Sliden/khm-asr-cultural-24k huggingface dataset:
អ្វីដែលសំខាន់ជាងនេះទៅទៀត ប្រសិនបើក្នុងអំឡុងពេលពិភាក្សា ឬរៀបចំពិធី មានបញ្ហាឬចំណុចណាមួយមិនសម្រុងគ្នា។
សម្រាប់អ្នកដៃស្តាំ ជាទូទៅ គេកាន់ សម ដោយដៃឆ្វេង ហើយ ស្លាបព្រា ឬ កាំបិត ដោយដៃស្តាំ។
ការធ្វើទាន គឺជាមធ្យោបាយដ៏មានប្រសិទ្ធភាពមួយក្នុងការបន្សាបនូវសេចក្តីកំណាញ់ក្នុងចិត្តមនុស្ស ដោយជួយឲ្យយើងលះបង់នូវការជាប់ជំពាក់នឹងទ្រព្យសម្បត្តិ និងបណ្ដុះនូវចិត្តសប្បុរសធម៌។
អ្នកគួរតែសង្កេតមើលកាយវិការរបស់ពួកគេ ហើយធ្វើតាមយ៉ាងមានការយកចិត្តទុកដាក់ ដើម្បីធានាថាអ្នកមានការប្រព្រឹត្តសមរម្យទៅតាមបរិបទវប្បធម៌ និងទំនៀមទម្លាប់របស់អ្នកទទួល។
នំអាកោរត្នោតដែលឆ្អិនហើយ នឹងមានពណ៌ត្នោតខ្ចីស្រស់ស្អាត មានសាច់ទន់ល្មើយ និងមានក្លិនឈ្ងុយប្រហើរដែលទាក់ទាញអារម្មណ៍អ្នកបរិភោគ។
ភ្នំសំពៅ ជាភ្នំដ៏ល្បីល្បាញដែលមានល្អាងធម្មជាតិជាច្រើន រួមទាំង ល្អាងមរណៈ ដែលជាទីកន្លែងសម្រាប់រំលឹកដល់ជនរងគ្រោះក្នុងរបបខ្មែរក្រហម។
បន្ទាប់មក លាយជាមួយទឹកត្រី ទឹកខ្មេះ ម្ទេស ខ្ទឹមសដែលបានហាន់រួច ស្ករស និងប៊ីចេងចូល រួចកូរឱ្យរលាយចូលគ្នា រួចភ្លក់មើលតាមចំណង់ចំណូលចិត្ត។
របៀបធ្វើមុនដំបូងយើងត្រូវរំលាយស្ករ ដាក់ឆ្នាំងតូចមួយលើភ្លើងតិចៗ។
ការបង្ហាញពីស្នាមញញឹមគឺជាកាយវិការដ៏សាមញ្ញបំផុតតែមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ដែលជាការផ្ដល់តម្លៃអោយអ្នកដទៃ។
បើឃើញស្ងួតពេក យើងអាចថែមទឹកបន្តិច ដើម្បីឱ្យសណ្ដែកឆ្អិនទន់ល្មម។
ការជ្រើសរើសអំណោយជា សម្លៀកបំពាក់ ឬ គ្រឿងអលង្ការ គឺជាវិធីដ៏ល្អមួយដើម្បីបង្ហាញពីការយកចិត្តទុកដាក់ និងការស្រឡាញ់។
រីឯរបៀបក្នុងការញ៉ាំវិញ គឺយើងញ៉ាំជាមួយបន្លែស្រស់ៗ ដូចជា ត្រសក់ ស្ពៃក្ដោប សណ្ដែកកួរ ឬបន្លែស្ងោរ និងបាយក្តៅៗ។
បន្ទាប់ពីដំណើរការទាំងនេះត្រូវបានបញ្ចប់ សាកសពនឹងត្រូវបានរៀបចំដាក់ចូលទៅក្នុងមឈូសដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ដើម្បីបន្តពិធីបុណ្យសពតាមប្រពៃណី។
ក្នុងចំណោមកិច្ចការទាំងអស់ អ្នកចាស់ទុំ និងអ្នកចរចារគ្រួសារ ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់។
ធ្វើអោយផ្សារភ្ជាប់បាន ជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏រឹងមាំសម្រាប់ទំនាក់ទំនងរវាងគ្រួសារកូនកម្លោះ និងកូនក្រមុំទៅថ្ងៃមុខ។
កៅអីជួរមុខ និងជួរកណ្តាល គឺត្រូវបានបម្រុងទុកជាអាទិភាពសម្រាប់អ្នកចូលរួមដែលមានឋានៈខ្ពស់ៗ។
ពេលត្រជាក់អាចមូលជាដុំមូលតូចៗតាមទំហំនំដែលចង់បាន។
នៅសម័យបច្ចុប្បន្ន កូនប្រុសកូនស្រីមានសិទ្ធិក្នុងការជ្រើសរើសគូស្រករដោយខ្លួនឯង ប៉ុន្តែទោះបីពួកគេមានសេរីភាពក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែចាត់ទុក យោបល់ និងការព្រមពីមាតាបិតាជាកត្តាសំខាន់ដដែល។
ការសូត្រធម៌គឺមានគោលបំណងផ្សព្វផ្សាយព្រះធម៌ និងពរជ័យដល់គូស្វាមីភរិយាឲ្យមានជីវិតគូពោរពេញដោយក្ដីសុខ។
យើងអាចយកសាច់ដែលហាន់រួចទៅញ៉ាំជាមួយ ទឹកជ្រលក់ និងផ្ទាប់ជាមួយ ត្រសក់  ឬ គល់ខ្ទឹម ជាការស្រេច។
ក្មេងៗក៏ចូលចិត្តលេងខ្លាឃ្លោកដែរពួកគេអាចរៀនពីលេខ និងរូបភាពតាមរយៈល្បែងនេះ។
ការបន្តនៃថាមពលកម្ម គឺនៅពេលដែលសត្វលោកស្លាប់ រូបរាងកាយរលត់ទៅមែន ប៉ុន្តែថាមពលនៃកម្មគឺនៅតែបន្តមិនរលត់ឡើយ។
ទុកនំនៅក្នុងទឹកត្រជាក់មួយសន្ទុះ សឹមស្រង់ចេញដាក់ក្នុងកូនចាន ឬចានគោម។
ការថ្លែងពាក្យសរសើរជាគុណធម៌ដល់អ្នកស្លាប់ និងពាក្យរំលែកទុក្ខដល់ក្រុមគ្រួសារជាទំនៀមទម្លាប់ដ៏សមរម្យ។
នេះគឺជាការទទួលខុសត្រូវរួមគ្នារវាងព្រះសង្ឃ និងពុទ្ធបរិស័ទ។
ទុកនំឱ្យត្រជាក់បន្តិច មុននឹងទទួលទាន ដើម្បីឲ្យសាច់នំរឹងឡើងបន្តិច និងស្រួយជាមួយល្ងស។
ឈ្មោះប្រាសាទនាងខ្មៅនេះ យោងទៅតាមការហៅរបស់អ្នកស្រុកនៅក្នុងតំបន់នេះ ដោយសារនៅក្នុងតួប៉មប្រាសាទមានតម្កល់រូបបដិមាពីរអង្គដែលមានសម្បុរខ្មៅរលោង ដោយរូបបដិមាទាំងពីរនេះបច្ចុប្បន្នតម្កល់ទុកក្នុងសារមន្ទីរជាតិភ្នំពេញ។
ចំណែក​នៅ​ផ្នែក​​ខាងលើ​​ក្បែរ​ចំណុច​​​ទឹកធ្លាក់​ មាន​​កន្លែង​​សម្រាប់លក់​ដូរ​ចំណី​អាហារ ​ភេសជ្ជៈ​ រួមទាំង​វត្ថុ​​អនុ​ស្សាវ​រីយ៍​​​​ផ្សេងៗ​សំរាប់​​អ្នក​ទេសចរ​​​ដែល​ទៅ​លេងកម្សាន្តនៅ​​ទីនោះ។
