Sliden/khm-asr-cultural-24k huggingface dataset:
រីឯ ថ្នាក់ដឹកនាំជាតិរួមមាន ប្រធានព្រឹទ្ធសភា ប្រធានរដ្ឋសភា នាយករដ្ឋមន្ត្រី ព្រមទាំងមន្ត្រីរាជការគ្រប់ជាន់ថ្នាក់ បញ្ចេញសារថ្វាយព្រះពរដល់ព្រះមហាក្សត្រតាមរយៈបណ្តាញផ្សព្វផ្សាយនានាដូចជា ទូរទស្សន៍ វិទ្យុ កាសែត និងបណ្តាញសង្គមផ្សេងៗ។
ពាក្យដែលគេនិយាយសម្រាប់ថ្ងៃបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌគឺ​ រីករាយបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌនិង​រីករាយពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ ជាការស្វាគមន៍ពីធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ។
ស្លឹកក្រូចសើច សម្រាប់បុកធ្វើគ្រឿង ប្រហែលជា ៣ទៅ៤ ស្លឹក ទឹកស៊ីអ៉ីវ ១ ស្លាបព្រាបាយ ប្រេងឆា និងទឹកត្រី ២ ស្លាបព្រាបាយដូចគ្នា។
ល្បែងនេះជួយក្មេងៗឱ្យស្គាល់ និងយល់ដឹងពីទំនៀមទម្លាប់នៃល្បែងកម្សាន្តរបស់ដូនតាពីបុរាណកាលមក។
ជាទូទៅ មុនពេលដាក់សពចូលមឈូស ឬពេលតម្កល់សពនៅក្នុងមឈូស គ្រួសារសព ឬព្រះសង្ឃ នឹងរៀបចំ ទៀនមួយគូ ធូបមួយចំនួនតូច និង ផ្កាស្រស់មួយចំនួន ដាក់តម្រៀបគ្នាក្នុងបាតដៃទាំងពីររបស់សពក្នុងទម្រង់ជាការលើកដៃសំពះ។
នំកូរដែលត្រជាក់ល្អ នឹងងាយស្រួលកាត់ ហើយសាច់នំក៏ណែនល្អដែរ។
នៅក្នុងពិធីសូត្រមន្ត ឬពិធីវិសាខបូជា ទៀនដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបំភ្លឺបរិយាកាស និងជាការគោរពផងដែរ។
ចំពោះចំណី ឬ បង្អែមអាចជា បង្អែមខ្មែរ នំខេក ឬ អាហារសម្រន់កញ្ចប់។
ពេលប្រគេនចង្ហាន់ ឬបច្ច័យដល់ព្រះសង្ឃ ត្រូវប្រគេនដោយការគោរព និងកាយវិការសមរម្យ។
បន្ទាប់ពីត្បាញរួចហើយ កៅអីត្រូវបានទុកឲ្យស្ងួតម្តងទៀត ក្នុងរយៈពេលមួយថ្ងៃដើម្បីឲ្យគ្រឿងទាំងមូលស្អិតល្អ។
បន្ទាប់មក គ្រូចិនសែនឹងជ្រើសរើសឈ្មោះដែលមានសមាសធាតុផ្សំពីធាតុនោះ ដើម្បីបំពេញបន្ថែមក្នុងជីវិតរបស់ទារក។
កែវ មានន័យថាគ្រឿងអលង្ការ វត្ថុមានតម្លៃ។
វាលើសពីការជូនវត្ថុធម្មតា តែបង្កប់នូវអត្ថន័យ វប្បធម៌ ការគោរព និងសេចក្តីរាប់អានយ៉ាងជ្រាលជ្រៅរបស់ម្ចាស់ដើមការ ដែលមានគ្រួសារកូនកំលោះ កូនក្រមុំ ចំពោះភ្ញៀវកិត្តិយសដែលបានអញ្ជើញចូលរួម។
ដើម្បីធានាបាននូវដំណេកស្កប់ស្កល់ និងគ្មានការរំខាន វាំងនន និងមុង គឺចាំបាច់ណាស់។
