Sliden/khm-asr-cultural-24k huggingface dataset:
ការរាប់នេះធ្វើឡើងដោយអ្នកលេងទាំងពីរជាមួយគ្នា ឬដោយអ្នកសង្កេតការណ៍ ដើម្បីធានាថាលទ្ធផលមានភាពត្រឹមត្រូវ និងទទួលយកបានដោយទាំងពីរភាគី។
ដូច្នេះហើយល្បែងប្រជាប្រិយមួយនេះ ហាក់ដូចជាមានការធ្លាក់ចុះប្រជាប្រិយភាពបន្តិចម្តងៗ ហើយមិនសូវត្រូវបានគេលេងញឹកញាប់ដូចកាលពីមុនឡើយ។
ដូចជាឈ្មោះតារា ទោះបីជាពាក្យនេះមានប្រភពពីបាលីសំស្ក្រឹតក៏ដោយ តែការប្រើប្រាស់ជាឈ្មោះបុគ្គលគឺមានលក្ខណៈខ្លី និងសាមញ្ញ ដែលតំណាងឲ្យពន្លឺ ភាពស្រស់ស្អាត និងការទាក់ទាញ។
គេអាចធ្វើសាជីមានទំហំពីរខុសគ្នាទៅតាមការចង់បាន។
ដំឡូងជ្វាក៏ផ្តល់រសជាតិឆ្ងាញ់ និងធ្វើឱ្យនំមានពណ៌ស្អាតដែរ។
ទេសភាពដ៏ស្រស់ស្អាត និងភាពងាយស្រួលក្នុងការធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ ធ្វើឱ្យស្ពាននេះទាក់ទាញមនុស្សគ្រប់វ័យ។
ចំណែកនៅក្នុងមជ្ឈមណ្ឌលនេះដែរក៏បានផ្តល់ការអប់រំដល់សាធារណៈជន ជាពិសេសប្រជាពលរដ្ឋ និងអ្នកនេសាទក្នុងតំបន់ អំពីសារៈសំខាន់នៃការអភិរក្សសត្វទាំងនេះ និងផលប៉ះពាល់នៃការបរបាញ់ និងការបំផ្លាញជម្រករបស់ពួកវានោះដែរ ។
ព្រោះការជូតសម្ងួតនេះសំខាន់ណាស់ ដើម្បីការពារកុំឱ្យសំបកប្រេះនៅពេលវាប៉ះកម្តៅភ្លាមៗ។
រីឯការលាបម្សៅកូនក្រមុំត្រូវធ្វើឲ្យមានលំនិង ដើម្បីអោយមុខមើលមិនធ្ងន់ពេក។
ឥឡូវនេះ យើងទៅក្រឡេកមើលពីរបៀបធ្វើផ្អកមួយប្រភេទទៀត គឺផ្អកជូរ។
តំបន់ភ្នំដាទាំងមូល គឺជាទីតាំងប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏សំខាន់ដែលបានបង្ហាញពីភាពរុងរឿងនៃអរិយធម៌ខ្មែរបុរាណ។
ការធានាកម្មសិទ្ធិ រាល់អតីតយុទ្ធជនដែលចុះចូល ត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យរក្សាទ្រព្យសម្បត្តិ និងទីតាំងរបស់ខ្លួន។
ឧទាហរណ៍ ប្រើពាក្យថា "ករុណា" សម្រាប់ការឆ្លើយតប ពាក្យ"និមន្ត" មានន័យថា អញ្ជើញ "ព្រះអង្គ" ក្នុងការហៅព្រះសង្ឃ "អាត្មាភាព" សម្រាប់ព្រះសង្ឃហៅខ្លួនឯង ជាដើម។
ទឹកត្រី​កោះកុង ឬ​ទឹកត្រី​ផ្អែម​ជា​គ្រឿង​ជ្រលក់​ដ៏​ស័ក្តិសម​សម្រាប់​សាច់ក្រក។
ឆ្នេរនេះមានភាពអ៊ូអរ មានភោជនីយដ្ឋាន និងសកម្មភាពនេសាទច្រើន វាជាកន្លែងដ៏ល្អសម្រាប់មើលទូក និងនាវាចេញចូល។
ដោយសារតែទន្លេសាបសម្បូរទៅដោយធនធានត្រី ប្រជាជនចាមបានប្រើប្រាស់ឧបករណ៍នេសាទជាច្រើនប្រភេទដូចជា សំណាញ់ អួន និងទ្រូ ដើម្បីចាប់ត្រី។
ចំណែកឯកោដ្ឋវិញគេអាចយកទៅតម្កល់ទុកក្នុងចេតិយនៅវត្តអារាម ឬនៅផ្ទះរបស់គ្រួសារសព។
វត្តអារាម និងព្រះពុទ្ធបដិមាធំៗ នៅលើកំពូលភ្នំ អ្នកនឹងឃើញវត្តភ្នំសំបក់ ដែលមានព្រះពុទ្ធបដិមាធំៗជាច្រើនអង្គ ព្រមទាំងសំណង់សាសនាផ្សេងៗទៀត។
ទឹកម្ហិចត្រូវបានធ្វើពីត្រីទឹកសាប ឬត្រីសមុទ្រ និងគ្រឿងផ្សំដូចជា ស្លឹកគ្រៃ និងខ្ជាយ។
ជារឿយៗ គ្រួសារខ្មែរតែងតែរៀបចំ ថាសមួយ ដែលមានផ្លែឈើ បង្អែម ឬ អាហារបបន្តិចបន្តួចចែកគ្នាពិសា។
ការហៅបុគ្គលណាម្នាក់ភ្ជាប់ជាមួយនឹងតួនាទី ដូចជា លោក ឬ លោកស្រី ក៏បង្ហាញពីការគោរពដែរ។
ម្យ៉ាងទៀត ក៏មាននៅទឹកធ្លាក់ពពកវិល វត្តសំពៅប្រាំ និងរូបសំណាកលោកយាយម៉ៅដ៏ធំសម្បើមផងដែរ។
ក្រោយពេលដែលម្សៅនំឆ្អិនល្អហើយយើងចាក់ម្សៅនំដែលឆ្អិននោះចូលទៅក្នុងពុម្ពរួចប្រើស្លាបព្រាវែកវាឲ្យស្មើរហើយយកថង់កៅស៊ូមកបិទសង្កត់ឲ្យរាបស្មើរហើយបកថង់ចេញទុកវាត្រជាក់ជាការស្រេច។
ការទស្សនាទីនេះ មិនត្រឹមតែជាការកម្សាន្តទេ តែថែមទាំងជាការគាំទ្រដល់ការអប់រំ និងអភិវឌ្ឍន៍សិល្បៈខ្មែរផងដែរ។
ជាក់ស្តែង​ ​សព្វថ្ងៃនេះ​យើង​ក៏​នៅតែ​សម្គាល់​ឃើញ​ថា​ ​ប្រជាជន​ខ្មែរ​នៅតែ​ទម្លាប់​ធ្វើ​បែប​នេះ​ ​ជាពិសេស​នៅ​តាម​ទី​ជនបទ​ ​ព្រោះ​សម្បូរ​ដាំ​ដើមចេក​។​ ​
ខេត្តនេះមានប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ និងទន្លេជាច្រើនដែលអំណោយផលដល់ការធ្វើកសិកម្ម និងដឹកជញ្ជូនផងដែរ។
មុនពេលថ្លែងសុន្ទរកថា គេអាចនិយាយថា «ក្នុងនាមក្រុមគ្រួសារ ឬស្ថាប័នទាំងមូល សូមស្វាគមន៍» ដើម្បីសម្ដែងការស្វាគមន៍តាមបែបផ្លូវការ។
តាមរយៈ​ការ​ជិះទូក​នេះ អ្នក​នឹង​បាន​ឃើញ​ទស្សនីយភាព​ប្លែក​ៗ​នៃ​ទីក្រុង​ដែល​លាតសន្ធឹង​តាម​បណ្ដោយ​ទន្លេ ព្រមទាំង​ភូមិឋាន​នានា​ដែលនៅ​តាម​ដងទន្លេផងដែរ។
ជាជម្រើសដ៏ល្អដែលមានតម្លៃសមរម្យ ហើយមានលក្ខណៈសម្បត្តិល្អសម្រាប់ផ្ទះបាយ ដោយសារតែវាមិនងាយស្រូបទឹក។
