Sliden/khm-asr-cultural-24k huggingface dataset:
សម្រាប់គ្រឿងផ្សំមានដូចជា ម្ទេស អំបិល ប៊ីចេង និងម្សៅស៊ុប លាយចូលគ្នារួច ហើយត្រូវយកទៅប្រឡាក់ជាមួយឃ្មុំ។
កាល បើមាន់មួយគូមុនដឹងឈ្នះចាញ់ហើយ ម្ចាស់មាន់គេឲ្យមាន់ផឹកទឹក គឺឲ្យផឹក​ទឹកត្នោត ឬឲ្យស៊ីបបរជាដើម ជាកម្សាន្ត សប្បាយ ហើយគេរៀបចំប្រជល់ សាជាថ្មីតទៅទៀត ។
ក្រៅពីការថតតាមលំដាប់លំដោយ អ្នកថតក៏មានតួនាទីចាប់យកអារម្មណ៍ ពាក្យសំដី និងកាយវិការដែលបង្ហាញពីក្តីស្រឡាញ់រវាងគ្រួសារទាំងពីរផងដែរ។
ដើម្បីលេងល្បែងបិទពួនឱ្យបានសប្បាយ មុនដំបូងគេត្រូវបបួលកុមារា កុមារីដែលមានអាយុស្របាលៗគ្នា ឱ្យបានច្រើនប្រមាណ ៥ ឬ ១០​នាក់ឡើងទៅ។
ប្រាសាទអង្គរវត្តមិនត្រឹមតែជាទីសក្ការៈបូជាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាមជ្ឈមណ្ឌលនយោបាយ និងសាសនាដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតក្នុងសម័យនោះ។
ជាធម្មតា មាន​ការ​ថ្លែង​សុន្ទរកថា​ពី​ថ្នាក់ដឹកនាំ​សំខាន់ៗ ដើម្បី​រំឭក​ពី​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដ៏​សោកសៅ​នៃ​របប​ប្រល័យ​ពូជសាសន៍ គុណូបការៈ​នៃ​ថ្ងៃ​៧ មករា និង​ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​បន្ត​ថែរក្សា​សន្តិភាព​និង​ការ​អភិវឌ្ឍន៍។
ការធ្វើបុណ្យបានជួយលើកកម្ពស់សីលធម៌ និងគុណធម៌ក្នុងសង្គម។
ក្នុង​ការដួសឬ​ចាប់​ម្ហូប​មក​ដាក់​ក្នុង​មាត់​ គេពុំ​ដួស​ឲ្យ​ទាល់​តែ​ពេញ​ស្លាប​ព្រា​ឬទាល់​តែ​ហូរ​ហៀរ​ស្រក់​ប្រឡាក់​កម្រាល​តុ​នោះ​ឡើយ ។
ព្រោះការហៅពាក្យ "តា​ ឬយាយ" មិនចាំបាច់ទាល់តែជាតា​យាយបង្កើតទើបហៅបាននោះទេ គឺអាចប្រើបានជាមួយគ្រប់មនុស្សចាស់។
មនុស្សដែលលេងល្បែងនេះត្រូវតែពាក់ក្រមាក្រវាត់ចង្កេះតឹងណែន ដើម្បីការពារកុំឲ្យរបូតសម្លៀកបំពាក់។
ខ្មែរក្រហមបានសម្លាប់មនុស្សដោយមិនប្រើគ្រាប់កាំភ្លើងច្រើនទេ ប៉ុន្តែប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ផ្សេងៗដូចជា ពូថៅ ចប បំពង់ឫស្សី ឬដំបង ដើម្បីសម្លាប់ជនរងគ្រោះ 
ដោយមានគោលបំណងសន្សំសំចៃគ្រាប់កាំភ្លើង និងធ្វើឱ្យការសម្លាប់កាន់តែព្រៃផ្សៃ។
ផ្ដល់នូវផាសុខភាព ព្រោះកន្ទេលស្លឹកត្នោតមិនត្រឹមតែស្រាលប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងផ្តល់នូវអារម្មណ៍ត្រជាក់ស្រួលនៅពេលអង្គុយ ឬដេក ជាពិសេសក្នុងអាកាសធាតុក្តៅហួតហែង។
សាជី​ប្រភេទ​នេះ​មាន​លក្ខណៈ​ស្រាល ងាយស្រួល​ប្រើប្រាស់ និង​មាន​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​ការ​គ្រប​ម្ហូប​អាហារ ដើម្បី​ការពារ​ពី​សត្វ​រុយ ឬ​ធូលី​ដី។
ការសម្លឹងមើលទៅកន្លែងផ្សេង ការមិនសម្លឹងភ្នែកអ្នកសន្ទនា អាចត្រូវបានគេគិតថាជាការមិនគោរព ភាពមិនស្មោះត្រង់ ឬខ្វះទំនុកចិត្ត។
វត្តអារាមជាច្រើនបានក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំ និងវប្បធម៌។
នៅពេលចូលរួមកិច្ចប្រជុំ ឬសន្និសិទគ្រប់ប្រភេទ សូមបិទទូរស័ព្ទឲ្យអស់ និងមិនត្រូវមានការបញ្ចេញសំឡេងឡើយ។
ដោយការវេចខ្ចប់អំណោយទាំងអស់គួរតែត្រូវបានវេចខ្ចប់ក្នុងថង់ ឬប្រអប់ដែលមិនជ្រាបទឹក ដើម្បីការពារកុំឱ្យខូចខាតពេលដឹកជញ្ជូន ឬពេលលិចទឹក។
ការប្រគេនសម្ភារៈទាំងនេះ គឺដើម្បីជួយសម្រួលដល់ការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់ព្រះសង្ឃ។
ការៀបចំដី មុននឹងដាំដំណាំ ចបកាប់ត្រូវបានប្រើសម្រាប់ ជីកដី ត្រឡប់ដី ឬ រាស់ដី ឱ្យធូររលុង និងរាបស្មើ។
ពួកគាត់ជាអ្នកជួយសម្របសម្រួលកិច្ចការ និងជាតំណាងដ៏សំខាន់របស់ប្រធានអង្គប្រជុំ ឬរដ្ឋមន្ត្រី ។
ឈ្មោះដែលព្រះសង្ឃផ្ដល់អោយតែងតែត្រូវបានជឿថា មានអំណាចអាចការពារ និងជារបងការពារជីវិតរបស់ទារក។
ហេតុផលទាំងនោះគួរតែទាក់ទងនឹងកត្តាផ្ទាល់ខ្លួន ដែលមិនមែនជាការបន្ទច់បង្អាក់អាហារនោះទេ។
ប៉ុន្តែកាយវិការបែបនេះ នៅក្នុងសង្គមខ្មែរគេមិនសូវប្រើជាមួយមនុស្សដែរមានភេទផ្ទុយគ្នាទេ។
ម្យ៉ាងទៀត កន្ទេលស្លឹកត្នោតមានតម្លៃធូរថ្លៃ ហើយងាយស្រួលរកទិញនៅតាមទីផ្សារជនបទ ឬតូបលក់វត្ថុអនុស្សាវរីយ៍។
កាយវិការ និងទឹកមុខដែលបង្ហាញពីការគួរសម អាចបញ្ជាក់ពីសភាពអារម្មណ៍ ព្រមទាំងបង្ហាញពីការគោរព ឬអសីលធម៌ក្នុងសង្គមផងដែរ។
ការកូរនេះជួយបំបែកគ្រាប់ស្រូវដែលជាប់គ្នា ហើយនាំយកគ្រាប់ដែលមិនទាន់បកសម្បកឡើងមកផ្ទៃលើដើម្បីងាយស្រួលបុក។
