Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
આંબાપાણી (વ્યારા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વ્યારા તાલુકાનું ગામ છે. આંબાપાણી (વ્યારા) ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન અને નોકરી જેવાં કાર્યો કરે છે. ડાંગર, જુવાર, કેરી અને શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

વ્યારા તાલુકો
ગગાણા (તા. થરાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા થરાદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગગાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

થરાદ તાલુકો
ભક્ત કવિ પોથન ભારત દેશમાં આવેલા આંધ્ર પ્રદેશ રાજ્યની મુખ્ય ભાષા તેલુગુ ભાષાના મહાન ભક્ત કવિ હતા.

આંધ્ર મહા-ભાગવતના રચયિતા કવિ પોથનનો જન્મ આંધ્ર પ્રદેશ રાજ્યના વારંગલ જિલ્લાના બમેરા નામના ગામમાં ઇ. સ. ૧૪૩૦ની સાલમાં થયો હતો. ભક્ત કવિ પોથન સમયની બાબતમાં નરસિંહ મહેતાના સમકાલીન હતા. માતાપિતા તરફથી વારસામાં તેમને પ્રેમ-ભક્તિના સંસ્કાર સાંપડ્યા, જેને કારણે નાની વયમાં જ બાળક પોથન ભગવાનના પરમ ભક્ત હતા. તેમનો પરિવાર શૈવ ધર્મનો અનુયાયી હોવા છતાં બાળક પોથનને શિવ, રામ, કૃષ્ણ કે વિષ્ણુ એમ બધા જ ભગવાનની ભક્તિમાં રસ ધરાવતા હતા. શાળાનો અભ્યાસ પુર્ણ થયા પછી તેઓએ ધર્મશાસ્ત્રો તેમ જ સંસ્કૃત ભાષાનો ગહન અભ્યાસ કર્યો હતો. આ ઉપરાંત પોતાની માતૃભાષા તેલુગુમાં તેઓ ભગવાનના ગુણગાનની કવિતાઓ પણ લખતા હતા. આ દરમ્યાન એક દિવસ એમને શ્રીમદ્ ભાગવતનો અનુવાદ કરવાની શરુઆત કરી. કવિ પોથને માત્ર અનુવાદ જ ન કરતાં ભાગવતના સારને પોતાની કવિ પ્રતિભા વડે તેલુગુ ભાષામાં સુંદર રસમય રૂપાંતરણ કર્યું હતું, જેને કારણે આજે પણ આંધ્ર પ્રદેશમાં ઘેર ઘેર આંધ્ર મહા-ભાગવત બોલાતું જોવા મળે છે.

જીવનની છેલ્લી પળ સુધી ભગવાનની ભક્તિમાં લીન રહેલા ભક્ત કવિ પોથનનું અવસાન સિત્તેર વર્ષની ઉંમરે થયું હતું.

કવિ
આંધ્ર પ્રદેશ
વ્યક્તિત્વ
સાહિત્યકાર
ભક્ત કવિ
વસંતનગર ટાઉનશીપ અમદાવાદ શહેરમાં ગોતા ખાતે આવેલું છે. વસંતનગર ટાઉનશીપ ગોતાથી ઓગણજ જતા રસ્તા પર આવેલું છે. 

અમદાવાદ શહેરના વિસ્તારો
બાઇબલના નવા કરારમાં માથ્થી, માર્ક અને લૂકે ઇસુની ખાસ નોંધેલી એક વાત છે, ‘જો કોઇ મારો અનુયાયી થવા માગતો હોય, તો તેણે પોતાનો ત્યાગ કરવો જોઇશે અને પોતાનો ક્રોસ ઉપાડી મારી પાછળ આવવું જૉઇશે.’ બધા લોકો જાણે છે કે ગુડ ફ્રાઇડેના દિવસે ઇસુ ખ્રિસ્ત ક્રોસ પર મૃત્યુને વર્યા છે અને ક્રોસ ખ્રિસ્તી ધર્મનું ખાસ નિશાન છે. 

રોમન લોકોમાં ક્રોસ પર લટકાવીને મારી નાખનાર ગુનેગારોના ગુનાના ઉલ્લેખનું પાટિયું ક્રોસ પર લટકાવવાનો રિવાજ હતો. ઇસુના ક્રોસ પર લટકેલા ચાર અક્ષરોના પાટિયામાં ઇસુની વધશિક્ષાનું કારણ સમાયેલું છે. સૂબા પિલાતે ફરમાવ્યા મુજબ ઇસુનો ગુનો એટલે ઇસુ યહૂદીઓના રાજા હતા, એટલે તેમણે ક્રોસ પર પાટિયું લખાવડાવેલું: ‘નાઝરેથનો ઇસુ યહૂદીઓનો રાજા.’
યહૂદીઓના રાજા તરીકે નાઝરેથના ઇસુને ક્રોસ પર મારી નાખવાનો હુકમ કરનાર રોમન સૂબા પોન્તિયસ પિલાત બરાબર જાણતા હતા અને માથ્થીએ નોંઘ્યું પણ છે કે ‘લોકોએ કેવળ અદેખાઇને લીધે જ ઇસુને હવાલે કર્યા હતા.’ છતાં પિલાતે લોકોની બીકે ‘ઇસુને કોરડા મરાવી ક્રોસે ચડાવવા માટે સોંપી દીધા.’ઇસુ પોતાના જીવન વિશે પોતાના શિષ્યોને કહે છે, ‘પિતા મારા ઉપર પ્રેમ રાખે છે, કારણ, હું મારું જીવન અર્પી દઉં છું, અર્પી દઉં છું ખરો, પણ પાછું મેળવવા માટે, કોઇ એને મારી પાસેથી લઇ લેતું નથી, પણ હું જ એને મારી મેળે આપી દઉં છું. મને એને છોડી દેવાની સત્તા છે, તેમ એને પાછું લેવાની પણ સત્તા છે. આ આજ્ઞા મને મારા પિતા તરફથી મળેલી છે.’

ગુડ ફ્રાઇડેના દિવસે ઇશ્વરી યોજનામાં ઇસુ પોતે જ ક્રોસ પર પોતાનું જીવન અર્પી દે છે. ઇસુને ક્રોસ તરફ દોરી જનાર એક જ બાબત છે: ઇસુનો માણસ પ્રત્યેનો પ્રેમ! ઇસુનો મારા-તમારા પ્રત્યેનો પ્રેમ. ઇશ્વર પિતાના પ્રેમથી પ્રેરાઇને માણસમાત્ર પ્રત્યેના પ્રેમથી ઇસુ એ ક્રોસને ભેટયો છે. ક્રોસ પરના મૃત્યુને ભેટવાનો ઇસુનો પ્રેમ અનાદિ પ્રેમ છે, સનાતન પ્રેમ છે, અનંત કે અંત વિનાનો પ્રેમ છે, એટલે ખ્રિસ્તી લોકો માને છે કે ઇસુના ક્રોસને ભેટતા પ્રેમમાંથી કોઇ માણસ બાકાત નથી. 

ગુડ ફ્રાઇડેના દિવસે ક્રોસ પર મરી જઇને ત્રીજે દિવસે પુનરુત્થાન પામેલા ઇસુ જાણે ઘોષણા કરે છે કે મૃત્યુમાં ખરેખર જીવન છે. ગુડ ફ્રાઇડે ખરેખર ઇશ્વરી શકિતનો દિવસ છે. ક્રોસ ઇશ્વરી પ્રેમ-વિજયનું પ્રતીક છે.

તહેવાર
ખ્રિસ્તી ધર્મ
રૂની (તા. પાટણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પાટણ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. તે સરસ્વતી નદીના કિનારા ઉપર વસેલુ છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન  છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ગાજર, ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ગામમાં રામદેવપીરનું મંદિર આવેલું છે, જ્યાં ભાદરવા સુદ નોમ ના દિવસે ગામલોકો રામદેવપીરના મંદિરે નેજા ચઢાવે છે. ગામમાં માગશર સુદ પૂનમના દિવસે નવદુર્ગા માતાની ઉજાણી થાય છે.

પાટણ તાલુકો
વડપાડા (તા.ડેડીયાપાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા ડેડીયાપાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. વડપાડા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો (જંગલમાંથી પ્રાપ્ત થતી ઈમારતી લાકડા સિવાયની ખોરાક તરીકે વાપરી શકાય તેવી તેમ જ વેચાણ કરી પૈસા મેળવી શકાય તેવી વસ્તુઓ) એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

ડેડીયાપાડા તાલુકો
દેત્રોજ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના અમદાવાદ જિલ્લાના દેત્રોજ-રામપુરા તાલુકાનું નગર છે જે આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક પણ છે.

અહીં ધોરણ ૧૨ સામાન્ય પ્રવાહની શાળા, આઇ.ટી.આઇ.,જાહેર પુસ્તકાલય, રેલ્વે સ્ટેશન, બસ સ્ટેશન, પોલિસ સ્ટેશન, મામલતદાર ઓફિસ, તાલુકા પંચાયત, કોર્ટની સુવિધાઓ પ્રાપ્ત છે.

ઇતિહાસ 
દેત્રોજ નામ દંઢાસુર રાક્ષસના નામ પરથી પડેલું મનાય છે. બહુચર માતાજીએ ગેબી ટીંબા નામના સ્થળ પર આ અસુરનો વધ કરેલો.

દેત્રોજ પર ૧૨ મી સદીમાં પાટડીથી આવેલા ઝાલા રાજપુતોનું શાસન હતું. ત્યારબાદ ૧૩ મી સદીમાં વંથલીથી ડોડીયા રાજપુતો આવ્યા. ઈ.સ. ૧૪૫૦ પછી લુણાવાડા સ્ટેટથી ચાલુક્યની એક પેઢી દેત્રોજ પર આવી. વીર કાનાજી સોલંકી રાજપુતના વંશજોએ ૪૪ ગામ જીતીને દેત્રોજ ગાદી સ્થાપી. દેત્રોજના સોલંકી રાજપુતોએ ત્યાંથી ગાદી ખસેડીને કુકવાવમાં સ્થાપિત કરી. ત્યારબાદ તેમાંથી ૪ એસ્ટેટ અલગ થયા. કુકવાવ, ભંકોડા, દેકાવાડા અને છનીયાર. જેમાં ચારે ચાર એસ્ટેટને ૧૨-૧૨ ગામની જાગીરી મળી. હાલ તેમના વંશજો ત્યાં રહે છે.