សរុបមក ការប្ដូរឈ្មោះគឺជាទង្វើមួយដែលមិនត្រឹមតែផ្លាស់ប្ដូរអត្តសញ្ញាណផ្លូវការនោះទេ ប៉ុន្តែវាបង្កប់នូវជំនឿ ការរំពឹងទុក និងបំណងប្រាថ្នាដ៏ជ្រាលជ្រៅរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ។
មួយវិញទៀត ប្រជាជនជាច្រើនចេញទៅទស្សនាទីតាំងសំខាន់ៗ ជាពិសេសនៅជុំវិញព្រះបរមរាជវាំង និងមាត់ទន្លេ។
ក្រៅពីការស្វាគមន៍ យើងក៏តែងតែសួរនាំពីសុខទុក្ខគ្នាទៅវិញទៅមកដូចជា "សុខសប្បាយជាទេ?", "ទៅណា?", "មកពីណា?" ជាដើម។
បន្ទាប់មកបន្ថែមទឹកដែលនៅសល់ ប្រហែល ១ លីត្រទៀត ចូលក្នុងទឹកសណ្តែកដែលច្រោះរួច។
ស្លឹកតើយគឺជាគ្រឿងផ្សំសំខាន់មួយ ដោយសារវាធ្វើឱ្យនំមានក្លិនឈ្ងុយ និងមានពណ៌បៃតងស្រស់ល្អ។
ក្រោយលាងហើយ ត្រូវជូតសម្ងួតឲ្យស្ងួតល្អ ឬហាលត្រង់កន្លែងដែលមានខ្យល់ចេញចូលបានគ្រប់គ្រាន់។
ការសំពះ នៅតែសំខាន់ក្នុងអំឡុង ថ្ងៃបុណ្យ ឬពិធីផ្សេងៗ មិនថានៅជនបទ ឬ ទីក្រុងនោះទេ។
ការទទួលភ្ញៀវល្អ ចាប់ផ្តើមពីជំហានដំបូងនៅពេលដែលភ្ញៀវឈានជើងចូលមកដល់ផ្ទះ។
សម្លរណាំយ៉ានេះ គេភាគច្រើនបរិភោគជាមួយនំបញ្ចុក និងបន្លែខ្ចីៗស្រស់ៗ ពិតជាឆ្ងាញ់ខ្លាំងណាស់។
នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ទោះបីជាអ្នកជាមនុស្ស​ចម្លែក មិនដែលស្គាល់មុខក៏​ដោយ ក៏អ្នកភូមិនៅតែ​ស្វាគមន៍​អ្នកយ៉ាងកក់ក្តៅដែរ។
រីឯព្រៃ​ស្រល់​ធម្មជាតិ​​គឺ​ជា​ចំណុច​ពិសេស​​របស់​រមណីយដ្ឋាន​នេះ​ ហើយ​ក៏​ជា​ព្រៃស្រល់​បំរុង​​ទុក​ធំ​ជាង​គេ​បំផុត​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ផង​ដែរ​។
ប្រភពដើមពិតប្រាកដនៃល្បែងខ្លាឃ្លោកមិនមានកំណត់ត្រាច្បាស់លាស់នោះទេ ប៉ុន្តែគេជឿថាវាមានតាំងពីយូរលង់ណាស់មកហើយ ហើយបានវិវត្តន៍ពីល្បែងភ្នាល់ផ្សេងៗ។
ជាធម្មតា ពេលទៅពេលគ្រួសារ គេតែងតែមានយកអំណោយតិចតួចដូចជា ផ្លែឈើ ឬនំទៅជួន។
ការរចនានេះមិនត្រឹមតែជួយគេចពីជំនន់ទឹកភ្លៀងប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងសម្រួលដល់ជីវភាពរស់នៅតាមដងទន្លេ និងការពារពីសត្វល្អិតផងដែរ។
ក្បួននេះជួយបង្កើតភាពស្មុគស្មាញ និងភាពរីករាយក្នុងការប្រកួតប្រជែង ដោយផ្តល់ឱកាសឲ្យអ្នកលេងប្រើប្រាស់ជំនាញគិតយុទ្ធសាស្ត្រខ្ពស់ និងការវិភាគល្អ។
លាបប្រេងម្សៅអង្គុយលើកៅអីហើយ អ្នកភ្លេងលេង បទជ្រងនិយម ឬបទណាមួយដែលលោកមេបាបង្គាប់។ ច្រៀងសរសើរពីរូបសម្បត្តិ កូនប្រុស រួចច្រៀងជូនពរ ។
បន្ទាប់មកយើងចាក់ចេកដែលបានច្របល់រួចរាល់នោះចូល ហើយសង្កត់វាឱ្យរាបស្មើ។
ជៀសវាង ក្នុងករណីមានចំណុចពិបាកៗក្នុងការចរចា ពួកគាត់ជាអ្នកស្វែងរកចំណុចល្អ និងជួយឱ្យភាគីទាំងពីរអាចសម្រេចបានការព្រមព្រៀងគ្នាប្រកបដោយភាពយុត្តិធម៌។
តួរយ៉ាងពេលទទួលអាំងប៉ាវ មិនត្រូវបើកវានៅមុខអ្នកជូនភ្លាមៗនោះទេ វាត្រូវបានចាត់ទុកថាមិនសមរម្យ។
វាមិនមែនត្រឹមតែជាការផ្ដល់ឱ្យតាមរូបភាពប៉ុណ្ណោះទេ តែជាការបូជានូវសទ្ធាជ្រះថ្លាដ៏មុតមាំ។
នៅពេលទឹកខ្ទិះឆ្អិនហើយ អ្នកអាចដួសនំអុីដែលបានស្រង់ទុកមកដាក់ក្នុងចាន រួចស្រោចទឹកខ្ទិះពីលើនំជាការស្រេច។
ចំណែកឯសម្លការីមួយប្រភេទទៀតដែលប្រជាជនខ្មែរនិយមក្នុងការចម្អិន និងទទួលទាននោះគឺ សម្លណាំយ៉ា។
ជាពិសេស ពិសារអាហារថ្ងៃត្រង់តាមមាត់ទន្លេព្រំប្រទល់ខ្មែរ-ឡាវ-ទស្សនាទឹកធ្លាក់ព្រះនិម្មិតទស្សនា វត្តល្បាក់ខោនព្រះនិម្មិត និង គយគន់ព្រះអាទិត្យរៀបលិចយ៉ាងស្រស់ស្អាតទៀតផង។
ល្បែងនេះមិនត្រឹមតែជាការកម្សាន្តសម្រាប់កុមារនិងមនុស្សគ្រប់វ័យទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាមធ្យោបាយសំខាន់មួយក្នុងការបង្រៀន និងអភិវឌ្ឍជំនាញ​ និងគិតយុទ្ធសាស្ត្រផងដែរ។
ស្លឹកចេក គឺជាវត្ថុធម្មជាតិដែលមានតួនាទីសំខាន់មួយក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ បុរាណនិងសម័យបច្ចុប្បន្ន។
មួយវិញទៀត ការធ្វើសំបកនំពណ៌ស គ្រឿងផ្សំមានដូចជា ម្សៅអង្ករដំណើប និងទឹកធម្មតា ប៉ុណ្ណោះ។
លើសពីនេះ ការបរិភោគដោយដៃក៏ត្រូវបានគេជឿថាអាចជួយសម្រួលដល់ការរំលាយអាហារផងដែរ។
សកម្មភាពមួយចំនួនដូចជា ការថើប កាន់ដៃ អោបគ្នា ឬស្និទ្ធស្នាលគ្នានៅទីសាធារណៈ តែងតែត្រូវបានមើលឃើញថាមិនសមរម្យ ចំពោះភ្នែកអ្នកដទៃ។
ស្បូវភ្លាំងតំណាងកិលេស តណ្ហា ដែលបណ្តាលឱ្យមានជរាព្យាធិមរណៈ។
នៅក្នុង ដំណើរការស្នើសុំនេះ ត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រុងប្រយ័ត្នបំផុត ដើម្បីធានាថាគ្មានការប៉ះពាល់ដល់អារម្មណ៍ ឬការយល់ច្រឡំ។