ជាពិសេស ល្អីដែលធ្វើដោយដៃ មិនត្រឹមតែជាឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ប៉ុណ្ណោះទេ តែជាផលិតផលសិល្បៈដ៏មានតម្លៃដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីវប្បធម៌ និងរបៀបរស់នៅរបស់ប្រជាជនខ្មែរ។
ការបម្រើអាហារនៅក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ មិនមែនត្រឹមតែជាទង្វើនៃការដាក់ម្ហូបនៅលើតុប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាសិល្បៈមួយដែលបង្កប់នូវ សីលធម៌ ការគោរព ការយកចិត្តទុកដាក់ និងការយល់ដឹងពីវិន័យសង្គម។
ការរៀបចំនៅទីនេះរួមមានដូជា ការតុបតែងលម្អ ការរៀបចំវេទិកាធំ ការតាំងពិព័រណ៍ ការរៀបចំសណ្ដាប់ធ្នាប់សន្តិសុខ និងការរៀបចំមធ្យោបាយធ្វើដំណើរ។
កម្មវិធីនោះមានដូចជា សុន្ទរកថារបស់ថ្នាក់ដឹកនាំ ដោយសម្ដេចនាយករដ្ឋមន្ត្រី ឬតំណាងអមតេជោ នឹងថ្លែងសុន្ទរកថាគន្លឹះដែលរំលេចពីប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការតស៊ូ សារៈសំខាន់នៃសន្តិភាព និងទិសដៅអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិ។
គេយកសាច់កង្កែបមក រំងាស់ ជាមួយគ្រឿងផ្សំដូចជា ស្លឹកតើយ ខ្ទឹមស ម្ទេស ស្ករត្នោត ទឹកត្រី និងគ្រឿងទេសផ្សេងៗទៀត។
ស្ពានស្វាយ និង ស្ពានបាគង ក៏ជាឧទាហរណ៍នៃស្ពានបុរាណដែលនៅសេសសល់ផងដែរ។
មន្ទីរ​ស‑២១ ជា​មណ្ឌល​កណ្តាល​ដ៏​ធំ​មួយ​នៃ​ប្រព័ន្ធ​គុក​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស ហើយ​គុក​នេះ​ក៏​ជា​កន្លែង​សម្ងាត់សម្រាប់​ឃុំឃាំង សួរ​ចម្លើយ។
អ្វីដែលប្រជាជនកម្ពុជាសម្គាល់មួយទៀតនោះគឺ អាយុ។
យើងត្រូវផ្អាប់សាច់ត្រីយ៉ាងហោចណាស់កន្លះខែដែរ មុននឹងអាចយកទៅចាវបាន។
ជនជាតិអារ៉ែង ជនជាតិចុង ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាអ្នកថែរក្សាព្រៃឈើ និងមានរបៀបរស់នៅបន្សាំទៅនឹងធម្មជាតិ។
កូនចត្រង្គនីមួយៗមានទីតាំងដើមខុសគ្នា ដូចជា ស្ដេច ត្រូវបានដាក់នៅកណ្តាលជួរដេកទី១ នៅក្រឡាទី៤ ឬទី៥ ខណៈដែលគ្រឿងទេសផ្សេងៗដូចជា នាង  គោល  សេះ ទូក និងត្រី ត្រូវបានដាក់នៅក្រឡាផ្សេងៗនៅជួរដេកដំបូង។
ពេលដែលអ្នកធ្វើសកម្មភាពអោបថើបគ្នាឲ្យក្មេងៗឃើញ ពួកគេអាចនឹងចងចាំហើយយកទៅអនុវត្តន៍តាមទៀតផង។
ជាដំបូងយើងត្រូវត្រៀមខ្លួនអោយរួចរាល់សម្រាប់ការឡើងជណ្តើរច្រើនកាំនេះជាមុនសិន ។
​រដ្ឋបាលបារាំងក៏បានកសាងនូវហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសំខាន់ៗជាច្រើនដូចជា ប្រព័ន្ធលូ ស្ពាន ផ្លូវថ្នល់ និងផ្លូវដែកជាដើម ដែលបានរួមចំណែកដល់ការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច និងសង្គមផងដែរ។
ត្រូវបង្រៀនកុមារ មិនឲ្យប្រើកាយវិការមិនសមរម្យ ដូចជាអង្គុយលើកជើង ឬដាក់ជើងក្បែរចានបាយជាដើម។
ជាបន្ទាប់យកល្ងរសដែលបានលីងរួចយកទៅបុកឲ្យម៉ត់ល្មមរួចដួសដាក់ចានទុកមួយឡែកសិន។
ឆ្នេរអូរត្រេស ជាឆ្នេរដែលស្ងប់ស្ងាត់ ​មិន​សូវ​ពេញ​និយម​ទេ​ភាគ​ច្រើន​មាន​តែ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​បរទេស​ប៉ុណ្ណោះ​ដែលទៅ​លំហែ​កាយ​នៅ​ទី​នោះ​។
វាបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងដ៏ជ្រាលជ្រៅនេះជំរុញឲ្យយើងមាន ការទទួលខុសត្រូវ ក្នុងការថែរក្សា និងការពារធម្មជាតិ។
លបមានលក្ខណៈ​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​ធំជាងទ្រូ ហើ​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​យមានប្រវែងវែងនិងមានប្រឹសពីរសងខាងដូចគ្នាមានរាងស្មើចុងស្មើដើមហើយកម្ពស់ខ្ពស់។
មួយវិញទៀតការបំពាក់កម្រងផ្កាជូនភ្ញៀវ គឺជាការបង្ហាញការគោរពខ្ពស់ និងផ្ដល់កិត្តិយសដែលបង្ហាញថាភ្ញៀវត្រូវបានចាត់ទុកជាមនុស្សសំខាន់។
ប្រជាជនខ្មែរជឿយ៉ាងមុតមាំថា នៅពេលមនុស្សស្លាប់ ព្រលឹងរបស់ពួកគេមិនទាន់ទៅចាប់ជាតិភ្លាមៗនោះទេ គឺនៅតែវិលវល់នៅក្នុងពិភពលោក ជាពិសេសនៅក្បែរពិធីបុណ្យសព។
ការបង្ហាញការស្វាគមន៍រវាងគ្រូ និង សិស្សគឺលើសពីការប្រើពាក្យសម្ដី។
អ្នកសម្តែងបានល្អ ឬភ្ញៀវកិត្តិយសជាពិសេសតម្រូវទទួលបានបាច់ផ្កានេះ ដើម្បីសម្ដែងនូវសេចក្ដីគោរព និងក្តីស្រឡាញ់យ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់។
ចំពោះកាក់សំណល់ដែលសល់បន្ទាប់ពីការបូជាសព គេត្រូវយកទៅចោលក្នុងទឹកបឹង ឬទន្លេដែលនៅជិតផ្អះ។
ចំណែកឯពាក្យ ជម្រាបសួរ គឺជាពាក្យស្វាគមន៍ដែលមានសុជីវធម៌ខ្ពស់ ប្រើប្រាស់ជាផ្លូវការឬសំរាប់អ្នកដែលគួរអោយគោរព។
