Sliden/khm-asr-cultural-24k huggingface dataset:
ម្យ៉ាងទៀត​ វាជាជម្រើសដ៏ល្អក្នុងការចម្អិនសម្រាប់ឱកាសជួបជុំជាច្រើន ព្រោះវាជាអាហារដែលឆ្ងាញ់ ងាយស្រួលធ្វើ និងអាចច្នៃបានច្រើនបែប។
យុវជន​ក្នុង​ទីក្រុងនិយាយ​លាយ​ភាសា ​ខ្មែរ និង​អង់គ្លេស​ក្នុង​ការ​ស្វាគមន៍។
ទោះបីជារដូវក្តៅ ឬរដូវភ្លៀងយ៉ាងណាក៏ដោយ ភ្ញៀវទេសចរ​អាច​ធ្វើ​ដំណើរ​ពី​ក្រុង​ស្ទឹង​ត្រែង ។
ការជ្រើសរើសផលិតផលទាំងនេះ ជាអំណោយជួយលើកកម្ពស់ការអនុវត្តដែលគិតគូរពីបរិស្ថាន និងគាំទ្រសហគមន៍ដែលពឹងផ្អែកលើសិប្បកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាពសម្រាប់ប្រាក់ចំណូលរបស់ពួកគេ។
អាហារសម្រន់ ឬភេសជ្ជ ដូចជា កញ្ចប់កាហ្វេ ឬតែពិសេស នំខូគី សូកូឡា ឬ ផ្លែឈើ ដែលអាចញ៉ាំជុំគ្នាបាន។
យើងក៏អាចប្រើ គ្រឿងផ្សំដូចជា មេនំបុ័ង និង ម្សៅលាយចូលគ្នា ដើម្បីឱ្យនំប៉ោងរបស់យើងឡើងប៉ោងល្អ និងមានសភាពទន់ផងដែរ។
វាជាការផ្តល់ឧកាសដល់មនុស្សចាស់ទុំក្នុងការជួបសមាជិកគ្រួសារថ្មី។
នៅរាជធានីភ្នំពេញ ជារៀងរាល់ឆ្នាំមានការបាញ់កាំជ្រួចដ៏អស្ចារ្យនៅពេលយប់ ត្រង់មុខព្រះបរមរាជវាំងតាមបណ្តោយទន្លេមេគង្គ។
ក្នុងពេលជាមួយគ្នា ពួកគេក៏ត្រូវរកវិធី លួច ឬដណ្ដើម មែកឈើពីក្រុមម្ខាងទៀតមកដាក់ក្រុមខ្លួនដែរ។
ខាងក្រោមនេះជាពិធីពីបុរាណកាល អ្នកកាត់សក់ គេរើសយកមាបង្កើត ឬបង ប្អូនបង្កើត គ្រាន់តែចូលកាត់ជើងសក់ពីរកន្ត្រៃអីទេ។
ជាក់់ស្ដែង ជាថ្មីម្ដងទៀតវាឆ្លុះបញ្ចាំងពីវប្បធម៌ដ៏មិនចេះរលត់របស់ប្រជាជនខ្មែរ គឺការថែទាំមនុស្សចាស់ ដោយយកចិត្តទុកដាក់ជាពិសេសគឺផ្នែកអាហារូបត្ថម្ភ។
គេនិយមធ្វើជ្រក់ជើងទានៅរដូវក្តៅ ឬសម្រាប់ញ៉ាំលេងជាអាហារសម្រន់។
បាយដំណើបយើងអាចយកធ្វើជាត្រប៉ែ ដែលជាបង្អែមម្យ៉ាងដែលខ្មែរតែងតែធ្វើសម្រាប់បរិភោគផងដែរ។
កុំប្រើចង្កឹះរួមគ្នានៅពេលបរិភោគ មិនត្រូវប្រើចង្កឹះផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកដទៃ ដើម្បីចាប់អាហារពីចានម្ហូបរួមគ្នាឡើយ។
នៅពេលឆ្អិនហើយ សូមបកសំបកចេញ ហើយពុះពងទា ឬពងមាន់នោះជាបួនចំណែកក្នុងមួយគ្រាប់។
ក្រោយពីពុះវាជាដុំៗរួចហើយ យើងយកវាទៅលាងទឹកម្ដងទៀត ហើយសម្រក់ទឹកចេញឱ្យអស់។
ការតុបតែងមានលក្ខណៈសាមញ្ញ ដោយប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមពីធម្មជាតិដូចជា ដើមចេក ដើមអំពៅ និងផ្កាស្រស់ក្នុងស្រុក។
ពេលខ្លះ និយោជកក៏អាចផ្តល់ កាដូរពិសេសៗ ដល់បុគ្គលិកឆ្នើមផងដែរ។
យើងត្រូវដាក់ម្ទេសហាន់ចូលមុន រួចឆាត្រឡប់ចុះឡើងឱ្យវាទន់បន្តិច ទើបយកទំពាំងជូរមកដាក់ និងបន្តកូរត្រឡប់ចុះឡើងឱ្យបានសព្វល្អ។
បន្ទាប់ពីបកសំបក និងយកសក់ពោតចេញរួចហើយគឺយើងត្រូវយកកាំបិតមុខពីរមកចិតសាច់ពោតនោះស្ដើងៗ។
កំពង់ឃ្លាំង ដែលស្ថិតនៅក្នុង ខេត្តសៀមរាប   គឺជាភូមិបណ្ដែតទឹកមួយផ្សេងទៀតដែលស្ថិតនៅមិនឆ្ងាយពីទីក្រុងសៀមរាប ប៉ុន្តែមានលក្ខណៈស្ងប់ស្ងាត់ និងមិនសូវមានភ្ញៀវទេសចរច្រើនដូចចុងឃ្នាសទេ។
អប់រំ និងការផ្សព្វផ្សាយ ផ្នែកសំខាន់ក្នុងការកែលម្អការយល់ដឹង និងសាធារណៈទូលំទូលាយចំពោះការអភិរក្សបេតិកភណ្ឌ និងធនធានធម្មជាតិ។
វាក៏ជួយឱ្យអ្នកបរិភោគអាចគ្រប់គ្រងបរិមាណអាហារដែលពួកគេដាក់ចូលមាត់បានកាន់តែប្រសើរផងដែរ។
ដើម្បីចម្អិនសម្លមួយមុខនេះ គ្រឿងផ្សំសំខាន់ៗដែលអ្នកត្រូវការគឺ សាច់មាន់ និង ក្រូចឆ្មាងុាំង៉ូវ។
ទង់ជាតិខ្មែរត្រូវបានបង្ហូតទម្លាក់ពាក់កណ្ដាលដង ជាសញ្ញានៃការកាន់ទុក្ខដ៏ក្រៀមក្រំ និងការគោរពយ៉ាងជ្រាលជ្រៅបំផុត។
បើយើងក្រឡេកមើលពីការបង្ហាញការស្វាគមន៍របស់គ្រូតាមរយៈកាយវិការវិញ ក៏មិនសូវខុសគ្នាពីសិស្សដែរ។
ស្ករសក៏បន្ថែមរសជាតិផ្អែមដល់នំដែរ
ចំណែកឯ​របៀបធ្វើវិញ ជំហានដំបូង គឺ យកខ្ទឹមស ទៅចិញ្ច្រាំឱ្យម៉ដ្ឋ​ល្មមតាមចំណង់ចំណូលចិត្ត។
ជារួម ទំនៀមទម្លាប់នៃការបរិភោគដោយដៃ មិនមែនត្រឹមតែជាវិធីសាស្ត្រហូបចុកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាសិល្បៈមួយដែលពោរពេញទៅដោយអត្ថន័យវប្បធម៌ សង្គម និងជំនឿ។
អ្វីដែលសំខាន់មួយទៀត ការប្រើប្រាស់ភាសា និងកាយវិការចំពោះព្រះសង្ឃ គឺជាកត្តាសំខាន់ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការអប់រំ វិន័យ និងការគោរពរបស់យើង។
អំណោយផ្សេងទៀតដែលទទួលបាននូវការចាប់អារម្មណ៍ជាពិសេសគឺ លុយដែលឆ្នៃបែបសិល្បៈជាខ្សែកពាក់។
ជ្រក់ក្រៅឆ្នាំងគឺជាម្ហូបដ៏ពេញនិយម និងមានរសជាតិឈ្ងុយឆ្ងាញ់មួយមុខ ដែលប្រជាជនខ្មែរតែងតែធ្វើទទួលទានជាប្រចាំ។