ក្រោយពីមីរបស់យើងឆ្អិនហើយ គ្រាន់តែចាប់ដាក់ចាន​ រួចយកទឹកឆាមកស្រូបពីលើ និងបរិភោគទាន់ក្តៅៗទើបមានឱជារសកាន់ឆ្ងាញ់។
ជាពិសេស ការងាកសំឡឹងទៅឆ្ងាយ ក៏អាចជួយអោយយើងកាត់បន្ថយភាពតានតឹង និងបង្ហាញពីការគិតពិចារណានៅក្នុងការសន្ទនាដែរ។
ភ្នំនេះមានប្រវត្តិ ជាទីតាំងដែលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ បានប្រកាសឯករាជ្យពីជ្វា និងបានបង្កើតសកលរាជ្យនៅឆ្នាំ ៨០២ នៃគ.ស.។
ការបូជាដល់អ្នកតា និងអាទិទេព គឺជាទំនៀមទម្លាប់មួយដែលបង្ហាញពីជំនឿដ៏មុតមាំរបស់ប្រជាជនខ្មែរទៅលើអំណាចអរូបី និងការរស់នៅចុះសម្រុងជាមួយធម្មជាតិ និងវិញ្ញាណ។
ចានដែលក្រឡុកអាចជាចានធម្មតា ឬចានពិសេសសម្រាប់ល្បែងនេះ។
អ្នកគួរត្រៀមមីកំប៉ុង នំបុ័ង ត្រីខ ឬទឹកដោះគោក្រែម កាហ្វេ សម្រាប់ជាអាហារពេលព្រឹក ។
ល្បែងនេះ គេលេងតែក្នុងរដូវវស្សា តាំងពីពេលដាក់បិណ្ឌទៅ ទល់នឹងថ្ងៃចេញវស្សា គឺពីថ្ងៃ ១ រោច ខែភទ្របទ ទៅទល់នឹងថៃ ១៥ កើត ខែកត្តិក រៀងរាល់ឆ្នាំ ។
យើងត្រូវឆាសាច់ដូង នៅក្នុងទឹកស្ករនោះរហូតដល់វាដាច់ទឹក។
ក្រោយរៀបរួចអាចារ្យឲ្យភ្លេងលេងបទ ចៅព្រាមឬប៉ុកពើក។
ប្រហិតក៍ជាអាហារសម្រន់ គេអាចយកប្រហិតទៅចៀន ដុត ឬអាំង រួចជ្រលក់ជាមួយទឹកម្ទេស,ទឹកសៀង,ទឹកប៉េងប៉ោះ  ឬទឹកត្រីកោះកុង។
ការបែងចែកនេះជួយរៀបចំលំហូរនៃការចូល និងចេញរបស់អ្នកចូលរួម ព្រមទាំងធានាថាអ្នកគ្រប់គ្នាមានកន្លែងអង្គុយសមរម្យ និងមានផាសុកភាព។
បុរសពីរនាក់ធ្វើរបៀបចេញដំណើរ ពេញវាលព្រៃ រៀបរាប់ទេសភាព ។ បើខ្លាចជួបឧបសគ្គ គេច្រៀងបែរបន់ សុំមេមត់ព្រៃ ដែលថែរក្សាដំរី សុំអនុគ្រោះដល់ខ្លួន។
នេះគឺជាកន្លែងដើរលេងល្បីៗមួយចំនួននៅខេត្តរតនគិរីដែលមានដូចជា បឹងយក្សឡោម ទឹកធ្លាក់កាចាញ ទឹកធ្លាក់ល្បាក់កា ទឹកធ្លាក់ចាអុង ភូមិជនជាតិភាគតិច ផ្លូវដីក្រហម តំបន់ជីកត្បូង និង ផ្សារបានលុង ។
ក្នុងនោះដែរ បើសិនជា លេងយូរៗទៅ កូនក្រុមសាំនឹងល្បឿននៃការហៅ ឬគ្មានអ្នកធ្វើកាយវិការខុសសោះ។
ពេលប្រគេនអ្វីមួយទៅព្រះសង្ឃ​ ស្ត្រីត្រូវដាក់វត្ថុនោះលើក្រណាត់ ឬ ហុចតាមបុរសដែលនៅក្បែរនោះ ដើម្បីប្រគេនទៅព្រះសង្ឃវិញ។
ការប្រតិបត្តិត្រឹមត្រូវតាមអាកប្បកិរិយាទាំងនេះ មិនត្រឹមតែជាការបង្ហាញការគោរពចំពោះទីកន្លែងពិសិដ្ឋប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជួយឲ្យយើងទទួលបាននូវសេចក្តីសុខក្នុងចិត្ត និងជាគំរូល្អដល់អ្នកដទៃទៀតផង។
ពុទ្ធបរិស័ទដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការអនុវត្តកិច្ចការជាក់ស្ដែងក្នុងការទទួលបដិសណ្ឋារកិច្ច និងផ្ដល់ភាពងាយស្រួលដល់ភ្ញៀវ។
គ្រឿងផ្សំទាំងនោះរួមមាន ម្សៅដំណើប ដំឡូងជ្វា ត្រាវ ល្ពៅ ស្រកានាគ ស្ករស ល្ង ស្លឹកតើយ ខ្ទិះដូង អំបិលបន្តិច និងទឹក។
ពួកគាត់ជួយឱ្យភាគីទាំងពីរមានអារម្មណ៍ថាស្រណុកចិត្ត និងមានទំនុកចិត្តរវាងចិត្តគ្នា។
ពិធីនេះក៏ត្រូវបានគេប្រារព្ធ នៅពេលដែលការប្រកបរបរកសិកម្មបានផលដំណាំមិនល្អ ឬការចិញ្ចឹមសត្វជួបឧបសគ្គដូចជាបាត់បង់សត្វពាហន។
នេះរួមបញ្ចូលទាំងថ្នាក់ដឹកនាំ មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ ភ្ញៀវពិសេសៗ និងអ្នកមានតួនាទីសំខាន់ៗផ្សេងទៀតនៅក្នុងអង្គប្រជុំ។
ភាពសមរម្យនៃការតុបតែងកូនក្រមុំនៅក្នុងពិធីមង្គលការក្នុងប្រពៃណីខ្មែរគឺសំខាន់ណាស់។
ទឹកឡើងខ្ពស់ធ្វើឲ្យការដឹកជញ្ជូនសពទៅកាន់ទីកន្លែងបញ្ចុះ ឬបូជាមានការលំបាកខ្លាំង។
គេអាចយកត្រកួនមកធ្វើជាម្ហូបបានច្រើនប្រភេទ មិនថាឆា ស្ងោរ ឬបរិភោគជាអន្លក់នោះទេ។
​នៅ​ពីក្រោយ​ទឹកធ្លាក់​គឺជា​រូង​ថ្ម​មួយ​យ៉ាង​ធំ​ដែល​ភ្ញៀវទេសចរ​អាច​ទទួលបាន​ការ​ទស្សនា​ទេសភាព​តាមរយៈ​ផ្ទៃ​ទឹក​។
កាលពីមុន មនុស្សភាគច្រើនប្រើឧបករណ៍ពីធាតុធម្មជាតិ ដូចជា ឬស្សី ចម្រាស់ ស្មៅ ឬខ្សាច់សត្វ ដើម្បីបង្កើតឧបករណ៍នេសាទ។
សួស្តីបង សួស្តីប្អូនជាពាក្យស្វាគមន៍សាមញ្ញ សម្រាប់ជម្រាបជូនអ្នកដែលស្និទ្ធស្នាល ដូចជា មិត្តភក្តិ ឬសមាជិកគ្រួសារ។
ជាងនេះទៅទៀត យើងមិនត្រូវបង្ហាញភាពស្និទ្ធស្នាលហួសហេតុដូចជាការ ឱបថើបគ្នា ឬបង្ហាញភាពស្និទ្ធស្នាលជាគូស្នេហ៍នៅទីធ្លាវត្តឡើយ។
ប្រាសាទនេះធ្វើពីឥដ្ឋ និងថ្មភក់ មានលម្អដោយចម្លាក់ក្បាច់ខ្មែរដ៏វិចិត្រ ដែលបង្ហាញពីភាពរុងរឿងនៃសិល្បៈ និងសំណង់បុរាណខ្មែរប្រកបដោយទេពកោសល្យ។
