Sovesh/autoresearch-gu huggingface dataset:
માનગુ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના તિલકવાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. માનગુ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન જેવી વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

તિલકવાડા તાલુકો
પાલ્લા (કસાણા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાલ્લા (કસાણા) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ,  દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

મેઘરજ તાલુકો
જશાપર એ ગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા  જામજોધપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. જશાપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.

જામજોધપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
કિંચક (સંકૃત: कीचक) મત્સ્યરાજ વિરાટની રાણી સુદેશણાનો ભાઈ હતો. પાંડવોના ગુપ્તવાસ દરમ્યાન કિંચકનો વધ ભીમે કર્યો હતો. એક માન્યતા મુજબ તે રાજસ્થાનના સિકર જિલા સાથે સંકળાયેલો હોવાનું અનુમાન બાંધવામા આવે છે.

કિંચકનું રાજ્ય 
કિંચકના રાજ્યને મત્સ્યરાજના એક ભાગ તારીકે ઓળખવામાં આવે છે.

કિંચકનું રાજ્ય વિરાટ રાજા સાથે સંલગ્ન હતું. કિંચક રાજા, જે કિંછક તરીકે ઓળખતા તે વિરાટની સેનાના સેનાપતિ હતાં. તે સૂત (ક્ષુદ્ર)જાતિના હતા. વિરાટ રાજના જૂના દુશ્મન ત્રિગત્ર રાજ્યના રાજા સુશ્રમણ સામે તે વિરાટ રાજાનું મુખ્ય બળ હતો. તે પાંડવોની પત્ની દ્રૌપદી તરફ આકર્ષિત થયો. છેવટે તેને ભીમ દ્વારા હણવામાં આવ્યો. અમુક લોકો માને છે કે પાંડવોની હત્યાના પ્રસંગમાથી ઉગર્યા બાદ પાંડવો જે એકચક્ર નામના ગામમાં રહ્યાં હતાં તે કિંચકના રાજ્યનો એક ભાગ હતો. એમ પણ કહેવાય છે કે વેત્રાવતી નદી (આજના જમાનાની બેટવા નદી)ના કિનારે આવેલું વેત્રાવેલ નગર તેની રાજધાની છે. આ વેત્રાવતી તે જ નદી છે જે સુક્તિમતી નામે ઓળખાય છે જેના કિનારે ચેદીનું રાજ્ય આવેલું હતુ જેની રાજધાની સુક્તિમતી હતી. આ યમુના નદીની ઉપનદી ચર્માવતીની પૂર્વે આવેલી છે. કિંચકનું રાજ્ય ચર્માવતી અને વેત્રવતી નદીની વચ્ચે આવેલો ભૂભાગ કહેવાય છે એટલેકે દક્ષિણી પંચાલ દેશની દક્ષિણે, ચેદીના રાજ્યની ઉત્તરે અને મત્સ્યના રાજ્યની પૂર્વે

પૌરાણિક પાત્રો
પગુથણ મિશ્ર ચક્ર વિદ્યુત મથક (Paguthan Combined Cycle Power Plant) ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના ભરુચ જિલ્લાના પગુથણ ગામ ખાતે આવેલ છે. આ ગેસ આધારિત વિદ્યુત મથકની માલિકી સી.એલ.પી. ઈન્ડિયા પ્રાઈવેટ લિમિટેડ નામની કંપની ધરાવે છે. આ કંપની સીએલપી ગ્રુપ ઓફ પિપલ્સ રિપબ્લિક ઓફ ચાઇના નામના જૂથની એક પેટાકંપની છે.

આ વિદ્યુત મથકની મૂળ માલિકી ગુજરાત પગુથણ એનર્જી કોર્પોરેશન પાસે હતી, જે સી.એલ.પી. ઈન્ડિયા પ્રાઈવેટ લિમિટેડ દ્વારા વર્ષ ૨૦૦૨માં હસ્તગત કરવામાં આવી હતી.

ક્ષમતા 
આ વિદ્યુત મથકની કુલ સ્થાપિત ક્ષમતા ૬૫૫ મેગાવોટ છે. આ વિદ્યુત મથક સંપૂર્ણપણે કાર્યરત વર્ષ ૧૯૯૮માં થયું હતું, જેમાં નીચેના એકમોનો સમાવેશ થાય છે.

 ત્રણ એકમો ગેસ ટર્બાઇન, દરેકની ક્ષમતા ૧૩૮ મેગાવોટ છે.
 એક એકમ સ્ટીમ ટર્બાઇન, જેની ક્ષમતા ૨૪૧ મેગાવોટ છે.

સંદર્ભો 

ભરૂચ જિલ્લો
ગુજરાતનાં વિદ્યુત મથકો
ડેસર (તા. ડેસર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  ડેસરતાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ અને તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે. ડેસર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ડેસર તાલુકો
ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
ડેક્કન ક્વીન એ મુંબઈ અને પુના વચ્ચે ચાલતી એક પેસેન્જર ટ્રેનનું નામ છે. આ રેલગાડીને મરાઠીમાં દખ્ખનચી રાણી એવા નામથી પણ ઓળખવામાં આવે છે. આ રેલગાડી ઘણા બધા લોકોના માટે  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યનાં આ બે મુખ્ય શહેરો વચ્ચે દરરોજના પ્રવાસ કરવા માટેનું એક મહત્વનું સાધન છે.

સમય
ડેક્કન ક્વીન પુના રેલવે સ્થાનક પરથી સવારના ૭:૧૫ વાગ્યાના સમયે પ્રયાણ કરતી હોય છે અને સવાત્રણ કલાકની મુસાફરી ખેડ્યા બાદ સવારના ૧૦:૩૦ વાગ્યાના સમયે મુંબઈ ખાતે આવેલા રેલવે મથક છત્રપતી શિવાજી ટર્મિનસ પર તેનું આગમન થાય છે. છત્રપતી શિવાજી ટર્મિનસ પરથી ફરી આ રેલગાડી સાંજના ૫:૧૦ વાગ્યાના સમયે પ્રયાણ કરતી હોય છે અને રાત્રીના ૮:૨૫ વાગ્યાના સમયે પુના રેલવે સ્થાનક પર તેનું આગમન થાય છે.

ઘટનાઓ 
 ૩૦મી નવેમ્બર ૨૦૦૬ : ૬૦૦૦ દલિત લોકોની ઉગ્ર ભીડ દ્વારા યાત્રિકોને ઉતારી દઇને ઉલ્હાસનગર નજીક આ ટ્રેનના ૭ (સાત) ડબ્બાઓ સળગાવી દિધા હતા.

આ પણ જુઓ

બાહ્ય કડીઓ 
 Classic trains of India: Deccan Queen

સંદર્ભો 

ભારતીય રેલ
મહારાષ્ટ્ર
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના મુન્દ્રા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ , તલ, બાજરી, જુવાર,  રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભૂગોળ 
આ ગામ અરબ સાગરના દરિયાકાંઠા પર આવેલું છે. ગામથી મુન્દ્રાની પશ્ચિમ દિશાએ આવેલું છે. ગામની ઉત્તરે ભુજપુર, પૂર્વે ધ્રબ, પશ્ચિમે નવિનાળ અને દક્ષિણે અરબી સમુદ્ર આવેલો છે.

વસતી 
આખા મુન્દ્રા તાલુકામાં વસ્તીની દૃષ્ટિએ જોતા ઝરપરા ગામનું નામ મોખરે આવે છે, જેની વસ્તી ૨૦૦૫ ની ગણતરી મુજ્બ અંદાજે ૧૧,૦૦૦ જેટલી છે. જેમાં મુખ્યત્વે ચારણ જાતિની પ્રજા રહે છે. ઝરપરા ગામમાં ગઢવી, મહેશપંથિ, વાગેર, કોળી, બ્રાહ્મણ વગેરે જાતિઓ વસવાટ કરે છે. ચારણોની ભારત ભરમાં સૌથી વધુ વસ્તી ધરાવતું આ ગામ છે. ઝરપરા ગામમાં ચારણ જાતીની કુળદેવી સોનલ માનું મોટું મંદિર આવેલું છે અને મોટી ધર્મશાળા આવેલી છે.

ઝરપરા ગામ એ કવિઓનું ગામ છે, જેમાં થાર્યા ભગત, માણેક ભગત, આશાનંદ વગેરે કવિઓએ જન્મ લીધો છે.

આ પણ જુવો
  મુન્દ્રા
  ગુજરાત
  ભારત

સંદર્ભ

મુન્દ્રા તાલુકો
પવઇ તળાવ (ફરમાનજી કાવસજી પવઇ એસ્ટેટ પરથી નામકરણ થયેલ) મુંબઇના પવઇ વિસ્તારમાં આવેલું કૃત્રિમ તળાવ છે. ઇન્ડિયન ઇન્ટિટ્યુટ ઓફ ટેકનોલોજી, મુંબઇ (આઇ.આઇ.ટી.) જે દેશની પ્રખ્યાત ઇજનેરી સંસ્થા છે, તે તળાવની પૂર્વમાં આવેલી છે. અન્ય એક પ્રખ્યાત સંસ્થા નેશનલ ઇન્ટિટ્યુટ ઓફ ઇન્ડ્રસ્ટિયલ એન્જિનિયરિંગ (NITIE) પણ તળાવની નજીક આવેલી છે. તળાવની આજુબાજુ રહેણાંક અને વ્યવસાયિક બાંધકામો આવેલા છે. વર્ષોવર્ષ તળાવની આજુબાજુ વસતિ વધતી રહી છે.