ក្នុងអំឡុងពេលនោះ គ្រប់សកម្មភាពកម្សាន្ត និងការជួបជុំសាធារណៈត្រូវបានផ្អាកជាបណ្ដោះអាសន្ន ដើម្បីបង្ហាញការគោរព និងរំលែកទុក្ខដ៏ក្រៀមក្រំនេះ។
អ្នកកំដរត្រូវមានទឹកមុខរួសរាយរាក់ទាក់ ហើយត្រូវសំពះទទួលភ្ញៀវ ព្រោះជាថ្ងៃមង្គលរបស់កូនកម្លោះកូនក្រមុំ ។
វារួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបង្កើតបរិយាកាសសង្គមដ៏កក់ក្តៅ និងប្រកបដោយភាពសុខដុមរមនា ដែលជាលក្ខណៈពិសេសមួយនៃសង្គមខ្មែរ។
យើងត្រូវកូរត្រឡប់វាម្ដងម្កាលដែរ ដើម្បីឱ្យសាច់ និងគ្រឿងផ្សំផ្សេងទៀតឆ្អិនល្អ។
នៅក្នុងសង្គមខ្មែរ ការទទួលទានអាហារមិនមែនត្រឹមតែជាការបំពេញតម្រូវការរាងកាយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាឱកាសសម្រាប់ពង្រឹងចំណងមិត្តភាព រៀនសូត្រពីគ្នាទៅវិញទៅមក និងបង្ហាញពីការគោរព។
ក្រៅពីការតុបតែង និងតាំងពិព័រណ៍ ក៏មានកម្មវិធីសំខាន់ៗមួយចំនួនទៀតដែលត្រូវបានរៀបចំឡើងផងដែរ។
នៅក្នុងសង្គមនៃការរស់នៅ ការជួបជុំគ្នាជាលើកដំបូងគឺជាពេលសំខាន់សម្រាប់ការបង្កើតទំនាក់ទំនងល្អរវាងគ្នានិងគ្នា។
ការជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្រណាមួយក្នុងការបរិភោគអាស្រ័យលើកត្តាជាច្រើន រួមមានទំនៀមទម្លាប់ផ្ទាល់ខ្លួន បរិយាកាសនៃការបរិភោគ និងប្រភេទអាហារ។
ចំណុចទាំងបីខាងលើត្រូវតែដើរទន្ទឹមគ្នា មិនអាចខ្វះមួយណាបានឡើយ។
បន្ទាប់មកលាងសណ្ដែកខៀវបកសំបកឲ្យស្អាត រួចត្រាំទឹកយ៉ាងតិច ១ ម៉ោង ឬអាចត្រាំទុកមួយយប់ក៏បាន ដើម្បីឲ្យសណ្ដែកទន់ល្អ។
នៅជើងភ្នំមានល្អាងធម្មជាតិមួយឈ្មោះ ល្អាងភ្នំដា ដែលមានប្រាសាទតូចៗចំនួន ៥ សង់នៅខាងក្នុង។
និយាយរួមមក ទាំងការប្រគេន ការចូលរួមពិធីសាសនា និងការប្រើប្រាស់ភាសាកាយវិការ គឺជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃវប្បធម៌ព្រះពុទ្ធសាសនាខ្មែរ ដែលបង្រៀនយើងឲ្យចេះគោរព ថ្លៃថ្នូរ និងកសាងបុណ្យកុសលតាមរយៈកិច្ចប្រតិបត្តិទាំងនេះ។
នំប៉ោង ឬ នំហុីងនេះដែរ យើងអាចយកទៅបរិភោគជាមួយទឹកដោះគោ ទឹកសណ្តែកខៀវ ឬ ទឹកសណ្តែកស ព្រមទាំងកាហ្វេ ដើម្បីបង្កើនរសជាតិផងដែរ។
ពេលជល់ស្រា អ្នកមិនត្រូវលើកកែវខ្ពស់ជាងម​នុស្សចាស់ៗនោះទេ។
យើងត្រូវដាំបាយឱ្យឆ្អិន រួចដួសដាក់ចាន។
ក្នុងករណីគ្មានស្ករត្នោត យើងអាចប្រើស្ករសជំនួសក៏បានដែរ គឺមិនជាបញ្ហាទេ។
ការរៀបចំតុ និងអាហារអាចមានលក្ខណៈសាមញ្ញ ឬជាលក្ខណៈអាហារប៊ូហ្វេតូចៗ ឬតុវែងតែមួយសម្រាប់សាច់ញាតិជិតស្និទ្ធ។
ការប្រើប្រាស់វាអាចជាការជូនពរឱ្យគូស្វាមីភរិយាមានជីវិតគ្រួសារប្រកបដោយសន្តិភាព សុភមង្គល និងមានសតិក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហា។
សិស្សគួរចៀសវាងប្រើពាក្យឆ្មើងឆ្មៃ ឬ មិនសមរម្យទៅកាន់គ្រូរបស់ពួកគេ។
នេះជួយបង្កើនភាពសប្បាយរីករាយ និងបង្កើតអនុស្សាវរីយ៍ល្អៗជាមួយមិត្តរួមការងារ។
​ការច្នៃប្រឌិតផ្លិតពីស្លឹកត្នោត ជួយកាត់បន្ថយសំណល់ស្លឹកត្នោត ហើយបង្កើតបានជាផលិតផលប្រើប្រាស់ដែលមានប្រយោជន៍។
ជាចុងក្រោយ មិនត្រូវបរិភោគអាហារ ឬភេសជ្ជៈនៅក្នុងពិធីបុណ្យសព បម្រាមនេះមានគោលបំណងការពារសុខភាពរបស់ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះពីការឆ្លងមេរោគ ឬការពុលអាហារ។
យើងអាចទិញជាសៀវភៅធ្វើជាកាដូរក៏បាន តាមការចូលចិត្តអានរបស់គាត់។
បន្ទាប់មក ដាក់ខ្ទិះដូងចូលក្នុងឆ្នាំង ហើយបន្ថែមអំបិល និងស្ករចូល ដើម្បីបង្កើតរសជាតិនៃចេកឆឹង។
មួយវិញទៀត ត្រូវដឹងពីរបៀបប្រើប្រាស់សម ស្លាបព្រា និងកាំបិតឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ប្រសិនបើមិនប្រាកដ គួរមើលអ្នកជុំវិញ ឬសួរដោយគួរសមជាងធ្វើដោយខុសឆ្គង។
វាអាចជាក្រមា ផាមួង ហូល ឬក្រណាត់ដែលរចនាជាផ្ទាំងគំនូរ ដែលត្រូវបានជ្រើសរើសយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន និងមានគុណភាពខ្ពស់ ដើម្បីបង្ហាញពីសិល្បៈ និងវប្បធម៌ដ៏ល្អឥតខ្ចោះ
នំប៉ោង ឬ នំហុីង គឺជាប្រភេទនំម្យ៉ាង ដែលមានប្រហោងនៅខាងក្នុង និងមានរាងមូល ហើយគេស្គាល់យ៉ាងទូលំទូលាយនៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។
គេអាចចៀនពងមាន់ ដាក់ក្រៅជាមួយគុយទាវឆា។
ថែមទាំងជួយបណ្តុះស្មារតីអត់ធ្មត់ និងទទួលខុសត្រូវ ឲ្យក្មេងៗរៀនទទួលយកតួនាទីថ្មីដោយអត់ធ្មត់ និងបំពេញតួនាទីនោះឱ្យបានល្អ។
ប៉ុន្តែនាពេលបច្ចុប្បន្ន ជាទូទៅពិធីមង្គលការត្រូវបានកាត់បន្ថយមកត្រឹម មួយថ្ងៃ ឬមួយថ្ងៃកន្លះ ប៉ុណ្ណោះ។
