Sliden/khm-asr-cultural-24k huggingface dataset:
ចំពោះព្រះសង្ឃយើងក៏ត្រូវមានពីរបៀបក្នុងការនិយាយដែរ ដោយការនិយាយជាមួយព្រះសង្ឃយើងត្រូវប្រើពាក្យសំដីដ៏សមរម្យ។
វាជាសំណង់ប្រាសាទថ្មដ៏ធំបំផុត និងមានការអភិរក្សល្អបំផុតនៅក្នុងរមណីយដ្ឋានអង្គរទាំងមូល។
ទន្ទឹមពីនេះទៀត ជាអ្ចីដែលកុលបុត្រកុលធីតាខ្មែរ​ត្រូវ​បាន​បន្ត​វេន​ពី​ជំនាន់​មួយ​ទៅ​ជំនាន់​មួយ។
​ជាទូទៅ ការស្វាគមន៍ និងការគោរព ត្រូវអនុវត្តតាមលំដាប់លំដោយនៃវ័យ និងឋានៈរបស់សមាជិកក្នុងគ្រួសារ។
ចំពោះគ្រឿងផ្សំសម្រាប់ធ្វើបង្អែមបបរពោតមានដូចជា ពោតចំនួន ៥ផ្លែ ស្ករស១៣ស្លាបព្រាបាយ 
ទឹក២លីត្រ អំបិលកន្លះស្លាបព្រាកាហ្វេ និងគ្រាប់សាគូ៥០ក្រាម។
ការផ្តល់ជូនពួកគាត់ជាការបង្ហាញពី សេចក្តីដឹងគុណ និងការគោរពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ដែលយើងមានចំពោះពួកគាត់។
ដើម្បីរក្សាភាពថ្លៃថ្នូរ និងជៀសវាងឧបទ្ទវហេតុផ្សេងៗ សូមកុំនិយាយនៅពេលដែលមាត់របស់អ្នកនៅពេញដោយអាហារ រង់ចាំរហូតដល់អ្នកលេបអាហាររួចរាល់សិន។
មនុស្សប្រុសនិងមនុស្សស្រី គួតែចេះគិតពីសកម្មភាពសុជីវធម៌ ដើម្បីគោរពប្រពៃណី ទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរពីបុរាណជានិច្ច។
ហើយការតុបតែងក៏មានភាពប្រណីត និងយកចិត្តទុកដាក់ជាងមុន រួមបញ្ចូលទាំងឆាកតន្ត្រី ការបាញ់កាំជ្រួច និងភ្លើងពណ៌ដ៏ស្រស់ស្អាត។
​ចំណែកឯពេលទទួលបានអ្វីមួយពីអ្នកដទៃ យើងគួរប្រើពាក្យថា "អរគុណ" "សូមអរព្រះគុណ" ឬ "សូមថ្លែងអំណរគុណ" ជាដើម។
ឧទាហរណ៍៍ កូនៗជូនថវិកាទៅកាន់ឪពុកម្ដាយ ពូមីង និង យាយតាក្នុងពេលបុណ្យទានជាដើម។
ការប្រើសម្រាប់ជាកាដូរ សម្រាប់ទទួលភ្ញៀវជាតិ និងអន្តរជាតិ ជាការបង្ហាញពីវប្បធម៌ និងអរិយធម៌ខ្មែរដ៏វិសេសវិសាល និងជាអនុស្សាវរីដ៏មានន័យ។
យកកូនឆ្នាំងមួយទៀត ចាក់ខ្លាញ់ចូល ហើយចាក់ខ្ទឹមសចិញ្ច្រាំ បំពងវាឱ្យឈ្ងុយ។
សម្រាប់​ព្រះមហាក្សត្រ ត្រូវក្រាប ឬឱនក្បាល​ និងសំពះត្រឹម​ចិញ្ចើម។
ជំហានបន្ទាប់ វាយស្ករសជាមួយពងទា ២ទៅ៣ គ្រាប់ចូលគ្នាឱ្យសព្វ រហូតដល់ស្កររលាយអស់ បន្ទាប់មក ចាក់ទឹកខ្ទិះដូងចូលក្នុងចានម្សៅសន្សឹមៗ ហើយកូរឱ្យសព្វ រហូតល្បាយនោះខាប់ល្មម និងមិនរាវពេក។
រីឯទេសភាពធម្មជាតិដ៏ត្រជាក់ភ្នែកនៅលើកំពូលភ្នំយើងអាចគយគន់បានយ៉ាងរីករាយ ។
បន្ទាប់ពីមួក ឬកន្ត្រកឈប់ផ្លាស់ប្ដូរទីតាំង អ្នកទាយត្រូវចង្អុល ឬនិយាយប្រាប់ដោយជឿជាក់ថា តើវត្ថុស្ថិតនៅក្រោមមួក ឬកន្ត្រកមួយណា។
វាជាពេលវេលាដែលគ្រួសារទាំងពីរអាចស្វែងយល់គ្នាទៅវិញទៅមកកាន់តែច្បាស់ និងបង្កើតចំណងទាក់ទងរវាងបងប្អូនកូនប្រសា។
ចំពោះការប្រើស្ករវិញ វាត្រូវមានបរិមាណត្រឹមត្រូវ ដើម្បីឱ្យនំរបស់យើងផ្អែមល្មម ហើយចៀសវាងមិនឱ្យឆាប់ខ្លោច ឬឆៅខាងក្នុង។
គេនិយមប្រើត្រីទន្លេស្រស់ៗ ដូចជា ត្រីឆ្ពិន ត្រីអណ្ដែង ឬត្រីរ៉ស់ សម្រាប់ដុត។
ភូមិបណ្ដែតទឹកទាំងនេះមិនត្រឹមតែជាកន្លែងរស់នៅរបស់ប្រជាជនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់  ដែលបង្ហាញពីការរស់នៅជាឯកទេសរវាងមនុស្ស និងធម្មជាតិ។ ។
ផ្នែកខាងមុខ មានដូចជាក្រុមភ្លេង អ្នកវាយឃ្មោះ លោកចៅមហា ក្រុមអ្នករែកដូង រែកត្នោត រែកផ្លែឈើ និងកាន់ដើមអំពៅ។
ដូច្នេះ ការនិយាយអំឡុងពេលអាហារ មិនមែនគ្រាន់តែជាការជជែកគ្នាធម្មតានោះទេ ប៉ុន្តែជាផ្នែកមួយនៃការកសាងទំនាក់ទំនងសង្គម និងការបង្កើតសហគមន៍ដ៏រឹងមាំមួយ។
ការចរចារត្រូវបានលើកឡើងនៅក្នុងពិធី ចូលចែចូវ ឬ ចូលស្តីដណ្តឹង។
ជាទូទៅ មុនពេលចាប់ផ្ដើមរៀន សិស្សតែងតែបង្ហាញការស្វាគមន៍ទៅកាន់គ្រូរបស់ពួកគេ ដោយនិយាយថា សួស្ដី ឬ ជម្រាបសួរ លោកគ្រូ អ្នកគ្រូ។
ក្មេងៗតូចៗក៏ត្រូវបាននាំទៅវត្តដើម្បីរៀនស្គាល់ពីតម្លៃនៃការធ្វើបុណ្យផងដែរ។
បញ្ចូលមេរៀនអំពីបេតិកភណ្ឌជាតិទៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សា ដើម្បីបណ្ដុះស្មារតីស្នេហាជាតិ និងការថែរក្សាដល់យុវជនជំនាន់ក្រោយ។
ក្បួននេះត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងល្បែងចត្រង្គនៅកម្ពុជា ដោយអ្នកលេងប្រើយុទ្ធសាស្ត្រដើម្បីបង្កើតសម្របសម្រួលក្នុងការវាយប្រហារ និងការពារ។
ក្បួនទាំងនេះអាចប្រែប្រួលទៅតាមតំបន់ ឬការព្រមព្រៀងគ្នារបស់អ្នកលេង។