ការស្វាគមន៍ភ្ញៀវចូលផ្ទះ គឺជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃវប្បធម៌ខ្មែរ ដែលបង្ហាញពីការគោរព និងរាក់ទាក់។
សម្រាប់ឱសថបំប៉នសុខភាព ដូចជាវីតាមីន ឬផលិតផលជំនួយសុខភាពផ្សេងៗដែលស័ក្តិសមនឹងវ័យរបស់ពួកគាត់ (គួរពិគ្រោះជាមួយអ្នកជំនាញសុខភាពបើចាំបាច់)។
ការគោរពបូជាសពពោរពេញទៅដោយអត្ថន័យខាងជំនឿ វប្បធម៌ និងមនុស្សធម៌ដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុត។
រីឯខ្សែដៃមាស និងកងដៃមាស ដែលមានក្បាច់ផ្កា ជាធម្មតាមានក្បាច់ចម្លាក់ ឬរចនារូប ផ្កាភ្ញី ដែលបង្ហាញពីភាពរស់រវើក និងភាពល្អឯកនៃសិល្បៈខ្មែរ។
ពិធីប្រគល់សញ្ញាបត្រជាប្រពៃណីមួយសំខាន់ដែលបង្កើតចំណាប់អារម្មណ៍ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះជូននិសិ្សត។
បន្ទាប់មកយកចេកទៅដោតចង្កាក់ រួចអាំងវាលើភ្លើង។
ក្នុងស្ថានភាពសង្គ្រាម ការបញ្ចុះសពច្រើនតែជាជម្រើសលឿនបំផុត និងងាយស្រួលបំផុត។
ការប្រើប្រាស់ស្លឹកចេក និងវត្ថុធាតុដើមធម្មជាតិផ្សេងៗទៀតសម្រាប់ការវេចខ្ចប់ ឬរៀបចំអាហារ គឺជាទម្លាប់ដ៏ចំណាស់មួយដែលបានចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ។
ពួកគេអាចប្រើវិធីសាស្រ្តផ្សេងៗគ្នាទៀតដូចជា ការឱបសសរ ការយកជើងគៀប ការព្យាយាមរកកន្លែងស្ងួតគ្មានខ្លាញ់ដើម្បីចាប់ ឬប្រើកម្លាំងបោលឡើងទៅលើតែម្តង។
វាជាសម្ភារៈធម្មជាតិដែលងាយរលាយ និងមិនបង្កផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថានដូចសម្ភារៈសំណង់ទំនើបៗមួយចំនួនឡើយ។
ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរថែមទាំងបាន ឧទ្ទិសកុសលផលបុណ្យថ្វាយព្រះពរដល់ព្រះមហាក្សត្រឲ្យបាននូវសេចក្ដីសុខ សេចក្ដីចម្រើន និងព្រះជន្មាយុយឺនយូរទៀតផង។
​ការផ្ដល់ភេសជ្ជៈត្រជាក់ៗ ឬភេសជ្ជៈដែលភ្ញៀវចូលចិត្ត អាចជួយឱ្យពួកគេស្រស់ស្រាយឡើងវិញ។
ក្រុមនីមួយៗត្រូវប្រឹងប្រែងទាញឱ្យអស់ពីសមត្ថភាព និងប្រើប្រាស់កម្លាំងដំណាលគ្នា ដើម្បីទាញខ្សែព្រ័ត្រឱ្យចំណុចកណ្ដាលកន្លងផុតពីបន្ទាត់កណ្ដាលទៅខាងក្រុមខ្លួន។
ការទទួលភ្ញៀវក្នុងគ្រាកាន់ទុក្ខ ឬការចូលរួមរំលែកទុក្ខ គឺជាការបង្ហាញនូវភាពអាណិតអាសូរ និងការថ្លែងក្តីស្រឡាញ់ចំពោះអ្នកកំពុងប្រឈមមុខនឹងការបាត់បង់។
បន្ទាប់មកដាក់ឆ្នាំង ហេីយកូរស្ករ រហូតឡើងពណ៌ក្រហមក្រម៉ៅ។
នៅផ្លូវថ្មើរជើងចតុមុខក៏មានកន្លែងលក់អាហារ និងភេសជ្ជៈតាមស្តង់នៅតាមបណ្ដោយផ្លូវផងដែរ។
បង្រៀនកុមារមិនឲ្យរើសម្ហូបច្រើនមុខពេក  ហើយគួរលើកទឹកចិត្តពួកគេឲ្យសាកល្បងម្ហូបជាច្រើនប្រភេទ ដើម្បីទទួលបានវីតាមីន និងសារធាតុចិញ្ចឹមគ្រប់គ្រាន់ ព្រមទាំងបង្កើនប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ។
​ទោះជាយ៉ាងណា គុយទាវគឺជាធាតុផ្សំស្នូល និងសំខាន់បំផុត ដែលមិនអាចខ្វះបានក្នុងការធ្វើគុយទាវឆា។
ពេលលេង គេគូសដីចំកណ្តាលទីជាស្នាម ហើយគេយកភ្លឺស្រែ ឬចម្ការ ឬក៏ដោតតម្រុយម្ខាងៗ ខាងឆ្វេងដៃរបស់គេធ្វើជាគ្រឿងចំណាំ។
ត្រី មាន​ពីរករណី គឺ ត្រីធម្មតា​ដើរ​បាន​តែទៅមុខ ហើយត្រី​ទាំង​ឡាយ​ណា​ដែល​ដើរ​ទៅ​មុខ​រហូត​ដល់​ជួរ​ត្រីរបស់​នគរ​ម្ខាង​ទៀត ហៅថា ត្រីបកហើយ គេ​សម្គាល់​ត្រី​បក​ ដោយ​ក្រឡាប់​កូន​ត្រី​ទៅ​ម្ខា​ងទៀត
វាបង្ហាញពីការអបអរសាទរ និងជូនពរដល់អ្នកដែលរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ ហើយត្រៀមនឹងបង្កើតគ្រួសារផងដែរ។
ជំនឿនេះមានមូលដ្ឋានលើគំនិតថា បាយមានព្រះពុទ្ធនៅក្នុង ឬ បាយមានគុណ។
ព្រះសង្ឃគឺជាអ្នកថែរក្សានូវព្រះធម៌វិន័យ និងជាអ្នកបន្តសាសនាឲ្យគង់វង្ស។
បង្អែមនេះបង្ហាញពីសិល្បៈនៃប្រពៃណីធ្វើម្ហូបខ្មែរ។
ប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសអភិរក្សទំនើបដែលគោរពតាមគោលការណ៍ដើមនៃប្រាសាទ។
នៅប្រទេសកម្ពុជានៅតាមជនបទប្រជាកសិករតែងតែមានឧបករណ៍សម្រាប់នេសាទត្រីដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពរស់នៅជាលក្ខណៈគ្រួសារ
ជាញឹកញាប់ ពួកគេនឹងផ្តល់ហេតុផល ដូចជាកាតព្វកិច្ចគ្រួសារ ឬបញ្ហាសុខភាពជាដើម។
សព្វថ្ងៃ យើងឃើញកូនស្រីអង្គុយជាមួយកូនប្រុសតែម្តង នេះក៏ល្អម្យ៉ាងដែរដោយឲ្យអង្គុយទន្ទឹមគ្នា  តែប្លែកត្រង់ថាកូនប្រុសអង្គុយខាងស្តាំវិញ ដែលវាខុសពីពិធីបុរាណ ។
កន្លែងថ្មីៗទាំងនេះបានចូលរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការលើកកម្ពស់សោភ័ណភាពទីក្រុងភ្នំពេញ និងផ្តល់ជម្រើសកម្សាន្តដ៏សម្បូរបែបសម្រាប់ប្រជាជនគ្រប់វ័យ។