તળાવના બાંધકામ સમયે તેનો વિસ્તાર ૨.૧ ચોરસ કિમી (૫૨૦ એકર) અને ઉંડાઇ ૩ મીટક (૯.૮ ફીટ) થી ૧૨ મીટર (૩૯ ફીટ) જેટલી મહત્તમ હતી.

પવઇ તળાવની પાણીની ગુણવત્તા ઘણાં તબક્કામાં ઘટતી રહી છે. એક સમયે મુંબઈને પીવાનું પાણી પૂરું પાડતું તળાવ હવે ન પીવાલાયક પાણી હેઠળ આવ્યું છે, પરંતુ હજુ પણ તે પ્રવાસી જોવાલાયક સ્થળોમાં આવે છે.

સંદર્ભ 

તળાવ
મુંબઈ
તનવાડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ભાભર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. તનવાડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ગામમાં માતા-પિતા મંદિર, હિંગળાજ માતાજીનું મંદિર, શિવ મંદિર, રામાપીરનું મંદિર, સધી માતાનું મંદિર, ગોગા મહારાજનું મંદિર, ચેહર માતાનું મંદિર જેવા મંદિરો આવેલા છે.

ભાભર તાલુકો
ખડીયા ભારત દેશનાં પશ્ચિમી ભાગમાં સ્થિત ગુજરાત રાજ્યના જુનાગઢ જિલ્લાના જુનાગઢ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ખડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

જૂનાગઢ તાલુકો
પાટીમાણસા નાના (તા. જાફરાબાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જાફરાબાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાટીમાણસા નાના ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, માછીમારી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

જાફરાબાદ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
જોધપુર નદી (તા. મોરબી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મોરબી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જોધપુર નદી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

મોરબી તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ડભોઇ તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના વડોદરા જિલ્લાનો મહત્વનો તાલુકો છે. ડભોઇ આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.

ડભોઇ તાલુકામાં આવેલાં ગામો 

અબ્દલાપુરા
અકોટાદર
અકોટી
અંબાવ
અમરેશ્વર
અંગુઠણ
અરાણીયા
અસગોલ
આસોદરા
બગલીપુરા
બહેરામપુરા
બાંબોજ
બાણૈયા
બાણંજ
બારીપુરા
ભાલોદરા
ભાવપુરા
ભીલાપુર
ભીલોડિયા
ભીમપુરા
ભીમપુરા (કુકડ)
ભુમાસીયા
બોરબાર
બોરીયાદ

ચાંદોદ
ચણવાડા
છત્રાલ
ડભોઇ
ડાંગીકુવા
ડાંગીવાડા
ધરમપુરા
ધરમપુરી
ઢોલાર
ફરતીકુઇ
મોટા ફોફળીયા
ફુલવાડી
ગામડી
ગામડી (કણયાદા)
ગોજલી
ગોપાલપુરા
ગુમાનપુરા
હબીબપુરા
હંસાપુરા
જેસંગપુરા
જુની માંગરોળ
કડધરા
કડધરાપુરા
કજાપુર

કણયાદા
કરાળી
કરાળીપુરા
કરમાલ
કરનાળી
કરણેત
કાયાવરોહણ
ખાનપુર
કોઠારા
કુકડ
કુંઢેલા
કુંવરપુરા
કુંવરવાડા
લિંગસ્થલી
લુણાદરા
મહમદપુરા
મલ્હારપુરા
મંડાળા
માંડવા
મનપુર
માવલી
મેનપુરા
મોરપુરા
મોસમપુરા

નાડા
નાગડોલ
નાના ફોફળીયા
નંદેરીયા
નારણપુરા
નરીયા
નવાપુર
નવી માંગરોળ
ઓરદી
પલાસવાડા
પણસોલી
પારા
પારાગામ
પારીખા
પિસાઇ
પ્રાગપુરા
પુડા
પુણીયાદ
રાજલી
રાજપુરા
રસુલપુરા
સાગુવાડા
સમશેરપુરા
સણોર
સાઠોદ

સેજપુરા
શિરોળા
સિમલીયા
સીતપુર
સોમપુરા
સુલતાનપુરા
સુંવાળજા
સુરજઘોડા
તરસણા
તેન તળાવ
થરવાસા
ઠીકરીયા
થુવાવી
ટિંબી
વડાજ
વઢવાણા
વખતપુરા
વલીપુરા
વણાદરા
વસાઇ
વસાઇપુરા
વયાદપુર
વેગા

બાહ્ય કડીઓ 
ડભોઇ તાલુકા પંચાયતની વેબસાઇટ 

વડોદરા જિલ્લો
ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
માલદહ જિલ્લો ભારત દેશના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૧૯ (ઓગણીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. ઇંગ્લીશ બાઝાર શહેર ખાતે માલદહ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. આ જિલ્લો પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યના કુલ ૩ (ત્રણ) વિભાગો પૈકીના એક એવા જલપાઈગુડી વિભાગના વહીવટી ક્ષેત્ર અંતર્ગત આવે છે.

પશ્ચિમ બંગાળ
ફિલૉસૉફી નેચુરાલિસ્ પ્રિન્સિપિયા મૅથેમૅટિકા () એ આઇઝેક ન્યૂટન દ્વારા લિખીત ત્રણ ભાગમાં વિભાજીત ગ્રંથ છે. આ ગ્રંથ સામાન્ય રીતે પ્રિન્સિપિયા તરીકે જાણીતો છે. આ ગ્રંથ ૧૬૮૭માં પ્રકાશિત થયો હતો. રોજર કૉટ્સ ના સહકારથી તેની બીજી આવૃત્તિ ૧૭૧૩માં પ્રસિદ્ધ થઈ હતી, જ્યારે હેન્રી પેમ્બર્ટના સહયોગથી તૈયાર થયેલી ત્રીજી આવૃત્તિ ૧૭૨૬માં પ્રકાશિત થઈ હતી. અને ત્યાર પછી આ ગ્રંથની અનેક આવૃત્તિઓ અને તે પરના અનેક વિવેચન ગ્રંથો પ્રગટ થયેલા છે. આ ગ્રંથ મૅથેમૅટિકલ પ્રિન્સિપલ્સ ઑવ્ નેચરલ ફિલૉસૉફી નામે પણ ઓળખાય છે.

આ ગ્રંથમાં ન્યૂટનના ગતિના નિયમો તરીકે ખ્યાતી પામેલા નિયમો, ન્યૂટનના ગુરુત્વાકર્ષણના નિયમો તેમજ પાર્થિવ અને અવકાશી પદાર્થોની ગતિનું યથોચિત અને ચોક્કસ રીતે વર્ણન યંત્રશાસ્ત્રના આધારે કરવામાં આવેલું છે. આ ગ્રંથના પ્રથમ ભાગમાં ગાણિતીય દ્રષ્ટિકોણથી ગતિશાસ્ત્રનો વિકાસ રજૂ કરવામાં આવ્યો છે. બીજા ભાગમાં અવરોધક માધ્યમોમાં પદાર્થોની ગતિ અંગેનું વિવરણ કરવામાં આવ્યું છે. ત્રીજા ભાગમાં ગતિશાસ્ત્રના ગાણિતીય સિદ્ધાંતોનો ઉપયોગ જ્યોતિષશાસ્ત્ર અને ભૌતિકશાસ્ત્રની સમસ્યાઓ ઉકેલવા માટે કરવામાં આવ્યો છે. બીજા ભાગનો પ્રિન્સિપિયા ગ્રંથમાં સમાવેશ કરવાનો વિચાર ન્યૂટનને પાછળથી આવેલો એવું માનવામાં આવે છે.

આ ગ્રંથને કારણે ન્યૂટનની કીર્તિ સર્વત્ર પ્રસરી હતી. પ્રકાશન પછીના લગભગ ૨૦૦ વર્ષ સુધી વિજ્ઞાન-જગતમાં આ ગ્રંથનો રહ્યો હતો. આધુનિક વિજ્ઞાનના વિકાસની શરૂઆત આ ગ્રંથથી જ થઈ ગણાય છે.

સંદર્ભો

ભૌતિકવિજ્ઞાન
પુસ્તક
કલ્યાણા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા ગોધરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કલ્યાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ગોધરા તાલુકો
વાંટડા (તા. ઇડર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઇડર તાલુકાનું એક  ગામ છે. વાંટડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ઇડર તાલુકો
જોરડીયાળી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાવ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જોરડીયાળી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ભૂગોળ 
જોરડીયાળી ગામ ગુજરાત-રાજસ્થાનની સરહદ પર આવેલું છે. આ ગામ લુણી નદીના ડાબા કાંઠે આવેલું છે. ગામના દક્ષિણ ભાગમાં એક વિશાળ તળાવ આવેલું છે, જે પિપળીયા તળાવ તરીકે ઓળખાય છે. આ તળાવની પાળ પર પર એક મોટુ પીપળાનુ વૃક્ષ આવેલુ હોવાથી આ તળાવનુ નામ પીપળીયા તળાવ પડ્યું છે.

ધાર્મિક સ્થળો 
પિપળીયા તળાવની પાળ ઉપર ચામુંડા માતાજીનું એક મોટું મંદિર આવેલું છે.

સંદર્ભ 

 

વાવ તાલુકો
ખીંટલા (તા. સાયલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાયલા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખીંટલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

સાયલા તાલુકો
નીમચ ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યના નીમચ જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. નીમચમાં નીમચ જિલ્લાનું મુખ્યાલય  છે. 

