Sliden/khm-asr-cultural-24k huggingface dataset:
​ព្រះរាជពិធីបុណ្យចម្រើនព្រះជន្ម ក៏ជា ឱកាសមួយ សម្រាប់ ប្រជាពលរដ្ឋ ក្នុងការ ជួបជុំក្រុមគ្រួសារ និង មិត្តភក្តិ ដើម្បី បង្ហាញពីសាមគ្គីភាព និង មោទកភាពជាតិ។
នំខ្មែរ គឺជាប្រភេទបង្អែមប្រពៃណីជាតិដែលគេនិយមបរិភោគជាអាហារសម្រន់ផង ញ៉ាំជាបង្អែមលាងមាត់ក្រោយពេលបាយ ឬក៏អាចទុកបរិភោគក្នុងកម្មវិធីផ្សេងៗទៀតក៏បាន។
ម្ហូបនេះអាចទទួលទានបានច្រើនបែប ច្រើនសណ្ឋានទៅតាមចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ។
សរុបរួមមកគ្រឿងទេស និងទឹកជ្រលក់ គឺជាផ្នែកមួយមិនអាចខ្វះបានក្នុងម្ហូបអាហារខ្មែរ។
ការទទួលយកនូវបទពិសោធន៍ជីវិតរបស់ដូនតា និងឪពុកម្តាយ ដែលជាអ្នកដែលបានឆ្លងកាត់ជីវិតច្រើន។
យើងត្រូវធ្វើការចាក់ត្រីខចូល កូរឲ្យសព្វរហូតដល់សាច់ត្រីបែក និងឆ្អិនសព្វ។
ហើយវាក៏ឆ្លុះបញ្ចាំងពីការបង្រៀនរបស់ចាស់ទុំអំពីសីលធម៌ សុជីវធម៌ និងការគោរព ដល់កុមារផងដែរ។
យើងត្រូវធ្វើការ ដាក់សាច់ក្រកចូលឆាឱ្យឡើងក្រហម ឬប្រែពណ៌បន្តិច ហើយដាក់បាយចូល រួចច្របល់ឱ្យសព្វជាមួយគ្រឿង។
កូនចត្រង្គអាចស៊ីគូប្រជែងបានតាមរបៀបដើររបស់ខ្លួន ប្រសិនបើគេដើរចូលក្រឡាដែលមានគ្រាប់គូប្រជែង។
អ្វីមួយសំខាន់ដែលយើងត្រូវដឹងគឺ ការមិនគោរពមនុស្សចាស់នឹងត្រូវទទួលរងការរិះគន់។
ម្យ៉ាងវិញទៀត សម្រាប់ភ្ញៀវជាអ្នកធ្វើការវិញ គឺត្រូវត្រឡប់ទៅផ្ទះដើម្បីរៀបចំខ្លួនមកកម្មវិធីថែមទៀត ហេតុនេះហើយទើបធ្វើឲ្យកម្មវិធីនៅទីក្រុងភ្នំពេញមានការពន្យារពេលទៅរៀងល្ងាចបន្តិច។
ការយល់ដឹង និងអនុវត្តក្បួនដើរដំបូងបានត្រឹមត្រូវ គឺជាគន្លងដ៏សំខាន់មួយក្នុងការរីកចម្រើនជំនាញល្បែងចត្រង្គ និងការប្រកួតប្រជែងយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។
សម្រាប់ សម្លរ ម្ហូបឆា ជាទូទៅដូចទៅនឹងពេលរសៀលដែរ។
ចំពោះសាធារណៈជនទូទៅ​ ឬភ្ញៀវទេសចរណ៍ មិនថាបុរសឬស្រ្តីត្រូវតែស្លៀកឲ្យបានសមរម្យជិតខ្លួន និងមិនត្រូវស្លៀកពាក់លិចលើលិចក្រោមទេ។
វាគឺជាព្រឹត្តិការណ៍ដ៏សំខាន់បំផុតមួយក្នុងជីវិត ដែលបង្កប់នូវអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅជាច្រើន ទាំងសម្រាប់បុគ្គល គ្រួសារ និងសង្គមជាតិទាំងមូល។
រួចហើយលេងកម្សាន្តសប្បាយនៅក្រោមម្លប់ឈើ ក្នុងពេលដែលក្របីរបស់ខ្លួនកំពុងស៊ីស្មៅយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។
អ្នកខ្លះចូលចិត្តបន្ថែមគ្រឿងឆាបំពង ដូចជាសាច់ក្រកបំពង។
ឆាក្ដៅកង្កែប ឆ្ងាញ់ពិសាជាមួយបាយស ហើយថែមទាំងអាចក្លែមជាមួយស្រាបៀរទៀតផង។
សរុបមក ព្រះរាជពិធីបុណ្យចម្រើនព្រះជន្ម ព្រះករុណា ព្រះបាទសម្តេចព្រះបរមនាថ នរោត្តម សីហមុនី គឺជាថ្ងៃដ៏ពិសិដ្ឋ និងមហោឡារិកសម្រាប់ប្រជារាស្ត្រខ្មែរគ្រប់រូប។
ថាសប្រាក់ត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុង ពិធីប្រពៃណី និង ពិធីសាសនា ដើម្បីបង្ហាញនូវភាពសោភ័ណភាព ការគោរព ការអបអរសាទរ និងក្តីជូនពរដល់ម្ចាស់ពិធី ឬស្ថានបុណ្យសាសនា។
សម្រាប់ម្ហូបឆាក្តៅនេះផងដែរគេមានជម្រើសសាច់ជាច្រើនមុខដូចជា សាច់មាន់ សាច់ទា សាច់គោ អន្ទង់ ឬ កង្កែប ជាដើម។
ដែលមានទឹកប្រហុក គល់ស្លឹកគ្រៃជាទឹកជ្រលក់ ហើយបរិភោគជាមួយបន្លែ វាពេញនិយមរបស់ប្រជាជនខ្មែរ។
ឯម្ហូបស្ងោរវិញដូចជា ស្ងោរជ្រក់ត្រី ស្ងោរជ្រក់មាន់ វាមានរសជាតិ ជូរ ប្រៃ ផ្អែម ទៅតាមការចូលចិត្តរបស់អ្នកញ៉ាំ។
ក្នុងវប្បធម៌កម្ពុជា ការចូលទៅផ្ទះអ្នកដទៃ គឺជាសកម្មភាពដែលធ្វើដោយមានការគោរព និង មានសុជីវធម៌ត្រឹមត្រូវ។
ចំពោះ ពិធីកាត់ផ្កាស្លា ដែលជាផ្នែកមួយនៃពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ខ្មែរ មានន័យជាពិធីដ៏សក្ការៈសក្កសិទ្ធិ និងសំខាន់មួយ ក្នុងការបើកទ្វារដល់ការរស់នៅជាគ្រួសារថ្មីរវាងបុរសនិងនារី។
ភាសានេះ ជាពាក្យសមរម្យ បង្ហាញ ពីការគិតគូរ សេចក្ដីគោរព និងការសួរសុខទុក្ខ ចំពោះអ្នកដទៃ។
ពណ៌ស្រស់ស្អាត ពណ៌ធម្មជាតិនៃផ្កា ជាពិសេសពណ៌ស្រស់ឆើតឆាយ ជួយបង្កើនសោភ័ណភាព និងភាពទាក់ទាញនៃពិធីបូជា ឬទីកន្លែងគោរពសក្ការៈ។
ការអត់ធ្មត់ និងការសម្របសម្រួលពេលមានបញ្ហា គ្រប់គ្រួសារតែងតែមានភាពខុសប្លែកគ្នា។
ម្ហូបនេះអាចញុំាជាអាហារថ្ងៃត្រង់ ឬអាហារពេលល្ងាច។