អ្នកទស្សនាក៏អាចចូលរួមសប្បាយបានដែរ ដោយជួយរំភើបជាមួយអ្នកទាយ ឬបញ្ចេញយោបល់កំប្លែងៗ ដើម្បីលើកទឹកចិត្ត ឬលេងសើច។
វាជាឧបករណ៍សំខាន់មួយសម្រាប់អ្នកនេសាទប្រើ សម្រាប់ចាប់ត្រីពីទន្លេ បឹង ស្ទឹង ឬសមុទ្រ។
ហើយក៏មានការសម្តែងសិល្បៈ កីឡាប្រពៃណី និងការតាំងពិព័រណ៍ផលិតផលក្នុងស្រុកជាច្រើន។
ការធ្វើបែបនេះបង្ហាញពីទឹកចិត្តស្មោះស្ម័គ្រ និងភាពរីករាយក្នុងការចូលរួមអបអរសាទរ។
មិនថារៀបចំអំណោយដោយសម្ភារៈបែបណា ឬក្នុងឱកាសអ្វីនោះទេ អ្វីដែលសំខាន់បំផុតក្នុងទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរ គឺ ទឹកចិត្តដ៏ស្មោះសរ និង ពាក្យជូនពរដ៏មានន័យ។
ពេលយើងមើលទៅខាងក្រោមកំពូលភ្នំ យើងនឹងឃើញព្រៃឈើខៀវស្រងាត់លាតសន្ធឹង ស្រែចំការរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ និងជាពិសេសគឺ ទិដ្ឋភាពទន្លេមេគង្គដ៏ធំល្វឹងល្វើយ ដែលហូរកាត់ខេត្តក្រចេះ ។
ការប្រតិបត្តិទាំងនេះមិនមែនត្រឹមតែសម្រាប់ព្រះសង្ឃប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាការបណ្តុះនូវសីលធម៌ សុជីវធម៌ និងការយល់ដឹងពីព្រះធម៌សម្រាប់ជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់យើងផងដែរ។
នៅក្នុងនោះរួមមាន គល់ស្លឹកគ្រៃ ដែលផ្តល់ក្លិនឈ្ងុយពិសេស និងមានរសជាតិស្រាល។
វាក៏អាចជាវិធីមួយដើម្បីបង្ហាញ និងបង្រៀនក្មេងជំនាន់ក្រោយពីល្បែងប្រជាប្រិយខ្មែរផងដែរ។
ការតម្កល់សពនៅផ្ទះ គឺជាការបង្ហាញពី ការគោរពចុងក្រោយ ចំពោះជីវិតមនុស្ស និងការរក្សានូវសេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់អ្នកស្លាប់។
ការពាក់អាវស និងពាក់កន្សែងពណ៌សត្រូវបានពេញនិយមក្នុងពិធីសពខ្មែរ។
មិនថាជាការជូនអំណោយដល់អ្នកមានគុណក្នុងឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំ ការផ្លាស់ប្ដូរស្រោមសំបុត្រក្នុងពិធីមង្គលការ ឬការចែករំលែកកាដូរតូចៗនៅការិយាល័យ កាដូរទាំងអស់សុទ្ធតែបង្កប់នូវ សារនៃក្ដីស្រឡាញ់ និងការយកចិត្តទុកដាក់។
ក្រៅពីការរៀបចំរបស់រដ្ឋាភិបាល ប្រជាជនកម្ពុជាទូទៅក៏បានត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេច ដើម្បីចូលរួមរំលែកទុក្ខ និងគោរពវិញ្ញាណក្ខន្ធព្រះបរមរតនកោដ្ឋតាមរយៈសកម្មភាពជាច្រើនផងដែរ។
រឿងមួយទៀតដែលគួរអោយកត់សម្គាល់ ការស្លៀកពាក់សមរម្យ នៅពេលទៅវត្ត ឬចូលរួមពិធីសាសនា គ្រហស្ថ ជាពិសេសស្ត្រី ត្រូវស្លៀកពាក់ឲ្យបានសមរម្យ ថ្លៃថ្នូរ និងជៀសវាងការស្លៀកពាក់ដែលបង្ហាញសាច់ច្រើនពេក។
ទោះបីជាមិនមែនជាទម្លាប់ដើមរបស់ខ្មែរក៏ដោយ ក៏ការផ្ដល់លុយធីបត្រូវបានគេឃើញជាញឹកញាប់នៅក្នុងភោជនីយដ្ឋាន ជាពិសេសភោជនីយដ្ឋានដែលមានភ្ញៀវបរទេសច្រើន ឬភោជនីយដ្ឋានលំដាប់ខ្ពស់ៗ។
បន្ទាប់មកចាក់​ខ្ទិះដូង​ចូល​ក្នុង​ឆ្នាំង​មួយ ដាក់​ស្លឹកតើយ ស្ករស និង​អំបិល​ចូលរួច ដាំ​ដោយ​កូរ​តិចៗ​រហូត​ដល់​ពុះ​និង​ឡើង​ឈ្ងុយ។
ទីនេះជាកន្លែងដ៏ល្អសម្រាប់អ្នកដែលចង់គេចចេញពីភាពអ៊ូអរ ហើយស្វែងរកភាពស្ងប់ចិត្ត យើងអាចដើរលេងដោយសេរី គយគន់ទេសភាពជុំវិញ និងស្រូបយកខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធ។
នេះជាការបង្ហាញពីការគោរពចំពោះអ្នកផ្តល់ចំណេះដឹង និងការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះការរៀនសូត្រ។
ពងមាន់អាំង គឺជាអាហារសម្រន់មួយប្រភេទដែលងាយស្រួលធ្វើ ដែលគេអាចធ្វើញ៉ាំបានជាប្រចាំ។
សួនសត្វនេះបាននិងកំពុងព្យាយាមបង្កាត់ពូជសត្វកម្រដែលជិតផុតពូជជាច្រើនប្រភេទ ដូចជា ស្វាព្រាហ្មណ៍ ភេទឹក អណ្ដើកក្បាលត្រីងៀត ក្រពើភក់ និងសត្វដទៃទៀតដើម្បីធានាបាននូវនិរន្តរភាពនៃពូជសត្វទាំងនេះ។
ការអនុវត្តន៍ជាប្រចាំ គឺជាគន្លឹះដើម្បីក្លាយជាអ្នកទាត់សីដ៏ចំណាន ពោលគឺការតស៊ូព្យាយាម ។
ព្រលឹងអាចក្លាយជាវិញ្ញាណអាក្រក់ ពេលដែលបុគ្គលស្លាប់ដោយមិនទាន់ដល់ពេល ឬមិនទាន់អស់អាយុ។
នៅក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ ក៏ដូចជាវប្បធម៌ផ្សេងៗទៀត ការរៀបចំតុមានលក្ខណៈខុសប្លែកគ្នាទៅតាមប្រភេទអាហារ ឬតាមឱកាស និងចំនួនភ្ញៀវ។
វត្ថុមុតស្រួចដូចជាកាំបិត កន្ត្រៃ ឬម្ជុលត្រូវបានជៀសវាង ព្រោះវាតំណាងឱ្យការកាត់ផ្តាច់ទំនាក់ទំនង។
ចុងក្រោយគឺ ឆ្នេរជ័យជំនះ ជាឆ្នេរដែលមានទីតាំងនៅជិតកំពង់ផែ ដែលជាចំណុចចេញចូលទៅកាន់កោះនានា។