મધ્ય પ્રદેશ
લિટમસ પરીક્ષણ રસાયણશાસ્ત્રમાં કોઈપણ પદાર્થ એસિડિક છે કે બેઝિક તે જાણવા માટેનો સૌથી જૂનું અને સરળ પરીક્ષણ છે. ૧૩મી સદીના સમયમાં સ્પેનના વૈજ્ઞાનિક એમેલ્ડસ ડી વિલા નોવાએ સૌ પ્રથમવાર લિટમસ પરીક્ષણ (ટેસ્ટ) કર્યું હતું.

પહેલાં લિટમસ કાગળ (પેપર) નેધરલેન્ડમાં ઊગતા લિશન્સ નામના છોડના રસમાંથી બનાવવામાં આવતો હતો, જેના રસમાં ઘણા બધા રંગો હોય છે. હવે તો ઘણી વનસ્પતિઓના રસમાં લિટમસ જેવા ગુણ હોવાનું જાણવા મળ્યું છે. લાલ કોબીજના રસમાંથી પણ લિટમસ કાગળ બનાવી શકાય છે.

ભૂરા લિટમસ કાગળને એસિડિક પ્રવાહીમાં બોળવાથી લાલ રંગનું થઈ જાય છે અને લાલ લિટમસને બોળવાથી તે ભૂરા રંગનું થઈ જાય છે.

કોઈપણ પ્રવાહીમાં લિટમસ કાગળ બોળવાથી તે પ્રવાહી એસિડિક ગુણધર્મ ધરાવે છે કે આલ્કલી ગુણધર્મ ધરાવે છે તે તરત જ જાણવા મળે છે. રસાયણશાસ્ત્રમાં પ્રવાહી એસિડિક છે કે આલ્કલી તે અત્યંત મહત્ત્વપૂર્ણ છે, એટલે આ પરીક્ષણનો વર્તમાન સમયમાં પણ વ્યાપક રીતે ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. પીવાના પાણીમાં એસિડિક દ્રવ્યો હાજર છે કે કેમ તે જાણવા પણ લિટમસ પરીક્ષણ કરવામાં આવે છે.

સંદર્ભો 

રસાયણવિજ્ઞાન
પરીક્ષણ
કવર્ધા ભારત દેશમાં   આવેલા છત્તીસગઢ રાજ્યમાં આવેલું મહત્વનું નગર છે. કવર્ધા કવર્ધા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. 

છત્તીસગઢ
મહીસા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મહુધા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મહીસા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે તમાકુ, ઘઉં, ડાંગર, મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક, માધ્યમિક અને ઉચ્ચતર માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ગામમાં આત્મારામ મઢી આવેલી છે. ગામ માં બે તળાવ છે, એક મોટું તળાવ જે ગામમાં પ્રવેશતા આવે છે જ્યારે બીજું ઉક્લેશ્વર તળાવ જે ગામની બહાર છે. મર્મ સાગર તળાવનો આકાર ઉડતાં પક્ષી જેવો છે અને આ પક્ષીની એક પાંખની બગલમાં આત્મારામ મઢી છે બીજી પાંખની બગલમાં ગાયત્રી મંદિર છે, જે ફરારી મહારાજનું પુરાતન સ્થાનક છે.

મહુધા તાલુકો
પશ્ચિમ રેલ્વે વિભાગ એ ભારતીય રેલ્વેનાં કુલ ૧૭ વિભાગો પૈકીના ભારતના સૌથી વ્યસ્ત વિભાગોમાંનો એક રેલ્વે વિભાગ છે. આ વિભાગના મોટા રૂટ પૈકી રતલામ-મુંબઇ સેંટ્રલ, અમદાવાદ-મુંબઇ, પાલનપુર-અમદાવાદ, ભૂજ-અમદાવાદ વગેરેનો સમાવેશ થાય છે. પશ્ચિમ રેલ્વે વિભાગને કામકાજની દૃષ્ટિએ ૬ પેટા વિભાગોમાં વહેચી દેવામાં આવ્યો છે જે આ પ્રમાણે છે : અમદાવાદ, વડોદરા, રાજકોટ, ભાવનગર, રતલામ અને મુંબઇ.

પશ્ચિમ રેલ્વે વિભાગના જનરલ મેનેજરનો બોમ્બારસી નામનો બંગલો મુંબઇના કુંબાલા હીલ વિસ્તારના અલ્ટામોંટ રોડ પર આવેલો છે. બોમ્બારસી નામ બોમ્બે, બરોડા અને સેંટ્રલ ઇંડીયા ના ટૂકાક્ષર છે.

ઈતિહાસ 
પશ્ચિમ રેલ્વે વિભાગનું ૫ાંચ નવેમ્બર ૧૯૫૧ના દિવસે જ્યારે ગઠન કરવામાં આવ્યું એ વખતે એમાં બોમ્બે, બરોડા એન્ડ સેંટ્રલ રેલ્વે, સૌરાષ્ટ્ર રેલ્વે, રાજપુતાના રેલ્વે, જયપુર સ્ટેટ રેલ્વે, કચ્છ સ્ટેટ રેલ્વે, ભાવનગર સ્ટેટ રેલ્વેનું  એકીકરણ કરી નાખવામાં આવ્યું હતું. બીબી એન્ડ સીઆઇ રેલ્વેનું ઉદ્ધાટન ૧૮૫૫માં ૨૯ માઇલ (૪૭ કીલોમીટર)ની રેલ્વે-લાઇન અંકલેશ્વર અને ઉત્રાણ વચ્ચે નાખીને કરવામાં આવ્યું હતું. એ જ લાઇનને ૧૮૬૪માં મુંબઇ સુધી વિસ્તારવામાં આવી હતી.

એ પછી એ રેલ્વે-લાઇન પરિયોજનાને વડોદરાથી પણ આગળ ગોધરા, રતલામ અને નાગદા સુધી લંબાવવામાં આવી અને પુનઃવિસ્તૃતિકરણ દરમ્યાન કોટા અને મથૂરા પહોચાડવામાં આવી હતી. જ્યાં એને ગ્રેટ ઇંડીયન પેનીન્સુલર રેલ્વે સાથે સાંકળી લેવામાં આવી કે જે મુંબઇમાં ૧૮૫૩થી અસ્તિત્વમાં હતી. ૧૮૬૦માં સુરત રેલ્વે-સ્ટેશનનું બાંધકામ કરવામાં આવ્યું કે જે આખા ભારતમાં જમીનથી ઉંચે પહેલે માળે બાંધવામાં આવેલું સહુ પ્રથમ સ્ટેશન હતું. ૧૮૮૩માં દીલ્લીને આગ્રા, જયપુર અને અજમેર સાથે સાંકળતી મીટર ગેજ લાઇન શરૂ કારવામાં આવી.

વર્તમાન 
પશ્ચિમ રેલ્વેનું ગેજ-પ્રમાણે વિસ્તરણ:

ભારતીય રેલ
પશ્ચિમ રેલ્વે
અંતાપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડોલવણ તાલુકાનું ગામ છે. અંતાપુર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન અને નોકરી જેવાં કાર્યો કરે છે. ડાંગર, જુવાર, કેરી અને શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

ડોલવણ તાલુકો
મોટા ગુંદાલા (તા. જેતપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જેતપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટા ગુંદાલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

જેતપુર તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
સજાડીયાળી (તા. ભાણવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભાણવડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સજાડીયાળી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ભાણવડ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારના જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા મેંદરડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભો
સેલુ તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના વર્ધા જિલ્લામાં આવેલા ૮ તાલુકાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો તાલુકો છે. સેલુ (વર્ધા) નગર ખાતે આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે.

મહારાષ્ટ્ર
વર્ધા જિલ્લો
હેરોલ્ડ પિન્ટર એક પ્રસિદ્ધ આંગ્લ નાટ્યલેખક અને દિગ્દર્શક હતા. તેઓ એક આધુનિક બ્રિટિશ નાટ્યકાર હતા જેમણે તેમના જીવનનાં ૫૦ કરતા વધારે વર્ષ લેખનમાં અર્પિત કર્યા હતા. ઇ.સ ૨૦૦૫માં તેમને સાહિત્ય માટેનું નોબેલ પારિતોષિક એનાયત થયું હતું.

જીવન
હોરોલ્ડ પિન્ટરનો જ્ન્મ એક યહૂદી કુટુંબમાં ૧૦ ઓકટોબર ૧૯૩૦ના રોજ થયો હતો. તેમનો ઉછેર લંડનના ઈસ્ટ એન્ડના શ્રમજીવી વિસ્તારમાં થયો હતો. જેના લીધે હિંસાનો તેમને નજીકનો અનુભવ થયો હતો. જેની તેમના નાટકમાં પણ અસર જોવા મળે છે. તેમને બીજા વિશ્વયુદ્ધનો પણ તેમને આકરો અનુભવ થયો હતો.

તેમના નાટકો ખાસ કરીને તેમાં રહેલ અલ્પોક્તિ, ટૂંકા-નાના સંવાદ અને પ્રસંગોપાત મૌનના ઉપયોગના લીધે પ્રસિદ્ધ બન્યા હતા. તેઓ સેમ્યુઅલ બકેટથી પ્રભાવિત થયા હતા તેમણે પોતાની એક વિશિષ્ટ લેખન શૈલી તૈયાર કરી હતી.