កៅអីដែលរួចរាល់ត្រូវបានដាក់ក្នុងទីធ្លាបន្ទប់ដើម្បីការពារពន្លឺខ្លាំង។
ការសួរសុខទុក្ខតាមប្រពៃណី ជួយរក្សាភាពសុខដុមរមនា ក្នុងសហគមន៍ជនបទ។
ការចែកអំណោយដល់ភ្ញៀវដូចជានំ ស្ករគ្រាប់ ផ្លែឈើ ឬរបស់ប្រើប្រាស់មួយចំនួនផ្សេងទៀត ជាអនុស្សាវរីយ៍នៃការផ្តល់អំណរគុណ។
វិធីនេះ អាចធ្វើឲ្យពួកគេងាយស្រួលក្នុងការទទួលយក ឬបដិសេធ ដោយមិនមានអារម្មណ៍ថាបាត់បង់មុខមាត់។
កុំលិទ្ធចុងចង្កឹះ ការលិទ្ធចុងចង្កឹះ វាមើលទៅមិនសម ហើយអាចបង្ហាញថាអ្នកមិនមានអនាម័យ។
ការផ្តល់អំណោយគឺជាទង្វើដ៏ល្អមួយរបស់មនុស្សដែលរស់នៅក្នុងសង្គម។
ក្រោយមកទៀត យើងបន្ថែមទឹក​ និងខ្ទិះដូង  ដោយចាក់ទឹក ២០០ មីលីលីត្រ និងខ្ទិះដូង ២៥០ មីលីលីត្រ ចូលបន្តិចម្ដងៗ រួចកូរឱ្យសព្វ រហូតដល់ម្សៅរលាយចូលគ្នាជាល្បាយម៉ដ្ដរលោងល្អ ប៉ុន្តែយើងអាចច្រោះម្សៅម្ដងទៀតដើម្បីឱ្យប្រាកដថាវាគ្មានកករ។
ល្បែងចត្រង្គត្រូវបានលេងលើក្ដារចត្រង្គដែលមាន ៦៤ក្រឡា ដែលមាន ៨ជួរដេក និង ៨ជួរឈរ។
ទៀនក៏ជាជានិមិត្តរូបនៃការលះបង់នូវវត្ថុលោកិយ និងការបោះបង់នូវទុក្ខកង្វល់ទាំងឡាយ។
ការដាក់ទីតាំងនេះបង្ហាញពីតួនាទីគាំទ្រយ៉ាងសំខាន់ និងឋានៈខ្ពស់របស់ពួកគាត់ក្នុងការគ្រប់គ្រង និងដឹកនាំស្ថាប័ន។
មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះទេ មានវត្តមានពួកគាត់ គឺធានាថាពិធីមង្គលការអាចប្រព្រឹត្តទៅបានដោយជោគជ័យ គ្មានឧបសគ្គ និងបានសុភមង្គល។
តំបន់នេះមានភាពអំណោយផលទៅដោយព្រៃឈើខៀវស្រងាត់ និងបរិយាកាសត្រជាក់បរិសុទ្ធ។
អ្នក​ភូមិ​តែង​តែ​និយាយ ជំរាបសួរ ​​នៅ​ពេល​ស្វាគមន៍គ្នា។
ក្នុងនាមជា អ្នករាវ ក្មេងៗត្រូវរៀនសហការគ្នាដើម្បីឡោមព័ទ្ធ ឬចាប់ បង្កង។
ចង្ហាន់ទាំងនេះត្រូវបានរៀបចំយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន និងមានការតុបតែងស្អាតសម្រាប់ការប្រគេនទៅព្រះសង្ឃក្នុងពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ ឬបុណ្យទានផ្សេងៗ ដើម្បីឧទ្ទិសកោសលដល់ជីដូនជីតា។
ដែលល្បែងនេះបង្រៀនឲ្យយើងចេះហាត់ភ្នែកឲ្យរហ័ស ឲ្យវៃក្នុងការពិនិត្យរកវត្ថុផ្សេងៗ។