បានជាគេហៅថា ល្បែងលោតអន្ទាក់ ព្រោះ​ល្បែង​នេះ​មាន​មនុស្ស​មួយពួកអង្គុយ ច្រហោងដំកង់ ចាប់ចុងដៃគ្នាជាអន្លាក់ដៃ ចាំស្ទាក់​អ្នក​លោត​កុំឲ្យ​លោត​ចូល​បាន មួយពួកទៀត ឈរជុំវិញចាំលោត រំលងឲ្យចូលទៅក្នុងអន្ទាក់ដៃនោះ ។
ព្រះរាជពិធីបុណ្យចម្រើនព្រះជន្ម ព្រះករុណា ព្រះបាទសម្តេច ព្រះបរមនាថ នរោត្តម សីហមុនី ព្រះមហាក្សត្រ នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា គឺជាព្រឹត្តិការណ៍ដ៏សំខាន់មួយដែលប្រារព្ធធ្វើឡើងជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅថ្ងៃទី ១៤ ឧសភា។
ទីពីរ វាជា សម្ភារៈដែលងាយស្រួលរក និងមានតម្លៃថោក ដែលជាកត្តាសំខាន់មួយទៀតដែលធ្វើឲ្យស្លឹកត្នោតក្លាយជាជម្រើសដ៏ពេញនិយម។
កន្រ្តកនេះដែរ​ មានរាងមូល ឬរាងជ្រុង មានទំហំ និងជម្រៅខុសៗគ្នា អាចមានដៃ ឬគ្មានដៃយួរ។
សម្រាប់បន្ទប់គេង គឺមានឈុតពូក ខ្នើយ ភួយ និងស្រោមពូកដែលមានគុណភាពល្អតំណាងឲ្យ ភាពកក់ក្តៅ ផាសុកភាព និង ការសម្រាក។
ជំរុញកុមារឲ្យទំពារអាហារឲ្យអស់សិនមុននឹងនិយាយ ការនិយាយពេលមានអាហារក្នុងមាត់ អាចមើលទៅមិនសមរម្យ ហើយអាចបណ្តាលឲ្យខ្ទាតចំណីចេញមកក្រៅបាន។
ជាកិច្ចបន្ទាប់ យើងត្រូវយកម្ទេសស្រស់ទៅស្ងោរ សម្រាប់បរិមាណវិញ យើងអាចប្រើទៅតាមចំណូលចិត្ត។
ការតុបតែងលម្អ គឺតុបតែងដោយទង់ជាតិ បដា ពាក្យស្លោក និងផ្ទាំងប៉ាណូធំៗដែលបង្ហាញពីប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការបង្រួបបង្រួមជាតិ និងសមិទ្ធផលនៃសន្តិភាព។
ដូច្នេះសូមចូលទស្សនាប្រកបដោយការគោរពចំពោះគ្រប់ៗគ្នា។
វត្តមានរបស់ផ្កាព្រៃក្នុងកម្រងផ្កា អាចមានន័យថាគូស្វាមីភរិយាប្រាថ្នាចង់បានជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលសាមញ្ញ ពិតប្រាកដ គ្មានការរារាំង និងពោរពេញដោយភាពសុខដុមធម្មជាតិ។
កោះនរាបានផ្ដល់នូវបរិយាកាសស្ងប់ស្ងាត់ និងស្រស់ស្រាយសម្រាប់មនុស្សចាស់ និងកន្លែងលេងកម្សាន្តប្រកបដោយសុវត្ថិភាពសម្រាប់ក្មេងៗទៀតផង។
ប្រជាជនក្នុងសហគមន៍ជនបទមានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធជាមួយគ្នា ស្គាល់គ្នាទៅវិញទៅមក ហើយតែងតែជួយគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងកិច្ចការងារ ឬពេលមានទុក្ខធុរៈ។
ការប្រគេនចង្ហាន់ដល់ព្រះសង្ឃគឺមានភាពចាំបាច់ណាស់ដែលត្រូវអនុវត្តន៍ទៅតាមក្បួនខ្នាតដែលបានកំណត់។
រីឯប្រាសាទមេបុណ្យខាងលិច គឺស្ថិតនៅចំកណ្ដាលបារាយណ៍ខាងលិច ខណៈដែលបារាយណ៍ខាងកើតភាគច្រើនបានរីងស្ងួតទៅហើយ។
ក្នុងសម័យទំនើបនេះ ទាត់សីនៅតែរក្សាបាននូវប្រជាប្រិយភាពរបស់ខ្លួនមិនចាញ់កីឡាផ្សេងៗឡើយ ដែលបង្ហាញពីភាពរឹងមាំរបស់វប្បធម៌ខ្មែរ។
ល្បែងស្វាដណ្ដើមស្លឹកឈើ គឺជាល្បែងប្រជាប្រិយខ្មែរមួយដ៏រីករាយ ដែលគេលេងដោយឱ្យបុរស និងស្ត្រីចែកគ្នាជា២ក្រុម តែជាទូទៅត្រូវបានលេងដោយកុមារា កុមារី និងយុវជននៅតាមទីជនបទ ជាពិសេសក្នុងឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ។
មិនដូចថង់ប្លាស្ទិក ឬប្រអប់ហ្វូមទេ បន្ទាប់ពីប្រើប្រាស់រួច ស្លឹកចេកអាច បោះចោលបានដោយមិនចាំបាច់បារម្ភ ពីការបំពុលបរិស្ថានរយៈពេលវែងឡើយ។
វាជាកន្លែងដ៏ល្អសម្រាប់អ្នកដែលចង់សម្រាកលំហែអារម្មណ៍ ជៀសផុតពីភាពអ៊ូអរនៃទីក្រុង។
ទីបី ដំបូលប្រក់ស្លឹកត្នោតមានលក្ខណៈ ជាមិត្តនឹងបរិស្ថានដែលជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។
ប្រសិនបើអ្នករួមតុ​មានស្ត្រី អ្នកគួររៀបចំអាកប្បកិរិយា និង​ពាក្យសម្ដីក្នុងការនិយាយស្ដី។
អ្នកទៅលេងកំសាន្ដនៅផ្លូវថ្មើរជើងចតុមុខ ក៏អាចរីករាយកម្សាន្ដជាមួយការលេងល្បែងកម្សាន្ដផ្សេងៗ និងការទស្សនាសិល្បៈប្រពៃណីជាដើម។
ការបង្កើនតម្លៃផលិតផល ជាការកែច្នៃផលិតផលសមុទ្រទៅជាទម្រង់ដែលមានតម្លៃខ្ពស់ ដូចជាការវេចខ្ចប់ត្រឹមត្រូវសម្រាប់នាំចេញ ឬការបង្កើតផលិតផលកែច្នៃថ្មីៗ អាចបង្កើនចំណូលជូនប្រជាជន។
ត្បាល់បុក និងអង្រែមានច្រើនប្រភេទ ផ្អែកលើសម្ភារៈដែលប្រើ, ទំហំ, និងគោលបំណងប្រើប្រាស់។
ដំណើរការនេះបន្តរហូតទាល់តែនៅសល់អ្នកលេងតែម្នាក់គត់នៅចុងក្រោយគេ ដែលជាអ្នកឈ្នះ នៃល្បែងនេះដោយភាពជោគជ័យ។
បច្ចេកទេសសំខាន់បំផុតគឺការគ្រប់គ្រងបាល់សីឱ្យនៅក្បែរខ្លួនជានិច្ច ដែលទាមទារភាពប៉ិនប្រសប់។
ការបន្តប្រើប្រាស់ស្លឹកចេក គឺជាការចូលរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការ ថែរក្សា និងលើកកម្ពស់មរតកវប្បធម៌ដូនតា ឱ្យនៅគង់វង្ស។