શિક્ષણ
હેરોલ્ડ પિન્ટરનું પ્રાથમિક શિક્ષણ હૅકમાં થયું હતું. ત્યારબાદ તેઓ રૉયલ એકેડમી ઑવ ડ્રામેટિક આર્ટમાં અભિનય-તાલીમ મેળવવા માટે જોડાયા હતા. પરંતુ તે અભ્યાસ તેમણે અધુરો છોડ્યો. ૧૮ વર્ષની નાની વયે તેમને આર્મીની ભરતી માટે બોલાવવામાં આવ્યા હતા પણ અમુક કારણોસર તેમને દંડની સજા થઈ અને છોડી દેવામાં આવ્યા.

સાહિત્યિક કાર્યો
ઇ.સ ૧૯૫૦માં તેમના કાવ્યો 'લંડન પોઈમ્સમાં' પ્રગટ થવાના શરૂ થયા. ત્યારબાદ તેમણે નાટ્યલેખનમાં પણ ભૂમિકા ભજવી. નાટ્યલેખનની શરુઆત તેમને 'ધ રૂમ' થી કરી. ત્યાર પછી તેમણે નાટકોનું દિગ્દર્શન કરવાનું શરૂ કર્યું અને તેઓ નામાંકિત દિગ્દર્શક પીટર હૉલના સંપર્કમાં આવ્યા અને ૧૯૭૩માં હૉલના અનુગામી તરીકે તેઓ નેશનલ થિયેટરના તેઓ સહ-દિગ્દર્શક બન્યા.

દિનેશ કોઠારીએ તેમના ધ ડંબ વેઇટર્સનો અનુવાદ ટ્રે નામથી ગુજરાતીમાં કર્યો હતો.

કેટલીક કૃતિઓ 
 ધ ડંબ વેઇટર્સ
 ધ બર્થડે પાર્ટી
 ધ કેરટેકર
 ધ હોમકમિંગ
 ધ રૂમ

અવસાન  
હેરોલ્ડ પિન્ટર ૨૪ ડિસેમ્બર ૨૦૦૮ના રોજ કેન્સરના કારણે મૃત્યુ પામ્યા હતા.

સંદર્ભો

સાહિત્યકાર
નોબેલ પારિતોષિક વિજેતાઓ
૧૯૩૦માં જન્મ
૨૦૦૮માં મૃત્યુ
કરુર ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  તમિલનાડુ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા કરુર જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. કરુરમાં કરુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું  છે. 

તમિલનાડુ
તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
ઉંઢવળ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તથા વલસાડ જિલ્લાનું વિભાજન કરી નવા બનાવવામાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલ કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચિખલી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઉંઢવળ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, આંગણવાડી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેરી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે.

આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.

ચિખલી તાલુકો
કાનડા (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાનડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

હિંમતનગર તાલુકો
ગોલઘર સંગ્રહાલય (મ્યુઝિયમ) () ભારત દેશના મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યના મુખ્ય મથક ભોપાલ ખાતે આવેલ એક સંગ્રહાલય છે.
આ સંગ્રહાલય ખાતે વિવિધ કલાઓ, હસ્તકલાના નમૂનાઓ અને નવાબ-યુગના સામાજિક જીવન વિષયક ચીજ-વસ્તુઓનું પ્રદર્શન છે. આ સંગ્રહાલયનું ઉદ્‌ઘાટન એપ્રિલ ૨૦૧૩ના સમયમાં રાજ્યના સાંસ્કૃતિક મંત્રી લક્ષ્મીકાંત શર્મા દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું.

સંદર્ભો 

મધ્ય પ્રદેશ
જોવાલાયક સ્થળો
કુંભારા (તા. થરાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા થરાદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કુંભારા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો, રાયડો, એરંડા તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

થરાદ તાલુકો
પનીર (Indian cottage cheese) એ એક દૂધમાંથી મેળવવામાં આવતું ઉત્પાદન છે. આ ચીઝ (cheese)નો જ એક પ્રકાર છે, જેનો ભારતીય ઉપમહાદ્વીપમાં ખોરાક તરીકે બહોળો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. આ જ રીતે છેના પણ એક વિશેષ પ્રકારની ભારતીય ચીઝ છે, જે પનીરને મળતું આવે છે અને રસગુલ્લા બનાવવામાં તેનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. ભારત દેશમાં પનીરનો ઉપયોગ સીમિત માત્રામાં જ થતો હોય છે. કાશ્મીર  જેવા ઠંડા પ્રદેશોમાં અપેક્ષાકૃત અધિક પનીરનો ખાવામાં ઉપયોગ કરવામાં આવે છે.

ઉપયોગિતા 

સ્વાસ્થ્યવધર્ક ખાદ્યપદાર્થના રૂપમાં પનીર ખુબ જ મહત્વપૂર્ણ તેમ જ ઠંડા પ્રદેશોમાં બહુપ્રચલિત ખાદ્ય પદાર્થ છે. એવા રોગના દર્દીઓ, બાળકો તેમ જ વૃદ્ધોને માટે જેમને માંસયુક્ત ભોજન પચાવવામાં કઠિનાઈ થતી હોય છે, પનીર શ્રેષ્ઠ ખાદ્ય પદાર્થ છે, કારણ કે પનીરમાં પ્રોટીન, માંસની જેમ જ પર્યાપ્ત માત્રામાં હોય છે તથા અધિક પાચક સ્થિતિમાં રહેતું  હોય છે. સાથે સાથે કેલરી (calories)ની માત્રા પણ માંસ જેટલા પ્રમાણમાં હોય છે. ઠંડા પ્રદેશોમાં, જ્યાં પનીરને કોઇ પણ કઠિનાઈ વગર ઘણા લાંબા સમય સુધી સારી હાલતમાં રાખી શકાય છે, ત્યાં પનીરનો ઉપયોગ મોટા પાયા પર થતો હોય છે.  અફઘાનિસ્તાન, મધ્ય એશિયા, યુરોપ, અમેરીકા, ઓસ્ટ્રેલિયા આદિ દેશોમાં પનીરની ખપત ઘણી ઉંચી માત્રામાં થતી હોય છે. પ્રોટીનયુક્ત ખાદ્ય પદાર્થોમાં પનીરનું સ્થાન માંસ કરતાં પહેલાં આવે છે. ગરમ પ્રદેશોમાં પનીરને લાંબા સમય માટે સુરક્ષિત રૂપથી સાચવી રાખવાનું સંભવ નથી હોતું, આ કારણસર જ ગરમ પ્રદેશોમાં પનીરનો ઉપયોગ સીમિત માત્રામાં જ થાય છે. સારી કક્ષાનું પનીર બનાવવું એ પણ એક કલા છે, જેને પ્રત્યેક પનીર બનાવવા વાળી સંસ્થાઓ ગુપ્ત રાખે છે.

નિર્માણ 
પનીર (Cheese) ઘી કાઢી લીધેલા અથવા પૂર્ણ દૂધમાં જો કોઈ અમ્લ પદાર્થ મેળવી દેવામાં આવે અથવા વાછરડાના પેટમાંથી પ્રાપ્ત થતા રેનેઠ નામક પદાર્થને દૂધમાં નાખી દેવામાં આવે, તો દૂધ જામી જાય છે. આ ક્રિયા કરવાથી છેના (કેસીન) દૂધના પાણીવાળા ભાગથી અલગ થઇ જાય છે. પાતળા કપડાનાં ટુકડાથી ગાળી લઇને પાણી અલગ કરવાથી પર છેનાવાળા ભાગને કાઢી લેવામાં આવે છે.

આ પણ જુઓ 
 ચીઝ

બાહ્ય કડીઓ 
 પનીરની વાનગીઓ  (જાગરણ)
 પનીર કેવી રીતે બનાવવું?  (અંગ્રેજી ભાષામાં)
 પનીર વેચવામાં દૂધની સરખામણીમાં બમણો લાભ

દુધની બનાવટો
ખોરાક
ઓઢા (તા. માલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માલપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઓઢા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

માલપુર તાલુકો
મોટામવા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  રાજકોટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામ રાજકોટ થી મોરબી તરફ જતા રાજ્ય ધોરી માર્ગ ઉપર આવેલું છે, જે હાલ રાજકોટ શહેરનો જ એક વિસ્તાર ગણાય છે. આ ગામથી આગળના વિસ્તારમાં પણ શહેરનો વિકાસ થયેલ છે.

આ ગામમાં આંગણવાડી, પંચાયતઘર તેમજ પ્રાથમિક શાળા જેવી સુવિધાઓ આવેલી છે. આ ગામમાં ખેતી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. ઘઉં, બાજરો, કપાસ, જીરૂ, મગફળી અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.

રાજકોટ તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
મુણધા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. મુણધા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.

ઝાલોદ તાલુકો
જયેન્દ્ર મણીલાલ પટેલ કે જેઓ તેમના ઉપનામ જયેન્દ્ર શેખડીવાળાથી વધુ જાણીતા છે, એક ગુજરાતી કવિ, વિવેચક અને ગુજરાત, ભારતના પ્રોફેસર છે. તેમને કવિશ્વર દલપતરામ એવોર્ડ (૨૦૧૭) ગુજરાતી કવિતામાં તેમના યોગદાન માટે મળ્યો હતો.

જીવન 
જયેન્દ્ર શેખડીવાળાનો જન્મ ૨૩ ઓગસ્ટ ૧૯૫૨ના રોજ આણંદ જિલ્લાના પેટલાદ તાલુકાના શેખડી ગામમાં થયો હતો. તેમની પાસે બી.એ., એમ.એ., એલ.એલ.બી.ની ડિગ્રી છે. તેમણે તેમના સંશોધન રવજી પટેલ એક અધ્યયન (કવિ રવજી પટેલના જીવન અને કાર્યો પર સંશોધન કાર્ય) માટે પીએચ.ડી. મેળવી. તેમણે સરદાર પટેલ યુનિવર્સિટીમાં પ્રોફેસર તરીકે સેવા આપી અને ત્યાંથી નિવૃત્ત થયા.

તેમણે કપિલા પટેલ સાથે લગ્ન કર્યા અને તેમને એક પુત્ર છે.

કાર્યો 
કલ્કિ, કિવંદતિ અને કર્દમપલ્લી તેમનાં કાવ્ય સંગ્રહ છે. નાટ્યાંજલિ  એક નાટક છે. જ્યારે નખશિખ (હરીશ મીનાશ્રુ સાથે), પ્રેરણા શ્રમિક સૂર સંકલન તેમના દ્વારા કરવામાં આવ્યાં છે. કથેટી અનેઅંગગઠવી એ તેમની સંશોધન કૃતિઓ છે.

નિવૃત્તિ પછી, જયેન્દ્ર ચિત્રકલામાં સક્રિયપણે સામેલ છે અને તેમણે એકલ અને સમૂહ પ્રદર્શની બંને યોજ્યા છે.

માન્યતા 
તેમના પુસ્તક કલ્કીને ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ અને ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી તરફથી ઇનામો મળ્યાં. ૨૦૧૭માં તેમને કવિશ્વર દલપતરામ એવોર્ડ મળ્યો. તેઓ ઉમાશંકર જોશી ગોલ્ડ મેડલ અને ગુજરાતી સાહિત્ય એકેડેમી એવોર્ડના પણ પ્રાપ્તકર્તા છે.

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ 
 

જીવિત લોકો
૧૯૫૨માં જન્મ
ગુજરાતી સાહિત્યકાર
ઠાકર શેરડી (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઠાકર શેરડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

ખંભાળિયા તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
વડાવસ્વામી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  કલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વડાવસ્વામી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, રાઇ, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કલોલ તાલુકો
ખોહ નદી રામગંગા નદીની એક ઉપનદી છે. તેનું ઉદ્‌ગમસ્થાન ભારત દેશના ઉત્તરાખંડ રાજ્યના પૌડી ગઢવાલ જિલ્લામાં સ્થિત દ્વારીખાલ નામના એક સ્થાન પર આવેલ છે. અહીંથી તે શિવાલિક ટેકરીઓમાં થઈને વહેતી વહેતી ભાભર મેદાનક્ષેત્રમાં ઉતરે છે. કોટદ્વાર ખોહ નદીના કિનારા પર વસેલું એક મુખ્ય શહેર છે, જેને પ્રાચીનકાળમાં આ નદીના નામ પરથી જ ખોહદ્વાર પણ કહેવામાં આવતું હતું. બિજનૌર જિલ્લામાં આ નદી ઉત્તર પ્રદેશ રાજ્યમાં પ્રવેશ કરે છે, જ્યાં તેનો સંગમ રામગંગા નદી સાથે થાય છે.

સંદર્ભ 
 GEOMORPHOLOGY

ભારતની નદીઓ
ઉત્તરાખંડ
મદોધર (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મદોધર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વાઘોડિયા તાલુકો
ધારી ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રદેશના અમરેલી જિલ્લાના ધારી તાલુકાનું વહીવટી મથક છે. તે ગીરની સરહદ પર આવેલું ગામ છે, ગ્રામ પંચાયત દ્વારા સંચાલન થાય છે. ધારી ગીર પૂર્વની વહીવટી કચેરીઓ અત્રે આવેલી છે. એશિયાટીક સિંહ, દીપડા સહિતના વન્યપ્રાણીઓની વસતી અને ગીરનો રક્ષિત જંગલ વિસ્તાર ધરાવે છે.

ઇતિહાસ 
આ ગામ નબા સવદાસ રૂડાણીએ વસાવ્યું હોવાની નોંધ મળે છે.

સંદર્ભ 

ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
ધારી તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
હડમત (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હડમત ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

ફતેપુરા તાલુકો
ટિંબા (તા. દસ્ક્રોઇ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસ્ક્રોઇ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ટિંબા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

દસ્ક્રોઇ તાલુકો
નવાગામ વાંટા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ખંભાત તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવાગામ વાંટા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ 

ખંભાત તાલુકો
ચરોતર
નૃસિંહાવતાર એ મણિલાલ નભુભાઈ દ્વિવેદી કૃત પૌરાણિક નાટક છે. આ નાટક મણિલાલે ૧૮૯૬માં લખ્યું હતું, અને તે મણિલાલના મૃત્યુ પછી ૧૮૯૯માં મુંબઈ ગુજરાતી નાટક કંપની દ્વારા ભજવાયું હતું. નૃસિંહાવતાર ૧૯૫૫માં ધીરુભાઈ ઠાકર દ્વારા સંપાદિત થઈને પુસ્તક સ્વરૂપે પ્રકાશિત થયું હતું.

ઈતિહાસ
મુંબઈ ગુજરાતી નાટક મંડળીએ મણિલાલનું કાન્તા નાટક 'કુલીન કાન્તા' નામે ૧૮૮૯માં ભજવ્યું હતું. આ મંડળીની માંગણીથી મણિલાલે 'નૃસિંહાવતાર' નાટક ૧૮૯૬ના અંતભાગમાં લખ્યું હતું.

કથાવસ્તુ
મણિલાલે આ નાટકની રચના શ્રીમદ્ ભાગવતના સાતમા સ્કંધમાં આવતા પ્રહલાદવૃત્તાંતને આધારે કરી હતી. વ્યવસાયી નાટકમંડળી માટે લખાયેલું હોવાથી લેખકે રંગભૂમિ અને લોકરુચિને ધ્યાનમાં રાખી આ નાટકમાં પૌરાણિક કથાવસ્તુ સાથે સમકાલીન ગૃહસંસારનું ચિત્ર પણ પ્રસ્તુત કર્યું છે.

સનકાદિના શાપથી વિષ્ણુના દ્વારપાળ જય-વિજય પૃથ્વી ઉપર કશ્યપ ઋષિને ત્યાં અનુક્રમે હિરણ્યાક્ષ અને હિરણ્યકશિપુ તરીકે અવતરે છે. વરાહાવતારથી હિરણ્યાક્ષનું મૃત્યુ થયાનું સાંભળતાં નાનો ભાઈ હિરણ્યકશિપુ વિષ્ણુનો વેરી થાય છે. પોતાનું મૃત્યુ કોઈ રીતે ન થાય એવું વરદાન પ્રજાપતિ પાસેથી લેવા તે તપ કરવા જાય છે. દરમિયાન ઇંદ્ર તેની સગર્ભા રાણીને ઉપાડી જાય છે. નારદ રાણીનું અને તેના પુત્ર પ્રહલાદનું રક્ષણ કરે છે ને વરદાન લઈને પાછા આવેલ હિરણ્યકશિપુને તેની રાણી અને પુત્ર સોંપે છે. પ્રહલાદને ઉંમર થતાં ગુરુને ત્યાં ભણવા મોકલવામાં આવે છે. તે વિષ્ણુનો પરમ ભક્ત હોઈ પિતાની આજ્ઞા વિરુદ્ધ પણ નારાયણનું જ રટણ કરે છે. હિરણ્યકશિપુ તેને વિવિધ રીતે મારવા પ્રયત્ન કરે છે, પણ પ્રભુ તેને ઉગારે છે. છેવટે સભા મધ્યે તપેલા લોહસ્તંભને પ્રહલાદને બાઝવાનું કહેતાં નૃસિંહસ્વરૂપે ભગવાન સ્તંભમાંથી પ્રગટ થઈને હિરણ્યકશિપુનો સંહાર કરે છે.

સન્નિવેશ
 અરણ્ય, વિષ્ણુનું મંદિર, કશ્યપનો આશ્રમ, પારિજાતવન, દૈત્યરાજસભા, રણવાસ, રાજભવનનો બહારનો ચોક, ઇંદ્રસભા, અંતરિક્ષ, અરણ્ય
 દૈત્યરાજસભા, રણવાસ, શુક્રનો આશ્રમ, વિદૂષકનું ઘર, શુક્રનો આશ્રમ, હિરણ્યકશિપુનો ખાનગી ઓરડો, રણવાસ, દીવાનખાનું, રણવાસ, અરણ્ય
 રાજગૃહ, અરણ્ય, યાંત્રિકનું ઘર, સમુદ્રતટ, રણવાસ, અરણ્ય, સોમદત્તનું ઘર, રણવાસ, રાજદરબાર

ભજવણી
ઈ. સ. ૧૮૯૯ માં મુંબઈ ગુજરાતી નાટક કંપનીએ સૌપ્રથમ આ નાટક ભજવ્યું હતું, જે નિષ્ફળ નિવડ્યું હતું. એના દિગ્દર્શક અને મુખ્ય પાત્ર તરીકે પારસીઓ હતા - એને કેટલાક લોકો આ નિષ્ફળતાનું કારણ માને છે. ત્યારબાદ ૧૯૦૬-૦૭ માં એ જ કંપનીએ આ નાટકનો ફેરપ્રયોગ કર્યો હતો જે સફળ રહ્યો હતો. આ નાટક ત્યારે ત્રીસેક નાઈટ્સ સુધી ચાલ્યું હતું. આ નાટકમાં પ્રહલાદનું પાત્ર પ્રભાશકર 'રમણી'એ, લક્ષ્મીનું પાત્ર જયશંકર 'સુંદરી' તેમજ વિષ્ણુનું પાત્ર બાપુલાલ નાયકે ભજવ્યું હતું.