បន្ទាប់មកធ្វើរការកូរគ្រឿងផ្សំទាំងអស់បញ្ចូលគ្នាឲ្យសព្វល្អភ្លក្សមើលរសជាតិដែលអ្នកចង់បាន។
នៅជនបទ ពិធីនេះមិនមែនជារឿងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គ្រួសារប្ដីភរិយាទេ ប៉ុន្តែវាជាកិច្ចការសហគមន៍ដែលមានការចូលរួមយ៉ាងសកម្មពីសមាជិកទាំងមូល។
បន្ទាប់នោះមានបង្អែមសម្រាប់លាងមាត់​ ដូចជាផ្លែឈើ នំខ្មែរ ដូចជានំបត់ នំគម និងនំអន្សមជាដើម។
ការស្វាគមន៍នៅទីក្រុងមានលក្ខណៈសាមញ្ញ ប្រកបដោយភាពរហ័ស តាមសម័យបច្ចុប្បន្ន។
រួចយកងាវដែលបានត្រៀមទុករួចនោះចាក់ឆាចូលគ្នា ហើយរងចាំអោយងាវហើបមាត់សឹមដាក់ស្លឹកម្រះព្រៅចូល។
ឯភ្នំហាន់ជ័យ មានវត្តបុរាណ និងជាទីកន្លែងសម្រាប់គយគន់ទេសភាពទន្លេមេគង្គដ៏ស្រស់ស្អាត។
សំណាញ់់មានលក្ខណៈជាក្រឡាប្រទាក់គ្នាដូចមោងតែជើងរបស់វាមានច្រវាក់ដែកធ្ងន់សម្រាប់សង្កត់ត្រីឲ្រក្នុងសំណាញ់ពេលដែលយើងបង់ចូលទៅក្នុងស្ទឹង ត្រពាំង​  ឬស្រះ​។
ពេលជល់កែវជាមួយអ្នកចាស់ៗ ត្រូវឳនក្បាលបន្តិចផងដែរ។
បន្ទាប់មកទៀត យើងត្រូវធ្វើជ្រក់ ដោយចិតត្រសក់នឹងការ៉ុត រួចដាក់អំបិល ស្ករ នឹងទឹកក្រូចឆ្មារចូល ហើយភ្លក្សរសជាតិឱ្យជូរប្រៃផ្អែមល្មម។
ក្នុងករណី មានទំពាំងជ្រក់នៅសល់ យើងគ្រាន់តែដាក់វាចូលកែវ ឬប្រអប់បិទជិត និងដាក់ចូលទូទឹកកកជាការស្រេច។
ខាងស្រីចាប់ឈូងបាន គេចោលសំដៅទៅរកប្រុសណាដែលត្រូវចិត្ដ បើចោលត្រូវប្រុសណា គេទៅចាប់យកប្រុសនោះមកទុកខាងពួកគេ។
កញ្ចក់ក៏ត្រូវ​បាន​គេជៀសវាងជាអំណោយដែរ ព្រោះវាត្រូវបានគេជឿថាអាចទាក់ទាញវិញ្ញាណ ឬថាមពលអាក្រក់នាំមកនៃប្រផ្នូលមិនល្អ។
ព្រឹត្តិការណ៍​នេះ​បាន​សម្គាល់​នូវ​ការ​ដួលរលំ​ជា​ផ្លូវការ​នៃ​របប​ខ្មែរក្រហម និង​បាន​នាំ​មក​នូវ​សេរីភាព​សម្រាប់​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ដែល​រង​ទុក្ខវេទនា។
ចំណែកឯចេកអាំងវិញ គឺជាបង្អែមដែលងាយធ្វើ មានរសជាតិឆ្ងាញ់ និងល្អសម្រាប់សុខភាពដែរ។
ឈើទាំងនេះមានភាពរឹងមាំ ធន់នឹងការប៉ះពាល់នឹងទឹក និងមិនងាយឡើងផ្សិត។
កាដូ និង អំណោយសម្រាប់ពិធីបង្កក់កូន  គឺជាពិធីមួយដែលធ្វើឡើងដើម្បីស្វាគមន៍សមាជិកថ្មីក្នុងគ្រួសារ និងជូនពរឲ្យទារកមានសុខភាពល្អ ចម្រើនលូតលាស់ និងមានអាយុយឺនយូរ។
ក្រណាត់សូត្រខ្មែរ នេះគឺជាជម្រើសដ៏ល្អបំផុតមួយ ដោយសារ សូត្រខ្មែរ មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញដោយសារគុណភាពខ្ពស់ ភាពល្អិតល្អន់នៃការត្បាញ និងក្បាច់រចនាប្រពៃណី។
ប្រដាប់លេង មាន២មុខគឺ ដំបង ឬ ទំពក់សម្រាប់វាយ ឬប្រដំមួយមុខ និងកូលគោល ឬកូនប្រដំ ១ មុខ។
អាហាររហ័ស  ដូចជា មីកញ្ចប់ មាន់បំពង សាច់អាំង នំសាំងវិច មានការពេញនិយមយ៉ាងខ្លាំងដោយសារភាពងាយស្រួល រសជាតិឆ្ងាញ់ និងរហ័សទាន់ចិត្តសម្រាប់ជីវភាពមមាញឹក។
ពាងទឹក គឺជាឧបករណ៍ដ៏សំខាន់មួយនៅកម្ពុជា ដែលត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ជាយូរលង់ណាស់មកហើយ ជាពិសេសនៅតាមតំបន់ជនបទ។
រយៈពេលដែលគេនិយមតម្កល់សពគឺចាប់ពី ១​ទៅ២​ ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។
ជាដំបូង យើងត្រូវយកក្តិបស្វាយទៅលាងទឹកឱ្យបានស្អាត រួចសឹមយកមកចិត សំបកចេញ។
ចំពោះទឹកត្រីផ្អែមដែលធ្វើហើយ អាចរក្សាទុកក្នុងទូទឹកកកបានពី ៣ទៅ៥ ថ្ងៃ។
ចូលដល់ជំហានបន្ទាប់ គឺការរំលីងគ្រឿង និងសាច់ ដោយយើងត្រូវដាក់ ប្រេងឆា ២ ស្លាបព្រាបាយចូលទៅក្នុងឆ្នាំង រួចទុកឱ្យក្ដៅ។
គេកាត់ត្រសក់ជាបន្ទះស្តើងៗ ដាក់តម្រៀបលើគុយទាវ ដើម្បីបង្កើនសោភ័ណភាពនិងពណ៌។
ការនិយាយលេងសើចសប្បាយជាមួយគ្រួសារអំឡុងពេលទទួលទានអាហារ បង្កើតបរិយាកាសកក់ក្តៅ និងរីករាយ ដែលជួយបន្ធូរអារម្មណ៍តានតឹង និងបង្កើតអនុស្សាវរីយ៍ដ៏ល្អ។
ជាពិសេស ប្រជាជនខ្មែរយើងក៏និយមធ្វើម្ហូបនេះជាចង្ហាន់ប្រគេនព្រះសង្ឃក្នុងពេលចូលឆ្នាំ ឬ ភ្ជុំបិណ្ឌផងដែរ។
ពេលកំពុងពិសារអាហារ ជាពិសេសនៅក្នុងពិធីដែលទាមទារភាពថ្លៃថ្នូរ គួរជៀសវាងការនិយាយរឿងនយោបាយ សាសនា ឬរឿងផ្ទាល់ខ្លួនដែលអាចបង្កភាពមិនស្រួលដល់អ្នកដទៃ។
ហើយមិនត្រូវឈរខ្ពស់ជាងព្រះសង្ឃ ឬអង្គុយបញ្ឈរជើងទៅកាន់ព្រះសង្ឃឡើយ ព្រោះវាជាអាកប្បកិរិយាដែលមិនសមរម្យ និងអាចប៉ះពាល់ដល់ការគោរពសក្ការបូជា។
នំអាកោរខ្ទិះរបស់យើងបានឆ្អិនរួចរាល់មួយមុខទៀតហើយ ដូច្នេះ យើងទៅមើលពីរបៀបធ្វើនំអាកោរប្រភេទទីបី ដែលយើងយកខ្ទិះដូងទៅស្រោចពីលើនំវិញ។