ទំនៀមទម្លាប់នៃការដាក់ផ្កា ទៀន និងធូបនៅក្នុងដៃបុគ្គលដែលបានស្លាប់ មិនត្រឹមតែជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃពិធីបុណ្យសពខ្មែរនោះទេ តែវាក៏បានបង្ហាញពីទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណី និងជំនឿរបស់ប្រជាជនខ្មែរផងដែរ ។
ចំពោះវិធីធ្វើ ដំបូងយើងដាក់ទឹកចំនួនគ្រប់គ្រាន់រួមជាមួយគល់ស្លឹកគ្រៃ ហើយរំដេងលើភ្លើងចុងក្រោយ ។
កាពិ ជាគ្រឿងផ្សំដ៏ពេញនិយមនិងមិនអាចខ្វះបានក្នុងមុខម្ហូបខ្មែរ ក៏ដូចជាបណ្តាប្រទេសនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ដែរ។
នំលម្អងចេក គឺជានំប្រពៃណីខ្មែរដែលមានរសជាតិផ្អែមស្រទន់ ព្រមទាំងមានឈ្ងុយក្លិនដូងលីងផងដែរ។
ពេលខ្លះនៅលើចុងសសរខ្លាញ់គេចងទង់ជាតិ ឬទង់សាសនា ផងដែរ ដែលវាបង្ហាញអំពីភាពឧត្តម និងតម្លៃនៃជ័យជម្នះ។
ពេលនោះអាចារ្យទៅដល់ទីកន្លែង ដើមដូង ឬស្លាមើលស្ថានភាពទីកន្លែងត្រូវក្រាលកន្ទេល បែរមុខទៅទិសណាឲ្យស្របទៅតាមកម្លាំងថ្ងៃ  ។
ចំណែកពាក្យសម្រាប់ការសា្វគមន៍គឺ រីករាយពិសាខបូជា។
ជាខ្លឹមសារ វាគឺជាការបង្ហាញនូវក្តីស្រឡាញ់ ការគោរពទៅវិញទៅមក និងការថ្លែងអំណរគុណដែលបានចូលរួមកម្មពីធីដ៍សំខាន់មួយនេះ។
បាតគឺជាសម្ភារៈដ៏សំខាន់សម្រាប់ព្រះសង្ឃ ព្រោះវាជាឧបករណ៍មូលដ្ឋានក្នុងការទ្រទ្រង់ជីវិតបព្វជិតភាព និងជាផ្នែកមួយនៃគ្រឿងបរិក្ខារចាំបាច់របស់ព្រះសង្ឃ។
ពរវណ្ណៈ គឺប្រទានពរឲ្យមានសម្បុរផូរផង់ ស្រស់ថ្លា និងមានសិរីសួស្ដីជាប់ជានិច្ច។
ចំពោះពាក្យ "សួស្តី" ជាទូទៅត្រូវបានប្រើប្រាស់ច្រើនក្នុងចំណោមមិត្តភ័ក្តិ ឬអ្នកដែលមានវ័យស្របាលគ្នា ឬក្មេងជាងយើង។
ពាក្យថាស្វាគមន៍ គឺលើសពីការគ្រាន់តែនិយាយពាក្យជំរាបសួរ វាជាឫសគល់ដ៏ជ្រៅជ្រះមួយនៅក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរដែលបង្ហាញពី ការគោរព សុជីវធម៌ និងភាពរាក់ទាក់។
នៅក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ ពិធីបង្កក់កូន និងពិធីខួបកំណើត គឺជាឱកាសដ៏សំខាន់ និងរីករាយសម្រាប់ក្រុមគ្រួសារ និងមិត្តភក្តិជួបក្នុងការជួបជុំគ្នា។
ចំណែកឯពណ៌មាសរបស់ផ្លែក្រូច ក៏ត្រូវបានយល់ថាជារូបសញ្ញា នៃទ្រព្យសម្បត្តិ កេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងសិរីល្អផងដែរ។
ភូមិនេះមានលក្ខណៈពិសេសត្រង់ថា ផ្ទះភាគច្រើនត្រូវបានសង់ឡើងលើសសរខ្ពស់ៗ ប្រហែល ៦ ទៅ ១០ ម៉ែត្រ ដើម្បីជៀសវាងការជន់លិចនៅរដូវវស្សា។ ក្នុងរដូវប្រាំង គេអាចមើលឃើញសសរផ្ទះខ្ពស់ៗទាំងនោះយ៉ាងច្បាស់។
ចំពោះខ្ជាយវិញ គឺជាមើមរុក្ខជាតិម្យ៉ាងដែលមានរាងស្រដៀងនឹងម្រាមដៃ ថែមទាំងស្រដៀងគ្នានឹងរមៀត។
នំអាកោរត្នោត គឺជានំខ្មែរដ៏មានឱជារស ដែលគេនិយមធ្វើសម្រាប់ពិធីបុណ្យទានផ្សេងៗ ឬសម្រាប់បរិភោគលេងកម្សាន្ត។
លក្ខណៈពិសេស ភ្នំគូលែនគឺជាភ្នំដ៏ពិសិដ្ឋបំផុតមួយនៅកម្ពុជា ហើយត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជា ទីកន្លែងកំណើតនៃអាណាចក្រអង្គរ។
រស្មី មានន័យថាពន្លឺ ភាពភ្លឺស្វាង។
បើអ្នកដែលកាន់តែស្និទ្ធស្នាលគ្នាខ្លាំងវិញ ពេលខ្លះ គេអាចនឹងយកដៃទះស្មា ឬ ខ្នងគ្នា ដើម្បីស​ម្ដែងការស្វាគមន៍ផងដែរ។
ថែមទាំងមានផ្លែឈើ និងនំចំណីផ្សេងៗដែលពុទ្ធបរិស័ទបានចូលជាបច្ច័យ ដើម្បីប្រើប្រាស់សម្រាប់រៀបចំថ្វាយបង្គំព្រះរតនត្រ័យ និងប្រគេនព្រះសង្ឃ។
ប្រវត្តិសាស្ត្របានចារទុកយ៉ាងច្បាស់លាស់ពីការលះបង់ដ៏ធំធេងរបស់ព្រះអង្គក្នុងបុព្វហេតុជាតិមាតុភូមិ។
ស្ករត្នោតផ្តល់ពណ៌ត្នោតមាសដ៏ស្រស់ស្អាតដល់ម្ហូប ដោយមិនចាំបាច់ប្រើពណ៌សិប្បនិម្មិត។
អ្វីដែលកាន់តែពិសេសទៅទៀត ការធ្វើវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ដោយដៃផ្ទាល់ វាគឺជាបង្ហាញពីការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ទៅកាន់ពួកគាត់។
ហើយឆាក្តៅនេះគេក៏អាចបន្ថែមបន្លែដូចជា សណ្តែកគួរ ឬត្រកួនបានផងដែរ។
ជាទូទៅ គេនិយមបរិភោគខទំំពាំងសាច់ជ្រូកបីជាន់នេះជាមួយបាយស។
បើអ្នកចង់ឱ្យសាច់ត្រីរឹងល្អ មិនងាយបែកនៅពេលខ អ្នកអាចយកត្រីទៅចៀន ឬបំពងបន្តិច ដើម្បីឱ្យក្រៀមស្បែកជាមុនសិន។
លើសពីនេះទៀតលោកបាន ផ្តាំថាត្រូវចេះគោរពព្រះនៅក្នុងផ្ទះ លោកឪពុកអ្នកម្តាយទាំងបួននឹងហើយជាទីសក្ការៈគោរពបូជារបស់កូន។
ហើយគេត្រូវត្រៀមដំបងមួយដែលមានប្រវែងសមល្មមទៅនិងកម្ពស់ក្អម។