បើយើងនិយាយអំពីការបរិភោគ ពីបុរាណនឹងបច្ចុប្បន្ននោះមិនសូវមានភាពខុសគ្នាប៉ុន្មានទេ តែអ្វីដែលខុសគ្នានោះគឺ សម្ភារៈនិងឧបករណ៍សម្រាប់ការបរិភោគប៉ុណ្ណោះ។
ក្រៅពីភោជនីយដ្ឋាន ការឲ្យលុយធីប ក៏អាចកើតមានផងដែរនៅតាមសណ្ឋាគារ កន្លែងស្ប៉ា ហាងកាត់សក់ ឬហាងកាហ្វេដែរ។
របៀបចម្អិនសាច់ក្រកសាច់គោ ក៏ដូចគ្នាជាមួយនឹងការចម្អិនសាច់ក្រកសាច់ជ្រូកដែរ។
សម្រាប់ញាំល្ហុងជាមួយនំបញ្ចុក ក៏ជាមុខម្ហូបមួយមុខទៀតដែលប្រើប្រាស់ល្ហុងខ្ចី តែមានរសជាតិប្លែកពីបុកល្ហុងបន្តិច។
សម្រាប់ចម្ការម្រេចកំពត គឺជាកន្លែងមួយដែលមិនគួររំលងឡើយ ព្រោះម្រេចកំពតត្រូវបានគេស្គាល់យ៉ាងទូលំទូលាយថាជាម្រេចដែលមានគុណភាពខ្ពស់បំផុត និងមានរសជាតិឈ្ងុយឆ្ងាញ់ពិសេស។
មិនតែប៉ុណ្ណោះវាជាកន្លែងទេសចរណ៍ដ៏ពេញនិយមសម្រាប់ភ្ញៀវដែលចង់ស្វែងយល់ពីរបៀបរស់នៅរបស់ប្រជាជនក្នុងតំបន់និងទស្សនាសម្រស់ធម្មជាតិដ៏ប្លែក។
ការសរសើរ និងថ្លែងអំណរគុណដល់អ្នកផ្ដល់អាហារ ឬអ្នករៀបចំអាហារ បង្ហាញពីការយល់ដឹងពីការខំប្រឹងប្រែង និងការផ្តល់ចិត្តពីពួកគេ។
វាជួយបន្សុទ្ធខ្យល់ និងបន្ថែមភាពស្រស់ស្រាយដល់គេហដ្ឋានទៀតផង។
បើទាយត្រូវ នឹងទទួលបានរង្វាន់តូចតាចណាមួយ ដូចជាស្ករគ្រាប់ ហើយបន្ទាប់មកដល់វេនពួកគេធ្វើជាអ្នកគ្របវិញម្តង។
នៅក្នុងអំឡុងពេលពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ និងបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌតែងតែមានការផ្លាស់ប្តូរកាដូរនៅតាមការិយាល័យ។
ទៅថ្ងៃមុខ ទីក្រុងនរានឹងក្លាយជាទីតាំងដ៏សមរម្យមួយក្នុងការចំណាយពេលលំហែលកាយ ដោយមានសួនកម្សាន្ត កន្លែងដើរលេង និងភោជនីយដ្ឋានជាច្រើន។
ខ្លែង​កាល​បានឮ​មេមាន់​ថា ចាប់បាន​យក​ចុះដូច្នេះ ក៏​តាំង​ដេញចាប់​បេះ​យក​កូន​ណា​ដែល​នៅ​ក្រោយ​គេ​។
ចំពោះរបៀបធ្វើជាដំបូងដាក់ដាំឆ្នាំងឲ្យក្តៅបន្តិចរួចចាក់ប្រេងឆាចូលធ្វើការរុំលីងគ្រឿងឲ្យឈ្ងុយជាមួយប្រហុករួចចាក់សាច់ចូលកូររហូតដល់ដាច់ទឹកដើម្បីកាត់ក្លិនឆ្អាបនិងធុំក្លិនរួចធ្វើការបង់គ្រឿងទេសចូល។
ទីតាំងទាំងនេះបម្រើជាមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំដ៏សំខាន់ ដើម្បីឱ្យមនុស្សជំនាន់ក្រោយយល់ដឹងពីសោកនាដកម្មដែលបានកើតឡើង និងដើម្បីការពារកុំឱ្យប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏ខ្មៅងងឹតបែបនេះកើតឡើងសារជាថ្មីទៀត។
បើនៅតាមទីជនបទវិញក៏កាន់តែពេញនិយមទ្វេដង ឱ្យតែដល់រដូវកាលផ្លែត្នោតទុំ។
ឆ្នេរនេះក៏ល្បីល្បាញដោយសារបរិយាកាសស្ងប់ស្ងាត់ បែបធម្មជាតិ ដែលមានហាងបារច្នៃប្រឌិត និងកន្លែងស្នាក់ ដែលបង្កើតអារម្មណ៍កក់ក្ដៅ  និងស្ងប់ស្ងាត់សម្រាប់ភ្ញៀវ។
យើងក៏ត្រូវភ្លក់មើលរហូតដល់យើងគិតថាទទួលបានរសជាតិដែលយើងចង់បាន។
មានមនុស្សមួយចំនួនអាចទាត់សីបានរាប់រយដងដោយមិនឱ្យធ្លាក់ ដែលបង្ហាញពី ជំនាញដ៏អស្ចារ្យ និងការហ្វឹកហាត់ខ្ជាប់ខ្ជួនរបស់ពួកគេ។
មិនតែប៉ុណ្ណោះ វាថែមទាំងផ្តល់នូវ ក្លិនក្រអូបឈ្ងុយស្រាលៗបែបធម្មជាតិ ជ្រាបចូលទៅក្នុងបាយ ដែលធ្វើឱ្យអាហារកាន់តែមានរសជាតិឆ្ងាញ់ប្លែក។
សម្រាប់ឈ្មោះពិសី ជាឈ្មោះខ្លី ដែលមានន័យថា ល្អឆ្នើម វិសេស ឬ ពិសេស។
ក្នុងពិធីបុណ្យ ត្រូវរៀបចំអាហារឲ្យសមរម្យមានអនាម័យ និងងាយស្រួលក្នុងការផ្តល់ជូនភ្ញៀវ។
ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏នៅតែមានភាពខុសប្លែកគ្នាមួយចំនួនទៅតាមតំបន់ ប្រវត្តិសាស្ត្រ និងក្រុមជនជាតិភាគតិច ដែលធ្វើឱ្យពិធីបុណ្យសពរបស់ខ្មែរកាន់តែសម្បូរបែប និងស្មុគស្មាញ។
រំដេង ផ្តល់ក្លិនក្រអូបឈ្ងុយ។
ការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច និងលំហូរនៃសកលភាវូបនីយកម្មបាននាំមកនូវទាំងឱកាស និងបញ្ហាប្រឈមថ្មីៗដល់ភូមិនេសាទ។
មុខងាររបស់វាមានលក្ខណៈសាមញ្ញ ប៉ុន្តែប្រសិទ្ធភាពរបស់វាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់។
យើងអាចដាក់បន្ថែមទឹកធម្មតាបន្តិច ដើម្បីកុំឲ្យខាប់ពេក រួចរៀបចំដាក់ចានសម្រាប់ទទួលទានជាការស្រេច។
លុះត្រាតែបានជា កំពូលស្រួចបន្តិចហើយ ទើបគេប្តូរទ្រនាប់ដែលមានរូបរាងធំ ដើម្បីត្បាញបន្តឲ្យបានរាងជាសាជីទាំងមូល។
វាជាមុខម្ហូបដែលមានប្រជាប្រិយភាពសម្រាប់បរិភោគនៅតាមមាត់សមុទ្រនិងតាមភោជនីយដ្ឋានផ្សេងៗ។
អ្នកនឹងបានសិក្សាពីដំណើរការដាំដុះ និងប្រមូលផលម្រេចកំពត ដែលជាផលិតផលសម្គាល់ភូមិសាស្ត្ររបស់កម្ពុជា។