សហគមន៍នោះ មានការចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងការរៀបចំ ពីការជួយសម្អាតទីធ្លា រៀបចំឆាក បន្ទប់ និងសម្ភារៈផ្សេងៗដែលត្រូវប្រើក្នុងពិធី។
ប្រាសាទតាព្រហ្ម  កសាងឡើងដោយព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី ៧ ជាវត្តអារាម និងសកលវិទ្យាល័យពុទ្ធសាសនា។
សរុបមកវិញ ការសម្ដែងការស្វាគមន៌រវាងគ្រូ និងសិស្សគឺជាអត្តសញ្ញាណជាតិមួយរបស់ប្រជាជនខ្មែរ​ដែលបានបន្តមកតាំងពីបុរាណកាលមកម្ល៉េះ។
ឆ្នេរម្លប់ជ្រៃ ជាចំណុចកណ្ដាលសម្រាប់ឡើងទូកទៅកាន់កោះនានាដូចជា កោះរុង និងកោះរ៉ុងសន្លឹម។
ប្រាសាទព្រះខ័ន  កសាងឡើងដោយព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី ៧ ដូចគ្នានឹងតាព្រហ្មដែរ ប៉ុន្តែមានទំហំធំជាង។
រីឯទិដ្ឋភាពទីបីនៃការរៀបចំពិធីប្រារព្ធទិវាសន្តិភាពនោះ ការចូលរួមពីស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ។
ប៉ុន្តែភាគច្រើនពួកគាត់រៀបចំពីយប់ ដើម្បីមានភាពងាយស្រួលនិងទាន់ពេលវេលា។
នាពេលនោះផងដែរ អ្នកភ្លេងត្រូវលេង បទទាក់ដំរី។
ជាពិសេសទេសភាពថ្ងៃលិចដ៏ស្រស់ត្រកាល។
ក្នុងពិធីសែនព្រេនចងដៃ កូនកំលោះ  កូនក្រមុំចាំបាច់ត្រូ​​វ​ស្លៀក​ពាក់​ពណ៌មាសតែមួយគត់ ​ដោយកូនប្រុសស្លៀកសំឡុយគ្រង អាវផាយពី​លើអាវកត្រង់។
គុយទាវឆា គឺ ងាយធ្វើ ឆាប់រួច ងាយស្រួលសម្រាប់អ្នកដែលរវល់។
ការប្រើម៉ាស៊ីនកិនគឺ លឿន និងងាយស្រួលជាងបុក ប៉ុន្តែវាអាចធ្វើឱ្យគ្រឿងផ្សំមិនសូវមានក្លិនឈ្ងុយដូចប្រើត្បាល់បុកទេ។
ជាដំបូងគឺ កាពិឆា ដែលភាគច្រើនគេនិយមធ្វើវាញ៉ាំជាមួយនិងម្ជូរបានគ្រប់មុខ។
ព្រះអង្គមិនត្រឹមតែជាព្រះប្រមុខរដ្ឋប៉ុណ្ណោះទេ តែជា "បិតា" នៃប្រជាជាតិទាំងមូល។
បុណ្យសមុទ្រជួយជំរុញឲ្យមានការពង្រឹង និងលើកកម្ពស់គុណភាពសេវាកម្មនានាក្នុងឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍នៅតាមតំបន់ឆ្នេរ ដើម្បីបំពេញតម្រូវការរបស់ភ្ញៀវទេសចរ។
ការប្រកួតទាំងនោះមិនត្រឹមតែជាការបង្ហាញពីជំនាញប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាការបង្កើនមិត្តភាព និងចំណងសាមគ្គីភាពក្នុងសហគមន៍ផងដែរ។
ការប្រើពាក្យ "ជម្រាបសួរ" បង្ហាញពីការគោរព ចំណេះដឹង និង ភាពគួរសម។
បាច់ផ្កាស្រស់ស្អាតទាំងនេះតែងតែផ្តល់ជូនក្នុងពេលថតរូប ឬពេលចប់កម្មវិធី ដើម្បីផ្ដល់ឱ្យអ្នកសិល្បៈដោយផ្ទាល់។
នេះគឺជាពេលវេលាដែលមនុស្សគ្រប់រូបបានបង្ហាញពីសេចក្តីសប្បុរស។
អ្នកទិញភាគច្រើនគឺយកទៅប្រើនៅក្នុងផ្ទះ នៅភោជនីយដ្ឋាន ឬកន្លែងសម្រាប់អង្គុយនានា។
​ជាពិសេស កន្ទេលដែលធ្វើពីស្លឹកត្នោត គឺជាប្រភេទកន្ទេលប្រពៃណីខ្មែរ ដែលត្រូវបានផលិតចេញពីស្លឹកត្នោតក្នុងការផលិត។
លើសពីកម្រងផ្កា ម្ចាស់កម្មវិធីក៏អាចផ្តល់ បាច់ផ្កាស្រស់ៗ ឬបាច់ផ្កាលុយ ដែលរៀបចំយ៉ាងស្រស់ស្អាត ទាំងមានផ្កាផ្សេងៗ ។
បន្ទប់មកសពត្រូវបានតម្កល់ក្នុងមឈូសដែលតុបតែងលម្អដោយផ្កា និងគ្រឿងសក្ការៈផ្សេងៗ។
មានគ្រឿងផ្សំជាច្រើន ដូចជា ផ្លែត្នោត ត្រីរ៉ស់ និងគ្រឿងកកូរដូចជា រំដេង ខ្ទឹមស ម្ទេស សណ្ដែកដីលីង និងអង្ករលីង ដែលធ្វើឱ្យម្ហូបមានរសជាតិឆ្ងាញ់ និងក្លិនឈ្ងុយជាពិសេស។
រមណីដ្ឋាន​បូរីអូរស្វាយមាន​ព្រែក​ជាច្រើន​ ដោយមាន ព្រែក​ខ្លះ​មាន​ទឹក​ហូរ​លឿន​ ចំណែក​ព្រែកខ្លះទៀត​ ក៏មានទឹក​ហូរយឺត។​
ក្នុង​ចំណោម​នោះ មាន​ទាំង​ព្រះពុទ្ធបដិមា​ចូល​និព្វាន និង​បដិមាកំពុង​អង្គុយ ដែល​បង្ហាញ​ពី​ជំនឿ​សាសនា​ដ៏​ជ្រាលជ្រៅ​របស់​ប្រជាជន​ខ្មែរ។
វាជាការបង្ហាញពីភាពស្មោះត្រង់ និងការគោរពច្បាប់ល្បែង ដែលធានាថាការប្រកួតប្រជែងមានភាពស្មើរ និងយុត្តិធម៌។
ការប្រើប្រាស់ចបជីក ទាមទារកម្លាំងកាយ និងបច្ចេកទេសបន្តិចបន្តួច ដើម្បីទទួលបានប្រសិទ្ធភាព។
វត្ថុ​ពណ៌​ខ្មៅ​ត្រូវ​ចៀសវាង​ព្រោះ​ពណ៌​ខ្មៅ​ទាក់ទង​នឹង​ការ​កាន់ទុក្ខ និង​មរណភាព​ក្នុង​វប្បធម៌​ខ្មែរ។
ដោយមិនបង្អង់យូរ យើងទៅមើលពីរបៀបធ្វើជ្រក់ទំពាំងជូរ និងគ្រឿងផ្សំដែលយើងត្រូវការទាំងអស់គ្នា។
ការីទាកាប៉ា ជាពិសេសការីខៀវ ឬការីក្រហម ប្រើប្រាស់គ្រឿងផ្សំដូចជា សាច់ទាកាប៉ា ទឹកខ្ទិះដូង ម្ទេស ការី  ត្រប់ពុតលំញង សណ្តែកកួរ ស្លឹកក្រូចសើច ជីរនាងវង ស្ករត្នោត ទឹកត្រី និងប្រេង។
ឆ្នេរកោះកុងក្រៅ ស្ថិតក្នុងភូមិកោះកាពិ ឃុំជ្រោយប្រស់ ស្រុកកោះកុង ខេត្តកោះកុង មានចម្ងាយប្រមាណ៣០គីឡូម៉ែត្រ ពីក្រុងខេមរភូមិន្ទ។