តាមប្រសាសន៍លោកអាចារ្យគឺថា តាមធម្មតាការរកអ្នកកំដរមានការប្រុងប្រយ័ត្នណាស់ ព្រោះគេគិតថាការជ្រើសរើសអ្នកកំដរបានល្អ ក៏ជាបច្ច័យនាំនូវសិរីសួស្តីដល់ការប្រុសស្រីដូចគ្នា។
ជួនកាលគេចងច្រើនកន្លែង ប្រហែលជា ២ ទៅ ៣ កន្លែង ដើម្បីឲ្យក្បាលអំបោសនៅនឹងល្អ និងមិនងាយរលុះ។
ជាពិសេស វាជួយរក្សា ពង្រឹងជំនឿ និងតម្លៃវប្បធម៌ខ្មែរឲ្យនៅគង់វង្ស។
រីឯពេលឮ ពាក្យថា "ឬស្សី" គេត្រូវអង្គុយចុះវិញ គឺមិនមែនឈរទេ។
ចំណែកឯឈ្មោះទិត្យវិញជាឈ្មោះកូនប្រុស មានន័យថាភាពរុងរឿង ភាពភ្លឺស្វាង។
ជំនួសឲ្យការនិយាយត្រង់ៗ យើងអាចប្រើពាក្យពេចន៍ដែលបង្ហាញពីការគោរព ដូចជា "ខ្ញុំយល់ពីគំនិតបង/ប្អូន ប៉ុន្តែខ្ញុំមានមតិមួយផ្សេងទៀត" ឬ "ប្រហែលជាយើងអាចពិចារណាលើចំណុចនេះបានទេ?"។
ជាទូទៅសម្រាប់ប្រភេទក្បាលមូល គេប្រើដងដែលមានប្រវែងវែងល្មម ហើយសម្រាប់អំបោសដែលមានក្បាលសំបែត គេប្រើដងខ្លីជាបណ្តោយសម្រាប់អង្គុយបោស។
ក្រោយពីបុកម៉ដ្ឋល្អ យើងត្រូវដួសគ្រឿងនោះទៅប្រឡាក់ជាមួយសាច់ទា ដោយបន្ថែមតៅហ៊ូប្រៃចំនួន ៥ដុំតូចៗ រួចដាក់ស្ករ និង ប្រេងខ្យង ១ស្លាបព្រាបាយដូចគ្នា បន្ទាប់មកទៀត កូរសាច់ និងគ្រឿងច្របល់ចូលគ្នា។
ថ្ងៃនេះ យើងនឹងមកមើលពីវិធីចម្អិនសម្លទំពាំងជាលក្ខណៈគ្រួសារ។
ឥឡូវសម្លទំពាំងរបស់យើងបានស្លឆ្អិនរួចរាល់ហើយ ដូច្នេះ យើងគ្រាន់តែដួសដាក់ចាន ហើយយកទៅបរិភោគជាមួយបាយ ជាការស្រេច។
ដើម្បីឱ្យទឹកសណ្ដែកកាន់តែឈ្ងុយ អ្នកអាចបន្ថែមអំបិលបន្តិចពេលកំពុងរំងាស់ ហើយប្រសិនបើអ្នកចង់បានទឹកសណ្ដែកខាប់ ឬរាវជាងនេះ អ្នកអាចកែសម្រួលបរិមាណទឹកនៅពេលក្រឡុកបាន។
សម្រាប់់ផ្អកមួយប្រភេទនេះផងដែរ យើងអាចប្រើប្រាស់ត្រីចម្រុះដើម្បីធ្វើវា។
អ្នកគ្រាន់តែធ្វើតាមជំហានងាយៗនៃរូបមន្តឱ្យបានត្រឹមត្រូវ នោះនឹងទទួលបានលទ្ធផលល្អឥតខ្ចោះ។
សាច់ក្រក​សាច់ជ្រូក​បែប​ខ្មែរ​គឺជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ វប្បធម៌​ម្ហូបអាហារ​ខ្មែរ។
ម្ហូបនេះមានលក្ខណៈស្រួយក្រៅ ទន់ក្នុង មានរសជាតិប្លែក ញ៉ាំជាមួយទឹកត្រីផ្អែម ឬទឹកម្ទេស។
នៅក្នុងគ្រាអាសន្នបែបនេះ ការឆ្លើយតបយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងមានប្រសិទ្ធភាព ជាមួយនឹងប្រភេទអំណោយដែលត្រឹមត្រូវ អាចជួយសង្គ្រោះជីវិត និងកាត់បន្ថយទុក្ខលំបាករបស់ប្រជាជនបានយ៉ាងច្រើន។
លោកអាចារ្យជាមនុស្សដែលត្រូវបានគេគោរព និងឱ្យតម្លៃព្រោះរូបលោកគ្រូត្រូវបានគេចាក់ទុកថាមានចំណេះដឹងខ្ពង់ខ្ពស់ខាងព្រះពុទ្ធសាសនានិងវប្បធម៍ពីបុរាណកាល។
កាលពីអតីតកាល គ្រួសារខ្មែរមួយចំនួនអាចនឹងអញ្ជើញក្រុមតន្ត្រីពិណពាទ្រ ឬ ប្រើឧបករណ៍ភ្លេងបុរាណដូចជា ទ្រ រនាថ ចាបុី ឬ ខ្លុយ ដើម្បីលេងកំដរភ្ញៀវក្នុងឱកាស ពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ កម្មវិធីឡើងផ្ទះ ឬពិធីបុណ្យផ្សេងៗជាដើម។
កិច្ចនៃពិធីនេះមានច្រើន ប៉ុន្តែកិច្ចដែលសំខាន់សម្រាប់ភ្ជុំបិណ្ឌ គឺគេធ្វើនៅពេលមុនថ្ងៃរះ ដែលហៅថាបោះបាយបិណ្ឌ។
បេីនិយាយពីត្រសក់ជ្រក់យេីងអាចបរិភោគជាមួយបាយ សាច់អាំង ត្រីអាំងនិងជាមួយអាហារបានជាច្រេីនទៀត។
វាជាចំណីមួយបែបដែលសមរម្យសម្រាប់កុមារតូចៗ និងមនុស្សចាស់ ព្រោះវាស្រួយឆ្ងាញ់ និងងាយស្រួលញុំា។
ដំឡូងមីចំហុយស្រូបខ្ទិះដូង គឺជាបង្អែមខ្មែរមួយប្រភេទដែលងាយស្រួលធ្វើ និងមានរសជាតិឆ្ងាញ់ប្លែកជាប់មាត់។
ជាទូទៅ គេអាចរៀបចំធ្វើ ទ្រង់ទ្រាយធំជាងបុណ្យប្រាំពីរថ្ងៃ និងមានមនុស្សចូលរួមច្រើនទាំងជិតទាំងឆ្ងាយ។
ទន្ទឹមនិងនេះទីតាំងដែលដែលសម្បូរទៅដោយចម្ការមីន ភាគច្រើននៅតាមបណ្តាលខេត្តជាប់ព្រំប្រទល់ប្រទេសថៃ​ រួមមាន  បាត់ដំបង បន្ទាយមានជ័យ ឧត្តរមានជ័យ ប៉ៃលិន និងព្រះវិហារ។
ពិធីនេះជា ពិធីមួយដែលបង្ហាញការទទួលស្គាល់ពីញាតិចាស់ទុំទាំងសងខាងមុនឈានដល់ការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍។
បន្ទាប់មកទៀតខាងក្រុមដែលចាញ់ត្រូវធ្វើតាមគ្រប់អ្វីដែលក្រុមឈ្នះបង្គាប់ឲ្យធ្វើ ដូចជាការឲ្យរាំ ឬធ្វើសកម្មភាពផ្សេងៗជាដើម។
វាជាឱកាសមួយសម្រាប់ប្រជាជនខ្មែរក្នុងការរួបរួមគ្នា បង្ហាញពីសាមគ្គីភាព និងការប្ដេជ្ញាចិត្តដើម្បីបន្តថែរក្សាឯករាជ្យ និងបូរណភាពទឹកដីដែលព្រះអង្គបានតស៊ូដណ្ដើមបានមក។
ចំពោះ កន្លែងដែលស្អាតមួយទៀតគឺ តំបន់ ព្រៃលិចទឹកទន្លេមេគង្គ។