ધાર્મિક સ્થળો 
દેત્રોજમાં એક પીરની જગ્યા અને પ્રાચીન બહુચર માતાજીનું સ્થાનક આવેલું છે.

ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
દેત્રોજ તાલુકો
ગણેશપુરા (તા. વડનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગણેશપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વડનગર તાલુકો
સ્મૃતિવન અથવા સ્મૃતિવન ભૂકંપ સ્મારક અને સંગ્રહાલય ગુજરાતના કચ્છ જિલ્લાના ભુજમાં ભુજિયા ડુંગર પર આવેલું ૨૦૦૧ના ગુજરાત ધરતીકંપના પીડિતોને સમર્પિત એક સ્મારક ઉદ્યાન અને સંગ્રહાલય છે. મ્યુઝિયમમાં સાત અલગ અલગ વિષયો આધારિત સાત પ્રદર્શન વિભાગો આવેલા છે.

ઇતિહાસ 
ગુજરાત સ્ટેટ ડિઝાસ્ટર મેનેજમેન્ટ ઓથોરિટી દ્વારા ૨૦૦૪માં ૨૦૦૧ના ગુજરાત ધરતીભૂકંપના પીડિતોને સમર્પિત અને કચ્છના લોકોની માટે સ્મૃતિઉદ્યાન બનાવવાનો પ્રસ્તાવ રજૂ કરવામાં આવ્યો હતો. વાસ્તુ-શિલ્પ કન્સલ્ટન્ટ્સ દ્વારા તેની રચના કરવામાં આવી છે. તેનું ઉદ્ઘાટન ૨૮ ઓગસ્ટ ૨૦૨૨ના રોજ વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું.

વિશેષતા 
સ્મૃતિવન ૪૭૦ એકર વિસ્તારમાં ફેલાયેલું છે. ઉદ્યાનમાં ૧૩,૦૦૦થી વધુ વૃક્ષો છે, જે દરેક પીડિતને સમર્પિત છે. અહીં ૫૦ ચેકડેમ, એક સૂર્યાસ્ત દર્શન કેન્દ્ર, ૮ કિમી લાંબા માર્ગો અને ૧.૨ કિમી અંતરના આંતરિક રસ્તાઓ, ૧ મેગાવોટનો સોલાર પાવર પ્લાન્ટ અને ૩,૦૦૦ લોકોના વાહનો માટેનું પાર્કિંગ સ્થળ જેવી સુવિધાઓ છે.

સંગ્રહાલયમાં ૧૧,૫૦૦ ચોરસ મીટર વિસ્તારમાં ફેલાયેલા સાત વિભાગો છે. આ વિભાગોમાં સાત વિષયો છે: પુન:ર્જન્મ, પુનઃપ્રાપ્તિ, પુન:સ્થાપના, પુનઃનિર્માણ, પુનઃવિચાર, પુન:જીવન અને નવીનીકરણ.

આ પણ જુઓ 
 વીર બાળક સ્મારક

સંદર્ભ 

ગુજરાતના સંગ્રહાલયો
કચ્છ જિલ્લો
દલદેવળિયા એ ગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા  જામજોધપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. દલદેવળિયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.

જામજોધપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
બદલપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા બોરસદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. બદલપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામ મહીસાગર નદીના કિનારે વસેલું છે. કહેવાય છે કે અહીં સ્થિત બકરેશ્વર મહાદેવના મંદિરના નામ પરથી આ ગામનું નામ પડ્યું છે.

બોરસદ તાલુકો
ચરોતર
વાનકુવર કેનેડાનું ત્રીજું સૌથી મોટું શહેર છે. આ શહેર કેનેડાના પશ્ચિમ કાંઠે આવેલા બ્રિટિશ કોલંબિયામાં આવેલું છે અને પ્રશાંત મહાસાગરનું મોટું બંદર અને તેના પ્રાકૃતિક સૌંદર્ય માટે જાણીતું છે. વાનકુવર કેનેડાનું સૌથી વધુ વંશીય વિવિધતા વાળું શહેર છે. દુનિયામાં રહેવાલાયક શહેરોમાં તે છેલ્લા ઘણા વરસોથી પ્રથમ પાંચમાં આવે છે. વાનકુવરનું બંદર ઉત્તર અમેરિકાનુ ચોથું સૌથી મોટું અને કેનેડાનુ સૌથી મોટું છે. અહીં ખીલેલા ચલચિત્ર ઉદ્યોગને કારણે તેને ઉત્તરનું "હોલીવુડ" પણ કહે છે. બ્રિટીશ નાવિક જ્યોર્જ વાનકુવર, કે જેણે બરાર્ડની ખાડીની સૌ પ્રથમ મોજણી કરી હતી, તેની યાદમાં શહેરનું નામ રાખવામાં આવેલ છે.

ઇતિહાસ
વાનકુવરમાં છેલ્લા ૮૦૦૦ થી૧૦૦૦૦ વર્ષોથી અહીંના મૂળ નિવાસીયો કે જેઓ ઇન્યુઇટ કે "નેટીવ ઇન્ડિયન" તરીકે ઓળખાય છે તેઓ વસતા હતા. સાઇમન ફ્રેઝર એ પહેલો યુરોપીઅન હતો કે જેને યુરોપીઅન લોકોની વસાહત સ્થાપી હતી. ૧૮૫૮માં વાનકુવર પાસેના ફ્રેઝર કેન્યોન પાસે મોટાપાયે સોનાના ભંડારો મળી આવતા લગભગ ૨૫૦૦૦ માણસોએ અહીંયા પોતાનો વસવાટ સ્થાપ્યો. ૧૮૬૦ પછી લાકડાની મીલોની શરૂઆત અને કેનેડિયન પેસેફિક રેલવેના આગમન પછી વાનકુવરનો વિકાસ ઝડપભેર થવા લાગ્યો હતો. ૧૮૮૬માં વાનકુવર મહાનગરપાલિકાની સ્થાપના થઇ હતી.

ભૂગોળ 
વાનકુવર કેનેડાના બ્રિટિશ કોલંબિયા રાજ્યના દક્ષિણ પશ્ચિમે પ્રશાંત મહાસાગરને કાંઠે આવેલું શહેર છે. શહેરની ઉત્તરે બરાર્ડની ખાડી (ઇનલેટ) આવેલ છે, જ્યારે દક્ષિણે ફ્રેઝર નદી આવેલ છે. પશ્ચિમે જ્યોર્જીયાની સમુદ્રધુની આવેલ છે, જે તેને વાનકુવર ટાપુથી જુદું પાડે છે અને શહેરનો પૂર્વભાગ બરનબી શહેરને અડીને આવેલ છે. વાનકુવરમાં ઉત્તર અમેરિકાનો સૌથી મોટો એવો શહેરી ઉદ્યાન સ્ટેન્લી પાર્ક આવેલો છે, જે શહેરનું એક જાણીતું પ્રવાસી આકર્ષણ છે. બૃહદ વાનકુવર પાસે આવેલ બરનબી, કોકવીટલામ, રીચમંડ, ન્યુ વેસ્ટમિનિસ્ટર, સરી અને ઉત્તર વાનકુવર જેવા અન્ય શહેરોનો પણ સમાવેશ થાય છે.

આબોહવા
વાનકુવરનું હવામાન કેનેડાના અન્ય શહેરોની સરખામણીએ સૌથી વધુ સમઘાત છે. અન્ય શહેરોની તુલનામાં અહીંનો શિયાળો ઘણો ઓછો ઠંડો હોય છે. પ્રશાંત મહાસાગરના કિનારે અને "કોસ્ટલ માઉન્ટેન"ની વચ્ચે આવેલ હોવાને કારણે વાર્ષિક ધોરણે ૧૨૦૦ થી ૧૫૦૦ મિમિ જેટલો વરસાદ વરસે છે. ઉનાળાના ૩ મહિનાને બાદ કરતા દરેક મહિનામાં વરસાદ પડે છે જયારે વાર્ષિક ધોરણે સરાસરી ૩૮ સે.મી. જેટલો બરફ પડે છે, જે દેશના અન્ય શહેરની સરખામણીમાં ખુબ ઓછો છે.

અર્થકારણ 
વાનકુવર  કેનેડાના આંતર્દેશીય સડક માર્ગ અને રેલવે વ્યવસ્થાના પશ્ચિમ વિભાગનું અંતિમ સ્થાન છે અને દેશ નું આયાત નિકાસનું મોટ બંદર  છે. કેનેડીઅન નેશનલ અને કેનેડીઅન પેસિફિક રેલવેના અંતિમ સ્ટેશનો પણ  અહીં  આવેએ છે.વાનકુવર કેનેડાને એશિયા પ્રશાંત ક્ષેત્રને જોડતું અગત્યનું હવાઈ મથક છે.આ ઉપરાંત ખનીજ નિસ્કર્ષણ ,જંગલ પેદાશો,સોફટવેર ,જૈવિકવિજ્ઞાન ,વીમાન ઉદ્યોગ ,વિડિઓ ગેમ અને એનિમેશન જેવા ઉદ્યોગોનો પણ વિકાસ થયેલ છે.પ્રવાસ અને ફિલમ ઉદ્યોગ શહેરના અર્થતંત્રના વિકાસમાં ખુબ મોટો ફાળો આપે છે.

વસ્તીવિષયક 
બૃહદ વાનકુવર વિસ્તારની વસ્તી અત્યારે  લગભગ ૨૪ લાખની છે અને પશ્ચિમ કેનેડાનો સૌથી મોટો શહૅરી વિસ્તાર છે.વાનકુવરમાં યુરોપીય વસાહતીઓ સાથે ચીની,ભારતીય ફિલિપિનો અને મૂળ વસાહતીઓ  એવા 'નેટિવ ઇન્ડિયન'ની પણ ઘણી મોટી વસ્તી છે.