ស្ថាប័នទាំងនោះគឺ ទីស្តីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រី: សម្របសម្រួលការងារទូទៅ និងអនុម័តផែនការមេ។
ពិធីបូជានាគភាគច្រើនធ្វើឡើងក្នុងអំឡុងពេលដែលទាក់ទងនឹងវដ្តទឹក និងរដូវកាលកសិកម្ម ដូចជា ពិធីបុណ្យអ៊ុំទូក កុំឡុងខែអសុ្សជ កត្តិក។
​កន្ត្រកនេះអាចមានទំហំ និងរូបរាងផ្សេងៗគ្នា ទៅតាមតម្រូវការប្រើប្រាស់ និងសម្រាប់តាំងលម្អ។
ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ រៀបចំកម្មវិធីសិល្បៈ និងការតាំងពិព័រណ៍វប្បធម៌នានា។
ចំណុចសំខាន់នៃការទទួលស្វាគមន៍ភ្ញៀវជនបទគឺការរក្សាទំនាក់ទំនង ការអោយតម្លៃដោយចិត្តស្មោះត្រង់ និងការគោរពគ្នា។
ការទៅទស្សនា តំបន់ច្រកព្រំដែន អាចផ្តល់នូវបទពិសោធន៍ដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍មួយ ដោយនៅទីនោះមានភាពមមាញឹកនៃការឆ្លងកាត់របស់មនុស្ស និងទំនិញរវាងប្រទេសទាំងពីរ។
​ស្លឹកត្នោតអាចការពារទឹកភ្លៀង និងកំដៅថ្ងៃបានល្អ ហើយជួយរក្សាសីតុណ្ហភាពក្នុងផ្ទះឲ្យត្រជាក់ និងមានសំណើមសមរម្យ។
សម្រាប់ពិធីខ្មែរ គួររៀបចំ អាហារបែបខ្មែរចម្រុះមុខ ដើម្បីបង្ហាញពីភាពសម្បូរបែបនៃម្ហូបអាហារជាតិ។
ប្រជាកសិករខ្មែរយើងនៅតែពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើចបជីក ក្នុងការងារ ដាំដុះ ប្រចាំថ្ងៃ ជាពិសេសនៅតាមជនបទ។
អំណោយរបស់ភ្ញៀវ គឺជាសាច់ប្រាក់ដូចគ្នា តែត្រូវបានដាក់ក្នុងស្រោមសំបុត្រ និងមានប្រអប់សម្រាប់ភ្ញៀវដាក់។
​​ក្រោយមកយើងអាចបង់បន្លែត្រកួនឬត្រឡាចចូលកុំឆ្អិនបន្លែពេកហើយបង់ស្លឹកក្រូច ម្ទេសខ្មាំងចូលភ្លក្សមើលរសជាតិតាមចំណូលចិត្តហើយអាចដួសដាក់ចានញ៉ាំបាន។
ការលេងទាត់សីជាក្រុម ជួយបង្កើន ការសហការ ការយោគយល់ និងការជឿទុកចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក។
ការ​ថែរក្សា​អត្តសញ្ញាណ​ជាតិ ទម្រង់​នៃ​ការ​សំពះ និង​ការប្រើប្រាស់​ពាក្យពេចន៍​គួរសម​គឺជា​ផ្នែក​មួយ​ដែល​មិន​អាច​កាត់​ផ្ដាច់​បាន​ពី​អត្តសញ្ញាណ​ជាតិ​ខ្មែរ ។
លលាដ៍ក្បាលប្រមាណ ៥ពាន់ ដែលត្រូវបានតម្កល់នៅស្តុបកម្ពស់ប្រហែល ៣០ម៉ែត្រ ទទឹងប្រហែល ២០ម៉ែត្រ ត្រូវបានចាក់កំដរដោយបទភ្លេងខ្មែរយ៉ាងស្រងេះស្រងោចជាប្រចាំ។
ការតុបតែងតុ ដាក់ចានស្លាបព្រាឲ្យមានរបៀបរៀបរយ និងការរៀបចំកន្លែងអង្គុយ នឹងជួយសម្រួលដល់ភ្ញៀវក្នុងការស្វែងរកកន្លែងរបស់ពួកគេ។
ពេលឆ្អិន យើងត្រូវធ្វើទឺកខ្ទិះដូងដើម្បីស្រូបពីលើចេកខ្ទះវិញម្តង។
ជាពិសេស គួរមានការបែងចែកតំបន់អង្គុយសម្រាប់ភ្ញៀវឲ្យបានច្បាស់លាស់។
ការប្រើប្រាស់ក្រដាសខ្ចប់ដែលមានគុណភាពខ្ពស់ ខ្សែបូដ៏ស្រស់ស្អាត ឬប្រអប់ដែលមានលក្ខណៈជាប្រពៃណីខ្មែរ (ដូចជាប្រអប់ឈើ ឬប្រអប់ស្លឹកត្នោតដែលបានច្នៃយ៉ាងល្អ)។
ម្ហូបនេះ គឹមានភាពពេញនិយមណាស់នៅកម្ពុជា។
នៅក្នុងប្រពៃណីខ្មែរ ក្បួនរាប់យកស្មើត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយនៅពេលល្បែងចត្រង្គបញ្ចប់ដោយគ្មានអ្នកឈ្នះច្បាស់លាស់។
វាជាឧបករណ៍បុរាណមួយដែលប្រើយ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ និងវប្បធម៌ជាច្រើនទៀត។
ជាការពិតណាស់ នៅពេលបញ្ចប់ការថ្លែងអំណរអរគុណ កម្មវិធីបន្ទាប់នោះគឺជាពេលដែល មិត្តភ្កតិ បងប្អូនទាំងអស់រាំ ច្រៀងដែលញ៊ាំងឲ្យកម្មវិធីប្រារព្ធទៅយ៉ាងសោមនស្សរីករាយក្រៃលែង។
ផ្លែត្នោត និងដើមត្នោត គឺជាធនធានដ៏សំខាន់មួយសម្រាប់ប្រជាជនខ្មែរ ដោយគេអាចយកមកកែច្នៃជាមុខម្ហូប និងបង្អែមជាច្រើនមុខ។
រមណីយដ្ឋានជាតំបន់ដ៏ស្រស់បំព្រង ដែលជាការពេញចិត្តខ្លាំងសម្រាប់ប្រភេទភ្ញៀវទេសចរធម្មជាតិ។
ក្នុងពិធីបុណ្យសពតាមប្រពៃណីខ្មែរ កូនប្រុសច្បងមានតួនាទីដ៏សំខាន់មួយទៀត គឺការធ្វើជាអ្នកកាន់គ្រែសព ឬអ្នកបាំងសែងក្នុងពេលដង្ហែសពទៅកាន់ទីបូជា ឬបញ្ចុះ។
គ្រឿងផ្សំសំខាន់ៗរួមមាន សាច់ទាកាប៉ា, បន្លែដូចជា ស្លឹកអំពិល, ត្រួយព្រីង, ត្រួយកន្ទួត, ប៉េងប៉ោះ, ម្ទេស, ខ្ទឹមស, ខ្ទឹមក្រហម, ក្រូចសើច, ស្លឹកក្រូចសើច, ទឹកត្រី និងស្ករស។
ជាទូទៅ វាជាអាហារសម្រន់ ឬបង្អែម ដែលអាចបរិភោគបានគ្រប់ពេល ឬក្នុងកម្មវិធីនានា។
ក្មេងដែលជា បង្កង នឹងឈរនៅក្នុងតំបន់កំណត់មួយដែលប្រៀបបាននឹង ស្រះ ឬ បឹង។
កូនគោល ឬកូនប្រដំ គេធ្វើពីរឈឺសាច់ស្តោតៗស្រាសៗ ដូចជាឈើរលួស ឬ​គរជាដើម។