ពិធីសូត្រមន្តក្នុងពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ គឺជាការបង្ហាញពីការទទួលស្គាល់ និងការជូនពរផ្ទាល់ពីអ្នកមានគុណ ដោយប្រើព្រះធម៌ជាមធ្យោបាយក្នុងការប្រកាសពរជ័យ និងបង្កើនកម្លាំងចិត្តដល់គូប្ដីប្រពន្ធថ្មី។
ជាការពិតណាស់​ ព្រះពុទ្ធសាសនាបានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ និងជ្រាបចូលយ៉ាងជ្រៅទៅក្នុងការរៀបចំ និងដំណើរការនៃពិធីមង្គលការ។
បច្ចុប្បន្ន សួនសត្វភ្នំតាម៉ៅជាជម្រកសម្រាប់សត្វព្រៃប្រមាណជាង ២,០០០ ក្បាល មកពី ១១៨ ប្រភេទ ផ្សេងៗគ្នា។
ចំពោះសម្ភារៈដែលត្រូវប្រើប្រាស់មានដូចជា ឆ្នាំងធំ ម៉ាស៊ីនក្រឡុក ក្រណាត់ស្តើងសម្រាប់ច្រោះ  ចានធំ ឬកែវសម្រាប់ត្រាំសណ្ដែក។
ពេលខ្លះ គេអាចបុកដោយមានចលនាបង្វិលអង្រែបន្តិចៗ ដើម្បីឱ្យស្រូវនៅបាតត្បាល់ងើបឡើងលើ ដែលជួយឱ្យការបុកកាន់តែសព្វ។
សរុបសេចក្តីមក ពិធីសូត្រមន្ត និងស្រោចទឹក មិនត្រឹមតែជាកិច្ចប្រពៃណីមួយប៉ុណ្ណោះទេ តែវាជាការនាំទៅរកសេចក្តីសុខផ្លូវចិត្ត និងជំនឿដ៏មុតមាំ។
ការបរិភោគដោយប្រើដៃគឺជាទំនៀមទម្លាប់ដ៏ចំណាស់មួយដែលត្រូវបានរក្សាទុកយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួននៅក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ ក៏ដូចជាវប្បធម៌មួយចំនួនទៀតនៅខ្មែរ។
និយាយរួមទៅ តួនាទីរបស់ពួកគាត់មានលក្ខណៈទូលំទូលាយ និងស៊ីជម្រៅខ្លាំងនៅក្នុងកម្មវិធីមង្គលនេះ។
ឈ្មោះទាំងនេះអាចផ្តល់ក្តីសង្ឃឹមឱ្យកូនស្រីក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានមន្តស្នេហ៍ គុណធម៌ និងមានភាពទាក់ទាញ។
ផ្សែងធូបដែលហុយឡើង ត្រូវបានគេជឿថាជាស្ពានភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្ស និងវិញ្ញាណ ឬទេវតាជាដើម។
ពេលទឹកពុះ យើងត្រូវដាក់ចានគោមចូលក្នុងឆ្នាំងចំហុយឱ្យក្ដៅបន្តិច ប្រហែលជា ១ នាទី។
ព្រះសង្ឃក៏ជាមនុស្សធម្មតាដូចយើងដែរ ដូច្នេះហើយពេលខ្លះក៏មានអាពាធ ផងដែរ។
ភ្ញៀវទេសចរជាច្រើនដែលមកដល់ទីកន្លែងកម្សាន្តខេត្តរតនៈគិរីមួយកន្លែងនេះហើយតែងតែជួលសម្លៀកបំពាក់ជនជាតិភាគតិចស្លៀកពាក់ដើម្បី ថតរូបទុកជាអនុស្សាវរីយ៍ក្នុងដំណើរកម្សាន្តរបស់ពួកគេទៀតផង។
ឈើដែលគេនិយមយកមកធ្វើជ្រញ់រួមមាន ឈើគគី ឈើធ្នង់ ឈើកៅស៊ូ និងឈើឫស្សីស្អិត ជាដើម ដែលសុទ្ធសឹងជាប្រភេទឈើធ្ងន់ និងមានគុណភាពល្អ។