સંદર્ભ 

 કેનેડા
ગુંદા (તા. કાલાવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કાલાવડ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગુંદા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

કાલાવડ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
કટકાવાંટ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કટકાવાંટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

કવાંટ તાલુકો
નાનોલ (તા. થરાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  થરાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાનોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

નાનોલ ગામની નજીકમાં શ્રી શેણલ માતાજીનું મંદિર આવેલું છે.

થરાદ તાલુકો
ભીમપોર(તા.ચોર્યાસી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના ચોર્યાસી તાલુકામાં દરિયાકિનારે આવેલું ગામ છે. અરબ સાગરના કાંઠા પર આવેલા ભીમપોર ગામમાં મુખ્યત્વે કોળી પટેલો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે મત્સ્ય ઉદ્યોગ, ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી  તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.

સુરત જિલ્લો
સુરત શહેર તાલુકો
પીલ ડિસ્ટ્રિક્ટ સ્કૂલ બોર્ડ (Peel District School Board) એ કેનેડાના ઓન્ટેરિયોમાં આવેલા મિસિસાઉગા (પીલ પ્રદેશ)માં આવેલી એક શૈક્ષણિક સંસ્થા છે, જેમાં આશરે ૧,૫૫,૦૦૦ વિદ્યાર્થીઓ બાલમંદિરથી માંડી ૧૨માં ધોરણ સુધીનો અભ્યાસ કરે છે.

બોર્ડ દ્વારા ૧૫,૦૦૦ કરતાં પણ વધુ પૂર્ણ સમયના શિક્ષકોની સેવા લેવામાં આવે છે અને તે પીલ ક્ષેત્રનું સૌથી મોટું નોકરીદાતા છે.

કુશળ રૂપરેખા 
પીલ બોર્ડ જે કંઈ પણ કરે છે તે તેની કુશળ રૂપરેખાના પરિપાક રૂપે જ કરવામાં આવે છે, આ રૂપરેખાને વિદ્યાર્થીઓની સફળતા માટેનું પ્રગતિ પત્રક કહેવામાં આવે છે. આ સંશોધન આધારિત શિક્ષણની પદ્ધતિ આસાનીથી ધ્યેયોને સિદ્ધ કરવામાં મદદ કરે છે અને તેમના એવા જમાપાસાઓ ઉપર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે છે જે વિદ્યાર્થીઓની ઉપલબ્ધિઓમાં વધારો કરવામાં અસરકારક નિવડે.

ઇતિહાસ 
ઇ.સ. ૧૯૬૯માં શિક્ષણના વ્યવસાય સાથે સંકળાયેલા ૧૦ સ્થાનિક બોર્ડો ભેગા થયા અને પીલ કાઉન્ટી બોર્ડ ઓફ એજ્યુકેશનની રચના કરી. ૧૯૬૯માં બોર્ડના વિસ્તારમાં લગભગ અઢી લાખ જેટલા લોકો રહેતા હતા, જે આજની સરખામણીએ ફક્ત પાંચમાં ભાગની વસ્તી હતી. ૨૦૦૯ના વાર્ષિક અહેવાલ મુજબ આ બોર્ડ પાસે તેમની ૧૧૪ શાળાઓમાં ૫૦,૦૦૦ વિદ્યાર્થીઓ ભણતા હતાં અને તેનું વાર્ષિક બજેટ $ ૪.૧ કરોડનું હતું. 

૧૯૭૩માં તેનું નામ બદલાઈને પીલ બોર્ડ ઓફ એજ્યુકેશન થયું. હાલનું નામ ૧૯૯૮માં મંજૂર કરવામાં આવ્યું હતું.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 પીલ ડિસ્ટ્રિક્ટ સ્કૂલ બોર્ડ  (EN)
 ગુજરાતીમાં બોર્ડ વિષે માહિતી 
 MNS Multicultural, Settlement and Education Partnership  (EN)

શિક્ષણ
કેનેડા
ડો. નિરંજન રાજ્યગુરુ (૨૪ ડિસેમ્બર ૧૯૫૪) ગુજરાતી લોકસાહિત્યકાર, ભજનિક, કવિ, વિવેચક, સંશોધક, લેખક અને પારંપરીક કળાઓના વિદ્વાન છે. એ સ્થાનિક રેડીઓ અને ટેલિવિઝન પર આ વિષયોને લગતા કાર્યક્રમ પણ આપે છે. એમણે ઇ.સ. ૧૯૯૧માં ઘોઘાવદર ગામમાં સત નિર્વાણ ફાઊન્ડેશન ના નેજા તળે આનંદ આશ્રમ નામની સંસ્થા સ્થાપી છે.

તેમણે દાસી જીવણના ભજનો પર પીએચ.ડી. કર્યું છે.

સંશોધન/વિવેચન 
 ભજન મીમાંસા
 રંગ શરદની રાતડી
 સંતવાણીનું સત્વ અને સૌંદર્ય
 બીજમારગી ગુપ્ત પાટ ઉપાસના
 મૂળદાસજીનાં કાવ્યો
 પ્રેમસખી પ્રેમાનંદનાં શ્રેષ્ઠ પદો
 સંધ્યા સુમિરન
 આનંદનું ઝરણું
 સંતની સરવાણી
 સૌરાષ્ટ્રનું સંત સાહિત્ય

બાહ્ય કડીઓ 
 આનંદ આશ્રમની વેબસાઈટ

વ્યક્તિત્વ
ગુજરાતી સાહિત્યકાર
૧૯૫૪માં જન્મ
મકનપુર (તા. દ્વારકા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા તેમજ ત્રણ બાજુએથી દરિયા વડે ઘેરાયેલા ઓખામંડળ તરીકે ઓળખાતા દ્વારકા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મકનપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, માછીમારી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

દ્વારકા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
યાત્રા (સંસ્કૃત: यात्रा), હિંદુ ધર્મમાં અને અન્ય ભારતીય ધર્મોમાં, મહત્વનું સ્થાન ધરાવે છે. સામાન્ય રીતે યાત્રાનો અર્થ છે, મહાભારત અને રામાયણ જેવા ધાર્મિક ગ્રંથોમાં વર્ણવેલાં પવિત્ર ધાર્મિક સ્થળો જેવા કે, મંદિરો, નદીઓ, પર્વતો, ગામો વગેરેની મુલાકાત લઈ પૂજા, દર્શન, ઉપાસનાવગેરે ધાર્મિક કાર્યો કરવા. તિર્થ-યાત્રા સામાન્યપણે પવિત્ર સ્થળોની મુલાકાતને કહે છે, મોટેભાગે એ યાત્રાસંઘમાં, એટલે કે સમુહમાં, કરવામાં આવે છે. અગાઉ ઘણાં શ્રદ્ધાળુઓ ઉઘાડા પગે, ચાલીને યાત્રા કરવાને જ ફળદાયી ગણાવતા, હાલ જો કે વાહન વ્યવહારનો ઉપયોગ કરવામાં કશો વાંધો ગણાતો નથી.

અન્ય અર્થો
કોઈક પ્રકારનાં સરઘસ કે તહેવારના સંદર્ભમાં યોજાનારા સરઘસ વગેરેને પણ ’યાત્રા’ શબ્દ લગાડાય છે. જેમ કે, જગન્નાથપુરીની પ્રખ્યાત રથયાત્રા વગેરે. વર્તમાન સમયમાં રાજકિય કે સામાજીક કારણોસર યોજાતા સરઘર કે કૂચને પણ યાત્રા શબ્દ લગાડાય છે..

પ્રખ્યાત યાત્રાઓ
* કાશી યાત્રા
* માનસરોવર યાત્રા
* અમરનાથ યાત્રા
* રથયાત્રા
* ચારધામ યાત્રા
* ૮૪ કોશી પરિક્રમ્મા

ચિત્ર ગેલેરી

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ
 santeknath.org 
 Occurrences of the phrase 'yatra' in the Vedas
સરવાણીયા (તા. કાલાવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા  કાલાવડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સરવાણીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

કાલાવડ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
બારસોળ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા  ધરમપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બારસોળ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.

આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. આ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી અને પશુપાલન છે. પહેલાં અહીં નાગલી, ડાંગર, વરાઇ જેવાં ધાન્યો જ પકવવામાં આવતાં પરંતુ, હાલના સમયમાં શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે.

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વલસાડ જિલ્લો
ધરમપુર તાલુકો
ગંગપુર (વ્યારા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વ્યારા તાલુકાનું ગામ છે. ગંગપુર (વ્યારા) ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન અને નોકરી જેવાં કાર્યો કરે છે. ડાંગર, જુવાર, કેરી અને શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

વ્યારા તાલુકો
બલદાણા (તા. બાવળા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લાના  બાવળા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. બલદાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ

બાવળા તાલુકો
હિંદુ અવિભક્ત પરિવાર એટલે કે Hindu Undivided Family (HUF) એ ૧૯૬૧ના આવકવેરાના કાયદાની કલમ ૨(૩૧) મુજબ અલગ કરપાત્ર એકમ માનવામાં આવે છે. HUF બનાવીને કોઈ પણ હિંદુ પરિવાર વંશ તરફથી મળતી મિલકતના વેચાણ કે ભાડા દ્વારા કે સગા-સબંધી-મિત્રો દ્વારા મળેલી ભેટ પર મળેલી આવક પર આવકવેરો બચાવી શકે છે. હિંદુની સાથે સાથે બૌદ્ધ, જૈન અને શીખ કુટુંબ પણ HUF બનાવી શકે છે.

સંદર્ભ
માસીયા (તા. ખાનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા ખાનપુર તાલુકાનું એક  ગામ છે. માસીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ખાનપુર તાલુકો
તુમ્બાડ(तुम्बाड) હિંદી ભાષાની વર્ષ ૨૦૧૮ની એક ઐતિહાસિક પૃષ્ઠભુમિ ધરાવતી હોરર ફિલ્મ છે, ફિલ્મના દિગ્દર્શક રાહિ અનિલ બર્વે અને સહ-નિર્દેશક આનંદ ગાંધી છે. સોહમ શાહ, મુકેશ શાહ, અનિલ રાય અને અમિતા શાહ દ્વારા સહ-નિર્મીત આ ફિલ્મમાં સોહમ શાહ મુખ્ય ભૂમિકામાં છે. આ ફિલ્મ ૧૨ ઓક્ટોબર ૨૦૧૮ના રોજ પ્રસ્તુત થઇ હતી.

