્ભો

આ પણ જુઓ
 આંકડો
 અળવી
 અરડૂસી
 કરિયાતું
 ફુદીનો

વનસ્પતિ
વનસ્પતિશાસ્ત્ર‎
આયુર્વેદિક ઓસડિયાં
ઔષધીય વનસ્પતિ
સીમલનાડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા ખાનપુર તાલુકાનું એક  ગામ છે. સીમલનાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ખાનપુર તાલુકો
ઝીલોડ  ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા આંકલાવ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઝીલોડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આંકલાવ તાલુકો
ચરોતર
પિપરોલ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા  ધરમપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પિપરોલ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.

આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. આ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી અને પશુપાલન છે. પહેલાં અહીં નાગલી, ડાંગર, વરાઇ જેવાં ધાન્યો જ પકવવામાં આવતાં પરંતુ, હાલના સમયમાં શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે.

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ જિલ્લો
ધરમપુર તાલુકો
રવા ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે.. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. રવા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ

અબડાસા તાલુકો
મોરવા (હડફ) તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના પંચમહાલ જિલ્લાનો મહત્વનો તાલુકો છે. મોરવા (હડફ) આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.

ભૂગોળ 
તાલુકાની મુખ્ય નદીઓ હડફ નદી તથા પાનમ નદી છે.

મોરવા (હડફ) તાલુકામાં આવેલાં ગામો 
આ તાલુકામાં ૫૩ જેટલા ગામોનો સમાવેશ થાય છે.

બાહ્ય કડીઓ 
 તાલુકા પંચાયત વેબસાઇટ

પંચમહાલ જિલ્લો
ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
પેથાપુર (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. પેથાપુર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.  ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

ઝાલોદ તાલુકો
ગરૂડેશ્વર તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાનો તાલુકો છે.

ઇતિહાસ 
નાંદોદ તાલુકામાંથી આ તાલુકો ઓક્ટોબર ૨૦૧૩ ના રોજ રચવામાં આવ્યો હતો.

તાલુકાના ગામો 
ગરૂડેશ્વર તાલુકામાં ૩૮ ગ્રામ પંચાયતોમાં ૯૪ ગામોનો સમાવેશ થાય છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 ગરૂડેશ્વર તાલુકા પંચાયત 

નર્મદા જિલ્લો
ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
ગેમ્બિયાનો રાષ્ટ્રધ્વજ યુનાઇટેડ કિંગડમ પાસેથી દેશને આઝાદી મળ્યા બાદ અપનાવવામાં આવ્યો અને ત્યારથી તે બદલાયો નથી. સાત વર્ષ સુધી સેનેગલ સાથે સંઘમાં હોવા છતાં પોતાનો રાષ્ટ્રધ્વજ જાળવી રાખ્યો હતો.

ધ્વજ ભાવના

ભૂરો રંગ ગેમ્બિયા નદી; જેના પરથી દેશનું નામ પડ્યું છે તેનું, લાલ રંગ સૂર્ય અને સવાનાનું, પાતળી સફેદ પટ્ટીઓ એકતા અને શાંતિનું, લીલો રંગ દેશના જંગલો અને ખેતીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

રાષ્ટ્રધ્વજો
નારપુરા (તા. સાવલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા સાવલી તાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ છે. નારપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સાવલી તાલુકો
સીમલખડુ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સીમલખડુ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

નસવાડી તાલુકો
રિવરસાઇડ પેલેસ  () ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના ગોંડલ શહેર ખાતે આવેલ એક રજવાડી મહેલ છે.

રિવરસાઇડ પેલેસ વર્ષ ૧૮૭૫માં ગોંડલનરેશ ભગવતસિંહજી દ્વારા તેમના પુત્ર યુવરાજ ભોજરાજસિંહજી (પછી થી પાટવીકુંવર) માટે નવલખા મહેલથી  જેટલા અંતરે બનાવવામાં આવ્યો હતો. આ મહેલમાં રાજવી પરિવારની કલાત્મક ચીજવસ્તુઓ, ચિત્રો તેમ જ મસાલા ભરેલા પ્રાણીઓનાં મોં (ટ્રોફી ઓફ હેડ સ્ટફ્ડ એનિમલ્સ) એકત્રિત કરીને પ્રદર્શિત કરવામાં આવેલ છે. રિવરસાઇડ પેલેસ અને ઓર્ચાર્ડ પેલેસ ખાતે હાલમાં હોટલ ચલાવવામાં આવે છે. આ મહેલનો દિવાન ખંડ વસાહતી સ્થાપત્યનો  લાવણ્યમય નમૂનો છે તેમ જ પુરાતન રાચરચીલા વડે સમૃદ્ધ છે. આ મહેલમાં એક વિશિષ્ટ ભારતીય પાંખ ખાતે સુંદર પિત્તળનાં વાસણો અને લઘુચિત્રો છે.

સંદર્ભો

ગ્રંથસૂચિ 

ગુજરાતના મહેલો
ગોંડલ
જોવાલાયક સ્થળો
આર. આર. શેઠની કંપની એ ગુજરાતી સાહિત્યનાં પુસ્તકોનાં પ્રકાશનનું કાર્ય કરતી સંસ્થા છે. આ સંસ્થાની સ્થાપના ૧૯૨૬માં થઇ હતી અને તેની શાખાઓ અમદાવાદ અને મુંબઈમાં આવેલી છે.

બાહ્ય કડીઓ 
 વેબસાઇટ

પ્રકાશક
ગુજરાતી સાહિત્ય