ក្នុងនោះដែរ ល្បែងវាយក្អមជាល្បែងប្រជាប្រិយមួយ ដែលបុរព្វបុរសខ្មែរបានបន្សល់ទុកដល់កូនចៅជំនាន់ក្រោយ និងមានការគោរពប្រតិបត្តិរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ ហើយទទួលបានការពេញនិយមចំពោះប្រជាជនគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈ។
បន្ទប់ពីប្រមូលយកធាតុបានហើយ គ្រួសាររបស់សពត្រូវយកធាតុទាំងនោះទៅលាងសម្អាតជាមួយទឹកដូងឲ្យបានស្អាតរួចទើបយកទៅដាក់ក្នុងកោដ្ឋ។
អ្នកអាចតុបតែងដោយប្រើប្រាស់ស្លឹកឈើស្ងួត ផ្កាពិត ឬមែកឈើតូចៗ។
គ្រឿងផ្សំសំខាន់ៗមាន មាន់ ផ្លែខ្នុរ ខ្ទឹមស ខ្ញី អំបិល ស្ករ ទឹកត្រី ស្លឹកតយ ឬស្លឹកគ្រៃ សម្រាប់បន្ថែមក្លិន។
ជួនកាលគេយកគល់ស្លឹកគ្រៃទៅដុតជាមុនសិន មុននឹងយកទៅផ្សំជាមួយគ្រឿងផ្សំដទៃទៀត ការធ្វើបែបនេះដើម្បីឱ្យមានក្លិនកាន់តែឈ្ងុយ។
យោងតាមការស្រាវជ្រាវទៅលើបញ្ជីឈ្មោះជនរងគ្រោះដែលចេញចូលពីឆ្នាំ១៩៧៥ មកទល់ខែមិថុនាឆ្នាំ១៩៧៨ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ មានចំនួន១៥៤នាក់  ។
បន្ទាប់ពីសពស្លាប់បាន៧ថ្ងៃ ត្រូវមានពិធីបន្តទៀត គឺ ពិធីបុណ្យ ៧ថ្ងៃ ដើម្បីបន្តផ្ទេរបុណ្យ។
មិនត្រូវនិយាយឌឺដង ឬសើច ឬធ្វើអោយមានការប៉ះពាល់អារម្មណ៍ ជាពិសេសចំពោះអ្នកដែលមិនផឹក។
បឹងនេះមានរាងស្ទើរជារង្វង់ មានវិមាត្រប្រមាណ ពីរពាន់ប្រាំមួយរយដប់ពីរម៉ែត្រ មានអង្កត់ផ្ចឹតប្រមាណ ប្រាំបីរយម៉ែត្រ និងជម្រៅចន្លោះពីហាសិប ទៅ ចិតសិបម៉ែត្រ។
បន្ទាប់ពីដាក់សណ្ដែកបាយចូល យើងត្រូវបន្តកូរវា រហូតដល់ខ្សោះអស់ជាតិទឹកពីក្នុងឆ្នាំង។
វាជាសម្ភារៈសាមញ្ញ ប៉ុន្តែមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ក្នុងការប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ ជាពិសេសនៅក្នុងផ្ទះបាយ។
ក្រោយមកទៀត យកសណ្ដែកបាយចំនួន២៥០ក្រាម ដែលយើងបានត្រាំនោះ ទៅចាក់ចូលក្នុងខ្ទិះដែលយើងរំងាស់។
វាក៏ជាផ្នែកមួយនៃវប្បធម៌អាហារបុរាណដែលបន្តពីសម័យនេះទៅសម័យក្រោយ។
លើសពីនេះ អ្នកក៏អាចរោយសណ្ដែកបាយចំហុយ ឬល្ងលីងពីលើបន្ថែមទៀត ដើម្បីបង្កើនរសជាតិ និងសោភ័ណភាពដល់នំដែរ។
ពួកវាត្រូវបានផលិតឡើងដោយដៃនិងពីដីឥដ្ឋធម្មជាតិ ដែលជាវត្ថុធាតុដើមមានស្រាប់នៅតាមតំបន់នានា។
យើងត្រូវលាងសណ្តែកបាយឱ្យបានស្អាត រួចដាក់វាត្រាំទឹកយ៉ាងតិច ៤-៥ ម៉ោង ឬមួយយប់ ដើម្បីឱ្យសណ្ដែកទន់ល្អ រួចសិមលាងឱ្យជ្រះល្អ។