ក្នុងបរិបទសាសនា ស្ត្រីត្រូវបានហាមប្រាមមិនឱ្យប៉ះព្រះសង្ឃដោយផ្ទាល់នោះឡើយ។
ទោះបីមានគ្រឿងចក្រទំនើបក៏ដោយ ក៏ចបជីកនៅតែមានកន្លែងពិសេសក្នុងចិត្តកសិករដដែល។
អ្នកអាចកំណត់ពេលឆែកទូរស័ព្ទនៅចុងបញ្ចប់នៃជំនួប ដើម្បីរក្សាសមភាពអារម្មណ៍។
ផ្កាព្រៃក្នុងកម្រងផ្កាអាពាហ៍ពិពាហ៍ មានន័យថា ស្នេហាមួយដែលសាមញ្ញ បែបធម្មជាតិ ប៉ុន្តែរឹងមាំ មានការសម្របសម្រួល និងសេរីភាព។
ការជួបជុំជាមួយចាស់ទុំពេលក្រោយរៀបការនឹងបង្កើនស្និទ្ធស្នាលក្នុងគ្រួសារ។
ចំណែកបង្អែមវិញ មានផ្លែឈើ នំខ្មែរ ដូចជានំបត់ នំគម និងនំអន្សមជាដើម។
មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះការបុកគ្រឿងផ្សំដោយដៃជួយបង្កើនថាមពលសាច់ដុំដៃ និងម៉ដ្ឋល្អដែលមានប្រសិទ្ធភាពល្អជាងការប្រើម៉ាស៊ីនកិន។
ចំំពោះគ្រូវិញ គេនឹងតបទៅសិស្សវិញថា ល្អហើយកូនៗ ខំរៀនណា។
ឆ្នេរល្បីៗ និងសំខាន់ៗនៅខេត្តព្រះសីហនុ រួមមាន ឆ្នេរអូឈើទាល ឆ្នេរឯករាជ្យ  ឆ្នេរម្លប់ជ្រៃ ឆ្នេរអូរត្រេស។
តាមទស្សនៈសុខភាព អាហារដែលរៀបចំសម្រាប់មនុស្សច្រើនអាចមិនសូវមានអនាម័យគ្រប់គ្រាន់ ឬទុកចោលយូរ ដែលបង្កហានិភ័យដល់សុខភាពម្តាយ និងកូន។
កូនចត្រង្គទាំងនេះត្រូវបានដាក់នៅជួរដេកទី១ និងទី២ សម្រាប់ម្នាក់ និងជួរដេកទី៧ និងទី៨ សម្រាប់ម្នាក់ផ្សេងទៀត។
ត្រីអាំង តែងតែបរិភោគជាមួយទឹកត្រីកោះកុង ដែលមានរសជាតិផ្អែមប្រៃ ដែលអាចបង្កើតរសជាតិដ៏សែនឆ្ងាញ់។
ដើម្បីឱ្យបន្លែបៃតងរបស់យើងស្រស់ល្អ និង មិនរលួយពេក យើងត្រូវបិទភ្លើងភ្លាមៗបន្ទាប់ពីដាក់បន្លែទាំងនោះចូល។
វាបង្ហាញពីភាពឧស្សាហ៍ព្យាយាម និងចំណេះដឹងរបស់បុព្វបុរសក្នុងការសម្របខ្លួនទៅនឹងធនធានធម្មជាតិ។
ការស្វាគមន៍ ត្រូវបានគេមើលឃើញថាជានិមិត្តសញ្ញាបង្ហាញពីការគោរពនៅតាមទីជនបទ។
ផ្លូវពីអង្គរទៅវត្តភូ ដែលស្ថិតនៅប្រទេសឡាវក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន បង្ហាញពីឥទ្ធិពល និងការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្មែរបុរាណទៅដល់ភាគខាងជើង។
ខ្ទឹមស ផ្តល់ក្លិន និងរសជាតិហឹរស្រាលៗ។
ល្បែងដណ្ដើមស្លឹកឈើ មិនមែនគ្រាន់តែជាល្បែងកម្សាន្តធម្មតានោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏មានបង្កប់នូវអត្ថន័យ និងអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើនផងដែរ។
ការស្និទ្ធស្នាលគ្នាជាសាធារណៈអាចបង្កជាការរិះគន់ពីសំណាក់អ្នកជុំវិញ។
បន្ទាប់មកថែមប្រេងឆា ពងមាន់ និងទឹកស្លឹកតើយ រួចលាយចូលគ្នាឱ្យចេញជាទម្រង់សាច់ម្សៅទន់ល្មម មិនរឹងពេក។
កូនចត្រង្គមានចំនួន ៣២គ្រាប់ ចែកជាពីរជាក្រុម ដោយម្នាក់មាន ១៦គ្រាប់។
ក្រោយពីនោះ យើងអាចដួសឆាសាច់មាន់គល់ស្លឹកគ្រៃដាក់ចាន រួចអាចរោយម្ទេសហាន់ ជីនាងវងឬជីម្រះព្រៅពីលើបន្តិច ដើម្បីលម្អ។
ក្រោយពីកោសហើយ យើងត្រូវយកសាច់ដំឡូងទៅដាក់ក្នុងកញ្ច្រែងស្អាតមួយ រួចច្របាច់ទឹកចេញឱ្យអស់តាមដែលអាចធ្វើបាន។
ជើងមាន់អាំងនេះគេញ៉ាំជាមួយនឹងទឹកត្រីកោះកុងក៏បាន ឬជាមួយនឹងទឹកម្រេចក៏បាន ឬជ្រក់ ទៅតាមចំណង់ចំណូលចិត្ត។
ថ្លៃសំបុត្រទូក និងការទិញវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ពីសហគមន៍ គឺសុទ្ធតែជាផ្នែកមួយដែលរួមចំណែកដល់ការការពារពួកវា ។
វាជាពេលដែលអ្នកភូមិឬសហគមន៍ទាំងមូល បង្ហាញនូវសាមគ្គីភាព និងការអាណិតអាសូរ ចំពោះគ្រួសារដែលកំពុងជួបទុក្ខ។
វាក៏ជាកន្លែងដ៏សំខាន់សម្រាប់ការអភិរក្ស ការអប់រំ និងការផ្សព្វផ្សាយវប្បធម៌ជាតិទៅកាន់ពិភពលោកទៀតផង។
​កម្រងផ្កាជាពិសេសផ្កាដែលមានក្លិនក្រអូបឈ្ងុយ ដូចជាផ្កាម្លិះ ឬផ្ការំដួល ជានិមិត្តរូបនៃការស្វាគមន៍យ៉ាងកក់ក្តៅ និងបង្ហាញពីក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះភ្ញៀវ។
ទម្លាប់​ស្វាគមន៍​ទាំងនេះ ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​ពី​ល្បឿន​នៃ​ជីវិត​ក្នុង​ទីក្រុង។
ជួនកាលក៏មានបាយសីសម្រាប់ថ្វាយព្រះ បាយសីសម្រាប់ថ្វាយអ្នកតា ឬបាយសីសម្រាប់មនុស្សដែលទទួលពរ។
ស្រុះគុយទាវ ក្នុងទឹកក្តៅរហូតដល់ទន់។
ជាពិសេសវាត្រូវបានប្រើយ៉ាងទូលំទូលាយសម្រាប់ជីកសងខ្ខ្ទមតូច ដើម្បីយាមដំណាំ បន្លែ ឬដើមឈើផ្លែជាដើម។
វាជាមុខម្ហូបដែលពេញនិយមជាពិសេសក្នុងរដូវស្តៅ ហើយអាចញ៉ាំជាមួយបាយ ឬញ៉ាំទទេៗក៏បាន។
