Sigurdur/19th-century-icelandic-letters huggingface dataset:
Bréfritari: Kristín Þorsteinsdóttir, 
Staður: Vesturheimi, 
Dagsetning: 1930-12-05

Lundor PO
Ma??
Desember5
1930
Elsku bróðir!
Innilega þökk eiga liður þessar að færa þjer fyrir viðtökurnar í sumar jeg hef ekki fengið neitt brjef frá
Islandi síðan ég kom til baka en Asta litla frænka skrifar mjer opt og hún sagði mjer um breitinguna sem
varð á þínu heimili. það var auðsjeð að það mundi koma fyrir og meigum við öll vera þakklát fyrir að hún
fjekk hvíldina úr því svona var komið við hjónin vottum þjer ynnilega
hludtekning
og
biðjum guð að stirkja þig í mótlætinu mjer og mínu fólki líður öllu vel mjer gekk ferðin vel eptir að jeg skildi við
Daníel
Tjelsted
jeg bíst við að þú hafir heirt að jeg meiddi mig í höfðinu jeg rakst upp í
Bílin og skarst í sundur á mjer ennið jeg átti bísna lengi því af því að það gróf í því, jeg hafði læknir og
hjúkrunarkonu á skipinu sem jeg var með yfir hafið nú er það batnað bara stört ör og dálítill blettur sem er
dofin eða tilfinningalaus, það er nú Komin vetur hjer það hafa verið bísna miklir kuldar núna í 2 vikur en
þangað vil voru sífeld góðveður hjer. tímar eru hjer afar daufir vinnuleisi í
bæonum og allár
afurðir bóndans í mjög lágu verði það koma hópar af vinnu lausum mönnum útum landsbigðina að biðja
um að fá að vinna fyrir fæðinu sínu það ætti að vera komið heim til Islands eitthvað af þessu fólki jeg er
nú samt hrædd um að það tækji tíma að koma því að vinna þar Gaman væri nú að vera horfin heim að
Húsafelli hvernig líður öllum heima jeg kalla það altaf heim hvar sem jeg er Hvernig líður litlu syskinonum,
blessuð Asta litla nú held jeg að hún þurfi að veraí kring um pabba sinn jeg bíst við að hún þekkti ekki frænku
þá hún sæi hana núna, það er liklega ekki eins gestkvæmt hjá þjer
núna
eins og í sumar Vala var ekki lengi að hugsa sig um að giftast það held jeg sje skrítin búskabur hjá því
bara að því komi nú vel saman. Segðu Sigga í Hraunsási að jeg hafi sjeð Veigu systir hans í Winnipeg þegar jeg
kom heim í haust hún bæði hló og grjet þegar jeg var að segja henni fráHraunási. Nú lifi ég upp í huganum alla
veruna mína heima í sumar stundum finst mjer það braa draumur en hvað það var inndæll tími líklega lifi jeg ekki
það að koma heim nokkurn tíma framar. Fyrirgefðu nú þetta brjef jef sendi þjer mindirnar sem voru teknar af okkur
syskinonum seinasta kvöldið sem við vorum saman heima berðu kæra kveðju mína öllum kunningonum og kistu litlu
syskinin fyrir mig
svoóæska
jeg þjer gleðilegra jóla og níárs og þakka þjer það liðna
hand="scribe" place="left side of page">vertu
??????
blessaður og sæll þin fjarlæg systir Stína
Bréfritari: Margrét Bjarnadóttir, 
Viðtakandi: Jón Borgfirðings Jónsson, bókbindari
Staður: Reykjavík, Gull.
Dagsetning: 1894-08-12