ល្បែងប្រជល់មាន់ និងល្បែងគ្របមាន់ ត្រូវបានចាត់ទុកជាល្បែងប្រជាប្រិយខ្មែរ ដែលគេតែងនិយមលេងកម្សាន្តនៅពេលទំនេរ ពេលមានបុណ្យទាន ជាប់ជាប្រពៃណីតាំងពីព្រេងនាយមក ។
យើងគួរផ្ដល់សម្លៀកបំពាក់ណាដែលស្ងួត និងស្អាតជានិច្ច ដើម្បីធានាបាននូវអនាម័យ សុខភាពល្អ និងផាសុកភាពសម្រាប់អ្នកទទួល។
ជំហានបន្ទាប់  យើងត្រូវធ្វើស្នូលសណ្ដែក ដែលជាផ្នែកសំខាន់បំផុតនៃនំរបស់យើង ព្រោះវាជួយឱ្យនំកាន់តែមានរសជាតិឆ្ងាញ់ ហើយទន់ស្អិតល្អ។
ការលាយគ្រឿង បន្ថែមអំបិល ស្ករស ម្រេច ម្សៅស៊ុប ឬប៊ីចេង ខ្ទឹមសចិញ្ច្រាំ បើចង់បានក្លិនឈ្ងុយ និងម្សៅឆា ឬម្សៅមីបន្តិចបន្តួច។
បន្ទាប់ពីសាច់មាន់ផុយល្អហើយ ដាក់ទឹកត្រី ស្ករស និងប៊ីចេងចូល រួចភ្លក្សរសជាតិលៃលកឱ្យល្មមតាមចំណូលចិត្ត។
ឥរិយាបថនេះផ្តល់ភាពរឹងមាំ និងកាត់បន្ថយភាពរអិល ដែលធ្វើឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់អាចផ្តោតលើការកោសបានពេញលេញ ដោយមិនបាច់បារម្ភពីការរើរបស់ឧបករណ៍។
ជំហានបន្ទាប់ យកស្វាយដែលបានលាងរួចទៅត្រាំទឹកកំបោរ តែបើសិនមិនចង់ត្រាំជាមួយទឹកកំបោរក៏បានដែរ​ គ្រាន់តែវាជ្រាយខ្លាំងនៅពេលយកទៅកូរជាមួយស្ករ។
​ឯ ប្រុសម្នាក់ ដែលធ្វើជា អ្នកចាំឲ្យទឹក ចូលទៅឈរក្បែរ មាន់ឈ្មោល និង មាន់ញី របស់ខ្លួន ដើម្បី ចាំឲ្យទឹកមាន់ខ្លួន។
អន្ទង់ដែលសម្អាតរួច ត្រូវបានប្រឡាក់ជាមួយគ្រឿងទេសរួមមាន ខ្ទឹមស រមៀត គល់ស្លឹកគ្រៃ អំបិល ប៊ីចេង និងទឹកឃ្មុំ។
ពេលទទួលទានអាហារ ​ពុំ​គួរហា​មាត់​ឲ្យ​ធំ​ពេក​ទេ ​កុំ​ឱនក្បាលចុះ​ពេក កុំ​ងើយក្បាលពេក ចំណែកឯធ្មេញ​ទៀតសោត​​ក៏​មិន​ត្រូវ​ឲ្យ​ប៉ះ​នឹង​ស្លាប​ព្រា​ទាល់​តែ​ឮសូរ​ឡើយ។
ចង្ក្រាននេះត្រូវបានផលិតឡើងដោយសិប្បករជំនាញតាមភូមិស្រុកនីមួយៗ។
ដើម្បីធ្វើសម្លណាំយ៉ាអោយមានរសជាតិឆ្ងាញ់ពិសារ យើងត្រូវមានគ្រឿងផ្សំដូចជា សាច់ត្រីទន្លេ ខ្ទិះដូងដើម ខ្ទិះដូងចុង និងគ្រឿងដែលរួមមាន គល់ស្លឹកគ្រៃ រមៀត ខ្ជាយ រំដេង ស្លឹកក្រូចសើច។
ប្រាសាទ​នេះ​ត្រូវបាន​សាងសង់​ក្នុង​សម័យ​ចេនឡា ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ស្រដៀង​នឹង​ប្រាសាទ​មួយ​ចំនួន​នៅ​ក្នុង​រមណីយដ្ឋាន​សំបូរព្រៃគុក​ដែរ ទាំង​រចនាបថ​ស្ថាបត្យកម្ម​និង​សម្ភារៈ​សំណង់។
