Bréfritari: Björn Ólafsson, bóndi
Viðtakandi: Jón Borgfirðings Jónsson, bókbindari
Staður: Ytri-Hlíð, N-Múl.
Dagsetning: 1857-06-09
Athugasemd: Óvíst

Ytrihlíð 9 Júni 1857
astkiæri
hjartands
góði vin
margsamlegast þakka jeg, þér firir tilskrifið siðast enn sendingin sem filgði þvi var
mér siður
kiærkomin, ekki firir þvi að eg ekki vildi giöra þér alla mögulega þénustu heldur firir þá sök að hér er
allilt,
að selia bækur helst af þvi að manni geingur so ílla að
fá ??ðið
goldið í tækan tíma so ekki er að
hugsa
að koma sér út, nokkru kveri hvursu litið sem er so
hönd selji sendi haldins
og verður þá opt
bestt
að fá það og þegar það er nú þar á ofan út um allar sveitir og seldi samt á
náttahátíð
er tilheilla best - nú er að
seiga þessu
og fæ
jeg unnið
til umtals miög er sér
?auflagt
nú um stundir fingin sigling enn þá komin hér til Vopnafjarðar og er því fremur
hert
á milli manna borr alt upp geingið kaffi sikur og Brennivin só þú getur nærri að ekki muni
gestum
þikia ofgjörður beinin
kott þá betri
að hiá hann gildur i bændum aukseldur þeim smærri tiðin hefur verið síðan um sumarmál allgóð enn þo eru sér víða ekki sem best gripa hóld allir þvi magurð undan vetrinum þvi bæði var hann ónotalegur hvað tiðina snerti og líka var
hriabli
ekki sem bestur siá monnum eftir sumarið á firra eftir miðja dymbilviku í vor brá hér til yllviðra og vöruðu þaug um
337
alt fram yfir paskan til sumarmala
fiost norður frið
og siðan austan
svi
óbleitu veður að menn mundu vart meira það finst m´ðer að holendingum meigi liggia á láku
Rúmi
þótt að Dönum verði erfið
?jörnar
athöfnin jeg higg
??? keir þi aftu
aldrei að hiaða þótt kóronan yrði flutt a annan stað
kriv
hafa. helst til leingi þienað undir þann
???
og lítin metnað
haft
þá væri lika hinn gamli skilmáli fallin er Islendingar giörðu við noregs krúnu af sjálfu sér og þá giæti heldur fingin skjóru heimtað þá undir sitt vald nema fiarskalega að halla þeim
Rétti
sem hvör ein frials og ókúguð þióð á með réttu að hafa þo væri að öllum likindum að Islendíngar leituðu helst sambandi við sina fornu ættbræður sína i Norveigi hafa þeir
of
hrið
ekki viðkinst
fun
þó er eins og blóðið
finsvörnuveigin
þeki aftir að Renna til skildunnar siðan fundir tóku að verða og meiri urðu viðskifti þeirra í milli þú seigir mér mikla sögu og þa er eg hélt að eingin vissi nema guð á himni að heimur vor sér á förum væri það satt þá er ekki neitt að hugsa leingur þvi timanlega viðvikiandi Eg trúi þvi eins og
áð endir streðs
á aldri heiminn eður veraldarinnar firr og öllum timanlegum hlutum enn sögu þessari
tviri
eg ekki einkum þar hinn tiltekni
timi
sem þú skrifar er þegar liðin lika minnist þú á vopnaburð og hermanna skóla þeirra i vestmanneium eftir frasogu þióðolfs kað er hættast við að það sé ekki með öllu Einfalt að
Dánskun
Embættir maður skildi koma sliku á gáng án þess að Taðfæra sig aður við þióðina i
so
mikilvægu firirtæki og er hræddur um að það sieu undirdrög stiórnarinnar so hún þvi otrauðari géti heimt lið að Islendingum til
Ribisinn
varnar og með þvi móti segið er hið besta fólk marga aðra meingalla gék ég það á þessu uppátæki enn Rúmið leifir ekki að tína þá alla fram og
læt
eg þvi staðar nema enn forvitur er mar
á að vita hvað þingið leggur til þessa bónar ætla eg að biðia
þig
en hún er
fjaska
heimugleg og hún vottar það að
eg
trúi þér vel henni er so varið að herra Yngimundur prentari falaði af
mier
Rimur i Vetur til þess að meiga prenta þær af sér litist þessi bón
buin
mér ovart þar sem eg hélt að maðurin þekti mig að aungvu og valla það að eg væri til á jörðunni
sen
siður eg væri skáld og það er heldur ekki, sem hann þo kvaðst
hriss
hafa eg ætlaði þó han hafði heirt Einhvóru óvalin mann að higgindum hér að austan setja uppa
mig
heimskulegt oflof firir kveðskap að hann ekki mundi hlaupa Eftir slikum hégóma nú treisti eg þér til að komast að þvi firir mig hverjar ástæður hann muni hafa haft firir
því
þessu þó án þess hann eða aðrir viti firir hverja orsök þú
leitar
eftir því máske þú gietir sjálfur gefið mér Einhverja upplísing um þetta og skrifaðu mér so til það firsta þú getur þú verður að vera þolinmóður þo þú fáir ekki sem first batalingin firir Rimurnar enn allar held eg géti
seiðt
þær út um síðir og skaltu þá
????
fá hann skefialaust með ást og virðingu er eg þinn
elskandi
vin
BOlafsson
/esk/
skipið kom aður enn eg
lauk
við brefið so nú
er
glaumur gleði stór og gamanið meira það er mikið meir að við skulum aldrei framar á æfinni meiga talast munnlega sú stund væri mér indæl BO
Jú jeg má rita miðan minn má karlmaður
ST
Herra bokbindari J Borgfjorð
a/Akureiri
brefið er falið a hendur herra HOddsen til
???
Ráðstöfunnar af BO
21 Jóní 1857