Reykjavík. 12. ágúst. 1894
Heiðraði kæri vin!
Lýði þjer að ósk minni sem best. Ástar þökk fyrir þitt, mjer
svo
kært komna brjef. Nú sest jeg niður til að klóra þjer nokkrar linur, eptir að jeg er búin að ferðast á brjefi þínu með þjerá alla áfangastaði, og loksins heim; og allt endaði vel, en best var þó af öllu að þú skildir verða settur mið skips hjá tómu kvenn fólki Jeg veit þú ætlast ekki til að brjef frá kunningum þínum spari þjer að lesa dagblöðin; og segji jeg þjer því ekki neitt í frjettum nema af okkar himili._ Solveigu dóttur minni gékk vel vestur ferðin og kom hún glöð og allvel fríks, heim aptur._ Svo reið Guðrún dóttir mín út, með Thorvaldsens fjelaginu og var það mjög fjölment af stórmennum borgarinnar, hún skémti sjer vel
enda þótt hún mætti ekki bjarga sjer neitt nema borða og drekka
(;)
Af öðrum sem dvelja i fjærlægð frá heimilinu, höfum við ekki frjett.- Að
líku
leiðini er von á til vonandi tengdasyni mínum Guðmundi lækni, og getur þú nærri að þeir sem eins og jeg bera heilsun
ar
fjár
sjóð
i brothættu leirkeri, þrá slíka menn; því á meðan að skips hróið ekki slitnar upp þá lifgar það þó fyrir akkeri vonarinar, og þráir einhvurja bót, meina sinna Sjálfri mjer lýður við það sama og þegar við skildum,- Jeg er nú með sjálfri mjer að hugsa um þessa ferð mína, sem jeg veit að styttist að, þó húnsje máské ekki verði laung, þá verð jeg þó að fara yfir Svarta hafið.- Ef jeg verðá undan þjer þá kem jeg niður í vörina þegar þú lendir (því hvur þjóð hefur víst sína lendingu) Það var gamall og góður siður, að þegar menn lentu að konur gengu til skipa og drógu af mönnum sjó klæði og hjeldu í keip; og þam sið vil jeg
fá að halda, þó jeg fari eitt
fótmál
Það biðja allir á heimilinu að rita þjer kveðju sína. Sömu leiðis biður Sigurður. B. að heilsa þjer.- Hann hefur alltaf borið gáfurnar í járnkistu, svo hæfilegleika
handruðinn
er orð
inn
svo riðgaður að það er ekki hægt að komast í hann, annars mundi hann haf ritað þjer fáar línur sjer til gamans. Jeg treysti dreingskap þínum að bregðir blæju saklausrar vináttu yfor villur og galla í þessu á þessu blaði. Og óskajeg af alhug að þú sjert eins sæll og Salamon í sínum kvenna glaumi, Vertu svo best kvaddur og falin handleiðslu Guðs og góðra kvenna. Af alhug óskar
Margrjet.
D.
Bjarnardottir.
Brjef mig langar, bráðum fá, bara ef endist lífið. Og þig í anda optast sjá óskar gamla Vífið (Skrifarinn)
Skrifari Magdalena. Sigurðardóttir
Bréfritari: Margrét Bjarnadóttir, 
Viðtakandi: Jón Borgfirðings Jónsson, bókbindari
Staður: Reykjavík, Gull.
Dagsetning: 1895-12-01

Reykjavik 1. des 1895
Góði gamli kunningi
Nú loksins hefur þessi alræmdi gestur, sem leti heytir yfirgefið mig um stundar saki rog en á jeg nú að hugsa um að láta þig gjalda eða njóta þess. Ætti jeg gull, eður
eður
gersemi, þá vildi jeg
fúr
gefa þjer, fyrst og fremst fyrir alla þína miklu trygð og svo fyrir þitt makalausa indæla siðasta brjef, sem kveif mig svo að jeg í anda fylgdi þjer yfir
alla þá staði er þú getur um að þú hafir komið, því ekki verður að tala um annað, en að þetta vesæla líkamanshreysi liggi fjötrað við sama stað, já nú er jeg hætt að
lípta
mjer
um
upp og verður vist minni ferðasaga mín en þín, en hvað um það. Á jeg nú að skrifa
frjettir
Nei! slíkt held jeg að verði ekki af, því þá gjöri jeg ekki annað en að tigga upp aptur, sem aðrir eru búnir að skrifa þjer. t.d. einsog að HElga ekkja
H
Jóhans heytins og ÁRni á BErgi eru gipt. Svo er nú Guðr. dóttir mín flutt með sínum manni á gamla hotel REykjavik, a til
sálasorgarann
og getur þú nærri hvert hún hefur það ekki gott Mikið gengur nú á í
þessum svo nefnda Sálahjálpar
fer
það hvað vera nærgt komið í hann, en ekki held jeg að jeg fari í hann, jeg er ekki orðin fær um að keppast við að skríða á hnjánum inni himnariki. Jeg hef n.l. heyrt að þeir á þessum í fjelags fundum væru að æfa sig á að skríða á knjánu og sá, sem er fljótastur
ken?
best
inst í himnariki!! JEg hef heyrt að kona Erlindar á Bergi væri komin í sáluhjálparherin er að Erlindur hafi orðið svo vondur að hann hafi hótað að skilja við hana en nokkuð var það, að ekki var hún á síðustu samkomu.
Guðbjörg
(hjón) eru komin í
og
sáluhjálparherins og er hann vist einn af þeim, sem utarlega
verða í himnariki, því hann er haltur einsog þú þekkir og skríður ekki hart yfir. Nú ætla stúlkurnar hjerna að fara í kirkju, því nú á að gipta Laugu syndlausa og Jón
magú
þú
þ
kannast víst við þau, yfir höfuð hafa margir gipt sig í haust, en aldrei hef jeg drukkið mig fulla í neinni þeirra, en þú heldur nú sjálfsagt að jeg hafi fengið mjer núna neðaní því er því er nú ver, brjefið hefði þá máski orðið dálítið skárra en það er, en jeg veit að þú tekur viljan fyrir verkið. Sigurður og allir
Já far
kunningar þínir á þessu heimeli biðja kærl. að heilsa þjer og að endingu óska jeg að þú megir, lefa sæll, sem Salaman í sinum
krima
glaumi
Margrjet