បន្ទាប់មក គេយកឫស្សីមួយទៀតដាក់ពីលើរង្វង់និងយកឫស្សីដែលពុះជាបន្ទះតូចៗទៅចាក់អោយក្រងរួចរាល់។
អ្នកមិនត្រូវបង្ខំអ្នកដទៃផឹកនោះទេ បើសិនជាពួកគេឈប់ផឹក ឬមិនចង់។
តែពេលទទួលទាន វាគ្មានទឹកស៊ុបច្រើនដូចគុយទាវទឹកទេ។
បន្ទាប់មក ដាក់ដាំលើភ្លើងមធ្យម រហូតដល់គ្រាប់សណ្ដែករីកល្មម។
ជាការពិតណាស់់ ពិធីភ្ជាប់ពាក្យជាទូទៅ ពិធីភ្ជាប់ពាក្យមានលក្ខណៈ តូចជាង និង មានលក្ខណៈជាលក្ខណៈគ្រួសារ ច្រើនជាង។
ប្រសិនបើមានការស្វាគមន៍ត្រឹមត្រូវអាចជួយបង្កើនភាពស្មោះត្រង់ ភាពស្និទ្ធិស្នាល និងទំនាក់ទំនងល្អក្នុងសង្គមនិងគ្រួសារ។
ដូច្នេះ ការហាមឃាត់ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះមិនឲ្យចូលរួម ឬនៅក្បែរពិធី គឺជាមធ្យោបាយដ៏មានប្រសិទ្ធភាពមួយដើម្បីការពារសុខភាពម្តាយ និងកូនពីជំងឺផ្សេងៗ។
អាចារ្យក៏មានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការធ្វើពិធីសាសនា និងជួយរៀបចំគ្រឿងសក្ការៈបូជា។
គ្រឿងផ្សំរបស់បង្អែមចេកខ្ទះមានដូចជា ចេកទុំមួយស្និត ស្ករត្នោតឬស្ករស ខ្ទិះដូងដើម ខ្ទិះដូងចុង អំបិលក្រួស គ្រាប់សាគូ និងស្លឺកតើយ។
កណ្ដៀវខ្មែរមានលក្ខណៈពិសេសដែលងាយសម្គាល់ដូចជា រូបរាង សម្ភារ និងទំហំ។
ស្មុកដែលល្អមានភាពរឹងមាំ គឺគេអាចប្រើប្រាស់បានយូរ និងរក្សាកម្ដៅបានល្អ។
វាក៏ជួយបង្កើតបរិយាកាសល្អរវាងអ្នកប្រើប្រាស់សេវាកម្ម និងអ្នកផ្ដល់សេវាកម្ម ដែលធ្វើឲ្យបទពិសោធន៍ទទួលទានអាហារ ឬប្រើប្រាស់សេវាកម្មកាន់តែរីករាយ។
ចំណែកឯភ្ញៀវកិត្តិយស ឬដៃគូអាជីវកម្មគួរត្រូវបានរៀបចំនៅតុដែលមានទីតាំងល្អបំផុត ឬមានការតុបតែងពិសេស ដើម្បីបង្ហាញពីការគោរព និងកោតសរសើរចំពោះវត្តមានរបស់ពួកគេ។
វាជាចំណុចសម្គាល់ដ៏សំខាន់មួយរបស់ទីក្រុងព្រះសីហនុ និងជាកន្លែងដ៏ពេញនិយមសម្រាប់ថតរូបទុកជាអនុស្សាវរីយ៍។
ក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ ការប៉ះក្បាលរាប់ថាជាការមិនគួរសម ដោយសារក្បាលជាកន្លែងដ៏បរិសុទ្ធបំផុតនៃរាងកាយ។
ឃ្លានេះមានលក្ខណៈសាមញ្ញ ងាយស្រួលចាំ និងមានចង្វាក់លឿនបន្តិច ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់ការគោះ ឬទះយ៉ាងសកម្ម។
ការបែងចែកបែបនេះ មិនត្រឹមតែជួយឲ្យភ្ញៀវងាយស្រួលរកកន្លែងអង្គុយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយអោយកម្មវិធីនៃពិធីឲ្យប្រព្រឹត្តទៅដោយរលូន ។
អារក្សអាចជាវិញ្ញាណល្អដែលការពារមនុស្ស ឬវិញ្ញាណអាក្រក់ អាស្រ័យលើចេតនារបស់វា ឬការបំពានរបស់មនុស្ស។
កសិករប្រើចបកាប់សម្រាប់ លើកភ្លឺស្រែធ្វើជាបន្ទាត់កំណត់ព្រំប្រទល់ឬលើករងដំណាំ សម្រាប់ដាំបន្លែ ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការគ្រប់គ្រងទឹក និងថែទាំ។
នៅក្នុងសម័យកាលទំនើបនេះ ពេលខ្លះម្ចាស់កម្មវិធីក៏អាចជួល ឌីជេ ឬ អ្នកចម្រៀងសម័យ មកសម្ដែងជូនភ្ញៀវទស្សនាកំសាន្តផងដែរ។
យើងត្រូវយកសាច់ជ្រូកមកហាន់ស្តើងៗ ប្រឡាក់ជាមួយ ប្រេងខ្យង ម្សៅស៊ុប ស្ករត្នោត រួចទុកចោលមួយយប់។
យើងត្រូវយកគ្រឿងទាំងនោះបុកចូលគ្នា រួចលីងឱ្យឈ្ងុយ ចាក់ទឹកចូលបន្តិចមុននឹងដាក់សាច់ បន្លែ និងម្សៅអង្ករលីងចូល។
វាជាមធ្យោបាយដ៏ល្អមួយដើម្បីឱ្យយុវជនអាចចំណាយពេលទំនេរប្រកបដោយប្រយោជន៍ ជៀសវាងអំពើអបាយមុខផ្សេងៗ។
ការផឹកមុនអ្នកដទៃ ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាអាកប្បកិរិយាមិនសមរម្យ និងបាត់បង់ការគោរពនៅក្នុងបរិបទសង្គមទៀតផង។
បើខាងណាគេវាយកូនគោល ឬកូនប្រដំឲ្យចូលទីខាងគេបាន នោះគេចាត់ទុកថាឈ្នះហើយ ហើយគេចាប់ផ្ដើមលេងសារថ្មី លុះត្រាតែដល់ពេលឈប់លេងទើបគេយកចំនួនដែលឈ្នះ ឬចាញ់នោះមកគិតមើល ឲ្យដឹងថាខាងណាឈ្នះប៉ុន្មានលើក ខាងណាចាញ់ប៉ុន្មានលើក គឹឈ្នះប៉ុន្មានទល់នឹងចាញ់ប៉ុន្មាន តែគ្រាន់តែជាកិត្តិយស ឥតមានសុីសងជាវត្ថុអ្វីទេ។
ដោយសារតែសមត្ថភាពផ្ទុកទឹកដ៏ច្រើនរបស់វា ពាងទឹកបានក្លាយជាប្រភពទឹកដ៏សំខាន់សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការប្រចាំថ្ងៃរបស់គ្រួសារ។
ក្នុងករណីខ្លះ គេអាចនឹងមានការបូជាសពភ្លាមៗ នៅកន្លែងដែលមិនវាលណាមួយ។
ហើយក៏ជាការដាស់តឿនឲ្យយើងរស់នៅដោយប្រុងស្មារតី និងមិនលង់ក្នុងសេចក្តីប្រមាទ។
រនាស់ដៃគឺជាឧបករណ៍ដ៏មានសារៈប្រយោជន៍មួយសម្រាប់អ្នកចូលចិត្តថែសួន និងសម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងផ្ទះ ដើម្បីរក្សាអនាម័យ និងសោភ័ណភាពជុំវិញផ្ទះ និងសួនច្បាររបស់អ្នក។