ការធ្វើក្ដាមប្រៃគឺមានលក្ខណៈសាមញ្ញ ប៉ុន្តែទាមទារការប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះអនាម័យ។
ចំពោះរបៀបធ្វើ ដំបូងយកស្វាយកែវរមៀតមកចិតសំបកចេញឱ្យស្អាត។
ចាប់ផ្ដើមយកសាច់ដូងទៅកោសនឹងផ្លែដែក។
កាលពីមុន ប្រជាជនខ្មែរទូទៅមិនសូវមានទម្លាប់នេះទេ ព្រោះសេវាកម្មត្រូវបានចាត់ទុកជាការងារធម្មតា។
មុននឹងចំហុយត្រូវដាំទឹកឱ្យពុះជាមុនសិន រួចដាក់ចំហុយតែម្ដងរយៈពេល៣០នាទីឬរហូតដល់ឆ្អិនល្អ។
ទោះបីជាយ៉ាងណាក៍ដោយសម្លទាំងពីរមុខនេះ ទទួលបានការគាំទ្រ និងនិយមចម្អិននិងបរិភោគជាប្រចាំ។
ប្រទេសកម្ពុជាសម្បូរទៅដោយសម្បត្តិវប្បធម៌ ប្រពៃណី របាំនានា និងល្បែងប្រជាប្រិយ ដ៏ល្អផូផង់។
គោរពគម្លាតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ភ្ញៀវ ហើយកុំឈរជិតពេក ឬប៉ះពាល់ពួកគេដោយមិនចាំបាច់។
ភាគច្រើនគេដាក់ប្រហុកក្នុងសម្លឱ្យមានក្លិនឈ្ងុយនិងមានរសជាតិកាន់តែឆ្ងាញ់។
កោះសាមិត្ត មានឈ្មោះដើមថា "កោះខ្មោច" ឬ "កោះរីករាយ" ហើយស្ថិតនៅក្នុងឃុំកោះស្តេច ស្រុកគិរីសាគរ។
ព្រោះមានភាពងាយស្រួលធ្វើនិងរក្សាទុកបានយូរដោយមិនចាំបាច់ប្រើទូទឹកកក។
គ្រឿងផ្សំរបស់វាមាន សាច់ជ្រូក ស្បែកជ្រូក ខ្នុរខ្ចី ឬ ទំពាំង និងខ្ញី ដែលបន្ថែមក្លិនឈ្ងុយ និងរសជាតិឆ្ងាញ់។
ការជៀសវាងកន្លែងដែលមានមនុស្សច្រើន និងទីកន្លែងមិនមានអនាម័យ ឬបរិយាកាសតានតឹង គឺជាការអនុវត្តល្អសម្រាប់សុខភាពម្តាយ និងការលូតលាស់របស់ទារក។
ចំពោះការលេងល្បែងនេះ ត្រូវមានការរៀបចំទុកមុនឱ្យបានល្អ និងត្រូវរកបង្គោល២សងខាងឬមានច្រើនជាងនេះតាមការរៀបចំ ឬអាចជាដើមឈើ ឬសសរណាមួយ ដើម្បីចងខ្សែដែលមានប្រវែង និងទំហំសមរម្យក្នុងការទ្រទ្រង់នឹងទម្ងន់ក្អម។
ដោយឡែក បើយើងក្រឡេកមើលសម័យបច្ចុប្បន្នវិញ តន្ត្រី និងការកំសាន្ត ដើម្បីទទួលភ្ញៀវកាន់តែមានលក្ខណៈសម្បូរបែបជាងមុនទៅទៀត។
ទោះបីជាអ្នកផឹកជាមួយមិត្តភក្តិ ក៏ត្រូវរក្សាការគោរព និងសុជីវធម៌នៅពេលផឹកជានិច្ច។
ក្រោយមក ដាក់ខ្ទះឱ្យក្តៅហើយចាក់ប្រេងឆាចូល កូរប្រេងឱ្យសព្វពេញខ្ទះហើយបន្ថយភ្លើងឱ្យនៅតិចៗវិញ។
ការដាក់ឈ្មោះកូនតាមឈ្មោះផ្កា ឬរុក្ខជាតិ គឺជារឿងធម្មតាមួយនៅប្រទេសកម្ពុជាយើង។
បន្ទាប់មកទៀតគេលែងឱ្យអ្នកវាយក្អមដើរទៅរកក្អមតាមការទទួលអារម្មណ៍ដឹងរបស់ពួកគេ។