ម៉្យាងវិញទៀតការលេងល្បែងឡើងសសរខ្លាញ់លក្ខណៈជាក្រុមក៏បានជួយពង្រឹងស្មារតីសាមគ្គីគ្នា ការជួយគ្នាទៅវិញទៅមក និងការធ្វើការងារជាក្រុមក្នុងសហគមន៍ផងដែរ។
ហើយថែមទាំងងាយស្រួលក្នុងការជួយគ្នាពីព្រោះនៅទីនុះសម្បុរទៅដោយបងប្អូនចំណុះជើងវត្ត។
ប្រាសាទសំបូរព្រៃគុក មានទីតាំង ស្ថិតនៅស្រុកសំបូរ ខេត្តកំពង់ធំ ចម្ងាយប្រហែល ៣០ គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ត។
នេះជាទម្លាប់មួយដែលត្រូវបានរក្សាទុកយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួននៅក្នុងសង្គមខ្មែរនាពេលបច្ចុប្បន្ន ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពរីកចម្រើននៃសង្គម។
រីឯម្ចាស់ផ្ទះដែលជាអ្នកប្រកាន់ភ្ជាប់ទៅនឹងជំនឿសាសនាវិញយើងក៏ត្រូវពិចារណាថាត្រូវជូនអ្វីដែលសមរម្យចំពោះគាត់ដែរ។
ចំំពោះលបវិញធ្វើពីឫស្សីនិងវល្លិ៍និងឈើតូចៗមុនដំបូងយកដើមឬស្សីទៅពុះជាបំណែកតូចៗល្នមហើយសកវាតាមដែលអាចធ្វើបាន។
ម្យ៉ាងទៀត វាបានពង្រឹងទំនាក់ទំនងរវាងបុគ្គលិក ដែលរួមចំណែកដល់ការរីកចម្រើនរបស់ស្ថាប័នទាំងមូល។
ទំំពាំងមិនត្រឹមតែអាចធ្វើជាជ្រក់ទំពាំងជូរប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែយើងក៏អាចយកវាទៅធ្វើជាជ្រក់មួយប្រភេទទៀតបានដែរ ដែលវាមានឈ្មោះថា ទំពាំងជ្រក់ម្ទេស។
គេចាប់ផ្ដើមបុកគ្រឿងផ្សំណាដែលរឹងមុន ដូចជា រំដេង គល់ស្លឹកគ្រៃ រហូតម៉ដ្ឋល្អ រួចទើបដាក់គ្រឿងផ្សំដែលទន់ជាងចូលបន្តិចម្ដងៗ។
លបប្រើដាក់នៅតាមប្រឡាយ ត្រពាំង  ឬស្រែដែលមានទឹកហូររឹមៗ ដើម្បីទប់របាំងទឹក និងទាញត្រីចេញពីទឹក។
កម្មវិធីហែជំនួន ជាកម្មវិធីមួយត្រូវបានគេធ្វើឡើងនៅថ្ងៃទី២​ចន្លោះពីម៉ោង៦ព្រឹក ទៅដល់ម៉ោង៧ព្រឹកនៃថ្ងៃកំណត់។
ក្រោយមកត្រូវយកឆ្នាំងមួយទៀត ទៅដាំទឹកឲ្យពុះ។
នៅពេលដែលសាច់គោអាំងចង្កាក់នេះឆ្អិន គេអាចបរិភោគវាជាមួយជ្រក់ល្ហុង រួមផ្សំជាមួយភេសជ្ជៈត្រជាក់ៗមួយចំនួនទៀតដែលធ្វើឱ្យរសជាតិនៃសាច់គោអាំងកាន់តែឆ្ងាញ់ពិសា។
មកដល់ស្ទឹងសង្កែម្តងជាបេះដូងនៃទីក្រុងបាត់ដំបង ដែលបានរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ដល់ជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជន។
ដើម្បីបង្កើនការល្បាត និងការពារតំបន់បេតិកភណ្ឌឱ្យបានហ្មត់ចត់ ត្រូវបង្កើតក្រុមការងារដែលមានជំនាញ និងឧបករណ៍គ្រប់គ្រាន់ សម្រាប់ត្រួតពិនិត្យ។
កុមារ​ត្រូវ​បាន​បង្រៀន​ឱ្យ​ចេះ​សំពះ ចេះ​និយាយ​ស្តី​គួរសម និង​ចេះ​ស្ដាប់​បង្គាប់ ដែល​នេះ​ជា​មូលដ្ឋាន​គ្រឹះ​នៃ​សីលធម៌​សង្គម។
សរុបមក ថ្ងៃមង្គលការតាមប្រពៃណីខ្មែរ ជាព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ធំមួយដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីតម្លៃសង្គម ជំនឿសាសនា និងការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់គ្រួសារក្នុងការកសាងមូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏រឹងមាំសម្រាប់អនាគត។
តាមរយៈការបរិច្ចាគ ពុទ្ធបរិស័ទជឿថាពួកគេនឹងទទួលបាននូវផលបុណ្យជាច្រើន រួមទាំងការរំដោះខ្លួនពីទុក្ខ កើតជាតិថ្មីប្រកបដោយសេចក្តីសុខ និងឈានទៅដល់ការមានទ្រព្យសម្បត្តិបរិបូណ៌។
ធនធានមនុស្ស កង្វះអ្នកជំនាញផ្នែកអភិរក្សបុរាណវិទ្យា ស្ថាបត្យករ និងអ្នកបច្ចេកទេសជំនាញ ធ្វើឱ្យការងារជួសជុលមានភាពយឺតយ៉ាវ។
នៅពេលដែល បង្កង ថ្មីត្រូវបានកំណត់រួចរាល់ហើយ ល្បែងក៏ចាប់ផ្តើមជុំថ្មីម្ដងទៀត ដោយ អ្នករាវ ទាំងអស់ចាប់ផ្តើមច្រៀង និងរាវរក បង្កង ថ្មីនោះ។
ចំពោះបង្អែម វិញក៍ដូចគ្នាទៅនឹង​ពេលព្រឹកដែរ។
កន្សែង​ដៃ​ត្រូវ​បាន​គេ​មើល​ឃើញ​ថា​ជា​អំណោយ​អកុសល​ព្រោះ​វា​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជាមួយ​នឹង​ទឹក​ភ្នែក ទុក្ខ​ព្រួយ និង​ការ​ចែក​ផ្លូវ។
បន្ទាប់មកភ្លក្សរសជាតិឲ្យល្មម តាមចំណូលចិត្តរបស់អ្នក។
បន្ទាប់មកយកសាច់ដែលបានហាន់រួចទៅលាយជាមួយគ្រឿងដែលបានរៀបចំ រួចទុកឱ្យចូលជាតិ ទើបអាចយកទៅអាំងបាន។
ល្បែងនេះបានបន្តលេងតាំងពីបុរាណកាល រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន។
ជាចម្បងបំផុត ក្ដារជ្រញ់ឈើត្រូវបានពេញនិយមប្រើប្រាស់នៅក្នុងផ្ទះបាយច្រើនជាងគេ។
វាមានប្រវត្តិគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ និងយូរលង់ណាស់មកហើយ សម្រាប់អ្នកភូមិសំរោងក្នុង ភូមិនរា និងភូមិតាគោម ស្រុកឯកភ្នំ ខេត្តបាត់ដំបង។
ជំហានបន្ទាប់់មកទៀត យើងត្រូវយកពោតដែលបានកិននោះមកច្រោះដើម្បីយកកាកសាច់ពោតចេញ។
កុំផ្លាស់ប្តូរអាហារពីចង្កឹះមួយទៅចង្កឹះមួយទៀតដោយផ្ទាល់មានន័យថា អ្នកមិនត្រូវប្រើចង្កឹះរបស់ខ្លួនឯង ហើយហុចអាហារដែលចាប់បាននោះ ទៅឱ្យចង្កឹះរបស់អ្នកដទៃផ្ទាល់ៗនោះទេ។
នំកូរ​ជាបង្អែម​ប្រពៃណី​របស់​ខ្មែរមួយប្រភេទដែល ទន់ ផ្អែម​ឈ្ងុយ​សណ្ដែក​បាយ​លីង និង​ខ្ទិះដូង ហើយអ្នក​អាច​រក​ទិញនំ​នេះ​បាន​នៅ​តាម​ទីផ្សារ​នានា។
ឆាគ្រឿងសាច់មាន់ ឬសាច់គោ មានផ្សំគ្រឿងដូចជា រមៀត គល់ស្លឹកគ្រៃ រំដេង ខ្ទឹមស ខ្ទឹមក្រហម ម្ទេស បន្ទាប់មកគេត្រូវយកគ្រឿងទៅបុកឱ្យម៉ដ្ត ហើយលីងវាឱ្យឈ្ងុយ រួចដាក់សាច់ចូល។
ក្នុងពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ ពិធីសូត្រមន្តត្រូវបានប្រារព្ធឡើងដើម្បីជូនពរជ័យពីព្រះធម៌ ដើម្បីអោយជីវិតគ្រួសារថ្មីរីកចម្រើន
នៅក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ ការគោរពគឺជាគុណតម្លៃដ៏សំខាន់មួយក្នុងជីវិតរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។
ការរៀបចំបាយសីតម្រូវឱ្យមាន សិល្បៈ ដ៏ប៉ិនប្រសប់ ភាពអត់ធ្មត់ និងជំនាញខ្ពស់ពីអ្នករៀបចំ។
ក្នុងការធ្វើបង្អែមនេះយើងអាចជ្រើសរើសពោតបានច្រើនប្រភេទ ដោយយើងអាចជ្រើសពោតពណ៌ស ពណ៌លឿង ឬក៏ពោតល័ខក៏បានដែរ។
ទាត់សីត្រូវបានលេងជាញឹកញាប់នៅទីវាល ឬទីធ្លាធំទូលាយ ដែលមានខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធ និងផ្ដល់ភាពស្រស់ស្រាយ។
ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៩៧៩ មក ថ្ងៃទី៧ ខែមករា ត្រូវបានកំណត់ជាថ្ងៃបុណ្យជាតិផ្លូវការនៅកម្ពុជា ដើម្បីរំឭកដល់ព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏សំខាន់នេះ និងជាការគោរពវិញ្ញាណក្ខន្ធដល់ជនរងគ្រោះទាំងអស់ដែលបានស្លាប់ក្រោមរបបខ្មែរក្រហម។
ក្នុងប្រទេសកម្ពុជាមានការគោរពលក្ខណៈជាឋានានុក្រម​ ហើយមានការជម្រាបសួរទៅតាម អាយុ និងមុខតំណែង។
នៅក្នុងផ្ទះតាមស្រុកស្រែចំការមានឧបករណ៍នេសាទត្រីប្រៀបដូចមានឆ្នាំងបាយនៅក្នុងផ្ទះព្រោះអាចនេសាទត្រីបានប្រចាំ។
វា​ជា​ពេលវេលា​មួយ​ ដើម្បី​គោរព​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​ជនរងគ្រោះ​រាប់​លាន​នាក់​ដែល​បាន​បាត់បង់​ជីវិត​ក្រោម​របប​ខ្មែរក្រហម និង​ជា​ការ​ដាស់តឿន​ឲ្យ​មនុស្ស​ជាតិ​មិន​ត្រូវ​បំភ្លេច​មេរៀន​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​។
បន្ទាប់ពីបូជាសពហើយ ព្រះសង្ឃនិងធ្វើការសម្ដែងព្រះធម៌ផ្តល់ការអប់រំនៃសេចក្ដីស្មោះត្រង់ និងការរំងាប់សេចក្តីទុក្ខ។
ខាងក្រោមនេះជាប្រភេទគ្រឿងផ្សំក្នុងការធ្វើញាំល្ហុងទឹកត្រីជូរអែម ជាលក្ខណៈគ្រួសារ ឬសម្រាប់មនុស្ស ពីរ ទៅបីនាក់បរិភោគតែប៉ុណ្ណោះ។
អាកាសធាតុ ភ្លៀង ខ្យល់ និងកម្ដៅថ្ងៃអាចបណ្ដាលឱ្យថ្មប្រេះបែក សំណឹកដី និងការដុះស្លែ ឬរុក្ខជាតិដែលធ្វើឱ្យប្រាសាទទ្រុឌទ្រោម។
រីឯម្ហូបអាហារអាចផ្តោតលើប្រភេទអាហារងាយស្រួលពិសារ ដូចជាបាយសម្លជាច្រើនមុខ នំបញ្ចុក បង្អែម និងផ្លែឈើ។
រីឯការហែជំនូនត្រូវបានចែកជាបីផ្នែក និងហែជាជួរៗ។
បន្ទាប់មកទៀត មានមាន់ស្ពៃខ្មៅ គោដុត ញាំបង្គា ស៊ុប ឡូឡាក់សាច់គោ ទាទឹម ត្រីបំពងអំបិសទុំ សម្លរការីនំប័ុង។
ចំណែករុក្ខទេវតា ជាទេវតាដែលគង់នៅក្នុងដើមឈើធំៗ និងឥសី ឬព្រាហ្មណ៍បុរាណ ជាអ្នកមានបារមីដែលធ្លាប់គង់នៅទីកន្លែងនោះ។។
វិធីធ្វើ ត្រូវប្រឡាក់ត្រីជាមួយអំបិល ឬគ្រឿងតាមចំណូលចិត្ត រួចយកទៅអាំងលើរងើកភ្លើង រហូតដល់ឆ្អិនល្មម។
ជំហានបន្ទាប់យើងត្រូវធ្វើទឹកទុរេន ចាក់ខ្ទិះដូងចូល រួចដាក់ថែមស្លឹកតើយ៣សន្លឹក និងផ្លែទុរេន​ ជាមួយនឹងភ្លើងល្មម។
ជាទូទៅ ប្រជាជនខ្មែរភាគច្រើន ជ្រើសរើសយកនាមត្រកូលខាងឪពុក។
ប្រាសាទនេះមានទីតាំងនៅជិតបាត់ដំបង ហើយមានរូបចម្លាក់ជាច្រើននៅតាមជញ្ជាំង ដែលរៀបរាប់ពីរឿងរ៉ាវទេវកថាហិណ្ឌូ។
មីនដែលកប់ក្នុងដីនោះ ធ្វើឲ្យប្រជាជន គ្មានដីសម្រាប់ធ្វើស្រែចំការ ខ្វះដីសម្រាប់សង់លំនៅឋាន និង ប្រកបអាជីវកម្ម ធ្វើឱ្យជីវភាពក្រីក្រ។
ផ្លែត្នោតមានសារៈប្រយោជន៍ មិនមែនត្រឹមតែអាចយកធ្វើជាបង្អែម និងម្ហូបបានប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមានជីវជាតិអាចជួយដល់សុខភាពបានផងដែរ។
ជាទូទៅមជ្ឈមណ្ឌលនេះបើកទទួលភ្ញៀវ រៀងរាល់ថ្ងៃ ចាប់ពីម៉ោង ៨:៣០ ព្រឹក ដល់ ៤:៣០ ល្ងាច ។
រមណីយដ្ឋាននេះមានក្រុមប្រាសាទឥដ្ឋរាប់រយស្ថិតនៅកណ្តាលព្រៃ ដែលភាគច្រើនសាងសង់ឡើងនៅសតវត្សទី ៧ ដោយព្រះបាទឦសានវរ្ម័នទី១។
ការដើរកាត់ភ្លើង ឬផេះខ្មៅដែលទើបនឹងបូជាសព ត្រូវបានគេជឿថាអាចបណ្តាលឲ្យទារកកើតមកមានស្បែកខ្មៅស្រអាប់ មានស្នាមអុជខ្មៅ ឬមានពិការភាពនៅលើរាងកាយ។
សរុបមក ការ​ស្វាគមន៍ និង​ការ​គោរព​គឺជា​ទិដ្ឋភាព​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ដែល​ធ្វើឱ្យ​វប្បធម៌​ខ្មែរ​មាន​លក្ខណៈ​ពិសេស និង​សម្បូរ​បែប។
រីឯបងប្អូន និងមិត្តភក្តិអាចត្រូវបានរៀបចំនៅតំបន់បន្ទាប់ ឬតុមូលជាក្រុមៗជាប់គ្នា ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចជួបជុំគ្នា និងជជែកលេងយ៉ាងសប្បាយរីករាយ។
ហើយក៏មានសំលៀកបំពាក់ថ្មី ឬស្បែកជើងថ្មី សម្រាប់ស្លៀកពាក់ថ្ងៃបុណ្យចូលឆ្នាំ ឬទៅលេងកម្សាន្តផងដែរ។
ពេលខ្ទិះចាប់ផ្ដើមពុះ ដាក់ចេកចូលទៅក្នុងខ្ទិះ ហើយបន្ថយភ្លើងបន្តិច ដើម្បីឱ្យចេកទន់និងចូលជាតិ។
ដំបូង មិនត្រូវចូលទៅជិតសព ឬនៅក្បែរមឈូសឡើយ នេះគឺជាបម្រាមចម្បងបំផុត និងត្រូវបានប្រកាន់ខ្ជាប់យ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។
នៅក្នុងពិធីមង្គលការ មិនត្រឹមតែជាការជួបជុំសម្រាប់អបអរសាទរប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាប្រព្រឹត្តិការណ៍ដែលបង្រួបបង្រួមសមាជិកជុំគ្នា ដើម្បីចែករំលែកការជួយគ្នា និងការឧបត្ថម្ភផ្នែកផ្សេងៗ។
វត្តអារាមមិនត្រឹមតែជាទីកន្លែងសម្រាប់ប្រតិបត្តិធម៌ប៉ុណ្ណោះទេ តែវាក៏ជាមជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៌ អប់រំ និងជាទីពឹងផ្លូវចិត្តសម្រាប់សហគមន៍ផងដែរ។
បន្ទាប់ពីចិតសំបករួចរាល់ យើងត្រូវយកទំពាំងទៅលាងទឹក និងហាន់វា។
នៅពេលយើងនិយាយជាមួយព្រះសង្ឃ ត្រូវប្រើពាក្យ ករុណា ឬ ខ្ញុំព្រះករុណា។
នៅពេលធូបកំពុងឆេះ អ្នកប្រតិបត្តិធម៌អាចសម្លឹងមើលដើម្បីរំលឹកខ្លួនឯងអំពីភាពមិនទៀងទាត់នៃជីវិត និងកម្មផល។
នៅតំបន់ទីក្រុងក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ការស្វាគមន៍គឺសាមញ្ញ និងទំនើបជាងនៅជនបទ។
គុយទាវឆា ជាប្រភេទម្ហូបបែបខ្មែរដែលត្រូវឆាជាមួយគ្រឿងផ្សំជាច្រើន។
សរុបមក ត្បាល់កិនម្សៅគឺជាកេរដំណែលដ៏មានតម្លៃមួយ ដែលបានបម្រើដល់ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់ប្រជាជនខ្មែរអស់ជាច្រើនជំនាន់។
កោះតាគៀវ គឺជាកោះដ៏តូចមួយដែលមានក្រឡាផ្ទៃចំនួន ២៨ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ គ្របដណ្ដប់ដោយព្រៃឈើបៃតងគួរជាទីគយគន់ ។
ពិសេសជាងនេះទៅទៀតការ​អប់រំ​នៅ​តាម​សាលារៀនគ្រូ​បង្រៀន​អាច​បញ្ចូល​មេរៀន​អំពី​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មែរក្រហម និង​ថ្ងៃ​៧ មករា ទៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​សិក្សា ដើម្បី​ឲ្យ​សិស្ស​យល់ដឹង​ពី​អតីតកាល​របស់​ប្រទេស​ខ្លួន។
ចុងបញ្ចប់នៃកម្មវិធីគឺកូនក្រមុំកូនកំលោះដើរនាំមុខអ្នកហែជំនូន វត្ថុភស្តភាបណ្ណាការចូលរោងជ័យជូនលោកមេបា។
បន្ទាប់មកទៀត លីងស្នូល ដាក់ទឹកខ្ទិះដូង ៣០០ មីលីលីត្រ ចូលក្នុងខ្ទះ កូរឱ្យឡើងពុះបន្តិច រួចដាក់សណ្ដែកបាយដែលកិនហើយចូល។
ឧទ្យានដងព្រែក ជាតំបន់ព្រៃភ្នំដែលសម្បូរទៅដោយរុក្ខជាតិបៃតងស្រងាត់ និងផ្លូវសម្រាប់ដើរហាត់ប្រាណ ឬជិះកង់។
ស្ដេចដែលហៅថាខុន ដើរបានជុំវិញ ៨ទិស ទៅកណ្តាលក្រឡា ៨ក្រឡា។
បន្ទាប់មកដាក់សាច់ដែលបានហាន់ស្តើងៗ មកឆា។
ភ្នំសំពៅ មានទីតាំង ស្ថិតនៅខេត្តបាត់ដំបង ចម្ងាយប្រហែល ១២ គីឡូម៉ែត្រភាគខាងលិចទីរួមខេត្ត។
ជ្រក់មួយបែបនេះមិនសូវជាស្មុគស្មាញក្នុងការធ្វើប៉ុន្មានទេ ហើយគ្រឿងផ្សំគោលរបស់យើងគឺទំពាំង។
ការលើកតម្កើងតម្លៃមនុស្សធម៌ គឺបង្ហាញពីវិធីសាស្ត្រដោះស្រាយជម្លោះដោយសន្តិវិធី និងការអភ័យទោស។
ការដាក់ទីតាំងនេះជាការគោរព និងទទួលស្គាល់ដល់ការចូលរួមចំណែករបស់ពួកគាត់ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ និងវិស័យពាក់ព័ន្ធ។
ហើយនៅតាមទន្លៀមទំលាប់ខ្មែរគឺមិនអាចបូជាសពនៅថ្ងៃសីល ថ្ងៃអង្គារនិងថ្ងៃសៅរ៍បាននោះទេ។
ពេលដាក់សាច់គោរួច យើងត្រូវប្រញាប់ឆាឲ្យបានឆាប់រហ័ស ព្រោះឡុកឡាក់សាច់គោមិនអាចឆាយូរបានឡើយ។
កាហ្វេ តែ ឬទឹកដោះគោឆៅ សម្រាប់ផ្តល់កម្លាំង និងកំដៅដល់រាងកាយ។
ម្យ៉ាងវិញទៀតអាចឲ្យផ្កាដែលមានន័យជានិមិត្តសញ្ញានៃការគោរព ដឹងគុណរបស់សិស្សទៅកាន់គ្រូក៏បាន។
ហើយសិមចាក់ទឹកដោះគោចូលរម្ងាស់ជាមួយសាច់ ទាល់តែដាច់ទឹកនៅសល់តែប្រេង រួចត្រលប់សាច់ឱ្យក្រហមឈ្ងុយ។
គ្រឿងមានច្រើនប្រភេទ ហើយការប្រើប្រាស់របស់វាក៏អាស្រ័យទៅតាមមុខម្ហូបនីមួយៗផងដែរ។
កូនគោលភ្លើង នៅស្រុកខ្លះគេលេងជាការកម្សាន្ដ ឯស្រុកខ្លះគេលងជាការបរណ្ដេញខ្មោចបិសាចក្នុងពេលស្រុកកើតជម្ងឺជាដើម។
អង្គរធំមានទំហំ ១០ គីឡូម៉ែត្រក្រឡា ព័ទ្ធជុំវិញដោយកំពែងថ្ម និងគូទឹក។
ចំពោះសាច់ញាតិជិតស្និទ្ធអាចត្រូវបានរៀបចំតុនៅជិតវេទិកា ឬតំបន់កិត្តិយស។
ក្រោយពីបញ្ចប់ការហែជំនូនមក គឺគ្មានអ្វីទទួលក្រៅពីបបរគ្រឿងនោះទេ តែគេមានជាស៊ុបបន្ថែម។
ការអុជធូបជាការបួងសួងសុំសេចក្តីសុខ សេចក្តីចម្រើន និងសេចក្តីសុខសាន្តពីទេវតា ព្រះពុទ្ធ ឬវិញ្ញាណបុព្វបុរស។
បង្គីជាឧបករណ៍ដល់សំខាន់មួយដែលបានជួយដល់ការងារធ្វើស្រែចម្ការរបស់កសិករជាខ្លាំង។
ប្រាសាទបន្ទាយស្រីមានទីតាំងស្ថិតនៅប្រហែល ៣៧ គីឡូម៉ែត្រភាគឦសាននៃទីក្រុងសៀមរាប និងជាផ្នែកមួយនៃរមណីយដ្ឋានអង្គរ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅដាច់ឆ្ងាយពីក្រុមប្រាសាទអង្គរធំ។
នៅពេលគម្រោងនេះបញ្ចប់ វានឹងក្លាយជា មជ្ឈមណ្ឌលលំហែកាយ ពាណិជ្ជកម្ម និងលំនៅដ្ឋានដ៏អស្ចារ្យមួយ។
ភ្នំ និងប្រាសាទទាំងនេះមិនត្រឹមតែជាទីតាំងបុរាណដ្ឋានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាសក្ខីភាពដ៏រស់រវើកនៃអរិយធម៌ខ្មែរដ៏រុងរឿងដែលបានបន្សល់ទុកនូវកេរដំណែលដ៏មានតម្លៃសម្រាប់ពិភពលោកទាំងមូល។
ត្រូវរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់ និងមិនគួរជម្រាបសួរឮៗ ឬអោយរំខាននោះទេ។
គ្រាន់តែ វាមានភាពសប្បាយរីករាយ និង អ៊ូអរជាងនៅពេលលេងល្បែងនេះជាមួយកុមារតូច។
ចំពោះអ្នកចូលរួមហែជំនូនមានដូចជាកូនកំលោះ​ ,អ្នកកំដរកូនកំលោះ ៣នាក់, អ្នកកាន់ផ្កា ២នាក់ ,​កូនអណ្តើក ២នាក់ ,លោកមហា ១នាក់​ ,ក្រុមវង់ភ្លេងការបុរាណ១ក្រុម ,ឪពុកម្តាយ និងមាមីងខាងកូនកំលោះ 
ញាតិមិត្តទាំងសងខាង និងភ្ញៀវដែលបានមកអញ្ជើញចូលរួម និងអ្នកវាយឃ្មោះចំនួន២នាក់។
ចំពោះម្ហូបអាហារ មុខម្ហូបប្រចាំតំបន់ភាគច្រើនគឺសម្បូរទៅដោយអាហារសមុទ្រស្រស់ៗ ដែលត្រូវបានចម្អិនតាមរបៀបប្លែកៗ។
វាជាភស្តុតាងមួយដែលបង្ហាញពីភាពប៉ិនប្រសប់របស់បុព្វបុរសយើងក្នុងការបង្កើតឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ពីធនធានធម្មជាតិដើម្បីបម្រើដល់ការរស់នៅ។
ជាចុងក្រោយ គឺឈុតទទួលភ្ញៀវ ដែលពេលខ្លះកូនកំលោះនិងកូនក្រមុំមានការផ្លាស់ប្តូរពី ពីរទៅបីឈុត។
ជាទូទៅ ការគោរពចំពោះមិត្តភក្តិគឺកើតចេញពីបេះដូង និងជាចំណងមិត្តភាពដ៏ស្មោះត្រង់ មិនមែនជាកាតព្វកិច្ចសង្គមដ៏តឹងរ៉ឹងឡើយ។
រាល់ប្រាក់កាក់មួយសេនត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការបូជាដ៏ថ្លៃថ្លា ដែលមានតម្លៃមិនអាចកាត់ថ្លៃបាន។
សម្រាប់ទឹកជ្រលក់វិញ យើងត្រូវលាយទឹកត្រី ទឹកស៊ីអ៉ីវ ទឹកប្រេងខ្យង ស្ករស និងទឹកចូលគ្នាឱ្យសព្វ រួចកូរស្ករឱ្យរលាយ។
ការរៀបចំមធ្យោបាយធ្វើដំណើរ គឺសម្របសម្រួលចរាចរណ៍ និងទីកន្លែងចតយានយន្តសម្រាប់ភ្ញៀវជាតិ-អន្តរជាតិ និងសាធារណជន។
ជំនឿទាំងនេះត្រូវបានបន្សល់ទុកពីដូនតាតាមរយៈទស្សនៈវិស័យដែលភ្ជាប់ទៅនឹងអបិយជំនឿ ការគោរពវិញ្ញាណក្ខន្ធ ព្រមទាំងការការពារសុខសុវត្ថិភាពរបស់ម្តាយ និងទារកក្នុងផ្ទៃ។
ការសម្អាតនឹងរៀបចំបរិយាកាសឲ្យស្អាត និងមានភាពរីករាយ ជួយបង្កើតមហិច្ឆតាបរិយាកាសឲ្យសមស្របសម្រាប់ការប្រព្រឹត្តិពិធី។
កាលពីដើមឡើយ មុនពេលមានវត្តមានម៉ាស៊ីនទំនើបចូលមកដល់ ត្បាល់ខ្មែរត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ជាចម្បងក្នុងការផលិតម្សៅអង្ករសម្រាប់នំបញ្ចុក នំអាកោ នំគម និងនំខ្មែរជាច្រើនទៀត។
យើងកូរវាបន្តរហូតដល់២០នាទី ឱ្យស្វាយមានសភាពថ្លាល្មម។
កម្ពុជាមានភ្នំល្បីៗជាច្រើនដែលសុទ្ធតែមានរឿងនិទាន ប្រវត្តិសាស្ត្រ និងទិដ្ឋភាពស្រស់ត្រកាល។
ភូមិនេះត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាច្រកទ្វារចូលទៅកាន់បឹងទន្លេសាបសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរ។
ជៀសវៀងការជូននូវរបស់អ្វីដែលមិនសមរម្យឬរបស់ដែលមិនគួរជូនទៅដល់ម្ចាស់ផ្ទះព្រោះវាធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់អារម្មណ៏និងទំនាក់ទំនងរវាងយើងនិងម្ចាស់ផ្ទះទៀតផង។
គេជឿថាការបូជាដោយចិត្តស្មោះត្រង់ នឹងនាំមកនូវ សេចក្តីសុខសាន្ត និងលាភសំណាង។
នេះបង្ហាញពីការយកចិត្តទុកដាក់ និងការរាប់អានគ្នាទៅវិញទៅមក។
​ក្នុងករណីមួយអាចធ្វើកម្មវិធីតូចៗ សម្រាប់ការរំលឹកគុណដល់ពួកគាត់។