លើសពីនេះដែរ គេរំពឹងថាមនុស្សប្រុសគួរតែមានឈ្មោះដែលខ្លាំងខ្លា និងមានអំណាច ដូចជាឈ្មោះថា រិទ្ធ វិសុទ្ធ វុទ្ធី។
មិនថាតាមរយៈតន្ត្រី ការរាំ ឬ ការសើចសប្បាយនោះទេ ទាំងនេះវាបង្ហាញថា ម្ចាស់ផ្ទះ ឬ ម្ចាស់កម្មវិធីផ្ដល់តម្លៃដល់ភ្ញៀវរបស់ពួកគេ។
មានការបង្ហាញព័ត៌មានអំពីត្រកូល ឈ្មោះ អាយុ មុខរបរ និងទីលំនៅរបស់ប្ដីប្រពន្ធ និងឪពុកម្ដាយ បើស្លាប់ត្រូវចុះថាស្លាប់។
ការបរិច្ចាគបច្ច័យក្នុងពិធីបុណ្យទាំងនេះ គឺជាការរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការទ្រទ្រង់វត្តអារាម ក៏ដូចជាការធានាឱ្យព្រះសង្ឃមានលទ្ធភាពបន្តការសិក្សាធម៌វិន័យ និងប្រតិបត្តិធម៌ដោយបរិសុទ្ធ។
ឯការដាក់ឈ្មោះឲ្យកូនគឺត្រូវបានផ្អែកលើកត្តាជាច្រើន។
ព្រះបរមរាជវាំងកម្ពុជាគឺជាសំណង់អាគារដែលមានការរចនាដោយប្រើក្បាច់តាមប្រាសាទបុរាណនានា ថែមទាំងជាព្រះរាជដំណាក់របស់អង្គព្រះមហាក្សត្រនៃកម្ពុជា ដែលទ្រង់គង់ប្រថាប់នៅជាម្លប់សម្រាប់រាស្រ្តខ្មែរ ។
ការត្រាំបែបនេះ ធ្វើឱ្យងាវបញ្ចេញនូវកាកសំណល់ ឬដីភក់ដែលនៅសល់ក្នុងខ្លួនវាចេញមក។
ទឹកសណ្តែកសមានជាតិកាឡូរីទាបជាងទឹកដោះគោមួយចំនួន ហើយមានផ្ទុកជាតិប្រូតេអុីនខ្ពស់អាចជួយឱ្យអ្នកឆ្អែតបានយូរ។
ឈ្មោះពេជ្យនេះគឺជា ឈ្មោះមួយដែលពេញនិយម ហើយអាចហៅបានទាំងប្រុស ទាំងស្រី មិនមានការប្រកាន់ឡើយ។
ចំពោះសណ្ដែកដីត្រាំទឹកឱ្យរីកសម្បក លាងជម្រះឱ្យស្អាត។
ហើយរាល់ពាក្យពេចន៍បួងសួង ឬការឧទ្ទិសផលបុណ្យ ត្រូវបានគេជឿថាអាច បញ្ជូនទៅដល់អ្នកទទួល តាមរយៈផ្សែងធូបនេះ។
សរុបសេចក្តីមកការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍តាមប្រពៃណី និងច្បាប់ស៊ីវិលកម្ពុជា គឺជាពិធីមង្គលការសំខាន់ដែលបង្កើតគ្រួសារថ្មីដោយមានស្ថេរភាព និង
សុពលភាពផ្លូវច្បាប់។
ជាក់ស្ដែង ស្លាក៏ត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងសំខាន់ក្នុងពិធីមង្គលការខ្មែរ ជាពិសេសក្នុងពិធីចូលដណ្ដឹង ជាគ្រឿងភស្តុតាងដ៏សំខាន់ដែលឪពុកម្ដាយខាងស្រីវេចនឹងកន្សែងធំៗប្រគល់ជូនកូនកំលោះ ដែលជានិមិត្តរូបនៃចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍ និងការព្រមព្រៀង។
ការប្រើក្រសែភ្នែកមើល រួមជាមួយនឹងស្នាមញញឹម ក៏ជាការស្វាគមន៍មួយដែរ ព្រោះវាបង្ហាញពីភាពរាក់ទាក់ និងការគោរព។
ដើម្បីចាប់ផ្តើមចម្អិន សម្លម្ជូរកញ្ឆែត ជំហានដំបូងគឺ ដាក់ទឹកចូលឆ្នាំង រួចដាំឲ្យពុះ។
ដោយឡែកចំពោះភាពអវិជ្ជមាន ឬ ផលវិបាកវិញក៏មានមួយចំនួនដែរ។
ចំណែកបន្លែមានដូចជា កញ្ឆែត ១ បាច់ ត្រួយអំពិល ១ ក្តាប់ ម្អម ១ ក្តាប់ ម្ទេសស្រស់ ២ឬ៣ ផ្លែ ទៅតាមចំណូលចិត្ត។
នៅពេលយប់ការមើលទូរទស្សន៍ ឬលេងហ្គេមក៏អាចធ្វើឱ្យយើងចង់ញ៉ាំអាហារសម្រន់ដោយមិនដឹងខ្លួនផងដែរ។
បាយឆាសាច់គោមានរសជាតិឈ្ងុយឆ្ងាញ់ ដោយសារសាច់គោត្រូវបានប្រឡាក់គ្រឿងមុននឹងយកទៅឆា។
បន្ទាប់់ពីរាប់ចប់ អ្នកចាំទីបើកភ្នែកឡើង ហើយស្រែកថា "រួចហើយ" ឬ "ហើយៗ" ក្រោយមកទៀត ចាប់ផ្ដើមដើររកអ្នកពួន។
ដូច្នេះហើយ ធ្នើរសម្រាប់ដាក់ហាលស្លឹកថ្នាំជក់ដែលធ្វើពីឬស្សី នៅតែជាជម្រើសដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់អ្នកផលិតថ្នាំជក់បែបបុរាណ ដែលចង់រក្សាទុកនូវរសជាតិដើម និងគុណភាពខ្ពស់នៃថ្នាំជក់របស់ពួកគេ។
ចំណែកឯផ្សែងធូបជានិមិត្តរូបនៃការផ្សារភ្ជាប់រវាងលោកនេះ និងលោកខាងមុខ។
សាច់ក្រក លាងទឹកហាន់បញ្ឆិតស្ដើងៗ ហើយ បង្គា លាងទឹកឱ្យស្អាត។
ខ្នោសកោសដូងធ្វើពីឈើ គឺជាឧបករណ៍ប្រពៃណីដែលបង្ហាញពីភាពវៃឆ្លាតរបស់ដូនតាខ្មែរក្នុងការប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិសម្រាប់បម្រើជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។
មួយវិញទៀត វាក៏ញុាំងឱ្យការលេងកាន់តែមានភាពរំភើប និង សប្បាយរីករាយផងដែរ។
ការគោរពចំពោះមនុស្សចាស់ ជាពិសេសឪពុកម្ដាយ ជីដូនជីតា ឬអ្នកដែលមានវ័យចំណាស់ជាងយើង គឺត្រូវបានចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅទៅក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ។
ខាងក្រោមនេះ ជាឧទាហរណ៍មួយចំនួននៃផលិតផលពីស្លឹកត្នោតដែលគេនិយមយកធ្វើជាអំណោយ។
ចំហុយដំឡូងមីប្រហែល ២០ទៅ៣០ នាទី ឬរហូតដល់ដំឡូងឆ្អិនផុយល្អ។
ការថ្វាយតង្វាយ និងបួងសួងគឺដើម្បីសុំឱ្យមានភ្លៀងធ្លាក់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បង្កបង្កើនផលកសិកម្ម និងបំពេញតម្រូវការប្រចាំថ្ងៃ។
