Sliden/khm-asr-cultural-24k huggingface dataset:
ការលាងចុងក្រោយគឺយកជីរ​នាងវង​ ម្អម​ លាង​ទឹក​រួច​ហាន់​វាជាកំណាត់ៗខ្លីល្មម ។​
សម្រាប់ត្រីឆ្អើរយើងអាចយកច្នៃចេញជាមុខម្ហូបផ្សេងៗជាច្រើន​ ដូចជាញាំស្វាយត្រីឆ្អើរ បុកសណ្ដែកគួរ បុកស្វាយត្រីឆ្អើរ បុកម្ជូរក្រសាំងត្រីឆ្អើរ បុកកន្ទុយហេះ ត្រីឆ្អើរឆាម្ទេសខ្ទិះ...។
ក្នុងនោះគ្រឿងផ្សំមានដូចជា ត្រឡាច​ ត្រី​រ៉ស់​ អំពិលទុំ​ ទឹកត្រី​ អំបិល​ ស្ករ​ ខ្ទឹមស​ ម្ទេស​ខ្មាំង​ រំដេង​ ជីរ​នាងវង​ និងម្អម ។​
ប្រជាជនខ្មែរក៏យកត្រឡាចទៅធ្វើម្ហូបមួយមុខទៀតដែរ គឺសម្លម្ជូរត្រឡាច។
ក្រោយពេលដែលដាក់គ្រាប់សាគូចូលរួចត្រូវឧស្សាហ៍កូរវាជាប្រចាំ បើមិនអ៊ីចឹងទេវាអាចកកជាប់នៅបាតឆ្នាំងបាន។
មុខម្ហូបនេះក៏ពេញនិយមក្នុងប្រទេសកម្ពុជាដែរ ព្រោះវាចំណាយពេលចម្អិនលឿននិងមានភាពងាយស្រួល។
ចំពោះគ្រឿងផ្សំគោល គឺមានជាច្រើនប្រភេទ។
ការរស់នៅក្បែរទឹកបែបនេះបានផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើនដល់ពួកគេ ជាពិសេស ភាពងាយស្រួលក្នុងការធ្វើដំណើរតាមផ្លូវទឹក និង ការប្រកបមុខរបរនេសាទ ដែលជាប្រភពចំណូលដ៏សំខាន់របស់សហគមន៍នេះ។
ដួសទឹកស៊ុបស្រោចពីលើ រួចថែមសាច់គោ ប្រហិត ខ្ទឹមលីង ម្រេច ខ្ទឹមស្លឹក ឬជីវ៉ាន់ស៊ុយតាមចំណងចំណូលចិត្ត។
លើសពីនេះទៅទៀតកន្លែងកំសាន្តនៅកម្ពុជា មានច្រើនប្រភេទ រួមមានធម្មជាតិ និងកន្លែងសម្រាប់ស្នាក់នៅ ដូចជា អ៊ីស្ត រីសត ដែលមានបរិយាកាសស្ងប់ស្ងាត់ និងទេសភាពព្រៃភ្នំ។
តំបន់នេះ គឺមានរមណីយដ្ឋាន ដែលមានខ្យល់អាកាស និងទេសភាពបរិសុទ្ធ ។
​ការឡើងទៅលើ  ភ្នំល្អាង ក៏អាចផ្តល់ឱកាសឱ្យភ្ញៀវទេសចរបានទស្សនានូវទិដ្ឋភាពពីលើអាកាសដ៏ស្រស់ស្អាតនៃតំបន់ជុំវិញផងដែរ។
ការដើរ រត់ ដេញ និងគេច ក៏ជាលំហាត់ប្រាណដ៏ល្អមួយសម្រាប់ក្មេងៗផងដែរ ដែលជួយឱ្យរាងកាយមានចលនា និងមានសុខភាពល្អ។
ទោះបីជាប្រាសាទនេះមានទំហំមិនធំដូចប្រាសាទអង្គរវត្ត ឬបាយ័នក្ដី ក៏ប្រាសាទបន្ទាយស្រីនៅតែជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏សំខាន់មួយដែលទាក់ទាញភ្ញៀវជាតិ និងអន្តរជាតិរាប់លាននាក់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ។
បញ្ហាប្រឈម និងការអភិវឌ្ឍន៍របស់សហគមន៍ចាមឥស្លាម គឺជាប្រធានបទសំខាន់មួយ ដែលបង្ហាញពីភាពរឹងមាំក្នុងការតស៊ូ ជីវភាពរស់នៅ និងការរក្សាអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌របស់ពួកគេ។
ល្បែងចំប៉ាចំប៉ី​នេះ មានការលេងតាំងពីបុរាកាល និងបន្តរហូតមកដល់ពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។