ផ្កាម្លិះជាផ្កាស្រស់ៗដែលមានក្លិនឈ្ងុយ តំណាងឲ្យភាពបរិសុទ្ធ និងស្មោះត្រង់ និងសេចក្ដីគោរពរបស់ជាតិខ្មែរ។
ក្រុមគ្រួសារ ឬអ្នកទទួលបន្ទុកស្វាគមន៍ភ្ញៀវ គួរតែបង្ហាញទឹកមុខរីករាយ ញញឹមស្វាគមន៍គ្រប់ៗគ្នា ដោយប្រើពាក្យពេចន៍សមរម្យ ផ្អែម និងពោរពេញដោយការគោរព។
ជាធម្មតា គេជ្រើសអ្នកលេងម្នាក់ឱ្យធ្វើជា បង្កង សម្រាប់ជុំទីមួយ។
ចំពោះកម្មវិធីកីឡា គឺមានការរៀបចំព្រឹត្តិការណ៍កីឡាតូចៗ ឬការសម្ដែងកីឡា ដើម្បីបង្ហាញពីកាយសម្បទារឹងមាំ និងស្មារតីសាមគ្គីភាព។
​ការងើបឈរឡើងក៏ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាការស្វាគមន៍មួយដែរ ដោយយើងតែងឮគេនិយាយនៅតាមកម្មវិធីនានានៅពេលគណៈអធិបតីមកដល់។
ការជ្រើសរើសប្រភេទអំណោយត្រូវផ្អែកលើតម្រូវការជាក់ស្តែងរបស់ជនរងគ្រោះ ដែលជាធម្មតាផ្តោតលើអាហារ ការប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ និងសុខភាព។
ចំណែកឯផ្លែត្នោតទុំវិញគេអាច យកវាទៅធ្វើជានំបានយ៉ាងច្រើនប្រភេទ ហើយថែមទាំងរសជាតិឈ្ងុយឆ្ងាញ់ថែមទៀតផង។
គ្រឿងផ្សំទាំងនេះត្រូវបានលាយចូលគ្នាទៅតាមរូបមន្ត និងវិធីសាស្ត្រផ្សេងៗ ដើម្បីទទួលបាននំប៉ោងដែលមានសាច់ទន់ ស្រួយ និងមានរសជាតិឆ្ងាញ់។
ទម្លាប់នេះជួយពង្រឹងចំណងមិត្តភាព ភាពស្និទ្ធស្នាល និងស្មារតីសាមគ្គីភាពក្នុងសហគមន៍។
ពេលរង់ចាំឱ្យត្រីស្រក់ទឹក យើងត្រូវយករំដេងទៅកិន ឬ បុកឱ្យបានម៉ដ្ដល្អ ព្រោះយើងត្រូវយកវាទៅលាយជាមួយសាច់ត្រី។
ខេត្តនេះមានការអភិវឌ្ឍន៍យ៉ាងឆាប់រហ័សលើវិស័យទេសចរណ៍ និងសេវាកម្ម។
ការធ្វើជ្រក់ស្វាយ ឬស្វាយត្រាំមិនមានលក្ខណៈស្មុគស្មាញ ហើយវាក៏មិនតម្រូវឱ្យចំណាយពេលវេលា ឬ ថវិកាច្រើនដែរ។
រសជាតិដើម អ្នកជំនាញខាងម្ហូបអាហារមួយចំនួនជឿថា ម្សៅដែលបានកិនដោយត្បាល់ថ្ម មានរសជាតិ និងគុណភាពខុសប្លែកពីម្សៅដែលកិនដោយម៉ាស៊ីនទំនើប ដោយសារការកិនយឺតៗរក្សានូវលក្ខណៈសម្បត្តិដើមរបស់គ្រាប់ធញ្ញជាតិ។
ពេលជល់កែវ ត្រូវលើកជល់ដោយដៃមួយកាន់កែវស្រា ដៃមួយទៀតឈោងអមដៃកាន់កែវ ដោយសេចក្ដីគោរព និងសមរម្យ។
កម្មវិធីសិល្បៈ ដោយមានការសម្តែងសិល្បៈវប្បធម៌ ល្ខោន របាំ ចម្រៀង ដែលមានខ្លឹមសារអប់រំអំពីសន្តិភាព ឯកភាពជាតិ និងស្នេហាជាតិ។
ការរៀបចំដ៏ល្អិតល្អន់ និងការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ នឹងធ្វើឲ្យភ្ញៀវមានអារម្មណ៍កក់ក្តៅ រីករាយ និងចងចាំពិធីនេះជារៀងរហូត។
ការរៀបចំជំនូនជាធម្មតាគេរៀបចំទៅតាមក្បួន ដូចជា ៣៦គូ ៤៥គូ ៥៤គូ ៧២គូ ៨១គូ និង១៦៨គូ ប៉ុន្តែជាធម្មតាគេយកជំនូនតែ៣៦គូប៉ុណ្ណោះ។
អំណោយប្រភេទនេះ ផ្ដល់នូវអនុស្សាវរីយ៍ និងតម្លៃផ្លូវចិត្តដ៏ពិសេសដល់អ្នកទទួល។
ក្រោយមកទើបដួសសាច់ទុកមួយឡែក ធ្វើបែបនេះ សាច់ទន់ហើយឈ្ងុយនិងមានជាតិ។
ទាត់សីបង្រៀនឱ្យយើងចេះ ផ្តោតអារម្មណ៍ទៅលើបាល់ និងចលនារបស់វា ដើម្បីអាចរក្សាវាឱ្យនៅបានយូរ។
វាជាឱកាសមួយដើម្បីកសាងទំនាក់ទំនងឱ្យកាន់តែរឹងមាំសម្រាប់មនុស្សគ្រប់រូប។
ការចង្អុលចង្កឹះទៅកាន់នរណាម្នាក់ គឺត្រូវបានចាត់ទុកថាមិនសមរម្យ និងជាសញ្ញានៃការមិនគោរព។
ប្រសិនបើអ្នកទទួលការហៅចាំបាច់ សូមចាកចេញពីកន្លែងសាធារណៈឬទៅឲ្យឆ្ងាយបន្តិច ឬ ទៅកន្លែងឯកជន ដើម្បីជជែក។
មេត្តា ករុណា និងឧស្សាហ៍ព្យាយាម គុណធម៌ទាំងនេះជួយឱ្យជីវិតគូមានក្តីស្រឡាញ់ យោគយល់ និងអាចកសាងអនាគតបានដោយភាពជោគជ័យ។
ក្រៅពីគ្រឿងអលង្ការមាសសុទ្ធបែបប្រពៃណី សព្វថ្ងៃនេះ កូនក្រមុំខ្មែរមួយចំនួនក៏និយមលម្អខ្លួនដោយ គ្រឿងពេជ្រ ដើម្បីបង្កើនភាពប្រណីត ភាពស៊ីវិល័យ និងភាពទាន់សម័យដែរ។
ការគោរពបូជាយាយម៉ៅបង្ហាញពីការប្រុងប្រយ័ត្ន និងការស្វែងរកការការពារពីវិញ្ញាណស័ក្តិសិទ្ធិ។
បន្ទាប់មកទៀត យើងត្រូវយកម្សៅនំអាកោរដែលបានលាយស្រាប់មកចាក់ចូលចានដែលល្មម គឺមិនតូចពេក និងមិនធំពេក ហើយមិនឱ្យពេញចានទេ​ រួចយកទៅដាក់ចំហុយរយៈពេល១០នាទី។
ក្នុងករណីមានការចែករំលែកទឹកផឹកជាមួយគ្នា មិនគួរផឹកដោយផ្ទាល់ពីបំពង់ទុយោនោះឡើយ។
បន្ទាប់មក ដាក់គ្រឿងផ្សំ និងស្លឹកខ្ទឹមចូល ច្របល់វាឱ្យសព្វហើយយកទៅចៀនជាការស្រេច។
ដោយនៅក្នុងតំបន់ជនបទដាច់ស្រយាលដែលពិបាកចូលទៅដល់ដោយម៉ាស៊ីនធំៗ កណ្ដៀវនៅតែជាជម្រើសល្អបំផុតសម្រាប់កសិករ។
ផ្ទុយទៅវិញ ការនិយាយគ្នាក្នុងពេលបាយ ក៏ជាទម្លាប់មួយដែលត្រូវបានអនុវត្តយ៉ាងទូលំទូលាយ ជាពិសេសក្នុងបរិយាកាសគ្រួសារដែលជិតស្និទ្ធ ឬក្នុងឱកាសជួបជុំមិត្តភក្តិ និងពិធីជប់លៀង។
វាមិនត្រឹមតែបង្ហាញពីភាពជឿជាក់ និងការគោរពប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជួយបង្កើតចំណាប់អារម្មណ៍ល្អ ជំរុញទំនុកចិត្ត និងពង្រឹងទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្សផងដែរ។
យើងត្រូវទុកនំឲ្យត្រជាក់សិន មុននឹងឆ្កឹះវាចេញពីចាន។
របៀបធ្វើវាគឺស្រួលមែនទែន គ្រាន់តែសកអំពៅរួចដាក់វាចូលក្នុងម៉ាសុីនគៀបដើម្បីយកទឹកវា។
ក្រោយមកទៀតនៅពេលដែលសាច់ផុយល្មមហើយទើបយើងចាក់ដំឡូងជ្វាឬដំឡូងបារាំងចូល។
សម្រាប់កម្មវិធីពិសេស​ដូចជា ពេលជួបជុំជាមួយគ្រួសារ មិត្តភក្តិ ឬដៃគូអាជីវកម្ម គួរជៀសវាងការប្រើទូរស័ព្ទច្រើនពេក។
ជំនឿលើពរជ័យពីព្រះសង្ឃ និងការអនុវត្តតាមធម៌ ជួយឱ្យពួកគេមានជំនឿចិត្ត និងសង្ឃឹមថាជីវិតគូនឹងប្រកបដោយសេចក្តីសុខ និងចម្រើនរុងរឿង។
ចុងក្រោយ អំណោយទាំងអស់នេះ គឺជាការបង្ហាញនូវការគោរព និងការដឹងគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ព្រមទាំងជាផ្នែកមួយសំខាន់ក្នុងការថែរក្សា និងពង្រឹងចំណងមិត្តភាព និងទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្សក្នុងសហគមន៍។
សណ្ដែកសៀង ជាប្រភេទគ្រាប់ធញ្ញជាតិមួយប្រភេទដែលមានប្រយោជន៍ និងអាចយកទៅកែច្នៃធ្វើបានច្រើនយ៉ាង។
ការនិយាយគ្នាពេលបាយ ផ្តល់ឱកាសដល់សមាជិកគ្រួសារក្នុងការចែករំលែករឿងរ៉ាវប្រចាំថ្ងៃ ពិភាក្សាអំពីការសិក្សា ឬការងារ ដែលជាពេលវេលាដ៏មានតម្លៃសម្រាប់ពង្រឹងចំណងមិត្តភាព និងទំនាក់ទំនងគ្រួសារ។
វិស័យការពារជាតិរបស់ប្រទេសកម្ពុជាគឺមានភាពឯកភាពតែមួយ  ដើម្បីការពារសុវត្ថិភាពជាតិ។
ម៉្យាងទៀត ពាក្យមួយទៀតដែលគេឧស្សាហ៍ឮបន្ទាប់ពីពាក្យ ជំរាបសួរ គឺ "សុខសប្បាយទេ" ព្រោះវាជាការសួរសុខទុក្ខ និងបង្ហាញពីការយកចិត្តទុកដាក់។
ការយល់ដឹងអំពីវប្បធម៌របស់អ្នកទទួល គឺជាគន្លឹះដើម្បីជៀសវាងការយល់ច្រឡំ ឬប៉ះពាល់ និងបង្ហាញពីការគោរពពិតប្រាកដ។
មួយវិញទៀតមាន់ដុតជាមួយផ្លែខ្នុរ គឺជាម្ហូបខ្មែរដែលប្រើមាន់ ដុតរួមជាមួយផ្លែខ្នុរដើម្បីបន្ថែមរសជាតិផ្អែមឱ្យម្ហូបឆ្ងាញ់និងពិសេស។
ជាចុងក្រោយ ការការពារពីថាមពលអវិជ្ជមាន ឬធាតុត្រជាក់​ តាមជំនឿមួយចំនួនទៀត គេចាត់ទុកថាពិធីបុណ្យសពមានថាមពលអវិជ្ជមាន ឬធាតុត្រជាក់ ដែលមិនល្អសម្រាប់ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ និងទារកដែលជាជីវិតថ្មី។
ការគោរពនេះជាវប្បធម៌៌ខ្មែរ​ ដែលបន្សល់ទុកតាំងពីបុរាណកាលមក។
ការយកចិត្តទុកដាក់លើគ្រប់ទិដ្ឋភាពទាំងអស់ ពីការជ្រើសរើសអំណោយរហូតដល់របៀបផ្តល់ជូន។
បើសិនប្រឡាក់សាច់ត្រីមិនបានប្រៃស្មើល្អទេ វានឹងប្រែទៅជាអន់សាច់ ហើយធ្វើឱ្យផ្អកខូចតែម្ដង។
ការបង្រៀនកូនៗឱ្យចេះហូបអាហារដោយស្ងៀមស្ងាត់ គឺជាផ្នែកមួយនៃការអប់រំដ៏សំខាន់នៅក្នុងគ្រួសារខ្មែរ ដើម្បីបណ្តុះបណ្តាលពួកគេឱ្យក្លាយជាមនុស្សដែលមានសីលធម៌ល្អ។
វាមានរសជាតិជូរ ហឹរ ផ្អែម ប្រៃ ជារសជាតិមួយ ដែលប្រជាជនខ្មែរចូលចិត្ត និងសមស្របសម្រាប់ជាអាហារបួស។
វាត្រូវបានផលិតឡើងពីធាងស្លឹកដូង ដែលមានលក្ខណៈរឹង ត្រង់ និងវែង អាចប្រើប្រាស់បានទាំងការបោសសម្អាតផ្ទៃរាបស្មើ និងកម្ទេចកំទីតូចធំ។
ការបូជាសព គឺជាពិធីបុណ្យមួយដែលគេយកសាកសពទៅដុត តាមបែបប្រពៃណីរបស់សាសនាព្រះពុទ្ធ និងសាសនាហិណ្ឌូ ជាដើម។
ពេលម្សៅខាប់ហើយ ដាក់សណ្ដែកបាយដែលបានចំហុយរួចចូលទៅក្នុងនោះ រួចកូរវាចូលគ្នាឲ្យសព្វល្អ។
ជាចុងក្រោយ ទុករម្ងាស់រយៈពេល ២០ទៅ៣០ នាទី មើលល្មមឆ្អិន ហើយដាក់ចុះជាការស្រេច។
គេអាចប្រើពាក្យជំនួសខ្លួនឯងថា "ខ្ញុំ" ឬ "កូន" ពេលនិយាយជាមួយមនុស្សចាស់។
ដោយដំបូង លាយទឹកត្រី ស្ករស  ទឹកខ្មេះ ទឹក និងអំបិល ចូលគ្នា រួចដាំឱ្យពុះ។
ចំពោះការធ្វើឆៃប៉ូវផ្អែមវិញ ក៏ដូចគ្នាជាមួយនឹងការធ្វើឆៃប៉ូវប្រៃដែរប៉ុន្តែហាលកុំឱ្យស្វិតពេក។
អ្វីដែលមិនគួរច្រឡំគឺ ការប្រើនាម "អ៊ុំ" និង​ "ពូ ឬ មីង" ដោយយើងត្រូវដឹងពីអាយុពួកគាត់សិន ទើបយើងអាចហៅគាត់បាន។
ស្ករត្នោតត្រូវបានគេប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយដើម្បីលៃលករសជាតិនៅក្នុងម្ហូបជាច្រើនមុខ ដែលជាធម្មតាវាជួយ បន្សាបជាតិប្រៃ ពីទឹកត្រី ទឹកស៊ីអ៉ីវ ឬប្រហុក ហើយបន្ថែមរសជាតិផ្អែមល្មមឱ្យម្ហូបកាន់តែឆ្ងាញ់។
ចំណែកផ្នែកបន្លែយើងត្រូវការ ដំឡូងបារាំង ឬដំឡូងជ្វា ខ្ទឹមបារាំង ការ៉ុត សណ្តែកកួរ និងត្រប់វែង។
វាក៏ជួយបង្កើនការអភិវឌ្ឍយុទ្ធសាស្ត្រ និងល្បិចកល ដើម្បីដណ្ដើមយកស្លឹកឈើឱ្យបានច្រើនបំផុត និងការពារស្លឹកឈើរបស់ខ្លួន។
របៀបធ្វើគឺ យើងត្រូវលាយម្សៅអង្ករខ្សាយ ១ខាំកន្លះ ម្សៅឆា ៦ ស្លាបព្រាបាយ ស្ករស ៤ ស្លាបព្រាបាយ និងអំបិល ១ភាគ៤ ស្លាបព្រាកាហ្វេ ចូលក្នុងចានធំមួយ រួចលាយគ្រឿងផ្សំស្ងួតចូលគ្នាឱ្យសព្វ។
លក្ខណៈសម្គាល់ដ៏សំខាន់របស់ពាងទឹក គឺវាមានសាច់រឹង និងមានរាងមូលជ្រៅ ដែលអនុញ្ញាតឲ្យវាផ្ទុកទឹកបានយ៉ាងច្រើន។
សាច់មាន់នៅក្នុងសម្លងុាំង៉ូវនេះ ផ្តល់នូវប្រូតេអ៊ុីនខ្ពស់ ដែលចាំបាច់សម្រាប់ការលូតលាស់ និងជួសជុលកោសិកា សាច់ដុំក្នុងរាងកាយ។
វាជាទម្រង់នៃការគោរពមួយដែលត្រូវបានអនុវត្តតាំងពីបុរាណមក ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីទំនៀមទម្លាប់ដ៏យូរលង់របស់ប្រជាជនខ្មែរ។
មុខម្ហូបដែលអាចច្នៃជាមួយពងទាប្រៃមានដូចជា ពងទាប្រៃស្ងោរជាមួយបបរស និងចំហុយពងទាប្រៃជាមួយសាច់ជ្រូក។
ស្ពាននេះបង្ហាញពីភាពប៉ិនប្រសប់ក្នុងការសាងសង់ស្ពាននាគ។
ប្រជាជនខ្មែរ យើងក៏ផ្ដល់តម្លៃ និងការគោរពខ្លាំងទៅដល់អ្នកដែលមានអាយុច្រើនជាង និងឋានៈខ្ពស់ជាងផងដែរ។
ពិធីបុណ្យសពខ្មែរ តាមពុទ្ធសាសនិក ជាទូទៅ ពិធីបុណ្យសពសម្រាប់ពុទ្ធសាសនិកខ្មែរផ្តោតសំខាន់លើការបូជាសព។
អ្នកគួរជ្រើសរើស​អ្វី​ដែល​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​ពី​បុគ្គលិក​លក្ខណៈ​របស់​និស្សិត​នោះ និង​ទំនាក់​ទំនង​របស់​អ្នក​ជាមួយ​ពួក​គេ។
ប្រភេទត្រីដែលអាចយកមកធ្វើ ត្រីឆ្អើរ បានមានច្រើនយ៉ាងដូចជាត្រីរ៉ស់ ត្រីកញ្ជុះ។
វាជាជម្រកដ៏សំខាន់សម្រាប់សត្វព្រៃដែលរងការគំរាមកំហែងដូចជា ដំរីអាស៊ី ខ្ទីង ទន្សោង ខ្លាពពក និងប្រភេទបក្សីជាច្រើន។
ក្រោយចប់សង្គ្រាមលោកលើកទី២ ឆ្នាំ ១៩៤៥ បារាំងបានវិលត្រឡប់មកដាក់អណានិគមលើកម្ពុជាម្ដងទៀត ការវិលត្រឡប់មកវិញរបស់បារាំងគឺមិនមែនជារឿងល្អនោះទេ បារាំងបានដាក់ចេញនូវគោលនោយបាយជំរិតទារពន្ធអាករ លើប្រជាជនកម្ពុជាយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរបំផុត។
ជាចុងបញ្ចប់លោកគ្រូអាចារ្យក៏បានផ្តែផ្តាំ​ ឬ ផ្តល់ឱវាទដល់កូនប្រុសស្រីផងដែរ ថា «ពីមុនកាលកូនមិនទាន់មានគូស្រករកូនជាយុរជន យុវនារី ប៉ុន្តែពេលនេះកូនលែងជាកម្លោះក្រមុំទៀតហើយ កូននិងក្លាយជាឪពុកម្តាយគេនៅថ្ងៃខានមុខ ចូរកូនចេះគោរពចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក»។
គ្រូអាចតបវិញថា បានកូន ប៉ុន្តែកុំយូរពេក ឆាប់មកវិញ។
ការគោរពនេះត្រូវបានបង្រៀនតាំងពីតូចមកម្ល៉េះ ដែលជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធអប់រំដ៏ទូលំទូលាយរបស់ខ្មែរ។
សម្រាប់ទីតាំងវិញអាចរៀបចំនៅផ្ទះដោយខ្លួនឯងបាន។
មួយវិញទៀត វាក៏ជាជម្រើសល្អសម្រាប់បរិភោគជាមួយបាយពេលថ្ងៃត្រង់ ឬពេលល្ងាចដែរ។
ខុសប្លែកពីជ្រក់ទំពាំងជូរបន្តិច ដោយសម្រាប់ទំពាំងជ្រក់ម្ទេសនេះតម្រូវឱ្យយើងយកទំពាំងទៅស្រុះ បង់អំបិលបន្តិច និងទុកឱ្យពុះមួយសន្ទុះសិន។
ពាក្យ "គៀង" មានន័យថា ការពារ ឬការតាំងចិត្តយ៉ាងម៉ត់ចត់ ដើម្បីរក្សាទុកទីតាំង និងទប់ស្កាត់ការវាយប្រហាររបស់គូប្រជែង។
ក្រោយពីសម្រក់ត្រីឱ្យស្រក់ទឹករួច យើងត្រូវយកវាទៅចាក់ចូលក្នុងចានខ្លាំធំល្មម បន្ទាប់មកទៀត ប្រឡាក់ត្រីនោះជាមួយអំបិល និងច្របាច់ឱ្យសព្វល្អ ចៀសវាងពុកសាច់ត្រី ព្រោះមិនត្រូវអំបិល។
ភាពរំភើបកើតឡើងនៅពេលដែលអ្នកទាយជិតដឹងលទ្ធផលថាត្រូវ ឬខុស ដោយមានការអ៊ូអរ និងការលើកទឹកចិត្តពីអ្នកជុំវិញ។
ចំពោះគ្រឿងផ្សំដទៃទៀតវិញ មានដូចជា ទឹកត្រីមួយស្លាបព្រាបាយ ស្ករ អំបិលកន្លះស្លាបព្រាកាហ្វេ និងម្សៅស៊ុបមួយស្លាបព្រាកាហ្វេ។
ការលេងខ្លាឃ្លោកគឺជាការបន្តរក្សាទំនៀមទម្លាប់វាជួយឱ្យក្មេងជំនាន់ក្រោយស្គាល់ពីល្បែងប្រពៃណីរបស់ដូនតា។
ក្នុងសម័យប្រជុំពេញអង្គលើកទី១ របស់ខ្លួន នាថ្ងៃទី៣០ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៩៣ សភាធម្មនុញ្ញបានបង្កើតគណៈកម្មាធិការអចិន្ត្រៃយ៍មួយ ដើម្បីរៀបរៀងរដ្ឋធម្មនុញ្ញ។
ការគោរពសំពះសម្រាប់ព្រះសង្ឃ ឬព្រះមហាក្សត្រ គឺត្រូវដាក់ ដៃត្រឹមចិញ្ចើម ឬថ្ងាស ជាមួយនឹងការឱនក្បាលឱ្យខ្លាំងបំផុត។
ក្រោយមក កូរវាឱ្យសព្វទើបដាក់ស្លឹកខ្ទឹមដែលហាន់ល្អិតៗនោះចូល។
ការអនុវត្តនេះប្រែប្រួលទៅតាមតំបន់ និងគ្រួសារ។
ចំណែកឯ ខាងក្រោមនេះជាមុខម្ហូបអនុវត្តជាក់ស្ដែងនៃការផ្សំរសជាតិទាំងប្រាំនៅក្នុងម្ហូបខ្មែរ ។
ចំណែកឯប្រភេទទីពីរ យើងយកទឹកខ្ទិះដូងស្រូបពីលើ។
រីឯ គ្រឿងផ្សំមានដូចជា ត្រកួន ប្រេងខ្យង ស្លឹកខ្ទឹម​​ខ្ទឹមស ម្ទេស​ អំបិល ប៊ីចេង ស្កសរ ម្សៅស៊ុប។
ចំណេកឯសម្លម្ជូរផ្លែខ្នុរ ក៏ជាសម្លខ្មែរ ដែលពេញនិយមមួយផងដែរ។
ចំណែកឯអ្នកកំដរកូនកំលោះនៅឈរខាងក្រោយឪពុកម្តាយកូនកំលោះដើម្បីឈរបាំងឆ័ត្រជូនលោកទាំង២។
នេះគឺដើម្បីរំលឹកដល់ប្រពៃណី បណ្តុះស្មារតីស្រឡាញ់វប្បធម៌ជាតិដល់ក្មេងជំនាន់ក្រោយ និងបង្ហាញពីភាពសប្បាយរីករាយនៃល្បែងបុរាណដែលធ្លាប់បានចិញ្ចឹមបីបាច់ពួកគេពីដើមរៀងមក។
ជាសរុប ប្រជាជនខ្មែរធ្វើត្បាល់បុក និងអង្រែដើម្បីបំពេញតម្រូវការជីវិតប្រចាំថ្ងៃ និងរក្សាប្រែប្រួលវប្បធម៌បុរាណឲ្យរស់រវើក។
ចំណុចពិសេសដែលគួរកត់សម្គាល់ កាលណាម្សៅនំអាកោរមានពពុះច្រើន វានឹងធ្វើឲ្យនំអាកោររបស់យើងឡើងមិនល្អពេលចម្អិន ដូច្នេះ ត្រូវប្រាកដថា យើងកូរម្សៅបានសព្វល្អ និងដួសពពុះចេញឱ្យអស់មុនចាក់ល្បាយនំចូលចាន។
ឥឡូវនេះ យើងយកសាច់ដំឡូងមីដែលបានច្របាច់ទឹកចេញ ទៅដាក់ចូលក្នុងចានធំមួយ។
វាជាការរំលឹកដល់មនុស្សជំនាន់ក្រោយអំពីសារៈសំខាន់នៃភាពរួបរួម សាមគ្គីភាព និងការដឹងគុណក្នុងសង្គមខ្មែរ ដែលបានចាក់ឫសគល់យ៉ាងជ្រៅក្នុងប្រពៃណី។
គ្រឿងផ្សំសំខាន់ៗសម្រាប់ធ្វើសម្លទំពាំងមានដូចជា ត្រីឆ្លាំងស្រស់ៗ ២ក្បាល ហើយដោយសារត្រីនេះសម្បូរជាតិរំអិលច្រើន យើងត្រូវយកវាទៅច្របាច់ជាមួយអំបិល និងលាងទឹកឱ្យបានស្អាត ដើម្បីឱ្យអស់រំអិល និងបាត់ក្លិនឆ្អាប រួចសិមយកវាទៅកាត់ជាកង់ៗ
ការធ្វើសៀងដោយខ្លួនឯង គឺជាវិធីមួយដើម្បីថែរក្សា និងបន្តវប្បធម៌ធ្វើម្ហូបខ្មែរ ហើយអ្នកក៏អាចកែសម្រួលរសជាតិ ផ្អែម ឬ ប្រៃ តាមចំណូលចិត្តផ្ទាល់ខ្លួនបានដែរ។
ជាពិសេស វាជួយពង្រឹងការគិត ការវិភាគ និងចេះដោះស្រាយបញ្ហាបានមួយកម្រិតទៀត។
ចុងក្រោយគេយកឈើរឹងមាំ មកធ្វើជាដងអំបោស ដោយធ្វើការដោតជាប់និងក្បាលអំបោសយកខ្សែចងឲ្យណែន ឬប្រើដែកគោលតូចៗ
ភាពស្មោះត្រង់ គោលការណ៍ធម៌នៃការស្មោះត្រង់ចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក គឺជាគ្រឹះដ៏សំខាន់នៃចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍មួយដ៏រឹងមាំ និងយូរអង្វែង។
នៅទីនោះក៏មានទីសក្ការៈបូជាសម្រាប់អ្នកទស្សនាថ្វាយតង្វាយ ដើម្បីបង្ហាញការគោរព និងស្វែងរកពរជ័យ។
មួយវិញទៀតនៅពេលធ្វើខុស ឬ មានកំហុសអ្វីមួយ យើងគួរតែធ្វើការសុំទោស សុំំអធ្យាស្រ័យពីអ្នកដទៃ។
អាពាហ៍ពិពាហ៍គឺជាកិច្ចសន្យាដែលមិនអាចរំលាយដោយទំនើងចិត្តផ្ទាល់ខ្លួនបានទេ ត្រូវធ្វើឡើងស្របតាមក្បួនខ្នាតដែលចែងក្នុងច្បាប់។
ដោយសារគ្រូចិនសែ តែងប្រើទ្រឹស្ដីធាតុទាំងប្រាំ ដូចជា ឈើ ភ្លើង ដី លោហៈ និងទឹក ដើម្បីវាយតម្លៃថាតើទារកត្រូវដាក់ឈ្មោះអ្វី។
ប្រទេសកម្ពុជាមានជនជាតិភាគតិចជាច្រើន ដែលពួកគេមានជំនឿ និងទំនៀមទម្លាប់បុណ្យសពខុសពីជនជាតិខ្មែរភាគច្រើន។
សិស្សសាលាគោរពជម្រាបសួរលោកគ្រូអ្នកគ្រូ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
បន្ទាប់មក ត្រូវយកត្រីដែលបានសម្អាតនោះមក ដោតជាមួយឈើចង្កាក់ ហើយយកទៅដាក់ហាលថ្ងៃប្រហែលជារយៈពេល ៣ម៉ោង។
បន្ថែមអំបិល ស្ករ និងទឹកត្រី ដើម្បីផ្តល់រសជាតិ ចម្អិនឱ្យសម្លមានរសជាតិឆ្ងាញ់ និងស្បែកជ្រូកទន់។
វាគឺជាការប្រារព្ធនូវពិធីដ៏អស្ចារ្យ និងជាការធានាការបន្តពូជពង្សវង្សត្រកូល ពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់។
កញ្ចប់កាដូអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកបញ្ចូលរបស់របរជាច្រើន អ្នកអាចជ្រើសរើសរបស់របរតូចៗ រួមគ្នាបង្កើតជាអំណោយដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍មួយ។
ចុងក្រោយយកអំបុកនោះមកអុំ ឬធ្វើឱ្យសំបកដែលបែកនោះចេញ ទុកតែសាច់អំបុកតែប៉ុណ្ណោះ។
គួរតែធ្វើឡើងនៅទីវាលដែលគ្មានឧបសគ្គ ព្រោះការបង្ហោះខ្លែងនៅក្បែរ ផ្លូវសាធារណៈ ខ្សែភ្លើង ឬ កន្លែងដែលមានមនុស្សកកកុញ អាចបង្កជាគ្រោះថ្នាក់បាន។
ទឹកមុខរបស់សិស្សក៏សំខាន់ក្នុងការបង្ហាញពីការស្វាគមន៍ទៅកាន់គ្រូរបស់ពួកគេផងដែរ។