គេត្រូវយកទឹកប្រឡាក់នោះទៅប្រឡាក់ជាមួយសាច់ទាឱ្យសព្វសាច់ រួចទុករយៈពេល៥នាទីសឹមយកទៅអាំងបន្ត។
ចុងបញ្ចប់ដាក់អាំងជាមួយភ្លើងល្មមនិងឆាប់ប្រែទៅវិញទៅមក ជៀសវាងខ្លោច ទុករហូតដល់ឆ្អិនជាការស្រេច។
បន្ថែមពីលើនេះទៀតការបង្ហាញឥរិយាបថទឹកមុខញញឹមរីករាយ និងប្រើពាក្យសម្តីទន់ភ្លន់គឺជាកត្តាសំខាន់បំផុត។
ព្រះសង្ឃនឹង សូត្រធម៌បង្សុកូល ដើម្បីរំលឹកដល់អ្នកស្លាប់នៅក្នុងពិធីនេះ។
​តែដោយសាររាជវាំងមួយនេះឆ្លងកាត់នូវភ្លើងសង្គ្រាមអស់ជាច្រើនឆ្នាំ ទើបឈ្មោះដើមត្រូវបានគេបំភ្លេច និងត្រូវបានហៅជំនួសថា ព្រះបរមរាជវាំងចតុមុខសិរីមង្គល ។
ត្រូវមានកន្លែងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ភ្ញៀវទាំងអស់ ហើយមានការបែងចែកដាច់ដោយឡែកសម្រាប់ភ្ញៀវចាស់ៗ ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការអង្គុយ។
ឈ្មោះគឺជាការបង្ហាញពីអត្តសញ្ញាណរបស់បុគ្គលម្នាក់ និងលក្ខណៈសម្គាល់របស់បុគ្គលទាំងនោះផងដែរ។
កន្លែងនេះធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចរចាប់អារម្មណ៍ទៅកម្សាន្តលេងបានគ្រប់រដូវកាល។
ការប្រើឈ្មោះដែលត្រូវទាំងពីរភេទ ក៏អាចត្រូវបានគេប្រើដើម្បីជាឈ្មោះហៅក្រៅផងដែរ។
ដំបូងមក សម័យមុន ប្រជាជនភាគច្រើនបានជ្រើសរើសប្រើទៀនឬចង្កៀងប្រេងកាត ដើម្បីផ្ដល់ពន្លឺនៅពេលរាត្រីឱ្យបានងាយស្រួលក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។
ដំណើរការនៃការធ្វើធ្នើរនេះ ចាប់ផ្តើមដោយការជ្រើសរើសប្រភេទឬស្សីណាដែលមានគុណភាពល្អ មាំ ហើយមិនងាយពុកផុយ។
កូរអង្ករដំណើបនិងខ្ទិះដូងឱ្យវាស្ងួតទឹករួចទុកឱ្យត្រជាក់។
ធ្នើរនេះដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការរក្សាគុណភាព និងរសជាតិនៃថ្នាំជក់ តាមរយៈការហាលសម្ងួតវាអោយបានត្រឹមត្រូវ។
នំបង្អែមដែលធ្វើចេញពីបាយដំណើបមានមួយទៀតគឺ បាយដំណើបចំហុយ ដែលប្រជាជនខ្មែរតែងតែធ្វើរហូតមក។
ការបង្ហាញពី ទឹកមុខស្រស់ស្រាយ ចិត្តជ្រះថ្លា និងបន្ថែមជាមួយពាក្យសម្ដីពិរោះរណ្ដំ គឺជាកត្តាដ៏សំខាន់ដែលរួមចំណែកដល់ភាពជោគជ័យ ទំនាក់ទំនងល្អ និងសេចក្តីសុខក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។
ការរៀបចំគ្រែគេងគឺជាផ្នែកមួយដែលមិនអាចខ្វះបានដូចជា កម្រាលពូក ស្រោមខ្នើយ និងភួយ ត្រូវតែស្អាតស្រស់ ផ្លាស់ប្តូរជានិច្ច និងមានគុណភាពល្អ ដើម្បីធានានូវការគេងលក់ស្រួលរបស់ភ្ញៀវ។
សមាសភាពនៃអ្នកលេងល្បែងនេះត្រូវមានគ្នាបួននាក់ គឺប្រុស​ម្នាក់​ធ្វើ​មាន់​ឈ្មោល ស្រីម្នាក់ធ្វើមាន់ញី រីឯប្រុសម្នាក់ស្រីម្នាក់ធ្វើជាអ្នកចាំឲ្យមាន់ ។
ចំំណែកនៃការសប្បាយនោះមិនគ្រាន់តែជាការលាក់ពួនទេ ប៉ុន្តែជាការលេងសើចទៅកាន់អ្នកចាំទីវិញ ដោយធ្វើសំលេងតិចៗ ឬ រត់ទៅកន្លែងពួនថ្មី។
ដោយឡែកល្បែងបិទបួនសម័យទំនើបនេះវិញ មានភាពខុសគ្នាពីមុនបន្តិច គឺគេមិនញៀច ឬ មូលស្លឹកត្រចៀក និងសូត្រឃ្លាឃ្លោងខាងលើឡើយ។
តំណាងឲ្យ ក្រុមគ្រួសារ ឬ ពូជពង្ស ទាំងមូល។
ហើយជាធម្មតា នៅពេលអ្នកយល់ដឹងពីចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ពួកគាត់ សបញ្ជាក់ថាយើងបានផ្ដល់ភាពយកចិត្តទុកដាក់ខ្លាំងចំពោះពួកគាត់។
តាមប្រពៃណី ក្មេងៗខ្មែរយើងចូលចិត្តលេងល្បែងបិទពួន នៅពេលរសៀល ឬ ល្ងាចពេលថ្ងៃរៀបលិចព្រោះមិនសូវក្ដៅ។
ភ្ញៀវទេសចរណ៍ក៏អាចសាកល្បងក្នុងការត្បាញដោយខ្លួនឯងបានផងដែរ ដែលនៅក្រោមការណែនាំពីអ្នកជំនាញ។
ដូច្នេះហើយ នៅពេលយើងឃើញមនុស្សពីរនាក់មាននាមត្រកូលដូចគ្នា ភាគច្រើនពួកគេគឺជាសាច់ញាតិ ឬ មានជាប់សែស្រឡាយជាមួយគ្នា។
នៅពេលរៀបចំសព្វគ្រប់ហើយនិងដល់ពេលវេលាដែលត្រូវគ្រងទុកលោកគ្រូក៏បានចាប់ផ្តើមសូត្រធម៌សែនថ្វាយទេវតាដែលកំពុងថែរក្សានៅទឹកដី​​ ភូមិស្រុក ប្រទេស បីបាច់ថែរក្សាកូនប្រុសកូនស្រីដែលនិងក្លាយជាគ្រួសារចំណូលថ្មី។
ការជូនថវិកាជាអំណោយទៅមនុស្សចាស់ទុំក្នុងគ្រួសារបង្ហាញពីការគោរពដឹងគុណ ដែលពួកគាត់បានខិតខំចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សាយើងដែលជាកូន។
ឯផ្លែត្នោតទុំវិញ យើងយកវាមកបកសម្បកឱ្យស្អាត រួចយកទៅលាងទឹក ដើម្បីកុំឱ្យជាប់កម្ទេចផ្សេងៗ។
ស្រះទឹកដែលស្ថិតនៅចំកណ្ដាលប្រាសាទមួយចំនួនក៏ត្រូវបានគេគោរពបូជាផងដែរ។