તુમ્બાડને ૭૫મા વેનિસ આંતરાષ્ટ્રિય ફિલ્મ ફેસ્ટીવલમાં પ્રદર્શિત કરવામાં આવી હતી, આ વેનિસ ફિલ્મ મહોત્સવમાં રજૂ થનારી સૌપ્રથમ ભારતીય ફિલ્મ છે. આ ફિલ્મ ફેન્ટાસ્ટિક ફેસ્ટ અને એલ ગૌના ફિલ્મ ફેસ્ટીવલમાં પણ પ્રદર્શિત કરવામાં આવી હતી.

પટકથા 
આ ફિલ્મની કથા વર્ષ ૧૯૨૦ના પુણેમાં આકાર લે છે. આ કથા તુમ્બાડના મંદિર અને એક બાહ્મણ પરિવારની ત્રણ પેઢીઓની આસપાસ વણાયેલી છે.

ચલચિત્ર
સુરતી બોલી અથવા હુરતી બોલી  સુરત શહેર અને તેની આસપાસ આવેલા વિસ્તારોમાં બોલાય છે. આ બોલીની ખાસીયત એ છેકે તેમાં ત નો ઉચ્ચાર ટ, અને ટ નો ઉચ્ચાર ત તરીકે થાય છે. આ ઉપરાંત સ ને બદલે હ નો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. દા. ત. સુરતને બદલે હુરત. સાળીને બદલે હાળી.

સામાન્ય રીતે, આ બોલીમાં સાહજિકપણે ગાળોનું પ્રમાણ વધુ હોય છે, તેમ જ આ બોલીમાં તુંકારાનો વપરાશ પણ વધુ થતો જોવા મળે છે.

ઉદાહરણો 

ગુજરાતની બોલીઓ
દક્ષિણ ગુજરાત
ટાગોર મેમોરિયલ હોલ, જે ટાગોર હોલ તરીકે પણ ઓળખાય છે, તે અમદાવાદ, ભારત ખાતે આવેલ એક ઑડિટોરિયમ છે. આ ઇમારત ૧૯૬૧માં બી. વી. દોશીએ ડિઝાઇન કરી છે. તે નૃશંસ સ્થાપત્યનું ઉદાહરણ છે. તેનું બાંધકામ ૧૯૬૬માં શરૂ થયું હતું અને ૧૯૭૧માં પૂર્ણ થયું હતું. ૨૦૧૩માં તેનું નવીનીકરણ (રિનોવેશન) કરવામાં આવ્યું હતું.

ઇતિહાસ 
લી કાર્બઝિયરે અમદાવાદના સાંસ્કૃતિક કેન્દ્રના એક ભાગ તરીકે સંસ્કાર કેન્દ્રની રચના કરી હતી, અને પરફોર્મિંગ આર્ટ્સ માટે અન્ય બે ઇમારતોની દરખાસ્ત કરી હતી, જેને તેમણે વ્યાવસાયિક કલાકારો માટે "બોક્સ ઑફ મિરાકલ્સ" (ચમત્કારોનો પટારો) અને કલાપ્રેમી કલાકારો માટે "સ્વયંભૂ રંગમંચ" ગણાવ્યું હતું. પરંતુ આ ઇમારતો ક્યારેય નિર્માણ પામી શકી નહિ. ૧૯૬૦ના દાયકામાં અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશને બી. વી. દોશીને આ જ સ્થળે રવિન્દ્રનાથ ટાગોરને સમર્પિત એક હોલની ડિઝાઇન તૈયાર કરવાનું કામ સોંપ્યું હતું. તેમણે ૧૯૬૧માં ડિઝાઇન પૂરી કરી હતી. આ હોલનું નિર્માણ ૧૯૬૬થી ૧૯૭૧ દરમિયાન સંરચનાત્મક ઇજનેર (સ્ટ્રક્ચરલ એન્જિનિયર) મહેન્દ્ર રાજના હાથ નીચે કરવામાં આવ્યું હતું.

આ હોલનું નવીનીકરણ પ્રકાશ અને ધ્વનિ પ્રણાલી (લાઇટ એન્ડ સાઉન્ડ સિસ્ટમ) ઉપરાંત નવા આંતરિક રાચરચીલા સાથે ૨૦૧૩માં રૂ.૧૧ કરોડ (૨૦૨૦માં ₹૧૬ કરોડ અથવા ૨.૦ મિલિયન યુએસ ડોલરની સમકક્ષ)ના ખર્ચે કરવામાં આવ્યું હતું. પ્રવેશદ્વારના અગ્રભાગ પર રવિન્દ્રનાથ ટાગોરનું ૧૨ બાય ૨૪ ફૂટ (૩.૭ મીટર × ૭.૩ મીટર)નું સ્ટેઇનલેસ સ્ટીલનું ચિત્ર ઉમેરવામાં આવ્યું હતું, જેના પર તેમના બંગાળી હસ્તાક્ષર છે. ગુજરાતના તત્કાલીન મુખ્યમંત્રી આનંદીબેન પટેલ દ્વારા ૨૫ નવેમ્બર ૨૦૧૩ના રોજ તેને ફરીથી ખુલ્લું મૂકવામાં આવ્યું હતું.

વાસ્તુકલા 
ટાગોર હોલ નૃવંશ સ્થાપત્યકલાનું ઉદાહરણ છે. ચંદીગઢ ખાતે લી કાર્બઝિયરની ઇમારતો અને તેમના દ્વારા સૂચિત "બોક્સ ઓફ મિરેકલ્સ"થી પ્રેરાઇને દોશીએ હોલના બોક્સ આકારના બાહ્ય ભાગને રચવા માટે કોંક્રિટનો ઉપયોગ કરવાનું નક્કી કર્યું હતું. ઇમારતની ઉત્તર અને દક્ષિણ કોંક્રિટની દિવાલો પર પરસાળ અને ઓડિટોરિયમની સાથે મજબૂત ત્રિકોણાકાર પરતોની શ્રેણી છે. આ સંરચનાત્મક તેમજ સુશોભિત વલયસ્તરો ઇમારતના ૧૭ મીટર ઊંચા અને ૩૩ મીટર પહોળા બાહ્ય માળખાની રચના કરે છે. આ વલયસ્તરો પછી બારીઓની એક શૃંખલા સાથેની સપાટ સપાટીઓ આવે છે જે ચોકઠા જેવું રંગમંચ અને વ્યાસપીઠ બનાવે છે. તે પછી ઇમારતના ખૂણે એક અંતિમ ત્રિકોણાકાર વળાંક આવે છે, જેમાં મિલ ઓનર્સ એસોસિયેશન બિલ્ડિંગથી પ્રેરિત દક્ષિણ ખૂણા પર બાહ્ય સીડી છે.

પૂર્વ અને પશ્ચિમ રવેશ એ કોંકરેટની તકતીઓથી ભરેલી સરળ કોંકરેટ જાળીઓ છે. પશ્ચિમમાં છિદ્રિત પડદા જેવું પ્રવેશદ્વાર દક્ષિણ અને ઉત્તર તરફની દીવાલોને જોડે છે અને એક મંડપ રચે છે. પ્રવેશદ્વારમાં પ્રવેશતા, પરસાળમાં, ઑડિટોરિયમને ટેકો આપતા મૂર્તિસ્તંભો અને કેન્ટિલિવર દેખાય છે. ૭૦૦ લોકોની ક્ષમતાવાળા ઑડિટોરિયમને સ્વતંત્ર માળખા દ્વારા ટેકો આપવામાં આવ્યો છે.

આ પણ જુઓ 
 સંસ્કાર કેન્દ્ર
 અમદાવાદ ટાઉન હોલ

નોંધ

સંદર્ભ

બાહ્ય કડી 

અમદાવાદ શહેરનાં સ્થાપત્યો
બ્રુનેઈ (મલય : برني دارالسلام નેગારા બ્રુનેઈ દારુસ્સલામ) એશિયા  માં  સ્થિત એક દેશ છે. આ  ઇંડોનેશિયા પાસે સ્થિત છે.આ  એક રાજતન્ત્ર (સલ્તનત)છે. બ્રુનેઈ પહેલાં એક સમૃદ્ધ મુસ્લિમ સલ્તનત હતી, જેનો પ્રભાવ સંપૂર્ણ બોર્નિયો તથા ફિલીપિન્સ ના અમુક ભાગો સુધી હતો.૧૮૮૮ માં  આ બ્રિટિશ સંરક્ષણમાં  આવી  ગયો. ૧૯૪૧ માં  જાપાનીઓ એ અહીં અધિકાર જમાવી લીધો. ૧૯૪૫ માં  બ્રિટેનએ આને મુક્ત કરવાકર પુન: પોતાના  સંરક્ષણ માં  લઈ  લીધો. ૧૯૭૧માં  બ્રુનેઈને આંતરિક સ્વશાસન નો  અધિકાર મળ્યો.  ૧૯૮૪ માં  આને  પૂર્ણ સ્વતંત્રતા પ્રાપ્ત થઈ

આ પણ જુઓ 
 બ્રુનેઈ (વિક્ષનરી)

દેશ
એશિયા
અજબપુરા (તા. મહેમદાવાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક તથા મોગલકાળમાં મહેમુદાબાદ તરીકે ઐતિહાસિક મહત્વ ધરાવતા એવા મહેમદાવાદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અજબપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મહેમદાવાદ તાલુકો
નાની મગોઇ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લાના  દેવગઢબારિયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. નાની મગોઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ,  દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દેવગઢબારિયા તાલુકો
પાળ (તા. લોધિકા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લોધિકા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાળ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

લોધિકા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
રાજપુર (તા. ડેસર તાલુકો) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા ડેસર તાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ છે. રાજપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ડેસર તાલુકો
ભેદી (પઈ) ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર,  રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. ભેદી (પઈ) ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ

અબડાસા તાલુકો
ગરબી એ નવરાત્રીના તહેવારો દરમીયાન, ખાસ કરીને ગુજરાતમાં, ગવાતી માતાજીની સ્તુતિ છે.