លើសពីនេះ ពួកគេក៏មានការ ដេរស្បង់ ជីពុំ ឬកន្សែង ដែលជាសម្លៀកបំពាក់ និងសម្ភារៈប្រើប្រាស់ក្នុងសាសនា ក៏ដូចជាសម្រាប់លក់ផងដែរ។
យោងតាមឯកសារមួយចំនួន ប្រាសាទនេះត្រូវបានកសាងឡើងដោយព្រះបាទ សូរ្យវរ្ម័នទី ១ និងត្រូវបានបញ្ចប់ចុងក្រោយដោយព្រះបាទ ជ័យវរ្ម័នទី ៧ ក្នុង គ្រិស្តសករាជ ១១៨១។
នៅក្នុងនោះក៏មានប្រភេទនំមួយប្រភេទដែលប្រជាជនខ្មែរនិយមចូលចិត្តធ្វើលក់និងសម្រាប់ពេលមានកម្មវិធីផ្សេងៗនោះ គឺនំបាញ់ឌុក។
បន្ទាប់មក យើងនឹងមកដឹងពីរបៀបរៀបចំស្លឹកចេកមុនពេលប្រើប្រាស់។
គេយកសាច់កង្កែបមកឆាជាមួយ គល់ស្លឹកគ្រៃ រំដេង ខ្ទឹមស ម្ទេស រមៀត ដែលបានបុកម៉ត់ជាប្រភេទគ្រឿង។
នៅក្នុងការចំណាយទាំងនោះ ក៏មានការចំណាយក្នុងការព្យាបាលដល់អ្នកដែលបានរងគ្រោះដោយសារគ្រាប់មីនផងដែរ។
មួយដុំសម្រាប់ដៃឆ្វេង និងមួយដុំទៀតសម្រាប់ដៃស្តាំ។
ដាក់ដុំថ្មនីមួយៗក្នុង បាតដៃ របស់អ្នកលេង។
សព្វថ្ងៃតំបន់កោះកុងក្រៅនេះស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់អង្គភាពយោធាជើងទឹកផ្នែកលំហសមុទ្រ។
ក្រៅពីដុំថ្ម គេក៏អាចប្រើគ្រាប់ឈើតូចៗ ឬគ្រាប់ផ្លែឈើស្ងួតដែលមានទំហំប្រហាក់ប្រហែលគ្នានឹងដុំថ្មដែរដូចជាគ្រាប់ស្លា គ្រាប់សណ្ដែកធំៗ ឬគ្រាប់ល្ហុងជាដើម។
សិប្បកម្ម ប្រជាជនតាមដងទន្លេក៏មានជំនាញខាងសិប្បកម្មប្រពៃណីផងដែរ ដូចជា ការត្បាញហូល ផាមួង ជាពិសេសនៅខេត្តកំពង់ចាម និងត្បូងឃ្មុំ និង ការធ្វើគ្រឿងប្រាក់ ដូចនៅភូមិកំពង់ហ្លួង ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង ដែលបង្ហាញពីទេពកោសល្យ និងការច្នៃប្រឌិតរបស់ពួកគេ។
សហគមន៍ចាមឥស្លាមដែលរស់នៅតាមដង ទន្លេសាប ពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងទៅមុខរបរលើធនធានទឹកសម្រាប់ជីវភាពរស់នៅរបស់ពួកគេ។
កង្កែបបោក ជាមុខម្ហូបដ៏ពេញនិយមមួយដែលបង្ហាញពីភាពប៉ិនប្រសប់ក្នុងការធ្វើម្ហូបខ្មែរ។
មកដឹងពីគ្រឿងផ្សំនិងគន្លឹះខ្លះៗនៃការធ្វើនំបាញ់ឌុកឲ្យមានរសជាតិឆ្ងាញ់និងរប្រៀបធ្វើមានអ្វីខ្លះ។
សួននេះ ជាកន្លែងល្អសម្រាប់ដើរលំហែកាយ ការហាត់ប្រាណ និងសកម្មភាពកីឡា មានបរិក្ខារសាធារណៈ និងកន្លែងអង្គុយសម្រាប់សម្រាក។
ក្រោយមកទៀតលាយម្សៅឆាលាយជាមួយទឹកបន្តិចកូរវាជាមុនសិនមុនចាក់ចូលទឹកស្ករដើម្បីឲ្យទឹកស្ករយើងរាវបន្តិចទុករហូតដល់ទឹកស្ករពុះហើយបិទភ្លើងជាការស្រេច។
នំនេះក៏ជានំខ្មែរដែលបង្ហាញពីរបៀបធ្វើនិងការនិយមចូលចិត្តដែលជាអត្តសញ្ញាណដែលបង្ហាញពីវប្បធម៌ប្រពៃណីនៃការធ្វើនំឬបង្អែមរបស់ប្រទេសខ្មែរយើង។