គ្រាប់មីនមិនទាន់ផ្ទុះ អាចបង្ករឲ្យមានគ្រោះថ្នាក់ដល់អាយុជីវិត មានផលបោះះពាល់ដល់សុខភាព និង គ្មានសុវត្ថិភាពក្នុងការរស់នៅ មានដំបៅផ្លូវចិត្ត។
ហើយអ្វីដែលបន្សល់ទុកពីសង្គ្រាមនោះគឺ គ្រាប់មីនស្ទើពាសពេញផ្ទៃប្រទេស ដែលវាជាការគំរាមកំហែងយ៉ាងខ្លាំងដល់ប្រជាជន និងការអភិវឌ្ឍនរបស់កម្ពុជា។
រានទេវតាខ្មែរបានគោរពប្រតិបត្តិតាំងពីបុរាណកាលមកម្ល៉េះ និងបានបន្តមកដល់បច្ចុប្បន្ន។
សម្រាប់ប្ដី ឬប្រពន្ធ អាចទិញជាគ្រឿងអលង្ការ ដូចជាចិញ្ចៀន ខ្សែក ឬខ្សែដៃ ក្រវិល ដែលជានិមិត្តរូបនៃក្តីស្រឡាញ់ និងការចងចាំ។
បន្ថែមគ្រឿងផ្សំ និងម្សៅផាត់ឡូវ កូរឲ្យឈ្ងុយសិន ហើយដាក់សាច់ចូលឲ្យឆ្អិន។
នៅក្នុងដំណើរដង្ហែ អ្នកជិតខាងកាន់ធូក ឬផ្កាឈូក។
សម្រាប់ដីស្រែដែលមានទំហំតូច ឬមានលក្ខណៈភូមិសាស្ត្រពិបាក កណ្ដៀវនៅតែជាឧបករណ៍ចាំបាច់ជានិច្ច។
បើសម្រាប់មនុស្សស្រី ឬមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធខ្លាំង ការអោបស្រាលៗក៏អាចកើតមានផងដែរ ដោយបង្ហាញពីការនឹករលឹកយ៉ាងជ្រាលជ្រៅរវាងគ្នាទៅវិញទៅមក។
ការធ្វើនំបុ័ងជាមួយសាច់គោអាំងងាយស្រួលជាងនំបុ័ងដាក់សាច់ព្រោះគ្រឿងផ្សំតិចជាងនិងធូរថ្លៃ។
ថែមទាំងអាចទិញម្រេចស្រស់ៗ ឬផលិតផលកែច្នៃពីម្រេចជាវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ផងដែរ។
​ជំរាបសួរប៉ា ម៉ាក់ សុខសប្បាយទេ? ជាឃ្លាសាកសួរសុខទុក្ខដែលបង្ហាញពីក្ដីបារម្ភ និងភាពស្និទ្ធស្នាលក្នុងក្រុមគ្រួសារ។
នៅ​ទីនេះ ភ្ញៀវ​ទេសចរអាច​មើល​ឃើញ​ដោយ​ផ្ទាល់​ពី​គ្រប់​ដំណាក់កាល​នៃ​ការ​ចិញ្ចឹម​ដង្កូវនាង ចាប់ពី​ការ​ញាស់​ចេញ​ពី​ពង ការ​ស៊ី​ស្លឹក​មន​រហូត​ដល់​ការ​បង្កើត​បានជាសំបុក​ដង្កូវនាង ។
តែបើស្តាប់សូរមិនបានគេអាចគោះឱ្យរងាវបានបីដង ខាងប្រុសចាំស្តាប់សំឡេងមាន់ខាងស្រីនោះ ហើយទាយតាមឈ្មោះមនុស្សស្រីដែលគេស្គាល់ ទាយហើយគេបើកគម្របឡើង ។
គ្រឿងផ្សំមូលដ្ឋានផ្សេងៗ ដូចជា អំបិល ស្ករ ទឹកត្រី​ ទឹកស៊ីអុីវ ខ្លាញ់ឆា ប្រេងឆា ក៏គួរត្រូវបានផ្តល់ជូនផងដែរ ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចចម្អិនអាហារបានពេញលេញ។
ចំពោះគ្រឿងផ្សំមានដូចជា មើមត្រាវ បង្គា ម្សៅបំពង​ស្រួយ អំបិល ម្រេច ប៊ីចេង ស៊ុត​មាន់ និងប្រេងឆា​សម្រាប់​បំពង។
ដូចគ្នានេះដែរ ពិធីទទួលភ្ញៀវនៅពេលល្ងាចរបស់ ប្រទេសកម្ពុជាភាគច្រើននិយមចាប់ផ្តើមនៅម៉ោង ៤ៈ០០ ឬ៥:០០ ល្ងាច ទៅតាមតំបន់នីមួយៗ។
ម៉្យាងទៀតត្រូវមានសៀវភៅទាក់ទងទៅនឹងទេសភាពធម្មជាតិដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់កម្ពុជា ជាភាសាបរទេស គឺជារបៀបដ៏ល្អមួយដើម្បីផ្សព្វផ្សាយប្រទេសជាតិ។
ការប្តូវឈ្មោះតម្រូវឆ្លងកាត់ មេភូមិ ឃុំ ស្រុក។
យើងត្រូវស្ដាប់ដំបូន្មានរបស់ពួកគាត់ដោយយកចិត្តទុកដាក់ ព្រមទាំងធ្វើតាមការណែនាំ ហើយជួនកាលត្រូវឲ្យតម្លៃ ឬ គោរពតាមបំណងប្រាថ្នារបស់ពួកគាត់ ជាពិសេសនៅក្នុងបរិបទប្រពៃណីផងដែរ។
អំណាយទាំងនោះមានដូចជា ស្ករត្នោត ម្រេចកំពត អង្ករក្រអូប កាហ្វេខ្មែរ ឬ ផ្លែឈើតាមរដូវកាល។
មួយវិញទៀត ក្នុងអំឡុងពេលបំពង យើងត្រូវឧស្សាហ៍បង្វិលនំ ដើម្បីប្រាកដថា វាបានឆ្អិនសព្វល្អ។
ចំពោះសាច់ គឺយើងត្រូវការ ឆ្អឹងជំនីរជ្រូកកន្លះគីឡូក្រាម ដោយហាន់វាជាដុំៗល្មម រួចលាងទឹកឱ្យបានស្អាត។
បន្ទាប់ពីបានបុក និងកូរស្រូវរហូតដល់សម្បកភាគច្រើនបានរបកចេញហើយ ជំហានបន្ទាប់ទៀតគឺការញែកសម្បកចេញពីអង្ករ។
ចំពោះម្ចាស់ផ្ទះជាអ្នកមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ ឬស្ថានភាពផ្លូវការមានសារៈសំខាន់ អ្នកអាចនាំយកនូវអំណោយដែលខ្ចប់ក្នុងប្រអប់ស្អាត រួមនិងលិខិតអំណរគុណផងដែរ។
សេរីភាពជំនឿសាសនាជាគន្លងសំខាន់មួយសម្រាប់ការរស់នៅប្រកបដោយសន្តិភាព និងគោរពសិទ្ធិមនុស្សនៅកម្ពុជា។
ប្រសិន​បើ​អ្នក​ណា​ម្នាក់​សម្រេច​ចិត្ត​ចូល​រួម គេ​តែង​តែ​បង្ហាញ​ការ​ដឹង​គុណ​ជា​មុន​ដោយ​និយាយ "អរគុណច្រើនសម្រាប់ការអញ្ជើញ"។
ហើយជាវត្ថុសម្រាប់គ្របម្ហូបអាហារក្នុងពេលណាមួយ ។
តាមរយៈបទភ្លេង និងល្បឿននៃការច្រៀងរួមគ្នា អ្នករាវ អាចកំណត់ល្បឿននៃការដើររបស់ពួកគេឆ្ពោះទៅរក បង្កង។
បើប្រៀបធៀបពីសុវត្ថិភាព ការប្រើទៀនមានហានិភ័យបង្កការឆេះឆាបភ្លើង ប៉ុន្តែចង្កៀងប្រេងកាតអាចត្រូវបានគ្រប់គ្រងឱ្យមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ជាង។
សូមរក្សាសំឡេងនិយាយឲ្យទាបបំផុត ប្រសិនបើអ្នកចាំបាច់ត្រូវនិយាយជាមួយអ្នកក្បែរគ្រាន់តែ និយាយខ្សឹបៗ។
នៅក្នុងពិធីមង្គលការខ្មែរ អាសនៈនេះត្រូវបានរៀបចំឡើងយ៉ាងពិសេស និងប្រកបដោយអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅ ​ព្រោះជាកន្លែងសម្រាប់បុព្វបុរស ខ្មែរជឿថាទោះបុព្វបុរសបានចែកឋានទៅហើយក្តី ពួកគាត់នៅតែមានវត្តមាន និងអាចមើលថែកូនចៅបាន។
វត្តអារាមជាច្រើន ក៏មានឱសថស្ថានតូចៗសម្រាប់ទុកថ្នាំពេទ្យសម្រាប់ព្រះសង្ឃផងដែរ។
ទើបយើង បំបែកពងទាដាក់ចូល រួចឆាបំបែកច្របល់ឱ្យឆ្អិន។
កន្លែងទាំងនេះមិនត្រឹមតែផ្ដល់ភាពសប្បាយរីករាយប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាទីកន្លែងសម្រាប់លំហែអារម្មណ៍ និងបង្កើតអនុស្សាវរីយ៍ល្អៗជាមួយក្រុមគ្រួសារ និងមិត្តភ័ក្តិផងដែរ។
កង្វះខាតទាំងនេះធ្វើឱ្យការអភិវឌ្ឍន៍មានភាពយឺតយ៉ាវ និងពិបាកក្នុងការដឹកជញ្ជូនផលិតផលកសិកម្ម ឬនេសាទទៅកាន់ទីផ្សារធំៗ។
រីឯជ្រក់គឺធ្វើដូចទៅនឹងនំបុ័ងដាក់សាច់ដែរហើយនំបុ័ងគេយកទៅអាំងដាក់ប័ររួចយើងអាចញុាំជាមួយសាច់អាំងបានជាការស្រេច។
រីឯផ្សារធំថ្មី ជាផ្សារប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏ល្បីល្បាញ ដែលមានស្ថាបត្យកម្មប្លែក និងលក់ទំនិញគ្រប់ប្រភេទ ចាប់ពីគ្រឿងអលង្ការ រហូតដល់វត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ និងវត្ថុផ្សេងៗទៀត។
វិធីសាស្ត្រមួយដែលគេអាចលេងនោះគឺ តម្រូវឱ្យអ្នកលេងធ្វើកាយវិការបញ្ច្រាសវិញ។
ទឹកផ្លែឈើជាជម្រើសដ៏ល្អសម្រាប់កុមារ និងអ្នកមិនទទួលទានគ្រឿងស្រវឹង តំណាងឱ្យភាពស្រស់ស្រាយ និងភាពរស់រវើក។
នំបុ័ងប្រភេទនេះគេឃើញមានលក់នៅក្នុងហាងធំៗមួយចំនួន ភាគច្រើនគេទិញសម្រាប់ឲ្យបុគ្គលិកធ្វើការញុាំពេលមានកម្មវីធីប្រជុំឬកម្មវីធីអ្វីមួយ។
ជំរាបសួរលោកប៉ា អ្នកម៉ាក់! នេះជាឃ្លាធម្មតាៗតែមានន័យជ្រៅជ្រះ ប្រើសម្រាប់ជួបមុខឪពុកម្ដាយប្រចាំថ្ងៃ ឬពេលជួបគាត់ម្ដងម្កាល។
ការប្រើកាយវិការឱន​លំទោន និងការសំពះដោយផ្ចិតផ្ចង់គឺជាការបង្ហាញការគោរពដ៏ថ្លៃថ្លាបំផុត។
ការទទួលភ្ញៀវសម្រាប់អ្នកធ្វើដំណើរល្អ មិនត្រឹមតែធ្វើឲ្យភ្ញៀវពេញចិត្តប៉ុណ្ណោះទេ តែវាថែមទាំងធ្វើឲ្យពួកគេចង់ ត្រលប់មកវិញម្តងទៀត និងណែនាំទៅកាន់អ្នកដទៃទៀតផងដែរ។
និយាយជារួម ការជួលអ្នករៀបចំផែនការអាពាហ៍ពិពាហ៍គឺជាការវិនិយោគដ៏ឆ្លាតវៃមួយសម្រាប់គូស្វាមីភរិយាសម័យថ្មី។
អ្វីដែលគួរទស្សនាបំផុតនៅភ្នំសំបក់នៅពេលយើងទៅដល់នោះយើងនឹងឃើញមាន វត្តភ្នំសំបក់ ដែលជាវត្តអារាមមួយស្ថិតនៅលើកំពូលភ្នំមួយ ។
ភាគច្រើន គេនិយមធ្វើគោដុតទឹកឃ្មុំនេះនៅក្នុងកម្មពិធីមង្គលការ សម្រាប់ទទួលភ្ញៀវនាពេលយប់។
នំនេះអាចរក្សាទុកបាន ៥​ ទៅ ១០ថ្ងៃក្នុងប្រអប់បិទជិតនៅក្នុងកន្លែងត្រជាក់និងស្ងួត។
ដើម្បីឲ្យពួកគេក្លាយជាគ្រួសារថ្មីមានសិទ្ធិពេញលេញ និងចាប់ផ្ដើមនូវជីវិតសហការថ្មីឆ្ពោះទៅរកសុភមង្គល ហើយត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចដើម្បីកសាងគ្រួសារមួយដោយខ្លួនឯង។
ចេកឆាបក៏ជាអាហារសម្រន់ដែលប្រជាជនខ្មែរជាច្រើនចូលចិត្តពិសា និងចាត់ទុកថាជាបង្អែមមួយបែបរបស់ខ្មែរផងដែរ។
ដើម្បីកែសម្រួល ឬបង្កើនឱជារសឱ្យកាន់តែត្រូវមាត់ អ្នកអាចថែមទឹកត្រី ឬទឹកម្ទេសបានតាម​ចំណង់ចំណូលចិត្ត។
តាំងពីបុរាណមកមានពាក្យតៗគ្នាថា អ្នកកំដរអាចកំដរបានតែបីដងប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយជីវិត បើលើសពីនេះអាចមានការអភ័ព្វ។
គ្រួសារនិយាយស្វាគមន៍គ្នាដោយពាក្យ "អរុណសួស្តី" នៅពេលញុំាអាហារពេលព្រឹក។
បន្ទាប់ពីឆាសាច់ឆ្អិន គេដាក់គុយទាវចូលឆាត្រឡប់ជាមួយសាច់ឱ្យសព្វល្អ រហូតដល់គ្រឿងផ្សំទាំងអស់ចូលជាតិគ្នា។
ជាពិសេស ថែមទាំងអាចបន្សល់ទុកនូវចំណាប់អារម្មណ៍ល្អៗដល់ភ្ញៀវជាតិ និងអន្តរជាតិទៀតផង។
ក្រុមហ៊ុនទាំងនេះតែងប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមធម្មជាតិ ដើម្បីកាត់បន្ថយកាកសំណល់ និងគាំទ្រសហគមន៍មូលដ្ឋាន។
រចនាបទនៃមឈូសដាក់សពជាធម្មតាបង្ហាញពីស្ថានភាពសង្គម និងសម្បត្តិរបស់អ្នកស្លាប់។
រីឯខ្យងវិញ វាមានរសជាតិឆ្ងាញ់ ហើយប្រជាជនខ្មែរក៏ឧស្សាហ៍យកវាមកធ្វើជាម្ហូប​សម្រាប់ការជួបជុំដែរ។
ជួនកាលមានតាំងនៅជ្រុងណាមួយនៃផ្ទះ ឬមានទូដាក់ព្រះពុទ្ធរូបតូចមួយផងដែរ។
នៅពេលដែលទឹកពុះ យើងត្រូវរៀបចំពុម្ពដែលបានបត់រួចដាក់នៅលើធ្នើរឈើនោះ ឱ្យបានស្អាត និងកុំឱ្យជាន់លើគ្នា។
ចំពោះស្ត្រីវិញ គេពាក់អាវវែងបិទដៃ ឬ សារី ហើយពាក់ហ៊ីជាប ពណ៌ស្រស់ ឬ ពណ៌សមរម្យ។
ដោយហេតុនេះ បានជាធម្មតារួមមាន មាស ប្រាក់ គ្រឿងអលង្ការ សម្លៀកបំពាក់ និងសម្ភារៈប្រើប្រាស់ចាំបាច់ផ្សេងៗទៀត។
ជួនកាលមនុស្សពេញវ័យក៏អាចចូលរួមលេងល្បែងនេះដែរ ជាពិសេសនៅពេលជួបជុំគ្នាជាមួយក្មេងៗ ឬក្នុងឱកាសពិធីបុណ្យប្រពៃណី ដើម្បីរំលឹកអនុស្សាវរីយ៍កាលពីកុមារភាព។
ចំណែកអ្នកខ្លះទៀតគេបានយកស្រាអង្ករនេះទៅត្រាំជាមួយផ្លែឈើដូចជា ផ្លែស្រម៉ ទំពាំងបាយជូរ មាន ចេក​​​​​​​​ ទឹកឃ្មុំដើម្បីឲ្យស្រាកាន់តែមានភាពឈ្ងុយឆ្ងាញ់។
ចំពោះ​គ្រូបង្រៀន ពេល​សំពះ​លោកគ្រូ​អ្នកគ្រូ គេ​ត្រូវ​លើកដៃ​ប្រណម្យ​ឱ្យ​ចុង​មេដៃ​ប៉ះ​នឹង​ចង្កា ឬ​ចុង​ច្រមុះ ដោយ​ឱនក្បាល​បន្តិច។
ពិសេសមានទឹកក្រហុកដែលសម្រាប់ធ្វើជាទឹកជ្រលក់ ដើម្បីបន្ថែមរសជាតិឱ្យសាច់កាន់តែឆ្ងាញ់។
សំឡេងតន្ត្រី និងការរាំជុំវិញកៅអី គឺជាផ្នែកមួយដ៏ទាក់ទាញនៃល្បែងនេះ ដែលធ្វើឱ្យមនុស្សជាច្រើនចាប់អារម្មណ៍។
​ជាទូទៅ របៀបនិយាយមិនតឹងរឹងដូចការនិយាយជាមួយចាស់ទុំទេ ប៉ុន្តែនៅតែរក្សាភាពគួរសម និងការគោរពចំពោះអ្នកដែលមានវ័យចំណាស់ជាងយើង។
ក្នុងពេលដដែលនេះ មេភូមិនិងចាស់ទុំក្នុងភូមិ នឹងរៀបចំពិធីបុណ្យដើម្បីប្រាកដថាវាប្រព្រឹត្តទៅបានរលូន។
រចនាបទខ្លះមានដំបូលចង្កាក់ ដូចជាវត្តតូចមួយ។
ប៉ុន្តែនៅតាមស្ថាប័ននានាវិញ ការស្វាគមន៍ និងការគោររព ត្រូវអនុវត្តតាមតួនាទីនិងឋានៈ។
វិធីធ្វើ  គេយកត្រីមកធ្វើឱ្យស្អាត លាងទឹក រួចប្រឡាក់ជាមួយអំបិល។
ជាទូទៅ ផ្លែរបស់កណ្ដៀវត្រូវបានធ្វើឡើងពីដែកថែបដែលមានគុណភាពល្អ ដើម្បីធានាបាននូវភាពមុត និងធន់។
បន្ទាប់មកទៀតត្រូវកាប់សាច់មាន់ជាដុំៗតាមចំណូលចិត្ត រួចយកទៅលាងទឹកឱ្យស្អាតទុកមួយអន្លើ។
គេក៏សង្កេតឃើញថា នៅមានសាជីមួយប្រភេទទៀត​ធ្វើ​ពី​ក្រណាត់​សំណាញ់ផងដែរ។
ការតុបតែងមឈូស គឺជារឿងធម្មតាសម្រាប់ការធ្វើបុណ្យឲ្យសព។
ជាពិសេស ផ្កាឈូក ត្រូវបានគេប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងពិធីបូជា និងការថ្វាយបង្គំផ្សេងៗ ជាពិសេសនៅក្នុងសាសនាព្រះពុទ្ធ និងព្រហ្មញ្ញសាសនា។
ការចាប់ដៃគ្នា គឺជារឿងធម្មតានៅក្នុងតំបន់ទីក្រុង។
នេះគឺជា គុណភាពធម្មជាតិ ដែលសម្ភារៈវេចខ្ចប់សំយោគមិនអាចផ្តល់ឱ្យបាន ហើយជួនកាលថែមទាំងអាចមានសារធាតុគីមីប៉ះពាល់ទៀតផង។
ជាលទ្ធផល ក្នុងចំណោមសមាជិកសភាធម្មនុញ្ញទាំង ១២០រូប ក្នុងនោះបានបោះឆ្នោតយល់ព្រមគាំទ្រចំនួន ១១៣ សំឡេង មិនយល់ព្រមចំនួន ៥ សំឡេង។
មិនគួរធ្វើកាយវិការ ចាប់ដៃទៅលើរូបព្រះពុទ្ធអង្គឡើយ។
ការសំពះគឺជាសញ្ញានៃការគោរព និងសីលធម៌នៅក្នុងខ្លួន។
សាច់គោអាំងទាំងបីប្រភេទនេះក៏ត្រូវបានប្រជាជនខ្មែរមួយចំនួនយកទៅប្រកបមុខរបរផងដែរ ដោយពួកគេអាចបើកលក់វានៅតាមផ្ទះ ឬតាមរទេះជាដើម។
ចាក់ទឹករំងាស់សាច់បន្តិច បង់ការ៉ុត និងប្រហិតសាច់គោ រហូតសាច់ផុយល្មម ហើយបិទភ្លើង។
ចំណុចសំខាន់មួយទៀតគឺ កម្រិតហឹរ ផ្អែម និងប្រៃ អាចកែប្រែតាមចំណូលចិត្តរបស់អ្នកបានយ៉ាងងាយស្រួល។
ចំពោះខេត្តបាត់ដំបងក៏ជាខេត្តមួយដែលធ្លាប់ជាមជ្ឈមណ្ឌលដ៏សំខាន់ក្នុងសម័យអាណានិគមបារាំងផងដែរ ហើយបានបន្សល់ទុកនូវសំណង់ស្ថាបត្យកម្មជាច្រើន។
សាជី​ធ្វើ​ពី​ស្លឹក​ត្នោត គឺជា​សម្ភារៈ​ដែល​មាន​តាំងពី​បុរាណកាល​មក​ម្ល៉េះ។
ការរចនាដែលអនុញ្ញាតឱ្យគៀបនឹងភ្លៅ គឺបង្ហាញពីការយល់ដឹងអំពីឥរិយាបថធម្មជាតិរបស់មនុស្សពេលអង្គុយធ្វើការ និងផ្តល់នូវផាសុខភាពសម្រាប់អ្នកប្រើប្រាស់។
ហើយប្រភេទសម្លរមានច្រើនមុខណាស់ ដូចជា សម្លរម្ជូរ​ ម្ជូរគ្រឿង សម្លរទំពាំង សម្លរប្រហើរ សម្លរកកូរ។
ក្នុងនោះក៏មាន ផ្លែទទឹម ស្រកានាគ​ ក្រូចក្រហម ក្រូចខៀវ​​ ផ្លែភ្ញៀវ  ល្ពៅ ត្រឡាច ស្ពៃក្តោប ស្ពៃបូកគោ រួមទាំងផ្លែត្រប់ផងដែរ។
ការជ្រើសរើសឈ្មោះបែបនេះ ច្រើនតែមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅ និងឆ្លុះបញ្ចាំងពីជំនឿរបស់ឪពុកម្តាយទៅលើលក្ខណៈពិសេស ឬ អំណាចរបស់វត្ថុទាំងនោះ។
ភាគច្រើន គេនិយមបរិភោគគោដុតជាមួយទឹកប្រហុក រួមផ្សំជាមួយនឹងបន្លែផ្សេងៗទៀត ដើម្បីឱ្យសាច់គោមានឱជារសកាន់តែឆ្ងាញ់។
ក្រៅពី​នេះ សាជី​ស្លឹក​ត្នោត​ក៏​មាន​លក្ខណៈ​ធម្មជាតិ និង​អាច​បំបែក​ខ្លួន​ឯង​បាន​តាម​បែប​ជីវសាស្ត្រ ដែល​មិន​ប៉ះពាល់​ដល់​បរិស្ថាន​ឡើយ។