បន្ទាប់យើងត្រូវយកសាច់មកកាប់ជាដំុៗ និងបន្លែហាន់ដុំធំល្មម ទើបបានវាមិនរលួយនៅពេលដែលយើងរំងាស់សម្ល។
ទោះបីជាបច្ចេកវិទ្យាទំនើបបានរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័សក៏ដោយ ក៏ចង្ក្រានដីឥដ្ឋ និងក្អមដីឥដ្ឋនៅតែមានប្រជាប្រិយភាព និងត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយ ជាពិសេសនៅតាមតំបន់ជនបទ។
ផ្លែចបខ្លះមានរន្ធ ឬកន្លែងសម្រាប់ស៊កដងដើម្បីកាន់។
ពិធីបង្វិលពពិល ជាប្រពៃណីខ្មែរដ៏ល្អផូរផង់ និងមានលក្ខណៈសំខាន់ដែលដូនតាយើងមិនដែលរំលងឡើយសម្រាប់ ពិធីមង្គលការនីមួយៗ ព្រោះមានជំនឿថានឹងនាំសុខសួស្តី ដល់ស្វាមីភរិយាថ្មី ។
ការអនុវត្តទាំងនោះរួមមាន ការជៀសវាងការចូលរួមដោយផ្ទាល់ ការរក្សាគម្លាត និងការអុជធូបបួងសួងពីចម្ងាយ ក៏ជាជម្រើសដ៏ល្អដែរ ដើម្បីសុខសុវត្ថិភាពរបស់ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ។
សាច់ទាកាប៉ា គឺជាសាច់ដែលពេញនិយមក្នុងចំណោមប្រជាជនខ្មែរ ដោយសារវាមានរសជាតិឆ្ងាញ់ និងមានសាច់ច្រើនជាងទាធម្មតា។
សព្វថ្ងៃនេះ ការបង្ហើរខ្លែងនៅតែបន្តប្រារព្ធឡើងក្នុងពិធីបុណ្យមួយចំនួន ដើម្បីថែរក្សាមរតកវប្បធម៌ដ៏ល្អផូរផង់នេះផងដែរ។
ឯទឹកនៅទីនេះ រៀងពិបាកបន្តិចជាពិសេសនៅពេលរដូវប្រាំង តែមានទឹកធ្លាក់ដែលមានទឹកល្មមអាចប្រេីប្រាស់បានសម្រាប់ងូត ដាំញុាំ ឬធ្វេីម្ហូប ប៉ុន្តែគួរត្រៀមខ្លួនឯង ជាការប្រសើរ។
ត្បិតល្បែងវាយក្អម ជាល្បែងប្រជាប្រិយមួយប្រភេទដែលគេតែងនិយមលេងក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំ ដើម្បីបង្កលក្ខណៈសប្បាយក៏ដោយ វាក៏បានបង្គប់នូវអត្ថន័យទៅលើជំនឿ ដែលគេជឿថា ល្បែងនេះ មានគោលបំណងដើម្បីដេញរឿងមិនល្អ រឿងហ្មងសៅ ទៅតាមអំបែងក្អមដែលវាយបែកផងដែរ។​
បន្ទាប់ពីម្ចាស់មាន់ស្រែក តួមាន់ក៏រៀបខ្លួនចូលទៅជល់ដោយកាងដៃឡើងធ្វើបែបមាន់ទទះស្លាប ហើយដើរឱនចូលទៅឈរជិតគ្នា មានអាការៈដូចអួតជល់គ្នា តែមិនឱ្យប៉ះទង្គិចស្មា ឬប៉ះដៃទេ គ្រាន់តែលើកដាក់ដៃទាំងពីរ តាមចង្វាក់ពាក្យច្រៀងរបស់ម្ចាស់មាន់ប៉ុណ្ណោះ។
យើងត្រូវគ្របគម្របឆ្នាំង និងបន្តចំហុយរហូតដល់នំឆ្អិនថ្លា និងទន់ល្អ ប្រហែលជា ៥ទៅ៧ នាទី អាស្រ័យលើទំហំនំ។
កាយវិការនៃការលេងជួយបង្កើនភាពសប្បាយរីករាយ និងធ្វើឱ្យល្បែងកាន់តែមានភាពរស់រវើក។