સંદર્ભો

બાહ્ય કડીઓ
 

ગુજરાતી સાહિત્ય
મણિલાલ દ્વિવેદીની કૃતિઓ
નાટક
ગુજરવાડા (તા. સમી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સમી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામ સમી તાલુકા થી 5 કીમિ ના અંતરે આવેલું છે. ગુજરવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો., એરંડા, તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામ માં રામજી મંદિર આવેલ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે . ગામમાં મહિષાસુરમર્દિનીનું પ્રાચીન મંદિર આવેલું છે. તેમજ શ્રી ગેબીગીરનારી બાપુ (શ્રી ગેબીબાપુ) ની જીવંત સમાધિ આવેલી છે ,ગામ ની પાદર માં રામદેવપીર નું ભવ્ય મંદિર આવેલું છે, તેમજ ગુર્જરેશ્વર મહાદેવ નું મંદિર આવેલ છે. પાણી ના મોટા બે તળાવ આવેલ છે.

સમી તાલુકો
સામરા (તા.કરજણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા કરજણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સામરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ,  તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

કરજણ તાલુકો
પત્તનમત્તિટ્ટા જિલ્લો ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  કેરળ રાજ્યના ૧૪ જિલ્લા પૈકીનો એક જિલ્લો છે. પત્તનમત્તિટ્ટા જિલ્લાનું મુખ્યાલય પત્તનમત્તિટ્ટા નગર ખાતે આવેલું છે. 

કેરળ
સાવરદા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લામાં આવેલા  સુબિર તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. સાવરદા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.

આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી  મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.

સુબિર તાલુકો
વર્ષો થી ભારત દેશ માસોના ના દાગીના નુ ચલન બાધા દેશો કરતા ભારત મા સોઉ થી વધુ છે,અને ગ્રાહક દાગીના ની શુધ્ધા ની બાબત મા અજાણ છે,પરતુ ૮ વર્ષો થી ભારત માનક બુયોરો એ જે(બી.આઇ.એસ) સોના ચાંદી માટે એક પ્રમાણ નક્કી કરવા મા આવ્યુ છે,જે દાગીના ની શુદધતા નક્કી કરે છે,જેના કારણે ગ્રાહક ને શુદ્ધ્ દાગીના મળી રહે,પહેલા દાગીના મા ૨૨કેરેટ,૨૩કેરેટ જેવા માર્ક કરી આપવા મા આવતા પરતુ હવે દાગીના મા કેટલા પ્રમાણ મા સોનુ છે તે દર્શાવવા મા આવે છે.જેમ કે ૮૭૫(૨૧),૯૧૬(૨૨),૯૫૮(૨૩),૯૯૯(૨૪)જેવા માર્કે કરવા મા આવે છે.બી.આઇ.એસ

સોનું
માનાંક
ગુણવત્તા પ્રમાણ
લોલાડા (તા. શંખેશ્વર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા શંખેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક  અને મોટું ગામ છે. લોલાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, ઉચ્ચતર માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 વનફાઇવનાઇન.કોમ પર લોલાડા વિષે માહિતી

શંખેશ્વર તાલુકો
નવાગામ નું આ પાનું એક સંદિગ્ધ શબ્દનું પાનું છે. આપ કોઇ કડીને અનુસરીને અહીં પહોચ્યા હોય તો એ કડી નિચેના કોઇ પાનાને લગતી હોઇ શકે છે. આપ એ કડીને સુધારીને યોગ્ય પાના સાથે જોડી શકો છો.

સંદિગ્ધ શીર્ષક વાળાં પાનાં
કિરણ દેસાઈ (જન્મ ૩ સપ્ટેમ્બર ૧૯૭૧) એક ભારતીય લેખક છે. તેમની નવલકથા ધ ઇનહેરીટન્સ ઓફ લોસ ને વર્ષ ૨૦૦૬નો મેન બુકર પ્રાઇઝ  અને નેશનલ બુક ક્રિટિક્સ સર્કલ ફિક્શન એવોર્ડ એનાયત થયો હતો. જાન્યુઆરી ૨૦૧૫ માં, ઇકોનોમિક ટાઇમ્સે તેમને ૨૦ સૌથી પ્રભાવશાળી વૈશ્વિક ભારતીય મહિલાઓમાંના એક તરીકે સૂચિબદ્ધ કર્યા હતા.

પ્રારંભિક અને વ્યક્તિગત જીવન 
કિરણ દેસાઈ નવલકથાકાર અનિતા દેસાઈના પુત્રી છે. કિરણનો જન્મ દિલ્હીમાં થયો હતો, ત્યારબાદ તેમના જીવનના શરૂઆતના વર્ષો પૂણે અને મુંબઈમાં વિતાવ્યા હતા. તેમણે કેથેડ્રલ અને જ્હોન કોનન સ્કૂલમાં અભ્યાસ કર્યો હતો. ૧૪ વર્ષની વયે તેઓ તેમની માતા સાથે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ જતા પહેલા એક વર્ષ માટે ઇંગ્લેન્ડમાં રહ્યા.

કિરણ દેસાઈએ બેનિંગ્ટન કોલેજ, હોલિન્સ યુનિવર્સિટી અને કોલંબિયા યુનિવર્સિટીમાં સર્જનાત્મક લેખનનો અભ્યાસ કર્યો હતો.

સર્જન 
દેસાઈની પ્રથમ નવલકથા, હુલ્લાબલ્લૂ ઇન ધ ગ્વાવા આર્કેડ, ૧૯૯૮ માં પ્રકાશિત થઈ હતી અને તેને સલમાન રશ્દી તરફથી પ્રશંસા મળી હતી. તેમણે સોસાયટી ઓફ ઓથર્સ દ્વારા ૩૫ વર્ષથી ઓછી વયના કોમનવેલ્થ દેશોના નાગરિકો દ્વારા શ્રેષ્ઠ નવલકથાઓ માટે આપવામાં આવતો બેટ્ટી ટ્રાસ્ક એવોર્ડ જીત્યો હતો.

તેણીનું બીજું પુસ્તક, ધ ઇનહેરીટન્સ ઓફ લોસ, (૨૦૦૬) સમગ્ર એશિયા, યુરોપ અને યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં વિવેચકો દ્વારા વ્યાપકપણે પ્રશંસા પામ્યું હતું. તેમણે ૨૦૦૬ મેન બુકર પ્રાઇઝ, તેમજ ૨૦૦૬ નેશનલ બુક ક્રિટિક્સ સર્કલ ફિક્શન એવોર્ડ જીત્યો હતો.  દેસાઇ ૩૫ વર્ષની ઉંમરે બુકર પ્રાઇઝ જીતનાર સૌથી નાની વયના મહિલા બન્યા હતા.  

ઓગસ્ટ ૨૦૦૮માં, દેસાઈ બીબીસી રેડિયો ૩ પર માઈકલ બર્કલે દ્વારા આયોજિત જીવનચરિત્ર સંગીત ચર્ચા કાર્યક્રમ, પ્રાઈવેટ પેશન પર મહેમાન હતા.  મે ૨૦૦૭ માં તેઓ શીત સાહિત્યના ઉદ્‌ઘાટન એશિયા હાઉસ ફેસ્ટિવલમાં વિશેષ લેખિકા હતા.

દેસાઈને બર્લિનની અમેરિકન એકેડેમીમાં ૨૦૧૩ બર્લિન પ્રાઈઝ ફેલોશિપ આપવામાં આવી હતી.

દેસાઈ ન્યૂયોર્ક શહેરમાં રહે છે. તેણીએ ૨૦૧૭ માં જણાવ્યું હતું કે તે એક દાયકાથી એક નવા પુસ્તક "શક્તિ વિશે ... ભારત અને વિશ્વમાં એક યુવાન ભારતીય મહિલા વિશે" પર કામ કરી રહી હતી, જે પછીના વર્ષે બહાર પાડવામાં આવશે. નવલકથા પ્રકાશિત થઈ નથી; ૨૦૨૧ સુધીમાં દેસાઈએ ૨૦૦૬ માં તેમની બુકર પ્રાઈઝ વિજેતા બીજી નવલકથા પછી કોઈ પુસ્તકો પ્રકાશિત કર્યા નથી.

ગ્રંથસૂચિ

નોંધ

સંદર્ભ

બાહ્ય કડીઓ 
 વારસો, નુકશાન અને સાહિત્ય , નિરાલી મેગેઝિન, ડિસેમ્બર 2006
 સોનેટ જીવનચરિત્ર
 Rediff ઇન્ટરવ્યૂ
 કિરણ દેસાઈ સાથે લંચ
 બોલ્ડ પ્રકાર: કિરણ દેસાઈ સાથે મુલાકાત
 ધ કોમેન્ટરી સાથે કિરણ દેસાઈની મુલાકાત. CA ઓક્ટોબર 2007
 કિરણ દેસાઈ અમેરિકન એકેડેમી બર્લિનમાં હોલ્ટ્ઝબ્રીંક ફેલો તરીકે
જીવિત લોકો
સાહિત્યકાર
ચલા (વાપી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાપી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચલા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય હતો. તે વખતે શેરડી,  ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનો લેવામાં આવતાં હતાં. હવે વાપી નગરના એક વિસ્તાર તરીકે આ ગામનું શહેરીકરણ થઇ ગયું છે, જેથી અહીં રહેણાંક સોસાયટીઓ તેમ જ શોપીંગ સેન્ટરો દેખાવા લાગ્યાં છે. ગામના લોકો મોટેભાગે વાપી જી. આઇ. ડી. સી. ખાતે નોકરી કરવા માટે જાય છે.

આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.

વાપી તાલુકો
વીસામણ (તા. પડધરી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પડધરી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વીસામણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ,  દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
 

પડધરી તાલુકો
સૌરાષ્ટ્ર
નસારપોર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના ઉમરપાડા તાલુકાનું   ગામ છે. નસારપોર ગામના લોકોના મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું ડુંગરાળ ભૂપૃષ્ઠ ધરાવતું ગામ છે. અહીં મુખ્યત્વે વસાવા, ચૌધરી તેમ જ ગામિત જેવા આદિવાસી જાતિના લોકો રહે છે. ગામના લોકો ડાંગર, જુવાર, વરાઇ, નાગલી વગેરે ધાન્યોની ખેતી કરે છે. ગામના કેટલાક લોકો જંગલમાંથી પ્રાપ્ત થતી લાકડા સિવાયની વસ્તુઓ(ખોરાક તરીકે વાપરી શકાય તેવી તેમ જ વેચાણ કરી પૈસા મેળવી શકાય તેવી વસ્તુઓ) મેળવી તેના વડે પણ જીવન ગુજારે છે.

નસારપોર ગામમાં ભગત ફળિયું, ડુંગરી ફળિયું, ઉમર ફળિયું, સ્ટેશન ફળિયું, કાકડવા, કદવાલી, કેલીકુવા જેવા વિસ્તારો આવેલા છે. ગામની વસ્તી ૪૩૧૧ જેટલી છે, જેમાં ૨૧૮૯ પુરુષો અને ૨૨૧૧ સ્ત્રીઓ છે. ગામનો સાક્ષરતા દર ૭૨.૦૭ ટકા છે.

સંદર્ભ 

ઉમરપાડા તાલુકો
ભારતની ૧૭મી લોક સભાનું ગઠન કરવા માટે ૨૦૧૯માં ભારતમાં લોકસભા નિર્વાચનનું આયોજન થશે. ભારતમાં લોક સભા નિર્વાચનનું આયોજન ભારતીય નિર્વાચન આયોગ કરે છે.

આંધ્ર પ્રદેશ, અરુણાચલ પ્રદેશ, ઑડિશા અને સિક્કિમ રાજ્યોની વિધાનસભાઓનું નિર્વાચન પણ લોકસભાની સાથે કરવામાં આવશે.

નિર્વાચન પ્રણાલી 
લોક સભાની કુલ સભ્ય સંખ્યા ૫૪૫ છે. જેમાંથી, ૫૪૩ સભ્યો પોતપોતાના સંસદીય ક્ષેત્રોમાંથી નિર્વાચિત થઇને આવે છે અને ૨ એંગ્લો-ભારતીય સભ્યોને રાષ્ટ્રપતિ નિયુક્ત કરે છે.

આયોજન 
૨૦૧૯ લોકસભાની ચૂંટણી ૭ તબક્કામાં થશે. ૨૩ મે ૨૦૧૯ના રોજ પરિણામો જાહેર થશે.
દોઆબ () બે નદીઓ વચ્ચેના વિસ્તારને કહેવાય છે. તે 'દો' (હિંદીમાં બે-૨) અને 'આબ' (એટલે કે 'પાણી') આ શબ્દોના સમાસ વડે બનેલ છે, જેમ કે ગંગા અને યમુના નદીઓ વચ્ચેનો ભૂપ્રદેશ. વિશ્વમાં આ પ્રકારના ઘણા દોઆબ છે, જેમ કે દજલા દોઆબ અને ફરાત દોઆબ વગેરે. પણ ભારતમાં દોઆબ ખાસ કરીને ગંગા, યમુના નદીઓના મધ્ય ક્ષેત્રને જ કહેવામાં આવે છે, જે ઉત્તર પ્રદેશમાં શિવાલિક પહાડીઓથી અલ્હાબાદ ખાતે બંને નદીઓના સંગમ સુધી ફેલાયેલ છે. નીચેનો દોઆબ જે ઇટાવા જિલ્લાથી અલ્હાબાદ સુધી ફેલાયેલ છે, તેને અંતર્વેદ કહેવામાં આવે છે.

ગંગા-યમુના દોઆબ 
ગંગા યમુના દોઆબ અંતર્ગત સહરાનપુર, મુજફ્ફરનગર, મેરઠ, બુલંદ શહેર, અલીગઢ સમગ્ર જિલ્લાઓ અને મથુરા, આગ્રા, એટા, મેનપુરી જિલ્લાઓના કેટલાક ભાગ અને ઇટાવા, ફારુખાબાદ, કાનપુર, ફતેહપુર, અલ્હાબાદના અધિકતમ ભાગ આવે છે. આ વિસ્તારમાં સૌથી ફળદ્રુપ કાંપવાળી જમીન આવેલ છે. આ વિસ્તારમાં ઉપરી ગંગા, નીમ્ન ગંગા અને પૂર્વીય યમુના નહેર દ્વારા સિંચાઈ પ્રાપ્ય છે. ઘઉંના ઉત્પાદનમાં ઉત્તર પ્રદેશનો આ મુખ્ય વિસ્તાર છે. માત્ર નદીઓના તટીય ભાગોમાં ખીણ-કોતરો હોય છે. ક્યાંક તેમાં નાનામોટા બંજર અને પલાશ જંગલો છે. આ દોઆબમાં કાનપુર, હાથરસ, મેરઠ, સહરાનપુર, ઇટાવા, ઓરૈયા વગેરે મોટાં શહેરો છે, જેનો મુખ્ય ધંધો વ્યાપાર ખૂબ ફેલાયેલ છે. રેલવે-માર્ગો અહીં જાળની માફક આસપાસ ફેલાયેલ છે. અહીં વસ્તી ખૂબ જ ગીચ છે, કારણ કે અહીં તમામ પ્રકારની ખેતી થાય છે અને પરિવહન સવલતો ઉત્તમ છે. આબોહવા પણ ઉત્તમ છે.

ભારતીય ઉપખંડમાં અન્ય દોઆબ 
ભારતીય ઉપખંડના ઉત્તર ભાગના પ્રસિદ્ધ દોઆબ:
 ઉત્તર ભારતમાં જો કોઇ નદીના નામ સિવાય માત્ર દોઆબ કહેવામાં આવે તો તે ગંગા અને યમુના નદી વચ્ચેના ક્ષેત્રનું નામ છે.

 સિંધુ નદી અને આ જેલમ નદી વચ્ચેના વિસ્તારને સિંધ સાગર દોઆબ કહેવામાં આવે છે.

 જેલમ નદી અને ચિનાબ નદી વચ્ચેના વિસ્તારને જેચ દોઆબ કહેવામાં આવે છે.

 ચિનાબ નદી અને રવિ નદી વચ્ચેના વિસ્તારને રેચના દોઆબ કહેવામાં આવે છે.

 રાવી નદી અને બિયાસ નદી વચ્ચેના વિસ્તારને બારી દોઆબ કહેવામાં આવે છે.

 બિયાસ નદી અને સતલજ નદી વચ્ચેના વિસ્તારને બિસ્ત દોઆબ કહેવામાં આવે છે.

આ પણ જુઓ 
 નદી

સંદર્ભો 

ભૂગોળ
છરવાંગી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. છરવાંગી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.

વિરપુર તાલુકો
હીરવિજયસૂરી (૧૫૨૬–૧૫૯૫) અથવા મુનિ હિરવિજયજી એ જૈન શ્વેતાંબર પરંપરાના તપ ગચ્છ સમુદાયના સર્વોચ્ચ ધર્મગુરુ હતા. તેઓ મોગલ બાદશાહ અકબરને જૈન દર્શનની રજૂઆત કરવા અને શાકાહાર તરફ વાળવા માટે જાણીતા છે.

પ્રારંભિક જીવન અને સાધુપર્યાય 
હીરવિજયનો જન્મ ગુજરાતના પાલનપુરમાં એક જૈન ઓશવાળ પરિવારમાં ૧૫૨૭ માં થયો હતો. જ્યારે તે હજી બાળક હતા ત્યારે તેમના માતાપિતા મૃત્યુ પામ્યા અને તેમની બે મોટી બહેનો દ્વારા તેમને ઉછેરવામાં આવ્યા હતા. તેઓ ૧૩ વર્ષની વયે ૧૫૪૦માં જૈન સાધુ, વિજયદાન સૂરીના શિષ્ય બન્યા, અને તેમને એક નવું નામ હીરહર્ષ આપવામાં આવ્યું. વધુ શિક્ષણ માટે તેમને તે દિવસોના સંસ્કૃત શિક્ષણના કેન્દ્ર - દેવગિરિ લઈ જવામાં આવ્યા. તેમણે ક્રમશ: ૧૫૫૦ માં "પંડિત", ૧૫૫૪માં ઉપાધ્યાય અને ૧૫૫૩માં "સૂરી"ની પદવીઓ મેળવી. આ છેલ્લું બિરુદ તેમણે સિરોહી ખાતે મેળવ્યું. આથી આગળ તેઓ હીરવિજય સૂરી તરીકે જાણીતા બન્યા. ૧૫૫૬ માં જ્યારે તેમના ગુરુનું અવસાન થયું, ત્યારે ગુજરાતના શ્વેતાંબર તપ ગચ્છ સમુદાયે તેમને આચાર્ય (મંડળના વડા) તરીકે પસંદ કર્યા. તે સમયે તેમની નીચે લગભગ ૨ હજાર વિદ્યાર્થીઓનો મોટો સમુદાય અભ્યાસ કરતો હતો.