អង្ករនេះអាចយកទៅលាងសម្អាត ដើម្បីកម្ចាត់ធូលី ឬម្សៅអង្ករ ហើយបន្ទាប់មកចម្អិនជាបាយសម្រាប់ទទួលទានបាន។
ប្រាប់់ពីការស្លៀកពាក់ឱ្យបានសមរម្យ ការមិនបញ្ចេញសំឡេងខ្លាំងៗ ការស្ដោះទឹកមាត់ ឬក្អកដោយមិនបិទមាត់ការចោលសំរាមពាសវាលពាសកាលជាដើម។
ការញ៉ាំអាហារដែលសម្បូរជាតិកាបូអ៊ីដ្រាត ឬជាតិស្ករខ្ពស់នៅពេលថ្ងៃ អាចបណ្តាលឱ្យជាតិស្ករក្នុងឈាមឡើងចុះលឿន ដែលធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍ឃ្លានម្តងទៀតនៅពេលយប់ផងដែរ។
រសជាតិដ៏ពិសេសរបស់ណែមក្រចេះ បានធ្វើឱ្យអ្នកដែលបានភ្លក់ម្ដងហើយម្ដងទៀត ចង់ញ៉ាំមិនចេះឆ្អែត។
នេះជាជំហានដ៏សំខាន់ដើម្បីឲ្យយើងអាចទទួលបានអង្ករដែលស្អាត។
ចាប់ពីថ្ងៃទី២៤ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៩៣ នេះតទៅ សម្តេច នរោត្តម សីហនុ បានប្រកាសថា យើងហ៊ានអះអាងថាកម្ពុជានឹងបានទទួលនូវរដ្ឋធម្មនុញ្ញមួយប្រកបដោយលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ សេរីភាពទូលំទូលាយដ៏ប្រពៃបំផុត។
ការត្រួតពិនិត្យនេះគឺសំខាន់ណាស់ដើម្បីធានាគុណភាពអង្ករចុងក្រោយ និងកាត់បន្ថយការខាតបង់។
សូមទោសលោកតា/លោកយាយ ខ្ញុំសូមរំខានបន្តិចបាទ ឬ ចាស ឃ្លានេះត្រូវបានប្រើប្រាស់នៅពេលអ្នកចង់និយាយអ្វីមួយទៅកាន់ពួកគាត់ ខណៈពេលដែលពួកគាត់អាចកំពុងជាប់រវល់ ឬសម្រាក។
នំនេះគឺជាផ្នែកមួយនៃបង្អែមបែបប្រពៃណីខ្មែរដែលជាញឹកញាប់គេយកមកបម្រើភ្ញៀវក្នុងពិធីបុណ្យនាៗ។
បន្ទាប់ពីទទួលទានរួច បង្រៀនកុមារឲ្យចេះទុកដាក់ចានរបស់ពួកគេឲ្យមានរបៀបរៀបរយ  ទាំងនេះជាផ្នែកមួយនៃការទទួលខុសត្រូវ និងជួយរក្សាអនាម័យ។
​ការប្រើពាក្យសម្ដីទន់ភ្លន់ មិនមែនមានន័យថាអ្នកទន់ខ្សោយ ឬមិនមានភាពក្លាហាននោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ វាបង្ហាញពីភាពឆ្លាតវៃ ភាពចាស់ទុំ និងសមត្ថភាពក្នុងការទំនាក់ទំនងប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព ដែលអាចនាំទៅរកលទ្ធផលល្អប្រសើរ។
សម្រាប់លក្ខណៈសម្បត្តិរបស់់អំបោសនេះវិញ មានភាពរឹងមាំ និងធន់ល្អ អាចប្រើប្រាស់បានយូរអង្វែង មិនងាយបាក់ ឬខូច។
ដំបូលប្រក់ស្លឹកត្នោតមានលក្ខណៈពិសេស និងអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើន។
យកអង្ករលាយសម្បកដែលបានដួសចេញនោះ ទៅច្រែងដោយប្រើឧបករណ៍ដូចជាកញ្ច្រែង ឬចង្អេរ ។
មិនគួរចាក់បាសសំឡេងខ្លាំងៗនៅក្បែរវត្តឡើយ ព្រោះទីវត្តអារាមជាកន្លែងរក្សាសីល តម្រូវឲ្យមានភាពស្ងប់ស្ងាត់។
វាជាការត្រឹមត្រូវណាស់ ក្នុងការប្រើពាក្យទាំងអស់នេះ នៅពេលដែលបានជួបគ្នាឡើងវិញ បន្ទាប់ពីបានបែកគ្នាជាយូរ។
ជាងនេះទៅទៀត បដិសេធការអញ្ជើញពីមនុស្សដដែល ម្តងហើយម្តងទៀតអាចបណ្តាលឱ្យមានការមិនពេញចិត្ត និងបង្កអោយមានការឈ្លោះគ្នាក៍ថាបាន។
បន្ថែមពីលើនេះទៀត ដូចទៅនឹងពាក្យដែលគេហៅថា គ្រួសារគឺជាកោសិកាមូលដ្ឋាននៃសង្គម។
ក្បួនដេញជួយអ្នកលេងក្នុងការបញ្ចប់ល្បែងដោយឆាប់រហ័សនៅពេលដែលមានកូនចត្រង្គតិច និងតម្រូវឲ្យមានការគិតយុទ្ធសាស្ត្រយ៉ាងម៉ត់ចត់។
ប្រទេសកម្ពុជា គឺមិនមែនរាជានិយម ឬសាធារណរដ្ឋនិយម តែគឺជារដ្ឋឯករាជ្យ អព្យាក្រឹត និងមិនចូលបក្សសម្ព័ន្ធ មានអធិបតេយ្យភាពនៅក្នុងបូរណភាពទឹកដីរបស់ខ្លួននៅក្នុងព្រំដែនគោក និងព្រំដែនទឹក ដែលទទួលស្គាល់ជាអន្តរជាតិក្នុងចន្លោះឆ្នាំ១៩៦៣-១៩៦៩។
កុំទម្លាក់ចង្កឹះលើតុ នេះជាសញ្ញានៃភាពធ្វេសប្រហែស បើទម្លាក់ គួរតែរើសយកទៅលាង ឬប្តូរថ្មី។
សម្រាប់​បុរស​មាន​ឋានៈ​ខ្ពស់ គេ​អាច​ហៅ​តាម​ឋានៈ​ដូចជា "ឯកឧត្តម" គឺជាគោរមងារផ្លូវការមួយដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ នៅក្នុងស្ថាប័នរដ្ឋដូចជា ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី ទេសរដ្ឋមន្ត្រី រដ្ឋមន្ត្រី រដ្ឋលេខាធិការ អគ្គនាយក ឬឯកអគ្គរាជទូតជាដើម។។
ពេលខ្លះគេនិយមប្រើសាច់ជ្រូកបីជាន់ ដើម្បីឱ្យមានខ្លាញ់លាយសាច់ ធ្វើឱ្យរសជាតិកាន់តែឆ្ងាញ់។
ក្រោយពីខាត់រលោងហើយ គេអាចលាបប្រេងដូង ឬប្រេងអូលីវមួយស្រទាប់ស្តើងៗ ដើម្បីការពារវែកពីសំណើម និងធ្វើឱ្យវាមានពណ៌កាន់តែស្រស់ស្អាត។
លុះដល់យប់បន្តិច គេតែងតែមានកម្មវិធីកាត់នំដោយកូនក្រមុំកូនកំលោះជូនទៅអ្នកមានគុណទាំងសងខាង ហើយមានការចូលរួមដោយមិត្តភក្តិ បងប្អូនដើម្បីមកអបអរសាទរនិងជូនពរដល់អ្នកទាំងពីរ។