ដូច្នេះ ការបូជានាគក្នុងអំឡុងពេលនេះមានគោលបំណងសុំទឹកភ្លៀងគ្រប់គ្រាន់។
គ្រឿងកំប៉ុងផ្សេងៗ ដូចជា សាច់ជ្រូកកំប៉ុង បន្លែកំប៉ុង  ដែលអាចបរិភោគបានភ្លាមៗ ឬងាយស្រួលកែច្នៃផងដែរ។
រីឯត្រីរ៉ស់វិញគឺត្រូវធ្វើស្រកាវាចេញឱ្យស្អាតសិន​ រួច​លាង​ឲ្យបាត់ក្លិនឆ្អាប សិមកាត់ជាកង់ៗ​ ចំណែកអំពិល​ទុំ​ត្រូវត្រាំ​ទឹក​ឱ្យ​រីក​ ហើយ​ដាក់​មួយ​ចាន​ផ្សេង ។​
វាមានឆ្នេរខ្សាច់សស្អាត ទឹកសមុទ្រថ្លាឈ្វេង និងធម្មជាតិបៃតងស្រស់ ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់ការសម្រាកលម្ហែកាយ ហែលទឹក មុជទឹក ឬដើរលេងកម្សាន្ត។
ការបញ្ចុះសព ឬបូជាសព គឺជាប្រពៃណីដ៏សំខាន់ក្នុងសង្គមខ្មែរ ដែលបង្ហាញពីការគោរពចំពោះអ្នកស្លាប់។
អ្នកអាចជ្រើសរើសអំណោយពីអាជីវកម្មដែលមាននិរន្តរភាព ដើម្បីរួមចំណែកដល់ការការពារបរិស្ថាន និងគាំទ្រដល់ការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព។
ក្រៅពីប្រាសាទអង្គរវត្ត នៅជុំវិញតំបន់នោះក៏សម្បូរទៅដោយប្រាសាទល្បីៗជាច្រើនទៀត ដែលនីមួយៗមានរឿងរ៉ាវ និងរចនាបថស្ថាបត្យកម្មផ្ទាល់ខ្លួន។
ពេលអ្នកចាំទីរកឃើញអ្នករត់ពួនអស់ហើយ ទោះបីជាបាន ឬ មិនបានមូលស្លឹកត្រចៀកក៏ដោយ គេត្រូវមកជុំគ្នា និង ប្តូរវេនឱ្យអ្នកចាំទីទៅរត់ពួនវិញម្ដង។
ពុទ្ធបរិស័ទដែលមានពេលវេលា និងកម្លាំងកាយ អាចជួយការងារជួសជុលផ្ទាល់ ដូចជា ការរែកថ្ម លាយស៊ីម៉ងត៍ លាបថ្នាំ ឬជួយរៀបចំទីកន្លែងជាដើម។
ក្រុមគ្រួសារជាច្រើនបានរៀបចំខ្លួនជាស្រេចដើម្បីទៅវត្តជាមួយនឹងសម្ភារគ្រប់បែបយ៉ាង។
ការលាងសម្អាតសាកសពគឺជាជំហានដំបូង និងសំខាន់បំផុតដើម្បីធានាអនាម័យឲ្យបានល្អ។
កោសដូងទុំ ពូតយកក្បាលខ្ទិះយកទៅដាក់រម្ងាស់ឱ្យឡើងខាប់ ដាក់អង្ករចូល កូរ ឬយកសាច់ដូងដែលកោសហើយទៅ ច្របល់ លាយជាមួយអង្ករ អំបិល ស្ករ ម្សៅស៊ុបបន្តិច។
ចំពោះសម្លដែលគេតែងតែស្លជាញឹកញាប់នោះមាន សម្លម្ជូរគ្រឿង សម្លម្ជូរត្រកួន សម្លម្ជូរយួន។
ល្បែងគោះពព្លាក់ ឬទះពព្លាក់ គឺជាល្បែងប្រជាប្រិយខ្មែរមួយប្រភេទដែលងាយស្រួលលេង ហើយមិនត្រូវការសម្ភារៈច្រើនឡើយ គឺគ្រាន់តែដុំថ្មតូចៗចំនួន២ដុំ ឬអាចប្រើគ្រាប់ឈើតូចៗក៏បាន។
ការច្រៀងបន្ទរជួយបង្កើតបរិយាកាសរីករាយ និងអ៊ូអរ។
ដំបូងបង្អស់ យក ម្សៅអង្ករ មកលាយជាមួយ អំបិល និង ម្សៅមី។
ត្រសក់ត្រាំ និងល្ហុងត្រាំ ត្រូវបានគេនិយមញ៉ាំជាមួយត្រី ឬ សាច់អាំង វាក៏អាចញុំាផ្ទាប់ជាមួយម្ហូបមួយចំនួនទៀតបានផងដែរ។
ជាពិសេស វាជាការផ្តល់កម្លាំងចិត្ត និងក្តីសង្ឃឹម ព្រមទាំងបង្រៀនឲ្យមនុស្សចេះលះបង់ កាត់បន្ថយការជាប់ជំពាក់ និងខិតខំកសាងបុណ្យកុសលសម្រាប់ខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ។
បន្ទាប់មក ត្រូវយកនំដែលចៀនរួចនោះទៅប្រឡាក់ជាមួយទឹកស្ករ និងទុករហូតដល់វាស្ងួតជាប់គ្នាល្អ។
ក្រោយពីបានលាយរួច យកមកដាក់ចំហុយរយៈពេលកន្លះម៉ោងឬរហូតដល់បាយឆ្អិន។
វា​នៅ​តែ​ពេញ​និយម​ប្រើប្រាស់​នៅ​តាម​ទីជនបទ និង​តាម​កន្លែង​លក់ដូរ​ម្ហូបអាហារ​មួយ​ចំនួន​រហូត​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន។
យើងត្រូវបន្តកូរល្បាយម្សៅឆានិងទឹកខ្ទិះដូងឲ្យសព្វ រហូតដល់ខ្ទិះខាប់ល្មមតាមការចង់បាន។
ដូច្នេះ ការដាក់ឈ្មោះតាមភាសាទាំងនេះ ត្រូវបានគេជឿថាអាចនាំមកនូវ សិរីសួស្ដី បារមី គុណធម៌ និងអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅ។
ការថយចុះធនធានត្រី ការនេសាទហួសកម្រិត និង ការបំពុលទឹក រួមចំណែកធ្វើឱ្យធនធានត្រីនៅក្នុងទន្លេសាបមានការថយចុះយ៉ាងខ្លាំង។
ប្រាសាទព្រះវិហារ មានទីតាំង ស្ថិតនៅលើកំពូលភ្នំដងរែក ជាប់ព្រំដែនប្រទេសថៃ ក្នុងខេត្តព្រះវិហារ។
នៅពេលភ្ញៀវមកដល់ ឬពេលពួកគេត្រឡប់ទៅវិញ សមាជិកគ្រួសារគួរបង្ហាញនូវ ការថ្លែងអំណរគុណ ដោយផ្ទាល់មាត់ ជាការបង្ហាញនូវការដឹងគុណចំពោះពេលវេលា
 និងទឹកចិត្តដែលពួកគេបានចំណាយមកចូលរួមរំលែកទុក្ខ។
ក្នុងនោះ ផ្លែឈើដែលគេនិយមជូនជាអំណោយមានដូចជា ផ្លែប៉ោម ទំពាំងបាយជូរ ឬ ក្រូចជាដើម។
កោះរ៉ុង មានផ្ទៃដីទំហំ ៧៨គីឡូម៉ែត្រការ៉េ និងមានប្រវែងពីជើងទៅត្បូងប្រហែល១០គីឡូម៉ែត្រ។ ចំនុចខ្ពស់បំផុតរបស់កោះមានកំពស់១៣៣ម៉ែត្រពីនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ។
ខ្នោសកោសដូងមានពីរប្រភេទសំខាន់ៗ គឺមួយប្រភេទធ្វើពីឈើ និងមួយប្រភេទទៀតមានផ្លែដែក។