ગરબી શબ્દનાં નીચે પ્રમાણે અર્થ પણ મળે છે:

 નવરાત્રીના તહેવારમાં લહેકાવીને ગાવાનું દેવીનું પદ્ય. આ પદ્ય માત્ર પુરુષો દ્વારા ગાવામાં આવે છે. ગરબામાં ગાયન સાથે નૃત્ય પણ હોય શકે, જ્યારે ગરબીમાં માત્ર ગાયન જ હોય છે. ગુજરાતી ભાષામાં દયારામની ગરબી તરીકે ઓળખાતી પદ્યરચનાઓ બહુ પ્રસિદ્ધ છે.
 દેવીને માટે નવરાત્રીમાં મૂકવા બનાવેલું લાકડા કે ધાતુનું ચોકઠું. જેને આધારે નવરાત્રી તહેવારો નિમિત્તે થતું રાસ ગરબાનું આયોજન "ગરબી" તરીકે ઓળખાય છે.

આ પણ જુઓ
 ગરબા

સંદર્ભ 

કલા
ધાર્મિક સાહિત્ય
તહેવાર
પીઠાપુર (બોરવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીઠાપુર (બોરવાડા) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંતરામપુર તાલુકો
ઉત્તર કન્નડ જિલ્લો ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  કર્ણાટક રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૨૭ (સત્તાવીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. ઉત્તર કન્નડ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક કારવારમાં આવેલું છે. 

કર્ણાટક
કર્ણાટક રાજ્યના જિલ્લાઓ
માંડલા (તા. કાંકરેજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા  કાંકરેજ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માંડલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કાંકરેજ તાલુકો
અચલા કિલ્લો  પશ્ચિમ ભારતના સહ્યાદ્રી પર્વતશ્રેણી પૈકીની સાતમાળા હારમાળા ખાતે આવેલ છે. આ કિલ્લો નાસિક શહેરથી ૫૫ કિલોમીટર અંતરે નાસિક જિલ્લો, મહારાષ્ટ્ર ખાતે આવેલ છે. આ કિલ્લો નજીકના અહિવંત કિલ્લાનો જોડિયો કિલ્લો છે. અહીં ત્રણ કિલ્લાઓ અચલા, અહિવંત, અને મોહનદરી એકબીજાથી ખૂબ જ નજીક છે. આમાં અચલા અને મોહનદરી કિલ્લાઓ અહિવંત કિલ્લાનું રક્ષણ કરવા માટે બાંધવામાં આવ્યા હતા. કૅપ્ટન બ્રિગ્સએ વર્ણવેલ છે કે આ કિલ્લાની એક ઊંચી ટેકરી પર છે, જેનો ઢોળાવ પહેલાં ખૂબ જ સરળ છે, પણ તે ટોચ પરના ભાગે પહોંચે છે ત્યાં એકદમ જ ઊભો ઢોળાવ આવે છે.

ઇતિહાસ 
વર્ષ ૧૬૩૬માં આ કિલ્લો આદિલશાહના અંકુશ હેઠળ હતો. મુઘલ સમ્રાટ શાહજહાંએ તેના એક સેનાપતિ સાઇસ્તાખાનને નાસિક પ્રદેશના તમામ કિલ્લાઓ જીતવા માટેનું કાર્ય સોંપી મોકલ્યો હતો. સાઇસ્તાખાનના એક સરદાર અલિવરદીખાને આ કિલ્લો જીતી લીધો હતો. વર્ષ ૧૬૭૦માં રાજા શિવાજીએ આ કિલ્લો મુઘલો પાસેથી જીતી લીધો હતો. મુઘલ સમ્રાટ ઔરંગઝેબે તેના પરિવારના વડા મહાબતખાનને આ કિલ્લો જીતવા માટે મોકલ્યો હતો. મહાબતખાન અને દિલેરખાન દ્વારા આ કિલ્લાની બંને બાજુ પરથી હુમલો કરી યુદ્ધની શરુઆત કરવામાં આવી હતી. આ હુમલો એટલો ઉગ્ર હતો કે અહિવંત કિલ્લો મુઘલો દ્વારા કબજે કરવામાં આવ્યો હતો. ત્યારબાદ અચલા કિલ્લો પણ કબજે કર્યો હતો. વર્ષ ૧૮૧૮માં ત્ર્યંબક કિલ્લાનું પતન થવાને કારણે આ કિલ્લાની સાથે અન્ય ૧૭ કિલ્લાઓનું પણ કર્નલ બ્રિગ્સ સમક્ષ આત્મસમર્પણ કરવામાં આવ્યું હતું.

માર્ગદર્શન 
આ કિલ્લાથી સૌથી નજીકનું શહેર વણી (વની) છે, જે નાસિક શહેરથી ૪૪ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે. આ કિલ્લાની તળેટીમાં દગડ પિંપરી ગામ આવેલ છે, જે વણી થી ૧૩ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે. વણી ખાતે રહેવા-જમવાની સારી સગવડ પ્રાપ્ય છે. આ કિલ્લા પર જવાનો આરોહણ માર્ગ (ટ્રેકિંગ પાથ) દગડ પિંપરી ખાતેથી શરૂ થાય છે. આ માર્ગ સુરક્ષિત અને પહોળો છે. માર્ગ વચ્ચે કોઈ વૃક્ષો આવતાં નથી. બે કિલ્લાઓ વચ્ચેના ઘાટના ભાગ સુધી પહોંચતાં એક કલાક જેટલો સમય લાગે છે. અહીંથી જમણી બાજુનો પથ (પૂર્વ દિશામાં) અહિવંત કિલ્લા પર જાય છે અને ડાબી બાજુનો પથ (પશ્ચિમ દિશામાં) અચલા ફોર્ટ તરફ જાય છે. કિલ્લા ખાતે પીવાનું પાણી અપ્રાપ્ય હોવાને કારણે રાત્રીરોકાણ કરી શકાતું નથી. સ્થાનિક ગામના ગ્રામજનો દ્વારા રાત રહેવાની અને ખોરાકની વ્યવસ્થા વાજબી ખર્ચે કરવામાં આવે છે. આ કિલ્લા પર જવાનો અન્ય આરોહણ-માર્ગ દારેગાંવ ગામ ખાતેથી જાય છે.

જોવાલાયક સ્થાનો 
અચલા કિલ્લો એક ઉંચી ટેકરી પર નાના વિસ્તારમાં આવેલ છે. અહીં થોડા ઈમારતના ખંડેરો, કોઠારો અને પાણીના ટાંકાઓ જોઈ શકાય છે, કે જે દરેક કિલ્લા પર હોય છે. તે માટે આશરે અડધો કલાક જેટલું કિલ્લાની અંદર ફરવું પડે છે.

આ પણ જુઓ 
 મહારાષ્ટ્રના કિલ્લાઓની યાદી
 મરાઠી લોકો
 મરાઠા સામ્રાજ્ય

સંદર્ભો 

મહારાષ્ટ્રના કિલ્લાઓ
જોવાલાયક સ્થળો
ગૌરીગંજ ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા સૌથી મોટા એવા  ઉત્તર પ્રદેશ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૭૦ (સિત્તેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક એવા અમેઠી જિલ્લામાં આવેલું એક મહત્વનું શહેર છે. આ શહેર ખાતે અમેઠી જિલ્લાનું વહીવટી મુખ્ય મથક આવેલું છે. 

ઉત્તર પ્રદેશનાં શહેરો
પંથોડા (તા. કડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કડી તાલુકાનું આવેલું એક  ગામ છે. પંથોડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કડી તાલુકો
કસ્તુરબા અથવા કસ્તુર મોહનદાસ ગાંધી (૧૧ એપ્રિલ ૧૮૬૯ –૨૨ ફેબ્રુઆરી ૧૯૪૪), જેમને પ્રેમથી બધા "બા" કહેતા, તેઓ મહાત્મા ગાંધીના ધર્મપત્ની હતા. તેમના લગ્ન ૧૩ વર્ષની ઉંમરે થયા હતા. લગ્ન સમયે તેઓ નિરક્ષર હતા, બાદમાં ગાંધીજીએ તેમને લખતા-વાંચતા શીખવ્યું.

જીવન 
કસ્તુરબાનો જન્મ ગુજરાતના પોરબંદરમાં એપ્રિલ ૧૮૬૯માં થયો હતો. ગાંધીજી પોતાના પત્નીને બા તરીકે સંબોધતા એટલે કસ્તુરબાઈ ‘કસ્તુરબા’ તરીકે પ્રખ્યાત થયાં. એમના પિતાનું નામ ગોકુળદાસ અને માતાનું નામ વ્રજકુમારી હતું. માત્ર ૧૩ વર્ષની ઉંમરે એમનું લગ્ન મોહનદાસ ગાંધી સાથે થયું હતું. ગાંધીજી કરતાં ઉંમરમાં એ ૬ મહિના મોટા હતા.

વિવાહ સમયે કસ્તુરબાને અક્ષરજ્ઞાન ન હતું. ગાંધીજીના પ્રેમાગ્રહને લીધે કસ્તુરબાએ ભણવાની વ્યક્તિગત પ્રવૃત્તિ સહિતની અનેકવિધ રાષ્ટ્રીય પ્રવૃત્તિઓમાં પણ ખભેખભો મિલાવીને સહકાર આપ્યો. ગાંધીજીએ કંઈકેટલીય બાબતોમાં કસ્તુરબાને પોતાના ગુરુ તરીકે સ્વીકાર્યા છે. સત્યાગ્રહના જે અહિંસક શસ્ત્રથી ગાંધીજીએ ભારતને સ્વતંત્ર કરાવવામાં મહત્ત્વની ભૂમિકા ભજવી એ સત્યાગ્રહના પાઠ એમને કસ્તુરબાએ જ ભણાવ્યા હતા. દક્ષિણ આફ્રિકામાં સત્યાગ્રહની લડત દરમિયાન બાએ મહિલા સત્યાગ્રહીઓનું નેતૃત્ત્વ પણ કરેલું. જ્યારે ૯ જાન્યુઆરી ૧૯૧૫ના રોજ ભારત પરત આવ્યા પછી બાપુએ સ્થાપેલા સાબરમતી આશ્રમની વ્યવસ્થા બાએ જ સંભાળી હતી. ગાંધીજીએ નોંધ્યું છે કે, એમનામાં એક ગુણ સૌથી સારો હતો કે જે દરેક હિન્દુ પત્નીમાં ઓછાવત્તા અંશે હોય જ છે- ઈચ્છા કે અનિચ્છાએ અથવા જાણે-અજાણ્યે એ મારા પદચિહ્નો પર ચાલવામાં ધન્યતા અનુભવતા હતા.