અકબર પર પ્રભાવ 
૧૫૮૨ માં સમ્રાટ અકબરે હીરવિજયને જૈન ધર્મના સિદ્ધાંતો સમજાવવા આમંત્રણ આપ્યું. તેમણે પહેલા અબુલ ફઝલ અને બાદમાં અકબર સાથે ધર્મ અને દર્શનના વિવિધ પાસાઓની ચર્ચા કરી. સમ્રાટ હીરવિજયથી એટલા પ્રભાવિત થઇ ગયા કે તેમણે તેમને જગદ્‌ગુરુ શીર્ષકથી નવાજ્યા હતા.  જૈન સાધુ દ્વારા ઉપદેશિત અહિંસાના ધર્મથી અકબર એટલો પ્રભાવિત થયો કે તે મોટાભાગના દિવસોમાં શાકાહારી રહેતો, પ્રાણીઓ અને પક્ષીઓની કતલ પર તેણે પ્રતિબંધ મૂક્યો, કેદીઓને છૂટા કર્યા અને માછીમારી અને શિકાર છોડી દીધા, જે તેની પ્રિય મનોરંજન ક્રીડા હતી. હીરવિજયે નોંધ્યું છે કે તેમણે અકબરને કહ્યું: "માણસનું પેટ પ્રાણીઓની કબર કેવી રીતે હોઈ શકે?" જૈન ધર્મ પ્રત્યેના આદરથી, અકબરે પર્યુષણ અને મહાવીર જન્મ કલ્યાણક (મહાવીરનો જન્મદિવસ) જેવા જૈન તહેવારો દરમિયાન પ્રાણીઓની હત્યા પર પ્રતિબંધ મુકતું ફરમાન (શાહી હુકમનામું) જાહેર કર્યું. તેણે પાલિતાણા જેવા જૈન તીર્થ સ્થળોએથી જઝિયા કર હટાવ્યો. આ ઉપરાંત, તેમણે ગુજરાતમાં છ મહિના સુધી પશુઓની કતલ પર પ્રતિબંધ, મૃત વ્યક્તિઓની સંપત્તિ જપ્ત કરવાનો કાયદો અને સુજીજા કર (જઝિયા) અને સુલકા (સંભવત: તીર્થયાત્રાળુઓ પરનો કર) નાબૂદ કરવા માટે પણ ફરમાન જારી કર્યા હતા.

ભારતવિદ્ અને અકબરનું જીવનચરિત્ર લખનાર, વિન્સેન્ટ સ્મિથ નોંધે છે: "માંસનો સંપૂર્ણ ત્યાગ કરવા અને તે માટે કડક નિષેધ જાહેર કરવા, અશોકની જેમ પ્રાણીજીવની હત્યા માટે સાંકડી મર્યાદા રાખવાના ફરમાનો કરવામાં ચોક્કસપણે તેમના જૈન માર્ગદર્શકોનો હાથ હતો"  અકબરે જૈન વિચારધારા માં એટલો રસ દાખવ્યો કે તેણે હીરવિજયને વારંવાર એક પછી એક પોતાનો વિહાર કાર્યક્રમ મોકલવાની વિનંતી કરી. બાદશાહની વિનંતીથી તેમણે પોતાના તેજસ્વી શિષ્ય શાંતિચંદ્રને સમ્રાટ પાસે મૂક્યા, જેમણે તેમના શિષ્યો ભાનુચંદ્ર અને સિદ્ધિચંદ્રને રાજદરબારમાં મૂક્યા. અકબરે હીરવિજયના અનુગામી વિજયસેનને ફરીથી તેના દરબારમાં આમંત્રિત કર્યા, જેણે ૧૫૯૩ અને ૧૫૯૪ વચ્ચે તેમની મુલાકાત લીધી હતી.

સાહિત્યમાં ઉલ્લેખ
આઈ-ન-એ-અકબારીમાં, અબુલ ફઝલ અકબરના સમયમાં ૧૪૦ પ્રભાવશાળી વિદ્વાન વ્યક્તિઓની સૂચિ આપે છે. આમાંથી, તે ૨૧ વ્યક્તિઓને "બંને વિશ્વના રહસ્યો સમજનાર" તરીકે ઉચ્ચ વર્ગમાં સ્થાન આપે છે. તેણે હીરવિજય સુરીને મોગલ સામ્રાજ્યના એકવીસ સૌથી વિદ્વાન વ્યક્તિઓની સૂચિમાં સ્થાન આપ્યું છે. તેમના પ્રખર શિષ્યો દેવવિમલ ગણીએ હીરા સૌભાગ્ય કાવ્યની રચના કરી હતી અને બીજા શિષ્ય પદ્મસાગરે તેમના માનમાં જગત્‌ગુરુ કાવ્યની રચના કરી હતી. સંસ્કૃતમાં લખાયેલી બંને કવિતાઓની રચનાઓ ૧૫૯૦માં કરવામાં આવી હતી.

સંદર્ભ

ગ્રંથસૂચિ 
 
 
 
 
 

જૈન ધર્મ
ભગવાન (સંસ્કૃત:-भगवन् ) એટલે તમામ પ્રકારના ઐશ્વર્યોથી સંપન્ન હોય તેવી શક્તિ (પરમાત્મા), સદ્દગુરુ, સંત, ધની કે એવા વ્યક્તિ વિશેષને ભગવાન તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

વ્યુત્પતિ 
ભગવાન શબ્દ સંસ્કૃત ભાષામાં भग् ધાતુ પરથી भगवन् અને એ શબ્દ પરથી ગુજરાતી, હિંદી તેમજ અન્ય ભાષાઓમાં ભગવાન શબ્દ બન્યો છે. ઐશ્વર્ય, વીર્ય, યશ, શ્રી, જ્ઞાન અને વૈરાગ્ય એ છ ઐશ્વર્યોને ભગ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. ભગવાન એટલે આ સર્વેશ્વર્યોથી સંપન્ન એવો અર્થ થાય છે. વિશેષરુપે ઇશ્વરને ભગવાન તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. પૂર્ણતા સુધી પહોચેલા સંતો, સદ્દગુરુને પણ ભગવાન કહેવામાં આવે છે.

સંસ્કૃત શબ્દો અને શબ્દસમૂહો
મોરોક્કોના રાષ્ટ્રધ્વજમાં રહેલ લાલ રંગ તે દેશમાં બહુ ઐતિહાસિક મહત્ત્વ ધરાવે છે. તેવું માનવામાં આવે છે કે મોરોક્કોનું શાહી ખાનદાન મોહમ્મદ પયગંબરના પુત્રી ફાતિમા અને તેમના પતિ અલીના વારસો છે. ૧૭મી સદીથી મોરોક્કોનો ધ્વજ લાલ રંગ ધરાવે છે. ૧૯મી સદીમાં મુલય યુસુફના શાસનકાળમાં લીલી ઝાંય ધરાવતો પાંચ ખૂણાવાળો સિતારો ઉમેરવામાં આવ્યો. જ્યારે મોરોક્કો ફ્રાન્સ અને સ્પેનના શાસન હેઠળ હતું ત્યારે આ ધ્વજને કાયમ રાખવામાં આવ્યો હતો. જોકે દરિયામાં જહાજો પર તે ફરકાવવાની મનાઈ હતી. ૧૯૫૫માં આઝાદી મળ્યા બાદ ફરી તેને રાષ્ટ્રધ્વજ તરીકે સ્વીકારવામાં આવ્યો.

લાલ પશ્ચાદભૂ વીરતા, શક્તિ, બહાદુરી તેમજ ખડતલપણાનો સૂચક છે. લીલો રંગ ઇસ્લામનો તેમજ સિતારો સોલોમનનું રાજચિહ્ન દર્શાવે છે.

ઈતિહાસ 

૮ મે ૨૦૧૦ના રોજ મોરોક્કોના વિવાદાસ્પદ પશ્ચિમ સહારા વિસ્તારમાં ૬૦,૪૦૯.૭૮ ચોરસ મિટરનો ૨૦ ટન વજનનો ધ્વજ ડાખલા નામના શહેરમાં મૂકવામાં આવ્યો હતો. તેને ગિનિસ બુક દ્વારા સૌથી મોટો વિંટવામાં આવેલ ધ્વજ તરીકે નોંધવામાં આવ્યો.

સંદર્ભ

બાહ્ય કડી 
 Morocco at Flags of the World 
 Morocco Historical Flags, FOTW
રાષ્ટ્રધ્વજો
ચૈત્ર સુદ ૧૦ને ગુજરાતીમાં ચૈત્ર સુદ દશમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના છઠ્ઠા મહિનાનો દશમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના પહેલા મહિનાનો દશમો દિવસ છે.

તહેવારો અને ઉજવણીઓ
 ધર્મરાજ દશમી

મહત્વની ઘટનાઓ

જન્મ

અવસાન

સંદર્ભ

પંચાંગ
સમય