ដោយប្រើ ថង់ក្រណាត់ ឬ ថង់កាដូរដែលអាចប្រើឡើងវិញបាន ជំនួសវិញ។
ទំនៀមទម្លាប់ក្នុងពេលទទួលទានអាហាររួមគ្នាមិនត្រឹមតែជាប្រពៃណីនៃវប្បធម៌នោះទេ ប៉ុន្តែវាជាភាពស្អាតនៃសង្គម ដែលបង្រៀនអោយយើងគោរពគ្នា រក្សាអនាម័យ និងមានសីលធម៌ក្នុងការរស់នៅជារួម។
រសជាតិប្រៃរបស់ក្ដាមប្រៃ គឺអាស្រ័យលើរយៈពេលដែលអ្នកត្រាំ ដោយទុកយូរកាន់តែប្រៃ។
សិប្បករខ្មែរបានបន្តជំនាញធ្វើចង្ក្រាន និងក្អមនេះពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់។
ចំណែកឯស្ទឹងសែន គឺជា​ដៃទន្លេ​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ដែល​ហូរកាត់​ទីរួមខេត្ត​កំពង់ធំ ព្រមទាំងបានផ្តល់​នូវ​ទេសភាព​ធម្មជាតិ​ស្រស់ស្អាត​និង​បរិយាកាស​សម្រាប់ការលម្ហែ​កាយដ៏ល្អផងដែរ។
បុប្ផា មានន័យថាកូនស្រីជាទីស្រលាញ់ដែលល្អដូចផ្កា។
ត្រីងៀតមានប្រភេទត្រីជាច្រើនដែលយើងអាចយកមកធ្វើបានមានដូចជា ត្រីអណ្ដែង ត្រីផ្ទក់ ត្រីប្រា ត្រីរ៉ស់...។
ល្បែងរាំដណ្តើមកៅអីគ្នានេះ បានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃប្រពៃណីកម្សាន្តរបស់ខ្មែរយើងតាំងពីយូរណាស់មកហើយ។
ការលេងមិនត្រូវធ្វើឲ្យបាល់ប៉ះដីមុនពេលចាប់ឈើបានទ្បើយ។
មិនតែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ទោះ​បីជា​ពិធី​មង្គល​ការ​​​នោះ​​​រៀប​ចំ​​ឡើង​​ដោយ​សង្ខេបកាត់កិច្ចនានាខាងដើម​​មកខ្លីៗ ឬធ្វើដោយ​ពិស្តារ ក៏គង់ដល់​កិច្ច​ចងដៃ​​​នេះ​ស្ថិត​នៅក្នុង​ថ្ងៃចុង​ក្រោយ ឬហៅថា​ថ្ងៃ “សំពះ”។ ​
សារមន្ទីរគឺជា ឃ្លាំងតម្កល់នូវសម្បត្តិវប្បធម៌ ប្រវត្តិសាស្ត្រ និងអរិយធម៌ដ៏សំខាន់ៗរបស់ជាតិ។
អំបិល ១ ចុងស្លាបព្រាកាហ្វេ ដើម្បីជួយលើករសជាតិ និងទឹកស្អាតប្រហែល ១.៥ លីត្រ។
ដួសយកជើងមាន់ដែលស្ងោរឆ្អិនដាក់ចូលក្នុងចានទឹកកកប្រហែលជា ២០ នាទី ដើម្បីឱ្យជើងមាន់ស្វិតល្អ។
ដែលនេះគឺដើម្បីធានាសន្តិសុខស្បៀងដល់អ្នកដែលត្រូវនៅផ្ទះដាច់ដោយឡែក ឬបាត់បង់ចំណូល។
ខេត្តនេះមានឆ្នេរខ្សាច់សស្អាត និងកោះជាច្រើនដែលទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរជាតិ និងអន្តរជាតិ។
វាស័ក្ដិសមសម្រាប់ទទួលភ្ញៀវនិងអាចប្រើសម្រាប់ឱកាសពិសេសផ្សេងៗ ដូចជាពិធីជប់លៀង ឬការប្រារព្ធខួបកំណើតបានផងដែរ។