ગાંધીજીએ ભારતની સ્વતંત્રતા માટે જે કોઈ પણ આંદોલનો શરુ કર્યા એમાં કસ્તુરબાએ પણ એક સજ્જ સૈનિક તરીકે ભાગ લીધો. દક્ષિણ આફ્રિકાથી પરત આવ્યા પછી ગાંધીજીએ સ્થાપેલા આશ્રમ અને એના રસોડાની જવાબદારી એમણે સ્વીકારી લીધી. સભા સરઘસમાં ભાગ લેવાને લીધે જેલવાસ પણ ભોગવ્યો. ૯ ઓગસ્ટ ૧૯૪૨ના રોજ ભારત છોડો આંદોલનમાં ગાંધીજીની સાથે ૭૩ વર્ષની જૈફ વયના કસ્તુરબાને પણ પૂનાની આગાખાન જેલમાં બંદી બનાવવામાં આવ્યા. ત્યાં એમનું સ્વાસ્થ્ય વધુ કથળ્યું. આખરે બાવીસમી ફેબ્રુઆરી ૧૯૪૪ના રોજ ૭૫ વર્ષીય કસ્તુરબાનું અવસાન થયું.

નારીવિશેષ
ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ
૧૮૬૯માં જન્મ
૧૯૪૪માં મૃત્યુ
કેન્દ્રપાડા ભારત દેશના આવેલા ઓરિસ્સા રાજ્યમાં આવેલું મહત્વનું નગર છે. કેન્દ્રપાડા કેન્દ્રાપાડા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. 

ઑડિશા
ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસ (INC, જેને ઘણી વખત કોંગ્રેસ કહેવામાં આવે છે) એ ભારતમાં એક વ્યાપક રીતે આધારિત રાજકીય પક્ષ છે. 1885માં સ્થપાયેલ, તે એશિયા અને આફ્રિકામાં બ્રિટીશ સામ્રાજ્યમાં ઉદ્‌ભવનાર પ્રથમ આધુનિક રાષ્ટ્રવાદી ચળવળ હતી. 19મી સદીના ઉત્તરાર્ધમાં અને ખાસ કરીને 1920 પછી, મહાત્મા ગાંધીના નેતૃત્વ હેઠળ, કોંગ્રેસ પ્રમુખ બની ભારતીય સ્વતંત્રતા ચળવળના નેતા, 1 કરોડ 50 લાખ (15 મિલિયન)થી અને 7 કરોડ (70 મિલિયન)થી સહભાગીઓ. કૉંગ્રેસે ભારતને ગ્રેટ બ્રિટનથી સ્વતંત્રતા અપાવવા માટે કામ કર્યું, અને બ્રિટીશ સામ્રાજ્યમાં અન્ય વિરોધી વસાહતી રાષ્ટ્રવાદી ચળવળને પ્રભાવિત કરી.

કોંગ્રેસ એક બિનસાંપ્રદાયિક પક્ષ છે, જેનો સામાજિક ઉદારમતવાદી મંચ સામાન્ય રીતે ભારતીય રાજકારણના કેન્દ્રથી ડાબેરી ગણવામાં આવે છે. કોંગ્રેસની સામાજિક નીતિ સર્વોદયના ગાંધીવાદી સિદ્ધાંત પર આધારિત છે - સમાજના તમામ વિભાગોને ઉપર લાવવા - જેમાં આર્થિક રીતે ગરીબ અને સામાજિક હાંસિયાવાળા લોકોના જીવનમાં સુધારો થાય છે. પક્ષ મુખ્યત્વે સામાજિક ઉદારવાદને સમર્થન આપે છે. વ્યક્તિગત સ્વાતંત્ર્ય અને સામાજિક ન્યાયને સંતુલિત કરવા, અને બિનસાંપ્રદાયિકતા-ધાર્મિક નિયમો અને ઉપદેશોથી મુક્ત થવાના અધિકાર પર ભાર મૂકતા.

ભારતની સ્વતંત્રતા પછી 1947માં કોંગ્રેસે ભારતની કેન્દ્ર સરકાર અને અનેક ક્ષેત્રીય રાજ્ય સરકારો બનાવ્યા. કોંગ્રેસ ભારતની પ્રબળ રાજકીય પાર્ટી બની છે; 2015ની સાલથી, સ્વતંત્રતા પછીના 15 સામાન્ય ચૂંટણીઓમાં, તે છ વખતમાં સંપૂર્ણ બહુમતી જીતી ગઈ છે અને શાસક ગઠબંધનને ચાર વખત આગળ વધારી છે, જે કેન્દ્ર સરકારનું 49 વર્ષ સુધીનું મથાળું છે. સાત કોંગ્રેસી વડા પ્રધાનો છે, પ્રથમ જવાહરલાલ નહેરુ (1947-1964) અને તાજેતરમાં જ મનમોહન સિંહ (2004-2014) હતા. 2014માં ભારતની છેલ્લી સામાન્ય ચૂંટણીમાં તેણે સારી કામગીરી બજાવી ન હોવા છતાં, તે ભારતની  બીજી રાષ્ટ્રીય, રાજકીય પક્ષો, જમણેરી, હિન્દુ રાષ્ટ્રવાદી, ભારતીય જનતા પાર્ટી(બીજેપી) સાથે છે. 2014ની સામાન્ય ચૂંટણીઓમાં, કૉંગ્રેસનો આ સ્વતંત્રતા પછીની સામાન્ય ચૂંટણીમાં ખૂબ નબળો દેખાવ રહ્યો, જેમાં 543 સભ્યોની લોકસભામાં ફક્ત 44 બેઠકો જીતી હતી.

2004થી 2014 સુધીમાં, કોંગ્રેસી નેતૃત્વવાળી યુનાઈટેડ પ્રોગ્રેસિવ એલાયન્સ, કેટલાક પ્રાદેશિક પક્ષોની ગઠબંધન, ભારત સરકારની રચના કરી, અને વડા પ્રધાન મનમોહન સિંઘ અધ્યક્ષ હતા. આ સમયગાળા દરમિયાન પક્ષના નેતા સોનિયા ગાંધીએ પક્ષના પ્રમુખ તરીકે સૌથી લાંબો સમયની સેવા આપી છે. મે 2018ની જેમ, પક્ષ સાત વિધાનસભાની સત્તા ધરાવે છે:  રાજસ્થાન, મધ્ય પ્રદેશ, છત્તીસગઢ પંજાબ, મિઝોરમ, કર્ણાટક(જેડી (એસ) સાથે જોડાણમાં) અને પૌડુચેરીનું કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ.

ઇતિહાસ 
ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસનો ઈતિહાસ બે અલગ યુગમાં વિભાજીત થાય છે :
 આઝાદી પહેલાનો યુગ, જયારે કોંગ્રેસ પાર્ટી સંપૂર્ણ ભારતમાં આઝાદીની ચળવળમાં સૌથી મોખરે તેમજ લોકોની જાગૃતિ માટેનું એક સાધન હતી ;
 આઝાદી પછીનો યુગ, જયારે કોંગ્રેસ પાર્ટી ભારતના રાજકારણમાં અગ્રણી સ્થાન ભોગવ્યુ. ૧૯૪૭ ની આઝાદી પછીના ૬૦ વર્ષમાંથી ૪૮ વર્ષ સુધી અવિરત શાસન કર્યું.

આઝાદી પહેલાના યુગમાં, કોંગ્રેસ વૈચારિક રીતે બે ભાગમાં વહેચાયેલી હતી, નમ્ર મતવાદી અને આંદોલનકારી  નમ્ર મતવાદીઓ ભણેલા ગણેલા અને કોઈ પણ પ્રકારની લડાઈ લડ્યા વગર ભારતની આઝાદી માટે દેશને દોરવા તથા લોકોનો વિશ્વાસ જીતવા માંગતા હતા; જયારે બીજી બાજુ આંદોલનકારીઓ વધુ અગ્રેસર ક્રાંતિકારી પગલા ભરવાની તરફેણમાં હતા અને INC ને પેરામીલીટરી ગ્રુપ બનાવવાની ઈચ્છા ધરાવતા હતા.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ

 
 ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસ 

ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસ
રેડિયો સ્ટુડિયો 54 નેટવર્ક, અથવા સ્ટુડિયો 54 નેટવર્ક, Locri, Calabria આધારિત ઇટાલિયન ખાનગી રેડિયો સ્ટેશન છે. Messina, રેજિયો Calabria, Vibo Valentia, Catanzaro, Cosenza, Crotone, લેસે, પોટેન્ઝા અને સાલેર્નો): ઉત્સર્જન દક્ષિણ ઇટાલી પાંચ પ્રદેશોમાં નવ પ્રાંતોમાં એફએમ પર સ્ટુડિયો 54 નેટવર્ક સુધી પહોંચે છે. આ પ્રોગ્રામિંગ 28 દૈનિક સુધારાઓ સાથે, સંગીતવાદ્યો હિટ અને પ્રત્યક્ષ સમયનો માહિતી પ્રસારણ દ્વારા વર્ગીકૃત થયેલ છે.