វាក៏បង្ហាញឲ្យឃើញនូវ កម្រិតនៃចំណេះដឹងខាងផ្នែកវប្បធម៌​ អត្តចរិត និងការអប់រំក្នុងសង្គមខ្មែរផងដែរ។
ដែលក្នុងនោះមានទៀន, ទឹកអប់ និងផ្កាម្លិះដាក់ក្នុងកន្ទោងដែលមានសាជីគ្របពីលើ។
ភូមិទាំងនេះមិនត្រឹមតែជាកន្លែងប្រកបរបរចិញ្ចឹមជីវិតប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាជម្រកនៃប្រពៃណី សហគមន៍ និងការសម្របខ្លួនទៅនឹងធម្មជាតិដ៏ប្លែក។
អ្នកលេងត្រូវកាន់បាល់ និងឈើទាំងអស់នៅក្នុងដៃម្ខាង។
ល្បែងនេះមិនត្រឹមតែជាការកម្សាន្តប៉ុណ្ណោះទេ តែវាក៏ជាការត្រាប់តាមសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃនៃការចាប់បង្កងផងដែរ។
អ្នក​ឯទៀត​ដែល​ចូលរួម​លេង ដោយគេ​ចាត់​ម្នាក់​ជា​អ្នក​ទាយ និង​ម្នាក់ទៀត​កាន់​ធ្យូង​រឹង ១​ដុំ​តូច​ល្មម ឬ​ដុំ​ក្រួស​ក៏បាន ដើរ​ចាប់​បើក​បាត់​ដៃ របស់​អ្នក​អង្គុយ​ក្តោប​ដៃ​លើ​ក្បាលជង្គង់​នោះ ផ្អឹបៗ លាក់ៗ។
ទោះជាយ៉ាងណា ដំបូលស្លឹកត្នោតក៏មានចំណុចខ្សោយមួយចំនួនផងដែរ។
ក្នុងករណីនេះ ការកើនឡើងនៃភ្ញៀវទេសចរ បានរួមចំណែកដល់ការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចក្នុងតំបន់ និងបង្កើតការងារសម្រាប់ប្រជាជនមូលដ្ឋានទៀតផង។
រួចមកទៀត ទើបថតរូបភាពជាមួយប៉ាម៉ាក់ទាំងសងខាង និងមានញាតិមិត្តបងប្អូនដែលបានចូលរួម។
ផ្ទៃស្លឹកចេកស្រស់មានលក្ខណៈ រលោង និងងាយស្រួលសម្អាត មុនពេលប្រើប្រាស់ ដែលជួយរក្សាអនាម័យរបស់អាហារបានល្អប្រសើរ។
កាំបិត គឺជាឧបករណ៍ត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាចម្បងជាមួយសម។
វិធីក្នុងការចងនេះមានលំនាំច្រើន ដូចជាការចងរឹតពីគល់ទៅចុង ឬចងជាកងៗ ដែលជួយឲ្យអំបោសមានរាងស្អាត មិនងាយរលុះសរសៃ និងរឹងមាំល្អ ពេលខ្លះគេក៏ប្រើកាវ ឬជ័រធម្មជាតិដើម្បីបិទគល់ផ្កាស្មៅឲ្យកាន់តែណែនល្អដែរ។
វាគឺជាផ្នែកមួយដែលមិនអាចកាត់ផ្តាច់បានពីវប្បធម៌ខ្មែរដ៏សម្បូរបែប និងមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅ។
ភ្ជាប់ ស្លាកកាដូរដែលធ្វើពីក្រដាសកែច្នៃ ឬពីវត្ថុធាតុដើមធម្មជាតិ។
ជាពិសេសមានបន្លែដូចជាត្រសក់ ស្ពៃ និងបន្លែជាច្រើនមុខទៀតដែលអាចបរិភោគបានធ្វើឱ្យម្ហូបមួយមុខនេះកាន់តែមានរសជាតិ។
បន្ទាប់មក​ បន្ថយភ្លើងបន្តិច ដាក់ស្ករចូលក្នុងខ្ទិះដូង ដាក់អំបិល​និងម្សៅឆា រួចកូរបណ្តើរជៀសវាងកកដុំៗ។
កណ្ដៀវមានរាងកោងដូចជំនិតព្រះខែ កាំបិតរបស់វាមានគែមមុតម្ខាង និងមានធ្មេញល្អិតៗ ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការកាត់ដើមស្រូវ ឬស្មៅ។
ការគោរពនេះបង្ហាញថា យើងទទួលស្គាល់ថាពួកគាត់មានបទពិសោធន៍ច្រើនជាង មានប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃជាង ហើយបានលះបង់ច្រើនដើម្បីយើង។
ចបកាប់ជាទូទៅមានភាពសាមញ្ញ ដែលមានងាយស្រួលក្នុងការបំពេញការងារលំបាក ជាឧបករណ៍ប្រើជំនួសដៃទទេរ។
នំប័ុងដែលគេចូលចិត្តញុាំនិងធ្វើលក់មានដូចជា នំបុ័ងដាក់សាច់  នំបុ័ងជាមួយសាច់គោអាំង ​នំប័ុងប៉ាតេ នំប័ុងខគោ។
វិធីនេះគឺសំខាន់ណាស់ក្នុងការញែកសម្បកស្រូវស្រាលៗចេញពីគ្រាប់អង្ករធ្ងន់ៗ។
ជាធម្មតា ទឹកស៊ុបថ្លាប៉ុន្តែវាមានរសជាតិឆ្ងាញ់ណាស់។
ចំណែកឯប្រហុក ផ្អកចំហុយវិញ ជាម្ហូបដែលខ្មែរពេញនិយមខ្លាំង ហើយអាចញ៉ាំជាមួយបន្លែស្រស់ៗជាច្រើនមុខ។
បន្ទាប់មក បែងចែកតាមចំណូលចិត្ត ឬជំនាញ ឧទាហរណ៍ បើប្ដីចូលចិត្តធ្វើម្ហូប ហើយប្រពន្ធចូលចិត្តរៀបចំផ្ទះ អាចបែងចែកការងារតាមនោះ។
ប្រសិនបើទឹកស្រក អ្នកអាចថែមទឹកម្ដងបន្តិចៗ ដើម្បីឱ្យសណ្ដែកឆ្អិនបានល្អ។
នៅក្នុងសង្គមខ្មែរ ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃជាច្រើនត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយដៃយ៉ាងប៉ិនប្រសប់ពីវត្ថុធាតុដើមធម្មជាតិ ដែលមានស្រាប់នៅក្នុងបរិស្ថានជុំវិញខ្លួន។
ការបុកស្រូវដោយដៃដោយប្រើត្បាល់ គឺជាវិធីសាស្ត្រប្រពៃណីមួយដែលបានប្រើប្រាស់តាំងពីបុរាណកាលមកម្ល៉េះ ដើម្បីបកសម្បកស្រូវចេញ ដើម្បីឲ្យក្លាយជាគ្រាប់អង្ករ។
ពេលឆ្អិនហើយ ហាន់សាច់ជាបន្ទះស្តើងៗ ហើយទុកមួយភ្លែតសិន។
បន្ទាប់ពីច្រូតនិងរែងបានមួយចំនួន អ្នកត្រូវត្រួតពិនិត្យមើលថាតើអង្ករស្អាតល្អហើយឬនៅ។
ការថើបគ្នានៅតាមសាធារណៈ ជាការបង្ហាញពីការមិនគោរពដល់រត្តមានអ្នកដទៃ និងប្រពៃណីខ្មែរ។
ពីព្រោះគេអាចគិតថាការអញ្ជើញរបស់គេមិនសំខាន់ ឬគេអាចគិតថាការបដិសេធការអញ្ជើញដោយសារតែការមិនចូលចិត្ត និងស្អប់។
ការរៀនអត់ធ្មត់ចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក និងការស្វែងរកចំណុចកណ្តាលសម្រាប់ការសម្របសម្រួល គឺជាគន្លឹះដ៏សំខាន់ក្នុងការជម្នះរាល់ការខ្វែងគំនិតគ្នា។
រចនាសម្ព័ន្ធរបស់ស្មុកជួយឲ្យចំហាយទឹកជ្រាបចូលបានល្អទៅក្នុងគ្រាប់បាយ ធ្វើឲ្យបាយឆ្អិនបានលឿន និងសន្សំសំចៃឧស្ម័ន ឬអុស។
មួយវិញទៀតម្ចាស់កម្មវិធីគឺ ត្រូវអញ្ជើញភ្ញៀវចូលតុ ដើម្បីទទួលទានអាហារផងដែរ។
ក្រៅអំពីផ្លែឈើយើងក៏អាចទិញទឹកផ្លែឈើជូនជាអំណោយសម្រាប់ម្ចាស់ផ្ទះក៏បានផងដែរ។
បាច់ផ្កាទាំងនេះអាចជា ផ្កាកុលាប អ៊ូឃីដេ ឬផ្កាដែលដាំក្នុងស្រុក ហើយក៏ជាប្រភេទអំណោយដែលមានភាពស្មោះត្រង់ និងក្តីស្រឡាញ់លើអ្នកសិល្បៈ។
ការស្លៀកពាក់សមរម្យ ឥរិយាបទថ្លៃថ្នូរ និងការរួសរាយរាក់ទាក់ គឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការស្វាគមន៍ដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។
ការផលិតកន្ទេលស្លឹកត្នោតត្បាញដោយដៃ គឺជាដំណើរការដ៏ស្មុគស្មាញ និងទាមទារភាពអត់ធ្មត់ខ្ពស់ ចាប់ផ្ដើមពីការរើស និងរៀបចំស្លឹកត្នោត រហូតដល់ការត្បាញជាផ្ទាំង។
ការបរិភោគដោយប្រើដៃគឺជាទំនៀមទម្លាប់បុរាណមួយ ដែលនៅតែមានប្រជាប្រិយភាពនៅក្នុងបណ្តាប្រទេសជាច្រើន ជាពិសេសនៅ អាស៊ីអាគ្នេយ៍ (កម្ពុជា ឡាវ វៀតណាម...) អាស៊ីខាងត្បូង អាហ្រ្វិក និងមជ្ឈិមបូព៌ា។
ដើម្បីស្លសម្លប្រហើរដំបូងគេត្រូវ ធ្វើត្រីនិងលាងសម្អាតត្រីឱ្យស្អាត រួចបុក ស្លឺកគ្រៃ រមៀត ខ្ជាយ ស្លឹកក្រូចសើច ខ្ទឹមស រំដេង​ឱ្យម៉ដ្ឋទុកមួយអន្លើ។
គុយទាវគោក ជាគុយទាវដែលមិនប្រើទឹកស៊ុបទេ។
បន្ទាប់មកទៀត យើងមកមើលអំឡុងពេលរៀនវិញម្ដង ថាគ្រូ និងសិស្សប្រើពាក្យពេចន៍អ្វីខ្លះ ដើម្បីសម្ដែងការគួរសម។
បន្ទាប់មកយកមកបុក ឬកិនបញ្ចូលគ្នាម្ដងទៀតឱ្យម៉ត់ និងស្អិតល្អ។
ការជូនកាដូរមិនត្រឹមតែជាវត្ថុនោះទេ តែជានិមិត្តរូបនៃសេចក្តីប្រាថ្នាល្អៗសម្រាប់ឆ្នាំថ្មីផងដែរ។
ដែលវាធ្វើឱ្យអង្ករដែលបានមកគឺមានគុណភាពល្អ និងអាចយកទៅប្រើប្រាស់បានត្រឹមត្រូវតាមតម្រូវការ។
បន្ទាប់មកទៀតយើងទៅធ្វើជ្រក់វិញម្តង ត្រូវចិតសំបកល្ហុងឲ្យស្អាត ហើយលាងជាមួយទឹកអំបិល ដើម្បីបំបាត់ជ័រ។
នំប័ុងបែបខ្មែរ គឺជាអាហារសម្រន់តាមចិញ្ចើមផ្លូវដ៏ពេញនិយមមួយនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសទទួលទាននៅពេលអាហារពេលព្រឹក ឬអាហារសម្រន់ពេលរសៀល។
ក្មេងៗ​ស្វាគមន៍​មនុស្សចាស់​ ដោយ​ឱន​ក្បាល និង​លើកដៃសំពះ​ត្រឹមចុងច្រមុះ​។
បន្ទាប់ពីមានអគ្គិសនីចូលដំណើរ ប្រេងកាត និងទៀនត្រូវបានប្រើប្រាស់តិចតួច ហើយត្រូវបានរក្សាទុកសម្រាប់ពេលប្រញាប់ប្រញាល់ប៉ុណ្ណោះ។
ថែមទាំងបង្ហាញពីការយកចិត្តទុកដាក់ និងក្តីរាប់អានរបស់ម្ចាស់ពិធីចំពោះទំនាក់ទំនងនីមួយៗផងដែរ ដែលជាភាពសំខាន់ក្នុងការរក្សាមិត្តភាព ក្តីស្និទ្ធស្នាល ។
បន្ទាប់មកចងទុកចោលរយៈពេល ២៥ ថ្ងៃទៅមួយខែ ទើបស្រាយខ្សែចងពត់នោះចេញ ។
ការយកខ្យងមកស្ងោរ ជ្រលក់ជាមួយទឹកគ្រឿង ក៏មានរសជាតិឆ្ងាញ់ម្យ៉ាង និងងាយស្រួលក្នុងការធ្វើដែរ។
ល្បែងស្តេចចង់ជាល្បែងកម្សាន្តមួយដែល អ្នកលេងត្រូវចងចាំឈ្មោះរបស់អ្វីៗដែលស្តេចចង់ដាក់ ក៏ដូចជាការដាក់លំដាប់លំដោយរបស់វា។
ការធ្វើដូច្នេះ គឺដើម្បីឲ្យពេលសាច់ឈើនោះក្រៀមស្ងួតអស់ទឹក វាអាចរក្សារូបសណ្ឋានដូចដែលគេចង់បាន ។
នៅពេលដែលអ្នកសង្កេតឃើញថាស្រូវភាគច្រើនបានបកសម្បករួចរាល់ ហើយមានសម្បកអង្ករច្រើននៅក្នុងត្បាល់នោះ គេត្រូវឈប់បុក។
ចំណែកឯ​ ទិសដៅនៃក្រសែភ្នែកវិញ គឺនៅពេលអ្នកដែលកំពុងនិយាយសម្លឹងមើលទៅចំភ្នែកអ្នកកំពុងស្តាប់។
ក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរការស្វាគមន៍ បង្ហាញពីកម្រិតនៃសុជីវធម៌ និងកម្រិតនៃចំណេះដឹងរបស់មនុស្ស។
បើដើមឈើដែលកាប់មកធ្វើដងនោះស្ទើរត្រង់ គេយកដើមនោះបញ្ចូលខ្ចោះ រួចវាយស្នៀតទុកមួយខែ ឬយូរខែផង ដើម្បីឲ្យសាច់ឈើពត់មកត្រង់តាមចន្លោះខ្ចោះដែលកៀប ។
បើចង់បានកូនទាទន់ល្មម អាចស្ងោរប្រហែល ១៥-១៧ នាទី តែបើចង់បានឆ្អិនខ្លាំង អាចដល់ ២០ នាទី។
គេក៏ត្រូវជិះបត់ចូលផ្លូវបំបែកភូមិកូនខ្លុងពីខាងឆ្វេងដៃ ទៅប្រមាណ ៧គីឡូម៉ែត្រទៀត ទើបដល់រមណីយដ្ឋាន «ទឹកធ្លាក់ភ្នំខៀវ»។
យើងក៏អាចនិយាយពាក្យថា ដូចបាត់យូរ នឹកខ្លាំងណាស់ ជាពាក្យដែលអាចប្រើបាន ជាពិសេសសម្រាប់មិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធ ឬក្រុមគ្រួសារ បងប្អូនជីដូនមួយជាដើម។
សួនទាំងនេះជាកន្លែងដ៏ល្អសម្រាប់ ដើរលេងកម្សាន្ត ហាត់ប្រាណ និងជិះកង់ ឯក្មេងៗអាចរត់លេងដោយសេរីក្នុងបរិវេណសួនផងដែរ។
​ជំរាបសួរលោកតា លោកយាយ នេះជាឃ្លាទូទៅបំផុត តែមានន័យជ្រាលជ្រៅក្នុងការបង្ហាញការគោរព។
ក្នុងពេលនោះដែរ យើងអាចនិយាយថា "សូមអញ្ជើញលោកប្រុស ឬលោកស្រី ធ្វើដំណើរតាមផ្លូវនេះ ឬអង្គុយនៅត្រង់នេះ"។
បន្ទាប់ពីលីងរួច យើងត្រូវថែមស្លឹកខ្ទឹម និងម្ទេសដែលហាន់ជាចំណិតតូចៗរួចជាការស្រេច ហើយយើងអាចចម្អិនវាសម្រាប់បរិភោគ ឬយកទៅលក់ក៏បានដែរ។
ចំណែកអ្នកដែលបានអញ្ជើញចូលរួមតែងតែមានជាកាដូរសម្រាប់ម្ចាស់កម្មវិធីផងដែរ។
បន្ទាប់មក ចម្អិន​បង្អែម ចាក់​ខ្ទិះដូង​ចូល​ក្នុង​ឆ្នាំង​មួយ​ផ្សេង​ទៀត ដាក់​ស្លឹកតើយ ស្ករស និង​អំបិល​ចូល។
ផ្លែផ្គាក់ខ្លះមានក្បាច់លម្អទាក់ភ្នែក គេហៅថា "ផ្គាក់គ្រឿង" ។
រីឯអ្នកកំដរខាងស្រីវិញត្រូវនៅកំដរឈរអមជាមួយកូនក្រមុំនៅឯផ្ទះ។
បន្ថែមពីនេះទាំងបុរសទាំងស្រ្តីត្រូវស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់ឲ្យស្របទៅតាមកម្មវិធីនិងពេលវេលានៅពេលចូលទៅកាន់វត្តអារាមផងដែរ។
វាជាការសម្ដែងនូវការស្រឡាញ់ និងការយកចិត្តទុកដាក់លើគ្រួសារទាំងសងខាង។
ការលាយ និងបុក ឬ កិន យកសាច់ត្រីដែលបានរៀបចំរួច មកលាយជាមួយគ្រឿងបុកឱ្យសព្វ។
អំឡុងពេលរង់ចាំឱ្យសាច់ទាផុយល្អ យើងអាចចាប់ផ្ដើម រៀបចំគ្រឿងផ្សំផ្សេងទៀត ដើម្បីទទួលទានជាមួយម្ហូបមួយមុខនេះគឺ មានដូចជា តៅហ៊ូ និង ត្រាវបំពង ឬ ពពុះសណ្ដែកជាដើម។
នៅពេលល្ងាចវិញ ម្ហូបមានច្រើន ពី ៣ ទៅ ៤ មុខ ប៉ុន្តែមុខម្ហូបនីមួយៗមានបរិមាណតិច។
ចំពោះម្ចាស់ផ្ទះជាស្ត្រីអ្នកអាចស្វែងរក សាប៊ូក្រអូប ឬទឹកអប់ និងក្រែមជូនគាត់ជាកាដូរបានផងដែរ។
ទីនេះក៏ជាកន្លែងល្អសម្រាប់អ្នកចូលចិត្តថតរូបទុកជាអនុស្សាវរីយ៍ នៅពីក្រោយសម្មភាពដ៏មមាញឹកទៀតផង។
នាង ដែលហៅថាឈ្នាង ដើរបានតែ ៤ទិសបញ្ឆិត ក្រឡាទល់ជ្រុងគ្នា។
ការបង្រៀនកុមារពីឥរិយាបថល្អពេលទទួលទានអាហាររួមគ្នា គឺជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់ក្នុងការបណ្តុះបណ្តាលពួកគេឲ្យក្លាយជាមនុស្សពេញវ័យដែលមានការគួរសម និងចេះគោរពអ្នកដទៃ។
វា​ត្រូវ​បាន​ផលិត​ឡើង​ពី​សំណាញ់​ដែក​ស្ដើង ឬ​អាលុយមីញ៉ូម​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ធន់​មាំ មិន​ងាយ​ច្រេះ និង​អាច​ប្រើប្រាស់​បាន​យូរអង្វែង។
ម្ចាស់ផ្ទះត្រូវរៀបចំបរិស្ថាននៅក្នុងផ្ទះឱ្យមានសណ្តាប់ធ្នាប់ និងទទួលភ្ញៀវដោយសេចក្ដីថ្លៃថ្លូរ និងសមរម្យ។
បន្ទាប់មកយកមេដំបែ ចំនួន៧ក្រាមសម្រាប់អង្ករកន្លះគីឡូ បុកមេដំបែឱ្យល្អិតល្អ រួចយករោយពីលើបាយ នៅពេលដែលបាយត្រជាក់។
ការទទួលពរនេះគឺជាការទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការពីសំណាក់អ្នកចាស់ទុំ។
អ្នកដើរភ្នំ ត្រូវចំណាយរយៈពេលដើរ៤ម៉ោងពីខ្នងផ្សាទៅខ្នងក្រពើ ហើយដើរតែ៤ម៉ោងពីខ្នងក្រពើដល់ភូមិតាំងបំពង់វិញហើយ។
នេះជាតួនាទីដ៏សំខាន់មួយដែលតម្រូវឲ្យកូនប្រុសច្បងមានភាពថ្លៃថ្នូរ និងការគោរពជាទីបំផុត ដោយសារវាត្រូវបានគេជឿថាជាការបើកផ្លូវ និងបង្ហាញទិសដៅសម្រាប់ព្រលឹងអ្នកស្លាប់។
ចុងក្រោយដួសបាយដាក់ចាន រោយស្លឹកខ្ទឹមពីលើ ពេលរៀបចំជាមួយត្រសក់ និង ប៉េងប៉ោះហើយ យើងអាចបរិភោគបាន។
លើសពីនេះ ការប្រើប្រាស់ស្លឹកចេកក៏ជួយ លើកទឹកចិត្តដល់ការដាំដុះដើមចេក ដែលជាផ្នែកមួយនៃការអភិរក្សបរិស្ថានបៃតងផងដែរ។
ក្នុងអំឡុងពេលនេះ ព្រះសង្ឃត្រូវបាននិមន្តមកផ្ទះជារៀងរាល់ល្ងាច ដើម្បីសូត្រធម៌។
ជាទូទៅ ប្រជាជនខ្មែរយើងមានពេលបរិភោគអាហារចំនួន ៣ពេលក្នុងមួយថ្ងៃគឺ ពេលព្រឹក ពេលថ្ងៃ និងពេលយប់។
មួយវិញទៀត ក្នុងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ ការសម្រេចចិត្តសំខាន់ៗជាច្រើនត្រូវធ្វើឡើងរួមគ្នា។
នៅប្រទេសកម្ពុជា ការគោរពបូជា និងការថ្វាយតង្វាយនៅតាមទីសក្ការៈបូជា គឺជាជំនឿ និងវប្បធម៌ប្រពៃណីតាំងពីបុរាណកាល។
ការដាក់កន្សែងនេះត្រូវធ្វើឡើងដោយភាពប៉ិនប្រសប់ និងស្ងៀមស្ងាត់។