ជាពិសេសភេសជ្ជៈដូចជាទឹកក្រូច ទឹកបរិសុទ្ធ ភេសជ្ជៈកូកា-កូឡា និងអាចមានស្រាបៀរ ឬស្រាសម្រាប់ភ្ញៀវពេញវ័យដែលចូលចិត្តពិសារ។
ការសំពះសម្រាប់ចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យ គ្រូបង្រៀន ឬអ្នកមានអំណាច គឺត្រូវលើកដៃខ្ពស់បន្តិច ត្រឹមចង្កា ឬច្រមុះ រួចឱនក្បាលជ្រៅជាង។
យើងអាចដាក់សាច់មាន់ ឬសាច់គោថែមពីលើគុយទាវគោកដើម្បីបន្ថែមរសជាតិ។
កោះដាច់ ជាកោះមួយនៅកណ្តាលទន្លេមេគង្គ ដែលល្បីល្បាញខាងផលិតផលសូត្រ និងសិប្បកម្មតម្បាញ ហើយភ្ញៀវទេសចរអាចទៅទស្សនាផ្ទាល់ និងស្វែងយល់ពីរបៀបផលិតសូត្រ។
គោលបំណង គឺគ្រាន់តែបង្កើតបរិយាកាសរីករាយ និងចំណាយពេលជាមួយគ្នា។
វាអាចយកទៅប្រើប្រាស់បានគ្រប់ទីកន្លែង ដោយមិនចាំបាច់មានប្រេងឥន្ធនៈ ឬអគ្គិសនីនោះទេ។
ម្ហូបត្រជាក់ និងមានជាតិទឹកច្រើន គឺមនុស្សមានទំនោរចង់ទទួលទានអាហារប្រភេទនេះច្រើនព្រោះវាជួយបន្សាបកម្ដៅ និងផ្តល់ជាតិទឹកដល់រាងកាយ។
ដោយសារតែការសង្កត់ធ្ងន់លើវប្បធម៌របស់ប្រទេសលើភាពសុខដុមរមនា មនុស្សតែងតែជៀសវាងការបដិសេធដោយត្រង់ៗ។
ក្នុងការចៀនសាច់ យើងត្រូវចាក់ប្រេងអូលីវចូលប្រហែលកន្លះកូនចានចង្កឹះ រួចចាំឱ្យប្រេងក្តៅសិនទើបចៀនសាច់បានឆ្អិនល្អ។
ការធ្វើការងារពេលយប់តម្រូវឱ្យមានថាមពលបន្ថែម ដូច្នេះការញ៉ាំអាហារសម្រន់ពេលយប់ពិតជាសំខាន់។
អំណោយពេញនិយមដូចជា ស្ករគ្រាប់ ឬសូកូឡា ជានិមិត្តរូបនៃភាពផ្អែមល្ហែមក្នុងជីវិតគូស្វាមីភរិយាថ្មី។
ក្នុងខ្សែភាពយន្ត ឬ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយនានា គេតែងតែជូនភេសជ្ជៈសុខភាព ដូចជាទឹកត្រចៀកកាំ ទឹកយុិនសិន ឬ ទឹកផ្លែឈើស្រស់ទៅអ្នកជំងឺដែរ។
សាច់ក្រកសាច់គោ មានសភាពរឹងជាងសាច់ក្រកជ្រូកបន្តិច ហើយត្រូវបានគេចាត់ទុកជាម្ហូបពិសេសមួយប្រភេទ។
គេជឿថា ការដាក់ឈ្មោះល្អឲ្យកូនអាចជួយឲ្យកូនជៀសវាងពីជំងឺ និងការពារកូនពីវិញ្ញាណអាក្រក់ ឬរឿងចង្រៃផ្សេងៗ។
ដែលត្រូវនិយាយឃ្លាដូចជា "សូមអរគុណដែលបានអញ្ជើញមកចូលរួមរីករាយជាមួយយើង" ឬ "សូមអញ្ជើញចូល អង្គុយសិន ហើយពិសារអាហារតាមសប្បាយ" គឺជាពាក្យពេចន៍គំរូដែលបង្ហាញពីការយកចិត្តទុកដាក់ និងការអញ្ជើញដោយស្មោះត្រង់។
ការពេញនិយមរបស់បង្អែមនេះគឺដោយសារ មានរស់ជាតិឆ្ងាញ់ពិសា ងាយស្រួលញុាំ និងទន់ ។
ត្រូវប្រាកដថាទឹកជ្រក់ជាទឹកត្រជាក់ មុននឹងចាក់ចូលទៅក្នុងខ្ទឹមស បើទឹកក្តៅ វានឹងធ្វើឱ្យខ្ទឹមសទក់ និងមិនស្រួយ។
បន្ទាប់មកទៀតស្រង់វាចេញ រួចយកទៅដាក់នៅលើក្រដាសឱ្យស្រក់ខ្លាញ់ និងត្រជាក់បន្តិចសិន ទើបបរិភោគ។
ចំពោះស្ត្រីគួរជៀសវាងស្លៀកសំពត់ខ្លី អាវវាលក្លៀក ឬសម្លៀកបំពាក់ស្តើងពេក។
ក្រោយពេលព្រះសង្ឃសូត្រមន្ដរួចរាល់គេត្រូវធ្វើពិធីដង្ហែសព ដោយមឈូសសពនឹងត្រូវដង្ហែរចេញពីផ្ទះ ឬវត្ត ទៅកាន់ ឈាបនដ្ឋាន ដែលជាទីកន្លែងសម្រាប់បូជាសព។
ចំណែកឯការធ្វើទឺកស្ករវិញ​ យើងត្រូវដាំទឺកឱ្យពុះ រួចចាក់អំបិល​ ស្ករស និងម្សៅឆាចូល។
យើងអាចនិយាយលេងសើច ឬប្រើពាក្យមិនផ្លូវការបាន។
កម្រងផ្កា គឺ​ជា​អំណោយ​ដ៏​ពេញ​និយម​សម្រាប់​គ្រប់ ​ពិធី​អបអរ​ទាំង​អស់ រួម​ទាំង​ការ​ប្រគល់​សញ្ញាបត្រ​ផង​ដែរ។
ឥឡូវនេះ យើងមកក្រឡេកមើលពីវិធីធ្វើនំអាកោរខ្ទិះវិញម្ដង ដោយជាដំបូង យើងត្រូវលាយទឹកខ្ទិះដូងជាមុនសិន។
បន្ទះឫស្សីខ្លះទៀតត្រូវបានត្រាំទឹកមួយយប់ ឬហាលថ្ងៃបន្តិច ដើម្បីឱ្យវាទន់ ងាយស្រួលត្បាញ និងកាត់បន្ថយការប្រេះ។
សីលធម៌ ក្នុងការប្រើប្រាស់ទូរស័ព្ទនៅទីសាធារណៈ ចំពោះការនិយាយ យើងត្រូវប្រើសំឡេងធម្មតា មិនត្រូវអោយមានសំឡេងឮខ្លាំងៗពេកនោះទេ។
ព្រះអង្គធានាថាភ្ញៀវអាចចូលរួមក្នុងពិធីដោយរលូន និងយល់អំពីអត្ថន័យនៃកិច្ចពិធីនីមួយៗ។
អំណោយទាំងអស់គួរតែត្រូវបានវេចខ្ចប់យ៉ាង មានអនាម័យ និងសុវត្ថិភាព ដើម្បីការពារការចម្លងមេរោគ។
ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមទាំងនេះ ភាគីពាក់ព័ន្ធទាំងអស់ ត្រូវរួមគ្នាក្នុងការអនុវត្តវិធានការណ៍រួម។
ឧទ្យានជាតិព្រះមុនីវង្សបូកគោ ដែលហៅថា ភ្នំបូកគោ ជាទីតាំងទេសចរណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រ និងធម្មជាតិដ៏ល្បីល្បាញ ដែលមានអាកាសធាតុត្រជាក់ពេញមួយឆ្នាំ។
ចរណៃ​ សំដៅលើ កែវ​ ត្បូង កែវចរណៃ ​ដែល​គេ​កែច្នៃ​រួចហើយ បើដាក់​ឈ្មោះ​ឱ្យ​កូនស្រីពិតជា​ប្រពៃ​ណាស់ ។
​ម្យ៉ាងវិញទៀត គេអាចអង្គុយនៅខាងក្រៅផ្ទះ ឬនៅជុំវិញកន្លែងពិធី ដោយរក្សាគម្លាតសុវត្ថិភាព។