બાહ્ય કડીઓ 

 Radio Studio 54 Network Official Website 
 Studio 54 Network webcast streaming

 ઇટાલી રેડિયો સ્ટેશનો
દેવળીયા (તા. રાણપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  બોટાદ જિલ્લાના  રાણપુર તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. દેવળીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ

રાણપુર તાલુકો
માલદિવ્સના ટાપુઓ હિંદ મહાસાગરમાં આવેલો ટાપુ સમૂહ દેશ છે. માલદિવ્સ એશિયાના સૌથી નાના દેશોમાંનો એક છે.

વ્યુત્પત્તિ
માલદિવ્સ ના ટાપુઓ અથવા માલદિવ શબ્દ નુ મુળ સંસ્કૃત વિદ્વાનો ના મતે 'માળા' (હિન્દીમાં માલા) અને 'દ્વીપ' આ બે શબ્દોમાથી બનેલો છે, એટલે કે માલદિવ એટલે દ્વીપોની માળા. આમ જોતા, માલદિવનો સંસ્કૃત ભાષા સાથે નો નાતો બહુ જ જુનો છે. વૈદિક સમય ના લખાણોમાં 'લક્ષદ્વીપ' શબ્દ સમગ્ર વિસ્તાર (લક્ષદ્વીપ ના ટાપુઓ અને માલદીવ્સ ના ટાપુઓ) માટે વાપરવામાં આવતો હતો. 'લક્ષ' શબ્દ લાખનાં સંદર્ભમા નહી, પણ હજારોના સંદર્ભમાં વપરાયેલો.

ઇતિહાસ
માલદદિવમાં વૈદિક અને બોદ્વ સંસ્કૃતિના ભગ્ન અવશેષો જોવા મળે છે.

ભાષા
માલદિવની ભાષા દિવેહી અથવા ધીવેહી છે. માલદીવ્સની ભાષામાં 'નથી' શબ્દ નો ઉચ્ચાર અને અર્થ બંન્ને ગુજરાતીની જેમ જ સરખો છે.

માલદીવ્સ
દાનીયેલ એ બાઇબલના જુના કરારનાં પુસ્તક દાનીયેલનું મુખ્ય પાત્ર છે. તે અત્યંન્ત બુદ્ધિશાળી વ્યક્તિ હતો, જે સપનાના અર્થો કહી બતાવતો હતો. ભગવાનનાં માનીતા લોકો જ્યારે તેમને ન અનુસરવા લાગ્યા ત્યારે ભગવાને તેમને શિક્ષા કરવાનું વિચાર્યુ, તેથી તેમણે બેબીલોનીયા પર નેબુખદનેઝર રાજાને હુમલો કરવા કહ્યું. તેથી તેમણે ત્યાંના લોકોને ભગાડી દીધા અને તેમની પ્રજા ત્યાં રહેવા લાગી. બેબીલોનીયા તેમના વતનથી ઘણુ દૂર હતું.

બેબીલોનીયામાં રહેનારા લોકોમાં દાનીયેલ નામક એક યુવાન પણ હતો. દાનીયેલનાં પુસ્તકના પહેલા ભાગમાં દાનીયેલ અને તેના મિત્રોની વાર્તા આપેલી છે. બેબીલોનીયાના લોકો ઘણી વખત સાચા ઇશ્વરને ભુલીને ખોટા દેવતાને પૂજતા હતા તેથી ઘણી વખત બેબીલોનીયાના લોકોએ દાનીયેલ તથા તેના મિત્રોને મારી નાંખવાના પ્રયત્નો કર્યા, કારણ કે તેઓ ફક્ત સાચા ઇશ્વરને માનતા હતા અને ખોટા દેવતાનો વિરોધ કરતા હતા. દાનીયેલ બેબીલોનીયાની સરકારમાં એક મહત્વનો વ્યકિત હતો.

દાનીયેલનાં પુસ્તકના બીજા ભાગમાં દાનીયેલના સ્વપ્નોની વાતો છે. તેને વિચીત્ર સ્વપ્નો આવતાં હતાં. ક્યારેક તે સ્વપ્ન જોતાજોતા ઝબકીને જાગી જતો. ભગવાન દ્વારા મોકલવામાં આવતા આ વિશેષ સપનાથી તે જાણી શકતો હતો કે ભવિષ્યમાં શું બનવાનુ છે.

ખ્રિસ્તી ધર્મ
બાઇબલ
જામણી (તા. કઠલાલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  કઠલાલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જામણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કઠલાલ તાલુકો
કોબા (તા. ગાંધીનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ગાંધીનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોબા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, રાઇ, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ પણ જુઓ 
 કોબા તીર્થ

ગાંધીનગર તાલુકો
ઉમેજ એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ
જોડિયા તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના જામનગર જિલ્લાનો તાલુકો છે. જોડિયા આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.

જોડિયા તાલુકામાં આવેલાં ગામો

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 જોડિયા તાલુકા પંચાયતની વેબસાઇટ 
 જોડિયા તાલુકાનાં ગામો વિશે માહિતી

જામનગર જિલ્લો
ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
કણવાંટ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા છોટાઉદેપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કણવાંટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

છોટાઉદેપુર તાલુકો
મેથાણ (તા. સીંગવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા આદિવાસીઓની બહુમતી ધરાવતા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સીંગવડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મેથાણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સીંગવડ તાલુકો
ખોદાણા (તા. સરસ્વતી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પાટણ જિલ્લામાં આવેલા સરસ્વતી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખોદાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સરસ્વતી તાલુકો
તિરહુત વિભાગ (પ્રમંડલ) ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બિહાર રાજ્યના ૯ પ્રશાસનિક વિભાગો પૈકીનો એક વિભાગ છે. તિરહુત વિભાગ (પ્રમંડલ)નું મુખ્ય મથક મુજફ્ફરપુર ખાતે આવેલું છે. તિરહુત વિભાગ (પ્રમંડલ)ના પ્રશાસન હેઠળ પૂર્વ ચંપારણ જિલ્લો, મુજફ્ફરપુર જિલ્લો, શિવહર જિલ્લો, સીતામઢી જિલ્લો, વૈશાલી જિલ્લો અને પશ્ચિમ ચંપારણ જિલ્લો એમ કુલ છ જિલ્લાઓનો સમાવેશ થાય છે.

બિહાર
દક્ષિણ દિનાજપુર જિલ્લો ભારત દેશના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૧૯ (ઓગણીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. બાલુરઘાટ શહેર ખાતે દક્ષિણ દિનાજપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. આ જિલ્લો પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યના કુલ ૩ (ત્રણ) વિભાગો પૈકીના એક એવા જલપાઈગુડી વિભાગના વહીવટી ક્ષેત્ર અંતર્ગત આવે છે.

પશ્ચિમ બંગાળ
મુસ્લિમ કે મુસલમાન (અરબી: مسلم) લોકો કે જેને અંગ્રેજીમાં ક્યારેક  મોસ્લેમ તરીકે પણ બોલાય છે, તેઓ ઇસ્લામ અનુયાયી, એકેશ્વરવાદમાં માનતા, કુરાન પર આધારીત ઇબ્રાહિમ સ્થાપિત ધર્મને અનુસરે છે અને હઝરત મુહમ્મદ મુસ્તફા (સ.અ.વ.)ને અલ્લાહના પયગંબર માને છે. અરબીમાં "મુસ્લિમ"નો અર્થ "એક કે જે અલ્લાહમાં શ્રધ્ધા રાખે છે" એવો થાય છે. સર્વવ્યાપી રીતે ઇસ્લામ ધર્મ પાળતા લોકો મુસ્લિમ કહેવાય છે.

મુસ્લિમ શબ્દનો ઉદ્ભવ
મુસ્લિમ શબ્દ એ કૃદંતનું કામ કરનારું ઇસ્લામ ક્રિયાપદનું મૂળ રૂપ છે. મહિલા અનુયાયીને મુસ્લિમા કહેવામાં આવે છે. અરબી માં બહુવચનમાં મુસ્લિમુન (مسلمون) કહેવાય છે જ્યારે સ્ત્રીલિંગમાં મુસ્લિમાત(مسلمات) કહે છે. એનો એક અર્થ "સમગ્ર, યોગ્ય" એવો પણ થાય છે.

મુસ્લિમ માટે અન્ય શબ્દો

અંગ્રેજીમાં મુળ શબ્દ "મુસ્લિમ" છે, ક્યારેક તે અપભ્રંશ થઇને "મોસ્લેમ" તરીકે બોલાય છે, જે ખરેખરમાં જુનો શબ્દ છે. અરબી શબ્દ "મુસ્લિમ" નો સમાનાર્થી શબ્દ અંગ્રેજીમાં "Submitter" થાય છે જે ગુજરાતીમાં "સમર્પિત" એવો થાય છે.

મધ્ય-૧૯૬૦ ના અરસા સુધી, ઘણાં અંગ્રેજીભાષી લેખકો "મહોમેડંસ" અથવા "મહોમ્મતન્સ્" શબ્દનો ઉપયોગ કરતાં હતા.

અર્થ
ઇબ્ન અરબીએ મુસ્લિમ ની વ્યાખ્યા કરતાં જણાવ્યું  કે:
 "મુસ્લિમ એ એવી વ્યક્તિ છે જે માત્ર અને માત્ર અલ્લાહની ઇબાદત કરે છે. "ઇસ્લામ' નો અર્થ થાય છે માત્ર અલ્લાહ ને માનતો એક ધર્મ"

પહેલાના પેગંબરોનું કુરાનમાં વર્ણન કરવા માટે વપરાય છે
કુરાનમાં  ઇસ્લામ ઘણા પયગંબરો, સંદેશવાહકોને અને તેમના અનુયાયીઓને મુસ્લિમ તરીકે વર્ણવે છે. જેમાં આદમ, નુહ, ઇબ્રાહીમ, યાકૂબ, મુસા, (ઈસા) ઇસુ વિગેરેને કુરાન દ્વારા મુસ્લિમ તરીકે સમર્થન મળ્યું છે.  કુરાન જણાવે છે કે આ પુરુષો મુસ્લિમો હતા કારણ કે તેઓ અલ્લાહને સમર્પિત, તેમનો સંદેશો પહોંચાડનાર અને મહત્વ સમજાવનાર હતા. આમાં ઇબાદત, દાન, ઉપવાસ કે રોજા અને પવિત્ર ધર્મયાત્રા કે હજનો સમાવેશ પણ થાય છે. કુરાનની સુરત ૩:૫૨ મુજબ ઇસુના અનુયાયીઓએ ઇસુને કહ્યું "અમે અલ્લાહમાં માનીએ છીએ અને આપ એ વાતના સાક્ષી થાઓ કે અમે મુસ્લિમ છીએ (wa-shahad be anna muslimūn)." મુસ્લિમ માન્યતા અનુસાર, કુરાન પહેલાં અલ્લાહે મુસાને તોરાત (ધર્મ પુસ્તક) આપી, દાઉદને ઝબુર(ધર્મ પુસ્તક) આપ્યું અને ઇસાને ઇન્જિલ(ધર્મ પુસ્તક બાઇબલ) આપ્યું, આ મહાભૂતિઓ અગત્યના મુસ્લિમો કે પયગંબર કહેવાય છે.

વસ્તીની માહિતી

૨૦૦૯નાં આંકડાઓ પ્રમાણે વિશ્વમાં મુસલમાનોની કુલ વસ્તી એક અબજ સત્તાવન કરોડ છે (૧.૫૭ બિલિયન). જેમાં ૭૫-૯૦% સુન્ની અને ૧૦-૨૦% શિયા છે. તેમાંથી 13 લગભગ% ઇન્ડોનેશિયામાં રહે છે, જે સૌથી મોટો મુસ્લિમ દેશ છે, આ ઉપરાંત દક્ષિણ એશિયામાં 25%, મધ્ય પૂર્વમાં 20%, મધ્ય એશિયા માં 2%, 4% બાકી રહેતા દક્ષિણ પૂર્વ એશિયાના દેશોમાં, અને ઉપ-સહારાના આફ્રિકામાં 15% મુસ્લિમો રહે છે. મુસ્લિમ વિસ્તૃત સમુદાયો ચાઇના અને રશિયામાં પણ તેમજ કેરેબિયન ના ભાગોમાં પણ જોવા મળે છે. રૂપાંતરીત અને સ્થળાંતરિત સમૂદાયો લગભગ વિશ્વના દરેક ભાગમાં જોવા મળે છે.

સંદર્ભ 

ઇસ્લામધર્મ
બાદરગઢ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ આ નાનુ ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.  આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

રાપર તાલુકો
વાગડ
૧૧ ડિસેમ્બર નો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૩૪૫મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૩૪૬મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૨૦ દિવસ બાકી રહે છે.

મહત્વની ઘટનાઓ 
 ૧૮૧૬ – ઇન્ડિયાના યુ.એસ.નું ૧૯મું રાજ્ય બન્યું.
 ૧૯૦૧ – ગુગ્લિએલ્મો માર્કોની એ પોલ્ધુ, કોર્નવોલ, ઇંગ્લેન્ડથી સેન્ટ જ્હોન્સ, ન્યૂફાઉન્ડલેન્ડ માં પ્રથમ ટ્રાન્સએટલાન્ટિક રેડિયો સિગ્નલ પ્રસારિત કર્યું.
 ૧૯૪૬ – સંયુક્ત રાષ્ટ્રસંઘ દ્વારા ‘સંયુક્ત રાષ્ટ્ર આંતરરાષ્ટ્રીય બાળ કટોકટી ભંડોળ’ (યુનિસેફ)ની સ્થાપના કરવામાં આવી.
 ૧૯૬૪ – ચે ગૂવેરાએ ન્યૂ યૉર્ક (શહેર)માં સંયુક્ત રાષ્ટ્ર મહાસભાને સંબોધન કર્યું.
 ૧૯૭૨ – એપોલો ૧૭ ચંદ્ર પર ઉતરાણ કરનાર છઠ્ઠું અને અંતિમ યાન બન્યું. 
 ૨૦૦૧ – ચીન વિશ્વ વ્યાપાર સંગઠન (વર્લ્ડ ટ્રેડ ઓર્ગેનાઇઝેશન – ડબલ્યુટીઓ)માં જોડાયું.

જન્મ 
 ૧૬૧૩ – અમરસિંહ રાઠોડ, રાજપૂત ઉમરાવ (અ. ૧૬૪૪)
 ૧૮૮૨ – સુબ્રમણ્યમ ભારતી, ભારતીય કવિ (અ. ૧૯૨૧)
 ૧૯૧૫ – ઇમામુદ્દીન મુર્તુઝાખાન બાબી, ગુજરાતીના કવિ અને પાજોદ રાજ્યના રાજવી (અ. ૨૦૦૮)
 ૧૯૨૨ – દિલીપ કુમાર, ભારતીય અભિનેતા
 ૧૯૩૧ – ઓશો રજનીશ, વિચારક (અ. ૧૯૯૦)
 ૧૯૩૫ – પ્રણવ મુખર્જી, ભારતીય પત્રકાર અને રાજકારણી, ભારતના ૧૩મા રાષ્ટ્રપતિ (અ. ૨૦૨૦)
 ૧૯૬૯ – વિશ્વનાથ આનંદ, ભારતીય ચેસ ગ્રાન્ડમાસ્ટર, હાલના ચેસ વિશ્વવિજેતા
 ૧૯૮૨ – જિજ્ઞેશ મેવાણી, સામાજિક ચળવળકાર અને રાજકારણી

અવસાન 
 ૧૯૬૫ – અંબુભાઈ પુરાણી, ભારતીય લેખક (જ. ૧૮૯૪)
 ૧૯૮૭ – જી. એ. કુલકર્ણી, ભારતીય લેખક અને શિક્ષણાવિદ્ (જ. ૧૯૨૩)
 ૧૯૯૫ – સુશીલા ગણેશ માવળંકર, ભારતીય સ્વાતંત્ર્ય સેનાની (જ. ૧૯૦૪)
 ૨૦૦૦ – શાઇસ્તા સુહરાવર્દી ઇકરામુલ્લાહ, પાકિસ્તાની રાજકારણી અને રાજદ્વારી (જ. ૧૯૧૫)
 ૨૦૦૪ – એમ. એસ. સુબ્બુલક્ષ્મી, કર્ણાટકી સંગીત ગાયિકા, ભારત રત્ન મેળવનાર પ્રથમ સંગીતકાર (જ. ૧૯૧૬)
 ૨૦૧૨ – રવિ શંકર, ભારતીય શાસ્ત્રીય સંગીતના જાણીતા સિતારવાદક અને સંગીતજ્ઞ (જ. ૧૯૨૦)
 ૨૦૧૫ – હેમા ઉપાધ્યાય, ભારતીય ચિત્રકાર અને શિલ્પકાર (જ. ૧૯૭૨)

તહેવારો અને ઉજવણીઓ 
 આંતરરાષ્ટ્રીય પર્વત દિવસ

બાહ્ય કડીઓ 
 બી.બી.સી.(BBC): આજનો દિવસ 

ડિસેમ્બર
એમપીનો સંદર્ભ નીચેના લેખ સાથે હોઈ શકે છે:

 સંસદ સભ્ય - મેમ્બર ઓફ પાર્લામેન્ટ (અંગ્રેજીમાં). વધુ વિગતો માટે જુઓ: ભારતીય સંસદ 
 મધ્ય પ્રદેશ - ભારતનું એક રાજ્ય.

સંદિગ્ધ શીર્ષક વાળાં પાનાં
ડોડાબેટ્ટા () એ નીલગિરિ પર્વત માળાનો ૨,૬૩૭ મીટર (૮,૬૫૦ ફીટ) ઊંચાઇ ધરાવતો સૌથી ઊંચો પર્વત છે. તેના શિખરની આજુબાજુ અભ્યારણ આવેલું છે. તે તમિલનાડુના નીલગિરિ જિલ્લામાં ઊટી-કોટાગિરી માર્ગ પર ઊટીથી ૯ કિમીના અંતરે આવેલો છે. શિખર સુધી માર્ગ હોવાને કારણે તે લોકપ્રિય પર્યટન સ્થળ છે. દક્ષિણ ભારતમાં અનામુડી અને મેસાપુલિમાલા પછી ત્રીજું ઊંચું શિખર છે.

નામ
ડોડાબેટ્ટા નામ બડાગા ભાષામાંથી ઉતરી આવ્યું છે, જેનો અર્થ મોટો પર્વત થાય છે.

વિશેષતા
હેકુબા(૨૩૭૫ મીટર), કાટ્ટાદાદુ (૨૪૧૮ મીટર) અને કુલકુડી (૨૪૩૯ મીટર) આ ત્રણ શિખરો ડોડાબેટ્ટાની પશ્ચિમે ઉડામાન્ડાલમ નજીક આવેલા છે.

વનસ્પતિ
ડોડાબેટ્ટાની નજીકનો વિસ્તાર જંગલથી ઘેરાયેલો છે. તેના ઢોળાવો વનસ્પતિઓથી ઘેરાયેલા છે.

ટેલિસ્કોપ હાઉસ
ડોડાબેટ્ટાની ટોચ પર એક વેધશાળા આવેલી છે, જેમાં બે ટેલિસ્કોપ આવેલા છે, જેનાં વડે આખા જિલ્લાનો દૂરસ્થ દેખાવ જોઇ શકાય છે. તે જૂન ૧૮, ૧૯૮૩ના રોજ ખૂલ્લાં મૂકવામાં આવ્યા હતા અને તમિલ નાડુ ટુરિઝમ ડેવલોપમેન્ટ કોર્પોરેશન (TTDC) દ્વારા દેખરેખ રાખવામાં આવે છે. ૨૦૦૧-૨૦૦૨ના વર્ષ દરમિયાન દરરોજ ૩૫૦૦ વ્યક્તિઓએ આનો લાભ લીધો હતો. સામાન્ય દિવસોમાં સરેરાશ ૭૦૦ વ્યક્તિઓ આનો લાભ લે છે.

ચિત્રો

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ
 ஊட்டி மலை ரயில்  તમિલમાં.
 தொட்டபெட்டா (ડોડાબેટ્ટા)   તમિલમાં.

ભારતના પર્વતો