ក្រោយពី​ កិនចេញជាល្បាយម្សៅហើយ យើងយកវាទៅសង្កត់ ឬពួតឱ្យស្ងួត រួចយកវាមកច្របាច់ឱ្យបែកចេញជាដុំល្អិតតូចៗ។
ពិធីនេះគឺជាជំហានដំបូងបង្អស់នៅក្នុងដំណើរការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍តាមប្រពៃណីខ្មែរ ។
បន្ទាប់់មកគេលើកមុខម្ហូបទី២គឺ បាយឆានិងបាយស មាន់ឬទាកាប់ បង្គាខ្ទិះ សម្លរម្ជូរគ្រឿង ឆាក្តៅ ភ្លាសាច់គោ ។
ការសំពះគួរតែប្រើប្រាស់ទៅតាមក្បួនខ្នាតពីបុរាណដូចជាការសំពះព្រះ ឪពុកម្តាយ អ្នកមានវ័យចំណាស់ជាង ព្រះមហាក្សត្រ និងអ្នកដែលមានវ័យស្មើគ្នាជាដើម។
ពេលឃើញថាសាច់របស់យើងបានចូលគ្រឿងសព្វល្អ និងចាប់ផ្ដើមឡើងពណ៌ក្រហមព្រឿងៗហើយ យើងត្រូវចាក់ទំពាំងដែលបានហាន់រួចចូលទៅក្នុងឆ្នាំង។
ដូច្នេះការនិយាយស្វាគមន៍ ការបង្ហាញការគោរព និងភាពរួសរាយរាក់ទាក់ពេលដែលអ្នកជួបនរណាម្នាក់ជាលើកដំបូងគឺជារឿងសំខាន់។
ធ្វើការសម្របសម្រួលជាមួយអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ឬអង្គការមនុស្សធម៌ ដើម្បីធានាថាអំណោយទៅដល់ជនរងគ្រោះបានត្រឹមត្រូវ និងទាន់ពេលវេលា។
ទ្រូអាចទុកក្នុងទឹករយៈពេលមួយឬពីរយប់ រួចហើយទៅលើកម្តង ដើម្បីយកត្រីចេញ។
សូម្បីតែជនបរទេសមួយចំនួន ក៏ចូលចិត្តទទួលទានបាយសាច់ជ្រូកដែរ ដោយសារតែវាមានរសជាតិឆ្ងាញ់។
ក្រោយពីដឺងអំពីគ្រឿងផ្សំរួចហើយ យើងងាកមកចាប់អារម្មណ៍ពីរបៀបធ្វើបង្អែមបបរល្ពៅវិញម្តង។
ប៉ុន្តែ លក្ខណៈពិសេសដែលធ្វើឱ្យបង្អែមពោតនេះមានរសជាតិឈ្ងុយឆ្ងាញ់នោះគឺ​ យើងត្រូវជ្រើសរើសពោតណាដែលខ្ចី។
ឧបករណ៍ទាំងនេះជានិមិត្តសញ្ញារបស់ជាតិខ្មែរឬអាចតាំងពិព័រតាមដងវិធីនិងមានកម្មវិធីបុណ្យចូលឆ្នាំនិងពិធីបុណ្យផ្សេងៗ។
ចំនួនភ្ញៀវច្រើន រួមបញ្ចូលទាំងមិត្តភក្តិ ដៃគូអាជីវកម្ម សាច់ញាតិជាច្រើន និងអ្នកស្គាល់គ្នាផ្សេងៗ។
ធូប និងទៀន សុទ្ធតែជាគ្រឿងសក្ការបូជាដ៏សំខាន់ និងមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅបំផុតនៅក្នុងជំនឿសាសនា ជាពិសេសព្រះពុទ្ធសាសនា និងព្រហ្មញ្ញសាសនា។
ដំណើរការនេះប្រព្រឹត្តទៅដោយរលូន និងស្របតាមទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណី។
អ្នកមិនត្រូវនិយាយ ឬលើកទឹកចិត្តឲ្យផឹកស្រាទេចំពោះ កុមារ ឬយុវជន។
ក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ ការសំពះ គឺជាការស្វាគមន៍ដ៏គួរសម និងការគោរពបំផុត នៅពេលដែលជួបគ្នាដំបូង។
ពិធីសូត្រមន្តត្រូវបានធ្វើឡើងដោយព្រះសង្ឃជាច្រើនអង្គ។
ក្រមាដែលតម្បាញពីសូត្រសុទ្ធមានតម្លៃខ្ពស់ និងស្រស់ស្អាត អាចប្រើជាគ្រឿងលម្អខ្លួន។
ក្បួនដេញនេះមានលក្ខណៈជាក្បួនដើរពិសេសៗ ដែលមិនមែនជាការដើរធម្មតាទេ ប៉ុន្តែជាការប្រើយុទ្ធសាស្ត្រដែលមានការគិតគូរយ៉ាងម៉ត់ចត់ និងការរៀបចំកូនចត្រង្គឲ្យមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការវាយប្រហារ។
ក្មេងៗនៅតាមជនបទចូលចិត្តលេងទាត់សីនៅពេលរសៀលក្រោមម្លប់ឈើ ដែលជាទិដ្ឋភាពសាមញ្ញតែមានភាពសប្បាយរីករាយ។
ចំណែកឯកោះទន្សាយ ជាកោះតូចមួយដែលមានឆ្នេរខ្សាច់សក្បុស ទឹកថ្លាឈ្វេង និងមានដើមដូងជាជួរ។
លើសពីនេះ នៅក្នុងការខ្ចប់អាហារប្រចាំថ្ងៃ ដូចជាការខ្ចប់បាយឬបាយដំណើប ត្រីអាំង សាច់អាំង និងម្ហូបផ្សេងៗទៀត ដោយប្រើស្លឹកចេក  ហើយអាចយកទៅញ៉ាំក្រៅផ្ទះ ឬសម្រាប់លក់ក្នុងផ្សារ។
ឧទ្យានជាតិកែប គឺជាតំបន់ការពារធម្មជាតិមួយដែលមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការកម្សាន្ត និងការអភិរក្សនៅខេត្តកែប។
ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង   គឺជាខេត្តមួយដែលមានទីតាំងនៅតាមដងទន្លេសាប និងមានភូមិបណ្ដែតទឹកដ៏ធំមួយ។
អ្នកតា គឺជាវិញ្ញាណអាណាព្យាបាលទឹកដី ឬទីកន្លែងជាក់លាក់ណាមួយ ដែលជាទូទៅមានលក្ខណៈល្អ។
ការស្វាគមន៍ ឬការសួរសុខទុក្ខមានច្រើនរបៀបអាស្រ័យទៅនឹងទីកន្លែង និងអ្នកដែលយើងស្វាគមន៍ ឬសួរសុខទុក្ខ។
បន្ទាប់មកចាក់ទឹកដាក់ចូលឆ្នាំងតាមបរិមាណនៃការស្ល រួចទុកឱ្យពុះនិងបង់ត្រីរ៉ស់ចូលទុក១នាទី ក្រោយមកបង់ត្រីចង្វា កំពឹស ខ្យង និងគ្រឿងទេសចូល ហើយបង់បន្លែត្រកួនទុកឱ្យទន់ល្មមដាក់ស្លឹកអំពិលដែលចិញ្រ្ចាំរួច ហើយដាក់ជីជាការស្រេច។
ការចូលរួម ឬទៅកាន់ទីបូជាត្រូវបានគេហាមឃាត់ដាច់ខាតសម្រាប់ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ ព្រោះវាអាចប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្តរបស់ម្តាយ ក៏ដូចជាអាចនាំមកនូវគ្រោះកាច ឬជំងឺដល់ទារកក្នុងផ្ទៃ។