ចុងក្រោយយើងមកធ្វើទឹកខ្ទះដូងវិញម្តងដោយដំបូងយើងយកទឹកខ្ទះដូងចាក់ចូលក្នុងឆ្នាំងរួចដាក់ដាំហើយកូរវា ៣ ទៅ ៤ នាទីសិន។
ការអង្គុយជួយឱ្យអ្នកលេងអាចធ្វើចលនាគោះ ឬទះដៃបានយ៉ាងងាយស្រួល និងមានផាសុកភាព ដោយមិនចាំបាច់ឈរ ឬដើរទៅមក។
នំនេះដែលប្រជាជនយើងនិយមចូលចិត្តធ្វើញាំជាលក្ខណៈគ្រួសារនិងពេលមានកម្មវិធីបុណ្យផ្សេងៗដូចជាបុណ្យភូមិ កឋិនទាន បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ បុណ្យចូលឆ្នាំប្រពៃណីខ្មែរនិងបុណ្យផ្សេងៗទៀត។
ការងារជួសជុល និងអភិរក្សប្រាសាទនេះ ត្រូវបានធ្វើឡើងជាច្រើនដំណាក់កាល ដោយមានការចូលរួមពីអ្នកជំនាញអន្តរជាតិ ដើម្បីធានាថាប្រាសាទដ៏មានតម្លៃនេះនៅស្ថិតស្ថេរគង់វង្សសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។
បន្ទាប់មកបានដាក់ម្សៅឆា អំបិលមួយភាគ៤ស្លាបព្រាកាហ្វេ និងស្ករសកន្លះស្លាបព្រាកាហ្វេចូលរូចកូររហូតទាល់ទឹកខ្ទះដូងខាប់និងឆ្អិនល្អរួចចាក់ដាក់ចានរួចជាស្រេច។
ក្រោយមកទៀតយកទឹកដែលកូរសព្វចូលគ្នាអស់ទៅដាក់លើចង្រ្កាន ហើយបើកភ្លើងល្មមបន្តកូររហូតទាល់តែម្សៅនំឆ្អិននិងខាប់ស្អិតចូលគ្នាល្អ។
នៅទីនោះសម្រាប់ភ្ញៀវបរទេសភាគច្រើនចូលចិត្តការហែលទឹកលេងកម្សាន្ត និងស្ទួចត្រីនៅលើទូកអ្នកនេសាទ ឬទូកទេសចរណ៍។
ម្យ៉ាងទៀត​គេក៏អាចយកវាទៅថែមមេ ដើម្បីធ្វើជាទឹកត្នោតជូរបានទៀតផង។
កង្វះខាតហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ភូមិមួយចំនួន ជាពិសេសភូមិបណ្ដែតទឹក ឬភូមិដាច់ស្រយាលនៅតែខ្វះខាតនូវ ទឹកស្អាត អគ្គិសនី និងផ្លូវថ្នល់ល្អ។
វាមានរសជាតិជូរ ប្រៃ ផ្អែមល្មម និងមានក្លិនឈ្ងុយពីជី បើយើងចូលចិត្តហឹរ យើងអាចដាក់តាមចំណូលចិត្តបាន។
រឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្ត្រលម្អិតអំពីទីនេះមិនសូវមានលេចធ្លោដូចប្រាសាទបុរាណនោះទេ តែវាជាទីតាំងដែលសម្បូរដោយធនធានធម្មជាតិ និងមានសក្តានុពលទេសចរណ៍ខ្ពស់។
សម្រាប់ពងត្រី គួរជ្រើសយកពងត្រីណាដែលស្រស់ ហើយយកមកប្រឡាក់ជាមួយអំបិល។
គុយទាវគោកជារបស់ដែលគេចូលចិត្តបរិភោគនៅពេលថ្ងៃ ឬពេលល្ងាច។
ដោយឡែកវិធីធ្វើវិញនោះគឺ ដំបូង អ្នកគួរតែចិតសំបកត្រឡាច និងឆ្កៀលគ្រាប់ឱ្យអស់ជាមុនសិន។ បន្ទាប់ពីចិតសំបករួច អ្នកគួរតែហាន់វាជាបន្ទះៗ តាមរូបរាងដែលអ្នកចង់បាន។
វាជាកន្លែងដ៏ល្អសម្រាប់អ្នកចូលចិត្តធម្មជាតិ ដែលចង់គេចចេញពីភាពអ៊ូអរនៃទីក្រុង ដើម្បីស្វែងរកភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងស្រូបយកខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធ។