Bréfritari: Jón Ívarsson, smiður
Staður: Vesturheimi, 
Dagsetning: 1876-01-25

Heiðraði vin
Það er víst orðið mál fyrir mig að svara brjefi (af 24 Janúar 1874) þínu fil mín og má þjer þikja og hafa þókt líklegt að eg muni ekki hafa ætlað að
gjöra það en nú vil eg þó sína lit á því þó eg sje komin í aðra heims álfu, og læt eg þig hjer með vita að þeir Peningar 100
rð
sem eg
gaf
að nabninu Kristínu Elisabet dóttir
min
eru af mjer eiddir og brúkaðir, og hvað þig áhrærir bið eg
þig forláts á þeim óskilum sem nú eru á þeim
vordnir
eða urðu meðan eg var á Islandi; það er nú heldur hugsandi að eg gjæti staðið
skil á þeim hjer en þar ef eg lifi því eg er þá búin að græða rúmlega svo mikið síðan eg kom híngað og gjæti eg sendi þá nú ef eg vildi en eg gjöri það þá
ekki í þetta sini, Jeg vil first vita hvort stúlkan vill ekki fara til ameríku því guðlaug sistir henar flitur sig til mín híngað þegar hún gjetur og bein ferð fellur
með fluttning á fólki híngað vestur sem er hugsað verði í sumar
hjemar
sem þó er ekki víst
hún gifist í vor eð var
og verður þeim hægra að vi
n
a firir lífi sínu í ameriku en á Islandi þaug eru fjelaus og þikir mjer verst ef þaug komast ekki til
min áður en þaug sabna skuldum sem ekki en við öðru að búast, okkur löndum sem erum hjer í Nova Scotju líður vel og eru sumir búnir að taka land,
við fórum upp til
onario
í firra haust þegar við komum frá islandi og dvöldum þar í firra vetur og u
n
um við
Járnbraut og þraut vinan í marts og þá fórum við að leida burtu þaðan og fórum ofan híngað nálægt 80 men að tölu úngir og gamlir hinum sem eftir vóru var
útvegaður
nílendir staður
norðan við Manitoba og þángað fóru þeir í haust í Septem
ber
og hafa feingið þar land og eru búnir að bigga hús litið hef eg frjett þaðan en þó helst að þar sje kalt og komin talsverður snjór, þeir er hjá vatni sem
Vi
n
ipeig heitir og er ágjætt fiskivatn, við sem hjer erum höfum miklu hlíara hjer hefur varla sjest snjór fir en nú er ha
="suprastrike">n
varla í skóvarp, þeir sem sestir eru að vestur hjá vi
n
ipeg vatni eru tæp 300 en hjer í NovaScotia er rúmt
hundrað það er lángur vegur sem við erum búnir að ferðast frá Islandi
frá Islandi til
Kinmount í Onario og þaðan híngað
verður 4000 mílur enskar um 1000 danskar þó hefi það ferðast leingra sem vestur eftir fór, ekki lángar mig þángað vestur að svo stöddu
hvurnig
Islendingum reidir af í ameríku verður ekki sagt eða sjeð fir en eftir fjögur
???
ár, og þeir sem híngað eru komnir
???? á því tímabili komnir vel á veð að
gjeta
lifað, þá er first von að fólk
flitti ????
vestur, a
="suprastrike">n
ars er ekki gott firir fjolskildumen að koma híngað fjelausir því margur gjörir sjer rángar vonir um ameíku heima á Islandi, lakast af öllu
er að koma híngað alveg mállaus einkum firir fullorðn þeir úngu koma fljótt til að læra málið en þeir sem eru orðnir gamlir læra það seint og aldrei sumir, mikill
var kuldin þar sem við vórum í firra vetur í Kinmount í Ontario frostið varð um 45
°
á reamus og snjórinn varð full
4
fet á dýpt,
han kom first 19 Novembr
það þókti líka einmuna harður vetur, fallegt er að ferðast í
ameríku og sjá rudd og ræktuð lönd þegar nattúran er í blóma sínum og það fojör og lif sem hjer er í öllu það er því mikið skiljanlegt að maninum gjeti
???? setur
hjer
siur
siðra en við óblíðu náttúrunar norður undir heims skauti
þar sem alt er þakið snjó og ís meiri tíma árs
oft
og einatt, ekki er eg ráðin í hvurt eg tek
ferð
að hausti komanda
það er undir því komið nokkuð ef sáttun mín kmeur að norðan Jeg er nú orðin líkast til alt of fjöl
????
í þessum miða því þú líkast til reiðist
???????? sjest
orðin það firir alla frami stöduna
??????
vildir gjöra svo vel og skrifa
?????
þá
hefdi eg mikið gaman af því
fá að sjá
ha
n
með sumrinu, og þá hripa
þer miða
aftur með
vinsemd og virðing
??????
25 Janúar 1876 Jon Ivarson
utan á skrift til mín er svona
Mr. Jón Ivarsson,
Icelander
in Lockeport P O.
in Nova Svotia
Canada