ភ្ញៀវកិត្តិយស ឬដៃគូអភិវឌ្ឍន៍ ត្រូវអង្គុយនៅខាងឆ្វេងដៃរបស់ប្រធានអង្គប្រជុំ។
ម៉្យាងទៀតពិធី​នេះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​ប្រារព្ធ​ធ្វើឡើង​នៅ​តាម​បណ្ដា​ខេត្ត-ក្រុង​នានា​ទូទាំង​ប្រទេស​ផង​ដែរ។
ឧទ្យាននេះស្ថិតក្នុង ខេត្តរតនគិរី និងខេត្តស្ទឹងត្រែងមានផ្ទៃដី៣៣២,៥០០ហិចតាដែលស្ថិតឧទ្យានជាតិធំៗបំផុតនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។
ល្បែងនេះត្រូវបានរៀបចំដោយចាត់មនុស្សម្នាក់ដែលមានមាឌធំ ឲ្យធ្វើជា​មេហ្វូង ហៅថា "មេមាន់" ហើយចាត់មនុស្សច្រើននាក់ឲ្យធ្វើជាកូនមាន់។
ដូចទៅនឹងការប្រើស្លាបព្រាដួសម្ហូបដែរ ការធ្វើបែបនេះគឺដើម្បីការពារការចម្លងមេរោគពីមាត់មួយទៅមាត់មួយទៀតតាមរយៈការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ ហើយវាបង្ហាញពីការមានអនាម័យ និងការគិតគូរចំពោះសុខភាពអ្នកដទៃផងដែរ។
សាមគ្គីភាពសហគមន៍ ជាការទទួលភ្ញៀវបែបនេះជួយពង្រឹងចំណងមិត្តភាព និងសាមគ្គីភាពក្នុងសហគមន៍ពុទ្ធសាសនិក។
ការយល់ដឹង និងការគោរពចំពោះទំនៀមទម្លាប់ទាំងនេះជួយឱ្យយើងកោតសរសើរដល់ភាពខុសប្លែកគ្នានៃពិភពលោក និងពង្រឹងចំណងមិត្តភាពរវាងគ្នាទៅវិញទៅមក។
សង្កេតឃើញថាក្នុងសង្គមខ្មែរ ការជ្រើសរើសពាក្យពេចន៍សម្រាប់ស្វាគមន៍ គឺអាស្រ័យលើអាយុ ឋានៈ និងទំនាក់ទំនងរវាងបុគ្គលម្នាក់ៗ។
កុសុមៈ ជាឈ្មោះផ្កាឈើម្យ៉ាង តែចំពោះជានារីមានចិត្តមាំទាំណាស់។
សរុបមក ការប្រើប្រាស់ស្លឹកចេក គឺជា កេរដំណែលដ៏មានតម្លៃ មួយដែលបង្ហាញពីភាពប៉ិនប្រសប់ និរន្តរភាព និងអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ខ្មែរ ដែលគួរតែត្រូវបានថែរក្សា លើកកម្ពស់ និងបន្តទៅមុខទៀត។
ការបំពេញលក្ខខណ្ឌច្បាប់បុរសនិងស្ត្រីដែលចង់រៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ ត្រូវមានអាយុ១៨ឆ្នាំឡើងទៅ  និងមានសិទ្ធិពេញលេញក្នុងការសម្រេចចិត្ត
រៀបដោយមិនមានការបង្ខំពីភាគីផ្សេង។
ការធ្វើកាយវិការបែបនេះ វាធ្វើឲ្យអ្នកដទៃមានអារម្មណ៍ថាអ្នកមិនគោរពពួកគេ។
ឆ្នេរកោះកុង គឺជាឆ្នេរដ៏សំខាន់មួយដែលស្ថិតនៅក្បែរ ក្រុងខេមរភូមិន្ទ ដែលជាបេះដូងនៃខេត្តកោះកុង។
វាជាការជួនពរឲ្យមានសំណាងល្អនិងសិរីមង្គល ពណ៌ក្រហមនៃអាំងប៉ាវជានិមិត្តរូបនៃភាពរីករាយ និងការបណ្ដេញនូវរឿងអាក្រក់។
វា​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​ការ​យក​ស្លឹក​ត្នោត​ស្ងួត​មក​ចាក់ស្រែះ​ជា​សរសៃ​តូចៗ រួច​យក​ទៅ​ត្បាញ​ភ្ជាប់​គ្នា​ជា​រូបរាង​សាជី។
អ្វីដែលសំខាន់ វាបង្ហាញពី មោទនភាពជាតិ មួយដែលខ្មែរអាចបង្ហាញទៅកាន់ពិភពលោកអំពីប្រពៃណីដ៏ល្អផូរផង់របស់ខ្លួនថែមទៀតផង។
គួរដួសម្ហូបតែល្មមសម្រាប់ខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ ជៀសវាងការដួសច្រើនលើសលប់ រហូតហៀរចេញពីចាន នេះជារឿងមួយដែលមិនសមរម្យ មិនគួរធ្វើ។
នៅក្នុងសង្គមបច្ចុប្បន្ន មានមនុស្សជាច្រើនដែលអនុវត្តវិធីសាស្ត្របរិភោគទាំងពីរនេះ អាស្រ័យលើស្ថានភាព។
ពិធីភ្ជាប់ពាក្យ ឬ ពិធីសុីស្លា ជាពិធីប្រពៃណីមួយរបស់ជនជាតិខ្មែរ ដែលមានការអនុវត្តជាយូរលង់ណាស់មកហើយ ក្នុងទំនៀមទម្លាប់ដូនតាខ្មែរ​។
ការធ្វើទាន គឺជាទង្វើដ៏ថ្លៃថ្លាដែលនាំមកនូវសេចក្តីសុខក្នុងចិត្តយ៉ាងពិតប្រាកដ ព្រោះនៅពេលដែលយើងលះបង់ដោយចិត្តសប្បុរស យើងនឹងមានអារម្មណ៍ធូរស្រាល  និងបានបណ្ដុះនូវមេត្តាធម៌។
ពិធីផ្លាស់ប្ដូរសម្លៀកបំពាក់ជាបន្តបន្ទាប់ពេញមួយថ្ងៃនៃអាពាហ៍ពិពាហ៍ប្រពៃណីខ្មែរ គឺមិនមែនត្រឹមតែជាទម្លាប់មួយប៉ុណ្ណោះទេ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយការប្រើប្រាស់ចង្កឹះ មិនត្រឹមតែជាវិធីបរិភោគប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃវប្បធម៌ និងសុជីវធម៌ក្នុងការទទួលទានអាហារនៅបណ្ដាប្រទេសអាស៊ីជាច្រើនផងដែរ រួមទាំងកម្ពុជា។
ក្រោយពីឆាទំពាំងជូររបស់យើងឆ្អិនហើយ យើងគ្រាន់តែបិទភ្លើង និងយកស្លឹកខ្ទឹមមករោយពីលើជាការស្រេច គឺគ្មានអ្វីពិបាកទេ។
​ព្រមទាំងការចាប់យកសេចក្តីរីករាយ និងភាពស្និទ្ធស្នាលរវាងគូស្វាមីភរិយា ក្រុមគ្រួសារ និងភ្ញៀវកិត្តិយស។
បំណងប្រាថ្នារបស់ឪពុកម្តាយចង់ឲ្យកូនមានអត្តចរឹក ឬមានវាសនាល្អ ទៅតាមឈ្មោះដែលគាត់បានដាក់ឲ្យផងដែរ។
ការច្រូតកាត់ស្រូវ កណ្ដៀវមានមុខងារដ៏សំខាន់បំផុតនៅពេលដែលប្រមូលផលស្រូវ។
ជួនកាល គេអាច ត្រាំសរសៃស្លឹកក្នុងទឹក ដើម្បីឲ្យវាកាន់តែទន់ និងងាយស្រួលត្បាញ។
ស្ទើររៀងរាល់ថ្ងៃសៅរ៍និងអាទិត្យ ឬថ្ងៃបុណ្យជាតិសំខាន់ៗគេតែងតែឃើញសហគមន៍ បឹងយក្សឡោម រៀបចំឆាកសម្តែងសិល្បៈបង្ហាញអំពី វប្បធម៌ ប្រពៃណីរបស់បងប្អូនជនជាតិទំពួន ជូនភ្ញៀវទស្សនាកម្សាន្ត។
ការគោរពចំពោះមនុស្សចាស់គឺផ្អែកលើអាយុ និងតួនាទីរបស់ពួកគាត់ក្នុងសង្គម។
ប្រសិនបើគ្មានការឧបត្ថម្ភគាំទ្រពីពុទ្ធបរិស័ទទេ នោះការប្រតិបត្តិធម៌របស់ព្រះសង្ឃនឹងជួបការលំបាកជាច្រើន។
ការសុំអភ័យទោសគ្នារវាងមនុស្សចាស់ និងមនុស្សវ័យក្មេង គឺជាប្រពៃណីដ៏សំខាន់មួយដែលបង្ហាញពីការគោរព និងការថែរក្សាសាមគ្គីភាពក្នុងគ្រួសារ និងសហគមន៍។
បន្ទាប់មក កៅអីមួយនឹងត្រូវបានដកចេញ ហើយល្បែងក៏បន្តលេងទៅមុខទៀត រហូតដល់រកឃើញអ្នកឈ្នះ។
វាមានរាងមូល ជ្រៅ មានមាត់រីក ជើងមូល ឬរាប ត្បាញពីបន្ទះឫស្សី ឬផ្តៅដោយមានប្រហោងខ្លះៗសម្រាប់ខ្យល់ចេញចូល។
ការញុំាឈីសពេលយប់ផលវិបាកចម្បងជាងគេ គឺបញ្ហាពិបាកក្នុងការរំលាយអាហារ និងឡើងទម្ងន់។
មឈូស ឬកោដ្ឋ គឺជាទីសម្រាប់ដាក់សព ដែលអាចត្រូវបានតុបតែងលម្អដោយផ្កា ឬវត្ថុផ្សេងៗទៀត។
ការរៀបចំផ្លែឈើនៅលើថាសបូជា គឺធ្វើឡើងដោយយកចិត្តទុកដាក់ និងសម្រិតសម្រាំងបំផុត។
គុណតម្លៃទាំងនេះ ជាពិសេសក្រមសីលធម៌ និងការគោរពដែលយើងបានពិភាក្សានោះ ប្រៀបដូចជាការនាំផ្លូវយើងឲ្យមើលឃើញផ្លូវត្រូវ និងប្រព្រឹត្តអំពើល្អ។
នំបញ្ចុកទឹកម្ហិចកំពត ជាមុខម្ហូបដ៏ពេញនិយមសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរ ដែលបានទៅលេងខេត្តមួយនេះ។
ការអង្គុយចំកណ្តាលអនុញ្ញាតឲ្យពួកគាត់មានភាពងាយស្រួលក្នុងការមើលឃើញ និងត្រូវបានមើលឃើញពីគ្រប់ទិសទីនៃសាលប្រជុំ។
ការរៀបចំពិធីនេះប្រកបដោយរបៀបរៀបរយ ភាពថ្លៃថ្នូរ និងការគោរពតាមពិធីការ គឺជារឿងចាំបាច់ណាស់ដើម្បីឆ្លុះបញ្ចាំងពីវិជ្ជាជីវៈ និងការយកចិត្តទុកដាក់របស់ស្ថាប័នរៀបចំ។
បន្ទាប់ពីក្រាបបង្គំគាល់ ឬលុតជង្គង់ហើយ អ្នកអាចថ្វាយព្រះពរជ័យដល់ព្រះអង្គដោយពាក្យសមរម្យ។
ក្រោយពីស្ករត្នោតឈ្ងុយល្អហើយ បន្ថែមទឹកចូល ១ចាន ចង្កឹះ និងអំបិល ២ស្លាបព្រាបាយ។
អ្នកផ្តល់អំណោយអាចជាមិត្តភក្ដិ គ្រួសារ ម្ចាស់កម្មវិធី ឬមនុស្សដែលគាំទ្រផ្ទាល់ផងដែរ។
ប្រសិនបើយើងទៅលេងនៅពេលថ្ងៃ គួរពាក់មួក វ៉ែនតា និងលាបឡេការពារកម្ដៅថ្ងៃ ដើម្បីជៀសវាងការប៉ះពាល់នឹងកម្ដៅខ្លាំង ។
អ្នកប្រើប្រាស់សេវាកម្មអាចនឹងផ្ដល់លុយធីប ដើម្បីបង្ហាញការពេញចិត្តចំពោះសេវាកម្មល្អ កាយវិការរួសរាយរាក់ទាក់ ឬការយកចិត្តទុកដាក់ពិសេសពីអ្នកផ្ដល់សេវាកម្ម។
ហើយតំណាងឱ្យ បំណងប្រាថ្នាឱ្យចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍មានភាពយូរអង្វែង ឋិតថេរ និងរឹងមាំ ដូចដើមពោធិ៍ដែលទ្រាំទ្រនឹងកាលៈទេសៈគ្រប់យ៉ាង។
ការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍តាមប្រពៃណីខ្មែរជាការសាងសង់គ្រួសារដែលទទួលស្គាល់ពីច្បាប់ ប្រពៃណី និងសង្គម ដើម្បីបង្កើតគ្រួសារថ្មីមួយដែល
មានស្ថេរភាព និងបន្តពូជពង្សវង្សត្រកូល។
រួចយើងត្រូវយកកន្ត្រងមកច្រោះយកតែទឹកអំពិលដែលបានត្រាំជាមួយទឹកក្ដៅឧណ្ហៗ ហើយកុំអោយមានគ្រាប់ឬកម្ទេចកម្ទីរបស់អំពិលទុំ។
ជំនួសឲ្យការបដិសេធភ្លាមៗ យើងអាចផ្តល់ជម្រើសផ្សេងទៀតដែលសមស្របជាង នេះជួយឲ្យភាគីម្ខាងទៀតមានអារម្មណ៍ថាគេមានជម្រើស និងមិនត្រូវបានគេបង្ខំ។
ការឧទ្ទិសកុសលដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធ ជួយសម្រាលទុក្ខសោករបស់ក្រុមគ្រួសារ និង ការរំលឹកគុណ​ ដល់អ្នកស្លាប់។
នំខ្មែរប្រពៃណីជាច្រើនប្រភេទដែលជាទីពេញនិយម ដូចជា នំគម នំអន្សម (អន្សមចេក អន្សមជ្រូក) នំបត់ ឬនំធំ សុទ្ធតែត្រូវបានវេចខ្ចប់យ៉ាងល្អិតល្អន់ដោយស្លឹកចេក។
ក្រៅពីបាយ គេក៏ប្រើប្រាស់ស្លឹកចេកយ៉ាងទូលំទូលាយសម្រាប់រុំ ម្ហូបក្រៀម ដូចជា ត្រីងៀត សាច់ក្រក ឬសាច់ផ្សេងៗទៀត។
​ចំពោះការសំពះ គឺជាកាយវិការមួយដែលប្រជាជនខ្មែរទម្លាប់ប្រើប្រាស់ទៅកាន់អ្នកដែលមានវ័យចំណាស់ជាង ឪពុកម្ដាយ និងព្រះសង្ឃ។
នៅពេលទៅលេងខេត្តស្ទឹងត្រែងអ្នកមិនគួររំលងទីកន្លែងកម្សាន្តល្បីៗមួយចំនួនឡើយ។
ជាក់ស្ដែង ដូចជាឃ្លាថា លោកពូ អ្នកមីង ប្រើសម្រាប់ហៅអ្នកដែលមានវ័យស្របាលឪពុកម្តាយរបស់យើង ឬចាស់ជាងបន្តិច។
ការលាយគ្រឿងផ្សំទាំងអស់នេះ ត្រូវធ្វើឡើងដោយប្រុងប្រយ័ត្ន និងតាមក្បួនខ្នាតច្បាស់លាស់។
ទន្ទឹមនឹងនេះផងដែរ ការចែករំលែកនេះក៏បង្ហាញអំពី សន្តានចិត្តល្អរបស់ម្ចាស់ផ្ទះចំពោះភ្ញៀវផងដែរ។
ចំពោះការបំពាក់ចិញ្ចៀនដំបូង មាតាបិតាខាងប្រុសបំពាក់ចិញ្ចៀនភ្ជាប់ពាក្យជូនកូនខាងស្រី ហើយបន្ទាប់មក មាតាបិតាខាងស្រីបំពាក់ចិញ្ចៀនជូនកូនខាងប្រុស។
ដើម្បីធ្វើមុខម្ហូបមួយនេះបាន យើងត្រូវការគ្រឿងផ្សំចាំបាច់ជាច្រើនមានដូចជា ងាវស្រស់ ខ្ទឹមស ម្ទេសទុំឬស្រស់  ខ្ទឹមក្រហម និងស្លឹកម្រះព្រៅ និងអំពិលទុំ។
តំបន់នេះពុំសូវមានអ្នកទេសចរទៅកម្សាន្តប៉ុន្មានទេ ព្រោះវាមិនទាន់មានការអភិវឌ្ឍជឿនលឿន ហើយអ្នកទេសចរត្រូវវេចខ្ចប់ម្ហូបអាហារទៅជាមួយសម្រាប់បរិភោគ។
អ្នកអាចទទួលទានដំឡូងចំហុយនេះទាំងនៅក្ដៅឧណ្ហៗ ឬទុកក្នុងទូទឹកកកឱ្យត្រជាក់សិន មុននឹងញ៉ាំក៏បាន។
បន្ទាប់មក ត្រូវយកបាយដំណើបដាក់ត្រាំក្នុងទឹកស្អាតប្រហែល ៤ ម៉ោង ឬបន្តបន្ថែមបើចាំបាច់ ដើម្បីឱ្យបាយទន់ល្អ សម្រាប់ធ្វើបង្អែមឱ្យឆ្ងាញ់ជាងមុន។
ផ្កាកុលាបពណ៌ក្រហមតំណាងឱ្យ ភាពបរិសុទ្ធ ភាពគ្មានកំហុស ការចាប់ផ្តើមថ្មី ភាពស្មោះត្រង់ និងការគោរព។
ជាធម្មតា គេលាយអំបិលជាមួយម្ទេស ឬម្រេច បន្ថែមប៊ីចេងបន្តិចបន្តួច ហើយពេលខ្លះច្របាច់ក្រូចឆ្មារចូល ដើម្បីញុំាជាមួយពងទាកូន។
មិនថាម្ហូបឆ្ងាញ់ ឬមិនឆ្ងាញ់តាមការចង់បាន កុំរអ៊ូរទាំ ឬនិយាយពាក្យមិនល្អអំពីអាហារ ត្រូវចេះថ្លែងអំណរគុណចំពោះម្ចាស់ពិធីដែលបានរៀបចំ។
ម៉្យាងទៀតត្រូវប្រើដៃទាំងពីរដើម្បីទទួលអាំងប៉ាវ ជាការបង្ហាញការគោរព។
ឧទាហរណ៍ ស្ករអាចជួយកាត់បន្ថយជាតិប្រៃខ្លាំង ឬជាតិជូរជ្រុលនៅក្នុងម្ហូប។
ឥឡូវនេះ យើងត្រូវយកផ្អកកំពឹសច្រកចូលក្នុងកូនកែវវិញ រួចសង្កត់វាឱ្យណែន និងផ្អាប់ទុករយៈពេល៧ថ្ងៃទៀត។
ចំណែកឯបុកល្ហុងក៏មានជាច្រើនប្រភេទដែរ ដូចជា៖ បុកក្តាមប្រៃ បុកគ្រឿងសមុទ្រ បុកពោត បុកមី។
រួចមក បន្ថែមគល់ស្លឹកគ្រៃ ស្លឹកក្រូចសើច និងរំដេង ហើយឆាចុះឡើង រហូតគ្រឿងទាំងអស់ជះក្លិនឈ្ងុយ។
កូនគោល ឬចូកូនប្រដំ មាន ២បែប ១ បែបសម្រាប់លេងក្នុងវេលាថ្ងៃ និង១ បែបទៀតសម្រាប់លេងក្នុងវេលាយប់ ។
ដំបូងត្រូវលាងសណ្ដែកបណ្ដុះឱ្យស្អាតល្អ រួចស្រង់ឱ្យស្ងួតទឹក បន្ទាប់មកត្រូវលាងសាច់ជ្រូកឱ្យស្អាតផងដែរ។
ទីនេះជាកន្លែងដែលត្រូវបានរំលឹកដល់ជនរងគ្រោះទាំងអស់ ក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ ដែលហៅកាត់ថា ខ្មែរក្រហម ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៧៥ ដល់ ១៩៧៩។
ការចាប់កាន់អង្រែប្រកបដោយលំនឹង ដោយចាប់កាន់អង្រែដោយដៃទាំងពីរឱ្យជាប់ និងរឹងមាំ។
យើងត្រូវទុកសណ្ដែកនោះឲ្យត្រជាក់ រួចលុញវាជារាងមូល ទៅតាមទំហំដែលអ្នកចូលចិត្ត។
រចនាបទដូចជាវត្តនេះមានន័យភ្ជាប់ទៅនឹងជំនឿពុទ្ធសាសនាថាបានទៅដល់និព្វាន។
ការប្រើពាក្យ "ពូ ឬមីង" យើងហៅពួកគាត់ពេលណាដែលគាត់មានអាយុតិចជាងឪពុកម្តាយយើង។
ចំពោះនំប័ុង អ្នកអាចជ្រើសរើសប្រភេទនំបុ័ងបាយ័ន ឬផ្សេងទៀត តាមការចូលចិត្តផ្ទាល់។
រីឯកោះ​ឫស្សីស្ថិតនៅចម្ងាយ ៤.៦ គីឡូម៉ែត្រពីឆ្នេរសមុទ្រខេត្តព្រះសីហនុ។
អ្នកបុកត្រូវរក្សាលំនឹងខ្លួនឱ្យបានល្អ និងប្រើកម្លាំងចេញពីស្មា និងដៃទាំងពីរ។
ឯ សំឡេងសើច ក្អាកក្អាយ និងការរត់ដេញគ្នា បង្កើតបានជាបរិយាកាសដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ជំរុញចិត្តចង់លេងនិងចង់មើលមិនឱ្យដាច់ក្រសែភ្នែកទ្បើយ។
គូស្វាមីភរិយាមិនចាំបាច់បារម្ភអំពីការឡើងថ្លៃឈ្នួល ឬការផ្លាស់ប្ដូរទីលំនៅញឹកញាប់នោះទេ។
ចំពោះល្បែងចំប៉ាចំប៉ី ជាល្បែងមួយដែលប្រជាជនខ្មែរលេងកម្សាន្តសប្បាយ ជាពិសេសនាពេលបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរតែម្ដង។
ផ្កាក៏ជានិមិត្តរូបនៃភាពមិនទៀងទាត់របស់ជីវិតផងដែរ ព្រោះផ្កាមានភាពស្រស់ស្អាតត្រឹមមួយរយៈពេលខ្លី រួចក៏ក្រៀមស្ងួតទៅវិញ ដូចគ្នានឹងជីវិតមនុស្សដែរ។
ជួនកាលគេចងវាជាលក្ខណៈ ក្បាលមូល ឬ ក្បាលសំប៉ែត អាស្រ័យទៅតាមការប្រើប្រាស់។
របៀបធ្វើគឺយកស្រូវដែលទុំ បន្ទាប់ពីច្រូតកាត់ហើយភ្លាមៗ មកបោក ឬបែនដើម្បីបានគ្រាប់ស្រូវ។
ហើយអាចដាក់ពងមាន់ពេលផ្សំគ្រឿងរួចចូលទៅក្នុងសំបកនោះវិញ ហើយបានយើងយកទៅចំហុយបន្ទាប់មកបានអាំង។
ការមើលម៉ោង ឬទូរស័ព្ទ កាយវិការនេះបង្ហាញថាអ្នកមិនសូវមានពេល ឬមិនចាប់អារម្មណ៍នឹងការសន្ទនា។
ទន្ទឹមនឹងនេះ ពិធីបង្វិលពពិល គឺ មានលក្ខណៈពិសេសខុសប្លែកពីគេ ក្នុងចំណោមពិធីនានាទាំងអស់ក្នុងទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរ ។ ចាស់សម័យមុនតែងមានត្រណមសំខាន់ពីរយ៉ាងនៅពេលចាប់ផ្តើមរៀបចំធ្វើពិធីនេះ។
ការរំងាស់នេះគឺដើម្បីឱ្យទឹកសណ្តែកឆ្អិនល្អ និងកម្ចាត់ក្លិនឆៅរបស់សណ្តែក ហើយពេលរំងាស់រួច ពពុះអាចនឹងឡើងច្រើន ដូច្នេះត្រូវប្រយ័ត្នកុំឱ្យហៀរឆ្នាំង ឬអ្នកអាចបន្ថយភ្លើង និងដួសពពុះចេញខ្លះ។
មានហេតុផលជាច្រើន ដូចជា ឥទ្ធិពលនៃបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន អ៊ីនធឺណិត ទូរស័ព្ទ ភាពយន្ត តន្ត្រី និងវប្បធម៌ពីប្រទេសជិតខាង ដូចជាថៃ ចិន វៀតណាម និងលោកខាងលិច ដូចជាអាមេរិក អឺរ៉ុបជាដើម ។
ក្នុងនោះគូស្វាមីភរិយាក៏ត្រូវត្រៀមខ្លួនសម្រាប់អនាគតជាគ្រឹះ នៃស្ថេរភាពគ្រួសារផងដែរ។
សរុបសេចក្តីមក ការរៃអង្គាសប្រាក់ដើម្បីជួសជុលវត្តអារាម គឺទាមទារនូវ កិច្ចសហការយ៉ាងសកម្មពីពុទ្ធបរិស័ទទាំងអស់ និង ភាពជាអ្នកដឹកនាំប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព និងតម្លាភាព ដើម្បីធានាបាននូវភាពជោគជ័យនៃគម្រោង និងការអភិវឌ្ឍន៍វិស័យពុទ្ធសាសនាឱ្យបានគង់វង្សតរៀងទៅ។
ក្រោយពេលហាលស្ងួតហើយ យើងអាចយកទៅញ៉ាំបានជាកាស្រេច។
បន្ទាប់មកដាក់អំបិល កន្លះស្លាបព្រាកាហ្វេ ស្ករត្នោតចំនួន៦០ក្រាម និងស្ករសទៅតាមចំណូលចិត្ត រួចកូរវាឲ្យរលាយល្អ។
សូត្រ និងហូលផាមួង គឺជាអំណោយដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់កម្មវិធី និងពិធីបុណ្យជាច្រើន និងពិធីមង្គលការ ជាពិសេសក្នុងពិធីហែជំនូន ឬពិធីសំពះផ្ទឹម ។
បើបុគ្គលនោះបានសាងអំពើអាក្រក់ច្រើនដូចជា ការសម្លាប់ លួច ប្លន់ ក្បត់ ល្មើសសីល ប្រព្រឹត្តអំពើពាលអាវ៉ាសែ វិញ្ញាណរបស់គេនឹងត្រូវបានទាញទៅរកភពអាក្រក់ដូចជានរក 
ទៅចាប់កំណើតជាប្រេត អសុរកាយ ឬជាសត្វតិរច្ឆាន។
រស្មី តំណាង ឱ្យភាពកក់ក្តៅ ពោពេញដោយពន្លឺ កម្លាំង និងថាមពល។
ជាធម្មតាបាយពេលថ្ងៃ មានបាយជាមួយសម្លរមួយមុខ ឬ អាចមានម្ហូបឆាមួយមុខ។
អ្នកខ្លះចូលចិត្តញ៉ាំពងទាកូនជាមួយជ្រក់ខ្ទឹមស ដើម្បីបន្ថយភាពឆ្អាបនិងធ្វើឱ្យមានរសជាតិឆ្ងាញ់។
ម្យ៉ាងទៀត​ជា​កន្លែង​ដែល​ព្រះមហាក្សត្រ​ទ្រង់​គង់​នៅ និង​បំពេញ​ព្រះរាជ​កិច្ច​ជា​ប្រមុខ​រដ្ឋ។
នេះជាសញ្ញាបញ្ជាក់ថាដំណើរការបកសម្បកកំពុងដំណើរការយ៉ាងល្អហើយ។
បង្អែមនេះច្រើនតែធ្វើដោយដៃ ដែលជាប្រភេទនំដែលបានបន្សល់ទុកតាំងពីបុរាណមកម៉្លេះ។
យកស្ករត្នោត ទៅដាក់លាយទឹកបន្តិច ហើយរំងាស់ ឱ្យចេញពណ៌ ជើងអង្ក្រង។
បន្ទាប់ពីអង្ករដំណើបបានត្រជាក់​រួចដាក់នៅលើស្លឹកចេក​ល្មម ហើយដាក់ផ្លែចេកពីលើអង្ករ។
មុខម្ហូបនេះមានរសជាតិហិរឆ្ងាញ់ និងមានក្លិនឈ្ងុយពីគ្រឿងទេស។
ចំណែកទឺកជ្រលក់ជាមួយស៊ុបទា យើងអាចញំុាវាជាមួយទឹកតៅហ៊ូបាន។
ជាដំបូង យើងត្រូវទុកខ្លាញ់ឲ្យក្ដៅល្មមសិន ហើយកាលណាយើងដាក់ចង្កឹះចូល ឃើញមានចេញពពុះច្រើន មានន័យថា យើងអាចបំពងនំបានហើយ។
ដំឡូងចំហុយជាមួយសាច់ដូងកោស គឺជាបង្អែមខ្មែរដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់ និងងាយស្រួលធ្វើ។
រីឯគុយទាវ គេច្រើនបរិភោគទាំងពេលព្រឹក និងពេលល្ងាច។
មុខម្ហូបបន្ទាប់នោះគឺ ត្រីបឹងកញ្ឆែតដែលជាមុខម្ហូបខ្មែរមួយប្រភេទដ៏ពេញនិយម និងមានរសជាតិឆ្ងាញ់ប្លែក។
នាពេលបច្ចុប្បន្នសាច់គោអាំងបានក្លាយទៅជាមុខម្ហូបដ៏ពេញនិយមមួយក្នុងចំណោមមុខម្ហូបដទៃទៀតនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។
អគារទាំងនោះជាទូទៅមានជាន់ក្រោមសម្រាប់ធ្វើអាជីវកម្ម និងជាន់លើសម្រាប់ស្នាក់លំនៅ។
អ្នកលេងម្នាក់ៗត្រូវមានដុំថ្មចំនួន ២ ដុំ។
សម្រាប់លក្ខណៈសម្បត្តិរបស់អំបោសជក់ត្នោតវិញ អំបោសប្រភេទនេះមានភាពធន់ជាពិសេស អាចបោសវត្ថុ ឬសម្រាមធ្ងន់ៗបានល្អ។
ការស្វាគមន៍គឺជាផ្នែកសំខាន់មួយនៅក្នុងវប្បធម៌ក្នុងសង្គមខ្មែរ។
វាអាចប្រើសម្រាប់ប្រមូលផ្តុំសំរាមតូចៗដូចជា មែកឈើតូចៗ ក្រដាស ឬកំទេចកំទីផ្សេងៗដែលរាយប៉ាយតាមដី។
ឧបករណ៍នេះមានដងវែងសម្រាប់កាន់ធ្វើពីឈើ ចំណែកផ្លែដែលភ្ជាប់ដងគឺធ្វើពីដែកសម្រាប់កាប់ឬឆ្ការ។
ចំពោះប្រភេទក្រណាត់ អ្នកអាចប្រើ ក្រណាត់កប្បាស សូត្រ ឬ ក្រណាត់ចាស់ៗដែលនៅស្អាត ដើម្បីវេចខ្ចប់កាដូររបស់អ្នក។
កូរឲ្យសព្វ រួចភ្លក្សតាមចំណូលចិត្ត អាចរោយជីរវ៉ាន់ស៊ុយ​ និង​ ជីនាងវងពីលើ។
គោលបំណងសំខាន់នៃការបួសនេះគឺដើម្បីឧទ្ទិសកុសលផលបុណ្យជូនដល់មាតាបិតាដែលបានចែកឋានទៅ។
ហើយមានរាងស្រដៀងនឹងកាំបិតចែត ប៉ុន្តែមានដងវែងសម្រាប់ឆ្ការ ត្រាយ ត្រួសព្រៃ ឬកាត់អ្វីៗក៏បាន ។
ប៉ុន្តែ កូនត្រីតូចៗល្មមសាកសមបំផុតសម្រាប់យកទៅធ្វើផ្អកជូរ ដោយសារវាមានឆ្អឹងតូចជាងត្រីធំៗ។
ពេលនំឆ្អិនហើយ ស្រង់ចេញពីឆ្នាំងចំហុយ ទុកឱ្យត្រជាក់បន្តិច រួចអាចដួសចេញពីចានបាន។
អ្នក​អាច​ កែសម្រួល​បរិមាណ​គ្រឿងផ្សំ តាម​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​នៃរសជាតិ​ផ្ទាល់ខ្លួន។
ជាចុងក្រោយ ដួស​ដាក់​ចាន​ញ៉ាំ​ទាំង​ក្តៅៗ ឬ​ត្រជាក់ក៏​បាន។
ពិធីនេះបានក្លាយជាប្រពៃណីជាតិមួយដ៏សំខាន់ ដែលប្រជាជនគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈបានចូលរួមដោយស្មារតីទទួលខុសត្រូវខ្ពស់។
គោលបំណងមួយទៀតនោះគឺជាអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅក្នុងការប្រទានសិរីមង្គលដល់គូស្វាមីភរិយាឲ្យចៀសផុតពីឧបទ្រពចង្រៃ។
ចំណែកឯ ពងទាកូន គេតែងបរិភោគនៅពេលល្ងាច ហើយគេក៏អាចដាក់ជាមួយនឹងបុកល្ហុងបានផងដែរ ដើម្បីបន្ថែមនៅរសជាតិកាន់តែឆ្ងាញ់ពិសារ។
ប្រហែល ៧ថ្ងៃឬ ៤៩ថ្ងៃព្រលឹងអាចនឹងមិនទាន់ដឹងច្បាស់ថាខ្លួនបានស្លាប់នោះទេ ឬកំពុងស្វែងរកទិសដៅរបស់ខ្លួន។
វាជាជម្រើសដ៏ល្អសម្រាប់អ្នកដែលចង់ទទួលទានពងទាកូនក្នុងទម្រង់ផ្សេង ហើយជាពិសេសសម្រាប់អ្នកដែលចូលចិត្តរសជាតិស៊ុបក្តៅៗ។
បន្ថែមពីនេះទៀត គេត្រូវមានខ្សែ ឬរវៃ​ សម្រាប់ចងភ្ជាប់ និងការត្បាញស្មុកនេះ។
ព្រះអង្គជាបុគ្គលគំរូក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ដូច្នេះរាល់កាយវិការ និងពាក្យសម្ដីរបស់ព្រះអង្គគឺមានឥទ្ធិពលលើចិត្តគំនិតរបស់ពុទ្ធបរិស័ទ និងភ្ញៀវ។
ប្រសិនបើភ្ញៀវជាអ្នកមកស្នាក់នៅផ្ទះគេ វាសមរម្យហើយបើពួកគេនាំយកអំណោយតូចមួយទៅជូនម្ចាស់ផ្ទះ ដូចជាផ្លែឈើ នំ ឬវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ផ្សេងៗ។
ចំពោះគ្រឿងផ្សំរបស់វារួមមានត្រឡាចចាស់ ២ទៅ៣ ផ្លែ , ស្ករស ១គីឡួក្រាម, ទឹក ៨ទៅ១០ លីត្រ, ស្លឹកតើយ ៥ទៅ៦ សន្លឹក។
ល្បែងទាំងនោះត្រូវបានគេលេងនៅក្នុងពិធីបុណ្យជាតិធំៗដូចជា បុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ និងបុណ្យផ្សេងៗទៀត ឬលេងជាប្រចាំថ្ងៃក៏បាន។
ក្នុងនាមជាអ្នកដឹកនាំដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ព្រះអង្គមានតួនាទីសំខាន់ៗជាច្រើនក្នុងការទទួលបដិសណ្ឋារកិច្ចភ្ញៀវ។
ការរៀបចំអាហារសម្រាប់ភ្ញៀវជនបទ គេតែងតែ រៀបចំនូវមុខម្ហូបខ្មែរ ក្នុងការទទួលស្វាគមន៍ ដែលមានដូចជា ការធ្វើនំបញ្ចុកជាមួយសម្លប្រហើរ សម្លកកូរ ត្រីអាំង ឬមាន់ដុតជាដើម។
សរុបមកវិញ ការឱ្យធៀបអញ្ជើញចូលរួមអាពាហ៍ពិពាហ៍គឺជារបៀបមួយក្នុងការរក្សាទំនាក់ទំនងក្នុងសង្គម ក៏ដូចជាកិត្តិយសគ្រួសារផងដែរ។
បបរសាមចូកនេះត្រូវការគ្រឿងផ្សំដូចជា អង្ករ ១ ពែង ប្រហែល ២៥០ ក្រាម ទឹក ១២ ពែង ស្មើនឹង ៣ លីត្រ ទឹកត្រី ៣ ស្លាបព្រាបាយ អំបិល ស្ករស និងម្សៅស៊ុបមាន់ ១ភាគ២ ស្លាបព្រាបាយដូចគ្នា  ខ្ទឹមស ៣ កំពឹស បង្គាក្រៀម ២ ស្លាបព្រាបាយ មឹកក្រៀម ២ ដុំ ផ្សិត ខ្ញី ខ្ទឹមបារាំងហាន់ ខ្ទឹមក្រហម សណ្ដែកបណ្ដុះ ជីរណារ ខ្ទឹមសបំពងស្រួយ ប្រហិតសាច់គោ បង្គា ប្រហិតត្រី និង សាច់ជ្រូកចិញ្ច្រាំ ។
មនុស្សជំនាន់ក្រោយបានរៀនសូត្រពីគំរូដ៏ល្អទាំងអស់នេះ។
រាល់ការបរិច្ចាគ គឺជាការបណ្ដុះនូវគ្រាប់ពូជនៃសេចក្ដីល្អនៅក្នុងចិត្ត។
ទីកម្សាន្តមួយកន្លែងនេះ ជាតំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិស្រស់ស្អាត និងកំពុងទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរទីជិតឆ្ងាយឱ្យចូលកម្សាន្តជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
ហើយដាក់ជើងមាន់ចូលទុករម្ងាស់រហូតដល់ជើងមាន់ឆ្អិនផុយល្អជាការស្រេច។
បង្អែមនេះស័ក្តិសមសម្រាប់អ្នកដែលចូលចិត្តរសជាតិផ្អែមធម្មជាតិ និងអ្នកដែលចង់ញ៉ាំបង្អែមបែបសុខភាព។
បើយើងក្រឡេកទៅមើលតំបន់ប្រាសាទបុរាណវិញក៏តម្រូវឲ្យមានកាស្លៀកពាក់ឲ្យបានសមរម្យផងដែរ។
បានសព្វគ្រប់ហើយ អាចារ្យឲ្យចៅមហា ឬអាចារ្យ ខ្លួនឯងហែរកូនប្រុសចេញពីរោង ឬពីកន្លែងកូនប្រុសស្នាក់នៅមកកន្លែងពិធី។
សាលារៀន និងសហគមន៍ ការមានលំនៅឋានអចិន្ត្រៃយ៍អនុញ្ញាតឲ្យគូស្វាមីភរិយាជ្រើសរើសសាលារៀនល្អៗ និងបង្កើតទំនាក់ទំនងជាមួយសហគមន៍ក្នុងតំបន់ ដែលជាផ្នែកសំខាន់នៃការធំធាត់របស់កុមារ។
ចំណែកសម្ភារៈសម្រាប់អាំងមានដូចជា ចង្ក្រានអាំងដែលអាចជា ចង្ក្រានធ្យូង ចង្ក្រានអគ្គិសនី ឬម៉ាស៊ីនអាំង, ជក់សម្រាប់លាបប្រេងឆា, បន្ទះដែកសម្រាប់ដាក់លើចង្រ្តាន, ឆ្នាំងចំហុយទុកសម្រាប់ចំហុយពងមាន់មុនពេលយកទៅអាំង, និងចាន ឬកន្ត្រកទុកដាក់ពងមាន់អាំងរួចជាដើម។
រាល់ការសន្ទនាមិនមែនត្រឹមតែជាការផ្លាស់ប្ដូរពាក្យសម្ដីគ្នាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ពាក់ព័ន្ធទៅនឹង កាយវិការនិងក្រសែភ្នែកផងដែរ។
ហើយស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់បោសសម្អាតកម្ទេចកំទីធំៗដូចជា ស្លឹកឈើ មែកឈើតូចៗ ថ្មតូចៗ ដីខ្សាច់ ធូលីដីរឹង ឬកាកសំណល់រឹងៗ តាមទីធ្លាខាងក្រៅ ផ្លូវដើរ និងសួនច្បារផ្សេងៗ។
ជាងនេះទៅទៀត ការជូនអំណោយត្រូវបានអមដោយពាក្យជូនពរខ្លីៗ ឬជូនពរសំណាងល្អផងដែរ។
ដែលវាធ្វើឱ្យការផ្តល់អំណោយរបស់យើងកាន់តែមានន័យ និងមិនបង្កផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។
ចំពោះស្វាយធំៗ បន្ទាប់ពីពុះរួច យើងអាចកាត់វាជា ៣ ទៅ ៤ កំណាត់ទៀត រីឯក្តិបស្វាយវិញ មិនចាំបាច់កាត់ទៀតនោះទេ។
កាត់សក់រួចមេបា ឲ្យគេទៅទាក់ដំរី ដើម្បីបញ្ជិះកូនប្រុសទៅមុជទឹកស្ទឹង ហៅថាស្ទឺងអនោមា តាមព្រាហ្មណ៍ ។
ហើយការលេងនេះ កំណត់ចំនួនអ្នកចូលរួមលេងក្នុងក្រុមនីមួយៗក៏បានមិនកំណត់ចំនួនក៏បាន។
ទឹកសណ្តែកមានផ្ទុកអាស៊ីតខ្លាញ់មិនឆ្អែតម្យ៉ាង ដែលល្អសម្រាប់សុខភាពសរសៃឈាមបេះដូង។
នំអន្សមចេកមានគ្រឿងផ្សំដូចជាអង្ករដំណើប​ ខ្ទិះដូង ស្ករស អំបិល ផ្លែចេកទុំ ស្លឹកចេក។
គេឃើញនំំពងអន្សងនេះមានលក់នៅតាមបណ្តាទីផ្សារ ហើយប្រជាជនខ្មែរយើងច្រើនបរិភោគវាជាអាហារសម្រន់​។
សម្រាប់ព្រះបរមរាជវាំងវិញ ការស្លៀកពាក់គឺអាស្រ័យទៅលើ ពេលវេលា ឋានៈតួនាទី និងបុណ្យស័ក្ដិជាដើម។
មានភាពងាយស្រួលប្រើប្រាស់បានលឿន ដោយមិនចាំបាច់លាងសម្អាតច្រើន ព្រមទាំងលក្ខណៈសម្រាប់ការឆ្លើយតបទៅនឹងរបៀបរស់នៅមមាញឹក និងតម្រូវការជាក់ស្តែងរបស់មនុស្សសម័យបច្ចុប្បន្ន។
លាននេះត្រូវបាន​ស្ថាបនាឡើងនៅចុង​សតវត្សទី១២ ដោយព្រះបាទជ័យវរន្ម័នទី៧ គ្រឹះប្រវែង ២៥ម៉ែត្រ និង មានកំពស់ ៦ម៉ែត្រ។
ពិធីបុណ្យនេះក៏ផ្តោតលើការលើកកម្ពស់ការយល់ដឹងអំពីសារៈសំខាន់នៃការអភិរក្សបរិស្ថានសមុទ្រ និងការអភិវឌ្ឍន៍ទេសចរណ៍ដែលប្រកបដោយនិរន្តរភាព។
អគ្គនាយក ឬអនុរដ្ឋលេខាធិការ ត្រូវអង្គុយនៅខាងស្តាំដៃរបស់ប្រធានអង្គប្រជុំ។
អាចប្រើកាំបិតចុងស្រួច កាត់យកផ្នែកស្នូក និងផ្នែកខាងក្រោមរបស់ក្ដាមចេញ ប្រសិនបើក្ដាមនោះធំ។
ស៊ុបពងទាកូន គឺជាមុខម្ហូបដ៏ពេញនិយមមួយផ្សេងទៀតដែលគេនិយមច្នៃពីពងទាកូន ក្រៅពីការស្ងោរញ៉ាំធម្មតា។
រូបរាងមឈូសដាក់សពនៅកម្ពុជា ជាធម្មតាមានរាងចតុកោណមានគម្របបិទបត់ស្រួចៗ។
ផ្កាឈូកបានតំណាងឲ្យភាពស្រស់ស្អាត ភាពបរិសុទ្ធ និងភាពផូរផង់នៃជីវិត។
យើងត្រូវធ្វើការហាន់សាច់គោជាដុំៗទៅតាមចំណង់ចំណូលចិត្ត អ្នកបរិភោគ។
ក្មេងៗត្រូវទំនាក់ទំនងគ្នា ទាំងពាក្យសម្ដី និងកាយវិការ ដើម្បីសម្របសម្រួលសកម្មភាពដេញចាប់ ឬដើម្បីប្រាប់ពីទីតាំងរបស់ បង្កង។
គេយកក្រមារឺកន្សែងមកឆ្នូលអោយមូលចងរិតអោយតឹងណែនល្អ ទុកអោយមានកន្ទុយបន្ដិចហៅថា «ឈូង» សំរាប់កាន់បោះរឺចោលទៅមករកគ្នា។
ការងក់ក្បាល ជាសញ្ញាទូទៅមួយដែលបង្ហាញពីការយល់ព្រម ការយល់ដឹង ឬការទទួលយកនូវអ្វីដែលអ្នកដទៃបាននិយាយចេញមក។
កំដៅ​ឆ្នាំង​ដាក់​ប្រេងឆា​ចូល រួច​ដាក់​គ្រឿង​បុក​ចូល​ឆា​ឱ្យ​ឈ្ងុយរួចដាក់​សាច់ត្រី​ចូល​ឆា​ត្រឡប់​បន្តិច។
ពិភាក្សាអំពីបំណុល និងការសន្សំ បើមានបំណុល ត្រូវរកវិធីសងជំពាក់ជាមួយគ្នា។
ព្រះសង្ឃតែងតែប្រទានពរជ័យ៤ប្រការដ៏ឧត្ដុង្គឧត្ដមគឺ អាយុ វណ្ណៈ សុខៈ ពលៈ។
អ្នកអាចប្រើឧបករណ៍ញាត់សាច់ក្រក ឬប្រើវិធីបុរាណដោយប្រើដបទឹកកាត់មាត់ ហើយរុញសាច់ចូលថ្នមៗ។
សម្រាប់ការលេងល្បែងប្រជាប្រិយនៅពេលយប់ភាគច្រើនគេលេងនៅពេលដែលមានពន្លឺព្រះចន្ទភ្លឺល្អ។
ការអត់ធ្មត់បង្ហាញពីការយល់ដឹង និងការគោរពចំពោះពេលវេលា និងអារម្មណ៍របស់អ្នកដទៃ។
រីឯរូងភ្នំ ត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាកន្លែងដ៏ស័ក្តិសមសម្រាប់ និង ស្វែងរកការត្រាស់ដឹង ដោយសារភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងភាពអាថ៌កំបាំងរបស់វា។
យើងងាកទៅមើកន្លែងដើរលេងមួយទៀតគឺផ្សារសិរីសោភ័ណ គឺជាផ្សារកណ្ដាល និងជាបេះដូងពាណិជ្ជកម្មដ៏សំខាន់របស់ ក្រុងសិរីសោភ័ណ ស្ថិតក្នុងខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។
ម្យ៉ាងវិញទៀត វាបង្ហាញពីការរួបរួម និងភាពកក់ក្ដៅក្នុងគ្រួសារក្នុងការស្វាគមន៍ និងរៀបចំជូនភ្ញៀវ។
ស្នៀត ជាដែកខ្លីមួយដែលគេស៊កសៀតបញ្ចូលចន្លោះប្រហោងផ្លែ និងឈើ ដើម្បីឲ្យផ្លែផ្គាក់ជាប់ណែនមិនរង្គើចេញពីដង ។
នៅតាមហាងលក់ម្ហូប ឬភោជនីយដ្ឋាន តែងមានអ្នកចាំស្វាគមន៍ភ្ញៀវឲ្យចូលញ៉ាំអាហាររបស់ពួកគេ។
ដាំ​ដោយ​កូរ​តិចៗ​កុំ​ឱ្យ​បែក​ខ្ទិះ រហូត​ដល់​ពុះ​និង​ឡើង​ឈ្ងុយ។
បន្ទាប់មក ស្រង់ចេញទុកឲ្យត្រជាក់ ហើយហាន់ជាបន្ទះស្តើងៗ រួចរៀបដាក់ចានទុកមួយខាងសិន។
ចុងក្រោយគេយកដងអំបោសដែលធ្វើពីឈើ ឬឫស្សីទៅដាក់ភ្ជាប់ជាមួយនឹងគល់ធាងដូងដែលបានចងរួច ដោយប្រើខ្សែចងឲ្យណែន ឬប្រើដែកគោលតូចៗ ដើម្បីធានាថាវាជាប់ល្អ។
ចំណែកឯស្ថានទូតបារាំង គឺជាអគារដែលបង្ហាញពីស្ថាបត្យកម្មបែបអាណានិគមបារាំង ដោយមានសួនច្បារធំទូលាយ និងរចនាបថដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍។
អ្វីដែលត្រូវការគឺអ្នកលេងមួយក្រុម និងអ្នកបញ្ជា ឬ មេម្នាក់។
មុជទឹកហើយត្រឡប់មកវិញ ផ្លាស់សំលៀកបំពាក អង្គុយលើកៅអីលាបប្រេងម្សៅ និងប្រសិទ្ធពរជ័យ ។
វាមានរាងមូល និងខ្លះទៀតអាចមានរាងជ្រុងបន្តិច ប៉ុន្តែពួកវាភាគច្រើនមានសភាពក្រាស់ ក្នុងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៅពេលកាប់សាច់ដែលមានដុំធំៗមិនពិបាក។
រីឯ "អ៊ុំ" យើងប្រើពេលណាដែលគាត់មានអាយុច្រើនជាងឪពុកម្តាយយើង។
ចំណែកឯការបរិភោគដោយប្រើស្លាបព្រាគឺជាវិធីសាស្ត្រមួយទៀតដែលត្រូវបានគេប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយនៅទូទាំងពិភពលោក ជាពិសេសនៅក្នុងប្រទេសលោកខាងលិច និងប្រទេសមួយចំនួននៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ រួមទាំងកម្ពុជាផងដែរ។
​ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមទាំងនោះតម្រូវឱ្យមានការចូលរួមពីគ្រប់ភាគីទាំងអស់ដូចជា រដ្ឋាភិបាល ម្ចាស់អគារ និងប្រជាជនទូទៅ។
ការកាន់បានល្អ ជួយឲ្យអ្នកអាចគោះប៉ះគ្នាបានត្រង់ និងបង្កើតសំឡេងច្បាស់ល្អ។
ចំនួនអប្បបរមាសម្រាប់ល្បែងនេះអាចដំណើរការបានត្រូវការអ្នកលេងយ៉ាងតិច ២ នាក់ ដោយអ្នកលេងម្នាក់គោះ ឬទះជាមួយអ្នកលេងម្នាក់ទៀត។
បើឪពុកម្តាយយើងហៅគាត់ "ប្អូន" នោះមានន័យថាគាត់អាយុតិចជាង។
វាជួយឲ្យដងជាប់ណែនល្អ មិនធ្វើឲ្យប្រេះបែក ឬបាក់នៅពេលកាប់ឈើ ។
គេឃើញថា កាលពីបុរាណមនុស្សប្រើផ្គាក់ជាគ្រឿងសព្វាវុធ គ្រឿងចម្បាំង ផងដែរ ។
ស្លឹក​ចេក​មាន​អត្ថប្រយោជន៍​ជាច្រើន​ក្នុង​ជីវិត​រស់នៅ​ប្រចាំថ្ងៃ​ ​ដែល​សុទ្ធតែ​អាច​​​យកមក​ប្រើការ​ទៅតាម​តម្រូវ​ការចាំបាច់​។
ចង្គំ មានសណ្ឋានជារង្វង់មូលដែកដែលគេរុំព័ទ្ធជុំវិញត្រង់បរិវេណក្បាលដងផ្គាក់។
ចំពោះភេសជ្ជៈគួរមានជ្រើសរើសភេសជ្ជៈអោយបានច្រើនប្រភេទដូចជា ទឹកបរិសុទ្ធ ភេសជ្ជៈផ្អែម កាហ្វេ តែ និងភេសជ្ជៈសុខភាពផ្សេងៗទៀត។
បន្ទាប់ពីគោះពងមាន់រួចហើយ យើងត្រូវយកកន្ត្រងមកច្រោះយកកម្ទេចកម្ទីសំបកដែលបានធ្លាក់ចូលក្នុងកំឡុងពេលបកចេញឲ្យស្អាត ហើយយើងក៏ត្រូវលាងសំបកពងមាន់ឲ្យស្អាតផងដែរ ព្រោះនៅខាងក្នុងវាអាចមានកម្ទេចកម្ទីសំបកធ្លាក់ចូល។
អ្នកលេងទាំងសងខាងត្រូវអង្គុយជាជួរ ដោយជួរខាងស្រីនិងខាងប្រុសនៅឆ្ងាយពីគ្នាប្រមាណជា១០ម៉ែត្រ ឬឆ្ងាយជាងនេះអាស្រ័យលើការរៀបចំ។
ការដាក់ឈ្មោះឱ្យកូនក្នុងសង្គមខ្មែរសម័យបច្ចុបន្ននេះ ប្រៀបដូចជាការទាញខ្សែពួររវាង គុណតម្លៃខាងទំនៀមទម្លាប់ ដែលមានអត្ថន័យ និងសំណាង ឬ ទំនើប និងមានសកលភាព ដើម្បីបង្ហាញពីភាពឡូយឆាយ និងទាន់សម័យ។
ការអាំងឃ្មុំ គេបានយកឃ្មុំដែលបានប្រឡាក់រួច ខ្ជប់ជាមួយស្លឹកចេក បន្ទាប់យកទៅអាំងជាការស្រេច។
ក្រៅពីធ្វើម្ហូប គេក៏អាចយកត្រឡាចទៅធ្វើជាភេសជ្ជៈដ៏ឆ្ងាញ់ពិសាបានផងដែរ។
ក្នុងពិធីបុណ្យសពបែបពុទ្ធសាសនា ព្រះសង្ឃតែងតែប្រស់ទឹកមន្តប្រសិទ្ធិលើមឈូសដាក់សព។
បន្ទាប់យកខ្ទិះដូងចាក់ចូលបាយដំណើបនោះ និងកូរវានៅលើភ្លើងបន្ត​ រយះពេលប្រហែល៤​ ទៅ៥នាទីរហូតទាល់តែរីងទឹក។
ក្រុមមិត្តភក្តិច្រើននាក់អង្គុយជាវង់មូលនៅក្រោមម្លប់ឈើ ឬក្នុងទីធ្លា ដើម្បីចាប់ផ្ដើមលេង។